ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1157/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(24 april 1998)

Betreft: Vraagstuk "Postal Market"

Eind februari 1998 is in de Italiaanse pers het bericht verschenen van de mogelijke sluiting van vijf telefooncentrales in Bari, Cagliari, Napels, Catania en Rome van de Duitse maatschappij "Otto Versand", eigenaar van "Postal Market", als gevolg van een herstructureringsplan dat voorziet in centralisering van de dienst. Dit zou tot een willekeurig ontslag van meer dan honderd werkneemsters kunnen leiden en een zware slag zijn voor gebieden als die in het zuiden van Italië, waar de werkloosheid - en vooral die onder de vrouwen - toch al dramatisch is.

Acht de Commissie:

1. op grond van bovengenoemde feiten niet wenselijk, ook al dient het beginsel van vrije concurrentie nageleefd te worden, om de Italiaanse regering te verzoeken de nodige maatregelen te treffen teneinde te bereiken dat bij de herstructurering rekening wordt gehouden met de bescherming van de werkgelegenheid in gebieden met grote economische problemen?

2. Over welke middelen beschikt de Europese Unie, die eventueel bruikbaar zijn in dit specifieke geval, om de banen van de met ontslag bedreigde honderd werkneemsters in stand te houden?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(6 juli 1998)

Wat betreft het eventuele collectieve ontslag als gevolg van de herstructurering van de onderneming Postal Market, zij erop gewezen dat in artikel 2, lid 1 van Richtlijn 75/129/EEG van de Raad, betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag(1) als gewijzigd bij Richtlijn 92/56/EG van de Raad van 24 juni 1992(2), wordt bepaald dat wanneer de werkgever overweegt collectief ontslag te verlenen, hij verplicht is de vertegenwoordigers van de werknemers tijdig te raadplegen teneinde tot een akkoord te komen.

Deze raadpleging dient, krachtens lid 2 van het bovengenoemde artikel, minstens betrekking te hebben op de mogelijkheden om de collectieve ontslagen te voorkomen of in aantal te verminderen, alsook op de mogelijkheid de gevolgen ervan te verzachten door het nemen van sociale begeleidingsmaatregelen, meer bepaald om bij te dragen tot de herplaatsing of de omscholing van de ontslagen werknemers.

(1) PB L 48 van 22.2.1975.

(2) PB L 245 van 26.8.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1728/98

van Joaquín Sisó Cruellas (PPE) aan de Commissie

(5 juni 1998)

Betreft: Gemeenschappelijk gebruik van de auto

Zoals de Commissie weet, is het gemeenschappelijk gebruik van de auto een alternatief om het aantal auto's in de steden te beperken, geld te besparen en het milieu te ontzien, dat bovendien het gemak dient.

Deze vorm van stedelijk vervoer met auto's in mede-eigendom, die door coöperaties worden beheerd, telt in Europa al 37.000 aangeslotenen, met 1.800 auto's in 800 parkeergarages in 300 steden in Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk en Nederland, terwijl het aantal aangesloten personen voortdurend groeit.

Bestaan er in het kader van de Europese Unie initiatieven om het gemeenschappelijk autogebruik te bevorderen?

Zo ja, wat zijn de conclusies van de hiermee opgedane ervaring, en zo nee, hoe denkt de Commissie deze vorm van vervoer te stimuleren?

Antwoord van de heer Kinnock Namens de Commissie

(17 juli 1998)

De Commissie is vóór initiatieven ter vermindering van de luchtvervuiling en de verkeersdrukte. Carpooling kan een doeltreffend middel zijn om dit doel te bereiken. De Commissie heeft dan ook de afgelopen jaren via het netwerk van autovrije binnensteden het carpoolen bevorderd.

Naar aanleiding van het door de Task Force Intermodaal Vervoer bereikte resultaat is de Commissie voornemens om via de programma's voor onderzoek en technologische ontwikkeling (OTO) voor het vervoer en de toepassing van telematica in het vervoer een carpoolproject in de stad Bremen financieel te steunen. Het betreft een project van twee jaar voor de ontwikkeling, demonstratie en evaluatie van een geïntegreerd betalingsstelsel voor carpooling en andere wijzen van vervoer.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1439/98

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(11 mei 1998)

Betreft: Euro 1999

De huidige Franse regering heeft plannen aangekondigd om de werktijd te verkorten tot 35 uur per week.

Wat denkt de Commissie dat het gevolg zou zijn voor het concurrentievermogen van de Europese industrie indien een dergelijke maatregel algemeen in alle landen van de Unie zou worden doorgevoerd?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(24 juni 1998)

In het Groenboek "Partnerschap voor een nieuwe werkorganisatie"(1) wordt de mogelijkheid onderzocht om het concurrentievermogen en de werkgelegenheid door een betere arbeidsorganisatie op de werkplek te verbeteren. Aanpassingen van de arbeidstijd moeten in deze samenhang worden beschouwd.

In de Werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 1998(2) wordt de sociale partners verzocht "op de gepaste niveaus, met name op sectorieel niveau en op ondernemingsniveau, door middel van onderhandelingen overeenstemming te bereiken over regelingen tot modernisering van de arbeidsorganisatie, met inbegrip van flexibele arbeidsregelingen, teneinde ondernemingen productief en concurrerend te maken en het vereiste evenwicht tussen flexibiliteit en zekerheid tot stand te brengen. Deze regelingen kunnen bijvoorbeeld betrekking hebben op het vaststellen van de arbeidstijden op jaarbasis, arbeidstijdverkorting, beperking van overwerk, uitbreiding van deeltijdarbeid, levenslang leren en loopbaanonderbreking."

De arbeidstijden worden ook aan de orde gesteld in de mededeling van de Commissie betreffende groei en werkgelegenheid in het op stabiliteit gerichte kader van de EMU(3). Hier wordt een belangrijk onderscheid gemaakt tussen verplichte en vrijwillige arbeidstijdverkorting. Als deze verplicht is kunnen een aantal problemen rijzen, terwijl in het andere geval de groei werkgelegenheidsintensiever kan worden gemaakt.

Bijgevolg kunnen door de sociale partners overeengekomen specifieke maatregelen ter vermindering van de arbeidstijd op micro-economisch niveau de werkgelegenheid gunstig beïnvloeden, voor zover aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan.

(1) COM(97) 128.

(2) PB C 30 van 28.1.1998.

(3) COM(98) 103.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1883/98

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(16 juni 1998)

Betreft: MKB

In het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over de coördinatie van de activiteiten ten behoeve van het midden- en kleinbedrijf (MKB) en de ambachtelijke sector (COM(97) 0610 def.) wordt op blz. 31 vermeld dat de werking van het CHD, het Comité voor Handel en Distributie, in 1997 werd geherstructureerd. In feite bestaat er ook een interfractiewerkgroep voor handel en distributie.

Is er sprake van enige coördinatie tussen beide fora wat de maandelijks behandelde thema's betreft?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(22 juli 1998)

Het Comité voor handel en distributie (CHD), ingesteld bij Besluit 81/428/EEG van de Commissie van 20 mei 1981(1), is een adviesorgaan waarvan de leden ondernemers zijn die alle sectoren van de handel vertegenwoordigen. Het belangrijkste doel van het Comité is de Commissie te adviseren over beleidskwesties op het gebied van de handel. Het CHD komt normaliter in kleine werkgroepen bijeen om specifieke onderwerpen te bespreken. De vergaderingen worden gepland al naargelang de urgentie van de zaak en de noodzaak tot bespreking en advies. De functionele hervorming van het Comité in 1997 had betrekking op interne werkprocedures.

Er bestaan geen formele relaties tussen het CHD en de interfractiewerkgroep "Handel en distributie" die bestaat uit Parlementsleden met belangstelling voor handelskwesties. Deze Parlementsleden worden echter uitgenodigd op de jaarlijkse CHD-conferentie waarop de voorzitter van de interfractiewerkgroep het woord voert. Telkens als de Commissie op vergaderingen van de interfractiewerkgroep werd uitgenodigd, heeft zij daaraan deelgenomen en over de activiteiten van het CHD gerapporteerd. De Commissie zal de contacten met de parlementaire interfractiewerkgroep en de leden ervan in stand houden.

(1) PB L 165 van 23.6.1981.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1818/98

van Sir Jack Stewart-Clark (PPE) aan de Commissie

(29 mei 1998)

Betreft: Export van verdovende sprays uit het VK naar lidstaten van de EU

Een bedrijf in mijn kiesdistrict East-Sussex vervaardigt voor politie en veiligheidsdiensten in de hele wereld verdovende sprays. Het kost £ 180 om een monster van een verdovende spray te versturen naar potentiële klanten in de lidstaten van de EU. Afgezien van het feit dat deze kosten buitensporig hoog zijn, bestaat er in de EU kennelijk geen gemeenschappelijk classificatiesysteem voor dit soort producten. In sommige landen gelden zij als verdovende sprays, in andere als ballistische vuurwapens.

1. Welke maatregelen op Europees niveau zijn in alle lidstaten van toepassing met het oog op een heldere classificatie van verdovende sprays?

2. Welk juridisch kader bestaat er op Europees niveau voor bodediensten die verdovende sprays over de binnengrenzen vervoeren?

3. Zijn er maatregelen van kracht die ertoe zouden kunnen bijdragen dat de hoge kosten van de uitvoer van verdovende sprays naar andere lidstaten worden beperkt? Zo niet, welke stappen neemt de Commissie in dezen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(15 juli 1998)

1. en 2. Er bestaan op dit moment op communautair niveau geen specifieke voorschriften voor verdovende sprays, de classificatie of het vervoer ervan door bodediensten.

3. Wegens het ontbreken van geharmoniseerde communautaire bepalingen staat het de lidstaten vrij om voorschriften vast te stellen, bijvoorbeeld voor de classificatie van de betrokken producten, teneinde de legitieme belangen te beschermen, zoals de openbare veiligheid en de volksgezondheid. De obstakels voor de intracommunautaire handel die uit een dergelijke nationale wetgeving voortvloeien zijn echter alleen maar aanvaardbaar als zij verenigbaar zijn met het EG-verdrag, in het bijzonder met de bepalingen betreffende het vrij verkeer van goederen in de artikelen 30 tot en met 36. Dat betekent dat nationale maatregelen die de productie en het op de markt brengen van verdovende sprays regelen of mogelijk tot hoge kosten voor de uitvoer van monsters van deze producten leiden, beschouwd kunnen worden als maatregelen van gelijke werking zoals bedoeld in artikel 30 van het EG-verdrag indien zij de handel beperken. Dergelijke maatregelen zouden evenwel op grond van artikel 36 gerechtvaardigd kunnen zijn indien zij nodig zijn voor de bescherming van de gezondheid en de veiligheid, bijvoorbeeld van personen die verdovende sprays gebruiken en proportioneel zijn, in die zin dat het niet mogelijk zou zijn hetzelfde doel te bereiken met andere maatregelen die minder restrictieve gevolgen voor de handel hebben.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1817/98

van Hilde Hawlicek (PSE) aan de Commissie

(29 mei 1998)

Betreft: Deelneming van landen in Midden- en Oost-Europa aan het proefproject 1999 voor culturele acties

In dit jaar, 1998, loopt het Caleidoscoop-programma af. Het volgend jaar, 1999, loopt het Raphael-programma af. Thans is een gezamenlijk cultureel kaderprogramma met ingang van het jaar 2000 in voorbereiding.

Het jaar 1999 zal voor culturele acties een overgangsjaar zijn, waarin in één proefproject al enkele elementen van het nieuwe kaderprogramma zijn vervat, omdat de normale voortzetting van Caleidoscoop op grond van het communautaire recht niet mogelijk is.

Aangezien van 2 t/m 4 juli in Graz/Oostenrijk een conferentie over het onderwerp "Management of Change - culturele aspecten van de Europese integratie en de uitbreiding van de EU" wordt georganiseerd en aangezien ik ook in mijn advies over het EP-verslag naar aanleiding van Agenda 2000 op het belang van de cultuur voor de LMOE heb gewezen, verzoek ik de Commissie mij mee te delen of de LMOE kunnen deelnemen aan het proefproject voor culturele acties in het jaar 1999? Zo ja, welke landen zijn dat en onder welke voorwaarden kunnen zij deelnemen aan dit proefproject?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(23 juli 1998)

Een aantal landen van Midden- en Oost-Europa (LMOE) heeft gevraagd om in 1999 deel te nemen aan het Raphaël-programma, het enige communautair cultureel programma dat op dat ogenblik nog niet zal afgelopen zijn, namelijk: Bulgarije, de Tsjechische Republiek, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Polen, Roemenië, de Slowaakse Republiek en Slovenië.

Voorts heeft de Commissie onlangs het voorstel betreffende het "Eerste kaderprogramma voor cultuur van de Europese Gemeenschap (2000-2004)"(1) bij de Raad en het Parlement ingediend.

De Commissie zal in 1999 ter voorbereiding van dit programma ook een aantal acties op touw zetten die zij momenteel uitwerkt. De eventuele voorwaarden voor deelneming van de LMOE aan deze acties worden in die context zeer zorgvuldig door de Commissie onderzocht.

(1) COM(98) 266 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1808/98

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 juni 1998)

Betreft: Hervorming van de programma's voor algemeen onderwijs en opdracht tot het schrijven van nieuwe schoolboeken in Griekenland

Actie 1.1.a "Programma's - boeken" van sub-programma 1 "Algemeen en technisch onderwijs", behorend bij het programma "Onderwijs en eerste beroepsopleiding" bevat speciale procedures, enerzijds voor het opstellen van de studieprogramma's onder verantwoordelijkheid van de Coördinatiegroep en de Thematische commissies van dit project, en anderzijds voor het schrijven van boeken. Tevens wordt in de technische specificatie bij deze actie bepaald dat de nieuwe boeken die zullen worden geselecteerd en in het kader van het tweede communautair bestek zullen worden gefinancierd, in overeenstemming dienen te zijn met de studieprogramma's die uit de desbetreffende procedures van het project naar voren zijn gekomen.

Is het de Commissie bekend of de nieuwe boeken die voorgesteld worden en die zij zal moeten financieren, in overeenstemming zijn met de studieprogramma's die de Coördinatiegroep heeft uitgewerkt? Is er bij het schrijven van de boeken die uiteindelijk in het kader van genoemde actie voor financiering zullen worden geselecteerd, sprake van een rechtstreekse opdracht of een toewijzing aan de hand van een vergelijkend onderzoek? Voor welke methode van toewijzing heeft het Griekse Ministerie voor Onderwijs gekozen?

Antwoord van de heer Flynn Namens de Commissie

(3 augustus 1998)

De Commissie is van mening dat de nieuwe schoolboeken die geschreven zijn in het kader van maatregel 1.1. "Syllabi en schoolboeken" van het operationeel programma "Onderwijs en eerste beroepsopleiding" van het steunkader voor Griekenland in overeenstemming dienen te zijn met de door de coördinatiegroep ontwikkelde syllabi. De Commissie beschikt echter niet meer specifieke informatie over deze kwestie.

Volgens de technische omschrijving van de maatregel dient het schrijven van nieuwe schoolboeken die voor financiering in aanmerking komen via openbare aanbesteding te worden opgedragen. Alleen in twee specifieke gevallen kan het schrijven van schoolboeken rechtstreeks worden opgedragen, namelijk wanneer het schoolboeken betreft waarvan de auteursrechten nog steeds bestaan, dient het bijwerken en aanpassen te worden opgedragen aan de oorspronkelijke auteurs; het tweede geval betreft een aantal schoolboeken voor het geïntegreerde lyceum, die met urgentie moeten worden geschreven om reeds voor het schooljaar 1998-1999 te kunnen worden gebruikt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1165/98

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Regionale luchthavens en toegang tot hub-luchthavens

Het luchtverkeer naar en van regionale vluchthavens vertegenwoordigt een belangrijke en groeiende sector in de luchtvaartindustrie.

Erkent de Commissie dat met het oog op het grotere aantal reizigers dat gebruik maakt van regionale luchthavens deze geconfronteerd worden met onevenredige economische problemen bij de verwerving van "slots" op hub-luchthavens?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1900/98

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(16 juni 1998)

Betreft: Werkloosheidsstatistieken gehandicapten in de EU

Kan de Commissie mededelen wat de bronnen zijn van de statistische informatie die beschikbaar is betreffende de werkloosheid onder gehandicapten in de EU?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(30 juli 1998)

De voornaamste bronnen van statistische gegevens over de werkloosheid onder gehandicapten in de EU zijn de registratie van invaliditeit door de nationale bureaus voor arbeidsvoorziening en, in sommige lidstaten, nationale enquêtes naar invaliditeit. In het in 1995 gepubliceerde document "Disabled persons: statistical data" van Eurostat/DG V wordt een samenvatting van deze gegevens (tot en met 1993) gegeven. Een exemplaar hiervan wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement gestuurd. Vergelijkingen tussen de werkgelegenheidsgegevens wordt bemoeilijkt door verschillen in de door de lidstaten gebruikte definities. Het feit dat de meeste van deze gegevens door het quotasysteem worden beïnvloed, vermindert eveneens de vergelijkbaarheid.

In ieder geval ontvangt de Commissie steeds meer aanvragen om statistische gegevens op het gebied van gehandicapten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1740/98

van Olivier Dupuis (ARE) aan de Commissie

(20 mei 1998)

Betreft: Geld voor uitzending van de RAI over Altiero Spinelli

Op 7 en 8 mei 1998 heeft de eerste Italiaanse publieke omroep, RAI 1, een uitzending gewijd aan Altiero Spinelli. Aan dit programma van Angelo Sferrazza en Edmondo Paolini had de Europese Commissie meebetaald. De uitzending vond plaats om 00.50 uur 's nachts, dus op een tijdstip waarop er (vrijwel) geen kijkers zijn.

Was de Commissie op de hoogte van het tijdstip van uitzending?

Kan de Commissie ons meedelen hoeveel zij precies heeft meebetaald aan deze uitzending en, meer in het algemeen, hoeveel geld zij bijdraagt aan de Italiaanse staatsomroep en aan welk soort programma's?

Vindt de Commissie het niet nodig dat erop moet worden toegezien dat door de EU medegefinancierde uitzendingen - dus met geld van de Europese belastingbetaler - op tijden worden uitgezonden waarop zoveel mogelijk kijkers kunnen worden bereikt?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(1 juli 1998)

In het kader van de serie "De vaders van Europa" heeft de Commissie meebetaald aan de productie door de RAI van een documentaire over Altiero Spinelli.

De financiële bijdrage van de Commissie bedroeg 40.000 ecu, minder dan een derde van de productiekosten.

De documentaire is op 6 mei 1998 in Rome aan de pers gepresenteerd. Aan de documentaire is in de media veel aandacht besteed.

Aangezien de documentaire is geproduceerd door de dienst "RAI Educational", moest de eerste uitzending volgens de interne regels van de RAI na middernacht op RAI Uno plaatsvinden. Deze tijd is gereserveerd voor educatieve programma's. De documentaire zal nog op betere tijdstippen worden uitgezonden.

Voorts wordt aan de televisieomroepen die de andere portretten van de "Vaders van Europa" hebben geproduceerd, voorgesteld de documentaire uit te zenden, en wordt deze uitgezonden bij alle voorlichtingscentra van de Commissie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2418/98 van Anita POLLACK aan de Commissie. Monsanto en het Terminator-gen



Publicatieblad Nr. C 031 van 05/02/1999 blz. 0143



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2418/98 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (27 juli 1998) Betreft: Monsanto en het Terminator-gen Welke juridische mogelijkheden zijn er voor de EU om Monsanto te overreden of te dwingen zijn Terminator-gen niet te gebruiken? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (28 september 1998) De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1836/98

van Felipe Camisón Asensio (PPE) aan de Commissie

(12 juni 1998)

Betreft: Subsidies aan tabakstelers

Tijdens de plenaire vergadering van 12 mei 1998 in Straatsburg heeft Commissaris Padraig Flynn, die bij de Commissie belast is met sociale zaken en werkgelegenheid, ten overstaan van het Parlement meegedeeld dat hij in de kwestie van de subsidies aan tabakstelers steeds tegen dergelijke subsidies was geweest. Hij voegde hier nog aan toe dat hij hoopte dat de dag zou aanbreken waarop hij er een eind aan kon maken. Ook verklaarde hij dat hij weliswaar nog niet in staat was geweest een volledig akkoord te bereiken, maar dat hij wel flinke vooruitgang had geboekt in deze richting. Het was zijn vurige wens dat in een niet al te verre toekomst de kwestie opnieuw aan de orde kon worden gesteld en dat een eind zou worden gemaakt aan de subsidies voor tabaksteelt als integraal deel van het beleid van de Unie.

In het licht van deze schokkende beweringen, vragen wij: heeft Commissaris Flynn erbij stilgestaan welke maatschappelijke schade wordt berokkend aan de meest achtergebleven regio's van de Unie, zoals Extremadura, wanneer zijn streven in vervulling gaat;

maakt hij zich geen zorgen over deze nefaste gevolgen, terwijl hij nu juist de belangrijkste verantwoordelijke bij de Commissie is voor het scheppen van werkgelegenheid;

heeft hij er bovendien wel bij stilgestaan dat, wanneer er niet langer tabak wordt verbouwd in Spanje, Portugal, Italië en Griekenland, dat absoluut nog niet betekent dat er in de Europese Unie minder gerookt gaat worden?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(10 september 1998)

De Commissie verwijst de geachte afgevaardigde naar haar verslag aan de Raad over de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ruwe tabak(1), en naar haar voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) 2075/92 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ruwe tabak(2).

Wat de werkgelegenheidssituatie in achtergebleven regio's van de Gemeenschap betreft, is in de huidige programmeringsperiode voor het Europees Sociaal Fonds (ESF) bijna 50 % van de middelen toegewezen aan regio's van doelstelling 1. De nieuwe verordeningen inzake de Structuurfondsen in het kader van de Europese werkgelegenheidsstrategie bieden de lidstaten de mogelijkheid de ESF-steun meer op deze regio's te concentreren.

Wat het antirookbeleid aangaat, verwijst de Commissie de geachte afgevaardigde naar haar mededeling van december 1996(3).

(1) COM(96) 554 def.

(2) PB C 108 van 7.4.1998.

(3) COM(96) 609 def.