ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1094/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(31 maart 2003)

Betreft: Aanwending door de gemeente Florence van subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming

In september 2002 heeft het comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Sommige plaatselijke overheden, zoals b.v. de gemeente Florence, hebben de Europese subsidies hard nodig voor de civiele bescherming van personen en goederen, zowel met het oog op preventie, als met het oog op een optimale aanpak van eventuele natuurrampen of zelfs zgn. technologische/industriële rampen. Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

1. of de gemeente Florence projecten heeft ingediend in het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming?

2. of de gemeente Florence subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen?

3. of deze subsidies gebruikt zijn?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Wallström namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0829/03, E-0889/03, E-1091/03, E-1092/03,E-1093/03, E-1094/03, E-1095/03, E-1096/03, E-1097/03, E-1098/03,E-1099/03, E-1100/03, E-1101/03, E-1102/03 en E-1103/03

(22 april 2003)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat de gemeentes Frosinone, Fiumincino, Ancona, Carrara, Livorno, Firenze, Macerata, Massa, Perugia, Pesaro, Pisa, Pistoia, Prato, Siena en Terni de laatste twee jaar geen projecten hebben ingediend in het kader van het communautair actieprogramma voor civiele bescherming, zoals vastgesteld bij Beschikking 1999/847/EG van de Raad van 9 december 1999(1), en zij hebben in dit verband dan ook geen financiële steun ontvangen.

Het actieprogramma is gericht op de ondersteuning en aanvulling van de inspanningen van de lidstaten op nationaal, regionaal en lokaal niveau voor de bescherming van personen, goederen en het milieu in geval van natuurrampen en technologische rampen. Dit programma, waarvoor jaarlijks 1,5 miljoen euro wordt uitgetrokken (begrotingslijn B4-308), maakt het mogelijk acties te financieren op het gebied van preventie, voorbereiding, interventie, onmiddellijke bijstand en analyse van de sociaal-economische gevolgen van rampen. Alleen de acties die voor alle of een groot aantal lidstaten van belang zijn komen in aanmerking. De in aanmerking komende acties dienen in overeenstemming te zijn met de prioriteiten die door de Commissie met de hulp van een beheercomité jaarlijks worden vastgesteld.

De Commissie wijst het geachte parlementslid er ook op dat de website http://www.europa.eu.int/comm/environment/civil/een hele reeks voorbeelden bevat van in het kader van het communautair actieprogramma voor civiele bescherming ontwikkelde projecten.

(1) PB L 327 van 21.12.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0972/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(26 maart 2003)

Betreft: Aanwending door de gemeente Siena van de subsidies uit hoofde van de programma's Save II en Altener II

In september 2002 heeft het comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Sommige plaatselijke overheden, zoals b.v. de gemeente Siena, hebben de Europese subsidies hard nodig voor de beperking van de uitstoot van kooldioxide, de verbetering van de luchtkwaliteit en de bestrijding van de verontreiniging. Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

1. of de gemeente Siena projecten heeft ingediend in het kader van de programma's Save II en Altener II;

2. of de gemeente Siena subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen;

3. of deze subsidies gebruikt zijn?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw de Palacio namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0961/03, E-0962/03, E-0963/03,E-0964/03, E-0965/03, E-0966/03, E-0967/03, E-0968/03,E-0969/03, E-0970/03, E-0971/03, E-0972/03 en E-0973/03

(25 april 2003)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat, voor de gemeentes waarnaar in de vragen wordt verwezen, met name Ancona, Carrara, Firenze, Livorno, Macerata, Massa, Perugia, Pesaro, Pisa, Pistoia, Prato, Siena en Terni, één project communautaire steun ontvangt uit hoofde van het Save II-programma, terwijl een in het kader van het Altener II-programma ingediend voorstel niet voor steun is geselecteerd.

1. De stad Pistoia heeft voor het Altener II-programma een voorstel ingediend in het kader van de uitnodiging tot het indienen van voorstellen van 2001. Het voorstel Resred werd niet goedgekeurd en ontving geen steun.

2. De stad Perugia heeft voor het Save-programme een voorstel ingediend in het kader van de uitnodiging tot het indienen van voorstellen van 2002. Het voorstel Voorlichtingsprogramma voor beleidsmakers op het gebied van energie-efficiënte sociale huisvesting (APPEEL) is geselecteerd voor steun.

De middelen voor APPEEL worden in 2003 en 2004 besteed.

Contractsluitende partij is de stad Perugia.

De stad Perugia neemt als een van in totaal zes contractsluitende partijen deel aan dit positief beoordeelde voorstel APPEEL. Het contractnummer is 4.1031/Z/02-025. De totale begroting voor het contract bedraagt 484 406 EUR en de totale communautaire steun 242 203 EUR. Het aandeel van de stad Perugia in de begroting bedraagt 42 000 EUR en de communautaire steun voor de stad Perugia 21 000 EUR. Het contract wordt momenteel opgesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1092/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(31 maart 2003)

Betreft: Aanwending door de gemeente Carrara van subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming

In september 2002 heeft het comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Sommige plaatselijke overheden, zoals b.v. de gemeente Carrara, hebben de Europese subsidies hard nodig voor de civiele bescherming van personen en goederen, zowel met het oog op preventie, als met het oog op een optimale aanpak van eventuele natuurrampen of zelfs zgn. technologische/industriële rampen. Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

1. of de gemeente Carrara projecten heeft ingediend in het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming?

2. of de gemeente Carrara subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen?

3. of deze subsidies gebruikt zijn?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Wallström namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0829/03, E-0889/03, E-1091/03, E-1092/03,E-1093/03, E-1094/03, E-1095/03, E-1096/03, E-1097/03, E-1098/03,E-1099/03, E-1100/03, E-1101/03, E-1102/03 en E-1103/03

(22 april 2003)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat de gemeentes Frosinone, Fiumincino, Ancona, Carrara, Livorno, Firenze, Macerata, Massa, Perugia, Pesaro, Pisa, Pistoia, Prato, Siena en Terni de laatste twee jaar geen projecten hebben ingediend in het kader van het communautair actieprogramma voor civiele bescherming, zoals vastgesteld bij Beschikking 1999/847/EG van de Raad van 9 december 1999(1), en zij hebben in dit verband dan ook geen financiële steun ontvangen.

Het actieprogramma is gericht op de ondersteuning en aanvulling van de inspanningen van de lidstaten op nationaal, regionaal en lokaal niveau voor de bescherming van personen, goederen en het milieu in geval van natuurrampen en technologische rampen. Dit programma, waarvoor jaarlijks 1,5 miljoen euro wordt uitgetrokken (begrotingslijn B4-308), maakt het mogelijk acties te financieren op het gebied van preventie, voorbereiding, interventie, onmiddellijke bijstand en analyse van de sociaal-economische gevolgen van rampen. Alleen de acties die voor alle of een groot aantal lidstaten van belang zijn komen in aanmerking. De in aanmerking komende acties dienen in overeenstemming te zijn met de prioriteiten die door de Commissie met de hulp van een beheercomité jaarlijks worden vastgesteld.

De Commissie wijst het geachte parlementslid er ook op dat de website http://www.europa.eu.int/comm/environment/civil/een hele reeks voorbeelden bevat van in het kader van het communautair actieprogramma voor civiele bescherming ontwikkelde projecten.

(1) PB L 327 van 21.12.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1121/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(1 april 2003)

Betreft: Aanwending door de gemeente Livorno van subsidies uit hoofde van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling

In september 2002 heeft het Comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Sommige plaatselijke overheden, zoals b.v. de gemeente Livorno, hebben de Europese subsidies hard nodig voor het omschakelen van gebieden waar de industrie in verval is geraakt en voor het verminderen van de verschillen in economische en sociale ontwikkeling. Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

1. of de gemeente Livorno projecten heeft ingediend in het kader van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling;

2. of de gemeente Livorno subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen;

3. of deze subsidies gebruikt zijn?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Barnier namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1119/03, E-1120/03,E-1121/03, E-1122/03, E-1123/03 en E-1124/03

(16 april 2003)

De gemeenten Massa, Carrara, Livorno, Pisa, Pistoia en Florence komen allemaal gedeeltelijk in aanmerking voor financiering uit het Europees Fonds voor de Regionale Ontwikkeling (EFRO) in het kader van het enkelvoudig programmeringsdocument (EPD) voor Toscane voor de periode 2000-2006.

Het EPD voor Toscane is bij Beschikking van de Commissie(1) goedgekeurd. In die beschikking is vastgesteld dat door het EFRO 322,5 miljoen euro wordt bijgedragen en door de nationale overheid 804,9 miljoen euro.

Het EPD voor Toscane is een programma waarbij het beheer is gedecentraliseerd, zodat de verantwoordelijke autoriteit voor de uitvoering van de acties de regio Toscane is, die in de aanvulling op de programmering de selectiecriteria voor de projecten heeft vastgesteld en die verantwoordelijk is voor de beoordeling van de aanvragen. Voor nadere gegevens over de voor de gemeenten Massa, Carrara, Livorno, Pisa, Pistoia en Florence ingediende en gefinancierde projecten kan de geachte Afgevaardigde zich derhalve tot de overheid van de regio Toscane wenden.

(1) C(2001) 2725 van 27.9.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1249/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(2 april 2003)

Betreft: Geen onderwijs voor Tsjetsjeense kinderen en geen burgerlijke stand voor Tsjetsjeense pasgeborenen in Azerbeidzjan

Als gevolg van de hervatting van de oorlog in Tsjetsjenië in 1999 zijn tienduizenden Tsjetsjenen naar de buurlanden gevlucht, waar ze heel vaak in erg moeilijke omstandigheden moeten leven. Enkele duizenden onder hen hebben onderdak gevonden in Azerbeidzjan. De Tsjetsjeense gezinnen in dit land hebben echter niet enkel met aanzienlijke materiële moeilijkheden te kampen, ze mogen ook geen geboorteaangifte doen bij de bevolkingsdiensten van dit land voor de kinderen die er tijdens de voorbije drie jaar zijn geboren. Volgens welingelichte bronnen zijn sinds de hervatting van de vijandelijkheden een honderdtal Tsjetsjeense kinderen in Azerbeidzjan geboren. De Tsjetsjeense kinderen zou bovendien de toegang tot de scholen worden geweigerd.

Wat weet de Commissie over de moeilijkheden die de naar Azerbeidzjan gevluchte Tsjetsjeense gezinnen ondervinden om bij de burgerlijke stand aangifte te doen van hun in dit land geboren kinderen? Over welke informatie beschikt de Commissie betreffende het onderwijs aan Tsjetsjeense kinderen in Azerbeidzjan? Wat heeft de Commissie reeds ondernomen, of wat wil zij ondernemen, opdat voor de Tsjetsjeense kinderen die in Azerbeidzjan zijn geboren een geboorteaangifte kan worden gedaan, en opdat de Tsjetsjeense kinderen naar school kunnen gaan?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(2 mei 2003)

De Commissie heeft via de algemeen beschikbare informatiebronnen kennis genomen van de situatie van de Tsjetsjeense vluchtelingen in Azerbeidzjan.

Volgens het Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen (UNHCR) waren er eind 2002 62 geregistreerde vluchtelingen en 5573 vluchtelingen wier asielaanvraag in behandeling was.

De Commissie dankt het geachte parlementslid dat hij haar aandacht op dit probleem heeft gevestigd, en zal bezien op welke wijze dit probleem het best aan de orde kan worden gesteld in de context van de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst (PSO) met Azerbeidzjan. De volgende bijeenkomst in het kader van de PSO, die van het Samenwerkingscomité Europees Parlement-Azerbeidzjaans Parlement, is op 28 en 29 april 2003 in Bakoe gehouden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0298/03

van Wilhelm Piecyk (PSE)en Helle Thorning-Schmidt (PSE) aan de Commissie

(7 februari 2003)

Betreft: Overheidssteun en werkgelegenheid in het zeevervoer in de Europese Unie

Een van de hoofddoelen van de richtsnoeren voor overheidssteun voor het zeevervoer(1) is steun aan en behoud van de werkgelegenheid in de Unie. Dit doel werd gesteld tegen de achtergrond van een aantal jaren waarin de werkgelegenheid voor Europese zeevarenden afnam terwijl die voor zeevarenden uit lagelonenlanden sterk toenam.

Vòòr de goedkeuring van de richtsnoeren hadden de Europese instellingen bij verschillende gelegenheden al gewezen op de noodzaak de werkgelegenheid van Europese zeelieden te beschermen, zoals bijvoorbeeld in de mededeling van de Commissie op weg naar een nieuwe maritieme strategie(2) en de resolutie van de Raad van 24 maart 1997 over een strategie voor het concurrentievermogen van de communautaire scheepvaart(3).

Het antwoord in de richtsnoeren daarop was het de lidstaten mogelijk te maken belastingvoordelen te bieden aan de scheepvaart om de concurrentiekloof tussen de Europese scheepvaart en de goedkopere arbeid uit derde landen te verkleinen.

In april 2001 heeft de Commissie een mededeling gepubliceerd over de opleiding en rekrutering van zeevarenden(4). De Commissie noemde de goedkope arbeid uit derde landen als oorzaak van de voortdurende afname van de werkgelegenheid voor Europese zeevarenden en kondigde aan dat de Commissiediensten de resultaten van de toepassing van de richtsnoeren zullen blijven controleren en met die resultaten rekening zullen houden bij het opstellen van de volgende herziening van de richtsnoeren, met name bij maatregelen ter ondersteuning van de werkgelegenheid (blz. 10 van de mededeling).

Is de Commissie op grond van het bovenstaande niet van mening dat overheidssteun ter ondersteuning van de werkgelegenheid van goedkope arbeid uit derde landen in strijd is met de doelstelling van ondersteuning van de Europese werkgelegenheid? Op welke wijze zal de Commissie de werkgelegenheid in de maritieme sector in Europa ondersteunen, gezien de lopende herziening van de richtsnoeren?

(1) PB C 205 van 5.7.1997, blz. 5.

(2) COM(96) 81.

(3) PB C 109 van 8.4.1997, blz. 1.

(4) COM(2001) 188.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(2 mei 2003)

De communautaire richtsnoeren betreffende overheidssteun voor het zeevervoer van 1997 bepalen dat de lidstaten de rederijen mogen helpen hun concurrentievermogen te bevorderen en hun exploitatiekosten te verminderen, ondermeer door middel van een verlaging of vrijstelling van fiscale en sociale lasten voor zeevarenden.

Anderzijds is de overheidssteun voor het zeevervoer ook gericht op de bevordering van de maritieme knowhow en de werkgelegenheid in de Gemeenschap, zowel aan land als aan boord.

De Commissie werkt momenteel aan een mededeling tot herziening van de richtsnoeren van 1997, waarbij de vroeger vastgestelde doelstellingen worden bevestigd en de instrumenten voor de tenuitvoerlegging ervan worden verbeterd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0036/03

van Colette Flesch (ELDR) aan de Commissie

(21 januari 2003)

Betreft: Herstel van twee hoge ambtenaren in hun ambt in Parijs

In het dagblad Le Monde van 22/23 december 2002 verscheen het bericht dat twee hoge ambtenaren van de Vertegenwoordiging van de Europese Commissie in Frankrijk, die twee maanden eerder naar Brussel teruggeroepen waren, hun ambt in Parijs opnieuw hadden opgenomen.

Waarom precies werden ze naar Brussel teruggeroepen?

Waarom precies werden ze in hun ambt in Parijs hersteld?

Is de Commissie van mening dat deze twee maatregelen getuigen van een goed personeelsbeleid?

Loopt het onderzoek van het OLAF dat aanleiding gaf tot de terugroeping, nog steeds?

Is de Commissie bereid, te zijner tijd, de resultaten van dit onderzoek bekend te maken?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(5 maart 2003)

De Commissie kan slechts het reeds gegeven antwoord op de schriftelijke vraag E-3493/02 van het geachte parlementslid herhalen.

De overplaatsing binnen hetzelfde directoraat-generaal van twee ambtenaren van de vertegenwoordiging van de Commissie in Parijs was in het belang van de dienst en strekte ertoe een goed verloop van het onderzoek in optimale omstandigheden te waarborgen.

Het ging hierbij om een voorzorgsmaatregel die geenszins afbreuk deed aan het vermoeden van onschuld van de betrokkenen. De Commissie heeft op geen enkel ogenblik hun namen bekendgemaakt en betreurt dan ook dat de media ze wel heeft vermeld.

De bovenvermelde maatregelen werden opgeheven zodra ze niet meer noodzakelijk waren voor het onderzoek in de kantoren van de vertegenwoordiging van de Commissie in Parijs, na contacten met het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF).

De Commissie heeft deze maatregelen genomen opdat OLAF zijn intern onderzoek in optimale omstandigheden zou kunnen uitvoeren.

De Commissie bevestigt dat het onderzoek van OLAF nog steeds loopt. Het Parlement wordt tijdig in kennis gesteld van de resultaten van het onderzoek overeenkomstig artikel 12, lid 3, tweede alinea van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF)(1).

(1) PB L 136 van 31.5.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0255/03

van Roy Perry (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2003)

Betreft: Lloyd's of London

In de persmededeling van de Commissie van 21 januari 2003, waarin zij zegt de inbreukprocedures inzake de regelgeving betreffende en het toezicht op Lloyd's of London te zullen voortzetten, stelt zij ook dat zij de verbeteringen die door middel van het FSMA 2000-regime zijn gerealiseerd, erkent, maar niettemin nog enkele vraagtekens plaats bij de naleving van de richtlijn (73/239/EEG(1)).

Kan de Commissie uiteenzetten op welke punten het nieuwe regime een verbetering is ten opzichte van het oude?

Verder vermeldt de Commissie in haar persmededeling dat zij in het licht van de vroegere tekortkomingen nog vraagtekens plaats bij de huidige randvoorwaarden op het gebied van regelgeving en toezicht.

Kan de Commissie preciseren wat zij onder deze vroegere tekortkomingen verstaat en welke hiervan op dit moment nog bestaan?

(1) PB L 228 van 16.8.1973, blz. 3.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(27 februari 2003)

De Commissie is zich zeer bewust van de belangstelling van het geachte parlementslid en die van vele andere partijen voor het onderzoek van de Commissie inzake dit ingewikkelde en gevoelige dossier. Daarom heeft de Commissie besloten naar aanleiding van de verzending van de eerste en de aanvullende schriftelijke aanmaningen een persmededeling uit te geven, hoewel dit in dit stadium van het onderzoek van de Commissie niet gebruikelijk is.

Voorts blijkt de goede wil en de algemene behoefte aan transparantie van de Commissie uit het feit dat het lid van de Commissie dat met de interne markt is belast, driemaal persoonlijk het standpunt van de Commissie heeft toegelicht, en uit andere inspanningen van de Commissie om de leden van commissie verzoekschriften regelmatig op de hoogte te houden van de voortgang in dit dossier.

Het geachte parlementslid zal echter begrijpen dat de Commissie bij een procedure ingevolge artikel 226 van het EG-Verdrag en overeenkomstig artikel 10 van hetzelfde Verdrag een klimaat van wederzijds vertrouwen moet respecteren bij de uitvoering van haar onderzoek en de voortzetting van haar dialoog met een lidstaat. Het doel van een dergelijke procedure is ervoor te zorgen dat een lidstaat zijn communautaire verplichtingen (opnieuw) nakomt, en niet verenigbaarheid of onverenigbaarheid in het verleden vast te stellen. Voor dit doel is vertrouwelijkheid noodzakelijk zodat de Commissie niet wordt geschaad bij de uitvoering van een van haar hoofdtaken de controle op de toepassing van de Gemeenschapswetgeving.

Daarom kan de Commissie op exacte aard van de mogelijke tekortkomingen en beschuldigingen die worden onderzocht, niet verder ingaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0455/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(19 februari 2003)

Betreft: Voedselallergieën en ingrediënten die in restaurants worden gebruikt

Onder verwijzing naar mijn eerdere vraag E-2809/02(1) en het antwoord daarop dat commissaris Byrne op 12 november 2002 gegeven heeft, zou ik de Commissie willen vragen: als niet de bezoeker van het restaurant, dat wil zeggen de persoon die de maaltijd nuttigt, de eindgebruiker van levensmiddelen is, wie is dat dan wel?

Kan de Commissie bevestigen welke minimumafmetingen gelden voor de letters op verpakkingen van levensmiddelen wat betreft de etikettering van de ingrediënten?

(1) PB C 52 E van 6.3.2003, blz. 218.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(18 maart 2003)

Ter aanvulling van haar antwoord op schriftelijke vraag E-2809/02 van het geachte parlementslid wijst de Commissie erop dat Richtlijn 2000/13/EG(1) de lijst vaststelt van de vermeldingen die moeten worden aangebracht op de etikettering van levensmiddelen die bestemd zijn om te worden geleverd aan de eindverbruiker, aan restaurants, ziekenhuizen, kantines en andere soortgelijke instellingen.

De etiketteringsverplichtingen gelden bijgevolg voor de levensmiddelen die door de restaurants worden aangekocht voor de bereiding van de maaltijden maar niet voor de in deze restaurants verstrekte eigenlijke maaltijden.

Voornoemde richtlijn stelt geen minimumgrootte vast voor de letters die voor de etikettering van de levensmiddelen worden gebruikt, maar zij bepaalt in artikel 13 dat de vermeldingen op een duidelijk zichtbare plaats en in duidelijk leesbare en onuitwisbare letters moeten worden aangebracht.

(1) Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, PB L 109 van 6.5.2000.