ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2624/01

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(27 september 2001)

Betreft: Zitting van de Raad van 10 juli 2001

Kan de Commissie mededelen of tijdens de zitting van de Raad van Ecofin-ministers op 10 juli 2001 is gestemd, zo ja hoe vaak en waarover?

Kan zij voorts de stemmen registreren van eenieder die tijdens de zitting over ieder onderwerp heeft gestemd?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Prodi namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2620/01, E-2622/01, E-2624/01, E-2626/01 en E-2628/01

(15 oktober 2001)

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat het, overeenkomstig artikel 9 van het reglement van orde van de Raad, aan de Raad staat de uitslagen van de stemming en de stemverklaringen van zijn leden openbaar te maken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2398/01 van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie. Afscheiding van de EU.



Publicatieblad Nr. 040 E van 14/02/2002 blz. 0243 - 0243



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2398/01 van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie (20 augustus 2001) Betreft: Afscheiding van de EU Kan de Commissie aangeven hoe bepaalde geografische gebieden die ooit deel uitmaakten van de Europese Unie zich van de EU hebben afgescheiden? Ziet zij dit als precedent voor een eventuele afscheiding van een lidstaat in de toekomst? Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie (24 september 2001) Het enige geval van afscheiding van de Unie betreft Groenland, Deens grondgebied waarop de communautaire verdragen sinds 1985 niet of op zeer beperkte wijze van toepassing zijn. Ander grondgebieden van lidstaten zijn uitgesloten van de toepassing van het EG-Verdrag op het moment van de totstandkoming van de oprichtings- of toetredingsverdragen. De kwestie Groenland is geregeld in een verdrag dat is gesloten tussen Denemarken en de Gemeenschap, overeenkomstig de bepalingen van het EG-Verdrag op grond waarvan het de Gemeenschap is toestaan overeenkomsten te sluiten. De onderhandeling vond plaats naar aanleiding van een in Groenland gehouden referendum. Het Groenland-verdrag is geratificeerd door de lidstaten. Dit verdrag, gesloten medio jaren tachtig, kan geen precedent vormen voor een lidstaat; ten eerste omdat destijds het buitengewone karakter ervan door de lidstaten en de instellingen is erkend, ten tweede Il est difficile de considérer lomdat Groenland geen Europese staat is in de zin van artikel 49 van het Verdrag betreffende de Europese Unie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2052/01

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(13 juli 2001)

Betreft: Leningen ter bevordering van het ondernemerschap onder immigranten

In sommige lidstaten is ervaring opgedaan met het aanbieden van verschillende soorten leningen ter bevordering van het ondernemerschap onder vrouwen. Deze leningen zijn dus alleen bestemd voor vrouwelijke ondernemers en hebben bewezen van nut te zijn voor de toename van het ondernemerschap onder vrouwen.

Bestaan in de lidstaten vergelijkbare leningen ter bevordering van het ondernemerschap onder immigranten?

Indien dergelijke leningen bestaan, wat is dan de invloed van deze leningen geweest op de inburgering en sociale situatie van immigranten?

Indien dergelijke leningen niet bestaan, is het dan mogelijk om op communautair niveau een project te starten om ze in de lidstaten in te voeren?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(12 september 2001)

De Commissie overweegt momenteel de mogelijkheid om in 2002 nieuwe voorstellen in te dienen ter bevordering van de integratie van immigranten. Indien deze voorstellen worden goedgekeurd en de nodige middelen worden uitgetrokken, kan het voorstel van het geachte parlementslid in overweging worden genomen in het kader van de te steunen activiteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1349/01

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(7 mei 2001)

Betreft: Tenuitvoerlegging van de Seveso-II-richtlijn door de lidstaten

Hoe interpreteren de lidstaten overeenkomstig de Seveso-II-richtlijn de verwachte probleemafstand in de buurt van:

1. een LPG-opslag van 100 ton?

2. een verwerkingsinstallatie met een maximale inventaris van 100 ton van een uiterst giftige chemische stof?

3. een houder die 30 ton chloor bevat?

4. een gemengde opslag van chemische producten waar 200 ton chemische producten zijn opgeslagen in combinatie met andere ontvlambare materialen?

Antwoord van Mevr. Wallström namens de Commissie

(6 juli 2001)

Krachtens artikel 12 Richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken(1) (hierna de Seveso II-richtlijn genoemd) moeten de lidstaten ervoor zorgen dat de ten doel gestelde preventie van zware ongevallen en beperking van de gevolgen van dergelijke ongevallen in hun beleid inzake de bestemming of het gebruik van de grond en/of in andere toepasselijke takken van beleid in aanmerking worden genomen. Voorts moeten zij erop toezien dat bij de uitvoering van die takken van beleid rekening wordt gehouden met de noodzaak om op een langetermijnbasis voldoende afstand te laten bestaan tussen de onder deze richtlijn vallende inrichtingen enerzijds en woongebieden, door het publiek bezochte gebieden, waardevolle natuurgebieden en bijzonder kwetsbare gebieden anderzijds, en met de noodzaak om voor bestaande inrichtingen aanvullende technische maatregelen te treffen teneinde de gevaren voor personen niet te vergroten.

In artikel 12 worden geen veiligheidsafstanden voor gevaarlijke inrichtingen voorgeschreven, zodat uit dit artikel niet mag worden geconcludeerd dat alle lidstaten dezelfde raadplegingsprocedure moeten volgen en dezelfde afstanden moeten opleggen voor de in de vraag genoemde inrichtingen. Voorts legt de richtlijn geen geharmoniseerde methoden voor de beoordeling van de risico's op.

De eisen inzake het ruimtelijkeordeningsbeleid zijn nieuwe bepalingen in de Seveso II-richtlijn. In de voorafgaande richtlijn, namelijk Richtlijn 82/501/EEG van de Raad van 24 juni 1982 inzake de risico's van zware ongevallen bij bepaalde industriële activiteiten(2) (nu de Seveso I-richtlijn genoemd), waren dergelijke voorschriften niet opgenomen. Verscheidene lidstaten beschikken echter reeds lang over vaste praktijken voor het bereiken van een bepaalde scheiding tussen gevaarlijke inrichtingen en woongebieden. In het algemeen worden daartoe zeer diverse methoden gebruikt, gaande van expliciete inschatting van het risico van zware ongevallen tot een meer algemene afbakening van zones, gebaseerd op historisch gegroeide afstanden, doorgaans door inachtneming van verschillende milieufactoren zoals lawaaihinder, verontreiniging, enz. die resulteren in scheidingsafstanden welke soms impliciet ook als voorzorgsmaatregel tegen de risico's van zware ongevallen kunnen worden geïnterpreteerd.

(1) PB L 10 van 14.1.1997.

(2) PB L 230 van 5.8.1982.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0551/01

van Hubert Pirker (PPE-DE) aan de Commissie

(20 februari 2001)

Betreft: Aanpassing van het Sloveense kernenergiebeleid

In zijn antwoord op mijn schriftelijke vraag P-1659/99(1) van 14 september 1999 verklaarde commissaris Verheugen dat Slovenië prioriteit moet geven aan de aanpassing van zijn kernenergiebeleid aan de resultaten van een studie waarin het aardbevingsgevaar in het gebied van de kerncentrale van Krsko opnieuw is geëvalueerd.

In november 2000 diende de Commissie de resultaten (stand september 2000) in van de studie Geophysical Research in the Surroundings of the Ksko NPP (geofysisch onderzoek in de omgeving van de centrale van Ksko). Hierin wordt gewezen op het potentiële gevaar dat uitgaat van de seismische lijn KK-03-99.

Welke consequenties en gevolgen trekt de Commissie uit deze geofysische studie met betrekking tot Ksko?

Welke maatregelen overweegt de Commissie met het oog op de aanpassing van het Sloveense kernenergiebeleid?

(1) PB C 170 E van 20.6.2000, blz. 66.

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(31 juli 2001)

De Commissie wenst duidelijk te maken dat het de Sloveense Regering was die de resultaten van de studie Geophysical Research in the Surroundings of the Krko NPP heeft medegedeeld op een vergadering eind november 2000 te Ljubljana. Deze studie was gefinancierd uit de middelen voor het programma inzake nucleaire veiligheid van het PHARE-instrument voor financiële bijstand.

Volgens de studie moet de langs lijn KK-03-99 waargenomen geologische structuur worden beschouwd als potentieel gevaarlijk. Zij bevat naar aanleiding van deze bevinding de aanbeveling het seismologisch netwerk te verbeteren en in deze streek een seismografisch station van hoge kwaliteit te installeren.

De Sloveense Regering heeft intussen verklaard deze aanbevelingen van de studie volledig te zullen opvolgen. Er worden in de streek van Krko twee seismografische stations van hoge kwaliteit toegevoegd aan het bestaand seismologisch netwerk, waarvan ten minste één reeds in 2001.

De Commissie zal de tenuitvoerlegging van deze maatregel door de Sloveense autoriteiten controleren en heeft met de Sloveense regelgevende instantie voor nucleaire veiligheid contacten gehad voor overleg over eventuele steunverlening.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2191/01

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 juli 2001)

Betreft: Stabiliteitsbeginsel voor de visserij in de communautaire wateren

Is de Commissie van plan een herziening voor te stellen van het stabiliteitsbeginsel dat in de communautaire wateren voor de visserij wordt gehanteerd (en in het begin van de jaren '80 nog vóór het huidige instandhoudingsbeleid werd ingevoerd), en dat niet aan de realiteit beantwoordt of strookt met het gewicht dat de diverse visserijlanden van de EU na de toetreding van nieuwe lidstaten in de schaal leggen? Welke initiatieven zal de Commissie ontplooien om onbillijke vormen van discriminatie waaraan bepaalde regio's zoals Galicië blootstaan te voorkomen, omdat deze regio's in strijd met de EU-beginselen niet op voet van gelijkheid toegang hebben tot de visvangst in communautaire wateren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 september 2001)

In Verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur(1) is bepaald dat de de Raad de vangstmogelijkheden op een zodanige wijze over de lidstaten verdeelt dat elke lidstaat verzekerd is van relatieve stabiliteit van de visserijactiviteiten voor elk betrokken bestand. Bij de toewijzing van de

vangstmogelijkheden op basis van het stabiliteitsbeginsel is met name rekening gehouden met de traditionele visserijactiviteiten in de betrokken wateren en de specifieke behoeften van de gebieden die bijzonder afhankelijk zijn van de sector. Het beginsel van relatieve stabiliteit in artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 3760/92 impliceert handhaving van de vangstmogelijkheden van vóór de verdeling van 1983 en continuïteit in deze verdeling, elk jaar opnieuw. Het Hof van Justitie heeft geoordeeld(2) dat een dergelijke methode niet in strijd is met het discriminatieverbod.

Zoals de Commissie in het Groenboek over de toekomst van het gemeenschappelijk visserijbeleid(3) stelt, is er, gelet op de tot dusver bereikte resultaten met betrekking tot de verdeling van de quota, geen reden om het huidige systeem ingrijpend te wijzigen.

(1) PB L 389 van 31.12.1992.

(2) Arrest van 16 juni 1987, in zaak 46/86, Jurispr. 1987, blz. 2671.

(3) COM(2001) 135 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1962/01

van Juan Ojeda Sanz (PPE-DE) aan de Commissie

(3 juli 2001)

Betreft: Revalorisering van pensioenen in Gibraltar

De Nationale Vereniging van gepensioneerde oud-werknemers van Gibraltar (ALPEG) heeft zich tot ons gewend om te klagen over het onrecht dat 9 005 Spaanse gepensioneerden die in Gibraltar hebben gewerkt, wordt aangedaan: sedert 1990 heeft geen enkele verhoging of periodieke revalorisering plaatsgevonden van hun pensioenen. Volgens de berekeningen van deze Vereniging is de regering van Gibraltar hun momenteel al 48 miljoen verschuldigd.

De situatie van deze gepensioneerden die jarenlang in de Britse kolonie Gibraltar hebben gewerkt, is des te schrijnender omdat het een discriminatie betreft ten opzichte van de gepensioneerden die op het grondgebied van Gibraltar woonachtig zijn; daarmee is het in strijd met de communautaire regels voor pensioenen.

Is de Commissie bekend met dit probleem waar 9 005 oud-werknemers van Gibraltar mee te maken hebben?

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om dit onrecht uit de wereld te helpen?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie op de schritftelijke vragen P-1962/01, E-1979/01 en E-2033/01

(4 september 2001)

Het geachte parlementslid wenst het standpunt van de Commissie te kennen ten aanzien van de problemen van talrijke gepensioneerde oud-werknemers van Gibraltar die zich erover beklagen dat het bedrag van hun pensioenen sinds 1990 niet meer is aangepast.

De Commissie wil het geachte parlementslid erop wijzen dat zij de betreffende problematiek momenteel bekijkt in het licht van het Gemeenschapsrecht, met name het beginsel van gelijke behandeling, als vastgesteld in artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 1408/71(1) en artikel 10 daarvan dat de woonplaatsvoorwaarden voor de betaling en de berekening van de pensioenen opheft.

Om in staat te zijn de klacht te onderzoeken heeft de Commissie de Britse autoriteiten verzocht haar gedetailleerde informatie over het systeem voor de revalorisering van de pensioenen in Gibraltar alsmede hun standpunt over de verenigbaarheid van dit systeem met het Gemeenschapsrecht te doen toekomen.

De Commissie zal het geachte parlementslid later informeren over het gevolg dat zij aan deze zaak zal geven.

(1) Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, PB L 149 van 5.7.1971 en Verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71, PB L 74 van 27.3.1972 (bijgewerkt bij Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, PB L 28 van 30.1.1997).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1936/01

van Robert Goebbels (PSE) aan de Commissie

(29 juni 2001)

Betreft: Rendement van de Japanse pensioenfondsen

Tijdens een recente vergadering van de socialistische fractie heeft de heer Bolkestein, lid van de Commissie, beweerd dat pensioenfondsen die vrij zijn in de keuze van hun investeringsstrategie,

over een periode van tien jaar betere resultaten laten zien dan pensioenfondsen die beperkt zijn in hun investeringskeuze. Kan de Commissie concrete voorbeelden geven die de beweringen van de Commissaris staven?

Kan de Commissie voorts een indicatie geven van het rendement van de Japanse pensioenfondsen tussen 1990 en 2000?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 september 2001)

In recente studies, met name in het kader van de werkzaamheden van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), zijn inderdaad de rendementen van de pensioenfondsen vergeleken van de landen die de zogenaamde goede huisvader-regel toepassen en de landen die kwantitatieve beleggingsbeperkingen opleggen. Vooraf moet worden verduidelijkt dat het beheer volgens de goede huisvader-regel neerkomt op een kwalitatieve benadering van de beleggingsregels. Dit betekent dat de activa worden verdeeld op basis van de aangegane verbintenissen en niet louter volgens gewone kwantitatieve regels. De activa moeten derhalve voorzichtig worden verdeeld en op adequate wijze worden gespreid, op basis van met name de emitenten, de soorten effecten, de landen of geografische zones, de valuta's of geografische sectoren. Er is dus geenszins sprake van totale beleggingsvrijheid.

De resultaten van de vergelijkende rendementsonderzoeken werden uiteengezet door professor E. Philip Davis van de Brunel Universiteit van West Londen tijdens een hoorzitting van de Economische en Monetaire Commissie van het Parlement op 6 februari 2001. Deze onderzoeken hadden betrekking op de rendementen die de pensioenfondsen van een aantal landen over een periode van vijftien jaar hadden behaald. Daarbij moet worden opgemerkt dat een periode van vijftien jaar niet volledig overeenstemt met de beleggingshorizon van een pensioenfonds, die zich vaak uitstrekt over een periode van ongeveer 25 jaar. Deze onderzoeken hebben uitgewezen dat de pensioenfondsen van landen die de goede huisvader-regel toepassen, gedurende de periode 1980-1995 een reëel rendement behaalden dat gemiddeld 200 basispunten hoger lag dan dat van de pensioenfondsen van de landen die beleggingsbeperkingen opleggen. Dergelijke rendementsverschillen komen tot uiting in kostenverschillen: een hoger rendement maakt een lagere pensioensbijdrage mogelijk.

In onderstaande tabel wordt meer informatie verstrekt over de gegevens per land, met inbegrip van Japan. Helaas beschikt de Commissie niet over gegevens over het rendement van de Japanse pensioenfondsen tussen 1990 en 2000.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2223/01

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juli 2001)

Betreft: Banktarieven

Het zal de Commissie niet onbekend zijn dat bij internationale banktransacties vaak buitensporige kosten in rekening worden gebracht. Zowel bij overmakingen als bij betalingen per bankkaart of cheque of zelfs bij geldopnames uit automaten worden verschillende tarieven aangerekend al naargelang de operatie plaatsvindt binnen eenzelfde lidstaat of tussen twee lidstaten van de EU.

Telkens wordt een min of meer omvangrijk bedrag aan commissiekosten in rekening gebracht, en deze situatie wordt dan ook regelmatig door consumentenverenigingen op de korrel genomen.

Is de Commissie voornemens hierin verandering te brengen door de tarieven voor grensoverschrijdende operaties gelijk te schakelen met die voor binnenlandse verrichtingen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(25 september 2001)

De Commissie heeft op 25 juli 2001 een voorstel voor een verordening goedgekeurd betreffende grensoverschrijdende betalingen in euro(1). Dit voorstel berust op een non-discriminatiebeginsel: de kosten voor grensoverschrijdende betalingen mogen niet verschillend zijn van die voor operaties binnen hetzelfde land.

De Commissie heeft dit besluit met name genomen om de door het geachte parlementslid aangevoerde redenen. Uit de meest recente studies blijkt dat de kosten van overmakingen uitermate hoog blijven. Uit een studie van 1993 met betrekking tot 1 048 overmakingen van 100 ecu tussen de 12 lidstaten bleek dat de gemiddelde kosten 23,93 beliepen. Blijkens een nieuwe studie van 2001 met betrekking tot 1 480 overmakingen van 100 tussen de 15 lidstaten beliepen de gemiddelde kosten 23,92 (voorlopig resultaat). Daarmee vergeleken zijn de kosten van strikt nationale overmakingen aanzienlijk geringer. De handhaving van deze verschillen, die door de consumentenverenigingen regelmatig op de korrel worden genomen, dreigen afbreuk te doen aan de geloofwaardigheid van de euro: de kans bestaat dat bepaalde euro-gebruikers slechts de praktische moeilijkheden van de verandering van munt zouden zien zonder de voordelen ervan concreet in te schatten.

De Commissie hoopt dat de beide takken van de Europese wetgevende macht - de Raad en het Parlement - snel overeenstemming bereiken zodat bedoelde tekst vóór eind 2001 kan worden afgekondigd.

(1) COM(2001) 439 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1896/01

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(28 juni 2001)

Betreft: Instandhouding van kabeljauw- en schelvisbestanden in de Noordzee

Kan de Commissie, met verwijzing naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-1138/01(1) meedelen of de waarnemers die monsters dienen te nemen van elke soort die gevangen wordt door schepen die vissen op zandspiering, werknemers van de lidstaten of van de Commissie zijn, en of hun bevindingen aan de Commissie worden toegezonden en openbaar gemaakt worden?

Zou de Commissie tevens kunnen meedelen of onafhankelijke instanties, met inbegrip van universitaire afdelingen voor mariene biologie, standpunten gepubliceerd hebben die de opvatting van de Commissie steunen dat er weinig of geen bewijzen bestaan dat door de industriële visserij op zandspiering in de Noordzee vissoorten als kabeljauw, schelvis, wijting enz. van hun voedsel beroofd worden?

(1) PB C 318 E van 13.11.2001, blz. 212.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(3 september 2001)

De betrokken waarnemers zijn werknemers van de lidstaten.

Hun bevindingen zullen worden meegedeeld aan de Commissie. Momenteel is de Commissie niet voornemens deze gegevens te publiceren. Zij zullen echter wel worden meegedeeld aan de ambtenaren van de lidstaten en zullen met de lidstaten worden besproken in het kader van de verdere uitwerking van de details van het herstelplan voor kabeljauw in de Noordzee.

De Commissie is niet op de hoogte van mogelijke resultaten van onderzoek door universitaire afdelingen voor mariene biologie of andere wetenschappelijke instanties over het effect van de industriële visserij op zandspiering en andere soorten op de voedselvoorziening van kabeljauw, wijting, schelvis, enz. De Commissie neemt echter wel deel aan de financiering van een onderzoeksproject waarin het verband tussen de overvloedige aanwezigheid van zandspiering en factoren zoals de groeisnelheid van kabeljauw werden onderzocht in een gebied voor de Oostkust van Schotland. De uitkomsten van deze studie moeten echter nog in een definitieve vorm worden gegoten en worden gepubliceerd. Deze studie is op initiatief van de Britse autoriteiten voortgezet. De resultaten van de vervolgstudie zijn nog niet beschikbaar.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2410/01

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(21 augustus 2001)

Betreft: Omzetting van richtlijn 98/5/EG in Spanje

Richtlijn 98/5/EG(1) ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven, had volgens artikel 16 van die richtlijn uiterlijk op 14 maart 2000 door de lidstaten in nationaal recht moeten worden omgezet.

Dit is mijns inziens in Spanje nog niet gebeurd.

1. Is het juist dat deze richtlijn in Spanje of ook in andere lidstaten nog niet is omgezet, en zo ja, waarom niet?

2. Wat denkt de Commissie te doen, indien deze richtlijn inderdaad nog niet is omgezet, om dit te bewerkstelligen?

(1) PB L 77 van 14.3.1998, blz. 36.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(12 oktober 2001)

1. Richtlijn 98/5/EG(1) betreffende de vestiging van advocaten is in Spanje per koninklijk decreet van 3 augustus 2001, bekendgemaakt in het Boletín Oficial del Estado, nr. 186 van 4 augustus 2001 in nationaal recht omgezet. Dit is nog niet gebeurd in België, Frankrijk, Ierland, Luxemburg, Nederland en Portugal. In België, Luxemburg, Nederland en Portugal ligt thans een ontwerp ter discussie bij het Parlement. Niets rechtvaardigt de niet-inachtneming van de in de richtlijn genoemde termijn.

2. De Commissie heeft tegen deze lidstaten de inbreukprocedure van artikel 226 (ex-artikel 169) van het EG-Verdrag ingeleid. Zo nodig zal zij hiermee verdergaan.

(1) Richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven (PB L 77 van 14.3.1998).