ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/584

(2004/C 78 E/0618)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3552/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft: EU-financiering voor onderzoeksprogramma's in Oekraïne

Volgens berichten in de media zijn in de periode 1996-2003 in de omgeving van de stad Charkov 700 kinderen verdwenen; van meer dan 300 van deze kinderen is tot op heden niets bekend. In het ZDF-programma „Mona Lisa” van 12 oktober 2003 werden ernstige beschuldigingen geuit aan een ziekenhuis in Charkov, nl. dat er steeds weer zuigelingen worden dood verklaard resp. dat er veel vroeggeboorten plaatsvinden met dodelijke gevolgen. In een massagraf zijn foetussen en baby's gevonden, waaruit organen waren verwijderd.

In dit verband stel ik de Commissie de volgende vragen:

1. Worden er met EU-middelen onderzoeksprogramma's met embryonale of volwassen stamcellen in Oekraïne gefinancierd?

2. Zo ja, welke instituten of organisaties ontvangen deze middelen?

3. Acht de Commissie het mogelijk dat dergelijk onderzoek, waarvoor foetussen resp. zuigelingen zouden kunnen worden misbruikt, met andere EU-steungelden wordt gefinancierd?

4. Beschikt de Europese Commissie over aanwijzingen dat het opvallend grote aantal verdwenen resp. doodgeboren baby's verband zou kunnen houden met onderzoek naar menselijke cellen in Oekraïne?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(22 januari 2004)

1. en 2. De Europese Unie financiert geen enkel onderzoeksprogramma met embryonale of volwassen stamcellen in Oekraïne waarbij een Oekraïnse deelnemer betrokken zou zijn, noch in het vijfde kaderprogramma (1998-2002), noch in de huidige fase van implementatie van het zesde kaderprogramma (2002-2006).

3. De Commissie gelooft niet dat er met steun van de Unie, met middelen van de technische bijstand voor de Gemeenschap van Onafhankelijke Staten (TACIS) in het bijzonder onderzoeksactiviteiten gefinancierd worden, waarvoor foetussen of zuigelingen worden gebruikt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/795

(2004/C 78 E/0845)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3238/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft: Nieuwe regeling voor cabotage in het zeevervoer in Griekenland

Volgens berichten in de Griekse pers hebben de Europese Commissie en het Griekse Ministerie van Koopvaardij, met het oog op de nieuwe op 1 januari 2004 in Griekenland in werking tredende cabotageregeling, besloten een gemengd comité in het leven te roepen om kwesties te bestuderen die verband houden met het institutioneel kader in Griekenland en de overgang naar de nieuwe regeling als vastgelegd in Verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad (1), om een einde te maken aan de preferentiële regelingen in de kustnavigatiesector. De Vereniging van reders in de kustscheepvaart wenst ook deel uit te maken van het comité ten einde te komen tot een volledige liberalisering van deze sector. Volgens deze persberichten worden aangelegenheden besproken zoals de samenstelling van de bemanning op Griekse kustschepen, kennis van het Grieks voor uit de Gemeenschap afkomstige zeelieden die in Griekenland willen werken, en de in Griekenland geldende maximumlevensduur van passagiersschepen en ferries.

1. Kan de Commissie mededelen op welke punten deze regelingen haars inziens niet verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht, en met name met Verordening (EEG) nr. 3577/92, waarmee opheffing van de preferentiële regelingen in de kustnavigatiesector wordt beoogd?

2. Welke maatregelen dienen de Griekse autoriteiten per 1 januari 2004 te nemen om problemen inzake de tenuitvoerlegging van het Gemeenschapsrecht te voorkomen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(8 december 2003)

De Commissie heeft geruime tijd geleden aan de Griekse autoriteiten te kennen gegeven dat de geldende wet moest worden aangepast om deze in overeenstemming te brengen met Verordening (EEG) nr. 3577/92 (2), met name wat betreft de omvang van de openbare dienstverplichtingen, de voorschriften ten aanzien van bemanning en de toestand van de schepen. Deze verordening is inderdaad vanaf 1 januari 2004 volledig van toepassing.

De Commissie heeft nooit overwogen om samen met de Griekse autoriteiten een gemengde onderzoekscommissie in te stellen. Zij zal alle nodige maatregelen nemen, eventueel ook inbreukprocedures, om de verordening te doen naleven.

(1) PB L 364 van 12.12.1992, blz. 7.

(2) Verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten, PB L 364 van 12.12.1992.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/292

(2004/C 78 E/0292)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3489/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft: Extra ruwe suiker voor het bedrijf Sinaga — Autonome regio van de Azoren

Via de onderneming Sinaga — Sociedade de Indústrias Agrícolas Açorianas, SA. — werd ik ervan in kennis gesteld dat de Azoren in juli 2003 om 3 000 ton extra witte suiker hebben gevraagd die verkregen wordt via het raffineren van ruwe suiker. Deze suiker is van essentieel belang om het bedrijf draaiende te houden en ervoor te zorgen dat de werkgelegenheid van meer dan honderd werknemers behouden blijft. Deze aanvulling van het quotum vertegenwoordigt minder dan 0,0016 % van de EU-productie en is van vitaal belang voor de Azoren, een van de armste ultraperifere regio's van de EU met een zwakke sociaal-economische structuur waar geen echte economische alternatieven aanwezig zijn.

Volgens het bedrijf Sinaga hebben de communautaire autoriteiten nog niet op dit verzoek gereageerd en heeft de Sinaga ook nog geen antwoord gekregen op een schrijven d.d. 7 oktober 2003 aan de heer Fischler, lid van de Commissie. Aangezien dit verzoek nog betrekking heeft op 2003 is het van belang dat zo spoedig mogelijk op dit verzoek wordt geantwoord.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen hoe het momenteel met de afhandeling van dit verzoek staat. Is zij niet van mening dat het verzoek van de Azoren om het quotum te verhogen moet worden ingewilligd omdat het hier om een ultraperifere regio gaat?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 januari 2004)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-3166/03 van de heer Casaca (1).

(1) PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 229.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/104

(2004/C 88 E/0108)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2593/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(14 augustus 2003)

Betreft: Vervolging van christenen in Pakistan

Weet de Commissie dat christenen in Pakistan worden vervolgd? Hoe heeft zij protest aangetekend of gaat zij dit alsnog doen bij de regering van Pakistan?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(22 augustus 2003)

De Commissie blijft ernstig bezorgd over een aantal mensenrechtenkwesties in Pakistan en neemt actief deel aan gezamenlijke inspanningen van de Unie om deze kwesties aan te kaarten. De EU heeft verschillende gelegenheden aangegrepen om de situatie van religieuze minderheden met de Pakistaanse autoriteiten te bespreken. Ook tijdens de politieke dialoog tussen Pakistan en de Unie worden mensenrechtenkwesties aangekaart, onder andere tijdens de recente ontmoeting in Islamabad van 7 juni 2003.

De EU heeft herhaaldelijk gevraagd om meer bescherming van christelijke en andere minderheden in Pakistan. Het is de Commissie bekend dat tijdens de laatste twee jaar een aantal incidenten met de christelijke gemeenschap hebben plaatsgevonden, zoals een aanval op het kantoor van een niet-gouvernementele organisatie in Karachi, de moord op christelijke gelovigen in kerken in Bhawalpur en Islamabad en wreedheden tegen christelijke instellingen in Murree en Taxila. De Commissie is tevens op de hoogte van verschillende incidenten van sektarisch geweld tegen andere minderheden zoals Ahmadis en Shias. De EU zal er bij de Pakistaanse autoriteiten op aandringen dat de daders van deze misdrijven berecht worden en dat adequate maatregelen worden genomen om te voorkomen dat dergelijke incidenten zich opnieuw voordoen.

Voorts heeft de EU al herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de wetten tegen godslastering, die in onevenredig grote mate op religieuze minderheden worden toegepast (ofschoon in absolute cijfers een duidelijke meerderheid van de personen die op grond van deze wet in beschuldiging worden gesteld, moslim is). Zolang de wetten tegen godslastering van kracht blijven, zal de Commissie er bij de Pakistaanse regering op blijven aandringen dat alle mogelijke maatregelen worden genomen om misbruiken te voorkomen zodat de personen die van godslastering worden beschuldigd, beschermd worden, en dat de institutionele en wettelijke waarborgen versterkt worden.

De EU verheugde zich over de toespraak van president Musharraf van 12 januari 2002 waarin hij alle vormen van sektarisme en religieuze haat veroordeelde en pleitte voor een gematigde en tolerante islam. Ofschoon er geen wettelijke beperkingen bestaan ten aanzien van de religieuze praktijken van minderheden, blijven grote delen van de bevolking onwetend. Daarom geeft de Commissie in haar ontwikkelingssamenwerking voorrang aan een betere toegang tot seculier onderwijs in het kader van het onderwijsbeleid van het land. Op de middellange termijn moet beter onderwijs leiden tot een tolerante houding tegenover minderheden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/78

(2004/C 78 E/0077)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2111/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(25 juni 2003)

Betreft: Vergelijkende studie over de onderwijssystemen voor leerlingen met specifieke behoeften

In EP-resolutie A5-0377/2001 (1) van 15 november 2001 wordt de Commissie opgeroepen om een vergelijkende studie uit te voeren over de werking, de financiering en de resultaten van de verschillende onderwijssystemen voor leerlingen met specifieke behoeften in de Europese Unie. Welk gevolg heeft de Commissie aan deze oproep gegeven en wanneer zal ze deze studie publiceren, indien dit nog niet is gebeurd?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(24 juli 2003)

De Commissie besteedt veel aandacht aan de verschillende onderwijsmethoden voor leerlingen met speciale behoeften. Al in 1998 heeft het Europees Agentschap voor Speciaal Onderwijs een door de Commissie medegefinancierde studie uitgevoerd over „Integratie in Europa, voorzieningen voor leerlingen met speciale onderwijsbehoeften”. In het middelpunt van deze studie stonden de ontwikkelingen in 14 Europese landen. Aan een bijwerking ervan wordt momenteel gewerkt.

Wat de EP-resolutie in kwestie betreft, heeft de Commissie in 2003 een verslag gecofinancierd over „Speciaal onderwijs in Europa”, dat in samenwerking met Eurydice (Net voor uitwisseling van informatie over onderwijs in de Europese Gemeenschap) door het Agentschap is opgesteld en gepubliceerd. De elektronische versie hiervan is reeds in het Frans en Engels beschikbaar op de website van het Agentschap op het volgende adres: (www.european-agency.org). De studie, die 26 Europese landen bestrijkt, wordt op het ogenblik in elf andere talen vertaald.

Bestudeerd zijn de huidige praktijken in Europa op vijf kerngebieden:

— integratief onderwijsbeleid en integratieve onderwijspraktijken;

— financiering van speciaal onderwijs;

— leraren en speciaal onderwijs;

— informatie- en communicatietechnologie in het speciaal onderwijs;

— en vroegtijdig ingrijpen.

De Commissie is voornemens de ontwikkelingen op het gebied van het speciaal onderwijs regelmatig te blijven volgen.

(1) PB C 140 E van 13.6.2002, blz. 589.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/13

(2004/C 84 E/0013)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1974/03

van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE) aan de Commissie

(5 juni 2003)

Betreft: Rehabilitatie van de slachtoffers van de aardbevingen in Attica

In de regio's in Attica die in 1999 door aardbevingen werden getroffen, doen er zich ernstige sociale problemen voor, met name op het gebied van huisvesting en werkloosheid. Het nationale actieplan voor sociale integratie voorzag in acties voor alternatieve opleiding ter bevordering van de werkgelegenheid van slachtoffers die reeds werkloos waren of hun baan hebben verloren ten gevolge van schade na de aardbevingen van 1999. Bovendien hadden werkloze slachtoffers van de aardbevingen recht op hogere uitkeringen bij deelname aan het programma voor nieuwe banen.

Kan de Commissie mededelen in welke mate deze programma's zijn uitgevoerd en welke de resultaten van de acties zijn? Weet de Commissie hoeveel personen die een opleiding hebben gevolgd, vervolgens een baan hebben gevonden? Acht zij het beleid van de Griekse overheid bevredigend?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(4 juli 2003)

Om de twee jaar wordt in het kader van de open coördinatiemethode door elke lidstaat een nationaal actieplan voor sociale integratie opgesteld. Het is bedoeld om alle acties die ten doel hebben sociale uitsluiting tot een minimum te beperken en de integratie van kansarmen te bevorderen, in een algemene strategie onder te brengen.

Daarom is dit actieplan geen programma in de zin van de Structuurfondsen en wordt het ook niet door de Unie gecofinancierd, hoewel sommige acties daaruit wel gecofinancierd kunnen worden als zij opgenomen zijn in een programma van het lopende communautair bestek (CB).

De acties inzake beroepsopleiding en inzetbaarheidssteun voor de slachtoffers van de aardbeving van 1999 in Athene, die werden gecofinancierd door het Europees Sociaal Fonds (ESF), waren opgenomen in het programma „Sociale uitsluiting” van het tweede communautair bestek (CB II) 1994-1999. Dit programma is afgesloten met een bestedingsgraad van 97,77 %.

Een evaluatie achteraf is gaande. Die zal uitwijzen of de doelstellingen bereikt zijn en in hoeverre de gefinancierde acties effect hebben gesorteerd.

Zodra de resultaten van deze evaluatie beschikbaar zijn, zal de Commissie deze aan de geachte afgevaardigde doen toekomen.
2.

Waarom heeft de in vraag 1 bedoelde beslissing ertoe geleid dat uit de 20 voorgestelde projecten niet de verbetering van de 12 beste Roma Cultuur- en Informatiecentra werd geselecteerd maar een centrum in Sofia, een centrum in Siiven en twee centra in de kustplaats Varna, waarbij met name de urgentie van die laatste keuze verbazing opriep en de teleurstelling vooral in 's lands tweede stad Plovdiv met een grote Roma-bevolking ernstig was?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/331

(2004/C 78 E/0349)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3885/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft: Alcatel Italië: controle op het gebruik van subsidies van de Europese Unie

De multinationale onderneming Alcatel is vandaag de dag, gemeten naar omzet, geografische aanwezigheid en aantal werknemers één van de grootste producenten ter wereld van telecommunicatie-apparatuur voor openbaar en privé gebruik. Ook in Europa is ze sterk verankerd, want ze is in bijna alle lidstaten van de Europese Unie aanwezig. Nu heeft Alcatel Italië de laatste maanden verklaard dat het zijn vestigingen in ons land wil sluiten. De maatschappij heeft wel gebruik kunnen maken van de structuurfondsen om de werkgelegenheid en productiviteit te verhogen, maar niet duidelijk is of die fondsen gebruikt zijn om investeringen te verrichten in de Europese Unie, of dat ze gebruikt zijn voor investeringen in de zogenaamde opkomende landen, zoals China, of in ieder geval buiten de Europese Unie.

Kan de Commissie daarom de volgende vragen beantwoorden:

1. In hoeveel landen van de Europese Unie heeft Alcatel subsidies gekregen?

2. Welke andere vestigingen in de Europese Unie worden met sluiting bedreigd?

3. Met welke methoden kan er nagegaan worden of de subsidies die Alcatel verleend zijn, daadwerkelijk in de Europese Unie gebruikt zijn, en niet in landen buiten de Europese Unie?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 januari 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 70/256

(2004/C 70 E/277)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3324/03

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft: Toelating van het gevaarlijke gewasbeschermingsmiddel paraquat

Naar verwachting staat de Commissie binnenkort toe dat het gevaarlijke gewasbeschermingsmiddel paraquat wordt opgenomen op de positieve EU-lijst van goedgekeurde stoffen. In Denemarken is het sinds 1994 verboden dit gewasbeschermingsmiddel op de markt te brengen en in te voeren. Toelating op EU-niveau kan ertoe leiden dat de lidstaten in mindere mate voorschriften kunnen handhaven ter bescherming van milieu en consumenten; Denemarken kan bij voorbeeld worden gedwongen toe te staan dat voedingsmiddelen worden ingevoerd die residuen bevatten van deze giftige stof, die dodelijk wordt geacht voor zoogdieren en vogels.

Kan de Commissie mededelen uit welke overwegingen deze stof thans wordt goedgekeurd en welke wetenschappelijke gegevens haar bekend zijn inzake de gevaarlijke eigenschappen van paraquat en beschikbare vervangingsmiddelen? Op welke wijze kunnen Denemarken en andere lidstaten strengere beperkingen voor paraquat handhaven of vaststellen, zodat consumenten, dieren en milieu tegen de stof kunnen worden beschermd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 november 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-3093/03 van de heer Ettl (1).

(1) PB C 65 E van 13.3.2004, blz. 266.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 70/67

(2004/C 70 E/070)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1930/03

van Lennart Sacrédeus (PPE-DE) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft: Volksverhuizingen in de olierijke gebieden van Sudan

De bloedige burgeroorlog in Sudan heeft twee miljoen slachtoffers geëist. Vier miljoen mensen zijn huis en haard ontvlucht. De European Coalition on Oil in Sudan, de ECOS, een netwerk van 70 Europese organisaties op overwegend christelijke en kerkelijke grondslag, wijst erop dat tienduizenden Sudanezen zijn gedwongen te vluchten uit Reweng County in het westelijke Boven-Nijlgebied als gevolg van conflicten rondom de oliewinning en met medeweten van oliemaatschappijen. Een groot deel van de inkomsten die de olie in Sudan oplevert, wordt voor militaire doeleinden uitgegeven. Slechts 2 % van de begroting van Sudan gaat naar de gezondheidszorg, terwijl 48 % wordt besteed aan het militaire apparaat en de politie, bijvoorbeeld aan de aankoop van Russische jachtvliegtuigen van het type Mig 29, Mi 24-aanvalshelicopters en Τ 72-tanks.

Welke maatregelen neemt de Europese Unie via de Commissie om invloed op de Sudanese regering en de oliemaatschappijen uit te oefenen opdat er een einde komt aan deze bewuste volksverhuizing uit de olierijke delen van het land? Wat doet de EU om landen ertoe te bewegen af te zien van de verkoop van geavanceerd technologisch oorlogsmaterieel aan de strijdende partijen in Sudan?

Antwoord van de heer Nielson Namens de Commissie

(17 juli 2003)

De Unie heeft zich altijd bekommerd om de situatie van intern ontheemden in de diverse gebieden waar burgeroorlogen plaatsvinden, en dan met name de gebieden waar olie wordt gewonnen. Deze kwestie werd in december 2002 in Khartoem ter sprake gebracht tijdens de politieke dialoog tussen de Unie en Sudan.

De ondertekening door de partijen van de twee memoranda van overeenstemming in het kader van de vredesonderhandelingen van de Intergouvernementele Autoriteit voor Ontwikkeling (IGAD), die betrekking hebben op beëindiging van de vijandelijkheden en bescherming van burgers vormen een belangrijke stap voorwaarts. Volgens informatie van de Commissie keren de interne ontheemden terug naar hun gebieden van herkomst.

De Commissie heeft geen bevoegdheden met betrekking tot het gedrag van oliemaatschappijen, met name maatschappijen die actief zijn in het zuiden van Sudan, aangezien deze buiten de Unie gevestigd zijn (China, Maleisië, India, enz). De enige Europese maatschappij ter plaatse, Lundin, heeft de afgelopen 18 maanden haar activiteiten gestaakt.

Wat betreft de wapenhandel past de Unie de Resolutie van de Verenigde Naties die de handel van wapens aan Sudan verbiedt, volledig toe. De Commissie is er echter van op de hoogte dat beide partijen wapens kopen in landen buiten de Unie.
3.

Kan de Raad bevestigen dat reeds in 1993 andere toevoegingen zijn overwogen die geen betrekking hebben op het verleden, maar op heden en toekomst, zoals Noord-Macedonië, Nova-Macedonië, Vardar-Macedonië of Slavo-Macedonië? Is die laatste naam uitsluitend afgevallen, omdat dit eenzijdige accent op één grote bevolkingsgroep bezwaren oproept bij de overwegend niet-Slavische bevolking in het noorden en westen?
1.

Op basis van de in de schriftelijke vraag verstrekte informatie kan de Commissie niet nagaan waarvoor de deelstaat Nedersaksen 1,9 miljoen euro heeft betaald en of deze betaling een voordeel vormt voor de staalfabriek Georgsmarienhütte. In dit stadium is het derhalve onmogelijk te beoordelen of deze betaling in overeenstemming is met de EU-voorschriften. De Commissie zal Duitsland om informatie vragen in verband met de kavelruil en de betaling van 1,9 miljoen euro door de deelstaat Nedersaksen.