SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2177/99

van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(29 november 1999)

Betreft: Grondspeculatie in Is Arenas

Het beschermde gebied in Is Arenas (Oristano, Sardinië) is opgenomen op de lijst van gebieden van communautair belang van het Natura 2000-netwerk (Bioitaly) met het codenummer ITB002228 overeenkomstig de Habitat-richtlijn 92/43(1) en is in 1995 door LIFE-Nature gefinancierd. Dit kustgebied, bedekt met bos en grote zandduinen, is bovendien onderworpen aan de volgende nationale of regionale beperkingen: landschapsbescherming in de zin van artikel 7 van wet 1497/1939 van het ministerieel besluit van 27.8.1980 en artikel 1 van wet 431/1985; verbod op transformatie en inachtneming van het plan voor gewassenteelt en behoud in de zin van het regionale wetsbesluit 3267/1923 (herziening en hervorming van de bosbouwwetgeving); hydrogeologische voorschriften in de zin van artikel 17 van wet 215 van 13.2.1993; gebied dat ressorteert onder het voorstel voor de afbakening van het regionaal natuurpark Sinis-Montiferu, tabel A, dat gehecht is aan de regionale wet 31/89. Ondanks deze beschermingsmaatregelen heeft de regio Sardinië in 1997 een projectcontract met de maatschappij Is Arenas getekend voor de bouw van een toeristisch hotelcomplex van een half miljoen m3 cement, waarvan momenteel 222.900 m3 in aanbouw, en zij heeft verscheidene landschapsbeschermingsmaatregelen opgeheven, hetgeen geleid heeft tot een eerste rooiing van ongeveer 10.000 bomen. Het gehele project, dat een vakantiedorp voor meer dan 6000 personen, de bijbehorende wegeninfrastructuur, golfterreinen en andere installaties omvat, is blijkbaar niet onderworpen aan een milieueffectbeoordeling krachtens de richtlijnen 85/337/EEG(2) en 97/11/EG(3). Het Hof van Justitie heeft onlangs de uitspraak gedaan dat, wanneer het gaat om in Bijlage II van bovengenoemde richtlijnen genoemde werken (de in Is Arenas geplande werken vallen onder deze bijlage), een lidstaat niet het recht heeft een project te onttrekken aan of vrij te stellen van de milieueffectbeoordeling, indien dit project aanzienlijke gevolgen voor het milieu kan hebben, met name gezien de aard, omvang of ligging ervan(4).

Is de Commissie van mening dat deze besluiten stroken met de bescherming die men dit gebied wilde bieden door het op te nemen in het Natura 2000-netwerk? Wordt de communautaire financiering via LIFE-Natura ter bevordering van een duurzame ontwikkeling van het gebied door dit project niet op losse schroeven gezet? Zijn de verplichtingen uit hoofde van de richtlijnen inzake de milieueffectbeoordeling nageleefd, mede gezien bovengenoemde uitspraak van het Hof van Justitie? Worden bepaalde werken die in het contract gepland zijn, medegefinancierd door de structuurfondsen? Zo ja, in welke mate en voor welke specifieke werkzaamheden?

(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(3) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(4) Uitspraak C-435/97 van 16.9.1999.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(20 januari 2000)

De aandacht van de Commissie werd reeds gevestigd op de door het geachte parlementslid genoemde zaak. Het gaat om een project voor de bouw van een vakantiedorp waarvoor wordt betoogd dat het onder het toepassingsgebied van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten valt en dat het een aanzienlijk effect heeft op bepaalde voorgestelde gebieden van communautair belang (vGCB, in het kader van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna) en speciale beschermingszones (SBZ, in het kader van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(1)).

De Commissie wacht op de schriftelijke en gedetailleerde informatie die zij aan de Italiaanse autoriteiten heeft gevraagd. Deze informatie is noodzakelijk om de zaak te kunnen evalueren. De Commissie zal de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de Gemeenschapswetgeving wordt nageleefd.

De structuurfondsen treden niet op als medefinancier van het project.

(1) PB L 103 van 25.4.1979.