ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0107/02

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(21 januari 2002)

Betreft: Subsidie aan Railtrack

Op 29 november 2001 heeft de regering van het VK verzocht om vrijstelling van de subsidievoorschriften om financiële steun te kunnen verlenen aan Railtrack.

Voor welk bedrag en met welk doel is deze subsidievrijstelling verleend?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(22 februari 2002)

Zoals het geachte parlementslid wellicht weet, werd Railtrack Plc op 7 oktober 2001 onder bewind gesteld. Na de onderbewindstelling heeft de Britse regering de Commissie gemeld dat zij had gezorgd voor financieringsregelingen om ervoor te zorgen dat deze spoorwegonderneming verder op veilige en normale wijze kon worden geëxploiteerd totdat de spooractiviteiten waarvoor Railtrack een vergunning bezat, uit de onderbewindstelling konden worden losgemaakt.

Deze regelingen, die ertoe dienen de activiteiten van Railtrack ter hulp te komen in afwachting van het resultaat van de onderbewindstellingsprocedure, werd door de Commissie onderzocht in het licht van de communautaire richtsnoeren over staatssteun voor het redden en herstructureren van bedrijven die zich in problemen bevinden. In haar besluit van 13 februari 2002 concludeerde de Commissie dat de regelingen van de regering van het VK voor de redding van Railtrack plc na de onderbewindstelling voldoen aan de criteria die in deze richtsnoeren zijn vastgelegd en besloot haar goedkeuring te hechten aan de steun die voor een eerste periode van zes maanden zou worden verstrekt. Daarnaast besloot de Commissie, gezien de uitzonderlijke omstandigheden van dit bijzondere geval, ook een uitbreiding van deze eerste periode met nog eens maanden toe te staan. De Commissie heeft derhalve de regering van het VK toegestaan een bedrag tot 8,78 miljard ter beschikking te stellen voor de periode 7 oktober 2001-30 september 2002 in de vorm van leningen en/of garanties.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0459/02

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(22 februari 2002)

Betreft: Raden voor radio en televisie in de EU-landen

In Griekenland is er al enkele jaren een Nationale Raad voor radio en televisie (ERS) werkzaam, die geacht wordt zich bezig te houden met kwaliteitscontrole en deontologisch toezicht op de programma's die in radio en tv worden uitgezonden. De Griekse algemene opinie is echter van

mening dat deze Raad niet efficiënt zijn werk verricht, niet voldoende zijn tanden laat zien en geen initiatieven neemt, en dat de leden van de Raad zich onvoldoende bezighouden met het optrekken van het cultureel niveau van het Griekse volk, iets wat een van de fundamentele redenen voor zijn oprichting was. Heel vaak worden programma's uitgezonden die lasterlijk en onfatsoenlijk zijn en men krijgt de indruk dat de radio- en televisiefrequenties het persoonlijk bezit zijn van allerhande zakenlui (die soms wel en soms helemaal geen banden hebben met de media), die deze kanalen naar eigen goeddunken gebruiken.

Kan de Commissie zeggen hoeveel en welke landen van de EU raden voor radio en televisie hebben? Wat is precies hun werkterrein? Bestaat er communautaire wetgeving op dit gebied? Wie bezit de radio- en televisiefrequenties in elke lidstaat? Wat zijn in voorkomend geval de sancties die de raden voor radio en televisie in andere EU-landen hebben opgelegd voor schendingen van de deontologie?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(12 april 2002)

De relevante communautaire wetgeving is Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten(1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG van het Parlement en de Raad van 30 juni 1997(2) (Televisie zonder grenzen). Deze richtlijn bepaalt in artikel 3, lid 2, dat de lidstaten er met passende middelen in het kader van hun wetgeving zorg voor dragen dat de onder hun bevoegdheid vallende televisieomroeporganisaties de bepalingen van deze richtlijn daadwerkelijk naleven. Zij bevat geen specifieke verplichting met betrekking tot de organisatie van nationale mediaraden, die daarom niet specifiek door de Commissie worden gecontroleerd.

De Commissie werkt echter nauw samen met het EPRA, het Europees platform van regelgevende autoriteiten. Nadere informatie over de organisatie van de regelgevende autoriteiten die lid zijn van het EPRA is te vinden op zijn website http://www.epra.org. Wat Luxemburg betreft, de enige lidstaat waar geen regelgevende autoriteit lid van het EPRA is, is informatie beschikbaar op de volgende site: http://www.gouvernement.lu/gouv/fr/sip/media/encadrem/sma.html.

(1) PB L 298 van 17.10.1989.

(2) PB L 202 van 30.7.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0017/02

van Marie Isler Béguin (Verts/ALE) aan de Commissie

(21 januari 2002)

Betreft: Mandaat van de Armeens-Turkse bemiddelingscommissie

In zijn uiteenzetting over Turkije in het Europees Parlement op 24 oktober jl. heeft de heer Verheugen, de voor de uitbreiding verantwoordelijke commissaris, gezegd dat de Commissie verheugd is over het recente initiatief van de burgersamenleving in beide landen (Armenië en Turkije), die tot doel heeft personen van deze beide landen bijeen te brengen om zich met de hulp van onafhankelijke wetenschappers over de trieste gebeurtenissen uit het verleden te buigen.

Anderzijds heeft de Commissie op 13 november haar vierde verslag over de vorderingen van Turkije op de weg naar toetreding gepubliceerd, waarin zij zegt dat een informele Armeens-Turkse bemiddelingscommissie is ingesteld om de dialoog en het wederzijdse begrip op de gebieden economie, toerisme, cultuur, onderwijs, onderzoek, milieu en media te bevorderen.

Wordt in deze beide teksten de bemiddelingscommissie bedoeld waarvan de oprichting in juli 2001 bekend werd gemaakt?

Welke van de bovengenoemde definities met heel tegengestelde bedoelingen is de juiste? Houdt de bemiddelingscommissie zich bezig met historische vraagstukken?

Is de Commissie het ermee eens dat er meer duidelijkheid moet komen, met name wat betreft de betrekkingen tussen de Europese Unie en haar partners?

Is de Commissie voornemens uitleg te geven over haar standpunt en dit bij te stellen?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(18 februari 2002)

De Commissie steunt elk initiatief van maatschappelijke organisaties dat tot doel heeft de dialoog en het wederzijds begrip tussen Armenië en Turkije aan te moedigen.

Dit was precies de betekenis van de uiteenzetting die de voor uitbreiding verantwoordelijke commissaris gaf in het Parlement op 24 oktober 2001. Bij die gelegenheid zei hij dat de recente initiatieven van de maatschappelijke organisaties om de inwoners van beide landen dichter tot elkaar te brengen meer dan welkom zijn. In deze context kwam de Turks-Armeense verzoeningscommissie ter sprake. Daaraan werd toegevoegd dat dit zou moeten leiden tot verdere verzoening en meer wederzijds vertrouwen.

Dit standpunt werd herhaald in het periodiek verslag van de Commissie over Turkije van 13 november 2001(1), waarin de oprichting van de Turks-Armeense verzoeningscommissie wordt genoemd. Bijzondere aandacht werd nogmaals besteed aan de stimulering van dialoog en wederzijds begrip op het gebied van economie, toerisme, cultuur, onderwijs, onderzoek, milieu en media.

De Commissie wil de aandacht van het geachte parlementslid vestigen op het feit dat de Turks-Armeense verzoeningscommissie de facto ophield te functioneren toen de Armeense vertegenwoordigers zich op 12 december 2001 terugtrokken.

(1) COM(2001) 700 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0710/02

van Brian Simpson (PSE) aan de Commissie

(15 maart 2002)

Betreft: Voorgenomen sluiting van Smurfit Corrugated in Warrington, Verenigd Koninkrijk

Kan de Commissie ten spoedigste een onderzoek instellen naar de voorgenomen sluiting van Smurfit Corrugated in Warrington, Verenigd Koninkrijk? Kan de Commissie, gelet op het feit dat Smurfit een multinationale onderneming met 16 000 werknemers in Europa is, de werknemers niet over de sluiting heeft geraadpleegd, de ondernemingsraad weigert bijeen te roepen en besparingen in verband met de sluiting mogelijk aanwendt voor investeringen in een andere fabriek, garanderen dat alle Europese richtlijnen en verordeningen worden nageleefd en dat de onderneming de werknemers raadpleegt en zinvolle onderhandelingen met hen aangaat?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(19 april 2002)

De Commissie wil erop wijzen dat verscheidene communautaire richtlijnen voorzien in procedures voor de voorlichting en de raadpleging van de vertegenwoordigers van de werknemers bij sluiting van bedrijven, met name Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag(1) en Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers(2). Een andere richtlijn is op 11 maart 2002 door het Parlement en de Raad goedgekeurd(3) om de communautaire bepalingen terzake aan te vullen.

De eerste twee richtlijnen zijn in het nationale recht van de lidstaten omgezet. De bevoegde nationale autoriteiten moeten in elk afzonderlijk geval nagaan of zij op correcte en effectieve wijze worden toegepast.

(1) PB L 225 van 12.8.1998.

(2) PB L 254 van 30.9.1994.

(3) PB L 80 van 23.3.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0033/02

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(23 januari 2002)

Betreft: Directe buitenlandse investeringen binnen de EU

Kan de Commissie, op een wijze die vergelijkbaar is met de statistieken over de Europese Unie voor directe buitenlandse investeringen binnen de EU (zie grafiek 12), vervat in het verslag van de Commissie Economische hervorming: verslag over de werking van de product- en kapitaalmarkten in de EU(1), cijfers verstrekken over directe buitenlandse investeringen binnen de EU voor de lidstaten die deel uitmaken van de eurozone en de lidstaten die niet deelnemen?

(1) COM(2001) 736 def.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 maart 2002)

Tabel 1, met gegevens over de waarde, in lopende prijzen, van de directe buitenlandse investeringen tussen bron- en doellanden (met name de lidstaten van de eurozone en de lidstaten die niet deelnemen aan de eurozone) tussen 1996 en 2000 wordt rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement gestuurd. De lidstaten van de eurozone en zij die er niet aan deelnemen worden als bron- of doelland beschouwd om te komen tot statistieken die vergelijkbaar zijn met grafiek 12 van het Verslag van de Commissie over de werking van de product- en kapitaalmarkten in de EU(1).

Deze cijfers zijn gebaseerd op de volgende veronderstellingen:

1. bij de cijfers gaat het om directe buitenlandse investeringen exclusief ingehouden winsten (dit is de standaardaanpak die Eurostat gebruikt in zijn jaarverslag over directe buitenlandse investeringen en in het Cardiff-verslag);

2. met het buitenland wordt in dit geval de hele wereld behalve de 15 lidstaten bedoeld;

3. om de consistentie te garanderen zijn bijna alle cijfers gepresenteerd als uitgaande investeringen die zijn opgetekend bij het verlaten van het bronland. Alleen de directe buitenlandse investeringen vanuit het buitenland zijn gepresenteerd als inkomende investeringen die zijn opgetekend bij het binnenkomen van het doelland;

4. Griekenland wordt steeds bij de eurozone gerekend, hoewel het later is toegetreden.

Tabel 2, waarin dezelfde gegevens in indexvorm zijn gepresenteerd, waarbij 1996 = 100, wordt eveneens direct naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement gestuurd.

(1) COM(2001) 736 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0244/02

van Juan Ojeda Sanz (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2002)

Betreft: Vervoer van kunstwerken

Op 1 juli j.l. verzocht ik de Commissie om inlichtingen omtrent discriminatie waaraan Duitse musea zich mogelijk schuldig maken op het gebied van vervoer van kunstwerken (P-1665/01)(1). De Commissie antwoordde indertijd dat haar hierover niets bekend was. Zij zou echter bij de Duitse autoriteiten opheldering vragen over deze kwestie en eventueel de gevolgen onderzoeken voor wat betreft de toepassing van het Gemeenschapsrecht inzake overheidscontracten en vrije dienstverlening.

Ik heb inmiddels gesprekken gevoerd met verscheidene Spaanse bedrijven die actief zijn in deze specifieke sector en die mij hebben verzekerd dat zij van de Duitse markt worden geweerd. Uit de gegevens die deze bedrijven hebben verstrekt blijkt dat Duitse transportbedrijven worden bevoordeeld ten koste van bedrijven uit andere landen.

Is de Commissie van plan hiernaar een onderzoek in te stellen, zoals toegezegd in haar antwoord van 5 juli 2001?

Is de Commissie van plan bij de bevoegde autoriteiten hierover opheldering te vragen?

(1) PB C 340 E van 4.12.2001, blz. 242.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 maart 2002)

De Commissie is via een klacht van 22 januari 2002 op de hoogte gebracht van mogelijke discriminatie door Duitse musea bij het vervoer van schilderijen en kunstwerken.

De Commissie onderzoekt de zaak. Als het vermoeden van discriminatie door de resultaten van het onderzoek wordt bevestigd, kan de Commissie de instrumenten bedoeld in artikel 226 van het EG-Verdrag aanwenden en een inbreukprocedure beginnen. Als dat voor het onderzoek nodig blijkt, zal de Commissie de Duitse overheid om een toelichting vragen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0319/02

van Giles Chichester (PPE-DE) aan de Commissie

(12 februari 2002)

Betreft: Voorbereidingen voor de bijeenkomst van de Europese Raad in Barcelona

De Europese Raad van Lissabon in 2000 verzocht de Raad en de Commissie, tezamen met de lidstaten om zonodig uiterlijk juni 2001 een Europees innovatie-scorebord in te voeren. Meent de Commissie dat dit doel is bereikt, en welke bewijzen heeft zij die haar opvatting ondersteunen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(18 maart 2002)

Een eerste versie van het Europees innovatiescorebord is gepubliceerd als bijlage bij de mededeling Innovatie in een kenniseconomie(1), die op 20 september 2000 door de Commissie is goedgekeurd.

Het Europees innovatiescorebord voor 2001(2) is op 14 september 2001 goedgekeurd. Het voor ondernemingen en de informatiemaatschappij bevoegde lid van de Commissie heeft dit document op 1 oktober 2001 tijdens een persconferentie gepresenteerd(3). Het scorebord kon rekenen op aanzienlijke mediabelangstelling (wereldwijd meer dan 60 persartikelen) en is op 5 december 2001 besproken in de Raad Industrie.

Momenteel wordt het Europees innovatiescorebord voor 2002 voorbereid. Hierin zijn bijgewerkte nationale cijfers en, indien beschikbaar, ook gegevens van de kandidaat-lidstaten opgenomen, terwijl voorts rekening wordt gehouden met de regionale dimensie van innovatie.

Het Europees innovatiescorebord wordt opgesteld in het kader van het Europees trendoverzicht voor innovatie, ter ondersteuning van de op de Europese Raad van Lissabon (23 en 24 maart 2000) ingestelde open coördinatiemethode. Het wordt onder het Vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling uitgevoerd als onderdeel van het programma Innovatie en het midden- en kleinbedrijf (MKB). Het omvat jaarlijkse landenverslagen, thematische workshops en een gegevensbank met meer dan 600 lopende innovatiemaatregelen uit alle lidstaten, en heeft tot doel de uitwisseling van ervaringen tussen innovatiebeleidsmakers in Europa(4) te verbeteren.

(1) COM(2000) 567 def.

(2) Werkdocument van de diensten van de Commissie SEC(2001) 1414.

(3) Het scorebord kan in alle talen van de Gemeenschap worden gedownload van http://www.cordis.lu/innovation-smes/scoreboard/. Bijzondere nummers van de nieuwsbrief Innovation & Technology Transfer en van Cordis News die aan het scorebord zijn gewijd, en het persbericht van het voor ondernemingen en informatiemaatschappij bevoegde lid van de Commissie zijn eveneens beschikbaar op deze website.

(4) Zie www.cordis.lu/trendchart.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0412/02

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie

(21 februari 2002)

Betreft: De plaats van Bretagne binnen Frankrijk

1. Kan de Commissie achter het besluit van de regering van Vichy van 30 juni 1941 staan om het departement Loire-Atlantique (destijds Beneden Loire) en dus ook de historische hoofdstad Nantes van de rest van Bretagne af te snijden? Valt deze arbitraire beslissing, die op de koop toe door alle daaropvolgende zowel rechtse als linkse regeringen is bestendigd, in de ogen van Europa vandaag de dag te verenigen met de verbintenissen die Frankrijk, dat mee aan de wieg van de Europese Gemeenschap heeft gestaan, heeft aangegaan? In de eerste plaats de eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel, zeker nu uit alle enquêtes blijkt dat de meerderheid van de inwoners van dit departement en van de inwoners van het huidige administratieve Bretagne wenst dat beide opnieuw worden verenigd?

2. Is Frankrijk, dat mee de Europese Gemeenschap heeft opgericht, het in het licht van het ideaal dat aan de oprichting ten grondslag heeft gelegen, niet aan zichzelf verplicht om terug te komen op de unilaterale beslissing van het fascistische Vichy-regime om het historische Bretagne een deel van zijn grondgebied te ontnemen?

3. Wat wil Europa concreet ondernemen om Frankrijk ertoe te bewegen het door Frankrijk ondertekende handvest van de minderheids- of achtergestelde talen te ratificeren en op zijn grondgebied ten uitvoer te leggen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(27 maart 2002)

Het aan de orde gestelde onderwerp valt niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0065/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(25 januari 2002)

Betreft: Galicië en het Europese spoorwegennetwerk

Op de prioriteitenlijst van het Spaanse Voorzitterschap, die bij monde van de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken bekend is gemaakt, staat dat de Europese Raad van Barcelona in maart een impuls zal geven aan het Europese vervoers- en telecommunicatienetwerk, om ervoor te zorgen dat de hulpbronnen efficiënt worden gebruikt en er een geïntegreerde economie ontstaat.

Van welke budgettaire en tijdsmatige planning gaat de Raad, tijdens het Spaanse Voorzitterschap, uit met betrekking tot de voltooiing van de aansluiting van Galicië op het netwerk van hogesnelheidslijnen en de verbinding met het centrum van Europa en Portugal? Wordt de streefdatum 2007 gehaald?

Gecombineerd Antwoordop de schritftelijke vragen E-3577/01 en E-0065/02

(25/26 maart 2002)

In het Commissievoorstel inzake de herziening van Beschikking 1692/96/EG betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van het trans-Europees vervoersnet(1) wordt gedetailleerd ingegaan op de ontwikkeling van het spoorwegnet in Spanje (zie kaarten 3.0 en 3.5 van de bijlage bij het voorstel). Het voorstel voorziet bovendien in interoperabiliteit van het hogesnelheidsnet op het Iberisch Schiereiland.

De Raad heeft het voorstel momenteel in behandeling. In afwachting van een definitief besluit van de Raad en het Europees Parlement kan de Raad daarom vooralsnog niet aangeven welke gevolgen de uiteindelijke herziene beschikking zal hebben voor de situatie van Galicië wat betreft regionale, nationale en trans-Europese spoorwegnetten. Voorts onderstreept de Raad dat met de opneming van een specifiek spoorwegproject in het schema voor een trans-Europees vervoersnetwerk geenszins vooruit wordt gelopen op het uiteindelijke besluit betreffende de daadwerkelijke uitvoering van een specifiek project; de bevoegdheid daarvoor berust bij de nationale autoriteiten. Zo vallen in het door de geachte afgevaardigde genoemde geval besluiten betreffende het tijdschema voor de aanleg enerzijds en de toegekende financiering anderzijds onder de bevoegdheid van de Spaanse nationale autoriteiten.

(1) PB C 362 E van 18.12.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0040/02

van Luciano Caveri (ELDR) aan de Commissie

(23 januari 2002)

Betreft: Ziekte van Lyme

Aangezien zich in tal van Europese gebieden gevallen van de ziekte van Lyme hebben voorgedaan, ten gevolge van beten van teken (speciaal van de soort Ixodes, die in het Alpengebied het meest voorkomt) die drager zijn van de bacterie die deze ernstige infectie veroorzaakt, is vooral op plaatselijk niveau de nodige voorlichting vereist om de ziekte te voorkomen of ervoor te zorgen dat deze zich niet ontwikkelt.

Kan de Commissie mededelen welke maatregelen in Europees verband dienen te worden getroffen, opdat de informatie over deze ziekte op uniforme wijze in de gehele Unie wordt verspreid?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(26 februari 2002)

Op Europees niveau verschaft de website van de European Union Concerted Action on Lyme Borreliosis, (Eucalb)(1) actuele informatie over de ziekte van Lyme voor algemene voorlichtingsdoeleinden. Aan de communautaire financiering voor deze gecoördineerde kwam in 1996 een einde en sindsdien is de website op vrijwillige basis bijgewerkt.

De huidige website bevat korte overzichten over de belangrijkste gastheren en de wijze van overdracht, de risico's, de diagnose en de preventie van de ziekte, en geeft informatie over de problemen in endemische gebieden, de seizoenfactoren die de piek van besmettingen van de mens door het jaar beïnvloeden, en de preventie, waaronder maatregelen ter bestrijding van teken en persoonlijke voorzorgsmaatregelen met informatie over hoe men de kans om met teken in aanraking te komen, aanzienlijk kan verkleinen.

Dit onderwerp wordt verder nog op een groot aantal andere websites alsook in voorlichtingsbrochures voor het publiek behandeld.

Bij Beschikking nr. 2119/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998 is een netwerk opgericht voor epidemiologische surveillance en beheersing van overdraagbare ziekten in de Europese Gemeenschap(2). De geachte afgevaardigde dient echter te beseffen dat de lidstaten de surveillance van de ziekte van Lyme op grond van de specifieke selectiecriteria van Beschikking 2000/96/EG van de Commissie van 22 december 1999 betreffende de overdraagbare ziekten die geleidelijk door het communautaire netwerk zullen worden bestreken(3), niet als prioriteit hebben aangemerkt.

Passende maatregelen op plaatselijk niveau met betrekking tot de gezondheidszorg vallen overeenkomstig artikel 152 van het EG-Verdrag onder de verantwoordelijkheid van elke lidstaat.

(1) http://www.dis.strath.ac.uk/vie/LymeEU.

(2) PB L 268 van 3.10.1998.

(3) PB L 28 van 3.2.2000.