SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3490/98

van Luigi Moretti (NI) aan de Commissie

(25 november 1998)

Betreft: Uranium in voor de bouw bestemd cement

Uit recent wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat het niet uitgesloten is sporen van uranium aan te treffen in het cement dat gewoonlijk wordt gebruikt voor het bouwen van huizen, scholen, ziekenhuizen en dergelijke.

Is de Commissie op de hoogte van dit wetenschappelijk onderzoek?

Welke maatregelen denkt zij te treffen om te garanderen dat gebouwen geen risico opleveren voor de gezondheid?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie

(16 februari 1999)

Alle uit rots en aarde afkomstig bouwmateriaal, met inbegrip van cement, bevat natuurlijke radionucleïden van uranium (238U), thorium (232Th) en de radioactieve isotoop van kalium (40K). De wereldwijde gemiddelde concentraties van deze nucleïden in de aardkorst zijn respectievelijk 40, 40 en 400 becquerel per kilogram. 238U alsook 232Th zijn de oorspronkelijke radionucleïden van een radioactieve reeks die vervolgens radionucleïne vormen, met inbegrip van radon, en tenslotte eindigen met stabiele loodnucleïden.

De Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 stelt de basisstandaardnormen vast voor de bescherming van de gezondheid van werknemers en de bevolking tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren(1). In Titel VII daarvan wordt een kader vastgesteld voor de controle van de blootstelling tijdens het verrichten van werkzaamheden, waarbij de blootstelling van de werkers of van leden van de bevolking vanwege de aanwezigheid van natuurlijke stralingsbronnen significant toeneemt. De lidstaten stellen de desbetreffende werkzaamheden vast en stellen in het bijzonder het gebruik van bouwmateriaal vast met hogere niveaus van natuurlijke radioactiviteit als werkzaamheden in de zin van Titel VII.

In de Aanbeveling 90/143/Euratom van de Commissie van 21 februari 1990 inzake de bescherming van de bevolking tegen blootstelling aan radon binnenshuis(2) wordt een richtwaarde vastgesteld voor de blootstelling aan radon in nieuwbouw. De richtwaarde komt overeen met een jaarlijkse gemiddelde radongasconcentratie van 200 becquerel per kubieke meter. De richtwaarde is bedoeld om de autoriteiten te helpen wettelijke en/of administratiefrechtelijke maatregelen, normen of praktijkrichtlijnen voor de bouw vast te stellen, voor die gevallen waarin die richtwaarde dreigt te worden overschreden.

Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw bestemde producten(3), stelt de fundamentele eisen voor de bouw vast. De gebouwen moeten zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat de emissie van gevaarlijke straling niet de gezondheid van bewoners of buren bedreigt.

Het huidige specifieke onderzoekprogramma met betrekking tot stralingsbescherming bevat zeven programma-overeenkomsten betreffende radon. Deze hebben betrekking op vaststelling van het gevaar in verband met het inhaleren van radondochternucleïden; gevaar van longkanker en blootstelling aan radon in woningen; radon in bouwmateriaal; retrospectieve schatting van radonconcentraties in gebieden van uraniummijnactiviteiten en onderlinge vergelijking van passieve radondetectors.

(1) PB L 159 van 29.6.1996.

(2) PB L 80 van 27.3.1990.

(3) PB L 40 van 11.2.1989.