SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1228/96 van Ian White (PSE) aan de Commissie (23 mei 1996)

Betreft: Naleving van de richtlijn betreffende de milieu-effectbeoordeling (85/337/EEG)

Kan de Commissie mededelen,

1. of de lid-staten procedures moeten invoeren om ervoor te zorgen dat milieu-effectbeoordeling wordt toegepast op alle in bijlage II van richtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40. )) opgenomen projecten die waarschijnlijk aanzienlijke milieugevolgen hebben, zodat zij de richtlijn volledig kunnen naleven, en zo ja, voor welke datum;

2. welke lid-staten bevredigende procedures hebben ingevoerd voor de naleving van de richtlijn ten aanzien van de bestemming van woeste gronden voor de intensieve landbouw (bijlage II, 1 b));

3. welke maatregelen zij treft om ervoor te zorgen dat de lid-staten deze richtlijn volledig naleven?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (17 juli 1996)

1. Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten bepaalt dat de projecten van de in bijlage II genoemde categorieën worden onderworpen aan een beoordeling indien de Lid-Staten van oordeel zijn dat hun kenmerken zulks noodzakelijk maken (artikel 4, lid 1).

Met het oog hierop kunnen de Lid-Staten met name bepaalde projecttypes die aan een beoordeling moeten worden onderworpen specificeren of criteria of drempelwaarden vaststellen die noodzakelijk zijn om te bepalen welke projecten van de in bijlage II genoemde categorieën moeten worden onderworpen aan een beoordeling (artikel 4, lid 2,). Uit artikel 4 van de richtlijn blijkt dat in bijlage II de Lid-Staten over veel vrijheid beschikken bij de besluitvorming of een genoemd project al dan niet aan een effectrapportage moet worden onderworpen.

De Lid-Staten zijn verplicht om te zorgen voor regels aan de hand waarvan zij kunnen beslissen of een project als bedoeld in bijlage II al dan of niet aan een dergelijke beoordeling moet worden onderworpen. Ten einde aan deze verplichting te voldoen, dienen de in artikel 4, genoemde middelen als leidraad, maar de Lid-Staten zijn vrij andere middelen te kiezen. De verplichting om in deze procedures te voorzien gaat in op het moment waarop deze richtlijn in werking treedt, dat wil zeggen in juli 1987 voor de 12 Lid-Staten en op 1 januari 1994 voor Oostenrijk, Finland en Zweden in het kader van de Europese Economische Ruimte.

2.-3. Overeenkomstig artikel 155 van het EG-Verdrag ziet de Commissie, als hoedster van het Verdrag, erop toe dat de Lid-Staten de bepalingen van de verschillende richtlijnen op tijd en naar behoren omzetten. In het geval dat een Lid-Staat de bepalingen van een richtlijn niet op tijd of niet correct omzet, leidt de Commissie een procedure in als bedoeld in artikel 169 van het EG-Verdrag, die kan leiden tot de veroordeling van die Lid-Staat door het Hof van Justitie vanwege het niet of onjuist omzetten van de desbetreffende richtlijn.

De Commissie heeft erop toegezien dat Richtlijn 85/337/EEG voor wat betreft de door de geachte afgevaardigde genoemde punten op de juiste wijze in nationaal recht is omgezet. In dit verband is België door het Hof voor haar onjuiste omzetting van de richtlijn veroordeeld, terwijl er tegen Italië, Ierland en Spanje inbreukprocedures lopen.

De wetgeving van de drie nieuwe Lid-Staten (Oostenrijk, Finland en Zweden) wordt momenteel bestudeerd. Alle andere Lid-Staten beschikken over bevredigende procedures ten aanzien van de door de geachte afgevaardigde naar voren gebrachte punten.