ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1035/98

van Fernando Fernández Martín (PPE) aan de Commissie

(6 april 1998)

Betreft: Gevolgen van het verschijnsel "El Niño"

De gevolgen van het klimaatverschijnsel "El Niño" breiden zich in omvang en ernst uit: natuurrampen als overstromingen en noodweer worden afgewisseld met perioden van droogte die branden veroorzaken en oogsten verwoesten, met alle gevolgen van dien van honger, armoede en ontreddering in toch al vaak achtergestelde regio's.

Heeft de Commissie initiatieven genomen om een instrument in het leven te roepen met behulp waarvan de gevolgen van "El Niño" kunnen worden voorspeld, teneinde grotere rampen te voorkomen?

Is er een programma om deze gevolgen te verzachten en de getroffen landen noodhulp ter beschikking te stellen?

Zo ja, werkt de Commissie in dit verband samen met een internationale organisatie?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie

(28 mei 1998)

De belangrijke rol die het verschijnsel El Niño (of El Niño southern oscillation - ENSO) in het wereldwijde klimaatsysteem speelt is door onderzoekers al reeds lang onderkend, en de Commissie heeft aan onderzoek daarnaar in ruime mate steun verleend.

In het kader van het Provost-project (Prediction of Climate Variations on Seasonal Timescales - Voorspelling van klimaatvariaties op seizoensschaal), dat onderdeel is van het Milieu- en Klimaatprogramma (1994-1998), wordt onderzoek verricht naar de mogelijkheden voor klimaatvoorspelling voor een heel seizoen en voor een aantal jaren, en is het initiatief genomen voor een wereldwijd atmosfeer-oceaan-modelsysteem, dat goede vooruitzichten biedt voor operationele weersvoorspellingen in de toekomst. Het project maakt gebruik van onder andere satellietwaarnemingen van het gedeelte van de Stille Oceaan waar El Niño heerst. De modelvoorspellingen voor de El Niño van vorig jaar en de daarmee verband houdende klimaatverschijnselen zijn zeer veelbelovend. De resultaten van dit project (dat nog in de experimentele fase is) zijn gedeeltelijk opvraagbaar via het Internet, onder andere de voorspelde effecten van El Niño in een aantal regio's (waaronder Europa).

Ook de resultaten van ander onderzoek benadrukken het verband met het wereldwijde klimaatsysteem, zoals dat sinds de conferentie van Kyoto wordt opgevat. Die resultaten wijzen erop dat de wereldwijde aardopwarming kan leiden tot een toename van variaties van het type El Niño en ENSO.

In september 1997 heeft de Commissie een werkgroep opgericht om de ontwikkeling van El Niño te volgen en preventieve initiatieven op te zetten. Naast de noodhulp (tot dusver 21 miljoen ecu) die door de Commissie al is toegekend aan de getroffen landen in Zuid- en Midden-Amerika en Oost-Afrika, is een speciaal programma van 77 miljoen ecu opgezet dat uit de begroting van de Gemeenschap wordt gefinancierd (hoofdstuk voedselhulp en voedselzekerheid).

De Commissie coördineert haar werkzaamheden met de instellingen van de Verenigde Naties, met name het Wereldvoedselprogramma, het Internationale Rode Kruis en een aantal niet-gouvernementele organisaties die in de door El Niño getroffen landen actief zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1279/98

van Daniela Raschhofer (NI) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Studies over werkloosheid

Tijdens zijn uiteenzetting voor de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid op 26 maart 1998 verwees de president van de EMI Duisenberg naar studies waaruit blijkt dat ongeveer 80 % van de werkloosheid in Europa van structurele aard is. Betreffende de titel en de herkomst van deze studies werden echter geen nadere indicaties gegeven.

Beschikt de Commissie over deze studies? Zo ja, om welke studies gaat het?

In wiens opdracht werden de studies opgesteld?

Wat waren de resultaten van de studies?

Op welke periode hadden de studies betrekking?

In welke gebieden werden onderzoeken uitgevoerd?

Is het genoemde percentage (80 %) de Commissie bekend?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(26 juni 1998)

Volgens van het Europees Monetair Instituut ontvangen informatie, is in de toespraak van de heer Duisenberg (26 maart 1998) alleen de nadruk gelegd op het feit dat het peil van de structurele werkloosheid in Europa hoog is.

De Commissie is niet op de hoogte van studies waarin wordt gezegd dat de werkloosheid in Europa voor 80 % van structurele aard zou zijn. De in de technische literatuur gebruikte begrippen van structurele werkloosheid lopen sterk uiteen en zijn zeker niet onomstreden. Volgens de door de Commissie gepubliceerde studie (European Economy, No 59 of 1995, Analytical Study No 3) bedraagt de structurele werkloosheid in Europa iets minder dan 40 %. Het in bedoelde studie gebruikte begrip structurele werkloosheid is gebaseerd op de afwezigheid van werknemers met de juiste kwalificaties. De studie wordt rechtstreeks direct aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement gezonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1015/98

van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie

(6 april 1998)

Betreft: Schending mensenrechten in Soedan

Kan de Commissie uitmaken wat er wordt gedaan aan de schending van de mensenrechten in Soedan, de slavernij aldaar en de toegankelijkheid voor humanitaire hulp en Human Rights Monitors. Kan de Commissie bevestigen dat er een resolutie van de Veiligheidsraad van de VN in de maak is over een wapenembargo waardoor de VN op één lijn zou komen te zitten met de Europese Unie die volgens mij al een wapenembargo ten aanzien van Soedan hanteert.

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie

(5 mei 1998)

De Commissie heeft er inderdaad tot haar spijt nota van genomen dat de situatie in Soedan betreffende de mensenrechten nog steeds verontrustend is. De meeste schendingen vinden plaats in de oorlogsgebieden, maar er doen zich ook problemen voor in Khartoem. Er wordt voortdurend melding gemaakt van wijdverspreide en voortdurende schendingen van de mensenrechten, alsook van onrechtmatige moordpartijen, arbitraire arrestaties, aanhoudingen zonder proces, slavernij, en de ontkenning van godsdienstvrijheid, vrijheid van meningsuiting en vrijheid van vereniging en vreedzame samenkomst.

De Gemeenschap heeft een beroep gedaan op de Soedanese autoriteiten om de mensenrechten en het humanitair recht in het gehele land te respecteren. Ze worden vooral door de Gemeenschap aangemoedigd om hulporganisaties, controleurs en internationale waarnemers ongehinderd toe te laten en om schendingen die zouden zijn gepleegd snel te onderzoeken, er verslag over uit te brengen en overtreders te straffen.

De Commissie blijft de situatie van heel dichtbij volgen en maakt van elke gelegenheid gebruik om de Soedaneese regering ervan te doordringen dat het haar plicht is de eerbiediging van de mensenrechten volledig te herstellen en te verzekeren.

In het kader van het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid (GBVB), en vooral op basis van Artikel J.2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, nam de Raad op 15 maart 1994 een gemeenschappelijk standpunt aan met het oog op een embargo op de export van wapens, munitie en militaire uitrusting naar Soedan. Volgens Artikel J.2 van het Verdrag, moeten de Lid-Staten erop toezien dat hun nationaal beleid in overeenstemming is met het gemeenschappelijke standpunt. De uitvoering van dit embargo valt dus uitsluitend onder de verantwoordelijkheid van de Lid-Staten.

Volgens Artikel J.5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie is het Voorzitterschap van de Raad in eerste instantie verantwoordelijk voor het uitvoeren van gemeenschappelijke maatregelen in het kader van het GBVB, waaronder het standpunt dat door de Unie moet worden ingenomen in internationale organisaties. De Commissie is volledig betrokken bij deze taak. Voor zover de Commissie op de hoogte is, hebben de verantwoordelijke instanties van de Raad de ondersteuning van een resolutie van de VN Veiligheidsraad over een wapenembargo nog niet aan de orde gesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0320/98

van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie

(17 februari 1998)

Betreft: Bulgarije

Welke initiatieven neemt de Commissie om de aandacht te vestigen op de groeiende humanitaire crisis die Bulgarije treft terwijl de onderhandelingen met dit land aan de gang zijn?

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen voor acties die op de lange termijn nodig zijn voor het probleem van de Bulgaarse weeshuizen, die momenteel kortetermijnhulp ontvangen?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie

(13 maart 1998)

De Gemeenschap heeft hoofdzakelijk via het Phare-programma en het Bureau voor humanitaire hulp van de Europese Gemeenschap (ECHO), ook in 1997-1998, aanzienlijke steun aan Bulgarije verleend op sociaal en humanitair vlak.

In 1997 bereikten de Commissie en de Bulgaarse autoriteiten een akkoord over twee programma's (ESAP1 en ESAP2) van elk 20 miljoen ecu om rechtstreekse financiële steun te verlenen aan bijzonder arme gezinnen en aan bepaalde sociale instellingen en scholen onder het bestuur van de ministeries van Arbeid, Onderwijs en Volksgezondheid, waaronder een groot aantal weeshuizen en gespecialiseerde instellingen voor kinderen. Het lopende ESAP2 - programma omvat ook een belangrijk banenplan dat via stadsvernieuwingsprojecten in vijf geselecteerde gemeenten wordt uitgevoerd.

Bulgarije heeft via ECHO in totaal 1,8 miljoen ecu voor programma's ontvangen. Het bedrag werd onder vier Europese niet-gouvernementele organisaties (NGO's) verdeeld en is bestemd voor geneesmiddelen voor medische instellingen, een aanvullend voedselprogramma, voedselpakketten voor de meest kansarmen en schoolmaaltijden.

Bij wijze van rechtstreeks en praktisch antwoord op de sociale crisis in Bulgarije verzocht de Commissie in maart 1997 de via Phare gefinancierde stichting voor ontwikkeling van de civiele maatschappij een subsidie van 880.000 ecu toe te kennen aan Bulgaarse NGO's die actief zijn op sociaal en humanitair vlak.

De Commissie heeft ten volle deelgenomen aan donorcoördinatievergaderingen en heeft de G-24 voortdurend ingelicht over de draagwijdte van sociale crisis waaronder Bulgarije lijdt.

Momenteel gaat de Commissie na hoe het belangrijke programma voor sociale hervormingen van de Bulgaarse regering, vooral op het vlak van pensioenen, beleid inzake sociaal welzijn en gezondheidszorg, best kan worden bekostigd via het Phare-programma. Deze bijstand zou een aanvulling vormen op de communautaire steun aan het Bulgaarse programma voor macro-economische en structurele hervormingen en zou, waar mogelijk, worden verleend samen met de activiteiten van andere financiële instellingen, waaronder de Wereldbank.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1162/98

van Amedeo Amadeo (NI) en Salvatore Tatarella (NI) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Proefprojecten voor onderzoek naar nieuwe mogelijkheden voor economische en sociale ontwikkeling

De Commissie heeft een bedrag van 103 miljoen ecu bestemd voor 106 proefprojecten die zijn bedoeld om nieuwe mogelijkheden voor sociaal-economische ontwikkeling in de steden en regio's van de Europese Unie te beproeven. Zij heeft daarmee de uitwerking van nieuwe instrumenten voor het scheppen van werkgelegenheid willen bevorderen. Binnen deze proefprojecten zijn maatregelen voorzien op het vlak van: nieuwe vormen van werkgelegenheid, interregionale samenwerking en culturele onderwerpen, ondersteuning en innovatie, regionale initiatieven voor de informatiemaatschappij, en innovatieve maatregelen voor stadsplanning.

Kan de Commissie mededelen of er projecten bij zijn die betrekking hebben op Italië, en omschrijven waarom het daarbij precies gaat?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(28 mei 1998)

In de in 1999 aflopende subsidiëringsperiode is voor 25 projecten in Italië steun toegekend overeenkomstig artikel 10 van de Verordening betreffende het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO)(1). Voor de betrokken projecten is 27,5 miljoen ecu toegekend op een totale uitgave van 50 miljoen ecu. De lijst van projecten wordt rechtstreeks aan de geachte parlementsleden en aan het secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

(1) PB L 193 van 31.7.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1384/98

van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie

(7 mei 1998)

Betreft: Specialistenopleiding en vrij verkeer van artsen

In een wetsontwerp van februari jl. (AC 4602)wordt de specialistenopleiding door de Italiaanse regering nog verder benadeeld, omdat een contract voor "autonome arbeid" wordt voorgesteld dat niet in het minst beantwoordt aan de inhoud en de specifieke kenmerken van het leerplan voor een specialistenopleiding, welke volgens richtlijn 93/16/EEG(1)"theoretisch en praktisch onderwijs omvat".

Bij de arbeidsverhouding die in dit wetsontwerp wordt voorgesteld, is de werkgever volgens de Italiaanse wetgeving niet gehouden om een opleiding te waarborgen en te zorgen voor de nodige instrumenten die voor de opleiding van de arts noodzakelijk zijn.

1. Is de Commissie niet van mening dat deze afwijkende en inadequate Italiaanse opleidingsregeling tot gevolg heeft dat geen goed kwaliteitsniveau kan worden geboden aan de Italiaanse en Europese burgers?

2. Is zij niet van mening dat de praktijk om het structurele gebrek aan personeel in de Italiaanse gezondheidszorg op te vangen met artsen in opleiding zou kunnen leiden tot een illegale vorm van protectionisme die de toegang van Europese artsen tot de Italiaanse arbeidsmarkt beperkt?

(1) PB L 165 van 7.7.1993, blz. 1.

Gecombineerd Antwoord

van de heer Monti namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1383/98 en E-1384/98

(24 juni 1998)

De Commissie heeft de eer het geachte parlementslid mede te delen dat met betrekking tot haar vragen een verzoek om een prejudiciële beslissing van het Hof van Justitie(1) loopt.

Derhalve moet de uitspraak van het Hof worden afgewacht.

(1) Verzoek om prejudiciële beslissing C-137/91 (Carbonari e.a./Italië).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1443/98

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(11 mei 1998)

Betreft: Euro 1999

In de mededeling van de Commissie over de praktische aspecten van de euro (COM(98) 0061 def.) is te lezen dat bepaalde juridische principes vervat in de euro-verordeningen de banken kunnen beperken in hun mogelijkheden omrekeningskosten aan te rekenen. Zo zouden geen kosten mogen worden aangerekend voor de omrekening van inkomende betalingen en voor de omrekening van bankrekeningen aan het einde van de overgangsperiode.

Hoe denkt de Commissie de eerbiediging van deze algemene beginselen af te dwingen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer de Silguy namens de Commissie op de schritftelijke vragenE-1438/98, E-1442/98 en E-1443/98

(11 juni 1998)

In haar antwoord op schriftelijke vraag P-1422/98(1) van het geachte parlementslid heeft de Commissie reeds haar standpunt met betrekking tot de implicaties van de bestaande wettelijke bepalingen inzake de bankkosten voor omrekening in euro uiteengezet, dat het standpunt van het geachte parlementslid bevestigt.

De Commissie heeft op 23 april 1998 een aanbeveling aan de banksector en de lidstaten goedgekeurd(2) waarin een norm voor een goede praktijk op het gebied van bankkosten voor omrekening wordt vastgelegd.

De Commissie heeft in haar aanbeveling enkele mogelijkheden genoemd die kunnen leiden tot een transparante tenuitvoerlegging van de normen voor een goede praktijk. Hiertoe behoren: gedragscodes voor de banksector, het gebruik van een label binnen een nationaal programma, of het opnemen van bepalingen inzake bankkosten in de nationale overgangsprogramma's. De centrale banken en de overheid zouden deze praktijken kunnen bevorderen en opname ervan in hun nationale bankvoorschriften aanbevelen, om ervoor te zorgen dat de algemene beginselen die de Commissie heeft vastgesteld worden gerespecteerd.

De overheden kunnen de aanbevolen praktijken opnemen in de nationale omschakelingsprogramma's of overeenkomsten sluiten met de banksector en de financiële sector binnen de nationale structuren voor dialoog.

De Commissie is voornemens de toepassing van de aanbevolen normen te volgen en heeft daartoe in een afzonderlijke aanbeveling inzake dialoog, monitoring en informatieverschaffing ter bevordering van de omschakeling naar de euro(3), de nationale banken uitdrukkelijk verzocht niet later dan 1 november 1998 verslag uit te brengen aan de Commissie over de tenuitvoerlegging van dergelijke normen door de banksector.

(1) Zie blz. 131.

(2) COM(98) 961 def.

(3) COM(98) 961 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1422/98

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Euro 1999

Verordening (EG) 1103/97 van de Raad(1) en het ontwerp van een verordening over de invoering van de euro, dat als bijlage is opgenomen bij de resolutie van de Raad van 7 juli 1997 (2), lijken erop te wijzen dat de mogelijkheid voor de banken om commissies te innen op de omzetting van betalingen op rekeningen of voor de omzetting van rekeningen aan het einde van de overgangsperiode zal worden beperkt.

Is de Commissie voornemens een rechtsnorm vast te stellen om ervoor te zorgen dat deze beginselen worden nageleefd?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(3 juni 1998)

In de twee verordeningen van de Raad tot vaststelling van het juridisch kader voor het gebruik van de euro wordt de kwestie van de bankkosten voor omrekening in euro niet uitdrukkelijk behandeld. De Commissie heeft in haar jongste mededeling over de praktische aspecten van de invoering van de euro(3) verklaard dat het volgens haar onwettig zou zijn kosten aan te rekenen voor omrekeningen die op grond van de euro-verordeningen verplicht zijn. Dit omvat de omrekening, tijdens de overgangsperiode, van inkomende betalingen van de nationale munteenheid in de euro-eenheid en omgekeerd, en de omrekening van bankrekeningen van de nationale munteenheid in de euro-eenheid na afloop van de overgangsperiode. Deze juridische interpretatie bevestigt het standpunt van het geachte parlementslid.

De Commissie heeft de kwestie van de bankkosten voor de omrekening in euro met de hulp van een deskundigengroep bestudeerd, en acht het op dit ogenblik niet nodig het beginsel via wetgeving vast te stellen. Uit het onderzoek van de deskundigen groep blijkt dat de grote meerderheid van de banken zelfs bij het uitblijven van wetgevende maatregelen niet zinnens is kosten voor verplichte omrekeningen aan te rekenen. Op 23 april 1998 heeft de Commissie een aanbeveling aangenomen(4) waarin een norm voor een goede praktijk betreffende de bankkosten voor omrekening in de euro wordt vastgelegd. Die norm omvat zowel de praktijken die de Commissie op grond van de euro-verordeningen wettelijk verplicht acht als andere aanbevolen praktijken die de banken volgens de Commissie zouden moeten toepassen om de vlotte invoering van de euro te vergemakkelijken. In verband met betalingen en de omzetting van bankrekeningen beveelt de Commissie aan dat inkomende en uitgaande betalingen tijdens de overgangsperiode zonder kosten worden omgerekend en dat bankrekeningen tijdens de overgangsperiode en na afloop daarvan zonder kosten in de euro-eenheid worden omgezet.

(1) PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1.

(2) PB C 236 van 2.8.1997, blz. 7.

(3) COM(98) 61 def.

(4) COM(98) 961 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0828/98

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 maart 1998)

Betreft: Teruggave van verschuldigde BTW aan katoentelers

In Griekenland vindt de teruggave van BTW aan de katoentelers plaats aan de hand van een forfaitaire teruggavecoëfficiënt van 3,5 %, waarbij het bedrag van de medeverantwoordelijkheidsheffing niet wordt afgetrokken van het bedrag waarover de teruggave van de BTW berekend wordt.

In de jaren 1990-1995 echter heeft er, uitsluitend door schuld van de Griekse overheid - zoals deze zelf toegeeft - een verkeerde teruggave van BTW aan de katoentelers plaatsgevonden. Zij hebben namelijk over deze jaren geen teruggave van BTW over het bedrag van de medeverantwoordelijkheidsheffing gehad, met als resultaat een rechtstreekse inkomensderving.

De Griekse regering weigert de teruggave van BTW over het bedrag van de medeverantwoordelijkheidsheffing over de jaren 1990-1995 met onder meer het argument dat voor deze jaren de aangifte bij de Gemeenschap van de teruggave van BTW voor landbouwers gesloten is en er geen precedent voorhanden is om opnieuw een gesprek aan te gaan, aangezien in de EU in een desbetreffende procedure niet is voorzien.

Kan de Commissie meedelen, overwegende dat de Griekse landbouwers uitsluitend door schuld van de Griekse overheid schade hebben ondervonden, of zij bereid is in samenwerking met de Griekse regering na te gaan of aan de katoentelers de verschuldigde BTW ook voor het bedrag van de medeverantwoordelijkheidsheffing voor bovengenoemde jaren kan worden gerestitueerd?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(6 mei 1998)

Overeenkomstig artikel 25 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1997 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag(1) mogen de lidstaten een speciale regeling toepassen voor kleine landbouwers. In artikel 25 is voorzien in een forfaitaire compensatie waarmee aan forfaitair belaste landbouwers de betaalde belasting over de toegevoegde waarde op inputs op basis van een vast percentage kan worden vergoed. De lidstaten stellen het compensatiepercentage vast aan de hand van macro-economische statistische gegevens. De compensatie mag niet op een zodanig percentage worden vastgesteld dat aan forfaitair belaste landbouwers bedragen worden terugbetaald die hoger zijn dan de voordruk aan belasting over de toegevoegde waarde. De lidstaten kunnen deze compensatiepercentages echter tot nul verlagen. De compensatie aan Griekse forfaitair belaste landbouwers wordt betaald via een door de staat uitgekeerde vergoeding. De kleine landbouwers kunnen volgens artikel 25 kiezen voor de gewone BTW-regeling.

De Commissie ziet derhalve geen reden om de kwestie van de restitutie over de betrokken periode nader te bestuderen met Griekenland.

(1) PB L 145 van 13.6.1977.