SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2142/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(30 juni 2000)

Betreft: GGO-grens van 1 %

Kan de Commissie mededelen via welke tests wordt nagegaan of de hand wordt gehouden aan bovengenoemde grens?

Is zij eveneens van mening dat de EU zich moeilijk kan verdedigen in de WTO als een dergelijke test niet beschikbaar is?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(28 september 2000)

De Commissie onderkent dat de ontwikkeling en validering van methoden voor het opsporen van genetisch gemodificeerde organismen (GGO) en van producten die van genetisch gemodificeerde organismen zijn afgeleid belangrijke elementen zijn voor de tenuitvoerlegging van de Gemeenschapswetgeving in de lidstaten, ter garantie van een veilig gebruik en passende etikettering van deze producten.

De coördinatie van de ontwikkeling en validering van op DNA en eiwitten gebaseerde methoden voor het opsporen van genetisch gemodificeerde levensmiddelen is tot nu toe verzorgd door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) en het GCO zal die coördinerende taak voortzetten. In het kader van deze coördinatie heeft het GCO het voortouw genomen voor de oprichting van een netwerk van autoriteiten en laboratoria in de lidstaten. Het belangrijkste doel van dit netwerk is het aanbieden van geschikte referentiemonsters en gevalideerde testprotocollen aan controlelaboratoria, teneinde de bestaande protocollen te verbeteren en de harmonisatie bij de ontwikkeling van testmethoden en de interpretatie van de gegevens die daarbij worden verkregen, te bevorderen. Ook worden er contacten met derde landen onderhouden.

In november 1999 vond een door de Commissie georganiseerde workshop plaats met de autoriteiten in de lidstaten die zich met nieuwe voedingsmiddelen bezighouden over methoden voor het opsporen van levensmiddelen die van GGO's zijn afgeleid en de notulen werden gepubliceerd(1).

Daarnaast wordt aan de ontwikkeling en validering van passende methoden voor het opsporen van GGO's en van GGO's afgeleide producten financiering toegekend uit hoofde van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling.

Verordening (EG) Nr. 49/2000 van 10 januari 2000 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1139/98 van de Raad betreffende de verplichte opneming in de etikettering van bepaalde met genetisch gemodificeerde organismen geproduceerde levensmiddelen van andere gegevens dan die waarin Richtlijn 79/112/EEG voorziet(2), die een de minimis drempelwaarde van 1 % vaststelt, erkent dat onvoorziene verontreiniging van voedingsmiddelen met DNA of eiwit dat bij genetische modificatie is ontstaan, niet kan worden uitgesloten. De verordening voorziet in een afwijking van de verplichting, uit hoofde van Verordening (EG) Nr. 1139/98, tot etikettering van alle producten die van twee soorten van genetisch gemodificeerde organismen (maïs en soja) zijn afgeleid. Het is moeilijk in te zien op welke wijze een versoepeling van de etiketteringsvoorschriften een handelsbelemmering zou kunnen vormen, of waarom die versoepeling in WTO-kader zou worden aangevochten.

De communautaire regels inzake de etikettering van nieuwe voedingsmiddelen zijn uit hoofde van de overeenkomst inzake technische handelsbelemmeringen genotificeerd. Zowel EU- als niet-EU-actoren op de markt moeten aan de communautaire vereisten inzake etikettering voldoen. Dientengevolge is het etiketteringsbeleid van de Gemeenschap niet discriminerend.

(1) EUR 19049 EN.

(2) PB L 6 van 11.1.2000.