SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0854/98

van Lyndon Harrison (PSE) aan de Commissie

(11 maart 1998)

Betreft: Verantwoordelijkheid voor brandpreventie

De verantwoordelijkheid voor de brandpreventie ligt bij meerdere directoraten-generaal van de Europese Commissie. Hoe waarborgt de Commissie op dit terrein een coherente en gerichte aanpak?

Aanvullend antwoord

van de heer Santer namens de Commissie

(10 juli 1998)

Brandpreventie valt in de eerste plaats onder de bevoegdheid van de lidstaten. Brandpreventie en brandbeperking zijn echter kwesties van horizontaal belang waarmee zoveel mogelijk rekening wordt gehouden op de verschillende beleidsterreinen van de Gemeenschap en bij de maatregelen ter aanvulling en ondersteuning van de inspanningen van de lidstaten.

Sommige communautaire beleidsonderdelen en maatregelen kunnen specifiek op brandpreventie worden gericht, zoals via O& O-activiteiten, maatregelen op het gebied van civiele bescherming en bepaalde activiteiten die verband houden met het verzamelen en verspreiden van gegevens. In het algemeen worden brandrisico's echter samen met andere risico's behandeld die van belang zijn voor regelingen voor bepaalde sectoren, activiteiten of groepen producten.

Een voorwaarde voor een coherente aanpak van brandpreventie is de beschikbaarheid van relevante gegevens over brandrisico's en instrumenten voor risicobeheer. De Gemeenschap ontwikkelt eigen activiteiten op dit gebied (waarvan hieronder enkele voorbeelden worden gegeven), technische normen worden ontwikkeld door CEN/CENELEC en in sommigen gevallen kunnen communautaire maatregelen worden getroffen op basis van geharmoniseerde normen die tot stand zijn gekomen door samenwerking in Europees of internationaal verband.

Binnen de diensten van de Commissie bestaan op grote schaal mechanismen voor politieke coördinatie en coördinatie tussen de diensten, die moeten zorgen voor een coherent beleid en voor de integratie van algemene onderwerpen zoals brandpreventie in dat beleid. Bovendien bestaan er op vele gebieden comités van deskundigen die de Commissie adviseren en comités van vertegenwoordigers van de lidstaten die de Commissie bijstaan bij de uitoefening van haar bevoegdheden en bij het aanpassen van bestaande wetgeving aan de technologische vooruitgang.

Krachtens het subsidiariteitsbeginsel is brandpreventie en brandbeperking in particuliere gebouwen een taak van de lidstaten. Maatregelen tegen brand in particuliere woningen hebben daarom vooral de vorm van het verzamelen en verspreiden van informatie (b.v. via het Europees systeem van toezicht op ongevallen thuis en in de vrije tijd, EHLASS), het bekendmaken van de beste methoden en regelingen op het gebied van veiligheidseisen en gegevens met betrekking tot bouwmaterialen en andere goederen, zoals elektrische apparaten, en gevaarlijke stoffen. In Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw bestemde producten(1) wordt brandveiligheid genoemd als een van de zes fundamentele voorschriften. In het kader van de tenuitvoerlegging van deze richtlijn werkt de Commissie momenteel aan een geharmoniseerde indeling van voor de bouw bestemde producten wat betreft de reactie op brand en de brandbestendigheid en de desbetreffende methodes om deze eigenschappen te testen.

Over brandrisico's in hotels heeft de Raad aanbeveling 86/666 van 22 december 1986(2) goedgekeurd. Naar aanleiding van een resolutie van het Parlement van 1994 heeft de Commissie een onafhankelijk onderzoek gelast naar de stand van de tenuitvoerlegging van de aanbeveling in de lidstaten. Uit het eindverslag, dat onlangs bij het Parlement is ingediend, blijkt dat de aanbevelingen op grote schaal zijn omgezet in nationale wetgeving, hoewel ongeveer de helft van de lidstaten de maatregelen voor bestaande hotels alleen verplicht stelt in geval van verbouwing, aanpassing of uitbreiding.

Aan algemene brandrisico's op grotere schaal wordt aandacht besteed in het kader van maatregelen op het gebied van de civiele bescherming. Op 19 december 1997 heeft de Raad een beschikking goedgekeurd tot invoering van een communautair actieprogramma voor civiele bescherming(3). Bij de tenuitvoerlegging van dit actieprogramma zal brandpreventie en brandbeperking een van de centrale thema's zijn. Daarnaast biedt het actieprogramma een platform voor de uitwisseling van informatie en voor coördinatie tussen de lidstaten. Voor nadere informatie wordt het geachte parlementslid verwezen naar het antwoord van de Commissie op de schriftelijke vragen nr. 3261/97 van de heer Skinner(4) en nr. 628/98 van de heer Cabrol(5).

Bij vervoer doen zich bijzondere risico's voor, waaronder brand. Communautaire maatregelen om de veiligheidseisen te harmoniseren hebben zowel betrekking op veiligheidsvoorschriften voor passagiersschepen en vliegtuigen als op technische voorschriften voor voertuigen voor particulier en zakelijk gebruik.

Brandpreventie in de productiesector is geregeld in het kader van de bescherming van werknemers op het werk, de veiligheid van vaste installaties en activiteiten of stoffen met bijzondere risico's. Voorbeelden daarvan zijn Richtlijn 82/501/EEG van de Raad van 24 juni 1982 betreffende risico's van zware ongevallen bij bepaalde industriële activiteiten(6) (de Seveso-richtlijn) en voorschriften inzake drukapparatuur. Het vervoer van gevaarlijke goederen is zowel voor het vervoer over de weg, per spoor en over de binnenwateren geregeld in het kader van regels en normen die in een groter internationaal verband zijn opgesteld.

Wat bosbranden betreft, kunnen maatregelen van de lidstaten ter bescherming van bossen (voornamelijk maatregelen op het gebied van preventie en toezicht), met inbegrip van maatregelen ter voorkoming van bosbranden, worden gecofinancierd door de Gemeenschap in het kader van regionale ontwikkelingsmaatregelen of als specifieke acties. De evaluatie van dergelijke maatregelen, met inbegrip van de mogelijkheden voor betere bescherming en informatie-uitwisseling, vindt plaats in het kader van het permanent comité dat zich bezighoudt met bossen, op basis van het gemeenschappelijk informatiesysteem over bosbranden en in nauwe samenwerking met de Commissie.

Specifieke preventiemaatregelen van de Gemeenschap of de lidstaten, lokale autoriteiten en de industrie, worden horizontaal gesteund door de activiteiten van de Gemeenschap op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling. Deze activiteiten scheppen een kader voor het onderzoeken en verspreiden van resultaten op het gebied van nieuwe inzichten en technologische vooruitgang die van belang zijn voor brandpreventie en brandbeperking. Ook het voorstel van de Commissie voor het vijfde kaderprogramma, in het bijzonder het specifieke programma "Behoud van het ecosysteem" biedt mogelijkheden voor steun voor relevant onderzoek. Daarnaast onderneemt het gemeenschappelijk centrum voor onderzoek duurzame en doelgerichte activiteiten op dit gebied, zoals de ontwikkeling van methodes voor risicobeoordeling en risicobeheer, civiele bescherming, veiligheid van chemische fabrieken, veilig vervoer en het toezicht op natuurrampen (waaronder bosbranden).

(1) PB L 40 van 11.2.1989.

(2) PB L 384 van 31.12.1986.

(3) PB L 8 van 14.1.1998.

(4) PB C 158 van 25.5.1998.

(5) PB C 323 van 21.10.1998, blz. 57.

(6) PB L 230 van 5.8.1982.