SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0309/03

van Markus Ferber (PPE-DE) aan de Commissie

(10 februari 2003)

Betreft: Nationale en communautaire voorschriften en de gevolgen daarvan voor imkers

1. De juridische voorschriften over het gebruik van melkzuur in de bijenhouderij worden in de afzonderlijke EU-lidstaten op verschillende wijze toegepast. Hoe staat de Commissie tegenover de daaruit voortvloeiende uiteenlopende economische en ecologische gevolgen voor de bijenhouderij?

2. Waarom heeft de Commissie met betrekking tot het verplichte lidmaatschap van een beroepsorganisatie het initiatief genomen, hoewel deze materie onder de bevoegdheid van de lidstaten valt?

3. In hoeverre mag de toelating en de verkrijgbaarheid op recept van melk- en mierenzuur in de lidstaten onderling afwijken, zonder dat hieruit in EU-rechtelijk opzicht relevante concurrentiedistorsies voortvloeien?

4. Hoe reageert de Commissie wat betreft de toelating van bestrijdingsmiddelen op de gewijzigde teeltmethodes in de moderne landbouw, waar de teelt van genetisch gemodificeerde planten gestaag toeneemt?

5. Valt toediening van suiker voor de inwintering onder Europees recht? Welke verdragen en overeenkomsten komen in aanraking met deze regeling? In hoeverre ziet de Commissie zich in verband met de prijsontwikkeling en daaruit voortkomende concurrentiedistorsies genoodzaakt maatregelen te nemen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 maart 2003)

1. In de communautaire wetgeving zijn geen specifieke bepalingen vastgesteld over het gebruik van organische zuren (melkzuur) in bijenkorven om bepaalde bijenziekten te bestrijden. Ingeval deze organische zuren worden gebruikt als diergeneesmiddel is evenwel voorafgaande toestemming nodig. Niettemin kunnen de verschillen in toepassing in bepaalde lidstaten in de praktijk worden gerechtvaardigd wegens een rechtstreekse invloed van klimaatomstandigheden op het resultaat van dit soort behandelingen.

2. In 1997 heeft de Raad zijn goedkeuring gehecht aan Verordening (EG) nr. 1221/97 van de Raad van 25 juni 1997 houdende algemene regels voor de uitvoering van de maatregelen tot verbetering van de productie en de afzet van honing(1), waarin in artikel 4 wordt voorgeschreven dat de nationale programma's, die vrijwillig kunnen worden opgesteld, in nauwe samenwerking met de representatieve beroepsorganisaties en de coöperaties van de bijenhouderijsector worden vastgesteld. Deze verplichting is gericht tot de lidstaten en verplicht hen om die organisaties bij de opstelling van de jaarlijkse nationale programma's te betrekken.

3. De nationale regels inzake toelating van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik voor de behandeling of de preventie van ziekten bij honingbijen dienen in overeenstemming te zijn met de desbetreffende communautaire wetgeving, Richtlijn 2001/82/EG(2), Verordening (EEG) nr. 2377/90(3) en Verordening (EEG) nr. 2309/93(4). Deze bepalingen verbieden lidstaten niet een strengere regelgeving aan te nemen met betrekking tot het voorschrijven en leveren van bepaalde geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik indien dit nodig is voor de bescherming van de gezondheid van mens of dier. De toelating van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik is een zaak van de lidstaten, die alle passende maatregelen dienen te treffen voor toezicht op de levering van de groot- en kleinhandel aan eigenaars of houders van dieren.

4. De toelating van het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen is onderworpen aan Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(5) en behoort tot de specifieke bevoegdheid van de lidstaten. Bij toelating dienen de lidstaten ervoor zorg te dragen dat aan de veiligheidsvoorschriften van de richtlijn wordt voldaan en dat bepalingen inzake risicobeheersing die voor werkzame stoffen in Bijlage I van de richtlijn zijn voorgeschreven, worden nageleefd. De Commissie heeft onlangs met de lidstaten een werkgroep inzake herbicideresistente gewassen opgericht en één van de doelstellingen hiervan is de bestudering van de mogelijke invloed van genetisch gemodificeerde gewassen op het gebruik van herbicides.

5. Nee. Van 1968 tot 1974 is er een steunregeling voor de aankoop van gedenatureerde suiker van kracht geweest. Na enkele wijzigingen is de sectorsteun met inbegrip van de aankoop van suiker in 1983 afgeschaft, voornamelijk vanwege van de beheerskosten van deze regeling op grond van het feit dat de structuur van de sector die een zeer groot en wijdvertakt aantal begunstigden kende, zich in de meeste gevallen slechts parttime met deze landbouwactiviteit bezighield. Om diezelfde redenen is de Commissie niet voornemens een voorstel in te dienen voor een nieuwe steunregeling voor rechtstreekse steun voor de bijenteelt.

(1) PB L 173 van 1.7.1997.

(2) Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, PB L 311 van 28.11.2001.

(3) Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990 houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong, PB L 224 van 18.8.1990.

(4) Verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad van 22 juli 1993 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling, PB L 214 van 24.8.1993.

(5) PB L 230 van 19.8.1991.