ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1634/03

van Carlos Coelho (PPE-DE) aan de Raad

(15 mei 2003)

Betreft: Discriminatie volgens nationaliteit

De ontwikkeling van de Europese Gemeenschap heeft het strikt economisch aspect al achter zich gelaten. Vandaag zijn we met meer dan 375 miljoen personen, die niet alleen verbruikers zijn op een uitgestrekte eenheidsmarkt, maar ook burgers van de Europese Unie, die het recht hebben om zich binnen haar grenzen vrij te verplaatsen en zich te vestigen op elk deel van haar grondgebied, om persoonlijke of beroepsredenen, en die in het leven niet moeten vrezen voor enige vorm van discriminatie.

Ik ben aangesproken door een Portugees staatsburger die een internationale loopbaan volgt in de financiële administratie van Shell en nu sinds ongeveer twee jaar in het Verenigd Koninkrijk (in Glasgow in Schotland) woont en werkt. Hij legt me een probleem van discriminatie op grond van nationaliteit voor, door de Halifax-bank (die deel uitmaakt van de groep van de Royal Bank of Scotland), die weigert om op zijn aanvraag de voorwaarden voor zijn bankrekening te verbeteren, met het argument dat hij daarvoor minstens drie jaar in het land moet verblijven. Moet hij als Europees staatsburg niet dezelfde rechten genieten en aan dezelfde plichten onderworpen zijn als een gewone staatsburger van het Verenigd Koninkrijk?

Artikel 12 van het EG-Verdrag stelt: Binnen de werkingssfeer van dit Verdrag en onverminderd de bijzondere bepalingen, daarin gesteld, is elke discriminatie op grond van nationaliteit verboden. Is de handelwijze van de Halifax-bank dan niet op zich als discriminerend te beschouwen, aangezien ze ingaat tegen een essentieel principe van de Europese Unie en een duidelijke overtreding van het principieel verbod op discriminatie vormt, dat in het Verdrag vastgelegd is?

Antwoord

(2 oktober 2003)

De Raad acht het, net als het geachte parlementslid, van belang elke discriminatie op grond van nationaliteit te verbieden, zoals bepaald in artikel 12 van het VEG.

Het ligt echter niet op de weg van de Raad zich over de in de vraag aangehaalde feiten uit te spreken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1403/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Raad

(11 april 2003)

Betreft: Verordening inzake schorsing van douanerechten op wapens

In het antwoord van de Raad op mijn mondelinge vraag H-0043/03(1) over de Verordening van de Raad van 21 januari 2003 inzake schorsing van douanerechten op bepaalde wapens en militaire uitrusting, wordt niet ingegaan op de belangrijkste punten van mijn vraag.

Waarom werd deze verordening op 21 januari zonder debat goedgekeurd door de Raad?

Wanneer werd dit voorstel, dat de Commissie in 1988 heeft ingediend, door de Raad behandeld?

Wat was de aanleiding voor het streven om deze kwestie in de tweede helft van 2002 def en afdoende te regelen, zoals wordt gesteld in het antwoord van de Raad op vraag H-0043/03?

Kan de Raad bevestigen dat de bepalingen uit het oorspronkelijke voorstel, die aangeven dat dit een tijdelijke maatregel zou zijn voor een periode van drie jaar, niet werden opgenomen in de uiteindelijke verordening?

Zijn er ramingen van de inkomsten uit heffingen die elke lidstaat zal verliezen ten gevolge van deze richtlijn?

Zijn er ramingen over de vermoedelijke gevolgen voor de invoer van wapens in de EU?

(1) Schriftelijk antwoord van 12.3.2003.

Antwoord

(29 september 2003)

De Commissie heeft haar voorstel voor de in hoofde genoemde verordening ingediend op 29 september 1988. Het voorstel is van 1988 tot en met 1990 in de Raad op werkgroepniveau besproken. De besprekingen zijn in 1990 opgeschort en in 1997 hervat in de Groep douane-unie (gemeenschappelijk douanetarief). Tussen 1997 en 2002 is het voorstel niet verder besproken.

Voordat zij in 1988 haar voorstel indiende, had de Commissie tegen verscheidene lidstaten inbreukprocedures ingeleid uit hoofde van artikel 226 (ex-artikel 169) van het Verdrag. Deze inbreukprocedures werden in afwachting van de aanneming van de verordening opgeschort. Begin 2002 heeft de Commissie deze inbreukprocedures tegen verscheidene lidstaten opnieuw geopend.

Vervolgens heeft de Raad in de tweede helft van 2002 de bespreking van het voorstel hervat, waarbij hij streefde naar overeenstemming op voorbereidend niveau, leidend tot een politiek akkoord, in december 2002. Op basis daarvan is op 21 januari 2003 de verordening van de Raad inzake schorsing van douanerechten op bepaalde wapens en militaire uitrusting zonder debat formeel door de Raad aangenomen, geheel in overeenstemming met de vaste Raadsprocedures; alle knelpunten waren namelijk door de voorbereidende instanties reeds opgelost.

Volgens het oorspronkelijke Commissievoorstel zou de verordening een geldigheidsduur van drie jaar hebben. Die bepaling is niet in de uiteindelijke verordening opgenomen omdat er dan, gezien de lange duur van defensiecontracten, garanties voor de schorsing van de invoerrechten vereist zouden zijn voor de duur van de contracten.

De Raad beschikt niet over ramingen omtrent de betrokken inkomsten uit heffingen of omtrent de vermoedelijke gevolgen voor de invoer van wapens in de EU.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1774/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Raad

(28 mei 2003)

Betreft: Renationalisering van de Structuurfondsen

Wat is de mening van de Raad met betrekking tot de renationalisering van de Structuurfondsen, d.w.z. dat de lidstaten tot op zekere hoogte zelf beslissen over de regionale toewijzing van de Structuurfondsen?

Antwoord

(7 oktober 2003)

De Raad attendeert het geachte parlementslid op het feit dat Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1) erin voorziet dat de Europese Commissie en de regeringen van de lidstaten op basis van een nauw partnerschap gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor het beheer van de Structuurfondsen.

De Commissie onderhandelt over de door de staten voorgestelde ontwikkelingsprogramma's en keurt ze goed; zij kent ook de kredieten toe. De programma's zijn het resultaat van het gezamenlijke werk van de nationale, regionale en lokale autoriteiten, de economische en sociale partners en de andere bevoegde instanties.

Daarna moeten de staten en hun regio's de programma's beheren en er uitvoering aan geven door projecten te selecteren, alsook ze controleren en evalueren. De Commissie neemt harerzijds deel aan de follow-up van de programma's ondermeer in de toezichtcomités stelt de vastleggingskredieten vast, verricht de betalingen om de effectief verrichte en gecertificeerde uitgaven te vergoeden en inspecteert de ingestelde controlesystemen.

Gelet op de vigerende regelgeving kunnen de lidstaten dan ook niet zelf beslissen over de regionale toewijzing van de Structuurfondsen.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1365/03

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 april 2003)

Betreft: Salarissen van de leden van het Europees Parlement en vertrouwen van de burgers

Reeds lang wordt in de EU gesproken over principiële veranderingen ten aanzien van de beloning van EP-leden. Een van de laatste voorstellen is de EP-leden niet meer, zoals thans het geval is, hetzelfde salaris uit te keren als leden van het parlement van hun land van herkomst,

maar als salaris voor de EP-leden het gemiddelde te nemen van de uiteenlopende salarissen die momenteel worden gehanteerd voor EP-leden uit de diverse lidstaten. Mocht deze wijziging worden uitgevoerd dan betekent dat voor de Zweedse EP-leden bijvoorbeeld een loonsverhoging van ongeveer 35 000 Zweedse kroon. Dit soort opvallende verhogingen van de huidige bezoldigingen voor de Zweedse EP-leden bergt het gevaar in zich dat er in Zweden een substantiële vertrouwenscrisis ontstaat, waardoor de kloof tussen gekozen volksvertegenwoordigers en kiezers waarschijnlijk nog dieper wordt.

Hoe staat de Commissie tegenover de mogelijkheid dat een verandering van de salariëring van EP-leden, waardoor de Zweedse leden bijvoorbeeld 35 000 Zweedse kroon meer ontvangen, ertoe leidt dat de kiezers het vertrouwen in hun parlementsleden verliezen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(21 mei 2003)

Het geachte parlementslid is ongetwijfeld op de hoogte van het intensieve overleg dat momenteel aan de gang is tussen de Raad en het Europees Parlement over het ontwerp-statuut voor de leden van dit Parlement. Er ligt momenteel dan ook nog geen specifiek voorstel van het Parlement op tafel. Zodra de Commissie een formeel door het Parlement aangenomen voorstel krijgt toegezonden, zal zij daarover haar krachtens artikel 190, lid 5, van het EG-Verdrag vereiste advies uitbrengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2239/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(7 juli 2003)

Betreft: Pest in Algerije, controle van illegale en legale immigranten uit de risicogebieden

Het door de autoriteiten in Algiers uitgevaardigde volledige informatieverbod over de in Oran vastgestelde gevallen van pest herinnert aan de vergissing die de Chinese regering in de eerste dagen na het opduiken van het SARS-virus heeft begaan. De huidige erbarmelijke omstandigheden op het gebied van gezondheid en hygiëne in Algerije maken jammer genoeg dat het risico van een pestepidemie aan de poorten van Europa, in een gebied waaruit vele illegale immigranten naar de lidstaten van de Europese Unie trekken, zeer reëel is.

Heeft de Commissie het probleem onderzocht?

Meent ze niet dat ze de bevoegde autoriteiten van de lidstaten voor dit ernstige gevaar moet waarschuwen, opdat die ook uit sanitair oogpunt de nodige preventiemaatregelen nemen?

Meent de Commissie niet dat dringend een gezondheidspaspoort moet worden ingevoerd voor burgers van buiten de Gemeenschap die op legale wijze naar de Europese Unie komen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(31 juli 2003)

Sinds 2 juli 2003 heeft het Algerijnse ministerie van Volksgezondheid bij de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) in totaal 10 gevallen van pest gerapporteerd. Acht daarvan zijn door laboratoriumonderzoek bevestigd. Het betreft acht gevallen van builenpest en twee gevallen van bloedpest, waarvan één fataal was. Nog acht andere gevallen worden onderzocht. De meeste gevallen deden zich voor dichtbij Oran, in de stad Kehalia, 400 km ten westen van Algiers. De patiënten zijn behandeld met antibiotica en er zijn preventieve maatregelen genomen.

De Commissie stuurde de lidstaten een vroegtijdige waarschuwing over de uitbraak via het EU-netwerk voor overdraagbare ziekten, dat surveillancestructuren en instanties voor volksgezondheid met elkaar in contact brengt (Beschikking nr. 2119/98/EG(1)). Dat netwerk zorgt voor snelle informatie-uitwisseling binnen de Unie en voor de coördinatie van de maatregelen. De kandidaat-lidstaten en de EVA-landen (Europese Vrijhandelsassociatie) zijn volwaardige partners in het netwerk. Er wordt ook nauw samengewerkt met de WHO voor het doorsturen van vroegtijdige waarschuwingen.

Volgens de Commissie is de beheersing van overdraagbare ziekten niet gebaat bij de afgifte van gezondheidspaspoorten. Pest is één van de drie epidemieën die onder de Internationale Gezondheidsregeling vallen en bij de WHO moeten worden gemeld. Ze is endemisch in veel landen van Afrika, Amerika en Azië. Deze ziekte kan doeltreffend worden behandeld (antibiotica en een ondersteunende therapie) en de pestpatiënten kunnen worden genezen indien de diagnose tijdig wordt gesteld. Gezondheidspaspoorten kunnen het vereiste niveau van gezondheidsbescherming niet garanderen en kunnen zelfs een vals gevoel van veiligheid geven.

(1) Beschikking nr. 2119/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998 tot oprichting van een netwerk voor epidemiologische surveillance en beheersing van overdraagbare ziekten in de Europese Gemeenschap, PB L 268 van 3.10.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2259/03

van Linda McAvan (PSE) aan de Commissie

(1 juli 2003)

Betreft: Informatie van de patiënt

Welke werkwijze stelt de Europese Commissie voor, nu het voorstel van pilootproject voor de informatie van de patiënt naar aanleiding van de herziening van de

regeling voor farmaceutische producten door het Europees Parlement en de Raad verworpen is met inachtneming van de werkzaamheden van de G10-groep geneesmiddelen om te zorgen dat de patiënt objectieve informatie van goede kwaliteit krijgt over de geneesmiddelen en behandelingen die beschikbaar zijn?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(18 juli 2003)

In het kader van het G10 Medicines-initiatief zal de Commissie in samenwerking met de belanghebbenden onderzoeken hoe de informatieverstrekking over geneesmiddelen op recept en geneesmiddelen zonder recept kan worden verbeterd. De Commissie zal hiervoor overwegen een publiek-privaat partnerschap op te richten waarin een reeks belanghebbenden, waaronder vertegenwoordigers van openbare diensten, het bedrijfsleven, ziekenfondsen, beoefenaren in de gezondheidszorg en patiënten, samenwerken. Dit partnerschap kan worden gebruikt om advies te verlenen over en toezicht te houden op de kwaliteit van de bestaande informatie en richtsnoeren op te stellen over specifieke aspecten teneinde de werkzaamheden van nationale en communautaire regelgevende instanties te ondersteunen.

De werkzaamheden van de Commissie op dit gebied zullen worden ondersteund door andere projecten. Zo onderzoekt het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (EMEA) samen met patiëntenverenigingen nieuwe methoden om te garanderen dat de informatie over geneesmiddelen beter op de behoeften van de patiënt is afgestemd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1597/03 van Ioannis Marínos (PPE-DE) aan de Commissie. Financiering van het European Ombudsman Institute.



Publicatieblad Nr. 011 E van 15/01/2004 blz. 0202 - 0203



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1597/03 van Ioannis Marínos (PPE-DE) aan de Commissie (8 mei 2003) Betreft: Financiering van het European Ombudsman Institute Kan de Commissie meedelen of het in het Oostenrijkse Innsbruck gevestigde European Ombudsman Institute uit hoofde van een of ander communautair initiatief wordt gefinancierd? Neemt een vertegenwoordiger van de communautaire instellingen deel aan de werkzaamheden van dit instituut of is deze op enigerlei wijze betrokken bij het bestuur ervan? Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie (26 juni 2003) Volgens de informatie waarover de diensten van de Commissie beschikken, ontvangt het betrokken instituut geen financiering uit communautaire bronnen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2281/03 van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie. Jumelage van steden.



Publicatieblad Nr. 011 E van 15/01/2004 blz. 0255 - 0255



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2281/03 van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie (9 juli 2003) Betreft: Jumelage van steden Welke maatregelen zal de Commissie nemen om de toetredende landen te helpen deel te nemen aan jumelageprogramma's, rekening houdend met het feit dat het inkomen per hoofd in deze landen lager ligt? Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie (4 augustus 2003) De gemeenten van de kandidaat-lidstaten doen reeds een aantal jaren aan de Commissie-actie Jumelages tussen steden mee. Het aantal deelnemende gemeenten stijgt constant. Het vereenvoudigde subsidiesysteem, dat op de toekenning van forfaitaire bedragen gebaseerd is, is met name bevorderlijk voor de deelname van kleine gemeenten die zowel in financieel als in operationeel opzicht slechts beperkte mogelijkheden hebben.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1200/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(1 april 2003)

Betreft: Aanwending door de gemeente Pistoia van subsidies uit hoofde van het programma Sport voor gehandicapten

In september 2002 heeft het Comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Sommige plaatselijke overheden, zoals b.v. de gemeente Pistoia, hebben de Europese subsidies hard nodig voor de integratie van gehandicapten door sport.

Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

1. of de gemeente Pistoia projecten heeft ingediend in het kader van het programma Sport voor gehandicapten;

2. of de gemeente Pistoia subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen;

3. of deze subsidies gebruikt zijn?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Barnier namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0860/03, E-0885/03, E-1191/03, E-1192/03,E-1193/03, E-1194/03, E-1195/03, E-1196/03, E-1197/03, E-1198/03,E-1199/03, E-1200/03, E-1201/03, E-1202/03 en E-1203/03

(23 april 2003)

De Commissie trekt geenszins het belang van de integratie van gehandicapten door middel van sport in twijfel, maar beschikt over geen enkel specifiek programma terzake.

Inzake de eventuele medefinanciering door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling van de Italiaanse gemeenten die het geachte parlementslid aanhaalt zij verwezen naar: de antwoorden van de Commissie op haar schriftelijke vragen E-0834/03(1), E-1118/03(2), E-1119/03(3) tot E-1124/03 en E-1125/03(4).

(1) PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 96.

(2) Zie blz. 160.

(3) PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 172.

(4) PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 117.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1193/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(1 april 2003)

Betreft: Aanwending door de gemeente Florence van subsidies uit hoofde van het programma Sport voor gehandicapten

In september 2002 heeft het Comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Sommige plaatselijke overheden, zoals b.v. de gemeente Florence, hebben de Europese subsidies hard nodig voor de integratie van gehandicapten door sport.

Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

1. of de gemeente Florence projecten heeft ingediend in het kader van het programma Sport voor gehandicapten;

2. of de gemeente Florence subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen;

3. of deze subsidies gebruikt zijn?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Barnier namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0860/03, E-0885/03, E-1191/03, E-1192/03,E-1193/03, E-1194/03, E-1195/03, E-1196/03, E-1197/03, E-1198/03,E-1199/03, E-1200/03, E-1201/03, E-1202/03 en E-1203/03

(23 april 2003)

De Commissie trekt geenszins het belang van de integratie van gehandicapten door middel van sport in twijfel, maar beschikt over geen enkel specifiek programma terzake.

Inzake de eventuele medefinanciering door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling van de Italiaanse gemeenten die het geachte parlementslid aanhaalt zij verwezen naar: de antwoorden van de Commissie op haar schriftelijke vragen E-0834/03(1), E-1118/03(2), E-1119/03(3) tot E-1124/03 en E-1125/03(4).

(1) PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 96.

(2) Zie blz. 160.

(3) PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 172.

(4) PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 117.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1185/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(1 april 2003)

Betreft: Communautaire steun

De werknemers van Decobook, Lda, in Braga, Portugal (een bedrijf dat deel uitmaakt van de multinational Visualis, die in Burges, Frankrijk, gezeteld is) stonden op 12 februari jl. voor een dichte fabriekspoort omdat er volgens de directie tijdelijk geen werk meer was en de fabriek dus voor onbepaalde tijd gesloten zou blijven. De werknemers van de betrokken fabriek beschikken over geen enkel officieel document dat hun houvast kan bieden, zoals een mededeling dat zij tijdelijk werkloos zijn zonder derving van loon, een ontslagbrief of een verklaring op grond waarvan de betrokken werknemers een werkeloosheidsuitkering kunnen aanvragen tot het moment dat ze weer aan de slag kunnen.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen of dit concern communautaire steun heeft ontvangen, hetzij in Portugal hetzij in Frankrijk, en welke maatregelen zij zal treffen om de rechten van werknemers en werkneemsters te verdedigen?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Barnier namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1184/03 en E-1185/03

(22 mei 2003)

Volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt, en die door de Portugese autoriteiten zijn bevestigd, heeft het bedrijf Fabolin in 1989 in het kader van een cofinanciering uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) communautaire steun gekregen ten bedrage van 18 139 000 escudo. Aan het bedrijf Decobook Lda. is daarentegen geen steun verleend. Als blijkt dat de betaalde steun is gebruikt zonder inachtneming van de overeenkomsten die bij de toekenning ervan tussen de lidstaat en het bedrijf zijn gesloten, is het aan de lidstaat om de nodige gerechtelijke stappen te ondernemen om deze steun terug te vorderen.

Wat de rechten van de werknemers betreft, is het ook aan de lidstaat om te garanderen dat de nationale wetgeving wordt toegepast, rekening houdend met de terzake geldende communautaire richtlijnen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0441/03

van Teresa Almeida Garrett (PPE-DE) aan de Commissie

(18 februari 2003)

Betreft: Sluiting van C & J Clark schoenfabriek NV, Castelo de Paiva, Portugal

Op 10 januari 2003 heeft de multinational C & J Clark Fábrica de Calçado, Lda, in Castelo de Paiva, Portugal, aangekondigd dat zijn fabriek zal sluiten waardoor zijn 588 werknemers op straat komen te staan.

De directie heeft haar besluit om de fabriek te sluiten gerechtvaardigd op basis van de invoer van voorstukken uit India en Roemenië teneinde de prijzen competitief te houden (zie persbericht van de directie van Clark d.d. 10 januari 2003).

Het concern Clark heeft zich in 1988 in Castelo de Paiva gevestigd en heeft hetzij nationale hetzij communautaire steun ontvangen, terwijl in mei 2000 een overeenkomst met de gemeente werd gesloten om in ruil voor omvangrijke openbare investeringen van de gemeente de werkgelegenheid tot tenminste 2007 te handhaven.

Castelo de Paiva ligt in het centrum van Portugal dat gekenmerkt wordt door een zeer kwetsbare economie zodat de sluiting van deze fabriek tot verwoestende economische sociale consequenties zal leiden.

Kan de Commissie gezien het feit dat dit besluit om genoemde fabriek te sluiten indruist tegen de maatschappelijke verantwoordelijkheid die bedrijven dragen mededelen:

- hoeveel en wanneer het concern Clark-Fábrica de Calçado, Lda. in Castelo de Paiva communautaire steun heeft ontvangen;

- onder welke voorwaarden genoemde communautaire steun aan dit concern is toegekend;

- wat denkt de Commissie te ondernemen om te voorkomen dat de fabriek gesloten wordt en ervoor te zorgen dat de werkgelegenheid in Castelo de Paiva behouden blijft, indien het concern de verplichtingen heeft geschonden die deel uitmaakten van de voorwaarden voor de verlening van communautaire steun;

- welke politieke maatregelen denkt de Commissie tot slot goed te keuren om soortgelijke situaties te voorkomen en in laatste instantie ook te sanctioneren aangezien het steeds vaker voorkomt dat bedrijven zich met communautaire subsidies op het grondgebied van de Europese Unie vestigen en hun activiteiten verplaatsen zodra ze alle voordelen die hieruit voortvloeien hebben uitgebuit, met name als het om werknemers gaat?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Diamantopoulou namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0286/03, E-0287/03,E-0288/03, E-0289/03, E-0290/03, E-0301/03 en E-0441/03

(12 maart 2003)

De geachte parlementsleden worden verzocht het antwoord te raadplegen dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-0089/03 van mevrouw Bastos(1).

(1) Zie blz. 67.