ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0761/98 van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie (18 maart 1998)

Betreft: Invoer en verwerking van melk en zuivelproducten uit zwaar radioactief belaste gebieden in Oost-Europa

1. Hoeveel ton melk en zuivelproducten uit zwaar radioactief belaste gebieden in Oost-Europa, met name Wit-Rusland, is sinds 1992 in de Europese Unie ingevoerd? Kent de Commissie de zuivelcentrales van herkomst en de bedrijven waar deze producten naar toe gaan? Zo ja, welke zijn dit?

2. Welke eisen stelt de Commissie aan de invoer van melk en zuivelproducten? Aan welke importeurs heeft de Commissie een vergunning gegeven?

3. Weet de Commissie waarvoor de invoer is bedoeld en tot wat deze producten worden verwerkt?

4. Kan de Commissie garanderen dat de producten in kwestie niet in babyvoeding terechtkomen?

5. Wat heeft de Commissie ondernomen om de controle overeenkomstig Verordening 737/90 van de Raad ((PB L 82 van 29.3.1990, blz. 1. )) en Verordening 3034/94 van de Commissie ((PB L 321 van 14.12.1994, blz. 25. )) te garanderen? Hoeveel controles zijn er uitgevoerd en welke resultaten hebben de metingen opgeleverd?

6. Om welke bedragen gaat het bij de door de Commissie goedgekeurde verlaagde douanetarieven en subsidies voor melk en zuivelproducten uit zwaar radioactief belaste gebieden? Wie heeft deze ontvangen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (24 april 1998)

Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0610/98 van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie (9 maart 1998)

Betreft: De kerncentrale in Tsjernobyl en de financiering van nieuwe kerncentrales in de Oekraïne

De kerncentrale in Tsjernobyl vormt een ernstig veiligheidsrisico voor heel Europa. Blijkbaar is deze centrale nog steeds in bedrijf, omdat de EU en de EBWO niet hebben voldaan aan al hun verplichtingen op het gebied van de financiering van alternatieve energiebronnen in de Oekraïne.

Welke maatregelen gaat de Commissie op dit gebied nemen en is ze bereid om financiering te verstrekken voor half afgebouwde nieuwe kerncentrales in de Oekraïne, zodat de centrale in Tsjernobyl gesloten kan worden?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (30 maart 1998)

De Commissie deelt de opvatting inzake het gevaar met het in bedrijf blijven houden van de reactoren van Chernobyl. De sluiting tegen het jaar 2000 van de fabriek van Chernobyl is van zeer groot belang. De Commissie ondersteunt in dit verband volkomen de tenuitvoerlegging van het in december 1995 tussen de G7 en Oekraïne ondertekende Memorandum van Overeenstemming inzake de sluiting van Chernobyl tegen het jaar 2000. Met de tenuitvoerlegging van het Memorandum is reeds vooruitgang geboekt. Een miljard US dollar (925 miljoen ecu) is ter beschikking gesteld, meestal in de vorm van leningen, voor de levering van brandstof, de renovatie van de fabriek en energie-efficiënte maatregelen. 500 miljoen dollar (465 miljoen ecu) wordt ter beschikking gesteld in de vorm van giften voor het buiten bedrijf stellen van de Chernobylcentrale en voor de sarcofaag daarvan. Een voorstel van de Commissie voor een besluit van de Raad om voor het nieuwe Fonds Inkapseling Chernobyl een bijdrage tot 100 miljoen ecu te doen ((PB C 364 van 2.12.1997, blz. 16.)), is thans bij het Parlement in onderzoek.

Ter gelegenheid van de topconferentie Gemeenschap-Oekraïne van 5 september 1997 bevestigde Presiden Koetsjma opnieuw een duidelijk verband tussen de sluiting van Tsjernobyl en de voltooiing van de twee nucleaire reactoren te Rovno en te Khmelnitsky.

De Commissie stemt er in beginsel mee in tot 50% van het project Rovno 4 en Khmelnitsky 2 te financieren uit hoofde van de Euratom leenfaciliteit op voorwaarde dat aan de navolgende voorwaarden wordt voldaan:

- dat het veiligheidsniveau van de voltooide reactoren overeenkomt met internationale normen;

- dat de noodzakelijke aanvullende financieringsbronnen, zoals die van de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBWO), ter beschikking komen;

- dat Oekraïne voldoet aan de technische, financiële en andere voorwaarden die zullen worden neergelegd in de leningsovereenkomst waarover moet worden onderhandeld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0197/98 van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Raad (11 februari 1998)

Betreft: Export van staalkabels van de EU naar Polen

Sinds november 1996 kunnen de fabrikanten van staalkabels in de EU niet meer exporteren naar Polen wegens niet-tarifaire belemmeringen. Verder heeft Polen geweigerd om, zoals de Europese Unie had gevraagd, de invoerrechten te verlagen.

De aanbestedingen voor leveringen aan de mijnbouwindustrie geven Polen een voorkeursbehandeling en de administratieve en financiële lasten maken momenteel elke export uit de Europese Unie onmogelijk. Bovendien staat het Poolse certificatiesysteem dat van toepassing is op uit de EU geïmporteerde staalkabels, leveranties in de weg.

Deze tarifaire belemmeringen zijn in strijd met de verplichtingen die Polen krachtens de Europa-overeenkomst is aangegaan. Welke stappen denkt de Raad te ondernemen, opdat deze belemmeringen zo spoedig mogelijk worden weggenomen?

Antwoord (6 juli 1998)

De Raad is zich bewust van de door geachte afgevaardigde aan de orde gestelde problemen. Deze maken deel uit van een complexe problematiek die verband houdt met de herstructurering van de gehele Poolse staalsector, en die thans door de communautaire instanties wordt bestudeerd.

Een van de aspecten van deze problematiek is inderdaad, zoals de geachte afgevaardigde vermeldt, van tarifaire aard, aangezien Polen de invoerrechten voor communautaire ijzer- en staalproducten voor 1998 eenzijdig heeft vastgesteld op een hoger percentage dan in de Europa-Overeenkomst wordt bepaald. Er zij evenwel op gewezen dat staalkabels niet behoren tot de door deze maatregel geviseerde producten.

Anderzijds bestaan er barrières van niet-tarifaire aard die grote belemmeringen vormen voor de toegang tot de Poolse markt van staalkabels. Bij verschillende gelegenheden, met name in het laatste Associatiecomité van 4 maart 1998, heeft de Gemeenschap de Poolse autoriteiten met klem gewezen op het belang dat zij eraan hecht dat, ten eerste, dit product uit het verplichte-certificatiesysteem wordt gelicht en, ten tweede, de aanbestedingen in de mijnbouwsector worden geliberaliseerd.

De Commissie is op dit moment met de Poolse autoriteiten in gesprek over dit vraagstuk en de Raad volgt de ontwikkeling van de situatie regelmatig. Zo nodig zal dit punt op ministerieel niveau worden aangekaart in de volgende Associatieraad met Polen, die in de tweede helft van 1998 op het programma staat.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0841/98 van Anne-Marie Schaffner (UPE) aan de Commissie (11 maart 1998)

Betreft: Harmonisatie van het auteursrecht

Richtlijn 93/98/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende de harmonisatie van de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten ((PB L 290 van 24.11.1993, blz. 9. )) bepaalt in artikel 1 dat het auteursrecht geldt tot 70 jaar na de dood van de auteur.

Moet deze communautaire bepaling die ook van toepassing moet zijn op de naburige rechten, het volgrecht inbegrepen, zo in strikte zin worden geïnterpreteerd dat de lidstaten deze termijn niet mogen verlengen of kunnen zij integendeel deze termijn wel eenzijdig om bepaalde redenen verlengen? Indien de tweede veronderstelling zou worden aangehouden, zou dit ten koste gaan van de harmonisatie en zou dit naar gelang van de lidstaat tot verschillende heffingen leiden, wat in strijd met het nagestreefde doel lijkt te zijn.

Kan de Commissie een en ander toelichten?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (5 mei 1998)

Richtlijn 93/98/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende de harmonisatie van de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten is op 1 juli 1995 in werking getreden. Bij die Richtlijn is, zoals het geachte Parlementslid opmerkt, bepaald dat het auteursrecht tot de dood van de auteur en nog 70 jaar daarna wordt beschermd.

De Commissie heeft op advies van het Parlement bij haar Gewijzigd voorstel voor een richtlijn betreffende de harmonisatie van de nationale wetgevingen inzake het volgrecht van 12 maart 1998 ((COM(98) 78. )) artikel 8 daarvan gewijzigd om nog duidelijker aan te geven dat de bescherming van het auteursrecht blijft gelden tot 70 jaar post mortem auctoris.

In artikel 10, lid 2, van Richtlijn 93/98/EG is bepaald dat de beschermingstermijnen waarin deze richtlijn voorziet, gelden voor alle werken en voorwerpen die op de datum van inwerkingtreding in ten minste één lidstaat worden beschermd, wat in bepaalde lidstaten heeft geleid tot een vernieuwde belangstelling voor de rechten. Deze Richtlijn moet dus in strikte zin worden geïnterpreteerd, zoals het geachte Parlementslid heeft begrepen. Hieraan moet echter worden toegevoegd dat op grond van datzelfde artikel 10 "de lidstaten de nodige maatregelen moeten nemen om met name de verworven rechten van derden te beschermen¨. Op grond van deze bepaling kunnen de lidstaten dus overgangsmaatregelen vaststellen om rekening te houden met hun rechtstraditie op het vlak van verworven rechten en legitiem vertrouwen. In de zesentwintigste overweging van de Richtlijn wordt met name aandacht besteed aan de lopende contracten en in de zevenentwintigste overweging worden de grenzen van de bevoegdheid van de lidstaten aangegeven. In elk geval moet deze bepaling worden beschouwd als een afwijking van het algemene principe van onmiddellijke toepasselijkheid van de Richtlijn en moet zij bijgevolg strikt worden geïnterpreteerd en kan zij slechts voor beperkte duur gelden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0200/98 van Hilde Hawlicek (PSE) aan de Commissie (11 februari 1998)

Betreft: Tijdstip van inleiding van de klachtenprocedure tegen de boekprijsbinding in Duitsland en Oostenrijk

Op woensdag 14 januari 1998 heeft de Europese Commissie een klachtenprocedure ingeleid tegen de grensoverschrijdende boekprijsbinding in Duitsland en Oostenrijk. Aangezien deze kwestie in wezen neerkomt op de toepassing van de artikelen 85 of 128 van het EG-Verdrag vraag ik de Commissie het volgende:

Waarom heeft de Commissie de klachtenprocedure reeds ingeleid op een tijdstip waarop zij nog niet beschikte over een belangrijk onderdeel van de besluitvorming, namelijk het door de Raad van ministers van Cultuur gevraagde advies inzake de vraag of de prijsbinding is te verenigen met artikel 128 van het EG-Verdrag?

Hoe staat de Commissie tegenover de argumenten die ter rechtvaardiging van de boekprijsbinding worden aangevoerd: regionale en nationale voorziening; diversiteit van productie en distributie, ondersteuning van jonge schrijvers, culturele uitgeverijen en culturele minderheden, plus het feit dat de boekprijsbinding in Duitstalige landen haar deugdelijkheid heeft bewezen?

Wat denkt de Commissie verder van de mogelijke gevolgen, nl. dat naar de mening van deskundigen slechts ca. 150 van de 70.000 titels die jaarlijks verschijnen goedkoper worden, maar de rest fors duurder, en dat alleen al in Oostenrijk 200 van de momenteel 770 boekhandels zouden moeten sluiten?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (2 april 1998)

De Commissie heeft er steeds op gewezen, dat het initiatief van de Raad om de Commissie krachtens artikel 152 van het EG-Verdrag te belasten met de uitvoering van een studie, los moet worden gezien van de concurrentieprocedure rond de Duits-Oostenrijkse boekenprijsbinding, in die zin dat de afwikkeling van de procedure daardoor niet mag worden vertraagd. In dit concurrentiegeval, waarin de uitgevers reeds in het voorjaar van 1993 aanmelding hebben gedaan en waarvoor de Commissie alleen bevoegd is, diende de formele procedure te worden ingeleid nadat de Commissie na grondig onderzoek van de argumenten van de uitgevers tot de voorlopige bevinding was gekomen, dat die argumenten geen vrijstelling rechtvaardigen.

De argumemten van partijen, zoals de verspreiding over het hele grondgebied, zijn door de Commissie uitvoerig becommentarieerd in de punten van bezwaar die zij de partijen heeft toegezonden.

Het geachte Parlementslid stelt dat volgens deskundigen slechts circa 150 van de 70.000 nieuwe titels die jaarlijks verschijnen goedkoper zouden zijn, dat de rest duidelijk duurder zou worden, en dat in Oostenrijk van de 770 boekhandels er 200 zouden moeten sluiten. Het geachte Parlementslid vermeldt helaas niet wie die deskundigen zijn en op welke onderzoeken of andere gegevens zij steunen. Daarom kan de Commissie hierop nu niet nader ingaan. In Groot-Brittannië bijvoorbeeld is twee jaar na de opheffing van de boekenprijsbinding nog steeds geen wezenlijke vermindering van het aantal boekhandels merkbaar.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0419/98 van Günter Lüttge (PSE) aan de Commissie (24 februari 1998)

Betreft: Uitsluiting van mededinging voor bepaalde baanoperaties in richtlijn 96/67/EG 'grondafhandelingsdiensten'

In de voetnoten bij de punten 5.1 tot 5.3 van de bijlage bij richtlijn 96/67/EG ((PB L 272 van 25.10.1996, blz. 36. )) 'grondafhandelingsdiensten' staat dat er voor baanoperaties geen sprake is van mededinging, indien deze diensten door de luchtverkeersdienst worden verzorgd.

Is de Commissie van mening dat in dit geval ook de bepalingen van de Duitse 'wet inzake de grondafhandelingsdiensten op luchthavens' niet van toepassing zijn op de uitoefening van deze diensten, aangezien zij in principe buiten de werkingssfeer van de richtlijn vallen en dus niet behoeven te worden uitgevoerd?

Weet de Commissie hoe de richtlijn door de lidstaten wordt geïnterpreteerd en hoe denkt zij een uniforme toepassing te verzekeren?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (14 april 1998)

De Commissie is van mening dat de communautaire regels met betrekking tot de grondafhandelingsdiensten en derhalve de nationale voorschriften waarmee Richtlijn 96/67/EG ten uitvoer wordt gelegd, niet van toepassing zijn op de diensten waaraan wordt gerefereerd indien zij door de luchtverkeersdienst worden verzorgd. Het is echter nodig dat de nationale voorschriften de bepalingen van de richtlijn weergeven middels een verwijzing naar deze specifieke diensten, niet alleen om, wanneer de dienstverlener verandert, te kunnen worden toegepast, maar ook om de gebruikers de mogelijkheid van een recht van beroep te geven indien zij niet overtuigd zijn van de identiteit van de dienstverleners.

Overeenkomstig artikel 23 van de richtlijn, is de Commissie op de hoogte van de bepalingen van nationaal recht die door de lidstaten zijn vastgesteld op het onder de richtlijn vallende gebied. Om die reden is zij in staat om zo nodig met behulp van de procedure die in artikel 169 van het EG-Verdrag is vastgelegd een uniforme tenuitvoerlegging van de communautaire regels te garanderen. De lidstaten zijn echter als eerste verantwoordelijk om de toepassing van deze regels te garanderen, wanneer zij eenmaal op nationaal niveau ten uitvoer zijn gelegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1050/98 van Graham WATSON aan de Commissie. Oost-Timor



Publicatieblad Nr. C 323 van 21/10/1998 blz. 0110



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1050/98 van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie (6 april 1998) Betreft: Oost-Timor Is de Commissie van plan nog andere voorstellen te doen voor hulp van de Europese Gemeenschap aan Oost-Timor? Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (30 april 1998) De Commissie zal blijven nagaan hoe haar ontwikkelings- en humanitaire hulp het best kan bijdragen tot het welzijn van de bevolking van Oost-Timor. Een aantal voorstellen wordt in overweging genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0782/98 van James Provan (PPE) aan de Commissie (18 maart 1998)

Betreft: Hennen in legbatterijen

Op grond van artikel 7 van Richtlijn 88/166/EEG ((PB L 74 van 19.3.1988, blz. 83. )) over minimum voorschriften ter bescherming van hennen in batterijen moet de Commissie inspecties verrichten om te zorgen voor uniforme toepassing.

Nu de Veterinaire Inspectie is omgedoopt en elders gevestigd is en tevens over meer inspecteurs kan beschikken, luidt de vraag aan de Commissie hoe vaak in 1997 legbatterijen zijn geïnspecteerd en of de Commissie vindt dat men zich in alle lidstaten aan de bepalingen van 88/166/EEG houdt.

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (16 april 1998)

Het Voedsel- en veterinair bureau (VVB) heeft een zeer breed scala aan verantwoordelijkheden bij het toezicht op de wijze waarop de communautaire veterinaire, voedingsmiddelen- en plantengezondheidswetgeving ten uitvoer wordt gelegd.

Het VVB telt momenteel 46 inspecteurs. Een gedeelte van de huidige veterinaire inspecteurs van het bureau is al specifiek ingezet voor de monitoring van het toezicht op het welzijn van dieren, hoewel dit momenteel een kleiner deel van de inspectiewerkzaamheden van het VVB vormt. Ten gevolge van de extreme werkdruk in verband met de controle op boviene spongiforme encefalopathie (BSE) en de noodzaak om te reageren op noodgevallen kon het gebied dierenwelzijn waarnaar de geachte afgevaardigde verwijst, niet in het inspectieprogramma voor 1997 worden opgenomen.

De Commissie breidt het aan het bureau toegekende aantal personeelsleden echter aanzienlijk uit om het in staat te stellen al zijn taken te vervullen. Dit aanwervingsproces, evenals de voltooiing van de noodzakelijke opleiding van het personeel, vergt enige tijd. Niettemin is de Commissie zich bewust van het belang dat wordt gehecht aan alle aspecten van dierenwelzijn, die het hun toekomende gewicht zullen krijgen in toekomstige beslissingen over de door het VVB verlangde middelen om zijn taken te vervullen.

De geachte afgevaardigde gelieve er kennis van te nemen dat het VVB bezig is een op risicobeoordeling gebaseerd takenprioriteringsstelsel in te voeren. Dit zal waarborgen dat de inspectieprogramma's berusten op een grondige afweging van de verschillende verzoeken om controle en inspectie die aan het VVB worden gedaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0525/98 van Iñigo Méndez de Vigo (PPE) aan de Commissie (2 maart 1998)

Betreft: Richtlijn 93/109/EG van 6 december 1993

Kan de Commissie mededelen hoever de lidstaten gevorderd zijn met de omzetting in nationale wetgeving van de richtlijn 93/109/EG ((PB L 329 van 30.12.1993, blz. 34. )) van 6 december 1993 tot vaststelling van de wijze van uitoefening van het actief en passief kiesrecht bij de verkiezingen voor het Europees Parlement ten behoeve van de burgers van de Unie die verblijven in een lidstaat waarvan zij geen onderdaan zijn?

Gecombineerd Antwoord van de heer Monti namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0525/98 en E-0527/98 (7 april 1998)

Richtlijn 93/109/EG van 6 december 1993 is door alle lidstaten omgezet in nationale wetgeving en is reeds toegepast bij de verkiezingen van juni 1994. Zweden, Oostenrijk en Finland hebben de richtlijn toegepast bij de eerste verkiezingen die op hun grondgebied hebben plaatsgevonden in 1995 en 1996.

Het Geachte Parlementslid zij verwezen naar het verslag van de Commissie van 7 januari 1998 aan het Parlement en de Raad over de toepassing van de richtlijn betreffende de kiesrechten bij de verkiezingen voor het Europees Parlement ten behoeve van de burgers van de Unie die verblijven in een Lid-Staat waarvan zij geen onderdaan zijn ((COM(97) 731 def. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0652/98 van Gerardo Fernández-Albor (PPE) aan de Commissie (10 maart 1998)

Betreft: Deelneming van Galicische ondernemingen aan het communautaire programma AL-INVEST

Tijdens de eerste twee jaren van toepassing van het AL-INVEST-programma, dat ten doel heeft het handelsverkeer, de uitwisseling van knowhow, de overdracht van technologie en de financiële samenwerking tussen ondernemingen in Europa en Latijns-Amerika te bevorderen, zijn 40 ontmoetingen tussen bedrijven georganiseerd. Nog eens 60 ontmoetingen zijn gepland. Het gaat hierbij om een totale omzet van 250 miljoen ecu.

De Spaanse regio Galicië heeft sterke bindingen met Latijns-Amerika en de economieën van beide regio's zijn onderling afhankelijk. Dat blijkt duidelijk uit de desbetreffende statistieken. Voor een regio die zo sterk op Latijns-Amerika is gericht, heeft het genoemde communautaire programma dan ook een grote betekenis.

Kan de Commissie meedelen welke invloed het communautaire programma heeft uitgeoefend op de betrekkingen tussen Galicië en Latijns-Amerika, hoeveel ontmoetingen tussen bedrijven op Galicisch grondgebied hebben plaatsgevonden en in welke mate Galicië in het algemeen in het programma was vertegenwoordigd?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (3 april 1998)

A1-Invest is een gedecentraliseerd communautair programma dat ontmoetingen tussen ondernemingen moet bevorderen. Bijgevolg worden de initiatieven hiertoe genomen door particuliere instanties, zoals de Kamers van Koophandel en Nijverheid, professionele organisaties en verenigingen of gespecialiseerde consultants, die opgenomen zijn binnen de groepen Eurocentres in Latijns-Amerika en Coopeco in Europa.

In Spanje waren het vooral particuliere instellingen in Barcelona, Bilbao, Madrid, Valencia en Zaragoza die grootschalige activiteiten via A1-Invest hebben ondernomen. Tijdens de sectoriële bijeenkomsten georganiseerd binnen het kader van A1-Invest, was er maar een betrekkelijk klein aantal Galicische ondernemingen aanwezig, met uitzondering van de visserijstsector die professioneel behoorlijk was vertegenwoordigd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0863/98 van Graham Mather (PPE) aan de Commissie (26 maart 1998)

Betreft: Eventuele bankfusies in het VK

Onlangs is van diverse zijden verontrusting geuit over bankfusies die in het VK eventueel op til zijn. Met name de Banking, Insurance and Finance Union (die ik als adviseur ter zijde sta) heeft haar bezorgdheid geuit over de mogelijkheid dat deze fusies verlies van mededingingsvermogen en werkgelegenheid en beperking van het aantal vestigingen in kleinere plattelandsgemeenschappen tot gevolg kunnen hebben.

Uiteraard dient de Commissie alle fusies op hun eigen verdiensten te beoordelen, maar kan zij mededelen:

1. of zij op de hoogte is van de situatie met betrekking tot eventuele fusies in deze sector in het VK, en

2. of zij ter zake opmerkingen heeft?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (7 mei 1998)

De Commissie is op de hoogte van speculaties in persberichten over mogelijke toekomstige bankfusies in het Verenigd Koninkrijk. Bij een eventuele concentratie van communautaire dimensie waarop de zogenoemde "concentratieverordening¨, Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen ((PB L 257 van 21.9.1990 )), van toepassing is, zal de Commissie die overeenkomstig deze verordening beoordelen.

Door de Commissie ontvangen aanmeldingen van concentraties worden openbaar gemaakt via een bekendmaking in het Publicatieblad en belanghebbenden wordt verzocht hun opmerkingen te maken.