ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2419/00

van Francesco Turchi (UEN) aan de Commissie

(18 juli 2000)

Betreft: Veiligheid van de scheepvaart op zee

Het Italiaanse Ministerie van Vervoer en Scheepvaart heeft in strijd met de bepalingen van het Internationaal Verdrag 74 over de veiligheid op zee inzake voor 1995 gebouwde schepen en in strijd met de presidentiële besluiten 432/91 en 156/73 niet alleen toegelaten dat de radiotelegrafische stations werden ontmanteld, met ernstige schadelijke gevolgen voor de privacy en de veiligheid van de radiotelegrafisten, maar ook dat het radiocentrum wordt geïnstalleerd op de commandobrug van passagiersschepen, veerboten en vrachtschepen.

Bovendien hebben de maritieme autoriteiten op sommige passagiersschepen, veerboten en vrachtschepen de voor het wereldwijd maritiem nood- en veiligheidssysteem (GMDSS) verantwoordelijke radiotelegrafist aan boord afgeschaft, zonder vervanging en zonder dat er een lijst van noodzakelijke veiligheidsinstallaties is uitgegeven, waarbij de radiotelegrafische dienst tijdelijk is toevertrouwd aan de dekofficier die dit moet doen tijdens zijn wachtdienst, terwijl passagiers en bemanningsleden op de commandobrug zijn, hetgeen in strijd is met de richtlijnen terzake en terwijl hij als enige voorbereiding een vijfdaagse cursus heeft gevolgd.

De internationale, Gemeenschaps- en nationale wetgeving bepaalt dat een soevereine staat geen uitzonderingen mag verlenen als deze leiden tot vermindering van de veiligheid van de scheepvaart en risico of gevaar voor de veiligheid van personen en goederen, en dat de bevoegde instantie die in kennis is van de tekortkomingen, de plicht heeft extra preventieve veiligheidsmaatregelen te treffen om het gevaar af te wenden.

Kan de Commissie meedelen welke redenen worden aangevoerd om het bovenstaande te rechtvaardigen en welke maatregelen zij overweegt te treffen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(26 september 2000)

Het vraagstuk van de maritieme radiocommunicatie is internationaal geregeld bij het Solas-verdrag van 1974, het Radioreglement van de Internationale Unie voor Telecommunicatie (ITU) en het STCW-verdrag van 1978 betreffende de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst, zoals gewijzigd.

Sinds 1 februari 1999 zijn overeenkomstig het Solas-verdrag de traditionele radio-installaties vervangen door apparatuur die voldoet aan de internationale normen van het wereldwijd maritiem nood- en veiligheidssysteem (GMDSS). Volgens deze nieuwe regels kan de traditionele post van radio-officier worden overgenomen door een andere dekofficier die de vereiste kwalificaties heeft.

Er zijn geen bijzondere Gemeenschapsbepalingen over dit aspect van de maritieme radiocommunicatie.

De concrete vragen van het geachte parlementslid houden verband met de uitvoering van het GMDSS en deze specifieke kwestie valt uitsluitend onder de verantwoordelijkheid van de individuele staten, als partij bij het Solas-verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1971/00

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Raad

(21 juni 2000)

Betreft: IGC document van het Portugese voorzitterschap

In de pers is bekendgemaakt dat het Portugese voorzitterschap op 16 mei tijdens een vergadering in Brussel van de onderhandelingsgroep van de IGC een document heeft ingediend waarin met name:

a) een nieuwe, juridisch bindende formule in het kader van de Europese Unie wordt voorgesteld: de wetgevingsakte;

b) diverse berekeningen worden voorgesteld met betrekking tot de verdeling van de zetels tussen de lidstaten in het Europees Parlement.

Kan de Raad meedelen om welk document het hier gaat en wat de volledige inhoud ervan is? Wat wordt bedoeld met de voorgestelde wetgevingsakte en waarin verschilt deze akte van richtlijnen, verordeningen en andere wettelijke voorschriften? Welke nieuwe voorstellen zijn er in dit document gedaan met betrekking tot de samenstelling van het Europees Parlement om in het kader van de IGC te worden behandeld en besproken?

Antwoord

(10 november 2000)

Zoals het geachte parlementslid weet, speelt de Raad geen rol bij de werkzaamheden van de Intergouvernementele Conferentie en kan hij dus geen commentaar leveren op deze werkzaamheden. Het Europees Parlement heeft daarentegen wel twee waarnemers in de voorbereidende groep van de IGC. Voorts staat het IGC-document waarop het geachte parlementslid doelt, op de IGC-webpagina van het Internet (http://db.consilium.eu.int/cig/ waar alle officiële Conferentiedocumenten te vinden zijn), onder de rubriek van 10 mei 2000 betreffende de overige wijzigingen die inzake de Europese instellingen in de verdragen dienen te worden aangebracht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3826/00

van Massimo Carraro (PSE) aan de Commissie

(29 november 2000)

Betreft: Misbruik van het merk Valpolicella voor een reclamecampagne tegen rijden onder invloed

In een artikel in de Veronese krant Arena van 12 november 2000 staat dat in Ierland reclameboodschappen van het Consorzio Valpolicella misbruikt zijn voor een campagne tegen het rijden onder invloed. In de merknaam Valpolicella werd het Engelse woord police in het rood afgedrukt en zo een allusie gemaakt op het verband tussen de naam van de wijn en politiecontroles.

Hoewel wij het initiatief van een reclamecampagne tegen rijden onder invloed volstrekt gewettigd en lovenswaardig vinden, willen wij de Commissie vragen of zij niet meent dat het gebruik van een specifieke gecontroleerde oorsprongsbenaming, in casu van het Consorzio Valpolicella, een belediging inhoudt, die het merk ernstig commercieel nadeel kan berokkenen?

Wat is de Commissie van plan te ondernemen om dit probleem op te lossen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 januari 2001)

De Commissie is niet op de hoogte van de door het geachte parlementslid genoemde feiten. Zij stelt bij de betrokken Lid-Staat een onderzoek in en zal het geachte parlementslid in kennis stellen van het resultaat van dit onderzoek.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3558/00 van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie. Financiële en economische statistieken.



Publicatieblad Nr. 113 E van 18/04/2001 blz. 0254 - 0254



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3558/00 van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie (9 november 2000) Betreft: Financiële en economische statistieken Kan de Commissie voor de eurozone, de EU, de Verenigde Staten en Japan cijfers verstrekken voor de volgende variabelen en wel voor het laatste jaar waarover deze cijfers beschikbaar zijn: a) aandeel in het mondiale BNP tegen marktprijzen; b) aandeel in het mondiale BNP tegen koopkrachtpariteiten; c) aandeel in de mondiale export (exclusief export binnen de eurozone resp. de EU); d) gebruik van de valuta van elke zone bij het afwikkelen van de wereldhandel; e) gebruik van de valuta van elke zone bij het uitgeven van obligaties; f) gebruik van de valuta van elke zone bij het uitgeven van obligaties door ontwikkelingslanden; g) aandeel in de mondiale officiële deviezenreserves, gespecificeerd naar de valuta van elke zone; h) aandeel in de mondiale officiële deviezenreserves die door elke zone worden aangehouden; i) aandeel in de deviezentransacties in de valuta van elke zone? Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie (4 december 2000) Wegens de omvang van het antwoord, dat talrijke tabellen omvat, zal de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toesturen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1808/00

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(8 juni 2000)

Betreft: Mensenrechten in Turkije

Er heerst allang bezorgdheid over de situatie van de mensenrechten in Turkije en vaak was deze aanleiding voor onderzoek door parlementsleden, de pers en mensenrechtenorganisaties. De vrijheid van meningsuiting van schrijvers en journalisten wordt bijvoorbeeld beknot en een verwijzing naar het Koerdische volk is al voldoende om te worden opgesloten. Dan zijn er ook nog wijdverspreide martelpraktijken. Het besluit om tot vervolging van een overheidsdienaar over te gaan ligt bij de politie en niet bij de gerechtelijke autoriteiten. En tenslotte, terwijl de laatste 15 jaar een moratorium gold voor executies, leggen de rechtbanken nog altijd de doodstraf op en het definitieve lot van Abdullah Öcalan is nog altijd niet bekend.

Nu Turkije als gevolg van het besluit van de Top van Helsinki in december 1999, officieel tot kandidaat-toetredingsland is verklaard waarmee binnen niet al te lange tijd toetredingsonderhandelingen zullen worden gevoerd, verzoek ik de Commissie mede te delen welk tijdschema zij voor specifieke en duurzame hervormingen zal eisen van de Turkse autoriteiten om ervoor te zorgen dat kan worden voldaan aan de politieke criteria die zijn vastgesteld op de Top van Kopenhagen in 1993?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(11 juli 2000)

Centraal in de nieuwe pretoetredingsstrategie voor Turkije, die in december 1999 tijdens de Europese Raad van Helsinki op de rails is gezet, staat het toetredingspartnerschap (TP) dat de Commissie dient voor te bereiden met het oog op goedkeuring door de Raad. De streefdatum voor de goedkeuring van het eerste TP voor Turkije is november 2000. Het is in de eerste plaats de bedoeling prioriteiten vast te stellen die door Turkije moeten worden vervuld op alle gebieden van de criteria van Kopenhagen (waaronder op politiek gebied), teneinde het land op zijn lidmaatschap van de EU voor te bereiden. Deze prioriteiten zullen worden opgesplitst in doelstellingen voor de korte (het jaar 2001) en voor de middellange termijn (ná 2001).

Van Turkije wordt verwacht dat het voor het einde van dit jaar een nationaal programma voor de overname van het acquis (NPAA) voorlegt. Daarin moet het uiteenzetten hoe het de prioriteiten in het TP wil vervullen, inclusief de personele en financiële middelen die het daarvoor denkt aan te wenden.

De politieke hervormingen waarnaar het geachte parlementslid verwijst, zullen in deze twee documenten, het TP en het NPAA, aan de orde moeten worden gesteld.

Via passende mechanismen, zoals het Associatiecomité en periodieke jaarverslagen, zal regelmatig worden toegezien op de uitvoering van het TP en het NPAA.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2515/00

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(2 augustus 2000)

Betreft: Huishoudafval

Is het ophalen van huishoudafval geregeld in EU-richtlijnen, verordeningen of andere wetten? Zo ja, welke?

Is het ophalen van huishoudafval het voorwerp van mededelingen, verslagen of discussiedocumenten van de Commissie?

Wat is het standpunt van de Commissie ten aanzien van de gevolgen voor de gezondheid van het ophalen van huishoudafval?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(19 september 2000)

Een aantal communautaire richtlijnen is van toepassing op huishoudelijk afval, maar er is geen specifieke richtlijn inzake het beheer van huishoudelijk afval. Overeenkomstig de communautaire afvalstrategie(1) en Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen(2) wordt in de eerste plaats prioriteit gegeven aan de preventie van afval, vervolgens aan de terugwinning van afval in haar drie vormen (hergebruik, recyclage en energieterugwinning) en tenslotte aan de veilige verwijdering (verbranding zonder energieterugwinning en het storten van afval).

Preventie van afval vereist informatieverstrekking aan de consument en verandering van consumptiepatroon. Waar preventie tegen de grenzen van de hedendaagse levensstijl aanloopt, is gescheiden inzameling bij de bron onvermijdelijk om het recycleren van grondstoffen te optimaliseren, hetgeen, voor zover milieuvriendelijk, in het algemeen de voorkeur verdient boven energieterugwinning. Met het oog hierop is gescheiden inzameling specifiek vereist voor verpakkingsafval(3), afgewerkte olie(4), gebruikte batterijen(5) en wordt het voorgesteld voor elektronisch afval(6). Bovendien is, aangezien overeenkomstig Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen(7) de hoeveelheden organisch afval op stortplaatsen moeten worden verminderd, gescheiden inzameling van biologisch afbreekbaar afval vóór compostering of anaërobe gisting een verdedigbare optie. Een initiatief inzake de compostering van organisch afval is in bespreking.

Afgezien van de voormelde bepalingen, die ook betrekking hebben op potentiële gezondheidsimplicaties, hangt de wijze waarop huishoudelijk afval het beste wordt verwerkt zeer sterk af van de plaatselijke omstandigheden, en valt dit aldus onder het subsidiariteitsbeginsel. De frequentie van de afvalinzameling hangt af van het klimaat, de voorhanden afvalcontainers, de infrastructuur, en afvalverwerkingsopties die op Europees niveau niet kunnen worden gereguleerd of aanbevolen.

(1) COM(96) 399 def.

(2) PB L 194 van 25.7.1975.

(3) Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval, PB L 365 van 31.12.1994.

(4) Richtlijn 75/439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van afgewerkte olie, PB L 194 van 25.7.1975.

(5) Richtlijn 91/157/EEG van de Raad van 18 maart 1991 inzake batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten, PB L 78 van 26.3.1991.

(6) COM(2000) 347.

(7) PB L 182 van 16.7.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2979/00

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(20 september 2000)

Betreft: Toegang tot informatie

Zullen de met redenen omklede adviezen van de Commissie aan de lidstaten, overeenkomstig het in juli tussen de Commissie en het Parlement gesloten akkoord, thans of voor de leden van het Parlement of voor het publiek beschikbaar zijn?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(31 oktober 2000)

De tussen de Commissie en het Parlement gesloten raamovereenkomst heeft tot doel de betrekkingen tussen beide instellingen te regelen. Bijlage III regelt met name de toezending aan het Parlement en de behandeling van vertrouwelijke informatie van de Commissie, in het kader van de uitoefening van de controlebevoegdheden van het Parlement.

Uitdrukkelijk van deze bijlage uitgesloten is echter informatie betreffende inbreukprocedures, voorzover daarvoor op het ogenblik van de aanvraag door een van de parlementaire instanties nog geen definitief besluit van de Commissie bestaat.

Overeenkomstig deze bepaling kunnen de met redenen omklede adviezen pas door de Commissie aan het Parlement worden toegezonden na het definitieve besluit van de Commissie, en wel volgens de algemene regels van bijlage III bij de raamovereenkomst, met name onder eerbiediging van: de grondrechten van de persoon, waaronder het recht op verdediging en bescherming van de persoonlijke levenssfeer; de bepalingen betreffende de gerechtelijke en tuchtrechtelijke procedures; de bescherming van de zakengeheimen en de handelsbetrekkingen; en de bescherming van de belangen van de Unie, met name die in verband met de openbare veiligheid, de internationale betrekkingen, de monetaire stabiliteit en de financiële belangen.

De toegang van het publiek tot de met redenen omklede adviezen valt niet onder deze raamovereenkomst die alleen betrekking heeft op de betrekkingen tussen het Parlement en de Commissie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3106/00

van W.G. van Velzen (PPE-DE) aan de Commissie

(26 september 2000)

Betreft: Overgangswet in de elektriciteits- en productiesector in Nederland

1. Heeft de Europese Commissie kennis genomen van de overgangswet in de elektriciteits- en productiesector van de Nederlandse regering en met name het bepaalde in artikel 12(1), waardoor er te weinig importcapaciteit op het net in Nederland zal overblijven voor andere industriële partners die gebruik willen maken van de mogelijkheden om elektriciteit te kunnen importeren, met als gevolg dat concurrentie niet gaat functioneren, en zo ja welk standpunt neemt zij in ten aanzien van artikel 12 van deze overgangswet?

2. Heeft de Nederlandse regering een en ander van te voren getoetst bij de Europese Commissie aan de hand van de elektriciteitsrichtlijn en de mededingingsbepalingen van het Verdrag van Amsterdam?

3. Kan deze manier van invulling van het stranded costs-probleem ook zo door andere lidstaten uitgevoerd worden?

4. Indien de Commissie akkoord gaat met deze invulling door de Nederlandse overheid resp. eventuele andere EU-lidstaten, op welke rechtsbasis (mededingingsartikelen enz.) beroept de Commissie zich dan?

(1) Waarin bepaald wordt dat de bestaande importcontracten uit het verleden voorrang krijgen.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(25 oktober 2000)

De Commissie werd door de Nederlandse autoriteiten op de hoogte gesteld omtrent een voorstel voor een overgangswet in de elektriciteitsproductiesector, en wel in augustus 2000. De informatie werd verstrekt in het kader van de beoordeling door de Commissie van bepaalde door de Nederlandse autoriteiten voorgestelde maatregelen ter compensatie van gestrande kosten van de elektriciteitssector in Nederland.

Artikel 12 van deze wet bepaalt dat de netwerkexploitant van het hoogspanningsnet op verzoek transportcapaciteit op de internationale interconnectors kan toekennen ten voordele van degenen die bepaalde importcontracten op lange termijn uitvoeren. De Commissie onderzoekt momenteel deze aangelegenheid in het kader van haar mededingingswetgeving alsook de verenigbaarheid ervan met de niet-discriminatieverplichting die is vervat in Richtlijn 96/92/EG van het Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit(1). De Commissie heeft haar desbetreffend standpunt nog niet vastgesteld.

De Commissie heeft geen weet van vergelijkbare maatregelen om interconnectiecapaciteit te reserveren voor bestaande gebruik- of betaalcontracten in andere lidstaten. In dit stadium van de beoordeling kunnen de rechtsgrondslagen nog niet worden genoemd waarop de Commissie een eventueel besluit zal baseren, en wel omdat de betrokken beoordeling nog niet is afgerond.

(1) PB L 27 van 30.1.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2925/00

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2000)

Betreft: Toebedeling van Europese subsidies

Kan de Commissie mededelen welk deel van de subsidies van de Europese Unie aan elk van de lidstaten wordt toegewezen, en heeft zij maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat bepaalde landen bij de verdeling van de subsidies niet ten opzichte van andere worden bevoordeeld?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(30 oktober 2000)

De Commissie brengt regelmatig verslag uit over de toewijzing van communautaire middelen aan de respectieve lidstaten in een jaarlijks verslag getiteld Allocation of EU Expenditure by Member State. Het laatste verslag over 1999 is zojuist gepubliceerd en kan op Internet worden geraadpleegd op het volgende adres:

http://europa.eu.int/comm/budget/pdf/agenda2000/allocatedreport99.pdf.

De toewijzing van Gemeenschapsmiddelen aan de lidstaten resulteert voor het grootste deel uit bepalingen ter uitvoering van de beleidsdoelstellingen van de Gemeenschap. Deze bepalingen worden gezamenlijk vastgesteld door de Raad, het Parlement en de Commissie. Zo ontvangen bijvoorbeeld lidstaten waar de behoeften in verband met de regionale convergentie naar het communautaire gemiddelde het grootst zijn in het algemeen meer middelen dan andere uit de Structuurfondsen. Evenzo genieten lidstaten waar de landbouw een belangrijke plaats inneemt doorgaans meer steun in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. De gegevens in het verslag Allocation of EU Expenditure by Member State beantwoorden aan deze beginselen en bevestigen deze.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2910/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad

(7 september 2000)

Betreft: Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid (chemische wapens in Turkije)

In zijn gecombineerd antwoord op de schriftelijke vragen E-1203/00, E-1204/00 en E-1205/00(1) deelt de Raad mee dat de specifieke punten waarvan het geachte parlementslid gewag maakt niet in de Raad of de Raadsinstanties aan de orde zijn gesteld. Gezien het belang van de specifieke punten (sic) in de schriftelijke vragen E-1203/00, E-1204/00 en E-1205/00 voor het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid van de Europese Unie, lijkt het me aangewezen dat ze alsnog aan de orde (sic) worden gesteld in de Raad.

Daarna had ik graag een antwoord op de volgende vragen:

1. Zal de Raad alsnog informatie inwinnen bij de Universiteit van München over de Duitse herkomst (Buck en Depyfag) van de door het Turkse leger gebruikte granaatkoppen bij een chemische aanval tegen de Koerdische PKK-beweging op 11 mei 1999?

a) Zo neen, waarom weigert de Raad informatie in te winnen over de Duitse herkomst (Buck en Depyfag) van de door het Turkse leger gebruikte granaatkoppen bij een chemische aanval tegen de Koerdische PKK-beweging op 11 mei 1999, gezien het belang van deze kwestie voor het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid?

b) Zo ja, zal de Raad zijn onvrede over deze inbreuk op het CWC-verdrag kenbaar maken aan de Duitse en de Turkse regering?

2. Zal de Raad alsnog informatie inwinnen bij het Duitse Ministerie van Defensie over de hulp van dit ministerie bij de bouw van een nieuw militair chemisch laboratorium in Turkije?

a) Zo neen, waarom weigert de Raad informatie in te winnen bij het Duitse Ministerie van Defensie over de hulp van dit ministerie bij de bouw van een nieuw militair chemisch laboratorium in Turkije, gezien de mogelijke strijdigheid met het CWC-verdrag?

b) Zo ja, strookt de Duitse hulp bij de bouw van een nieuw militair chemisch laboratorium in Turkije met het CWC-verdrag dat de verdragsluitende partijen, waaronder Duitsland, er onder meer toe verplicht nimmer en onder geen enkele omstandigheid chemische wapens te ontwikkelen, te produceren, anderszins te verwerven, een voorraad daarvan aan te leggen of in bezit te houden, dan wel aan wie dan ook direct of indirect over te dragen?

(1) PB C 46 E van 13.2.2001, blz. 146.

Antwoord

(16 november 2000)

Het geachte parlementslid gelieve nota te nemen van het feit dat overeenkomstig het bepaalde in artikel 22 VEU:

Iedere lidstaat of de Commissie de Raad ieder vraagstuk in verband met het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (kan) voorleggen en bij de Raad voorstellen (kan) indienen.