ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4016/00

van Carlos Carnero González (PSE) aan de Commissie

(21 december 2000)

Betreft: Referendum tegen vakbondsvrijheid in Venezuela

Op 4 december 2000 is in Venezuela een referendum tegen de vakbondsvrijheid gehouden, dat de steun kreeg van president Hugo Chávez. Ongeveer 80 % van de burgers heeft zijn stem niet uitgebracht.

Deze volksraadpleging is in strijd met de internationale overeenkomsten die de vakbondsvrijheid waarborgen, in de eerste plaats met de overeenkomsten van de IAO, zoals de directeur van deze organisatie openlijk heeft bevestigd.

Om dezelfde reden heeft het IVVV (verbond waartoe de meeste vakverenigingen van de lidstaten van de Europese Unie behoren) herhaaldelijk tegen de organisatie van het genoemde referendum geprotesteerd en gewaarschuwd voor de negatieve gevolgen ervan.

Hoe staat de Commissie tegenover dit referendum? Heeft de Commissie haar standpunt officieel meegedeeld aan de Venezolaanse autoriteiten? Is de Commissie voornemens om bij de regering in Caracas aan te dringen op de eerbiediging van vrijheden zoals de vakbondsvrijheid, die bepalend is voor een rechtsstaat?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(30 januari 2001)

Het gaat hier om een nationale aangelegenheid die besproken kan worden tijdens de bijeenkomst tussen de Europese Unie en de Andes-groep (die voor maart in Santiago de Chile gepland is).

Er zij op gewezen dat Venezuela, samen met de andere landen van Latijns-Amerika en het Caraïbisch gebied, een gezamenlijke verklaring op de Topconferentie van Rio heeft ondertekend, waarin opnieuw de ondersteuning van de democratie en de vrije meningsuiting bevestigd wordt. De Commissie zal de uitvoering van de overeenkomsten die tussen de partijen zijn gesloten aandachtig blijven volgen en zo nodig de specifieke ondersteuning van de betrokken landen daarbij in overweging nemen. Bovendien moet worden onderstreept dat de kwesties in verband met de mensenrechten zijn opgenomen in de drie prioritaire punten die in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Parlement over de follow-up van de Topconferentie van Rio zijn vastgesteld(1).

(1) COM(2000) 670 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4022/00

van Michl Ebner (PPE-DE) en Klaus-Heiner Lehne (PPE-DE) aan de Raad

(3 januari 2001)

Betreft: Afschaffing van belastingprivileges voor ambtenaren in diplomatieke dienst

De privileges voor diplomaten zijn, zoals bekend, vastgelegd in het Verdrag van Wenen van 1961. Ondergetekende heeft in de afgelopen maanden in de vorm van schriftelijke vragen aan de Commissie meerdere malen gezegd ervan overtuigd te zijn dat dit verdrag inmiddels achterhaald is en moet worden herzien, waarbij het met name gaat om de vraag of de bestaande privileges in de huidige interne markt van de Europese Unie überhaupt nog gerechtvaardigd zijn.

De Europese Commissie wees er in haar antwoorden (zie met name E-1996/00) steeds op dat afschaffing of wijziging van de privileges voor diplomaten een wijziging van de huidige rechtsvoorschriften van de Gemeenschap en daarmee tegelijkertijd een door de Raad met eenparigheid van stemmen genomen besluit zouden vereisen.

Kan de Raad mededelen of hij de in de huidige interne markt van de EU beslist niet meer gerechtvaardigde privileges voor diplomaten denkt te heroverwegen en of hij het uit 1961 stammende Verdrag van Wenen ook in samenhang met het streven naar hervorming van de Commissie op zijn actualiteit wil beoordelen?

Antwoord

(24 april 2001)

De communautaire wetgeving staat vrijstellingen van BTW en accijnzen in het kader van de diplomatieke privileges toe op grond van de regels van het internationaal gewoonterecht zoals dat is gecodificeerd in het Verdrag van Wenen van 1961 inzake diplomatiek verkeer. De Gemeenschap is gehouden deze regels te eerbiedigen. (Vgl. arrest van het Hof van Justitie van 16 juni 1998, punt 45).

Vanuit het oogpunt van de interne markt en indien men ervan uitgaat dat de aan de missies van de lidstaten in andere lidstaten verleende vrijstellingen niet langer gerechtvaardigd zouden zijn zou allereerst de geldende communautaire wetgeving moeten worden gewijzigd, waartoe de Raad dan op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen zou moeten besluiten. De lidstaten zouden in dat geval evenwel eerst overeen moeten komen onderling niet langer de desbetreffende bepalingen van het Verdrag van Wenen van 1961 toe te passen, waaraan zij echter krachtens het internationaal recht gebonden zijn. De Raad beschikt over geen enkele aanwijzing dat de Commissie van zins zou zijn een wijziging voor te stellen van de relevante vrijstellingsbepalingen in Richtlijn 77/388/EEG (6e BTW-richtlijn) en Richtlijn 91/12/EEG (accijnsproducten), en heeft ook geen daartoe strekkend voorstel ontvangen. Bovendien heeft de Commissie in haar antwoord op schriftelijke vraag E-1996/99 laten weten dat zij niet voornemens is om in de nabije toekomst een voorstel ter zake in te dienen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3645/00

van Jürgen Zimmerling (PPE-DE) aan de Commissie

(23 november 2000)

Betreft: Toekomst van het onderzoekprogramma INCO-DEV in het zesde kaderprogramma

In de aanloop naar het toekomstige zesde kaderprogramma voor de jaren 2002 tot 2006 wordt de sector internationale samenwerking: onderzoek voor ontwikkeling (INCO) niet meer expliciet genoemd. Betekent dat dat er voor deze sector geen middelen meer beschikbaar zijn en zo ja, waarom?

Pas in mei 2000 werd een evaluatieverslag over de afgelopen vijf jaar van het INCO-programma gepubliceerd, waarin nadrukkelijk wordt gesteld dat het programma een succes was en voortzetting absoluut noodzakelijk wordt geacht.

Het onderzoekprogramma INCO-DEV is zowel voor de ontwikkeling van onderzoekscentra in ontwikkelingslanden alsook voor de op dit gebied actieve Duitse onderzoeksinstellingen het belangrijkste en soms enige stimuleringsinstrument. Opheffing zou ook hier leiden tot onherstelbare verliezen.

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(9 januari 2001)

Het onderzoekprogramma INCO-DEV waar het geachte parlementslid naar verwijst, is slechts een van de zeven activiteiten binnen het specifieke programma Bevestiging van de internationale rol van het communautaire onderzoek (1998-2002), dat op 25 januari 1999 is goedgekeurd als programma tot uitvoering van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (OTO).(1)

In de recente mededeling Totstandbrenging van de Europese onderzoekruimte: oriëntaties voor de activiteiten van de Unie op het gebied van onderzoek (2002-2006)(2) worden ruwe indicaties gegeven over de Europese onderzoekruimte en algemene richtsnoeren ter voorbereiding van het voorstel van de Commissie voor het volgende kaderprogramma. De mededeling geeft geen details over de specifieke programma's die eerst door de Commissie moeten worden voorgesteld en dan na goedkeuring door het Parlement en de Raad van het OTO-kaderprogramma voor de periode 2002-2006 moeten worden vastgesteld. De recente mededeling loopt derhalve niet daarop vooruit hoewel de kwestie bij de voorbereiding van het zesde kaderprogramma in het licht van de ervaringen uit het verleden mede gezien het belang van de internationale dimensie van het communautaire onderzoek verder in aanmerking zal worden genomen.

(1) PB L 26 van 1.2.1999.

(2) COM(2000) 612 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3814/00

van John Bowis (PPE-DE) aan de Commissie

(7 december 2000)

Betreft: Naleving van de varkensrichtlijn van 1991

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen om erop toe te zien dat alle lidstaten de varkensrichtlijn van 1991 in acht nemen?

Kan zij bevestigen dat op dit moment slechts Zweden, het Verenigd Koninkrijk, Denemarken, Finland en Nederland deze richtlijn hebben doorgevoerd of wetten hebben aangenomen om de betrokken richtlijn in de praktijk te brengen?

Wanneer zal de Commissie nieuwe voorstellen indienen?

In hoeverre wordt de weerstand die de Poolse regering biedt om intensieve varkensteelt te introduceren, gesteund?

Is de Commissie het ermee eens dat zoveel zeugen bijna hun gehele volwassen leven zwanger en in zeugenstallen doorbrengen?

Is de Commissie het ermee eens dat de minimumnormen voor diervriendelijke varkensteelt normen zouden moeten omvatten zoals toereikende ruimte, voldoende stro, een alternatief voor het couperen van staarten en beëindigen van castratiepraktijken?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 februari 2001)

De Commissie heeft met het oog op verbetering van het welzijn van varkens haar goedkeuring gehecht aan een verslag over de intensieve varkenshouderij in de Gemeenschap en aan een voorstel voor een wijziging van Richtlijn 91/630/EEG(1). Het verslag en het voorstel zijn op 29 januari 2001 aan de Raad en aan het Parlement voorgelegd.

In het voorstel van de Commissie komen de volgende aspecten aan bod: de voorschriften betreffende het houden van zeugen in groepen waarbij elke zeug meer ruimte krijgt, de voorschriften voor een adequate verbetering van de leefomgeving en van de vloeren, en het verbod op de ergste routinematig uitgevoerde verminkingen.

In aansluiting op de opmerking van het geachte parlementslid kan de Commissie aan de hand van de informatie waarover zij beschikt bevestigen dat onlangs door vijf lidstaten wetgeving voor de bescherming van varkens is goedgekeurd in het kader waarvan maatregelen zijn vastgesteld die verder gaan dan de eisen van Richtlijn 91/630/EEG van de Raad.

Om erop toe te zien dat de communautaire wetgeving inzake dierenwelzijn naar behoren wordt toegepast in de varkenshouderij worden door het Voedsel-en Veterinair Bureau inspecties verricht. Tegen lidstaten die nalaten de voorschriften ten uitvoer te leggen worden inbreukprocedures ingesteld.

Het SAPARD-plan voor Polen (2000-2006) voorziet in een communautaire bijdrage van in totaal 205 170 000 voor investeringen in landbouwbedrijven. De middelen kunnen worden toegewezen aan boeren die in de varkensproductie werkzaam zijn en 100-250 plaatsen voor mestvarkens hebben, of 10-25 plaatsen voor zeugen in een gesloten productiesysteem, als de bedrijven voldoen aan de Gemeenschapsnormen voor hygiëne en dierenwelzijn.

(1) COM(2001) 20 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3464/00

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(8 november 2000)

Betreft: Maatregelen tegen de overstromingen in het noordwesten van Italië

Kan de Commissie mededelen welke initiatieven zijn goedgekeurd ter ondersteuning van de bevolking in het noordwesten van Italië, die is getroffen door ernstige overstromingen?

Zijn er kredieten goedgekeurd?

Heeft de Commissie gevraagd naar de omvang van de schade?

Zijn er middelen beschikbaar?

Verricht de Commissie momenteel nader onderzoek?

Gecombineerd Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3431/00, E-3464/00, E-3475/00 en P-3583/00

(13 december 2000)

Het geachte parlementslid wordt verzocht kennis te nemen van het antwoord dat de Commissie tijdens het vragenuur van de eerste vergaderperiode van het Parlement in november 2000(1) heeft gegeven op mondelinge vraag H-0857/00 van de heer Ebner.

Het geachte parlementslid gelieve tevens kennis te nemen van de opmerkingen van de Commissie tijdens het debat over klimaatverandering op 25 oktober 2000 (tweede vergaderperiode van oktober 2000)(2) en tijdens het debat over de overstromingen in Europa op 16 november 2000 (eerste vergaderperiode van november 2000)(3).

(1) Handelingen van het Europees Parlement (november 2000).

(2) Handelingen van het Europees Parlement (oktober II 2000).

(3) Handelingen van het Europees Parlement (november 2000).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3289/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(25 oktober 2000)

Betreft: Maatregelen tegen cafeïne

Volgens onderzoekers van de Amerikaanse John Hopkins universiteit wordt cafeïne aan frisdranken toegevoegd omwille van het verslavende effect en niet, zoals door de fabrikanten wordt beweerd, omwille van de smaak.

Naast het verslavend element is er ook nog de vaststelling dat dergelijke frisdranken een belangrijke bron van suiker vormen en de gezondere voedingsmiddelen uit het dagelijkse dieet verdringen. De suikeropname is met name een bedreiging voor de tanden en draagt bij tot het ontstaan van overgewicht.

Kan de Commisie mededelen of zij hiertegen maatregelen overweegt uit hoofde van de consumentenbescherming (art. 153 EG-verdrag) of van de volksgezondheid (art. 152 EG-verdrag)?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(18 januari 2001)

De Commissie is op de hoogte van de bezorgdheid over het cafeïnegehalte van sommige voedingsproducten. De kwestie is met de lidstaten besproken en de Commissie is er in beginsel voor om de consumenten door middel van een speciale vermelding op het etiket van frisdranken met een hoog cafeïnegehalte tegen de aanwezigheid van deze stof te waarschuwen. Een voorstel voor een daartoe strekkende maatregel zal in 2001 worden opgesteld.

De Commissie is ook op de hoogte van de relatie tussen de consumptie van bepaalde voedingsstoffen als suiker en de gezondheid. Er is wetenschappelijk aangetoond dat een hoge dagelijkse suikeropname schadelijk is voor het gebit. Dit onderwerp in aan bod gekomen in het verslag van het door de Commissie medegefinancierde Eurodiet-project, dat rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement is toegezonden.

De Commissie werkt thans aan een mededeling over een actieplan inzake voeding en een voorstel voor een aanbeveling van de Raad inzake Europese voedingsrichtlijnen. Acties op het gebied van consumentenopvoeding en -voorlichting inzake bovenstaande punten zullen een belangrijk deel van die voorstellen uitmaken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3344/00

van Christoph Konrad (PPE-DE) aan de Commissie

(25 oktober 2000)

Betreft: Vergoeding van in Oostenrijk betaalde tolgelden

Hoe wil de Commissie na het arrest van het Europese Hof van Justitie van 26 september 2000 omgaan met de tolgelden voor de Brennersnelweg die de Oostenrijkse regering sinds juli 1995 voornamelijk bij niet-Oostenrijkse vervoersondernemingen heeft geheven, hoewel dit in strijd was met het Gemeenschapsrecht (richtlijn 1999/62/EG)(1)?

Zal de Commissie eisen dat aan de betrokken ondernemingen met terugwerkende kracht schadevergoeding wordt betaald?

(1) PB L 187 van 20.7.1999, blz. 42.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(15 december 2000)

De Commissie volgt van nabij de ontwikkelingen in Oostenrijk met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen om het recente arrest van het Hof van Justitie uit te voeren. Zij heeft de Oostenrijkse regering reeds verzocht om deze maatregelen onmiddellijk te treffen. Wanneer Oostenrijk dit nalaat, kan de Commissie in overeenstemming met artikel 228 (ex-artikel 171) van het EG-Verdrag de zaak opnieuw voor het Hof van Justitie brengen, ditmaal met het voorstel een forfaitair bedrag of dwangsom op te leggen.

De Commissie heeft echter niet de bevoegdheid om de terugbetaling te bevelen van de tolgeleden die in het verleden zijn betaald of die in afwachting van de uitvoering van het arrest nog steeds worden betaald. Dit is een probleem waarover door het Oostenrijkse gerecht moet worden beslist. Het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat de Brenner-tolheffingen illegaal waren, maar overeenkomstig de communautaire wetgeving, zoals het arrest Francovitch(1), is het aan het Oostenrijkse gerecht om te oordelen onder welke voorwaarden een vervoersonderneming illegaal geïnde tolgelden (of andere heffingen in Oostenrijk) kan terugvorderen.

(1) Zaak C-6 en 9/90, Recueil 1991, I, 5357.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3263/00

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 oktober 2000)

Betreft: Wederzijdse verdedigingswaarborgen in de EU

Tijdens een bezoek aan Letland op 10 februari 2000 heeft Commissievoorzitter Prodi verklaard dat iedere aanval op een lidstaat van de EU een aanval op de hele EU is.

Acht de Commissie de lidstaten van de EU dus gebonden aan wederzijdse verdedigingswaarborgen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(30 november 2000)

De Commissie betreurt dat enkele commentaren in deze zaak uit hun verband zijn gelicht. In de besprekingen met de Litouwse president Adamkus bevestigde de voorzitter van de Commissie dat het lidmaatschap van de Unie een soort gevoel verleende erbij te behoren en dat dit werkelijk een goede veiligheidswaarborg bood. Wat de voorzitter van de Commissie gedurende zijn bezoek aan Letland zei, was dat het lidmaatschap van de Unie een verruiming van de nationale economische en politieke veiligheid bood via het lidmaatschap van het grootste handelsblok ter wereld, de grootste donor en de grootste verschaffer van technische bijstand aan de landen van Oost- en Midden-Europa. Er zou derhalve geen verwarring mogen bestaan tussen het gevoel van veiligheid vanwege het lidmaatschap van een zich uitbreidende Unie en het soort van territoriaal veiligheidsverband dat wordt geboden door de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) en de West-Europese Unie (WEU) die geen onderdeel van de besprekingen vormden. Het gebruik van het woord aanval mocht niet in militaire zin worden begrepen.

Het is wellicht dienstig een onderscheid te maken tussen de twee samenstellende delen van het algemene Europese veiligheids- en defensiestelsel de verdediging van het grondgebied en de Petersbergtaken. Kwesties zoals verdediging van het grondgebied dienen uiteraard met de lidstaten zelf te worden besproken. Militaire implicaties van het beleid van individuele lidstaten op defensiegebied vallen geheel en al binnen de nationale bevoegdheden. De verbintenissen aangaande territoriale veiligheid, zoals deze worden gegeven in artikel V van het NAVO-verdrag en artikel 5 van het WEU-verdrag, betreffen alleen die EU-lidstaten die deze verdragen hebben ondertekend. Bovendien maakt de verdediging van het grondgebied geen deel uit van de lopende besprekingen in het kader van het Europees veiligheids- en defensiebeleid.

De verklaarde doelstelling van de Unie is bereid te zijn om maatregelen in het kader van de Petersbergtaken te ondersteunen. Alle lidstaten stemmen hiermee in en zijn bereid hieraan bij te dragen.

Er bestaat natuurlijk een hecht verband tussen de militaire en de niet-militaire aspecten van geschillenvoorkoming, geschillenbeslechting en crisisbeheer. En juist op deze gebieden zijn de Unie, haar lidstaten en de Commissie in toenemende mate actief.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3346/00

van Ursula Schleicher (PPE-DE) aan de Raad

(25 oktober 2000)

Betreft: Aanpassing van de Akte betreffende de verkiezing van het Europees Parlement (verslag-Anastassopoulos)

Het Europees Parlement is in afwachting van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake de aanpassing van de Akte betreffende de verkiezing van het Europees Parlement.

Zal het Franse voorzitterschap ervoor zorgen dat er over deze kwestie een beslissing wordt genomen?

Welke lidstaten hebben bijzondere problemen?

Antwoord

(26 februari 2001)

De Raad hecht groot belang aan de procedure voor de verkiezing van de afgevaardigden in het Europees Parlement, als vastgesteld in artikel 190, lid 4, van het Verdrag. Na ontvangst van de resolutie van het Parlement van 15 juli 1998 is de Raad begonnen met de bespreking van een ontwerp-akte inzake de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen. In dit verband heeft de Raad tevens de kwestie van de precieze data voor de Europese verkiezingen besproken.

Allereerst verdient vermelding dat over een groot aantal vraagstukken een akkoord is bereikt, zoals uiteengezet in een brief aan de voorzitter van het Europees Parlement d.d. 22 mei 2000. Voor andere kwesties, meer in het bijzonder de eventuele wijzigingen van bijlage II bij de akte van 1976, de data van de verkiezingen die in 2004 zullen plaatsvinden en de incompatibiliteiten, blijft de Raad streven naar een akkoord.

Het geachte parlementslid kan ervan verzekerd zijn dat de Raad al het mogelijke doet om de resterende problemen op te lossen en een akkoord te bereiken over de bepalingen waarvoor de procedure van artikel 190, lid 4, wordt gevolgd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4133/00

van Rainer Wieland (PPE-DE) aan de Commissie

(16 januari 2001)

Betreft: Wedstrijdlicentie voor Israëlische staatburgers in Duitse handballiga's

Deelt de Commissie de rechtsopvatting dat Israëlische staatsburgers in Duitse handballiga's voor wat betreft hun opstellingsmogelijkheden als EU-burgers behandeld moeten worden, met als consequentie dat op hun wedstrijdlicenties niet op grond van artikel 15 van het wedstrijdreglement van de DHB de letter A dient te worden toegevoegd?

Zo niet, denkt de Commissie er dan,

1. gelet op de onderhandelingen die onlangs met Israël hebben plaatsgevonden over de aanpassing van het associatieakkoord met dit land, van 20 november 1995,

2. gelet op het feit dat Israëlische sportverenigingen reeds jaren aan grote Europese voetbal-, handbal- en soortgelijke toernooien deelnemen en aldus een vast element van een sportieve Europese interne markt zijn, zodat het gerechtvaardigd en consequent zou zijn om een uniform gebied voor dienstverlening in verband met sportmanifestaties, met deelneming van Israël, te creëren,

naar te streven het associatieakkoord met Israël zo te veranderen dat Israëlische staatsburgers voor wat betreft het vrije verkeer van werknemers op grond van artikel 39 EGV met EU-staatsburgers gelijkgesteld worden?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(19 februari 2001)

Deze kwestie valt onder de bevoegdheden van de lidstaten.

De Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de staat Israël, anderzijds, is op 1 juni 2000 in werking getreden. Deze overeenkomst bevat geen bepaling over de non-discriminatie tussen Israëlische burgers en burgers van een lidstaat op het gebied van arbeidsomstandigheden. Bovendien bevat de overeenkomst geen enkele bepaling op het gebied van sport of de deelname van burgers uit Israël of uit de lidstaten aan handbalwedstrijden.

Een wijziging van de overeenkomst, die nog maar net in werking is getreden, is niet gepland.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3180/00

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Raad

(16 oktober 2000)

Betreft: WKM-II

1. Is de Raad van mening dat, als het VK besluit toe te treden tot de euro, het Verdrag vereist dat het VK zich eerst moet aansluiten bij het WKM-II voordat het toetreedt tot de euro, en zo ja, voor hoe lang?

2. Als lidmaatschap van het WKM-II geen noodzakelijke voorwaarde is voor toetreding tot de euro, hoe moet het VK dan voldoen aan de in het Verdrag geformuleerde vereisten betreffende een stabiele wisselkoers?

Antwoord

(24 april 2001)

In overeenstemming met de Resolutie van de Europese Raad van 16 juni 1997 over het WKM II en de overeenkomst van 1 september 1998 tussen de ECB en de nationale centrale banken van de lidstaten buiten de eurozone, kunnen deze lidstaten op vrijwillige basis deelnemen aan het WKM II.

Het besluit betreffende de vraag of een lidstaat die niet deelneemt aan het WKM II en die de euro wenst aan te nemen, al dan niet voldoet aan de criteria inzake wisselkoersstabiliteit zal door de Raad worden genomen op basis van verslagen van de Commissie en de ECB, na raadpleging van het Europees Parlement en bespreking in de Raad in de samenstelling van de staatshoofden en regeringsleiders.