SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0375/00

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(14 februari 2000)

Betreft: Lesgelden voor het hoger onderwijs

De decentralisatie in het VK heeft geleid tot een situatie waarin studenten uit andere lidstaten van de EU geen lesgeld hoeven te betalen in Schotland, maar wel in Engeland, Wales en Noord-Ierland.

Indien een Franse student die in Schotland studeert geen collegegeld hoeft te betalen, terwijl een Franse student die in Engeland studeert, dus in dezelfde lidstaat, hiertoe wel verplicht is, beschouwt de Commissie dit dan als discriminatie?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0374/00, E-0375/00 en E-0376/00

(15 maart 2000)

Tot nu toe is elke lidstaat overeenkomstig het EG-Verdrag verantwoordelijk voor de inhoud van zijn onderwijs en de organisatie van zijn eigen onderwijsstelsel.

De bepalingen van het Gemeenschapsrecht verplichten de lidstaten er niet toe beurzen of steun toe te kennen om studenten in staat te stellen hun studiekosten te financieren. Een dergelijke beslissing valt onder hun bevoegdheid. Alleen wanneer dergelijke steun aan nationale onderdanen wordt toegekend, heeft de student op grond van het Verdrag recht op dezelfde behandeling als die welke wordt toegekend aan de studenten die onderdaan zijn van de lidstaat van ontvangst. Wat de toegang tot het onderwijs betreft, betekent het beginsel van gelijke behandeling in de praktijk dat elke onderwijsinstelling de studenten uit de andere lidstaten moet toelaten onder dezelfde voorwaarden als voor de nationale onderdanen. Op grond van de nationaliteit kunnen bijgevolg geen extra kosten worden gevraagd.

Als de studenten uit de andere lidstaten in de onderwijsinstellingen in Schotland op dezelfde wijze worden behandeld als de uit deze regio afkomstige studenten, houdt de situatie waarnaar de geachte afgevaardigde verwijst geen discriminatie op grond van de nationaliteit in en is bijgevolg niet in strijd met artikel 12 (ex artikel 6) van het EG-Verdrag.

Het feit dat in het Verenigd Koninkrijk verschillende regelingen in verband met het collegegeld van kracht zijn is een kwestie van intern recht die niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap valt.

Wat de mobiliteit van studenten in het kader van Erasmus betreft, is de algemene regel dat alle aan het programma deelnemende studenten van betaling van collegegeld worden vrijgesteld. Het Schotse project heeft bijgevolg geen gevolgen voor de mobiliteit in het kader van Erasmus.

Wat tenslotte de toepassing van de mededingingsregels betreft waarnaar de geachte afgevaardigde verwijst, is de Commissie van mening dat de activiteit van de universiteiten in het kader van het nationaal onderwijsstelsel niet mag worden beschouwd als een profit- of economische activiteit en buiten het toepassingsgebied daarvan valt.

Het gaat hierbij evenmin om de verlening van diensten in de zin van het Verdrag. Het Hof van Justitie heeft hierover reeds een standpunt ingenomen door erop te wijzen dat de in een instelling voor hoger onderwijs gegeven cursussen waarvan de financiering in hoofdzaak uit overheidsmiddelen geschiedt, geen diensten vormen in de zin van artikel 50 (ex artikel 60) van het EG-Verdrag.

Als de maatregelen waarnaar de vragen verwijzen, van toepassing zijn op universitaire instellingen en instellingen voor hoger onderwijs waar de lidstaat geen verplichtingen voor bezoldigde activiteiten wil aangaan, maar haar taak op sociaal, cultureel en educatief gebied tegenover de bevolking vervult, gaat het niet om een dienst in de zin van het Verdrag. Het stelsel in kwestie wordt immers in de regel gefinancierd uit de overheidsbegroting en niet door de studenten of hun ouders. De aard van deze activiteit wordt trouwens niet aangetast door het feit dat de studenten of hun ouders vaak verplicht worden om collegegelden te betalen om enigszins bij te dragen in de exploitatiekosten van het stelsel.