ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/713

(2004/C 78 E/0761)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1330/03

van Sérgio Marques (PPE-DE) aan de Commissie

(8 april 2003)

Betreft: „Prestige”: communautaire steun

De schipbreuk van de olietanker „Prestige” voor de Galicische kust op 19 november 2002 veroorzaakte een van de grootste natuurrampen aller tijden, met enorme economische en sociale gevolgen voor een gebied van „Doelstelling 1” dat per se al bijzonder kwetsbaar is wegens de zeer sterke afhankelijkheid van de visserij.

Dit verschrikkelijke ongeluk, waaraan Portugal uitsluitend dank zij een gunstige zeestroming is ontsnapt, heeft eens te meer het probleem aan de orde gesteld van de veiligheid op zee en de controle op het vervoer van koolwaterstoffen. Voor een land als Portugal zijn deze twee items van levensbelang, wegens zijn enorm lange kustlijn en de bijzonder kwetsbare Portugese eilanden, zoals de archipels van Madeira en van de Azoren.

Naar aanleiding van de scheepsramp publiceerde de Europese Commissie een Mededeling over de versterking van de veiligheid op zee, waarin werd voorzien in de versnelde tenuitvoerlegging van de wetgeving, met o.m. het pakket „Erika I” (maatregelen betreffende de controle van de schepen door het land van de haven, de taak van het classificatiebureau en het vervroegen van het vaarverbod voor enkelwandige tankers) en het pakket „Erika II” (oprichting van het Europees Agentschap voor Maritieme Veiligheid, schadeloosstelling van slachtoffers van olievervuiling), een intensievere internationale samenwerking, het invoeren van met name strafrechtelijke sancties in geval van vervuiling met misdadig opzet.

In de artikelen 11 en 12 van de resolutie van het Europees Parlement van 19 december 2002 werd de Europese Commissie verzocht „onverwijld het gebruik van alle nodige financiële instrumenten te bestuderen om de economische, sociale en ecologische gevolgen van de schipbreuk met de” Prestige „het hoofd te bieden en de getroffen economische sectoren te steunen” en werd aangedrongen „op de onmiddellijke goedkeuring van maatregelen om de schade die door de getroffenen is geleden te verlichten, en wel door middel van het inzetten van het Solidariteitsfonds”.

In dat opzicht wilde ik de Commissie het volgende vragen:

1. Welke financiële instrumenten staan momenteel, vier maanden na de ramp met de „Prestige”, ter beschikking en welke maatregelen zijn genomen om de economische, sociale en ecologische gevolgen het hoofd te bieden?

2. Heeft de Commissie een idee van de totale schade die de schipbreuk van de „Prestige” heeft veroorzaakt?

3. Wat heeft de Commissie beslist over het eventuele inzetten van het Solidariteitsfonds in het geval van de ramp met de „Prestige”?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(21 mei 2003)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar het antwoord op vraag H-0221/03.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/435

(2004/C 78 E/0457)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2827/03

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(23 september 2003)

Betreft: Isolatiecellen in ziekenhuizen

Europa is ontsnapt aan het SARS-virus. Volgens virologen is de kans dat het SARS-virus voor het einde van dit jaar weer opflakkert echter groot. Ook bioterreur lijkt nooit uitgesloten. Om grote verspreiding van virusziektes zoals het SARS-virus te voorkomen, moet er werk gemaakt worden van isolatiecellen in ziekenhuizen. Nu de dreiging van het SARS-virus afgenomen lijkt te zijn, wordt daar echter in de lidstaten geen werk van gemaakt.

Is de Commissie het ermee eens dat Europese ziekenhuizen over isolatiecellen moeten beschikken?

Denkt de Commissie eraan hiervoor actie te ondernemen?

Over hoeveel isolatiekamers moeten ziekenhuizen in de Europese Unie volgens de Commissie beschikken?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(16 oktober 2003)

De toepassing van maatregelen ter bescherming van de gezondheid, inclusief maatregelen om de verspreiding van SARS (Severe Acute Respiratory Syndrome) in ziekenhuizen te voorkomen, valt onder de bevoegdheid van de autoriteiten van de lidstaten.

De Commissie heeft binnen haar bevoegdheidsgebied een proactieve rol vervuld in de reactie op SARS en andere virusziekten.

Dit betreft met name de coördinatie van de surveillance en de technische begeleiding teneinde in de gehele Unie op coherente wijze te reageren op SARS en andere overdraagbare ziekten. Nadere informatie over deze werkzaamheden zijn te vinden op (http://europa.eu.int/comm/health/index_en.html).
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/256

(2004/C 78 E/0257)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3304/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft: Observatie van etnische en rassendiscriminatie tijdens grenscontroles

Kan de Commissie mededelen of er van gedachten is gewisseld over grenscontroles en de observatie van etnische en rassendiscriminatie tijdens grenscontroles? Zo niet, kan zij dan de aanzet geven tot dergelijk onderzoek?

Kan zij voorts mededelen of het Europees Waarnemingscentrum op enigerlei wijze bevoegd is dit probleem te onderzoeken?

Het lijkt erop dat mensen van niet-blanke of etnische afkomst bij grenscontroles vaker worden aangehouden. Ik ben benaderd door een burger die op de luchthaven van Tallinn is aangehouden en onheus bejegend. Is de Commissie het met mij eens dat dit probleem met het oog op de uitbreiding van de Europese Unie bijzonder belangrijk is?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(19 december 2003)

Tot nog toe is nog geen specifiek onderzoek verricht naar raciale en etnische discriminatie bij grenscontroles. De Commissie behandelt klachten betreffende dergelijke vermeende discriminaties op individuele basis.

Mocht het nodig blijken, bijvoorbeeld bij een stijging van het aantal klachten, dan zal de Commissie zeker overwegen een onderzoek te starten naar raciale en etnische discriminatie in het kader van grenscontroles in de Unie.

Een dergelijk onderzoek behoort duidelijk tot de bevoegdheden van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat. Artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1035/97 van 2 juni 1997 (1) tot oprichting van dit centrum, bepaalt uitdrukkelijk dat het centrum informatie en gegevens moet verzamelen over onder andere het vrije verkeer van personen en dat het enquêtes en studies moet uitvoeren inzake racisme en vreemdelingenhaat.

De Commissie heeft een aantal klachten ontvangen over incidenten bij grenscontroles waarbij sprake was van vermeende raciale en etnische discriminatie. Zij heeft telkens contact opgenomen met de betrokken lidstaat en deze eraan herinnerd dat een dergelijke discriminatie in strijd is met de grondrechten en dat de lidstaten erop moeten toezien dat hun ambtenaren zich bij de uitoefening van hun functie niet racistisch gedragen en de door het Verdrag betreffende de Europese Unie beschermde grondrechten, die werden herbevestigd door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, respecteren.

De Commissie is van mening dat de naleving van het verbod op raciale en etnische discriminatie bij grenscontroles van zeer groot belang is voor alle lidstaten. Zij denkt niet dat de uitbreiding dienaangaande voor bijzondere problemen zal zorgen. De Commissie zal de situatie in alle lidstaten blijven volgen.

(1) PB L 151 van 10.6.1997.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/349

(2004/C 88 E/0356)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1316/03

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(7 april 2003)

Betreft: De autonomie van Papoea (Indonesië)

Weet de Commissie dat de regering van Indonesië eind januari 2003 per decreet heeft bepaald dat er een versnelde driedeling van de provincie Papoea moet plaatsvinden?

Kan de Commissie meedelen hoe dit, op zich begrijpelijke decreet zich verhoudt tot een eerder besluit van de regering van Indonesië om Papoea een speciale autonomie te geven?

Is de Commissie bereid mee te delen wat precies de inhoud en uitwerking van deze speciale autonomie is op dit moment?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(15 mei 2003)

De Commissie volgt de ontwikkelingen in Oost-Indonesië op de voet, met name de situatie in Papoea en is welingelicht over het door het geachte parlementslid genoemde presidentiële decreet.

De provinciale en nationale overheden van Indonesië zijn besprekingen begonnen over de vraag hoe dit besluit om de provincie in drie afzonderlijke provincies te splitsen kan worden verenigd met de bepalingen van de Speciale Wet Autonomie (SAL) die in 2001 door het Parlement werd goedgekeurd. Tot op heden werd nog geen definitief besluit bekendgemaakt.

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar de conclusies van de Raad over Indonesië van 14 april 2003 waarin het belang wordt onderstreept van de volledige tenuitvoerlegging naar letter en geest van de SAL in Atjeh en Papoea en wordt gewezen op de noodzaak van meer duidelijkheid over de relatie tussen de SAL voor Papoea en het recente presidentiële decreet. Voorts uitte de Raad zijn bezorgdheid over de vertraging aan Indonesische zijde bij de aanvaarding van internationale steun bij de tenuitvoerlegging van de SAL.

Omdat de SAL nog moet worden uitgevoerd kunnen nog geen nadere gegevens worden verstrekt over de exacte vorm ervan en de eventuele gevolgen.

De delegatie van de Gemeenschap in Jakarta houdt samen met de vertegenwoordigers van de lidstaten toezicht op de situatie en zal in voorkomend geval aanbevelingen doen voor mogelijke maatregelen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/440

(2004/C 88 E/0446)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2856/03

van Jens-Peter Bonde (EDD) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft: Status van het Turks

Welke status krijgt het Turks in vergelijking met het Gaelic en het Luxemburgs, als Cyprus op 1 mei 2004 toetreedt?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(21 oktober 2003)

Als vóór 1 mei 2004 geen regeling tot stand komt zal het Turks niet de status krijgen van officiële taal of werktaal van de Instellingen van de Unie, aangezien in het Toetredingsverdrag geen bepaling in die zin is opgenomen. In Protocol nr. 10 bij het Toetredingsverdrag is bepaald dat de invoering van het acquis wordt opgeschort in de zones van de Republiek Cyprus waarover de regering van de Republiek Cyprus niet feitelijk het gezag uitoefent.

De Commissie blijft alle partijen stimuleren om vóór 1 mei 2004 tot een oplossing voor het Cypriotische probleem te komen. Het genoemde Protocol nr. 10 bevat dan ook een clausule op grond waarvan de mogelijkheid wordt geboden voor aanpassingen die met betrekking tot de Turks-Cypriotische gemeenschap worden aangebracht in de voorwaarden betreffende de toetreding van Cyprus tot de Europese Unie. Dergelijke aanpassingen kunnen ook betrekking hebben op de status van het Turks.

De Commissie heeft besloten EUR 3 miljoen toe te kennen voor de vertaling van relevante delen van het acquis naar het Turks om het proces waarbij het noordelijk deel van Cyprus dichter bij de Unie wordt gebracht, voor te bereiden en te vergemakkelijken. Dit project wordt momenteel ten uitvoer gelegd.
—

De Commissie zal er bij de Guatemalteekse autoriteiten op blijven aandringen om extra inspanningen te leveren om ervoor te zorgen dat de rechtsstaat wordt gerespecteerd. In overeenstemming met de resolutie van april 2003 van het Europees Parlement over de mensenrechten in Guatemala is het belangrijkste doel dat de Commissie zich stelt voor de bijeenkomst van de Raadgevende Groep voor Guatemala, die voor begin mei 2003 in Guatemala City is gepland, om lokale autoriteiten en maatschappelijke organisaties aan te moedigen om de uitvoering van de in 1996 ondertekende vredesovereenkomsten te versnellen, teneinde de mensenrechten te bevorderen en het rechtsstelsel te versterken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/145

(2004/C 84 E/0183)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4075/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft: Overeenkomsten van artsen die voor de Griekse elektriciteitsmaatschappij werken

De Commissie heeft onlangs een klacht ontvangen van artsen die voor de openbare Griekse elektriciteitsmaatschappij (DEI) werken in verband met de voorwaarden die zij moeten accepteren om voor de DEI te werken. Deze artsen, die verschillende specialisaties hebben, werkten gedurende vele jaren met een „overeenkomst voor het verstrekken van onafhankelijke diensten”. Na een aantal gerechtelijke uitspraken werd hun arbeidsovereenkomst gewijzigd in een „overeenkomst voor deeltijdse onafhankelijke arbeid voor onbepaalde duur”. Maar volgens de bepalingen van deze nieuwe overeenkomst die de DEI hen heeft medegedeeld, vallen zij niet onder dezelfde regelingen van de DEI inzake het vaste en tijdelijke personeel en worden zij uitgesloten van de loonsverhogingen ten gevolge van promoties, alsook van toeslagen, kerstpremies en andere prestaties waarin wordt voorzien door de collectieve arbeidsovereenkomsten en de wet.

Kan de Commissie zeggen of de voorwaarden die aan de artsen van de DEI zijn medegedeeld inzake de nieuwe arbeidsovereenkomst zoals hoger genoemd, niet in strijd is met richtlijn 97/81 (1) en met name het non-discriminatiebeginsel, dat wordt vastgelegd in clausule 4 en dat stelt dat „met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden deeltijdwerkers niet minder gunstig behandeld worden dan vergelijkbare voltijdwerkers”?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(24 februari 2004)

Met zijn schriftelijke vraag wenst het geachte parlementslid te vernemen of de sluiting van speciale arbeidsovereenkomsten zonder bepaalde aanvullende voordelen die normaal aan werknemers worden toegekend, een inbreuk vormt op de richtlijn inzake deeltijdarbeid (2).

Griekenland heeft de richtlijn inzake deeltijdarbeid correct omgezet bij artikel 2 van Wet nr. 2369 van 1 september 1998. De Griekse wetgeving is van toepassing op de gehele particuliere sector en de arbeidsverhoudingen met overheidsbedrijven en andere overheidsinstanties.

De Commissie heeft geen soortgelijke klachten ontvangen met betrekking tot de schending van het non-discriminatiebeginsel van de richtlijn inzake deeltijdarbeid in Griekenland.

Elke vermeende inbreuk op bovengenoemde Griekse wetgeving moet in eerste instantie door de bevoegde Griekse autoriteiten worden behandeld en het is de Commissie inderdaad bekend dat de zaak in kwestie voor de Griekse rechter is gebracht.

(1) PB L 14 van 20.1.1998, blz. 9.

(2) Richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EW gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid — Bijlage: Raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, PB L 14 van 20.1.1998.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/264

(2004/C 78 E/0264)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3335/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft: Huiszoeking op de redactie van de Italiaanse krant „Il Giornale”

Op 17 oktober jl. zijn op bevel van het parket van Perugia in het kader van het onderzoek in de zaak „Telekom Serbia” de kantoren van de redactie van „Il Giornale” zeven uur lang doorzocht.

„Il Giornale” voert sedert enkele maanden een diepgaand onderzoek naar de ontwikkelingen in het schandaal waarbij het vroegere staatsbedrijf „Telecom Italia”, wegens de overname van het Servische bedrijf in 1997, alsook enkele leden van de toenmalige regering betrokken zijn. Het onderzoek had onlangs nieuwe feiten aan het licht gebracht en de krant had ook getuigenissen gepubliceerd van enkele personen die van de feiten op de hoogte zijn.

Het parket van Perugia heeft tegen de directeur, Maurizio Belpietro, en de verslaggever, Gianmarco Chiocci, klacht ingediend wegens laster en schending van het bedrijfsgeheim en heeft de computer van Chiocci in beslag laten nemen.

Dit optreden is bijzonder betreurenswaardig omdat het een ernstige schending inhoudt van de persvrijheid, het recht op informatie en de vrije beroepsuitoefening van diegenen bij wie huiszoeking wordt verricht. Deze beginselen zijn door de grondwet van alle democratische landen algemeen erkend als van wezenlijk belang. Ook de Raad van Europa heeft in zijn Aanbeveling R(2000) 7 van 8 maart 2000 een pleidooi gehouden tegen afluisterpraktijken, bewaking, huiszoekingen en inbeslagname wanneer deze maatregelen het informatierecht van de journalisten zouden kunnen beperken. Dit recht is ook verankerd in het Europees Handvest van de grondrechten (art. 11). Ook het Hof van Justitie heeft er zich herhaaldelijk over uitgesproken: kort geleden nog (arrest van 15 juli 2003 in zaak nr. 33400/96, Ernst v/België) heeft het in een analoog geval gesteld dat het doel van diegenen die onderzoek verrichten naar het lekken van informatie uit de rechtszalen geen rechtvaardiging inhoudt van huiszoekingen op de werkplek om de bronnen van de journalisten te weten te komen.

Kan de Commissie mij meedelen:

1. of zij niet vindt dat de feiten in kwestie een ernstige schending betekenen van de hierboven genoemde beginselen en wetteksten?

2. op welke manier de Europese Unie tussenbeide kan komen om ervoor te zorgen dat dergelijke beperkingen van de persvrijheid bestraft worden?

3. of zij voornemens is een verklaring dienaangaande af te leggen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(16 december 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-3201/03 van de heer Tajani (1).

(1) Zie blz. 240.
1.

Is het de Commissie bekend dat het verdwijnen van het tropisch regenwoud in Brazilië, Midden-Afrika, Indonesië en Maleisië als gevolg van branden en houtkap de laatste jaren in een sterk versneld tempo plaatsvindt, en dat nationale wetgeving in deze landen om zulke wouden te beschermen voortdurend wordt overtreden door machtige ondernemingen of legeronderdelen die belang hebben bij houtexport en het in bezit nemen van de ontboste bodem voor andere doeleinden?
—

De heer Palladino en mevrouw Ruvo zijn herhaaldelijk tegen het besluit van het MIUR in beroep gegaan bij de administratieve rechtbank (TAR) en de Consiglio di Stato. De laatste heeft in afwachting van het definitieve vonnis van de TAR de door het MIUR besloten opschorting aangehouden, wat het MIUR tenminste in staat zou stellen voorschotten op de beurzen uit te betalen, maar de Consiglio di Stato deed dit alleen op voorwaarde dat de heer Palladino en mevrouw Ruvo in staat zijn passende financiële garanties te stellen, wat nog niet is geschied.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/329

(2004/C 88 E/0335)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0612/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(3 maart 2003)

Betreft: EU-Kaapverdische Eilanden 1999-2003: ontwikkelingssamenwerking, mensenrechten, bijstand e.a.

Kan de Commissie met betrekking tot de Kaapverdische Eilanden en voor de jaren 1999, 2000, 2001, 2002 en 2003 mededelen: Welke programma's de Europese Unie in dit land ten uitvoer heeft gelegd of nog uitvoert? Hoeveel kredieten hiervoor zijn uitgetrokken? Hoe lang elk van deze programma's duurt? Welke resultaten met deze programma's zijn geboekt en welke evaluatie van het al dan niet slagen ervan is gemaakt? Welke feiten zijn voor ieder programma vermeldenswaardig?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/95

(2004/C 84 E/0124)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3719/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft: Evaluatie gevaar zink

De zinksector wacht al jaren op het verslag betreffende de evaluatie van de risico's van zink, overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 793/93 (1) en Verordening (EG) nr. 1488/94 (2), waarin de principes ervan worden vastgesteld. In haar antwoord op mijn vorige vraag over hetzelfde onderwerp (29 oktober 2001), meldde de Commissie dat vanaf september 2001 de technische vergadering van de Commissie een termijn van 18 maanden had vastgesteld voor het inzamelen van verdere informatie en/of bewijsmateriaal, die dan in het verslag over de risicobeoordeling zouden worden opgenomen. Inmiddels zijn die 18 maanden voorbij en de vertraging begint ernstige economische schade te berokkenen aan de betrokken sector.

Kan de Commissie mij meedelen:

— welke factoren de afwikkeling van dit dossier belemmeren;

— wanneer het dossier eindelijk zal kunnen worden afgerond?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(26 januari 2004)

De zinksector heeft zijn aanvullend onderzoek inzake de evaluatie van de risico's van zink afgerond overeenkomstig de planning die daarvoor was overeengekomen tijdens de in september 2001 gehouden technische vergadering van het Europees Bureau voor Chemische Producten over bestaande stoffen (Verordening (EEG) 793/93 van 23 maart 1993). De resultaten van dit onderzoek werden in maart 2003 gepresenteerd.

Zowel de „rapporteur” voor het zinkdossier, Nederland, als deskundigen uit de lidstaten hebben weliswaar hun waardering uitgesproken voor deze inspanningen, maar hadden meer tijd nodig om de volledige inhoud van alle onderzoeksverslagen te kunnen bestuderen. Vervolgens is er tijdens de technische vergaderingen verscheidene malen gesproken over de manier waarop de onderzoeksresultaten inzake de biologische beschikbaarheid van zink in het definitieve risicobeoordelingsrapport moeten worden aangewend en opgenomen. Tijdens de meest recente technische vergadering, in december 2003, werd deze discussie afgerond. De „rapporteur” komt begin 2004 met een uitgebreid risicobeoordelingsrapport; de bespreking daarvan staat op de agenda voor de volgende technische vergadering in maart 2004. De Commissie gaat ervan uit dat de lidstaten hun besprekingen over het zinkdossier op die vergadering zullen kunnen afronden.

(1) PB L 84 van 5.4.1993, blz. 1.

(2) PB L 161 van 29.6.1994, blz. 3.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/407

(2004/C 78 E/0428)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2460/03

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft: Concurrentievervalsende maatregelen van de Ierse staat op de elektriciteitsmarkt

Ierland heeft de resultaten bekend gemaakt van de jongste aanbesteding voor stimulerende maatregelen in het kader van het plan „Alternative Energy Requirement” (AER) voor hernieuwbare energie. De belangrijkste begunstigden zijn de dochterondernemingen van de nationale elektriciteitsmaatschappij ESB en haar partnerbedrijven.

ESB heeft een absolute monopoliepositie op de Ierse elektriciteitsmarkt en beschikt over enorme hulpbronnen. Vindt de Commissie niet dat het toelaten van dochtermaatschappijen van ESB tot de AER-aanbesteding leidt tot een verstoring van de markt? Is hier voorts geen sprake van discriminatie omdat zij de uitgebreide hulpbronnen die zij als staatsbedrijf en met staatssteun heeft vergaard, kan aanwenden om onder de prijs van onafhankelijke producten te gaan zitten?

Is de Commissie bereid om de Ierse staat op te dragen gunningen aan ESB-dochtermaatschappijen en partners op te schorten, zolang zij onderzoek doet naar bovengenoemde concurrentiekwesties?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(3 september 2003)

De staatssteunbeschikking van de Commissie betreffende de elektriciteitsvoorziening op het platteland (AER) (1) legt geen enkele voorwaarde op met betrekking tot de aard van de inschrijvers. Deze beschikking is erop gericht de hoeveelheid uit duurzame energiebronnen geproduceerde elektriciteit in Ierland te verhogen en niets staat de deelname hieraan door dochterondernemingen van de Electricity Supply Board (ESB) in de weg, mits zij voldoen aan de gunningscriteria van de aanbestedingen.

De Commissie is van oordeel dat het de Ierse Staat, als meerderheidsaandeelhouder van ESB, vrij staat het kapitaal van die onderneming naar eigen inzicht te beheren, voorzover hij handelt overeenkomstig het beginsel van de particuliere investeerder in een markteconomie. In dit geval blijkt uit geen enkele informatie waarover de Commissie beschikt, dat de dochterondernemingen van ESB steun van de moedermaatschappij ontvangen in de vorm van bijvoorbeeld prestaties die zijn geleverd tegen prijzen beneden de marktprijs.

Bijgevolg is de Commissie niet van plan bovengenoemde beschikking zodanig te wijzigen dat de dochterondernemingen van ESB van de AER-systemen worden uitgesloten. Zij zal evenmin optreden bij de gunning van opdrachten aan ESB of aan zijn partners.

(1) Beschikking van de Commissie in zaak N 553/01, PB C 45 van 19.2.2002.