ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0079/98 van Patricia McKenna (V) aan de Commissie (30 januari 1998)

Betreft: Kinderloopwagens

Voor Kerstmis publiceerde het overkoepelende orgaan van consumentenverenigingen International Testing (IT) het resultaat van een onderzoek over kinderloopwagens. Dit onderzoek was gefinancierd door DG XXIV van de Commissie.

Na 31 loopwagens te hebben getest concludeerde IT dat geen ervan zou voldoen aan de communautaire ontwerpveiligheidsnormen. Bevonden werd dat geen van de loopwagens was berekend op de grotere snelheid en mobiliteit die kinderen krijgen wanneer zij ze gebruiken, zodat er mogelijk gevaar bestaat voor ongevallen, vooral het risico om de trap af te vallen. Met sommige van de onderzochte loopwagens konden de kinderen een tweemaal zo hoge snelheid bereiken als de normale wandelpas van volwassenen.

De Europese Consumentenbond BEUC voerde aan dat de communautaire ontwerp-veiligheidsnormen geen rekening houden met de toegenomen snelheid bij het gebruik van loopwagens, ondanks dat dit de voornaamste oorzaak van ongevallen ermee is.

Kan de Commissie mededelen: welke plannen zij heeft om iets aan deze tekortkoming te doen, of zij de ontwerp-veiligheidsnormen zal herzien, teneinde gehoor te geven aan de bezorgdheid van consumentenverenigingen, ouders en vele andere EU-burgers over kinderloopwagens en zal zij met name maatregelen treffen om van de producenten van de loopwagens te vragen manieren te bedenken om de snelheid te beperken die kinderen kunnen bereiken wanneer zij loopwagens gebruiken?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (17 maart 1998)

De Commissie is niet zelf in staat om Europese normen te herzien, aangezien deze tot stand komen in samenwerking tussen de betrokken partijen in het kader van het Europees normalisatiecomité (CEN).

Daar de Commissie zeer goed op de hoogte is van de verschillende problemen in verband met kinderloopwagens, heeft zij actie ondernomen om eventuele gebreken aan te pakken. Na instemming van de lidstaten verkregen te hebben heeft de Commissie een mandaat verstrekt aan de Europese normalisatiecomité's voor het ontwerpen van een Europese norm ten einde met alle mogelijke veiligheidsaspecten rekening te houden. Een andere actie is de financiering van de door de geachte afgevaardigde genoemde studie, die de kennis van verschillende gevaren voor de veiligheid zal verbeteren en belangrijke gegevens verschaffen voor de normalisatiewerkzaamheden.

Ten einde te waarborgen dat bij het normalisatieproces volledig rekening wordt gehouden met de veiligheid van de consument en met andere consumentenbelangen, steunt de Commissie het functioneren van ANEC, de Europese vereniging voor de coördinatie en vertegenwoordiging van de consumenten bij normalisatie.

De Commissie zal dit onderwerp van nabij blijven volgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0042/98 van Heidi Hautala (V) aan de Commissie (15 januari 1998)

Betreft: De verenigbaarheid met het EG-Verdrag van de Finse energieheffing voor 1 januari 1997

De advocaat-generaal van het Europese Hof van Justitie heeft zijn standpunt bekend gemaakt in de zaak Outokumpu Oy tegen de Finse staat. Outokumpu Oy is van mening dat de door de Finse staat opgelegde heffing op uit Zweden ingevoerde elektriciteit in strijd is met het Gemeenschapsrecht en eist restitutie van deze heffing. De advocaat-generaal steunt de eisen van Outokumpu Oy niet.

De Commissie heeft Finland op 23 november 1995 meegedeeld dat zij de toenmalige Finse heffing op elektriciteit zag als een vorm van discriminatie die in strijd was met artikel 95 van het EG-Verdrag. Voornamelijk om deze reden besloot men in Finland om vanaf 1 januari 1997 bij de heffing op elektriciteit geen rekening meer te houden met het milieu.

Volgens de advocaat-generaal houdt het EG-Verdrag geen verbod op energieheffingen in als daarmee vormen van energiewinning worden begunstigd die minder schadelijk zijn voor het milieu. Ook in de richtlijn betreffende het vervoer van elektriciteit is bepaald dat het energiebeleid niet alleen gericht moet zijn op kostenverlaging en concurrentieversterking, maar ook op de bevordering van milieuvriendelijke vormen van energiewinning.

Indien het Hof van Justitie het standpunt van de advocaat-generaal overneemt, is de Commissie dan van mening dat de heffing op elektriciteit die in Finland voor 1997 van kracht was in strijd was met het EG-Verdrag of had Finland het recht om de toenmalige energieheffing, gericht op het verminderen van de CO2-uitstoot, te handhaven?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (17 februari 1998)

Gezien de huidige stand van zaken kunnen wij de geachte afgevaardigde slechts antwoorden de uitspraak van het Hof van Justitie af te wachten. Iedere beschouwing over wat de Commissie zal doen, naar gelang van het resultaat van de dingen, is voorbarig. Na de uitspraak van het oordeel en rekening houdend met de motivering van het Hof van Justitie zal de Commissie de aangelegenheid bestuderen en haar conclusies trekken.

Bij de uitspraak van het oordeel zal het duidelijk worden in hoeverre Finland vanuit het gezichtspunt van de communautaire wetgeving eventueel de toenmalige heffing op elektriciteit mag handhaven. De tweede vraag van de geachte afgevaardigde zal derhalve door de uitspraak van het Hof terzake worden beantwoord.

Voorts zij erop gewezen dat de Commissie het niet in twijfel trekt dat de lidstaat het recht heeft belastingheffing te gebruiken in het kader van de milieubescherming, zolang deze heffing met het communautair recht verenigbaar is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0141/98 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (2 februari 1998)

Betreft: Communautair initiatief "Pesca¨ voor Griekenland

Het communautair initiatief "Pesca¨ voor Griekenland omvat vier subprogramma's, plus een vijfde dat betrekking heeft op technische bijstand. Er bestaat tevens een tijdschema voor elk van de eerste vier programma's.

1. Wat is de voortgang met de subprogramma's en welke werkzaamheden zijn in elk van de subprogramma's verricht?

2. Is er vertraging bij de besteding van de middelen opgetreden en zo ja, wat zijn de belangrijkste oorzaken daarvoor?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (13 maart 1998)

1. De administratieve voorbereiding van de vier subprogramma's van het communautair initiatief PESCA is nu zo goed als afgerond. Volgens de Griekse autoriteiten moeten, wat de particuliere investeringen in het kader van het programma betreft, de aanvragen van de begunstigden uiterlijk op 31 maart 1998 bij de plaatselijke visserijdiensten zijn ontvangen, terwijl de nationale besluiten met betrekking tot het vastleggen van de middelen voor de acties vóór eind juni 1998 zullen worden genomen. De besluiten over de vastleggingen met betrekking tot de overheidsinvesteringen zijn momenteel in voorbereiding. Zodra deze procedures zijn afgerond, kan met de uitvoering van de acties worden gestart.

2. De vertraging bij het starten van het programma kan grotendeels worden toegeschreven aan een gebrek aan coördinatie ter plaatse: een dergelijke coördinatie is immers noodzakelijk voor de tenuitvoerlegging van een meerfondsenprogramma waarvoor een efficiënte medewerking van verschillende overheidsdiensten is vereist. Deze vertraging heeft ertoe geleid dat de beschikbare kredieten tot op heden nog niet zijn besteed. Nu ter plaatse een aantal administratieve maatregelen zijn getroffen, mag worden aangenomen dat vanaf het tweede halfjaar van 1998 de eerste betalingen aan de begunstigden van de acties in het kader van dit programma zullen worden uitgevoerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0203/98 van Gerhard Hager (NI) aan de Raad (11 februari 1998)

Betreft: Task force Schengen

De laatste tijd waren er berichten te horen over een "task force¨ die zich bezighoudt met maatregelen voor een betere bescherming van de buitengrenzen van Schengen.

In dit verband wil ik de Raad de volgende vragen stellen:

1. Wat heeft de Europese Unie tot de oprichting van een dergelijke task force bewogen?

2. Waar schieten de huidige controles aan de buitengrenzen naar de mening van de Raad tekort?

3. Welke verbeteringen verwacht de Raad van het inzetten van een dergelijke task force?

4. Denkt de Raad dat de oprichting van de task force een waterdichte controle van de groene en blauwe grenzen kan waarborgen?

5. Is de Raad van mening dat de huidige problemen worden veroorzaakt door problemen bij de nationale omzetting of door tekortkomingen in de regelgeving van Schengen?

6. Acht de Raad de handhaving in enkele lidstaten, die illegale immigranten weliswaar oppakken, maar er vervolgens niet op toezien dat deze het gebied van de Unie daadwerkelijk verlaten, in tegenspraak met de regelgeving van de Unie?

Antwoord (7 april 1998)

De "Task force Schengen¨, waaraan het geachte Parlementslid refereert, is geen werkgroep van de Europese Unie, maar een Schengen-groep. De Raad is niet bevoegd om deze vraag te beantwoorden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0093/98 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (30 januari 1998)

Betreft: Turkije en anti-personenmijnen

Griekenland heeft in overeenstemming met de internationale verdragen en de oproepen van het Europees Parlement, besloten zich te houden aan het verbod op het gebruik van anti-personenmijnen. Turkije daarentegen schijnt pertinent niet bereid ook zulks te doen en houdt het gehele grensgebied met Griekenland gemineerd. Bovendien stuurt het, in een verbijsterend vertoon van ongevoeligheid en sadisme, honderden armzalige Koerdische vluchtelingen die Griekenland en zo de rest van de EU willen binnengaan, door dit gemineerde gebied.

Kan de Commissie meedelen wat zij voornemens is te ondernemen om ervoor te zorgen dat Turkije de internationale verdragen toepast, hetgeen Griekenland ten koste van militaire voordelen en noodzakelijke verdedigingsvoorzieningen om humanitaire redenen reeds heeft gedaan?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (17 februari 1998)

De Commissie is steeds een uitgesproken voorstander van het proces van Ottawa geweest en heeft in haar dialoog met derde landen toetreding tot het Verdrag inzake het verbod op het gebruik van antipersoneelmijnen aangemoedigd.

De lidstaten die het Verdrag hebben ondertekend, hebben de verplichting hun uiterste best te doen om het zo spoedig mogelijk te ratificeren, om passende maatregelen te nemen teneinde zich te houden aan de doelstellingen van het Verdrag in afwachting van de inwerkingtreding, en om universele toetreding te bevorderen.

De Gemeenschap zal er tevens naar streven om in alle terzake bevoegde internationale fora, waaronder de Ontwapeningsconferentie, waaraan Turkije deelneemt, alle inspanningen te stimuleren die kunnen bijdragen tot de algehele verwijdering van antipersoneelmijnen wereldwijd en zal meewerken aan het oplossen van reeds door deze wapens veroorzaakte problemen.

De Commissie zal zo nodig, in overeenstemming met haar verantwoordelijkheden, een voorname rol blijven spelen bij deze activiteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4120/97 van Patricia McKenna (V) aan de Commissie (16 januari 1998)

Betreft: Onregelmatige stort van kernafval te Dounreay (Schotland)

AEA Technology, de Britse maatschappij die het kerncomplex van Dounreay (Schotland) exploiteert, heeft onlangs toegegeven dat een grootscheepse schoonmaakactie van een radioactieve stortplaats naast het fabrieksterrein moet worden gehouden. Naar verluidt is meer dan 1.000 ton radioactief afval in een schacht gestort die men in de nabijgelegen rotswand van de kust had gegraven.

Dit storten lijkt lukraak en grotendeels ongecontroleerd te hebben plaatsgevonden, terwijl er geen volledige lijst van de gestorte stoffen is bijgehouden. Hoewel er al in 1959 met storten op deze plaats begonnen is, zijn bijzonderheden daarover pas 20 jaar later aan het licht gekomen. Ook heeft de leiding van de fabriek het feit verdoezeld dat in 1977 in deze schacht een explosie heeft plaatsgevonden, die althans gedeeltelijk de oorzaak wordt geacht van de honderden "hot spots¨ die later op de stranden in de buurt werden vastgesteld.

Is de Commissie in enig contact met de Britse autoriteiten over deze stortplaats getreden? Zo ja, kan zij hierover bijzonderheden verstrekken?

Is de Commissie voornemens controle en supervisie uit te oefenen bij het opstellen en uitvoeren van een schoonmaakprogramma voor de stortplaats? Heeft zij enige voorkeur voor de wijze waarop het gestorte materiaal dient te worden behandeld?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (13 februari 1988)

In het eerste halfjaar van 1997 hebben vertegenwoordigers van de Commissie een ontmoeting gehad met kaderpersoneel van de UKAEA (United Kingdom Atomic Energy Authority). Bij die gelegenheid kwam de kwestie van de schacht met middel-actief afval ter sprake. Sedertdien werden de Britse instanties om aanvullende informatie verzocht over de plannen voor het verwijderen, opwerken en opbergen van het afval uit de schacht, met inbegrip van evaluaties van de daadwerkelijke en potentiële milieueffecten van dit afval. Wat de vermeende "hot spots¨ betreft, werden er slechts in twee instanties radioactieve deeltjes aangetroffen op stranden die toegankelijk zijn voor het publiek.

De Commissie heeft geen speciale voorkeur voor een bepaalde behandelingswijze voor het afval en zij verwacht evenmin te worden betrokken bij de supervisie en uitvoering van een schoonmaakprogramma. Al naar gelang van het gekozen procédé, dient er wellicht een plan te worden ingediend krachtens artikel 37 van het Euratom-Verdrag, terwijl er een milieueffectbeoordeling nodig kan zijn voor een eventuele nieuwe opbergfaciliteit (Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG ((PB L 73 van 14.3.1997. ))).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4214/97 van Bryan Cassidy (PPE) aan de Commissie (21 januari 1998)

Betreft: Arrest van het Europese Hof van Justitie (EHvJ) van 26 oktober 1996 in de zaak Elida Gibbs Limited (zaak C317/94)

Bovengenoemd arrest van het EHvJ wordt kennelijk gefrustreerd doordat het in Duitsland niet en in Frankrijk en Griekenland ten dele wordt uitgevoerd.

Kunnen administrateurs bij de Europese Commissie naar eigen believen weigeren een arrest van het EHvJ in een bepaalde zaak te verspreiden?

Zo nee, welke stappen kunnen bedrijven of particulieren dan ondernemen tegen een administrateur die verantwoordelijk is voor het blokkeren van de betreffende procedure? Bestaat er een interne procedure voor tuchtrechtelijke maatregelen? Welke compensatie kan worden geclaimd door bedrijven c.q. particulieren en bij wie?

Gecombineerd Antwoord van de heer M. Monti namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-4213/97 en E-4214/97 (6 april 1998)

Zoals aangegeven in het antwoord op de schriftelijke vragen E-4208/97 tot en met 4211/97 van het geachte Parlementslid ((PB C 223 van 17.7.1998, blz. 72. )) heeft de Commissie uit het arrest van 26 oktober 1996 (zaak C-317/94, Elida Gibbs) consequenties getrokken: zij heeft de lidstaten aangeschreven en besloten een reeks procedures ex artikel 169 van het EG-Verdrag in te leiden of voort te zetten, inzonderheid ten aanzien van de door het geachte Parlementslid genoemde lidstaten.

De Commissie brengt in herinnering dat volgens het Verdrag het Hof van Justitie bevoegd is voor de uitlegging van het vigerende Gemeenschapsrecht en dat zij, en nog minder haar ambtenaren, aan de arresten van het Hof kunnen voorbijgaan. Maar wanneer sommige lidstaten, zoals hier, gewagen van moeilijkheden om het arrest uit te voeren, kan de Commissie niet weigeren dat die moeilijkheden in de ad hoc comités aan de orde worden gesteld. Dit is voor de onderhavige zaak het geval geweest in de BTW-Commissie.

In dit stadium ligt bij de Commissie geen enkel voorstel op het door het geachte Parlementslid aangehaalde gebied ter voorbereiding. Het spreekt voor zich dat in geval van voorstel de economische kringen, zoals altijd, zullen worden geraadpleegd, namelijk via adviezen van het Parlement en het Economisch en Sociaal Comité en in het kader van de regelmatige contacten met die kringen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4102/97 van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Commissie (16 januari 1998)

Betreft: Voorbereiding Top EU-Latijns-Amerika

De Raad heeft positief gereageerd op het idee van de Spaanse premier Aznar om een Topontmoeting te organiseren tussen staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie en Latijns-Amerika. Deze Top zal in de eerste helft van 1999 onder Duits voorzitterschap worden georganiseerd.

Is de Commissie al begonnen met de voorbereiding van deze belangrijke bijeenkomst en, zo ja, heeft zij hier een speciale taakgroep voor in het leven geroepen? Zijn er van deze of gene zijde van de Atlantische Oceaan voorstellen binnengekomen om hiervoor als gastheer op te treden?

Antwoord van de heer Marin namens de Commissie (5 februari 1998)

De Commissie dankt het Geachte Parlementslid voor zijn belangstelling. De voorbereiding van de topbijeenkomst van de staatshoofden en/of regeringsleiders van Europa, Latijns-Amerika en het Caraïbische gebied is voor de Commissie een van de politieke prioriteiten op haar agenda voor 1998/1999.

Zij werkt in het kader van die voorbereiding nauw samen met de bevoegde instanties van de Raad.

Er werd overigens van het begin af besloten dat bedoelde bijeenkomst in Latijns-Amerika zou plaatshebben. Van Latijns-Amerikaanse zijde dient nog een definitieve beslissing te worden genomen aangaande de stad waar de top wordt gehouden.

De Commissie kan ten slotte het Geachte Parlementslid verzekeren dat deze belangrijke aangelegenheid door alle Europese verantwoordelijke instanties op alle niveaus nauwlettend wordt gevolgd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4012/97 van John Iversen (PSE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Residuen van bestrijdingsmiddelen in wijndruiven

Is het de Commissie bekend dat op de Duitse markt diverse Europese soorten wijndruiven zijn aangetroffen met een gehalte aan bestrijdingsmiddelen dat de toegelaten hoeveelheden overtreft? Ökotest heeft in Duitsland 30 soorten wijndruiven onderzocht, waarvan een aantal meer residuen van bestrijdingsmiddelen bevatte dan was toegestaan; sommige bevatten een totale hoeveelheid verschillende bestrijdingsmiddelen die twee maal zo groot was als toegestaan.

Beschouwt de Commissie de bestaande controlemaatregelen in de Unie als doelmatige instrumenten om te waarborgen dat de consument kan beschikken over ongevaarlijke producten?

Erkent de Commissie dat de totale hoeveelheid verschillende bestrijdingsmiddelen in fruit de toegestane grenswaarden voor iedere stof afzonderlijk verre kan overtreffen?

Welke maatregelen overweegt de Commissie om te waarborgen dat de consument dientengevolge niet een zo grote hoeveelheid bestrijdingsmiddelen opneemt wanneer hij fruit eet?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (17 februari 1998)

Het is de Commissie bekend dat de Duitse autoriteiten in 1996 188 monsters van tafeldruiven hebben onderzocht en dat in vier daarvan residuen van bestrijdingsmiddelen zijn aangetroffen die boven het maximumgehalte lagen. In één monster is van twee bestrijdingsmiddelen een hoeveelheid residuen boven het maximumgehalte geconstateerd.

De vier monsters met een te hoog gehalte aan residuen van bestrijdingsmiddelen waren genomen uit partijen druiven die in lidstaten waren geproduceerd. Naar verluidt hebben de Duitse autoriteiten de autoriteiten van de lidstaat van oorsprong rechtstreeks van deze overtredingen in kennis gesteld.

De betrokken regelgeving is vervat in Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit ((PB L 350 van 14.12.1990. )). In deze richtlijn zijn wijzigingen aangebracht bij Richtlijn 97/41/EG van de Raad van 25 juni 1997 tot wijziging van de Richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op respectievelijk groenten en fruit, granen, levensmiddelen van dierlijke oorsprong en bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit ((PB L 184 van 12.7.1997. )). De lidstaten moeten deze wijzigingen uiterlijk op 31 december 1998 ten uitvoer leggen en naar het oordeel van de Commissie is hiermee een kader geschapen om de inspectie- en controleregeling met betrekking tot residuen van bestrijdingsmiddelen doeltreffender te maken. De Commissie is van plan om nog vóór de genoemde datum de uitvoeringsbepalingen vast te stellen die voor een behoorlijke toepassing van de gewijzigde richtlijn nodig zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4123/97 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (16 januari 1998)

Betreft: Raadgevende comité's

Voor hoeveel raadgevende comité's, andere dan in het kader van de comitologie, is DG XI verantwoordelijk en welke zijn deze comité's?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (2 maart 1998)

Het Directoraat-generaal Milieuzaken, nucleaire veiligheid en civiele bescherming is verantwoordelijk voor de volgende raadgevende comités:

- het Europees raadgevend forum voor milieu en duurzame ontwikkeling (Besluit 97/307/EG van 16 mei 1997 ((PB L 131 van 23.5.1997.)));

- Raadgevend comité voor de tenuitvoerlegging van het actieprogramma van de Gemeenschap op het gebied van radioactief afval (resolutie van de Raad van 18 februari 1980 ((PB C 51 van 19.2.1980.)), hernieuwde resolutie van de Raad van 15 juni 1992 ((PB C 158 van 25.6.1992.)));

- Raadgevend comité voor de controle op en beperken van verontreiniging van de zee door lozingen van koolwaterstoffen (Besluit 80/686/EEG van de Commissie van 25 juni 1980 ((PB L 188 van 22.7.1980.)));

- Raadgevend comité voor de bescherming van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt (Besluit 90/67/EEG van de Commissie van 9 februari 1990 ((PB L 44 van 20.2.1990.)));

- Raadgevend wetenschappelijk comité voor het onderzoek naar de toxiciteit en de ecotoxiciteit van chemische verbindingen (Besluit 78/618/EEG van de Commissie van 28 juni 1978 ((PB L 198 van 22.7.1978.)));

- Raadgevend comité voor het afvalbeheer (besluit van de Commissie van 21 april 1976 ((PB L 114 van 1.5.1976.))).