ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/549

(2004/C 84 E/0626)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0205/04

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft: Bescherming MKB's tegen multinationals: de zaak van de Ford-concessiehouders in Italië

Het commercieel beleid van Ford van de laatste jaren, dat erop gericht was onder de directe controle van andere bedrijven die louter als „stroman” dienen de grootste autoverkopers te fusioneren en te concentreren, heeft voor ernstige problemen gezorgd bij de oude concessiehouders, met als pijnlijk gevolg dat tientallen MKB's van de markt zijn verdrongen.

Vindt de Commissie niet dat deze oneerlijke politiek van de multinational Ford ten aanzien van zijn concessiehouders de vrije mededinging tussen de MKB's op de automarkt in gevaar brengt en dat het werken met bedrijven die slechts in schijn „autonoom” zijn ten opzichte van het moederbedrijf de concurrentie verstoort en bijgevolg ook de belangen van de consument schaadt?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(15 maart 2004)

Zoals andere leveranciers kunnen autofabrikanten meestal zelf bepalen hoe de distributie van hun producten tot stand komt, op voorwaarde dat hun distributiesysteem geen inbreuk vormt op de artikelen 81 of 82 van het EG-Verdrag. Ze kunnen dus kiezen tussen een distributiesysteem waarbij gebruik wordt gemaakt van eigen verkooppunten of een systeem op basis van autodealers die commercieel onafhankelijk zijn.

Op dit ogenblik maakt Ford in Italië gebruik van een kwantitatief selectief distributiestelsel. Zolang de in de overeenkomst voorziene opzegtermijnen worden nageleefd, kan een autofabrikant door middel van een kwantitatieve selectie het aantal dealers in zijn netwerk verminderen. Zoals duidelijk wordt gesteld in Verordening (EG) nr. 1400/2002 van de Commissie (1), is een dergelijk systeem geoorloofd in het kader van artikel 81 van het EG-Verdrag, op voorwaarde dat de desbetreffende overeenkomsten geen enkele van de belangrijke mededingingsbeperkingen bevatten die zijn bepaald in artikel 4 van de bovengenoemde verordening en dat er wordt voldaan aan de in de artikelen 3 en 5 vastgestelde voorwaarden.

Bovendien is het is onwaarschijnlijk dat de beslissing van Ford om bepaalde dealers van zijn netwerk uit te sluiten en stappen te ondernemen naar een meer verticaal geïntegreerde distributiestructuur, een inbreuk vormt op artikel 82 van het EG-Verdrag, aangezien niet kan worden gesteld dat Ford een machtspositie op de Italiaanse markt bekleedt.

Wat de overnames betreft, wordt het geachte parlementslid erop gewezen dat de dealer-sector in Europa zeer versnipperd is en dat de concentratieniveaus meestal onvoldoende zijn om de communautaire fusieregels erbij te betrekken.

Derhalve heeft de Commissie geen redenen om enige actie te ondernemen in verband met de maatregel van Ford om zijn Italiaans netwerk te consolideren.

(1) Verordening (EG) nr. 1400/2002 van de Commissie van 31 juli 2002 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de motorvoertuigensector, PB L 203 van 1.8.2002.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/552

(2004/C 84 E/0629)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0220/04

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(30 januari 2004)

Betreft: Risico's voor de economie van Padania ten gevolge van de steeds groter wordende kloof tussen de euro en de dollar

In de afgelopen dagen heeft Pascal Lamy, de commissaris voor handel, zijn bezorgdheid geuit over de zeer sterke positie van de euro ten opzichte van de dollar en verklaard dat deze „gevaarlijk zou kunnen zijn voor de concurrentiepositie van Europa”. Uit de verklaringen van Gerassimos Thomas, woordvoerder van de commissaris die bevoegd is voor monetaire en economische zaken, blijkt echter dat de Commissie voorstander van een sterke euro blijft.

Tegelijkertijd lijken echter de verklaringen van Jean-Claude Trichet, president van de ECB, de bezorgdheid van Pascal Lamy te bevestigen. De heer Trichet verklaarde onder andere dat „de versterking van de eenheidsmunt negatieve gevolgen heeft voor de export” en vervolgens, ter relativering, dat de „export standhoudt, ondanks de grote schok”.

Welke stappen denkt de Commissie te nemen in het licht van deze bezorgdheid, die ook leeft bij het MKB van Padania, te weten dat een verdergaande versterking van de Europese munt in enkele maanden aan de economie in het noordwesten van Padania een schade kan toebrengen van circa twee miljard euro?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(5 maart 2004)

De euro heeft een waardevermeerdering van ongeveer 25 procent ondergaan ten opzichte van de dollar sinds het begin van 2003. Het is echter de reële effectieve wisselkoers die van belang is voor het concurrentievermogen. De reële effectieve wisselkoers is gebaseerd op de ontwikkeling van de euro ten opzichte van een mand van valuta's, gewogen volgens hun aandeel in de buitenlandse handel van de eurozone. De reële effectieve wisselkoers is slechts met 8 procent gestegen sinds januari 2003 (gedefleerd met de nominale arbeidskosten per eenheid) en met 3 procent sinds 1999.

Een versterkte euro heeft een negatieve invloed op het concurrentievermogen van de uitvoer van de eurozone. Toch weegt dit effect niet op tegen een herstel van de groei van de wereldhandel naarmate de economische activiteit in de belangrijke regio's van de wereldeconomie steeds sterker wordt. Bovendien draagt een sterkere euro bij aan de ondersteuning van een grotere interne vraag in de eurozone.

Volgens de Commissie speelt een stabiele wisselkoers in het voordeel van Europa. Zij zal nauwlettend toezien op de ontwikkelingen van de buitenlandse wisselmarkten in de loop van de volgende maanden.

Wat de kleine bedrijven (tot 50 werknemers) in de Po-Vlakte betreft, blijft één van de belangrijkste doelstellingen van de Structuurfondsen in Italië, het verbeteren van het concurrentievermogen van de ondernemingen. Vooral door het bevorderen van de product- en procesinnovatie wordt getracht hun exportcapaciteit te verhogen. Kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) profiteren eveneens van het hefboomeffect van risicokapitaal en garantie-instrumenten die worden beheerd door het Europees Investering sfonds.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/482

(2004/C 88 E/0495)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0008/04

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(16 januari 2004)

Betreft: Toetreding van Cyprus, immigratie

Naar aanleiding van de recente verkiezingen in het Turkse gedeelte van Cyprus uitten oppositiepartijen hun bezorgdheid over massale inschrijvingen van Turkse staatsburgers op de kiezerslijsten. De banden tussen „president” Rauf Denktas (en de politieke krachten rond hem) en Turkije zijn zeer nauw. Dat kan na de toetreding van Cyprus mogelijke aanleiding geven tot een aantal problemen. Zo is het gevaar niet denkbeeldig dat het bezette gedeelte van Cyprus door Turkije misbruikt wordt als transitzone om Turken te laten immigreren naar andere lidstaten van de Europese Unie. Op die manier kan de immigratiestop in de meeste lidstaten van de Europese Unie omzeild worden. De regering van Cyprus stimuleert immers het vrij verkeer van personen op het hele eiland.

Welke maatregelen overweegt de Commissie om dit potentiële probleem aan te pakken? Werd hierover al overleg gepleegd met de autoriteiten in Cyprus?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(4 maart 2004)

Cyprus is de facto verdeeld door een VN-bufferzone. Deze bestandslijn tussen het noordelijk deel van Cyprus en het door de Grieks-Cypriotische regering gecontroleerde gebied, kan alleen bij vier grensovergangen worden overschreden.

Overeenkomstig het beleid van de Republiek Cyprus mogen alleen burgers van de Republiek Cyprus, EU-burgers en onderdanen van derde landen die legaal in het noordelijk deel van Cyprus verblijven, alsmede EU-burgers en onderdanen van derde landen die het eiland via het door de Grieks-Cypriotische regering gecontroleerde gebied zijn binnengekomen, de bestandslijn overschrijden. Onderdanen van derde landen die Cyprus via het noordelijk deel van het eiland zijn binnengekomen, mogen de grens tusssen het noordelijk deel en het door de Grieks-Cypriotische regering gecontroleerde gebied niet overschrijden.

Indien vóór 1 mei 2004 een oplossing tot stand komt, zal de kwestie aan bod komen in het plan-Annan. Op basis van dit plan zal de Europese Unie meer gedetailleerde bepalingen opstellen.

Indien tegen 1 mei 2004 geen oplossing is bereikt, bepaalt artikel 2 van Protocol nr. 10 van de Toetredingsakte dat de Raad de voorwaarden bepaalt waaronder personen de grens kunnen overschrijden. Op grond van dit artikel zal de Commissie een voorstel voor een verordening van de Raad opstellen.

Er bestaat geen risico op illegale immigratie via Cyprus naar de andere lidstaten omdat de nieuwe lidstaten slechts geleidelijk in de Schengen-zone zullen worden opgenomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/560

(2004/C 88 E/0571)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1012/04

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(1 april 2004)

Betreft: Wie wil het onderzoek naar fraude in Euroland blokkeren?

De razzia van de Belgische politie die een inval heeft gedaan in de kantoren van de correspondent in Brussel van het Duitse weekblad Stern, Hans Martin Tillack, die een reeks artikelen heeft gepubliceerd over het Eurostatschandaal en andere delicate corruptiekwesties bij de instellingen van de Europese Unie, is een ongehoorde schending van het beginsel van persvrijheid.

Is de Commissie ook niet van mening dat dit initiatief van de politie (waarschijnlijk op instigatie van OLAF) dat zich niet richtte tegen de corrupten, maar tegen degene die verslag doet van corruptie, aantoont dat men in de hoogste echelons van de Europese instellingen bevreesd is voor schijnwerpers die journalistiek onderzoek kan richten op aan het daglicht onttrokken en weinig stichtelijke aspecten in verband met fraude en corruptie in Euroland?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(30 april 2004)

Op basis van informatie afkomstig van het Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF) kan de Commissie het geachte parlementslid meedelen dat het bureau in februari 2004 een dossier in verband met vermoedelijke strafbare feiten aan de bevoegde gerechtelijke autoriteiten heeft doorgegeven.

Het doorgeven van inlichtingen aan gerechtelijke autoriteiten van de betrokken lidstaat, in verband met feiten die in aanmerking kunnen komen voor strafrechtelijke vervolging is voorzien in artikel 10 lid 1 en 2 van verordening (EG) nr. 1073/1999 (1).

De nationale gerechtelijke autoriteiten voeren in alle onafhankelijkheid het onderzoek omtrent de hen bezorgde dossiers.

(1) Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), PB L 136 van 31.5.1999.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/518

(2004/C 88 E/0530)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0626/04

van Juan Ferrández Lezaun (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft: Alternatieve projecten voor het Spaanse nationale waterbouwkundig plan

De Spaanse regering heeft een aanvraag ingediend voor de financiering met Europese kredieten van een project tot omleiding van de rivier de Ebro in het kader van het Spaanse nationale waterbouwkundig plan. Zoals de Europese Commissie al herhaaldelijk heeft verklaard, zal het project, gezien de grote omvang ervan, in zijn geheel worden geëvalueerd.

Kan de Commissie meedelen of, indien zij een negatief oordeel uitspreekt over deze algehele evaluatie, het vaststaat dat de voorziene communautaire kredieten niet aan dit project kunnen worden toegekend?

Heeft de Commissie de zekerheid dat de Spaanse regering alternatieve projecten in haar portefeuille heeft indien de communautaire financiering aan het ingediende omleidingsproject van de Ebro wordt geweigerd?

Wat gebeurt er dan vervolgens met de kredieten die aan Spanje zijn toegewezen?

Antwoord van de heer Barnier Namens de Commissie

(29 maart 2004)

De financiering van grote projecten door middel van de twee grootste gemeenschappelijke financiële instrumenten waarvoor Spanje in aanmerking komt, het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) en het Cohesiefonds, geschiedt op voorwaarde dat de regelgeving inzake deze fondsen en de programmeringsdocumenten voor hun tenuitvoerlegging worden gerespecteerd

De Commissie keurt haar besluiten tot cofinanciering van grote projecten goed in overeenstemming met de relevante communautaire regelgeving inzake deze fondsen en overeenkomstig alle communautaire wetgeving en het communautaire beleid.

Momenteel analyseert de Commissie de ingediende projecten. Een beslissing over de eventuele toewijzing van gemeenschapsmiddelen voor deze projecten kan pas genomen worden als alle informatie nauwkeurig geanalyseerd is. Daarom is het nu te vroeg om te speculeren over de uitkomst van deze evaluatie.

De Commissie weet niet of de Spaanse autoriteiten alternatieve projecten hebben voor het geval het verzoek tot financiering van de ingediende projecten wordt afgewezen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/199

(2004/C 84 E/0242)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0317/04

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft: Bijproducten van varkens

Kan de Commissie meedelen of het juist is dat de EU voornemens is de verkoop te verbieden van alle bijproducten van varkens, tenzij zij zijn gekookt? Is de Commissie zich ervan bewust dat rauwe varkensproducten verteringsenzymen bevatten die een verlichtende werking hebben voor dieren met een enzymentekort, en die anders zouden lijden? Hoe kan de Commissie verzekeren dat rauwe varkensproducten beschikbaar blijven voor consumptie door dieren om medische redenen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(16 maart 2004)

Volgens artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 3 oktober 2002 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten (1) moet elk eiwit, op enkele uitzonderingen als melk en biest na, een warmtebehandeling ondergaan voordat het als voeder voor vee wordt gebruikt.

Bovendien verbiedt artikel 22 van die verordening hergebruik binnen dezelfde soort. Het voederen van een diersoort met verwerkte eiwitten die afkomstig zijn van dieren van dezelfde soort is dienovereenkomstig verboden. Dit verbod geldt ook voor varkens.

Onverminderd die verordening kunnen enzymen en micro-organismen echter zijn toegestaan overeenkomstig Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding (2).

Deze regels dienen om het risico van dierlijk materiaal voor de gezondheid van mensen en dieren zoveel mogelijk te beperken.

(1) PB L 273 van 10.10.2002.

(2) PB L 270 van 14.12.1970.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/823

(2004/C 84 E/0918)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0623/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(1 maart 2004)

Betreft: Vluchtschema's van luchtvaartmaatschappijen uit derde landen

Na de recente crash van Flash Airlines in het Egyptische Charm El Sheik, waarbij vele slachtoffers vielen, heeft Groot-Brittannië een lijst bekendgemaakt van luchtvaartmaatschappijen uit derde landen die het Britse luchtruim niet mogen gebruiken omdat ze de internationale veiligheidsnormen van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie niet respecteren. Onder de luchtvaartmaatschappijen op deze zwarte lijst bevindt zich ook Albanian Airlines, een maatschappij die drie à vier keer per week de route Athene-Tirana in de twee richtingen aflegt.

Kan de Commissie antwoorden op de volgende vragen:

1. Waarom heeft Groot-Brittannië Albanian Airlines opgenomen in zijn lijst? Is de betrouwbaarheid van Albanian Airlines gecontroleerd door de diensten van de lidstaten waarnaar deze maatschappij vliegt, en wat zijn de resultaten van deze controles? Zijn de bevoegde autoriteiten overgegaan tot toezicht op de luchtverkeersroutes, zoals bepaald is in het Verdrag van Chicago?

2. Zijn deze controles opgenomen in de recente overeenkomst tussen het Europees Parlement en de Raad inzake een systeem voor controle en certificatie van de veiligheid van niet-communautaire maatschappijen die vluchten naar communautaire luchthavens uitvoeren?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 april 2004)

Er bestaan momenteel geen bepalingen op grond waarvan de lidstaten verplicht zijn de Commissie de informatie ter hand te stellen waar het geachte parlementslid om vraagt. De Commissie beschikt derhalve niet over deze informatie en adviseert het Parlementslid zich rechtstreeks te wenden tot de bevoegde nationale autoriteiten. Zoals het geachte parlementslid kan vaststellen, zal de Commissie krachtens de hieronder uiteengezette richtlijn wel toegang tot dergelijke informatie krijgen.

In april 2004 wordt de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de veiligheid van luchtvaartuigen uit derde landen die gebruik maken van luchthavens in de Gemeenschap (1) vastgesteld. Zij voorziet in de controle door de nationale autoriteiten van de naleving van de internationale veiligheidsnormen ten aanzien van luchtvaartuigen uit derde landen. Bovendien voorziet zij in de uitwisseling van informatie over dit onderwerp tussen de lidstaten en de Commissie, de mogelijkheid om een onveilig vliegtuig aan de grond te houden en een comitéprocedure waarmee een door een lidstaat opgelegd vliegverbod kan worden uitgebreid tot de gehele Gemeenschap.

(1) Nog niet gepubliceerd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/673

(2004/C 84 E/0760)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0802/04

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft: Oneerlijke concurrentie door grote verschillen in destructietarieven

De Nederlandse minister van Landbouw zond onlangs een overzicht van de destructietarieven naar de Nederlandse Tweede Kamer (23 februari 2004). Uit dit overzicht blijkt dat er forse verschillen tussen de lidstaten bestaan ten aanzien van de gehanteerde tarieven voor destructie en bijbehorende kosten.

1. Is de Commissie op de hoogte van de grote verschillen tussen de lidstaten t.a.v. de tarieven voor destructie die door veehouders betaald worden?

2. Volgen de lidstaten de richtsnoeren zoals die door de Commissie op 24 december 2002 zijn vastgesteld, ook wat betreft de daarin verwoorde veranderingen per 1 januari 2004? Zo nee, wat is de Commissie van plan te ondernemen om te zorgen dat deze richtsnoeren worden nageleefd? Zo ja, is de Commissie dan niet van mening dat, gezien de grote verschillen, het tijd is om op korte termijn te streven naar verdere harmonisatie van de tarieven?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 april 2004)

De Commissie heeft geen overzicht van de tarieven voor destructie en bijgehorende kosten in de verschillende lidstaten. Als het geachte parlementslid over deze informatie beschikt, wordt hem verzocht deze aan de Commissie mede te delen.

Alle lidstaten met uitzondering van Luxemburg hebben schriftelijk aangegeven de richtsnoeren waarnaar het geachte parlementslid verwijst, te zullen naleven. Met betrekking tot Luxemburg heeft de Commissie onlangs passende maatregelen voorgesteld.

Het is niet aannemelijk dat de verschillen tussen de door destructiebedrijven in de diverse lidstaten in rekening gebrachte kosten op adequate wijze zouden kunnen worden verkleind door middel van staatssteunregelingen. De onderlinge concurrentie moet ervoor zorgen dat in vergelijkbare situaties vergelijkbare prijzen worden gehanteerd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/591

(2004/C 84 E/0667)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0457/04

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft: Overbelasting van centrale verkeersaders

Plaatselijke verenigingen en instanties van de gemeente Voula beklagen zich erover dat het Griekse Parlement het bestemmingsplan voor de percelen langs de centrale verkeersaders, de boulevards Vouliagmenis, Varis en Karamanlis heeft gewijzigd ten einde commerciële activiteiten mogelijk te maken in een wijk die al sinds 1926 een woonwijk is. Deze status wordt niet alleen ontleend aan de presidentiële besluiten van 1926, 1934, 1940 en 1952, doch is eveneens gebaseerd op besluiten van de Raad van State nrs. 554/2000, 2314/2002 en 2315/2002 en op wet nr. 3044/2002.

Voorts is uit recent onderzoek van de Nationale Polytechnische School gebleken dat het wegennet (zoals de verkeersader de boulevard Vouliagmenis) met grote functioneringsproblemen te maken krijgt als gevolg van het gebruik voor commerciële doeleinden van de aangrenzende percelen en dat deze bestemming nefaste gevolgen zal hebben voor het milieu en voor de resterende bouwpercelen. Bovendien wordt volgens de basisbeginselen van het operationeel programma van de Europese Unie in het kader van dit programma de aanleg van wegen gesubsidieerd die bijdragen tot verbetering van de levenskwaliteit in de stadscentra en vermindering van verkeersopstoppingen en luchtverontreiniging.

Overweegt de Commissie stappen om te voorkomen dat afbreuk wordt gedaan aan het stedelijk karakter van de wijk?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(1 april 2004)

Krachtens artikel 211 van het EG-Verdrag dient de Commissie erop toe te zien dat de lidstaten het Gemeenschapsrecht correct toepassen. In zaken die niet onder het Gemeenschapsrecht vallen, is de Commissie niet bevoegd om op te treden.

De door het geachte parlementslid beschreven kwestie valt niet onder het Gemeenschapsrecht. Er is dus geen wettige basis voor de Commissie om op te treden. De kwestie dient derhalve onder de aandacht van de betrokken Griekse autoriteiten te worden gebracht.
1.

Vanaf welk moment en op welke wijze was het buiten Zwitserland bekend dat dit land de Egyptische luchtvaartmaatschappij „Flash Airlines”, waarvan op 3 januari 2004 een vliegtuig met Franse passagiers is neergestort in de Rode Zee, vanwege de onveiligheid van haar vliegtuigen had verboden om boven Zwitserland te vliegen of in dat land te landen?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/704

(2004/C 84 E/0790)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1222/04

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(26 april 2004)

Betreft: Toegang tot rivieren

Is het de Commissie bekend dat de regels voor het varen op nationale rivieren sterk verschillen binnen de EU? In sommige landen blijkt de toegang voor het publiek volstrekt vrij te zijn, maar in andere landen, o.a. Engeland en Wales, gelden strenge regels.

Weet de Commissie of hier onderzoek naar is verricht of dat zij zelf onderzoek hiernaar heeft laten verrichten? Is zij van plan met voorstellen te komen voor een uniformere benadering van de toegang tot rivieren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(29 april 2004)

De Commissie is niet bevoegd om zich uit te spreken over de aan de orde gestelde kwestie; deze ressorteert uitsluitend onder de ter zake bevoegde nationale autoriteiten.