SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1847/96 van Joan Colom i Naval (PSE) aan de Commissie (5 juli 1996)

Betreft: Discriminatie wegens nationaliteit bij schoolgelden voor de openbare scholen in de lid-staten

Met heeft vastgesteld dat de overheidsinstellingen op het gebied van het onderwijs (vanaf de kleuterschool tot de universiteit) in enige lid-staten van de EU verschillende schoolgelden vragen al naar gelang de nationaliteit van de leerlingen en dat zij erop letten of deze al dan niet burger zijn van de lid-staat, waarin de onderwijsinstelling is gelegen. Aldus worden verschillende gelden geheven voor inschrijving, maandelijkse bijdragen, logies, enz. die verschillend zijn al naar gelang het eigen burgers of vreemdelingen betreft hoewel allen burgers zijn van de Gemeenschap. Uiteraard betalen eigen burgers minder of krijgen gratis dienstverlening waarvoor de andere burgers moeten betalen.

In dezelfde zin is gebleken dat minstens één lid-staat bijzonder onderscheid maakt in zijn onderwijsinstellingen in landen die niet behoren tot de EU, namelijk dat zijn burgers en de ingezetenen uit het derde land waarin de onderwijsinstelling is gelegen minder betalen dan de overige burgers van de Gemeenschap.

Is de Commissie niet van mening dat gezien de verschillende arresten van het Hof, een dergelijke discriminatie om redenen van nationaliteit onverenigbaar is met de Verdragen? Zo ja, welke maatregelen denkt de Commissie te nemen?

Antwoord van mevr. Cresson namens de Commissie (18 september 1996)

Het eerste deel van de vraag heeft betrekking op de discriminatie waarvan buitenlandse EG-burgers het slachtoffer zouden zijn omdat zij meer zouden moeten betalen dan de eigen studenten om toegang te krijgen tot openbare onderwijsinstellingen. Hetzelfde probleem wordt gesignaleerd bij de toekenning van studiebeurzen. In dit verband zij erop gewezen dat de communautaire bepalingen, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie, enerzijds de gelijke behandeling van buitenlandse studenten uit de Gemeenschap en die uit eigen land bij de toegang tot onderwijs en opleiding garanderen (artikel 126 en 127 - voorheen artikel 128 - van het EG-Verdrag) en anderzijds de gelijke behandeling van de werknemers en hun kinderen, die vollediger is en is neergelegd in de artikelen 48, 52 en 59 van het Verdrag en in Verordening 1612/68 van de Raad. Wat de eerste categorie van personen betreft, heeft het Hof van Justitie het in het Gemeenschapsrecht verankerde non-discriminatiebeginsel bij de toegang tot beroepsopleidingscursussen in zijn jurisprudentie bevestigd (onder meer de arresten in de zaken 152/82, Forcheri, en 293/83, Gravier, over de rechtstreekse toepasselijkheid van artikel 7 - thans artikel 6 - van het Verdrag. Deze gelijke behandeling behelst niet alleen het verbod om meer schoolgeld of schoolgeld te heffen dat de eigen studenten niet hoeven te betalen, maar ook de toekenning van studiebeurzen, uitgezonderd de beurzen voor levensonderhoud, op dezelfde voet als voor eigen onderdanen.

Voor de studerende kinderen van werknemers die zich in een andere Lid-Staat hebben gevestigd, is de gelijke behandeling volledig en deze omvat alle vormen van steun die ook voor de eigen onderdanen gelden, met inbegrip van de beurzen voor levensonderhoud (zie zaak 357/89, Raulin).

Op grond hiervan heeft de Commissie in het verleden, soms via geschillenprocedures, moeten ingrijpen teneinde een oplossing te vinden voor individuele gevallen waarin in strijd met het Gemeenschapsrecht werd gehandeld of voor gevallen van discriminerende regelgeving die haar ter kennis waren gekomen. Bovendien moet de nationale rechter het Gemeenschapsrecht toepassen in het licht van de jurisprudentie van het Hof van Justitie, zoals dat het geval is geweest in België in de talrijke gevallen die ingevolge voornoemde jurisprudentie in de zaak Gravier aan de nationale rechter zijn voorgelegd.

Het tweede deel van de vraag heeft betrekking op de discriminatie van EG-burgers bij de toegang tot openbare onderwijsinstellingen van een Lid-Staat die zich op het grondgebied van een derde land bevinden. Het geval waarop de geachte afgevaardigde doelt, is het enige dat bij de Commissie bekend is, en het wordt grondig onderzocht in het kader van een nog lopende interne procedure.

Omdat het de Commissie aan nadere informatie ontbreekt om het nodige onderzoek inzake de door de geachte afgevaardigde aan de orde gestelde problemen te verrichten, betreurt zij het niet concreter op de gestelde vragen te kunnen antwoorden. Zij verzoekt de geachte afgevaardigde daarom haar meer bijzonderheden te verstrekken over de aan de orde gestelde gevallen teneinde met kennis van zaken te kunnen antwoorden.