SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0602/00

van Giovanni Pittella (PSE) aan de Commissie

(3 maart 2000)

Betreft: Pip-epidemie in sommige Italiaanse regio's

In sommige Italiaanse regio's heerst de pip waardoor zeven miljoen vogels zijn omgekomen.

Kan de Commissie meededelen:

- welke methodes zijn toegepast om die dieren te doden die niet rechtstreeks door de epidemie waren bezweken; wie hierbij zijn ingeschakeld; wie toestemming heeft verleend; om hoeveel dieren het ging; waar het doden plaats vond;

- of en hoe men zich heeft gehouden aan de bepalingen van richtlijn 93/119/EG(1) (omgezet in Italië bij Wetsbesluit nr. 333 van 1 september 1998);

- wat er uiteindelijk moet gebeuren, resp. is gebeurd met de karkassen van de dode dieren?

(1) PB L 340 van 31.12.1993, blz. 21.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(14 april 2000)

Medio maart 2000 hadden de Italiaanse autoriteiten in totaal 368 uitbraken van aviaire influenza gemeld. Het betrof verschillende soorten van pluimvee en van productiebedrijven. Op besmette pluimveebedrijven zijn ongeveer 12,2 miljoen dieren gedood. Daarnaast zijn 3 miljoen dieren gedood op bedrijven waarvan werd aangenomen dat er contacten met besmette bedrijven waren geweest of dat het risico op een uitbraak er groot was.

Exacte gegevens over de aantallen dieren die als gevolg van de ziekte zijn bezweken, en de aantallen dieren die met zekerheid zijn gedood op de betrokken bedrijven, zijn nog niet beschikbaar. Een van de redenen voor het ontbreken van deze gegevens is dat de door de ziekte veroorzaakte sterfte in zeer korte tijd kan oplopen tot 100 %. Vaak sterven dieren terwijl men bezig is de regelingen voor het vernietigen ervan te treffen.

De methode voor het doden van de dieren is besproken in vergaderingen van het Permanent Veterinair Comité in januari en maart 2000. In een latere vergadering heeft de Italiaanse delegatie meegedeeld dat het bepaalde in Richtlijn 93/119/EEG van de Raad inzake de bescherming van dieren bij het slachten of doden(1) werd toegepast. Volgens bijlage C bij die richtlijn zijn voor het doden van pluimvee de volgende methoden toegestaan: elektrocutie, gasbedwelming met behulp van kooldioxide, onthoofding, het breken van de nek en het gebruik van een vacuümcel. Bij de uitvoering daarvan moet worden voldaan aan specifieke eisen in het kader van het algemene doel dat met die richtlijn wordt nagestreefd en dat in artikel 3 als volgt is geformuleerd: Bij het verplaatsen, onderbrengen, fixeren, bedwelmen, slachten en doden moet ervoor worden gezorgd dat de dieren elke vermijdbare opwinding of pijn of elk vermijdbaar lijden wordt bespaard.. Naast de bovengenoemde methoden voor het doden van de dieren mag de bevoegde autoriteit ook andere methoden toepassen als het gaat om de bestrijding van een epidemie

(bijlage E). In een dergelijke situatie moeten de gebruikte methoden in overeenstemming zijn met de algemene bepalingen van artikel 3 van de richtlijn. Het Italiaanse epidemiologische centrum voor de regio Veneto heeft in samenwerking met het nationale referentielaboratorium voor aviaire influenza een handleiding(2) gepubliceerd waarin is aangegeven hoe bij een uitbraak van aviaire influenza dient te worden gehandeld. In deze handleiding zijn de verschillende methoden voor het doden van de verschillende soorten pluimvee vermeld.

De dode dieren worden begraven of naar een destructiebedrijf gebracht.

(1) PB L 340 van 31.12.1993.

(2) Manuale Operativo in caso di Influenza aviaria, Anno 1999, Istituto Zooprofilattico Sperimentale delle Venezie, Centro Regionale Epidemiologia Veterinaria Regione Veneto, Laboratorio Nazionale di Riferimento Influenza aviaria.