SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0553/00

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(29 februari 2000)

Betreft: Consumptie van vlees van met uitsterven bedreigde primaten

Volgens een recent rapport van de Internationale Unie voor de natuurbescherming, een van de voornaamste Amerikaanse milieuverenigingen, kunnen in de komende 10-20 jaar ongeveer 25 soorten apen, halfapen en andere primaten van de aardbodem verdwijnen. Naast de verwoesting van de tropische wouden is een oorzaak van het aangekondigde uitsterven een steeds verontrustender verschijnsel, t.w. de zeer sterke stijging van de consumptie van apenvlees.

De schuldigen zijn in de eerste plaats de bedrijven die bomen hakken voor de handel in tropisch hout en die de werknemers niet voldoende voedsel verschaffen. Bovendien is de plaag van het stropen verergerd door de oorlogen die in Centraal-Afrika woeden en die de toeristenstroom waarop de plaatselijke economieën berusten, hebben onderbroken, waarbij de gorilla's die uit toeristisch oogpunt niet productief meer zijn, zeer in trek zijn gekomen als slachtvlees bestemd voor een geraffineerde clientèle.

Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zij denkt te treffen om de bescherming van de met uitsterven bedreigde primatenrassen te waarborgen,

ingrijpen met een richtlijn die in de EU alle handel in apenvlees verbiedt, gezien vooral ook het ernstige gevaar van een virusbesmetting die het verbruik van dit vlees met zich meebrengt,

de noodzakelijke druk uitoefenen op de WGO, opdat in de betrokken landen een einde aan deze praktijk wordt gemaakt?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(4 april 2000)

Volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt, is in de context van het uitsterven van bedreigde primatenrassen de illegale uitvoer van primatenvlees naar de Gemeenschap geen significante factor. De internationale handel in delen of daaruit verkregen producten van specimens van de grote apensoorten is op grond van de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (CITES) reeds verboden, evenals voor alle andere met uitsterven bedreigde soorten vermeld in aanhangsel I van die Overeenkomst en in bijlage A van Verordening (EG) nr. 338/97(1) van de Raad, waarbij aan CITES uitvoering wordt gegeven in de Gemeenschap. Een groot aantal ontwikkelingslanden en 14 lidstaten zijn partij bij CITES.

De Commissie is zich bewust van de ernstige problemen veroorzaakt door de consumptie van en de handel tussen ontwikkelingslanden in door de jacht met uitroeiing bedreigd wild, vooral in gedeelten van Afrika. De Commissie heeft daarom uit de begrotingsmiddelen voor milieubescherming een studie betreffende de omvang van de bushmeat-handel in Afrika, de oorzaken ervan en de relevante beleidsmaatregelen gesubsidieerd. De resultaten van deze studie worden weldra bekendgemaakt.

Het gevaar voor de wilde fauna is in de eerste plaats het gevolg van het teloorgaan en vernietigd worden van de habitat. De Commissie ondersteunt projecten en programma's gericht op het duurzaam beheer van ecosystemen en het in stand houden van beschermde gebieden. Tropische wouden vormen voor de wilde fauna, en voor de primaten in het bijzonder, een zeer belangrijke habitat. De activiteiten welke worden ondersteund uit de middelen van de begrotingslijn betreffende tropische bossen, hebben derhalve in talrijke opzichten eveneens betrekking op de wilde fauna. In het kader van verschillende plattelandsontwikkelingsprogramma's, gefinancierd uit het Europees Ontwikkelingsfonds en via het systeem voor stabilisatie van de exportopbrengsten van de minst ontwikkelde landen in Azië en Latijns-Amerika, werd eveneens aandacht besteed aan bescherming en duurzaam gebruik van wilde fauna door de plaatselijke bevolking. In beide gevallen gaat het dan hoofdakelijk over aandacht in de context van het algemene levensonderhoud, waarin het verband wordt gelegd tussen de lokale ontwikkelingsmogelijkheden en het in stand houden van de biodiversiteit. Het gebruik dat door de lokale bevolking wordt gemaakt van wilde fauna en flora is niet noodzakelijk illegaal of in strijd met het duurzaamheidsbeginsel.

Illegale activiteiten (bijv. jacht en handel) wegen vooral in situaties van oorlog en sociale onrust eveneens zwaar op het voortbestaan van de met uitroeiing bedreigde wilde diersoorten. In verband hiermee is de steun van de Gemeenschap voor projecten en programma's gericht op degelijk bestuur en capaciteitsopbouw eveneens belangrijk.

(1) PB L 61 van 3.3.1997.