ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1455/00

van Béatrice Patrie (PSE) aan de Commissie

(10 mei 2000)

Betreft: Richtlijn voedingssupplementen aangekondigd in het Witboek over voedselveiligheid

In haar Witboek over voedselveiligheid dat op 12 januari 2000 verschenen is (COM(1999) 719 def.) kondigt de Europese Commissie in paragraaf 105 aan dat zij uiterlijk in maart 2000 de Raad en het Europees Parlement een richtlijn inzake voedingssupplementen zal voorleggen.

Deze richtlijn moet gezien worden in het kader van een communautair voedselbeleid en in het perspectief van het komende Franse voorzitterschap van de Europese Unie, dat voeding tot zijn prioriteiten rekent. Tot dusver is deze richtlijn nog niet door het College van commissarissen goedgekeurd.

Is de Europese Commissie van zins deze tekst snel goed te keuren en aan de wetgevende communautaire macht voor te leggen?

Denkt de Commissie het advies van de wetenschappelijke comités inzake de maximale hoeveelheden voedingsstoffen die dagelijks kunnen worden opgenomen te volgen?

Is het waar dat de Europese Commissie terugkrabbelt onder druk van de farmaceutische industrie aan welke deze tekst niet aanstaat?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 juni 2000)

De Commissie heeft op 8 mei 2000 het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende voedingssupplementen(1) goedgekeurd en zal het binnenkort bij het Parlement en de Raad indienen.

Het voorstel voorziet in de goedkeuring van maximumgehalten aan nutriënten op grond van een aantal criteria. Een daarvan is veilige maximumgehalten aan vitamines en mineralen, vastgesteld aan de hand van een wetenschappelijke risicobeoordeling op basis van algemeen aanvaarde wetenschappelijke gegevens. De Commissie heeft het wetenschappelijk comité voor de menselijke voeding (SCF) om advies gevraagd over dergelijke gehalten aan vitamines en mineralen. Zoals altijd zal de Commissie haar volledige aandacht aan het advies van het SCF schenken.

(1) COM(2000) 222 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0559/00

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(29 februari 2000)

Betreft: Directe buitenlandse investeringen

Hoeveel bedroeg voor elk van de laatste vijf jaren het totaal van de directe buitenlandse investeringen in elke lidstaat? Welk deel daarvan bestond uit directe buitenlandse investeringen door andere lidstaten van de Europese Unie en door derde landen en hoeveel bedroeg in elk van de gevallen het aandeel van Japan en van de Verenigde Staten?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(19 april 2000)

De antwoorden op de door het geachte parlementslid gestelde vragen zijn opgenomen in drie statistische tabellen die rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement werden gestuurd.

Tabel 1 geeft een beeld van de directe buitenlandse investeringen die van 1994 tot 1999 in alle lidstaten werden gedaan (inkomende stromen), alsmede de door de verschillende lidstaten gedurende dezelfde periode uitgevoerde directe buitenlandse investeringen (uitgaande stromen).

Tabel 2 bevat de cijfers, voor het jaar 1998, van de in elke lidstaat gerealiseerde directe buitenlandse investeringen door a) de andere lidstaten (totaalcijfers), en b) alle derde landen samen (totaalcijfers). Wat de derde landen betreft, werden eveneens de specifieke waarden aangegeven van de door Japan en de Verenigde Staten gerealiseerde buitenlandse investeringen in elke lidstaat.

In tabel 3 zijn de cijfers gespecifieerd van de directe buitenlandse investeringen die elke lidstaat heeft uitgevoerd in de andere lidstaten.

Gezien de interesse van het geachte parlementslid in de directe buitenlandse investeringen in de Gemeenschap, wil ik zijn aandacht erop vestigen dat Eurostat onlangs een boek heeft gepubliceerd waarin de meeste recente statistische informatie op dit gebied is samengevat: (European Union direct investment 1999 Data 1988-1998. Theme 2: Economy and Finance)(1).

(1) ISBN 92-828-8310-8.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1339/00 van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie. Wetgeving inzake werknemersraadpleging.



Publicatieblad Nr. 374 E van 28/12/2000 blz. 0217 - 0217



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1339/00 van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie (4 mei 2000) Betreft: Wetgeving inzake werknemersraadpleging Is de Commissie van mening dat de aankondiging van Commercial Hydraulics Ultra Division d.d. 6 maart, dat het zijn fabriek in Cheltenham (Verenigd Koninkrijk) zal sluiten, waarbij 252 banen verloren gaan, en dat het nadat de aankondiging was gedaan de werknemers zou gaan raadplegen, strookt met de geest van de wetgeving inzake werknemersraadpleging? Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie (5 juni 2000) Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op zijn schriftelijke vraag E-0883/00(1). (1) Zie blz. 178.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1105/00

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(7 april 2000)

Betreft: Gevolgen van de blootstelling aan asbest

In West-Europa werd gedurende de jaren '70 het gebruik van asbest verboden. Desondanks zoals een Italiaanse heeft opgemerkt blijven de gevolgen van de blootstelling gedurende de laatste decennia van verschillende groepen werknemers aan asbest toenemen. Het duurt nl. jaren, voordat door de carcinogene werking van asbest een klinisch aantoonbare tumor tot ontwikkeling is gekomen. In de VS, waar asbest ongeveer 20 jaar vroeger dan bij ons is verboden, is de piek van de mesothelioomvorming reeds bereikt. In Europa breidt deze epidemie zich momenteel uit, waarbij wordt voorspeld dat het aantal sterfgevallen ten gevolge hiervan in de komende 20 jaar zal verdubbelen.

Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen om deze voorspelling onder ogen te zien en de gezinnen van de getroffen werknemers bij te staan?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(15 juni 2000)

De Commissie deelt de zorg van de geachte afgevaardigde over de gezondheidseffecten van asbest. Er bestaat reeds een belangrijk corpus van communautaire wetgeving dat de bescherming van de gezondheid van de werknemers en het publiek tegen de effecten van asbest beoogt. Met name Richtlijn 83/477/EEG van de Raad van 19 september 1983 betreffende de bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan asbest op het werk (tweede bijzondere richtlijn in de zin van artikel 8 van Richtlijn 80/1107/EEG)(1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/382/EEG van de Raad van 25 juni 1991(2), heeft betrekking op de bescherming van op het werk aan asbest blootgestelde werknemers.

In reactie op de conclusies van de Raad van 7 april 1998 over dit onderwerp(3) stelt de Commissie thans een voorstel tot wijziging van voornoemde richtlijn op om met name de beschermende maatregelen meer te richten op degenen die de meeste risico's lopen, om de opleiding en de voorlichting van de betrokken werknemers te verbeteren, om de grenswaarden voor toelaatbare concentraties in de lucht op de werkplek te verlagen en om de evaluatie van asbestvezels te herzien.

Hoewel Aanbeveling 90/326/EEG van de Commissie aan de lidstaten van 22 mei 1990 betreffende de goedkeuring van een Europese lijst van beroepsziekten(4) naar alle door blootstelling aan asbest veroorzaakte ziekten verwijst, vallen de compensatie voor beroepsziekten en de mogelijke hulp aan de gezinnen van getroffen werknemers onder de bevoegdheid van de lidstaten.

(1) PB L 263 van 24.9.1983.

(2) PB L 206 van 29.7.1991.

(3) PB C 142 van 7.5.1998.

(4) PB L 160 van 26.6.1990.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0076/00

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Commissie

(24 januari 2000)

Betreft: Mogelijke uitsluiting van de gemeenten Barberino, Tavernelle, S. Casciano van de gebieden van het project Leader plus

In oktober jl. hebben de acht gemeenten van de Chiantistreek bij Florence en Siena de programmatische conferentie voor de ontwikkeling van de Chiantistreek opgezet met het oogmerk de streek te doen klasseren als landelijk gebied. Het belangrijkste doel was de communautaire financiering van het project Leader plus te kanaliseren door samenwerking met de lokale actiegroep Eurochianti, die reeds verschillende jaren bestaat.

Hoewel het bedrijfsleven en de bedrijfsorganisaties in de streek enthousiast waren, dreigen de gemeenten Barberino, Tavernelle en S. Casciano nu door politieke beslissingen van de regio Toscane te worden uitgesloten van het gebied dat voor financiering uit Leader plus in aanmerking komt.

Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen om ervoor te zorgen dat deze gemeenten niet om politieke redenen worden uitgesloten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(15 februari 2000)

In de ontwerp-richtsnoeren voor het communautaire initiatief betreffende de ontwikkeling van het platteland (Leader+) die de Commissie op 13 oktober 1999 heeft goedgekeurd, wordt bepaald wat de geografische spreiding betreft dat alle plattelandsgebieden voor steun in aanmerking komen. Slechts een beperkt aantal gebieden kan evenwel voor communautaire steun in aanmerking komen, na een doorzichtige, objectieve en strenge selectieprocedure teneinde ervoor te zorgen dat de communautaire middelen worden geconcentreerd op de meest belovende voorstellen van proefprojecten en het hefboomeffect daarvan maximaal wordt benut.

Het is aan de overheid van de lidstaten in het Italiaanse geval aan de regio's de meest passende selectieprocedures en -criteria voor te stellen om het bestek voor de aan de toepassing van Leader+ geïnteresseerde plaatselijke groepen af te bakenen. In de ontwerp-richtsnoeren van de Commissie worden de selectiecriteria vastgesteld die een minimumpakket vormen, en moeten worden aangevuld door specifieke criteria waarin rekening wordt gehouden met de bijzondere behoeften van de regio en met de te verwezenlijken doelstellingen: deze criteria vormen een integrerend deel van het programma en moeten door de Commissie worden goedgekeurd. De lidstaten kunnen de toepassing van Leader+ beperken tot bepaalde plattelandsgebieden, op voorwaarde dat zij deze beperking rechtvaardigen aan de hand van met de doelstellingen van hun plattelandsontwikkelingsbeleid coherente criteria.

De Commissie zal toezien op de strikte inachtneming van genoemde voorwaarden bij de goedkeuringsprocedure van de programma's Leader+.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1078/00

van Cristiana Muscardini (UEN) en Francesco Turchi (UEN) aan de Commissie

(7 april 2000)

Betreft: Geen publicatie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen, serie C, van de verklarende richtlijn van 19 juli 1999 (COM(1999) 372 def.)

Na de gemanipuleerde vertalingen in het Duits van de verklarende richtlijn van 19 juli 1999 (COM(1999) 372 def.) inzake het vrije verkeer van de burgers uit de Gemeenschap in de landen van de Unie blijkt nu ook dat het genoemde document, waarvan de brontekst in het Frans is gesteld, niet gepubliceerd is in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen, serie C, waarin de mededelingen en bekendmakingen van dit type dienen te verschijnen.

De Commissie laat dus na om bekendheid te geven aan rechtmatige beslissingen die de instellingen van de lidstaten vervolgens moeten omzetten om zich naar de communautaire rechtsregels te voegen. Is zij, gezien bovenstaande overwegingen, van plan op te treden om een ernstig probleem, dat de onaantastbare rechten van de Italiaanse emigrantengemeenschap in Duitsland in het gedrang brengt, op te helderen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(23 mei 2000)

De geachte parlementsleden vragen waarom de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de voor burgers van de Unie geldende bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing en verblijf die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid(1), niet werd gepubliceerd in reeks C van het Publicatieblad.

De geachte parlementsleden worden eraan herinnerd dat de bekendmaking van mededelingen van de Commissie in het Publicatieblad niet verplicht is.

In dit geval is de mededeling in alle talen on line op Europa, de server van de Commissie, op het volgende adres beschikbaar:

http://europa.eu.int/comm/internal_market/en/people/right/index.htm.

(1) COM(1999) 372 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0372/00

van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie

(8 februari 2000)

Betreft: Naleving van artikel 33 EGV in het VK

Vindt de Commissie dat het Verenigd Koninkrijk voldoet aan zijn verplichtingen krachtens artikel 33, lid 1, sub b) van het EG-Verdrag in de geconsolideerde versie van na Amsterdam?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(25 februari 2000)

Artikel 33 (voorheen artikel 39) van het EG-verdrag vermeldt de doeleinden van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Zoals het Hof van Justitie heeft verklaard, moeten de instellingen van de Gemeenschap bij de vaststelling van de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten in het kader van het EG-verdrag ervoor zorgen dat de verschillende in artikel 33 genoemde doeleinden, die onderling tegenstrijdig kunnen blijken, voortdurend in harmonie worden nagestreefd en kunnen zij, indien nodig, één van deze doeleinden tijdelijk voorrang geven om in te spelen op de economische factoren of omstandigheden. Het Hof heeft meer dan eens verwezen naar de uitgebreide discretionaire bevoegdheden van de instellingen van de Gemeenschap in dit opzicht.

Geen van de in artikel 33 genoemde doeleinden is bijgevolg op zich een geschikte maatstaf aan de hand waarvan over de handelingen van een individuele lidstaat een oordeel mag worden geveld, hetgeen de Commissie dus ook nooit mag doen. De lidstaten moeten uiteraard bij de toepassing van het gemeenschappelijk landbouwbeleid in het kader van hun bevoegdheden rekening houden met de algemene principes van het gemeenschapsrecht en de regelgeving van de Gemeenschap, en de Commissie moet erop toezien dat de specifieke regelgeving wordt nageleefd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0430/00

van Pat Gallagher (UEN) aan de Commissie

(23 februari 2000)

Betreft: Ontwikkeling, validatie en wettelijke goedkeuring van alternatieven voor dierproeven

Op 22 oktober 1997 heeft het Europees Parlement het verslag-Roth-Behrendt (A4-0277/1997(1)) goedgekeurd waarin er bij de Commissie onder andere op werd aangedrongen:

- onverwijld met een voorstel te komen voor een verbod op het testen van cosmetische eindproducten;

- spoedig stimulerende maatregelen te nemen om een nieuwe impuls te geven aan de ontwikkeling van alternatieve methoden.

Kan de Commissie meedelen welke maatregelen intussen zijn genomen of wat zij gaat ondernemen om tegemoet te komen aan de verlangens van het Parlement die in het verslag zijn vervat?

Is de Commissie voorstandster van een volledig verbod op het nemen van dierproeven voor het testen van eindproducten en zo ja, welk tijdschema en welke strategie heeft zij voor ogen om tot een dergelijk verbod te komen?

Kan de Commissie meedelen welke stappen zij, in samenwerking met het directoraal-generaal onderzoek via het kaderprogramma of anderszins, gaat nemen om de ontwikkeling van alternatieven te bevorderen?

(1) PB C 339 van 10 november 1997, blz. 47.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 maart 2000)

De Commissie werkt momenteel aan een ontwerpvoorstel voor een richtlijn van het Parlement en de Raad teneinde Richtlijn 76/768/EEG van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten(1) voor de zevende maal te wijzigen. In zijn huidige vorm introduceert het ontwerp een permanent en definitief verbod op het uitvoeren van dierproeven voor cosmetische eindproducten op het grondgebied van de lidstaten. Dit voorstel zou in overeenstemming zijn met het door het geachte parlementslid genoemde verzoek van het Parlement. De voorgestelde datum voor de inwerkingtreding van dat verbod zou de datum van inwerkingtreding van de richtlijn zijn.

De Commissie neemt maatregelen om het onderzoek naar de ontwikkeling en validering van alternatieve methoden op het gebied van cosmetische producten te blijven stimuleren. Het vijfde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie 1998-2000(2) bevat bepalingen inzake dergelijk onderzoek. Met name in het kader van de derde kernactiviteit De cel als fabriek van het specifieke programma Kwaliteit van het bestaan en beheer van de biologische hulpbronnen steunt de Commissie de ontwikkeling van nieuwe tests voor in-vitrodiagnose en selectie ter vervanging van dierproeven.

(1) PB L 262 van 27.9.1976.

(2) PB L 26 van 1.2.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0094/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 januari 2000)

Betreft: Mogelijke fusie tussen de scheepswerven Astano en Bazãn in Galicië

De president van het staatsbedrijf Astano in Galicië heeft verklaard dat met het oog op het voortbestaan van zijn bedrijf een fusie met een ander staatsbedrijf, Bazãn, tot de mogelijkheden behoort. Laatstgenoemd bedrijf heeft eveneens een vestiging in de buurt van Ferrol. Door een dergelijke fusie zou Astano de bouw van conventionele schepen kunnen hervatten. Kan de Commissie een dergelijke mogelijkheid bevestigen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(25 februari 2000)

De mogelijkheid van een fusie tussen Astano en Bazán is een zaak voor de Spaanse regering. De Commissie dient er echter wel op toe te zien dat de communautaire voorschriften inzake de steunverlening aan de scheepsbouw in acht worden genomen.

Met betrekking tot de mogelijke gevolgen zij opgemerkt dat een dergelijke fusie de thans geldende beperkingen voor de activiteiten van Astano onverlet laat. Zoals de Commissie uiteengezet heeft in haar antwoord op schriftelijke vraag E-0095/00(1) en eerdere soortgelijke vragen van het geachte Parlementlid, had de Commissie in 1997 als voorwaarde gesteld voor de goedkeuring van aanzienlijke staatssteun aan de openbare scheepswerven in Spanje, dat de Astano-werf gesloten zou blijven voor scheepsbouwactiviteiten.

(1) Zie blz. 176.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0186/00

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(31 januari 2000)

Betreft: Ongecontroleerd storten van radioactieve stoffen in Albanië en het zuiden van de Balkan

Op een recente ontmoeting in Rome hebben de Griekse minister van Ruimtelijke Ordening en de Italiaanse minister van Binnenlandse Zaken (in aanwezigheid van hun Albanese collega) hun bezorgdheid uitgesproken over de mogelijke verontreiniging van de Adriatische Zee door pogingen tot ongecontroleerd storten van radioactieve stoffen en hebben zij besproken hoe de illegale handel in radioactieve stoffen en het doorsluizen ervan naar Albanië en het zuiden van de Balkan kan worden aangepakt. Kan de Commissie antwoorden op de volgende vragen.

1. Over welke informatie beschikt zij in verband met de illegale handel in radioactieve stoffen in Albanië en andere landen op de Balkan?

2. Welke maatregelen denkt zij te nemen om de verontreiniging van de Adriatische Zee door het ongecontroleerd storten van radioactieve stoffen te beperken?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(14 maart 2000)

1. De Commissie ontvangt geregeld informatie over door de autoriteiten ontdekte gevallen van sluikhandel in kernmateriaal en radioactieve stoffen. De Commissie is zich bewust van de specifieke problemen die zich het het voormalige Joegoslavië en Albanië voordoen. De dienst Stralingsbescherming van het directoraat-generaal Milieu heeft daarom een uitgebreid bewustmakings- en opleidingsprogramma opgezet met, onder andere, als doel de Balkan-Staten doeltreffende maatregelen ter bestrijding van de sluikhandel in kernmateriaal te helpen uitwerken.

Er bestaat eveneens een onder de Academie voor Wetenschappen van Albanië ressorterend Instituut voor Kernfysica. Dit instituut heeft twee controleteams opgezet bij de douanediensten van Durres en Tirana. Bedoelde teams houden zich, inter alia, bezig met de sluikhandel in radioactieve afvalstoffen.

2. Met betrekking tot de Adriatische zee verklaren de Albanese autoriteiten geen kennis te hebben van verontreiniging door het storten van radioactieve stoffen.

In de onderhandelingsrichtsnoeren voor de toekomstige stabilisatie- en associatieovereenkomst met de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (VJRM) wordt het verscherpen van het toezicht en de controle op het transport van gevoelig materiaal, met inbegrip van kernmateriaal, aangewezen als een voor samenwerking in aanmerking komend gebied.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0185/00 van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie. Niet-toepassing door Griekenland van richtlijn 92/43.



Publicatieblad Nr. 280 E van 03/10/2000 blz. 0197 - 0197



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0185/00 van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie (31 januari 2000) Betreft: Niet-toepassing door Griekenland van richtlijn 92/43 Krachtens arrest C-329/96 werd Griekenland veroordeeld voor het niet tijdig nemen van maatregelen tot omzetting van richtlijn 92/43(1) inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna. Kan de Commissie meedelen of Griekenland naar aanleiding van deze veroordeling deze richtlijn heeft toegepast en indien niet, welke stappen zij denkt te ondernemen om de Griekse wetgeving aan de communautaire aan te passen? (1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7. Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie (22 februari 2000) Ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van 26 juni 1997(1) hebben de Griekse autoriteiten de Commissie in januari 1999 in kennis gesteld van het gezamenlijk ministerieel besluit nr. 33318/3028 van 11 december 1998, waarbij Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna in Grieks recht wordt omgezet. (1) Zaak C-329/96.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0310/00

van Lutz Goepel (PPE-DE) aan de Commissie

(11 februari 2000)

Betreft: Studies van het Instituut voor handels- en consumentenrecht in opdracht van de Commissie

Kan de Commissie meedelen welke studies door het Instituut voor het Europees handels- en consumentenrecht in Berlijn tussen 1991 en 1999 in opdracht van de Europese Commissie zijn verricht?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(16 maart 2000)

In de periode van 1991 tot 1999 heeft het Directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming drie studies laten uitvoeren door het Instituut voor het Europese handels- en consumentenrecht (Vereinigtes Institut für Europäisches Wirtschafts-und Verbraucherrecht).

De eerste studie had betrekking op het verzamelen en analyseren van de jurisprudentie in Duitsland over oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten. De waarde van de in 1995 gesloten overeenkomst bedroeg 81.000. De tweede studie had betrekking op de huis-aan-huisverkoop, de piramideverkoop en de multilevel marketing. De waarde van de in 1998 gesloten overeenkomst bedroeg 67.900. De derde studie had betrekking op de haalbaarheid van een algemeen wetgevend kader inzake eerlijke handel. De waarde van de in 1999 gesloten overeenkomst bedroeg 78.400.