SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1012/98 van Reimer Böge (PPE) aan de Commissie (26 maart 1998)

Betreft: Natura 2000 - Omzetting van de FFH-richtlijn

De Commissie heeft in haar antwoord op de parlementaire vraag P-0305/98 van Reimer Böge belangrijke uitspraken gedaan over de eerbiediging van economische en regionale belangen bij de omzetting van de FFH-richtlijn van 21 mei 1992 (92/43/EEG). Bovendien heeft Commissaris Fischler volgens krantenartikelen bij een bezoek aan Nordrhein-Westfalen aanvullende details meegedeeld over het aanbevelende karakter van de richtlijn en de manoeuvreerruimte van de regio's.

Kan de Commissie met het oog hierop de volgende vragen over de praktische toepassing van de richtlijn beantwoorden:

1. Volgens art. 4, lid 1, dient iedere lidstaat aan de hand van de in bijlage III (fase 1) vastgestelde criteria en desbetreffende wetenschappelijke gegevens een lijst van gebieden in, waarin de in dit gebied voorkomende natuurlijke habitatvormen van bijlage I en de inheemse soorten van bijlage II zijn opgenomen.

Moeten de lidstaten op deze lijst alle gebieden met een habitatvorm van dezelfde aard vermelden of kunnen zij een keuze maken tussen de in aanmerking komende gebieden met een bepaalde habitatvorm?

2. Moeten de lidstaten alle bestaande natuurgebieden verplicht als FFH-gebieden aanmelden?

3. Schrijft de richtlijn minimumpercentages voor aanmelding voor?

4. Kan de Commissie bevestigen dat het niet het doel van de richtlijn is nieuwe natuurgebieden te creëren en dat de beschermende maatregelen in de bijzondere beschermingsgebieden overeenkomstig art. 6 adequate maatregelen van juridische, administratieve of contractuele aard kunnen omvatten?

5. Kan de Commissie bevestigen dat met eerbiediging van art. 6 het tracé van de snelweg A-20 in Duitsland in de zin van art. 2 en art. 6, lid 2, van interregionale economische betekenis is en dat reeds door de besluiten inzake de transeuropese netwerken - met inbegrip van de in de bijlage van het verslag-Pieczyk opgenomen tracébeschrijving - de publieke belangstelling hiervoor is aangetoond?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (21 april 1998)

1. Volgens Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna ((PB L 206 van 22.7.1992. )), de zogenaamde habitatrichtlijn, zijn de lidstaten niet verplicht alle zones waar een in bijlage I genoemd type habitat of in bijlage II genoemde soort aanwezig zijn, voor te stellen (Richtlijn 92/43/EEG, artikel 3, lid 2). De lidstaten hebben evenwel de plicht al deze zones aan de hand van de in bijlage III genoemde criteria te evalueren.

2. Er is op grond van Richtlijn 92/43/EEG geen verplichting om alle zones te selecteren die krachtens de nationale wetgeving betreffende natuurbescherming beschermd zijn, aangezien de criteria voor het selecteren van deze zones verschillend kunnen zijn.

3. Er is geen minimumpercentage van het nationale grondgebied vastgesteld dat de lidstaten in hun voorstellen moeten opnemen. Zij moeten eerder alle geschikte zones voorstellen.

4. Richtlijn 92/43/EEG heeft tot doel het Natura 2000-netwerk op te zetten om de natuurlijke habitats en de wilde dier- en plantensoorten van communautair belang in een gunstige staat van instandhouding te behouden of te herstellen overeenkomstig de in de richtlijn vastgestelde criteria. Daartoe kan het nodig zijn alle gebieden aan te wijzen die momenteel nog niet als natuurbeschermingsgebieden zijn aangewezen.

Zoals het geachte parlementslid aangeeft, moeten de lidstaten volgens artikel 6, lid 1, van Richtlijn 92/43/EEG voor de speciale beschermingszones passende wettelijke, bestuursrechtelijke en op een overeenkomst berustende maatregelen treffen. Deze mogelijke methoden hangen niet noodzakelijk samen met een bestaande nationale beschermingscategorie. Alle middelen die een voldoende en permanente bescherming garanderen kunnen evenwel worden toegepast.

5. In aansluiting op een verzoek van de Duitse autoriteiten overeenkomstig artikel 6, lid 4, van Richtlijn 92/43/EEG heeft de Commissie reeds haar advies gegeven over de autosnelweg A 20 in het kader van de transeuropese netwerken (TEN) en over de dwingende redenen van groot openbaar belang betreffende de doorsnijding van Natura 2000-gebieden in Mecklenburg Voor-Pommern (advies van 27 april 1995 ((PB C 178 van 13.7.1995. )) en advies 96/15/EG van 18 december 1995 ((PB L 6 van 9.1.1996. ))).

Deze adviezen hebben evenwel geen betrekking op het gedeelte van de autosnelweg A 20 dat over het grondgebied van Sleeswijk-Holstein loopt. Wat dit gedeelte betreft, is de Commissie van oordeel dat de autoriteiten de bepalingen van artikel 6 van Richtlijn 92/43/EEG ten volle moeten naleven en in voorkomend geval ook het minst schadelijke alternatief en voldoende compensatie moeten zoeken, teneinde de aantasting van Natura 2000-gebieden te vermijden.