SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2695/99

van Ilka Schröder (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 januari 2000)

Betreft: Kernenergieprogramma in Marokko

De Commissie heeft in antwoord op vraag H-0570/99(1) over het kernenergieprogramma in Marokko en de elektriciteitsverbinding Spanje-Marokko geantwoord dat er geen enkel verband bestond tussen de Marokkaanse programma's en de kabelverbinding. Wel wees zij erop dat de hoeveelheid energie die deze verbinding kan transporteren, in dezelfde orde van grootte ligt als die welke door een belangrijke centrale zou kunnen worden geproduceerd. Wat bedoelt de Commissie met een belangrijke centrale? Slaat dit op een middelgrote kerncentrale?

In ditzelfde antwoord voegde de Commissie hieraan toe dat het gebruik van kernenergie alleen aanvaardbaar is wanneer er garanties worden gegeven voor een hoog veiligheidsniveau dat voldoet aan de internationale normen. Hoe kan de Commissie het veiligheidsniveau van de kernenergieproductie in Marokko garanderen en controleren?

Volgens de Commissie is het doel van de kabelverbinding om Marokko in de zomer goedkope concurrerende energie te leveren. Hoe kan men dan rechtvaardigen dat de door Marokko lopende gasleiding waar het Algerijnse gas voor Spanje doorheen moet, niet wordt gebruikt om de zomerse energiebehoefte van Marokko te dekken zonder dat Marokko energie hoeft te betrekken uit Spanje?

In 1995 heeft de Marokkaanse regering overleg gevoerd met het Franse Atoomenergiecentrum (CEA) en andere Franse organen en bedrijven als voorbereiding op een kernonderzoekcentrum in Maamora. Hoe staat het met dit onderzoekscentrum? Welk onderzoek moet hier verricht worden? Gaat het om kernenergie voor civiel gebruik of ook om militair? Welke Europese bedrijven en regeringen zijn bij dit project betrokken? In hoeverre ziet de Commissie in een kernenergieprogramma van Marokko een gevaar voor de stabiliteit in de regio, vooral wat betreft de Westelijke Sahara nu daar binnenkort een referendum wordt gehouden? Welke acties heeft de Commissie ondernomen en welke denkt zij te ondernemen ten behoeve van een vreedzaam beheer en acceptatie van de resultaten van het referendum in de Westelijke Sahara?

(1) Handelingen van het Europees Parlement (november 1999).

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(2 februari 2000)

In haar antwoord op mondelinge vraag H-570/99 die het geachte parlementslid tijdens het vragenuur van de vergaderperiode van november 1999(1) heeft gesteld over de transportcapaciteit van

de elektriciteitsverbinding tussen Spanje en Marokko, heeft de Commissie verklaard dat de hoeveelheid energie die via deze lijn kan worden getransporteerd (in de orde van 750 megawatt (Mw)), overeenstemt met de productie van een grotere centrale. Voorts heeft de Commissie benadrukt dat deze verbinding een tegenwicht vormt tegen de bouw van een nucleaire elektriciteitscentrale, omdat er langs deze weg elektriciteit kan worden getransporteerd van Spanje naar Marokko, waardoor de bouw van een kerncentrale met een gelijkwaardige productiecapaciteit onrendabel wordt.

Een kerncentrale heeft doorgaans een capaciteit van minstens 600 Mw. De zogenoemde grote kerncentrales hebben een capaciteit van 1000 Mw en meer.

Het spreekt voor zich dat een kerncentrale maximale garanties moet bieden voor de naleving van veiligheidsnormen. Het is de taak van de IAEA (Internationale Organisatie voor Atoomenergie) hierop toe te zien. Uiteraard stelt ook de Franse Direction de Sûreté des Installations Nucléaires haar expertise ter beschikking. Dankzij de verbinding kan de beschikbare capaciteit beter worden gebruikt. In het geval dat Marokko tot de bouw van een kerncentrale zou besluiten, is het echter niet aan de Commissie om de controles te verrichten, aangezien deze bevoegdheid aan andere organen is toevertrouwd.

Wat het gebruik van aardgas betreft, zijn er blijkbaar onderhandelingen gaande tussen Marokko en Algerije om de toekomstige energiebehoeften van Marokko met gas te dekken.

Het blijkt inderdaad zo te zijn dat de Franse en de Marokkaanse regering samen aan dit project deelnemen. Het nucleaire onderzoekcentrum in Maâmoura is geen geheim project. In augustus 1999 zijn de bouwwerken van start gegaan en het centrum zal zich uitsluitend toeleggen op onderzoek voor civiel gebruik, met name op het gebied van de gezondheid en de voeding. Het is duidelijk dat dit project buiten de bevoegdheid van de Commissie valt en het is haar dan ook niet mogelijk het geachte parlementslid meer details over dit project te verstrekken.

De Commissie heeft de inspanningen van de Verenigde Naties om het probleem van de Westelijke Sahara via een referendum op te lossen, altijd ondersteund. Ook in de toekomst zal zij deze beleidslijn blijven ondersteunen alsook iedere andere actie waartoe de VN-organen zouden besluiten in hun streven naar een vreedzame oplossing voor het probleem van de Westelijke Sahara.

(1) Handelingen van het Europees Parlement (november 1999).