SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2513/02

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(9 september 2002)

Betreft: Milieuvervuiling in de omgeving van de stoomcentrale in Keratsini

Bij een door de havenpolitie van het ministerie van Koopvaardij (protocol nr. 2412 van 2 april 2002) en het Centrale Havenkantoor van Pireaus uitgevoerd onderzoek is vastgesteld dat er in de vissershaven van Keratsini en het omliggende gebied (zowel op zee, als op het land) sprake is van vervuiling van het milieu door de stoomcentrale van het elektriciteitsbedrijf in Keratsini.

De vervuiling is het gevolg van het doorsijpelen van aardolieproducten (stookolie) in de steenachtige bodem op het terrein van het elektriciteitsbedrijf in Keratsini. Zoals in het onderzoeksrapport wordt vermeld, bestaan er sterke aanwijzingen dat dit komt door het weglekken van aardolieproducten uit de betonnen opslagtanks waar tot de jaren zeventig de in de centrale gebruikte stookolie werd opgeslagen. Deze stookolie heeft zich in de bodem opgehoopt en is ook in het grondwater terechtgekomen. In document nr. 112822 van 19 december 2001 van het ministerie van Milieu, Ruimtelijke Ordening en Openbare Werken wordt vastgesteld dat het elektriciteitsbedrijf bovendien niet beschikt over een vergunning voor de verwijdering van vloeibare afvallen op het bewuste terrein.

Welke maatregelen gaat de Commissie nemen teneinde het milieu in het betrokken gebied te beschermen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(15 november 2002)

Het probleem van bodem- en grondwaterverontreiniging in de nabijheid van reservoirs van brandstoffen is wijdverspreid, met name ten gevolge van de in het verleden gebruikte opslagtechnologieën en praktijken. De gebruikte technologie is sindsdien aangepast en draagt niet meer bij tot verdere verontreiniging van het milieu, maar talrijke Europese regio's hebben nog te maken met historische verontreiniging. Overeenkomstig de vraag van het geachte parlementslid is de waterverontreiniging in de omgeving van Keratsini veroorzaakt door installaties en praktijken uit de periode tot 1970, i.e. voordat Griekenland tot de Unie was toegetreden.

In de tot 2000 geldende milieuwetgeving van de Gemeenschap, waaronder de grondwaterrichtlijn van 1980(1), waren geen milieukwaliteitsdoelstellingen voor grondwater opgenomen en werden geen remediëringsmaaatregelen voor historische verontreiniging verplicht gesteld. Deze wetgeving kan door de Commissie dus niet als rechtsgrond worden gebruikt om op te treden.

In 2000 heeft de Gemeenschap echter een nieuwe en veelomvattende kaderrichtlijn Water en een nieuw daarop gebaseerd waterbeleid aangenomen(2). Dit waterbeleid:

- omvat de bescherming van alle wateren, zowel grondwater als oppervlaktewateren;

- heeft betrekking op alle vormen van verontreiniging, inclusief verontreiniging door industriële activiteit uit het verleden;

- verplicht de lidstaten om binnen een vastgestelde termijn te zorgen voor een goede kwaliteit (goede toestand) van al hun wateren (inclusief als bedoeld in de vraag het grondwater en de kustwateren);

- verplicht de lidstaten om vóór einde 2004 een evaluatie te maken van de negatieve effecten van de menselijke activiteit op al hun waterlichamen, gevolgd door de tenuitvoerlegging van de nodige maatregelen om voor al hun waterlichamen de doelstelling van een goede toestand op milieugebied te behalen.

De Commissie beschouwt het verslag van de Griekse autoriteiten inzake de bodem- en grondwaterverontreiniging in kwestie dan ook als een eerste stap in de context van de verplichtingen van het land krachtens de waterkaderrichtlijn. Het is aan de Griekse autoriteiten om binnen de in de richtlijn genoemde termijnen de nodige plannings- en remediëringsmaatregelen te treffen. Bepaalde herstelmaatregelen kunnen worden gesubsidieerd door de Gemeenschap in het kader van de relevante verordeningen en voorschriften inzake staatssteun.

De Commissie zal:

- als hoedster van het Verdrag deze zaak volgen en toezien op de correcte en tijdige tenuitvoerlegging van de richtlijn. Zij zal daarbij ook gebruik maken van de informele samenwerkingsverbanden tussen de lidstaten en de Commissie;

- met aandacht toezien op de jaarlijkse kwaliteitsbewakingsresultaten uit hoofde van de richtlijn inzake de zwemwaterkwaliteit(3) aan de stranden in de omgeving van de plaats in kwestie. Overeenkomstig de controleresultaten van 2001 was de waterkwaliteit aan het strand van Keratsini uitstekend. De resultaten voor 2002 zullen begin 2003 beschikbaar zijn.

(1) Richtlijn 80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen, PB L 20 van 16.1.1980.

(2) Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, PB L 327 van 22.12.2000.

(3) Richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater, PB L 31 van 5.2.1976.