SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0569/99

van Nelly Maes (ARE) aan de Commissie

(12 maart 1999)

Betreft: Centrum voor industriële ontwikkeling ACS-EU

Het Centrum voor industriële ontwikkeling (Centre de Développement Industriel-CDI), gevestigd te Brussel is verwikkeld in een rechtszaak voor de Rechtbank van Eerste Aanleg te Brussel. Kan de Commissie volgende feiten uit het dossier bevestigen?

1. Het oprichten van een parallelle structuur onder de naam Centre de Développement des Entreprises (CDE), met grote onduidelijkheid over het voortbestaan van afspraken aangegaan door het CDI.

2. Publicatie van een nieuw organigram op de website van de Commissie alvorens enige beslissing was genomen over de opheffing van het CDI.

3. De directeur van het CDE zou zijn benoemd zonder dossier van kandidaatstelling en zonder bekendmaking van vacante post.

4. De tijdelijke directeur van het CDI, de heer Mbayi, werd samen met zijn familie (vier kinderen waarvan twee met de Belgische nationaliteit) op straat gezet en heeft gedurende drie jaar geen vergoeding ontvangen.

Klopt de bewering dat Commissaris Pinheiro in maart 1998 een waarschuwing heeft gekregen van SFIE, de vakbond van Europese en internationale ambtenaren inzake deze laatste bedenking, en is de Commissie als college daarvan op de hoogte?

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen c.q. zal zij ondernemen om de mogelijke discreditering van de Europese Instellingen voor de Brusselse rechtbank van Eerste Aanleg te voorkomen?

Kan de Commissie mij tenslotte meedelen hoe groot de dotatie is die het CDE ACP-EU ontvangt van het Europees Ontwikkelingsfonds, en dit vanaf 1995?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie

(8 april 1999)

De rechterlijke uitspraak waarop het geachte parlementslid doelt is niet aan de Commissie medegedeeld. De uitspraak is kennelijk gedaan in een zaak tussen het Centrum voor Industriële Ontwikkeling (CIO) en een voormalige werknemer van het CIO. De Commissie wijst erop dat op geschillen tussen het CIO en zijn werknemers de procedures van Besluit 1/92 van de ACS-EG-Raad van Ministers van toepassing is. In dat besluit zijn de juridische voorschriften voor dergelijke gevallen vervat. De Raad van Bestuur van het CIO, waarin de Commissie slechts waarnemer is, heeft bij dergelijke geschillen geen directe verantwoordelijkheid, maar wordt wel van de ontwikkelingen op de hoogte gehouden door de directie van het CIO, die het centrum in dit soort gevallen vertegenwoordigt.

Naar aanleiding van de andere kwesties waarover het geachte parlementslid om uitleg verzoekt, vestigt de Commissie de aandacht op onderstaande punten.

1. De Raad heeft de Commissie in juni 1998 gemachtigd om met de ACS-landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS) te onderhandelen over een overeenkomst ter vervanging van de Overeenkomst van Lomé. De Raad wees er daarbij op dat het effect van de activiteiten van het CIO moet worden versterkt. Daartoe moet het centrum meer bevoegdheden krijgen en worden omgevormd tot een Centrum voor de Ontwikkeling van het Bedrijfsleven (COB). Dit µCOB' is dus geen parallelle structuur, maar de naam die het centrum krijgt in het kader van de samenwerkingsovereenkomst die het vervolg is op de Overeenkomst van Lomé, indien de EG met de ACS-landen tot een akkoord komt.

2. Het CIO is geen communautaire instelling, maar een instelling volgens internationaal recht, onafhankelijk van de Commissie, waaraan België diplomatieke immuniteit heeft toegekend. Over de structuur van het centrum wordt niet beslist door de Commissie, maar door de Raad van Bestuur, waarin de lidstaten en de ACS-landen volledige beslissingsbevoegdheid hebben. De informatiepagina's van het CIO bevinden zich bovendien niet op de website van de Commissie.

3. Over de wijze waarop het CIO wordt omgevormd tot het COB wordt in gezamenlijk overleg besloten door de Europese partijen en de ACS-landen in het kader van een te sluiten overeenkomst ter vervanging van de Overeenkomst van Lomé.

4. De persoon die het geachte parlementslid noemt is een voormalige werknemer van het CIO, die reeds geruime tijd in een arbitrageprocedure tegen het centrum is verwikkeld. Juridisch kan deze persoon niet als tijdelijk directeur van het CIO worden beschouwd. De bevoegdheid om de directie van het centrum te benoemen, en derhalve ook de bevoegdheid om deze te ontslaan, berust uitsluitend bij de ACS-EG-Raad van Ministers. Deze heeft de huidige directeur en adjunct-directeur van het CIO in 1995 benoemd voor de periode tot aan de vervaldatum van de Overeenkomst van Lomé. In tegenstelling tot wat de voormalige medewerker verklaart, heeft de Raad van Ministers niets besloten over ontslag van de directie van het centrum.

De Commissie heeft deze zelfde uitleg reeds een aantal malen verstrekt in haar correspondentie met de vertegenwoordigers van de partijen bij het geschil en met externe organisaties die haar in verband met deze kwestie hebben benaderd.

Het CIO wordt gefinancierd door het Europees Ontwikkelingsfonds, voor een bedrag van 72,7 miljoen [fmxeuro] voor de periode die overeenstemt met het tweede financieel protocol bij de Overeenkomst van Lomé (1995-2000).