ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2000/02

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(8 juli 2002)

Betreft: Mozambique

Kan de Commissie met betrekking tot Mozambique aangeven welke projecten in 2000 uit de communautaire begroting zijn gefinancierd?

Kan de Commissie exact aangeven wat de totale omvang is van de steun die in 2000 aan alle projecten voor voornoemd land is verleend?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1867/02, E-1868/02, E-1869/02, E-1870/02,E-1871/02, E-1872/02, E-1873/02, E-1874/02, E-1875/02, E-1876/02, E-1877/02, E-1878/02,E-1879/02, E-1880/02, E-1881/02, E-1882/02, E-1883/02, E-1884/02, E-1908/02, E-1909/02,E-1996/02, E-1997/02, E-1998/02, E-1999/02, E-2000/02, E-2001/02, E-2002/02, E-2003/02,E-2004/02, E-2005/02, E-2006/02, E-2007/02, E-2008/02, E-2009/02, E-2134/02, E-2135/02,E-2136/02, E-2137/02, E-2138/02, E-2139/02, E-2140/02, E-2141/02, E-2142/02, E-2143/02,E-2144/02, E-2145/02, E-2146/02, E-2147/02, E-2148/02, E-2149/02, E-2150/02, E-2151/02,E-2152/02, E-2153/02, E-2154/02 en E-2155/02

(23 september 2002)

Gezien de lengte van haar antwoord zendt de Commissie het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks een tabel met de gevraagde informatie.

De cijfers in de beknopte tabel voor elk land zijn tevens te vinden in de financiële tabellen van het jaarverslag over de uitvoering van de buitenlandse steun van de EG.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0201/02

van Carlos Ripoll y Martínez de Bedoya (PPE-DE) aan de Commissie

(5 februari 2002)

Betreft: Officiële talen voor informatieverstrekking over de programma's van de Europese Commissie

In de informatie die de Europese Commissie via Internet aanbiedt op de pagina www.europa.eu.int kunnen we vaststellen dat er voor een aantal programma's van de Gemeenschap, zoals Comenius, Grundvig, Tempus, Learning, enz. alleen informatie in het Engels gegeven wordt, en voor andere programma's, zoals bijvoorbeeld Leonardo, alleen in het Engels, Frans en Duits.

Dat niet alle officiële talen van de Europese Unie gebruikt worden, vertegenwoordigt een discriminatie tegenover alle burgers, en daarnaast betekent het ook dat ze geen toegang tot alle informatie krijgen.

Om welke reden wordt er geen informatie over de programma's in alle talen van de Europese Unie gegeven?

Wanneer zal de informatie beschikbaar zijn voor alle burgers van de Europese Unie, in de 11 officiële talen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(14 juni 2002)

De Europa-website is bedoeld om alle belangstellenden informatie te geven over de programma's die de Commissie namens de Unie beheert. De Commissie is zich echter terdege bewust van de problemen in verband met het huidige niveau van de meertaligheid op een aantal websites van haar diensten.

De belangrijkste reden waarom de informatie over deze programma's nog niet in alle officiële talen van de Unie beschikbaar is, is dat de diensten van de Commissie momenteel niet over de vereiste middelen beschikken om de informatie in alle officiële talen te vertalen en de webmasters niet in staat zijn duizenden vertaalde bestanden fysiek te beheren.

Dit probleem zal gedeeltelijk worden opgelost wanneer de Commissie hulpmiddelen voor het web-inhoudsbeheer gaat gebruiken die de verwerking van duizenden nieuwe bladzijden en links in maximaal elf talenversies voor een groot deel kunnen automatiseren. De Commissie zal eind 2002 met deze hulpmiddelen gaan experimenteren en als deze proeven succesvol zijn, zullen ze zo spoedig mogelijk worden ingevoerd. Intussen schat de Commissie dat er nu zo'n 150 000 bladzijden moeten worden vertaald om de huidige achterstand weg te werken. Zij is van mening dat deze operatie over een periode van drie jaar moet worden gespreid om de vertaalcapaciteit niet te overbelasten. Ook voor de toekomstige lidstaten worden nu vergelijkbare scenario's bestudeerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2060/02

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(11 juli 2002)

Betreft: Gevangenisstraf in Tibet

Is de Commissie in het bezit van enige informatie over het lot van de Tibetaanse zuster Ngawang Sangdrol, die tien jaar geleden als jong tienermeisje opgesloten is omdat ze op een vreedzame betoging een Tibetaanse vlag ontrold en opgeroepen had tot bevrijding van Tibet van onder het Chinese juk? Heeft ze meer in het bijzonder enige informatie over haar behandeling in de gevangenis en de manier waarop anderen behandeld zijn die onder gelijkaardige omstandigheden opgesloten zijn? Krijgt het Rode Kruis of enige andere internationale instantie toegang tot de gevangenis?

Beschouwt de Commissie de ontwikkeling van de betrekkingen van de Europese Unie met China als belangrijk voor het welzijn van de internationale gemeenschap in de toekomst, en zo ja, heeft ze China dan duidelijk gemaakt welke schade een dergelijke beleidsvoering zijn imago en de Chinese belangen in het buitenland toebrengt, en dat het van belang is om gaandeweg een soepeler houding aan te nemen tegenover Tibet, de godsdienstvrijheid en de Falun Gong?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(2 augustus 2002)

De EU en de Commissie hebben China er herhaaldelijk gewezen op dat China de culturele en taalrechten, de vrijheid van geloof en de bescherming van minderheden in heel China in acht moet nemen. De Commissie heeft China tevens gevraagd een rechtstreekse dialoog te openen tussen de autoriteiten in Beijing en de Dalai Lama omdat zij ervan overtuigd is dat op deze wijze een oplossing kan worden gevonden voor het probleem van Tibet.

De Commmissie heeft de zaak van Ngawang Sangdrol te berde gebracht bij de Chinese autoriteiten in het kader van de bilaterale dialoog tussen de EU en China over de mensenrechten. De Chinese autoriteiten hebben weliswaar informatie verstrekt over het vonnis en haar gevangenisstraf doch geen bevredigend antwoord gegeven over haar huidige behandeling.

De Commissie zal elke gelegenheid te baat nemen om de zaak van Ngawang Sangdrol ter sprake te brengen, tot op het hoogste niveau.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2651/02

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(20 september 2002)

Betreft: GSM-blokkeringssystemen

Ik wens de heer Liikanen te bedanken voor zijn antwoord op mijn vraag E-2197/02(1). Toch wil ik graag wat meer info.

Wat zijn de resultaten van de studie die de Commissie momenteel voert naar GSM-blokkeringssystemen?

Heeft de Commissie weet van het gebruik van GSM-blokkeringssystemen in EU-lidstaten?

Zo ja, wat doet de Commissie hiertegen?

Is de Commissie van plan een Europese richtlijn in verband met GSM-blokkeringssystemen op te stellen?

(1) PB C 309 E van 12.12.2002, blz. 207.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(31 oktober 2002)

Uit het door de Commissie verrichte onderzoek is gebleken dat de lidstaten momenteel het blokkeren van GSM-signalen niet toestaan. Frankrijk heeft weliswaar een wet goedgekeurd die de weg vrijmaakt voor het blokkeren van GSM-signalen, maar tot dusver zijn er nog geen technische uitvoeringsregels die het gebruik van blokkeringssystemen legaal maken. Na raadpleging van de lidstaten heeft de Commissie richtsnoeren hierover gepubliceerd op http://europa.eu.int/comm/enterprise/rtte/jammers.htm.

De Commissie weet dat er blokkeringssystemen op de markt worden aangeboden, voornamelijk via internet. Deze producten zijn illegaal en de lidstaten moeten dan ook maatregelen treffen op basis van Richtlijn 89/336/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake elektromagnetische compatibiliteit(1) of van Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit(2), teneinde deze producten van de markt te verwijderen.

De Commissie heeft in haar antwoord op schriftelijke vraag P-2753/02 van mevrouw Caullery(3) reeds aangegeven dat blokkeren geen goede oplossing is om het oneigenlijke gebruik van mobiele telefoons tegen te gaan. Zij is dan ook niet voornemens wetgevingsvoorstellen in te dienen die het gebruik van blokkeringssystemen legaal maken.

Frankrijk voert hierover momenteel studies uit ter voorbereiding van nationale technische regelgeving (zie http://www.art-telecom.fr/communiques/communiques/index-030502.htm). De Commissie zal het ontwerp van deze regelgeving beoordelen zodra het is bekendgemaakt.

(1) PB L 139 van 23.5.1989.

(2) PB L 91 van 7.4.1999.

(3) PB C 52 E van 6.3.2003, blz. 210.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1829/02

van Pere Esteve (ELDR) aan de Raad

(27 juni 2002)

Betreft: Onopgehelderde verdwijningen

Met het oog op het probleem van onopgehelderde verdwijningen blijkt een werkgroep te zijn opgericht door zes landen van de Europese Unie die zich ten doel stelt een internationaal gegevensbestand op te zetten voor de identificatie van onbekende personen en lichamen.

Weet de Raad van het bestaan van een dergelijke werkgroep af en zo ja, waaruit bestaat deze werkgroep precies?

Neemt de Raad deel aan dergelijke initiatieven of is hij van plan een soortgelijk initiatief te presenteren voor alle lidstaten van de EU?

Antwoord

(11 november 2002)

1. Als onderdeel van de uitvoering van Gemeenschappelijk Optreden 97/154/JBZ van 24 februari 1997 ter bestrijding van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen(1) heeft de Raad op 19 maart 1998 conclusies aangenomen betreffende vermiste personen en niet geïdentificeerde lijken,

waarin het volgende voorgesteld wordt:

a) in de lidstaten worden nationale coördinatiepunten ingesteld, of de werkwijzen en procedures van de reeds bestaande coördinatiepunten worden verbeterd;

b) de afhandeling op nationaal niveau van aangiften betreffende vermiste personen wordt verbeterd, waarbij prioriteit gegeven wordt aan de categorie vermiste personen die een groot risico lopen;

c) de ervaringen met deze prioritaire verbeteringen worden binnen een jaar geëvalueerd.

2. Bij de evaluatie van de maatregelen aangaande vermiste personen en niet geïdentificeerde lijken onderzoekt de Raad of er overeenstemming bereikt kan worden over aanbevelingen ter verbetering van het werk van de nationale coördinatiepunten, en heeft hij nota genomen van het initiatief van de Nederlandse delegatie om vergaderingen van deskundigen over het thema vermiste personen te beleggen.

3. Het verslag van de deskundigen is aan de bevoegde groep van de Raad voorgelegd. Daarin wordt voorgesteld een databank op te zetten voor de uitwisseling van informatie over vermiste personen.

4. Nu moet worden nagegaan of er nieuwe databanken opgezet moeten worden naast de mogelijkheden die de databanken van het Schengeninformatiesysteem, Europol en Interpol al bieden.

(1) PB L 63 van 4.3.1997, blz. 2.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2391/02

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(2 augustus 2002)

Betreft: Europese middelen voor België en de stad Antwerpen

De Europese Commissie subsidieert via haar verschillende fondsen heel wat lovenswaardige projecten in de EU-lidstaten. Kan de Commissie mededelen hoeveel EU-subsidies lidstaat België krijgt en wat de exacte subsidiebedragen voor de steden Gent en Antwerpen zijn?

Kan de Commissie de exacte subsidiebedragen mededelen die in de jaren 1999, 2000 en 2001 naar België gingen?

Kan de Commissie de exacte subsidiebedragen mededelen die in de jaren 1999, 2000 en 2001 naar projecten in de stad Antwerpen gingen?

Kan de Commissie de exacte subsidiebedragen mededelen die in de jaren 1999, 2000 en 2001 naar projecten in de stad Gent gingen?

Over welke soort van subsidies gaat het in de stad Antwerpen?

Over welke soort van subsidies gaat het in de stad Gent?

Aanvullend antwoordvan de heer Prodi namens de Commissie

(28 november 2002)

Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1877/02

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(28 juni 2002)

Betreft: Ghana

Kan de Commissie voor Ghana mededelen welke projecten in het jaar 2000 ten laste van de begroting van de Europese Unie zijn gefinancierd? Wat is het totaalbedrag van de steun die dat land in 2000 uit EU-begrotingsposten heeft ontvangen?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1867/02, E-1868/02, E-1869/02, E-1870/02,E-1871/02, E-1872/02, E-1873/02, E-1874/02, E-1875/02, E-1876/02, E-1877/02, E-1878/02,E-1879/02, E-1880/02, E-1881/02, E-1882/02, E-1883/02, E-1884/02, E-1908/02, E-1909/02,E-1996/02, E-1997/02, E-1998/02, E-1999/02, E-2000/02, E-2001/02, E-2002/02, E-2003/02,E-2004/02, E-2005/02, E-2006/02, E-2007/02, E-2008/02, E-2009/02, E-2134/02, E-2135/02,E-2136/02, E-2137/02, E-2138/02, E-2139/02, E-2140/02, E-2141/02, E-2142/02, E-2143/02,E-2144/02, E-2145/02, E-2146/02, E-2147/02, E-2148/02, E-2149/02, E-2150/02, E-2151/02,E-2152/02, E-2153/02, E-2154/02 en E-2155/02

(23 september 2002)

Gezien de lengte van haar antwoord zendt de Commissie het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks een tabel met de gevraagde informatie.

De cijfers in de beknopte tabel voor elk land zijn tevens te vinden in de financiële tabellen van het jaarverslag over de uitvoering van de buitenlandse steun van de EG.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1124/02 van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie. Promeuro.



Publicatieblad Nr. 092 E van 17/04/2003 blz. 0040 - 0041



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1124/02 van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie (18 april 2002) Betreft: Promeuro Zou de Commissie kunnen aangeven hoeveel middelen zij heeft besteed aan de organisatie Promeuro en uit welke begrotingslijn deze middelen afkomstig zijn? Zou zij tevens voor elk van de afgelopen vijf jaren een overzicht van de bedragen kunnen geven? Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie (16 juli 2002) In antwoord op de vraag van het geachte parlementslid volgt hierbij het overzicht van de bijdragen van de Commissie aan de Promeuro-projecten gedurende de laatste vijf jaar. Zij werden gefinancierd uit de begrotingslijnen B3-306 en A 3021. >RUIMTE VOOR DE TABEL>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1418/02

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 mei 2002)

Betreft: Taalgebruik rapport over zwartwerk in Europa

Op 26 februari 2002 maakte de Europese Commissie een rapport over zwartwerk in Europa publiek. Het rapport is op de officiële website van Europa enkel te raadplegen in het Engels, met een korte samenvatting in het Duits en het Frans.

Kan de Commissie mij meedelen vanuit welke overwegingen zij voor deze drie talen koos?

Zal de Commissie dit rapport alsnog laten vertalen in alle officiële talen van de Unie?

Zal de Commissie er in de toekomst op toezien dat de documenten die zij verspreidt via de officiële Europese website vertaald zullen zijn in de 11 officiële talen van de Unie?

Blijft de Commissie ook hier achter haar vaststelling staan dat het van essentieel belang is dat de burgers van de Unie in hun eigen taal kennis kunnen nemen van de teksten die op Unieniveau zijn vastgesteld (zie: http://www.europa.eu.int/comm/role_nl.htm

5).

Deelt de Commissie mijn mening dat deze beperkte taalkeuze een overtreding inhoudt op art. 21, hoofdstuk III van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(3 juli 2002)

De door de Commissie goedgekeurde documenten worden gepubliceerd in de elf officiële talen van de Unie. Dit is met name het geval voor COM-documenten, die de wetgevingsvoorstellen van de Commissie bevatten, en voor andere mededelingen van algemene aard die naar de andere instellingen moeten worden doorgestuurd.

Dit beginsel is eveneens van toepassing op de elektronische publicatie: de op de Europa-website gepubliceerde officiële documenten van de Commissie worden verstrekt in de elf officiële talen.

Het verslag Undeclared labour in Europe. Towards an integrated approach of combating undeclared labour is geen document dat door de Commissie is goedgekeurd, maar een eindverslag van een externe studie die gespecialiseerde informatie bevat.

Het document werd dan ook op de Europa-website gepubliceerd in de oorspronkelijke taal (Engels), samen met een korte samenvatting in het Frans en het Duits.

Een en ander betekent dat de Commissie niet voornemens is het verslag, dat in totaal 158 bladzijden telt, in de andere officiële talen te vertalen.

Voor de Commissie is het uiteraard zeer belangrijk dat de burgers van de Unie de op het niveau van de Unie goedgekeurde teksten in hun eigen taal kunnen lezen en, zoals reeds eerder gezegd, streeft zij ernaar zulks waar te maken. Het is echter niet mogelijk om alle verslagen van externe studies, zoals het desbetreffende verslag, te vertalen. De publicatie van dit verslag is er het tastbaar bewijs van dat de Commissie zich inspant om op transparante wijze te handelen en informatie openbaar te maken, met inbegrip van verslagen van externe studies.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1948/02

van John Cushnahan (PPE-DE) aan de Commissie

(3 juli 2002)

Betreft: Beperking van bewegingsvrijheid

Is het de Commissie bekend dat EU-burgers en houders van een Chinees paspoort die lid van de Falun Gong zijn, de toegang tot IJsland ontzegd is wegens het verwacht bezoek van de Chinese president Jiang Zemin begin juni van dit jaar aan IJsland?

Het is de eerste keer dat IJsland leden van een beweging of internationale organisatie de toegang tot zijn grondgebied weigert.

Wat denkt de Commissie te ondernemen om een einde te maken aan de schending van de Europese en internationale wetten en de rechten van de mens? Denkt ze de IJslandse regering haar zienswijze mee te delen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(29 juli 2002)

Sinds maart 2001 past IJsland het Schengen-acquis toe, uit hoofde waarvan binnengrenzen mogen worden overschreden zonder enigerlei controle van personen.

In artikel 2, lid 2, van de Overeenkomst ter uitvoering van het Akkoord van Schengen is evenwel bepaald dat lidstaten gedurende een beperkte periode weer grenscontroles mogen invoeren wanneer de openbare orde of de nationale veiligheid daartoe noopt. Dit wordt gedaan in uitzonderlijke omstandigheden, als een preventieve maatregel om het risico te vermijden dat mensen het recht op vrij verkeer van personen misbruiken om de openbare orde of de nationale veiligheid van een lidstaat in gevaar te brengen, vooral wanneer daar een demonstratie zal plaatsvinden.

IJsland stelde de Commissie en de andere lidstaten vóór de herinvoering van de grenscontroles ervan op de hoogte dat deze uitgevoerd zouden worden van 7 tot en met 16 juni 2002 in het kader van het officiële bezoek van de Chinese president, de heer Jiang Zemin.

De aandacht dient gevestigd te worden op het feit dat, in overeenstemming met het Verdrag, het handhaven van de openbare orde en het waarborgen van de nationale veiligheid onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten valt. Om deze redenen is het Hof van Justitie niet bevoegd om uitspraak te doen over maatregelen en beslissingen aangaande de herinvoering van grenscontroles. Op dit gebied is de rol van de Commissie dus beperkt.

Wat de beperking van het recht op vrij verkeer van de Europese burgers betreft, verwijst de Commissie het geachte parlementslid op haar gezamenlijke antwoord op schriftelijke vragen P-1975/02 van de heer Figueiredo en P-1987/02 van de heer Lage(1).

In het algemeen wordt het recht van de burgers op vrijheid van meningsuiting en vrijheid van vreedzame vergadering weerspiegeld in het Europees Verdrag voor de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. De burgers moeten deze rechten kunnen uitoefenen zonder hun eigen veiligheid, die van anderen of van eigendommen in gevaar te brengen. Soms worden lidstaten geconfronteerd met het feit dat mensen misbruik maken van deze rechten door legitieme demonstraties uit te buiten om geweld te plegen.

De Commissie wijst erop dat de lidstaten in de eerste plaats verantwoordelijk zijn voor de wets- en ordehandhaving.

(1) Zie blz. 124.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1762/02

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(19 juni 2002)

Betreft: Bevordering van waterstofbrandstof uit hernieuwbare energiebronnen en regionale programma's

Een duurzaam vervoersbeleid, dat wil zeggen een beleid dat méér bewerkstelligt dan alleen een vermindering van vervuiling in steden en van CO2-emissies, is alleen mogelijk indien uit hoofde van de regionale en de structuurprogramma's van de EU steun wordt toegekend aan het gebruik van alternatieve brandstoffen. Een veelbelovende brandstof is waterstof, dat, indien gebruikt in brandstofcellen, als bijkomend voordeel een lawaaireductie heeft. Waterstof kan worden afgeleid van elke vorm van elektriciteit, alsook van biomassa, aardgas en verschillende chemische processen.

Geeft de Commissie via van de regionale programma's van de EU steun aan waterstofbrandstof, bijvoorbeeld door middel van subsidies van programma's voor openbaar vervoer? De programma's besteden om verschillende redenen versterkt aandacht aan hernieuwbare energie. Is de Commissie tegen deze achtergrond voorstander van het gebruik van waterstof op basis van hernieuwbare energiebronnen in de regionale en structurele programma's?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(31 juli 2002)

In de regionale programma's voor bijstandsverlening uit de Structuurfondsen kunnen maatregelen worden opgenomen om het gebruik van hernieuwbare energie te stimuleren. In de energieparagraaf van de richtlijnen voor de programma's 2000-2006(1) besteedt de Commissie aandacht aan deze energiebronnen en nodigt zij de lidstaten uit gebruik te maken van de communautaire subsidies om deze vorm van energiegebruik te stimuleren. Hierbij wordt prioriteit gegeven aan investeringen ter bevordering van het gebruik van hernieuwbare energiebronnen, investeringssteun voor het terugdringen van de uitstoot van zwaveldioxide (SO2) en koolstofdioxide (CO2), het gebruik van de energie-audit en het bevorderen van een doelmatig energiebeheer in het MKB en in steden. De selectie van de voor bijstand in aanmerking komende projecten en de uitvoering daarvan vallen echter op grond van het subsidiariteitsbeginsel onder de bevoegdheden van de nationale en regionale beheersautoriteiten.

Het gebruik van waterstof als brandstof is in de toekomst een goed alternatief voor het gebruik van koolwaterstoffen, met name als waterstof kan worden gewonnen uit hernieuwbare energiebronnen. Feit is echter dat zowel de huidige productietechnologieën als de technieken voor een veilig gebruik van deze brandstof nog in de ontwikkelingsfase verkeren. Op dit punt zullen grote inspanningen worden gepleegd in het kader van het zesde OTO-kaderprogramma. Voorts zou het gebruik van waterstof kunnen worden aangemoedigd via experimentele modelprojecten.

(1) Mededeling van de Commissie betreffende de Structuurfondsen, het Cohesiefonds en de coördinatie ervan Richtlijnen voor programma's in de periode 2000-2006 PB C 267 van 22.9.1999.