SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1709/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Raad (22 mei 1997)

Betreft: Duitse wet op de toelevering van elektriciteit

In een brief van Commissaris Van Miert aan de Duitse minister van Economische Zaken Rexrodt van 26 oktober 1996 worden de negatieve gevolgen van de Duitse wet op de toelevering van elektriciteit (Stromeinspeisegesetz) op de intracommunautaire handel in elektriciteit aan de orde gesteld. In verband met deze brief wordt ook Directoraat-Generaal XVII verzocht advies uit te brengen. In een intern advies van DG XVII aan DG IV van medio 1996 wordt verwezen naar vermeende "buitensporig hoge windfall profits¨ bij nieuwe of in de toekomst te bouwen windkrachtinstallaties in Duitsland. Inmiddels (begin 1997) zijn er studies van Duitse onderzoeksinstituten over de kostenontwikkeling bij windenergie gepubliceerd waaruit blijkt dat van buitensporige steun door de wet op de toelevering van elektriciteit geen sprake kan zijn. Deze studies tonen aan dat alleen op gunstige lokaties aan de kust de momenteel toegekende vergoedingstarieven toereikend zijn voor een economisch rendabele exploitatie van de installaties. De kosten van mogelijke toekomstige schade en reparatiewerkzaamheden werden hierbij nog niet eens in aanmerking genomen.

1. Is Raad van ministers op de hoogte van deze studies?

2. Hoe beoordeelt de Raad de eveneens in de bovengenoemde interne nota naar voren gebrachte stelling dat hernieuwbare energiebronnen alleen door openbare begrotingsmiddelen zouden mogen worden bevorderd, in plaats van de meest succesvolle instrumenten ter bevordering van hernieuwbare energiebronnen waarvoor helemaal geen openbare middelen vereist zijn (b.v. de wet op de toelevering van elektriciteit) voort te zetten en verder te ontwikkelen? Staat een dergelijke voorkeur voor financiering uit openbare middelen niet haaks op de criteria van Maastricht, die een restrictief budgettair beleid vereisen?

3. Welke methodes voor de bevordering van hernieuwbare energiebronnen hebben volgens de Raad de afgelopen jaren het meest effect gesorteerd? Biedt een systeem met gegarandeerde minimumprijzen niet de meest efficiënte mogelijkheid om het marktaandeel van hernieuwbare energiebronnen zo snel mogelijk te vergroten?

Gecombineerd Antwoord op schriftelijke vragen E-1707/97, E-1709/97, E-1711/97 en E-1713/97 (25 september 1997)

1. De Raad is het met de Geachte Afgevaardigde eens dat hernieuwbare energie een belangrijke rol dient te spelen bij de inspanningen van de Gemeenschap en de lidstaten om het milieu te beschermen. In zijn gemeenschappelijk standpunt betreffende de herziening van het beleidsplan en actieprogramma van de Europese Gemeenschap inzake het milieu en duurzame ontwikkeling "Op weg naar duurzame ontwikkeling¨ ((PB C 157 van 24.05.1997, blz. 12. )), stelde de Raad prioteiten voor de energiesector voor. Tot deze prioriteiten behoren: bevordering van de energie-efficiëntie en rationeel energieverbruik en ondersteuning van de ontwikkeling en toepassing van energiebronnen en warmte-krachtkoppeling, door middel van passende programma's en maatregelen, bewustmaking en informatie, en opstelling van criteria voor toetsing van subsidieregelingen op stimuleringsmaatregelen die ongewenste effecten hebben.

Voorst behelst de resolutie van de Raad inzake hernieuwbare energiebronnen die de Raad van Ministers van Energie op 27 mei 1997 heeft aangenomen, het standpunt van de Raad over verscheidene kwesties in verband met hernieuwbare energiebronnen en, meer specifiek, punten die aan de orde werden gesteld in het Groenboek van de Commissie voor een communautaire strategie "Energie voor de toekomst: hernieuwbare energiebronnen¨. In de resolutie wordt een reeks maatregelen opgesomd waardoor de consumptie van hernieuwbare energie kan worden verhoogd. Hiertoe behoren acties en maatregelen op de gebieden onderzoek, ontwikkeling en demonstratie, marktvoorwaarden, consumentenvoorlichting en het vertrouwen van de consument en coördinatie en toezicht. Voorts wordt in de resolutie opgemerkt dat een actief regeringsbeleid op het niveau van de lidstaten en de Gemeenschap noodzakelijk is om het concurrentievermogen van de hernieuwbare energiebronnen te verbeteren,

De Raad is zich derhalve zeer bewust van de inspanningen die nodig zijn om het indicatieve doel van verdubbeling van het totale aandeel van de hernieuwbare energiebronnen vóór het jaar 2010 te bereiken.

2. Het is niet aan de Raad een oordeel uit te spreken over wetgevingsmaatregelen die in een lidstaat van de Europese Gemeenschap zijn genomen. Ingevolge artikel 93 van het EG-Verdrag besschikt de Commissie over de bevoegheden om alle in de lidstaten bestaande steunregelingen aan een voortdurend onderzoek te onderwerpen teneinde zich ervan te vergewissen dat zij verenigbaar zijn met de interne markt.

3. De Raad is niet bekend met de brief waarnaar in de vraag wordt verwezen. De Raad is evenmin op de hoogte van een in de vragen van de Geachte Afgevaardigte genoemde "interne nota¨ van de Commissiediensten.