ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2101/99

van Amalia Sartori (PPE-DE), Antonio Tajani (PPE-DE), Mario Mantovani (PPE-DE), Giorgio Lisi (PPE-DE), Francesco Musotto (PPE-DE), Giuseppe Gargani (PPE-DE), Luigi Cesaro (PPE-DE), Guido Podestà (PPE-DE), Mario Mauro (PPE-DE) en Francesco Fiori (PPE-DE) aan de Commissie

(19 november 1999)

Betreft: Verwerping door de Commissie van het Italiaanse voorstel voor doelstelling 2 van de structuurfondsen voor de periode 2000-2006

Kan de Commissie in het licht van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen(1) en verordening nr. 1260/99 over de structuurfondsen mededelen:

1. Waarom het verdelingsvoorstel van de Italiaanse regering werd afgewezen?

2. Hoe dient het voorstel opnieuw te worden geformuleerd om wel aanvaard te worden?

3. Welke termijn is hiervoor vastgesteld?

4. Heeft er een evaluatie van de verdeling per regio plaatsgevonden? Zo ja, kan de Commissie de gegevens voor de diverse Italiaanse regio's verstrekken?

(1) PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1.

Antwoord van de heer Barnier Namens de Commissie

(10 januari 2000)

Op 1 juli 1999 heeft de Commissie voor elke lidstaat een maximum vastgesteld wat de voor steun in aanmerking komende bevolking betreft. Voor Italië is dat 7,4 miljoen inwoners. Toen is de lidstaten ook gevraagd de Commissie een lijst voorstel voor te leggen, vöor 31 augustus 1999, van de lijst van onder doelstelling 2 vallende zones.

1. De Italiaanse autoriteiten hebben hun voorstel aan de Commissie doen toekomen op 1 oktober 1999. Dit voorstel werd niet ontvankelijk geacht omdat het bepaalde in artikel 4, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen niet in acht is genomen. In dat artikel is immers bepaald dat de zones die aan de communautaire criteria van de leden 5 en 6 van genoemd artikel 4 beantwoorden, op ten minste 50 % van de in elke lidstaat onder doelstelling 2 vallende bevolking betrekking moeten hebben. De door de Italiaanse autoriteiten voorgestelde zones die aan deze criteria beantwoorden tellen slechts 2,2 miljoen inwoners, d.i. 29,6 % van de totale in aanmerking komende bevolking.

2. Op 11 oktober 1999 heeft de Commissie de Italiaanse autoriteiten gevraagd zo spoedig mogelijk een gewijzigd voorstel in te dienen dat aan de eisen voldoet. Zij moeten daartoe de oorspronkelijke lijst uitbreiden met aan de communautaire criteria beantwoordende zones met in totaal ten minste 1,5 miljoen inwoners, en voorts moeten zij voor een gelijk inwonertal zones die op grond van de leden 7 tot en met 9 van artikel 4 zijn opgegeven, uit de lijst afvoeren.

3. Tot op heden heeft de Commissie van de Italiaanse autoriteiten geen herzien voorstel ontvangen, en zij kan dus niet meedelen wanneer de lijst met voor doelstelling 2 in aanmerking komende zones in Italië door haar zal kunnen worden goedgekeurd.

4. Zodra de Commissie het Italiaanse voorstel ontvangt, zal zij het in zijn geheel en per regio aan de criteria van de verordening toetsen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1776/99

van Christoph Konrad (PPE-DE) aan de Raad

(12 oktober 1999)

Betreft: De CentrO-affaire en de speciale EU-coördinator Bodo Hombach

1. Is het de Raad bekend dat de heer Bodo Hombach ervan wordt beschuldigd in zijn hoedanigheid van voorzitter van een onderzoekcommissie van de Landtag van Nordrhein-Westfalen de controle op de toewijzing van EU-middelen te hebben veronachtzaamd?

2. Is het de Raad verder bekend dat zich blijkens een controleverslag van de Europese Rekenkamer onregelmatigheden hebben voorgedaan bij de besteding van kredieten uit het Europees Regionaal Fonds EFRO in verband met het winkel- en vrijetijdscentrum CentrO in Oberhausen (onrechtmatige betaling van 60 miljoen DM aan EU-steun) en dat deze zaak is behandeld door bovengenoemde onderzoekcommissie?

3. Welke stappen is de Raad van plan te nemen, indien de beschuldigingen van de Europese Rekenkamer worden bevestigd in het kader van de opmerkingen die de minister van Economische Zaken van NRW, de heer Peer Steinbrück, de Rekenkamer vóór 15.10.1999 moet doen toekomen?

4. Is de Raad van oordeel dat Bodo Hombach, in weerwil van de financiële affaires rond zijn persoon, toch de functie van speciaal EU-coördinator voor het stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa kan blijven bekleden en dat zijn op 31.12.1999 aflopende mandaat moet worden verlengd?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1693/99, E-1694/99 en E-1776/99

(14 februari 2000)

De in de Duitse pers geuite beschuldigingen inzake de door de heer Hombach vóór zijn benoeming tot speciaal EU-coördinator en speciaal coördinator van het stabiliteitspact uitgeoefende activiteiten zijn de Raad bekend.

In het licht van de preciseringen omtrent zijn persoonlijke zaken die de heer Hombach aan het voorzitterschap heeft verstrekt, en bij gebrek aan enige schuldigverklaring door een rechtbank, blijven het voorzitterschap en de Raad de heer Hombach steunen bij het uitvoeren van de hem toevertrouwde taak.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2040/99

van Helena Torres Marques (PSE) aan de Commissie

(3 november 1999)

Betreft: Plaats toerisme in structuur Commissie

Het toerisme is van wezenlijk economisch belang voor de Europese Unie en is één van de sectoren die de meeste werkgelegenheid biedt.

Het toerisme heeft een horizontaal karakter, en er bestaan derhalve tal van verbindingen met andere sectoren, zoals vervoer, communicatie, riolering, veiligheid, cultureel, milieu-, financieel en economisch beleid, enz..

De Commissie wordt derhalve verzocht mee te delen:

- welke rol de sector toerisme bij de herorganisatie van de Commissie zal spelen,

- op welke wijze de verschillende gebieden die te maken hebben met het toerisme binnen de Commissie gecoördineerd zullen worden.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(21 december 1999)

Met ingang van 1 januari 2000 zal de eenheid die zich binnen het Directoraat-generaal Ondernemingenbeleid bezighoudt met toerisme deel uitmaken van een nieuw directoraat dat verantwoordelijk is voor dienstverlening, handel en toerisme. Dankzij deze indeling zal het toerisme profiteren van de synergie die ontstaat door de vereniging met andere belangrijke dienstverlenende sectoren binnen hetzelfde directoraat. Tevens wordt op die manier gegarandeerd dat de bijdrage van het Europese toerisme aan de verwezenlijking van de doelstellingen van de Gemeenschap volledige erkenning krijgt.

De eenheid toerisme zal onder andere zorg dragen voor een doeltreffende coördinatie van de communautaire maatregelen die het toerisme betreffen. Daarbij zal het accent vooral liggen op de gebieden waar nauwe samenwerking tussen de diensten van de Commissie tot vooruitgang kan leiden t.a.v. de in de conclusies van de Raad van 21 juni 1999 met betrekking tot toerisme en werkgelegenheid genoemde kwesties. Dit zijn: bevordering van de uitwisseling en verspreiding van informatie, verbetering van de opleiding, kwalitatieve verbetering van de toeristische producten, bevordering van de milieubescherming en duurzame ontwikkeling van het toerisme. In dit verband zal bijzondere aandacht worden geschonken aan de rol van de kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2470/99

van Daniela Raschhofer (NI) aan de Commissie

(16 december 1999)

Betreft: Uitspraak Prodi: Scheuren in de Europese solidariteit

Volgens berichten in de pers heeft de voorzitter van de Commissie bij een openbaar optreden in Marzobotto (Italië) in de verkiezingssuccessen van rechts in Oostenrijk, Italië en Zwitserland aanleiding gezien om te waarschuwen voor scheuren in de Europese solidariteit.

In verband hiermee de volgende vragen:

- Is het mogelijk de originele tekst van deze toespraak toegestuurd te krijgen?

- Hoe moet deze waarschuwing worden opgevat?

- Welke rechtse partijen bedoelt de voorzitter?

- Zijn dit democratische partijen?

- Hoe komt de voorzitter tot de conclusie dat Europa als gevolg van de verkiezingssuccessen in Oostenrijk in een crisis verkeert?

- Kan de voorzitter de door hem bedoelde crisis nauwkeuriger omschrijven?

- Waaruit blijkt deze crisis?

- Op basis van welke informatie komt de voorzitter tot de conclusie dat het verkiezingssucces in Oostenrijk leidt tot scheuren in de Europese solidariteit?

- Hoe komt de voorzitter tot de conclusie dat de verkiezingsuitslag in Oostenrijk leidt tot scheuren in de Europese solidariteit?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(28 januari 2000)

Aangezien de toespraak waarnaar het geachte parlementslid verwijst niet was voorbereid, bestaat er helaas ook geen schriftelijke versie.

Hoewel de Commissie zich in het algemeen niet mag mengen in de interne aangelegenheden van de lidstaten mag toch worden gewezen op het solidariteitsbeginsel dat vermeld is in de preambule van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Tevens dient te worden herinnerd aan artikel 6, lid 1, van deze preambule dat als volgt luidt: De Unie is gegrondvest op de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en van de rechtsstaat, welke beginselen de lidstaten gemeen hebben. Voorzitter Prodi is ten zeerste gehecht aan het solidariteitsbeginsel en de desbetreffende toespraak dient dan ook te worden gezien in het licht van het Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1906/99

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(29 oktober 1999)

Betreft: Programma Philoxenia (1997-2000)

Kan de Commissie mededelen aan welke (openbare of particuliere) instellingen, instituten, bedrijven, coöperaties of personen steun is toegekend (en al dan niet reeds is uitgekeerd) in het kader van het eerste meerjarenprogramma ter ondersteuning van het Europese toerisme Philoxenia (1997-2000) (budget van 25 miljoen ecu) en om welke bedragen het gaat.

Is nagegaan of deze bedragen daadwerkelijk zijn besteed en de acties resultaat hebben gehad?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(22 november 1999)

Aangezien het voorstel van de Commissie voor een besluit van de Raad betreffende een eerste meerjarenprogramma ter ondersteuning van het Europese toerisme - Philoxenia (1997-2000)(1) niet door de Raad is goedgekeurd, is het probleem van het gebruik van begrotingskredieten niet aan de orde.

(1) COM(96) 168 def., gewijzigd bij COM(96) 635 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2330/99

van Marietta Giannakou-Koutsikou (PPE-DE) aan de Commissie

(13 december 1999)

Betreft: Particuliere koerierbedrijven

De procedures voor het internationaal vervoer van documenten en pakjes door particuliere koerierbedrijven blijken in de praktijk weinig waarborgen te bieden voor het veilig versturen en vooral het veilig ontvangen ervan. Dit probleem heeft vooral te maken met het feit dat de afhandeling gewoonlijk gebeurt door een derde bedrijf, dat op zijn beurt eventueel de doorvoer of de levering uitbesteedt aan

nog eens andere natuurlijke personen en/of een ander bedrijf. Kortom, deze procedure waarborgt in geen geval de belangen van de afzender zoals blijkt uit de voor hem bindende gebruikelijke voorwaarden inzake afgifte en vervoer van pakjes en documenten die de koerierbedrijven in kwestie hanteren.

Kan de Commissie meedelen wat haar standpunt terzake is, in het bijzonder met betrekking tot het ontbreken van regels die de belangen van de afzender waarborgen bij grensoverschrijdende verzending van documenten en pakjes?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(24 januari 2000)

Er bestaat geen communautaire regelgeving voor het veilig versturen en ontvangen van door publieke of particuliere bedrijven vervoerde documenten en pakjes. Deze kwestie valt onder de nationale wetgeving.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2125/99

van Nelly Maes (Verts/ALE) en Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad

(29 november 1999)

Betreft: Financiële steun aan de Europese petroleumindustrie

De petroleumsector is volop in beweging. Grote bedrijven fuseren. OPEC-bijeenkomsten leiden al dan niet tot het stijgen van de prijs voor ruwe olie. In de pers wordt regelmatig bericht over nieuwe olievelden. De crisissfeer van 1973 lijkt definitief achter de rug.

In de afgelopen twee decennia werd het energiebeleid van de Europese Commissie steeds meer toegespitst op drie krachtlijnen:

a) voldoende energiebevoorrading,

b) milieuvriendelijkheid en

c) versteviging van de concurrentiepositie.

1. Heeft de Raad na de petroleumcrisis van 1973 financiële steunmaatregelen uitgewerkt voor de Europese petroleumsector?

2. Zo neen, heeft de Raad de betrokken sector op een andere wijze ondersteund? Om welke initiatieven gaat het dan?

3. Zo ja, kan de Raad een volledig overzicht verstrekken van de financiële steun die sinds 1973 werd toegekend aan de Europese petroleumsector (uitsplitsing naar programma's en bedrijven a.u.b.)?

4. Welke redenen schuift de Raad naar voren om deze financiële steun aan de Europese petroleumsector te motiveren?

5. Is de Raad van oordeel dat financiële steun aan de petroleumsector in overeenstemming is met de maatregelen tegen de CO2-uitstoot?

Antwoord

(31 januari 2000)

De Raad beseft dat de Gemeenschap in grote mate afhankelijk is van fossiele brandstoffen en meent dat zowel op korte als op lange termijn, waakzaamheid geboden is.

Een aanzienlijk deel van het communautaire optreden in dit verband is vervat in programma's die erop gericht zijn bij te dragen tot de verwezenlijking van de prioritaire doelstellingen van het energiebeleid: continuïteit van de bevoorrading, concurrentievermogen en bescherming van het milieu. Dergelijke programma's vormen een aanvulling op het nationale energiebeleid via door de Commissie voorgestelde communautaire maatregelen.

Sinds 1975 is voornamelijk in het kader van het programma THERMIE financiële steun aan de sector koolwaterstoffen verleend met het oog op een veilige, schone en efficiënte exploitatie van koolwaterstoffen. Wat de details van deze steunmaatregelen betreft, worden de geachte leden verzocht hun vraag te richten tot de Commissie, aangezien deze verantwoordelijk is voor de uitvoering en het beheer van deze programma's.

De Raad is zich er ten volle van bewust dat de vermindering van broeikasgasemissies afhankelijk is van een adequate reactie van de energiesector. Daarom heeft hij in zijn conclusies inzake klimaatverandering, van mei 1998(1), gewezen op de behoefte aan een duurzaam streven naar energie-efficiëntie en energiebesparing en aan beperking van de milieu-effecten van het gebruik van energiebronnen met een hoog koolstofgehalte.

(1) Doc. 8357/98 Presse 136.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1985/99

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(5 november 1999)

Betreft: Aanbesteding PB C 227 van 10 augustus 1999

In bovengenoemd publicatieblad is een aanbesteding verschenen voor projecten ter bestrijding van geweld tegen vrouwen. De indieningstermijn was 21 september. Een belangstellende vereniging is er die dag na verschillende eerdere vruchteloze pogingen om het inschrijvingsformulier te bemachtigen (de vertegenwoordiging van de Commissie wist nergens van) eindelijk in geslaagd het formulier langs elektronische weg in handen te krijgen na herhaaldelijk aandringen per telefoon bij het secretariaat van de Afdeling voorlichting van DG X. De inschrijver kreeg echter te horen dat het vergeefse moeite was, daar de geselecteerde projecten Nederlandse en Finse projecten waren.

1. Weet de Commissie meestal wie de gegadigden zijn, vooraleer de projecten ingediend zijn of vóór de indieningstermijn verstreken is?

2. Waarom zijn de bureaus van de Commissie in de hoofdsteden van de lidstaten niet in staat nadere informatie over gepubliceerde aanbestedingen te verstrekken?

3. Wat zijn de beslist gegronde en begrijpelijke redenen waarom selectieinstanties projecten toewijzen nog vóór de termijn verstreken is?

4. Als deze handelwijze niet door de beugel kan, mag dan worden verwacht dat hier met de nieuwe Commissie verandering in komt?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(16 december 1999)

De betreffende oproep tot het indienen van voorstellen bestond uit twee tranches: de eerste tranche is gepubliceerd op 7 april 1999(1) met als uiterste inschrijvingstermijn 21 mei 1999.

Voor deze eerste tranche zijn 69 projecten ingediend waarvan 30 zijn geselecteerd. De tweede tranche die is gehouden omdat de eerste tranche niet op alle lidstaten betrekking had, is gepubliceerd op 10 augustus 1999 met als uiterste termijn voor de indiening van projecten 21 september 1999.

In punt 5 Toewijzingscriteria van deze tweede tranche(2) staat het volgende: Voor deze tweede selectie zal prioriteit worden gegeven aan projecten die de mogelijkheid bieden voor een optimale dekking van het gehele communautaire grondgebied en met name de volgende landen: Ierland, Luxemburg, Nederland, Verenigd Koninkrijk, Zweden, Finland, Duitsland.

Het is mogelijk dat de aan de door de geachte afgevaardigde vermelde persoon verstrekte informatie door de laatste slecht is geïnterpreteerd.

De twee tranches van de oproep tot het indienen van voorstellen zijn in de Europa-site opgenomen op twee verschillende adressen: http://europa.eu.int/eur-lex en http://europa.eu.int/comm/dg10/women/index.

De vertegenwoordigingen van de Commissie in de lidstaten beschikken over alle publicatiebladen en hebben toegang tot de Europa-site.

De Commissie heeft in antwoord op de ontvangen aanvragen 333 formulieren verstuurd. De selectie heeft plaatsgevonden volgens de regels en binnen de termijnen, als aangegeven in de oproep tot het indienen van voorstellen.

(1) PB C 94 van 7.4.1999.

(2) PB C 227 van 10.8.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2163/99

van Graham Watson (ELDR) aan de Raad

(19 november 1999)

Betreft: Vergadering van de Raad voor ontwikkelingssamenwerking op 11 november 1999

Op de drempel van het nieuw millennium is naar schatting bijna een zesde van de mensheid ongeletterd. Denkt de Raad de huidige middelen voor onderwijs in zijn hulpprogramma's uit te breiden, gezien de belofte van de EU-regeringen op de Wereldconferentie voor onderwijs voor iedereen van 1990, om te streven naar algemeen onderwijs tegen het jaar 2000?

Staat er op de agenda voor de volgende vergadering van de Raad op 11 november een bespreking van de middelen voor onderwijs in de ontwikkelingslanden?

Antwoord

(31 januari 2000)

De Raad is het volkomen met het geachte parlementslid eens dat de terugdringing van het analfabetisme alle aandacht verdient. Onderwijsbevorderende maatregelen zijn namelijk een wezenlijk onderdeel in de strijd tegen armoede, die een van de hoofddoelstellingen van het ontwikkelingsbeleid van de Gemeenschap is.

De bijstandsprogramma's van de Gemeenschap worden vastgesteld door de Commissie, die daarbij onder meer rekening houdt met de prioriteiten van de begunstigde landen.

De Raad Ontwikkeling van 11 november 1999 heeft geen discussie gevoerd over de steun aan ontwikkelingslanden op onderwijsgebied. Het is echter niet uitgesloten dat een dergelijke discussie in een volgende zitting plaatsvindt, en wel op basis van een Commissiemededeling.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1843/99

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(13 oktober 1999)

Betreft: Toename van de criminaliteit aan de Costa del Sol (Andalusië Spanje)

Aan de Costa del Sol (Andalusië Spanje) is de criminaliteit de laatste maanden aanzienlijk toegenomen, als gevolg van de activiteiten van goed georganiseerde internationale benden die betrokken zijn bij drugshandel, het witwassen van geld, vrouwenhandel, enz.

Welke maatregelen kan de Commissie daartegen treffen, rekening houdend met de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam, dat een nieuw gemeenschappelijk beleid impliceert in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid?

Houdt Europol zich speciaal bezig met de bestrijding van de sterk toegenomen criminaliteit in deze Europese regio?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(1 december 1999)

De Spaanse autoriteiten hebben vastgesteld dat 170 georganiseerde benden met in totaal ongeveer 5 200 leden op hun grondgebied actief zijn. De meeste van deze benden zijn te vinden aan de Middellandse-Zeekust en maken gebruik van de verschepingsfaciliteiten om een illegale internationale handel op te zetten. De Spaanse kust trekt meer in het bijzonder een aanzienlijk aantal jachten uit de hele wereld en verscheidene miljoenen toeristen per jaar.

Titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie, zoals gewijzigd bij het Verdrag van Amsterdam, omvat bepalingen inzake politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, die ten doel hebben de burgers in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid door de ontwikkeling van gezamenlijk optreden van de lidstaten op genoemd gebied een hoog niveau van zekerheid te verschaffen. De Commissie is ten volle bij de werkzaamheden op dit gebied betrokken. In het actieplan van de Raad en de Commissie over hoe de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam inzake de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid het best kunnen worden uitgevoerd(1), dat door de Raad Justitie en binnenlandse zaken van 3 december 1998 in Wenen werd aangenomen, is een uitgebreid en gedetailleerd pakket maatregelen opgenomen, die binnen een periode van twee, resp. vijf jaar ten uitvoer moeten worden gelegd.

In bovengenoemd actieplan zijn ook verscheidene maatregelen opgenomen, die op het gebied van de politiële samenwerking moeten worden genomen. Wat de Costa del Sol betreft, staat het aan de Spaanse autoriteiten de relevante operationele gegevens over dergelijke criminele organisaties ter kennis van Europol te brengen en Europol om verdere analyse te verzoeken. Europol zal in de toekomst bevoegd zijn op grond van de resultaten van het inlichtingenwerk en van de analyses en overeenkomstig de bepalingen van artikel 30 (ex artikel K.2) van het Verdrag betreffende de Europese Unie het initiatief tot concreet onderzoek ter plaatse te nemen en gezamenlijke onderzoeksteams op te zetten.

(1) PB C 19 van 23.1.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1957/99

van Gerhard Hager (NI) aan de Commissie

(5 november 1999)

Betreft: Alitalia

De Italiaaanse luchtvaartmaatschapij Alitalia biedt haar passagiers gratis vervoer van Milaan naar de luchthaven Malpensa aan. Alitalia is voor 53 % eigendom van de IRI, dat wederom eigendom van de Italiaanse staat is. Kan de Commissie, tegen deze achtergrond, de volgende vragen beantwoorden:

1. Is de Commissie op de hoogte van de genoemde feiten?

2. Is de genoemde maatregel van Alitalia volgens de Commissie een geval van ontoelaatbare staatssteun in de betekenis van artikel 87 van het EG-Verdrag?

3. Zo neen, hoe rechtvaardigt de Commissie dan haar rechtsopvatting?

4. Zo ja, welke juridische stappen denkt de Commissie dan tegen de genoemde maatregel te ondernemen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(3 januari 2000)

Het is de Commissie bekend dat Alitalia een overeenkomst heeft gesloten met de maatschappij Malpensa Express om haar passagiers gratis treinvervoer te bieden tussen de stad Milaan en het vliegveld Malpensa. Deze regeling is bedoeld als compensatie voor het feit dat het nieuwe vliegveld op meer dan

50 kilometer van Milaan ligt. Volgens de Italiaanse autoriteiten staat het de andere luchtvaartmaatschappijen die op Malpensa vliegen vrij om een soortgelijke maatregel te nemen en ook een dergelijke overeenkomst met Malpensa Express te sluiten.

Uit de gegevens waarover zij beschikt, kan de Commissie niet afleiden of het contract elementen van staatssteun ten gunste van een van de contractsluitende partijen omvat.