SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1846/00

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(9 juni 2000)

Betreft: Verlenen van vliegvergunningen voor en toezicht op luchtvaartpiloten

Vindt de Commissie de huidige regelingen voor het verlenen van vliegvergunningen voor en het toezicht op luchtvaartpiloten toereikend?

Ziet zij met name een mogelijk belangenconflict in het feit dat de examinatoren die de piloten testen in dienst staan van privé-bedrijven en niet van overheidsinstellingen (zoals dat normaal het geval is bij het verlenen van vergunningen voor autobestuurders)?

In welke mate is er nu sprake van wederzijdse erkenning van kwalificaties door de lidstaten?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(24 juli 2000)

Momenteel is het verlenen van vliegtuigvergunningen evenals het toezicht op de vakbekwaamheid van luchtvaartpiloten niet bij communautaire wetten vastgelegd.

Hoewel dit door de Commissie niet wordt beschouwd als een hiaat in de regelingen die in dit kader door de lidstaten werden overeengekomen, zal ze, teneinde gemeenschappelijke normen en eisen voor vliegvergunningen vast te leggen, in de loop van het laatste kwartaal van dit jaar toch trachten een wetsvoorstel in te dienen, op basis van het door de Joint aviation authorities (JAA) uitgewerkte, en reeds door een aantal van de lidstaten goedgekeurde, Joint aviation requirement inzake bewijzen van bevoegdheid van stuurhutpersoneel (JAR-FCL). In dit document, dat het resultaat is van besprekingen tussen vertegenwoordigers van de luchtvaartsector en de betrokken beroepsgroepen, bevat ook bepalingen voor instructeurs en examinatoren.

Ten aanzien van het feit dat er bij het testen van piloten een beroep wordt gedaan op uit de sector zelf afkomstige examinatoren die niet in overheidsdienst zijn, dient te worden opgemerkt dat er hier weliswaar sprake zou kunnen zijn van een belangenconflict, maar dat het noodzakelijk is dat examinatoren veel ervaring hebben in de vorm van veel vlieguren, en dat is alleen mogelijk door beroepsuitoefening. Bij het opstellen van bovenvermelde gemeenschappelijke specifieke regelingen moet het juiste evenwicht worden gevonden tussen de vereiste onafhankelijkheid en deskundigheid, door middel van een duidelijke en nauwkeurige omschrijving van de functie van examinator.

Op het gebied van de onderlinge erkenning van bewijzen van bevoegdheid voor burgerluchtvaartpersoneel bestaat er een richtlijn, en wel Richtlijn 91/670/EG van de Raad van 16 december 1991(1). Deze richtlijn geldt echter enkel voor personeel dat tijdens de vluchturen taken van essentieel belang voor het besturen van een vliegtuig uitvoert, en is bijgevolg niet van toepassing op examinatoren en instructeurs. De onderlinge erkenning van hun kwalificaties is, naar gelang van het opleidingsniveau dat in de lidstaten vereist is, geregeld in Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's, waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten(2), ofwel in Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juli 1992, betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, die Richtlijn 89/48/EEG(3) aanvult.

(1) PB L 373 van 31.12.1991.

(2) PB L 19 van 24.1.1989.

(3) PB L 209 van 24.7.1992.