ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3536/02

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(11 december 2002)

Betreft: Tijdschrift STAR 21

Hoe denkt de Commissie uitvoering te geven aan de aanbevelingen die gedaan worden in haar Strategic Aerospace Review (STAR 21)?

Welke gevolgen zullen, naar de mening van de Commissie, deze aanbevelingen hebben voor de productie en verkoop van materieel voor militaire doeleinden?

Hoe denkt de Commissie ervoor te zorgen dat de bevordering van de Europese lucht- en ruimtevaartindustrie niet zal leiden tot een toeneming van de stroom wapens en aanverwant materieel uit de Europese fabrieken naar gebieden die door gewapende conflicten worden geteisterd?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Liikanen namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-3536/02 en E-3537/02

(27 januari 2003)

De leden van de adviesgroep voor de ruimtevaart, die op 16 juli 2002 haar bevindingen aan de voorzitter van de Commissie heeft gepresenteerd (in het STAR 21-verslag), leverden hun bijdrage aan de adviesgroep op persoonlijke titel. In het verslag worden dan ook de gezamenlijke standpunten van de leden van de adviesgroep weergegeven. De Commissie heeft het verslag niettemin verwelkomd als belangrijke bijdrage aan de vaststelling van het kader dat nodig is om de concurrentiekracht van de Europese ruimtevaartindustrie te waarborgen. Momenteel bepaalt de Commissie haar standpunt over het STAR 21-verslag, dat zij in de loop van het komende jaar in een mededeling bekend zal maken. Tot die tijd verwelkomt de Commissie opmerkingen over het verslag van alle belangstellende partijen en bevordert zij dat deze haar worden toegezonden.

Over de specifieke kwesties die het geachte parlementslid aan de orde stelt merkt de Commissie het volgende op. Wat het onderscheid tussen civiel en militair materieel betreft: de adviesgroep wijst bij het vermelden van een aantal belangrijke kenmerken van de ruimtevaartindustrie op de complementaire aard van de civiele en militaire producten, die volgens haar veelal dezelfde vaardigheden en technologie gebruiken, maar aan de behoeften van twee zeer verschillende markten voldoen, die beide een groot economisch belang vertegenwoordigen.

Wat de defensiesector zelf betreft: de aanbevelingen van de adviesgroep zijn gedaan tegen de achtergrond van de inspanningen ter verwezenlijking van de doelstellingen die al op EU-niveau zijn vastgesteld, bijvoorbeeld in de conclusies van de Europese Raad van Helsinki uit 1999, waarin een gemeenschappelijk Europees hoofddoel is bepaald. De overige aanbevelingen op dit gebied zijn gericht op optimalisatie van de uitgaven en op de totstandkoming van een interne markt voor defensiematerieel. Benadrukt wordt dat alleen op het hoogste politieke niveau kan worden bepaald hoever de algehele ambities reiken.

Om wapens te vervaardigen of te verhandelen zijn vergunningen van de regering nodig. De mogelijke toestroom van wapens naar conflictgebieden is reeds geregeld in de gedragscode van de Europese Unie betreffende wapenuitvoer die in juni 1998 door de Raad is aangenomen. Het STAR 21-verslag bevat hierover geen aanbevelingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3169/02

van Eluned Morgan (PSE) aan de Commissie

(6 november 2002)

Betreft: Gemeenschappelijk Landbouwbeleid zuiveluitkeringen

Welk algemeen bedrag is in het kader van het zuivelstelsel (melk en melkproducten) overeenkomstig het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid de afgelopen tien jaar jaarlijks uitgekeerd aan bedrijven in de EU die zuivel verwerken en uitvoeren? Kan de Commissie deze uitkeringen uitsplitsen naar soort, bedrijf, product en lidstaat van de EU?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 december 2002)

Zoals het geachte parlementslid kan aflezen van de tabellen die haar en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks zijn toegezonden, zijn de begrotingsuitgaven in de zuivelsector de laatste tien jaar aanzienlijk gedaald. Deze ontwikkeling geldt voor alle begrotingsonderverdelingen. Terwijl in 1991 het aandeel van de zuivelsector in de totale begroting voor het EOGFL nog 17,6 % bedroeg, was dit in 2001 tot 6 % geslonken. Dat betekent dat de uitgaven met 3 miljard euro gedaald zijn.

Het tweede onderdeel van de vraag over de uitsplitsing van de steun naar bedrijf kan de Commissie niet beantwoorden omdat zij niet over deze gegevens beschikt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2888/02

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(14 oktober 2002)

Betreft: Overstromingen op het schiereiland Salento steun van de Europese Unie

De Commissie heeft onlangs de communautaire begrotingsautoriteit voorgesteld een solidariteitsfonds op te richten met een kapitaal van 1 miljard euro. Het is de bedoeling dat het fonds zou worden ingezet ten behoeve van inwoners van de Unie die getroffen zijn door natuurrampen. Parlement en Raad hebben al positief op het besluit van de Commissie gereageerd.

De recente watersnood in Apulië, en met name in Salento, heeft de oogst van dit jaar grotendeels verwoest, hetgeen vanzelfsprekend ernstige economische gevolgen heeft voor de hele regio. De omvang van de overstromingen was zo enorm dat er gerust sprake kan zijn van een natuurramp.

Is de Commissie bereid Salento toe te voegen aan de lijst van gebieden die in aanmerking komen voor buitengewone steun in het kader van het solidariteitsfonds voor natuurrampen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(25 november 2002)

Het Solidariteitsfonds van de Europese Unie wordt geactiveerd wanneer er een grote ramp heeft plaatsgevonden die een schade heeft veroorzaakt van ten minste 3 miljard euro of 0,6 % van het bruto nationaal inkomen van de getroffen lidstaat. In bijzondere gevallen kan het Fonds ook worden geactiveerd bij buitengewone rampen die het grootste deel van de bevolking van een regio hebben getroffen, waarbij de gevolgen voor de levensomstandigheden en de economische stabiliteit ernstig en langdurig zijn.

De Commissie heeft nog geen schattingen ontvangen over de aard en omvang van de schade in Puglia. Krachtens de regels voor het EU-Solidariteitsfonds moeten de nationale autoriteiten bij de Commissie een aanvraag voor bijstand uit het Fonds indienen. In artikel 4 staat de benodigde informatie beschreven en wordt voor de indiening ervan bij de Commissie een termijn gesteld van tien weken na de eerste schade.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1836/02

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(27 juni 2002)

Betreft: Cohesiefonds voor Latijns-Amerika

De meningen over de politieke vooruitzichten in Latijns-Amerika vallen samen in de overweging dat de economische crisis er de democratie ondermijnt, hoewel ze zich de laatste 15 jaar in landen als Paraguay, Ecuador en Peru geconsolideerd heeft.

Ondanks de briljante resultaten van initiatieven als de Amerikaanse Vrijhandelsovereenkomst (Alca) moeten er toch nieuwe initiatieven genomen worden, zoals de oprichting van een cohesiefonds voor Latijns-Amerika om de ontwikkeling van de meest achtergestelde gebieden vooruit te helpen en het succes te bereiken dat met een dergelijk hulpmiddel in Europa behaald is.

Denkt de Europese Commissie dat de instelling van een regionaal ontwikkelingsinstrument als het Cohesiefonds in Latijns-Amerika in overweging te nemen is om de meest achtergestelde gebieden een graad van ontwikkeling te helpen bereiken waarmee de democratie in Latijns-Amerika een stevige grondslag zou kunnen krijgen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 juli 2002)

De economische ontwikkeling van de achtergestelde landen en regio's van Latijns-Amerika is voor de Gemeenschap een van de prioriteiten van de samenwerking in Latijns-Amerika. 50 % van de voor samenwerking met Latijns-Amerika tussen 1993 en 2000 toegewezen 3,4 miljard euro werd besteed aan sociale en menselijke ontwikkeling, en aan projecten gericht op armoedevermindering.

De oprichting van een cohesiefonds voor regionale ontwikkeling in Latijns-Amerika evenals van een biregionaal solidariteitsfonds voorgesteld door het Parlement in zijn resolutie betreffende een globaal partnerschap en een gemeenschappelijke strategie voor de betrekkingen tussen de Unie en Latijns-Amerika, zijn interessante initiatieven, vooral omdat armoede en sociale ongelijkheid in een aantal Latijns-Amerikaanse landen twee van de meest frappante problemen uitmaken.

De Commissie is evenwel niet in staat soortgelijke fondsen op te richten of te beheren. Zij beschikt evenmin over de human resources of de geschikte, flexibele regels voor het besturen of coördineren van soortgelijke fondsen.

Voor het opzetten van bedoelde fondsen zouden aanzienlijke financiële middelen nodig zijn. De Commissie beschikt niet over deze middelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2683/02

van Freddy Blak (GUE/NGL) aan de Raad

(26 september 2002)

Betreft: Wegentol in Europa

Duitsland heeft onlangs besloten tot invoering van autowegentol op 31 juli 2003. Oostenrijk heeft besloten op 1 januari 2004 een soortgelijke tolheffing in te voeren en ook andere EU-lidstaten zijn van plan maatregelen in die zin te nemen.

Hoewel dit ongetwijfeld kan bijdragen tot een verkeersverschuiving ten gunste van o.a. het spoor, zullen de hierboven genoemde besluiten wegvervoerders van bepaalde lidstaten harder treffen dan andere.

Kan de Raad derhalve mededelen in hoeverre deze regelingen in overeenstemming zijn met de regels van de gemeenschappelijke markt en met welke argumenten zij kunnen worden onderbouwd, gelet op hun concurrentieverstorende werking?

Welke maatregelen kunnen voorts worden getroffen met het oog op een uniform Europees systeem van wegentol, brandstofaccijnzen en ecopunten?

Antwoord

(18 februari 2003)

De Raad benadrukt dat aangelegenheden in verband met nationale belastingen tot de bevoegdheden van de lidstaten behoren. Dergelijke belastingen dienen te allen tijde het fundamentele beginsel van non-discriminatie in acht te nemen en het is aan de Commissie om na te gaan of dergelijke maatregelen compatibel zijn met de algemene regels van de interne markt.

Wat betreft de vraag over een uniform Europees systeem van wegentol, kan de Raad het geachte parlementslid meedelen dat de Commissie:

- voornemens is om vóór het einde van dit jaar een mededeling te presenteren over een systeem van heffingen op het gebruik van de infrastructuur, dat geldt voor alle vormen van vervoer;

- in haar Witboek, getiteld Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen, een voorstel voor een richtlijn aankondigt waarmee de interoperabiliteit van tolsystemen op het trans-Europese wegennet kan worden gegarandeerd;

- op fiscaal gebied op 27 augustus 2002 een voorstel voor een richtlijn van de Raad(1) heeft ingediend, waarin de voorwaarden voor de tenuitvoerlegging van een belastingregeling voor gasolie voor beroepsdoeleinden worden vastgesteld. Deze kwestie wordt thans door de voorbereidende instanties van de Raad besproken.

(1) COM(2002) 410 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3202/02

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(4 november 2002)

Betreft: Subsidies ter bevordering van de uitvoer van producten van de Europese Unie naar de Zwitserse Bondsstaat, het Vorstendom Andorra, het Vorstendom Liechtenstein, het Vorstendom Monaco, de Republiek San Maríno en de Staat Vaticaanstad

Is de Commissie in het bezit van gegevens over subsidies die de uitvoer van producten van de Europese Unie naar de Zwitserse Bondsstaat, het Vorstendom Andorra, het Vorstendom Liechtenstein, het Vorstendom Monaco, de Republiek San Maríno, en de Staat Vaticaanstad bevorderen?

Zo ja, kan de Commissie voor elk importland de volgende gegevens van de afgelopen vijf jaar verschaffen: een lijst van de betreffende producten, de hoeveelheid, het subsidiebedrag, en het exportland?

Aanvullend Antwoordvan de heer Fischler namens de Commissie

(6 februari 2003)

De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks een tabel met de gevraagde gegevens toe.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3399/02 van Gerhard Hager (NI) aan de Commissie. Klachtenprocedures nrs. 98/4010 en 98/4826.



Publicatieblad Nr. 110 E van 08/05/2003 blz. 0212 - 0213



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3399/02 van Gerhard Hager (NI) aan de Commissie (29 november 2002) Betreft: Klachtenprocedures nrs. 98/4010 en 98/4826 Naar aanleiding van het antwoord op mijn schriftelijke vraag E-2470/02(1) zou ik de Commissie het volgende willen vragen: zijn zoals de Commissie in haar antwoord aankondigt de klachtenprocedures 98/4010 en 98/4826 inmiddels afgesloten en kan zij mij daarom het resultaat van de procedures mededelen? (1) PB C 52 E van 6.3.2003, blz. 176. Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie (23 december 2002) De klachtenprocedures nrs. 98/4010 en 98/4826 zijn op 16 oktober 2002 afgesloten. De informatie die door de indieners van de klacht was verstrekt, is onvoldoende gebleken om aan te tonen dat de Oostenrijkse regelgeving niet naar verhouding is. De indieners van de klacht hadden een wetenschappelijke studie aangekondigd. Deze studie is nooit ingediend. Gezien de lengte van de procedure heeft de Commissie besloten de zaak af te sluiten. Indien een wetenschappelijke studie alsnog wordt ingediend, kan in een later stadium de zaak worden heropend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2839/02

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(9 oktober 2002)

Betreft: Steun voor liberalisatie van de landpacht

Zowel de overheden als de landbouwers in de Unie melden dat het aantal landbouwers dat zelf eigen land bewerkt, voortdurend terugloopt. Het komt steeds meer voor dat vrijwel alle beroepsmensen in de landbouw een groot deel van de landbouwgrond in pacht heeft.

Verdere verspreiding van landpacht stuit steeds op de vrees van veel eigenaren van landbouwgrond dat zij de zeggenschap over hun land zullen verliezen. Daarom is de landbouwsector van mening dat er ter stimulering van het platteland moet worden nagedacht over liberalisatie van de landpacht.

Meent de Commissie dat, gezien de huidige situatie van de landbouwbedrijven, de aanzet moet worden gegeven tot een debat dat de basis moet leggen voor een herziening van de nationale wetgeving inzake landpacht, zodat de pachters zich aan de landbouw kunnen wijden en de verpachters voldoende garanties hebben dat zij hun land op elk moment terug kunnen krijgen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(31 oktober 2002)

De Commissie deelt de mening van het geachte parlementslid over het cruciale economische belang van voldoende in pacht uitgegeven grond voor de toekomst van de landbouw en in het bijzonder voor de vestiging van jonge landbouwers in deze sector. Het is inderdaad van belang dat producenten de beschikking hebben over voldoende in pacht uitgegeven of nog uit te geven landbouwgrond.

De contractuele voorwaarden tussen verpachters en pachters vallen echter onder de regels van nationale rechtsstelsels die vaak per lidstaat om zowel historische als teelttechnische redenen sterk verschillen. Bovendien houden de soms afwijkende contractuele bepalingen die de landpacht regelen nauw verband met andere juridische corpussen die onder de exclusieve bevoegdheid van de lidstaten vallen, zoals het vermogensrecht en het fiscale recht, waarvan binnen de Unie talloze bepalingen eveneens fundamenteel verschillen.

Onder deze omstandigheden is het ondenkbaar om op communautair niveau te komen met een aanpassing van de nationale wetgeving inzake landpacht.

De Commissie zal deze verschillen in het oog blijven houden en ervoor blijven waken dat de op communautair niveau voorgestelde maatregelen hun doel kunnen bereiken met inachtneming van de nationale bevoegdheid op deze terreinen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3437/02

van Winfried Menrad (PPE-DE) aan de Commissie

(2 december 2002)

Betreft: Harmonisatie van maataanduidingen in de ondergoedsector

Momenteel worden er in de EU ten minste vier systemen gehanteerd om de maten van ondergoed aan te geven. Italië, Frankrijk en Groot-Brittannië hanteren ieder een eigen systeem, terwijl in de andere lidstaten en de meeste kandidaat-lidstaten kennelijk dezelfde maten worden gebruikt. Daardoor ondervinden de klanten problemen bij de aanschaf en de bedrijven bij de export van hun producten. Het feit dat op de etiketten alle vier de maten vermeld staan, zorgt eveneens voor verwarring en leidt ertoe dat zeer grote etiketten moeten worden ingenaaid.

Zou het niet aansluiten op de verwezenlijking van de Europese interne markt als deze technische handelsbelemmering werd opgeheven via uniformisering van de maten? Zo ja, op welke wijze denkt de Commissie een dergelijke harmonisatie te verwezenlijken?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(7 februari 2003)

De Commissie verwacht momenteel op Europees vlak geen initiatieven ten aanzien van de standaardisering of harmonisering van de maataanduidingen en de etikettering van ondergoed.

Hoewel het bestaan van verschillende maatsystemen op zich niet als handelsbelemmering wordt gezien, beweert de kledingsector in de Gemeenschap vaak dat een geharmoniseerd systeem het concurrentievermogen van de bedrijfstak zou doen toenemen. Dit betekent dat er alleen vorderingen kunnen worden gemaakt wanneer alle betrokkenen (fabrikanten, importeurs en consumenten) en de nationale autoriteiten vrijwillige afspraken maken. De Commissie weet echter niet of er in de Gemeenschap over deze kwestie tussen de betrokkenen en/of de lidstaten wel overeenstemming bestaat.

Het Europees Comité voor Normalisatie werkt momenteel aan de maataanduidingen op etiketten voor alle soorten kleding, alsmede aan de meetmethoden. Niet de Commissie, maar de industrie heeft hierbij het voortouw genomen. Het staat de lidstaten en de industrie vrij deze normen toe te passen wanneer zij dit zinvol achten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3731/02

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(12 december 2002)

Betreft: Verslag over de toepassing van Richtlijn 98/6/EG van 16 februari 1998 betreffende de bescherming van de consument inzake de prijsaanduiding van aan de consument aangeboden producten (prijsaanduiding per meeteenheid)

Richtlijn 98/6/EG(1) voerde de verplichting in tot aanduiding van de verkoopprijs en de prijs per meeteenheid van aan de consument aangeboden producten. De richtlijn diende uiterlijk op 18 maart 2000 te worden omgezet. Overeenkomstig artikel 6 ervan maakte een aantal lidstaten gebruik van de overgangsperiode van max. drie jaar om de prijsaanduiding per meeteenheid, voor andere dan los verkochte producten, aan bepaalde handelszaken niet op te leggen.

Overeenkomstig artikel 12 moest de Commissie uiterlijk op 18 maart 2003 een uitvoerig verslag voorleggen over de toepassing van de richtlijn, inzonderheid van artikel 6, en een voorstel dienaangaande indienen.

Door het afficheren van de prijs per meeteenheid wenste de Europese wetgever de consument de mogelijkheid te bieden om per product tot een snelle en eenvoudige prijsvergelijking te komen. Deze verplichting betekent voor verkooppunten met een geringe verkoopoppervlakte, en zeker bij verkooppunten tot 400 m2, echter een overmatige administratieve rompslomp, die voor hen relatief veel zwaarder doorweegt dan voor grote verkooppunten.

Bovendien heeft de consument er niet echt veel voordeel bij, enerzijds omdat de vergelijkingsmogelijkheid in dezelfde kleine detailhandelszaak uitermate beperkt is ten gevolge van het strak assortimentenbeheer waartoe de kleine zaken verplicht zijn. Anderzijds primeert voor de consument bij zijn aankoopbeslissing bij deze categorie van winkels de nabijheid van de handelszaak veeleer dan de prijs van de verkochte producten.

Wanneer is de Commissie van plan haar evaluatieverslag aan het Europees Parlement te doen toekomen?

Is de Commissie van oordeel dat kleine detailhandelszaken in de toekomst definitief vrijgesteld mogen worden van de verplichting tot aanduiding van de prijs per meeteenheid? Meent de Commissie niet dat het effectief opleggen van een dergelijke verplichting aan de gehele detailhandel strijdig zou zijn met eerdere engagementen om het ondernemen in de EU te stimuleren en de administratieve lasten terug te dringen?

(1) PB L 80 van 18.3.1998, blz. 27.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(9 januari 2003)

De Commissie heeft begrip voor het standpunt van de geachte afgevaardigde dat het niet verstandig zou zijn kleine detailhandelszaken met onnodige kosten op te zadelen, hoewel de prijsaanduiding uit consumentenbeschermingsoogpunt belangrijk is.

De Commissie is op het ogenblik bezig informatie te verzamelen om het verslag uit hoofde van artikel 12 van Richtlijn 98/6/EG op te stellen. Daarin zal ook worden ingegaan op de vraag of de verplichte prijsaanduiding per meeteenheid voor sommige kleine detailhandelszaken een grote belasting vormt. Op dit ogenblik is het niet mogelijk vooruit te lopen op de conclusies van het verslag, dat na voltooiing aan het Parlement en de Raad zal worden voorgelegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2372/02 van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie. Algemene overeenkomst betreffende de handel in diensten GATS.



Publicatieblad Nr. 110 E van 08/05/2003 blz. 0051 - 0051



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2372/02 van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie (2 augustus 2002) Betreft: Algemene overeenkomst betreffende de handel in diensten GATS Bekend is dat de door de lokale/regionale autoriteiten in de EU gevoelde bezwaren tegen de GATS, met name op het gebied van de levering van diensten in de gezondheidszorg en het onderwijs en in andere belangrijke sectoren, door subnationale autoriteiten in de hele wereld, ook in de ontwikkelingslanden, worden gedeeld. Heeft de Commissie met het oog op het feit dat de EU een belangrijke donor voor de ontwikkelingslanden is in sectoren gezondheidszorg en onderwijs, een onafhankelijke studie naar de potentiële gevolgen van de GATS voor het leveren van diensten in deze sectoren en het ontwikkelingsbeleid van de EU laten uitvoeren? Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie (23 september 2002) Aangezien de Europese Gemeenschappen aan hun oorspronkelijke verzoeken geen verzoeken voor betere markttoegang op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg voor ontwikkelingslanden hebben toegevoegd, heeft de Commissie geen specifiek onderzoek uitgevoerd naar de eventuele invloed van de algemene overeenkomst inzake de handel in diensten (General Agreement on Trade in Services, GATS) op de dienstverlening in deze sectoren en het ontwikkelingsbeleid van de EU. Desalniettemin is de Commissie met enkele lidstaten en andere belangrijke internationale partners bezig de eventuele gevolgen van de GATS voor de dienstverlening aan arme mensen, zowel mannen als vrouwen, nader te inventariseren en ons standpunt hierover te vormen.