ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1984/01

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(6 juli 2001)

Betreft: Implementatie habitatrichtlijn

In Nederland is het besluit genomen Rijksweg A73 tussen Maasbracht en Venlo aan te leggen aan de oostoever van de Maas. Inmiddels is veel publiciteit ontstaan rondom een populatie van de zeggekorfslak, die zich binnen het gebied aan de oostoever bevindt. De zeggekorfslak wordt genoemd in Bijlage 4 van de habitatrichtlijn. Het is bij mijn weten onbekend waar andere populaties van de zeggekorfslak zich bevinden.

1. Is de Nederlandse regering verplicht eerst de verspreiding van de populaties van Bijlage 4-soorten in kaart te brengen voordat een populatie door aanleg van infrastructuur in haar voortbestaan mag worden belemmerd?

In het gebied tussen Heerlen en Aken wordt een industrieterrein aangelegd. Binnen dit gebied huist een hamsterpopulatie. Er is in Nederland een hamsterbeschermingsplan, maar dat wordt slechts in geringe mate uitgevoerd.

2. Is - tegen de achtergrond van magere uitvoering van het hamsterbeschermingsplan - de voortgang van de aanleg van dit industrieterrein in strijd met de habitatrichtlijn die hamsters in Bijlage 4 vermeldt?

In Nederland is veel discussie over de vogelrichtlijn en de habitatrichtlijn, waarbij tegenstanders in de aanwezigheid van een slakje of een hamster onvoldoende reden zien een geplande bouwactiviteit alsnog te annuleren. De natuurbeschermers zijn daardoor bij voorbaat in het defensief.

3. Op welke wijze kan verzekerd worden dat de afweging eerder plaats vindt. Op welke manier kan de Commissie een tijdige afweging stimuleren?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(6 september 2001)

De Commissie onderzoekt momenteel de door het geachte parlementslid vermelde feiten, teneinde na te gaan of de aanleg van Rijksweg A73 verenigbaar is met Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(1). Dit onderzoek gaat met name in op het behoud van de zeggekorfslak in Nederland.

Deze soort wordt genoemd in bijlage II en bijlage IV, letter a), van Richtlijn 92/43/EEG.

Overeenkomstig artikel 4, lid 1, van Richtlijn 92/43/EEG moet elke lidstaat een lijst van gebieden voorstellen voor de soorten van bijlage II die inheems zijn en in die gebieden voorkomen.

Overeenkomstig artikel 12, lid 1, van Richtlijn 92/43/EEG zijn de lidstaten verplicht de nodige maatregelen te treffen voor de instelling van een systeem van strikte bescherming van de in bijlage IV, letter a), vermelde diersoorten in hun natuurlijke verspreidingsgebied.

De hamster is een diersoort die in bijlage IV, letter a), van Richtlijn 92/43/EEG wordt genoemd.

De Commissie is zich bewust van de gevaren die de industriële ontwikkeling in het gebied tussen Aken en Heerlen met zich meebrengt voor het behoud van de plaatselijke hamsterpopulatie en doet al het nodige om ervoor te zorgen dat desbetreffende milieuwetgeving van de Gemeenschap en Richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna in dit geval volledig worden nageleefd.

(1) PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1673/01

van Jacqueline Foster (PPE-DE) aan de Commissie

(14 juni 2001)

Betreft: Piloten van boven de 60

Kan de Commissie een actueel voortgangsverslag voorleggen over haar voorstel tot harmonisatie van de normen en vereisten voor de keuring van vliegtuigbemanningen in de Europese Gemeenschap, en met name de maximumleeftijd voor vliegtuigbemanningen, die in het ene land 65 en in het andere 60 bedraagt?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(26 juli 2001)

De Commissie heeft al meermalen laten weten dat zij voornemens is gemeenschappelijke eisen in te voeren voor de afgifte van brevetten voor het vliegend personeel in de burgerluchtvaart op basis van de norm die is aangenomen door de Joint Aviation Authorities (JAA), JAR-FCL genaamd.

In verband met deze norm moet echter een uitgebreide analyse worden verricht om na te gaan of de norm verenigbaar is met het gemeenschapsrecht. De Commissie zal echter alles in het werk stellen om nog dit jaar een discussienota over de wenselijkheid en de inhoud van een wetgevingsmaatregel op dit gebied uit te brengen.

In dit verband zal worden ingegaan op de problematiek rond de leeftijd van de piloten en de relatie met de veiligheid van het luchtverkeer met het oog op een eventuele harmonisatie op communautair niveau.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2192/01

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 juli 2001)

Betreft: Situatie van de meerjarige oriëntatieprogramma's van de visserij

Hoe is op dit moment de situatie met de tenuitvoerlegging van de meerjarige oriëntatieprogramma's (MOP) in de diverse lidstaten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 september 2001)

Bij de meerjarige oriëntatieprogramma's (MOP's) voor de visserijvloten worden jaarlijkse doelstellingen voor de visserijcapaciteit en de visserij-inspanning vastgesteld die verplicht voor de verschillende vlootsegmenten moeten worden bereikt. Voor een vergelijking van de huidige situatie met de doelstellingen voor alle segmenten in alle lidstaten is derhalve een zeer grote hoeveelheid gedetailleerde informatie vereist.

Daarom is in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector(1) bepaald dat de Commissie jaarlijks bij de Raad en bij het Parlement een verslag over de resultaten van de MOP's moet indienen. De Commissie heeft het verslag over de resultaten van het MOP IV eind 2000 opgesteld en zal het in de loop van de volgende weken aan de Raad en het Parlement voorleggen.

(1) PB L 337 van 30.12.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1603/01

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(1 juni 2001)

Betreft: Voorschotten van communautaire middelen uit het derde CB vanwege de Griekse regering via overheidsobligaties

De Griekse regering is van plan om aan de bouwprojectleiders die door het derde CB gefinancierd worden voorschotten van communautaire middelen te betalen onder de vorm van obligaties die zullen worden uitgegeven door het Ministerie van Economische Zaken met als waarborg de inkomsten van communautaire middelen in de komende jaren.

Kan de Commissie zeggen of deze procedure in overeenstemming is met verordening (EG) 1260/1999(1) van de Raad houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen?

(1) PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1.

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissier

(3 september 2001)

De Commissie heeft in de pers berichten gelezen over door de Griekse regering overwogen of getroffen financiële regelingen die gevolgen kunnen hebben voor de uitvoering van het Europese structuurbeleid in Griekenland. De Commissie verzoekt de Griekse autoriteiten om nadere informatie om haar standpunt te kunnen bepalen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1989/01

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 juli 2001)

Betreft: Steun natuurweiden/biologische landbouw

In 2001 is uit hoofde van de agro-milieumaatregelen op het vlak van de biologische landbouw steun per hectare ingevoerd voor natuurweiden of blijvend grasland dat is bestemd voor rechtstreekse beweiding door dieren die in het kader van de biologische productie worden geteeld. Deze maatregel is interessant voor Portugal, aangezien dieren in dit land op een wijze worden gehouden die veel overeenkomsten vertoont met de biologische landbouw. Dit betekent dat het mogelijk is op doelmatiger wijze over te schakelen op de biologische landbouw, waardoor meer fokkers, vooral van de caprina serrana (berggeit), hun activiteit kunnen blijven uitoefenen.

Nog niet duidelijk is evenwel welke gebieden voor deze steun in aanmerking komen. Het is namelijk een feit dat in Portugal, evenals in andere lidstaten, een groot deel van de beweiding, met name door geiten, plaatsvindt in bossen of braakland (begroeid met brem, cistusroos, heide, enz.). Meestal gaat het hierbij ook om berggebieden. Mocht de steun niet voor deze gebieden bestemd zijn, dan zouden veel aanvragen worden geweigerd, waardoor in tal van regio's een wijze van veehouderij die voldoet aan de vereisten van een kwalitatief hoogstaande en biologische productie in het gedrang zou komen.

De Commissie wordt tegen deze achtergrond verzocht mede te delen of deze gebieden al dan niet in aanmerking komen. Zo nee, bereidt zij de nodige reglementaire wijzigingen voor zodat de gebieden in kwestie alsnog onder de regeling komen te vallen teneinde deze vorm van biologische veeteelt van een hoge kwaliteit evenals de werkgelegenheid in gebieden met specifieke problemen te handhaven?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 september 2001)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat de maatregel Biologische landbouw, die deel uitmaakt van het plattelandsontwikkelingsplan voor continentaal Portugal voor de periode 2000-2006, heel continentaal Portugal bestrijkt.

Deze maatregel kan met name betrekking hebben op steun per hectare natuurweide of blijvend grasland, bestemd voor rechtstreekse begrazing door vee dat wordt gehouden volgens de biologische productiemethode, in overeenstemming met de communautaire wetgeving.

De Commissie is het dus niet met het geachte parlementslid eens dat niet goed is bepaald welke gebieden voor dit soort steun in aanmerking komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0949/01

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(28 maart 2001)

Betreft: Etiketteringsvoorschriften voor muskus

Vindt de Commissie dat de huidige etikettering als parfum voldoet voor de kunstmatige soorten muskus die gebruikt worden in parfums, luchtverversers en waspoeder?

Kan ze bevestigen dat daar ook muskusvarianten onder kunnen vallen waarvan de hormoonanaloge werking bekend is, die achterblijven en zich ophopen in het lichaamsvet?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(8 juni 2001)

Volgens de bepalingen van de geldende wetgeving inzake cosmetische producten, Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976(1), moeten op de producten die met de algemene term parfum worden aangeduid de afzonderlijke parfumerende bestanddelen, en dus ook kunstmatige muskussen, worden vermeld.

De Commissie is zich ervan bewust dat bij de veiligheid van sommige kunstmatige muskussen vraagtekens worden gezet, met name vanwege de hormoonanaloge werking en de mogelijkheid dat zij achterblijven en zich ophopen in lichaamsvet.

Wat muskussoorten in cosmetische producten betreft, is het gebruik van muskus ambrette, muskus moskeen en muskus tibetine verboden. Voorts heeft het Wetenschappelijk comité voor cosmetische en non-food producten voor de consument (SCCNFP) adviezen goedgekeurd voor het gebruik van de twee meest aangewende muskussoorten, namelijk muskus ketone en muskus xyleen. Deze soorten kunnen veilig in cosmetische producten worden toegepast op voorwaarde dat hun concentratie lager is dan een bepaalde drempel. Het Comité heeft echter ook gewezen op de noodzaak een evaluatie te verrichten van de blootstelling die afkomstig is van andere bronnen zoals waspoeder en op de behoefte aan meer gegevens over de toxische effecten van dit materiaal op lange termijn.

Het gebruik van muskus in parfum in waspoeder valt onder Richtlijn 1999/45/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 mei 1999 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten(2).

Het bovengenoemde moet worden herzien wanneer de risicobeoordeling van deze twee stoffen, uitgevoerd in het kader van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico's van bestaande stoffen(3), klaar is. Aangezien dit alomvattende beoordelingen zijn van alle beschikbare gegevens over de toxiciteit en de effecten van chemicaliën in alle bekende blootstellingssituaties, zal de Commissie over een grondige analyse beschikken over de mogelijke hormoonontregelende werking en het achterblijven en zich in het lichaamsvet ophopen van muskussoorten. Aanbevelingen inzake de risicobeheersing die gebaseerd zijn op de conclusies van deze risicobeoordelingen zullen de Commissie de noodzakelijke wetenschappelijke informatie verstrekken om verdere maatregelen voor te stellen.

(1) PB L 262 van 27.9.1976.

(2) PB L 200 van 30.7.1999.

(3) PB L 84 van 5.4.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0715/01

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(8 maart 2001)

Betreft: Maximumsnelheid van landbouw- of bosbouwtractoren

In het antwoord op vraag E-2241/00(1) wijst de Commissie op de concurrentievervalsing voor traditionele transportbedrijven, waarvoor strengere regels inzake het rijbewijs gelden en die hogere belastingen moeten betalen. In feite is het echter toch zo dat een hogere maximumsnelheid vooral de rijtijd van de tractor met de aangekoppelde apparatuur van het landbouwbedrijf naar de akker of van het ene stuk grond naar het andere verkort. Ook mogen krachtens bestaande nationale wetten alleen landbouwproducten worden vervoerd, en voor het vervoer van de akker naar de plaats van bestemming zijn alleen de landbouwtrekkers geschikt, want alleen deze voldoen aan de vereiste voorwaarden, om de landbouwproducten naar de boerderij en van daar verder te vervoeren.

Kan de Commissie meedelen of zij rekening heeft gehouden met deze bezwaren in het kader van de opstelling van de genoemde nieuwe kaderrichtlijn en of deze reeds is voltooid?

(1) PB C 103 E van 3.4.2001, blz. 94.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(13 juni 2001)

Inderdaad bereidt de Commissie de algehele omwerking van Kaderrichtlijn 74/150/EEG van de Raad van 4 maart 1974, inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de goedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen(1), voor.

Een van de doelstellingen van deze omwerking is de uitbreiding van de werkingssfeer van deze kaderrichtlijn tot landbouwtractoren, waarvan de maximumsnelheid hoger dan 40 km per uur (km/u) is. Te dien einde zal het eveneens noodzakelijk zijn specifieke normen op te stellen, met name wat de veiligheid en de remmen betreft. Zodra deze nieuwe richtlijn is goedgekeurd, zullen deze tractoren eveneens aan een communautaire goedkeuring onderhevig zijn.

De kwesties van het noodzakelijke rijbewijs voor dit soort voertuigen of van de belasting die hierop wordt geheven, vallen daarentegen niet onder de regeling betreffende de goedkeuring van tractoren, zelfs wanneer zij bij de voorbereiding van het voorstel in acht worden genomen. Deze kwesties vallen onder een specifieke regelgeving die uit hoofde van het subsidiariteitsbeginsel onder de bevoegdheden van de lidstaten vallen. Wat de rijbewijzen betreft, sluit Richtlijn 91/439/EEG van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs(2) de landbouwtractoren of -trekkers van de werkingssfeer van deze richtlijn uit. Deze kwestie valt onder de bevoegdheid van de lidstaten.

(1) PB L 84 van 28.3.1974.

(2) PB L 237 van 24.8.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1051/01

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(5 april 2001)

Betreft: Transfer van voetballers - Vrij verkeer van personen

Kan de Commissie mededelen of zij nog steeds instemt met het standpunt dat commissaris Diamantopoulou heeft ingenomen in haar antwoord van 19 december 2000 op mijn schriftelijke vraag E-3535/00(1)? Hierin verklaarde zij dat de bepalingen van het Gemeenschapsrecht inzake het vrije verkeer van werknemers van toepassing (zijn) op alle burgers van de Unie die de minimumleeftijd hebben bereikt, die door het gastland is vastgesteld voor toegang tot zijn arbeidsmarkt, inclusief sportactiviteiten, een en ander in het licht van de recente regeling van de transferkwestie waarin duidelijk wordt gediscrimineerd op grond van leeftijd. Zou de Commissie een dergelijke discriminatie in andere bedrijfstakken aanvaarden?

(1) PB C 151 E van 22.5.2001, blz. 187.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(18 juni 2001)

De Commissie houdt vast aan haar standpunt, als uiteengezet in haar antwoord op schriftelijke vraag E-3535/00 van de geachte afgevaardigde, dat de bepalingen van het Gemeenschapsrecht inzake het vrije verkeer van werknemers van toepassing zijn op alle burgers van de Unie die de minimumleeftijd hebben bereikt, die door het gastland is vastgesteld voor toegang tot zijn arbeidsmarkt, inclusief sportactiviteiten.

Dit werd weerspiegeld in de uitkomst van de discussies tussen de Commissie en de International Federation of Football Associations/Union of European Football Associations (FIFA/UEFA) waarin staat dat internationale transfers van spelers onder de 18 jaar zullen worden toegestaan onder bepaalde voorwaarden die hun bescherming beogen. Er zij op gewezen dat de FIFA/UEFA eerst voorstander waren van het verbod van dergelijke transfers.

Het verschil in de behandeling van voetballers naargelang hun leeftijd wat de betaling van een vergoeding voor hun opleidingskosten betreft, is een andere zaak die gekoppeld is aan de geschatte duur van hun effectieve opleiding.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1121/01

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 april 2001)

Betreft: Definitieve opslag van afgewerkte kernbrandstof

Verschillende Europese landen zullen binnenkort besluiten nemen over locaties voor de definitieve opslag van kernbrandstof. Ziet de Commissie het als een mogelijkheid om het opslagbeleid te communautariseren, zodat niet alle afzonderlijke landen het materiaal zelf op hoeven te slaan, maar dat het wordt opgeslagen op een locatie die vanuit het oogpunt van de EU als geheel de veiligste is?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(8 juni 2001)

De Commissie stimuleert samenwerking tussen de lidstaten bij de verwijdering van hoogactief afval. Hieronder valt ook verbruikte splijtstof, als dit niet wordt opgewerkt. In haar mededeling aan de Raad van januari 1999(1) heeft de Commissie het volgende standpunt ingenomen: De Commissie herhaalt de oproep tot zelfverzorging in de hele Unie en solidariteit onder de lidstaten met betrekking tot de opberging van radioactieve afvalstoffen. Evenals bij de strategie voor niet-radioactieve afvalstoffen geldt ook hier dat de Europese Unie ernaar moet streven zelfverzorgend te zijn, ook al is de overbrenging naar landen buiten de Unie niet uitgesloten in de EU-wetgeving betreffende de controle op het vervoer van radioactieve afvalstoffen. De mogelijkheid van vrijwillige samenwerking tussen lidstaten moet echter open blijven, bijvoorbeeld als een regionale benadering van de opberging tot meer veiligheid en grotere milieuvoordelen zou kunnen leiden.

De Commissie is van mening dat dit de benadering van de Gemeenschap moet blijven. De voordelen van een regionale aanpak zijn vooral interessant voor de lidstaten die geen of heel weinig kernenergie gebruiken, zodat de kosten voor de verwijdering van hun zeer beperkte hoeveelheden afval per eenheid uiterst hoog zouden uitvallen. Aan de andere kant is de Commissie wel van mening dat alle lidstaten met een kernenergieprogramma ten minste over de mogelijkheid moeten beschikken om hun eigen afval veilig te beheren, met inbegrip van de uiteindelijke opberging, zelfs als er sprake zou zijn van vrijwillige samenwerking op regionale basis.

De geologisch en tectonische situatie van Europa is echter zodanig dat er vele locaties zijn of zouden kunnen worden gespecificeerd die geschikt zijn voor geologische opberging. Bovendien is in het recente Groenboek inzake de continuïteit van de energievoorziening al gesteld(2): Definitieve opslag is een haalbaar iets en de bouw- en exploitatietechnieken zijn voldoende uitontwikkeld om te kunnen worden toegepast. Gelet op de geologie van Europa, gecombineerd met de technische barrières die in een opbergplaats zouden worden gebruikt, is het zeer waarschijnlijk dat elke lidstaat ten minste één plaats op zijn grondgebied zou kunnen aanwijzen die in aanmerking komt.

(1) COM(98) 799 def.

(2) COM(2000) 769 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1374/01

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(7 mei 2001)

Betreft: Officiële erkenning van Engelse gebarentaal

Er is een langdurige campagne gevoerd voor de erkenning van de Engelse gebarentaal. Voor doven is dit een zaak van cultureel en emotioneel, alsmede van praktisch belang. In 1998 en 1988 werden resoluties van het Europees Parlement over gebarentalen voor doven aangenomen, waarin er bij de Europese Commissie op werd aangedrongen bij de Raad een voorstel in te dienen betreffende de officiële erkenning van gebarentalen.

Kan de Commissie meedelen in welk stadium dit voorstel zich thans bevindt?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(27 juni 2001)

De Commissie is zich bewust van het belang van gebarentaal voor doven en slechthorenden.

In 1997 steunde de Commissie een verstrekkend onderzoeksproject dat werd uitgevoerd door de universiteit van Bristol (Verenigd Koninkrijk). Dat onderzoek moest een duidelijk beeld geven van het gebruik van gebarentalen in de Gemeenschap en de comparatieve status van gebarentaal in de verschillende lidstaten vaststellen.

Uit de studie is gebleken dat gebarentalen op verschillende manieren een officiële status kunnen bereiken en dat er grote verschillen zijn tussen de lidstaten wat hun ervaring met en de bepalingen inzake gebarentaal betreft.

De Engelse gebarentaal is in het Verenigd Koninkrijk geen officieel erkende taal. In het Verenigd Koninkrijk is er geen officieel erkende gebarentaal.

Aangezien de primaire verantwoordelijkheid voor maatregelen op dit gebied bij de lidstaten ligt, bestaan er momenteel geen plannen om op dit vlak specifieke voorstellen in te dienen.