SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2181/00

van Bertel Haarder (ELDR) aan de Commissie

(3 juli 2000)

Betreft: Welke instantie is verantwoordelijk voor de controle van pleziervaartuigen met EC-markering

1. Kan de Commissie mededelen welke instantie verantwoordelijk is als een pleziervaartuig gebouwd is in een lidstaat, door de bevoegde instantie in een andere lidstaat voorzien is van de EC-markering en er in een derde lidstaat door een burger van die lidstaat een klacht worden ingediend over ernstige constructiefouten? Kan zij eveneens mededelen op welke beginselen dit gebaseerd is?

2. Volgens de Zweedse zeevaartautoriteiten moet artikel 7, lid 1 van richtlijn 94/25/EG(1) zodanig worden geïnterpreteerd dat de autoriteiten uitsluitend verplicht zijn tot controle van producten alvorens deze op de markt worden gebracht of in verband met het op de markt brengen. Kan de Commissie bevestigen dat deze interpretatie van de richtlijn juist is? Zo ja, zorgt de EC-markering dan voor bescherming van de consument, zoals bedoeld in richtlijn 94/25/EG?

(1) PB L 164 van 30.6.1994, blz. 15.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(7 september 2000)

1. In het door het geachte parlementslid genoemde geval is de fabrikant of diens gemachtigde in de lidstaat waar het vaartuig voor de eerste keer in de handel is gebracht, verantwoordelijk voor de overeenstemming van het product met de desbetreffende wetgeving.

Bij een geschil tussen koper en verkoper over de aankoop van een product dat gebreken zou hebben, zijn de beginselen van algemene productaansprakelijkheid van toepassing, in overeenstemming met de in het contract bedoelde normale civielrechtelijke procedures.

Indien voorts de door het geachte parlementslid genoemde ernstige constructiefouten dusdanig zijn dat het vaartuig niet voldoet aan de veiligheidseisen van Richtlijn 94/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 1994 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten met betrekking tot pleziervaartuigen(1), kan de in de wetgeving van de lidstaat waar het product voor de eerste keer in de handel is gebracht, aangewezen nationale autoriteit zich beroepen op de vrijwaringsclausule in artikel 7 van de genoemde richtlijn.

2. Ten aanzien van de tweede vraag van het geachte parlementslid, inzake artikel 7, lid 1, van Richtlijn 94/25/EG, bevestigt de Commissie dat de rol van de met het toezicht op de nationale markt belaste autoriteiten, zoals gedefinieerd in de nieuweaanpakrichtlijnen (waartoe ook Richtlijn 94/25/EG behoort), erin bestaat controles uit te voeren nadat het product in de handel is gebracht, maar voordat het in gebruik is genomen, d.w.z. uitsluitend gedurende de distributiefase. Helaas is de door het geachte parlementslid gebezigde term in verband met niet nauwkeurig genoeg om de Commissie in staat te stellen te beoordelen of de voorgelegde interpretatie al dan niet juist is.

In ieder geval wordt de CE-markering door de fabrikant aangebracht om aan te geven dat het product in overeenstemming is met de eisen waaraan de fabrikant uit hoofde van Richtlijn 94/25/EG moet voldoen. Deze richtlijn is gebaseerd op artikel 95 (ex artikel 100 A) van het EG-Verdrag, dat in een hoog niveau van consumentenbescherming voorziet.

(1) PB L 164 van 30.6.1994, blz. 15.