SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3124/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 oktober 2002)

Betreft: Het ontbreken van standaardisatie voor batterijen en adapters ten behoeve van de toevoer van elektrische stroom voor draagbare apparaten

Op maandag 21 oktober 2002 constateerde de Nederlandse editie van de dagelijkse uitdeelkrant Metro dat alles wat mensen vroeger aan huis bond nu op reis kan worden meegenomen, zoals telefoon, digitale videocamera, computer en printer, en dat het gewicht van dit alles niet meer is dan dat van een vroeger gebruikte draagbare schrijfmachine. Omdat echter ieder apparaat een eigen combinatie van batterij en adapter heeft voor het opladen en omvormen van stroom uit het elektriciteitsnet, moet ten behoeve van het laten functioneren van elektrische apparaten op reis een veelheid van zulke naar verhouding zware apparaatjes worden meegenomen. De schrijver Jack Nouws verwoordt zijn verbazing over het feit dat er op EU-niveau nog geen standaardisering heeft plaatsgevonden als volgt:

Hoeveel geld zou daarmee bespaard kunnen worden door wettelijk voor te schrijven dat elke mobiele telefoon hetzelfde contact moet hebben? Dat dat contact ook op alle mobiele apparatuur zit, zodat je aan één oplader genoeg hebt voor alle apparaten van alle merken. Europarlementariërs reizen veel, niet alleen tussen Brussel en Straatsburg, dus het is wonderbaarlijk dat niet allang een ijverige ambtenaar een concept heeft ingediend.

Kan de Commissie naar aanleiding hiervan de volgende vragen beantwoorden?

1. Waarom heeft niet reeds vanaf de jaren '80, toen de opmars van draagbare elektrische apparaten begon, een standaardisering van hulpmiddelen voor het elektrisch opladen plaatsgevonden, zelfs niet tussen die voor de verschillende soorten en merken draagbare telefoons?

2. Hoeveel bedragen de hogere kosten die individuele consumenten, organisaties en bedrijven binnen de lidstaten van de EU jaarlijks moeten maken voor het vervangen, naast elkaar blijven hanteren en meenemen van verschillende apparaten voor het opladen en omvormen van elektrische stroom?

3. Wat is tot nu toe ondernomen om tot standaardisatie te komen, vergelijkbaar met de aansluitbaarheid van vaste apparaten, en waardoor is het tot stand komen van die standaardisatie vertraagd of verhinderd?

4. Welke verdere stappen overweegt de Commissie om alsnog te komen tot een snelle standaardisatie op ten minste EU-schaal en indien mogelijk op wereldschaal, en om binnen het EU-gebied productie, import en verkoop van afwijkende apparatuur tegen te gaan? Wanneer kunnen die stappen resultaat hebben?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(8 januari 2003)

Het geachte parlementslid merkt op dat accu's en opladers voor moderne draagbare apparatuur niet altijd onderling verwisselbaar zijn. Daarom moeten de gebruikers diverse opladers met zich meenemen wanneer ze met draagbare apparatuur op reis gaan.

Hoewel het voor een gebruiker gemakkelijk zou zijn wanneer hij alle draagbare apparaten met een oplader kan opladen, zijn er een aantal technische redenen waarom dit nog niet is gelukt.

Ten eerste is het energieverbruik van draagbare apparaten niet steeds gelijk. Zo hebben schootcomputers grote accu's omdat ze veel meer stroom gebruiken dan personal digital assistants, gsm's of andere draagbare apparatuur. Ook hun voltage is hoger. Daarom wijken accu's voor draagbare apparatuur van elkaar af in capaciteit, omvang en voltage.

Ten tweede is de technologie voor accu's en opladers voortdurend in ontwikkeling. Sinds de jaren tachtig is de eerste bruikbare technologie (nikkel-cadmium) vervangen door eerst de nikkel-metaalhydride-accu en vervolgens de krachtiger lithium-iontechnologie. De gebruikers willen dat hun accu snel wordt geladen. De optimale methode verschilt evenwel afhankelijk van de technologie.

Daarom rusten fabrikanten hun draagbare apparatuur uit met verschillende stekkers, contrastekkers en opladers, zodat een goede werking verzekerd is.

De Commissie is daarom op het moment van oordeel dat de snelheid waarmee de technologische innovatie thans plaatsvindt, de vaststelling van op ruime schaal geaccepteerde Europese normen in deze sector zeer vaak in de weg staat.

Ook zij het geachte parlementslid eraan herinnerd dat normen op vrijwillige basis totstandkomen en dat, ook al heeft normalisatie in de regel een positief effect op de economie, de overheid de vaststelling van normen moet overlaten aan de markt en het proces moet stimuleren wanneer er een duidelijke behoefte bestaat. Voorlopig heeft de Commissie niet de indruk dat ontbrekende normalisatie voor acculaders al een negatief economisch effect op de markt voor oplaadbare producten heeft.

Toch deelt de Commissie de zorgen over het gebrek aan normalisatie voor opladers voor mobiele telefoons. Uit een eerste onderzoek is gebleken dat de connectors voor mobiele telefoons van de verschillende fabrikanten niet gelijk zijn, terwijl sommige fabrikanten zelfs de interfaces tussen de verschillende versie van hun eigen producten regelmatig vervangen. Deze interfaces worden ook gebruikt om andere randapparatuur aan te sluiten, wat dergelijke veranderingen in beginsel kan rechtvaardigen. Dientengevolge worden opladers die technisch geschikt zijn voor het opladen van de accu's van bepaalde mobiele telefoons, niet gebruikt omdat ze een verkeerde connector hebben. Dit geldt ook voor andere randapparatuur (hands-free-uitrusting, toetsenborden enz).

De Commissie is voornemens deze kwestie bij de industrie aan te kaarten om na te gaan waarom de industrie deze interfaces niet vrijwillig heeft geharmoniseerd en te onderzoeken wat mogelijk is om de situatie bijvoorbeeld door normalisatie te verbeteren. Maar om bovengenoemde redenen wil zij het gebruik van normen liever niet voorschrijven.