ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2742/02

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 september 2002)

Betreft: Geen Griekse versie van de Inforegio-website

De Inforegio-website biedt de bezoeker interessante informatie over het regionaal beleid en de in elke lidstaat op dit vlak behaalde successen. Van de aan Griekenland gewijde pagina (http://www.europa.eu.int/comm/regional_policy/projects/stories/search.cfm) bestaat evenwel geen Griekse versie, hetgeen betekent dat Grieken die op deze site informatie over hun eigen land zoeken deze alleen in een andere taal kunnen krijgen.

Kan de Commissie aangeven wat de redenen zijn van deze ernstige omissie? Is de Commissie van plan om dit soort informatie in de toekomst ook in het Grieks aan te bieden?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(4 november 2002)

Tot februari 2002 was de Inforegio-website, die is gewijd aan het regionaal beleid van de Unie, ondergebracht bij een particuliere organisatie. Daarna is deze naar de Europaserver van de Commissie overgeplaatst. Tegen deze achtergrond spant de Commissie zich in om, rekening houdend met de beschikbare begrotingsmiddelen en de technische beperkingen, het aantal online geplaatste documenten in alle officiële talen van de Unie uit te breiden. De op de Inforegio-website gepresenteerde voorbeelden van goede praktijken waarnaar het geachte parlementslid verwijst, zullen in de komende maanden eveneens in de Griekse taal worden gepubliceerd. Een nieuwe reeks voorbeelden zal in het voorjaar van 2003 op de Inforegio-site direct in de Griekse taal worden gepubliceerd. Deze voorbeelden zullen eveneens worden opgenomen in een brochure die zal zijn gewijd aan de steunmaatregelen in het kader van de structuurfondsen in Griekenland. Deze brochure wordt door de Commissie uitgebracht ter gelegenheid van het halfjaarlijkse voorzitterschap van de Raad door Griekenland.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3312/02

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(22 november 2002)

Betreft: Gebruik van communautaire middelen voor centra voor grensoverschrijdende gezondheidszorg in Griekenland

In een tijd waarin diverse besmettelijke ziekten (met name tuberculose en besmettelijke hepatitis) weer opflakkeren in Griekenland moeten we vaststellen dat de vier centra voor grensoverschrijdende gezondheidszorg die in Griekenland met communautaire middelen zijn opgezet, niet functioneren. Deze centra zouden het eerste stadium kunnen zijn in de controle op en de zorgverlening aan de economische vluchtelingen die massaal het land binnenkomen en aan deze besmettelijke ziekten lijden.

Hoeveel geld heeft de EU precies ter beschikking gesteld voor de bouw van deze centra? Waarom functioneren deze centra nog niet? Weet de Commissie op welke manier de middelen die aan Griekenland waren gegeven voor de bouw van deze centra, ter beschikking zijn gesteld? Welke sancties kunnen eventueel aan Griekenland worden opgelegd?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(7 januari 2003)

In het kader van het communautaire initiatief Interreg II onderdeel Grensoverschrijdende samenwerking voor de periode 1994-1999 zijn de volgende grensoverschrijdende centra voor gezondheidszorg ten belope van 70 % gecofinancierd uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO):

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Volgens de gegevens van de bevoegde nationale autoriteiten zijn de projecten afgerond en zijn de materiële realisaties die in het communautaire programma waren opgenomen, opgeleverd en functioneel geacht. Volgens dezelfde gegevens zullen deze centra operationeel worden zodra voldoende personeel in dienst is genomen. De indienstnemingsprocedure is aan de gang.

Griekenland heeft de Commissie nog niet verzocht het betrokken programma financieel af te sluiten. Overeenkomstig de communautaire regelgeving zouden dergelijke verzoeken voor de bijstandsverlening voor de periode 1994-1999 uiterlijk op 31 maart 2003 moeten worden ingediend.

Als Griekenland een dergelijk verzoek indient, zal de Commissie de bij de verordeningen vereiste elementen voor de afsluiting van een programma, met inbegrip van het eindverslag, onderzoeken en zal zij geval per geval besluiten welk gevolg moet worden gegeven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2163/02

van Daniel Hannan (PPE-DE) aan de Commissie

(18 juli 2002)

Betreft: Europese Centrale Bank reclamecampagne

De Europese Centrale Bank heeft in Groot-Brittannië folders uitgegeven en televisiereclame uitgezonden met de slogan De euro onze munt. Dat is feitelijk onjuist en kan dus als loutere reclame voor de enige munt in plaats van als informatiecampagne worden beschouwd. Kan de Commissie meedelen op grond van welke wettelijke basis in de verdragen de ECB in een EU-lidstaat reclame voor de enige munt mag maken? Wat zouden de consequenties op Europees niveau zijn indien geen wettelijke basis wordt gevonden? Welke actie kan een land met strenge politieke basisregels in overeenstemming met de verdragen tegen de ECB nemen als het van oordeel is dat de bank de verkiezingen heeft beïnvloed laten we zeggen in de periode vóór een referendum over de enige Europese munt?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(23 september 2002)

Aangezien informatiecampagnes derden rechten noch verplichtingen opleggen en per definitie alleen informatie verstrekken, behoeven zij in het algemeen geen specifieke wettelijke basis. Toch is deze informatiecampagne een logisch gevolg van de essentiële taak van de Europese Centrale Bank (ECB), namelijk de machtiging van de uitgifte van bankbiljetten binnen de eurozone (artikel 106 van het Verdrag en artikel 16 van de Statuten van het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB) en van de ECB). Informatiecampagnes van de Bank over de invoering van de euro in een zone van 12 van de 15 lidstaten vereist enkel een voorafgaande goedkeuring door de Raad van bestuur van de ECB.

Aangezien de euro een internationale munt is, waarvan de gevolgen de grenzen van deze 12 lidstaten ruimschoots overschrijden, beogen dergelijke informatiecampagnes eveneens het publiek buiten de eurozone informatie te verstrekken, met name over het uiterlijk van de nieuwe bankbiljetten en muntstukken alsmede over de beveiligingskenmerken van deze bankbiljetten. De Britse regering en de Bank of England, die lid is van het Europees Stelsel van Centrale Banken, voeren eveneens regelmatig soortgelijke informatiecampagnes.

Met het oog daarop werd een internationale versie van een publieke informatiebrochure over de euro van de ECB behalve in de 11 officiële talen van de Unie vertaald in 23 andere talen en ter beschikking gesteld van het publiek buiten de eurozone.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3478/02

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(6 december 2002)

Betreft: Discriminatie op grond van nationaliteit in Bayeux (Frankrijk)

In een museum in Bayeux (Frankrijk) krijgen gezinnen korting op de entreeprijs. Deze lagere entreeprijzen gelden echter alleen voor Franse gezinnen.

1. Gaat het hier om een verboden discriminatie op grond van nationaliteit (artikel 12 van het EG-Verdrag)?

2. Zo ja, wat denkt de Commissie hiertegen te doen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 januari 2003)

Het geachte parlementslid heeft een vraag gesteld over de entreeprijzen voor gezinnen van een museum in Bayeux, die afhangen van de nationaliteit van het gezin.

De vraag bevat onvoldoende informatie over de specifieke voorwaarden waaronder verschillende regels voor de toegang tot dit museum worden toegepast. De Commissie wijst er echter op dat de in artikel 49 van het EG-Verdrag neergelegde vrijheid van dienstverrichting volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie in beginsel ook impliceert dat degenen te wier behoeve diensten worden verricht, waaronder toeristen, zich vrijelijk naar een andere lidstaat kunnen begeven om aldaar onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van die lidstaat van de betrokken diensten gebruik te maken. Het Hof heeft uitdrukkelijk bepaald dat discriminatie op grond van nationaliteit bij het heffen van toegangsprijzen voor musea krachtens de artikelen 12 en 49 van het EG-Verdrag verboden is.(1) Het Hof heeft bepaald dat museumbezoek een van de redenen is waarom toeristen, als ontvangers van diensten, besluiten zich naar een andere lidstaat te begeven, en dat er derhalve een nauw verband bestaat tussen het hun krachtens het EG-Verdrag toekomende recht op vrij verkeer en de voorwaarden voor toegang tot musea. Discriminatie op het gebied van de toegang tot musea kan invloed hebben op de voorwaarden waaronder diensten worden ontvangen, zoals hun prijs, en daardoor ook op het besluit van bepaalde personen om het land te bezoeken(2).

(1) Arrest van 15 maart 1994 in zaak C-45/93, Commissie tegen Koninkrijk Spanje.

(2) Arrest van 15 maart 1994 in zaak C-45/93, Commissie tegen Koninkrijk Spanje.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1773/02

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juni 2002)

Betreft: 9 mei Feestdagen

Vindt de Commissie het niet gepast om 9 mei tot een dag van vreugde over de oprichting van de Unie en tot een dag voor de vrede uit te roepen en in te voeren als een voor alle lidstaten verplichte feestdag?

Zou het niet tegelijk zinvol zijn alle feestdagen in de lidstaten af te schaffen die met gebeurtenissen tijdens oorlogen verband houden?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(18 juli 2002)

De Commissie viert elk jaar de 9e mei, een voor de Unie zeer belangrijke dag. In samenwerking met de nationale autoriteiten organiseert zij vieringen in alle lidstaten, zulks op aangepaste wijze.

De Unie heeft geen bevoegdheid om een Europese feestdag uit te roepen; eventueel zou dat mogelijk zijn via een vrij akkoord tussen de lidstaten. Derhalve kan de Commissie de lidstaten niet voorstellen nationale feestdagen af te schaffen die in de traditie van elke lidstaat verankerd zijn. Het geachte parlementslid zal evenwel vaststellen dat de feestdagen in kwestie, ook al roepen zij herinneringen op aan verschrikkelijke conflicten in Europa en onderlinge slachtpartijen, en steeds meer oproepen om bepaalde ideologieën af te wijzen, terwijl het feit dat in tegenstelling met de naar voren gebrachte evenementen, de Europeanen steeds meer aandacht besteden aan de enigheid, in plaats van aan verdeling en conflicten. Steeds meer nemen vertegenwoordigers van voormalige vijanden deel aan vieringen die precies daarop gericht zijn. De Commissie is van oordeel dat deze evolutie van nationale viering zeer positief is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2981/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(23 oktober 2002)

Betreft: Maatregelen om ongelukken in de visserij tegen te gaan

Het Europees Parlement heeft op 5 april 2001 een resolutie aangenomen over veiligheid en oorzaken van ongevallen in de visserij(1). In deze resolutie wordt er bij de lidstaten die dit nog niet hebben gedaan op aangedrongen het Protocol van Torremolinos en het Internationaal Verdrag betreffende de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst (STCW-F), beide van de Internationale Maritieme Organisatie, en de IAO- en FAO-Verdragen inzake veiligheid bij visserijactiviteiten en arbeidsvoorwaarden, te ratificeren, zodat deze verdragen in werking kunnen treden en wereldwijd kunnen bijdragen aan de veiligheid in de visserijsector.

Is er nog een lidstaat die dit protocol en deze overeenkomst inmiddels heeft geratificeerd?

Welke lidstaten hebben nog niet geratificeerd?

(1) PB C 21 E van 24.1.2002, blz. 359.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 december 2002)

Het Protocol van Torremolinos van 1993 is tot dusver door zes landen geratificeerd: Denemarken, Spanje, Ierland, Italië, Nederland en Zweden, terwijl het Internationaal Verdrag betreffende de Normen voor Zeevarenden inzake Opleiding, Diplomering en Wachtdienst (STCW-F) alleen door Denemarken is geratificeerd.

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, is het Verdrag (C134) van de Internationale Arbeidsorganisatie inzake Veiligheid bij Visserijactiviteiten van 1970 reeds geratificeerd door acht lidstaten: Denemarken, Duitsland, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Italië, Finland en Zweden.

Er is de Commissie niets bekend over verdragen in het kader van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) van de Verenigde Naties inzake veiligheid van de visserijactiviteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2446/02

van Nirj Deva (PPE-DE) aan de Commissie

(29 augustus 2002)

Betreft: Onderhandelingen over de algemene overeenkomst betreffende de handel in diensten GATS

Kan de Europese Commissie haar zienswijzen op de hervormingen die wenselijk zijn in de algemene overeenkomst inzake de handel in diensten bekend maken vóór het debat van het Europees Parlement in november a.s.? Denkt ze meer in het bijzonder haar wensen kenbaar te maken aan de leden van het Europees Parlement, samen met de manier waarop die wensen geformuleerd zijn?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(23 september 2002)

De Commissie heeft in december 2000 sectoriële voorstellen aan de Wereldhandelsorganisatie (WTO) gedaan waarin zij haar onderhandelingsdoelstellingen uiteenzet voor de 12 dienstensectoren die door de GATS worden bestreken, en in maart 2001 werd een mededeling over de algemene doelstellingen van de Gemeenschap voor de onderhandelingen voorgelegd. Deze documenten zijn sinds het voorjaar van 2001 algemeen beschikbaar via de websites van de Gemeenschap en de WTO.

Daarnaast staat sinds juli 2002(1) een uitvoerige samenvatting van de verzoeken van de Unie aan derde landen op de website van de Commissie (DG Trade). Deze samenvatting beschrijft het belang van deze onderhandelingen en geeft een overzicht van de onderhandelingsdoelstellingen van de Gemeenschap.

Hoewel het Parlement krachtens de bestaande verdragen geen formele rol heeft bij het opstellen van handelsbeleid, wordt het overeenkomstig de kaderovereenkomst van 5 juli 2000 regelmatig op de hoogte gehouden van handelspolitieke kwesties en geraadpleegd over belangrijke vraagstukken. Overeenkomstig de wens van de Commissie om de Parlementsleden volledig op de hoogte te houden van ontwikkelingen op handelspolitiek terrein, zijn de oorspronkelijke verzoeken aan andere WTO-leden voor verbeterde markttoegang op het gebied van diensten onlangs beschikbaar gesteld aan het Comité voor industrie, externe handel, onderzoek en energie. Aangezien hierop een beperkte verspreiding van toepassing is, is met het Parlement een speciale regeling uitgewerkt om een correcte behandeling van deze documenten te garanderen.

Om redenen die duidelijk uiteen worden gezet in het recente antwoord van het lid van de Commissie voor Handel op een open brief van NGO's betreffende de onderhandelingen over diensten ook beschikbaar op de website van de Commissie (DG Trade) , wil de Commissie zo transparant mogelijk zijn tegenover alle belanghebbenden, maar is zij niet voornemens de oorspronkelijke verzoeken ter beschikking van het publiek te stellen.

(1) http://europa.eu.int/comm/trade/wto_overview/index_en.htm.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2589/02

van Pere Esteve (ELDR) aan de Raad

(16 september 2002)

Betreft: Een gemeenschappelijk Europees luchtruim

Het Europees Parlement heeft onlangs het verslag van Marieke Sanders-ten Holte (A5-0266/2002) goedgekeurd over het gemeenschappelijk Europees luchtruim: luchtvaartnavigatiediensten/luchtruim/interoperabiliteit van het Europese netwerk.

Zijn momenteel, gezien de duidelijk politieke componenten van deze resolutie, alle politieke problemen van nationaal belang die bij elke behandeling van dit onderwerp in de Raad naar voren zijn gekomen reeds opgelost, of zijn deze verschillen nog altijd aanwezig en staan zij een overeenkomst nog altijd in de weg?

De publieke opinie is, gezien het dringende karakter van dit onderwerp, hier zeer gevoelig voor en de mensen zijn gebaat bij een snelle en definitieve oplossing. Ik heb mij op de hoogte gehouden van de werkzaamheden van de Europese Commissie terzake, maar hoever staat het met de onderhandelingen in de Raad?

Antwoord

(18 februari 2003)

Het pakket van vier wetgevingsvoorstellen voor de totstandbrenging van een gemeenschappelijk Europees luchtruim beoogt voornamelijk de toepassing van gemeenschappelijke beginselen en voorschriften op het luchtruim, teneinde problemen in verband met overbelasting en vertragingen in het luchtverkeer aan te pakken.

Vrijwel onmiddellijk na de presentatie ervan door de Commissie, is de Raad begonnen met zijn werkzaamheden betreffende het pakket voor een gemeenschappelijk Europees luchtruim. De Europese Raad zegde in Barcelona toe deze werkzaamheden te steunen. In maart 2002 besprak de Raad bepaalde specifieke onderwerpen van het pakket en leverde zo een waardevolle bijdrage aan de lopende werkzaamheden, en in juni 2002 nam hij nota van het werk dat onder het Spaanse voorzitterschap is verricht met betrekking tot de ontwikkeling van dit dossier.

Het huidige voorzitterschap maakte bij zijn aantreden duidelijk dat de werkzaamheden voor het pakket een topprioriteit blijven. In de Raad werden de werkzaamheden dienovereenkomstig georganiseerd, en konden aanzienlijke resultaten worden geboekt. Tijdens de zitting van 3 oktober 2002 nam de Raad nota van een voortgangsverslag van het voorzitterschap over de huidige stand van zaken van de Raadswerkzaamheden betreffende het pakket gemeenschappelijk Europees luchtruim.

De werkzaamheden worden thans voortgezet opdat de Raad, conform de conclusies van de Europese Raad van Barcelona, in december een politiek akkoord over het pakket gemeenschappelijk Europees luchtruim kan bereiken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3635/02

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(17 december 2002)

Betreft: Inhoud winkelproducten

Uit een zopas uitgevoerd Duits onderzoek blijkt dat consumentengoederen zoals voeding, drank, cosmetica, wasmiddelen en tabak in zowat 12 procent van de gevallen minder bevatten dan op de verpakking vermeld staat. Duitse consumentenorganisaties zeggen dat fabrikanten hun producten systematisch ondervullen.

Is de Commissie op de hoogte van deze praktijk?

Zo ja, wat doet zij om hiertegen op te treden?

Beschikt zij over onderzoeken en cijfers die dit Duitse onderzoek kunnen bevestigen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(31 januari 2003)

Deze praktijken zijn de Commissie onbekend, en ook beschikt zij niet over informatie die de resultaten van de Duitse enquête zouden kunnen bevestigen. De verantwoordelijkheid voor de controle van het gewicht of het volume van producten berust bij de nationale autoriteiten. De Commissie is altijd bereid een duidelijk uiteengezette en afdoende onderbouwde klacht ter attentie van deze autoriteiten te brengen.

Afgezien van eventuele nationale wetgeving inzake het gewicht of het volume van producten kunnen fabrikanten ook voordeel hebben van Gemeenschapswetgeving inzake controle op de aangegeven inhoud. Producten die in overeenstemming met een gestandaardiseerde methode zijn gevuld, mogen het e-merkteken op de verpakking aanbrengen. Dit e-merkteken wordt in alle lidstaten erkend en mag naast de ingevolge de nationale wetgeving toegestane merktekens worden aangebracht.

In het kader van het SLIM-IV-initiatief (Simplification of Legislation on the Internal Market) stelt de Commissie momenteel een ontwerp-richtlijn op die de e-merktekenmethode in de gehele Unie verplicht stelt. Indien het ondervullen een probleem voor de consumenten blijkt te zijn, kan hierover gesproken worden in het kader van de openbare raadpleging die voor het najaar is gepland.

Controle van het gewicht of het volume van producten moet worden onderscheiden van de kwestie of de verpakkingsmaat moet worden vastgesteld dan wel vrij moet worden gelaten, waarover momenteel een openbare discussie plaatsvindt: http://europa.eu.int/yourvoice/prepacking_nl.htm.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2985/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(23 oktober 2002)

Betreft: Maatregelen om ongelukken in de visserij tegen te gaan

Het Europees Parlement heeft op 5 april 2001 een resolutie aangenomen over veiligheid en oorzaken van ongevallen in de visserij(1). In artikel 4 wordt de wens geuit dat geleidelijk aan een verbod wordt ingesteld op het vissen met vaartuigen die ouder zijn dan 20 jaar, tenzij zij een jaarlijkse veiligheidstest hebben doorstaan.

In artikel 6 wordt de Commissie verzocht te blijven voorzien in cofinanciering van de vervanging van vissersvaartuigen die ouder zijn dan 20 jaar en niet voldoen aan de minimumnormen inzake veiligheid en gezondheid van werknemers aan boord.

De gemiddelde leeftijd van de vissersvaartuigen is zeer hoog. In sommige landen ligt deze boven de 20 jaar en met het ouder worden is er meer kan op ongelukken.

De vraag luidt welke stappen de Commissie sinds deze resolutie is aangenomen, heeft gezet om de vloot te moderniseren en te verjongen, de gemiddelde leeftijd van de schepen naar beneden te krijgen en meer inspectie te krijgen op de oudste boten?

(1) PB C 21 E van 24.1.2002, blz. 359.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 november 2002)

Ten aanzien van artikel 6 van de resolutie van het Parlement erkent de Commissie de noodzaak om de vloot te vernieuwen, maar zij vindt ook dat deze doelstelling verenigbaar moet zijn met de doelstelling dat de overcapaciteit wordt verminderd en de omvang van de

vloot wordt afgestemd op de beschikbare bestanden. Om deze reden heeft de Commissie in het kader van de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid voorgesteld, de financiële ondersteuning van de sloop van schepen te handhaven en de hulp bij de bouw van schepen te beëindigen. De Commissie verwacht dat deze maatregelen een gunstige invloed zullen hebben op de gemiddelde leeftijd van de vloot, aangezien kan worden verwacht dat oudere en minder efficiënte schepen het eerst worden gesloopt. Tegelijkertijd heeft de Commissie voorgesteld, de communautaire medefinanciering in investeringen in veiligheid voort te zetten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3290/02

van Giovanni Fava (PSE) aan de Commissie

(14 november 2002)

Betreft: Noodtoestand in Catania

Gelet op de geest van solidariteit van de Europese Unie met minder ontwikkelde regio's en de speciale aandacht op het cohesiebeleid;

Gezien de rampzalige gebeurtenissen die de regio Sicilië en in het bijzonder Catania en omgeving hebben getroffen, is de vraag of de Europese Commissie het niet opportuun acht om een herschikking toe te staan van de middelen van Agenda 2000 met absolute prioriteit voor de bij genoemde rampen geleden schade.

Is zij niet van mening dat de noodtoestand in dit geval een flexibel beheer nodig maakt dat gericht is op de gelden van Agenda 2000 en dat verder reikt dan de specifieke ramingen ten aanzien van Sicilië?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(3 december 2002)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat in het kader van het nieuwe, gedecentraliseerde beheer van de Structuurfondsen (Verordening (EG) nr. 1260/99 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1)), de beheersautoriteit (in dit geval Sicilië) rechtstreeks verantwoordelijk is voor de uitvoering van het regionale operationele programma. Voorzover dit op grond van de communautaire regelgeving kan, is de Commissie bereid de door de Italiaanse autoriteiten ingediende voorstellen te onderzoeken om een oplossing voor de genoemde noodsituatie in Catania te vinden.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.