SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1044/02

van Theresa Zabell (PPE-DE) aan de Commissie

(9 april 2002)

Betreft: Sportlicenties

In december 2001 heeft de Spaanse ploeg Caja de Avila CSC in Münster in Duitsland het officieel bekertoernooi van de Europese Volleybalfederatie gewonnen. Toch is ze gediskwalificeerd, omdat ze de collectieve teamlicentie voorgelegd had die haar gestuurd was door de Koninklijke Spaanse Volleybalfederatie (die bevestigd had dat het om het juiste en vereiste document ging), in plaats van de licentie die haar toegestuurd was door de Europese Volleybalconfederatie; de Europese confederatie houdt vol dat de licentie van de Spaanse federatie niet geldig is. De Koninklijke Spaanse Volleybalfederatie is belast met het toezicht en de controle op de Spaanse clubs, en ze is de vertegenwoordiger van de Europese Volleybalconfederatie in Spanje. Alle documenten van Spaanse ploegen die deelnemen aan Europese competitiewedstrijden moeten afgegeven worden door tussenkomst van de Spaanse federatie.

In een Europese Unie moeten de rechten van de burgers onbeperkt en onverkort geldig zijn over heel het grondgebied van de landen die de Unie samenstellen. Kan de Commissie uitleggen hoe het mogelijk is dat een licentie die afgegeven is door een sportfederatie van een bepaalde lidstaat, niet geldig is en niet erkend wordt in een andere lidstaat?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(7 mei 2002)

De Commissie herinnert het geachte parlementslid eraan dat zowel zijzelf in haar Verslag over sport aan de Europese Raad(1) in Helsinki (van 10 tot 11 december 1999) als de Raad van de Europese Unie in zijn verklaring in bijlage bij de conclusies van de Raad in Nice (van 7 tot 10 december 2000)(2) hebben gewezen op het belang dat zij hechten aan de autonomie van de sportorganisaties en hun recht op zelfbestuur. De sportorganisaties hebben dus als taak hun discipline te organiseren en te bevorderen door met name het organiseren van internationale competities. Deze taak moet vanzelfsprekend worden uitgevoerd onder naleving van de nationale en de communautaire wetgevingen.

Het opleggen van inschrijvingsformaliteiten en formaliteiten voor deelname aan een internationale wedstrijd valt duidelijk onder de specifieke sportregels en de noodzakelijke autonomie van de federaties om de competities in het kader van hun discipline te organiseren, voor zover deze formaliteiten het Gemeenschapsrecht niet overtreden, met name op het gebied van de niet-discriminatie. Zij vormen op zich echter geen onaanvaarbare beperking op het vrije verkeer van personen. Integendeel, zij lijken noodzakelijk opdat de organisatie van een internationale competitie in gunstige omstandigheden verloopt. Nu maakt de informatie waarvan de Commissie op de hoogte is gebracht het niet mogelijk in deze fase te besluiten dat een bepaling van het Gemeenschapsrecht is geschonden. Alleen door een volledig onderzoek op basis van specifiekere informatie kan de Commissie tot een besluit komen. In ieder geval is het aan de betrokken club, wanneer zij van mening is dat de omstreden beslissing een recht dat tot het Gemeenschapsrecht behoort heeft geschonden, een beroep te doen op de bevoegde nationale rechterlijke instanties om deze schade te herstellen.

(1) Verslag van de Commissie aan de Europese Raad teneinde de bestaande sportstructuren te vrijwaren en de sport haar sociale functie in het kader van de Gemeenschap te laten behouden. doc. COM(1999) 644 def.

(2) Verklaring over de specifieke kenmerken van de sport en de maatschappelijke functie daarvan in Europa, waarmee bij de uitvoering van het communautaire beleid rekening moet worden gehouden, http://www.europarl.eu.int/summits/nice2_nl.htm

an4.