SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3653/95 van Fernando Moniz (PSE) aan de Commissie (9 januari 1996)

Betreft: Situatie van door Duitse ondernemingen aangeworven Portugese werknemers

Het is algemeen bekend dat Portugese werknemers die door Duitse ondernemingen worden aangeworven vaak niet in het genot worden gesteld van de minimale arbeidsvoorwaarden alsmede van de sociale rechten en voordelen en in bepaalde gevallen zelfs geen behoorlijk loon ontvangen.

Onlangs werd een van deze werknemers in Schotland getroffen door een ernstig ongeluk zonder een beroep te kunnen doen op enige vorm van verzekering of bijstand, ondanks het feit dat hij onder zeer moeilijke omstandigheden zijn werkzaamheden moest verrichten terwijl hij bovendien door de onderneming waarvoor hij werkte verscheidene dagen volledig in de steek werd gelaten.

Hoe is het mogelijk dat dergelijke situaties, die reeds herhaaldelijk aan de kaak zijn gesteld, nog altijd straffeloos in de EU kunnen voortduren?

Wat heeft de Commissie gedaan of wat denkt zij te doen om hiertegen doelmatig op te treden?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (8 februari 1996)

Ten aanzien van de werknemers die door hun bedrijf op het grondgebied van een andere Lid-Staat worden gedetacheerd om er een dienstprestatie uit te voeren, heeft de Commissie in 1991 aan de Raad een richtlijn op dit gebied ((COM(91) 230 en gewijzigd voorstel COM(93) 225. )) voorgesteld, die de preventie beoogt van de aanzienlijke risico's van uitbuiting van de werknemers die als gevolg van de transnationale uitbesteding van arbeid kunnen ontstaan. Het voorstel voor een richtlijn bepaalt in hoofdzaak dat ieder bedrijf dat een transnationale dienstprestatie op het grondgebied van een Lid-Staat uitvoert, een aantal in deze Lid-Staat geldende bindende regels in verband met de arbeidsvoorwaarden, zoals de hygiëne-, gezondheids- en veiligheidsvoorwaarden en het loon, naleeft. Om de toezicht- en controlemaatregelen te versterken voorziet de Commissie in haar voorstel in het opzetten van een administratieve samenwerking om met name te voldoen aan iedere vraag om nadere informatie over duidelijke misbruiken of eventuele gevallen van illegale grensoverschrijdende activiteiten. Dit voorstel ligt nog steeds voor bespreking bij de Raad en de Commissie zal alles in het werk stellen om een snelle goedkeuring van de richtlijn te vergemakkelijken.

Wat de sociale zekerheid betreft, herinnert de Commisie eraan dat Verordening (EEG) nr. 1408/71 ((PB L 149 van 5.7.1971 - geconsolideerde versie PB C 325 van 10.12.1992. )) bepaalt dat de werknemers die al dan niet werkzaamheden in loondienst verrichten slechts aan de sociale-zekerheidswetgeving van een enkele Lid-Staat kunnen zijn onderworpen (artikel 13, lid 1). Deze verordening bevat regels voor de vaststelling van deze wetgeving. Deze collisieregels hebben een bindend karakter. Hieruit vloeit voort dat het niet is toegestaan de wetgeving van een andere Lid-Staat van toepassing te verklaren.

In principe is de wetgeving van toepassing van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan de betrokkene zijn activiteit uitoefent. De verordening voorziet echter in enkele uitzonderingen op deze regel, met name voor gedetacheerde werknemers. Onder bepaalde voorwaarden blijven deze werknemers onderworpen aan de wetgeving van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan zij normaliter werken (zie artikel 14, lid 1 en artikel 14 bis, lid 1).

De Commissie herinnert er ook aan dat Verordening (EEG) nr. 1408/71 en haar collisieregels geenszins de harmonisatie van de in de Lid-Staten bestaande sociale-beschermingswetgevingen beogen. Zij laten bijgevolg de verschillen tussen de nationale sociale-zekerheidsstelsels bestaan. Het is bovendien aan de autoriteiten van de Lid-Staat om de toepassing van de geldende wetgeving te controleren en eventueel de nodige maatregelen te nemen om deze wetgeving te doen naleven.