NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/264

(2004/C 88 E/0269)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0992/04

van Francesco Fiori (PPE-DE) aan de Commissie

(24 maart 2004)

Betreft: Telecommunicatie

Krachtens het nieuwe wetgevingskader kan de overheid optreden op de telecommunicatiemarkt. Ze beschikt over ruime beslissingsbevoegdheid bij de keuze van de voorschriften en maatregelen die het meest geschikt zijn om problemen op de markt op te lossen. De richtlijnen bevatten immers onvoldoende aanwijzingen over de manier om de regelgeving te moduleren en met name over de mogelijke regels die de overheid kan opleggen.

In haar werkprogramma voor 2004 geeft de Europese Commissie aan dat zij werk wil maken van een aanbeveling met richtsnoeren voor de keuze van regelgeving op grond van het proportionaliteitsbeginsel en in overeenstemming met de regelgevingsdoelstellingen van de kaderrichtlijn.

De ERG stelt in zijn werkprogramma voor 2004 de goedkeuring in het vooruitzicht van een document dat „draft joint ERG/EC approach on appropriate remedies in the new regulatory framework” wordt genoemd. Regelgeving inzake de toepassingscriteria van de „remedies” in het nieuwe wetgevingskader is noodzakelijk omwille van de harmonisatie. Dit vergt echter enige toelichting over de juridische status van die „joint approach ERG/EC” en de rol ervan in het kader van de communautaire en de nationale wetgeving.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(30 april 2004)

Het nieuwe regelgevingskader heeft als doelstelling het bereiken van een geharmoniseerd kader ten behoeve van de regelgeving voor elektronische communicatiediensten, elektronische communicatienetwerken, daaraan gerelateerde faciliteiten en daaraan gerelateerde diensten. De oplossing (en) die een regelgevingsinstantie voorstaat ten aanzien van bedrijven met aanzienlijke marktmacht wordt echter op nationaal niveau toegepast. Behalve uitzonderlijke oplossingen (die in ieder geval onder het toezicht van de Commissie vallen), zijn alle beschikbare oplossingen die kunnen worden opgelegd aan ondernemingen welke zijn aangewezen als een onderneming met aanmerkelijke marktmacht (AMM) uiteengezet in artikel 9 t/m 13 van de Toegangs- en Interconnectierichtlijn (1) en in Hoofdstuk III van de Universele-dienstricht-lijn (2).

Zoals is uiteengezet in artikel 7, lid 2, van de Kaderrichtlijn (3), moeten nationale regelgevingsinstanties bij de uitoefening van hun onafhankelijke macht in het nieuwe regelgevingskader een bijdrage leveren aan de ontwikkeling van de interne markt door op transparante wijze met elkaar en de Commissie samen te werken, teneinde een consistente toepassing van het kader te waarborgen. Nationale regelgevingsinstanties dienen met name te streven naar overeenstemming inzake de soorten instrumenten en oplossingen die het meest geschikt zijn om bepaalde situaties op de marktplaats aan te pakken.

Dit is de basis waarop de Europese Groep van Regelgevers (EGR) een gemeenschappelijk EGR-standpunt heeft ingenomen met betrekking tot de aanpak van geschikte oplossingen in het regelgevingskader. Het Directoraat-generaal (DG) Informatiemaatschappij en DG Concurrentie hebben bij de voorbereiding van dit document samengewerkt, maar het gemeenschappelijk standpunt blijft een document van de EGR.

(1) Richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten, PB L 108 van 24.4.2002.

(2) Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische communicatienetwerken en -diensten, PB L 108 van 24.4.2002.

(3) Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische communicatienetwerken en -diensten, PB L 108 van 24.4.2002.