ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1222/98

van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Opening van een steengroeve te Pittolo

Naar aanleiding van het antwoord van de Commissie op mijn schriftelijke vraag E-3370/97(1) over bovengenoemde kwestie, vraag ik:

1. of de Commissie al stappen heeft ondernomen bij de Italiaanse autoriteiten en

2. zo ja, of zij op grond van de verkregen informatie kan bevestigen dat de opening van de steengroeve in die plaats niet strijdig is met de Europese wetgeving ter zake.

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(2 juni 1998)

Er is de Italiaanse autoriteiten een brief toegestuurd betreffende het probleem dat door het geachte parlementslid aan de orde werd gesteld. De Commissie heeft van de Italiaanse autoriteiten een schriftelijk antwoord ontvangen.

Uit de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte informatie blijkt dat overeenkomstig het "Piano Infraregionale delle Attività Estrattive" (PIAE) in Pittolo, op het grondgebied van de gemeente Piacenza, de aanleg wordt gepland van een installatie voor het winnen van diverse delfstoffen en dat het genoemde plan op basis van een milieueffectonderzoek werd aangenomen. Het PIAE, dat conform de wetgeving van de regio Emilia Romagna is aangenomen, heeft betrekking op het grondgebied van meerdere gemeenten; dit betekent dat de betrokken installatie pas daadwerkelijk kan worden opgestart nadat een "Piano Particolareggiato" werd goedgekeurd. Het gaat om een gedetailleerd plan met betrekking tot het hele intercommunale grondgebied in kwestie. Een dergelijk plan is kennelijk equivalent met een milieueffectbeoordeling waaraan, in voorkomend geval, een inspaakprocedure kan zijn verbonden. Bovenvermelde wetgeving van de regio Emilia Romagna is uitdrukkelijk aangenomen in het kader van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(2).

De totaliteit van de regionale wetgeving die de omzetting vormt van Richtlijn 85/337/EEG wordt momenteel geanalyseerd in het kader van een inbreukprocedure die tegen Italië is ingeleid.

(1) PB C 134 van 30.4.1998, blz. 151.

(2) PB L 175 van 5.7.1985.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1121/98

van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie

(8 april 1998)

Betreft: Veterinaire inspecties en controles

Kan de Commissie een vergelijkende lijst verstrekken van de prijzen van veterinaire inspecties en controles in de gehele EU?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(27 mei 1998)

Er moeten twee zaken worden onderscheiden: enerzijds, de kostprijs van de veterinaire controles en keuringen, en, anderzijds, de wijze waarop deze controles en keuringen worden gefinancierd.

Het bepalen van de kostprijs is een bijzonder complexe aangelegenheid, waarvoor alle uitgaven (salariskosten, sociale bijdragen, analysekosten, administratiekosten enz.) in aanmerking moeten worden genomen. Voorts kan het gebeuren dat bepaalde kostenposten, bijvoorbeeld bouw- of renovatiekosten, niet overal op dezelfde manier worden geboekt. En in het beste geval kan de vaststelling van de kosten pas aan het einde van jaar n+1 plaatsvinden, waarbij "n" het jaar is waarin de veterinaire controles en keuringen zijn verricht. Ook is het zo, dat het maken van het ramen van de kosten in diverse lidstaten een zaak van lokale autoriteiten is. Een en ander betekent dat het voor de Commissie onmogelijk is om een vergelijkende kostenopgave te verstrekken.

Wat betreft de financiering van de veterinaire controles en keuringen, zijn er daarentegen een aantal communautaire voorschriften en regels. Hierbij zij met name verwezen naar Richtlijn 85/73/EG(1) van de Raad inzake de financiering van de bij de Richtlijnen 89/662/EEG(2), 90/425/EEG(3), 90/675/EEG(4) en 91/492/EEG(5) bedoelde veterinaire controles en keuringen. Meer gedetailleerde regels zijn er voor vlees en visserijproducten (bijlage A). De regeling voorziet in het algemeen in forfaitaire retributies die verhoogd of verlaagd kunnen worden om rekening te houden met specifieke situaties. De hoogte van de retributies en de voorwaarden waaronder zij van toepassing zijn, zijn vastgesteld in de bovengenoemde regelgeving.

(1) Richtlijn 85/73/EG, gewijzigd en gecodificeerd bij Richtlijn 96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996. PB L 162 van 1.7.1996.

(2) PB L 395 van 30.12.1989.

(3) PB L 224 van 18.8.1990.

(4) PB L 373 van 31.12.1990.

(5) PB L 268 van 24.9.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1230/98

van Marie-Paule Kestelijn-Sierens (ELDR) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Zonering van luchthavens op basis van de geluidsbelasting voor de omgeving

In zijn resolutie A-0183/97(1), die goedgekeurd werd op 10 juni 1997 over het groenboek van de Commissie: een toekomstig beleid inzake de bestrijding van geluidshinder, verzoekt het Europees Parlement de Commissie met een richtlijn te komen ten aanzien van de dwingende normen en de zonering van de luchthavens op basis van een Europees geluidsbelastingsysteem (paragraaf 30 van deze resolutie).

Kan de Commissie mededelen:

1. of er reeds een uniforme meetmethode bestaat voor het meten van de geluidsbelasting rondom luchthavens? Zo niet, of de Commissie voorstander is van het vaststellen van een dergelijke uniforme meetmethode?

2. of zij voorstander is van het zoneren van luchthavens op basis van een Europees belastingsysteem als manier om de geluidsbelasting van de Europese luchthavens duidelijk in kaart te brengen en als basis voor verdere maatregelen met betrekking tot de luchthavens die het meest belastend zijn voor hun omgeving?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(29 mei 1998)

1. Er bestaat momenteel geen uniforme methode voor de berekening van geluidsoverlast rond luchthavens in de Gemeenschap. Ter voorbereiding van een toekomstig rechtsmiddel inzake omgevingslawaai onderzoekt de Commissie momenteel in nauwe samenwerking met de lidstaten en organisaties van deskundigen de haalbaarheid van een gemeenschappelijke maateenheid voor de meting van lawaai en een methode voor geluidmeting. Een toekomstig voorstel van de Commissie zal zijn gebaseerd op de resultaten van deze technische evaluatie.

2. De Commissie is ook bezig met het in kaart brengen van de effecten van geluidsoverlast met inbegrip van geluidsoverlast veroorzaakt door vliegtuigen rond luchthavens.

(1) PB C 200 van 30.6.1997, blz. 28.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1007/98

van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie

(2 april 1998)

Betreft: Het Europees Milieuagentschap (EEA) en aanwervingen

In mijn vraag E-0028/98(1), waarin ik de aandacht van de Commissie heb getrokken op de onaanvaardbare regelingen in verband met de personeelsbezetting van het EEA, heb ik onder meer gevraagd welke kandidaten van Griekse nationaliteit voor een onderhoud zijn uitgenodigd bij de vergelijkende onderzoeken EEA/A/97/1, EEA/A/97/2 en EEA/A/97/3, en wie tenslotte is aangeworven. Commissaris Bjerregaard heeft mij op 2 maart 1998 geantwoord dat ongeveer 30 Grieken een aanvraag tot deelname hadden ingediend maar dat geen enkele kandidaat van Griekse nationaliteit werd aangeworven. Bij diezelfde gelegenheid vernam ik tot mijn grote verbazing dat het EEA sedert het begin van zijn werking nog maar één ambtenaar van Griekse nationaliteit heeft aangeworven.

Ik stel dus mijn vraag opnieuw en vraag deze keer een duidelijk antwoord op de volgende vragen:

1. Hoeveel kandidaten van Griekse nationaliteit werden voor een onderhoud uitgenodigd bij de vergelijkende onderzoeken EEA/A/97/1, EEA/A/97/2 en EEA/A/97/3?

2. Van welke nationaliteit zijn de kandidaten die bij hoger genoemde examens geslaagd zijn?

3. Welke nationaliteit heeft de man/vrouw die geslaagd is voor het vergelijkend onderzoek EEA/B/97/3?

4. Wat is de samenstelling per nationaliteit van het personeel van het EEA?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(13 mei 1998)

Het zal het geachte parlementslid niet onbekend zijn dat Verordening (EEG) 1210/90 van 7 mei 1990(2), die de regelingen met betrekking tot het Europees Milieuagentschap bevat, dit Agentschap een onafhankelijke status verleent. De Commissie is in de raad van bestuur van het EMA vertegenwoordigd, maar is niet betrokken bij het bestuur, het dagelijks functioneren of de werkzaamheden van het Agentschap. De Commissie beschikt derhalve, wat de aanwerving van het personeel van het Agentschap betreft, over geen enkele bevoegdheid. Niettemin heeft zij het Agentschap om de gevraagde informatie verzocht.

Met betrekking tot de vier specifieke vragen van het geachte parlementslid heeft het EMA de volgende informatie verstrekt.

1. Aantal kandidaten van Griekse nationaliteit dat voor een onderhoud werd uitgenodigd:

EEA/A/97/1:0

EEA/A/97/2:1

EEA/A/97/3:0

2. Nationaliteit van de kandidaten die voor deze onderzoeken zijn geslaagd en thans op de reservelijst zijn geplaatst:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3. De kandidaat die voor het concours EEA/B/97/3 is geslaagd, heeft de Nederlandse nationaliteit.

4. Per 1 april 1998 zag de verdeling van het EMA-personeel over de diverse nationaliteiten eruit als volgt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(1) PB C 304 van 2.10.1998, blz. 19.

(2) PB L 120 van 11.5.1990.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0768/98

van Heidi Hautala (V) aan de Commissie

(18 maart 1998)

Betreft: Chiropractie

Bij het Europees verbond voor chiropractie zijn 16 nationale bonden aangesloten. Een onderdeel van het verbond wordt gevormd door de Europese raad voor chiropractie-opleidingen, die toezicht houdt op de scholing op dit gebied en hiervoor normen opstelt. In sommige lidstaten wordt chiropractie erkend als behandelmethode en als zodanig door de nationale ziekenfondsen vergoed. De status van chiropractie is binnen de communautaire wetgeving echter nog altijd onduidelijk, hoewel het bijvoorbeeld een door de Wereldgezondheidsorganisatie erkende behandelmethode is.

Chiropractie komt aan de orde in een verklaring van het Parlement uit 1997 inzake alternatieve geneeskunst, waarin de Commissie wordt verzocht te verduidelijken en te onderzoeken welke maatregelen op communautair niveau genomen moeten worden.

Is de Commissie voornemens een richtlijn op te stellen over de voorwaarden voor de uitoefening van chiropractie? Heeft de Commissie de bijzondere positie van de chiropractie als behandelmethode onderzocht?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(8 juni 1998)

De eerste vraag van het geachte parlementslid betreft de vrijheid om het beroep van chiropracticus in de lidstaten uit te oefenen. Hierop kan in het algemeen worden geantwoord dat het vaststellen van de voorwaarden betreffende de opleiding en de toegang tot, en de uitoefening van een beroep een bevoegdheid van de lidstaten is, voor zover er op communautair niveau geen harmonisatie heeft plaatsgevonden. De chiropractie is aan deze algemene regel onderworpen en bijgevolg een zaak van de lidstaten.

Zoals de Commissie reeds te kennen heeft gegeven in haar antwoord op schriftelijke vraag E-317/94 van de heer Kostopoulos(1), is zij niet van plan een richtlijn voor te stellen om de beoefening van de chiropractie in de lidstaten te regelen. Het is namelijk zo dat uit de nationale wetgevingen duidelijk blijkt dat de lidstaten in twee kampen verdeeld zijn: sommige lidstaten schrijven voor dat de geneeskunst uitsluitend door artsen mag worden beoefend, terwijl andere ook behandelwijzen zoals de chiropractie erkennen.

Om een en ander op communautair niveau te regelen, zou overeenkomstig artikel 57, lid 2, tweede zin, van het EG-Verdrag een eenparig besluit van de Raad nodig zijn.

Wat de tweede vraag betreft, is het zo dat bij artikel 129 van het EG-Verdrag, dat betrekking heeft op de volksgezondheid, bevoegdheid aan de Gemeenschap wordt verleend om op te treden inzake preventie van ziekten, doch niet inzake de behandeling ervan. Het aan de orde gestelde vraagstuk is derhalve een zaak van de lidstaten.

(1) PB C 376 van 30.12.1994.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0657/98

van Stéphane Buffetaut (I-EDN) aan de Commissie

(10 maart 1998)

Betreft: Steun scheepsbouw

De Commissie voert een zeer strikt beleid als het om het verlenen van steun aan de Europese scheepsbouw gaat (cf. Boelwerf in België, Burmeister & Wain in Denemarken, scheepsbouwers in Oost-Duitsland).

Thans verstrekken de Europese regeringen omvangrijke subsidies aan de Koreaanse scheepsbouwsector door Korea via het IMF een steunbedrag te verlenen dat uniek in de geschiedenis is (57 miljard US dollar). En dat terwijl het expansieve beleid dat de grote Koreaanse scheepsbouwwerven in weerwil van de internationale markt voeren, voor een deel de oorzaak is van de financiële problemen waaronder dit land momenteel gebukt gaat. In de afgelopen vijf jaar werd voor iedere verloren gegane arbeidsplaats in de Europese scheepbouwsector een nieuwe post in Korea geschapen. Desalniettemin eist de Europese Unie geen enkele vorm van productiebeperking in ruil voor deze buitengewone steun.

Zal de Commissie in het geval van de Koreaanse scheepsbouw voortaan net zo strikt optreden als zij in de lidstaten gewoon is?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie

(2 april 1998)

De Commissie volgt de ontwikkelingen van de financiële crisis in Korea met buitengewone aandacht, en in het bijzonder de gevolgen daarvan voor de scheepsbouwsector.

De financiële steun van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) voor Korea is niet bedoeld om failliete scheepswerven te redden. De structurele hervormingen die in ruil voor dit financiële plan worden opgelegd maken het juist zeker mogelijk om te vermijden dat de fouten die tot het onbezonnen expansiebeleid in deze sector hebben geleid niet opnieuw gemaakt worden. De sanering van de Koreaanse scheepsbouw zal zo tot een algemene verbetering van de situatie van de sector op wereldvlak bijdragen.

De Commissie zal Korea verzoeken of er op korte termijn al bilateraal overleg gehouden kan worden om deze kwestie uitvoerig te bespreken.

De Commissie blijft waakzaam waar het gaat om de consequenties van de Koreaanse financiële crisis voor de scheepswerven in de Gemeenschap.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1515/98

van Helena Torres Marques (PSE) aan de Commissie

(13 mei 1998)

Betreft: Statistieken over vrouwen

Op de vergadering van de Werkgroep Commissieleden voor gelijke kansen in 1997 deelde mevrouw Wulf-Mathies, lid van de EG-Commissie, mee dat er vanaf juni 1997 cijfers over positieve acties op het gebied van gelijke kansen beschikbaar zouden zijn en dat deze cijfers in brochurevorm zouden verschijnen.

Ik zou graag horen welke vorderingen hiermee zijn gemaakt en dit cijfermateriaal toegezonden willen krijgen.

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(19 juni 1998)

Statistieken over gelijke kansen voor vrouwen en mannen worden elk jaar gepubliceerd in het "Jaarverslag over gelijke kansen voor vrouwen en mannen in de Europese Unie" van de Commissie.

Deze publicatie biedt een goed overzicht van recente gegevens over dit onderwerp. De tweede editie (over het jaar 1997) werd op 13 mei 1998 door de Commissie goedgekeurd en een exemplaar hiervan wordt rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement toegezonden.

Verder maakt de Commissie in haar publicatie "Statistics in Focus" regelmatig recente gegevens over gelijke kansen voor vrouwen en mannen bekend. In 1997 publiceerde zij de resultaten van de enquête naar de loonstructuur(1), die gegevens verschafte over de beloningsverschillen tussen vrouwen en mannen.

(1) Spanje, Frankrijk, Zweden en het Verenigd Koninkrijk. Statistics in Focus nr. 15/97.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1739/98

van Michael Elliott (PSE) aan de Commissie

(20 mei 1998)

Betreft: Microwave Ovenware Ltd/Dynopack - onderzoek van de Commissie

Kan de Commissie in vervolg op de in maart 1991 ingediende vraag (nr. 631/91)(1) over een onderzoek naar Dynopack inzake een beweerd misbruik van zijn marktpositie, meedelen welke maatregelen zij kan treffen wanneer zij van mening is dat de eerder door Dynopack verstrekte informatie misleidend was?

Geeft de verklaring van Newell aanleiding tot een dergelijke mening; zo ja, kan de Commissie vóór 22 mei het onderzoek naar Dynopack heropenen?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(17 juni 1998)

De Commissie wil het geachte parlementslid erop wijzen dat zij hem op 8 mei 1991 een antwoord op zijn schriftelijke vraag E-631/91 heeft toegezonden(2).

Het onderzoek dat is ingesteld ingevolge de door het geachte parlementslid bedoelde klacht, is, nadat deze klacht op 5 februari 1993 officieel was afgewezen, afgesloten, zoals voorgeschreven bij artikel 6 van Verordening nr. 99/63/EEG van de Commissie van 25 juli 1963 over het horen van belanghebbenden en derden overeenkomstig artikel 19, leden 1 en 2, van Verordening nr. 17 van de Raad(3). Door raadslieden van de klager is onlangs contact opgenomen met de Commissie; zij onderzoeken of het wenselijk is een nieuwe klacht in te dienen. Als die klacht wordt ingediend, zal ze volgens de geldende procedures op haar merites worden beoordeeld.

De in de vraag vermelde verklaring van Newell is onderzocht en zal ongetwijfeld bij een eventuele toekomstige klacht aan de orde komen. Op zich lijkt in verband met deze verklaring echter geen optreden van de Commissie vereist te zijn, aangezien zij er niet op lijkt te wijzen dat in het kader van een formeel onderzoek onjuiste of misleidende informatie aan de Commissie is verstrekt.

(1) PB C 199 van 29.07.1991, blz. 26.

(2) PB C 199 van 29.7.1991.

(3) PB 127 van 20.8.1963.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0997/98

van Laura De Esteban Martin (PPE) aan de Commissie

(2 april 1998)

Betreft: Toelatingsvoorwaarden voor Spaanse technische ingenieurs in vergelijking met andere gevallen

Waarom verlangt de Commissie van de heer Vicente Alonso Morales die het diploma van technisch ingenieur bezit en heeft gesolliciteerd naar aanleiding van het algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/1047 (PB C 145 A van 13.5.1997) het bezit van een doctoraal- of gelijkwaardig diploma - een eis die niet is opgenomen in de tekst van de aankondiging?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(30 april 1998)

De Commissie wijst het geachte parlementslid op het feit dat de kandidaat voor vergelijkend onderzoek COM/A/1047 op 1 december 1997 beroep heeft ingesteld bij het Gerecht van eerste aanleg (zaak T-299/97).

De Commissie wenst niet in te gaan op een zaak die aanhangig is.

Voorts wijst de Commisie het geachte parlementslid erop dat zij reeds antwoord heeft gegeven op de schriftelijke vragen E-644/98 van de heer Hernandez Mollar, E-728/98 van de heer Méndez de Vigo en E-678/98 van de heer Gutiérrez Díaz(1), die gelijk zijn aan haar vraag.

(1) PB C 354 van 19.11.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1253/98

van Odile Leperre-Verrier (ARE) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Europees actieprogramma voor de jeugd

Kan de Commissie meedelen hoe het staat met het Euro-mediterrane actieprogramma voor de jeugd waarvan tijdens een van de vergaderingen van de Euro-mediterrane landen sprake was?

Kan de Commissie meedelen wat de hoofdlijnen van dit programma zijn en binnen welke termijn dergelijke maatregelen ten uitvoer kunnen worden gelegd?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie

(25 mei 1998)

De verklaring van Barcelona geeft prioriteit aan gezamenlijke activiteiten van de Gemeenschap en de twaalf mediterrane partnerlanden op het gebied van de jeugd. Het werkprogramma stelt: "Er moet een Euromediterraan jongerenuitwisselingsprogramma worden ingesteld dat is gebaseerd op de ervaring die in Europa is opgedaan, met inachtneming van de behoeften van de partners".

De conclusies van de tweede Euromediterrane Conferentie van ministers van Buitenlandse Zaken wijzen nogmaals op deze doelstelling en stellen dat binnenkort specifieke initiatieven op het gebied van de jeugd zullen worden voorgelegd. De Commissie hecht bijzonder belang aan deze sector en heeft hiertoe de nodige contacten gelegd. De Commissie werkt aan de instelling van een dergelijke activiteit, die in 1998 van start zou kunnen gaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1884/98

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(16 juni 1998)

Betreft: MKB

In het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over de coördinatie van de activiteiten ten behoeve van het midden- en kleinbedrijf (MKB) en de ambachtelijke sector (COM(97) 0610 def.) wordt op blz. 31 vermeld dat de werking van het CHD, het Comité voor Handel en Distributie, in 1997 werd geherstructureerd.

Kan de Commissie meer informatie over deze herstructurering verstrekken en toelichten wat er vooral is veranderd?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(17 juli 1998)

Het Comité voor handel en distributie (CHD), ingesteld bij Besluit 81/428/EEG van de Commissie van 20 mei 1981(1), is een adviesorgaan dat uit ondernemers bestaat en aan de Commissie rapporteert. Om de doeltreffendheid van het Comité te verbeteren, is een aantal maatregelen genomen om de werkwijze ervan te veranderen.

De deelneming aan de plenaire vergaderingen is nu beperkt tot de volwaardige leden van het CHD om een beter gerichte ondernemersdialoog tot stand te brengen. Om er de beroepsorganisaties van de handelssector naar behoren bij te betrekken, wordt thans los van de plenaire vergadering van het CHD een jaarlijkse CHD-conferentie georganiseerd. Het lid van de Commissie dat verantwoordelijk is voor de sector, en vertegenwoordigers van andere Europese Instellingen, waaronder het Parlement, wonen deze conferentie bij.

De leden van de CHD-werkgroepen worden thans eerder geselecteerd op grond van hun algemene kennis van de besproken onderwerpen en niet louter op basis van hun belangstelling voor het specifieke gespreksthema dat aan de orde is. Hierdoor en ook door het feit dat de vergaderingen van de werkgroepen nu minder deelnemers tellen, kon de doeltreffendheid van het CHD worden vergroot. Door toepassing van een schriftelijke procedure worden de adviezen van het CHD sneller voorbereid en goedgekeurd. Zij worden zowel aan de Commissie als aan de nationale directeuren-generaal van de handel en aan regeringsdeskundigen meegedeeld. Een ruimere verspreiding van de CHD-documenten wordt beoogd, onder meer via Internet.

Door gebruikmaking van elektronische post is niet alleen de informatiestroom tussen de Commissie en de leden van het CHD, maar ook de communicatie tussen deze laatsten en de relevante beroepsorganisaties en hun leden aanzienlijk verbeterd.

(1) PB L 165 van 23.6.1981.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0240/98

van María Estevan Bolea (PPE) aan de Commissie

(13 februari 1998)

Betreft: Biologische diversiteit

Gezien het belang van biodiversiteit voor de Europese milieubescherming is het essentieel dat de strategie inzake biologische diversiteit steunt op een perfecte analyse van de huidige situatie, streefdoelstellingen en nauwkeurig omschreven middelen. In dit verband stel ik de volgende vragen:

1. Hoe wordt in het kader van de Strategie van de EU de bescherming aangepakt van de in het bos levende flora en fauna als essentiële componenten van de biologische diversiteit? Zijn in dit verband specifieke actieplannen voorzien?

2. Is er sprake van een reële participatie van de instanties verantwoordelijk voor de toepassing van overig beleid (landbouw, visserij, vervoer en energie, toerisme, internationale samenwerking...) dat wellicht negatieve gevolgen zou kunnen hebben voor de biologische diversiteit in de EU?

3. Houdt de Commissie bij de uitwerking van de Strategie van de EU rekening met het feit dat de biologische rijkdom van de landen van groot belang is voor een genuanceerde toepassing van een dergelijk beleid?

4. Welke maatregelen overweegt de Commissie in het kader van de Strategie van de EU ter bevordering van de toepassing van het CITES, mede gelet op de communautaire verantwoordelijkheid voor wat betreft de instandhouding en het duurzame gebruik van de biologische diversiteit buiten de Unie, als consument van biodiversiteit afkomstig uit andere landen?