ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1092/96 van Hugh McMahon (PSE) aan de Commissie (23 april 1996)

Betreft: Onrechtmatig ontslag van 88 buitenlandse docenten door de Universiteit van Napels

Is de Commissie niet van mening dat het onrechtmatig ontslag van 88 buitenlandse docenten door het bestuur van de Universiteit van Napels aanleiding is voor een inbreukprocedure tegen de Italiaanse staat wegens voortdurende nalatigheid inzake de implementatie van Europees recht in weerwil van twee uitspraken van het Europees Hof van Justitie en twee resoluties van het Europees Parlement?

Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om ervoor te zorgen dat deze 88 buitenlandse docenten ogenblikkelijk en zonder voorbehoud weer in dienst worden genomen zonder bang te hoeven zijn voor nadelige gevolgen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (28 mei 1996)

De Commissie is zich terdege bewust van de door de geachte Afgevaardigde naar voren gebrachte problemen in Napels en er is door de docenten zelf een specifieke klacht ingediend over het Istituto Orientale Universitario. Bovendien heeft een onafhankelijke deskundige in opdracht van de Commissie een rapport over de situatie van de docenten vreemde talen aan Italiaanse universiteiten opgesteld, waaruit blijkt dat deze docenten in Napels uitsluitend arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd aangeboden hebben gekregen, hetgeen rechtstreeks indruist tegen het Gemeenschapsrecht.

De Commissie heeft recentelijk contact opgenomen met de Italiaanse autoriteiten in het kader van de niet-nakomingsprocedure die in 1992 is ingeleid, ten einde opheldering te vragen over de huidige situatie van vreemde-talendocenten aan Italiaanse universiteiten, en om specifiek het geval van het Istituto Orientale Universitario aan de orde te stellen. Zij zal deze zaak nauwlettend blijven volgen en in het licht van het antwoord van de Italiaanse autoriteiten besluiten welke maatregelen dienen te worden genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0449/96 van Anne McIntosh (PPE) aan de Commissie (16 februari 1996)

Betreft: Gemeenschappelijk visserijbeleid - kustvisserij

Kan de Commissie mededelen hoeveel vlaggeschepen van elk der lid-staten van de EU in haar visserijregister staan vermeld?

Kan de Commisie mededelen hoeveel boetes werden opgelegd aan vissers uit Frankrijk, Spanje, Nederland en België die vissen met schepen onder de twaalf meter en om welke bedrag, in ecu, het hier ging? Kan de Commissie ook voor de jaren 1994 en 1995 cijfers verstrekken met betrekking tot het aantal vervolgingen dat werd ingesteld en het aantal boetes dat werd opgelegd in Frankrijk, Spanje, Nederland en België?

Kan de Commissie in het licht van deze statistieken commentaar geven op de hoogte van de boetes die de rechtbanken van de lid-staten de kustvissers hebben opgelegd in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid?

Is de Commissie bereid de invoering aan te bevelen van een schaal van maximum- en minimumboetes die alle lid-staten op uniforme wijze moeten toepassen?

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen, opdat het gemeenschappelijk visserijbeleid in alle lid-staten eerlijk en gelijkelijk wordt uitgevoerd?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (20 maart 1996)

Volgens het communautair gegevensbestand van vissersvaartuigen ((Verordening (EEG) nr. 163/89 - PB nr. L 20 van 25.1.1989 - vervangen door Verordening (EG) nr. 109/94 - PB nr. L 19 van 22.1.1994. )) was het aantal vissersvaartuigen in elke Lid-Staat per 1 januari 1996 als volgt :

>TABLE>

(*) Alleen Europees Frankrijk

De Lid-Staten zien op de naleving van Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid ((PB nr. L 261 van 20.10.1993. )) toe door middel van controles op zee en te land.

De Commissie van haar kant zorgt ervoor dat de communautaire regelgeving door alle Lid-Staten volledig wordt toegepast en dat daarbij geen discriminatie plaatsvindt. Voor deze taak doet de Commissie een beroep op een aantal visserij-inspecteurs, die toezicht uitoefenen op de activiteiten van de nationale autoriteiten en er verslag over uitbrengen. Bovendien hanteert de Commissie de in het EG-Verdrag bepaalde procedures om ervoor te zorgen dat de Lid-Staten hun verdragsverplichtingen volledig nakomen.

Ter uitvoering van artikel 35 van de bovengenoemde verordening zal de Commissie voorts in de komende dagen een verslag over de controle op de toepassing van het gemeenschappelijk visserijbeleid vaststellen en aan de Raad en het Parlement doen toekomen. In dat verslag wordt ingegaan op de door het geachte Parlementslid aan de orde gestelde vragen en het bevat ook relevante statistische gegevens.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0088/96 van Marianne Thyssen (PPE) aan de Raad (30 januari 1996)

Betreft: Samenwerkingsmogelijkheden voor KMO's via ketens voor gemeenschappelijke aan- en verkoop

De Raad, in zijn besluit van 10 oktober 1994 ((PB C 294 van 22.10.1994, blz. 6. )), "verzoekt de lid-staten en de Commissie (...) na te gaan in hoeverre de communautaire- en nationale rechtsregels een specifieke extra belasting voor het MKB betekenen; daarbij dient te worden nagegaan over welke mogelijkheden tot samenwerking het MKB beschikt (b.v. via ketens voor gezamenlijke aan- en verkoop in het kader van het communautaire mededingingsrecht).¨

Heeft de Commissie naast de voorstelling van een globaal plan ten gunste van het MKB op de Top van Madrid, de raad ook geïnformeerd over de concrete maatregelen die ze genomen heeft in overeenstemming met het besluit van de raad van 10 oktober 1994?

Weet de Raad of de Commissie in het kader van haar volgende Groenboek over verticale overeenkomsten (exclusieve aan- en verkoop, selectieve distributie, franchising) de bedoeling heeft om juist alle aspecten te behandelen van de samenwerking via ketens voor gemeenschappelije aan- en verkoop in het kader van het communautaire mededingingsrecht?

Indien neen, is de Raad dan geïnformeerd over de manier waarop de Commissie effectief zal antwoorden op de vraag van de Raad betreffende dit concrete probleem?

Antwoord (20 mei 1996)

1. Tot op heden heeft de Raad geen kennis van de concrete maatregelen die de Commissie overweegt ter uitvoering van de resolutie van 10 oktober 1994 betreffende de vrije ontwikkeling van de dynamiek en het innoverend vermogen van het MKB, met inbegrip van de ambachtelijke sector, in een concurrerende economie ((PB nr. C 294 van 11.10.1994, blz. 6. )).

2. Evenmin heeft de Raad al het Groenboek over verticale overeenkomsten ontvangen, noch vernomen hoe de Commissie in feite zal ingaan op het in bedoelde resolutie geuite verzoek om na te gaan over welke mogelijkheden tot samenwerking het MKB beschikt in het kader van het communautaire mededingingsrecht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0919/96 van Ulpu Iivari (PSE) aan de Commissie (23 april 1996)

Betreft: Vereenvoudiging van de exportsubsidie voor levensmiddelen

Finland exporteert met exportsubsidie van de EU levensmiddelen naar Rusland. Wat betreft de export naar dichtbij gelegen gebieden, zoals St. Petersburg, gaat het om zeer kleine partijen. Zo leveren o.a. vleesverwerkers hun produkten rechtstreeks aan de detailhandel. Voor elke partij moet een afzonderlijke verklaring worden opgemaakt, wat een enorme papieren rompslomp betekent. Zo moest een Finse levensmiddelenproducent een formulier invullen voor een partij goederen, waarvoor een exportsubsidie werd betaald van 1,43 Finse mark. De kosten van de behandeling van het formulier bedragen een veelvoud van dit bedrag.

Kan de Commissie, gelet op het bovenstaande, mededelen wat zij denkt te doen ter vereenvoudiging van de omslachtige en dure bureaucratische procedure voor de export van levensmiddelen naar dichtbij gelegen regio's in derde landen, zodat er niet voor elke partij goederen een afzonderlijke verklaring behoeft te worden opgemaakt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (30 mei 1996)

De Commissie stelt op het ogenblik bij de betrokken Lid-Staat een onderzoek in naar de door het geachte Parlementslid genoemde feiten. Zij zal het geachte Parlementslid in kennis stellen van het resultaat van dit onderzoek.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0464/96 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (29 februari 1996)

Betreft: Bescherming van het natuurlijk milieu op het schiereiland Akamas op Cyprus

In een met financiële steun van de EU opgestelde studie van de Wereldbank wordt het Akamas-schiereiland op Cyprus, één van de waardevolste biotopen in het hele Middellandse-Zeegebied, gekwalificeerd als een gebied dat volledige bescherming verdient, hetgeen duidelijke beperkingen met zich meebrengt voor de bouwactiviteit en alle andere vormen van economische activiteit aldaar. De regering van Cyprus heeft bovendien in het milieuhoofdstuk van haar verzoek om toetreding tot de EU het Akamas-schiereiland met name genoemd. Er bestaat echter de nodige ongerustheid ten aanzien van berichten volgens welke er massale toeristische projecten in dit gebied gepland zijn en er vergunningen zouden zijn verstrekt voor grote hotelcomplexen en een complete herstructurering van het wegennet, waardoor een groot deel van de maagdelijke natuur en de landbouwgronden zou worden aangetast.

Kan de Commissie, op grond van het kort tevoren gesloten associatieakkoord tussen de EU en Cyprus, mededelen of zij door de financiële steun aan Cyprus invloed kan uitoefenen in de richting van een betere bescherming van het natuurlijk milieu op het Akamas-schiereiland?

Gecombineerd Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0400/96 en E-0464/96 (23 april 1996)

De Commissie kan met de Cyprische Regering geen besprekingen voeren over de door het geachte Parlementslid te berde gebrachte kwesties. De geciteerde projecten vallen on der de rechtsbevoegdheid van de Cypriotische Staat.

De omzetting van Akamas in een nationaal park werd niet besproken in het kader van de gestructureerde dialoog met Cyprus over het milieu; de kwestie kwam ook niet aan bod in het kader van de aanpassing van Cyprus aan het acquis van de Gemeenschap.

Dat de Commissie niet tussenbeide kan komen in de beslissingen van de Cypriotische Regering betekent niet dat zij geen aandacht schenkt aan het probleem. De delegatie van de Commissie in Cyprus die de correcte uitvoering van de projecten van de EG in Akamas controleert, volgt de kwestie nauwlettend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0151/96 van Concepció Ferrer (PPE) aan de Commissie (1 februari 1996)

Betreft: Regionaal en cohesiebeleid

Tussen het einde van juli en begin september 1995 werden 25 programma's van het initiatief Leader II op het gebied van de plattelandsontwikkeling voor een totaalbedrag van 613,3 miljoen ecu uit de structuurfondsen EOGFL, EFRO en ESF goedgekeurd.

Kan de Commissie gedetailleerde informatie verstrekken over de ingediende projecten alsmede over de organisaties die deze hebben ingediend?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (20 februari 1996)

Zoals het geachte Parlementslid meldt, heeft de Commissie bij de Beschikkingen nrs. 1309/1 tot en met 1309/17 van 27.7.1995 de regionale programma's voor de tenuitvoerlegging van het communautair initiatief LEADER II in 17 Spaanse autonome gemeenschappen goedgekeurd voor de periode van 30 oktober 1994 tot en met 31 december 1999.

De onderstaande tabel bevat de financiële gegevens betreffende de 17 goedgekeurde programma's (periode 1994-1999) :

(x 1 miljoen ecu, afgerond)

>TABLE>

Deze programma's zijn allemaal opgesteld door de bevoegde regionale overheidsdiensten, overeenkomstig de richtsnoeren in de mededeling aan de Lid-Staten nr. 94/C180/12 van 15 juni 1994.

Zodra de programma's zijn goedgekeurd, selecteren de bevoegde nationale en regionale autoriteiten de projecten en de begunstigden (lokale actiegroepen en andere actoren met een collectief karakter) volgens de criteria die voor het LEADER-initiatief zijn vastgesteld (innoverend project in de plaatselijke context, met voorbeeldfunctie voor andere plaatselijke actoren; de met het project de opgedane ervaring moet ook in andere plattelandsgebieden kunnen worden gebruikt).

De Commissie, die zich normaal niet meer bemoeit met de eigenlijke selectie van de plaatselijke groepen, verneemt achteraf, in het kader van de toezichtcomités die eerstdaags zouden moeten bijeenkomen, welke eindbegunstigden zijn gekozen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0134/96 van Honório Novo (GUE/NGL) aan de Commissie (1 februari 1996)

Betreft: Milieu-effectrapportage in verband met de IP1-autoweg tussen Freixo en Carvalhos

In antwoord op mijn vragen E-2804/94 ((PB C 139 van 5.6.1995, blz. 32. )) en E-1861/95 ((PB C 311 van 22.11.1995, blz. 19. )) deelde mevrouw Bjerregaard, lid van de Commissie, op 21 september 1995 mee dat de Commissie de opmerkingen van de Portugese autoriteiten had bestudeerd en geconcludeerd had "dat aanvullende informatie noodzakelijk was¨. Bijgevolg had de Commissie "opnieuw contact opgenomen met de Portugese autoriteiten¨.

Heeft de Commissie aanvullende informatie ontvangen over een mogelijke inbreuk op richtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40. )) bij de uitvoering van de milieu-effectrapportage in verband met de werkzaamheden aan de IP1 tussen Freixo en Carvalhos? Zo ja, zijn die inlichtingen bevredigend? En zo neen, wat denkt de Commissie dan te doen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (19 april 1996)

De Commissie verwijst het geachte Parlementslid naar haar antwoord op zijn schriftelijke vragen E-2804/94 ((PB C 139 van 5.6.1995. )) en E-1861/95 ((PB C 311 van 22.11.1995. )). Daar stelde de Commissie dat zij de opmerkingen van de Portugese autoriteiten had bestudeerd en had geconcludeerd dat "aanvullende informatie noodzakelijk was¨.

De Commissie was inderdaad met de Portugese autoriteiten in contact getreden en had van hen aanvullende informatie gekregen die evenwel, na evaluatie en onderzoek, ontoereikend werd bevonden.

Ook een nieuw verzoek aan de Portugese autoriteiten om nadere details (februari 1996) is tot op heden onbeantwoord gebleven. De Commissie betreurt derhalve dat zij nog steeds geen definitief antwoord kan verstrekken op de genoemde schriftelijke vragen.

Om deze kwestie op te lossen is thans rechtstreeks contact tot stand gebracht tussen de Commissie en de Portugese autoriteiten. De Commissie zal het geachte Parlementslid op de hoogte brengen zodra zij de gevraagde informatie heeft gekregen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0458/96 van Gianni Tamino (V) aan de Raad (29 februari 1996)

Betreft: Te lange duur van rechtszaken in Italië

De heer Guerrino Friso, geboren op 14 april 1913 te Padua, wacht er reeds meer dan 15 jaar op dat hem het hem wettig toekomende deel wordt erkend van de erfenis van zijn broer die op 6 september 1980 te Trente is overleden. Nadat er in het begin onenigheid was met zijn schoonzuster, Iris Friso- Sandroni, over welke bezittingen deel uitmaakten van de erfenis, wendde de heer Friso zich tot de rechtbank in Trente die op 18 november 1982 en 22 november 1988 in eerste aanleg twee voor hem gunstige vonnissen uitsprak.

Mevrouw Friso-Sandroni ging op 28 november 1989 tegen deze vonnissen in beroep en op 29 december 1993 deed het Hof van Appel in Trente een voor haar gunstiger uitspraak en besloot bij afzonderlijke beschikking de rechtszaak verder voort te zetten. Sedertdien loopt dit gedeelte van de rechtszaak nog steeds (de laatste zitting vond plaats op 29 september 1995).

Het Europese Hof van Justitie heeft Italië meermaals terechtgewezen wegens de uitzonderlijke duur van de rechtszaken aldaar.

Meent de Raad dat er in het onderhavige geval aanleiding toe is stappen te ondernemen bij de Italiaanse gerechtelijke instanties om spoedig tot afsluiting van de rechtszaak te komen, op het resultaat waarvan twee personen reeds meer dan 15 jaar wachten, gezien ook de hoge leeftijd van de heer Friso die thans 83 jaar oud is, en vindt hij dat hij in het algemeen moet optreden tegen lid-staten, waar nog eindeloos durende rechtszaken plaatsvinden?

Antwoord (20 mei 1996)

De Raad is niet bevoegd op het gebied waarop deze vraag betrekking heeft.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0435/96 van Freddy Blak (PSE) aan de Commissie (29 februari 1996)

Betreft: Opsluiting ten gevolge van "kruideniersgeest¨

Denemarken heeft met Groenland een overeenkomst over de detentie van geesteszieke misdadigers. De Groenlanders (moordenaars) worden veroordeeld tot het uitzitten van hun straf op gesloten afdelingen in Denemarken. Bij voorbeeld: één persoon is 20 jaar opgesloten voor een misdrijf. De persoon in kwestie is op grond van een medisch attest dat hij niet meer gevaarlijk is en voor zichzelf kan zorgen, van de gesloten naar de open afdeling overgebracht.

Waar het om gaat, is echter het volgende: Deze persoon kan niet worden teruggestuurd naar Groenland, en van Groenlandse zijde wordt als reden het ontbreken van economische mogelijkheden aangevoerd. Groenland maakt deel uit van het Deense koninkrijk en daarom is Denemarken ook aansprakelijk. De vraag is of een lid-staat personen door "kruideniersgeest¨ rechteloos kan maken en hen voor altijd kan blijven opsluiten.

Wij verwijzen naar resolutie A3-0231/92 ((PB C 284 van 2.11.1992, blz. 49. )) van het Europees Parlement, waarin o.a. het volgende wordt gesteld:

"... dat strafprocedures alleen mogen leiden tot opneming in een besloten inrichting wanneer er gevaar voor de gemeenschap bestaat en andere, minder radicale maatregelen niet mogelijk zijn.¨

en

"... dat wordt voorzien in herziening van ondercuratelestellingen in lid-staten waar dit nog niet het geval is en dat de geestelijk gehandicapte te allen tijde toegang tot de rechter heeft.¨

De Commissie wordt verzocht zo spoedig mogelijk te antwoorden.

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie (10 april 1996)

De opsluiting van personen die werden veroordeeld voor misdaden, is een zaak van de nationale regeringen; de Commissie is terzake niet bevoegd.

Justitiële samenwerking in strafzaken is een aangelegenheid van gemeenschappelijk belang krachtens artikel K.1, punt 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, maar de Commissie heeft, hoewel zij overeenkomstig artikel K.3 volledig betrokken wordt bij de werkzaamheden op dit gebied, geen recht van initiatief.
22. 1. 98 NL C 21/1 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
I
(Mededelingen)
EUROPEES PARLEMENT
SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD
(98/C 21/01) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3024/95
van Charlotte Cederschio ¤ld (PPE) aan de Raad
(31 oktober 1995)
Betreft: Beschikbaarheid van ontwerp-verdragen in alle officie ¤le talen
Bij schrijven van 14 juni 1995 deed de voorzitter van de Raad de voorzitter van de Commissie openbare
vrijheden en binnenlandse zaken van het Europees Parlement op basis van artikel K 6 van het Verdragbetreffende de Europese Unie vier ontwerp-verdragen toekomen. Deze vier ontwerp-verdragen hebbenbetrekking op:
› een douane-informatiesysteem› Europol› een Europees informatiesysteem› overschrijding van de buitengrenzen van de Europese Unie.
Deze voorstellen (waarvan de eerste twee op 26 juli 1995 worden gedateerd) zijn alleen in het Frans verschenen.
Ondanks herhaalde navraag heeft de Raad tot dusver geweigerd de versies in de andere talen toe te zenden.
Is de Raad bereid een en ander te corrigeren en het Parlement de twee resterende ontwerp-verdragen ten
spoedigste in alle officie ¤le talen van de Unie te doen toekomen?
Antwoord
(6 augustus 1997)
Luidens artikel K.6 brengen het Voorzitterschap en de Commissie het Europees Parlement regelmatig op de
hoogte van de werkzaamheden op de gebieden die onder titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unievallen.
In het door de Geachte Afgevaardigde genoemde geval werden de documenten door het Voorzitterschap
toegezonden in de taal van dat Voorzitterschap, aangezien ze niet tijdig in alle talen besschikbaar waren. Detaalkundige versies die op het tijdstip van de oorspronkelijke mededeling niet werden verspreid, werden laterverstrekt zodra ze beschikbaar waren.
Praktische kwesties, zoals dit concreet geval, die verband houden met de toezending van documenten, worden
meestal tussen de twee secretariaten opgelost.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3532/95 van Carole Tongue (PSE) aan de Raad (3 januari 1996)

Betreft: Overdracht van gevangenisstraf

Is het de Raad bekend dat personen die in Frankrijk gevangen zijn gezet voor drugsdelicten, niet in staat zijn hun straf naar hun land van herkomst over te dragen totdat de uitstaande boete bij de douane is betaald? Is dit de normale gang van zaken? Hoeveel andere lid-staten staan in het kader van het Verdrag inzake de overbrenging van veroordeelden geen overdracht toe in gevallen dat er nog douaneboetes moeten worden betaald?

Gecombineerd antwoord op de schriftelijke vragen 1817/95 en 3532/95 (10 oktober 1996)

1. Het is niet de taak van de Raad om zich uit te spreken over de wijze waarop de Lid-Staten in concrete gevallen - met name het geval waar het Geachte Parlementslid op doelt - de bepalingen toepassen van het Verdrag inzake de overbrenging van gevonniste personen, dat in 1983 in het kader van de Raad van Europa is gesloten.

De Raad beschikt dan ook niet over inlichtingen op grond waarvan hij zou kunnen aangeven in hoeverre de Lid-Staten in bepaalde bijzondere situaties de overbrenging van gevonniste personen al dan niet zouden hebben geweigerd.

2. Niettemin overweegt de Raad of het mogelijk is de bestaande instrumenten op het gebied van de justitiële samenwerking in strafzaken, alsmede op het gebied van de tenuitvoerlegging van buitenlandse vonnissen, te onderzoeken en aan te passen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3061/95 van Nuala Ahern (V) aan de Commissie (15 november 1995)

Betreft: Grond- of splijtstoffen in het bezit van de Commissie ten tijde van de toetreding van Ierland

Welke hoeveelheden ertsen, grondstoffen of bijzondere splijtstoffen waren eigendom van de Commissie krachtens artikel 86 van het EGA-Verdrag of kwamen in aanmerking voor de in de artikelen 77 e.v. bedoelde veiligheidsmaatregelen bij de toetreding van Ierland in 1972?

Aanvullend antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (1 maart 1996)

In aanvulling op het antwoord van de Commissie van 12 januari 1996 ((PB C 109 van 15.4.1996, blz. 20. )), volgt hieronder de huidige inventaris van ertsen, splijtgrondstoffen en bijzondere splijtstoffen aanwezig in Ierland, zoals deze ons - conform de Ierse wetgeving die vrijheid van informatie voorschrijft - werd doorgespeeld door het ,,Radiological protection institute of Ireland'' (RPII):

- een plutonium-beryllium neutronenbron, aanwezig in het University College van Dublin: 16 gram plutonium-239

- een onderkritiek splijtstofpakket dat natuurlijk uraan en een plutonium-beryllium neutronenbron bevat, aanwezig in het University College van Cork: 2,5 ton natuurlijk uraan, 0,286 gram plutonium-238

- verrijkt uraan, aanwezig in het University College van Cork: 1,81 gram verrijkt uraan (93%).

Het RPII beweert ook dat de hoeveelheden kernmateriaal bij de toetreding van Ierland in 1972 exact dezelfde waren, afgezien van de veranderingen die te wijten zijn aan radioactief verval. De verklaringen die door de Ierse regering aan de Commissie werden afgelegd, zijn niet in strijd met de informatie van het RPII.

Het kernmateriaal is onderworpen aan de veiligheidscontrole die beschreven staat in de artikelen 77 e.v. van het Euratom Verdrag. Door middel van regelmatige inspecties gaat de Commissie na of het aangemelde kernmateriaal niet voor andere doeleinden wordt aangewend dan waarvoor het bestemd is.

Volgens Artikel 86 van het Euratom Verdrag zijn bijzondere splijtstoffen, met inbegrip van plutonium-239 en uraan verrijkt in uraan-235, eigendom van de Gemeenschap. In Artikel 87 wordt echter gespecifieerd dat de Lid-Staten, personen of ondernemingen het meest uitgebreide recht hebben tot gebruik en verbruik van bijzondere splijtstoffen die op regelmatige wijze in hun bezit gekomen zijn.