ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1558/99

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(1 september 1999)

Betreft: EFRO-subsidie

Is het werkelijk juist dat Luxemburg, de rijkste lidstaat qua inkomen per capita, in het kader van Agenda 2000 het grootste percentage subsidie uit het Regionaal Fonds heeft gekregen? Acht de Commissie dit gerechtvaardigd?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(11 oktober 1999)

Naar aanleiding van de goedkeuring van de structuurfondsverordeningen, te weten Verordening (EG) 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1); Verordening (EG) 1261/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 21 juni 1999 met betrekking tot het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling(2), en Verordening (EG) 1262/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 21 juni 1999 betreffende het Europees Sociaal Fonds(3), heeft de Commissie op 1 juli 1999 haar goedkeuring gehecht aan de indicatieve verdeling, tussen de lidstaten, van de vastleggingskredieten voor de doelstellingen 1, 2 en 3 van de structuurfondsen, alsmede de vastleggingskredieten van het Financieringsinstrument voor de Oriëntatie van de Visserij, bestemd voor de niet onder doelstelling 1 vallende gebieden, voor de periode 2000-2006. Van het totale budget van de structuurfondsen van 195 010 miljoen EUR belopen de bij besluiten van de Commissie toegewezen kredieten 183 564 miljoen EUR (prijzen van 1999).

Luxemburg zal 0,04 % van dit bedrag ontvangen, hetgeen het geringste aandeel is van de 15 lidstaten.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.

(2) PB L 161 van 26.6.1999.

(3) PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1622/99

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Commissie

(15 september 1999)

Betreft: Inbreukprocedure jegens de Italiaanse staat wegens de verkoop van de zuivelcentrale van Rome

Kan de Commissie de resultaten verstrekken van het onderzoek dat is verricht in verband met de inbreukprocedure jegens de Italiaanse staat en de gemeente Rome wegens de verkoop van de zuivelcentrale van Rome?

Antwoord van de heer Fischler Namens de Commissie

(8 oktober 1999)

Na onderzoek van de opmerkingen die de Italiaanse autoriteiten in het kader van de procedure van artikel 88, lid 2, (oud artikel 93) van het EG-Verdrag hebben meegedeeld, heeft de Commissie die autoriteiten verzocht aanvullende informatie te verstrekken met betrekking tot de maatregelen die door de gemeente Rome worden uitgevoerd.

De Commissie wacht nu op die aanvullende gegevens. Zij zal over de betrokken maatregelen pas een definitief besluit nemen, zodra zij alle meegedeelde gegevens heeft kunnen analyseren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1801/99

van David Bowe (PSE) aan de Commissie

(12 oktober 1999)

Betreft: Lindane

De beschrijving van de Oostenrijkse autoriteiten over de effecten op gezondheid en milieu van het bestrijdingsmiddel lindane is toegezonden aan de bevoegde instanties van de lidstaten zodat rekening gehouden kan worden met hun standpunten voordat de Commissie een voorstel indient inzake het gebruik van dit product.

Is de Commissie, gezien het enorme aantal bestrijdingsmiddelen en andere chemische producten waarover de veiligheidsgegevens ontbreken, voldaan over de huidige trage en omslachtige evaluatieprocedure? Welke maatregelen denkt zij te nemen ter versnelling van deze procedure zonder verlaging van de veiligheidsnormen?

Gecombineerd Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1801/99 en E-1802/99

(15 november 1999)

Voor de huidige stand van het onderzoek van het dossier betreffende lindaan wil de Commissie verwijzen naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-154/99 van mevrouw Pollack(1).

De Commissie zal de procedures volgen die zijn vastgelegd in Verordening (EEG) 3600/92 van 11 december 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2), van Richtlijn 91/0414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen

van gewasbeschermingsmiddelen(2) en zal zo spoedig mogelijk, en nadat alle raadplegingen zijn afgerond, een voorstel aan het permanent plantenziektekundig comité voorleggen. Dit kan een herziening noodzakelijk maken van de indeling en het kenmerken van lindaan krachtens Richtlijn 67/0548/EEG van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen(3).

Er is aanzienlijke vooruitgang geboekt sinds de goedkeuring van Richtlijn 91/0414/EEG van 15 juli 1991(4), met name de opstelling van uitvoeringswetgeving, technische achtergronddocumenten en het wekken van vertrouwen tussen de lidstaten. De Commissie deelt echter het standpunt dat het herzieningsproces moet worden versneld.

Daarom wordt binnen de mogelijkheden voor actie door de Commissie, waarin in Richtlijn 91/0414/EEG wordt voorzien, een nieuwe strategie besproken. Verwacht wordt dat dit vóór het einde van 1999 zal leiden tot de goedkeuring van verdere uitvoeringsmaatregelen voor de herziening van de resterende bestaande werkzame stoffen. De Commissie is niet voornemens de veiligheidsnormen van de richtlijn te verlagen.

(1) PB C 325 van 12.11.1999, blz. 76.

(2) PB L 366 van 15.12.1992.

(3) PB 196 van 16.8.1967.

(4) PB L 230 van 19.8.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2231/99

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(1 december 1999)

Betreft: Schatting van de zwarte economie

Kan de Commissie schattingen geven omtrent de omvang van de zwarte economie in elk van de lidstaten en een korte beschrijving geven van de methodologische berekeningsgrondslag?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(21 december 1999)

Van het begrip zwarte of informele economie bestaat geen eenduidige definitie. De Commissie is niet direct betrokken bij de meting ervan en beschikt niet over schattingen van de omvang.

In feite worden veel transacties en activiteiten om tal van redenen (fraude, maar ook afwezigheid, ontheffingen en drempels) niet geregistreerd bij bestuurlijke procedures of bij enquêtes. Daarbij hoeft het niet altijd om informele transacties of activiteiten te gaan.

Om zeker te zijn van de juistheid van de gegevens over het bruto nationaal product (BNP) en andere aggregaten van de nationale rekeningen die voor Gemeenschapdoeleinden worden gebruikt (vooral voor de vaststelling van de bijdragen van de lidstaten aan de Gemeenschapsbegroting), heeft de Commissie de laatste tien jaar intensief met de bureaus voor de statistiek van de lidstaten samengewerkt; alle activiteiten die aan het BNP bijdragen, moeten ook daadwerkelijk worden meegeteld, ongeacht óf en hoe zij aan de overheid worden gemeld. Een beschrijving van dit werk is te vinden in het Verslag van de Commissie aan de Raad en het Parlement over de toepassing van de richtlijn van de Raad over de vaststelling van het bruto nationaal product tegen marktprijzen(1).

In het kader van de Europese werkgelegenheidsstrategie heeft de Commissie een mededeling betreffende zwartwerk(2) uitgebracht, waarin voorstellen voor beleid op dit gebied zijn gedaan. In deze mededeling wordt zwartwerk gedefinieerd als alle betaalde werkzaamheden die wat hun aard betreft wettig zijn, maar niet worden gemeld aan de autoriteiten, een en ander met inachtneming van de verschillen in het rechtskader van de lidstaten.

(1) COM(96) 124 def.

(2) COM(98) 219 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1932/99

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Commissie

(14 oktober 1999)

Betreft: Dossier Mitrokhin betreffende een Italiaans spionagenet dat voor de geheime dienst van de Sovjetunie werkte

De overhandiging van het dossier Mitrokhin door de Britse regering heeft het bestaan van een uitgebreid spionagenet aan het licht gebracht, dat ten behoeve van de geheime dienst van een vijand van Italië en het vrije Europa op Italiaans grondgebied werkzaam was en controle en druk uitoefende op het Italiaanse overheidsapparaat, en wel tot in de hoogste institutionele, politieke en gouvernementele kringen.

Welke initiatieven denkt de heer Romano Prodi, voorzitter van de Commissie, te nemen om deze zaak zo snel mogelijk op te helderen?

Is de heer Prodi bereid om zo spoedig mogelijk stappen te ondernemen bij de Italiaanse regering, opdat alle elementen bekend worden gemaakt die de waarheid aan het licht kunnen brengen, en om zo nodig de regeringen van andere lidstaten te verzoeken om eventuele documenten te overleggen die verband houden met de onthullingen in het dossier Mitrokhin?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(18 november 1999)

De Commissie is van mening dat het door het geachte parlementslid aangesneden onderwerp in de eerste plaats onder de bevoegdheid valt van de desbetreffende lidstaat, die verantwoordelijk is voor justitie op zijn grondgebied. Krachtens titel VI van het EG-verdrag kunnen er maatregelen worden genomen om samenwerking op het gebied van strafzaken te vergemakkelijken. De werkzaamheden worden voortgezet teneinde een overeenkomst betreffende wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de lidstaten(1) af te ronden. Zodra de overeenkomst in werking is getreden, zou deze de samenwerking moeten vereenvoudigen en versnellen, ongeacht de aard van de gerechtelijk vervolgde misdaden en overtredingen. De Commissie is, wat haar betreft, niet voornemens in dit verband een specifiek initiatief voor contraspionage te nemen.

(1) PB C 251 van 2.9.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2439/99

van Ioannis Souladakis (PSE) aan de Commissie

(13 december 1999)

Betreft: Bescherming van Europese bedrijven in Kosovo

Tijdens de behandeling op 16 november 1999 van de mondelinge vraag H-0608/99 aan de Commissie over de bescherming van de belangen van EU-bedrijven in Kosovo verklaarde commissaris Patten dat hij niet op de hoogte was van druk op en bedreigingen tegen Europese bedrijven in Kosovo(1). Om de informatieleemte terzake op te vullen, heb ik hem persoonlijk een kopie bezorgd van de desbetreffende briefwisseling tussen het bedrijf Mytilineos en de heren Kouchner en Dixon. Verder heb ik hem verzocht zich te informeren over de huidige situatie en werking van de telecommunicatiesector in Kosovo opdat hij zich hierover een volledig beeld zou kunnen vormen.

Een goede communicatie tussen het Europees Parlement en de Commissie kan alleen maar bijdragen tot de bescherming van de EU-belangen waar deze eventueel worden bedreigd. Momenteel staan in Kosovo soevereine rechten van Europese bedrijven op het spel. De Griekse telecommunicatieorganisatie OTE en het Italiaanse STET International, die een participatie hebben van respectievelijk 20 % en 29 % in Srbija Telekom, lijden schade doordat aan Srbija Telekom verschuldigde taksen voor het gebruik van telecommunicatiediensten in Kosovo niet worden betaald, terwijl het UCK, met de steun van bepaalde krachten achter de schermen, erop aandringt dat deze twee bedrijven het vernielde netwerk zouden herstellen om het vervolgens te laten nationaliseren door Albanië, wat in strijd is met de internationale overeenkomsten. De flagrantste schending is evenwel zeer recent: een bijzondere commissie, waarin ook VN-vertegenwoordigers en Kosovo-Albanezen zitting hebben, heeft immers volkomen onwettelijk de rechten voor mobiele telefonie aan het Franse bedrijf Alcatel toegewezen. Deze rechten zijn echter exclusief in handen van OTE en STET International, zoals is overeengekomen in reeds van kracht zijnde internationale akkoorden die bepalen dat Kosovo deel uitmaakt van de vitale zone waar deze bedrijven hun activiteiten uitoefenen en dus ook winst kunnen maken.

Kan de Commissie meedelen hoe zij de wettelijke belangen van Europese bedrijven in Kosovo zal beschermen, die momenteel worden bedreigd door illegale circuits waarbij nu zelfs ook VN-functionarissen betrokken geraken, tegen hun mandaat in dat bepaalt dat ze de rechtsorde in de regio moeten handhaven?

(1) Volledig verslag van de vergadering van 16 november 1999, blz. 60.

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(9 december 1999)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2581/99

van Maurizio Turco (TDI) aan de Commissie

(16 december 1999)

Betreft: Tuchtprocedures tegen ambtenaren van de Europese Gemeenschappen sinds 1 januari 1998

Kan de Commissie onder verwijzing naar titel VI en bijlage IX van het Statuut van de ambtenaren van de Europese instellingen mededelen hoeveel tuchtprocedures sinds 1 januari 1998 tegen ambtenaren van de Europese instellingen zijn ingeleid en voor elke procedure vermelden:

- rang, verantwoordelijkheid en taken van de ambtenaar,

- de ten laste gelegde feiten,

- of er tijdelijke maatregelen zijn genomen en welke,

- of de ten laste gelegde feiten zijn aangetoond en welke sanctie is toegepast,

- indien de ambtenaar niets kon worden aangewreven, of en in hoeverre de proceskosten zijn vergoed overeenkomstig artikel 10 van bijlage IX bij het Statuut?

Kan zij tevens mededelen hoeveel procedures overeenkomstig artikel 89 zijn ingeleid, bij hoeveel procedures de ten laste gelegde feiten zijn aangetoond en welke sanctie is uitgesproken en kan zij tevens rang, verantwoordelijkheid en taken van de ambtenaar op het moment van de ten laste gelegde feiten vermelden?

Antwoord van de heer Kinnocknamens de Commissie

(3 februari 2000)

De Commissie stuurt de bijzonderheden van de tuchtprocedures die in de periode van januari 1998 tot en met november 1999 aanleiding hebben gegeven tot een tuchtmaatregel van het tot aanstelling bevoegde gezag, rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement.

Volgens het statuut kan een ambtenaar in het kader van een tuchtprocedure tijdelijk worden geschorst indien hem grove schuld ten laste kan worden gelegd. Sinds januari 1998 werden vier ambtenaren geschorst, van wie slechts één op 30 november 1999 nog steeds was geschorst.

In elf van deze tuchtprocedures werd de tuchtraad niet geraadpleegd.

De proceskosten die de Commissie in verband met deze tuchtprocedures heeft terugbetaald (artikel 10 van bijlage IX van het statuut), bedroegen in 1998 nul en in 1999 141 342 euro.

Tijdens de periode van januari 1998 tot en met november 1999 heeft één ambtenaar verzocht alle aanwijzingen betreffende de op hem toegepaste tuchtmaatregel (terugzetting in rang) uit zijn persoonsdossier te schrappen, zoals vastgesteld bij artikel 89 van het statuut. Het tot aanstelling bevoegde gezag heeft dit verzoek aanvaard.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1574/99 van Alonso Puerta (GUE/NGL) en Laura González Álvarez (GUE/NGL) aan de Commissie. Regionaal ontwikkelingsprogramma (ROP).



Publicatieblad Nr. 170 E van 20/06/2000 blz. 0038 - 0038



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1574/99 van Alonso Puerta (GUE/NGL) en Laura González Álvarez (GUE/NGL) aan de Commissie (1 september 1999) Betreft: Regionaal ontwikkelingsprogramma (ROP) Wat is de uiterste datum voor de indiening bij de Europese Unie van de regionale ontwikkelingsprogramma's voor de periode 2000-2006 door de lidstaten met regio's van doelstelling 1? Gecombineerd Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1574/99 en E-1575/99 (11 oktober 1999) Overeenkomstig artikel 15, lid 2, 2e alinea, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1) moeten de regionale ontwikkelingsplannen, tenzij anders geregeld met de betrokken lidstaat, uiterlijk vier maanden na de vaststelling van de lijst van in aanmerking komende zones worden ingediend. Daar de Commissie de lijst van onder doelstelling 1 vallende regio's op 1 juli 1999 heeft goedgekeurd, loopt de termijn voor de indiening van de plannen van doelstelling 1 op 1 november 1999 af. Op verzoek van de lidstaat kan deze termijn worden verlengd in overeenstemming met de Commissie teneinde de uitwerking van het plan te vergemakkelijken. (1) PB L 162 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2607/99

van Carlo Fatuzzo (PPE-DE) aan de Commissie

(22 december 1999)

Betreft: Audiotel-diensten van Telecom Italia S.p.A.

Telecom Italia S.p.A. heeft in Italië het monopolie voor de Audiotel die de gebruikers nuttige diensten verleent op het gebied van adviezen per telefoon, verschillende informatie, psychologie enz.

Telecom maakt misbruik van dit monopolie en betaalt de facturen van de firma's die deze diensten beheren wanneer het haar uitkomt en schort zelfs voor onbepaalde tijd de betaling van aanzienlijke bedragen op onder het vage voorwendsel van bepaalde onregelmatigheden.

In dat geval hebben de aldus benadeelde firma's niet eens de mogelijkheid zich te verdedigen en dreigen failliet te gaan met als gevolg het verlies van arbeidsplaatsen. Men vraagt zich af waarvoor dit nodig is.

Kan de Commissie mededelen of zij voornemens is dit te tolereren; of zij overweegt een onderzoek in te stellen naar het feit dat Telecom Italia S.p.A., Via Dalmazzo 15, Turijn, bij schrijven van 21 oktober 1999, nr. 0028084-01, de betaling heeft opgeschort van het bedrag dat verschuldigd was aan de firma Publiline S.r.l., Via Antiche Fornaci 66 te Cremona (Italië)?

Antwoord van de heer Monti Namens de Commissie

(20 januari 2000)

De Audiotel-dienst (Audiotex) is in Italië geliberaliseerd bij algemeen decreet nr. 420/95 inzake de vergunningen. Specifieke bepalingen zijn evenwel noodzakelijk voor het aanbieden van diensten met voorwaardelijke toegang. De Commissie heeft er herhaaldelijk bij de Italiaanse autoriteiten op aangedrongen dat zij spoedig deze voorwaarden zouden bekendmaken om aldus Audiotel-ondernemingen in de gelegenheid te stellen hun diensten aan te bieden, en blijft deze kwestie van nabij volgen.

Momenteel bieden desondanks een aantal ondernemingen reeds Audiotel-diensten aan via het net van Telecom Italia (oproepnummers beginnend met de codes 166 en 144). Telecom Italia factureert deze diensten aan de klant en staat een deel van het factuurbedrag af aan de dienstverlener. De onderneming Publiline is één van die dienstverleners.

Volgens de inlichtingen waarover de Commissie beschikt, zou Telecom Italia daadwerkelijk de doorstorting van aan haar abonnees gefactureerde bedragen aan Publiline hebben opgeschort op grond van een van de contractuele voorwaarden die de betrekkingen tussen beide ondernemingen beheersen. Terzelfder tijd zou het telecommunicatiebedrijf het geschil bij de Italiaanse rechter aanhangig hebben gemaakt.

De Commissie bemoeit zich in beginsel niet met zaken die aanhangig zijn bij nationale rechterlijke instanties. De nationale rechter kan echter de Commissie raadplegen over rechtsvragen in verband met de toepassing van de mededingingsregels in gevallen die haar zijn voorgelegd, zoals blijkt uit punt 38 van de bekendmaking van de Commissie van 13 februari 1993(1) betreffende de samenwerking tussen de Commissie en de nationale rechterlijke instanties bij de toepassing van de mededingingsregels.

(1) PB C 39 van 13.2.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2860/99

van Rolf Linkohr (PSE) aan de Commissie

(7 januari 2000)

Betreft: Elektriciteitscentrale Rheinfelden bevordering van grote waterkrachtinstallaties

De waterkrachtcentrale Rheinfelden is voornemens de capaciteit uit te breiden van 25,7 tot 116 megawatt. Deze uitbreiding moet in de plaats komen van de oude centrale uit 1898, die moet worden vernieuwd. De verbouwing moet medio 2003 beginnen, anders loopt de concessie op de waterrechten af en dus ook de toestemming voor de opwekking van elektriciteit op de oude locatie.

Grote waterkrachtcentrales vallen thans noch onder de Duitse noch onder de Europese hernieuwbare energievormen die gesteund worden. In de huidige situatie zou de noodzakelijke uitbreiding van de waterkrachtcentrale Rheinfelden niet kunnen worden verwezenlijkt. Wanneer grote waterkrachtcentrales zoals Rheinfelden uit economische overwegingen niet meer kunnen worden gebouwd, zal de Europese Unie nog grotere problemen krijgen om haar in Kyoto toegezegde verplichtingen ten aanzien van de CO2-beperking na te komen.

1. Is de Commissie op de hoogte van de kwestie Rheinfelden? Zijn er vergelijkbare gevallen uit andere landen?

2. Wat vindt de Commissie van deze kwestie?

3. Ziet de Commissie een mogelijkheid om deze kwestie te laten vallen onder de geplande richtlijn ter ondersteuning van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen op de interne stroommarkt?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(26 januari 2000)

De vergunningscriteria voor de bouw of verbouwing van elektriciteitscentrales vallen onder de bevoegdheid van de lidstaten. De Commissie is niet op de hoogte van de kwestie Rheinfelden.

De Commissie staat positief tegenover de ontwikkeling van waterkrachtcentrales maar de investeringsbesluiten worden genomen door de marktpartijen met toestemming van de betrokken autoriteiten.

De opneming van grootschalige waterkracht in de werkingssfeer van een voorstel voor een richtlijn ter bevordering van elektriciteit uit duurzame bron in het kader van de interne elektriciteitsmarkt wordt momenteel door de Commissie bestudeerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2606/99

van John Cushnahan (PPE-DE) aan de Commissie

(22 december 1999)

Betreft: Vervroegde pensionering

Kan de Commissie bevestigen of de betalingen in het kader van de nieuwe regeling inzake vervroegde pensionering volgend jaar zullen worden verhoogd? Zo ja, komen degenen die reeds een pensioen krachtens de oude regeling genieten hiervoor in aanmerking?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(18 januari 2000)

Op grond van de nieuwe Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw(1) kunnen de maximumbedragen worden verhoogd die voor subsidie van de Gemeenschap in aanmerking komen in het kader van de vervroegde uittreding, een maatregel die kan worden opgenomen in de programma's voor plattelandsontwikkeling die door de lidstaten voor de periode 2000-2006 worden ingediend. De verhoogde subsidie voor vervroegde uittreding zou alleen gelden voor nieuwe aanvragen voor toepassing van de regeling. Omdat verbintenissen die onder de nu geldende regeling Verordening (EEG) nr. 2079/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instelling van een communautaire steunregeling voor vervroegde uittreding in de landbouwsector(2) echter moeten worden opgenomen in de

nieuwe programma's voor plattelandsontwikkeling, is het niet volledig uitgesloten dat de steunbedragen voor personen die nu reeds van de vutregeling profiteren, worden verhoogd tot de hogere bedragen voor nieuwe aanvragers. Zo'n verhoging moet echter worden verantwoord aan de hand van de omstandigheden in de betrokken lidstaat. De verhoging van de maximumbedragen waarover subsidie van de Gemeenschap wordt toegekend en waartoe in de nieuwe verordening van de Raad is besloten, wettigt op zich geen verhoging van de betalingen in het kader van reeds aangegane verbintenissen.

(1) PB L 160 van 26.6.1999.

(2) PB L 215 van 30.7.1992.