ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1484/00

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Raad

(12 mei 2000)

Betreft: Bevoegdheid van het Europees Hof van Justitie inzake artikel 7 EU-Verdrag

Hoewel er bij de bilaterale maatregelen die de 14 EU-partnerlanden momenteel tegen Oostenrijk nemen naar aanleiding van het aantreden van een ÖVP/FPÖ-Bondsregering, geen sprake is van toepassing van artikel 7 van het EU-Verdrag, vormt het bepaalde in de artikelen 6 en 7 van het EU-Verdrag wel een vast bestanddeel van de juridische en politieke discussie over de toelaatbaarheid en de doelmatigheid van die maatregelen.

Bij vergelijking tussen de procedurele bepaling van artikel 7 EU-Verdrag en de bevoegdheidsbepaling van artikel 46 EU-Verdrag blijkt dat een constatering van de Raad overeenkomstig artikel 7, lid 1 EU-Verdrag niet onderworpen is aan toetsing door het Europees Hof van Justitie. Daarmee wordt een lidstaat van de EU waartegen een dergelijke constatering is gericht, met name de mogelijkheid ontnomen een eventuele schending van zijn in artikel 7, lid 1 EU-Verdrag verankerde recht om gehoord te worden, aan de rechter voor te leggen.

Hoe beoordeelt de Raad het bovenstaande, gelet op de beginselen van de rechtsstaat, die volgens artikel 6, lid 1 EU-Verdrag tot de fundamentele principes van de Unie behoren?

Ziet de Raad de noodzaak en een mogelijkheid om dit rechtsstatelijk tekort tijdens de lopende intergouvernementele conferentie tot wijziging van de Verdragen weg te nemen?

Antwoord

(18/19 september 2000)

In de door de Geachte Afgevaardigde gestelde vraag is sprake van een eventuele wijziging van het Verdrag betreffende de Europese Unie. In dit verband zij eraan herinnerd dat de herziening van de Verdragen tot de bevoegdheid van de lopende Intergouvernementele Conferentie en niet tot die van de Raad behoort.

Wat het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap betreft, vestigt de Raad de aandacht van de Geachte Afgevaardigde op artikel 309.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1420/00

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(5 mei 2000)

Betreft: Corruptie binnen de Europese Commissie

Kan de Commissie mededelen welke eventuele tuchtmaatregelen er zijn genomen tegen personen die voor de Commissie werken als gevolg van de vergrijpen die de heer Paul van Buitenen aan de kaak heeft gesteld?

Gecombineerd Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1404/00 en E-1420/00

(3 juli 2000)

De Commissie onderzoekt alle beweringen over door personeelsleden gepleegde handelingen die aanleiding zouden kunnen geven tot het openen van een tuchtprocedure.

In de gevallen die relevant zijn voor de vraag van het geachte parlementslid, is enige tijd geleden een tuchtprocedure geopend en is het dossier zo nodig ter beschikking gesteld van de gerechtelijke instanties van een lidstaat.

Voor zes in het boek van de heer Van Buitenen bedoelde personeelsleden is de tuchtprocedure, na zich volgens de regels te hebben voltrokken, beëindigd. In twee gevallen is het personeelslid vrijgesproken, in één geval is het personeelslid berispt, in twee gevallen is het personeelslid ontslagen en in één geval is het personeelslid ontslagen met vermindering van het recht op ouderdomspensioen.

In andere gevallen is een vóór of na de datum van publicatie van het boek begonnen tuchtprocedure of administratief onderzoek nog aan de gang.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1329/00

van Marielle De Sarnez (PPE-DE) aan de Commissie

(27 april 2000)

Betreft: Steun voor Franse departementen die door het stormweer getroffen zijn

Na de hevige stormen die eind december van vorig jaar in Frankrijk huisgehouden hebben, hebben meerdere departementen in het rampgebied omvangrijke bedragen moeten uitgeven om de beschadigde infrastructuur te laten herstellen, ook al was een groot deel van de schade door verzekeringen gedekt.

Kan de Europese Commissie aandacht schenken aan de departementen en gebieden die door de ramp getroffen zijn wanneer ze de volgende keer de Franse zones vastlegt die in aanmerking komen voor de structuurfondsen?

Zou het ook niet mogelijk zijn om de begrotingslijn voor hulpverlening aan slachtoffers van natuurrampen opnieuw in te voeren?

Antwoord door de heer Barnier namens de Commissie

(15 juni 2000)

De lijst met Franse zones die in aanmerking komen voor doelstelling 2 van de Structuurfondsen voor de programmeringsperiode 2000-2006 is door de Commissie op 7 maart 2000 vastgesteld aan de hand van het voorstel dat de Franse autoriteiten hebben ingediend.

Krachtens artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1), kan deze lijst pas in 2003 op voorstel van een lidstaat worden gewijzigd in geval van een ernstige crisis in een regio en zonder dat daarbij het deel van de bevolking dat in elk van de onderscheiden regio's binnen de werkingssfeer van doelstelling 2 valt, wordt verhoogd.

Er zij op gewezen dat 70 % van de bevolking die is getroffen door het stormweer van eind 1999 woont in de zones die in aanmerking komen voor doelstelling 2 voor de periode 2000-2006. Deze zones zijn vastgesteld bij besluit van de Commissie van 7 maart 2000.

Zones die schade hebben geleden, maar niet in aanmerking komen voor doelstelling 2 kunnen toch profiteren van andere communautaire steunmaatregelen. In een nota(2) is een overzicht gegeven van de communautaire instrumenten die daarvoor kunnen worden aangewend.

Anderzijds is de Commissie in dit stadium niet voornemens om de begrotingslijn voor hulpverlening aan slachtoffers van natuurrampen opnieuw in te voeren. Als gevolg van de beperkte bedragen die hiervoor tot 1997 in de begroting waren opgenomen, was de financiële hulp van de Gemeenschap slechts symbolisch en is het communautaire optreden op dit gebied maar al te vaak gekenmerkt door een versnippering van steunmaatregelen van relatief bescheiden betekenis. De Commissie wil nu prioriteit geven aan economisch herstel van de getroffen zones via de structurele instrumenten van de Gemeenschap.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.

(2) SEC(2000) 40.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1799/00 van Jens-Peter Bonde (EDD) aan de Raad. Terugtrekking uit de EMU-samenwerking.



Publicatieblad Nr. 072 E van 06/03/2001 blz. 0120 - 0120



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1799/00 van Jens-Peter Bonde (EDD) aan de Raad (5 juni 2000) Betreft: Terugtrekking uit de EMU-samenwerking Kan de Raad de garantie geven dat het alle lidstaten vrij staat zich uit de Economische en Monetaire Unie terug te trekken, bijvoorbeeld met een opzegtermijn van 12 maanden? Antwoord (26 september 2000) Zoals in het antwoord op schriftelijke vraag P-0771/00 van de geachte afgevaardigde werd gepreciseerd, bevat het Verdrag geen specifieke bepalingen over de terugtrekking van een lidstaat uit de EU in het algemeen of uit de derde fase van de EMU in het bijzonder.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1048/00

van Hubert Pirker (PPE-DE) aan de Commissie

(29 maart 2000)

Betreft: Onopgeloste vermogenskwesties

Zoals bekend is inbeslagneming van vermogen zonder compensatie daarvoor altijd strijdig met het volkenrecht. De politieke betekenis van deze onopgeloste vermogenskwesties binnen het Gemeenschapsrecht kan niet worden opgehelderd door een verwijzing naar artikel 295 EG-Verdrag.

Hoe ziet de Commissie deze nog steeds onopgeloste vermogenskwesties in het kader van de toetredingsonderhandelingen met de Republiek Slovenië, en is zij bereid ertoe bij te dragen dat aan dit onrecht een eind komt?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(2 mei 2000)

Zoals het geachte parlementslid in antwoord op zijn schriftelijke vragen E-0697/00 en E-0698/00(1) is meegedeeld, werd het proces van inbeslagneming van vermogen in Slovenië in het advies van de Commissie betreffende de toetredingsaanvraag van Slovenië tot de Unie en in de daaropvolgende periodieke jaarverslagen in het licht van de politieke criteria van Kopenhagen beoordeeld.

De Commissie volgt de algemene ontwikkeling van dit proces in het kader van de bilaterale betrekkingen met Slovenië. Naar verluidt zou 52 % van de totale waarde van de claims zijn terugbetaald.

De toetredingsonderhandelingen betreffen alle gebieden van het Gemeenschapsrecht en het Gemeenschapsbeleid, het zogenaamde acquis, dat ieder kandidaat-land bij de toetreding tot de Unie moet overnemen en volledig ten uitvoer moet leggen. In dit verband wijst de Commissie erop dat zij geen wettelijke bevoegdheid heeft om rechtstreeks in het proces van teruggave van vermogens te interveniëren. Dit proces valt niet onder het acquis, daar in artikel 295 (ex-artikel 222) van het EG-Verdrag expliciet wordt verklaard dat de communautaire wetgeving de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet moet laten.

Zoals in het antwoord op schriftelijke vraag P-0664/00(2) van het geachte parlementslid werd verklaard valt de tenuitvoerlegging van de internationale overeenkomsten inzake mensenrechten, zoals het Europese mensenrechtenverdrag, in eerste instantie onder de verantwoordelijkheid van de desbetreffende internationale organisaties.

(1) Zie blz. 18.

(2) PB C 26 E van 26.1.2001, blz. 85.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1437/00

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(5 mei 2000)

Betreft: Organisatie van de tonijnvisserij in het westelijk deel van de Stille Zuidzee

Er zijn onderhandelingen aan de gang over een nieuwe organisatie van de tonijnvisserij in het westelijk deel van de Stille Zuidzee waaraan niet wordt deelgenomen door de Gemeenschap alhoewel de communautaire visserijsector daar belangen heeft. Niettemin onderhoudt de Gemeenschap bevoorrechte betrekkingen met de landen in deze regio, onder meer belangrijke visserijbelangen.

Overweegt de Commissie zich aan te sluiten bij de onderhandelingen over de opzet van deze nieuwe regionale organisatie? Om welke reden heeft zij dit tot dusver niet gedaan?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 juni 2000)

De Commissie is uitgenodigd om als waarnemer deel te nemen aan de 4de, 5de en 6de vergadering van de Multilateral High Level Conference (MHLC) inzake de instandhouding en het beheer van over grote afstanden trekkende visbestanden in het centrale en westelijke deel van de Stille Oceaan.

Tijdens de 5de vergadering van de MHLC heeft de Commissie weten te bereiken dat in de concepttekst van het toekomstige verdrag bepalingen zijn opgenomen die een toekomstig lidmaatschap van de Gemeenschap van de toekomstige organisatie toelaten.

Tijdens de meest recente vergadering van de MHLC, die van 12-19 april 2000 in Honolulu is gehouden, heeft de Commissie verzocht om als volwaardig deelnemer te worden betrokken bij de volgende stap van het proces, dat wil zeggen, de interimregeling die zal worden opgesteld voor de periode tussen de ondertekening van het verdrag (in september 2000) en de inwerkingtreding ervan (waarschijnlijk twee tot drie jaar later). Dit verzoek is echter door de deelnemers aan de MHLC niet aanvaard ingevolge de in 1999 aangenomen resolutie dat geen nieuwe deelnemers van tot de MHLC worden toegelaten.

De Commissie onderzoekt momenteel mogelijke initiatieven om MHLC-deelnemers ervan te overtuigen dat het nodig en terecht is dat de Gemeenschap als volwaardig deelnemer wordt betrokken bij de interimregeling van het MHLC-proces.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1962/00 van Carmen Fraga Estévez (PPE-DE) aan de Commissie. Gebruikmaking van de contingenten voor tonijnfilets.



Publicatieblad Nr. 072 E van 06/03/2001 blz. 0158 - 0158



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1962/00 van Carmen Fraga Estévez (PPE-DE) aan de Commissie (21 juni 2000) Betreft: Gebruikmaking van de contingenten voor tonijnfilets In haar antwoord op mijn vraag E-1087/00(1) verzoekt de Commissie mij de in opdracht van de Commissie uitgevoerde studie over dit onderwerp aandachtig te lezen. Ik wens de Commissie erop te wijzen dat het juist een aandachtige lectuur van deze studie is die mij ertoe gebracht heeft mijn vraag E-1087/00, en nog drie andere vragen over dit onderwerp, in te dienen. Bovendien zijn er in dit verband niet alleen bij mij twijfels gerezen, maar ook in de communautaire extractieve en verwerkingssector, bij prominente vertegenwoordigers van de ACS- en SAP-landen, en zelfs bij andere parlementsleden, zoals blijkt uit de door de Commissie opgestuurde documenten. Maar dit terzijde. Waar ik het thans over wou hebben, is dat het antwoord van de Commissie een nieuw interessant gegeven verschaft wat betreft het gebruik dat de communautaire industrie van de contingenten voor tonijnfilets maakt. Waarschijnlijk gaat het hier slechts om een kopieerfout, maar aangezien een aandachtige lectuur van de in opdracht van de Commissie uitgevoerde studie niet volstaat om de fout recht te zetten, wens ik de Commissie te vragen wat zij bedoelt wanneer zij schrijft dat van het contingent voor tonijnfilets voor het jaar 1997 voor 56 % gebruik werd gemaakt door Italië, en voor 44 % door Italië? (1) PB C 46 E van 13.2.2001, blz. 121. Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie (24 juli 2000) De Commissie heeft het geachte parlementslid reeds haar excuses aangeboden voor de fout in het antwoord dat haar werd verstrekt, en heeft haar medegedeeld dat door Spanje voor 56 % en door Italië voor 44 % gebruik werd gemaakt van het contingent.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1859/00

van Gorka Knörr Borràs (Verts/ALE) aan de Commissie

(9 juni 2000)

Betreft: De Catalaanse taal

In artikel 22 van de door het Catalaanse parlement goedgekeurde wet 1/1998 van 7 januari inzake de taalpolitiek wordt bepaald dat de universiteiten en instellingen van hoger onderwijs concrete maatregelen dienen te nemen ter waarborging en bevordering van het Catalaans in het kader van hun onderwijs-, onderzoek- en andere activiteiten. Op basis hiervan hebben de Catalaanse universiteiten hun regelingen inzake het taalgebruik vastgesteld.

Een aantal beschuldigingen van de Asociación de Profesores para la Democracia en van Convivencia Cívica Catalana (onder voorzitterschap van de heer Alejo Vidal-Quadras) heeft ertoe geleid dat de rechter de regeling inzake het taalgebruik van de Universiteit Rovira i Virgili wegens mogelijke ongrondwettigheid heeft opgeschort.

Hoe denkt de Commissie over de juridische procedures tegen handelingen en personen die slechts uiting geven aan hun wens om normaal gebruik te kunnen maken van het Catalaans in een land waar hetzij in het autonomiestatuut van Catalonië, hetzij in de statuten van de Universiteit Rovira i Virgili, wettelijk is erkend dat het Catalaans hun taal is?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(14 juli 2000)

De eerbiediging van de culturele en taalkundige verscheidenheid van de lidstaten is een essentieel beginsel van de opbouw van Europa. De Commissie beschikt echter over geen enkele bevoegdheid op het gebied van juridische procedures van nationaal recht en kan daarom geen advies geven over een juridische procedure die in een lidstaat is geopend op een gebied dat niet door het Gemeenschapsrecht is geregeld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2067/00

van Joachim Wuermeling (PPE-DE) aan de Commissie

(27 juni 2000)

Betreft: Belemmering invoer serviesgoed in Turkije

Sinds juli 1999 verlangt Turkije voor de invoer van serviesgoed een Turks certificaat. In het kader van de controle van de goederen worden aan iedere zending monsters ontnomen die niet worden vergoed en worden heffingen opgelegd. Dit leidt tot een belemmering van de invoer en een feitelijke invoerheffing ten belope van ongeveer 20 % van de goederenwaarde.

1. Is de Commissie op de hoogte van dit optreden van de Turkse autoriteiten bij de invoer van serviesgoed voor huishoudelijk en horeca-gebruik?

2. Is de Commissie van mening dat de associatieovereenkomst EU-Turkije door deze Turkse invoerregeling wordt geschonden?

3. Welke stappen denkt de Commissie in dit verband te ondernemen?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(28 juli 2000)

De kwestie waarvan het geachte parlementslid melding maakt is ter kennis van de Commissie gebracht door de vertegenwoordigers van de particuliere sector.

De Commissie is van mening dat deze maatregelen inderdaad een handelsbelemmering vormen en dat hierdoor Besluit nr. 1/95 van de Associatieraad EG-Turkije van 22 december 1995 inzake de tenuitvoerlegging van de slotfase van de douane-unie(1) wordt geschonden.

Om die reden heeft de Commissie in januari 2000 al contact opgenomen met de Turkse autoriteiten om dit probleem in het kader van het Gemengd Comité douane-unie op te lossen.

(1) PB L 35 van 13.2.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1584/00

van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie

(12 mei 2000)

Betreft: Ski-ongeluk in Meribel, Frankrijk

Is de Commissie van mening dat de regels van de Internationale Skifederatie (ISF) betreffende het gedrag van skiërs in de Europese Unie kracht van wet hebben, en in het bijzonder of deze zowel in Frankrijk als in het Verenigd Koninkrijk van toepassing zijn?

Is de Commissie, gelet op de samenwerking in justitiële aangelegenheden en de regels van de interne markt op het gebied van het verzekeringswezen, van mening dat het vraagstuk van de aansprakelijkheid voor een ongeluk tussen twee Britse skiërs dat plaatsvond in Frankrijk heel goed zou kunnen worden geregeld voor een Britse rechtbank of dat een Franse verzekeringsmaatschappij waarbij een van de skiërs is verzekerd kan eisen dat het proces voor een Franse rechtbank wordt gevoerd?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(23 juni 2000)

De Commissie is niet op de hoogte van de regels betreffende het gedrag van skiërs van de Internationale Skifederatie (ISF) en kan bijgevolg de eerste door het geachte parlementslid gestelde vraag niet beantwoorden.

Binnen de lidstaten zijn bevoegdheidskwesties betreffende burgerlijke zaken onderworpen aan de bepalingen van het verdrag van Brussel van 1968 inzake de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd. In principe dienen verweerders te worden vervolgd in het land waar zij woonachtig zijn. Nochtans worden krachtens het verdrag een aantal alternatieven toegestaan. Ingeval van civielrechtelijke aansprakelijkheid kan de eiser de verweerder vervolgen in het land waar het schadebrengende feit plaatsvond. Verder zijn in het verdrag van Brussel specifieke

regels vastgelegd wat betreft jurisdictie op het gebied van het verzekeringswezen (artikels 8-12 a). Overeenkomstig deze bepalingen kan de verzekeraar die het burgerlijke aansprakelijkheidsrisico op zich neemt uit hoofde van een aansprakelijkheidsverzekering, ook worden vervolgd voor de rechterlijke instantie waar de benadeelde de procedures tegen de verzekerde heeft gestart, indien dat volgens de nationale wetgeving in het betrokken land is toegestaan (artikel 10, lid 1).

In het door het geachte parlementslid aangehaalde geval kunnen de procedures volgens het verdrag van Brussel zowel in het Verenigd Koninkrijk als in Frankrijk worden gestart.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1511/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(12 mei 2000)

Betreft: Domeinnamen

Welke stappen worden op Europees vlak ondernomen om te voorkomen dat generieke namen worden geregistreerd als domeinnamen, een praktijk die sommige ondernemingen of individuele personen oneerlijke voordelen oplevert?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(27 juni 2000)

De Commissie is zich ten volle bewust van de problemen bij de bestrijding van speculatieve of misbruik inhoudende registratie van namen, inclusief algemene namen zoals domeinnamen, in de Gemeenschap.

Zoals aangekondigd in de mededeling van de Commissie over de organisatie en het beheer van het Internet(1), zal de Commissie een openbaar overleg op gang brengen over de beginselen van de bestrijding van speculatieve en misbruik inhoudende registratie van namen.

(1) COM(2000) 202 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1295/00

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(19 april 2000)

Betreft: Rijbewijzen voor diabetici

Richtlijn 91/439/EEG(1) wordt door de Britse regering zodanig geïnterpreteerd dat praktisch al degenen die hun diabetes met insuline behandelen, worden uitgesloten van het besturen van voertuigen voor passagiersvervoer en van voertuigen met een hoger gewicht dan 3,5 ton.

1. Is de Commissie ervan op de hoogte of andere lidstaten dergelijke beperkende maatregelen hebben ingevoerd?

De Britse regering voert aan dat haar beleid stoelt op de al lang bestaande opvatting van deskundigen over de gevaren van het besturen van grote voertuigen door diabetici die met insuline worden behandeld. De Commissie wetenschap en technologie van het Lagerhuis heeft in februari jl. echter meegedeeld dat de oorsprong van deze opvatting niet kon worden achterhaald.

2. Beschikt de Commissie over enig bewijsmateriaal dat ondersteuning biedt aan de interpretatie van de richtlijn, zoals die door de Britse regering wordt gehanteerd?

(1) PB L 237 van 24.1.1991, blz. 1.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(21 juni 2000)

Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs(1), bepaalt in Bijlage III punt 10:

Rijbewijzen mogen niet worden afgegeven of verlengd indien de tot deze groep behorende aanvrager of bestuurder aan diabetes mellitus lijdt die met insuline moet worden behandeld, tenzij in zeer uitzonderlijke gevallen, op grond van een officieel medisch advies en onder voorbehoud van een geregelde medische controle.

Dit betekent dat personen die aan diabetes mellitus lijden normaliter geen vrachtauto's of bussen mogen besturen, omdat het gevaar bestaat dat zij black-outs krijgen. Indien dat gebeurt terwijl de betrokken persoon zo'n groot voertuig bestuurt, kan daardoor een ernstig ongeluk worden veroorzaakt.

De medische bepalingen in Bijlage III van de Richtlijn zijn gebaseerd op het advies van medische deskundigen uit de gehele Gemeenschap.

Wat de interpretatie van de Richtlijn betreft, stellen de afzonderlijke lidstaten de gedetailleerde definitie van zeer uitzonderlijke gevallen naar eigen goeddunken vast. Het is echter duidelijk dat dit niet zo kan worden uitgelegd dat alle diabetici die met insuline worden behandeld vrachtauto's of bussen mogen besturen.

(1) PB L 237 van 24.8.1991.