ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3511/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(25 november 1998)

Betreft: Nagemaakte of door piraterij verkregen goederen

Ten aanzien van het voorstel voor een verordening (EG) 3295/94 tot vaststelling van maatregelen om het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte of door piraterij verkregen goederen te verbieden (COM(98) 0025 def. - ACC 98/0018)(1) zij opgemerkt dat rechtstreekse contacten tussen de houders van het recht (bedrijven) en de douanediensten onontbeerlijk zijn om de motivatie van de douanebeambten te doen toenemen.

De mogelijkheid om het verzoek om beslaglegging aan de grens tot bepaalde landen van de EU te beperken, is in strijd met het basisconcept van het Gemeenschapsmerk. Aangezien het één merk is met één enkele rechtsgrondslag voor de gehele Gemeenschap, is de enige redelijke oplossing op lange termijn één enkel verzoek om beslaglegging aan de grens, dat in alle lidstaten geldig is. Is de Commissie bereid de nodige stappen te ondernemen in deze richting?

(1) PB C 108 van 7.4.1998, blz. 63.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3040/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(8 oktober 1998)

Betreft: Discriminatie tussen burgers in de provincie Bolzano

In de autonome provincie Bolzano wordt momenteel de provinciale wet nr. 131/97 betreffende de regeling inzake de sociale woningen in deze provincie behandeld. In artikel 4 van deze wet staat het volgende: "De naar het buitenland geëmigreerde burgers die vóór hun emigratie reeds sinds minstens vijf jaar in de provincie woonachtig waren alsmede hun niet van tafel en bed gescheiden echtgenoten die weer in de provincie willen gaan wonen, worden in de zin van deze wet gelijkgesteld met de in de provincie woonachtige burgers". Dit artikel bevoordeelt de naar het buitenland geëmigreerde burgers en discrimineert de in de provincie woonachtige burgers die om soortgelijke redenen genoodzaakt zijn deze provincie te verlaten en zich in een andere Italiaanse provincie te vestigen. Zodra eerstgenoemden in hun provincie zijn teruggekeerd, worden de door hen verworven rechten nl. erkend omdat zij met de in de provincie woonachtige burgers worden gelijkgesteld, terwijl deze rechten aan laatstgenoemden ontzegd worden. Hoewel deze regeling op het eerste gezicht de gehele bevolking van de regio Alto Adige schijnt te treffen, onafhankelijk van de taalgroep waartoe zij behoren (Italiaans, Duits, Retoromaans), is het duidelijk dat vooral de Italiaans sprekende burgers onder de gevolgen ervan te lijden zullen hebben; het zijn nl. de burgers van deze taalgroep die - om naar de universiteit te gaan (zich vestigend in de desbetreffende Italiaanse stad) of om redenen van beroepsmobiliteit (overheidsambtenaren, legerfunctionarissen e.a.) - genoodzaakt zijn naar een andere Italiaanse stad moeten verhuizen. Ook al vestigen zij zich hier bij wijze van spreken slechts één dag, dan verliezen zij voor de volgende vijf jaar het recht om een "sociale" woning aan te vragen.

Is de Commissie niet van mening dat dit artikel van de provinciale wet nr. 131/97 een discriminatie tussen Europese burgers inhoudt, omdat dezen niet dezelfde kansen zouden hebben?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(7 december 1998)

De Commissie heeft niet de gewoonte om zich uit te spreken over wetsvoorstellen die nog in behandeling zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2893/98

van Wilmya Zimmermann (PSE) aan de Raad

(28 september 1998)

Betreft: Problemen bij de tenuitvoerlegging van artikel 8 e.v. van het EU-Verdrag (burgerschp van de Unie, vrij verkeer van personen)

Het vreemdelingenrecht van tal van lidstaten is met zijn beperkingen veelal in strijd met de doelstellingen van artikel 8 van het EU-Verdrag. Op het vlak van het verblijfsrecht, de sociale regelingen en het arbeidsrecht worden buitenlanders ten opzichte van onderdanen van het betrokken land veelal benadeeld.

Wat doet de Raad met betrekking tot het vreemdelingenrecht van de lidstaten om de problemen bij het vrije verkeer van personen te verhelpen?

Antwoord

(8 februari 1999)

Artikel 8 van het EG-Verdrag bepaalt dat eenieder die de nationaliteit van een lidstaat bezit, burger van de Unie is en als zodanig de rechten geniet en onderworpen is aan de plichten die bij het Verdrag zijn vastgesteld.

Sinds verscheidene jaren heeft de Raad al een groot aantal besluiten aangenomen op het gebied van het vrije verkeer van personen en het recht van vestiging. Al die teksten gaan over het verblijfsrecht van de onderdanen van de lidstaten en hun gezinsleden, over de sociale wetgeving, alsmede over de rechten van werknemers en zelfstandigen.

In het licht van de aanbevelingen van de door mevrouw Simone Veil voorgezeten groep op hoog niveau inzake het vrije verkeer van personen heeft de Commissie een actieplan aangenomen waarin zij heeft aangekondigd wetgevingsvoorstellen te zullen indienen teneinde verbetering te brengen in de omstandigheden waaronder het vrije verkeer plaatsvindt.

Overigens zijn onlangs aan de Raad de volgende voorstellen voorgelegd: een voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) 1612/68 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, een voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 68/360/EEG inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van de werknemers der lidstaten en van hun familie binnen de Gemeenschap en een voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van een raadgevend comité voor het vrije verkeer en de sociale zekerheid van communautaire werknemers en tot wijziging van de Verordeningen (EEG) 1612/68 en nr. 1408/71 van de Raad.

De Raad zal zich beijveren om de werkzaamheden over die voorstellen zo spoedig mogelijk tot een goed einde te brengen.

Wat de onderdanen van derde landen betreft, zullen de toekomstige artikelen 62, punt 1, en 63, punt 4, van het EG-Verdrag - die in het Verdrag van Amsterdam zullen worden opgenomen - een grondslag zijn voor passende maatregelen ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van onderdanen van derde landen binnen de Gemeenschap en van het recht van onderdanen van derde landen die legaal in een lidstaat van de Unie verblijven, om in andere lidstaten te verblijven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2648/98

van John McCartin (PPE) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Export van slachtafval van varkens uit Noord-Ierland

Is het de Commissie bekend dat het Ierse Ministerie van Landbouw geweigerd heeft importvergunningen te verstrekken aan bedrijven in Ierland die slachtafval van varkens uit Noord-Ierland wilden invoeren, ondanks het feit dat de Noord-Ierse autoriteiten duidelijk verklaren dat het materiaal in kwestie (afkomstig van varkensachtigen) niet valt onder beschikking van de Commissie 97/534(1), zoals gewijzigd bij beschikking van de Raad 98/248(2) betreffende gespecificeerd risicomateriaal?

Kan de Commissie mededelen of deze weigering in strijd is met de communautaire wetgeving inzake vrije handel?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 oktober 1998)

Aan de Commissie zijn nooit eerder problemen in verband met de invoer in Ierland van slachtafval van varkens uit Noord-Ierland gemeld. Zij zal de nationale autoriteiten om nadere gegevens over de situatie verzoeken.

Opgemerkt zij dat de door het geachte parlementslid genoemde communautaire beschikkingen niet van toepassing zijn omdat zij geen betrekking hebben op varkensvlees of slachtafval van varkens. Bovendien is de datum van inwerkingtreding bij de laatste van de genoemde beschikkingen uitgesteld tot 1 januari 1999. Inzake het vrije verkeer van slachtafval van varkens dat geschikt is voor menselijke consumptie geldt Richtlijn 95/23/EG van de Raad van 22 juni 1995 tot wijziging van Richtlijn 64/433/EEG betreffende de gezondheidsvoorschriften voor de produktie en het in de handel brengen van vers vlees(3). Andere bepalingen hebben betrekking op producten die niet geschikt zijn voor menselijke consumptie.

Zodra zij duidelijkheid heeft over de feitelijke achtergrond, zal de Commissie nagaan of zij verder moet optreden tegen het ingrijpen van de Ierse autoriteiten.

(1) PB L 216 van 8.8.1997, blz. 95.

(2) PB L 102 van 2.4.1998, blz. 26.

(3) PB L 243 van 11.10.1995.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2623/98

van Niels Sindal (PSE) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: In gebreke blijven van sommige landen bij het nakomen van de verplichtingen op grond van FUP III

Volgens informatie van de Commissie blijven sommige landen, waaronder Nederland, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, in gebreke bij het nakomen van hun verplichtingen op grond van het meerjarige ontwikkelingsprogramma III - FUP III - inzake de beperking van het tonnage van hun vissersvloten.

Wat denkt de Commissie te doen opdat deze landen hun verplichtingen op grond van FUP III nakomen?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(21 oktober 1998)

Een aantal lidstaten heeft nog niet voldaan aan de definitieve doelstellingen van het derde meerjarige ontwikkelingsprogramma (MOP III), hetzij in het algemeen dan wel voor bepaalde segmenten van de vloot.

Elke achterstand in MOP III moet tijdens MOP IV worden ingelopen onder dezelfde voorwaarden als die welke tijdens MOP III van toepassing waren. In de tussentijd zal geen bouw- of moderniseringssteun voor welk segment van de vloot dan ook beschikbaar worden gesteld, totdat aan de algemene doelstellingen van MOP III is voldaan. Wanneer dat het geval is, zal een dergelijke steun niet worden toegekend aan die segmenten waarvoor niet aan de segmentdoelstellingen is voldaan.

Wat de drie specifiek genoemde lidstaten betreft, heeft Frankrijk in 1998 speciale inspanningen tot capaciteitsvermindering gedaan en zal naar verwachting voor eind 1998 de algemene doelstellingen van MOP III bereiken. Opgemerkt zij dat dit betekent dat Frankrijk tevens binnen de eerste tusentijdse doelstelling van MOP IV blijft. Het Verenigd Koninkrijk heeft eveneens de algemene doelstellingen van zijn MOP bereikt. Wat Nederland betreft, ziet de Commissie nauwlettend toe op de stappen die door de Nederlandse autoriteiten worden ondernomen om aan de MOP-doelstellingen te voldoen, maar handhaaft de mogelijkheid van juridische actie indien deze stappen onvoldoende blijken te zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3611/98

van Luciano Vecchi (PSE) aan de Commissie

(3 december 1998)

Betreft: Steun voor projecten met het oog op rechtvaardige en solidaire handel

Op 2 juli 1998 heeft het Europees Parlement op basis van een initiatiefverslag een resolutie (A4-0198/98)(1) over "rechtvaardige handel" goedgekeurd waarin een reeks voorstellen wordt gedaan voor een toekomstig communautair beleid inzake "fair trade".

1. Welk gevolg denkt de Commissie aan deze resolutie van het Europees Parlement te geven?

2. Wanneer zal zij het geruime tijd geleden aangekondigde Groenboek over rechtvaardige handel publiceren?

3. Hoeveel projecten en van welke aard heeft zij in 1997 en 1998 gesteund in verband met de co-financiering van acties van NGO's voor een rechtvaardige en solidaire handel?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie

(2 februari 1999)

In de context van haar werkzaamheden inzake rechtvaardige handel heeft de Commissie zich aandachtig gebogen over de door het Parlement goedgekeurde resolutie. Tal van de naar voren gebrachte vraagstukken vereisen uitvoerig onderzoek en overleg met de sector rechtvaardige handel. Daar is de Commissie nu mee bezig. Op de Landbouwraad van juni 1998 kwamen de ministers overeen dat de Commissie per 1 maart 1999 een mededeling inzake rechtvaardige handel zou moeten indienen. Deze tekst wordt momenteel afgerond.

In 1997 werd in het kader van begrotingslijn B7-6000 steun verleend voor 15 projecten inzake de bewustmaking van de Europese publieke opinie met betrekking tot de ontwikkeling van rechtvaardige handel. De Commissie trok hiervoor ongeveer 2,9 miljoen euro uit (maximaal 50 % van de totale kosten van een project). In het kader van dezelfde begrotingslijn was het aantal goedgekeurde projecten of projecten waarvoor op korte termijn betalingsverplichtingen konden worden aangegaan in 1998 gestegen tot 21, waarmee in totaal ongeveer 3,7 miljoen euro was gemoeid.

Over het algemeen draagt de Commissie financieel bij aan projecten van niet-gouvernementele organisaties (ngo's) op het gebied van keurmerken of organisaties die "Wereldwinkels" vormen of die gedragscodes in acht nemen.

(1) PB C 226 van 20.7.1998, blz. 73.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3923/98

van Michl Ebner (PPE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Leeftijdsgrens voor het uitoefenen van het beroep van buschauffeur

De leeftijdsgrens voor buschauffeurs verschilt van lidstaat tot lidstaat; zo ligt deze in Italië op 65 jaar (artikel 135, lid 6, van het wetboek van strafrecht), en in Oostenrijk en Duitsland op 70 jaar.

Bij controles heeft deze situatie reeds aanleiding gegeven tot rechtsonzekerheid.

- Kan de Commissie mededelen of een buschauffeur met Oostenrijks of Duits rijbewijs in Italië ook slechts tot de leeftijd van 65 jaar als buschauffeur mag werken?

- Is de Commissie voornemens de regelingen inzake de leeftijdsgrens voor het uitoefenen van het beroep van buschauffeur binnen afzienbare tijd te harmoniseren?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(3 maart 1999)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op zijn schriftelijke vraag E-3997/97(1).

(1) PB C 22 van 17.7.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3287/98

van Paul Rübig (PPE) aan de Commissie

(9 november 1998)

Betreft: EU-conforme herstructureringsmaatregelen

Een onderdeel van de steunmaatregelen op nationaal en Europees niveau is de financiële steun bij de herstructurering van bedrijven. Dit beleid moet, op voorwaarde van instandhouding van evenwichtige marktvoorwaarden en naleving van de kwalificatiecriteria, ten volle worden gesteund.

Herstructureringsprocessen leiden echter vaak tot concentratie op de markt. Daardoor worden in eerste instantie kleine en middelgrote ondernemingen getroffen - die ook een groot aantal arbeidsplaatsen scheppen en waarborgen. Zulks is bijvoorbeeld van toepassing op de huidige situatie in de Oostenrijkse brood- en banketsector. 80 % van de ambachtelijke productie vindt plaats in kleine middenstandsbedrijven. Daarom dient bij steunaanvragen van individuele grote ondernemingen overeenkomstig de Oostenrijkse wet voor arbeidsmarktsteun ook te worden gecontroleerd of deze in overeenstemming zijn met het mededingingsrecht van de Europese Gemeenschappen.

Deelt de Commissie de bezwaren van de vraagsteller ten aanzien van de situatie in de Oostenrijkse brood- en banketsector?

Hoe kan de Commissie garanderen dat deze steunmaatregelen openstaan voor alle producenten, zodat mogelijke concurrentiedistorsies als gevolg van deze situatie worden voorkomen?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(15 december 1998)

De Commissie heeft al kennis van een zaak waarbij een onderneming uit de Oostenrijkse brood- en banketsector om herstructureringssteun verzocht zou hebben (het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-3003/98 van de heer Hager(1)). De Commissie is natuurlijk bezorgd om iedere vorm van steun die de mededinging verstoort in het handelsverkeer tussen lidstaten. Dergelijke steun moet bij de Commissie worden aangemeld en getoetst aan de bepalingen van het EG-Verdrag (artikelen 92 en 93) vooraleer hij mag worden toegekend.

Overeenkomstig de regels die de Commissie heeft uitgewerkt voor de uitoefening van haar discretionaire bevoegdheid op grond van deze artikelen, is reddings- en herstructureringssteun beperkt tot in moeilijkheden verkerende ondernemingen - in de zin van de desbetreffende kaderregeling - die een dergelijke herstructurering dan ook niet zelf kunnen financieren. Dergelijke steun kan dus niet aan alle producenten worden verleend. De toekenning van steun is afhankelijk van de noodzaak ervan. De steun dient namelijk beperkt te blijven tot hetgeen strikt noodzakelijk is voor het herstel van de levensvatbaarheid van de onderneming en de tenuitvoerlegging van het herstructureringsplan dat de Commissie vooraf heeft goedgekeurd. Zodoende blijft de verstoring van de mededinging tot een minimum beperkt. Indien dit beginsel wordt nageleefd en voldaan is aan de overige bepalingen van de kaderregeling, kan de Commissie de steun goedkeuren.

(1) Zie blz. 38.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3303/98 van Kenneth COATES aan dee Raad. Gedragscode voor wapenexporten



Publicatieblad Nr. C 182 van 28/06/1999 blz. 0061



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3303/98 van Kenneth Coates (GUE/NGL) aan de Raad (10 november 1998) Betreft: Gedragscode voor wapenexporten Houdt de gedragscode voor wapenexporten in dat ook het produceren van wapens onder vergunning wordt verboden, en niet alleen de export ervan, wanneer deze gebruikt zouden kunnen worden in situaties als beschreven in de gedragscode? Zo niet, wat voor een oplossing moet er dan worden gevonden voor dit probleem?
91998E3306

SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3306/98 van Kenneth COATES aan dee Raad. Gedragscode voor wapenexporten



Publicatieblad Nr. C 182 van 28/06/1999 blz. 0062
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3863/98

van Luigi Florio (PPE) aan de Commissie

(9 december 1998)

Betreft: Erkenning van diploma's in de EU

De heer Davide Ferrando is Italiaans staatsburger, heeft in Italië een rechtenstudie voltooid en is woonachtig in Duitsland. Onlangs heeft hij een verzoek ingediend toegelaten te worden tot de balie van advocaten in het Duitse Bundesland Hessen en vervolgens in Nieder-Sachsen.

In beide gevallen is hem geantwoord dat dit niet mogelijk is omdat het verzoek, komend van iemand die zijn rechtenstudie niet in Duitsland heeft afgelegd, in strijd is met de plaatselijke wetgeving, meer in het bijzonder artikel 23.i van de wet in Hessen en artikel 5 van de wet in Nieder-Sachsen over de juridische praktijk. In deze bepalingen wordt als essentiële eis voor toelating tot de praktijk gesteld dat het diploma in de Bondsrepubliek Duitsland is behaald.

Acht de Commissie dit verenigbaar met het principe van wederzijdse erkenning van diploma's in de Europese Unie?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(28 januari 1999)

Krachtens Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten(1), kan een burger van een lidstaat in een andere lidstaat een beroep uitoefenen waarvoor hij in de lidstaat van oorsprong zijn volledige opleiding heeft gevolgd. Dit betekent dat de burger aan alle daar gestelde eisen moet voldoen. De door de geachte afgevaardigde aangehaalde persoon schijnt evenwel niet volledig gekwalificeerd te zijn als advocaat in Italië. De academische graad van "laureato" is niet voldoende om als advocaat te werken.

Het beginsel van wederzijdse erkenning is alleen van toepassing op beroepskwalificaties, maar niet op academische graden die de bezitter daarvan niet het recht geeft een beroep in de lidstaat van oorsprong uit te oefenen. Academische erkenning valt niet onder het Gemeenschapsrecht.

(1) PB L 19 van 24.1.1989.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3464/98 van Daniela RASCHHOFER aan de Commissie. Communautaire steun voor Stiermarken (Oostenrijk)



Publicatieblad Nr. C 142 van 21/05/1999 blz. 0135



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3464/98 van Daniela Raschhofer (NI) aan de Commissie (24 november 1998) Betreft: Communautaire steun voor Stiermarken (Oostenrijk) Kan de Commissie ten aanzien van de verlening van communautaire steun aan de deelstaat Stiermarken mededelen: 1. om welk bedrag aan structuurmiddelen het gaat en de specificatie ervan volgens de verschillende fondsen of communautaire programma's en -initiatieven, alsmede hoeveel communautaire kredieten uit andere begrotingslijnen sedert 1995 aan Stiermarken werden verleend voor demonstratieprojecten, maatregelen of als rechtstreekse steun bijv. voor onderzoeksinstellingen, universiteiten, ondernemingen of andere steunontvangers, 2. hoeveel arbeidsplaatsen dankzij deze kredieten zijn geschapen en behouden?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3614/98

van Nelly Maes (ARE) aan de Commissie

(3 december 1998)

Betreft: Bevestiging persberichten over gevallen van nepotisme bij de ECHO-zaak

Kan de Commissie de persberichten bevestigen als zou de in de ECHO-zaak geschorste ambtenaar erin geslaagd zijn verwanten en/of vrienden te laten tewerkstellen bij de "externe cel" van ECHO?

Kloppen de berichten over de tewerkstelling van de echtgenote van de geschorste ambtenaar als vertaalster bij de van fraude verdachte bedrijven in de ECHO-zaak?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2689/98

van Doeke Eisma (ELDR) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Beperking van de inspraak van burgers in het besluitvormingsproces over de voltooiing van de kerncentrales Khmelnitsky 2 en Rovno 4 in Oekraïne

Is het de Commissie bekend dat het Verdrag inzake milieu-effectrapportage in grensoverschrijdend verband (het Espoo-verdrag) bepaalt dat de "partij van herkomst" - in dit geval de financiers van K2/R4 - de burgers uit eventueel betrokken landen dezelfde inspraakmogelijkheden in het proces van milieu-effectrapportage moet geven als haar eigen burgers?

Is het de Commissie bekend dat milieuprocedures van de potentiële medefinancier van de twee kerncentrales K2/R4 naast de Commissie, de EBWO, voorschrijven dat het Espoo-verdrag wordt nageleefd?

Is de Commissie het ermee eens dat de financiers van dit project, inclusief de Commissie, nauwelijks iets hebben gedaan om een zinvolle participatie van NGO's en burgers op internationaal niveau te bevorderen?

Zo ja, is zij er dan toe bereid te garanderen dat een lening van EURATOM pas zal worden toegekend indien het Espoo-verdrag volledig wordt toegepast, dus wanneer:

- aanvragen van individuele personen, burgergroeperingen en lokale en regionale overheden om te worden geïnformeerd over de inspraakprocedure worden gerespecteerd,

- financiers volledig tegemoetkomen aan verzoeken om een maatschappelijke discussie aan te gaan in eventueel betrokken landen,

- de Commissie een onafhankelijke controleur aanstelt, die toezicht houdt op het inspraakproces en daarover verslag uitbrengt,

- de Commissie garandeert dat er pas een definitieve beslissing over EU-financiering voor K2/R4 wordt genomen nadat de Commissie het Parlement heeft geraadpleegd over de wenselijkheid van EU-financiering voor dit project?

Antwoord van de heer van den Broek namens de Commissie

(23 september 1998)

De procedures van de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBWO) en de Commissie schrijven voor dat projecten met gevolgen voor het milieu zich moeten richten naar de bepalingen van het Verdrag inzake milieu-effectrapportage in grensoverschrijdend verband (het ESPOO-verdrag), wanneer dit van toepassing is. Dit is evenwel niet het geval voor het K2R4 - project, aangezien het hierbij gaat om de voltooiing van in aanbouw zijnde centrales en, Oekraïne bovendien geen ondertekenaar van het ESPOO-verdrag is.

Niettemin hebben de Commissie en de EBWO Oekraïne aangemoedigd tot een ruim opgezet proces van inspraak van en overleg met het publiek dat is gebaseerd op openheid en doorzichtigheid, en tot tijdige verstrekking aan de buurlanden van de resultaten van de milieu-effectverslagen.

De genoemde openbare discussie, onder verantwoordelijkheid van de eigenaar van het project, is dan ook op 18 augustus 1998 begonnen en zal 120 dagen duren. De Commissie zal te zijner tijd in het kader van haar procedure van goedkeuring van de Euratomlening het resultaat hiervan beoordelen.

De Commissie bevestigt tenslotte wederom haar bereidheid het Parlement volledig op de hoogte te houden van de stand van zaken met betrekking tot de procedure tot goedkeuring van de lening.