SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2140/99

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(18 november 1999)

Betreft: Europese subsidies voor de tabaksector en reclame voor Marlboro

De Europese Commissie, voorgezeten door Romano Prodi, heeft de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's een verslag doen toekomen over de bescherming van de volksgezondheid tegen de schadelijke gevolgen van tabaksconsumptie. Dit verslag is ook in het Publicatieblad verschenen.

Gaarne willen wij vernemen of de Commissie de volgende feiten in overeenstemming acht met de geboekte vorderingen en met het belang van de volksgezondheid:

1. de subsidies die de Europese Unie elk jaar toekent (962 miljoen euro voor het jaar 2000) aan tabaksproducenten, zodat dezen kunnen blijven produceren tegen gunstige prijzen, zowel voor henzelf als voor de consumenten en voor de staten die er direct of indirect via belastingen op tabaksconsumptie profijt van trekken;

2. de schaamteloze en bedrieglijke reclame die voor diverse soorten sigaretten met name Marlboro wordt gemaakt via televisiereportages van door de diverse sigarettenfabrikanten gesponsorde autoraces, waarbij het verbod op het maken van reclame voor tabaksconsumptie met de voeten wordt getreden?

Kan de Commissie voorts aangeven hoe de subsidies over de lidstaten en de bedrijven althans voor bedrijven die meer dan 50.000 euro hebben ontvangen zijn verdeeld?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(8 december 1999)

De subsidies aan tabakstelers worden betaald in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Een verslag over deze betalingen, dat ook hervormingsvoorstellen bevatte, is in 1991 aan de Raad en het Parlement toegezonden(1). De discussies in alle communautaire instellingen waren geconcentreerd op een aantal kwesties waaronder de compatibiliteit van de subsidies met de andere doelstellingen van de Gemeenschap in verband met de bescherming van de volksgezondheid.

Besloten werd dat het subsidiestelsel met een aantal belangrijke hervormingen zou worden voortgezet. Dit besluit werd sterk beïnvloed door twee belangrijke overwegingen. Ten eerste zou een einde van de subsidies niet leiden tot een meetbare afname van het tabaksgebruik, aangezien rokers hun toevlucht zouden nemen tot ingevoerde tabak die reeds goed is voor twee derde van het gebruik in de Gemeenschap. Ten tweede zijn de tabakstelers geconcentreerd in minder ontwikkelde regio's van de Gemeenschap met weinig alternatieven voor tabaksteelt als inkomens- en werkgelegenheidsbron.

Het stelsel van subsidiebetalingen wordt echter herzien overeenkomstig de normale herzieningsmechanismen voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Het Parlement zal een rol blijven spelen in dit herzieningsproces. Bij de vaststelling van het toekomstige beleid op dit gebied zal duidelijk rekening worden gehouden met enig besluit van het Parlement dat dergelijke subsidies incompatibel zijn met de ruimere verplichtingen van de Gemeenschap op het gebied van de volksgezondheid.

De kwestie van de reclame voor tabaksproducten op televisie en de sponsoring van televisieprogramma's door tabaksbedrijven wordt behandeld door Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten(2), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG(3). Wat de sponsoring van evenementen betreft (iedere openbare of particuliere bijdrage aan evenementen of activiteiten, die het promoten van een tabaksproduct tot doel dan wel rechtstreeks of onrechtstreeks tot gevolg heeft), is het doel van Richtlijn 98/43/EG van het Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten op het gebied van reclame en sponsoring voor tabaksproducten(4) de geleidelijke stopzetting van de reclame en de sponsoring voor tabaksproducten.

De verwijzing naar de verdeling van de subsidies aan de tabaksindustrie over de lidstaten en de bedrijven zijn onjuist, aangezien dergelijke steun alleen wordt verstrekt aan producenten van ruwe tabak in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid.

(1) COM(96) 554 def.

(2) PB L 298 van 17.10.1989.

(3) PB L 202 van 30.7.1997.

(4) PB L 213 van 30.7.1998.