SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1984/97 van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie (9 juni 1997)

Betreft: Schulden van de lidstaten uit hoofde van pensioenverplichtingen en nakoming daarvan onder de voorwaarden van de gemeenschappelijke munt

De lidstaten van de EU zijn verschillend en hebben een verschillende sociaal-economische structuur. De verschillende landen hebben verschillende pensioenstelsels en de toekomstige pensioenuitkeringen zijn lang niet overal door de overheid gedekt.

Kan de Commissie derhalve een antwoord geven op de volgende vraag: Is de Commissie nagegaan hoe groot de schulden uit hoofde van de pensioenverplichtingen in de diverse lidstaten zijn en hoe wordt gewaarborgd dat elk land onder de voorwaarden van de gemeenschappelijke munt zijn eigen pensioenverplichtingen nakomt?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie (4 september 1997)

De pensioenregelingen in het kader van de sociale zekerheidsstelsels verschillen van lidstaat tot lidstaat in vele opzichten, op het gebied van dekking, de personenen die ervoor in aanmerking komen, het niveau van de premies en uitkeringen. Voorts pleegt er in de meeste lidstaten meer dan één regeling voor de verschillende beroepsgroepen te zijn (hand- en hoofdarbeiders, ambtenaren). Niettemin is een gemeenschappelijk kenmerk van openbare pensioenregelingen dat zij meestal een omslagstelsel zijn in het kader waarvan de lopende rechten op uitkeringen van pensioengerechtigden worden gefinancierd uit de lopende ontvangsten opgebracht door de beroepsbevolking. Er is dus geen "dekking¨ van toekomstige pensioenverplichtingen in de vorm van aandelenkapitaal en de levensvatbaarheid van het stelsel berust op solidariteit tussen de generaties, d.w.z. de bereidheid van elke generatie in de beroepsleeftijd om de voorgaande generatie te ondersteunen.

De Commissie heeft zelf geen ramingen gemaakt van pensioenverplichtingen in de lidstaten; wel verscheen er in de laatste afgelopen jaren een aantal studies waarin dit werd gedaan. De huidige waarde van de in de toekomst op basis van opgebouwde rechten uit te betalen pensioenen pleegt hoger te zijn dan het huidig jaarlijks bruto binnenlands product (BBP). Dergelijke berekeningen houden evenwel zeer nauw verband met veranderingen in de veronderstellingen waarvan wordt uitgegaan (levensverwachting, graad van deelneming aan het arbeidsproces, prijs- en loonontwikkelingen) en moeten met omzichtigheid worden geïnterpreteerd. Indien het aantal verplichtingen ten opzichte van het BBP verhoudingsgewijs hoog is, betekent dit niet niet noodzakelijkerwijs een gebrek aan evenwicht in de pensioenomslagstelsels. Ieder oordeel over de duurzaamheid van een stelsel hangt af van de geprojecteerde middelen die beschikbaar zijn om de opgebouwde pensioenen uit te betalen en toekomstige ontwikkelingen op het gebied van de werkgelegenheid en het inkomen per hoofd van de bevolking ((Voor verdere informatie, zoals vermelde uitkomsten van ramingen van pensioenverplichtingen, zie Europese Commissie, Economisch Jaarverslag 1997, Brussel, 12.2.1997; II/671/96-NL. )).

Het is hoe dan ook niet de taak van de Commissie ervoor te zorgen dat de lidstaten zullen kunnen voldoen aan hun pensioenverplichtingen. Dit is enkel de verantwoordelijkheid van iedere lidstaat. De Economische en Monetaire Unie en de invoering van de Euro zijn van geen enkele invloed op deze verantwoordelijkheid noch hebben zij enige directe gevolgen voor de duurzaamheid van een pensioenstelsel.