SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0683/02

van Miquel Mayol i Raynal (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 maart 2002)

Betreft: Handel EU-Algerije

Op 19 december 2001 hebben de EU en Algerije een associatieovereenkomst gesloten.

Deze overeenkomst voorziet onder meer in een regeling van het handelsverkeer voor landbouwproducten. De EU voert naar Algerije graan, suiker en oliën uit en zij importeert uit Algerije groente, olijfolie, vruchtensappen en wijn.

Algerije heeft toegezegd om de tariefbelemmeringen geleidelijk af te bouwen zodat Europese industrieproducten kunnen worden geëxporteerd.

Men kan verheugd zijn over deze betrekkingen en de wens uitspreken dat zij zullen bijdragen tot vrede en eerbiediging van de mensenrechten in Algerije, maar men moet constateren dat het beoogde handelsverkeer opnieuw de productie van Zuid-Europa gaat beconcurreren, terwijl deze al in crisis verkeert. Dit alles komt ten goede aan de rijke landbouwers en industriëlen uit Noord-Europa.

Deelt de Commissie deze analyse?

Zo ja, welke compenserende maatregelen denkt zij te nemen ten gunste van producenten uit Zuid-Europa?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 april 2002)

De associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Algerije is op 19 december 2001 geparafeerd. In de landbouwparagraaf van deze overeenkomst is vastgelegd dat het handelsverkeer in landbouwproducten tussen de EU en Algerije geleidelijk wordt vrijgemaakt, ten einde een euro-mediterrane vrijhandelszone tot stand te brengen, als voorzien bij de Verklaring van Barcelona die in 1995 door de 15 EU-landen en door onze partners in het Middellandse-Zeegebied werd ondertekend.

Op basis hiervan hebben beide partijen onderhandeld over wederzijdse concessies voor een groot aantal landbouwproducten. Om de liberalisering voort te zetten is een clausule voor een vervolgbijeenkomst opgenomen die verdere wederzijdse concessies mogelijk maakt vanaf het vijfde jaar na de inwerkingtreding van de overeenkomst.

De in de geparafeerde overeenkomst opgenomen preferenties zijn bereikt volgens de beginselen van de Verklaring van Barcelona, waarin is bepaald dat de handel in landbouwproducten tussen de Gemeenschap en de landen rond de Middellandse Zee geleidelijk dient te worden geliberaliseerd door een stelsel van wederzijdse preferentiële toegang op basis van de traditionele handelsstromen. Dit betekent dat de bereikte concessies gebaseerd zijn op de bestaande handelsstructuur: Algerije heeft dan ook preferenties verleend voor de invoer van producten waaraan dat land een tekort heeft, zoals met name zuivelproducten, granen, rundvlees, suiker en oliën. De Gemeenschap heeft op haar beurt concessies verleend voor producten die zij normaliter importeert, waaronder met name groenten en fruit. Overigens heeft ook Algerije concessies verleend voor de invoer van bepaalde soorten groenten en fruit.

In dit verband is het dienstig op te merken dat de invoer in de Gemeenschap van landbouwproducten uit Algerije over het algemeen bescheiden van omvang is.

De in de overeenkomst beoogde liberalisering wordt dus door beide partijen tot wederzijds voordeel in de praktijk gebracht.

Zoals het geachte parlementslid al opmerkt moet de associatieovereenkomst ook worden gezien als ondersteuning van het ontwikkelings- en democratiseringsproces in Algerije. Om daadwerkelijk effect te sorteren moeten de economische paragraaf, maar zeker ook de landbouwparagraaf van de overeenkomst een evenwichtig karakter behouden en gebaseerd zijn op de werkelijke exportmogelijkheden en importbehoeften van Algerije.