ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3793/00

van Roberto Bigliardo (TDI) aan de Commissie

(7 december 2000)

Betreft: Transparantie van de onderhandelingen

Kan de Commissie het in de pers verschenen bericht bevestigen dat zij deelneemt aan officieuze onderhandelingen in Genève met de WTO over liberalisering van een hele reeks diensten in de gezondheids- en onderwijssector? Kan zij meedelen welk mandaat de Commissaris voor deze onderhandelingen heeft meegekregen?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(25 januari 2001)

In januari 2000 zijn de multilaterale onderhandelingen over de liberalisering van de handel in diensten gestart in het kader van de Algemene Overeenkomst over de handel in diensten (GATS) van de Wereldhandelsorganisatie (WTO). De Gemeenschap en haar lidstaten zijn actief bij deze werkzaamheden betrokken en streven tegelijkertijd hun algemene doel na om zo snel mogelijk een begin te maken met een uitgebreide ronde van handelsbesprekingen. Het onderhandelingsmandaat voor de Commissie werd op 26 oktober 1999 door de Raad aangenomen en vervolgens door het Parlement bevestigd. De Commissie heeft de plenaire vergadering en de verschillende commissies van het Parlement regelmatig over de stand van de onderhandelingen verslag uitgebracht.

De GATS 2000-onderhandelingen bestrijken alle commerciële diensten. Het verlenen van diensten met een gouvernementeel karakter is evenwel uitgesloten van het toepassingsgebied van de GATS. Wat de handel in commerciële diensten betreft heeft de Gemeenschap besloten dat geen enkele sector apriori wordt uitgesloten. Wat de diensten in gezondheids- en onderwijssector betreft werden er tot dusverre geen specifieke onderhandelingen gevoerd. Er zij echter op gewezen dat de Gemeenschap en haar lidstaten in het kader van de onderhandelingen van de Uruguay-ronde al enkele verbintenissen zijn aangegaan op het gebied van de markttoegang voor particulier gefinancierde onderwijsdiensten en enkele diensten op het gebied van de gezondheidszorg. Deze toezeggingen houden bijvoorbeeld in dat buitenlanders particulier gefinancierde scholen of ziekenhuizen in de Gemeenschap kunnen oprichten en dat deze scholen en ziekenhuizen zo behandeld zullen worden alsof zij het eigendom van onderdanen van de Gemeenschap zijn. De lidstaten hebben echter lijsten met passende beperkingen en voorwaarden met betrekking tot de toezeggingen opgesteld, om hun specifieke nationale belangen te beschermen. Bovendien worden de lidstaten door de toezeggingen niet gehinderd om een geschikt regelgevingskader in te voeren om de doelstellingen inzake openbare orde en sociaal beleid te verwezenlijken, zoals het waarborgen van een betaalbare en kwalitatieve dienstverlening voor de gehele bevolking.

De Commissie kan het geachte parlementslid verzekeren dat de Gemeenschap, zoals in de Uruguay-ronde, ook in de komende GATS-onderhandelingen geen nieuwe verplichtingen op zich zal nemen die de lidstaten zouden beïnvloeden in hun vermogen om het verlenen van diensten in de gezondheids- en onderwijssector te reguleren en in deze sectoren financieel te interveniëren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3792/00

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(7 december 2000)

Betreft: Volksgezondheid en Frans rundvlees

Heeft hetzij het Wetenschappelijk Veterinair Comité of het Permanent Veterinair Comité de vraag overwogen of Frans rundvlees een bedreiging voor de volksgezondheid vormt? Zo ja, wat zijn hun conclusies?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(16 maart 2001)

De kwestie van de veiligheid van rundvlees is in verscheidene adviezen van de onafhankelijke Wetenschappelijke Stuurgroep (WS) van de Commissie aan de orde gesteld. De veiligheid van vlees is van het allerhoogste belang voor de Commissie en er zijn omvangrijke maatregelen genomen om de volksgezondheid in de lidstaten, waaronder Frankrijk, te vrijwaren. Een aantal kwesties in verband met de in Frankrijk genomen maatregelen of in verband met de maatregelen die in andere lidstaten ten aanzien van Frans rundvlees zijn genomen, is door de WS besproken tijdens haar vergadering van 27-28 november 2000.

Tijdens deze vergadering is een advies goedgekeurd over:

- de wetenschappelijke basis voor het door drie lidstaten voorgestelde invoerverbod als gevolg van het BSE-risico in Frankrijk en Ierland;

- de wetenschappelijke basis voor verscheidene door Frankrijk voorgestelde maatregelen in verband met het BSE-risico;

- de wetenschappelijke basis voor het verbod op het gebruik van dierlijke eiwitten in het voeder voor alle landbouwdieren, waaronder varkens, pluimvee, vissen en huisdieren.

Dit advies staat op de internet-website http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/ssc. De veiligheid van Frans vlees aan het been wordt besproken in punt 2.a. De WS is het erover eens dat enige vermindering van het risico in Frankrijk kan worden overwogen door de verwijdering voor menselijke consumptie van vlees op de wervels (T-bone steak).

De Wetenschappelijke Stuurgroep heeft op 12 januari 2001 de veiligheid van vlees aan de wervelkolom en T-bone steak opnieuw geëvalueerd in het licht van de aanvullende maatregelen ter vermindering van het risico die in 2001 van kracht worden. Dit advies is ook te vinden op de hierboven genoemde website onder de titel Opinion on the questions submitted by EC-services following a request of 4 december 2000 by the EU Council of Agricultural Ministers regarding the safety with regard to BSE of certain bovine tissues and certain animal-derived products.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3503/00

van Jules Maaten (ELDR) aan de Commissie

(10 november 2000)

Betreft: Aantal ambtenaren van de Europese Commissie dat werkt aan het kankerprogramma

1. In haar antwoord op mijn vraag P-2798/00(1) betreffende het rapport van de WHO over de invloed van de tabaksindustrie, deelde de Commissie mede dat zij in haar kankerprogramma momenteel behalve het hoofd van de dienst en zijn plaatsvervanger één A-functionaris, één parttime B-functionaris en één nationale deskundige parttime te werk heeft gesteld. Kan de Commissie bevestigen dat op 10 september 1993 in totaal 32 ambtenaren voor het kankerprogramma werkzaam waren?

2. Zo ja, kan de Commissie verklaren waarom het aantal ambtenaren dat aan dit programma werkt, in een periode van zeven jaar werd beperkt van dertig tot minder dan vijf, terwijl dit programma prioriteit genoot bij de werkzaamheden van de Commissie zoals uit de verschillende wetgevingsinitiatieven van de Commissie blijkt?

(1) PB C 136 E van 8.5.2001.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(18 januari 2001)

De vergelijking die de geachte afgevaardigde probeert te maken, gaat niet op. Begin jaren negentig waren de enige volksgezondheidsprogramma's die door het directoraat Volksgezondheid werden beheerd, het kanker- en aidsprogramma. Sindsdien zijn er programma's goedgekeurd met betrekking tot gezondheidsbevordering, drugs, gezondheidsmonitoring, zeldzame ziekten, letselpreventie en met het milieu verband houdende ziekten, die ook door datzelfde directoraat moesten worden beheerd.

Bovendien kon het directoraat Volksgezondheid tot de zomer van 1999 een beroep doen op de steun van een Bureau voor technische bijstand (BTB), dat ongeveer 30 man sterk was. Het contract met het BTB werd vorig jaar niet verlengd, zulks conform het algemene beleid van de Commissie met betrekking tot de BTB's.

Het directoraat Volksgezondheid ging op 1 oktober 1999 op in het nieuwe directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming. De personele middelen voor het kankerprogramma zijn sindsdien niet verlaagd. In 2000 is zelfs tijdelijk extern personeel aangetrokken om bij het begrotingsbeheer van het programma te helpen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3945/00

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(13 december 2000)

Betreft: Omzettingskosten in euro

Kan de Europese Commissie een schatting van de kosten voor de omzetting van nationale bankbiljetten en munten in echte euro-biljetten en -munten maken met inbegrip van de kosten om biljetten te drukken, munten te slaan, de elektronische communicatieapparatuur te verbeteren, enz. in elk van de deelnemende lidstaten, en die kosten als percentage van het BBP uitdrukken?

Als ze dat soort schattingen zelf niet gemaakt heeft, kan ze dan de beschikbare schattingen van de privé-sector en universitaire kringen meedelen, in hun volle omvang, en met aangifte van de onzekere elementen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(31 januari 2001)

De Commissie heeft geen schatting gemaakt van de kosten van de overgang op de euro.

De Commissie is van mening dat deze kosten, die door de overheid en het bedrijfsleven worden gedragen, moeten worden beschouwd als een investering die als gevolg van de de invoering van één munt tot belangrijke algehele economische baten leidt.

De Commissie verwijst ook naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-2741/00 van mevrouw Villiers(1).

(1) PB C 89 E van 20.3.2001, blz. 219.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2796/00

van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie

(4 september 2000)

Betreft: Maximumtarief van successierechten in elk van de landen van de Europese Unie

Kan de Commissie een tabel opmaken met de huidige maximumtarieven van successierechten, of andere vergelijkbare belastingen bij overlijden, in elk van de landen van de Europese Unie?

Gecombineerd Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2795/00, E-2796/00 en E-2797/00

(13 november 2000)

De drie vragen hebben in hoofdzaak betrekking op de inkomstenbelasting geheven van natuurlijke personen. De lidstaten geven met betrekking tot de opzet van bedoeld belastingsysteem een grote diversiteit te zien. Deze diversiteit houdt verband met de progressiviteit van de belastingschalen, de definitie van de fiscale grondslagen, de vrijstellingen (bijv. voor een aantal sociale-verzekeringsuitkeringen), de aftrekbare posten zoals gezinsbijslagen, en speciale regelingen voor kapitaalinkomen en onroerend goed. Gezien de complexiteit van deze niet op communautair niveau geharmoniseerde aangelegenheden is het moeilijk vergelijkingen tussen specifieke fiscale regelingen in de lidstaten te maken en conclusies te trekken aangaande de belastingdruk op basis van de maxima van de tariefmarges voor bedoelde belastingen.

De Commissie werkt op dit ogenblik aan een verbetering van de informatie over de belastingstelsels in de lidstaten. Als een eerste stap werden de nationale gegevens opgenomen in het Overzicht van de belastingen die in de lidstaten van de Europese Unie worden geheven(1) bijgewerkt (tarieven in procenten per 1 januari 1999). Onderstaande tabel verschaft een overzicht van de van de lidstaten ontvangen maximumtarieven van de nationale inkomstenbelasting geheven van natuurlijke personen en de overeenkomstige inkomstendrempels. In sommige landen worden eveneens regionale of lokale belastingen geheven. Het kan daarbij om vrij hoge belastingen gaan. Het maximumtarief voor deze regionale en lokale belastingen kan hoger liggen dan het maximumtarief voor de staatsbelasting.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De maximale successierechten voor natuurlijke personen zien er als volgt uit:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Verder wordt bij het belasten van vermogenswinst doorgaans een onderscheid bemaakt tussen natuurlijke personen en vennootschappen. Enkele lidstaten heffen helemaal geen belasting op vermogenswinst. De tarieven van de vermogenswinstbelasting lopen sterk uiteen.

(1) De volgende uitgave van 2000 (situatie per 1.1.1999) wordt binnenkort gepubliceerd door het Bureau voor Officiële Publicaties van de Europese Gemeenschappen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3624/00

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(22 november 2000)

Betreft: Betaling van kinderbijslag aan migrerende werknemers

Is het, in het geval van een Turkse migrant die in Oostenrijk woont en werkt, en wier vrouw en kinderen in België wonen, de plicht van de Oostenrijkse of van de Belgische instanties om de kinderbijslag te betalen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(5 januari 2001)

De Associatieovereenkomst EEG-Turkije en het aanvullend protocol van 1970 bevatten een aantal socialezekerheidsbepalingen. In het kader van deze Overeenkomst heeft de Associatieraad in 1980 socialezekerheidsbepalingen goedgekeurd voor Turkse werknemers die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen en voor hun gezinsleden die in de Gemeenschap wonen (Besluit nr. 3/80)(1).

Omdat het voorstel van de Commissie voor de tenuitvoerlegging van deze bepalingen door de Raad niet is goedgekeurd, is de vraag of personen rechtstreeks een beroep op de bepalingen in Besluit nr. 3/80 kunnen doen in een aantal gevallen door het Europees Hof van Justitie getoetst. Op basis van het huidige Gemeenschapsrecht (arrest van het Hof van 4 mei 1999 in zaak C-262/96 Sema Sürül tegen Bundesanstalt für Arbeit)(2) kunnen Turkse onderdanen die binnen de werkingssfeer van de hierboven vermelde bepalingen vallen, voor hun socialezekerheidsrechten krachtens de nationale wetgeving van de lidstaten, een beroep doen op het beginsel van gelijke behandeling, zoals opgenomen in dat besluit.

In de door de geachte afgevaardigde genoemde situatie moet elke vraag in verband met het recht op kinderbijslag voor de betrokken personen (ervan uitgaande dat de vrouw en kinderen van de Turkse migrant eveneens de Turkse nationaliteit hebben) worden beantwoord op basis van de nationale wetgeving in Oostenrijk en België, met inachtneming van het hierboven vermelde beginsel van gelijke behandeling.

In de praktijk betekent dit dat een Oostenrijkse of Belgische instantie, bij de toepassing van de eigen wetgeving inzake kinderbijslag, de Turkse migrerende werknemer en zijn gezinsleden onder dezelfde voorwaarden als haar eigen onderdanen moet behandelen.

(1) PB C 110 van 25.4.1983.

(2) Jurispr. 1999, blz. I-2685.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3671/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad

(28 november 2000)

Betreft: Invoering van dode- en blindehoekspiegel

In de Belgische federatie zijn dit jaar reeds vijftien dodelijke verkeersslachtoffers te betreuren omdat vrachtwagenchauffeurs hen niet hadden opgemerkt in de zogenaamde dode hoek van hun zijspiegel. Volgens het Belgisch Instituut voor Verkeersveiligheid zou een vrachtrijder gemiddeld vijf keer per dag een weggebruiker rechts van z'n voertuig niet kunnen zien in de zijspiegel.

Er bestaat nochtans een eenvoudige oplossing voor het probleem, de dode- en blindehoekspiegel (dobli). Het betreft een kleine bolle spiegel, die ook wordt gebruikt in gevaarlijke haarspeldbochten. De verplichting een dobli-spiegel aan te brengen bij (vracht)wagens vereist evenwel een wijziging van richtlijn 71/127/EEG(1) (laatst gewijzigd bij richtlijn 88/321/EEG(2) van 16 mei 1988).

Kan de Raad zich scharen achter een Commissievoorstel om richtlijn 71/127/EEG (laatst gewijzigd bij richtlijn 88/321/EEG van 16 mei 1988) aan te passen en de zogenaamde dobli-spiegel te verplichten bij (vracht)wagens? Zo neen, waarom acht de Raad de invoering van de dobli-spiegel niet noodzakelijk in de strijd tegen verkeersslachtoffers ingevolge de dode hoek? En welke andere maatregelen zijn dan volgens de Raad beter om het probleem van de zogenaamde dode hoek bij (vracht)wagenbestuurders op te lossen?

(1) PB L 68 van 22.3.1971, blz. 1.

(2) PB L 147 van 14.6.1988, blz. 77.

Antwoord

(8 maart 2001)

De Raad deelt de mening van het geachte parlementslid. Hij is van oordeel dat het oplossen van het probleem van de dode hoek voor bestuurders van motorvoertuigen één van de maatregelen is die kunnen bijdragen tot het zoveel mogelijk voorkomen van verkeersongevallen.

Zo heeft de Raad op 26 juni 2000 een resolutie aangenomen betreffende de vergroting van de verkeersveiligheid (1), die een precisering is van en een aanvulling op de prioriteiten die de Commissie in maart 2000 in een mededeling heeft voorgelegd, in het kader van het tweede actieprogramma van de Gemeenschap ter bevordering van de verkeersveiligheid in de Europese Unie voor de periode 1997-2001.

In deze resolutie heeft de Raad de Commissie verzocht zo spoedig mogelijk zeven wetgevingsvoorstellen in te dienen en voort te gaan met haar werk op het gebied van onderzoek en informatie. Een van die wetgevingsvoorstellen is met name het voorstel waarnaar het geachte parlementslid verwijst, dat strekt tot wijziging van Richtlijn 71/127/EEG om het zijdelingse en achterwaartste gezichtsveld door verkleining van de dode hoek te vergroten.

De Raad wacht op een Commissievoorstel ter zake, dat met de gewenste prioriteit zal worden behandeld.

(1) PB C 218 van 31.7.2000, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3197/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(12 oktober 2000)

Betreft: Waterschapsbesturen in het Verenigd Koninkrijk

Denkt de Commissie dat de Britse waterschapsbesturen voldoen aan de normale democratische criteria? De verkiesbaarheid in die besturen hangt namelijk af van bepaalde criteria van landeigendom, zodat de verkiezingen niet verlopen volgens het principe één man één stem, maar rekening houden met de welstand van de kiezers (in termen van landeigendom).

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(8 december 2000)

De Commissie heeft de vraag van het geachte parlementslid onderzocht en is van mening dat deze beleidskwestie in de betrokken lidstaat niet onder het toepassingsgebied van het Gemeenschapsrecht valt. Volgens zijn vaste rechtspraak oefent het Hof van Justitie geen controle uit over de eerbiediging van de fundamentele rechten door de lidstaten wanneer hun beleid buiten de communautaire werkingssfeer valt. Bijgevolg en ongeacht de vraag of een fundamenteel recht werd geschonden of niet, is de Commissie niet bevoegd om in casu een inbreukprocedure ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk in te leiden in de zin van artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-Verdrag.

De Commissie wijst het geachte parlementslid ook op de mogelijkheid zich te richten tot het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg, nadat het betrokken beleid met alle mogelijke middelen op nationaal niveau is aangevochten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3954/00

van Gorka Knörr Borràs (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 december 2000)

Betreft: Minderheidstalen in Slowakije

Volgens het Commissieverslag van 1997 over het toetredingsverzoek van Slowakije vertegenwoordigen de verschillende minderheden 18-23 % van de bevolking.

De huidige wetgeving inzake minderheidstalen schrijft voor dat de minderheden meer dan 20 % van de bevolking in de administratieve hoofdstad van de desbetreffende regio moeten uitmaken, opdat deze talen als officiële taal kunnen worden erkend. Meent de Commissie dat er sprake kan zijn van discriminatie van de taalkundige minderheden, wanneer zij in een administratieve hoofdstad de 20 % niet halen?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(1 februari 2001)

De Commissie heeft in haar twee laatste periodieke verslagen(1) opgemerkt dat Slowakije aanzienlijke vooruitgang heeft geboekt bij de ontwikkeling van een goed beleid inzake minderheden, bij het tot stand brengen van de passende wetgeving en bij het tot stand brengen en ondersteunen van de desbetreffende instellingen.

De Wet inzake de minderheidstaal kan in dit verband als een belangrijke stap voorwaarts worden aangemerkt, waarbij de nationale wetgeving opnieuw in overeenstemming wordt gebracht met de van toepassing zijnde internationale normen en de specifieke aanbevelingen van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE), de Raad van Europa en de Commissie. Tevens verwelkomt de Commissie de goedkeuring van het Slowaakse actieplan om alle vormen van discriminatie te verhinderen, en evenzeer het initiatief van de Slowaakse regering om een specifieke anti-discriminatiewet op te stellen.

De Commissie is het evenwel opgevallen dat er nog een kloof bestaat tussen de formulering van een goed beleid en de tenuitvoerlegging daarvan ter plaatse. Zij heeft Slowakije er in haar laatste periodiek verslag toe opgeroepen zijn inspanningen bij de tenuitvoerlegging van de wetgeving in verschillende sectoren te vergroten en eveneens de begrotingsmiddelen op te voeren waarbij tevens meer aandacht moet worden besteed aan de bescherming van minderheden op lokaal niveau.

(1) COM(2000) 711 def., COM(1999) 511 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3304/00 van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Raad. Honorarium van het onderzoekspanel sancties tegen Oostenrijk.



Publicatieblad Nr. 163 E van 06/06/2001 blz. 0083 - 0083



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3304/00 van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Raad (25 oktober 2000) Betreft: Honorarium van het onderzoekspanel sancties tegen Oostenrijk Een instelling van de EU benoemde een drie man sterk panel van deskundigen om een onderzoek in te stellen naar eventuele opheffing van de zogenoemde sancties tegen Oostenrijk. Na afronding van het onderzoek bleek het mogelijk om de sancties op te heffen. Van welke instelling was het honorarium van de betreffende deskundigen afkomstig en hoe hoog was dit honorarium? Antwoord (12 februari 2001) De Raad is niet betrokken geweest bij de oprichting of de werking van het bewuste panel, heeft zich nooit uitgesproken over het door het geachte parlementslid aan de orde gestelde vraagstuk en is nooit betalingsverplichtingen aangegaan voor de betreffende honoraria met de hem toegekende middelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3428/00

van Juan Izquierdo Collado (PSE) aan de Commissie

(7 november 2000)

Betreft: Multiregionale programma's

Welk percentage van de voor Spanje bestemde kredieten van de structuurfondsen wordt gebruikt voor rechtstreeks door de centrale regering beheerde multiregionale programma's?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(15 december 2000)

In het communautaire bestek (CB) voor de Spaanse regio's van doelstelling 1 voor de programmeringsperiode 2000-2006, dat op 18 oktober 2000 door de Commissie is goedgekeurd, zijn de bedragen vastgelegd die gedurende deze periode aan de betrokken regio's zullen worden toegekend. Er is voorzien in een indicatieve verdeling van deze bedragen over de regionale overheden en de centrale Spaanse overheid.

De wijze van beheer van de CB hangt af van de aard van de steunmaatregel: voor geïntegreerde programma's wordt het beheer gedeeld, terwijl multiregionale programma's door de centrale overheid worden beheerd. Voor laatstgenoemde programma's wordt 27,58 % van de beschikbare middelen uitgetrokken, d.w.z. 10 810,2 miljoen op een totaalbedrag van 39 186 miljoen voor het communautaire bestek (exclusief Cantabrië, waarvoor een regeling inzake overgangssteun geldt).