ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1367/97 van Joaquín Sisó Cruellas (PPE) aan de Commissie (21 april 1997)

Betreft: Wederzijdse erkenning van generieke producten

De Europese vereniging van producenten van generieke geneesmiddelen (EGA) heeft de Commissie erop gewezen dat zij verontrust is over de lopende werkzaamheden met het oog op de harmonisatie van de procedures voor de registratie van generieke producten, hetgeen inhoudt dat de wederzijdse erkenning normaliter met ingang van januari 1998 een feit is. Als er niet snel een oplossing uit de bus komt, is deze harmonisatie volgens de EGA in de praktijk niet mogelijk, aangezien het toegestane gebruik en de voorgeschreven dosering voor bepaalde geneesmiddelen verschilt van lidstaat tot lidstaat, met als gevolg dat de toegang van deze producten tot diverse nationale markten beperkt blijft.

Hoe staat de Commissie tegenover dit door de EGA aangekaarte probleem en wat denkt zij ter zake te ondernemen?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (2 juni 1997)

Het geachte parlementslid stelt een vraag met betrekking tot de procedure voor wederzijdse erkenning waarbij toegang tot een interne markt voor geneesmiddelen wordt vergemakkelijkt door coördinatie van nationale procedures.

Om van deze coördinatie te profiteren, moeten in alle lidstaten waar het geneesmiddel op de markt zal komen, identieke dossiers worden voorgelegd. De lidstaten beschikken dan over een periode van 90 dagen om de eerste vergunning voor het in de handel brengen te erkennen. Indien een lidstaat een risico voor de volksgezondheid aanwezig acht, kan de zaak ter arbitrage aan het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling in Londen worden voorgelegd. Volgens een comitéprocedure zal de Commissie een beschikking vaststellen die voor de betrokken lidstaten bindend is.

Deze procedure geldt vanaf 1 januari 1995. Vòòr die datum verleende vergunningen voor het in de handel brengen zijn niet gecoördineerd. Het is daarom mogelijk dat therapeutische toepassingen en doseringen voor deze producten verschillen, maar coördinatie achteraf is eveneens mogelijk.

Dit gebrek aan harmonisatie staat toegang tot de markt voor generieke geneesmiddelen echter niet in de weg, omdat voor een generiek product ofwel de coördinatieprocedure gebruikt kan worden (indien aan de nodige voorwaarden is voldaan), ofwel een nationale procedure kan worden gevolgd zoals voorheen het geval was.

Om meer duidelijkheid te geven ten aanzien van de procedures en de beschikbare mogelijkheden, werkt de Commissie momenteel aan een herziene versie van de 'voorschriften inzake geneesmiddelen in de Europese Unie, deel 2A: mededeling aan de aanvragers'.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1232/97 van Patrick Cox (ELDR) aan de Commissie (7 april 1997)

Betreft: Stand van de wetgeving inzake fietshelmen in de Unie

Hoe is, gezien het aantal fietsers dat in de Unie ieder jaar ernstig hoofdletsel oploopt, de huidige stand van de (verplichte of vrijwillige) wetgeving in de lidstaten ten aanzien van het gebruik van helmen; heeft de Commissie plannen voor wetgeving in deze zin?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (29 mei 1997)

De mededeling voor een actieprogramma inzake verkeersveiligheid van 9 juni 1993 ((COM(93)246 def. )) omvat geen communautaire actie met betrekking tot het gebruik van fietshelmen.

De Commissie beschikt niet over gedetailleerde informatie over de huidige wetgeving op dit gebied in de lidstaten.

Tenslotte is de Commissie momenteel niet van plan regelgeving op te stellen op dit gebied omdat zij van oordeel is dat het gebruik van fietsen en de voorwaarden voor het gebruik ervan aan de regelgevende bevoegdheid van de lidstaten moet worden overgelaten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1974/97 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (9 juni 1997)

Betreft: Verdere hervorming van de psychiatrische zorgverlening in Griekenland

In het eindverslag van de Commissie over de uitvoering van verordening 815/84 (COM(95)0668/def.) staat te lezen dat de acties uit hoofde van verordening 815/84 ((PB L 88 van 31.3.1984, blz. 1. )) zullen worden voortgezet met financiële steun uit de structuurfondsen. Deze acties zijn gericht op "een volledig gebruik van de opleidingsmogelijkheden die uit hoofde van Verordening 815/84 werden opgezet, alsmede de voortzetting van het streven naar hervorming van het stelsel voor geestelijke gezondheidszorg¨.

Kan de Commissie meedelen waarom dit ruime toepassingsgebied momenteel wordt herleid tot maatregelen die enkel betrekking hebben op de tewerkstelling van de psychiatrische patiënten?

Welke maatregelen worden getroffen ten behoeve van de psychiatrische patiënten die niet op de arbeidsmarkt terecht kunnen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (4 juli 1997)

In het eindverslag over de tenuitvoerlegging van Verordening (EEG) nr. 815/84 van de Raad betreffende uitzonderlijke financiële bijstand aan Griekenland op sociaal terrein staat dat van de Griekse autoriteiten verwacht wordt dat zij de hervorming voorzetten en met nieuwe vormen van bijstand, vooral in het kader van het communautair bestek 1994-1999 voor Griekenland, op de met de Verordening bereikte resultaten voortbouwen. Dit houdt in dat het actiegebied niet hetzelfde is als dat van Verordening (EEG) nr. 815/84 en dat het te financieren type actie aan de selectiecriteria van de Verordeningen over de Structuurfondsen en vooral van Verordening (EEG) nr. 2084/93 met betrekking tot het Europees Sociaal Fonds ((PB L 193, 31.7.1993. )) moet voldoen.

Er dient echter op te worden gewezen dat de betreffende acties niet alleen op tewerkstelling betrekking hoeven te hebben. Zij omvatten tevens maatregelen die de structurele en operationele problemen aanpakken waardoor geesteszieken in sociaal en economisch opzicht worden uitgesloten. Hoewel het de bedoeling is om plaatsing in normale arbeid te bevorderen, worden ook mogelijkheden overwogen om het spectrum van het werkgelegenheidsaanbod door het opzetten van coöperatieve verenigingen en andere vormen van sociale ondernemingen te verbreden. Weliswaar kan deze aanpak niet rechtstreeks op mensen met een ernstige beperking worden toegepast maar zij zouden er wel indirect gebaat bij kunnen zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1924/97 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (4 juni 1997)

Betreft: Indische tijger

Heeft de Commissie besprekingen met de Indische autoriteiten gevoerd, gezien de aanhoudende stroopjacht en het gering aantal tijgers dat nog overblijft, om in de reservaten van het tijgerproject de voorschriften daadwerkelijk te helpen toepassen?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (18 juni 1997)

In haar recente mededeling aan het Parlement en de Raad over een versterking van het partnerschap tussen India en de Europese Unie verklaarde de Commissie dat zij aan het stimuleren van duurzame ontwikkeling een hoge prioriteit toekent. In dit licht deelt de Commissie daarom de bezorgdheid van het geachte Parlementslid over de alarmerende berichten dat er in India iedere dag een tijger door stropers wordt gedood.

De Commissie is er in haar dialoog met de Indiase autoriteiten in eerste instantie op uit om een passend kader in te stellen voor de bescherming, niet alleen van tijgers, maar van alle soorten, gezien de nauwe onderlinge samenhang van de ecosfeer. De Commissie hoopt met name dat de lokale bevolkingsgroepen worden ingeschakeld om mee te werken aan de bescherming van hun natuurlijke erfgoed. Zonder deze lokale steun zullen jachtopzieners altijd onvoldoende uitgerust zijn om stropers te bestrijden. Vandaar dat de Commissie een missie op touw heeft gezet om te bekijken hoe zij de ontwikkeling van gezamenlijk bosbeheer (waarbij de burgers en de bevoegde autoriteiten betrokken zijn) actief kan steunen. Ofschoon het redden van de tijger niet het hoofddoel is van dit initiatief, is het te hopen dat het een bijdrage zal leveren aan het behoud van de tijger en talloze andere met uitsterving bedreigde diersoorten en dat het er tegelijkertijd voor zorgt dat alle functies en voordelen die uit goed bosbeheer voortvloeien ten goede komen aan de in de nabijheid wonende personen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1402/97 van Concepció Ferrer (PPE) aan de Raad (22 april 1997)

Betreft: Ratificatie van de associatieovereenkomst met Litouwen

Op 12 juni 1995 werd tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten en Litouwen een Europaovereenkomst ondertekend. Op 13 november 1995 werd een eensluidende kopie van de tekst van de overeenkomst naar de parlementen van de lidstaten van de Europese Unie gestuurd.

Vijftien maanden later zijn er nog steeds parlementen die deze associatieovereenkomst niet hebben geratificeerd.

Is de Raad niet van oordeel dat er gezien het belang van deze overeenkomst voor Litouwen iets moet worden ondernomen om de betrokken parlementen ertoe te bewegen deze overeenkomst met bekwame spoed te ratificeren?

Antwoord (14 juli 1997)

De Europese Associatieovereenkomst met Litouwen is, evenals de overeenkomsten met Estland en Letland, op 12 juni 1995 ondertekend. Sedertdien zijn de bekrachtigingsprocedures bij nationale parlementen ingeleid. Afgaande op de kennisgevingen aan het Secretariaat-Generaal, dat depositaris is van de overeenkomst, zijn de procedures in tien lidstaten afgerond.

Zoals de Geachte Afgevaardiigde zeer goed weet, kent ieder parlement zijn eigen procedures en praktijken. Het tempo van de werkzaamheden kan aanzienlijk verschillen van het ene parlement tot het andere. Met het bekrachtigingsproces van de Europaovereenkomsten met de drie Baltische staten is vrijwel evenveel tijd gemoeid als met dat van andere overeenkomsten, zoals de Europaovereenkomsten met de andere landen van Midden- en Oost-Europa.

Dit gezegd zijnde doet de Raad al het mogelijke om de aandacht van de autoriteiten van de lidstaten erop et vestigen dat het dienstig zou zijn de bekrachtigingsprocedures voor de verschillende hangende overeenkomsten, waaronder de Europaovereenkomsten met de Baltische staten, te bespoedigen. Hij vestigt er voorts de aandacht van de Geachte Afgevaardigde op dat dit een terrein is waarop de leden van het Europees Parlement zelf een positieve invloed zouden kunnen uitoefenen op hun collega's van de nationale parlementen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1909/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (4 juni 1997)

Betreft: XXVe Verslag over het mededingingsbeleid

Wij verwijzen naar het XXVe Verslag over het mededingingsbeleid (1995) (COM(96)0126 def.) en het voorontwerp voor een mededeling van de Commissie betreffende de samenwerking tussen de Commissie en de mededingingsautoriteiten van de lidstaten bij de behandeling van zaken die onder de artikelen 85 en 86 van het EG-Verdrag vallen ((PB C 262 van 10.9.1996, blz. 5. )). De Commissie wordt verzocht om vormen van verticale samenwerking met de nodige flexibiliteit te beschouwen, daar deze niet noodzakelijkerwijs onder het verbod van artikel 85 van het Verdrag van Rome vallen.

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (18 juni 1997)

Verticale overeenkomsten of beperkingen binnen dergelijke overeenkomsten zijn - in tegenstelling tot wat het geachte Parlementslid lijkt te veronderstellen - niet als dusdanig verboden door de communautaire mededingingsregels.

In feite valt een groot aantal van deze afspraken ingevolge de minimis-bekendmaking buiten de toepassingssfeer van artikel 85 van het EG-Verdrag of verkrijgen zij automatisch een ontheffing op grond van groepsvrijstellingen. Voor afspraken die buiten de verordeningen betreffende de groepsvrijstellingen vallen, kan na een afzonderlijke aanmelding een ontheffing worden verleend - hetgeen ook vaak gebeurt -, wanneer aan de voorwaarden van artikel 85, lid 3, is voldaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1617/97 van José Valverde López (PPE) aan de Commissie (7 mei 1997)

Betreft: Invoer van farmaceutische producten

Via verordening nr. 467/97 van 3 maart 1997 ((PB L 71 van 13.3.1997, blz. 1. )) besloot de Raad dat de vrijstelling van rechten ook dient te gelden voor bepaalde werkzame stoffen met een "internationale generieke benaming¨ (INN) van de Wereldgezondheidsorganisatie.

Kan de Commissie meedelen welk invoervolume door de toepassing van deze verordening te verwachten valt en wat de gevolgen voor de Europese industrie zullen zijn?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie (16 juni 1997)

Er zijn geen commerciële gegevens beschikbaar over het volume van de invoer van de farmaceutische producten die onder Verordening 467/97 ((PB L 71 van 13.3.1997. )) vallen. Dit is te wijten aan het zeer specifieke karakter van de betrokken producten, waarvoor geen afzonderlijke invoerstatistieken zijn verzameld. Er wordt evenwel verwacht dat de in deze verordening vastgestelde vrijstelling van rechten voor de betrokken producten een positief effect op de Europese bedrijfstak zal hebben, omdat:

- hierdoor de toegang voor de desbetreffende werkzame bestanddelen goedkoper wordt;

- de Europese bedrijfstak een netto-exporteur van farmaceutische producten is.

Het bedrijfsleven heeft de vrijstelling van rechten gunstig onthaald, niet alleen vanwege de goedkopere toegang voor de desbetreffende werkzame bestanddelen maar eveneens vanwege de exportmogelijkheden naar de Verenigde Staten, Japan en Canada, die eveneens een dergelijke vrijstelling van rechten voor deze producten toepassen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1046/97 van Iñigo Méndez de Vigo (PPE) aan de Raad (24 maart 1997)

Betreft: Militaire eenheden te Sfor in Bosnië

Kan de Raad mededelen welke manoeuvreerruimte de Europese Unie heeft gelaten aan de militaire eenheden die te Sfor in Bosnië zijn gelegerd?

Antwoord (4 juli 1997)

De Stabilisatiemacht SFOR is goedgekeurd bij Resolutie 1088/96 van de VN-Veiligheidsraad van 12 december 1996, in welke resolutie ook de regels voor het aangaan van een gevecht zijn vastgelegd. Hoewel de afzonderlijke lidstaten van de EU een belangrijk deel van het personeel en de financiële middelen hebben geleverd, is de EU als zodanig niet verantwoordelijk voor de implementatie van de militaire aspecten van de akkoorden van Dayton en Parijs, op basis waarvan de IFOR en de opvolger daarvan, de SFOR, zijn ingesteld. De SFOR is dus een militair initiatief dat niet onder auspiciën van de Europese Unie wordt uitgevoerd.

Desalniettemin heeft de EU, mede in het licht van de leidinggevende rol van de EU bij de wederopbouw en de rehabilitatie van Bosnië-Herzegovina, actief deelgenomen aan het internationale besluitvormingsproces dat heeft geleid tot de stationering van de IFOR en later de SFOR om een klimaat van veiligheid te scheppen voor de wederopbouw en de terugkeer van vluchtelingen. Tegen deze achtergrond heeft de EU een wezenlijke bijdrage geleverd aan de implementatie van de conclusies die tijdens de Conferenties van de Vredesimplementatieraad te Londen in december 1995 en 1996 zijn aangeomen met het oog op de coördinatie van de internationale bijstand voor de stabilisatie en de wederopbouw in Bosnië-Herzegovina.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2009/97 van Jens-Peter Bonde (I-EDN) aan de Commissie (11 juni 1997)

Betreft: Geluidsontwikkelingseisen machines en machineruimten

Gaat de Commissie ermee akkoord dat Denemarken eisen stelt omtrent geluiddempingsmaatregelen

1. in machineruimten zonder dat daarbij ingrepen aan de machines zelf plaatsvinden,

2. door een ommanteling te eisen van machines in drukkerijen of in machineruimten om het geluidsniveau omlaag te krijgen tot onder de in verband met de machinerichtlijn vastgestelde geluidsoverlastgrenzen,

3. door het gebruik te eisen van persoonlijke beschermingsmiddelen, zoals gehoorbescherming of dergelijke middelen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (4 juli 1997)

Op grond van Richtlijn 86/188/EEG van de Raad betreffende de bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan lawaai op het werk ((PB L 137 van 24.5.1986. )) zijn alle lidstaten, dus ook Denemarken, verplicht de werknemers te beschermen tegen de gevaren voor hun gezondheid en veiligheid, inclusief voor hun gehoor, en de gevaren die voortvloeien of kunnen voortvloeien uit blootstelling aan lawaai op het werk, te voorkomen.

Deze richtlijn doet geen afbreuk vaan de bevoegdheid van Denemarken om wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen toe te passen of in te voeren die een verdergaande bescherming van de werknemers verzekeren of een verlaging van het geluidsniveau tijdens het werk bij de bron zelf ten doel hebben teneinde zodanige blootstellingswaarden te bereiken dat onnodige geluidshinder wordt voorkomen.

Daarnaast bevat Richtlijn 89/656/EEG van de Raad ((PB L 393 van 30.12.1989. )) minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid voor het gebruik op het werk van persoonlijke beschermingsmiddelen.

Bovengenoemde richtlijnen verplichten Denemarken niet specifiek tot het nemen van maatregelen op het in de vraag genoemde gebied, maar zij verlangen wel dat Denemarken ervoor zorgt dat de richtlijnen door de werkgevers op de meest doeltreffende wijze worden nageleefd door geluidspreventiemaatregelen in het ontwerp van de installatie te integreren, en dat zij materialen, procedures en werkmethoden kiezen die minder lawaai produceren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1586/97 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (30 april 1997)

Betreft: Financiële steun voor het blad "Euro-Film News¨

Het blad "Euro-Film News¨ is een Engelstalig informatieblad voor de Europese film en met name de kleine Europese filmproducties en het is een bron van nieuws en informatie voor de grootste filmtijdschriften. De uitgave van dit blad was een succesrijk initiatief van Griekenland in het kader van het SCALE-project van het MEDIA-1-programma, waarmee de kosten voor de uitgave voor de helft werden gedekt. Maar toen het MEDIA-1-programma afgelopen was werd ook het SCALE-project opgedoekt. Het MEDIA-2-programma voorziet jammer genoeg niet in soortgelijke initiatieven voor de ondersteuning van kleine filmproducties, met als gevolg dat ook de uitgave van "Euro-Film News¨ volledig op de helling komt te staan. Voorlopig zorgt het Griekse Ministerie van Cultuur voor de volledige financiering van het blad en het zal dit nog drie maanden doen.

Kan de Commissie, gezien de ernst die Griekenland aan de dag heeft gelegd bij de uitgave van dit blad maar ook in het licht van de diensten die dit blad heeft aangeboden en nog steeds aanbiedt voor de ondersteuning van de kleine Europese filmproducties, zeggen welke directe initiatieven zij zal nemen voor de financiële ondersteuning van "Euro-Film News¨ en via welke programma's financiële steun zou kunnen worden verleend zodat het werk dat dit blad heeft verricht om de kleine nationale filmproducties te steunen en het bestaan ervan bekend te maken, zonder onderbreken kan worden voortgezet?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie (9 juni 1997)

Het tijdschrift "Euro Film News¨ werd opgericht in het kader van SCALE een van de 19 structuren van het MEDIA I-programma (1991-1995). Het doel van deze publicatie is vooral aandacht te schenken aan de cinematografische en audiovisuele industrie van landen of regio's met een geringe productiecapaciteit en/of een beperkt geografisch gebied en taalgebied.

Overeenkomstig de doelstellingen van de twee besluiten van de Raad die betrekking hebben op het programma MEDIA II (1996-2000) ((Doc. COM(95)563, doc. COM(95)564 - PB L 321 van 30.12.1995 )), besteedt de Commissie bijzondere aandacht aan de projecten die uitgaan van deze lidstaten of regio's, met name door te zorgen voor positieve discriminatie ten aanzien van deze projecten.

Het MEDIA II-programma is gericht op drie activiteitssectoren waaraan prioriteit wordt gegeven. Het betreft de opleiding van vakmensen, de ontwikkeling van audiovisuele en cinematografische werken en de distributie daarvan.

In het kader van deze nieuwe prioriteiten wordt helaas geen financiële steun verleend voor perspublicaties zelfs als deze, zoals het initiatief "Euro Film News¨, tot de gespecialiseerde pers behoren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1667/97 van David Bowe (PSE) aan de Commissie (20 mei 1997)

Betreft: Communautaire strategie voor geïntegreerde emissiecontrole

Maakt de Commissie voortgang met de opstelling van een voorstel inzake een communautaire strategie voor geïntegreerde controle van de emissie van gevaarlijke stoffen uit kleinere installaties? En zo nee, waarom niet?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (19 juni 1997)

Het wetgevingsprogramma van de Commissie voor 1997 maakt melding van de voorbereiding van een voorstel voor een kaderrichtlijn voor de geïntegreerde beheersing van emissies van gevaarlijke stoffen met een effect over lange afstand uit kleine installaties. Er is evenwel besloten dat het momenteel om de volgende redenen niet opportuun is dit voorstel verder uit te werken:

1. Dit initiatief had tot doel de bestaande milieuvoorschriften te vereenvoudigen en flexibeler te maken en tegelijkertijd te zorgen voor een meer algemene en consistente aanpak van de bestrijding van verontreiniging door industriële installaties die niet onder Richtlijn 96/61/EG ((PB L 257 van 10.10.1996. )) inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging vallen.

Na uitgebreid overleg dat door de Commissie werd georganiseerd, werd evenwel duidelijk dat de milieucontrole op industriële installaties die niet onder de genoemde richtlijn vallen en waarvan een groot aantal kleine tot middelgrote installaties zijn, een zeer complexe zaak is. Deze installaties verschillen in het bijzonder qua aard en grootte en veroorzaken verschillende soorten milieuproblemen. Het is zeer moeilijk gebleken punten van overeenkomst te vinden voor een regelgeving die alle problemen op de juiste wijze aanpakt.

2. Uit het overleg bleek ook dat de aan te pakken problemen met betrekking tot kleine installaties en het milieu een verdere verduidelijking behoeven. Een aanvullende analyse van de mogelijke oplossingen is dan ook noodzakelijk.

3. Op industriële installaties die niet onder de richtlijn inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging vallen is reeds een hele reeks Europese en nationale verordeningen van toepassing. Veel door die installaties veroorzaakte milieuproblemen worden in die verordeningen geregeld. Uit het overleg is gebleken dat het voor het voorstel geplande model niet de oorspronkelijk verwachte milieuvoordelen zou hebben opgeleverd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1681/97 van John Iversen (PSE) aan de Commissie (7 mei 1997)

Betreft: Openheid tegenover het publiek

In het blad "The European¨ van 17-23 april 1997 verklaart Commissielid mevrouw Bonino dat openheid niet mogelijk is als de Unie besluiten moet kunnen nemen.

Kan de Commissie andere plaatsen in Europa noemen waar vergaderingen die over kwesties van wetgevende aard besluiten de ervaring hebben opgedaan dat er geen besluiten kunnen worden genomen omdat er sprake van openheid tegenover het publiek is?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie (13 juni 1997)

In tegenstelling tot hetgeen het geachte Parlementslid verklaart en zoals reeds in de titel van het in "The European¨ van 17-23 april jl. verschenen artikel wordt gesuggereerd ("Bonino opens up the debate to real people¨), heeft mevrouw Bonino nooit beweerd dat openheid de besluitvorming onmogelijk maakt. Integendeel: "Emma Bonino has attacked Europe's senior figures for refusing to court public opinion and continuing to negociate in secret¨ (eerste zin van het artikel). Openheid is bovendien één van de prioriteiten van de Commissie.