SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3436/00

van Generoso Andria (PPE-DE), Stefano Zappalà (PPE-DE), Giuseppe Nisticò (PPE-DE), Vitaliano Gemelli (PPE-DE) en Guido Viceconte (PPE-DE) aan de Commissie

(7 november 2000)

Betreft: Verbouw van suikerbieten

De productiegebieden van suikerbieten in Zuid-Europa hebben nationale steun ontvangen op grond van de communautaire verordening die met het huidige verkoopseizoen 2000-2001 afloopt. De suikerraffinaderijen die nog in bedrijf zijn (Celano, Foggia, Incoronata, Termoli, Villosar) geven werk aan 1600 werknemers in vaste dienst en seizoenarbeiders samen, terwijl de arbeid van zo'n 2000 mensen indirect van deze bedrijfstak afhankelijk is.

Objectief gezien is de productiviteit onvoldoende (60 q suiker per hectare), waarin ongetwijfeld verbetering gebracht kan worden met structurele maatregelen als:

a) aanboren van nieuwe waterbronnen en ontwikkeling van irrigatietechnieken;

b) uitvoering van projecten ter verbetering van de landbouweconomische structuur;

c) coördinatie tussen en betere verbreiding van de moderne technieken.

Kan de Commissie het voorstel tot wijziging van de verordening betreffende de gemeenschappelijke ordening van de markten voor suiker, op grond waarvan de nationale steun voor de verbouw van suikerbieten in Zuid-Europa komt te vervallen, niet opschorten?

Deze steun zou nogmaals vijf jaar gehandhaafd moeten blijven (tot het verkoopseizoen 2005/2006) en in die tussentijd zou een specifiek ontwerp voor deze sector opgesteld moeten worden teneinde voor de bedrijven de structurele voorwaarden te scheppen om de productiviteit per hectare te kunnen verhogen en zo een hogere opbrengst te behalen.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 december 2000)

Sinds de instelling van de gemeenschappelijke marktordening voor suiker in 1968 is aan Italië toestemming verleend om nationale aanpassingssteun toe te kennen ter verbetering van de omstandigheden waaronder suikerbieten en suiker worden geproduceerd. Met deze steun is met name beoogd de structurele omstandigheden waaronder suikerbieten in Zuid-Italië worden geteeld, te verbeteren.

In het algemeen gesproken is nationale steun altijd beschouwd als onverenigbaar met de letter en de geest van de doelstellingen die met de gemeenschappelijke ordeningen van de landbouwmarkten worden nagestreefd. Anderzijds vormt het feit dat regelmatig opnieuw toestemming aan Italië is verleend om deze steun in de sector suiker te blijven toekennen, een bewijs niet alleen van de ernst van de betrokken structurele problemen, maar ook van de welwillendheid waarmee de Raad, het Parlement en de Commissie hebben gepoogd de omstandigheden voor de rechtstreeks betrokken suikerbietentelers te verbeteren.

Bij de jongste hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor suiker die in 1995 is doorgevoerd bij Verordening (EG) nr. 1101/95 van de Raad van 24 april 1995 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1785/81 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker en van Verordening (EEG) nr. 1010/86 houdende vaststelling van de algemene voorschriften inzake de restitutie bij de productie voor bepaalde in de chemische industrie gebruikte producten van de sector suiker(1), is echter besloten Italië nog slechts eenmaal een verdere toestemming te verlenen die zich toespitst op de moeilijkste situatie in de suikerbietenteelt, dit met het oog op de geleidelijke definitieve afschaffing van deze nationale aanpassingssteun gedurende de looptijd van het huidige stelsel van productiequota, dat op 30 juni 2001 verstrijkt.

Vervolgens heeft de Raad na raadpleging van het Parlement Verordening (EG) nr. 2613/97 van de Raad van 15 december 1997 houdende machtiging voor Portugal om steun te verlenen aan de producenten van suikerbieten en afschaffing van alle nationale steun met ingang van het verkoopseizoen 2001/2002(2) aangenomen, waarin duidelijk is bepaald dat alle nationale steun die in het kader van de gemeenschappelijke marktordening voor suiker is toegestaan, met ingang van 1 juli 2001 moet worden afgeschaft. De Commissie heeft dan ook in haar recente voorstel met betrekking tot de nieuwe productiequota en andere regelingen voor de sector suiker(3) geen nieuwe maatregelen opgenomen zoals die welke door de geachte parlementsleden worden bepleit.

(1) PB L 110 van 17.5.1995.

(2) PB L 353 van 24.12.1997.

(3) COM(2000) 604 def.