SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3477/00

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(8 november 2000)

Betreft: Mantelbuizen door Brabantse Hal

In het Grenspark De Zoom Kalmthoutse Heide (behorende tot de Brabantse Wal) werden in juli van dit jaar 24 zogeheten mantelbuizen in de grond gelegd. Deze buizen dienen als bescherming voor nog door te trekken glasvezelkabels. Bij de aanleg werd zwaar materieel gebruikt, waardoor veel groen is vernield en de rust werd verstoord. De Brabantse Wal is aangemeld als Speciale Beschermingszone volgens de Europese Vogelrichtlijn. De rol van de gemeente Woensdrecht lijkt zich te beperken tot het achteraf controleren van de uitgevoerde activiteiten.

Deelt de Commissie de mening dat de aanleg van dergelijke mantelbuizen niet door het Grenspark had mogen geschieden, te meer daar grenzend aan het park een verhard pad ligt dat als alternatieve route voor de mantelbuizen had kunnen dienen?

Is de Commissie ook van mening dat de gemeente Woensdrecht op z'n minst een vorm van compensatie moet aangeven, voor herstel van de aangerichte schade?

Deelt de Commissie de mening dat de Nederlandse overheid de informatie over betekenis en inhoud van de Vogelrichtlijn beter naar lokale overheden moet communiceren om te voorkomen dat bovengenoemde ingrepen blijvend kunnen plaats vinden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 december 2000)

De Commissie was niet op de hoogte van het feit dat in juli 2000 24 mantelbuizen in het Grenspark De Zoom Kalmthoutse Heide (dat deel uitmaakt van de Brabantse Wal) zijn gelegd.

De Brabantse Wal werd krachtens Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(1) (verder Richtlijn 79/409/EEG genoemd) aangewezen als speciale beschermingszone.

In overeenstemming met artikel 7 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(2) (hierna Richtlijn 92/43/EEG genoemd) zijn de verplichtingen krachtens artikel 6, leden 3 en 4, van deze richtlijn ook van toepassing op de uit hoofde van Richtlijn 79/409/EEG aangewezen speciale beschermingszones.

In overeenstemming met artikel 6, lid 3, moet voor elk plan of project dat een significant effect kan hebben op de speciale beschermingszone een passende beoordeling worden gemaakt van de gevolgen voor het gebied. De nationale instanties geven slechts toestemming voor dat plan of project nadat zij de zekerheid hebben verkregen dat het gebied niet zal worden aangetast en nadat zij in voorkomend geval inspraakmogelijkheden hebben geboden.

Indien in overeenstemming met artikel 6, lid 4, een plan of project, ondanks negatieve conclusies van de beoordeling van de gevolgen voor het gebied, bij ontstentenis van alternatieve oplossingen, om dwingende redenen van groot openbaar belang toch moet worden gerealiseerd, neemt de lidstaat alle nodige compenserende maatregelen om te waarborgen dat de algehele samenhang van Natura 2000 bewaard blijft. De lidstaat stelt de Commissie op de hoogte van de genomen compenserende maatregelen.

De mantelbuizen op zich hebben geen significante effecten op de speciale beschermingszone. De vernieling van het groen kan significante gevolgen hebben als bedoeld in artikel 6, lid 3, en artikel 6, lid 4, van Richtlijn 92/43/EEG. Dit is afhankelijk van de concrete omstandigheden. De Commissie heeft hierover echter geen specifieke informatie ontvangen. Wanneer er geen significante effecten zijn, zijn de autoriteiten niet verplicht alternatieven in overweging te nemen, moeten ze niet aantonen dat er dwingende redenen van groot openbaar belang zijn en moeten er geen compenserende maatregelen krachtens artikel 6, lid 4, worden genomen.

Het is in eerste instantie de verantwoordelijkheid van de lidstaten om ervoor te zorgen dat het Gemeenschapsrecht op alle niveaus wordt nageleefd. Aangezien het naleven van de wetgeving een zaak voor de lidstaten is, kan de Commissie niet zeggen hoe dit dient te gebeuren.

(1) PB L 103 van 25.4.1979.

(2) PB L 206 van 22.7.1992.