SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2251/01

van Bartho Pronk (PPE-DE) aan de Commissie

(19 juli 2001)

Betreft: Vervolgvragen inzake de Toeslagenwet

Op 21 mei stelde ik, met collega Ria Oomen-Ruijten, vragen over het Nederlandse voornemen uitkeringen krachtens de Toeslagenwet niet langer uit te voeren (Schriftelijke vraag E-1525/01(1)). Inmiddels heeft Commissaris Diamantopoulou deze vragen beantwoord. Tot onze spijt heeft zij echter een zeer algemeen antwoord gegeven, zonder in te gaan op enkele concrete, door ons gestelde vragen.

Vandaar de volgende twee vragen:

- Kan de Commissie alsnog de eerste drie vragen, gesteld op 21 mei 2001, afzonderlijk beantwoorden?

- Kan de Commissie bij benadering aangeven wanneer zij verwacht een besluit te nemen ten aanzien van het door de Nederlandse regering ingediende voorstel?

(1) PB C 350 E van 11.12.2001.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(5 september 2001)

Op verzoek van het geachte parlementslid preciseert de Commissie het antwoord dat zij heeft gegeven op zijn schriftelijke vraag E-1525/01.

Wat de eerste vraag betreft, bevestigt de Commissie dat de lidstaten in de context van het vrij verkeer van personen in de Unie inderdaad in beginsel verplicht zijn om de uit hoofde van hun wetgevingen verworven sociale uitkeringen uit te betalen aan de uitkeringsgerechtigden die op het grondgebied van een andere lidstaat verblijven. Zoals aangegeven in het vorige antwoord van de Commissie voorzien de communautaire bepalingen betreffende de coördinatie van de nationale socialezekerheidsstelsels, en met name Verordening (EEG) nr. 1408/71(1) in een aantal uitzonderingen op dit beginsel van exporteerbaarheid, met name voor bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties. Aldus biedt het bij Verordening (EEG) nr. 1408/71 (met name artikel 10bis) ingestelde stelsel de verzekerden die in een lidstaat verblijven garanties wat betreft de toekenning van bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende uitkeringen, waarin wordt voorzien door de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan zij verblijven.

In antwoord op de tweede vraag wil de Commissie erop wijzen dat zij zeer gevoelig is voor de gevolgen voor de betrokkenen van het verlies van inkomens die onder de minimumnorm liggen. Bij het ontbreken van een harmonisatie op communautair niveau is het echter aan elke lidstaat om de voorwaarden vast te stellen die recht geven op uitkeringen, voor zover de lidstaten het Gemeenschapsrecht naleven, met name het beginsel van het vrij verkeer van burgers. Het is in deze context dat de vraag moet worden bekeken of de niet-export van de Nederlandse uitkering in kwestie gerechtvaardigd is op grond van de door het Hof van Justitie ontwikkelde criteria, met name in zijn rechtspraak waarnaar het vorige antwoord van de Commissie verwijst.

Wat de derde vraag betreft, deelt de Commissie, zoals zij heeft aangegeven in haar nieuwe agenda voor het sociaal beleid(2), de doelstelling van een moderne sociale bescherming voor alle Europeanen. Zij zal met deze doelstelling ook rekening houden wanneer zij het wenselijk zal achten de opname van de desbetreffende uitkering in de lijst van niet-exporteerbare uitkeringen voor te stellen.

De Commissie is voornemens om de communautaire wetgever voor het einde van het jaar een pakket met diverse wijzigingen van Verordening (EEG) nr. 1408/71 voor te leggen. Deze wijzigingen beogen met name de integratie van de ontwikkelingen van de rechtspraak van het Hof van Justitie in deze verordening. Dit voorstel zal met name gevolg geven aan de arresten van het Hof van Justitie in de zaken Jauch(3) en Leclere(4) over de Oostenrijkse en Luxemburgse uitkeringen die volgens het Hof moeten worden geëxporteerd maar die thans nog steeds voorkomen op de lijst van niet-exporteerbare uitkeringen (Bijlage II bis). Wat de in de Toeslagenwet bedoelde uitkering betreft, zal de Commissie op grond van de in dit antwoord en in het antwoord op schriftelijke vraag E-1525/01 aangegeven criteria de wenselijkheid onderzoeken om deze uitkering in deze lijst op te nemen en zij zal het eventueel in hetzelfde pakket met diverse wijzigingen voorstellen.

De Commissie wijst er ook op dat het naast de Raad in het kader van de medebeslissingsprocedure die geldt voor elke wijziging van Verordening (EEG) nr. 1408/71 aan het Parlement is om zich uit te spreken over een eventueel voorstel in deze zin.

(1) Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale- zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, PB L 149 van 5.7.1971. Verordening bijgewerkt bij Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, (PB L 28 van 30.1.1997).

(2) COM(2000) 379 def.

(3) Arrest van 8 maart 2001, Jauch, C-215/99, nog niet gepubliceerd.

(4) Arrest van 31 mei 2001, Leclere, C-43/99, nog niet gepubliceerd.