SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1228/00

van Sebastiano Musumeci (UEN) aan de Commissie

(14 april 2000)

Betreft: Vermindering van de belasting- en premiedruk voor Zuid-Italië

De Commissie heeft aan andere lidstaten zoals Ierland, Nederland en Portugal steun verleend voor bedrijven die werkzaam zijn in achterstandsgebieden, terwijl in het zuiden van Italië en in het bijzonder op Sicilië de ontwikkeling van kleine en middelgrote bedrijven sterk wordt gehinderd door het drukkende fiscale beleid. Kan de Commissie mededelen of het ten aanzien van Zuid-Italië mogelijk is:

1. maatregelen te nemen ter verlaging van de belasting- en premiedruk voor het bedrijfsleven zodat de investeringen en dus ook de werkgelegenheid kunnen toenemen?

2. het werkloosheidspercentage als maatstaf te nemen bij de toewijzing van communautaire middelen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(9 juni 2000)

Overeenkomstig de in het EG-Verdrag gestelde voorwaarden verleent de Commissie steun die een lidstaat besluit toe te kennen met het oog op bepaalde doeleinden, zoals de economische ontwikkeling van regio's waar de levensstandaard abnormaal laag is of die worden geteisterd door een hoge werkloosheid, de verwezenlijking van belangrijk projecten van gemeenschappelijk Europees belang, het herstel van een ernstige ontwrichting van de economie van een lidstaat, of de ontwikkeling van bepaalde activiteiten of economische regio's, de cultuur of het bewaren van het erfgoed. Via de Structuurfondsen kan de Commissie deelnemen aan de financiering van nationale steunregelingen die zij vooraf goedkeurt.

Steunmaatregelen die bestemd zijn voor de regionale ontwikkeling en die een lidstaat beslist toe te kennen aan bedrijven onder de vorm van een verlichting van de fiscale lasten en sociale bijdragen om investeringen en werkgelegenheid te bevorderen, kunnen verenigbaar met het EG-Verdrag worden geacht indien alle voorwaarden uit de communautaire richtsnoeren inzake steun met regionale bestemming en voor de werkgelegenheid(1) worden nageleefd, evenals eventueel de voorwaarden uit de Mededeling van de Commissie over de toepassing van de regels betreffende steunmaatregelen van de staten op maatregelen op het gebied van de directe belastingen op ondernemingen(2). In deze laatste mededeling wordt met name gesteld dat steunmaatregelen ter bevordering van de economische ontwikkeling van bepaalde regio's in verhouding moeten staan tot de beoogde doelstelling en doelgericht moeten zijn om door de Commissie verenigbaar met de gemeenschappelijke markt te kunnen worden geacht.

Fiscale maatregelen of verminderingen van sociale lasten die niet rechtstreeks verband houden met initiële investeringen of het scheppen van nieuwe arbeidsplaatsen, maar gericht zijn op de verlaging van de lopende kosten van een onderneming, zijn in beginsel verboden. Uitzonderlijk kunnen dergelijke steunmaatregelen worden toegestaan in regio's die vallen onder de afwijking van artikel 87 (voorheen artikel 92), lid 3, punt a), van het EG-Verdrag indien zij gerechtvaardigd worden door hun bijdrage in de regionale ontwikkeling en hun aard en indien zij in verhouding staan tot de problemen die zij moeten verhelpen. De lidstaat moet het bestaan van deze problemen bewijzen en de impact ervan meten.

Op 1 maart 2000 heeft de Commissie beslist dat Zuid-Italië aan de criteria beantwoordt om in aanmerking te komen voor de afwijking van artikel 87, lid 3, punt a), van het EG-Verdrag gedurende de looptijd van de nieuwe regionale steunkaart d.w.zm ot en met 31 december 2006.

Bij de Structuurfondsen is het werkloosheidspercentage een van de criteria die de Commissie tijdens de periode 2000-2006 hanteert bij de verdeling van de uit hoofde van doelstellingen 1 en 3 toegekende vastleggingskredieten over de lidstaten. Het werkloosheidspercentage is ook een van de criteria die de Commissie gebruikt om te bepalen hoe groot het deel van de bevolking in elke lidstaat is dat in aanmerking kan komen voor doelstelling 2.

(1) PB C 74 van 10.3.1998 en PB C 334 van 12.12.1995.

(2) PB C 384 van 10.12.1998.