ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0391/98 van Leoluca Orlando (V) aan de Commissie (16 februari 1998)

Betreft: Niet omzetten van richtlijn 93/42/EEG door de Italiaanse autoriteiten

Bijna 5 jaar na de goedkeuring ervan heeft Italië richtlijn 93/42/EEG ((PB L 169 van 12.7.1993, blz. 1. )) die het beroepsprofiel en de wijze van uitoefening van het beroep van tandtechnicus vaststelt nog niet omgezet, waardoor er een leemte in de wetgeving is ontstaan. Dit veroorzaakt voor de categorie van Italiaanse tandtechnici ernstige moeilijkheden, doordat aldus verouderde bepalingen blijven gelden die niet voldoen aan de normen inzake de bescherming van de gezondheid, technieken en bedrijfsorganisatie.

Kan de Commissie derhalve mededelen of zij stappen wil ondernemen bij de Italiaanse autoriteiten, opdat zij rekenschap geven van de vertraging bij de omzetting van de communautaire richtlijn 93/42 en van de stand van de wetgeving voor de omzetting van deze richtlijn?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (9 maart 1998)

Italië heeft Richtlijn 93/42/EEG betreffende medische hulpmiddelen met twee en een half jaar vertraging t.o.v. de in de richtlijn gestelde termijn per "decreto legislativo¨ van 24 februari 1997 omgezet.

De Commissie onderzoekt de gelijkvormigheid van de Italiaanse omzetting.

Alle kwesties in verband met eventuele schade ten gevolge van de vertraagde omzetting moeten aan de nationale rechtscolleges worden voorgelegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0252/98 van Peter Skinner (PSE) aan de Commissie (5 februari 1998)

Betreft: Veterinairrechtelijke voorschriften

Kan de Commissie mededelen of zij is overgegaan tot een evaluatie van de quarantaine-situatie in de lidstaten, zoals vereist is uit hoofde van artikel 10 van richtlijn 92/65/EEG ((PB L 268 van 14.9.1992, blz. 54. ))? Zal zij de resultaten hiervan bekendmaken?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (4 maart 1998)

Het wetenschappelijk veterinair comité heeft de situatie met betrekking tot de quarantaine in verband met rabies opnieuw bezien en hierover in september 1997 een verslag gepubliceerd. Een kopie daarvan is rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement toegezonden.

Volgens de conclusie van dit verslag is een alternatief systeem voor de quarantaine in verband met rabies bij honden en katten een uitvoerbare oplossing die een gelijkwaardige veiligheidsgarantie biedt. Kort samengevat omvat het voorgestelde alternatieve systeem vaccinatie, microchips en bloedcontrole. De Commissie zal te gelegener tijd passende voorstellen doen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0401/98 van Gianni Tamino (V) aan de Commissie (24 februari 1998)

Betreft: "Consortium Venezia Nuova¨

Op grond van de Italiaanse wet nr. 798/84, artikel 3, mag het Ministerie van Openbare Werken voor de uitvoering van de voor het behoud van Venetië noodzakelijke uitgaven, projecten en steunmaatregelen aan maatschappijen en/of hun consortia een vergunning verlenen voor het ontwerpen en uitvoeren van de werken in één hand en in particuliere onderhandelingen. Degene die de vergunning in de wacht sleept voor het ontwerpen en uitvoeren van de door deze wet beoogde werkzaamheden, blijkt het consortium Venezia Nuova te zijn. Dit is een uniek geval van concessieverlening, ook door de jaren heen genomen, en dit kon alleen maar gebeuren dankzij nieuwe wetten en decreten. Het gaat om een monopolie voor elke soort werkzaamheden (ruimtelijke ordening, milieu en stadsherstel). In de praktijk werden deze werkzaamheden tientallen jaren lang ontworpen en verricht door ondernemingen op basis van normale aanbestedingen. Aan deze monopolistische concessie is vastgehouden ook nadat de Italiaanse wet (206/95) over Venetië is afgekondigd die het verlenen van concessies aan één vergunningaanvrager verbiedt, met uitzondering van juridische verplichtingen die voortvloeien uit eerdere wetten en de gevolgen hiervan, en ook nadat er diverse communautaire richtlijnen zijn uitgevaardigd over openbare aanbestedingen en zelfs nadat er Italiaanse regels zijn afgekondigd voor het omzetten van deze richtlijnen tot aan het jaar 1997. Om maar niet deze Europese regels te hoeven toepassen, heeft men waarschijnlijk teruggegrepen op convenanten en de aktes die horen bij de oorspronkelijke convenanten die deel uitmaken van de eerder bestaande convenanten en die nu worden opgevat als nieuwe convenanten, terwijl zij voortvloeien uit de aanvankelijke convenant of een opvolger daarvan, maar die eerder afgekondigd zijn dan de inwerkingtreding van de communautaire regels (zoals bijvoorbeeld vergunning 9 en vergunning 10 uit 1996 en vergunning 11, 12 en 13 uit 1997).

Is de Commissie niet van mening dat deze procedure en de achtereenvolgende convenanten aan tijdschema's gebonden zijn en daarom, met allerlei kunstgrepen zelfs tot in het oneindige, naar letter en geest (zoals bijvoorbeeld wordt toegelicht in het Groenboek over openbare aanbestedingen van 27.11.1997) coherent zijn aan de communautaire richtlijnen?

Is het wel wettelijk toegestaan dat het ontwerpen en het uitvoeren van de werkzaamheden aan een en hetzelfde consortium worden toevertrouwd?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (27 april 1998)

De Commissie gaat momenteel over tot een grondig onderzoek van het door het geachte Parlementslid aan de orde gestelde probleem; zij zal zo spoedig mogelijk nadere mededelingen ter zake doen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0279/98 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (17 februari 1998)

Betreft: Naleving in Griekenland van de voorschriften inzake de veiligheid op de arbeidsplaats

In het Presidentiële Besluit 305 van 29.8.1997 heeft Griekenland strenge voorschriften goedgekeurd inzake de veiligheid op de arbeidsplaats, in overeenstemming met richtlijn 92/57/EEG ((PB L 245 van 26.8.1992, blz. 6. )). Er circuleren echter berichten als zouden de voorschriften van deze richtlijn worden omzeild, dankzij de interpretatie die hieraan gegeven wordt door vertegenwoordigers van de Griekse administratie, hetgeen tot gevolg heeft dat de richtlijn in feite niet ten uitvoer wordt gelegd in bepaalde gevoelige sectoren, zoals het ziekenhuiswezen.

Wat is de officiële mening van de Commissie ten aanzien van deze kwestie? Is zij van oordeel dat de bepalingen van deze richtlijn algemeen toepasselijk zijn, niet alleen in de particuliere, maar ook in de openbare bedrijven?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (13 maart 1998)

De Commissie beschikt over geen enkele inlichting waaruit een onregelmatige toepassing van richtlijn 92/57/EEG betreffende de minimumeisen voor de gezondheid en de veiligheid op tijdelijke of mobiele bouwplaatsen in de Griekse ziekenhuissector blijkt.

Volgens de bewoordingen van artikel 2, lid 1, van de kaderrichtlijn 89/391/EEG betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk ((PB L 183 van 29.6.1989. )), is deze "van toepassing op alle particuliere of openbare sectoren (industriële, landbouw-, handels- administratieve, dienstverlenende, culturele, vrijetijdsactiviteiten enz.)¨.

Richtlijn 92/57/EEG, waarnaar de geachte afgevaardigde verwijst, is de achtste bijzondere richtlijn in de zin van de kaderrichtlijn. Artikel 1, lid 3, van richtlijn 92/57/EEG bevestigt dat de bepalingen van de kaderrichtlijn volledig van toepassing zijn op tijdelijke of mobiele bouwplaatsen.

Bijgevolg bestaat er geen enkele twijfel dat richtlijn 92/57/EEG van toepassing is op tijdelijke of mobiele bouwplaatsen zowel in de particuliere als in de overheidssector, met name op bouw- of bouwkundige werkzaamheden van het soort zoals vermeld in bijlage I van richtlijn 92/57/EEG, die in ziekenhuizen worden uitgevoerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0131/98 van Kirsten Jensen (PSE) aan de Commissie (30 januari 1998)

Betreft: Afval

Kan de Commissie een overzicht geven van de afvalhoeveelheden en verwijderde hoeveelheden van CD-ROMS en diskettes van computers in de lidstaten?

Is de Commissie bereid de verwijdering van CD-ROMS en diskettes op te nemen in de richtlijn inzakle electronicaschroot?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (4 maart 1998)

De Commissie beschikt niet over ramingen ten aanzien van de hoeveelheid afval die afkomstig is van cd-rom's en computerdiskettes.

Gezien de technische problemen die verbonden zijn aan de recycling van compact discs, worden deze meestal gestort of verbrand.

Een Duits bedrijf heeft onlangs een methode voor de recycling van compact discs ontwikkeld die vanuit milieuoogpunt aanvaardbaar lijkt te zijn en al op commerciële schaal beschikbaar is. De belangrijkste belemmering om op dit gebied tot recycling op grote schaal te komen is dat er niet voldoende afgedankte cd's zijn en dat deze op dit moment slechts in kleine hoeveelheden worden ingezameld.

Er wordt momenteel gewerkt aan een voorstel voor een richtlijn inzake afval van elektrische en elektronische apparatuur. Het is nu nog niet mogelijk te zeggen of compact discs in dit voorstel zullen worden opgenomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0191/98 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (5 februari 1998)

Betreft: Dubbele nationaliteit voor Italianen in België

Bij de Overeenkomst van Straatsburg van 6 mei 1963 worden de gevallen van dubbele nationaliteit geregeld: in de praktijk houdt de overeenkomst in dat personen die hun nationaliteit al dan niet vrijwillig hebben verloren, deze terug kunnen krijgen, omdat wordt bepaald dat de diverse bepalingen in internationale overeenkomsten onverlet blijven.

Zo heeft het Protocol bij de Overeenkomst van Straatsburg bijvoorbeeld geleid tot de inwerkingtreding van het akkoord tussen Italië en Frankrijk en tussen Italië en Nederland, dat voorziet in de mogelijkheid van dubbele nationaliteit.

Kan de Commissie, ten einde de obstakels die het vrije verkeer belemmeren weg te nemen en het vrije verkeer van burgers effectief mogelijk te maken, de nodige maatregelen nemen opdat het Protocol van Straatsburg wordt uitgebreid tot de Europese landen waar veel Italianen wonen?

Kan er, vooral ook gezien de aanzienlijke omvang van de Italiaanse gemeenschap in België, voor worden gezorgd dat het Protocol van Straatsburg met spoed wordt uitgebreid tot de betrekkingen tussen België en Italië, opdat in België wonende Italiaanse burgers de gelegenheid krijgen om, als zij dat wensen, de formaliteiten voor het herkrijgen van hun oorspronkelijke nationaliteit te vervullen en tegelijkertijd ook de via vrijwillige naturalisatie verkregen Belgische nationaliteit te behouden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (6 april 1998)

Volgens artikel 8 van het EG-Verdrag, is burger van de Unie een ieder die de nationaliteit van een lidstaat bezit.

Volgens verklaring nr. 2 betreffende de nationaliteit van een lidstaat, gehecht aan de Slotakte van het Verdrag betreffende de Europese Unie wordt, telkens wanneer in het EG-Verdrag sprake is van onderdanen van de lidstaten, de vraag of een persoon de nationaliteit van deze of gene lidstaat bezit, uitsluitend geregeld door verwijzing naar het nationale recht van de betrokken staat.

Bijgevolg worden de voorwaarden voor het verkrijgen en het verliezen van de nationaliteit van een lidstaat door de betrokken lidstaat bepaald. Ook het sluiten van bilaterale of multilaterale overeenkomsten met betrekking tot de voorwaarden voor het verkrijgen en het verliezen van de nationaliteit behoort tot de bevoegdheid van de lidstaten. Daarom heeft de Commissie niet het recht op te treden op de door het geachte parlementslid gewenste wijze.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0268/98 van Yiannis Roubatis (PSE) aan de Commissie (13 februari 1998)

Betreft: Tragische gevolgen van de politiek van sancties voor de Irakese bevolking

Het is geweten dat de politiek van sancties tegen het regime van Hoessein in Irak tragische gevolgen heeft voor de bevolking van dit land en met name voor de kinderen, die lijden aan ondervoeding en geen geneesmiddelen kunnen krijgen.

Het is twijfelachtig of de politiek van sancties wel de verwachte resultaten heeft gehad. Bovendien is de toestand van de bevolking naar een voor een beschaafd land onaanvaardbaar niveau gezakt.

1. Kan de Commissie in het licht hiervan zeggen wat haar standpunt is in deze kwestie en

2. of zij van plan is maatregelen te nemen om de situatie van de gepijnigde bevolking te verlichten, en met name voor de kinderen, die aan ondervoeding lijden en geen geneesmiddelen kunnen krijgen?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (9 maart 1998)

De Commissie verwijst naar haar antwoord op de schriftelijke vraag E-4056/97 ((PB C 187 van 16.6.1998, blz. 117. )), reeds gesteld door het geachte Parlementslid.

De Commissie voegt daaraan toe dat de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties op 2 februari 1998 een te overwegen voorstel heeft ingediend bij de Veiligheidsraad van de VN om de Irakese olieverkoop te verhogen van 1.900 miljoen ecu tot 4.500 miljoen ecu en dit over een periode van zes maanden.

In het kader van de 10 miljoen ecu die de Commissie voorziet als humanitaire hulp aan Irak voor het eerste semester van 1998, financiert ze extra voedingsmiddelen voor kinderen en gezinnen die lijden aan ondervoeding, geneesmiddelen voor kinderziekenhuizen en kraamklinieken, sanitaire verbeteringen in de eerstelijns gezondheidscentra en lagere scholen, alsook projecten om het drinkwater te zuiveren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0096/98 van José Valverde López (PPE) aan de Commissie (30 januari 1998)

Betreft: Verklaring betreffende nicotine als verslavingsmiddel

De Europese Commissie heeft in de vergaderperiode van december 1997 aangekondigd dat verschillende maatregelen worden genomen met het oog op een verklaring van de EU dat nicotine een verslavingsmiddel is.

Kan de Commissie thans mededelen welke concrete initiatieven werden genomen en op welke termijn zij denkt dat nicotine in de EU als verslavingsmiddel zal worden aangemerkt?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (6 maart 1998)

Het Parlement heeft in december 1997 zijn advies gegeven over de Mededeling van de Commissie betreffende de huidige en voorgestelde rol van de Gemeenschap bij de bestrijding van het tabaksgebruik ((COM(96) 609 def. )) en de Commissie onderzoekt thans in hoeverre op de verschillende punten van de Mededeling actie kan worden ondernomen en wat in welke volgorde dient te geschieden. In het bijzonder wordt thans prioriteit verleend aan de herziening van Richtlijn 90/239/EEG van 17 mei 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake het maximale teergehalte in sigaretten ((PB L 137, 30.5.1990. )) en van Richtlijn 92/41/EEG van 15 mei 1992 tot wijziging van Richtlijn 89/622/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de etikettering van tabaksproducten en verder aan het onderzoek naar de mogelijkheden voor een gemeenschappelijk optreden ten aanzien van additieven aan tabaksproducten ((PB L 158, 11.6.1992. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0004/98 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (29 januari 1998)

Betreft: Afval van electrische batterijen

Volgens haar mededeling van 19 december 1997 heeft de Commissie bij het Europese Hof van Justitie een gerechtelijke procedure aangespannen tegen Griekenland, in verband met de tenuitvoerlegging van richtlijn 91/157/EEG ((PB L 78 van 26.3.1991, Blz. 38.)) inzake electrische accu's en batterijen die gevaarlijke stoffen bevatten.

Ik zou de Commissie willen vragen:

1. Beschikt zij over gegevens over de wijze waarop dit afval in Griekenland wordt verwijderd?

2. Wat zijn de juridische klachten aan het adres van Griekenland?

3. De programma's hadden uiterlijk in september 1992 door de lidstaten moeten worden ingezonden; waarom heeft de Commissie pas vijf jaar later juridische stappen genomen in dit verband?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (2 maart 1998)

1. De gegevens omtrent de manier waarop gevaarlijke stoffen uit batterijen en accu's verwijderd moeten worden, zijn neergelegd in ministerieel besluit nr. 73537/1438 ((Staatscourant van de Griekse Republiek nr. 781, deel II van 12.9.1995. )) waarmee de Richtlijn 91/157/EEG van de Raad van 18 maart 1991 inzake batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten ((PB L 78 van 26.3.1991. )) in de Griekse nationale wetgeving is omgezet. Bovendien zullen mogelijkerwijs de programma's zoals bepaald in artikel 6 van de richtlijn enkele gegevens hieromtrent bevatten.

2. In artikel 6 van de betrokken richtlijn is een aantal te verwezenlijken doelstellingen vastgelegd. Met het oog hierop is in artikel 6 bepaald dat de lidstaten programma's moeten opstellen welke zij uiterlijk op 17 september 1992 bij de Commissie moeten indienen. Aangezien Griekenland genoemde programma's niet binnen de in de richtlijn genoemde termijn bij de Commissie heeft ingediend, heeft de Commissie besloten de procedure als bepaald in artikel 169 van het EG-Verdrag in te leiden.

3. De tijd die verstreken is vanaf de datum waarop de programma's hadden moeten zijn aangemeld en de datum waarop de Commissie besloten heeft deze zaak aanhangig te maken bij het Hof van Justitie is, wanneer rekening wordt gehouden met de gevolgde procedures als vastgelegd in artikel 169 van het EG-Verdrag en de interne procedures bij de Commissie, geheel gerechtvaardigd.

De eerste brief waarin gegevens over deze zaak werden gevraagd, werd immers in december 1992 aan de Griekse autoriteiten verstuurd. Na bilaterale contacten en briefwisselingen heeft de Commissie in november 1995 de Griekse regering een schriftelijke aanmaning betreffende deze zaak gestuurd. Omdat de antwoorden hierop onbevredigend waren, heeft de Commissie in mei 1997 een met redenen omkleed advies uitgebracht. Tenslotte heeft de Commissie, na een onbevredigend antwoord op dit met redenen omkleed advies te hebben ontvangen, besloten deze zaak bij het Hof van Justitie aanhangig te maken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0315/98 van Maj Theorin (PSE) aan de Raad (9 februari 1998)

Betreft: EU-gedragscode

Een van de prioriteiten van het Britse voorzitterschap is de opstelling van een gedragscode voor wapenhandel, welke juridisch bindend zou moeten zijn.

Zal de EU-gedragscode van toepassing zijn op de uitvoer en de wettige productie van een uitvoerige lijst van goederen en technologieën, waaronder grote conventionele wapensystemen, alle types van kleine en lichte wapens, politionele en paramilitaire uitrusting en diensten, en dual-use technologieën?

Antwoord (27 april 1998)

Het Frans-Britse voorstel voor een gedragscode voor de wapenuitvoer heeft ten doel gemeenschappelijke, hoge normen te stellen voor de uitvoer uit alle lidstaten van de EU van conventionele wapens en technologieën voor militair gebruik.

Het voorstel is op 17 februari 1998 voor de eerste keer door de bevoegde werkgroep van de Raad besproken. Het is derhalve in deze fase van de behandeling nog niet mogelijk een indicatie te geven over de omvang en de mate van nauwkeurigheid van het toepassingsgebied van de code wanneer deze definief door de Raad zal zijn aangenomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0077/98 van Patricia McKenna (V) aan de Commissie (30 januari 1998)

Betreft: Drijfnetten

Gedurende onderhandelingen voor de VN Algemene Vergadering wilde de vertegenwoordiger van de Commissie geen goedkeuring hechten aan een verzoek om inbeslagneming en vernietiging van illegale drijfnetten. Hij verklaarde dat de Commissie slechts had besloten om tot een verbod en niet de vernietiging van drijfnetten te komen.

Kan de Commissie, overwegende dat de Britse regering heeft blijk gegeven van haar voornemen om gedurende haar voorzitterschap van de EU een verbod van het gebruik van drijfnetten na te streven, nauwkeurig meedelen of zij, en zo ja welke, aanbevelingen heeft om in het geval van het verbod van drijfnetten hiertegen op te treden en met name hoe zij overweegt ervoor te zorgen dat drijfneten niet aan andere landen worden verkocht, waardoor hun visbestanden en de hiervan afhankelijke visserij ernstig worden aangetast?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (17 maart 1998)

Tijdens de laatste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, in november 1997, zijn met steun van de Gemeenschap twee resoluties goedgekeurd waarvan er één betrekking had op drijfnetten.

Toen is door geen enkele van de vertegenwoordigde regeringen een voorstel tot inbeslagneming en vernietiging van illegale drijfnetten ingediend. De vertegenwoordiger van de Commissie hoefde dus op geen enkel moment een standpunt over deze zaak in te nemen.

De Commissie kan het initiatief van het Britse voorzitterschap om te komen tot een verbod op het gebruik van drijfnetten, alleen maar toejuichen. Wel is het zaak erop toe te zien dat een dergelijk verbod ook wordt gerespecteerd, en de Commissie zal op dat punt dan ook uiterst waakzaam zijn. De desbetreffende uitvoeringsbepalingen moeten te gelegener tijd worden vastgesteld, maar op dit moment is het volgens de Commissie vooral belangrijk dat de Raad zo snel mogelijk instemt met het principe van een verbod op de oceaanvisserij met drijfnetten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 94/98 van Konstantinos HATZIDAKIS aan de Commissie. Bestedingsverloop van de middelen van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds



Publicatieblad Nr. C 223 van 17/07/1998 blz. 0109



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0094/98 van Konstantinos Hatzidakis (PPE) aan de Commissie (30 januari 1998) Betreft: Bestedingsverloop van de middelen van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds Kan de Commissie meedelen welke tot op heden de totale besteding (hoeveelheid en percentage) van de middelen van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds per lidstaat is: in verhouding tot alle financiële middelen voor de lopende programmaperiode (1994-1999); met betrekking tot de planning tot einde 1997? Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (3 april 1998) Wegens de omvang van het antwoord, dat talrijke tabellen omvat, zal de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toesturen.