SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1088/98

van Klaus Lukas (NI) aan de Commissie

(7 april 1998)

Betreft: EU-bijdragen

Volgens een verslag in het dagblad "Die Presse" (27 februari 1998) is het hoofd van de vertegenwoordiging van de Europese Commissie in Wenen van mening dat Oostenrijk een grotere bijdrage zou kunnen leveren. Dat zou het gevolg zijn van het feit dat Oostenrijk het op vijf na rijkste land van de Europese Unie is, maar uitgaande van de bijdrage per hoofd van de bevolking pas op de zevende plaats komt.

Kan de Commissie mededelen hoe de publieke uitspraak van het hoofd van de vertegenwoordiging van de Commissie in Wenen, de heer Wolfgang Streitenberger, moet worden opgevat, dat Oostenrijk meer zou kunnen bijdragen en in vergelijking tot zijn inkomen per hoofd van de bevolking te weinig bijdraagt aan de begroting van de Europese Unie?

Moet Oostenrijk er derhalve van uitgaan dat het meer moet gaan betalen?

Waarom pleit de heer Streitenberger als vertegenwoordiger van de Europese Commissie voor een herverdeling van de EU-bijdragen terwijl de Commissie in Agenda 2000 uitgaat van constante percentages voor de middellange termijn?

Heeft de heer Streitenberger een mandaat voor dit soort uitlatingen?

Zo ja, hoe ziet volgens de Commissie de contributie-omslag er precies uit?

Zo nee, welke maatregelen denkt de Commissie te nemen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(5 juni 1998)

De in het dagblad "Die Presse" van 27 februari 1998 gepubliceerde gegevens zijn juist. Oostenrijk is op basis van zijn bruto nationaal product (BNP) per hoofd van de bevolking inderdaad de vijfde lidstaat van de Europese Unie en komt op de zevende plaats als gaat om de totale bijdrage aan de communautaire begroting in 1997. Deze gegevens moeten echter zorgvuldiger worden bestudeerd voordat een conclusie kan worden getrokken inzake de bijdrage van Oostenrijk aan de communautaire begroting.

De criteria voor de vaststelling van de bijdragen aan de communautaire begroting zijn uiteengezet in het meest recente eigen-middelenbesluit, dat van oktober 1994 dateert. De communautaire begroting wordt gefinancierd door middel van douanerechten en landbouwheffingen (die gewoonlijk de "traditionele" eigen middelen of TEM worden genoemd), een nationale bijdrage die aan de hand van van een geharmoniseerde BTW-grondslag wordt berekend, en een nationale bijdrage op basis van het BNP.

De omvang van de door de lidstaat geïnde douanerechten en landbouwheffingen houdt voornamelijk verband met zijn geografische ligging en is bijgevolg niet afhankelijk van zijn vermogen om aan de communautaire begroting bij te dragen. Het bedrag van de in Oostenrijk geïnde douanerechten is veel lager dan dat in andere lidstaten van vergelijkbare omvang die over grote havenfaciliteiten beschikken. Daarentegen zijn de BTW- en BNP-bijdragen afhankelijk van de financiële draagkracht van de betrokken lidstaat. De bijdrage van Oostenrijk uit hoofde van deze twee eigen middelen komt overeen met zijn relatieve welvaart. Deze overwegingen verklaren het verschil waarop in het artikel van "Die Presse" wordt gewezen, en dat in de eerste alinea van dit antwoord in herinnering wordt gebracht.

Het huidige stelsel blijft van kracht tenzij het bij een eenstemmig besluit van de lidstaten wordt gewijzigd. Bijgevolg zal de toekomstige ontwikkeling van de bijdragen blijven afhangen van de economische ontwikkelingen, in het bijzonder van de BTW-ontvangsten en het BNP van Oostenrijk. Een toename van de totale bijdragen is echter ook het gevolg van een stijging van de totale uitgaven. In de afgelopen jaren zijn de uitgaven van de Gemeenschap zeer langzaam gestegen. De aanwending van de uit het vorige begrotingsjaar beschikbare overschotten leidde zelfs tot de daling van de Oostenrijkse bijdrage in 1998, waarop in het artikel van "Die Presse" wordt gewezen.

Overeenkomstig artikel 10 van Besluit 94/728/EG, Euratom van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen(1) is de Commissie voornemens vóór de herfst van dit jaar een verslag te publiceren over de werking van het huidige financieringsstelsel. In dit verslag zal onder meer de kwestie van de zogenaamde begrotingsonevenwichtigheden worden besproken.

(1) PB L 293 van 12.11.1994.