SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1523/99

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(1 september 1999)

Betreft: Meting van dioxine bij levensmiddelen

In een brief van het Duitse levensmiddelenbedrijf BLL van juni 1999 wordt meegedeeld dat de Belgische autoriteiten eindproducten vrij van dioxine verklaren, hoewel daarbij slechts 7 PCB's zijn onderzocht. Deze methode kan eventueel voor afgewerkte en smeerolie worden gebruikt maar niet bij levensmiddelen.

1. Is de Commissie op de hoogte van deze laakbare vaststellingsprocedure van de Belgische autoriteiten?

2. Vindt de Commissie niet ook dat door mogelijke grote gevaren van PCB's geen willekeurige procedures mogen worden toegepast?

3. Vindt de Commissie niet ook dat een acceptatiegrens van 1-4 pg/kg volstrekt onzinnig en willekeurig is en niet garandeert dat gevaren voor de gezondheid zijn uitgesloten?

4. Wanneer is de Commissie voornemens grenswaarden voor dioxine in levensmiddelen vast te stellen om een eind te maken aan het schandalige ontbreken van deze waarden en aan de onverantwoordelijke zelfregulering door de levensmiddelenindustrie?

5. Is het de Commissie bekend dat de Environmental Protection Agency (EPA) in de VS beschikt over recente studies waarin wordt aangetoond dat veel meer PCB's (dan de slechts bij ons genoemde zeven) als giftig worden aangemerkt? Kent de Commissie deze studie? Welke consequenties zal zij daaruit trekken?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(15 oktober 1999)

De verontreiniging van levensmiddelen die op 27 mei 1999 door België aan de Commissie en de andere lidstaten is gemeld, had betrekking op abnormaal hoge concentraties dioxines in gerecycleerde vetten die per ongeluk in voeder voor pluimvee, varkens en runderen zijn gebruikt.

De Commissie heeft verschillende onderzoeken naar deze verontreiniging uitgevoerd. Uit deze onderzoeken blijkt dat de verontreiniging van vetten door de aanwezigheid van 7 congeneren polychloorbifenylen (de PCB's 28, 52, 101, 118, 138, 153 en 180) kan worden aangetoond. Deze methode kan niet voor andere producten gebruikt worden om verontreiniging met dioxines te detecteren: daarvoor moeten andere PCB's als markers worden gebruikt of andere markers indien de dioxineverontreiniging geen verband houdt met de aanwezigheid van PCB's. Bij elke ongewilde verontreiniging met dioxines wordt dus naar de betrouwbaarste markers gezocht en dat zijn niet altijd de meest toxische.

Gezien de tijd, het geld en de technische middelen die onderzoek naar dioxines in levensmiddelen vergen, kunnen maar weinig laboratoria deze analyses verrichten. Bij uitvoerig onderzoek is het dus altijd beter om goedkopere en minder tijdrovende analyses uit te voeren naar de aanwezigheid van PCB's die betrouwbare markers van besmette producten zijn en, zo nodig, tot onderzoek naar dioxines kunnen leiden.

Wat de vaststelling van grenswaarden voor dioxineconcentraties in levensmiddelen betreft: de Commissie is in juni 1998 met een grondig onderzoek naar de ernst van de in verscheidene lidstaten geconstateerde verontreiniging van levensmiddelen met dioxines begonnen. Dit onderzoek maakt deel uit van het programma voor wetenschappelijke samenwerking tussen de lidstaten (SCOOP). De voorlopige resultaten van dit onderzoek en van de werkzaamheden van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek en het Instituut voor referentiematerialen en -metingen die waarschijnlijk binnenkort ter beschikking zullen staan, zullen de mogelijkheid bieden om het risico beter te beoordelen en het uitgangspunt van nader beraad vormen.

In afwachting van gegevens op grond waarvan zij grenswaarden voor dioxines in levensmiddelen kan bepalen baseert de Commissie zich op de wetenschappelijke evaluatie van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) die inachtneming van 1 à 4 picogram dioxines per kilo lichaamsgewicht als dagelijks aanvaardbare dosis heeft aanbevolen. De WHO wilde bij de vaststelling van deze waarde de menselijke gezondheid zo veel mogelijk waarborgen. Zij erkende echter dat er in alle industrielanden nog sporen van andere dioxines voorkomen. De monitoringplannen in deze landen, en in het bijzonder in de lidstaten, hadden tot 1999 voornamelijk ten doel de afzet van besmette melk en zuivelproducten op de markt te voorkomen. De Commissie zal de lidstaten voorstellen om met ingang van het jaar 2000 alle vlees, vis en producten op basis hiervan op dioxines en PCB's te onderzoeken.