SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2360/00

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) aan de Commissie

(7 juli 2000)

Betreft: Ophanden zijnde opheffing van de Nederlandse Filmkeuring (NKF)

1. Is de Commissie op de hoogte van het voornemen van de Nederlandse overheid om de (nieuw) bij wet ingestelde Nederlandse Filmkeuring op te heffen en te vervangen door een systeem van zelfregulering door de branche?

2. Wat is het standpunt van de Commissie daarover, mede in het licht van de vele maatregelen die zij neemt met betrekking tot de bescherming van minderjarigen en de waardigheid van de mens in relatie tot de nieuwe media?

3. Hoe verklaart de Commissie de kennelijke tegenstrijdigheid tussen enerzijds de opheffing van een onafhankelijke classificatiecommissie zoals de Nederlandse Filmkeuring en de Europese promotie van beschermingsmaatregelen op het gebied van de nieuwe media?

4. Op welke wijze denkt de Commissie de kennis en ervaring van de Nederlandse Filmkeuring voor de toekomst te behouden en welke rol ziet de Commissie hierbij voor zichzelf weggelegd?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(19 september 2000)

1. De Commissie is op de hoogte van het voornemen van de Nederlandse overheid om een nieuw classificatiesysteem voor audiovisuele media in Nederland in te stellen. Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel en gelet op de culturele verschillen tussen lidstaten en regio's is de instelling van dergelijke systemen in eerste instantie een verantwoordelijkheid van de lidstaten.

De Commissie heeft begrepen dat de Nederlandse overheid een wettelijk kader voor een systeem van zelfregulering voor audiovisuele media in Nederland heeft voorgesteld, en tevens de oprichting van het Nederlands Instituut voor de Classificatie van Audiovisuele Media (NICAM) financieel heeft ondersteund. In het NICAM zijn de Nederlandse publieke en commerciële omroepen, film- en videoproducenten, videotheken, de detailhandel en distributeurs van computerspelletjes vertegenwoordigd. De Commissie heeft vernomen dat er daarnaast een plan bestaat om ook internetproviders voor het NICAM uit te nodigen. Een nieuwe Nederlandse Mediawet voorziet in de opheffing van de Nederlandse Filmkeuring, maar het is de bedoeling dat de daar verzamelde kennis en ervaring middels de overheveling naar het NICAM behouden blijft.

2. De aanbeveling van de Raad van 24 september 1998 betreffende de ontwikkeling van de concurrentiepositie van de Europese industrie van audiovisuele en informatiediensten door de bevordering van nationale kaders teneinde een vergelijkbaar en doeltreffend niveau van bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid te bereike (98/560/EG)(1) roept de lidstaten op nationale systemen voor zelfregulering in de industrie van audiovisuele en informatiediensten in te stellen. De benadering van de Nederlandse overheid lijkt volledig te sporen met de tekst van de aanbeveling.

Kinderen gebruiken audiovisuele media vandaag de dag op velerlei manieren. Ze gaan naar de film, kijken televisie en video's, ze spelen computerspelletjes en ze surfen op internet. Er lijkt geen reden te zijn waarom elk medium dat gebruikt wordt voor het doorgeven van een audiovisuele inhoud (vaak dezelfde inhoud) een eigen classificatiesysteem zou moeten hebben. Dat is voor ouders zelfs uiterst verwarrend. Een samenhangende aanpak van de classificatie van audiovisuele media is daarom een welkome ontwikkeling.

3. De Commissie ziet hierin geen tegenstrijdigheid aangezien de Nederlandse overheid niet alleen kiest voor opheffing van de Nederlandse Filmkeuring, maar deze vervangt door een systeem en een instituut voor alle audiovisuele media. Het NICAM heeft verklaard gebruik te willen maken van de kennis en ervaring van de Nederlandse Filmkeuring, wanneer deze wordt opgeheven.

4. Zoals reeds vermeld, zijn systemen voor de classificatie van audiovisuele media en voor het beschermen van minderjarigen tegen schadelijke audiovisuele inhoud in eerste instantie een verantwoordelijkheid van de lidstaten. De Commissie is evenwel van mening dat een coherente aanpak van de classificatie van audiovisuele media (film, televisie; videospelletjes, internet) voor ouders overzichtelijker zou zijn en tot een hoger beschermingsniveau van minderjarigen zou leiden. De classificatiecommissies in de lidstaten beschikken over bijna een eeuw aan ervaring in het beoordelen en classificeren van audiovisueel materiaal en hun participatie bij een dergelijke aanpak lijkt dan ook van essentieel belang.

(1) PB L 270 van 7.10.1998.