ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2029/02

van Carlos Lage (PSE) aan de Raad

(9 juli 2002)

Betreft: Vrij personenverkeer in het Schengen-gebied

Op 22 juni jl. begaf een groep van 500 Portugese burgers zich naar Spanje om deel te nemen aan een toegestane manifestatie ter gelegenheid van de Europese Raad van Sevilla. De Spaanse politie verbood hen echter onder gebruikmaking van geweld het grondgebied van Spanje te betreden. Dit incident deed zich voor in het grensplaatsje Vila Verde do Ficalho in de Alentejo en ging gepaard met repressief optreden van de Spaanse autoriteiten. Een aantal Portugese burgers (waaronder een lid van het Portugese parlement), die slechts te weten trachtten te komen waarom zij de grens niet overmochten, werden geslagen en gestompt. De Spaanse politie drong zelfs de autobussen binnen waarmee de betrokken groep werd vervoerd en confisqueerde daarbij fototoestellen en foto's. Niets rechtvaardigt een dergelijk optreden dat totaal ontoelaatbaar is in het kader van een Unie die er prat op gaat de fundamentele vrijheden en rechten als haar grondbeginselen te beschouwen. Ook niet eventuele redenen van nationale veiligheid, die de lidstaten op grond van artikel 2 van het Verdrag van Schengen kunnen inroepen en om de controle aan hun interne grenzen te hervatten. Het lijkt mij niet dat de betrokken Portugese burgers een specifiek gevaar opleverden of überhaupt een gevaar vormden voor de Spaanse staat. Niets rechtvaardigde dus deze gewelddadige reactie en het machtsvertoon dat de politieautoriteiten van Spanje tentoonspreidden. Niet in Spanje, niet in Portugal of in welk ander land van de Unie.

Kan de Raad mededelen welke stappen hij bij de Spaanse regering denkt te ondernemen om opheldering over het gebeurde te verkrijgen?

Vindt de Raad het misschien niet noodzakelijk een duidelijke definitie vast te stellen van en overeenstemming te bereiken over de omstandigheden en voorwaarden waaronder de regels van Schengen kunnen worden opgeschort?

Gecombineerd Antwoordop de schritftelijke vragen E-2021/02, E-2028/02 en E-2029/02

(11 november 2002)

De Raad deelt het geachte parlementslid mee dat artikel 2, lid 2, van de Schengenuitvoeringsovereenkomst van 1990(1) de lidstaten de mogelijkheid biedt om gedurende een beperkte periode aan de binnengrenzen nationale grenscontroles uit te oefenen.

Iedere lidstaat moet zelf uitmaken of en in welke mate hij van deze mogelijkheid gebruik dient te maken bij het organiseren van een Europese Raad. In Besluit SCH/Com-Ex (95) 20 Rev. 2(2) zijn de voorschriften vastgelegd betreffende de procedure voor de toepassing van artikel 2, lid 2, van de Schengenuitvoeringsovereenkomst. In artikel 33 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en in artikel 64, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap staat dat het nemen van concrete maatregelen inzake handhaving van de openbare orde en de bescherming van de binnenlandse veiligheid tot de bevoegdheid van de lidstaten behoort. De Raad kan dus geen oordeel uitspreken over de vraag of die maatregelen terecht waren.

(1) PB L 239 van 22.9.2000.

(2) PB L 239 van 22.9.2000, blz. 133.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2805/02

van Christos Folias (PPE-DE) aan de Commissie

(30 september 2002)

Betreft: Richtlijn 2000/35/EG betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties

Overeenkomstig artikel 6 van richtlijn 2000/35/EG(1) betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties waren de lidstaten verplicht de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden om vóór 8 augustus 2002 aan deze richtlijn te voldoen.

Is richtlijn 2000/35/EG inmiddels in alle lidstaten in nationaal recht omgezet? Zo niet, welke lidstaten zijn in gebreke gebleven en wat is de Commissie voornemens hieraan te doen?

(1) PB L 200 van 8.8.2000, blz. 35.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(21 oktober 2002)

Meer dan de helft van de lidstaten heeft Richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties al omgezet. Op 30 september 2002 had de Commissie echter nog geen kennisgeving ontvangen van: Griekenland, Spanje, Italië, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk en Portugal.

Aangezien dit onderwerp van groot belang is voor het publiek in het algemeen en voor het midden- en kleinbedrijf (MKB) in het bijzonder, heeft de Commissie een website opgezet die voor het publiek toegankelijk is. Naast andere informatie is op deze site een lijst van nationale omzettingswetgeving te vinden. De Commissie werkt deze lijst bij telkens wanneer zij van de lidstaten nieuwe informatie ontvangt. Het adres van de website is: http://europa.eu.int/comm/enterprise/regulation/late_payments/index.htm

Wat de lidstaten betreft die de richtlijn noch niet hebben omgezet, heeft de Commissie op 30 september 2002 inbreukprocedures geopend overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1099/02

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 april 2002)

Betreft: Belastingterugbetaling en arrest van het Europese Hof van Justitie in de zaak C-249/00

Met het arrest van het Europese Hof van Justitie van 2 augustus 2001 in de zaak C-249/00 werd Grieken die in het buitenland hebben gewerkt, Griekse zeelieden en geëmigreerde Grieken, de mogelijkheid ontnomen om bij aankoop van onroerend goed met buitenlandse valuta te profiteren van een lager belastingtarief.

Onderdanen uit lidstaten van de Europese Unie hebben gevraagd om terugbetaling van de door hen betaalde belasting op onroerend goed. Deze aanvragen betreffen verschillende periodes. Kan de Commissie aangeven vanaf welk moment eventuele terugbetaling van de in bovengenoemde gevallen bedoelde belasting gerechtvaardigd is? Met ingang van het uitgevaardigde arrest, vanaf het moment waarop het met redenen omkleed advies werd toegestuurd, of vanaf een ander tijdstip?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(6 juni 2002)

Er is geen vonnis van het Europese Hof van Justitie om deze zaak uit het register te schrappen, maar slechts een administratieve beslissing(1). De Commissie heeft namelijk afgezien van de inbreukprocedure voor het Hof nadat Griekenland de bepalingen geschrapt had die discriminerend waren voor niet-Griekse Europese burgers.

De Griekse wet van 1950 (die in 1997 gedeeltelijk gewijzigd werd op dit onderdeel) kende een voorkeursbehandeling op het gebied van de belastingen voor Griekse onderdanen. Dit was niet langer in overeenstemming met het EG-Verdrag toen Griekenland in 1981 toetrad tot de EG. Deze voorkeursbehandeling mag slechts vanaf het fiscale jaar 2001 niet langer toegepast worden; dit geldt niet met terugwerkende kracht voor de gevallen tussen 1981 en 2001.

Overeenkomstig het communautaire beginsel van non-discriminatie mogen burgers van de Unie eisen op dezelfde manier behandeld te worden als Griekse onderdanen. Daarom zouden zij voor de periode voorafgaand aan 2001 in beginsel van de belastingvermindering mogen profiteren die oorspronkelijk alleen voor Griekse onderdanen bedoeld was. De mogelijkheid om gesloten zaken te heropenen wordt echter, zoals in alle lidstaten, beperkt door nationale regelgeving. Normaal gesproken kunnen ten onrechte betaalde belastingen (met betrekking tot aankopen die voor 2001 plaatsvonden) alleen teruggevraagd worden als de betreffende aanslag nog open staat (normaal gesproken vanwege een administratieve of gerechtelijke beroepsprocedure).

Deze nationale regelgeving mag nooit de inning van een schuldvordering op basis van EU-wetgeving in gevaar brengen ten opzichte van de inning van een schuldvordering op basis van nationale wetgeving, of daarin discrimineren.

(1) PB C 348 van 8.12.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2138/02

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(18 juli 2002)

Betreft: Jamaica

Kan de Commissie met betrekking tot Jamaica aangeven welke projecten in 2000 uit de EU-begroting zijn gefinancierd?

Kan de Commissie meedelen hoeveel de totale steun in 2000 bedroeg voor alle posten die betrekking hebben op Jamaica?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1867/02, E-1868/02, E-1869/02, E-1870/02,E-1871/02, E-1872/02, E-1873/02, E-1874/02, E-1875/02, E-1876/02, E-1877/02, E-1878/02,E-1879/02, E-1880/02, E-1881/02, E-1882/02, E-1883/02, E-1884/02, E-1908/02, E-1909/02,E-1996/02, E-1997/02, E-1998/02, E-1999/02, E-2000/02, E-2001/02, E-2002/02, E-2003/02,E-2004/02, E-2005/02, E-2006/02, E-2007/02, E-2008/02, E-2009/02, E-2134/02, E-2135/02,E-2136/02, E-2137/02, E-2138/02, E-2139/02, E-2140/02, E-2141/02, E-2142/02, E-2143/02,E-2144/02, E-2145/02, E-2146/02, E-2147/02, E-2148/02, E-2149/02, E-2150/02, E-2151/02,E-2152/02, E-2153/02, E-2154/02 en E-2155/02

(23 september 2002)

Gezien de lengte van haar antwoord zendt de Commissie het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks een tabel met de gevraagde informatie.

De cijfers in de beknopte tabel voor elk land zijn tevens te vinden in de financiële tabellen van het jaarverslag over de uitvoering van de buitenlandse steun van de EG.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0727/02

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(14 maart 2002)

Betreft: Chipkaart voor sigarettenautomaten

Volgens een bericht in de Frankfurter Allgemeine Zeitung heeft de gevolmachtigde van de Duitse regering voor de drugsproblematiek zich ervoor uitgesproken dat het jongeren beneden de 16 onmogelijk wordt gemaakt sigaretten uit automaten te trekken. De automaten moeten daarvoor zo worden omgebouwd dat zij geen munten, maar alleen nog maar betaalkaarten accepteren. De betaalkaarten moeten voorzien zijn van een chip waarin de leeftijd van de houder is opgeslagen.

Kan de Commissie mededelen wat zij onderneemt om jongeren te beschermen tegen deze zogenaamde soft drugs (tabak), die echter verslavend zijn en derhalve de gezondheid ernstige schade kunnen toebrengen?

Is het denkbaar dat deze maatregel, die een al te gemakkelijke toegang van jongeren tot sigaretten verhindert, wordt uitgebreid tot de hele EU?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(8 april 2002)

Vanuit het standpunt van de volksgezondheid zou het zeker wenselijk zijn indien de toegang tot tabaksproducten voor kinderen en jonge mensen kon worden beperkt. Het vaststellen van een minimumleeftijd voor de aanschaf van tabaksproducten, de controle daarop, alsook de algemene regelingen voor de verkoop van tabaksproducten zijn echter kwesties waarvoor niet de Commissie maar de lidstaten bevoegd zijn.

Gezien het belang van deze aangelegenheid is de Commissie voornemens tijdens de komende maanden een voorstel in te dienen voor een aanbeveling van de Raad inzake de preventie van roken en initiatieven voor een meer gerichte campagne tegen tabaksverbruik die vooral op jongeren gericht moet zijn. De Commissie is van plan in dit voorstel ook aanbevelingen te doen voor de lidstaten inzake de toegang tot sigarettenautomaten.

Voorts wijst de Commissie erop dat in haar voorstel voor een richtlijn inzake de reclame en sponsoring voor tabaksproducten(1) dat sinds medio 2001 bij het Parlement is ingediend en in Richtlijn 2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten(2), ook aandacht is besteed aan de bescherming van kinderen en jongeren.

(1) COM(2001) 283 def.

(2) PB L 194 van 18.7.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1331/02

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Raad

(8 mei 2002)

Betreft: De uitvoer van vis naar Polen

De Britse visserij-industrie, en met name die van de Shetland eilanden, krijgt voor haar visproducten momenteel niet in dezelfde mate toegang tot de Poolse markt als haar Noorse tegenhanger. Er gelden nog steeds invoertarieven voor vis uit het Verenigd Koninkrijk, terwijl Noorwegen op grond van een bilaterale overeenkomst met Polen onder gunstige voorwaarden toegang krijgt tot de Poolse markt.

De Commissie heeft onlangs namens de Gemeenschap haar goedkeuring gehecht aan een aanvullend protocol bij de Europa-overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Polen, op grond waarvan invoertarieven op visproducten geleidelijk moeten worden afgeschaft. Kan de Raad uiteenzetten welke maatregelen zijn overeengekomen en kan hij bevestigen op welke datum deze definitief in werking zullen treden?

Antwoord

(11 november 2002)

Het geachte parlementslid verwijst naar het aanvullend protocol bij de Europa-overeenkomst met de Republiek Polen. De Raad besloot op 17 december 2001 op voorstel van de Commissie tot sluiting van dit protocol, zulks na afloop van de onderhandelingen met de Republiek Polen (evenals met de andere geassocieerde landen) over de liberalisering van de handel in de sector van vis en visserijproducten. Bij deze overeenkomst wordt bepaald dat de verdragsluitende partijen de rechten die zij toepassen bij de invoer van de betrokken producten vanaf de inwerkingtreding van het protocol met één derde verlagen en één jaar later nog eens met één derde. Twee jaar na de inwerkingtreding van dit protocol (of eerder indien de partijen dit overeenkomen) wordt voor de betrokken producten volledige vrijhandel toegepast.

Op 14 juni 2002 werd het Protocol met de Republiek Polen ondertekend en op 18 juni hebben de partijen elkaar in kennis gesteld van de afwikkeling van de respectieve interne procedures. Bijgevolg geldt, overeenkomstig artikel 6 van het Protocol, als datum van inwerkingtreding 1 juli 2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2809/02

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(7 oktober 2002)

Betreft: Voedselallergieën en ingrediënten die in restaurants worden gebruikt

Kan de Commissie maatregelen overwegen om te waarborgen dat restaurants en andere eetgelegenheden wettelijk verplicht zijn aan te geven welke ingrediënten in hun gerechten worden gebruikt, teneinde te komen tot een vermindering van de problemen waarmee personen die aan een voedselallergie lijden worden geconfronteerd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(12 november 2002)

Richtlijn 2000/13/EG van het Parlement en van de Raad van 20 maart 2000(1) bepaalt de verplichte vermeldingen die een voorverpakt levensmiddel dienen te vergezellen, waaronder met name een lijst van ingrediënten.

Momenteel is een voorstel tot wijziging van Richtlijn 2000/13/EG(2) aan het Parlement en de Raad voorgelegd. Het Parlement heeft in juni 2002 de eerste lezing gehouden. Dit voorstel is met name gericht op een meer gedetailleerde etikettering van de ingrediënten in verband met het probleem van voedselallergieën en -intoleranties.

Zoals in het eerste artikel wordt uitgelegd, heeft Richtlijn 2000/13/EG betrekking op de etikettering van levensmiddelen bestemd om als zodanig aan de eindverbruiker te worden geleverd; zij is echter niet van toepassing op in restaurants geserveerde maaltijden, aangezien deze niet als zodanig aan de eindverbruiker worden geleverd.

Voor zover deze richtlijn van toepassing is op levensmiddelen die aan restaurants worden geleverd en voor de bereiding van maaltijden worden gebruikt, zijn restauranthouders echter reeds in staat op verzoek informatie te verstrekken over de ingrediënten van deze levensmiddelen.

(1) Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame. PB L 109 van 6.5.2000.

(2) COM(2001) 433 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0698/02

van Amalia Sartori (PPE-DE) aan de Commissie

(13 maart 2002)

Betreft: Seks in ruil voor humanitaire hulp

De internationale pers meldt dat medewerkers van NGO's die belast zijn met het beheer en de verdeling van humanitaire hulp van de VN beschuldigd zouden zijn van seksueel misbruik van vluchtelingen.

Dit zou blijken uit onderzoek van de VN, uitgevoerd tijdens controles op de hulpverlening in de crisisgebieden.

De aangeklaagde hulpverleners zouden, in ruil voor voedsel, medicijnen en andere hulp, jonge vrouwen (van wie velen minderjarig) tot seks gedwongen hebben.

Dit seksuele geweld en de daaruit sprekende minachting worden nog verergerd door het feit dat daarbij geen voorbehoedsmiddelen zouden worden gebruikt en zo de verspreiding van aids, die in de betrokken regio's reeds een alarmerende omvang bereikt heeft, in de hand wordt gewerkt.

Het lijkt er bovendien op dat het om een al gevestigd gebruik zou kunnen gaan aangezien dergelijke praktijken in Liberia, Ivoorkust en Oost-Timor vastgesteld zouden zijn.

Rekening houdend met het feit dat humanitaire hulpprogramma's van de VN gecofinancierd worden door de EU, welke maatregelen wil de Commissie treffen om duidelijkheid te scheppen over deze betreurenswaardige praktijken waarbij personen in plaats van hulp te bieden aan mensen in nood, hen uitgerekend vernederen en misbruiken?

Als deze berichten inderdaad juist zijn, wat wil de Commissie ondernemen om de schuldigen te straffen en ervoor te zorgen dat dergelijke praktijken voor eens en altijd uit de wereld geholpen worden?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(8 mei 2002)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-0687/02 van mevrouw Sanders-Ten Holte(1).

(1) Zie blz. 43.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1932/02

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(3 juli 2002)

Betreft: Oost-tracé van Rijksweg A73 Zuid

In haar antwoord op mijn vraag betreffende de aanleg van Rijksweg A73 Zuid in Nederland (E-2244/01 d.d. 26 juli 2001(1)), stelt de Commissie dat zij een onderzoek instelt naar de klacht dat de voorgestelde aanleg van het Oost-tracé van Rijksweg A73 Zuid tussen Venlo en Maasbracht niet verenigbaar zou zijn met de habitatrichtlijn (Richtlijn 92/43/EEG(2) van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna).

De Commissie geeft in haar antwoord aan dat zij de Nederlandse regering om een formeel antwoord zal verzoeken op een reeks vragen aangaande de te verwachten gevolgen van het A73 Zuid-project voor de instandhouding van de in de natuurbeschermingsrichtlijnen (vogelrichtlijn en habitatrichtlijn) van de Gemeenschap genoemde soorten en habitats, en haar om nadere bijzonderheden over de beoogde compensatiemaatregelen zal vragen.

Wat is de huidige stand van zaken met betrekking tot het verzoek aan de Nederlandse regering om een formeel antwoord?

Hoe luidt het formele antwoord van de Nederlandse regering?

Geeft dit antwoord aanleiding tot verdere stappen richting Nederland, en zo ja, welke?

(1) PB C 81 E van 4.4.2002, blz. 137.

(2) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(13 september 2002)

De Commissie onderzoekt verschillende klachten in verband met de verenigbaarheid van de voorgestelde aanleg van Rijksweg A73 op de oostelijke Maasoever tussen Roermond en Venlo met de habitatrichtlijn, Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(1), en met de vogelrichtlijn, Richtlijn 79/409/EEG van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(2).

De Commissie heeft in verband met deze kwestie contact opgenomen met de Nederlandse regering en ze bereidt met name een aan de regering van dat land gerichte brief voor. Deze bevat vragen met betrekking tot de waarschijnlijke gevolgen van het A73-project voor de staat van instandhouding van de in de twee bovenstaande natuurbeschermingsrichtlijnen van de Gemeenschap voorkomende soorten en habitats evenals met betrekking tot de toepassingsdetails van de in deze richtlijnen voorziene voorzorgsmaatregelen.

(1) PB L 206 van 22.7.1992.

(2) PB L 103 van 25.4.1979.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1184/02

van James Nicholson (PPE-DE) aan de Raad

(25 april 2002)

Betreft: Vervolging van christenen in China, Indonesië, Laos, Viëtnam en Birma

Ondanks de verzekeringen van het tegendeel, die de regeringen vroeger gegeven hebben, schijnen er zich in China, Indonesië, Laos, Viëtnam en Birma nog altijd godsdienstvervolgingen en schendingen van de rechten van de mens voor te doen.

Welke opmerkingen heeft de Raad gericht aan de regeringen, en welke ernstige waarborgen voor de bescherming van de godsdienstvrijheid van de christenen in China, Indonesië, Laos, Viëtnam en Birma heeft hij ontvangen?

Antwoord

(3 oktober 2002)

In zijn algemene benadering van de mensenrechtenproblematiek zet de Raad zich in voor de bevordering van de volledige eerbiediging van de vrijheid van godsdienst en geloof, ongeacht de religie van de betrokken gelovigen. Hij heeft zijn bezorgdheid met betrekking tot de eerbiediging van deze vrijheid met name onder de aandacht gebracht van de regeringen van China en Viëtnam. In het geval van China betrof deze bezorgdheid niet enkel de rechten van christenen, maar ook die van moslims en boeddhisten. De betrokken regeringen hebben steeds geantwoord dat zij deze fundamentele vrijheid wel degelijk eerbiedigen. De Raad verzekert het geachte parlementslid dat hij ook in de toekomst de ontwikkelingen met betrekking tot de eerbiediging van deze en andere fundamentele vrijheden in deze en andere landen zal blijven volgen, waar en wanneer deze vrijheden ook maar bedreigd worden.

De Raad vestigt de aandacht van het geachte parlementslid op het feit dat de Europese Unie op 11 maart een verklaring heeft uitgegeven waarin het op 12 februari ondertekende vredesakkoord voor de Indonesische provincie van de Molukken wordt verwelkomd als een belangrijke stap in de richting van de verzoening tussen de islamitische en de christelijke gemeenschap. In de verklaring heeft de Europese Unie er bij de regering van Indonesië op aangedrongen de noodzakelijke maatregelen te nemen tegen indringers die het lopende vredesproces in de provincie trachten te verstoren.