SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1444/97 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Raad (5 mei 1997)

Betreft: Werkgelegenheid, werkloosheid en de criteria van Maastricht

De werkloosheid in de EU heeft zulke hoogten bereikt, dat zij sociale onrust aanwakkert. Zij krijgt echter helaas weinig beweging in de conservatieve en socialistische regeringen van ons werelddeel, in die zin dat deze direct de nodige maatregelen nemen om het leven voor werkloze jongeren draaglijker te maken.

Zoals bekend, bevatten de criteria van Maastricht geen duidelijke opgave voor het werkloosheidspercentage dat elk land moet hebben, om mee te kunnen doen aan de derde fase van de EMU.

Kan de Raad medelen:

1. welke maatregelen hij van plan is te nemen, zodat het beleid voor de werkgelegenheid in de EU net zo belangrijk wordt als het monetaire beleid;

2. of hij van plan is om maatregelen te nemen, en zo ja welke, om niet alleen de economische maar ook de sociale samenhang tot stand te brengen;

3. of het nieuwe Verdrag van na de Intergouvernementele Conferentie, tevens zal voorzien - samen met de bestaande criteria voor de economische convergentie - in een criterum voor het werkloosheidspercentage, een indicator die bepalend is voor de sociale samenhang;

4. of hij de mogelijkheid heeft onderzocht waarin convergentie plaatsvindt tussen de lidstaten op economisch vlak, maar niet voor het werkloosheidspercentage, in welk geval zich het fenomeen van verhuizing van werkloze bevolking van de lidstaten met een hoge naar die met een lage werkloosheidsgraad zal voordoen?

Antwoord (10 november 1997)

Het zal het geachte parlementslid zeker niet zijn ontgaan dat de Europese Raad en de Raad veel belang hechten aan de toepassing van een gecoördineerde strategie ter bestrijding van de werkloosheid in de Europese Unie, in de geest van de desbetreffende conclusies van de Europese Raad van Essen.

Toch mag niet worden vergeten dat de verantwoordelijkheid voor de werkloosheidsbestrijding in de eerste plaats ligt bij de lidstaten en dat zij voor het nemen van maatregelen dienaangaande bevoegd zijn, hetgeen bovendien in het Verdrag wordt erkend.

Wel hebben de Europese Raad en de successieve voorzitterschappen werkgelegenheidskwesties hoog op de agenda van de Raad Sociale Zaken geplaatst, zoals moge blijken uit de Verklaring van de Europese Raad van Dublin over werkgelegenheid (13/14 december 1986). Zoals U zich ongetwijfeld zult herinneren, behoorde het installeren van het in december 1996 door de Raad opgerichte Comité voor werkgelegenheids- en arbeidsmarktbeleid tot de eerste initiatieven van het Nederlandse Voortzitterschap. Dat Comité heeft zijn werkprogramma voor 1997 aangenomen en is meer bepaald voornemens zijn werkzaamheden voort te zetten met het oog op het plannen van de verdere beoordeling van een dergelijke resultaatgerichte benadering van het werkgelegenheids- en arbeidsmarktbeleid. De economische en sociale samenhang en de toekomstige prioriteiten van het macro-economisch en het structureel beleid blijven dus een belangrijke plaats innemen in de activiteiten in de activiteiten en belangstellingssfeer van de Raad.

Met betrekking tot het verband dat het geachte parlementslid legt tussen het werkgelegenheids- en het monetaire beleid zij nogmaals verwezen naar de Verklaring van Dublin, waarin het volgende is gezegd:

"De start van de Economische en de Monetaire Unie (EMU) en de invoering van de euro, conform de bepalingen van het Verdrag, betekenen dat er een stabiliteitszone onstaat die de interne markt zal consolideren en versterken door het wegnemen van transactiekosten en wisselkoersrisico's voor handel, toerisme en investeringen tussen de deelnemende lidstaten. De EMU en de euro zullen een belangrijke bijdrage leveren aan de totstandbrenging van het stabiele macro-economische kader dat nodig is voor duurzame werkelegenheid.¨

Gememoreerd zij dat de Intergouvernementale Conferentie in haar bijeenkomst op 16 en 17 juni 1997 in Amsterdam overeenstemming heeft bereikt over de tekst van het Verdrag van Amsterdam, dat een nieuwe titel omvat over werkloosheid door middel waarvan, onder andere,

- de wergelegenheidsdoelstellingen door det Verdrag worden geconsolideerd;

- in het Verdrag wordt gespecificeerd hoe het werkgelegenheidsbeleid van de afzonderlijke landen moet worden gecoördineerd;

- in het Verdrag de mogelijkheid wordt geschapen voor het aannemen van aanbevelingen aan lidstaten en het nemen van stimuleringsmaatregelen op werkgelegenheidsgebeid.

Tot slot heeft de Europese Raad van Amsterdam op 16 juni 1997 een resolutie aangenomen over groei en werkgelegenheid, en besloten in november aanstaande een buitengewone Top te houden die gewijd is aan de werkloosheidsbestrijding en een nieuwe impuls moet geven aan het scheppen van arbeidsplaatsen. De Commissie en de Raad is verzocht om in samenwerking met de EIB een verslag op te stellen over de stand van zaken dienaangaande. Ook andere Europese instellingen, zoals het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité, werken aan bijdragen voor de discussie van de buitengewone Europese Raad.