SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2981/00

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 september 2000)

Betreft: Streekeigen producten uit Italië en communautaire regelgeving

De Italiaanse streekproducten, een belangrijke bron van economische activiteit, worden vandaag de dag ernstig bedreigd als gevolg van de communautaire regels op het gebied van voeding, die willekeurig restrictief zijn.

De streekproducten hebben een specifiek marktaandeel, en ontlenen hun prestige en kwaliteit aan de ingrediënten en de bereidingswijze die traditioneel bij een product horen. De productiemethodes zijn van oudsher overgeleverd en zeker zou verandering van de bereidingswijze een minderwaardig product opleveren dat zou zijn ontdaan van de eigen, originele kenmerken op het gebied van reuk, smaak en uiterlijk, die de historische en marktwaarde ervan bepalen.

De streekproducten zijn goed voor minder dan 10 % van de totale Italiaanse landbouwproductie, maar genereren een economische activiteit in de omvang van 300 000 arbeidsplaatsen en 12 000 miljard lire voor het BBP. Een crisis in deze sector zou dus ernstige problemen opleveren voor de werkgelegenheid en de economie, en ook de verschillende eetgewoonten en vrije keuze van de voeding beperken.

1. Deelt de Commissie de mening dat de regelgeving voor de productieprocédés van bepaalde voedingsmiddelen mede dient te zijn afgestemd op de eigen kenmerken en het uitzonderlijk karakter van deze voedingsmiddelen?

2. Deelt de Commissie de mening dat in een klimaat van algehele globalisering en neerwaartse standaardisering de bescherming van de eigen kenmerken van een product een culturele factor is en niet uitsluitend in termen van economie en werkgelegenheid kan worden uitgedrukt?

3. Welke wijzigingen denkt de Commissie aan te brengen in de eigen regelgeving om te voorkomen dat de gedifferentieerde productie voor altijd ten onder gaat?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(25 oktober 2000)

De Commissie heeft in het kader van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid voorgesteld rekening te houden met de kwaliteitsaspecten van de landbouwproductie en heeft daarmee niet alleen specifieke producten en productiemethoden voor de toekomst veiliggesteld, maar ook adequaat gereageerd op de verwachtingen van de consument die zich steeds meer tot specifieke en herkenbare producten aangetrokken voelt.

Dankzij Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen(1) en Verordening (EEG) nr. 2082/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de specificiteitscertificering voor landbouwproducten en levensmiddelen(4) kan de landbouwproductie die kwalitatief hoogstaande producten voorbrengt, met name door gebruik van ingrediënten met een goede reputatie en toepassing van traditionele methodes, worden beschermd met een kwaliteitsmerk dat die producten identificeert.

De Commissie is het met de geachte Afgevaardigde eens dat in een tijdperk van standaardisering de instandhouding van typische streekgebonden producten niet alleen gunstig is voor de landbouweconomie, maar ook belangrijk voor de plattelandsontwikkeling. Door een bijzondere status te geven aan deze typische streekgebonden producten kan de diversificatie van de landbouw worden bevorderd, hetgeen ertoe kan bijdragen dat in de hele Gemeenschap het platteland levensvatbaar kan blijven. Op die manier worden de tradities en de cultuur van bepaalde geografische gebieden beschermd.

Wat betreft de wijzigingen die de Commissie van plan is aan te brengen in de bestaande regelgeving, moet met name opnieuw worden bevestigd dat de Gemeenschap in de eerste plaats haar eigen ontwikkelingsmodel voor de landbouw moet propageren, en via haar producten het potentieel van haar diverse gebieden moet valoriseren. Dat is de inzet bij de lopende onderhandelingen in de Wereldhandelsorganisatie. De Gemeenschap wil daarbij opkomen voor de instelling van een multilateraal register voor alle landbouwproducten waarvoor er een specifieke band bestaat tussen product en productiegebied.

De Commissie is zich ervan bewust dat bepaalde elementen van de wetgeving inzake levenmiddelenhygiëne in bepaalde lidstaten te stringent worden geacht wat de productie van traditionele levenmiddelen betreft. De regels inzake levensmiddelenhygiëne zijn vastgesteld in Richtlijn 93/43/EEG van 14 juni 1993 inzake levensmiddelenhygiëne(2), die sinds 1995 van kracht is. Op 14 juli 2000 heeft de Commissie echter een reeks voorstellen gedaan die gericht zijn op consolidering en vereenvoudiging van de bestaande regels inzake levensmiddelenhygiëne(3). In deze voorstellen wordt de lidstaten in het kader van de subsidiariteit de mogelijkheid gelaten de eisen op het gebied van hygiëne aan te passen aan de behoeften van de traditionele productiemethoden. Dit biedt een grote mate van flexibiliteit en geeft de lidstaten een instrument in handen om de eisen op het gebied van levensmiddelenhygiëne nauwkeurig af te stemmen op de behoeften van de betrokken sectoren.

(1) PB L 208 van 24.7.1992.

(2) PB L 175 van 19.7.1993.

(3) COM(2000) 438 def.

(4) PB L 208 van 24.7.1992.