SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2494/02

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(9 september 2002)

Betreft: Europese Commissie laat zich door fundamentalistische moslims adviseren

In het antwoord van de Commissie namens Antonio Vitorino d.d. 18 juni 2002 op mijn vraag E-1177/02(1) van 15 april 2002 betreffende mohammedaanse imams die oproepen tot geweld werd gesteld: De EU is, zoals u weet, gebaseerd op de voor alle lidstaten gemeenschappelijke beginselen van vrijheid, democratie en eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, o.a. de vrijheid van meningsuiting binnen de grenzen van de wet. De Commissie betreurt alle gedrag dat eventueel kan aanzetten tot haat of schending van de mensenrechten.

In mijn vraag van 15 april 2002 verwees ik naar de uitspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg van 31 juli 2002 (zaken nr. 41340/98 en nr. 41342/98), waarbij het Hof verklaarde dat sharia (de islamitische wet) duidelijk in strijd is met de waarden die de basis vormen voor het Verdrag inzake de rechten van de mens.

Volgens de gerenommeerde Deense krant Jyllands-Posten van 14 augustus 2002 laat de Europese Commissie zich door Tariq Ramadan in islamitische aangelegenheden adviseren. Ramadan verklaart zelf een fundamentalistisch moslim te zijn. Hij schrijft dat moslims zich wel aan de liberale samenleving moeten aanpassen, wat inhoudt dat zij fundamentalisten moeten blijven die zich baserend op een oneigenlijke interpretatie van de mensenrechten het recht opeisen om in de landen van Europa waar zij zich hebben gevestigd een parallelle samenleving te vestigen met scherpe grenzen naar buiten toe en een strikte orthodoxie en eigen rechtsregels binnen de eigen kring.

Ondanks de talloze verklaringen van de EU dat zij staat voor vrijheid en democratie, en ondanks het oordeel van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens dat sharia in strijd is met de fundamentele mensenrechten, doet de Europese Commissie toch een beroep op Tariq Ramadan als adviseur voor culturele aangelegenheden, zelfs al is hij tegen alle waarden die de EU zegt te verdedigen.

Tegen deze achtergrond wil ik de Commissie verzoeken de volgende vragen te beantwoorden: hoe kan de Europese Commissie rechtvaardigen dat zij zich door een fundamentalistisch moslim op het belangrijke gebied van culturele aangelegenheden laat adviseren? Het is toch niet onmogelijk ook maar één enkele competente islamitische adviseur te vinden die niet naar ontwrichting van onze samenleving en afschaffing van de democratie streeft?

(1) PB C 28 E van 6.2.2003, blz. 77.

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(25 oktober 2002)

De Commissie heeft tot nu toe nooit een beroep op Tariq Ramadan (gedaan) als adviseur voor culturele aangelegenheden, zoals het geachte parlementslid beweert.

Zij heeft hem daarentegen uitgenodigd om het woord te voeren in het kader van een seminar over wetenschappen en cultuur, dat zij op 7 en 8 mei 1997 in Santiago de Compostela heeft georganiseerd over het thema Een ethische inspiratie voor de Europese Unie. De deelnemers aan deze bijeenkomst hebben zijn humanistische en open benadering, alsmede zijn streven om de integratie te bevorderen van jonge moslims in de landen van de Europese Unie waar zij zijn geboren, op prijs gesteld. Om die redenen heeft de Commissie professor Ramadan uitgenodigd om opnieuw het woord te voeren ter gelegenheid van het colloquium over de interculturele dialoog, dat op 20 en 21 maart 2002 in Brussel werd gehouden.

De Europese Unie is gebaseerd op de voor alle lidstaten gemeenschappelijke beginselen van vrijheid, democratie en eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, onder meer de vrijheid van meningsuiting binnen de grenzen van de wet.

Het is in dit kader en zich baserend op diepgaande analyses dat de Commissie haar keuze bepaalt van de deskundigen die zij voornemens is op cultureel gebied te raadplegen. In het algemeen is zij voornemens op dezelfde wijze te blijven doorgaan, omdat zij ervan overtuigd is dat de verscheidenheid van standpunten en analyses in ruime mate afhankelijk is van de helderheid van de diagnose die vereist is voor elke actie die in het gemeenschappelijk belang van de Unie en haar lidstaten is.