ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3734/97 van Yves Verwaerde (PPE) aan de Commissie (21 november 1997)

Betreft: EU-steun voor filmfestivals en -prijzen

Kan de Europese Commissie me een overzicht in cijfers geven van de steun die ze verleent aan filmfestivals en -prijzen?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie (2 februari 1998)

Aangezien in de commerciële bioscopen steeds minder Europese films worden vertoond, wenst de Commissie door de verstrekking van steun voor audiovisuele festivals een bijdrage te leveren aan de bevordering van Europese werken en de verspreiding van deze werken in de lidstaten te stimuleren.

De organisatoren van de festivals verplichten zich ertoe criteria voor een Europese programmering na te leven, waardoor deze communautaire actie in het algemeen een bijzonder positieve uitwerking heeft gehad. Zo steeg het aandeel van Europese films in werken die op de communautaire festivals werden getoond, tussen 1992 en 1997 met ongeveer 45%, en was meer dan 80% van de daar vertoonde, financieel gesteunde producties van Europese oorsprong. Het succes van deze actie blijkt tevens uit de onder beschermheerschap van de Commissie ingevoerde "Europese coördinatie van filmfestivals¨, die op dit moment 125 manifestaties overkoepelt en uit hoofde waarvan gemeenschappelijke maatregelen worden getroffen die uitsluitend ten goede komen aan de Europese film.

De constante stijging van de toeschouwersaantallen bij de audiovisuele festivals (een jaarlijkse toename van 20%, waardoor het totale aantal toeschouwers in de verschillende lidstaten in 1997 circa 12 miljoen bedroeg) en de gestage uitbreiding van het aantal festivals (inmiddels meer dan 600) hebben van deze manifestaties een belangrijk instrument voor de bevordering van de Europese film gemaakt. De acties die in het kader van deze festivals voor de verspreiding van Europese werken zijn uitgevoerd, zijn in de afgelopen jaren sterk toegenomen (wedstrijden, aanbestedingen, uitzending van bekroonde films).

De festivals blijven overigens de plaats bij uitstek om nieuwe regisseurs te ontdekken en vormen nagenoeg de enige mogelijkheid voor het jonge publiek om toegang te verkrijgen tot beelden die hun andere inzichten verschaffen dan die welke via de televisie worden doorgegeven. De festivals spelen op lokaal en regionaal niveau een belangrijke economische en sociale rol en hebben een bijzondere positieve uitwerking op de werkgelegenheid (jaarlijks worden 50.000 arbeidsplaatsen gecreëerd).

Sinds 1993 heeft de Gemeenschap deze manifestaties actief ondersteund via begrotingspost B3-2011 en door middel van een oproep tot het indienen van voorstellen. Tot nu toe werden de volgende bedragen toegekend:

Actie: filmfestivals (Totale bedragen in ecu)

>TABLE>

Actie: filmstivals (Manifestaties waaraan steun is gegeven)

>TABLE>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3986/97 van Georges Berthu (I-EDN) aan de Raad (15 januari 1998)

Betreft: Euro-bankbiljetten: speciale nationale kentekening

De raad van het Europees Monetair Instituut heeft op 3 december 1996 als mening te kennen gegeven dat de twee kanten van de euro-bankbiljetten in alle landen gelijk moeten zijn en geen enkel specifiek nationaal kenteken mogen vertonen. Met dat standpunt beslecht hij op een verdoken manier een essentieel probleem: als de biljetten niet te onderscheiden zijn van het ene tot het andere land, dan wordt het zo goed als onmogelijk om in geval van ernstige crisis die het voortbestaan van het systeem bedreigt, een bepaald land "af te haken¨. Daarmee worden in een aantal hachelijke situaties de risico's van volledige ineenstorting vergroot.

Denkt de Raad van Ministers niet dat de EMI-raad met dat standpunt - dat in de Europese documentatie dikwijls als definitief besluit voorgesteld wordt - artikel 109 F-3 van het Verdrag overtreedt, dat hem geen andere bevoegdheid dan het toezicht op de "technische voorbereiding¨ van de toekomstige bankbiljetten geeft?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3986/97, E-3987/97, E-3988/97, E-3989/97 en E-3990/97 (19 maart 1998)

De in het Verdrag voorziene verdeling van de bevoegdheden houdt in dat de Europese Centrale Bank het alleenrecht heeft machtiging te geven tot de uitgifte van eurobankbiljetten, ook waar het gaat om de vormgevingsaspecten (artikel 105 A van het Verdrag en artikel 16 van het Protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank).

Tijdens zijn bijeenkomst van 13 en 14 december 1996 te Dublin heeft de Europese Raad zich ingenomen betoond met de hem door het Europees Monetair Instituut voorgelegde ontwerpen voor de eurobankbiljetten.

De definitieve besluiten terzake zullen door de Europese Centrale Bank worden genomen wanneer deze instelling overeenkomstig het Verdrag zal zijn opgericht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4229/97 van Ulf Holm (V) aan de Raad (15 januari 1998)

Betreft: Reclamecampagne over het Verdrag van Amsterdam

In het najaar heeft het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Zweden een grootschalige propagandacampagne voor het Verdrag van Amsterdam op gang gebracht, die 9 miljoen Zweedse kroon kost. De documentatie bevat echter een groot aantal onjuiste gegevens en in de tekst wordt voornamelijk gewag gemaakt van zogenaamde Zweedse "vooruitgang¨ op het gebied van werkgelegenheid, milieu en gelijke behandeling van mannen en vrouwen. In de door het Duitse Ministerie van Buitenlandse Zaken uitgegeven brochure "Der Abschluss der Regierungskonferenz - eine Gesamtwertung¨ komen de vraagstukken die in de Zweedse campagne worden benadrukt, niet eens aan de orde. In plaats daarvan wordt uitvoerig toegelicht wat de bedoeling van het Verdrag van Amsterdam is: uitbouw van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, meer samenwerking op politieel en justitieel gebied, en een doelmatiger functioneren van de Unie door uitbreiding van de supranationale dimensie en inkrimping van het vetorecht van de lidstaten zodat uitbreiding van de Unie mogelijk wordt. De verschillen in inhoud van de documentatie zijn zo groot dat de lezer zich afvraagt of verwezen wordt naar hetzelfde Verdrag van Amsterdam. In plaats van een openbaar debat krijgen wij dus een eenrichtingsmededeling waarin de overheid de burger vertelt hoe het zit. Kan de Raad, dit alles in overweging nemende, mededelen hoe het mogelijk is dat het officiële "voorlichtingsmateriaal¨ over het Verdrag van Amsterdam van twee lidstaten zo sterk verschilt? Acht de Raad het ethisch juist overheidsstructuren en belastingpenningen te gebruiken voor onmiskenbaar "politiek¨ getinte voorlichtingscampagnes over de EU, die bovendien foutieve gegevens bevatten?

Antwoord (30 maart 1998)

De Geachte Afgevaardigde gelieve er nota van te nemen dat het niet aan de Raad is om zich uit te spreken over de informatie die de lidstaten verstrekken over het Verdrag van Amsterdam, dat nog door de lidstaten dient te worden bekrachtigd.

Het secretariaat-generaal van de Raad zelf heeft aan de bekendmaking van de tekst van het Verdrag van Amsterdam en geconsolideerde versies van de Verdragen bijgedragen via het Bureau voor officiële publicaties van de Europese Gemeenschappen. Deze publicaties kunnen kosteloos op de internetsite van het secretariaat-generaal van de Raad (http://ue.eu.int) worden geraadpleegd. De teksten gaan vergezeld van een samenvattende beschrijving waarvoor noch de instellingen noch de lidstaten aansprakelijk zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3530/97 van Gunilla Carlsson (PPE) aan de Commissie (12 november 1997)

Betreft: Waarschuwing op Zweedse kauwtabak

Uit onderzoek is gebleken dat er geen enkel verband is tussen het gebruik van Zweedse kauwtabak en kanker. Niettemin schrijft EU-Richtlijn 92/41/EEG ((PB L 158 van 11.6.1992, blz. 30. )) voor dat op de verpakking van kauwtabak de tekst "Veroorzaakt kanker¨ moet worden aangebracht. Uiteraard wordt het vertrouwen in zowel de Zweedse Raad voor de volksgezondheid als in de EU geschaad, doordat deze onjuiste mededeling voorkomt op ieder pakje kauwtabak dat wordt verkocht. Nu uit nieuwe onderzoeksrapporten opnieuw is gebleken dat deze mededeling onjuist is, spreekt het vanzelf dat de richtlijn moet worden gewijzigd. Het gaat er niet om of dit wel of niet moet gebeuren, maar wanneer dit gebeurt. Gezien het bovenstaande wordt de Commissie verzocht antwoord te geven op de volgende vraag:

Wanneer neemt de Commissie het initiatief om de geldende richtlijn te wijzigen wat de waarschuwing op Zweedse kauwtabak betreft?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (20 januari 1998)

De waarschuwingen betreffende de gezondheid op rookvrije tabaksproducten werden verplicht gesteld door de communautaire wetgeving, rekening houdend met het advies van wetenschappelijke deskundigen dat alle tabaksproducten risico's voor de gezondheid inhouden en dat deze producten in het bijzonder een belangrijke risicofactor vormen met betrekking tot kanker.

In haar Mededeling aan de Raad en het Parlement over de huidige en de voorgestelde rol van de Gemeenschap bij de bestrijding van het tabaksgebruik ((COM(96) 609 def. )) heeft de Commissie voorgesteld de tenuitvoerlegging van de bestaande etiketteringsrichtlijn te herzien met het oog op de evaluatie van de doeltreffendeheid ervan ten aanzien van de voorlichting van de consumenten over de gevaren van roken en of verbeteringen van de inhoud en de vorm van de waarschuwingen moeten worden ingevoerd. De mogelijkheid tot het verplicht stellen van grotere en beter zichtbare gezondheidswaarschuwingen is reeds in de etiketteringsrichtlijn opgenomen en de Commissie zou deze mogelijkheid met de lidstaten kunnen bespreken.

De Commissie zal de reacties op de bovengenoemde mededeling bestuderen en op grond van deze bestudering wellicht passende voorstellen voor acties en maatregelen doen. Gezien de huidige onderzoekingen en het toekomstig onderzoek op dit specifieke gebied zal de Commissie zorgvuldig alle elementen in ogenschouw nemen die kunnen bijdragen tot het vaststellen van het verband tussen snuiftabak en kanker.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3970/97 van James Nicholson (I-EDN) aan de Raad (15 december 1997)

Betreft: AHN Jae-Ku

Ahn Jae-Ku is in juni 1994 gearresteerd en in beschuldiging gesteld op grond van de Zuid-Koreaanse wet op de nationale veiligheid. In november 1994 is hij veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. Een aantal actiegroepen voor de rechten van de mens beweren dat Ahn Kae-Ju opgesloten is wegens gebruikmaking van zijn vrijheid van meningsuiting en vereniging met vreedzame middelen, en dat hij in slechte omstandigheden gevangen gehouden wordt.

Zuid-Korea heeft verschillende internationale verdragen en conventies ondertekend die de eerbiediging van de rechten van de mens waarborgen. Wat is de mening van de Raad over de opsluiting van Ahn Jae-Ku?

Antwoord (17 maart 1998)

De Raad hecht groot belang aan de strikte eerbiediging van de mensenrechten door alle landen. De landen die internationale overeenkomsten en verdragen tot bescherming van de rechten van de mens hebben ondertekend, hebben zich er publiek toe verbonden deze rechten te verdedigen.

De Raad is er zich van bewust dat onder de nationale veiligheidswet in Zuid-Korea arrestaties worden verricht. De Raad heeft herhaaldelijk bezwaar gemaakt tegen deze wet, die kan worden gezien als een afspiegeling van de historisch gespannen situatie op het Koreaanse schiereiland. De Raad hoopt dat na het begin van het vierpartijenoverleg in Genève een oplossing kan worden gevonden.

De Raad heeft geen specifieke mening over de gevangenneming van Ahn Jae-Ku, aangezien hem geen informatie is verstrekt over de aanklacht en de omstandigheden van zijn opsluiting.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3806/97 van Roberto Mezzaroma (UPE) aan de Commissie (17 november 1997)

Betreft: Bouw van de Brug van Messina

De vraag aan de Commissie luidt hoe het staat met de bouw van de burg over de Straat van Messina en in het bijzonder:

1. hoeveel geld de EU hiervoor heeft bestemd en voor hoeveel jaren;

2. of er een project is ontworpen en, zo ja, door welk bureau; hoeveel dat project gekost heeft en wie dat heeft betaald;

3. of dit project reële garanties biedt voor de mogelijkheid dat rekening wordt gehouden met het milieu, de bodemgesteldheid en de aantrekkingskracht tussen het vasteland en Sicilië;

4. of men zich iets gelegen heeft laten liggen aan de door de EU gedicteerde uitgangspunten;

5. welke bedrijven zullen meedoen aan de aanbesteding voor de uitvoering voor dit project?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (30 januari 1998)

De Commissie heeft geen middelen uitgetrokken voor de aanleg van de brug over de Straat van Messina.

Wat betreft de procedures voor de goedkeuring van het ontwerp en de uitvoering van de werken, hebben de Italiaanse instanties de Commissie medegedeeld dat deze onderhevig zijn aan de goedkeuring van een nieuwe wet. Het voorlopig ontwerp is toegekend aan het bedrijf Stretto di Messina S.p.A ingevolge Wet nr. 1158 van 17 december 1971 en Interministerieel decreet nr. 3437 van 27 december 1985.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3929/97 van Florus Wijsenbeek (ELDR) aan de Commissie (12 december 1997)

Betreft: Freight freeways voor goederenvervoer over de weg

Is de Commissie ervan op de hoogte dat er momenteel 16 Europese landen zijn die 50 verschillende soorten regelingen op het gebied van rijverboden kennen en dat deze rijverboden voor het verladend en vervoerend bedrijfsleven een zeer hoge kostenpost veroorzaken?

Is de Commissie van mening dat veel van de bestaande rijverbodsregelingen vaak discriminerend werken en een belemmering kunnen vormen voor het vrij verkeer van goederen in de Europese Unie?

Zo ja, zal de Commissie zich ervoor inspannen dat er geharmoniseerde regelingen voor rijverboden op EU- en Europees niveau tot stand komen, waarbij afspraken worden gemaakt om ongewenste wildgroei van regionale en nationale regelingen tegen te gaan?

Is de Commissie bovendien met mij van mening dat de rijverboden, maar ook de recente blokkades, zeer negatieve gevolgen voor het Europees bedrijfsleven kunnen hebben en dat dit het noodzakelijk maakt dat er ook een netwerk van Europese freeways voor het wegvervoer (E-ways) komt naar analogie van de Europese freeways voor goederenvervoer over de rails?

Zo ja, is de Commissie dan van plan om op korte termijn met voorstellen voor Europese freeways voor goederenvervoer over de weg te komen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (28 januari 1998)

De Commissie is op de hoogte van de in de vraag van het geachte parlementslid aangestipte problemen uit hoofde van ongecoördineerde rijverboden met betrekking tot het goederenvervoer over de weg in de Unie en heeft haar bezorgdheid hierover aan de Raad kenbaar gemaakt.

De Commissie is dan ook voornemens dit voorjaar met een wetgevingsvoorstel te komen teneinde duidelijke en gemeenschappelijke regels vast te stellen die moeten worden nageleefd wanneer lidstaten rijverboden opleggen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4216/97 van Undine-Uta Bloch von Blottnitz (V) aan de Raad (22 januari 1998)

Betreft: Verbod op het gebruik van drijfnetten - Uitblijven van het besluit van de Raad - Informatieplicht

In Publicatieblad C 367 van 4 december 1997 worden twee antwoorden van de Raad op vragen van EP-leden gepubliceerd waarover hier verdere inlichtingen worden gevraagd. In vraag P-1212/97 ((PB C 367 van 4.12.1997, blz. 99. )) wordt de Raad gevraagd mede te delen welke lidstaten zich in de Raad hebben uitgesproken tegen een door de Commissie voorgesteld verbod op het gebruik van drijfnetten. Om 'redenen van vertrouwelijkheid' geeft de Raad evenwel geen antwoord.

1. De Raad wordt opnieuw verzocht mede te delen hoe de stemming van de lidstaten over dit onderwerp in de Raad is verlopen? Hoe hebben de diverse vertegenwoordigers in de Raad precies gestemd?

In het genoemde Publicatieblad wordt tevens het antwoord van de Raad gepubliceerd op vraag E-893/97 ((PB C 367 van 4.12.1997, blz. 56. )), waarin 'wordt geattendeerd op de bestaande maatregelen, met name wat betreft de bekendmaking van de stemmingen en stemverklaringen, het houden van openbare debatten, de toegang van het publiek tot verklaringen en notulen, alsmede de beschikbaarheid voor het publiek van Raadsdocumenten in het algemeen'.

2. Kan de Raad toelichten waarom hij enerzijds doorzichtigheid en openheid toezegt, terwijl in dezelfde publicatie (PB C 367 van 4 december 1997) informatie wordt geweigerd onder verwijzing naar de 'vertrouwelijkheid' ervan?

3. Hoe denkt de Raad in de toekomst zijn besluiten te behandelen: transparant of geheim?

Antwoord (7 april 1998)

De Raad deelt het geachte parlementslid mee dat hij nog geen definitief wetgevingsbesluit over het Commissievoorstel inzake een verbod op drijfnetten heeft aangenomen. In de Raad is dus nog niet over deze aangelegenheid gestemd.

De bepalingen inzake transparantie bij de uitvaardiging van wetgevingsbesluiten door de Raad (het openbaar maken van stemresultaten, stemverklaringen en verklaringen voor de Raadsnotulen) zijn pas van toepassing in het stadium van de definitieve aanneming van die wetgevingsbesluiten. Zover is het thans nog niet gekomen en de bepalingen in kwestie zijn derhalve niet van toepassing.

Andere transparantiemaatregelen inzake de toegang tot bepaalde Raadsdocumenten zijn neergelegd in Besluit nr. 93/731/EG van de Raad betreffende de toegang van het publiek tot documenten van de Raad ((PB L 340 van 31.12.1993, blz. 43. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3746/97 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (21 november 1997)

Betreft: Geluidshinder door en milieueffectrapportage voor het tracé van de autoweg Milaan- Napels ter hoogte van de gemeente Gallicano nel Lazio (RM)

In 1989 is op het grondgebied van de gemeente Gallicano nel Lazio een verbindingsstuk van de autoweg Milaan-Napels aangelegd, op sommige plaatsen op amper 20 meter van de huizen. De betrokken weg trekt veel verkeer aan en is daardoor een bron van veel overlast voor de bewoners die dagelijks heel wat lawaai te verduren krijgen.

Kan de Commissie, gelet op haar "Groenboek: een toekomstig beleid inzake de bestrijding van geluidshinder¨ en met name op de maatregelen welke ter beperking van geluidshinder door het verkeer genomen zullen moeten worden, aangeven:

1. welke van de in het Groenboek genoemde maatregelen zij reeds genomen heeft en met welk resultaat?

2. of het mogelijk is dat de Gemeenschap - steeds in het verlengde van de in het Groenboek geuite voornemens - financiële steun verstrekt voor een eventueel project tot beperking van de geluidsoverlast op de betrokken weg;

3. langs welke weg de in punt 2 bedoelde steun aangevraagd kan worden;

4. of bij de aanleg van deze weg rekening gehouden is met de bepalingen van richtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.)) inzake milieueffectrapportage?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (5 februari 1998)

Na de publicatie van het Groenboek van de Commissie over het beleid inzake de bestrijding van geluidhinder ((Doc. COM(96) 540 def. )) in november 1996, werd een raadpleging georganiseerd van alle partijen die bij de geluidhinderproblematiek betrokken zijn.

De raadpleging werd in juni 1997 afgesloten. De ontvangen meningen zijn geanalyseerd en hun synthese is bijna voltooid.

Het is nog te vroeg om te spreken over de toepassing van de maatregelen uit het Groenboek. Er wordt echter een voorstel voor een richtlijn inzake geluidbeperking van motoren voorbereid en de Commissie bestudeert eveneens de beste benadering voor het onwikkelen van een evaluatie- en beheerstrategie voor omgevingslawaai. Er wordt ook een voorstel voor een richtlijn over beperking van bandenlawaai uitgewerkt.

De toepassing van de andere genoemde maatregelen moet nog aan een grondig onderzoek onderworpen worden. Over een voornemen tot verstrekking van communautaire steun voor projecten tot beperking van geluidoverlast maakt het Groenboek geen gewag. In het document wordt voorgesteld om geluid bij de lijst van criteria te voegen waarmee rekening moet worden gehouden bij het verstrekken van steun. Dat is één van de redenen waarom de Commissie de mogelijkheden onderzoekt om op communautair niveau kwaliteitsdoelen voor het niveau van het omgevingslawaai te stellen.

Tenslotte zal de Commissie zich tot de Italiaanse autoriteiten richten om na te gaan of voor het werk in kwestie een milieueffectbeoordeling overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG gemaakt is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4038/97 van Joaquín Sisó Cruellas (PPE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Onderzoek naar subsidies voor de scharlakenluiskarmijn

De Europese Unie heeft een onderzoek ingesteld naar de subsidies op de invoer van scharlakenluiskarmijn uit Peru na een klacht die was ingediend door Xantaflor S.A. (Spanje) die het leeuwendeel voor zijn rekening neemt van de communautaire productie van deze kleurstof. Volgens deze klacht hebben de Peruaanse producenten geprofiteerd van verschillende overheidssubsidies waardoor de Peruaanse invoer kon worden vergemakkelijkt en heeft de prijsstelling van hun product de communautaire productie geschaad.

Kan de Commissie meedelen wat de eerste uitkomsten zijn van dit onderzoek?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie (4 februari 1998)

Op 22 september 1997 diende Xantoflor SA een klacht inzake subsidiëring in waarin werd betoogd dat de invoer van karmijnzuur uit Peru gesubsidieerd werd en aanzienlijke schade berokkende aan de communautaire bedrijfstak. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2016/97 van de Raad van 6 oktober 1997 inzake bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap ((PB L 288 van 21.10.1997. )), was de Commissie van oordeel dat de klacht in eerste instantie voldoende bewijs van subsidiëring en aanzienlijke schade bevatte en maakte zij via een bericht in het Publicatieblad de inleiding bekend van een anti-subsidieonderzoek ((PB C 335 van 6.11.1997. )).

Na de bekendmaking van het bericht van inleiding zond de Commissie alle betrokken partijen vragenlijsten. De antwoorden op deze vragenlijsten worden eind januari 1998 verwacht en deze antwoorden zullen in de loop van februari 1998 worden geverifieerd. Pas na de verificatie en de analyse van de antwoorden op de vragenlijst en in overeenstemming met de gebruikelijke besluitvormingsprocedure kan een eerste beoordeling van dit geval worden gemaakt. Er zij op gewezen dat dit onderzoek wordt uitgevoerd overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad die de omzetting betreft van de Wereldhandelsovereenkomst (WTO) inzake subsidies en compenserende maatregelen in de communautaire wetgeving.