ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0953/02

van Nuala Ahern (Verts/ALE) aan de Commissie

(10 april 2002)

Betreft: Incidenten in Sellafield

Op 8 februari 2002 heeft zich andermaal een ernstig incident op de locatie Sellafield voorgedaan ten gevolge waarvan een van de kernreactoren tijdelijk moest worden stilgelegd. In december 2001 waren zes kernreactoren, waaronder vier op de locatie Sellafield buiten bedrijf, na een storing in een reactor in Schotland.

Hoe vaak is het de afgelopen vijf jaar voorgekomen dat reactoren in Sellafield uit veiligheidsoverwegingen moesten worden stilgelegd en op welke data is dit gebeurd; welke informatie heeft de Commissie van ieder ongeval ontvangen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(21 mei 2002)

De Commissie wordt regelmatig geïnformeerd over de problemen met betrekking tot de nucleaire veiligheid in de lidstaten en kandidaat-lidstaten. In toepassing van hoofdstuk III van het Euratom-Verdrag beschikt de Commissie bovendien over bepaalde bevoegdheden op het gebied van de bescherming van de bevolking tegen ioniserende straling.

De Commissie wil er echter op wijzen dat het ontwerp en de bouw van kerncentrales uitsluitend onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen en dat de goede werking van nucleaire installaties in de eerste plaats moet worden verzekerd door de exploitanten van die installaties, die daarbij worden gecontroleerd door de nationale veiligheidsinstanties. Zolang er uit een kerncentrale geen radioactiviteit vrijkomt, wordt de Commissie er dan ook niet over geïnformeerd of het stilleggen van een reactor al dan het gevolg is van veiligheidsoverwegingen.

Het is evenwel belangrijk eraan te herinneren, zoals aangekondigd voor de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (ITRE) van het Europees Parlement, dat de Europese Commissie in uitvoering van conclusies van de Europese Raad van Laken (14 en 15 december 2001) een voorstel wil indienen inzake een communautaire aanpak voor de nucleaire veiligheid, meer bepaald door de vaststelling van gemeenschappelijke normen en Europese controlemechanismen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1441/02

van James Fitzsimons (UEN) aan de Commissie

(15 mei 2002)

Betreft: Europass-begunstigden

De Commissie heeft zojuist bekendgemaakt dat sinds 2000, toen het Europass-initiatief werd gelanceerd, 20 000 Europassen voor beroepsopleiding zijn toegekend.

Kan de Commissie een opsplitsing per nationaliteit geven van de personen die aan het initiatief hebben deelgenomen, en vermelden welk soort opleidingen er is gevolgd?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(10 juni 2002)

De Commissie dankt het geachte parlementslid voor zijn belangstelling voor het initiatief Europass-beroepsopleidingen dat is vastgesteld bij Beschikking 1999/51/EG van de Raad van 21 december 1998 inzake de bevordering van Europese trajecten in alternerende beroepsopleidingen, waaronder begrepen het leerlingwezen(1). Het specifieke doel van de beschikking is perioden van beroepsopleiding in andere lidstaten aan te moedigen en bij te dragen tot de kwaliteit daarvan.

De Commissie heeft op 2 mei 2002 haar verslag over de tenuitvoerlegging van de beschikking goedgekeurd en aan het Parlement en de Raad voorgelegd(2).

Dit verslag, dat wordt voorgeschreven door artikel 9 van Beschikking 1999/51/EG, geeft een overzicht van de eerste twee jaren van de tenuitvoerlegging. Het bevat met name informatie over de verspreiding van Europass-beroepsopleidingen-documenten, waaronder een opsplitsing naar land.

Tabel 3 van het verslag (bladzijde 15) laat een opsplitsing naar land van herkomst (Unie + landen van de Europese Economische Ruimte) zien van de Europese trajecten, als geregistreerd door Europass-beroepsopleidingen-documenten van november 2001:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Wat het type cursus betreft, volgde ongeveer driekwart van de deelnemers aan Europass-beroepsopleidingen onderwijs of een opleiding op het niveau van het middelbaar onderwijs of de bovenbouw van het middelbaar onderwijs; lagere en hogere onderwijsniveaus zijn elk goed voor 10-15 % van de gevallen.

Verdere bevindingen zijn:

- de duur van de stage in het buitenland varieerde tussen 3 en 15 weken;

- een kleine meerderheid van de deelnemers aan Europass-beroepsopleidingen waren vrouwen (circa 55 %);

- een grote meerderheid van de deelnemers aan Europass-beroepsopleidingen waren tussen 17 en 23 jaar oud.

Een aanzienlijk deel van de Europese trajecten behoort tot het Leonardo da Vinci-programma, hoewel het aandeel sterk verschilt van land tot land (30 tot 100 %). In sommige landen zijn bilaterale of nationale initiatieven goed voor 50 % van de Europese trajecten.

(1) De beschikking is goedgekeurd op 21 december 1998, PB L 17 van 22.1.1999, zij is op 1 januari 2000 van kracht geworden.

(2) Verslag van de Commissie aan het Parlement en de Raad: Verslag over de uitvoering van Beschikking 1999/51/EG van de Raad van 21 december 1998 inzake de bevordering van Europese trajecten in alternerende beroepsopleidingen, waaronder begrepen het leerlingwezen, COM(2002) 214 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1201/02

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(26 april 2002)

Betreft: Openbare inschrijving voor contracten

Kan de Commissie aangeven of volgens haar voor een contract voor de levering van vaccins ten bedrage van £32 miljoen, dat wordt gegund door een lidstaat, een openbare inschrijving moet worden gehouden krachtens de procedures van de richtlijn inzake gunning van opdrachten?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Bolkestein namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1199/02, E-1200/02 en E-1201/02

(6 juni 2002)

De Commissie neemt aan dat de schriftelijke vragen E-1200/02 en E-1201/02 betrekking hebben op de gunning door de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk van een opdracht voor de levering van pokkenvaccins met het oog op mogelijke terroristische aanvallen. De opdracht moet worden gezien in het licht van de gruweldaden van 11 september 2001 en met name in het licht van de daaruit voortvloeiende bezorgdheid over biochemische aanvallen van terroristen.

De Commissie is niet volledig op de hoogte van de procedures die de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk bij de gunning van de opdracht hebben gevolgd. Bij gebrek aan informatie hierover kan zij niet met zekerheid vastgestellen of deze opdracht binnen het toepassingsgebied valt van Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen(1) en of de aanbestedingsprocedure openbaar had moeten zijn.

Wat schriftelijke vraag E-1199/02 betreft, beschikt de Commissie over informatie dat de lidstaten die na de antraxaanvallen in de Verenigde Staten in 2001 met het oog op mogelijke terroristische bedreigingen noodvaccins hebben aangeschaft, uit veiligheidsoverwegingen geen openbare aanbestedingsprocedure hebben gevolgd.

Artikel 2 van de bovengenoemde richtlijn bevat uitzonderingsbepalingen voor openbare aanbestedingen van de overheid. Deze hebben onder meer betrekking op opdrachten voor leveringen die geheim zijn verklaard of waarvan de uitvoering overeenkomstig de in de betrokken lidstaat geldende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met bijzondere veiligheidsmaatregelen gepaard moet gaan of wanneer de bescherming van de wezenlijke veiligheidsbelangen van de lidstaat zulks vereist.

Omdat het hierbij gaat om een afwijking van de algemene regel dat overheidsopdrachten via een openbare aanbestedingsprocedure moeten worden gegund, moet artikel 2 restrictief worden geïnterpreteerd en moet ieder geval afzonderlijk worden beoordeeld. Een relevante factor kan zijn dat ten tijde van de gunning van de opdracht de bekendmaking van het bestaan of de aard ervan omwille van de openbare veiligheid niet wenselijk wordt geacht. De uitspraak van het Europees Hof van Justitie in zaak C-273/97 van 26 oktober 1999 dat lidstaten bij de vaststelling van maatregelen die zij ter bescherming van de openbare veiligheid noodzakelijk achten over een zekere beoordelingsmarge beschikken, kan in dit soort gevallen ook een rol spelen.

(1) PB L 199 van 9.8.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0557/02

van Renzo Imbeni (PSE) en Giovanni Pittella (PSE) aan de Commissie

(28 februari 2002)

Betreft: Visa voor burgers van niet-EU-landen die in Zwitserland wonen

In Zwitserland wonen enkele honderdduizenden immigranten uit hoofdzakelijk de Balkanlanden en Turkije met een reguliere langlopende verblijfsvergunning. Steeds wanneer zij de grens met een EU-land moeten oversteken (Italië, Oostenrijk, Duitsland en in mindere mate Frankrijk), zijn zij verplicht een visum aan te vragen. Het FIM (het Forum voor de integratie van migranten dat onlangs in Zwitserland is opgericht) stelt voor de visumverplichting te vervangen door het overleggen van paspoort en verblijfsvergunning.

Kan de Commissie mededelen of zij achter dit voorstel staat? Zo ja, hoe denkt zij het in de praktijk te brengen? Zo niet, welke alternatieven stelt zij voor om verwarring bij de consulaten van de betrokken EU-lidstaten te voorkomen?

Denkt de Commissie dat dit ernstige probleem in het kader van de slotbesluiten tot bekrachtiging van het verdrag tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat kan worden opgelost?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(4 april 2002)

Het is de Commissie bekend dat vele duizenden buitenlandse inwoners van Zwitserland een visum moeten aanvragen om de buitengrenzen van de lidstaten te mogen overschrijden, zelfs wanneer zij via een lidstaat naar hun land van herkomst reizen voor hun jaarlijkse vakantie.

Deze kwestie zal niet worden opgelost door de op 21 juni 1999 ondertekende overeenkomst betreffende het vrije verkeer van personen tussen Zwitserland en de Europese Unie, die naar verwachting binnenkort in werking zal treden nadat zij door alle betrokken partijen is geratificeerd.

De Commissie wijst erop dat, indien het Zwitserse verzoek om aan de overeenkomsten van Schengen/Dublin te mogen deelnemen, uitmondt in een bilaterale overeenkomst tussen de Gemeenschap/Unie en Zwitserland, dit het probleem geheel zou oplossen. Zij is zich er echter van bewust dat deze oplossing waarschijnlijk nog betrekkelijk lang op zich zal laten wachten.

Het is de Commissie bekend dat Zwitserland buitenlanders met een door een lidstaat afgegeven verblijfsvergunning sinds augustus 2000 van de visumplicht vrijstelt, en zij sluit niet uit dat de EU op middellange termijn hetzelfde doet voor buitenlanders met een door Zwitserland afgegeven verblijfsvergunning.

De Commissie wijst er tevens op dat het bestaande recht, en met name de Gemeenschappelijke visuminstructie(1), de lidstaten de mogelijkheid geeft om aan in Zwitserland wonende buitenlanders visa te verstrekken op een wijze die hun reizen niet buitensporig belemmert.

(1) PB L 239 van 22.9.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1343/02

van Pietro-Paolo Mennea (PPE-DE) aan de Commissie

(2 mei 2002)

Betreft: Betalingsachterstand

Er zijn aanhoudende klachten van werkers uit de culturele en de onderwijssector en van burgers over vertragingen bij de betaling van steun voor culturele projecten en initiatieven op het gebied van onderwijs en beroepsopleiding.

In de meeste gevallen beschikken de betrokkenen niet over voldoende kapitaal om de uitgaven voor te schieten, zodat de bovengenoemde vertraging zowel op economisch als op cultureel vlak tot ernstige schade leidt.

- Heeft de Commissie kennis van deze problemen?

- Kan de Commissie meedelen welk tijdschema bij de uitbetaling van de steun aan deze projecten wordt gehanteerd?

- Is de Commissie voornemens de situatie te onderzoeken, teneinde tot een bevredigende en definitieve oplossing te komen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(12 juni 2002)

In het kader van de programma's op het terrein van cultuur, onderwijs en beroepsopleiding vinden er jaarlijks in de 30 deelnemende landen duizenden transacties plaats. De Commissie is zich er ervan bewust hoe moeilijk het is om te garanderen dat betalingen aan begunstigden snel worden verricht; deze moeilijkheden zijn deels te wijten aan de invoering van een nieuwe procedure: de voorheen door externe bureaus voor technische bijstand verrichte betalingen worden thans intern afgewikkeld. In de nieuwe contracten van deze bureaus is vastgelegd dat zij niet langer werkzaamheden zullen uitvoeren die als overheidstaken worden beschouwd.

In de regel bevatten de overeenkomsten tussen de Commissie en de begunstigden van de programma's de bepaling dat de Commissie binnen 60 dagen vanaf de datum van goedkeuring van een geldige aanvraag tot betaling tot betaling overgaat (bij de betaling van een voorschot na de ondertekening van de financieringsovereenkomst door de begunstigde; bij een gedeeltelijke afbetaling en de betaling van het resterende bedrag na overlegging van de afrekening en het voortgangsverslag, die door de begunstigde naar behoren zijn opgesteld en door de Commissie aanvaardbaar worden geacht).

De Commissie streeft ernaar de termijn waarbinnen de betalingen op het betrokken gebied plaatsvinden te bekorten en heeft hiertoe verscheidene maatregelen genomen, waaronder voor zover haar middelen toelaten een uitbreiding van het aantal personeelsleden voor de verwerking van de betalingstransacties. Zij ziet echter nauwlettend toe op de kwaliteit van het financieel beheer en de controles waaraan de door haar ontvangen documenten dienen te worden onderworpen. Hiertoe zet zij zich in voor een zo groot mogelijke vereenvoudiging van de regels inzake het beheer van programma's om de afhandeling van de daarmee samenhangende transacties te bespoedigen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0700/02

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 maart 2002)

Betreft: Openbare beroepsschool elektronica en telecommunicatie

De openbare beroepsschool elektronica en telecommunicatie is een onderwijsinstelling van het Ministerie van Onderwijs die zich in Lissabon bevindt en is opgericht naar aanleiding van een samenwerkingsakkoord tussen Portugal en Nederland. De school is in 1990 geopend en sindsdien in een noodgebouw gevestigd.

De school heeft in de eerste plaats tot doel vakkundige technici op te leiden op het gebied van elektronica en telecommunicatie en de nodige geloofwaardigheid bij het bedrijfsleven te creëren. Daarnaast vormt de school een voorbereiding op de toegang tot hoger onderwijs.

Gezien de huidige expansie van de elektronica- en telecommunicatiesector hebben bijna alle circa 100 leerlingen na afsluiting van de opleiding een baan gevonden in bekende bedrijven in deze bedrijfstak.

Hoewel de kwaliteit van de school goed beoordeeld wordt en er nog steeds technici op deze gebieden noodzakelijk zijn, is de school nog steeds in het noodgebouw gevestigd, het docentenkorps nog niet uitgebreid en kon het huidige plan om op termijn het aantal studenten te verdubbelen omdat de 25 leerlingen die jaarlijks worden opgeleid onvoldoende zijn om aan de vraag te voldoen, nog niet worden uitgevoerd.

Kan de Commissie in het licht hiervan mededelen wat de financieringsmogelijkheden zijn om het noodgebouw door nieuwbouw te vervangen en de openbare beroepsopleidingsschool voor elektronica en telecommunicatie in Lissabon uit te breiden?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(26 april 2002)

Het type project dat door het geachte parlementslid naar voren wordt gebracht, zou via de Structuurfondsen kunnen worden ondersteund in het kader van maatregel 8 van het operationeel programma op het gebied van het onderwijs (PRODEP) en maatregel 3.8 van het operationeel programma voor Lissabon en omstreken (PORLVT) binnen het communautaire bestek 2000-2006 voor de Portugese regio's van doelstelling 1.

Er zij evenwel op gewezen dat, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1), en op grond van de Portugese wetgeving, met name wet 54-A 2000, de selectie van de projecten onder de verantwoordelijkheid valt van de nationale autoriteiten die belast zijn met het programmabeheer. De Commissie wil het geachte parlementslid dan ook verzoeken zich voor nadere inlichtingen over subsidiemogelijkheden te wenden tot de volgende adressen: PRODEP III, Av. 24 de Julho 134-5o, 1399-029 Lisboa, et PORLVT, Rua de Artilharia Um No 33, 1269-145 Lisboa.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0941/02

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(10 april 2002)

Betreft: Taaldiscriminatie Engelse moedertaalsprekers

In haar antwoord op vraag E-3572/01(1) zegt de Commissie de formulering moedertaalspreker of iemand met gelijkwaardige kennis aanvaardbaar te vinden krachtens de Gemeenschapswetgeving. In deze formulering blijft niettemin de indruk dat een onderneming in de eerste plaats op zoek is naar een moedertaalspreker. In het kader van het gelijkekansenbeleid in België werd enige jaren geleden beslist dat onder meer verwijzingen naar geslacht (M/V) of leeftijd niet meer mochten voorkomen in de jobadvertenties.

Vindt ook de Commissie deze regeling in België beter om discriminatie te voorkomen en zal zij er dus bij de lidstaten op aandringen om de discriminerende formulering moedertaalspreker volledig te bannen uit het jobadvertentieaanbod binnen de hele Europese Unie?

Zal de Commissie er op voorhand bij haar contractanten op aandringen dat zij de discriminerende term moedertaalspreker voortaan niet meer zullen gebruiken op straffe van vernietiging van het contract met de Commissie?

(1) PB C 160 E van 4.7.2002, blz. 144.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(31 mei 2002)

De Commissie is van mening dat de term moedertaalspreker in geen geval aanvaardbaar is krachtens het Gemeenschapsrecht (zie antwoorden op de schriftelijke vragen E-4100/00(1) en E-0779/01(2) van het geachte parlementslid). De vereiste van een perfecte kennis kan echter op zich niet als onrechtmatig uit hoofde van het Gemeenschapsrecht worden beschouwd, als een zeer hoog niveau van kennis van een bijzondere taal nodig is voor de betreffende baan; de werkgever moet de noodzaak van deze vereiste aantonen. Aangezien de vereiste van een perfecte kennis van een bijzondere taal op zich niet strijdig is met het Gemeenschapsrecht, is de Commissie niet voornemens om de lidstaten te dwingen om het gebruik van deze term te verbieden in personeelsadvertenties die een dergelijke kennis vereisen. De Commissie beveelt echter het gebruik van een uitdrukking aan zoals een perfecte of zeer goede kennis van een bijzondere taal als voorwaarde voor de toegang tot banen waarvoor een zeer hoog niveau van kennis van die taal nodig is.

De Commissie zal gebruik blijven maken van haar bevoegdheden om discriminatie te bestrijden, die veroorzaakt wordt door de opname van een vereiste inzake de kennis van een taal als moedertaalspreker in personeelsadvertenties.

Dit geldt ook voor haar relaties met haar contractanten.

(1) PB C 174 E van 19.6.2001.

(2) PB C 235 E van 21.8.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0559/02 van Glyn Ford (PSE) aan de Raad. Algerije en mensenrechten.



Publicatieblad Nr. 229 E van 26/09/2002 blz. 0105 - 0105



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0559/02 van Glyn Ford (PSE) aan de Raad (4 maart 2002) Betreft: Algerije en mensenrechten Op welke wijze denkt de Raad ervoor te zorgen dat de beoordeling van de mensenrechtensituatie in Algerije en naleving van artikel 2 van de Associatieovereenkomst, zodra deze is geratificeerd, een apart agendapunt wordt op alle bijeenkomsten die in het kader van de overeenkomst worden gehouden? Gecombineerd Antwoordop de schritftelijke vragen E-0559/02 en E-0561/02 (26 juni 2002) Overeenkomstig zijn vaste werkwijze in het kader van de politieke dialogen zal de Raad, zolang als dat nodig is, de aangelegenheden in verband met de naleving van de mensenrechten op de agenda van de politieke dialoog met Algerije plaatsen, alsmede op de agenda van de Associatieraad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0572/02

van Carlo Fatuzzo (PPE-DE) aan de Raad

(4 maart 2002)

Betreft: Dramatische situatie van de honden in Boekarest

Roemenië heeft het lidmaatschap van de Europese Gemeenschap aangevraagd, die gebaseerd is op het recht en de burgerzin van haar inwoners.

Zwerfhonden worden in Boekarest wreed behandeld, worden dagelijks op barbaarse wijze gevangen en naar grote stadskennels vervoerd waar ze, als ze de rit al overleven, een dodelijke magnesiumsulfaatinjectie krijgen.

Bovendien is de methode om de honden af te maken ingevoerd door burgemeester Basescu, die is overgegaan tot het vangen en onmiddellijk afmaken van zwerfhonden in Boekarest en die het eerder goedgekeurde sterilisatieprogramma heeft laten vallen niet doeltreffend, omdat deze de belangrijkste oorzaken van het zwerfhondenprobleem niet aanpakt, terwijl een algemene sterilisatie daarentegen het probleem zou kunnen oplossen of het tenminste zou kunnen beperken.

Het stadsbestuur onder leiding van Basescu schendt de Roemeense wetgeving niet, maar past een ethisch onaanvaardbare methode toe en Roemenië zou in het kader van zijn toetreding tot de EG de communautaire regels inzake dierenbescherming moeten naleven.

Is de Europese Gemeenschap voornemens na te gaan of de handelingen van het stadsbestuur van Boekarest en de Roemeense wetgeving overeenstemmen met het acquis communautaire dat Roemenië als kandidaat-lidstaat van de EU op korte termijn moet implementeren?

Antwoord

(26 juni 2002)

Voor het moment kent de Europese Gemeenschap geen regelgeving met betrekking tot het welzijn van gezelschapsdieren. Aangezien de Commissie voorshands geen voorstel terzake overweegt, is het niet waarschijnlijk dat dit probleem vóór de afronding van de toetredingsonderhandelingen aan de orde wordt gesteld; deze kwestie zal derhalve niet tot het acquis communautaire behoren.

In het kader van de Raad van Europa bestaat een Europese overeenkomst ter bescherming van kleine huisdieren. Deze is echter zo algemeen van aard dat ze geen uitkomst biedt voor de door het geachte parlementslid genoemde problemen.

Los hiervan legt de Raad in het kader van de medebeslissingsprocedure momenteel de laatste hand aan een voorstel betreffende het verkeer van gezelschapsdieren, waarover het Europees Parlement in eerste lezing reeds advies heeft uitgebracht. Deze tekst, die enkel betrekking heeft op veterinaire aspecten en op het niet commerciële verkeer van gezelschapsdieren, heeft geen gevolgen voor maatregelen die door een lidstaat om redenen in verband met de openbare orde worden genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0797/02 van Jeffrey Titford (EDD) aan de Commissie. Gemeenschappelijk visserijbeleid.



Publicatieblad Nr. 229 E van 26/09/2002 blz. 0138 - 0139



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0797/02 van Jeffrey Titford (EDD) aan de Commissie (21 maart 2002) Betreft: Gemeenschappelijk visserijbeleid Is de Commissie van plan het gemeenschappelijk visserijbeleid uit te breiden naar de Egeïsche, Baltische, Adriatische en Middellandse zee of naar de wateren rond overzeese gebieden van sommige EU-lidstaten in de Caraïbische Zee, de Stille Zuidzee, de Indische en de Atlantische oceaan? Zoniet, waarom niet? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (25 april 2002) Het gemeenschappelijk visserijbeleid is van toepassing op alle wateren van de Egeïsche, Baltische, Adriatische en Middellandse Zee, die onder de soevereiniteit of jurisdictie van de lidstaten vallen. Het is eveneens van toepassing op alle communautaire vissersvaartuigen, ongeacht in welke wateren zij zich bevinden. Het is echter niet van toepassing op buiten Europa gelegen gebiedsdelen van de lidstaten, met uitzondering van de Franse overzeese departementen, die als enige wel deel uitmaken van de Europese Unie.