SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1157/02

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(24 april 2002)

Betreft: Vrij verkeer van studenten en leraren in de EU-lidstaten

De ambitie om in de EU een open ruimte van kennis te creëren noopt de lidstaten ertoe gemeenschappelijke doelstellingen vast te stellen met het oog op de totstandbrenging van een open en concurrerende samenleving.

Het vrij verkeer van studenten en leraren in de EU-lidstaten is daarbij onontbeerlijk. Er dient dan ook onverwijld een evaluatie te worden gemaakt van de kwaliteit en de automatische erkenning van diploma's en studieperioden, ter bevordering van de mobiliteit van studenten en leraren op het hele Europese grondgebied.

Wanneer kan het vrije verkeer van leraren en studenten volgens de Commissie in de hele EU concreet tot stand worden gebracht? Kan de Commissie mededelen welk programma zij van plan is voor te stellen om deze ambitieuze doelstelling binnen redelijke termijn te kunnen verwezenlijken?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(4 juni 2002)

Het vrij verkeer van leraren in de Unie wordt gegarandeerd door Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten(1). Op grond van deze richtlijn hebben onderdanen van een lidstaat het recht om het beroep waarvoor zij in hun lidstaat van herkomst de vereiste kwalificaties hebben uit te oefenen in een andere lidstaat. De erkenning op grond van de richtlijn gebeurt niet automatisch: indien er tussen de twee lidstaten aanzienlijke verschillen zijn in de draagwijdte van het beroep of in de inhoud van de opleiding die de migrant heeft genoten en de in de ontvangende lidstaat vereiste opleiding, kan de bevoegde autoriteit, vooraleer de erkenning te verlenen, de migrant verplichten een aanpassingsstage te verrichten of een proeve van bekwaamheid af te leggen. De reden daarvoor is dat de richtlijn de beroepen niet heeft geharmoniseerd op Europees niveau, maar dat zij de lidstaten vrij heeft gelaten deze naar eigen behoren te regelen. Elke harmonisatie van lesbevoegdheden op communautair niveau die in ten minste één lidstaat een wijziging van de in de wetgeving neergelegde beginselen betreffende de regeling van beroepen voor wat betreft opleiding en voorwaarden voor toegang van natuurlijke personen met zich meebrengt, vereist krachtens artikel 47, lid 2, van het EG-Verdrag eenparigheid van stemmen in de Raad van Ministers. De Commissie is niet op de hoogte van het bestaan van dergelijke wijdverspreide steun voor verdere harmonisatie op dit gebied.

Wat de mobiliteit van leraren en studenten in de context van uitwisselingsovereenkomsten tussen onderwijsinstellingen betreft, heeft de Commissie sinds 1987 als onderdeel van het Socrates-programma een actie (Erasmus) ondernomen dat er specifiek op gericht is de mobiliteit van studenten en leraren doorheen de lidstaten, de landen van de Europese Economische Ruimte (EER) en onlangs de kandidaat-lidstaten te bevorderen en te verhogen. Momenteel is het aantal Erasmus-studenten 110 000 per jaar en het aantal Erasmus-leraren rond de 14 000.

De Socrates/Erasmus-actie nr. 2, dat een onderdeel is van het mandaat voor de periode tot en met 2006, bevordert maatregelen zoals het gebruik van ECTS (Europees puntenoverdrachtsysteem), om de academische erkenning van studieperioden te verbeteren en zo de mobiliteit te vergemakkelijken.

Academische erkenning is een sleutelfactor in de bevordering van het vrij verkeer van mensen voor educatieve doeleinden. Deze materie behoort evenwel tot de uitsluitende bevoegdheid van de lidstaten (en van de hogeronderwijsinstellingen in de lidstaten), zodat de Gemeenschap op dat gebied niet actief mag zijn.

(1) PB L 19 van 24.1.1989.