ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0365/01

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(14 februari 2001)

Betreft: Herstructurering van Xerox steun van de Ierse regering

Xerox bevindt zich thans in een proces van herstructurering van zijn Europese productiecapaciteit in Venray in Nederland, Mitcheldean in Groot-Brittannië en Dundalk in Ierland.

Deze herstructurering dreigt te worden ontwricht doordat Xerox duizenden dollars moet terugbetalen aan de Ierse regering voor iedere arbeidsplaats die in Ierland verloren gaat, geld dat toegekend werd om het bedrijf aan te sporen zich in Dundalk te vestigen, twee jaar geleden.

Is de Commissie niet van mening dat deze hinderpaal in strijd is met de geest en mogelijk met de letter van de Europese wetgeving over de oprichting van een Europese interne markt?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(5 april 2001)

Aan de Xerox-fabriek in Dundalk, die computers en andere gegevensverwerkende apparatuur produceert, is initiële investeringssteun toegekend in de vorm van investerings- en werkgelegenheidssubsidie. De werkzaamheden in de fabriek zijn begonnen en een deel van de steun is uitgekeerd.

De Commissie stemt in met de regionale steunregelingen in kwestie omdat zij vallen onder de uitzondering zoals bedoeld in artikel 87, lid 3, (ex artikel 92) van het EG-Verdrag.

De punten 4.10 en 4.14 van de toepasselijke richtsnoeren van de Commissie, te weten de Richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen(1), stellen uitdrukkelijk dat subsidie-overeenkomsten de verplichting dienen te bevatten dat ten behoeve van specifieke investeringen verleende subsidies moeten worden terugbetaald indien zij niet gedurende een aantal jaren behouden blijven. Deze bepaling is bedoeld ter voorkoming van misbruik van overheidsmiddelen, met name door met staatssteun aangeschaft materieel naar een andere regio te verplaatsen, hetgeen niet voor steun in aanmerking komt. Daarbij vloeit de vijfjaar-clausule voort uit de noodzaak te waarborgen dat de gesubsidieerde investering regionale ontwikkeling in een specifieke regio stimuleert, iets dat in het gedrang zou komen indien het de onderneming vrij zou staan om zich binnen korte tijd ergens anders te vestigen.

(1) PB C 74 van 10.3.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1776/01

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(15 juni 2001)

Betreft: Duitse verordening inzake verpakkingsmateriaal - handelsbelemmering voor drankimporteurs

De thans geldende Duitse verordening inzake verpakkingsmateriaal voorziet in een verplicht statiegeld voor verpakkingen voor bepaalde dranken (bier, frisdranken, mineraalwater, vruchten-/groentensap, wijn); deze verplichting zou in werking treden wanneer voor een merk drank het inzamelingspercentage van de verpakkingen minder dan 72 % bedraagt.

Pas in januari 2001 heeft de Commissie vanwege dit percentage en de dreigende invoering van een verplicht statiegeld (na jarenlange onderzoekingen en voorbereidende procedures) besloten om bij het Europese Hof van Justitie een klacht in te dienen tegen Duitsland. De regeling vormt een handelsbelemmering - vooral in het geval van buitenlands mineraalwater. De statiegeldverplichting is ook niet proportioneel gezien het beoogde doel van milieubescherming. Het doel zou zijn het meervoudig gebruik van verpakkingen te bevorderen. Dit tegen enorme, buiten alle proporties staande kosten, die uiteindelijk ten laste van de consument komen. Uit talrijke studies blijkt dat dit doel eerder wordt gehinderd dan bevorderd. Ongeacht de reeds sinds 1991 (!) bestaande bedenkingen tegen deze regeling kondigde Duitsland in maart 2001 een wijziging aan van de verordening inzake verpakkingsmaterialen, waarin het verplichte statiegeld, waarmee eerder werd gedreigd, nu definitief wordt ingevoerd.

Welke maatregelen beoogt de Commissie te nemen indien besloten zou worden tot de statiegeldverplichting?

Wat denkt de Commissie te ondernemen om het vrije goederenverkeer doelmatig en effectief te beschermen in het vooruitzicht van de dreigende regeling?

Welke mogelijkheden staan de Commissie hiertoe ter beschikking?

Gecombineerd Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1774/01, E-1775/01, E-1777/01 en P-1823/01

(26 juli 2001)

Het ontwerp voor een tweede wijziging van de Duitse verordening inzake verpakkingen, die is aangemeld in het kader van Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval(1) en Richtlijn 98/34/EG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften(2), is door de Commissie bestudeerd in het licht van de toepasselijke bepalingen van het Gemeenschapsrecht.

Onder meer de door het geachte parlementslid aangehaalde punten zijn door de bevoegde diensten van de Commissie bestudeerd.

Aangezien de Bundesrat tijdens zijn zitting van 13 juli 2001 een voorstel voor een gemeenschappelijke verordening van verscheidene deelstaten heeft goedgekeurd en niet het ontwerp dat aan de Commissie is voorgelegd, is het van geen belang meer of dit ontwerp verenigbaar is met het Gemeenschaprecht.

(1) PB L 365 van 31.12.1994.

(2) PB L 204 van 21.7.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1045/01 van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad. VK-maatregelen om de stroom vluchtelingen en immigranten naar de EU in te dammen.



Publicatieblad Nr. 364 E van 20/12/2001 blz. 0036 - 0037



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1045/01 van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad (3 april 2001) Betreft: VK-maatregelen om de stroom vluchtelingen en immigranten naar de EU in te dammen De maatregelen die het Verenigd Koninkrijk tijdens de Raad van ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken van februari jl. hebben gepresenteerd (waaronder zelfs de herziening van het VH-Handvest van de vluchtelingen) zijn in strijd met de objectieve behoeften en de politieke en economische capaciteit van de Europese Unie. Hoe reageert de Raad op dergelijke voorstellen? Antwoord (27 september 2001) Wat asiel en immigratie betreft, volgt de Raad het programma waarin is voorzien in Titel IV van het Verdrag, met name in artikel 63, waarin de maatregelen zijn opgesomd die de Raad op korte termijn moet aannemen in deze aangelegenheden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1547/01

van Pierre Jonckheer (Verts/ALE) aan de Commissie

(14 mei 2001)

Betreft: Aanleg van de weg CN-101 (voorheen GU-117) in de plaats Carracosa de Henares

De Commissie heeft op 8 maart 2001 in haar antwoord op vraag E-3712/00(1) van de heer Paul Lannoye over wegwerkzaamheden tussen de route GU-177 en de plaats Jadraque (Guadalajara) bevestigd dat aan het plan voor de aanleg van de weg CN-101 (voorheen GU-117) een cofinanciering krachtens het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) toegekend is in het kader van het operationeel programma Castilla-La Mancha voor de periode 1994-1999. Dit plan heeft echter een nadelige uitwerking op het gebied Natura 2000 Ribera del rio Henares (LIC ES424003) en op het grondwaterpeil van de rivier Henares, en is niet aan een milieueffectrapportage onderworpen.

Meent de Commissie niet dat moet worden verzocht om terugstorting van de betrokken Europese gelden?

Welke maatregelen zal zij nemen om erop toe te zien dat de wetgeving inzake de milieueffectrapportage wordt nageleefd?

Wat overweegt zij te doen opdat de reeds veroorzaakte schade aan het milieu in het gebied Ribera del rio Henares (aantasting van het grondwaterpeil en dientengevolge vermindering van het stroomdebiet; ontbossing) wordt vergoed en de oorspronkelijke ecologische omstandigheden worden hersteld?

(1) PB C 187 E van 3.7.2001, blz. 30.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(20 juni 2001)

Zoals is uiteengezet in het antwoord op schriftelijke vraag E-3712/00 van de heer Lannoye heeft de Commissie zich in het kader van het onderzoek van een klacht in verband met dit wegenbouwproject tot de Spaanse autoriteiten gewend.

De Commissie heeft de Spaanse autoriteiten gevraagd hun opmerkingen te maken over de toepassing in het onderhavige geval van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(1), gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997(2) teneinde na te gaan of het bewuste project een aanzienlijke invloed kan hebben op het betrokken gebied rekening houdend met de doelstellingen van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(3), omdat in dat geval de procedure van artikel 6 van de richtlijn moet worden toegepast.

Het antwoord van de Spaanse autoriteiten wordt momenteel door de Commissie onderzocht. Het is daarom zeker nog te vroeg om te oordelen dat in het onderhavige geval het gemeenschapsrecht misschien onjuist is toegepast.

De Commissie behoudt zich het recht voor om, indien het gemeenschapsrecht niet is nageleefd, de Spaanse autoriteiten te vragen de verleende medefinanciering terug te betalen.

(1) PB L 175 van 5.7.1985.

(2) PB L 73 van 14.3.1997.

(3) PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0861/01

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(22 maart 2001)

Betreft: Uitvoerende comités

Kan de Commissie een lijst van alle uitvoerende comités geven die op grond van artikel 202 opgericht zijn, samen met hun taakomschrijving (en de wettelijke bepalingen waar die taakomschrijving op berust), de frequentie van de vergaderingen, de namen van de leden op dit ogenblik, de beschikbare documenten en verslagen, en of de vergaderingen open zijn voor het publiek?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(24 april 2001)

Het geachte parlementslid zal een groot deel van de gevraagde informatie aantreffen in de lijst van de comités die de Commissie bij de uitoefening van haar uitvoeringsbevoegdheden bijstaan.

De frequentie van de vergaderingen varieert per comité en hangt af van de noodzaak uitvoeringsmaatregelen te treffen(1); er kan terzake onmogelijk betrouwbare informatie worden verschaft. Niettemin zal deze informatie ten aanzien van 2000 gedeeltelijk beschikbaar zijn in het jaarverslag dat de Commissie in juni 2001 zal aanbieden overeenkomstig Besluit 468/1999 van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden(2). De personen die aan de vergaderingen deelnemen worden benoemd door de lidstaten, soms voor een bepaalde tijd, soms op grond van de te bespreken kwesties; een uitputtende en relevante namenlijst van de deelnemers kan derhalve niet worden verstrekt. De beschikbaarheid van de documenten van de comités wordt geregeld in artikel 7 van voornoemd besluit en in de ten uitvoer van dit artikel getroffen overeenkomst tussen het Parlement en de Commissie. Voor stukken die in het besluit, noch in de overeenkomst vermeld zijn, geldt de kaderovereenkomst tussen beide instellingen. De vergaderingen zijn niet open voor het publiek.

(1) PB C 225 van 8.8.2000.

(2) PB L 184 van 17.7.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1954/01

van Gianni Vattimo (PSE) aan de Commissie

(26 juni 2001)

Betreft: Schending van het gelijkheidsbeginsel bij de toegang tot de berg Athos

Sinds de elfde eeuw is de toegang tot de berg Athos en het bijbehorende klooster verboden voor vrouwen. Wet nr. 2623 van 1953 wettigt dit verbod, aangezien sancties zijn voorzien bij overtreding.

Het gehele gebied rond de berg Athos is door de Unesco tot erfgoed van de mensheid verklaard; desondanks is het verbod gehandhaafd, hoewel bekend is dat het cultureel erfgoed ter beschikking van de maatschappij gesteld moet worden. In de Europese Unie bestaat momenteel een uitgebreide wetgeving ter bestrijding van discriminatie op grond van geslacht, met inbegrip van het recente actieprogramma 2001-2006 voor de bestrijding van discriminatie.

Is de Commissie niet van mening dat genoemd verbod de individuele rechten van de vrouw schendt en in strijd is met de communautaire wetgeving? Worden er maatregelen overwogen om aan deze situatie het hoofd te bieden, gezien het feit dat Athos financiële middelen van de Gemeenschap ontvangt voor instandhoudingswerkzaamheden?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(12 juli 2001)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-1055/01 van de heer Ford(1).

(1) Zie blz. 194.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1294/01

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(3 mei 2001)

Betreft: EU-plan om de monding van de Severn als speciale beschermingszone aan te wijzen

Kan de Commissie verklaren waarom zij overweegt de gehele monding van de Severn in Zuid-West-Engeland aan te wijzen als speciale beschermingszone (SBZ) overeenkomstig de habitatrichtlijn?

Dit kan grote gevolgen hebben voor de verdere ontwikkeling van de haven van Bristol die aan de monding van de Severn ligt. In andere lidstaten van de EU worden alleen bepaalde delen van de monding als SBZ's aangewezen en de scheepvaartroutes worden hiervan uitgesloten, waardoor de havens ook grotere schepen kunnen ontvangen.

Kan de Commissie bevestigen dat zij de haven van Bristol op dezelfde wijze zal behandelen als andere EU-havens?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(20 juni 2001)

De aanwijzing van speciale beschermingszones (SBZ) valt onder de bevoegdheid van de lidstaten. De procedure voor de aanwijzing van deze zones is omschreven in artikel 4 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(1). Elke lidstaat moet op grond van de richtlijn een lijst met beschermingszones indienen. De Commissie stelt vervolgens een lijst met gebieden van communautair belang op in overleg met de lidstaten. De lidstaten wijzen deze gebieden dan als speciale beschermingszones aan. Het Verenigd Koninkrijk is derhalve verantwoordelijk voor het voorstel en de uiteindelijke aanwijzing van de monding van de Severn als speciale beschermingszone, indien het gebied in de communautaire lijst is opgenomen.

De selectie van Natura 2000-gebieden, met inbegrip van de vaststelling van de grenzen van de gebieden, is uitsluitend gebaseerd op wetenschappelijke criteria. Economisch gevoelige gebieden, zoals vaargeulen, mogen niet worden uitgesloten als zij op grond van wetenschappelijke bewijzen deel uitmaken van een gebied. Als de Commissie klachten ontvangt met duidelijke bewijzen dat een lidstaat deze bepalingen niet is nagekomen, zal zij het nodige onderzoek verrichten.

Het beheer en de bescherming van de gebieden van Natura 2000 wordt uitgevoerd volgens de voorschriften van artikel 6 van Richtlijn 92/43/EEG. De richtlijn legt duidelijke procedures vast voor de behandeling van voorgestelde plannen en projecten, die niet noodzakelijk verband houden met het beheer van het Natura 2000-gebied, maar wel ingrijpende gevolgen kunnen hebben voor dat gebied. Deze bepalingen zijn van toepassing op havenprojecten, die negatieve gevolgen kunnen hebben op een Natura 2000-gebied, zelfs indien deze projecten buiten het gebied worden uitgevoerd.

(1) PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0555/01

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(27 februari 2001)

Betreft: Betrouwbaarheidsverklaring voor het DG Concurrentie

Tijdens de vergadering van de Commissie begrotingscontrole van 7 februari 2001 verklaarde Europees Commissaris Fischler dat het exacte foutenpercentage bij de financiële verrichtingen in het Directoraat-generaal Landbouw in 1999 3,06 % bedroeg.

Kan de Commissaris die bevoegd is voor concurrentiebeleid in de geest van samenwerking en transparantie tussen de Europese instellingen een soortgelijk percentage geven voor de financiële verrichtingen in het DG Concurrentie en zo niet, waarom niet?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie op de schritftelijke vragen P-0553/01, E-0554/01, E-0555/01, E-0556/01, E-0557/01, E-0558/01, E-0559/01, E-0560/01, E-0561/01, E-0562/01, E-0563/01, E-0564/01, E-0565/01, E-0566/01, E-0567/01, E-0568/01, E-0569/01 en E-0570/01

(11 april 2001)

De Commissie wijst het geachte parlementslid er op dat de Rekenkamer in het kader van haar betrouwbaarheidsverklaring voor de algemene begroting geen foutenpercentage verstrekt, aangezien zij het als een al te eenvoudige voorstelling beschouwt om het succes van het financiële beleid van de Commissie aan deze ene indicator af te meten.

Drie jaar geleden besloot de Kamer derhalve de openbaarmaking van een algemeen foutenpercentage te staken en een eigen methodologie voor het opstellen van een betrouwbaarheidsverklaring te ontwikkelen teneinde de kwijtingverlenende autoriteit van gedetailleerdere informatie te voorzien.

Verder heeft de Rekenkamer bij herhaling te kennen gegeven dat het geheel misleidend zou zijn als zij foutenpercentages op een lager niveau (zoals per sector of directoraat-generaal) zou moeten afleiden uit een algemeen foutenpercentage. Het beperkte aantal transacties dat de Kamer controleert, is onvoldoende om een geldig foutenpercentage vast te stellen op dit lagere niveau.

Bijgevolg kan de Commissie het geachte parlementslid de gevraagde informatie niet verschaffen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0994/01

van Caroline Jackson (PPE-DE) aan de Commissie

(30 maart 2001)

Betreft: Toepassing van de richtlijn storten van afvalstoffen

Acht de Commissie het realistisch om van de lidstaten de naleving te verwachten van de richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen (1999/31/EG(1)) wanneer niet vóór april 2001 criteria voor de aanvaarding van afvalstoffen zullen zijn vastgesteld?

(1) PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(29 mei 2001)

Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen, moet uiterlijk 16 juli 2001 door de Lidstaten zijn omgezet in hun nationale recht.

De Commissie en de Lidstaten werken aan een uniforme procedure voor de classificatie en goedkeuring van afval.

De richtlijn is erop berekend dat de uniforme procedure niet op 16 juli 2001 in werking treedt; Bijlage II bevat algemene principes en een voorlopige goedkeuringsprocedure die ondertussen moeten worden toegepast.

Om deze redenen beschouwt de Commissie het verschil tussen deze gegevens niet als een mogelijk probleem voor de tenuitvoerlegging van de Richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0976/01

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(30 maart 2001)

Betreft: Richtlijn hygiënische kwaliteit van schaal- en schelpdieren

Kan de Commissie mededelen wanneer en of de voornaamste schaal- en schelpdierproducerende landen als Frankrijk en Nederland Bijlage III, punt II (van COM(2000) 438 def. van 14 juli 2000) betreffende de nieuwe hygiënevoorschriften denken uit te voeren?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(4 mei 2001)

Richtlijn 91/492/EEG van de Raad van 15 juli 1991 stelt de gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen van levende tweekleppige weekdieren vast(1).

Het document waarnaar de geachte afgevaardigde verwijst, is een van de vele voorstellen voor een herziening van de hygiënevoorschriften van de Gemeenschap, die nu ter behandeling bij het Parlement en de Raad liggen. De definitieve tekst van de herziene voorstellen zal pas bekend zijn na voltooiing van de medebeslissingsprocedure die nu aan de gang is.

De huidige voorschriften in verband met de bepaling van het fecale verontreinigingsniveau van een productiegebied voor levende tweekleppige weekdieren worden vastgesteld in hoofdstuk I van de bijlage bij Richtlijn 91/492/EEG van de Raad en alle lidstaten moeten deze voorschriften toepassen.

(1) PB L 268 van 24.9.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1421/01

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(17 mei 2001)

Betreft: Georganiseerde misdaad en dierenmishandeling

Een rapport van de Liga tegen vivisectie schetst een verontrustend beeld van de mishandeling van dieren (hondengevechten, clandestiene paardenrennen, smokkel in exotische dieren, enz.), die de georganiseerde misdaad jaarlijks in Italië alleen al circa 5 000 miljard lire opbrengt.

Maatregelen om het verschijnsel in te dijken en te bestrijden blijven achterwege. Is de Commissie zich van het verschijnsel bewust?

Zo ja, kan zij uitleg geven over de maatregelen die zij wil nemen om een uitbreiding ervan tegen te gaan?

Hoe verklaart zij het lange stilzwijgen over dit probleem, waardoor de georganiseerde misdaad de facto de vrije hand heeft?

Meent de Commissie niet dat met strengere controles op de fokkerijen, op de kennels, aan de grenzen en op de handel in exotische dieren alvast een eerste repliek kan worden gegeven aan diegenen die dieren misbruiken voor een volstrekt illegale business?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(20 juli 2001)

De Commissie is niet op de hoogte van het door het geachte parlementslid genoemde rapport.

Wat de bescherming van dieren betreft, zijn de bevoegdheden van de Gemeenschap beperkt tot een aantal domeinen waar niet in de vraag van het geachte parlementslid genoemde activiteiten onder vallen. Mishandeling van dieren tijdens hondengevechten of clandestiene paardenrennen is een domein dat uitsluitend onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten valt.

Bovendien zij erop gewezen dat als een activiteit zoals de bescherming van bedreigde diersoorten onder de bevoegdheid van de Gemeenschap valt, de rol van de Commissie er hoofdzakelijk in bestaat te zorgen voor de goedkeuring en de toepassing van de passende wetgeving in de lidstaten. De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de dagelijkse handhaving van de Gemeenschapswetgeving.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1925/01

van Albert Maat (PPE-DE) aan de Commissie

(26 juni 2001)

Betreft: Exportvergunningen graan

De afgelopen periode heeft de Europese Commissie diverse keren geen vergunning verleend voor de export van graan, ondanks het feit dat voor deze export geen exportrestitutie van de Europese Unie werd gevraagd. Dit heeft een prijsdrukkend effect op de Europese graanmarkt.

Waarom laat de Europese Commissie export van graan met een nulrestitutie niet automatisch toe? is de Commissie zich bewust van het prijsdrukkend effect op de Europese graanmarkt door het niet verlenen van restituties? Is de Commissie bereid hier iets aan te doen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 juli 2001)

In het kader van de openbare inschrijvingen voor de toekenning van restituties heeft de Commissie één enkele keer om technische redenen een aanvraag om certificaten voor uitvoer zonder restitutie afgewezen. De exporteurs konden in dit geval echter, net als altijd, certificaten voor uitvoer zonder restitutie aanvragen buiten het inschrijvingssysteem. Certificaten voor uitvoer zonder restitutie met een geldigheidsduur van 30 dagen worden door de lidstaten onbeperkt afgegeven op de dag dat de marktdeelnemer de aanvraag indient.

Sinds de in het kader van Agenda 2000 overeengekomen regeling in werking is getreden, kan de Commissie de handel met derde landen immers alleen nog aan beperkende maatregelen onderwerpen wanneer een ernstige verstoring een bedreiging voor het evenwicht van de interne graanmarkt kan vormen.