SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3297/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(28 november 2001)

Betreft: Zweeds verbod op legbatterijen

In Zweden is een debat ontstaan over de vraag in hoeverre de Zweedse regels betreffende legbatterijen voor de rest van de Unie een handelsbelemmering kunnen vormen. De meningen lopen uiteen over de vraag of Zweden de nieuwe vrijstellingsregeling, die in 1997 werd ingevoerd, vooraf aan de Commissie had moeten voorleggen. Dit zou betekend hebben dat de regels gedurende drie maanden bevroren werden om de overige lidstaten toe te laten hun standpunt te formuleren alvorens Zweden de regeling kon aannemen.

Is de Commissie van mening dat de Zweedse regeling betreffende legbatterijen een handelsbelemmering vormt, omdat ze afwijkt van de regeling in de rest van de Unie en is de Commissie van oordeel dat Zweden de wijziging van de regels op het gebied van legbatterijen op voorhand aan de Commissie had moeten melden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(28 januari 2002)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat ten tijde van de in zijn vraag genoemde feiten (goedkeuring van nationale bepalingen in Zweden in 1997) Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op gebied van normen en technische voorschriften(1) van toepassing was. Overeenkomstig deze richtlijn (gecodificeerd bij Richtlijn 98/34/EG van het Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften(2)), moet aan de Commissie kennisgeving worden gedaan van de nationale ontwerpen die technische voorschriften bevatten. Van sommige bepalingen hoeft echter geen kennisgeving te worden gedaan, zoals de nationale maatregelen waarbij de lidstaten hun wetgeving aan bindende communautaire rechtsbesluiten aanpassen.

In deze context wordt een technisch voorschrift omschreven als een technische specificatie of andere eis, met inbegrip van de erop toepasselijke bestuursrechtelijke bepalingen die de jure of de facto moeten worden nageleefd voor de verhandeling of het gebruik in een lidstaat of in een groot deel van die lidstaat, alsmede de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen () van de lidstaten waarbij de vervaardiging, de invoer, de verhandeling of het gebruik van een product wordt verboden. Volgens deze richtlijn zijn onder de term technische specificatie ook begrepen de productiemethoden en -procédés voor de landbouwproducten.

De in Zweden in 1997 goedgekeurde maatregelen met betrekking tot legbatterijen vormen bijgevolg op het eerste gezicht een technisch voorschrift in de zin van Richtlijn 83/189/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 94/10/EG van het Parlement en de Raad van 23 maart 1994(3), waarvan aan de Commissie kennisgeving had moeten zijn gedaan. Doordat zij de exacte inhoud van de door het geachte parlementslid vermelde Zweedse maatregel niet kent, kan de Commissie zich moeilijk uitspreken over de vraag of Zweden kennisgeving van dit verbod had moeten doen. Zonder de inhoud van latere wijzigingen in verband met dit verbod te kennen kan de Commissie zich ook moeilijk uitspreken over de noodzaak van de kennisgeving daarvan.

Wat de vraag van het geachte parlementslid betreft, met name in hoeverre de in Zweden van toepassing zijnde bepalingen inzake legbatterijen een handelsbelemmering vormen vanwege het feit dat zij verschillen van de in de andere lidstaten geldende bepalingen, zou de Commissie in de eerste plaats willen wijzen op het acquis communautaire terzake.

Richtlijn 88/166/EEG van de Raad van 7 maart 1988 ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in zaak 131/86(5) heeft alleen maar minimumnormen met betrekking tot de bescherming van legkippen vastgesteld. Deze richtlijn belet een lidstaat niet om bij wijze van uitzondering een totaal verbod op het gebruik van een systeem voor het houden van kippen op te leggen om redenen van hoger belang die een dergelijke maatregel rechtvaardigen.

Verder bepaalt artikel 13, lid 2, van Richtlijn 1999/74/EG van 19 juli 1999 tot vaststelling van minimumnormen voor de bescherming van legkippen(4), die Richtlijn 88/166/EEG intrekt en vervangt, dat de lidstaten op hun grondgebied bepalingen voor de bescherming van legkippen kunnen handhaven of toepassen die strenger zijn dan de bepalingen van de richtlijn, binnen de grenzen van de door het EG-verdrag vastgestelde regels.

Een dergelijke nationale maatregel kan het vrij verkeer van de betreffende producten belemmeren of obstakels opwerpen voor de goede werking van de interne markt. Een lidstaat kan echter een maatregel nemen met een restrictief effect op de intracommunautaire handel, als deze met name is ingegeven door redenen die met name betrekking hebben op de bescherming van de gezondheid en het leven van dieren, op voorwaarde dat deze maatregel een arbitrair discriminatiemiddel noch een verkapte beperking van de handel tussen de lidstaten vormt. Er is aanvullende informatie nodig om de Commissie in staat te stellen het effect van deze Zweedse maatregel op de interne markt precies te meten.

(1) PB L 109 van 26.4.1983.

(2) PB L 204 van 21.7.1998.

(3) PB L 100 van 19.4.1994.

(4) PB L 203 van 3.8.1999.

(5) PB L 100 van 19.4.1994.