SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1994/02

van Samuli Pohjamo (ELDR) en Mikko Pesälä (ELDR) aan de Commissie

(8 juli 2002)

Betreft: Garanderen van de rechtsbescherming van boeren bij een voortdurend veranderende landbouwwetgeving

De Europese landbouwregelgeving is aan voortdurende veranderingen onderhevig. De wijzigingen en aanpassingen van de regels bemoeilijken de uitvoering ervan. De plaatselijke

autoriteiten durven door de voortdurende veranderingen geen verantwoordelijkheid voor de subsidieaanvragen van boeren te nemen en de begeleiding bij de uitvoering is verwarrend. Uiteindelijk zijn de boeren het slachtoffer van deze wijze van beheer. Mogelijke fouten hebben buitensporige straffen voor hen tot gevolg.

Ik heb mij verdiept in de voorstellen van de Commissie om het beheer te vereenvoudigen, maar over de landbouw wordt niet gerept.

Hoe denkt de Commissie het landbouwbeheer en de daarbij betrokken besluitvorming te hervormen op een wijze die ertoe leidt dat onder voortdurend veranderende omstandigheden de rechtsbescherming van boeren en een billijk beheer gewaarborgd zijn?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 augustus 2002)

De Commissie is van mening dat eenvoudige, heldere wetgeving van vitaal belang is voor een goed en efficiënt beheer van de beperkte personele en financiële middelen in alle sectoren van beleid. Hoe onduidelijker en complexer de regels, des te lastiger en kostbaarder zij zijn qua uitvoering, beheer en controle in zowel administratieve als personele zin, en des te meer ruimte zij bieden voor fraude. Deregulering is belangrijk, niet alleen om de kosteneffectiviteit van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) te verhogen, maar ook om de kans op fouten en fraude te verkleinen.

Het Directoraat-generaal Landbouw heeft deregulering al een aantal jaren tot een van de beleidsprioriteiten verheven en was hiermee al geruime tijd bezig voordat de huidige Commissievoorstellen voor administratieve vereenvoudigingen werden gepresenteerd. Zo is er in 1995 een dienst opgericht die speciaal met de deregulering is belast en sinds 1999 gelden er op dit gebied interne richtsnoeren. Zowel het Parlement als de Raad hebben hun steun uitgesproken voor de inspanningen die de Commissie de afgelopen jaren heeft ondernomen om de administratieve lasten van het gemeenschappelijk landbouwbeleid voor landbouwers en nationale overheden tot een minimum te beperken.

Bij haar inspanningen om het GLB te vereenvoudigen heeft de Commissie tot dusverre vooral gepoogd om de landbouwwetgeving zo helder, doorzichtig en toegankelijk mogelijk te maken en om de administratieve lasten van het GLB voor landbouwers en andere betrokkenen, maar ook voor de nationale en communautaire autoriteiten, te beperken tot het strikt noodzakelijke.

Daarnaast is een aantal specifieke initiatieven ondernomen, waaronder met name de regeling voor kleine boeren, waarbij de jaarlijkse aanvragen voor de verschillende steunregelingen worden vervangen door een enkele steunaanvraag die voor een proefperiode van vier jaar geldig is. Dit moet bijdragen tot een verlichting van de administratieve lasten voor landbouwers en overheden.

Deregulering is een van de speerpunten van de recentelijk uitgebrachte tussenbalans van het GLB(1), waarin een vereenvoudiging van de steunregelingen wordt bepleit via het concept van een enkele inkomenstoeslag per bedrijf.

De lidstaten horen zorg te dragen voor een correcte uitvoering van de steunregelingen en bijbehorende administratieve procedures. De nationale autoriteiten zijn eveneens verantwoordelijk voor de uitvoeringsrichtlijnen die zij uitvaardigen.

(1) COM(2002) 394 def.