NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/330

(2004/C 84 E/0388)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0191/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft: Beurskrach Parmalat: bescherming van de kleine spaarder en oprichting van een toezichtorgaan

De beurskrach van de multinational Parmalat betekent voor Italië een regelrechte ramp zonder weerga, die duizenden kleine spaarders in Italië (naar schatting 80 000 obligatiehouders en 40 000 aandeelhouders) mee de afgrond heeft ingesleurd, die de kredietwaardigheid dreigt te schaden en in de toekomst het vertrouwen van de buitenlandse investeerders in ons land in het algemeen dreigt te ondermijnen.

Volgens de media is het financiële debacle in de eerste plaats te wijten aan de vervalste en bedrieglijke jaarrekeningen van de Parmalat-groep die zijn gecertificeerd door een van de grootste auditbedrijven, Deloitte & Touche, die de werkelijke vermogenspositie van de groep zou hebben verhuld. Volgens de media zouden ook de bevoegde nationale organen, met name de Italiaanse nationale bank en de toezichthouder van de Italiaanse beurs Consob, zijn tekortgeschoten hoewel zij op de hoogte waren van enkele duistere verrichtingen van Parmalat in het verleden.

De media melden voorts dat tal van Italiaanse kredietinstellingen bij de fraude betrokken zijn, zoals Capitalia, de Banca Intesa, Monte dei Paschi, San Paolo Imi, Unicredit en Bnl, en een groot aantal wereldwijd bekende Europese banken, zoals de Deutsche Bank, die een oncontroleerbaar aantal „bonds” hebben uitgegeven die niet meer terugbetaalbaar zijn.

Om al die redenen wordt de zaak-Parmalat al bestempeld als „de Europese Enron”, hoewel ze in werkelijkheid veel ernstiger is dan het Amerikaanse schandaal omdat het BBP van de VS veel groter is dan dat van Italië.

Kan de Commissie mij antwoorden op de volgende vragen:

1. Welke maatregelen zijn volgens de Commissie mogelijk om de betrokken kleine spaarders te beschermen?

2. Welke maatregelen kunnen worden genomen om een herhaling van dergelijke financiële rampen te voorkomen en de gevolgen ervan voor de kleine spaarders zoveel mogelijk te beperken?

3. Hoe schat de Commissie de mogelijkheid in om een Europees toezichtorgaan (een soort Europese SEC) op te richten, met controlerende en sanctionerende bevoegdheden, onder rechtstreeks toezicht van de Europese Centrale Bank, met als doel het functioneren en de transparantie van de aandelenmarkt in het oog te houden om zo beter de investeerders te beschermen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(11 maart 2004)

De Commissie geeft geen commentaar op lopende juridische procedures. Aangezien het onderzoek nog steeds bezig is, is het te vroeg om uit deze complexe zaak al definitieve conclusies te trekken.

Het Actieplan voor financiële diensten bevat een aantal maatregelen die specifiek tot doel hebben om in de gehele Unie de bescherming van de beleggers te verbeteren. Een aantal maatregelen waarin dit Actieplan voorziet (zoals Verordening (EG) nr. 1606/2002 van 14 september 2002 betreffende de toepassing van internationale standaarden voor jaarrekeningen (1), Richtlijn 2003/6/EG van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (2) en Richtlijn 2003/71/EG van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten (3)) werden recentelijk aangenomen door het Europees Parlement en de Commissie. Voor andere maatregelen (zoals het voorstel voor een richtlijn betreffende de harmonisatie van de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten) zijn de onderhandelingen reeds ver gevorderd. Voorts heeft de Commissie in haar mededelingen van 21 mei 2003 inzake de modernisering van het vennootschapsrecht en de verbetering van de corporate governance in de Europese Unie en de versterking van de wettelijke accountantscontrole in de EU een aantal initiatieven opgesomd die ze wil nemen om de corporate governance en de kwaliteit van de wettelijke accountantscontrole te verbeteren. Na de Parmalat-affaire is de Commissie voornemens om meer vaart te zetten achter sommige in deze mededelingen vervatte voorstellen.

Hoewel de tenuitvoerlegging van al deze maatregelen door de lidstaten niet kan voorkomen dat er in de toekomst nog bedrijven failliet gaan, zullen faillissementen daardoor toch minder gemakkelijk kunnen voorvallen. Dit draagt bij tot de bescherming van de beleggers.

Wat het toezicht op de kapitaalmarkten betreft, werd in juni 2001 bij besluit van de Commissie het Comité van Europese effectenregelgevers officieel opgericht. Het heeft tot taak de coördinatie tussen de Europese effectenregelgevers te verbeteren, de Commissie als adviesgroep bij te staan, in het bijzonder bij de voorbereiding van ontwerp-uitvoeringsmaatregelen op het gebied van de effectenregelgeving, en een meer samenhangende en snelle praktische uitvoering van de communautaire regelgeving in de lidstaten te verzekeren. De Europese Centrale Bank (ECB) is niet bevoegd om toezicht te houden op effectenmarkten. Met dezelfde bedoeling heeft de Commissie onlangs ook voor het bankwezen en de verzekeringsbranche twee nieuwe comités ingesteld om de Europese samenwerking op regelgevingsgebied te verbeteren en haar van advies te dienen: het betreft respectievelijk het Europees Comité van Europese bankentoezichthouders en het Comité van Europese toezichthouders op verzekeringen en bedrijfspensioenen.

(1) PB L 243 van 11.9.2002.

(2) PB L 96 van 12.4.2003.

(3) PB L 345 van 31.12.2003.