ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3294/98

van Bartho Pronk (PPE) aan de Commissie

(9 november 1998)

Betreft: Ziektekostenverzekering in de Europese Unie

1. In het antwoord van de heer Flynn op mijn vraag 2898/97(1) wordt onder punt 4 vermeld dat de Commissie onderzoekt of de Nederlandse particuliere verzekeringsstelsels niet als wettelijk kunnen worden beschouwd, gezien de recente wijzigingen in de wetgeving van deze lidstaat. Heeft de Commissie inmiddels antwoord van de Nederlandse regering ontvangen?

2. Zo nee, waarom niet?

3. Zo ja, wat zijn de conclusies van de Commissie op grond van het antwoord?

4. Indien er nog geen conclusies zijn, wanneer denkt de Commissie daarover definitieve conclusies te kunnen geven?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(22 januari 1999)

De Commissie heeft een reactie van de Nederlandse regering ontvangen op haar verzoek om meer informatie over particuliere ziekteverzekeringen in Nederland.

Naar aanleiding van de antwoorden van de Nederlandse regering zijn aanvullende vragen gerezen, met name met betrekking tot de precieze verhouding tussen de WTZ en de wettelijke regelingen inzake overheidsbijdragen voor zieke ouderen, en met betrekking tot de praktische regeling en betekenis van de financiële overdrachten tussen het in artikel 6 van de WTZ genoemde uitvoeringsorgaan en de ziektekostenverzekeraars.

De Commissie verwacht haar concslusies te kunnen formuleren zodra de Nderlandse regering op deze aanvullende vragen heeft geantwoord.

(1) PB C 117 van 16.4.1998, blz. 95.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3641/98

van John McCartin (PPE) aan de Commissie

(3 december 1998)

Betreft: Waarde van de voedselhulp aan Rusland

Kan de Commissie mededelen hoe de waarde van de op ongeveer 400 miljoen ecu geraamde voedselhulp van de Europese Unie aan Rusland wordt berekend? Gaat het hier om EU-prijzen of om de prijs waarvoor overschotten normaliter op de wereldmarkt worden verkocht? Kan de Commissie de waarde van de aangeboden hulp mededelen zowel in EU-prijzen als in wereldmarktprijzen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 januari 1999)

Na het formele Russische verzoek om voedselhulp van 12 november 1998 en de eerste positieve reacties van de Raad en het Parlement, heeft de Commissie met urgentie een voorstel betreffende een voedselhulpprogramma aan de Raad en het Parlement voorgelegd. Het voorstel is gebaseerd op artikel 43 van het EG-Verdrag en betreft tarwe, rogge, rijst, rundvlees, varkensvlees en magere-melkpoeder.

Het is de bedoeling dat de producten komen uit de interventievoorraden van de Gemeenschap, met uitzondering van het varkensvlees, dat op de commerciële markt zal worden aangeschaft. De nettokosten van de operatie voor de begroting van de Gemeenschap wordt op ongeveer 400 miljoen [fmxeuro] geschat. Binnen dit totaal betreft de waarde van de producten in totaal ongeveer 380 miljoen [fmxeuro]. Dit bedrag omvat onder meer een waarde voor varkensvlees die gebaseerd is op marktprijzen binnen de Gemeenschap. Voor de andere producten wordt rekening gehouden met hun boekhoudkundige waarde, die overeenkomen met de prijzen op de wereldmarkt, aangezien, overeenkomstig de voorschriften van de Gemeenschap, producten die worden gekocht uit interventievoorraden al zijn afgeprijsd tot hun verwachte netto commerciële verkoopwaarde, met name op de wereldmarkten. Indien de aankoopprijzen zouden worden gebaseerd op volledige interventie-aankoopprijzen, zou de totale waarde van de producten 800 miljoen [fmxeuro] benaderen.

De begrotingsautoriteit heeft ingestemd met een bedrag van 400 miljoen [fmxeuro] uit hoofde van de kredieten van de begroting voor 1998 voor de financiering van de netto begrotingskosten van deze operatie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2896/98

van Angela Sierra González (GUE/NGL) en Alonso Puerta (GUE/NGL) aan de Commissie

(28 september 1998)

Betreft: Toezicht op verlorengegane bagage en schadeloosstelling

De huidige drukte in het luchtverkeer en de luchthaveninfrastructuur in de lidstaten van de EU hebben de laatste maanden geleid tot een aanzienlijke toename van verlorengegane bagage van reizigers.

Dit feit wordt versterkt door de schade ten nadele van het gewone reizigersvervoer alsook van het steeds toenemende aantal toeristen dat het vliegtuig neemt.

Het leed van de consument wordt niet verzacht door toereikende schadevergoedingen ter compensatie van het verlies. Het gaat meestal om heel kleine bedragen die slechts een deel van de verlorengegane voorwerpen vergoeden.

Hoe denkt de Commissie over de door de Europese luchtvaartmaatschappijen betaalde schadevergoedingen en de toereikendheid ervan om de schade van de reizigers te vergoeden?

Vindt de Commissie niet dat de bestaande minimumbedragen voor schadeloosstelling voor verlies van bagage alsook voor vertraging bij de aflevering ervan moeten worden herzien?

Heeft de Commissie de mogelijkheid overwogen om ter bescherming van de consument een regeling in te voeren op grond waarvan in geval van verloren bagage of vertraging bij de aflevering een minimumschadevergoeding ten gunste van de reiziger wordt vastgesteld en hem een minimumbedrag ter beschikking wordt gesteld voor de eerste uitgaven ter plaatse?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(23 oktober 1998)

De geachte parlementsleden worden verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-2163/98 van de heer White(1).

(1) Zie blz. 4.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3733/98

van Brendan Donnelly (PPE) aan de Commissie

(11 december 1998)

Betreft: BTW over lidmaatschap van golfclubs

Kan de Commissie mededelen of het wettelijk is toegestaan dat in Spanje BTW wordt berekend over het lidmaatschap van sportverenigingen zoals golfclubs?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(29 januari 1999)

Volgens artikel 13(A)(1)(m) van de 6e BTW-richtlijn 77/388/EEG(1), verlenen de Lidstaten BTW-vrijstelling voor sommige diensten die nauw samenhangen met de beoefening van sport of met lichamelijke opvoeding en die door non-profit organisaties worden verleend.

De nieuwe Spaanse wetgeving, die van kracht werd op 1 januari 1999, voorziet in een algemene vrijstelling voor sportactiviteiten volgens de voorwaarden van de 6e Richtlijn. Het lidmaatschap van sportverenigingen, zoals golfclubs, die aan deze voorwaarden voldoen, is daarom vrijgesteld van BTW in Spanje.

(1) PB L 145 van 13.6.1977.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2492/98

van Richard Corbett (PSE) en Bernie Malone (PSE) aan de Commissie

(30 juli 1998)

Betreft: De autosnelweg M62 van Liverpool naar Hull

Is de Commissie het ermee eens dat de M62 een transeuropese verbindingsweg vormt, die niet alleen voor Noord Engeland van belang is, maar ook voor Ierland, aangezien het grootste deel van de Ierse handel met continentaal Europa langs deze weg loopt?

Is het de Commissie bekend dat er een 7 km lange hiaat bestaat tussen het einde van de M62 en de haven van Liverpool, waar er geen autoweg is en de vrachtauto's zich een weg moeten banen door stadswijken van Liverpool of Sefton om de haven te bereiken?

Is de Commissie in kennis gesteld van het voorstel om de niet langer gebruikte spoorwegtunnel van Edge Hill naar Waterloo Dock tegen relatief geringe kosten om te bouwen in een autotunnel, waardoor er een verbazend eenvoudige oplossing voor dit probleem kan worden gevonden?

Zou een dergelijk project in aanmerking komen voor steun van de Europese Unie uit hoofde van het TENS-budget (transeuropese netwerken) of het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(2 oktober 1998)

De Gemeenschap heeft het belang van de M62-corridor als Trans-Europese verbindingsweg erkend door deze op te nemen in de richtsnoeren voor de ontwikkeling van een Trans-Europees vervoersnet (Beschikking nr. 1692/96/EG). Projecten voor de ontwikkeling van de corridor als een TEN-traject komen in principe in aanmerking voor steun van de Gemeenschap in het kader van TEN. Volgens het EG-Verdrag moeten aanvragen om TEN-financiering door of met de steun van de regering van de betrokken lidstaat worden ingediend. Voor de uitbreiding van de M62 is geen enkele aanvraag in die zin ingediend.

De ontwikkeling van autosnelwegeninfrastructuur is niet gedefinieerd als een activiteit die in aanmerking komt voor steun in het kader van het enig programmeringsdocument voor Merseyside 1994-1999 van doelstelling 1. De uitbreiding van de M62 naar de regio van Liverpool komt momenteel dus niet in aanmerking voor steun uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling. De Commissie is informeel op de hoogte gebracht van een voorstel om een niet langer gebruikte spoorwegtunnel om te bouwen tot een autotunnel voor het verkeer tussen de haven van Liverpool en de M62-autosnelweg, maar heeft voor een dergelijk project geen gedetailleerde plannen gezien.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3766/98 van Susan WADDINGTON aan de Commissie. Behandeling van burgers bij grenscontroles



Publicatieblad Nr. C 207 van 21/07/1999 blz. 0126



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3766/98 van Susan Waddington (PSE) aan de Commissie (11 december 1998) Betreft: Behandeling van burgers bij grenscontroles Welke maatregelen gaat de Unie nemen om ervoor te zorgen dat de autoriteiten die belast zijn met grenscontroles, bij identiteitscontroles, ondervragingen, visitaties en dergelijke de rechten en de waardigheid van vrouwen eerbiedigen?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3672/98

van Gerhard Hager (NI) aan de Raad

(4 december 1998)

Betreft: Financiële akkoorden met Tsjechië

Commissaris Hans van den Broek heeft tijdens zijn bezoek aan de Tsjechische Republiek aan het begin van oktober met de Tsjechische minister van Financiën Svoboda drie financiële akkoorden gesloten, krachtens welke een bedrag van 36,9 mln ecu aan Tsjechië wordt uitgekeerd (PHARE-kredieten). Onder meer wordt daarvan 4,8 mln ecu ter beschikking gesteld voor de versterking van de buitengrenzen van de EU.

1. Voor welke concrete projecten worden de 4,8 mln ecu ter versterking van de buitengrenzen uitgegeven?

2. Worden daarmee ook projecten voor de bouw van opvangkampen aan de huidige buitengrens met Duitsland en Oostenrijk gefinancierd?

3. Zijn de betalingen gekoppeld aan concrete vooruitgang bij de bestrijding van mensenhandel?

4. Wat is de inhoud van de beide andere akkoorden betreffende de grensoverschrijdende samenwerking van de Tsjechische Republiek met Duitsland (7 mln ecu) en met Oostenrijk (2,9 mln ecu)?

5. Waarom zijn deze beide akkoorden door de Commissie ondertekend?

Antwoord

(9 maart 1999)

De Raad kan geen antwoord geven op de vragen van het geachte parlementslid; het daarin aangesneden onderwerp behoort veeleer tot het bevoegdheidsterrein van de Commissie, die het PHARE-programma moet uitvoeren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3135/98

van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie

(16 oktober 1998)

Betreft: Het niet-aanbesteden van de waterleiding van Ivrea

De gemeenteraad van de stad Ivrea (provincie Turijn) heeft op 1 juni 1998 besloten om een gemengde vennootschap op te richten voor het beheer van waterleiding, riolering en waterzuivering. Voor de oprichting van deze vennootschap, waarin de overheid een meerderheidsbelang heeft, is het bedrijfsleven benaderd alsof het om particuliere onderhandelingen ging. Het gaat echter om openbare werken (bij de eerste aanbestedingen werd gesproken van 20 miljard lire).

1. Is de Commissie met deze kwestie bekend?

2. Omdat het om een privatisering gaat waarbij de overheid een meerderheidsbelang houdt, en gezien de institutionele taken van deze vennootschap, luidt de vraag of de voor de oprichting van deze vennootschap gehanteerde regels voldoen aan de communautaire richtlijnen inzake overheidsaanbestedingen.

3. Zo nee, welke procedures bestaan er om het recht te doen zegevieren?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(11 december 1998)

De Commissie zal contact opnemen met de Italiaanse overheid, teneinde na te gaan of de door de geachte afgevaardigde vermelde procedure in overeenstemming is met het communautaire recht van de overheidsaanbestedingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3212/98

van Bernd Lange (PSE) aan de Commissie

(27 oktober 1998)

Betreft: Duur van de afrekening van de kosten bij Socrates-projecten

Zoals meerdere deelnemers aan Socrates-projecten in Duitsland hebben verklaard, kan de terugbetaling van de kosten meer dan een jaar vergen. Aangezien zij deze kosten tevoren moeten betalen, betekent dit een grote last die juist voor deelnemers met geringere middelen moeilijk valt te dragen.

Hoe denkt de Commissie de behandeling van de afrekeningen bij Socrates-projecten te bespoedigen, teneinde minder draagkrachtige deelnemers aan het project niet te benadelen?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie

(8 februari 1999)

De voor de uitvoering van het Socrates-programma gehanteerde regels zijn niet zo dat de totale kosten van een project door de coördinator moeten worden gedragen voordat de subsidie van de Commissie wordt overgemaakt.

Integendeel, aangezien de Commissie bezorgd is dat de kosten van de Socrates-projecten een te zware financiële belasting voor de begunstigden zouden vormen, met name voor de kleinere organisaties, maakt zij aanzienlijke voorschotten (gelijk aan of meer dan 80 % vanaf de start van de projecten) over. Derhalve behoeft alleen het saldo van de subsidie aan het einde van het project te worden overgemaakt op basis van rechtvaardiging van de gemaakte kosten.

De betaling van deze saldi volgt na de analyse van de eindverslagen en de financiële afrekeningen met betrekking tot de projecten. De Commissie ziet erop toe dat snel tot de analyse van deze door de project-coördinatoren toegezonden stukken wordt overgegaan, zodat de saldi zonder vertraging kunnen worden overgemaakt. Een zo lange vertraging als de door de geachte afgevaardigde genoemde vormt een uitzondering die alleen verklaard kan worden door aan de betrokken projecten eigen bijzondere moeilijkheden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3989/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Speelgoedmuseum

In bijna alle belangrijke Europese steden, zoals Wenen, Salzburg, Zürich, Boedapest, Nürnberg, Göppingen (vestiging van de firma Märklin), Londen en Parijs, bevindt zich een speelgoedmuseum. Het gaat bijna altijd om verzamelingen van de nationale speelgoedproductie, omdat Duitsland, Frankrijk en Engeland in de periode tussen de beide wereldoorlogen de voornaamste speelgoedproducenten waren. In Italië daarentegen, o.a. wegens de bescheidener financiële middelen van de markt, waren er minder speelgoedfabrieken en deze boden minder geavanceerde producten, die echter qua fantasie en variatie zeker beter geslaagd waren. Derhalve hebben de geringe verspreiding en het slechte materiaal bijgedragen tot het uitdunnen van de verzameling en de slechte conservatie van het Italiaanse speelgoed. Momenteel huisvest de Italiaanse culturele vereniging "La memoria giocosa" in het oude centrum van een dorp in de buurt van Rome een speelgoedmuseum met ongeveer 1.500 objecten uit de periode 1920-1960 die het eigendom van de vereniging zijn en afkomstig zijn uit Duitsland, Frankrijk, Engeland, Italië en de Verenigde Staten. Het is de bedoeling de daadwerkelijke capaciteit van dit museum uit te breiden tot een meer geschikte ruimte van 200 m2.

Kan de Commissie, gezien het didactische belang van het speelgoedmuseum, de toeristische en promotie-activiteiten die zich in het gebied kunnen ontwikkelen, de noodzaak om dit culturele erfgoed te behouden en vooral het feit dat er in Italië geen ander soortgelijk museum bestaat, mededelen:

1. of er communautaire programma's en initiatieven zijn voor de ontwikkeling van het project van een speelgoedmuseum,

2. of het mogelijk is steun en financiële stimulansen te geven met behulp van bijdragen om aan dit initiatief bekendheid te geven?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(16 februari 1999)

1. Het communautaire initiatief dat het meest geschikt is voor de door de geachte afgevaardigde ter sprake gebrachte kwestie, is het programma Raphaël 1999(1) waarvan de actie I gericht is op de instandhouding, bescherming en valorisatie van het roerend cultureel erfgoed van Europese samenwerking, door te ijveren voor de ontwikkeling en de algemene verbreiding van de beste werkwijzen, uitgaande van thema's en problematieken die verscheidene Europese landen gemeen hebben. Speelgoed past om de door de geachte afgevaardigde aangevoerde redenen ten volle in het kader van deze thema's.

2. De bijdrage van de Commissie kan worden verkregen door indiening, via een Europees samenwerkingsnet bestaande uit partners van ten minste drie lidstaten die in aanmerking komen voor steun uit hoofde van het programma Raphaël, van een project betreffende de bestudering van het gemeenschappelijke probleem, en de ontwikkeling van gemeenschappelijke methodologie voor vernieuwende maatregelen die op Europese schaal als voorbeeld en als casestudie kunnen dienen. De uiterste datum voor de indiening van projecten is 26 maart 1999.

(1) PB C 342 van 10.11.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2494/98

van Graham Mather (PPE) aan de Commissie

(30 juli 1998)

Betreft: Het vervoer van slachtpaarden uit Oost-Europa

Volgens gegevens van de Commissie werden er in 1994 ruim 120.000 slachtpaarden van Oost-Europa naar de EU vervoerd.

1. Beschikt de Commissie over cijfers voor latere jaren?

2. Is de Commissie ervan overtuigd dat in deze gevallen de EU-voorschriften inzake het welzijn van dieren worden nageleefd, en in het bijzonder die voor het transport van levende dieren?

3. Welke mechanismen bestaan er om toezicht te houden op de toepassing van deze regels? Is de Commissie van oordeel dat deze mechanismen toereikend zijn?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(19 oktober 1998)

1. De Commissie zendt rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het Secretariaat van het Parlement een tabel toe.

2. De Commissie is ervan op de hoogte dat de omstandigheden waaronder slachtpaarden en andere boerderijdieren van oosteuropese derde landen naar sommige lidstaten worden vervoerd, niet altijd voldoen aan de voorschriften voor het welzijn van dieren.

3. Wat betreft de instrumenten voor het toezicht op en de waarborging van de toepassing van de communautaire voorschriften inzake het welzijn van dieren, deelt de Commissie de geachte afgevaardigde mede dat het aan de lidstaten is om te waarborgen dat aan de voorschriften van richtlijn 91/628/EEG van de Raad inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer(1) wordt voldaan. Naar de mening van de Commissie hebben de tot dusverre door de lidstaten uitgevoerde controles niet altijd het gewenste effect gehad, in het bijzonder niet in lidstaten waar richtlijn 95/29/EG(2) (waardoor richtlijn 91/628/EEG aanzienlijk werd gewijzigd) nog niet of nog niet volledig in nationale wetgeving is omgezet.

De Commissie zelf heeft, op basis van artikel 10 van richtlijn 91/628/EEG, gebruik gemaakt van haar prerogatief om controles uit te voeren en heeft dienstreizen naar alle lidstaten georganiseerd. Vastgestelde tekortkomingen zijn aan de betrokken lidstaten medegedeeld en hen is verzocht de nodige maatregelen te treffen om naleving van de communautaire voorschriften inzake het welzijn van dieren te waarborgen. De Commissie is voornemens deze controles te intensiveren nadat de opleiding van de in aanwerving zijnde aanvullende staf van veterinaire deskundigen is voltooid. Onder andere is de Commissie voornemens haar controles in de veterinaire grensinspectieposten aan de oostgrenzen van de Gemeenschap te versterken en haar samenwerking met de oosteuropese landen uit te breiden, hetgeen ertoe zal bijdragen dat de communautaire voorschriften inzake het welzijn van dieren worden nageleefd en dat een betere bescherming van paarden en andere boerderijdieren wordt gewaarborgd.

(1) PB L 340 van 11.12.1991.

(2) PB L 148 van 30.6.1995.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3499/98

van Arlene McCarthy (PSE) aan de Commissie

(25 november 1998)

Betreft: Het gebruik van particuliere adviseurs door de Commissie

De Commissie is voornemens in het kader van de hervorming van de Structuurfondsen de werking van de programma's in het kader van de Structuurfondsen verder te decentraliseren en zich terug te trekken uit het dagelijks beheer van de programma's ten gunste van een versterkte "bewakersrol" van de Commissie.

Hoeveel adviseurs heeft de Commissie in de loop van het programma van 1994 tot 1999 betrokken bij het beheer van de volgende programma's?

Wat waren de totale kosten en wat is het percentage van de kredieten voor deze programma's:

- voor de EU als geheel

- per doelstelling, 1, 2, 3, 4, 5b en 6,

- en voor elk communautair initiatief?

Kan de Commissie bijzonderheden publiceren?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(26 januari 1999)

De krachtens de structuurfondsen verleende technische bijstand is grotendeels inbegrepen in de operationele programma's. Dergelijke bijstand kan ook, voor een beperkt deel van de kredieten, rechtstreeks aan de Commissie worden verleend.

In het eerste geval wordt de technische bijstand rechtstreeks beheerd door de voor de programma's verantwoordelijke overheid en niet door de Commissie.

In het tweede geval is de bijstand geregeld en zijn daaraan grenzen gesteld in de verordeningen betreffende de verschillende structuurfondsen. De bijstand is niet per doelstelling uitgesplitst, maar geldt per fonds en heeft hoofdzakelijk betrekking op studies, evaluaties, voorlichtingsacties en acties ter voorbereiding en voor de follow-up van de acties. De bijstand wordt verleend in verschillende vormen: subsidies, contracten met adviseurs, specifieke overeenkomsten of kaderovereenkomsten.

De uitgaven worden gepubliceerd in de jaarverslagen van de structuurfondsen. Zo zijn de gegevens met betrekking tot de periode 1994-1997 per fonds vermeld op de bladzijden 50 tot en met 52 van het negende jaarverslag voor 1997(1) (Franse tekst). Verder zijn door de Commissie recentelijk nieuwe totaalgegevens bekend gemaakt in het Parlement in het kader van diens onderzoek met betrekking tot de boeking van uitgaven voor technische en administratieve bijstand ten laste van de kredieten voor de acties van de structuurfondsen.

(1) COM(98) 562 def.