SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1852/97 van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie (30 mei 1997)

Betreft: Gelijktrekken pensioenen mannen en vrouwen, de heer Farmer, Stanford-le-Hope, VK

Een inwoner van mijn kiesdistrict, de heer Farmer uit Stanford-le-Hope, is door zijn werkgever, P& O Distribution, Barking and Tilbury Depot, gedwongen met pensioen te gaan, omdat in het kader van de gelijktrekking van de pensioenregeling de pensioengerechtigde leeftijd voor zowel mannen als vrouwen op 63 jaar werd gesteld. Was het de intentie van de Commissie en is het in overeenstemming met de richtlijn dat werknemers gedwongen kunnen worden eerder met pensioen te gaan dan voorheen gebruikelijk was? Welke beroepsmogelijkheden staan wat dit betreft voor de heer Farmer open?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (2 juli 1997)

De Commissie wil de geachte afgevaardigde erop wijzen dat de op 20 december 1996 goedgekeurde Richtlijn van de Raad 96/97/EG ((PB L 46 van 17.2.1997. )) Richtlijn 86/378/EEG ((PB L 225 van 12.8.1986. )) heeft gewijzigd om haar in overeenstemming te brengen met artikel 119 van het EG-Verdrag, zoals dat door het Hof van Justitie is uitgelegd in het arrest Barber en de daarmee samenhangende arresten die daarop zijn gevolgd. De lidstaten hebben de nodige maatregelen moeten nemen om uiterlijk op 1 juli 1997 aan deze richtlijn te voldoen. De Commissie zal alle lidstaten om informatie vragen over de voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn genomen maatregelen en zal eventueel niet aarzelen om de in artikel 169 van het EG-Verdrag bedoelde procedure in te leiden.

Deze richtlijn heeft tot doel ervoor te zorgen dat mannen en vrouwen op het gebied van de ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid op gelijke wijze worden behandeld ((De gelijke behandeling van mannen en vrouwen is, wat de pensioengerechtigde leeftijd op het gebied van de wettelijke regelingen betreft, nog niet ingesteld. Richtlijn 79/7/EEG (PB L 6, 10.1.1979) maakt het behoud van verschillende pensioengerechtigde leeftijden naargelang het geslacht mogelijk (artikel 7, lid 1, sub a)) )). Dat kan geschieden door de vaststelling van een identieke pensioengerechtigde leeftijd voor mannen en vrouwen of door de instelling van een flexibele pensioenregeling onder dezelfde voorwaarden voor beide seksen. De keuze van de identieke leeftijd komt toe aan de ondernemings- of sectoriële regeling in kwestie volgens de regels en modaliteiten die in de betrokken lidstaat van toepassing zijn.

Door zijn arresten in de zaken 408/92 Smith ((Jurisp. 1994, I blz. 4435, arrest van 28.9.1994, zaak C-408/92 Smith )) en 28/53 Van den Akker ((Jurisp. 1994, I blz. 4527, arrest van 28.9.1994, zaak C-28/93 Van den Akker )) heeft het Hof nader gepreciseerd op welke wijze de werkgever of de ondernemings- of sectoriële regeling de pensioengerechtigde leeftijd moeten gelijktrekken.

In het kort gezegd, verzet artikel 119 zich ertegen dat voor de tijdvakken van arbeid tussen 17 mei 1990 en de datum van inwerkingtreding van de regel waarbij de regeling een leeftijd voor het ingaan van het uniform pensioen oplegt, de herstelling van een gelijkheidssituatie op een andere wijze wordt verkregen dan door de toepassing op alle werknemers van de voordelige regeling die de werknemers van een enkele sekse tot dan toe genoten.

Voor de tijdvakken van arbeid na de datum van inwerkingtreding van de maatregelen in verband met de gelijke behandeling belet artikel 119 daarentegen niet dat de pensioengerechtigde leeftijd voor vrouwen op één lijn wordt gebracht met die voor mannen of dat een uniforme pensioengerechtigde leeftijd voor mannen en vrouwen wordt vastgesteld.

Voor de tijdvakken van arbeid vóór 17 mei 1990 legde het Gemeenschapsrecht geen enkele verplichting op die maatregelen kon rechtvaardigen waarbij achteraf de voordelen werden verminderd die vrouwen of mannen genoten.

Er zij echter op gewezen dat, in een algemene context, de Commissie zeer aandachtig de ontwikkeling van de nationale regelingen inzake sociale bescherming volgt, in het kader van de aanbevelingen van de Raad van 27 juli 1992 betreffende de convergentie van de doelstellingen en het beleid op het gebied van de sociale bescherming en van 24 juni 1992 inzake gemeenschappelijke criteria met betrekking tot toereikende inkomsten en prestaties in de stelsels van sociale bescherming ((PB L 245 van 26.8.1992 )). De nationale stelsels moeten immers in hun ontwikkeling zijn gebaseerd op gemeenschappelijke beginselen, volgens de eigen modaliteiten van elke lidstaat, om hen aan te kunnen passen aan de ontwikkeling van de behoeften op het gebied van de sociale bescherming en met name aan die in verband met de omvorming van de arbeidsmarkt, de veranderingen in de gezinsstructuren en de demografische ontwikkeling.