SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1842/97 van Irene Soltwedel-Schäfer (V) aan de Commissie (30 mei 1997)

Betreft: Scheepsbouwindustrie in de EU

1. Milieumaatregelen: Hoe beoordeelt de Commissie het ecologische nut van a) striktere grenswaarden of de invoering van grenswaarden voor emissies van schadelijke stoffen van zeeschepen, b) hogere belastingen op minerale oliën, c) een effectiever aansprakelijkheidsrecht? Kunnen dergelijke maatregelen energiebesparende aandrijvingssytemen en een verbeterde navigatie- en veiligheidstechniek economisch aantrekkelijk maken?

2. Toekomst van de scheepsbouwindustrie: Hoe ziet de Commissie de toekomst van de scheepvaart in de 21ste eeuw tegen de achtergrond van de verschuiving van continentale vervoersbewegingen van het vervoer over de weg naar de kustvaart, van de groei van het maritieme klimaat- en milieuonderzoek, van een toenemend gebruik van golf- en getijdenenergie en van een met sprongen gestegen wereldbevolking?

Gecombineerd Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1841/97 en E-1842/97 (22 juli 1997)

Het nodige onderzoek voor een gedetailleerd antwoord op alle vragen van het geachte parlementslid zou niet in verhouding staan tot het bereikte resultaat en zou ongegrond zijn in de context van het antwoord op een schriftelijke vraag. Jammer genoeg zijn er voor een groot deel van de vragen geen gegevens beschikbaar binnen de Commissie. Voor zover gegevens beschikbaar zijn, kan de Commissie de volgende antwoorden geven:

In 1995 waren in de scheepsbouw van de Gemeenschap 71.300 personen werkzaam.

Er bestaat momenteel geen communautaire wetgeving ter beperking van luchtverontreiniging door emissies van de machines van tankers. Onlangs heeft de Commissie een voorstel ingediend voor een richtlijn van de Raad betreffende de vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen en tot wijziging van Richtlijn 93/12/EEG ((COM(97) 88 def. )). Volgens dit voorstel moet het zwavelgehalte van gasolie voor maritiem gebruik worden beperkt tot een maximum van 0,2%. Bunkerbrandstoffen vallen niet onder het voorstel.

In het algemeen vallen emissies van schepen in het internationale verkeer onder de verantwoordelijkheid van de Marpol-overeenkomst van de Internationale Maritieme Organisatie. In dit verband is er een voorstel om het zwavelgehalte van bunkerbrandstoffen tot maximaal 5% te beperken (het huidige gemiddelde totale zwavelgehalte bedraagt ongeveer 3%). Er zijn ook voorstellen om de Oostzee en de Noordzee aan te wijzen als gebieden die kwetsbaar zijn voor SOx-emissies, wat betekent dat schepen in die gebieden alleen brandstoffen met een zwavelgehalte van minder dan 1,5% zouden mogen gebruiken. Tenslotte is er een voorstel om grenswaarden voor de emissie van stikstofoxiden door nieuwe scheepsmotoren vast te stellen. Het zou van kracht moeten worden in het jaar 2000. Deze voorstellen zullen worden besproken op een vergadering in september 1997 over de herziening van de Marpol-overeenkomst.

Wat de luchtverontreinigende stoffen zwaveldioxide en stikstofoxides betreft die bijdragen tot verzuring, eutrofiëring en de vorming van troposferische ozon, is de Commissie van oordeel dat het noodzakelijk en kosteneffectie is maatregelen te nemen om deze emissies van schepen te beperken.

Met betrekking tot de vooruitzichten van de scheepsbouwindustrie heeft de Commissie haar verwachtingen reeds kenbaar gemaakt in de mededeling van 13 maart 1996 aan de Raad en het Parlement, "De toekomst van maritiem Europa¨ ((COM(96) 84 def. )). In de mededeling wordt erop gewezen dat scheepvaart en scheepsbouw in wezen industrieën van de toekomst zijn. De scheepvaart is de meest economische en milieuvriendelijkste manier van vervoeren. De wegen over land raken steeds meer verstopt.

Ook is er het vooruitzicht op een permanente behoefte aan vervanging van schepen in verband met de veroudering van de wereldvloot, strengere veiligheids- en milieubeschermingseisen en de verwachte toename van de wereldhandel als resultaat van de Uruguay-ronde. De vraag naar nieuwe schepen in Europa zal waarschijnlijk toenemen met de groeiende vraag naar transportruimte in de Oostzee en de Middellandse Zee. Er is echter wel de nadelige invloed van een aanzienlijke capaciteitsverhoging in Zuid-Korea. Verdere capaciteitstoenames zijn te verwachten in China en van de omschakeling van scheepswerven in Midden- en Oost-Europese landen en in de Verenigde Staten.