SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0742/03

van Inger Schörling (Verts/ALE) aan de Commissie

(4 maart 2003)

Betreft: Vergoeding voor vissers en eigenaars van vaartuigen in de EU voor tijdelijke stillegging van hun activiteiten

In artikel 16 van de huidige verordening betreffende het FIOV (2792/1999(1)) wordt een aantal voorwaarden omschreven waaronder lidstaten vissers en eigenaars van vaartuigen een vergoeding kunnen betalen voor de tijdelijke stillegging van hun activiteiten.

Hoe vaak is deze maatregel door de lidstaten toegepast?

Kan de Commissie voor elke keer dat vergoeding is toegekend meedelen:

- aan welke van de in artikel 16 genoemde voorwaarden daarbij werd voldaan;

- om welke lidstaten het daarbij ging, om welke soort visserij en gedurende welke periode;

- hoeveel vissers en/of eigenaars daarbij waren betrokken;

- hoeveel geld werd toegekend, onderverdeeld naar de deelneming van de Gemeenschap en deelneming van de nationale overheid?

Is het de Commissie bekend of soortgelijke vergoedingen door een lidstaat of lidstaten worden betaald zonder dat gebruik wordt gemaakt van communautaire middelen? Zo ja, zou voor die gevallen dezelfde informatie kunnen worden verstrekt?

In het kader van de vorige FIOV -verordening (3699/1993(2)) was op grond van artikel 14 vergoeding mogelijk voor de tijdelijke stillegging van activiteiten. Kan de Commissie dezelfde informatie verstrekken voor het eventuele gebruik dat overeenkomstig die verordening werd gemaakt van de desbetreffende financiële middelen?

(1) PB L 337 van 30.12.1999, blz. 10.

(2) PB L 346 van 31.12.1993, blz. 1.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(25 maart 2003)

In de huidige programmeringsperiode 2000-2006 maakt de financiële steun van het financieringsinstrument voor de oriëntatie van de visserij (FIOV) voor tijdelijke stillegging slechts een tamelijk beperkt deel uit van de totale financiële steun, namelijk ongeveer 3,9 %. Alleen al Spanje vertegenwoordigt meer dan 80 % van het totale voor deze maatregel geprogrammeerde bedrag.

De werkelijke uitgaven die zijn gedeclareerd en door de Commissie zijn vergoed zijn opgenomen in de volgende tabel:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

In het geval van Spanje en Portugal werd de financiële steun gebruikt om vissers en eigenaars van vaartuigen een vergoeding te betalen vanwege de niet-verlenging van de visserijovereenkomst met Marokko, waardoor ongeveer 400 vaartuigen en ongeveer 4 000 vissers gedwongen werden deze activiteit te beëindigen.

In het geval van België werd aan 60 eigenaars van vaartuigen en meer dan 300 vissers een vergoeding toegekend op basis van artikel 16, lid 1, onder a), van Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad(1) (FIOV-verordening) vanwege een niet te voorziene gebeurtenis, in het bijzonder als gevolg van biologische oorzaken.

De afsluiting van de programma's met betrekking tot de voorgaande programmeringsperiode 1994-1999 zal plaatshebben in 2003. De voorlopige cijfers laten zien dat ongeveer 54 miljoen euro werd toegekend voor tijdelijke stillegging, waarbij het aandeel van de Gemeenschap 38 miljoen euro bedraagt (Spanje 31 miljoen euro, Denemarken 4 miljoen euro, Portugal 2 miljoen euro en Zweden 1 miljoen euro).

(1) Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector, PB L 337 van 30.12.1999.