SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3079/01

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 november 2001)

Betreft: Handelspakket met Pakistan en de gevolgen daarvan voor de sector textiel en kleding

De Europese Commissie heeft 16 oktober een handelspakket voorgesteld dat tot doel heeft de verbetering van de toegang van Pakistaanse exportartikelen tot de markt van de EU, eventueel om te zetten in een nieuw bijzonder regime in raam van het stelsel voor algemene tariefspreferenties. Het voorstel streeft naar opheffing van alle douanerechten en verhoging met 15 % van de Pakistaanse quota op het gebied van de sector textiel en kleding. Als tegenprestatie bereikte de Commissie overeenstemming over een geleidelijke vermindering van rechten om de Europese uitvoer te vergemakkelijken. De EU heeft nu in de sector textiel en kleding een handelstekort van ca. 1,9 miljard en de Europese uitvoer naar Pakistan is te verwaarlozen, om en nabij 23 miljoen.

In dit verband verzoek ik de Commissie mij mede te delen of er een raming is gemaakt van de sociaal-economische gevolgen van dit voorstel voor de Europese sector textiel en kleding. Zo ja, tot welke conclusie is zij dan gekomen, met name ten aanzien van Portugal? Is zij niet van mening dat dit voorstel, evenals de golf van bilaterale handelsakkoorden waarbij deze sector is betrokken, de agenda voor liberalisering die is vastgesteld in het akkoord betreffende textiel en kleding, in gevaar brengt?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(21 december 2001)

Het verhoogde contingent voor Pakistan dat in het op 16 oktober 2001 ondertekende memorandum van overeenstemming werd voorgesteld, zal dit land kansen bieden. In termen van de totale EU-invoer van textiel en kleding van ongeveer 70 miljard per jaar, is het echter niet waarschijnlijk dat de omvang van de verhoogde contingenten (ongeveer 0,5 tot 0,6 % van de verhoogde invoer in praktische termen over de periode tot 1 januari 2005) een belangrijk algemeen effect zullen hebben.

De verlaging van de rechten, in de vorm van veranderingen in het stelsel van algemene preferenties van de Gemeenschap voor de periode 2002-2004 is van toepassing op kleding en geconfectioneerde producten, maar niet op textiel. In 2000 bedroeg het aandeel van Pakistan in de invoer ongeveer 2 % van de totale invoer voor deze producten. Dit geldt voor de 15 lidstaten als geheel, en voor de invoer in Portugal in het bijzonder. Het is niet waarschijnlijk dat de verlaging van het recht volledig tot uiting komt in prijsverlagingen voor de Pakistaanse uitvoer in de nabije toekomst, omdat aanvullende kosten, zoals verzekeringen, recentelijk zijn gestegen na de crisis in dat land.

Aangezien de textiel- en kledingindustrie door de gehele Gemeenschap verspreid is, verwacht de Commissie geen bijzondere moeilijkheden voor Portugal, met 4 % van de productie van de Gemeenschap en 12 % van de werkgelegenheid in de sector.

Bij het sluiten van bilaterale overeenkomsten over markttoegang in de sector tot nu toe zijn dit er twee, met Sri Lanka en nu met Pakistan werkt de Commissie aan verwezenlijking van de onderhandelingsrichtsnoeren van de Raad van 9 november 2000, door concessies op het gebied van markttoegang in de textiel- en kledingsector van onze handelspartners te verkrijgen (bijvoorbeeld tariefverlagingen bindend in de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en toezeggingen over niet-tarifaire belemmeringen), in ruil waarvoor de Gemeenschap verbeteringen in haar contingentregelingen kan aanbieden.

De Commissie is niet van mening dat deze overeenkomsten een gevaar vormen voor de verwezenlijking van het tijdschema voor volledige liberalisering en afschaffing van alle contingenten, hetgeen krachtens de WTO-overeenkomst inzake textiel en kleding zal plaatsvinden op 1 januari 2005. De Commissie is van mening dat verdere overeenkomsten krachtens bovengenoemd mandaat tot voordeel strekken van de Europese textiel- en kledingindustrie, en dan ook positief bijdragen aan volledige liberalisering over een periode van drie jaar. De Commissie is echter niet van mening dat de overeenkomst met Pakistan als model kan dienen voor andere landen, aangezien over verdere overeenkomsten van geval tot geval onderhandeld zal moeten worden.