SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1716/00

van Olivier Dupuis (TDI) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Steekpenningen en beleid van de Unie inzake overtreding van de mededingingsregels en corruptiebestrijding

In haar antwoord van 8 november 1999 op schriftelijke vraag P-1844/99(1) verklaart de Commissie in het kader van haar mededeling van 21 mei 1997 over het beleid van de Unie ter bestrijding van corruptie bereid te zijn het probleem van de aftrekbaarheid van smeergeld bij de lidstaten aan te kaarten in de daartoe aangewezen fora, teneinde een akkoord te vinden over een gezamenlijke aanpak om deze aftrekpost af te schaffen.

In haar antwoord van april (gezamenlijke beantwoording van mondelinge vraag nr. 59 H-0257/00(2) en schriftelijke vraag E-2012/99(3), verklaart de Commissie over inlichtingen te beschikken volgens welke alle lidstaten waar bedrijven aan buitenlandse ambtenaren betaalde commissielonen mogen aftrekken van hun winst, hun wetgeving reeds hebben gewijzigd of hiermee bezig zijn teneinde concreet vorm te geven aan de aanbevelingen van de OESO van april 1996 en de mededeling van de Commissie van 21 mei 1997.

Kan de Commissie nauwkeurig aangeven om welke lidstaten het hierbij gaat en welke termijnen voor de wijziging van de respectieve wetgevingen in acht zijn genomen of gelden?

De Commissie verklaart voorts dat zij momenteel geen plannen heeft om een harmonisatie voor te stellen van de voorwaarden voor aftrekbaarheid van aan particuliere personen of bedrijven betaalde commissielonen. Beseft de Commissie dat een en ander niet alleen een duidelijke inbreuk betekent op de mededingingsregels maar tevens dat een aanzienlijk deel van de bedragen die zogenaamd worden uitgetrokken voor handelingen die erop zijn gericht door middel van de betaling van commissielonen aan particuliere personen of bedrijven in derde landen contracten te verkrijgen, in werkelijkheid als eindbestemming tussenpersonen of leidinggevenden van bedrijven in het land van herkomst, lid van de Unie, heeft?

Is de Commissie om deze redenen niet van oordeel dat het dringend noodzakelijk is stappen te ondernemen om zo snel mogelijk een einde te maken aan de aftrekbaarheid van commissielonen betaald aan publiekrechtelijke of particuliere personen en/of bedrijven?

(1) PB C 219 E van 1.8.2000, blz. 32.

(2) Handelingen van het Europees Parlement (april 2000).

(3) PB C 219 E van 1.8.2000, blz. 67.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(12 juli 2000)

In aanvulling op haar door het geachte parlementslid vermelde vorige antwoorden kan de Commissie mededelen dat, naar luid van de door de lidstaten van de Gemeenschap aan de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) verstrekte gegevens, alle lidstaten waar ondernemingen de aan buitenlandse ambtenaren betaalde commissielonen nog mochten aftrekken van hun winst, met uitzondering van Luxemburg, hun wetgeving reeds hebben gewijzigd ten einde bedoelde aftrekbaarheid op te heffen en aldus uitvoering te geven aan de beginselen vervat in de aanbeveling van de OESO van april 1996 en in de mededeling van de Commissie van 21 mei 1997(1) over het beleid van de Unie ter bestrijding van corruptie.

Volgens de door Luxemburg aan de OESO verstrekte gegevens, heeft deze lidstaat met het oog op de opheffening van bedoelde aftrekbaarheid van commissielonen bij het nationaal Parlement reeds een ontwerp van wet ingediend. Dit ontwerp van wet zou tegen eind 2000 moeten worden goedgekeurd.

Met betrekking tot corruptie in de particuliere sector heeft de Raad op 22 december 1998(2) zijn goedkeuring gehecht aan een gemeenschappelijk optreden op basis van artikel 31 (voormalig artikel K.3) van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Op grond van artikel 8 van dit gemeenschappelijk optreden moet elke lidstaat zijn bevoegde autoriteiten binnen twee jaar na de inwerkingtreding van dit gemeenschappelijk optreden (op 31 december 1998) passende voorstellen op strafrechtelijk gebied betreffende de uitvoering van dit gemeenschappelijk optreden ter aanneming voorleggen. De Raad dient de resultaten van het gemeenschappelijk optreden binnen drie jaar na de inwerkingtreding ervan te beoordelen. Het zal slechts aan de hand van de resultaten van het gemeenschappelijk optreden mogelijk zijn na te gaan of de aldus getroffen maatregel op strafrechtelijk gebied al dan niet nog moet worden aangevuld met een fiscale maatregel.

(1) COM(97) 192 def.

(2) PB L 358 van 31.12.1998.