ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2597/00

van Pervenche Berès (PSE) aan de Commissie

(1 augustus 2000)

Betreft: Betrekkingen EU-Tunesië

De schendingen van de mensenrechten in Tunesië nemen zorgwekkende vormen aan. De internationale gemeenschap, en met name de Europese Unie, heeft de plicht de Tunesische regering op te roepen tot meer verdraagzaamheid en eerbied voor de mensenrechten.

De recente hongerstaking van de Tunesische journalist Ben Brik heeft aan het licht gebracht wat voor druk wordt uitgeoefend op diegenen die zich inzetten voor meer democratie in dat land.

Op 15 juni 2000 nam ons Parlement een resolutie aan waarin het het Tunesische regime opriep tot meer openheid en de associatieraad van de overeenkomst tussen de EU en Tunesië verzocht overeenkomstig artikel 2 van de overeenkomst een evaluatie door te voeren van de mensenrechtensituatie in Tunesië.

Op 23 juni 2000 had de Europese Commissie in het kader van het associatiecomité een ontmoeting met een Tunesische delegatie om de samenwerkingsakkoorden tussen de EU en Tunesië onder de loep te nemen. De avond daarvoor had Commissaris Fischler een onderhoud met minister Rabah van visserij. Uit informatie die uit beide bijeenkomsten is doorgesijpeld blijkt dat alleen economische vraagstukken aan de orde zijn gekomen.

Zonder het belang van dat aspect te willen minimaliseren, stel ik mij toch vragen omtrent het beperkte karakter van deze gesprekken.

De economische ontwikkeling kan de Tunesische samenleving immers slechts voordeel opleveren indien zij gekoppeld wordt aan de totstandbrenging van een echt democratisch bestel.

Kan de Commissie uitleg verschaffen over deze manier van doen, die haaks staat op de geest en de letter van de associatieovereenkomst?

Hoe wil de Commissie ingaan op het verzoek dat het Europees Parlement in zijn resolutie van 15 juni had geformuleerd?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(11 september 2000)

Zoals door de Commissie is aangekondigd tijdens het debat dat voorafging aan de stemming in pleinaire zitting over de resolutie van 15 juni 2000 over Tunesië, en in overeenstemming met de inhoud van deze resolutie, hebben de betrokken maatregelen plaats in het kader van de tenuitvoerlegging van de Associatieovereenkomst tussen de EU en Tunesië. Deze overeenkomst bevat twee instrumenten die, als prioriteit de mogelijkheid bieden om de beide partners meer tot elkaar te brengen, namelijk de politieke dialoog en de financiële samenwerking. Het eerste instrument heeft onder meer al geleid tot een gedachtenwisseling op het gebied van de mensenrechten tijdens de zitting van het Associatiecomité op 23 juni 2000. In het kader van het tweede instrument wordt momenteel overleg gepleegd om twee steunprogramma's op te stellen ten behoeve van niet-gouvernementele organisaties enerzijds en de media anderzijds.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2265/00 van Nirj Deva (PPE-DE) aan de Commissie. ACS-staten.



Publicatieblad Nr. 053 E van 20/02/2001 blz. 0203 - 0203



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2265/00 van Nirj Deva (PPE-DE) aan de Commissie (7 juli 2000) Betreft: ACS-staten Hoeveel fulltime EU-ambtenaren werken er bij elk EU-bureau in elke ACS-staat? Gecombineerd Antwoord van de heer Patten namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2265/00, E-2266/00, E-2267/00 en E-2268/00 (28 augustus 2000) De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks de gevraagde gegevens toe.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1687/00

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: EU-normen tegenover lokale voedselproductie

Een ICA-vestiging in Torsås in Zuid-Zweden verkocht in het voorjaar van 1998 eieren die zij betrok van een boer uit de buurt. Op 1 januari 1998 voerde de EU echter normen voor de eierhandel in die zodanig werden geïnterpreteerd dat eieren die de lokale producenten niet zelf kunnen doorlichten en verpakken naar een erkende eierpakkerij moeten worden vervoerd. Hierdoor kon de ICA-vestiging in Torsås geen eieren van boeren uit de buurt meer verkopen. In plaats daarvan moeten de eieren eerst 250 kilometer worden vervoerd naar de eierpakkerij in Hässleholm en vervolgens verpakt weer terug worden gebracht. Dit houdt in dat de ontwikkeling van de lokale levensmiddelenproductie wordt geremd. Hoe ziet de Commissie dit probleem? Moeten eieren die in winkels worden verkocht doorgelicht en verpakt zijn in een erkende eierpakkerij?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 juli 2000)

Verordening (EEG) nr. 1907/90 van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde handelsnormen voor eieren(1) is in Zweden sinds 1 januari 1998 van toepassing. Op grond van die verordening mogen eieren slechts worden verhandeld wanneer zij voldoen aan de bepalingen van die verordening, namelijk: de eieren moeten worden ingedeeld in kwaliteitsklassen, en eieren van klasse A moeten ook worden ingedeeld naar gewicht; alleen pakstations mogen eieren sorteren; de producent mag alleen aan verzamelaars, aan pakstations, aan markten voor groothandelaars, of aan de industrie eieren leveren.

De Commissie bevestigt dan ook dat, om de consument een aanbod van kwaliteitseieren te kunnen garanderen, eieren niet rechtstreeks van de boer aan de kleinhandel mogen worden geleverd zonder eerst in een pakstation te zijn doorgelicht en ingedeeld. Wat het door het geachte parlementslid genoemde geval in Zuid-Zweden betreft zij opgemerkt dat zich volgens de Zweedse Landbouwraad binnen een straal van 150 kilometer rond Torsås ongeveer 20 pakstations bevinden, waarvan er sommige zelfs nog veel dichter bij gelegen zijn. Bovendien kunnen producenten als pakstations worden erkend als hun lokalen en apparatuur voor het doorlichten en sorteren van eieren voldoen aan de voorwaarden die in de gemeenschappelijke handelsnormen voor eieren zijn vastgesteld.

(1) PB L 173 van 6.7.1990.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1208/00

van Anna Karamanou (PSE) aan de Raad

(27 april 2000)

Betreft: Vervolging van 13 Iraanse joden in Iran

Al ongeveer een jaar lang zitten 13 Iraanse joden zonder enige vorm van proces in de gevangenis onder beschuldiging van spionage en dagelijks ondergaan zij een onmenselijke en vernederende behandeling. Volgens de laatste berichten hebben de meesten van hen niet het recht gekregen een advocaat te kiezen om hen te verdedigen in het proces dat is gepland voor 13 april. Welke maatregelen denkt de Raad te nemen in het licht van de kritische dialoog die is opgestart tussen de Europese Unie en Iran, zodat garanties worden gegeven voor een rechtvaardig en openbaar proces en zodat het recht om een advocaat voor de verdediging te kiezen, wordt verzekerd?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1208/00 en E-1250/00

(28 september 2000)

De kwestie van de 13 Iraanse Joden is bij alle mogelijke gelegenheden en op alle niveaus in contacten tussen EU-vertegenwoordigers en officiële vertegenwoordigers van Iran ter sprake gebracht, met name tijdens het bezoek van de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken, de heer Kharrazi, in september 1999 aan Helsinki, en de bijeenkomst in het kader van de dialoog EU-Iran in december.

Als reactie op die vragen, en op vragen van de afzonderlijke lidstaten van de Europese Unie, heeft de Iraanse regering de Europese Unie herhaaldelijk verzekerd dat de gedetineerde Joden een eerlijk, transparant proces zouden krijgen.

In april, vlak voor de opening van het proces, heeft de Europese Unie Iran er andermaal op gewezen hoe belangrijk zij de kwestie acht en de Iraanse toezeggingen in verband met de procesvoering in herinnering gebracht.

De EU heeft met verontrusting kennis genomen van het verdict dat de revolutionaire rechtbank van Chiraz heeft uitgesproken. Zij spreekt er haar ontgoocheling over uit dat het proces, ondanks de garanties van de Iraanse autoriteiten, niet openbaar is verlopen. De Europese Unie wijst erop dat er beroep tegen het vonnis kan worden aangetekend. Gezien het belang dat zij aan deze zaak hecht, hoopt zij ten zeerste dat het hof van beroep op de veroordelingen zal terugkomen. De Europese Unie zal haar bezwaren aan de Iraanse autoriteiten kenbaar blijven maken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2121/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(30 juni 2000)

Betreft: Argentijnse vissersboten in Galicisch eigendom

Argentijnse vissersboten die het eigendom zijn van Europese, in dit geval Galicische ondernemingen ondervinden, zoals bekend, vaak problemen bij het vissen in de wateren die onder de bevoegdheid vallen van de staat waartoe zij juridisch gezien behoren, aangezien de autoriteiten de belangen van andere sectoren van de Argentijnse vissersvloot vooropstellen. Deze discriminatie heeft zelfs al tot protesten geleid in Puerto Madryn (Patagonië) en Buenos Aires.

Is de Commissie voornemens een stabiele overeenkomst te sluiten met Argentinië waardoor de investeringen worden beschermd en de belangen en de activiteiten van de Argentijnse vissersboten die in eigendom zijn van Galicische ondernemingen worden gewaarborgd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(28 juli 2000)

De Commissie blijft bij haar standpunt over bepaalde instandhoudingsmaatregelen die Argentinië heeft vastgesteld ten aanzien van de visbestanden.

Tijdens de besprekingen die in februari j.l. met de nieuwe regering in Argentinië zijn gevoerd, heeft de Commissie de in het kader van de visserijovereenkomsten tot stand gebrachte gemengde vennootschappen aan de orde gesteld, en heeft zij een herziening van een aantal van deze instandhoudingsmaatregelen gevraagd om het algemene evenwicht binnen de overeenkomst te herstellen.

Daarom wijst de Commissie met nadruk op de noodzaak om samen met de Argentijnse autoriteiten de huidige situatie te onderzoeken, met de bedoeling tot een akkoord te komen dat, rekening houdend met de situatie van de bestanden, de in het kader van de visserijovereenkomsten tot stand gebrachte gemengde vennootschappen een zekere juridische en economische stabiliteit garandeert.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1160/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 april 2000)

Betreft: Witboek inzake Voedselveiligheid en de Europese Voedselautoriteit

In januari 2000 verscheen het Witboek inzake voedselveiligheid (COM(1999) 719). Hoofdstuk 4 behandelt de oprichting van een Europese Voedselautoriteit (EVA). Hoofdstuk 5 gaat in op de wetgeving inzake voedselveiligheid.

De Commissie wil een voorstel indienen om de zgn. 25 %-regel voor samengestelde ingrediënten af te schaffen (onderdeel 100). Ook vraagt zij aandacht voor het probleem van de carry-over van additieven en voor de vermelding op het etiket van allergenen, waar nu nog de naam van de productcategorie volstaat.

1. Is de Commissie bereid voorafgaand onderzoek te verrichten naar de praktische haalbaarheid van de vermelding van alle ingrediënten? Zo neen, ziet de Commissie af van de mogelijkheid om alle ingrediënten te vermelden? En welke argumenten hanteert de Commissie om bij voorbaat af te zien van de mogelijkheid om alle ingrediënten te vermelden?

2. Voorziet de Commissie etikettering van additieven die aanwezig zijn ingevolge carry-over? Zo neen, waarom niet?

Gecombineerd Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1122/00, E-1127/00, E-1128/00, E-1140/00, E-1141/00, E-1142/00, E-1143/00, E-1144/00, E-1145/00, E-1146/00, E-1147/00, E-1148/00, E-1150/00, E-1151/00, E-1152/00, E-1153/00, E-1155/00, E-1156/00, E-1157/00, E-1158/00, E-1160/00, E-1161/00 en E-1162/00

(9 juni 2000)

De door de geachte afgevaardigde aan de orde gestelde punten worden momenteel bestudeerd teneinde voorstellen voor wetgeving in te dienen volgens het in het Witboek over voedselveiligheid vastgestelde tijdschema.

Het zou in dit stadium misplaatst zijn om op de bijzonderheden van elk voorstel vooruit te lopen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2530/00 van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie. Bosbranden in Zuid-Europa.



Publicatieblad Nr. 072 E van 06/03/2001 blz. 0197 - 0197



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2530/00 van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie (25 juli 2000) Betreft: Bosbranden in Zuid-Europa Zuid-Europa, en met name Griekenland, wordt de laatste dagen geteisterd door enorme bosbranden. Is de Commissie, overwegende dat er bijzondere kredieten nodig zijn om de slachtoffers schadevergoeding te betalen en om het natuurlijk milieu te herstellen, voornemens bijzondere kredieten ter beschikking te stellen om deze schade te vergoeden? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (12 september 2000) De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1452/00

van Wolfgang Ilgenfritz (NI) aan de Commissie

(10 mei 2000)

Betreft: Concurrentievervalsing op de Oostenrijkse veemarkt

Sedert de toetreding van Oostenrijk tot de EU worden zgn. producentengemeenschappen en hun verenigingen bij de Oostenrijkse veehandel met nationale subsidies gesteund.

Hiervan is echter de particuliere veehandel uitgesloten, dwz. dat een boer die landbouwproducten verbouwt geen steun krijgt, als hij niet tot een producentengemeenschap behoort.

In het kader van deze producentengemeenschappen worden producten tegen inkoopprijs gekocht en onder de berekende verkoopprijs aangeboden. Het hierdoor ontstane verlies wordt door de steun gecompenseerd.

Door deze schending van de handelscriteria door de producentengemeenschappen kan de particuliere veehandel haar producten niet afzetten op een eerlijke markt die de concurrentie bevordert.

Kan de Commissie naar aanleiding hiervan en van het advies van het Oostenrijkse Comité voor de particuliere veehandel (dat de Commissie is voorgelegd) meedelen:

1. welke maatregelen zij denkt te treffen tegen deze concurrentievervalsing,

2. indien zij hierin geen overtreding van de vrije concurrentie ziet, hoe zij haar standpunt motiveert?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(15 juni 2000)

Overheidssteun voor het dekken van exploitatiekosten is normaal gesproken niet verenigbaar met de artikelen 87 en 88 (voorheen de artikelen 92 en 93) van het EG-verdrag.

De Commissie staat echter normaliter overheidssteun toe voor de aanloopfase van producentengroeperingen als aan bepaalde voorwaarden is voldaan(1). De kosten die voor dergelijke steun in aanmerking komen zijn de administratieve aanloopkosten van de producentengroepering of unies van producentengroeperingen.

De Commissie hecht veel belang aan het onderzoeken van beschuldigingen dat (onwettig) overheidssteun wordt gegeven. Om dergelijk onderzoek te kunnen uitvoeren, heeft zij echter meer informatie nodig over de aard van de steun die wordt toegekend en over de betrokken Länder.

(1) Punt 10 van de Communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector (PB C 28 van 1.2.2000).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1044/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(4 april 2000)

Betreft: Tsjetsjeense vluchtelingen

Uit krantenberichten van de afgelopen dagen blijkt dat er 277 100 Tsjetsjeense vluchtelingen in Ingoesjetië, maar ook in andere buurrepublieken, zoals Noord-Ossetië en Dagestan verblijven. Daarnaast bevinden zich nog eens 42 000 personen in provisorische kampen in Asinovskaja en Sernovodsk, in Tsjetsjenië zelf, ten oosten van Grozny. Welke concrete economische en politieke maatregelen neemt de Europese Unie om onverwijld en op doeltreffende wijze verandering te brengen in deze tragische situatie?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(12 mei 2000)

De Commissie heeft al vanaf het begin van de huidige crisis noodhulp aan de vanwege de vijandigheden ontheemde burgerbevolking verleend via haar Bureau voor humanitaire hulp (ECHO). Bij de uitvoering van het programma, in samenwerking met het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de vluchtelingen (UNHCR), het Internationaal Comité van het Rode Kruis (ICRC) en een aantal niet-gouvernementele organisaties (NGO's), is de Commissie voor grote operationele problemen komen te staan (grote moeilijkheden bij het verzekeren van de veiligheid van de hulpverleners, enz.). Desondanks is de Commissie erin geslaagd op een groot aantal humanitaire gebieden (zoals voedselbedeling, noodhuisvesting, volksgezondheid, watervoorziening en sanitatie, alsook essentiële hulpgoederen) bijstand te verlenen.

De totale financiële allocatie staat thans op 7,4 miljoen euro. Tot dusverre was het programma wel voornamelijk gericht op Ingoesjetië, maar het heeft tevens Dagestan en Georgië bestreken. De belangrijkste operationele voorrang wordt thans gegeven aan hervatting van de operaties in Tsjetsjenië zelf, waar de activiteiten in november 1999 moesten worden opgeschort vanwege veiligheidsproblemen.De Commissie blijft in haar onderhandelingen met de Russische autoriteiten, in nauwe samenwerking met andere leden van de internationale gemeenschap, voorstander van de rol van humanitaire actoren in deze noodsituatie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1157/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 april 2000)

Betreft: Witboek inzake Voedselveiligheid en de Europese Voedselautoriteit

In januari 2000 verscheen het Witboek inzake voedselveiligheid (COM(1999) 719). Hoofdstuk 4 behandelt de oprichting van een Europese Voedselautoriteit (EVA). Hoofdstuk 5 gaat in op de wetgeving inzake voedselveiligheid.

De wettelijke basis voor grenscontroles (van de Unie) moet volgens de Commissie gelden voor alle producten (onderdeel 93). Dit standpunt is correct. Er moet vermeden worden dat, zoals vaak wordt vastgesteld, import via bepaalde (vlieg)havens populair is vanwege de minder strikte controles.

Welke concrete maatregelen overweegt de Commissie om de grenscontroles uniform én dus even strikt te maken?

Gecombineerd Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1122/00, E-1127/00, E-1128/00, E-1140/00, E-1141/00, E-1142/00, E-1143/00, E-1144/00, E-1145/00, E-1146/00, E-1147/00, E-1148/00, E-1150/00, E-1151/00, E-1152/00, E-1153/00, E-1155/00, E-1156/00, E-1157/00, E-1158/00, E-1160/00, E-1161/00 en E-1162/00

(9 juni 2000)

De door de geachte afgevaardigde aan de orde gestelde punten worden momenteel bestudeerd teneinde voorstellen voor wetgeving in te dienen volgens het in het Witboek over voedselveiligheid vastgestelde tijdschema.

Het zou in dit stadium misplaatst zijn om op de bijzonderheden van elk voorstel vooruit te lopen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2800/00

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(4 september 2000)

Betreft: Aan sigaretten toegevoegde stoffen

Volgens de Nederlandse krant Algemeen Dagblad van 3 augustus 2000 zou de Deense sigarettenindustrie hebben onthuld welke stoffen aan sigaretten worden toegevoegd om rokers nog meer te latren roken c.q. rookverslaving te bevorderen.

Het zou gaan om 37 stoffen (die deels geheim worden gehouden) waaronder ammoniumhydrotine ter bevordering van de nicotineopname in de longen, dropextract, dat de irritatie van mond- en keelslijmvlies onderdrukt, cacao-extract, dat het longoppervlak zou vergroten en magnesiumoxide, dat de uitgeblazen rook een neutrale kleur geeft.

Is de Commissie op de hoogte van dit onderzoek?

Kan de Commissie melden wa de andere 33 stoffen precies zijn en welke werking die hebben?

Vindt de Commissie niet dat rokers en niet-rokers (die wel vaak mee moeten roken) recht hebben op volledige openheid van zaken m.b.t. de aan tabak toegevoegde stoffen en met name behoren te weten of deze toegevoegde stoffen gevaarlijk en extra verslavend zijn?

Kan de Commissie de sigarettenindustrie tot deze openheid dwingen en zo ja, op welke wijze en wanneer?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(19 september 2000)

De Commissie is niet op de hoogte van het door de geachte afgevaardigde genoemde onderzoek. Dientengevolge kan de Commissie ook geen commentaar leveren op de desbetreffende stoffen. Alle informatie waarover de geachte afgevaardigde beschikt, zal, indien aan de Commissie ter beschikking gesteld, uiteraard worden bestudeerd.

De Commissie heeft evenwel een voorstel voor een richtlijn met regels betreffende ingrediënten andere dan tabak in tabaksproducten opgesteld(1), op basis waarvan producenten of importeurs dergelijke ingrediënten en de gevolgen van die ingrediënten voor de gezondheid zouden moeten vermelden. De vermelding heeft betrekking op zowel de verbrande als de niet-verbrande vormen van dergelijke ingrediënten en omvat, indien van toepassing, een analyse van hun verslavende eigenschappen. De Raad heeft op 31 juli 2000(2) een gemeenschappelijk standpunt vastgesteld.

(1) COM(2000) 428 def.

(2) Nog niet gepubliceerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1699/00

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Visverwerkingsvoorschriften

Begin 1999 deelde de Zweedse Keuringsdienst van waren mede dat kleine vishandelaren zich aan dezelfde strikte EU-voorschriften dienden te houden als de visindustrieën. Dit betekent dat kleine vishandelaren o.a. in Skåne voor miljoenen kronen moeten verbouwen met het gevolg dat zij hun eigen visrokerij moeten opgeven. De EU-voorschriften voor de verwerking van vis bepalen o.a. dat een ruimte waarin iemand vis fileert niet door iemand anders mag worden betreden. Evenmin mag vis in een andere verwerkingsfase dan filet door deze ruimte worden vervoerd. De Zweedse Keuringsdienst van waren ging er in eerste instantie van uit dat kleinere installaties buiten deze regeling vielen, maar in 1999 bleken de strenge voorschriften algemeen geldig te zijn.

Is de Commissie eveneens van mening dat kleinere vishandelaren wat betreft schoonmaken, drogen en roken van vis dezelfde voorschriften moeten volgen als de visindustrieën?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(17 juli 2000)

De voorschriften inzake de hygiënische behandeling van vis en visserijprodukten staan in Richtlijn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de produktie en het in de handel brengen van visserijprodukten(1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 95/71/EG(2). Sommige vereisten in de Zweedse wetgeving waaraan door de geachte afgevaardigde wordt gerefereerd, en met name de bepalingen dat geen enkele ruimte waarin iemand vis fileert, door andere personen mag worden betreden, lijken gedetailleerder te zijn dan de vereisten in Richtlijn 91/493/EEG. Verschillen tussen de communautaire bepalingen en de nationale wetgeving zijn mogelijkerwijs het gevolg van wijzigingen bij de omzetting van communautaire richtlijnen in nationaal recht.

De Commissie bestudeert en consolideert op dit moment alle bestaande hygiëneregels in de Gemeenschapswetgeving. Eén van de aspecten waaraan hierbij aandacht wordt besteed, is de noodzaak van flexibiliteit voor in het bijzonder kleine bedrijven; eventuele voorstellen zullen zo snel mogelijk bij het Parlement en de Raad worden ingediend.

(1) PB L 268 van 24.9.1991.

(2) PB L 332 van 30.12.1995.