SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0784/02

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Commissie

(20 maart 2002)

Betreft: Kankeronderzoek

Zoals de Commissie ongetwijfeld weet, vertegenwoordigen vrouwen meer dan de helft van de wereldbevolking. In de Europese Unie krijgt een op de acht vrouwen borstkanker. Volgens een recent bericht van de Wereldgezondheidsorganisatie sterft in de Unie om de zeven minuten een vrouw aan deze ziekte en is borstkanker de belangrijkste doodsoorzaak bij vrouwen tussen 35 en 55 jaar.

Daarom is het onaanvaardbaar dat patiëntes binnen de Unie niet overal op hetzelfde niveau behandeld worden. Niet zozeer de kosten, maar wel de manier waarop de gezondheidszorg in de verschillende landen is georganiseerd, vormt het probleem. Bijgevolg moet benadrukt worden dat de kwaliteitsverbetering op termijn zal leiden tot een kostenvermindering voor de socialezekerheidsstelsels in Europa.

Wanneer mogen we, gezien deze uitdaging, het volgende verwachten:

- de oprichting van een gecentraliseerde oncologische gegevensbank waardoor wetenschappers en onderzoekers gemakkelijker informatie kunnen uitwisselen en gegevens kunnen vergelijken (naar het voorbeeld van de gegevensbank EHLASS die op Europees niveau werd opgericht voor ongevallen thuis en in de vrije tijd),

- een veel grotere, intensievere en snellere uitwisseling van ervaringen met de bestaande therapieën voor alle vormen van kanker,

- de oprichting van centra voor onderzoek en opsporing van borstkanker, naar rato van één centrum per 300 000 Europese burgers?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(29 april 2002)

De Commissie wil het geachte parlementslid verzekeren dat de Commissie sinds het eerste programma Europa tegen kanker in 1985 een Europees Netwerk van kankerregisters (ENCR) heeft opgezet en medegefinancierd, dat wordt gecoördineerd door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO)/Internationaal Agentschap voor kankeronderzoek (IARC) in Lyon, Frankrijk. Dit netwerk is erin geslaagd gezamenlijk Europese normen op te stellen voor de vergelijkbaarheid van gegevens over kankerincidentie en -mortaliteit, die worden verzameld door hoogwaardige, op de nationale of regionale bevolking gebaseerde kankerregisters in de gehele Unie. Deze normen dienen momenteel als voorbeeld voor andere medische registers, b.v. het Europees bewakingssysteem over ongevallen thuis en tijdens de vrijetijdsbesteding (Ehlass). Het netwerk bestrijkt circa 50 % van alle Europese burgers. Het heeft twee verschillende gegevensbanken ontwikkeld: de EUCAN-gegevensbank voor het grote publiek, die toegankelijk is via internet, en de EuroCim-gegevensbank en analyse-instrumenten voor wetenschappers die werkzaam zijn op het gebied van kankerepidemiologie.

Artikel 152, lid 5, van het EG-Verdrag bepaalt dat bij het optreden van de Gemeenschap op het gebied van de volksgezondheid de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging volledig worden geëerbiedigd. Daarom stelt het EG-Verdrag de Commissie niet in staat om interdisciplinaire centra voor onderzoek en verzorging van borstkanker in de lidstaten op te richten of de lidstaten daartoe te verplichten. De Gemeenschap heeft echter hoofdzakelijk in het kader van haar onderzoekprogramma's reeds steun verleend aan de ontwikkeling van Europese beste praktijken in kankertherapie en zal dit blijven doen.

Bovendien heeft het Europees borstkankernetwerk (EBCN), dat er met de langdurige steun van het programma Europa tegen kanker in is geslaagd Europese beste praktijken in borstkankerpreventie te ontwikkelen, zijn actiegebied uitgebreid tot de ontwikkeling van beste praktijken voor de behandeling en de verzorging van Europese vrouwen die in de deelnemende opsporingscentra als borstkankerpatiënt zijn geïdentificeerd. Dit netwerk geeft de welbekende European Guidelines for Quality Assurance Mammographic Screening uit, waarvan de derde editie in juli 2001 door het Bureau voor Officiële

Publicaties van de Europese Gemeenschappen in Luxemburg is gepubliceerd(1). Sommige lidstaten waar tot nu toe geen nationale opsporingsprogramma's bestonden, zijn begonnen met het opzetten van landelijke bortstkankeropsporingsprogramma's, gebaseerd op de Europese richtsnoeren.

(1) ISBN 92-894-1145-7.