ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1066/98

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(6 april 1998)

Betreft: Richtlijn 96/29 - Euratom

Kan de Commissie, gezien de bezorgdheid van mijn kiezers, meedelen welk advies zij heeft gekregen over de toegenomen risico's als gevolg van een versoepeling van de grenswaarden van radioactief besmet afval? Welke instantie is voor een dergelijk advies verantwoordelijk geweest?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(12 mei 1998)

Nieuwe basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren zijn in Richtlijn 96/29/Euratom(1) neergelegd en moeten uiterlijk in mei 2000 in nationale wetgeving worden omgezet. Met ingang van deze datum zullen eerdere richtlijnen, in het bijzonder Richtlijn 80/836/Euratom van de Raad van 15 juli 1980 houdende wijziging van de richtlijnen tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren(2) en Richtlijn 84/467/Euratom van de Raad van 3 september 1984 tot wijziging van Richtlijn 80/836/Euratom met betrekking tot de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren(3), worden ingetrokken. De nieuwe richtlijn verscherpt aanzienlijk de eisen voor de melding en de voorafgaande vergunning van handelingen, met name wat betreft de verwijdering, recycling of het hergebruik van materialen die radioactieve stoffen bevatten die van handelingen waarvoor deze eisen gelden, afkomstig zijn.

Het door de Commissie voorgestelde ontwerpvoorstel voor een herziening van de basisveiligheidsnormen(4) was hoofdzakelijk gebaseerd op het advies van een groep experts, aangewezen door het Wetenschappelijk en Technisch Comité van de Commissie uit een groep wetenschappelijke deskundigen krachtens artikel 31 van het Euratom-Verdrag.

In latere voorstellen zijn de adviezen van het Economisch en Sociaal Comité van 25 februari 1993 en van het Parlement van 20 april 1994 in aanmerking genomen, waarna de definitieve tekst op 13 mei 1996 door de Raad(5) is aangenomen.

(1) PB L 159 van 29.6.1996.

(2) PB L 246 van 17.9.1980.

(3) PB L 265 van 5.10.1984.

(4) SEC(92) 1322 def.

(5) PB L 159 van 29.6.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0919/98

van Carlo Secchi (PPE) aan de Commissie

(12 maart 1998)

Betreft: Klacht 97/4230/SG(97)A/4867 en de daaropvolgende ingebrekestelling van de Italiaanse staat wegens schending van de richtlijn inzake overheidsopdrachten in het geval van de firma Infomont van Borgotaro

In de lokale pers is het bericht verschenen dat de Italiaanse staat in gebreke is gesteld wegens het geval van de firma Infomont van Borgotaro, die blijkbaar een opdracht voor dienstverlening heeft toegewezen zonder de procedures na te leven die vastgesteld zijn in richtlijn 92/50(1).

1. Welke zijn de voornaamste elementen van de inbreukprocedure in het licht van het verrichte onderzoek?

2. Welk gevolg heeft de Italiaanse staat gegeven aan het verzoek van de Commissie?

3. Welke initiatieven denkt de Commissie te nemen om in dit specifieke geval te zorgen voor toepassing van de desbetreffende communautaire richtlijn?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(6 mei 1998)

In het door het geachte parlementslid bedoelde geval heeft de Commissie overeenkomstig artikel 169 van het EG-Verdrag Italië verzocht haar in kennis te stellen van zijn opmerkingen over bepaalde onder haar aandacht gebrachte aspecten van de gunning, door de comunita montana Valli des Tara e del Ceno, van taken op het gebied van de uitwerking en uitvoering van een project betreffende het plaatselijke belastingstelsel. In verband met het vertrouwelijke karakter van het lopende onderzoek kan de Commissie niet meedelen welke aspecten zij aan de orde heeft gesteld.

De Commissie heeft de opmerkingen van de Italiaanse autoriteiten nog niet ontvangen. Daarom kan zij vooralsnog niet aangeven tot welke maatregelen zij zich eventueel genoodzaakt zal zien.

(1) PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1249/98

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Kosten van vleeskeuring ten laste van boeren

Kan de Commissie mededelen of wordt overwogen het stelsel van kosten van vleeskeuring te standaardiseren zodat in alle lidstaten de regering opkomt voor de kosten, of blijft het stelsel van land tot land verschillend?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(27 mei 1998)

In de Gemeenschap gelden regels voor de financiering van de kosten in verband met keuringen en inspecties van vlees. In dit verband moet worden verwezen naar Richtlijn 85/73/EEG van de Raad inzake de financiering van de keuringen en veterinaire controles zoals bedoeld in de Richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG, 90/675/EEG en 91/496/EEG(1), en met name naar bijlage A, hoofdstuk I, betreffende de retributies die van toepassing zijn op vlees dat onder de Richtlijnen 64/433/EEG, 71/118/EEG, 91/495/EEG en 92/45/EEG valt.

De geldende regeling voorziet in het algemeen in een forfaitaire retributie met mogelijkheid tot het toepassen van toeslagen of kortingen in verband met specifieke kosten.

(1) PB L 162 van 1.7.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1333/98

van Lucio Manisco (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 april 1998)

Betreft: Onderhandelingen van de Commissie over de wet-Helms-Burton

Uit het antwoord van Commissaris Brittan op mijn vorige vraag (H-0108/98)(1) blijkt niet of de Commissie nu al dan niet heeft besloten binnen de gestelde termijn een klacht in te dienen bij het WTO-panel wegens schendingen van het internationale recht door de Amerikaanse wet-Helms-Burton.

Vindt Commissaris Brittan het niet opportuun, gezien het ernstig nadeel dat het Europese bedrijfsleven ondervindt van deze wet, die de facto als niet de jure volledig van kracht is, dat via het indienen van een klacht bij het WTO-panel onmiddellijk een eind wordt gemaakt aan dit vertragingsmaneuver dat uiteindelijk de extraterritorialiteit van de VS-wetgeving bekrachtigt?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie

(18 mei 1998)

De Gemeenschap en de Verenigde Staten zijn momenteel druk aan het discussiëren en onderhandelingen aan het voeren om een oplossing te vinden voor de moeilijkheden omtrent de wet Helms-Burton en de wet inzake sancties tegen Iran en Libië (ILSA) zoals uiteengezet in de regeling van 11 april 1997.

In het kader van deze regeling stemde de Gemeenschap ermee in haar WTO-zaak tegen de wet Helms-Burton voor 12 maanden op te schorten als de Verenigde Staten zich ertoe verbinden de bepalingen van titel III van de wet Helms-Burton verder tendele niet toe te passen en af te zien van titel IV van de wet Helms-Burton en bepalingen van de ILSA(2).

Wanneer in het kader van deze regeling echter geen oplossing wordt gevonden, blijft het recht behouden om de procedure van de WTO-zaak te heropenen. De Raad besliste in april 1997 dat, indien maatregelen worden genomen tegen ondernemingen uit de Gemeenschap of wanneer de in de regeling vermelde niet worden toegekend, de Commissie de WTO zal verzoeken de procedure te heropenen of het panel, dat dan de normale procedure zal volgen, opnieuw in te schakelen. Deze mogelijkheid betreft ook de situatie na het verstrijken van de opschorting van het WTO-panel.

(1) Handelingen van het Europees Parlement nr. 4 (februari 1998).

(2) Iran and Libya Sanctions Act.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1188/98

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Studie over de regionale spoorwegverbindingen in het noordwesten

Heeft de Commissie een exemplaar van de studie over de spoorwegverbindingen in het noordwesten ontvangen? Is het haar bekend dat die studie zonder raadpleging van de bevoegde regionale autoriteiten tot stand gekomen is? Weet ze dat veel van die autoriteiten de technische evaluaties en ook de prijs- en kostenramingen niet zeer betrouwbaar vinden? Aanvaardt de Commissie dat het verkeerd zou zijn om aan de hand van de studie ook maar enige beleidsmaatregel te treffen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(10 juni 1998)

De Commissie heeft inderdaad een exemplaar van deze studie van het North West Partnership ontvangen.

De Commissie in nog niet in kennis gesteld van het standpunt van de lokale autoriteiten, al heeft zij begrepen dat in het stuurcomité voor de studie ook vertegenwoordigers van diverse lokale overheden en regionale instanties waren opgenomen.

Ofschoon de studie hoofdzakelijk betrekking heeft op zaken die onder nationale en lokale bevoegdheden vallen, zal de Commissie er toch aandacht aan schenken ten einde na te gaan of zij eventueel consequenties op communautair niveau heeft. Mocht het geachte parlementslid of de door hem bedoelde lokale autoriteiten bovendien een reactie op deze studie willen geven, dan zal de Commissie hier met belangstelling kennis van nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1703/98

van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Commissie

(29 mei 1998)

Betreft: Vernieuwing van het communautaire autopark

De communautaire statistieken tonen aan dat een alarmerend groot aantal personenauto's -gemiddeld meer dan 25 % van het totaal van de nationale autoparken- meer dan tien jaar geleden is ingeschreven.

Rekening houdend met de legitieme belangen van de communautaire auto-industrie, maar ook met een aantal andere factoren, zoals de veiligheid op de weg en de kwaliteit van het leven, lijkt het wenselijk te streven naar een beperking van dit percentage, dat in Griekenland 50,62 %, in Finland 44,15 % en in Spanje 36,29 % bedraagt.

Is de Commissie niet van oordeel dat in het kader van een specifiek programma moet worden voorzien in nieuwe acties teneinde de aankoop van nieuwe auto's aan te moedigen, hetgeen zou leiden tot een verlaging van het percentage meer dan tien jaar oude, versleten auto's, grotere veiligheid op de wegen en, in het algemeen, een verbetering van de kwaliteit van het leven van de communautaire burgers?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(24 juni 1998)

De Commissie is niet van plan specifieke maatregelen voor te stellen voor een systematische vermindering van het aantal oude voertuigen in het verkeer. De Commissie zou de aandacht van het geachte parlementslid willen vestigen op Richtlijn 96/96/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens(1), die voorziet in een regelmatige controle van motorvoertuigen, die wat hun remmen, banden, lichten en emissies betreft aan een aantal minimumeisen op veiligheids- en milieugebied moeten voldoen.

Deze richtlijn schrijft periodieke technische controle van alle voertuigen, ook oude auto's, voor, en bevordert daardoor in aanzienlijke mate de verkeersveiligheid.

(1) PB L 46 van 17.2.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1021/98

van Angela Billingham (PSE) aan de Commissie

(26 maart 1998)

Betreft: Erkenning van diploma's

De Griekse autoriteiten weigeren de diploma's te erkennen of te registreren die een Brits onderdaan heeft ontvangen van de International Therapy Examination Council in Groot-Brittannië. Hoewel deze diploma's en getuigschriften haar het recht verlenen zich in Groot-Brittannië te vestigen als zelfstandig schoonheidsspecialiste, weigeren de Griekse autoriteiten deze te erkennen.

Kan de Europese Commissie onderzoeken of dit strijdig is met de vrijheid van dienstverlening, een van de basisbeginselen van de Interne Markt?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(8 mei 1998)

Wat de schoonheidsspecialistes betreft, moet verwezen worden naar Richtlijn 75/368/EEG van de Raad van 16 juni 1975 houdende maatregelen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en het vrij verrichten van diensten voor diverse werkzaamheden en houdende met name overgangsmaatregelen voor deze werkzaamheden(1). In deze richtlijn is bepaald dat, wanneer een lidstaat voor de toegang tot of de uitoefening van een van de in de richtlijn genoemde werkzaamheden voorwaarden inzake het bezit van algemene, handels- of vakkennis- en bekwaamheid stelt, hij als voldoende bewijs van die kennis en die bekwaamheid de daadwerkelijke uitoefening van de werkzaamheid in een andere lidstaat gedurende minstens drie jaar aanvaardt.

De verplichting tot erkenning van diploma's vloeit rechtstreeks uit de desbetreffende artikelen van het EG-Verdrag voort. Het Hof van Justitie heeft er in de arresten "Heylens" (zaak 222/86 van 15.10.1987) en "Vlassopoulou" (zaak C-340/89 van 7.5.1991) op gewezen dat het gastland niet kan weigeren de door een EU-onderdaan in een andere lidstaat verworven kennis en kwalificaties in aanmerking te nemen, zonder aan een verplichting te verzaken die haar oorsprong vindt in het EG-Verdrag zelf, en meer in het bijzonder in de artikelen 5, 48, 52 en 59 ervan. Het gastland moet derhalve een procedure vaststellen waardoor het mogelijk wordt de door de belanghebbende in een andere lidstaat verworven kwalificaties te vergelijken met die welke in het gastland vereist zijn. Deze procedure moet ook garanderen dat, bij gelijkwaardigheid van de in een andere lidstaat door de belanghebbende verworven kwalificaties, het gastland het buitenlandse diploma waaruit deze kwalificaties blijken, zonder meer erkent. Wanneer na afloop van dit onderzoek blijkt dat de voor de uitoefening van het betrokken beroep noodzakelijk geachte kwalificaties ontbreken, heeft het gastland het recht van de belanghebbende het bewijs te eisen dat deze de ontbrekende kennis en kwalificaties intussen verworven heeft, maar het moet daarbij wel het gedeelte van de opleiding erkennen dat gelijkwaardig bevonden is. Na een objectieve vaststelling van de leemten moet het gastland de betrokkene ook in de gelegenheid stellen deze door een aanvullende opleiding weg te werken.

De Commissie is ertoe bereid de bijzondere gevallen te onderzoeken die het geachte parlementslid haar ter kennis brengt.

(1) PB L 167 van 30.6.1975.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0716/98

van Amedeo Amadeo (NI) en Salvatore Tatarella (NI) aan de Commissie

(18 maart 1998)

Betreft: Overzicht van beleid en maatregelen op energiegebied

Kan de Commissie, naar aanleiding van haar Mededeling "Overzicht van beleid en maatregelen op energiegebied" (COM(97) 0167 def.),

overwegende dat, zolang als de Europese Unie in het Verdrag niet over een titel over energie beschikt, het gevaar bestaat dat het gemeenschappelijke energiebeleid op grond van vele andere communautaire beleidsvormen wordt gebaseerd, een op communautair niveau samenhangend en gecoördineerd gemeenschappelijk energiebeleid uitwerken dat zich baseert op de samenwerking tussen de nationale energiebeleidsbepalers, onverminderd de respectieve autonomieën bij de keuze van de primaire energiebronnen?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(16 april 1998)

In haar mededeling van april 1997 "Overzicht van beleid en maatregelen op energiebeleid"(1) heeft de Commissie getracht een volledig overzicht van de communautaire maatregelen op energiegebied te geven. Het betreft zowel maatregelen die in samenwerking met de lidstaten worden genomen als maatregelen die op communautair niveau worden genomen, hetzij in het kader van het eigenlijke energiebeleid, hetzij in andere beleidssectoren. In deze mededeling, die de eerste stap vormt naar een geïntegreerde benadering om beter in te spelen op de strategische uitdagingen waarvoor de Gemeenschap zich in de energiesector gesteld ziet, werd onderstreept dat de doeltreffendheid van de communautaire maatregelen kon worden vergemakkelijkt en verhoogd door in het EG-Verdrag een specifiek wettelijk kader op te nemen, rekening houdend met alle prioriteiten van het energiebeleid.

Aangezien er op de intergouvernementele conferentie van 1997 geen maatregelen van dergelijke aard zijn vastgesteld, heeft de Commissie een geïntegreerde benadering voorgesteld door de invoering van een meerjarig kaderprogramma in de energiesector(2) teneinde de verschillende communautaire maatregelen op energiegebied te concentreren en de doeltreffendheid en samenhang ervan ten aanzien van de drie prioritaire doelstellingen te garanderen. Dat zijn de continuïteit van de voorziening, het concurrentievermogen en de milieubescherming. Bovendien zal de samenhang tussen de energiecomponenten van verschillende communautaire beleidstakken, zoals onderzoek, externe betrekkingen of structuurbeleid, worden vergemakkelijkt door binnen de Commissie een netwerk van de betrokken directeurs-generaal op te zetten.

(1) COM(97) 167 def.

(2) COM(97) 550 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1780/98

van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie

(11 juni 1998)

Betreft: Turkse belemmeringen voor de verkiezing van de Armeense patriarch in Istanbul

Na het overlijden van patriarch Karekin aan het begin van dit jaar was 17 mei 1998 vastgesteld als datum voor de verkiezing van de nieuwe Armeense patriarch in Istanbul. De Turkse autoriteiten hebben deze verkiezing evenwel verboden en haar voor onbepaalde tijd uitgesteld.

Deze actie is in strijd zowel met de bepalingen van het Handvest van de VN als met het Verdrag van Lausanne, dat door Turkije is ondertekend en waarin bepalingen voorkomen over de niet-inmenging van de Turkse autoriteiten in de werkzaamheden van de Armeense Kerk, alsmede over de bescherming van alle christelijke minderheden op Turks grondgebied. Van iets dergelijks is uiteraard nooit sprake geweest, integendeel, van officiële Turkse zijde is stelselmatig gestreefd naar het verminderen van het aantal bedienaren van alle christenen (Grieken, Armeniërs en anderen) die weigeren het grondgebied waarop hun voorvaderen geleefd hebben, te verlaten.

Kan de Commissie meedelen wat haar officiële standpunt is en hoe zij denkt te reageren in deze kwestie, die overduidelijk (voor de zoveelste maal) een inbreuk vormt op de godsdienstige rechten van de christelijke minderheden in Turkije, een land dat met aandrang vraagt in de EU te worden opgenomen, maar tegelijkertijd handelwijzen blijft huldigen die door landen met totalitaire regimes worden gehanteerd?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie

(16 juli 1998)

In verband met de betrekkingen tussen de Unie en Turkije hecht de Commissie bijzonder belang aan de verbetering van de mensenrechtensituatie en de voortzetting van het democratiseringsproces in Turkije.

Tijdens de Europese Raad van Luxemburg in december 1997 heeft de Europese Unie er nogmaals op gewezen dat de versterking van de banden van Turkije met de Unie ook afhankelijk is van de voortzetting van de politieke en economische hervormingen die deze staat heeft aangevangen, met name wat betreft de aanpassing van de normen en praktijken op het gebied van de mensenrechten aan die van de Unie. De Raad heeft daaraan toegevoegd dat versterking van de banden ook afhangt van respect en bescherming van minderheden. Dit is natuurlijk ook van toepassing op de Armeense minderheid, waarvoor de verkiezing van de patriarch een belangrijk organisatorisch element is.

Ondanks het besluit van Ankara om de politieke dialoog met de Unie volledig op te schorten, blijft de Commissie voornemens haar Turkse gesprekspartners het standpunt van de Unie over deze kwesties te blijven meedelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1093/98

van Susan Waddington (PSE) aan de Commissie

(7 april 1998)

Betreft: Het aspect van de gelijke kansen en de interne elektriciteits- en gasmarkt

De Raad van Ministers heeft de richtlijn inzake de interne markt voor elektriciteit alsmede een gemeenschappelijk standpunt over de ontwerprichtlijn inzake de interne gasmarkt aangenomen. Er bestaat bezorgdheid dat de interne markt negatieve gevolgen zal hebben voor de werkgelegenheid in deze sectoren.

Gegevens van Eurostat en uit het verslag van de Commissie over de werkgelegenheid in Europa 1997, de Britse "Public Services Privatisation Research Unit" en de Europese Federatie van vakbonden van overheidsambtenaren tonen alle aan dat er gemiddeld een daling van de werkgelegenheid in deze sectoren tussen 1990 en 1996 van 3 à 4 % per jaar heeft plaatsgevonden. "Cambridge Econometrics" voorspelt een verlies van 250.000 banen op middellange termijn. Van deze daling van de werkgelegenheid zijn vrouwen in heviger mate de dupe. Het aantal vrouwen dat in de sector werkzaam was, daalde van 19,6 % in 1993 tot 18,6 % in 1995 (Eurostat).

Heeft de Commissie onderzocht wat de invloed van de interne elektriciteits- en gasmarkt op de werkgelegenheid, met name van vrouwen, in de betrokken sectoren zal zijn? Heeft zij zich een oordeel gevormd over de gevolgen van deze interne markt op basis van haar eigen beleid, zoals geformuleerd in Integratie van de gelijke kansen voor vrouwen en mannen in alle communautaire beleidsvormen en acties (COM(96) 0067 def. van 21.2.1996)? En hoe denkt de Commissie het hoofd te bieden aan deze negatieve gevolgen voor vrouwen en is zij voornemens hierover in overleg te treden met de desbetreffende sociale partners?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(5 juni 1998)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-341/98 van mevrouw van Dijk(1).

(1) Zie blz. 10.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 711/98 van de leden Amedeo AMADEO , Salvatore TATARELLA aan de Commissie. Levensmiddelenrecht - Gezondheid van de consument



Publicatieblad Nr. C 386 van 11/12/1998 blz. 0034



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0711/98 van Amedeo Amadeo (NI) en Salvatore Tatarella (NI) aan de Commissie (18 maart 1998) Betreft: Levensmiddelenrecht - Gezondheid van de consument Kan de Commissie, naar aanleiding van haar Groenboek "De algemene beginselen van het levensmiddelenrecht in de Europese Unie" en haar Mededeling "Gezondheid van de consument en voedselveiligheid" (COM(97) 0176 def. en COM(97) 0183 def.), ervoor zorgen dat alleen louter technische kwesties onder de comitologieprocedure vallen, terwijl voor de fundamentele kwesties een politiek besluit vereist blijft?