ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1990/00

van Maria Sanders-ten Holte (ELDR) aan de Commissie

(9 juni 2000)

Betreft: Culturele dorpen van Europa

In 1985 heeft de Raad op initiatief van mevrouw Melina Mercouri besloten om het project Europese Hoofdstad van het Jaar op te starten. De vele culturele manifestaties die zich in die periode in de Culturele Hoofdstad van het Jaar afspelen, worden gezien als een manier om de Europese burger zich bewust te laten worden van de rijkdom van hun culturele erfgoed, de vitale culturele creativiteit binnen Europa en de nieuwe mogelijkheden die culturele samenwerking kan bieden voor sociale integratie, de economie en de werkgelegenheid. In het jaar 2000 wordt dit project medegefinancierd door de Commissie via het programma Cultuur 2000.

Naar aanleiding van Kopenhagen, Culturele Hoofdstad in 1996, heeft een aantal dorpen het initiatief genomen om het project uit te breiden naar een netwerk van dorpen in Europa, die met elkaar culturele evenementen opzetten en uitvoeren, met als doel de cultuur en de culturele diversiteit van dorpen in Europa onder de aandacht te brengen van hun burgers.

1. Is de Commissie, aangezien dorpen in feite vaak de behoeders zijn van cultureel erfgoed en dicht bij de burger staan, naar aanleiding van het bovenstaande bereid om kennis te nemen van gelijksoortige projecten met betrekking tot dorpen binnen Europa?

2. Zou de Commissie eventueel bereid zijn een deel van de financiering voor een jaarlijks terugkomend project Cultureel Dorp van het Jaar op zich te nemen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(14 juli 2000)

De Commissie is op de hoogte van dit initiatief en heeft de presentatie daarvan in het Parlement bijgewoond. Hoewel zij de belangrijke culturele rol van de dorpen van Europa in de Europese integratie onderkent, wil zij de geachte afgevaardigde erop wijzen dat de Gemeenschap culturele projecten slechts in het kader en volgens de criteria ven de bestaande programma's kan steunen.

Daarom was de keuze van de steden die tot 2004 Culturele Hoofdstad van Europa zullen zijn het onderwerp van een besluit dat op intergouvernementele basis is genomen door de ministers van Cultuur, in het kader van de Raad bijeen.

Voor de periode 2005-2019 zijn de procedure en de criteria voor de aanwijzing van de culturele hoofdsteden van Europa vastgesteld bij Besluit 1419/1999/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 tot vaststelling van een communautaire actie voor het evenement Culturele Hoofdstad van Europa voor het tijdvak 2005 tot 2019(1).

Wat enig ander cultureel project betreft, is het aan de culturele actoren (in voorkomend geval, de dorpen van Europa) om een project in te dienen in het kader en volgens de criteria van het programma Cultuur 2000 dat het enige programmerings- en financieringsinstrument voor de culturele samenwerking is.

(1) PB L 166 van 1.7.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2513/00

van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie

(2 augustus 2000)

Betreft: Veiligheidsnormen voor sigarettenaanstekers

Wat is, met het oog op de veiligheid van consumenten en kinderen het meest recente standpunt van de Commissie, over veiligheidsnormen voor sigarettenaanstekers, waarbij met name wordt gelet op: goedkope import, hoogte van de vlam, katalytische aanstekers en structurele sterkte?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(13 oktober 2000)

Voor de verschillende veiligheidsaspecten moge ik de geachte afgevaardigde verwijzen naar het antwoord op de schriftelijke vragen E-1798/98 van mevr. Larive en E-1988/98 en E-1989/98 van de heer Bowe(1).

Voorstellen voor nieuwe en opnieuw geformuleerde normen, met name inzake de invoering van veiligheidsmechanismen voor kinderen, zijn thans gereed. Deze zijn voor advies voorgelegd aan de nationale normalisatie-instellingen. Indien de laatste stemprocedure succesvol is, kunnen de nieuwe normen binnen 12-18 maanden worden gepubliceerd.

Ten aanzien van de invoer van gevaarlijke goedkope aanstekers uit derde landen worden verschillende initiatieven genomen ter verbetering van de samenwerking tussen de nationale autoriteiten die voor productveiligheid verantwoordelijk zijn, en de douaneautoriteiten. Er is met name een speciale werkgroep in het leven geroepen van vertegenwoordigers van het bedrijfsleven, de uitvoerende overheidsorganen, de Europese Commissie voor normalisatie (CEN) en de Commissie.

In het kader van het programma Douane 2002 zijn speciale acties gepland om het markttoezicht uit te breiden.

(1) PB C 13 van 20.1.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3413/00 van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie. Handelsovereenkomst tussen de EU en China.



Publicatieblad Nr. 151 E van 22/05/2001 blz. 0161 - 0162



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3413/00 van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie (7 november 2000) Betreft: Handelsovereenkomst tussen de EU en China In februari 2000 werden de onderhandelingen tussen de EU en China over de voorwaarden voor de toetreding van China tot de WTO afgebroken. Kan de Commissie uiteenzetten hoe de contacten en onderhandelingen tussen de EU en China zich sindsdien hebben ontwikkeld? Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie (28 november 2000) Op 19 mei 2000 werden de bilaterale onderhandelingen tussen de Gemeenschap en China met betrekking tot de voorwaarden voor de toelating van China tot de Wereldhandelsorganisatie afgerond. Het lid van de Commissie dat voor het voeren van deze onderhandelingen verantwoordelijk is, heeft aan het desbetreffende comité periodiek verslag uitgebracht over de voortgang ervan, ook terstond na de afhandeling daarvan in mei 2000. Bijzonderheden over de resultaten worden rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid, die voor het overige verwezen moge worden naar de website van de Commissie voor de allerlaatste informatie(1), alsmede aan het secretariaat van het Parlement. (1) http://www.cc.cec:8082/comm/trade/bilateral/china/wto.htm.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1895/00

van Jan Wiersma (PSE) aan de Raad

(19 juni 2000)

Betreft: Bosbranden in besmette gebieden in Wit-Rusland en Oekraïne

1. Zijn de berichten juist dat in Wit-Rusland en Oekraïne bosbranden zijn uitgebroken in als gevolg van de Tsjernobyl-ramp besmette gebieden?

2. Leiden deze branden tot vergrote risico's voor de volksgezondheid in deze landen en daarbuiten?

3. Zijn de branden aanleiding (geweest) voor actie van de kant van de Europese Unie?

4. Op welke wijze helpt de EU bij het bestrijden van besmettingsrisico's in Wit-Rusland en Oekraïne?

Antwoord

(20 november 2000)

Het is de Raad bekend dat in mei 2000 branden zijn uitgebroken in bossen die als gevolg van de Tsjernobyl-ramp besmet zijn.

De Raad heeft geen weet van merkbare stijgingen van radioactiviteit, noch van een toegenomen risico voor de volksgezondheid als gevolg van die branden. De Raad is er zich van bewust dat uit onderzoeksprojecten van de Commissie is gebleken dat het risico van verspreiding van radioactiviteit als gevolg van bosbranden gering is.

De Raad gaat ervan uit dat de Commissie de situatie op de voet volgt in het kader van diverse nucleaire-veiligheidsprogramma's voor Oost-Europa en zo nodig actie zal ondernemen.

De Raad memoreert dat de Gemeenschap na de Tsjernobyl-ramp steun heeft verleend ten behoeve van de inkapseling van de reactor, ter verbetering van het beheer van radioactief afval, als bijstand bij het ontsmetten van de getroffen regio en met het oog op het opzetten van een systeem voor het controleren van straling in de lucht en rivierwater op te zetten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0646/00

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Raad

(13 maart 2000)

Betreft: Het gedrag van België en Frankrijk ten opzichte van Oostenrijk

België en Frankrijk houden zich op internationaal niveau demonstratief op distantie van Oostenrijk.

Diplomaten uit België en Frankrijk hebben op 10 februari 2000 in Wenen de toespraak van de nieuwe Oostenrijkse minister van Buitenlandse Zaken, Benita Ferrero-Waldner, voor de Organisatie voor

Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) geboycot. Hun plaatsen bleven tijdens de toespraak leeg. Nadat fungerend OVSE-voorzitter Ferrero-Waldner haar toespraak had beëindigd en de zaal had verlaten, kwamen de diplomaten terug om aan de werkvergadering deel te nemen.

Bij een informele ministeriële bijeenkomst te Lissabon op 11 februari verlieten de ministers van Arbeid van België en Frankrijk onverwijld de zaal toen hun Oostenrijkse collega het woord nam.

België en Frankrijk stellen blijkbaar alles in het werk om in de Europese en internationale betrekkingen een nieuwe vorm van samenwerking en een nieuwe cultuur van de politieke dialoog in te voeren. Als reden voor hun marginaliseringsstrategie voeren zij aan bezorgd te zijn dat de mensenrechten en minderhedenrechten door de deelname van de Freiheitliche Partei (FPÖ) aan de nieuwe midden-rechts-regering in Wenen in gevaar zijn.

Tegen deze achtergrond wordt de Raad verzocht de volgende vragen te beantwoorden:

1. Is de Raad voornemens deze nieuwe vorm van samenwerking te accepteren wanneer hij dit opportuun acht?

2. Tijdens de informele Raad voor Arbeid en Sociale Zaken te Lissabon had de buitengewone Europese Top over werkgelegenheid van maart moeten worden voorbereid. Zullen in de toekomst belangrijke politieke onderwerpen waartoe het arbeidsmarktbeleid zeker behoort door Frankrijk en België terzijde worden geschoven zodra de mogelijkheid bestaat om voor het oog van de media een tot dusver uiterst betrouwbare partner te marginaliseren?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0645/00 en E-0646/00

(20 november 2000)

De maatregelen waar het geachte parlementslid naar verwijst, worden genoemd in een door de Portugese minister-president namens de regeringen van veertien lidstaten afgelegde verklaring. Deze verklaring is niet bindend voor de Raad.

De Raad heeft zich niet uitgesproken over dit vraagstuk en kan derhalve geen antwoord geven op de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde vragen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2828/00

van Mary Banotti (PPE-DE) aan de Commissie

(4 september 2000)

Betreft: Benoeming van leden van de directie van de Europese Investeringsbank

Kan de Commissie mij meedelen welke rol zij speelt bij de benoeming van de leden van de directie van de Europese Investeringsbank?

Kan de Commissie mij meedelen welke criteria haar vertegenwoordiger aanlegt bij de goedkeuring van nieuwe kandidaten?

Is de Commissie op de hoogte van de aanzienlijke controverse rond de voorgedragen Ierse kandidaat?

Gelden voor de EIB dezelfde richtsnoeren voor de benoeming van directieleden als voor de andere communautaire instelllingen, met name wat betreft de voordracht, de geschiktheid en de beroepservaring?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(28 september 2000)

Het geachte parlementslid heeft het over de benoeming van de leden van de directie van de Europese Investeringsbank (EIB), veeleer dan die van de Raad van bewind. De Commissie is op de hoogte van de verdeeldheid die in Ierland heerst rond de kandidatuur waar het geachte parlementslid naar verwijst en die in feite is ingetrokken. De Commissie merkt ook op dat de EIB de aandacht van haar Raad van bewind op de briefwisseling betreffende deze zaak heeft gevestigd.

De EIB is een autonome instelling waarvan het kapitaal door de lidstaten wordt verstrekt. De benoeming van de leden van de directie wordt uiteengezet in artikel 13 van de statuten van de EIB, die zijn opgenomen in een Protocol dat gehecht is aan het EG-verdrag en bijgevolg een integrerend deel uitmaken van het EG-verdrag.

Als lid van de Raad van bewind van de EIB speelt de Commissie een rol in het benoemingsproces. Volgens artikel 13, lid 1, van de statuten van de Bank, worden de leden van de directie benoemd door de Raad van gouverneurs, op voorstel van de Raad van bewind. De Raad van gouverneurs, het hoogste bestuursorgaan van de EIB, bestaat uit ministers die door de lidstaten, de aandeelhouders van de Bank, zijn aangewezen.

De vertegenwoordiger van de Commissie bij de Raad van bewind van de EIB hanteert geen specifieke criteria om te bepalen of een voorstel tot benoeming bekrachtigd wordt of niet. De Commissie vestigt er evenwel de aandacht van het geachte parlementslid op dat de Raad van bewind, als bestuurslichaam dat verslag uitbrengt aan de Raad van gouverneurs, statutair verplicht is (artikel 11) op een goed bestuur van de EIB toe te zien.

Hoewel de statuten niet precies vermelden wat de vereiste beroepsbekwaamheden zijn om tot lid van de directie verkozen te worden, geven ze duidelijk aan wat de taken en verantwoordelijkheden zijn van de directie (artikel 13). Hieruit volgt dat de directie in haar geheel moet beschikken over de nodige bekwaamheden om haar taken uit voeren onder het gezag van de president en het toezicht van de Raad van bewind. De statuten van de EIB bevatten geen precieze bepalingen in verband met de benoeming van kandidaten. In de praktijk zijn het de lidstaten die, als aandeelhouders, kandidaturen indienen, waarna de Raad van bewind beslist om deze kandidaten al dan niet voor benoeming voor te dragen bij de Raad van gouverneurs.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2647/00

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(1 augustus 2000)

Betreft: Lijst gevaarlijke chemische stoffen

1. Kan de Europese Commissie een gedetailleerd overzicht geven (aantal, naam, reden van gebruik) van gevaarlijke chemische stoffen, die legaal op de Europese markt verhandeld worden, en die in het milieu niet binnen zes maanden voor 50 % worden afgebroken en die kunnen bio-accumuleren tot een factor 5000 (gemeten als bio-concentratiefactor in vis)? Deze bio-accumulatie wordt door de Zweedse autoriteiten voorgesteld (zie http://www.chemicals.sustainable-sweden.gov.se).

2. Kan de Europese Commissie een gedetailleerd overzicht geven (aantal, naam en reden van gebruik) van een ondergroep van bovengenoemde groep van gevaarlijke chemische stoffen, namelijk de groep van gevaarlijke chemische stoffen die in het milieu niet binnen acht weken voor 50 % worden afgebroken en die kunnen bio-accumuleren tot een factor 2000 (gemeten als bio-concentratiefactor in vis)?

3. Indien een volledig overzicht van alle gevaarlijke chemische stoffen niet mogelijk is, kan de Europese Commissie dan een overzicht geven van die gevaarlijke chemische stoffen die in hoeveelheden van méér dan 1000 ton per jaar worden verhandeld op de Europese markt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(31 oktober 2000)

De Commissie beschikt over gegevens over de 2700 nieuwe chemische stoffen die sinds 1981 op de markt zijn gebracht. Een snel onderzoek leverde de onderstaande resultaten op (met het oog op de vertrouwelijkheid kan geen gedetailleerde lijst van namen van stoffen worden gegeven).

Van de nieuwe gevaarlijke chemische stoffen zijn er 6 % binnen zes maanden tot minder dan 50 % biologisch afbreekbaar en tegelijkertijd hebben zij een bio-accumulatiefactor (berekend op basis van de fysisch-chemische kenmerken) van meer dan 5 000. Zij hebben een brede waaier van toepassingen, in het bijzonder als kleurstoffen en fotografische producten, als stabilisatoren en als tussenproducten in chemische reacties. Zij worden toegepast in de polymeerindustrie, de fotografische en chemische industrieën.

Van de nieuwe gevaarlijke chemische stoffen zijn er 10 % binnen twee maanden tot minder dan 50 % biologisch afbreekbaar en tegelijkertijd hebben zij een bio-accumulatiefactor (berekend op basis van de fysisch-chemische kenmerken) van meer dan 2,000. De belangrijkste toepassingen hiervan zijn dezelfde als voor de hierboven vermelde chemische stoffen.

Voor bestaande chemische stoffen, die meer dan 95 % van het volume aan chemische stoffen op de markt vormen, beschikt de Commissie over gegevens over volumes van stoffen van 1 000 ton of meer per jaar en fabrikant of importeur. Een gedetailleerde studie over biologische afbreekbaarheid en bio-accumulatie is momenteel aan de gang en zal begin 2001 worden voltooid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3235/00

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Commissie

(12 oktober 2000)

Betreft: Financiële steun aan festivals door het Media-programma

De Cultuurraad van 26 september 2000 is het niet eens kunnen worden over de financiering van het Media+-programma. Dit programma moet o.a. de programmering stimuleren van Europese audiovisuele werkstukken op Europese of internationale festivals. Deze actie valt onder de algemene doelstelling om Europese films en programma's beter te promoten op de Europese en internationale markten.

Wanneer aan de festivals één miljoen meer zou worden besteed oftewel 3 miljoen per jaar, zou het Europees karakter van deze festivals beter tot zijn recht komen (extra programmering van Europese films; een hoger percentage Europese films; betere presentatie van de Europese filmwereld mldr). Ook zouden de acties van omroepen ten behoeve van de Europese cinema beter geprofileerd worden door ze te betrekken bij een groter aantal festivals.

1. Deelt de Commissie dit, financieel zeer redelijke, standpunt?

2. Mag men verwachten dat dit bedrag aan de festivals kan worden besteed, ongeacht de totale begroting van het Media+-programma?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(9 november 2000)

In het hoofdstuk bevordering van het voorstel voor het besluit MEDIA PLUS wordt expliciet verwezen naar actieprogramma's voor festivals en in het bijzonder naar steun voor audiovisuele festivals die in het kader van een partnerschap tot stand komen en een aanzienlijk aantal Europese producties in hun programma hebben, alsmede naar de bevordering van projecten voor samenwerking op Europees vlak tussen audiovisuele evenementen, waarbij een plan voor gezamenlijke promotieactiviteiten voor Europese audiovisuele producties en hun verspreiding is voorgelegd.

Voor deze activiteiten in het kader van het voorstel voor het besluit MEDIA PLUS is voor de looptijd van het programma een begrotingssom van 10 miljoen, oftewel 10 à 15 % méér dan in de voorgaande jaren geraamd. Deze begrotingsraming stoelt op een subtotaal van 30 miljoen voor de promotieactiviteiten in het kader van het programma en op een totaalbudget van 400 miljoen.

Het Commissievoorstel voor de verdeling van de begrotingsgelden stoelt op specifieke ramingen en schattingen van de bedragen die nodig zullen zijn voor de verschillende hoofdlijnen van het programma enerzijds en op de beschikbare financiële middelen anderzijds.

Tot slot zij opgemerkt dat de Commissie zich in deze fase van de onderhandelingen nog niet kan uitspreken over de bedragen die uiteindelijk op de begroting voor het programma gereserveerd zullen worden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2893/00

van Francesco Speroni (TDI) aan de Commissie

(6 september 2000)

Betreft: Discriminatie op grond van geslacht bij kledingvoorschriften

Op sommige plaatsen gelden, zonder dat dit voor werk of functie noodzakelijk is, voor mannen kledingvoorschriften die niet voor vrouwen gelden of vice versa. Is dat discriminatie op grond van geslacht en dus in strijd met artikel 13 van het EG-Verdrag?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(6 oktober 2000)

Krachtens artikel 13 van het EG-Verdrag kan de Raad, na raadpleging van het Europees Parlement, passende maatregelen nemen om discriminatie op verschillende gronden, waaronder geslacht, te bestrijden. Dit artikel heeft geen directe werking.

Op dit moment bestaat er geen communautaire wetgeving inzake discriminatie op grond van geslacht met artikel 13 van het EG-Verdrag als rechtsgrond.

Richtlijn 97/80/EG van de Raad van 15 december 1997 inzake de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht(1) bevat evenwel de communautaire definitie van indirecte discriminatie. Krachtens artikel 2, lid 2, van deze richtlijn is van indirecte discriminatie sprake wanneer een ogenschijnlijk neutrale bepaling, maatstaf of handelwijze een wezenlijk groter gedeelte van de leden van een geslacht benadeelt, tenzij die bepaling, maatstaf of handelwijze passend en noodzakelijk is en kan worden gerechtvaardigd door objectieve factoren die geen verband houden met het geslacht van de betrokkenen.

Om te kunnen vaststellen of het door de geachte afgevaardigde genoemde verschil in behandeling eventueel als discriminatie op grond van geslacht kan worden beschouwd, moet worden bewezen dat, enerzijds, dit verschil tot benadeling leidt en, anderzijds, dat het verschil niet passend en noodzakelijk is en kan worden gerechtvaardigd door objectieve factoren, zoals maatschappelijke gewoonten.

(1) PB L 14 van 20.1.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2362/00

van María Rodríguez Ramos (PSE) aan de Commissie

(7 juli 2000)

Betreft: Richtsnoeren voor de onderhandelingen over het landbouwhoofdstuk van de Vrijhandelsovereenkomst met Magreb

De Commissie is met haar voorstel gekomen voor richtlijnen bij de onderhandelingen over een vrijhandelsovereenkomst met Marokko, Tunesië en Israël en de Magreb-groep van de Raad. Onder dit voorstel vallen alle theoretisch mogelijke liberaliseringsmaatregelen: van verhoging van contingenten tot vermindering van heffingen via allerlei formules om invoerprijzen te managen.

Is de Commissie gewoon om aan de Raad een onderhandelingsmandaat te vragen dat een blanco cheque is bij alle onderhandelingen met derde landen? Of doet zij dit alleen wanneer de voornaamste belangen die op het spel staan, de landbouwproducten zijn?

Welke voordelen ziet de Commissie in een onderhandelingsstrategie die bij de mediterrane landen grootse verwachtingen kan scheppen en daardoor verdere onderhandelingen kan bemoeilijken? Er is namelijk al grote verontrusting ontstaan bij de tomatenproducenten in het zuiden van de EU.

Bij tomaten en bij de eerdere stelselmatige verlaging van de door het Koninkrijk Marokko naar de EU geëxporteerde hoeveelheden komt de vraag op hoe de Commissie haar richtlijnen denkt toe te passen zonder dat er een nieuwe crisis komt bij de producenten in het zuiden van de EU.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(27 juli 2000)

Het voorstel inzake onderhandelingsrichtsnoeren dat onlangs door de Commissie bij de Raad is ingediend betreft de nieuwe onderhandelingen over de landbouwprotocollen bij de Associatieovereenkomsten met Marokko, Tunesië en Israël en is een uitvloeisel van de bepalingen van die overeenkomsten.

De herziening van de wederzijdse landbouwconcessies past in een geleidelijke verdere liberalisering van het handelsverkeer tussen de Gemeenschap en die landen met het oog op de totstandbrenging van een vrijhandelszone overeenkomstig de in 1995 door alle lidstaten en de 12 mediterrane partners ondertekende Verklaring van Barcelona.

Op grond van artikel 133 van het EG-Verdrag (voorheen artikel 113) inzake het handelsbeleid heeft de Commissie aan de Raad een aanbeveling voorgelegd voor een besluit van de Raad om de Commissie te machtigen de onderhandelingen met de betrokken landen te beginnen. Dit voorstel inzake een onderhandelingsmandaat omvat de maatregelen die zouden kunnen worden genomen in het kader van de komende onderhandelingen met het oog op de wederzijdse en geleidelijke liberalisering van het handelsverkeer en onderstreept het belang voor de Gemeenschap van een betere toegang tot de markt van de betrokken landen, om zodoende te komen tot een beter evenwicht van de wederzijdse preferenties.

Wat de invoer van tomaten van oorsprong uit Marokko in de Gemeenschap betreft, is de Gemeenschap voornemens, zoals overigens in het voorstel voor het onderhandelingsmandaat staat, een ondubbelzinnig akkoord te sluiten dat een correct verloop van de komende verkoopseizoenen mogelijk moet maken.