SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1146/01

van Laura González Álvarez (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 april 2001)

Betreft: Aantasting milieu Lanzarote (Canarische Eilanden)

Het eiland Lanzarote, dat deel uitmaakt van de Canarische Eilanden, is door de Unesco uitgeroepen tot biosfeerreservaat. De Canarische kunstenaar César Manrique heeft ertoe bijgedragen dat het eiland gevrijwaard werd van aantastingen van het natuurlijk, landschappelijk en archeologisch milieu. Vandaag de dag vormt echter de sterke toeristische druk een bedreiging voor bepaalde zones van grote ecologische en culturele waarde.

De aanleg van de jachthaven Marína del Rubicón in de Baai van Berrugo (Playa Blanca) heeft reeds geleid tot de gedeeltelijke verwoesting van een streek van grote natuurlijke en etnografische waarde in de Lanzaroteense gemeente Yaiza. Deze getijdenzone vormt met zijn diepe zandgronden voor veel vissoorten een perfect ecosysteem om kuit te schieten. Hierin zijn reeds duizenden tonnen steen en grind gestort, waardoor het kleine strand, dat als vertrekpunt diende voor kleine visserijscheepjes, reeds volledig verstopt is geraakt. Ook archeologische en historische vindplaatsen zijn hierdoor beschadigd.

Welke stappen denkt de Commissie te ondernemen om ervoor te zorgen dat in dit geval de richtlijnen 85/337/EEG(1) en 92/43/EEG(2), betreffende milieueffectbeoordeling en de bescherming van natuurlijke habitats, worden nageleefd?

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 juni 2001)

Opgemerkt zij dat de Commissie niets bekend is van de door het geachte parlementslid in deze schriftelijke vraag aangehaalde feiten.

Op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie heeft de Commissie geconstateerd dat het gebied waar de jachthaven in kwestie zal worden aangelegd, op het eiland Lanzarote, door de Spaanse autoriteiten niet is aangewezen als speciale beschermingszone voor vogels in de zin

van artikel 4 van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(1). Evenmin betreft het hier een door de wetenschappelijke gemeenschap als voor vogels van belang zijnde zone aangemerkt gebied, volgens de in 1998 door nationale deskundigen en Birdlife voor de Commissie gemaakte inventaris. Bovendien wordt deze zone door de Spaanse autoriteiten niet genoemd op hun nationale lijst van gebieden van communautair belang die in de toekomst aansluiting zouden kunnen vinden bij het netwerk Natura 2000, zulks uit hoofde van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna. Vanuit het oogpunt van het natuurbehoud lijkt dit geval dan ook uitsluitend onder de bevoegdheid van de Spaanse nationale en regionale autoriteiten te vallen.

Wat betreft Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, moet worden opgemerkt dat in artikel 2 van deze richtlijn sprake is van projecten die, met name gezien hun aard, omvang of ligging, een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben en als zodanig aan een beoordeling van die effecten moeten worden onderworpen, alvorens er een vergunning wordt verleend.

Deze bepaling geldt slechts de in de bijlagen I en II van de richtlijn opgesomde projecten. In punt 10, onder j), van bijlage II is sprake van de aanleg van jachthavens. Krachtens artikel 4, lid 2, moeten onder bijlage II vallende projecten aan een beoordeling worden onderworpen, wanneer de betrokken lidstaat zulks op grond van hun kenmerken noodzakelijk acht.

Opgemerkt zij dat Richtlijn 85/337/EEG gewijzigd is bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997(2). Niettemin zijn, op grond van artikel 3, lid 2, van Richtlijn 97/11/EG, indien een vergunningsaanvraag vóór 14 maart 1999 is ingediend, de bepalingen van Richtlijn 85/337/EEG in de ongewijzigde versie van toepassing.

Hoe dan ook, de Commissie heeft zich tot de Spaanse autoriteiten gewend met het verzoek hun opmerkingen kenbaar te maken over de door het geachte parlementslid in deze schriftelijke vraag genoemde feiten, teneinde te verzekeren dat het ter zake dienende communautair recht in het onderhavige geval wordt nageleefd.

(1) PB L 103 van 25.4.1979.

(2) PB L 73 van 14.3.1997.