SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0395/00

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(8 februari 2000)

Betreft: Quota zeehondenjacht Canada

De Canadese minister van Visserij en Oceanen Herb Dhaliwal heeft onlangs de quota voor de zeehondenjacht bekendgemaakt. De quota voor het jaar 2000 zijn vastgesteld op 275 000 voor zadelrobben en 10 000 voor klapmutsen. Deze quota zijn dezelfde als vorig jaar, maar de jaren daarvoor zijn de quota aanzienlijk verruimd (verviervoudigd sinds 1995).

Studies die gepubliceerd zijn in de wetenschappelijke tijdschriften Maríne Mammal Science (juli 1999) en Conservation Biology (28.10.1999) geven aan dat het feitelijk aantal door jacht gedode zeehonden (zadelrobben) in Canada en Groenland vorig jaar tussen de 417 000 en 533 000 lag. Indien duurzame jacht betekent dat de jacht niet tot gevolg heeft dat de populatie vermindert (de reproductie kan gelijke tred houden met het aantal dodingen), dan mag het aantal feitelijke dodingen tussen de 93 000 en 264 000 bedragen, aldus de studies. Hierdoor zou het aantal door de jacht gedode zeehonden naar beneden moeten worden bijgesteld.

1. Is de Commissie op de hoogte van de publicaties in de bovengenoemde wetenschappelijke tijdschriften?

2. Hoe verhouden de resultaten van deze studies zich volgens de Commissie met de door de Canadese regering vastgestelde quota?

3. Is de Commissie bereid stappen te ondernemen om bij de Canadese regering aan te dringen op wijziging van beleid? Zo ja welke?

4. Kan de Commissie informatie verstrekken over de naleving van de zeehondenrichtlijn (83/129/EEG(1), gewijzigd in 1985 en 1989)? Kan de Commissie garanderen dat de lidstaten deze richtlijn daadwerkelijk naleven?

(1) PB L 91 van 9.4.1983, blz. 30.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 maart 2000)

De Commissie is op de hoogte van de door het geachte parlementslid genoemde wetenschappelijke publicaties.

De quota voor de jacht op zadelrobben en klapmutsen in Canada zijn sinds 1996 onveranderd gebleven. Volgens de rode lijst van bedreigde diersoorten van de Internationale Unie voor het behoud van de natuur en de natuurlijke hulpbronnen (IUCN) wordt geen van beide soorten als bedreigd beschouwd. De Commissie meent dat de Canadese autoriteiten zich bewust zijn van de problemen betreffende het verband tussen de quota en het effectieve aantal gevangen dieren. Om die reden heeft het Canadese Ministerie van Visserij en Oceanen in 1999 een uitgebreid onderzoek van de zadelrobbenpopulatie uitgevoerd, waarvan de eindresultaten in het voorjaar van 2000 worden verwacht. De Commissie ziet derhalve geen reden om in deze kwestie op te treden.

De Commissie heeft geen reden om aan te nemen dat Richtlijn 83/129/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de invoer in de lidstaten van huiden van bepaalde zeehondenjongen en daarvan vervaardigde producten, die alleen betrekking heeft op de huiden van zadelrobjongen (whitecoats) en klapmutsjongen (bluebacks), in de lidstaten niet correct wordt uitgevoerd. Een aantal jaren geleden gaf een verkeerde codering van lamsvachten de indruk dat er in de Gemeenschap huiden van zeehondenjongen waren ingevoerd. De commerciële vangst van whitecoats en bluebacks is in Canada tegen de wet. Het ziet ernaar uit dat de handel in deze specifieke soorten zeehondenhuiden ten gevolge van deze maatregel is opgedroogd.