ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2076/02

van Geoffrey Van Orden (PPE-DE) aan de Commissie

(12 juli 2002)

Betreft: Europese grenspolitie

In de conclusies van het voorzitterschap van de Raad van Sevilla wordt naar een Europese grenspolitie verwezen.

Zal die politie een eigen organisatie, structuur, uniform, hiërarchie en jurisdictie hebben? Aan wie zal ze verantwoording moeten afleggen en welke stappen en termijn worden voorgesteld om deze kwestie tot een goed einde te brengen?

Zal die politie alleen in Schengenlanden in actie komen? Kan de Commissie in het bijzonder bevestigen dat op het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk, dat immers niet tot de Schengenlanden behoort, geen eenheden van die politie zullen worden ingezet?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(3 september 2002)

In conclusie 31 van de Europese Raad van Sevilla (21-22 juni 2002) verwijzen de woorden gelet op de door de Commissie geuite bereidheid om de wenselijkheid en de haalbaarheid van een dergelijke Europese (grens)politie verder te bestuderen naar de ontwikkelingen van de laatste maanden.

Op 7 mei 2002 keurde de Commissie een mededeling(1) goed over een geïntegreerd beheer van de buitengrenzen in antwoord op conclusie 42 van de Europese Raad van Laken (14-15 december 2001) waarin deze de Raad en de Commissie (verzoekt) de mechanismen te bepalen voor samenwerking tussen de diensten die belast zijn met de controle aan de buitengrenzen en de voorwaarden te bestuderen waaronder het mogelijk is een gemeenschappelijk mechanisme of gemeenschappelijke diensten te creëren voor de controle aan de buitengrenzen (). Bijgevolg geeft de mededeling ook een aantal aanbevelingen en eerste beschouwingen met betrekking tot het concept van een Europese grenswacht. De mededeling benadrukt echter dat de oprichting van een dergelijke grenswacht waarschijnlijk () wijziging van de verdragen zal vereisen.

In dit stadium, waarin de mogelijke bevoegdheden voor een Europese grenswacht onder de loep worden genomen, verwijst de mededeling naar artikel 62 van het VEG, zonder dat afbreuk wordt gedaan aan de inspanningen inzake politiesamenwerking op grond van overeenkomsten die zijn gebaseerd op de artikelen 7 en 47 van de Overeenkomst van Schengen. De Commissie, die zich bewust is van de bijzondere positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland, heeft in haar mededeling onderstreept dat actie ter versterking van de buitengrenzen van de Unie van belang is voor alle lidstaten. In dit verband moet de nadruk worden gelegd op een nauwere operationele samenwerking. Hierbij kunnen de ervaring en de bijdrage van alle lidstaten tot nut strekken.

(1) Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement COM(2002) 233 def: Naar een geïntegreerd beheer van de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2988/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(23 oktober 2002)

Betreft: Maatregelen om ongelukken in de visserij tegen te gaan

Het Europees Parlement heeft op 5 april 2001 een resolutie aangenomen over veiligheid en oorzaken van ongevallen in de visserij(1). In artikel 9 wordt de Commissie verzocht om de verantwoordelijkheden van kapitein/eigenaren voor de veiligheid van hun bemanning uit hoofde van de bestaande Europese richtlijnen ondubbelzinnig vast te stellen en bekend te maken.

Heeft de Commissie in dit verband een initiatief genomen?

Vindt de Commissie ook niet dat een voorlichtingscampagne en uitwisseling van goede praktijken in de sector kan bijdragen tot vermindering van het aantal ongevallen in de visserij?

(1) PB C 21 E van 24.1.2002, blz. 359.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(5 december 2002)

De artikelen 3 en 7 van Richtlijn 93/103/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaartuigen (dertiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)(1) bevatten duidelijke voorschriften betreffende de verantwoordelijkheden en verplichtingen van de reder en de kapitein.

Verder zijn in Richtlijn 92/29/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid ter bevordering van een betere medische hulpverlening aan boord van schepen(2) voorschriften vastgelegd betreffende de verantwoordelijkheden van de reder en de kapitein (zie artikel 4) op het gebied van de medische hulpverlening aan boord van schepen.

Het is de taak van de lidstaten de nodige maatregelen te treffen voor de juiste omzetting en uitvoering van deze voorschriften.

De Commissie is van oordeel dat iedere bewustmakings- en voorlichtingsactie voor de betrokkenen over de risico's in de visserij bijdraagt tot een verbetering van de gezondheid en veiligheid op het werk en aldus tot een daling van het aantal arbeidsongevallen.

In haar mededeling Zich aanpassen aan de veranderingen in werk en samenleving: een nieuwe communautaire gezondheids- en veiligheidsstrategie 2002-2006(3) heeft de Commissie trouwens aangegeven dat voor de bewustmaking verschillende en aan de situatie van elke betrokkene aangepaste instrumenten moeten worden ingezet, met name het MKB, de micro-ondernemingen en de ambachtslieden. Daarbij zij erop gewezen dat de Raad de lidstaten in zijn resolutie van 3 juni 2002(4) verzoekt te bevorderen dat er een echte preventiecultuur ontstaat, onder meer middels bewustmakingscampagnes.

Ook het Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk zou een stimulerende rol kunnen spelen bij die bewustmakingsacties en uitwisselingen van goede praktijken.

(1) PB L 307 van 13.12.1993.

(2) PB L 113 van 30.4.1992.

(3) COM(2002) 118 def.

(4) PB C 161 van 5.7.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3245/02

van Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Commissie

(11 november 2002)

Betreft: Natuurramp (aardbeving) in de regio Molise

De regio Molise is op 31 oktober door een hevige aardbeving in de achtste graad op de schaal van Mercalli getroffen. Het epicentrum bevond zich ten noordoosten van Campobasso, in de gemeentes Larino, Bonefro, Casacaldenda en San Giuliano di Puglia.

Helaas zijn bij deze aardbeving 29 mensen omgekomen en honderden gewond geraakt. Tientallen gemeentes hebben ernstige schade geleden aan woningen, gebouwen en publieke werken; het aantal daklozen bedraagt op dit moment ongeveer 8 500.

In de dagen na de aardbeving hebben zich nog andere schokken voorgedaan waardoor de noodtoestand is verlengd in de zo zwaar getroffen dorpen. De eerste hulpverlening heeft gezorgd voor tenten voor de opvang van de gezinnen die opeens geen woning meer hadden.

Omdat dit gebied in hoge mate gevoelig is voor aardbevingen en de winter in aantocht is die bijzonder streng kan zijn in de bergdorpen van de Molise, waar nu al lage temperaturen heersen, luidt de vraag aan de Commissie of zij concrete steun kan verlenen die gunstig uitpakt voor de economische en productieve activiteit in de regio?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(3 december 2002)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat de regio Molise voor de periode 2000-2006 is ingedeeld bij de regio's van doelstelling 1 (waarvoor overgangssteun wordt verleend).

Voor deze regio geldt dan ook een operationeel programma voor de ondersteuning van de duurzame economische ontwikkeling. Het totale budget hiervoor bedraagt 605 miljoen euro, waarvan 115 miljoen door de Gemeenschap wordt verleend.

In het kader van het gedecentraliseerde beheer heeft Italië, in partnerschap met de Commissie, de bijstandspakketten geselecteerd die moeten worden uitgevoerd om de met het programma beoogde doelen te verwezenlijken. Als deze doelstellingen wegens de ramp moeten worden gewijzigd, is de Commissie bereid om in partnerschap met de nationale en de regionale autoriteiten, eventuele voorstellen die in het kader van die gewijzigde doelstellingen worden ingediend, te onderzoeken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1504/02

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(29 mei 2002)

Betreft: Opsporingsmethodes van het bureau voor fraudebestrijding OLAF

Kan de Commissie een statistiek voorleggen waaruit blijkt in hoeveel gevallen het bureau voor fraudebestrijding OLAF sinds zijn oprichting in 1999 in het kader van interne en externe onderzoeken

a) telefoongesprekken heeft laten afluisteren,

b) elektronische post van en aan leden, ambtenaren en andere functionarissen van de EU-instellingen heeft laten analyseren?

Kan de Commissie meedelen of voor het afluisteren van telefoongesprekken en analyseren van elektronische post de voorwaarde geldt dat er concrete verdenkingen jegens een bepaalde persoon zijn?

Kan de Commissie meedelen op welke wettelijke voorschriften dergelijke maatregelen zijn gebaseerd en wie er over de toepassing hiervan beslist?

Kan de Commissie meedelen op welke punten zij de instemming heeft gekregen van de bevoegde nationale instanties?

Kan de Commissie meedelen wanneer en in welke vorm de personen in kwestie van deze maatregelen op de hoogte zijn gesteld?

Kan de Commissie meedelen of dergelijke maatregelen ook zijn getroffen in het kader van het eind maart gestarte onderzoek ter identificatie van ambtenaren die vertrouwelijke documenten aan journalisten hebben doorgegeven?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(19 juli 2002)

Met betrekking tot de vraag van het geachte parlementslid over de onderzoekstaken van OLAF, heeft OLAF de Commissie de volgende informatie verstrekt:

OLAF zorgt er steeds voor dat zijn onderzoeksmethodes in overeenstemming zijn met de wet, of het nu gaat om Europese wetgeving dan wel om de wetgeving van de lidstaat onder wiens bevoegdheid een bepaalde operatie plaats vindt en neemt graag de gelegenheid te baat om het geachte parlementslid te verzekeren van het belang dat het aan deze kwesties hecht.

OLAF respecteert ten volle de wetgeving en de idividuele rechten en draagt er uiterste zorg voor de grenzen van zijn bevoegdheid niet te overschrijden, maar geeft geen commentaar over operationele aspecten daar dit de doeltreffendheid van lopende en toekomstige onderzoeken kan schaden. Enkel de lidstaten, en niet OLAF, kunnen antwoord geven op vragen over hoe de autoriteiten van de lidstaten gebruik maken van hun bevoegdheden tijdens onderzoeken waarbij OLAF is betrokken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2151/02

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(18 juli 2002)

Betreft: Malawi

Kan de Commissie met betrekking tot Malawi een overzicht geven van goedgekeurde projecten ten laste van de EU-begroting in 2001 en kan zij het totaalbedrag aan investeringen voor dat jaar aangeven?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1867/02, E-1868/02, E-1869/02, E-1870/02,E-1871/02, E-1872/02, E-1873/02, E-1874/02, E-1875/02, E-1876/02, E-1877/02, E-1878/02,E-1879/02, E-1880/02, E-1881/02, E-1882/02, E-1883/02, E-1884/02, E-1908/02, E-1909/02,E-1996/02, E-1997/02, E-1998/02, E-1999/02, E-2000/02, E-2001/02, E-2002/02, E-2003/02,E-2004/02, E-2005/02, E-2006/02, E-2007/02, E-2008/02, E-2009/02, E-2134/02, E-2135/02,E-2136/02, E-2137/02, E-2138/02, E-2139/02, E-2140/02, E-2141/02, E-2142/02, E-2143/02,E-2144/02, E-2145/02, E-2146/02, E-2147/02, E-2148/02, E-2149/02, E-2150/02, E-2151/02,E-2152/02, E-2153/02, E-2154/02 en E-2155/02

(23 september 2002)

Gezien de lengte van haar antwoord zendt de Commissie het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks een tabel met de gevraagde informatie.

De cijfers in de beknopte tabel voor elk land zijn tevens te vinden in de financiële tabellen van het jaarverslag over de uitvoering van de buitenlandse steun van de EG.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2521/02

van Jens-Peter Bonde (EDD) aan de Raad

(11 september 2002)

Betreft: Politie tapt telefoon van Jyllands-Posten af

Is het in overeenstemming met de EU-regels dat de politie de telefoon van Jyllands-Posten aftapt en een journalist wil dwingen zijn bronnen bekend te maken?

Antwoord

(19 december 2002)

De beoordeling of een lidstaat de verplichtingen nakomt die hem uit hoofde van het Gemeenschapsrecht toekomen, valt onder de bevoegdheid van de Commissie.

In het onderhavige geval zijn de lidstaten verantwoordelijk voor de toepassing van maatregelen met het oog op de handhaving van de wet of de opsporing van inbreuken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1914/02

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 juli 2002)

Betreft: Euro Vaticaanstad (VS) en witwassen van illegaal geld

Aangezien:

- met de monetaire overeenkomst tussen de Italiaanse Republiek, namens de Europese Gemeenschap, en Vaticaanstad, en namens deze de Heilige Stoel(1), Vaticaanstad toestemming wordt verleend om euro's uit te geven;

- in Vaticaanstad slechts één centrale bank bestaat, Instituut voor religieuze werken (IOR) genaamd;

- de Europese Commissie lid is van en Europol waarnemer is in de door de OESO opgerichte FATF, de Financiële Actiegroep voor Witwassen van Geld;

- in de jaren '80 een kolossaal witwasproject aan het daglicht werd gebracht waarin ook de IOR-gedelegeerde van de paus, de Amerikaanse aartsbisschop Marcinkus, was verwikkeld;

- in oktober 2000 een poging werd ondernomen om de regio Sicilië op te lichten voor een bedrag van 400 miljoen dollar afkomstig van Europese fondsen die witgewassen moesten worden via verschillende banken, waaronder de IOR (Arresting Transnational Crime, elektronische krant van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten, augustus 2001, vol. 6, nr. 2);

- op 10 juni 1984 de eilanden Turks en Caicos, en op 14 juli 2000 de Kaaiman Eilanden werden onttrokken aan het diocees van respectievelijk Nassau (Bahamas) en Kingston (Jamaica) en uitgeroepen tot missio sui iuris; van de eerste missie sedert 21 september 2001 de Amerikaanse kardinaal Theodore Edgar McCarrick de leidinggevende is en van de tweede de Amerikaanse kardinaal Adam Maida, lid van het comité van toezicht van de IOR; de eilanden Turks en Caicos en de Kaaiman Eilanden behoren tot de meest bekende financiële offshore centra ter wereld,

Kan de Commissie mededelen:

- of Vaticaanstad een wet heeft tegen witwassen en of deze wet opsporing van de herkomst van gestort geld mogelijk maakt?

- of het bancair, economisch en financieel stelsel van Vaticaanstad is geverifieerd door internationale organisaties en, zo ja, wat de resultaten daarvan waren?

- met welke maatregelen zij van plan is het gebruik van in Vaticaanstad gevestigde banken voor het witwassen van geld te voorkomen?

(1) PB C 299 van 25.10.2001, blz. 1.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(9 september 2002)

Vaticaanstad (VS) is een onafhankelijke staat en geen lid van de Europese Unie. Het gemeenschapsrecht geldt niet in Vaticaanstad.

De Commissie heeft geen kennis van enige wet tegen het witwassen van geld die in Vaticaanstad van kracht is. Zoals het geachte parlementslid evenwel opmerkt, is de enige bank in Vaticaanstad, het Instituut voor religieuze werken, eveneens de centrale bank. Aangezien er in Vaticaanstad dus geen commerciële financiële sector is, zou de toepassing op het financiële stelsel van een gewone wettelijke regeling tegen het witwassen van geld noodzakelijkerwijs beperkt zijn.

De Commissie heeft geen kennis van enig onderzoek door internationale organisaties van het bancair, economisch en financieel stelsel van Vaticaanstad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2454/02

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(29 augustus 2002)

Betreft: Verzoekschrift van 21 vooraanstaande Vietnamese dissidenten over ingrijpende hervormingen van de wetgeving

Het comité Vietnam pour les droits de l'homme, dat in Parijs is gevestigd, laat weten dat op 2 augustus 2002, 21 vooraanstaande dissidenten, voormalige leiders van de Parti communiste du Vietnam, oud strijders en intellectuelen, voor het merendeel sympathiserend met de Partij, een verzoekschrift hebben gericht tot de Nationale Vergadering en de Vietnamese leiders. Zij vragen daarin om een radicale hervorming van de wetgeving teneinde een werkelijke bescherming van de rechten van de mens te waarborgen. In het verzoekschrift wordt de onlangs gekozen Nationale Vergadering verzocht een constitutioneel Hof in het leven te roepen om ongrondwettelijke wetgeving aan de kaak te stellen en de nationale wetgeving aan te passen aan de beschikkingen van het internationale pact betreffende burgerlijke en politieke rechten. In het verzoekschrift wordt voorts opgeroepen tot de instelling van een onafhankelijk instituut ter bestrijding van de corruptie, de openbaarmaking van de omstreden grensverdragen tussen China en Vietnam en de instelling van wettelijke drempels om de onderdrukking door de staat van kritische burgers te beteugelen.

Is de Commissie op de hoogte van dit initiatief? Welke initiatieven gaat de Commissie nemen op grond van artikel 2 van de samenwerkingsovereenkomst om ervoor te zorgen dat de Vietnamese autoriteiten een einde maken aan elke vorm van vervolging van Vietnamese burgers naar aanleiding van hun opvatting of hun vreedzame politieke activiteiten?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(27 september 2002)

De Commissie is inderdaad op de hoogte van het door het geachte parlementslid bedoelde initiatief.

Overeenkomstig artikel 1 van de Samenwerkingsovereenkomst tussen de Unie en Vietnam die in 1995 werd gesloten, vormt de eerbiediging van de mensenrechten en de democratische beginselen de grondslag voor de samenwerking met Vietnam. Vraagstukken met betrekking tot de eerbiediging en de bevordering van de mensenrechten worden besproken in bijeenkomsten van de Gemengde commissie van de Unie en Vietnam die werd opgericht in het kader van de Samenwerkingsovereenkomst. Samen met de lidstaten die in Vietnam zijn vertegenwoordigd volgt de Commissie de ontwikkelingen op het gebied van de mensenrechten in Vietnam dan ook op de voet. Dit maakt namelijk deel uit van het beleid van de Unie om de regering van Vietnam aan te moedigen en te steunen zich te blijven inzetten om vooruitgang te boeken op het gebied van de mensenrechten. Samen met de lidstaten neemt de Commissie tevens deel aan de periodieke dialoog met en aan alle démarches bij de regering van Vietnam over vraagstukken op het gebied van de mensenrechten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1950/02

van Mario Borghezio (NI) aan de Raad

(3 juli 2002)

Betreft: Eerbiediging van het recht op verdediging van Bretonse voorvechters van autonomie

In Frankrijk wordt momenteel een proces gevoerd tegen enkele voorvechters van onafhankelijkheid van Bretagne, tegen wie een aanklacht is ingediend in verband met een aanslag op een vestiging van McDonald's in Quévart. Deze aanslag wordt toegeschreven aan de Armée Révolutionnaire Bretonne. De advocaten die hen verdedigen waren gedwongen de Franse staat aan te klagen wegens niet-eerbiediging, gedurende een periode van langer dan zes maanden, van het recht op verdediging. Deze advocaten hebben van de onderzoeksrechters geen afschrift ontvangen van het uit 73 delen bestaand dossier. De onderzoeksrechters hebben als reden daarvoor aangevoerd dat er een gebrek is aan personeel en fotokopieermateriaal.

Dit betekent een ernstige discriminatie van de aangeklaagden, die allen militanten zijn van de beweging voor autonomie van Bretagne, daar het decreet van de Franse Republiek van 31 juli 2001 bepaalt dat elke advocaat het recht heeft op een gratis afschrift van het dossier van het strafproces.

Is de Raad niet van mening dat het feit dat in een dergelijk belangrijk politiek proces de verdediging objectief gesproken niet in de gelegenheid wordt gesteld een afschrift te ontvangen van het dossier, zeer ernstig is, temeer daar dit dossier voor een groot deel bestaat uit afgeluisterde telefoongesprekken?

Antwoord

(5 november 2002)

De Raad is niet bevoegd om zich uit te spreken over een in een lidstaat lopende gerechtelijke procedure.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1881/02

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(28 juni 2002)

Betreft: Guninee

Kan de Commissie voor Guinee mededelen welke projecten in het jaar 2000 ten laste van de begroting van de Europese Unie zijn gefinancierd? Wat is het totaalbedrag van de steun die dat land in 2000 uit EU-begrotingsposten heeft ontvangen?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1867/02, E-1868/02, E-1869/02, E-1870/02,E-1871/02, E-1872/02, E-1873/02, E-1874/02, E-1875/02, E-1876/02, E-1877/02, E-1878/02,E-1879/02, E-1880/02, E-1881/02, E-1882/02, E-1883/02, E-1884/02, E-1908/02, E-1909/02,E-1996/02, E-1997/02, E-1998/02, E-1999/02, E-2000/02, E-2001/02, E-2002/02, E-2003/02,E-2004/02, E-2005/02, E-2006/02, E-2007/02, E-2008/02, E-2009/02, E-2134/02, E-2135/02,E-2136/02, E-2137/02, E-2138/02, E-2139/02, E-2140/02, E-2141/02, E-2142/02, E-2143/02,E-2144/02, E-2145/02, E-2146/02, E-2147/02, E-2148/02, E-2149/02, E-2150/02, E-2151/02,E-2152/02, E-2153/02, E-2154/02 en E-2155/02

(23 september 2002)

Gezien de lengte van haar antwoord zendt de Commissie het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks een tabel met de gevraagde informatie.

De cijfers in de beknopte tabel voor elk land zijn tevens te vinden in de financiële tabellen van het jaarverslag over de uitvoering van de buitenlandse steun van de EG.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2508/02

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(3 september 2002)

Betreft: Interventie in vakbondsblokkade in Finland

Op 19 juni 2002 deelde de Commissie in haar antwoord op vraag P-1480/02(1) mede bezig te zijn met de bestudering van het antwoord dat van de Finse autoriteiten was ontvangen in verband met de inbreukprocedure tegen Finland omdat dit land (volgens de Commissie) had verzuimd maatregelen te nemen ter voorkoming (dan wel het opvangen van de gevolgen) van een aantal boycotmaatregelen die de Finse vakbonden tegen het vaartuig van een rederij uit Estland hadden genomen.

Is het zo dat, aangezien de Commissie toezicht uitoefent op de wijze waarop de Gemeenschapswetgeving wordt toegepast (artikel 211 van het EG-Verdrag), zij er daarom van uitgaat het recht te hebben in de wetgeving van de lidstaten te interveniëren en daarmee een toetsing uit te voeren bij legale vakbondsgeschillen?

Heeft de Commissie zich rekenschap gegeven van de praktische consequenties van een dergelijk toetsingsrecht tegenover de partners op de arbeidsmarkt?

Kan de Commissie thans mededelen hoe zij zich het verdere verloop van de huidige inbreukprocedure tegen Finland voorstelt?

(1) PB C 277 E van 14.11.2002, blz. 213.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(1 oktober 2002)

Zoals reeds is aangegeven in het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-1480/02 van het geachte parlementslid, heeft de inbreukprocedure betrekking op een lidstaat en niet op de relatie tussen individuen en organisaties. Het doel van de procedure is met andere woorden niet de boycot als dusdanig, maar de passende aard van de maatregelen genomen door de Finse regering ter voorkoming van de schadelijke daarvan.

Wat betreft het recht van de Commissie om maatregelen te nemen, werd er in bovenvermeld antwoord op schriftelijke vraag P-1480/02 ook op gewezen dat het Europees Akkoord met Estland deel uitmaakt van het acquis communautaire. Daar onder dit akkoord aan de Estse reders het recht om maritieme diensten te verlenen aan de Gemeenschap gegarandeerd is, valt de controle die de Commissie uitoefent op de uitvoering van dat recht onder haar bevoegdheid in het kader van Artikel 211 van het EG-Verdrag.

Het antwoord van de Finse regering werd door de Commissie beoordeeld. Er zal binnen een paar weken een besluit genomen worden over de follow-up van de inbreukprocedure, in overeenstemming met de gebruikelijke procedures inzake besluitvorming door de Commissie op grond van het collegialiteitsbeginsel.