NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/158

(2004/C 84 E/0196)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0078/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft: Schengen-informatiesysteem en vermiste personen

In antwoord op mijn schriftelijke vraag nr. E-3222/03 (1) deelt de Commissie in verband met de aanbeveling die in september 2002 in Brussel is gedaan tijdens de Europese Conferentie ter voorkoming en bestrijding van de mensenhandel, te weten uitvoering van een haalbaarheidsonderzoek inzake de oprichting van een Europees gegevensbestand van vermiste personen, een aanbeveling die door het Europees Parlement is herhaald in zijn resolutie over het DAPHNE II-programma (P5_TA(2003)0366) — A5-0280/2003), mede dat het in het kader van het Schengen-informatiesysteem (SIS) reeds mogelijk is te zoeken naar vermiste personen en met name kinderen en dat deze mogelijkheid gehandhaafd blijft in het kader van de ontwikkeling van de tweede generatie van het SIS.

Kan de Commissie mededelen welke lidstaten van deze faciliteit gebruik maken en welke conclusies zijn getrokken ten aanzien van de doelmatigheid ervan?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(20 februari 2004)

Artikel 97 van de Overeenkomst ter uitvoering van het op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord (2) (hierna „de overeenkomst” genoemd) bepaalt: „Gegevens over vermiste personen of personen die ter bescherming van zichzelf of ter voorkoming van gevaar op last van de bevoegde autoriteit of van de bevoegde rechter van de signalerende overeenkomstsluitende partij voorlopig in bewaring moeten worden gesteld, worden opgenomen, opdat de politieautoriteiten aan de signalerende overeenkomstsluitende partij de verblijfplaats mededelen, dan wel de persoon in bewaring kunnen stellen, teneinde verdere doorreis te beletten, voorzover dit op grond van het nationale recht is toegestaan. Dit geldt in het bijzonder voor minderjarigen en voor personen die op last van een bevoegde autoriteit tegen hun wil in een inrichting moeten worden opgenomen. Bij vermiste meerderjarigen is voor mededeling de instemming van de betrokken persoon vereist.”

Ingevolge artikel 101 van de overeenkomst krijgen uitsluitend de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor grenscontroles en voor andere politie- en douanecontroles in het binnenland, en de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de coördinatie van dergelijke controles, toegang tot deze gegevens.

Aangezien de overeenkomstsluitende partijen verantwoordelijk zijn voor het beheer van het Schengen-informatiesysteem (SIS), zijn zij degenen die dit systeem op de doeltreffendheid ervan kunnen beoordelen. Wel weet de Commissie dat eind 2003 rond de 33 000 mensen in het kader van artikel 97 van de overeenkomst in het SIS geregistreerd waren. In ongeveer de helft van de gevallen ging het om minderjarigen. Alle Schengen-landen, maar vooral Duitsland, Spanje, Frankrijk, Italië en Portugal hebben gebruikgemaakt van de mogelijkheid om op basis van artikel 97 informatie over vermiste personen door te geven.

De Raad heeft in zijn conclusies van 8 mei 2003 inzake de verklaring van Brussel betreffende de preventie en bestrijding van mensenhandel (3) de Europese gegevensbank voor vermiste personen aan de orde gesteld en daarbij rekening gehouden met de ontwikkeling van het Schengeninformatiesysteem II (SIS II). De Commissie kan bevestigen dat in SIS II ook gegevens over vermiste personen kunnen worden opgenomen.

(1) PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 493.

(2) PB L 239 van 22.9.2000.

(3) PB C 137 van 12.6.2003.