SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0801/02

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(20 maart 2002)

Betreft: Reisfaciliteiten in lidstaten

Op welke manier moedigt de Commissie de spoorwegmaatschappijen aan om reisfaciliteiten, in of door andere lidstaten verschaft, te erkennen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 mei 2002)

Deze vraag heeft betrekking op een belangrijke kwestie in de ontwikkeling van het communautaire regelgevende kader betreffende de spoorwegen. Het klopt dat de kwaliteit van het internationaal reizigersvervoer per spoor belemmerd wordt door de nationale aanpak van dergelijke diensten door de spoorwegondernemingen en de overheidsinstanties.

Bij onrendabele diensten geven spoorwegondernemingen kortingen aan passagiers die tot specifieke categorieën behoren op basis van (wettelijke) bepalingen die van lidstaat tot lidstaat sterk uiteenlopen. Deze verschillen hebben grote gevolgen, zowel voor de definitie van de categorieën van personen die recht hebben op verlaagde tarieven, als voor de grootte van de korting, die in geografisch opzicht beperkt is tot het netwerk van de betrokken spoorwegonderneming.

Deze kortingen worden toegekend voor diensten die verleend worden in het kader van de openbare dienst-verplichtingen en van de contracten overeenkomstig de gewijzigde Verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad van 26 juni 1969 betreffende het optreden van de Lid-Staten ten aanzien van met het begrip openbare dienst verbonden verplichtingen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren(1). Spoorwegondernemingen ontvangen financiële compensatie van de overheidsinstanties, zodat zij die diensten die anders onrendabel zouden zijn uit kunnen voeren.

Met name voor regionale grensoverschrijdende diensten die niet rendabel zijn is het wenselijk dat overheidsinstanties aan beide kanten van de grens hun medewerking verlenen aan de afsluiting van een openbare dienstverlenings-contract met een spoorwegonderneming. Mocht de overheidsinstantie om verlaagde tarieven vragen, dan is het wenselijk dat deze tarieven op het vervoer aan beide kanten van de grens van toepassing zijn. De Commissie heeft voorstellen ingediend die een dergelijke aanpak kunnen vergemakkelijken maar deze moeten nog steeds door de Raad en het Europees Parlement worden goedgekeurd(2).

Voor rendabele diensten kunnen de spoorwegondernemingen onderling een akkoord voor reizigersvervoer afsluiten (binnen het kader van het communautaire mededingingsrecht) zoals het geval is voor Interrail, welke organisatie in geheel Europa gereduceerde tarieven voor jongeren

aanbiedt. In de hogere segmenten van de hogesnelheidstreinen is de internationale marketing van spoordiensten geleidelijk aan het verbeteren, bv. door middel van yield management-technieken. De Commissie zal, zoals in een nieuw pakket maatregelen voor het spoor is aangekondigd(3), een initiatief lanceren om de rechten en plichten van de internationale spoorwegreizigers te verbeteren en tevens de kwestie van de internationale tarieven bespreken. Het Europees Parlement zal ten volle bij dat proces betrokken worden.

(1) PB L 156 van 28.6.1969.

(2) Gewijzigd voorstel voor een Verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad van 26 juni 1969 betreffende het optreden van de Lid-Staten ten aanzien van met het begrip openbare dienst verbonden verplichtingen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren, 21/02/2002, COM(2002) 107 def.

(3) COM(2002) 18 def.