ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1012/00

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(31 maart 2000)

Betreft: Regels voor de invoer en het bezit van gevaarlijke dieren

Volgens schattingen in de pers leven er in Italië meer dan 11.200 zeldzame en gevaarlijke dieren. Van tijd tot tijd is te lezen dat wilde dieren hun baas of weerloze burgers die zich toevallig op hun weg bevonden hebben verscheurd of zwaar toegetakeld. Voor de verzorging van dergelijke dieren in dierentuinen

bestaan er regels, terwijl er voor particulieren misschien alleen maar veiligheidsvoorschriften zijn zodat deze dieren in het algemeen in erbarmelijke hygiënische en sanitaire omstandigheden leven. Op grond van het Verdrag van Washington van 1975 is in Italië de registratie van deze dieren verplicht, maar gezien de officiële cijfers valt te vrezen dat vele ervan clandestien zijn ingevoerd en worden gehouden.

1. Zijn er in de EU gemeenschappelijke regels voor de invoer en het houden van dit soort dieren?

2. Zo nee, voegen alle lidstaten zich naar het Verdrag van Washington?

3. Welke garanties zijn er voor de veiligheid van de burgers als deze dieren worden gehouden door particulieren?

4. Bestaan er voorschriften voor de hygiënische en sanitaire omstandigheden waarin deze dieren moeten worden gehouden en voor de veiligheid van de mensen?

5. Zijn er bijzondere redenen om particulieren toestemming te geven voor het invoeren en houden van wilde dieren, anders dan voor wetenschappelijk onderzoek en voorstellingen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(25 mei 2000)

Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantesoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer(1) bevat bepalingen voor het vervoer, het houden en onderbrengen van specimens van in het wild levende diersoorten welke genoemd worden in de bijlagen van de Overeenkomst inzake internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantesoorten (CITES).

Inzake veterinairrechtelijke voorschriften werden invoerregels vastgesteld bij Richtlijn 92/65/EEG van de Raad van 13 juli 1992 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de Gemeenschap van dieren, sperma, eicellen en embryo's waarvoor ten aanzien van de veterinairrechtelijke voorschriften geen specifieke communautaire regelgeving als bedoeld in bijlage AI, van Richtlijn 90/425/EEG(2) geldt. Hierin zijn speciale voorwaarden voor de verplaatsing van dieren tussen dierentuinen bepaald.

Andere maatregelen betreffende beperkingen op invoer of bezit van andere dieren dan huisdieren, of problemen als gevolg van het houden van exotische dieren in andere plaatsen dan een dierentuin vallen niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap.

(1) PB L 61 van 3.3.1997.

(2) PB L 268 van 14.9.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0972/00

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(31 maart 2000)

Betreft: Communautaire steun

Meer dan 150 werknemers van de scheepswerf LISNAVE Estaleiros Navais de Lisboa, Sarl wachten nu al vijftien jaar na hun gedwongen ontslag, waarmee zij nooit akkoord zijn gegaan, op herintegratie in de onderneming.

Inmiddels is bekend geworden dat zowel LISNAVE als GESTNAVE Serviços Industriais SA., de opvolger, steun uit hoofde van communautaire fondsen hebben ontvangen.

De Commissie wordt tegen deze achtergrond verzocht de volgende vragen te beantwoorden:

1. Hoeveel communautaire steun hebben deze ondernemingen ontvangen?

2. Werd bij de toekenning van de communautaire steun vastgelegd dat de arbeidsplaatsen behouden moesten blijven?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(26 mei 2000)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1337/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(4 mei 2000)

Betreft: Fusie tussen Commercial Intertech Corporation en Parker Hannifin Corporation

Is het de Commissie bekend dat Commercial Intertech Corporation en Parker Hannifin Corporation samengaan en wat de gevolgen daarvan zijn voor het Europese concurrentievermogen? Kan de Commissie onderzoeken of deze fusie in het licht van het Europese mededingingsbeleid wel behoort plaats te vinden? Zal zij hierover met de vertegenwoordigers van het personeel overleg plegen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(14 juni 2000)

De Commissie is niet op de hoogte gebracht van de fusie die het onderwerp vormt van de door het geachte parlementslid gestelde vragen.

Over het algemeen is de Commissie bereid overleg te plegen met werknemersvertegenwoordigers van de betrokken ondernemingen om hun standpunten over de mededingingsaspecten van de operatie te vernemen. Bovendien voorziet Artikel 18, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen(1) in het recht van de erkende werknemersvertegenwoordigers om desgevraagd in specifieke gevallen te worden gehoord, met name ingeval van een diepgaand onderzoek.

(1) PB L 395 van 30.12.1989.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1110/00

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(4 april 2000)

Betreft: Vrij verkeer van niet te identificeren personen in Italië

Op 6 maart jl. zond het Italiaanse Ministerie van Binnenlandse Zaken een circulaire aan alle Italiaanse politiehoofdbureaus en politiebureaus aan de grenzen, waarin wordt voorgesteld onderdanen van derde landen die tot nationaliteiten of volkeren behoren, waarvan de ervaring leert dat zij niet naar hun land kunnen terugkeren, gezien ook het feit dat de diplomatieke vertegenwoordigingen van de landen waar zij vermoedelijk thuis horen niet willen meewerken aan hun identificatie gedurende de periode dat zij mogen verblijven in de tijdelijke opvangcentra die speciaal zijn bedoeld om illegale immigranten (clandestien, zonder identificatiebewijzen of in afwachting van repatriëring) op te nemen, niet meer aan te houden. Het zou hier voornamelijk gaan om Joegoslaven, Algerijnen, Ecuadoranen, Irakezen, Turken en Koerden. De circulaire staat met andere woorden het vrije verkeer toe van illegale en niet te identificeren immigranten en is o.a. in strijd met de wet Napolitano-Turco die de immigrantenstroom zou moeten regelen. De gevolgen hiervan zouden zijn dat in Italië in feite het principe van het vrije verkeer wordt toegepast op immigranten die niet in staat zijn een identificatiebewijs voor te leggen of die hun identiteit willen verbergen.

Kan de Commissie mededelen:

1. of zij van de inhoud van de circulaire op de hoogte is,

2. of zij de gevolgen van de toepassing ervan heeft geëvalueerd, o.a. voor de lidstaten die aan Italië grenzen en/of het Akkoord van Schengen hebben ondertekend,

3. of zij vindt dat deze voorstellen aan het Akkoord van Schengen voldoen,

4. zo nee, waarom zij niet voorstelt Italië van dit akkoord te schorsen, teneinde de rechten van de andere lidstaten inzake de controle op de immigratie op hun grondgebied te beschermen,

5. of zij niet meent dat dergelijke ondoordachte voorzieningen bijdragen tot de bevordering van gevoelens van vreemdelingenhaat onder de bevolking?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(19 april 2000)

De Commissie is niet op de hoogte van de door het geachte parlementslid genoemde feiten. Zij stelt bij de betrokken Lid-Staat een onderzoek in en zal het geachte parlementslid in kennis stellen van het resultaat van dit onderzoek.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0493/00

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Commissie

(24 februari 2000)

Betreft: Regelmatig verloop van een aanbesteding van het Italiaanse Ministerie van Schatkist voor de levering van maaltijdbonnen

1. Kan de Commissie mededelen of zij kan nagaan of een in december 1998 door het Italiaanse Ministerie van Schatkist (inspectoraat-generaal) uitgeschreven aanbesteding voor de levering van maaltijdbonnen voor het personeel van het ministerie voor een jaarlijks bedrag van 180 miljard lire, onderverdeeld in drie gelijke tranches, regelmatig is verlopen?

2. Kan de Commissie mededelen of zij ervan op de hoogte is dat bovengenoemd ministerie naar aanleiding van het besluit van de TAR (regionale administratieve rechtbank) om de door de uitgesloten firma's aangehaalde redenen ontvankelijk te verklaren en de aanbesteding op te schorten en na weigering van het visum inzake de regelmatigheid van de aanbestedingsstukken door de Italiaanse rekenkamer, de aanbesteding heeft geannuleerd en tegelijkertijd een nieuwe aanbesteding heeft uitgeschreven voor een bedrag van 180 miljard lire, verdeeld in drie tranches voor de duur van een jaar, te verlengen met nog een jaar?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 maart 2000)

De Commissie zou de geachte afgevaardigde bijzonder dankbaar zijn wanneer hij haar de informatie verstrekt waarover hij beschikt met betrekking tot de vermeende schendingen van het communautair recht van de aanbestedingen die zich tijdens de aanbestedingsprocedure van het Italiaanse ministerie van Financiën zouden hebben voorgedaan.

De Commissie is namelijk niet op de hoogte van feiten naar aanleiding waarvan zij bij de bevoegde Italiaanse overheid stappen zou kunnen ondernemen om na te gaan of genoemde procedure met bovengenoemde bepalingen in overeenstemming is.

Op basis van de informatie die de geachte afgevaardigde haar zal doen toekomen, zal de Commissie ieder dienstig onderzoek starten om na te gaan of de schendingen van het communautaire recht van aanbestedingen bestaan en teneinde de door het EG-Vedrag voorziene maatregelen te nemen indien deze noodzakelijk zouden blijken om zo nodig de comformiteit van genoemde procedure met het communautaire recht van de aanbestedingen te herstellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0013/00

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(19 januari 2000)

Betreft: Oprichting van een Griekse dienst bij Euronews

Het nieuwsagentschap Euronews zendt sinds 1 november in een zesde taal, het Portugees, uit. Een directielid van de zender heeft erop gewezen dat Euronews over mogelijkheden beschikt om in nog meer talen te gaan werken.

Onderzoekt de Commissie de mogelijkheid van oprichting van een Griekse dienst bij deze zender om nieuws te verstrekken aan een groot aantal Grieken en Griekstaligen in het buitenland die belangstelling hebben voor uitzendingen in het Grieks?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(21 februari 2000)

Voor de uitzending van programma's in de Griekse taal op Euronews is niet de Commissie verantwoordelijk, maar de directie van de nieuwszender Euronews.

De Commissie deelt echter uw mening dat het wenselijk is om Euronews in zoveel mogelijk Gemeenschapstalen uit te zenden. Het momentele aantal van zes talen is reeds een stap in de goede richting.

De Commissie zal in haar contacten de aandacht vestigen op uw verzoek.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0164/00 van Rosa Díez González (PSE), Fernando Pérez Royo (PSE) en Luis Berenguer Fuster (PSE) aan de Commissie. Kosten van overgang naar de vrije markt in Spanje.



Publicatieblad Nr. 303 E van 24/10/2000 blz. 0154 - 0154



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0164/00 van Rosa Díez González (PSE), Fernando Pérez Royo (PSE) en Luis Berenguer Fuster (PSE) aan de Commissie (31 januari 2000) Betreft: Kosten van overgang naar de vrije markt in Spanje Kan de Commissie, zonder af te doen aan de evaluatie van de Spaanse elektriciteitssector die namens de Commissie werd opgedragen aan een externe deskundige, uiteenzetten hoe zij heeft vastgesteld welke kosten die naar alle waarschijnlijk niet zullen worden terugverdiend bij de overgang naar de vrije markt, rechtstreeks het gevolg zijn van in het verleden door Spanje aangenomen regelingen, en welke niet? Is de Commissie nagegaan of deze kosten niet al in het verleden werden gecompenseerd? Acht de Commissie het niet onaanvaardbaar dat de consument (al dan niet in aanmerking komend) bij de kosten voor de overgang naar de vrije markt ook kosten in rekening gebracht krijgt, die niets te maken hebben met kosten die zij als voor steun in aanmerking komende overgangskosten definieert? Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (28 februari 2000) De Commissie heeft haar onderzoek van de gestrande kosten in Spanje nog niet afgerond en kan derhalve op korte termijn geen antwoord geven op de eerste vraag van de geachte parlementsleden. Het is hoe dan ook duidelijk dat de reeds in het verleden gecompenseerde kosten niet kunnen worden beschouwd als gestrande kosten. Enkel de kosten die door de Commissie worden beschouwd als kosten die niet worden terugverdiend, zullen ten laste van de elektriciteitsverbruikers komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0016/00

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(19 januari 2000)

Betreft: Nieuws over de regelingen inzake overheidssteun aan bedrijven in vervallen stedelijke gebieden

Kan de Commissie met betrekking tot verordening 97/c 146/08 en mijn eerdere vraag P-3945/97(1) het volgende toelichten:

1. Welke Europese landen hebben geprofiteerd van deze verordening en hebben bedrijven in vervallen stedelijke gebieden steun verstrekt?

2. Bestaan hierover studies en/of verslagen?

3. Zijn er voorbeelden van goede praktijken?

(1) PB C 187 van 16.6.1998, blz. 99.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(23 februari 2000)

Momenteel verleent alleen Frankrijk steun in het kader van de kaderregeling inzake overheidssteun voor ondernemingen in achtergestelde stadswijken.(1)

Voor het overige verwijst de Commissie naar haar antwoorden op de schriftelijke vragen P-2628/97(2), P-3945/97(3) en E-173/99(4) van het geachte parlementslid. De kaderregeling geeft de criteria aan de hand waarvan de Commissie beoordeelt of de staatssteun ten behoeve van achtergestelde stadswijken in overeenstemming is met de interne markt, maar verplicht de lidstaten niet dergelijke steun te verlenen.

Door de beperkte mate waarin de kaderregeling is toegepast, is het thans niet mogelijk een verslag of een lijst met goede praktijken op te stellen.

(1) PB C 146 van 14.5.1997.

(2) PB C 82 van 17.3.1998.

(3) PB C 18 van 16.6.1998.

(4) PB C 341 van 29.11.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0026/00

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie

(19 januari 2000)

Betreft: Wapenhandel

Ongecontroleerde wapenhandel is een plaag en werkt destabiliserend. In diverse regio's in de wereld is het overaanbod van wapens op de lokale markt, soms in de meest letterlijke zin van het woord, een permanente voedingsbron voor terreur en geweld.

Malafide praktijken zoals diamantsmokkel, afpersing en drugshandel gaan vaak gepaard met illegale wapenhandel. Elke rechtsstaat stelt zich dan ook tot doel de wapenhandel in legale banen te leiden en aan beperkingen te onderwerpen, zij het op diverse wijze zodat concurrentievervalsing ontstaat.

Welke lidstaten verbieden handel naar landen in conflict?

Welke lidstaten verbieden uitvoer naar landen die de mensenrechten niet respecteren en/of interne gewapende conflicten op hun grondgebied uitvechten?

Welke lidstaten laten elke wapenuitvoer toe ingeval het gaat om NAVO-landen?

Welke initiatieven worden genomen om concurrentievervalsing tegen te gaan?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(21 februari 2000)

Op grond van artikel 296 (ex artikel 223) van het EG-verdrag viel de wapenhandel tot op heden buiten de werkingssfeer van de Verdragsregels, zodat er geen enkele basis was voor initiatieven van de Gemeenschap.

De wapenhandel wordt momenteel behandeld in het kader van het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid (GBVB), waarbij de Commissie volledig betrokken is. In 1998 is er een gedragscode opgesteld. De eerste ervaringen waren positief maar hebben tevens aangetoond dat er ruimte is voor aanscherping van de gedragscode en van de tenuitvoerlegging ervan.

De Commissie beschikt echter noch over de bevoegdheid, noch over de middelen om toe te zien op de verkoop van wapens door de lidstaten en is evenmin in staat om mogelijke schendingen van embargo's te bevestigen of te ontkennen. Het zijn de nationale regeringen die volledig verantwoordelijk zijn voor de afgifte van wapenexportvergunningen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0095/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 januari 2000)

Betreft: Bouw van schepen door de werf Astanao

Kan de Commissie de voorwaarden aangeven waaraan de scheepswerf ASTANO in Galicië moet voldoen om de bouw van schepen te kunnen hervatten, zodat een eind wordt gemaakt aan de discriminatie waarmee dit bedrijf wordt geconfronteerd?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(25 februari 2000)

Zoals de Commissie uiteengezet heeft in haar antwoord op de schriftelijke vragen E-1432/99(1) en E-2051/99(2) van het geachte Parlementlid, had de Commissie in 1997 bij de goedkeuring van aanzienlijke staatssteun aan de openbare scheepswerven in Spanje als voorwaarde gesteld, dat de Astano-werf gesloten zou blijven voor scheepsbouwactiviteiten.

Er zij op gewezen dat krachtens het besluit van de Commissie tot goedkeuring van de steun de totale scheepsbouwcapaciteit van alle betrokken werven tezamen beperkt werd tot 210.000 gewogen brutoregistertonnen (gbrt) gedurende een periode van 10 jaar. De Astano-werf had voorheen een scheepsbouwcapaciteit van 135.000 gbrt. Onder de gegeven omstandigheden valt moeilijk in te zien hoe de restricties voor de activiteiten van Astano kunnen worden versoepeld.

(1) PB C 27 E van 29.1.2000, blz. 66.

(2) PB C 170 E van 20.6.2000, blz. 141.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0266/00

van Reino Paasilinna (PSE) aan de Commissie

(7 februari 2000)

Betreft: De toekomst van de Europese filatelistische postzegels

De productie en het opslaan van postzegels was tot nu toe gewoonlijk het monopolie van het staatspostbedrijf. De maatschappelijke ontwikkelingen hebben er evenwel toe geleid dat ook de staatspostbedrijven worden geprivatiseerd.

Postzegelverzamelaars bezitten grote postzegelverzamelingen, waarvan de waarde bepaald wordt door de zeldzaamheid, de staat en de belangwekkendheid van de zegels. De waardevolste zegels vormen een aanzienlijke belegging. Bij de privatisering van postbedrijven gaan de door de staatspostbedrijven aangehouden reserves van oude zegels over in private handen. Tot nu toe werd ervan uitgegaan dat de zegels in handen van de postbedrijven voor eeuwig van de markt bleven. In de gegeven situatie vormen deze zegelreserves evenwel een bedreiging voor de filatelie, aangezien de privatisering ertoe leidt dat naast de bekende zegels nieuwe verzamelingen van oude zegels op de markt komen, met een waarde die in principe dezelfde is als die van de zegels die zich al in de verzamelingen van burgers en op de markten bevinden. Op die manier is niet meer bekend hoeveel zeldzame zegels er zijn en kunnen zelfs grote verzamelingen er in een oogwenk aan gaan wanneer de waarde ervan instort.

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is ze van plan te nemen opdat de voorwaarden voor filatelie, het verzamelen van postzegels en de daarmee verband houdende investeringsactiviteit in de EU-zone behouden blijven en worden versterkt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(20 maart 2000)

De postzegelverzamelingen die momenteel in het bezit kunnen zijn van de postbedrijven maken deel uit van hun erfgoed. Wanneer een lidstaat besluit de rechtsvorm van het staatspostsbedrijf te wijzigen, moet de lidstaat bij deze gelegenheid bepalen zoals voor de overige delen van zijn erfgoed, welke bestemming deze verzamelingen zullen krijgen rekening houdende met de desbetreffende markt.

De vaststelling van de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten, alsmede de organisatie van de uitgifte van postzegels vallen niet onder de bevoegdheid van de Commissie. Zij hoeft zich dus niet uit te spreken over de situatie van de postzegelverzamelingen bij een dergelijke wijziging van de rechtsvorm.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0389/00

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Raad

(16 februari 2000)

Betreft: Genetische tests bij immigranten in Zwitserland

In het programma Mise au Point van de Franstalige Zwitserse televisie (TSR) werd zondag jongstleden ruchtbaarheid gegeven aan een wetsontwerp dat al bij het lid van de Bondsraad Ruth Metzler in behandeling is.

Volgens het programma zou in dit wetsontwerp zijn bepaald dat personen die vanwege gezinshereniging naar Zwitserland willen emigreren voortaan aan genetische tests worden onderworpen om vast te stellen of hun aanvragen gegrond zijn.

Tegen deze achtergrond en in het licht van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Zwitserse Confederatie wordt de Raad verzocht het volgende mede te delen:

1. Welke maatregelen denkt de Europese Unie te nemen tegen deze zorgwekkende, in zekere zin xenofobe ontwikkelingen, die, althans in dit geval, aan nazi-praktijken doen denken?

2. Welke stappen zal het Portugese voorzitterschap van de Raad ondernemen gezien het feit dat in Zwitserland vele buitenlanders, waaronder burgers uit verschillende EU-lidstaten, leven en werken?

Antwoord

(13 april 2000)

Het ligt niet op de weg van de Raad om een standpunt in te nemen ten aanzien van uitzendingen van het door het geachte parlementslid genoemde TV-station.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0427/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 februari 2000)

Betreft: Verdeling door de Spaanse overheid van de EFRO-kredieten van doelstelling 1 t.b.v. Galicië

In zijn antwoord van 21 december 1433/99(1) over dit onderwerp, deelde de heer Barnier, lid van de Commissie, mee dat de Spaanse overheid tussen 1994 en 1999 553,86 mln euro aan EFRO-kredieten aan Galicië heeft verstrekt. Dit bedrag vertegenwoordigt volgens hem 12,09 % van de totale kredieten die aan de Spaanse autonome gebieden van doelstelling 1 zijn toegewezen, terwijl Galicië 11,67 % vertegenwoordigt van de bevolking van de gebieden die onder deze doelstelling vallen.

De Commissie lijkt met dit antwoord alleen maar rekening te houden met de kredieten die de Spaanse overheid aan de autonome gebieden heeft verstrekt om deze rechtstreeks te beheren. Omdat bekend is dat deze kredieten slechts 45 % vertegenwoordigen van het totale bedrag dat de Unie aan Spanje heeft toegekend, had mijn vraag specifiek betrekking op de aanwending van de 55 % die de Spaanse regering voor gecentraliseerd beleid reserveert, dat in veel gevallen met doelstelling. 1 niets van doen heeft.

Kan de Commissie dan ook mededelen hoeveel Galicië tussen 1994 en 1999 van de resterende 55 % van de totale EFRO-kredieten in het kader van doelstelling 1 van de Spaanse overheid heeft ontvangen? In hoeverre kan deze informatie in overweging worden genomen bij de goedkeuring van het communautair bestek 2000-2006?

(1) Zie blz. 2.

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(10 maart 2000)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.