SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1816/01

van Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Raad

(21 juni 2001)

Betreft: Verklaring over het Italiaanse overheidstekort door de Raad van 2-3 mei 1998

Al sinds 1993 en nog steeds melden in Italië diverse gezaghebbende instanties, zoals het Osservatorio Immobiliare Nomisma (Bologna), de Scenari Immobiliari en Reddy's Group (Milaan), dat vaste activa in de vorm van kapitaalgoederen voor commerciële of residentiële doeleinden voortdurend en consistent marktwaarde verliezen.

Zoals commissaris Bolkestein in zijn antwoord op vraag P-0729/01 erkent(1), legt de Vierde Richtlijn 78/660/EEG(2), zonder in een specifieke methode te voorzien voor de berekening van de waarde van vaste activa, de verplichting op om de waarde die geldt bij de eerste opneming in de balans van terreinen en gebouwen, te corrigeren, wanneer de waarde van de vaste activa bij de afsluiting van het boekjaar lager uitvalt dan degene die gold bij de eerste opneming onder de netto-afschrijvingen.

In tegenstelling tot wat in bepaalde lidstaten het geval is, bijvoorbeeld in het Verenigd Koninkrijk en in Ierland via het RICS, is in Italië geen officiële methode goedgekeurd en bestaat er geen onafhankelijke instelling die bevoegd en gemachtigd is om aan een individueel bedrijf de actuele en fiscaal geldige waarde mee te delen van de terreinen en gebouwen die het bezit. Het waardeverlies dat de hierboven genoemde waarnemers vaststellen, kan bijgevolg niet in de resultaatrekening onder Andere waardevermindering van de vaste activa worden opgenomen, omdat het fiscaal niet wordt erkend. De Vierde Richtlijn 78/660/EEG wordt met andere woorden in Italië niet toegepast.

Als gevolg hiervan wordt de belastbare winst van Italiaanse bedrijven die eigenaar zijn van kapitaalgoederen van 1993 tot nu, en zonder dat er een duurzame oplossing voor bestaat, bepaald op een manier die strijdig is met de geldende regelgeving (artikel 2426 van het Burgerlijk Wetboek) en wordt de omvang ervan bovendien groter dan zij in werkelijkheid is.

Dit betekent dat de fiscale heffing door de Italiaanse staat van 1993 tot nu, zoals zij volgens de huidige regels ten aanzien van Italiaanse bedrijven gebeurt, gedeeltelijk illegaal is en dat de uiteindelijke belastingontvangsten, als gevolg van een terugkeer naar de volstrekte legaliteit, heel wat lager zouden liggen dan wat nu wordt opgegeven, met als resultaat een hoger overheidstekort.

Kan de Raad bevestigen dat de in het kader van de Raad Economische en Financiële Vraagstukken van 2-3 mei 1998 uitgegeven verklaring, volgens welke het Italiaans overheidstekort niet buitensporig is, is afgelegd met volledige kennis van de hierboven uiteengezette feiten?

(1) PB C 235 E van 21.8.2001, blz. 243.

(2) PB L 222 van 14.8.1978, blz. 11.

Antwoord

(26 november 2001)

De Raad heeft de beschikking van 3 mei 1998 overeenkomstig artikel 109 J, lid 4, van het Verdrag (98/317/EG) aangenomen waarin staat dat voor Italië geen beschikking van de Raad geldt betreffende het bestaan van een buitensporig overheidstekort. Deze beschikking werd aangenomen met inachtneming van onder meer het verslag van de Commissie, het verslag van het Europees Monetair Instituut en het advies van het Europees Parlement.