ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/264

(2004/C 65 E/278)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3047/03

van Elspeth Attwooll (ELDR), Heinz Kindermann (PSE), John McCartin (PPE-DE) en Willi Görlach (PSE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft: Recreatievisserij en toerismestatistieken

Zoals de Commissie en de Raad allicht weten, is een verbetering van de gemeenschappelijke gegevensbank met toerismestatistieken noodzakelijk. Een gemeenschappelijk kennisplatform is een eerste vereiste voor vergelijkend onderzoek, voor de uitwisseling van standpunten, voor studie en voor het aanpakken van strategische problemen in de toeristische sector. Ook moeten statistisch geldige en vergelijkbare gegevens betreffende toerisme worden ontwikkeld. Als gemeenschappelijke doelstelling moet de tenuitvoerlegging van nationale satellietrekeningen inzake toerisme (TSA) in de lidstaten worden gezien. De recreatievisserij (hengelsporttoerisme) is een belangrijk onderdeel van de Europese toeristische sector.

Is de Commissie bereid te verzekeren dat de gegevens betreffende recreatievisserij worden vergaard en afzonderlijk worden vermeld binnen het algemene kader van toerismestatistieken?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(18 november 2003)

De Commissie vestigt de aandacht op het nut van de bestaande statistiekwetgeving (Richtlijn 95/57/EG) (1) voor de opstelling van internationaal vergelijkbare statistieken op het gebied van toerisme. De tenuitvoerlegging van deze richtlijn in de lidstaten heeft geleid tot een constante stroom van waardevolle en vergelijkbare gegevens op toeristisch gebied. Deze gegevens worden regelmatig door de Commissie gepubliceerd. De toetredende landen hebben grote vorderingen op dit vlak geboekt zodat zij bij toetreding tot de Unie op 1 mei 2004 informatie zullen leveren die op hetzelfde niveau ligt als die van de huidige lidstaten.

In bovengenoemde richtlijn wordt al gevraagd de gegevens in een groot aantal categorieën in te delen, onder meer naar nationaliteit, verblijfsduur of belangrijkste middel van vervoer. Er wordt niet gevraagd om een indeling naar het type vakanties. Hierdoor kunnen visvakanties (of een ander type vakantie) niet afzonderlijk in de toerismestatistieken worden vermeld. Om de responslast in te dammen, is besloten geen extra categorieën in te voeren.

(1) Richtlijn 95/57/EG van de Raad van 23 november 1995 betreffende de verzameling van statistische informatie op het gebied van het toerisme, PB L 291 van 6.12.1995.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/125

(2004/C 65 E/139)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2282/03

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Commissie

(9 juli 2003)

Betreft: Vangstmogelijkheden

Kan de Commissie gegevens verstrekken over de omvang van de door Britse vissers binnen en buiten 200 mijl uit de Britse kust gebruikte vangstmogelijkheden?

Kan zij voorts gegevens verstrekken over de omvang van de door andere vissers uit de EU en niet uit de EU afkomstige vissers in hetzelfde gebied gebruikte vangstmogelijkheden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 augustus 2003)

Het is de Commissie niet mogelijk de gevraagde informatie samen te stellen.

Op grond van de controleverordening (1) moet elke lidstaat de Commissie maandelijks de hoeveelheden melden die in de voorafgaande maand zijn aangevoerd uit elk bestand of elke groep bestanden waarvoor een TAC (totaal toegestane vangst) of quotum geldt. Voor andere bestanden (d.w.z. niet aan een TAC of quotum onderworpen bestanden waarop is gevist in communautaire wateren, in wateren van derde landen of op volle zee) moeten de lidstaten de Commissie op kwartaalbasis melden welke hoeveelheden zijn aangevoerd. Een en ander maakt het de Commissie mogelijk om te volgen in hoeverre de lidstaten gebruik hebben gemaakt van vangstmogelijkheden.

In de van de lidstaten ontvangen meldingen van aangevoerde hoeveelheden wordt geen onderscheid gemaakt tussen vangsten binnen de 200-mijlszone van een lidstaat en vangsten buiten die zone omdat deze meldingen zijn gebaseerd op de zones zoals begrensd bij de verordening tot vaststelling van de TAC's en quota.

De bij die verordening begrensde visserijzones komen doorgaans overeen met hele sectoren of subsectoren van de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES) of met vangstgebieden zoals deze voor statistische doeleinden zijn omschreven door de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) van de Verenigde Naties. 200-mijlszones spelen in die begrenzing geen rol.

(1) Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, PB L 261 van 20.10.1993.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/195

(2004/C 65 E/212)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2710/03

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft: Wierook

In Ierland is een discussie aan de gang over de gezondheidseffecten over het verbranden van wierook. De Ierse minister Jim McDade heeft een waarschuwing uitgezonden over de mogelijke kankerverwekkende effecten van wierookdampen.

Is de Commissie op de hoogte van deze discussie?

Wat zijn de gezondheidsrisico's van het inademen van wierook volgens de Commissie?

Als dit schadelijk blijkt te zijn, wat zijn de stappen die de Commissie zal nemen om het publiek hiervoor te waarschuwen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(3 november 2003)

Er bestaat geen speciale Europese regelgeving inzake gezondheidswaarschuwingen op handelsproducten die wierook bevatten, zoals wierookkegeltjes of -kaarsen.

De Commissie is op de hoogte van sporadische berichten in de media waarin bezorgdheid wordt geuit over hoge gehaltes aan mogelijk kankerverwerkende stoffen in de lucht als gevolg van het verbranden van wierook in Azië. Er zijn geen wetenschappelijke gegevens die duiden op een vergelijkbare situatie in de Europese Unie.

De Commissie is op dit ogenblik dan ook niet voornemens op dit punt een waarschuwing aan het publiek te doen uitgaan.

Mocht het geachte parlementslid echter over wetenschappelijke bewijzen beschikken, dan zal de Commissie die graag laten onderzoeken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/189

(2004/C 65 E/206)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2679/03

van Jacques Poos (PSE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft: Douane-unie tussen Turkije en de pseudo-staat „Turkse Republiek Noord-Cyprus”

Kan de Commissie mededelen of de kaderovereenkomst voor een douane-unie, die enerzijds is ondertekend door Turkije en anderzijds door de autoriteiten van de pseudo-staat „Turkse Republiek Noord-Cyprus” (TRNC), verenigbaar is met de overeenkomst betreffende de douane-unie die de Europese Unie en Turkije sinds 1996 bindt?

Deze laatste overeenkomst bepaalt immers dat de douanerechten tussen Turkije en de Europese Unie zijn afgeschaft en dat Turkije voor alle invoer vanuit derde landen het gemeenschappelijk douanetarief moet toepassen.

Als de TRNC volgens de definitie van het Europees Hof voor de rechten van de mens echter geen derde land is, maar een provincie van de Cypriotische republiek, die weliswaar tijdelijk door Turkije wordt bezet en bestuurd, moet de Commissie er dan niet op toezien dat alle goederen die vanuit de bezette zone naar de Europese Unie worden uitgevoerd, vergezeld zijn van herkomstcertificaten die door de erkende autoriteiten van het eiland zijn opgesteld?

Kan de Commissie waarborgen dat alle Turkse uitvoer naar de Europese Unie volgens de gemaakte afspraken verloopt? Zoniet, welke middelen denkt de Commissie aan te wenden om ervoor te zorgen dat het recht wordt nageleefd?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/252

(2004/C 33 E/260)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2326/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft: Discriminatie tussen arbeiders en bedienden inzake ontslagvergoeding

Volgens de Griekse arbeidswetgeving moeten „hoofdarbeiders” en „handarbeiders” bij verlies van hun baan niet dezelfde bescherming genieten. Om deze reden ontvangen arbeiders bij ontslag verhoudingsgewijs een veel kleinere vergoeding dan hun collega's bedienden. De vakbonden eisen voor beide categorieën werknemers dezelfde vergoeding, niet alleen om evidente redenen van gelijke behandeling, maar ook omdat de bijzonder lage vergoedingen voor arbeiders te gemakkelijk aanleiding geven tot ontslag.

Kan de Commissie inlichtingen verstrekken over de desbetreffende wetgeving in de overige lidstaten? Welke maatregelen denkt zij te nemen om de gelijkschakeling van de vergoedingen op het niveau van de Europese Unie te bevorderen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(14 augustus 2003)

In 1997 heeft de Commissie een verslag gepubliceerd over de wettelijke situatie betreffende de „Beëindiging van de arbeidsbetrekkingen” in de lidstaten. De Commissie stuurt het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement direct een exemplaar van dit verslag toe.

In de door de Europese Raad van Nice in december 2000 goedgekeurde Agenda voor het Europees sociaal beleid wordt de Commissie verzocht om voor eind 2004 een gedachtewisseling over individueel ontslag te organiseren.

In juni 2003 heeft de Commissie een reeks studies gelanceerd om de huidige situatie in de lidstaten te beschrijven. Het is de bedoeling dat, zodra deze studies zijn afgerond, in 2004 een bijgewerkt verslag wordt gepubliceerd. De Commissie zal dan bekijken welke toekomstige maatregelen moeten worden genomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/95

(2004/C 33 E/093)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0942/03

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(26 maart 2003)

Betreft: Politiek debat over het toekomstige financiële stelsel van de Unie

Nu de datum 1 januari 2006 in het vizier komt, moet de Commissie gaan werken aan een algemene herziening van het stelsel van de eigen middelen, ofschoon de Commissie tegenover het Parlement heeft toegezegd pas eind 2004 een begin te willen maken met deze herziening, waarin ook moet worden opgenomen het creëren van een bron van nieuwe autonome middelen.

De Commissie heeft terecht verklaard dat het nuttig zou zijn een politieke discussie op gang te brengen over de voornaamste opties voor het toekomstige financiële stelsel van de Unie. Welke criteria zouden volgens de Commissie de rode draad moeten vormen voor dit politieke debat?

Kan de Commissie aangeven op welke wijze volgens haar het best dit politieke debat kan worden gestart en wie hiervoor het initiatief zou moeten nemen?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(5 mei 2003)

Op grond van artikel 9 van het Besluit van de Raad van 29 september 2000 (2000/597/EC, Euratom) (1) zal de Commissie vóór 1 januari 2006 een algemeen onderzoek instellen betreffende het stelsel van de eigen middelen. Op verzoek van het Parlement heeft de Commissie beloofd de resultaten van haar onderzoek te zullen voorleggen tegen eind 2004. De Commissie doet haar uiterste best om haar onderzoek zelfs voor deze datum klaar te hebben, rekening houdende met het feit dat het nieuwe besluit inzake de eigen middelen eigenlijk pas per 1 januari 2002 in werking is getreden.

De Commissie heeft onlangs een kalender en interne organisatorische regelingen vastgesteld met het oog op de uitvoering van het voorbereidend werk dat nodig is voor het financiële kader van de Unie na 2006. De Commissie is hieromtrent van plan in december 2003 aan de Europese Raad een mededeling te presenteren waarin de krachtlijnen voor het financiële kader liggen vervat, waaronder het stelsel van de eigen middelen. De Commissie wil vervolgens tegen midden 2004 klaar zijn om wetgevingsvoorstellen in te dienen.

Ook de Conventie buigt zich over het vraagstuk van de financiën van de Unie. De Commissie neemt actief deel aan de debatten binnen de Conventie. In haar mededeling van 4 december 2002 (2) verzoekt de Commissie de Conventie de financiering van de Unie te bekijken en recentelijk heeft ze aan de Conventie wetgevingsvoorstellen voorgelegd die betrekking hebben op de relevante artikelen inzake de financiën van de Unie.

(1) PB L 253 van 7.10.2000.

(2) COM(2002) 728 def: Vrede, vrijheid en solidariteit voor de Europese Unie.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/196

(2004/C 33 E/199)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1998/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juni 2003)

Betreft: Verbintenis inzake de concessie betreffende de luchthaven „Eleftherios Venizelos": strafclausules met betrekking tot de toegangswegen

De nieuwe luchthaven „Eleftherios Venizelos" van Athene, die zich in Spata bevindt, is gebouwd met een in juli 1995 door de Griekse overheid aan het consortium „Hochtief' verleende concessie. De luchthaven is opgeleverd in maart 2001. De EU heeft voor dit doel ongeveer 250 miljoen euro ter beschikking gesteld, waarmee ongeveer 11 procent van de totale aanlegkosten werd gedekt. Volgens de verbintenis moet de Griekse overheid de concessiehouder boetes betalen bij niet-tijdige oplevering van de toegangswegen tot de luchthaven.

Deze boetes zijn:

— 35 000 EUR per dag voor elke dag vertraging die zich voordoet bij de oplevering van het gedeelte van de autobaan (Attiki Odos) Stravros-Elefsina, vanaf het moment van opening van de luchthaven, en

— 25 000 EUR per dag voor elke dag vertraging die zich voordoet bij de oplevering van de westelijke ringweg Ymittos, twaalf maanden vanaf het moment van opening van de luchthaven.

Tot nu toe is het traject Stavros-Elefsina slechts gedeeltelijk voor het verkeer opengesteld, terwijl de westelijke ringweg Ymittos in de herfst 2003 zal worden opgeleverd, dat wil zeggen ongeveer dertig maanden na de opening van de luchthaven.

1. Oefent de Commissie toezicht uit op het functioneren van de luchthaven „Eleftherios Venizelos" en op de nakoming van de contractuele verplichtingen van de partijen na de oplevering van het project?

2. Heeft de Commissie voorzien in een evaluatie achteraf van het project en zo ja, wanneer zal deze evaluatie plaatsvinden?

3. Onder welke voorwaarden zullen de genoemde strafclausules worden geactiveerd en zal de concessiehouder vergoeding kunnen eisen van de Griekse overheid wegens niet-tijdige oplevering van de geplande toegangswegen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(31 juli 2003)

In Verordening (EG) nr. 1164/94 van 16 mei 1994 tot oprichting van het Cohesiefonds (1) is niet bepaald dat de Commissie bevoegd is om toezicht te houden op het functioneren van een project nadat dit voltooid is. De Commissie zou na de inbedrijfstelling van de luchthaven alleen ingrijpen als er bewijzen zouden zijn dat de communautaire wetgeving niet werd nageleefd. De Commissie beschikt momenteel niet over dergelijke bewijzen.

Voor het vraagstuk van de naleving van de contractuele clausules waaraan de Griekse staat en de concessionaris gebonden zijn (strafclausules, schadeloosstellingen, enz.) is de Commissie niet bevoegd. Overigens hebben de nationale autoriteiten de Commissie ingelicht dat de concessionaris geen procedure heeft ingeleid om de strafclausules te activeren.

De Commissie is van plan overeenkomstig de geldende verordening een evaluatie achteraf van de door het Cohesiefonds medegefinancierde projecten te houden. Het verslag over deze evaluatie is medio 2004 klaar en wordt ter beschikking gesteld aan het Parlement.

(1) PB L 130 van 25.5.1994.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/222

(2004/C 65 E/236)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2816/03

van Joan Vallvé (ELDR) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft: Communautaire initiatieven

De Europese Raad van Berlijn keurde in maart 1999 de financiële toewijzingen goed voor de structuurfondsen en communautaire initiatieven voor de periode 2000-2006.

Door middel van de communautaire initiatieven wil de Unie het Europees beleid verstevigen. De Commissie biedt de lidstaten via deze initiatieven de mogelijkheid om specifieke problemen die op het hele grondgebied van de Unie voorkomen op te lossen. De initiatieven dienen ter vervollediging van de communautaire bestekken (CB) en de enkelvoudige programmeringsdocumenten (EDP), waarover de Commissie en de lidstaten hebben onderhandeld op basis van de regionale of nationale ontwikkelingsplannen.

Tijdens de periode 2000-2006 wil de Commissie de Europese dimensie van de communautaire initiatieven vergroten en de initiatieven beter afstemmen op de prioritaire doelstellingen.

Binnen dit tijdsbestek zullen vier communautaire initiatieven worden uitgevoerd, die elk door een van de structuurfondsen worden gefinancierd:

— Interreg III: Grensoverschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking (EFRO)

— Urban II: Rehabilitatie van in crisis verkerende stadsgedeelten (EFRO)

— Leader+: Plattelandsontwikkeling (afdeling Oriëntatie van het EOGFL)

— Equal: Bestrijding van alle vormen van discriminatie en ongelijkheden op de arbeidsmarkt (ESF)

Het risico bestaat dat enkele van deze communautaire initiatieven door de lidstaten worden opgeëist, omdat ze vinden dat ze deel uitmaken van het nationale beleid.

Kan de Commissie toelichten hoe zij staat tegenover een hernationalisering van de communautaire initiatieven, in het bijzonder van Interreg III, onderdeel A inzake de grensoverschrijdende samenwerking?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(23 oktober 2003)

De Commissie zal voorstellen doen voor het cohesiebeleid voor de periode na 2006 in het Derde Cohesieverslag, dat volgens plan voor het einde van dit jaar wordt gepubliceerd. Het is nog te vroeg om te speculeren over de aard van deze voorstellen, al zal daarbij rekening worden gehouden met de opmerkingen in het debat over het toekomstige cohesiebeleid dat de Commissie in januari 2001 op gang heeft gebracht met de publicatie van het Tweede Cohesieverslag. Het Parlement was volledig bij dit debat betrokken. Er zullen door de Commissie ook voorstellen worden gedaan met betrekking tot de toekomst van de communautaire initiatieven, rekening houdend met de toegevoegde waarde ervan ten opzichte van de maatregelen die gesteund worden in het kader van de algemene regionale ontwikkelingsprogramma's.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/112

(2004/C 65 E/125)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2126/03

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(25 juni 2003)

Betreft: Verplichte basisbankdiensten voor alle EU-burgers

In België wordt in september 2003 de wet op de basisbankdiensten van kracht. Vanaf dan moet iedereen die dat wenst een rekening kunnen openen bij een bank naar keuze voor maximaal 12 EUR per jaar. In ruil daarvoor biedt de bank een aantal minimumdiensten aan. De Belgische wetgever achtte deze regeling nodig, onder meer omdat nogal wat minder-begoeden door banken als klant geweigerd werden. Voor deze mensen betekende dat te worden afgesloten van het als normaal geacht modern betalingsverkeer.

Kent de Commissie dit Belgisch initiatief en overweegt zij vanuit die kennis om een soortgelijk, sociaal waardevol initiatief op Europees vlak in te voeren, zodat alle burgers van de Unie een minimumdienst-verlening van banken mogen verwachten en zo deel kunnen blijven nemen aan het modern betalingsverkeer? Zo ja, welke initiatieven zal zij nemen? Zo neen, welke argumenten gebruikt zij om deze maatregel niet door te voeren?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(31 juli 2003)

De Commissie is op de hoogte van de Belgische wet waarbij basisbankdiensten op nationaal niveau worden ingevoerd.

Hoewel de toegang tot basisbankdiensten een belangrijke aangelegenheid is, is de Commissie op het ogenblik niet van plan een rechtsinstrument voor te stellen tot invoering van een soortgelijke verplichting in de financiële-dienstensector in de gehele Unie. De kwestie is reeds besproken tijdens een workshop die in februari 2001 door de Commissie werd georganiseerd. Het denkbeeld van toegang tot basisbankdiensten is ook niet opgenomen in het groenboek van de Commissie over diensten van algemeen belang dat in mei 2003 is gepubliceerd (1).

Uit de beschikbare informatie blijkt dat de nationale economische en sociale context en bijgevolg de nationale benadering van basisbankdiensten van lidstaat tot lidstaat verschillen. Het betreft hier dan ook een aangelegenheid die best aan de nationale wet- en regelgever wordt overgelaten.

Wegens het ontbreken van enige harmonisatie, staat het de lidstaten vrij wetten zoals de Belgische aan te nemen of te handhaven, mits de nationale maatregelen stroken met de algemene beginselen van het EG-Verdrag en voldoen aan de eisen inzake evenredigheid en non-discriminatie.

(1) COM(2003)270 def.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/164

(2004/C 33 E/161)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1746/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(20 mei 2003)

Betreft: Archeologische vindplaats Carrickmines Castle

Kan de Commissie mededelen hoe het staat met haar onderzoek naar de uitvoering van de milieu-effectrapportage overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG (1), met name het verzuim om de gevolgen voor de archeologische vindplaats bij het kasteel van Carrickmines te beoordelen? Kan de Commissie, in de wetenschap dat de tijd dringt wegens de dreigende vernietiging van deze rijke archeologische vindplaats, in aansluiting op haar antwoord op mondelinge vraag H-0649/02 (2) mededelen wanneer zij denkt te kunnen rapporteren over haar onderzoek?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(24 juni 2003)

De Commissie bevestigt dat zij momenteel onderzoekt of de milieueffectrapportage (MER) die overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (3) is uitvoerd ten aanzien van de gevolgen van het M50-autowegproject voor de betrokken archeologische vindplaats, naar behoren is verricht. Deze rapportage roept specifieke technische vragen op die zorgvuldig moeten worden bestudeerd. Los daarvan is de Commissie bekend dat de werkzaamheden op de betrokken locatie zijn stilgelegd door een procedure voor de nationale rechtbanken inzake de naleving van de nationale wetgeving. Zij is zich ervan bewust dat het wenselijk is het onderzoek van de MER-aspecten voortgang te doen vinden, en hoopt het geachte parlementslid in de loop van de volgende twee maanden nadere informatie te kunnen verstrekken.

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2) Schriftelijk antwoord van 22.10.2002.

(3) PB L 73 van 14.3.1997.
4.

Net als alle andere producten die goedgekeurd zijn voor legaal gebruik in een lidstaat, mag vuurwerk in beginsel vrij binnen de Gemeenschap circuleren (art. 28 (ex art. 30) van het EG-Verdrag). Op grond van artikel 30 (ex art. 36) van het EG-Verdrag kan grensoverschrijdend transport van vuurwerk verboden worden uit hoofde van openbaar beleid of ter bescherming van de openbare veiligheid. Is de Commissie het ermee eens dat het gemakkelijker is een product illegaal in te voeren in een EU-lidstaat met strengere productcontrole als het eenmaal legaal ingevoerd is in een lidstaat met mindere strenge beperkingen, dan te proberen het verboden product rechtstreeks in te voeren vanuit een derde land? Is het daarom niet gepaster de wetgeving betreffende legaal vuurwerk in de EU te harmoniseren?