ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2471/01

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(3 september 2001)

Betreft: Fraude ten koste van de EU door Italianen

De Commissie staat in voor de uitbetaling van aanzienlijke communautaire subsidies aan diverse sectoren. Zij is ook verantwoordelijk voor de controles op en de vastelling van eventuele fraude door de begunstigden van de subsidies. Kan de Commissie mij een lijst doen toekomen van de fraudegevallen die in de jaren 1998, 1999 en 2000 in Italië zijn geconstateerd, tezamen met de bedragen die ermee zijn gemoeid en de percentages van wat tot nu toe gerecupereerd is kunnen worden?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(2 oktober 2001)

De Commissie merkt op dat onderscheid moet worden gemaakt tussen het directe beheer van de communautaire fondsen en het met de lidstaten gedeelde beheer (indirecte uitgaven uit hoofde van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL-Garantie) en structuurmaatregelen).

De verantwoordelijkheid voor het beheer van de indirecte uitgaven, met inbegrip van zowel de preventie en vervolging van onregelmatigheden en fraude als de invordering, berust in de eerste plaats bij de lidstaten. Deze zijn verplicht onregelmatigheden aan de Commissie te melden, waarna deze zich genoodzaakt kan zien op te treden, met name om aanvullende controles of onderzoeken te verrichten.

Wat meer in het bijzonder Italië betreft, geven de recente jaarverslagen van de Commissie betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en de fraudebestrijding een indicatie van het aantal gevallen en de ernst van de onregelmatigheden alsook van het invorderingspercentage, en dat zowel voor de EOGFL-Garantie als voor de structuurmaatregelen(1).

Op het gebied van de directe uitgaven, die onder de verantwoordelijkheid van de Commissie vallen, bestaan er geen statistieken waaruit de onregelmatigheden en fraudegevallen waarbij Italiaanse onderdanen betrokken zijn en de invorderingspercentages die daarmee samenhangen, kunnen worden gedistilleerd.

(1) COM(1999) 590 def., COM(2000) 718 def. en COM(2001) 255 def./2. Zie ook het eerste verslag betreffende de operationele werkzaamheden van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) over de periode 1 juni 1999 tot 31 mei 2000: http://europa.eu.int/comm/anti_fraud/reports/index_fr.htm.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1902/01

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(28 juni 2001)

Betreft: Maatschappij voor Innovatieve Samenwerking in Europa

Kan de Commissie meedelen op basis van welke begrotingslijnen de Maatschappij voor Innovatieve Samenwerking in Europa middelen ontvangt, en tevens de volgende vragen beantwoorden:

- Wat zijn de doelstellingen van deze maatschappij en welke projecten zijn/worden er tot nu toe uitgevoerd?

- Hoeveel EU-gelden ontvangt zij, hoe lang ontvangt zij deze reeds, en hoe vaak zijn er controles op de besteding van de gelden uitgevoerd?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(4 september 2001)

De Maatschappij voor Innovatieve Samenwerking in Europa heeft sedert 1997 nog geen enkele toelage van de Commissie ontvangen.

Volgens de statuten, zoals gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad van 11 juli 1996, is de Maatschappij een non-profit organisatie die de samenwerking tussen stichtingen, verenigingen,

vrijwilligersorganisaties en andere niet-gouvernementele organisaties in Europa wil bevorderen. De Maatschappij wil meer bepaald nieuwe initiatieven lanceren waarbij grote Europese stichtingen worden betrokken en die zich toegespitst zijn op projecten die de nadruk leggen op een innoverende benadering op sociaal en politiek vlak.

De belangrijkste projecten (uit het oogpunt van het toegekende bedrag) die de Maatschappij tot 1997 heeft uitgevoerd, hadden betrekking op de sociaal-economische sector, de jumelage van steden en het uitdragen van de Europese gedachte.

Sedert 1997 werden dus geen Gemeenschapsgelden toegekend aan de Maatschappij. Er zijn geen controles uitgevoerd op de besteding van de gelden die tot 1997 werden ontvangen, maar de rekeningen voor het gebruik van de toelage moesten uiteraard worden goedgekeurd vóór de afsluiting van de dossiers.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1166/01

van Geoffrey Van Orden (PPE-DE) aan de Raad

(24 april 2001)

Betreft: Resolutie over Zimbabwe

Welke actie is als gevolg van de resolutie van het Europees Parlement (R5-0156/2001) tegen de regering van Zimbabwe ondernomen? Welke stappen zijn ondernomen om de buitenlandse tegoeden van president Mugabe en zijn aanhangers te identificeren? Is de door de regering van Zimbabwe en haar organen beheerde ontwikkelingshulp opgeschort? Is de overlegprocedure van artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou al opgestart?

Antwoord

(20 november 2001)

Sedert begin maart van dit jaar heeft de EU, ingevolge het bezoek van President Mugabe aan Brussel, besloten om met Zimbabwe een constructieve, kritische en evenwichtige dialoog aan te gaan naar de geest van deel 8 van de Overeenkomst van Cotonou. De EU begon deze dialoog teneinde informatie uit te wisselen en onderlinge verstandhouding op te bouwen over aangelegenheden die de EU van fundamenteel belang acht in de betrekkingen tussen de partijen en die voorts zijn neergelegd in de tekst van deze overeenkomst. De Raad (Algemene Zaken) heeft geen wezenlijke vooruitgang geconstateerd in de lopende politieke dialoog met de Regering van Zimbabwe en heeft uiting gegeven aan zijn diepe bezorgdheid over de recente ontwikkelingen in Zimbabwe. Hij beklemtoonde dat de dialoog in de eerste plaats snelle en tastbare resultaten moet opleveren op de volgende gebieden: een einde aan het politieke geweld, en met name aan elke vorm van officiële aanmoediging of aanvaarding van dit geweld, en uitnodiging aan de EU om de komende verkiezingen te ondersteunen en daarbij als waarnemer op te treden, alsmede volledige toegang met dat doel voor ogen, concrete actie om de vrijheid van de massamedia te beschermen, onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en eerbiediging van zijn uitspraken, en beëindiging van de wederrechtelijke bezetting van bezittingen.

De Raad is overeengekomen de volgende twee maanden een wakend oog te zullen houden op de ontwikkelingen dienaangaande en op algemene vraagstukken betreffende de rechtsstaat, het economisch beleid en de landhervorming, en gepaste maatregelen te zullen treffen indien onvoldoende vooruitgang wordt geboekt.

Wat de vraag betreft welke stappen er zijn ondernomen om de buitenlandse tegoeden van president Mugabe en zijn aanhangers te identificeren, kan de Raad het geachte parlementslid meedelen dat deze actie binnen de Raad niet is besproken.

Tijdens de huidige crisis in het land is de door de Commissie beheerde ontwikkelingshulp op de sociale sectoren gericht. Terzijde weze vermeld dat dit geleid heeft tot een aanzienlijke daling van de waarde van de geleverde bijstand.

De huidige bijstand wordt verstrekt krachtens de Overeenkomsten van Lomé, in afwachting van de inwerkingtreding van de Overeenkomst van Cotonou. Uit hoofde van de Overeenkomsten van Lomé wordt de bijstand via de regering geleverd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2054/01

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(13 juli 2001)

Betreft: Programma's voor de integratie van immigranten

In de lidstaten zijn verschillende programma's gestart die gericht zijn op de bevordering van de integratie van immigranten in de maatschappij van hun nieuwe thuisland. Immigranten moeten echter helaas vaak ervaren dat de programma's alleen ten goede komen aan de burgers van het organiserende land; zelfs bij de uitvoering van de programma's zijn vaak geen immigranten betrokken.

Bestaan er statistieken over de mate waarin de programma's voor de integratie van immigranten zijn geslaagd?

In welke landen zijn de beste resultaten bereikt bij de inburgering en welke factoren waren van belang voor een succesvolle verwezenlijking?

Is onderzocht wat de economische impact van de programma's en de daarmee verband houdende scholing is, en of het mogelijk is om de verantwoordelijkheid voor dergelijke acties over te laten aan de immigranten zelf?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(12 september 2001)

De lidstaat die de immigranten heeft opgenomen is verantwoordelijk voor hun integratie. De Commissie heeft daarom geen systematische analyses van dergelijke programma's uitgevoerd.

In haar Mededeling over een open coördinatiemethode voor het communautaire immigratiebeleid(1) van 11 juli 2001 heeft de Commissie voorstellen voor Europese richtsnoeren voorgelegd. Een van die richtsnoeren (nr. 6) betreft de ontwikkeling van een allesomvattend nationaal integratiebeleid voor onderdanen van derde landen die legaal op het grondgebied van de desbetreffende lidstaat verblijven. Zodra dit richtsnoer is goedgekeurd door de Raad, kunnen de lidstaten nationale programma's indienen voor de tenuitvoerlegging ervan waartoe ook het opzetten van een passend kader behoort om alle relevante actoren, ook de immigranten zelf, bij de programma's te betrekken.

De tenuitvoerlegging van de open coördinatiemethode zal de Commissie in staat stellen in de toekomst informatie te verstrekken over het succes van de integratieprogramma's voor immigranten en over de sleutelfactoren die hiertoe hebben geleid, evenals over de rol van immigranten bij de totstandkoming en uitvoering van dergelijke programma's.

De Commissie is voornemens in 2002 voorstellen in te dienen voor een actieprogramma dat de integratie van immigranten bevordert. Indien dit programma wordt goedgekeurd en de nodige middelen worden uitgetrokken, kan het voorstel van het geachte parlementslid in overweging worden genomen in het kader van de te steunen activiteiten.

(1) COM(2001) 387 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1586/01

van Cecilia Malmström (ELDR) aan de Commissie

(1 juni 2001)

Betreft: Milieuwetgeving in Hongarije

Naast de alarmerende crises in de behandeling van afval en afvalwater is er ook een minder bekend milieugevaar in het Hongarije van na het socialisme. De plotselinge opleving van de immobiliënmarkt als gevolg van de te verwachten toetreding tot de Europese Unie heeft tot uitgebreide bouwactiviteiten geleid, met als gevolg vernietiging van de overblijvende groene zones, toenemend verkeer, luchtvervuiling, aantasting van oude gebouwen en gevaar voor de volksgezondheid, vooral maar niet uitsluitend in en rond Boedapest. Bij gebrek aan bruikbare milieuvoorschriften zijn er naar verluidt veel gemeenteambtenaren die milieuvernietigingen toelaten die in de lidstaten onmogelijk zouden zijn. Naar het schijnt speelt in de afgifte van bouwvergunningen ook corruptie een niet onbelangrijke rol.

Milieubescherming is één van de centrale onderwerpen in de toetredingsonderhandelingen met de landen van Midden- en Oost-Europa. Hoewel de onderhandelingen met Hongarije goed vooruitgaan, schijnen er nog altijd problemen in de milieuwetgeving te zijn voor wat betreft bouwwerkzaamheden en bescherming van groengebieden. Het is van groot belang dat de Europese Unie Hongarije bijstaat om zijn milieuwetgeving te verbeteren en zijn administratieve mogelijkheden uit te breiden om de verworvenheden van de Gemeenschap daadwerkelijk over te nemen.

Welke maatregelen neemt de Commissie om te zorgen dat de Hongaarse milieuwetgeving voldoet aan de verworvenheden van de Gemeenschap en om Hongarije milieuwetten te helpen opstellen die met die van de EU-lidstaten te verenigen zijn?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(19 juli 2001)

In het kader van de pretoetredingsstrategie bereidt de Hongaarse regering zich op dit moment voor op het EU-lidmaatschap. In deze context past Hongarije zijn wetgeving op verschillende beleidsterreinen aan, waaronder milieu. De Commissie volgt deze inspanningen van dichtbij via de verschillende beschikbare instrumenten (de instellingen van de Europa-Overeenkomst en de toetredingsonderhandelingen) en nodigt Hongarije uit waar nodig deze inspanningen te versnellen. Tijdens de laatste bijeenkomst van het Associatiecomité in Hongarije, werd de regering uitgenodigd de milieubeschermingseisen in alle beleidsterreinen te integreren, om zo beter bij te dragen tot een algemene duurzame ontwikkeling van het land.

Wat de specifieke vraag van het geachte parlementslid betreft: op Europees niveau bestaat er geen wetgeving die in het bijzonder het behoud van groene ruimte in stedelijke gebieden vastlegt.

Besluiten betreffende de organisatie van stedelijke gebieden worden dan ook genomen door de verantwoordelijke Hongaarse autoriteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2104/01

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) en Arlindo Cunha (PPE-DE) aan de Commissie

(13 juli 2001)

Betreft: Structurele maatregelen voor de visserij en inkomstenbelasting in Portugal

In het kader van de opeenvolgende communautaire bestekken hebben de Portugese reders in navolging van de reders van de overige lidstaten steun ontvangen voor de sloop, het stilleggen, de transformatie of modernisering en bouw van vissersvaartuigen teneinde hun vissersvloot te moderniseren.

Zoals bekend wordt hierbij ook een bijdrage van de lidstaat verlangd. Maar nu heeft de Portugese fiscus in overeenstemming met het standpunt van de Vereniging van reders van industriële vissersvaartuigen inkomstenbelasting over deze financiële steun geheven. Op deze wijze levert de Portugese overheid in de praktijk niet alleen geen bijdrage maar verkrijgt zij ook nog eens een batig saldo ten opzichte van de totale bijdrage aan dit project.

Kan de Europese Commissie mededelen wat haar mening is over deze praktijken van de Portugese fiscus in het kader van communautaire subsidies ten behoeve van de herstructurering van de vissersvloot?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(27 september 2001)

Zoals de geachte afgevaardigden het in hun vraag formuleren, heft de Portugese overheid vennootschapsbelasting (IRC) over de financiële steun die wordt verleend voor de herstructurering van de Portugese vissersvloot in het kader van de uitvoering van het communautair bestek.

In artikel 32, lid 1, vijfde alinea, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen(1), is duidelijk bepaald dat er achteraf geen sommen, heffingen of bijzondere kosten mogen worden ingehouden op de bijdrage uit de Structuurfondsen; deze bedragen moeten volledig worden uitbetaald. Dit beginsel sluit echter niet uit dat met de door de Gemeenschap uitgekeerde bedragen rekening wordt gehouden bij de vaststelling van de grondslag voor deze belasting, voorzover het gaat om een belasting die over alle inkomsten van alle belastingplichtigen wordt geheven, en niet om een heffing die specifiek of voornamelijk de communautaire bijdrage treft.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1729/01

van Andrew Duff (ELDR) aan de Commissie

(14 juni 2001)

Betreft: Cyprus

Hoe denkt de Commissie bij het opstellen van het verslag van dit jaar over de stand van de toetredingsonderhandelingen met de Republiek Cyprus volledig rekening te houden met de opvattingen van de Turks-Cyprioten?

Gecombineerd Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1728/01 en E-1729/01

(25 juli 2001)

De Commissie wil de aandacht van het geachte parlementslid graag vestigen op de inleiding tot haar Advies inzake het verzoek om toetreding van de Republiek Cyprus tot de Gemeenschap(1), waar in de pagina's 3 tot en met 5 (de leden 6 tot en met 12) uitvoerig melding wordt gemaakt van de kwesties in verband met de rechtsgeldigheid van het verzoek om toetreding.

De Commissie is voornemens bij het opstellen van haar Periodiek Verslag voor 2001 dezelfde benadering te volgen als in voorgaande jaren ten aanzien van het noorden van Cyprus en wil het geachte parlementslid wijzen op bladzijde 20 (lid 1.3) van het Verslag voor 2000(2).

(1) COM(93) 313 def.

(2) COM(2000) 702 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1979/01

van Laura González Álvarez (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 juli 2001)

Betreft: Pensioenen van Spaanse onderdanen die in Gibraltar hebben gewerkt

De ouderdomspensioenen van ongeveer 9000 Spaanse onderdanen die in Gibraltar hebben gewerkt zijn sinds 1990 niet meer verhoogd, ondanks de jaarlijkse stijgingen van de index van de consumptieprijzen en de protesten die deze groep heeft geuit.

De verordeningen (EEG) nrs. 1408/71(1) en 574/72(2) coördineren de verschillende socialezekerheidsregelingen in de lidstaten. De in verordening nr. 1408/71 neergelegde grondregels inzake ouderdomspensioenen zijn in de eerste plaats dat de uitkeringen worden betaald overeenkomstig de verschillende wettelijke regelingen waaraan de werknemer was onderworpen, in de tweede plaats dat de uitkeringen worden berekend naar verhouding van de duur van de tijdvakken die onder de verschillende wettelijke regelingen zijn vervuld, en tenslotte dat de pensioenuitkering of -uitkeringen op het gehele grondgebied van de EU worden overgemaakt.

Kan de Commissie de bevoegde autoriteiten om informatie over deze kwestie verzoeken?

Kan de Commissie nagaan of er sprake is van een inbreuk op de communautaire wetgeving inzake sociale zekerheid?

(1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.

(2) PB L 74 van 27.3.1972, blz. 1.

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie op de schritftelijke vragen P-1962/01, E-1979/01 en E-2033/01

(4 september 2001)

Het geachte parlementslid wenst het standpunt van de Commissie te kennen ten aanzien van de problemen van talrijke gepensioneerde oud-werknemers van Gibraltar die zich erover beklagen dat het bedrag van hun pensioenen sinds 1990 niet meer is aangepast.

De Commissie wil het geachte parlementslid erop wijzen dat zij de betreffende problematiek momenteel bekijkt in het licht van het Gemeenschapsrecht, met name het beginsel van gelijke behandeling, als vastgesteld in artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 1408/71(1) en artikel 10 daarvan dat de woonplaatsvoorwaarden voor de betaling en de berekening van de pensioenen opheft.

Om in staat te zijn de klacht te onderzoeken heeft de Commissie de Britse autoriteiten verzocht haar gedetailleerde informatie over het systeem voor de revalorisering van de pensioenen in Gibraltar alsmede hun standpunt over de verenigbaarheid van dit systeem met het Gemeenschapsrecht te doen toekomen.

De Commissie zal het geachte parlementslid later informeren over het gevolg dat zij aan deze zaak zal geven.

(1) Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, PB L 149 van 5.7.1971 en Verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71, PB L 74 van 27.3.1972 (bijgewerkt bij Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, PB L 28 van 30.1.1997).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1685/01

van Christoph Konrad (PPE-DE) aan de Commissie

(14 juni 2001)

Betreft: Concurrentieverstorende afgifte van CEMT-vergunningen

1. Hoe beoordeelt de Commissie het CEMT-regime tegen de achtergrond van de uitbreiding van de EU?

2. Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat grote contingenten CEMT-vergunningen aan slechts enkele Oost-Europese vervoersbedrijven worden toegekend?

3. Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat het stelsel van CEMT-vergunningen, die oorspronkelijk op grond van een resolutie van de Ministerraad zijn ingevoerd om de liberalisering te ondersteunen, systematisch is ontwikkeld tot een tak van bedrijvigheid die de concurrentie verstoort?

4. Is de Commissie van mening dat er bij voortzetting van de huidige praktijk voor de afgifte van CEMT-vergunningen sprake is van gelijke kansen voor nieuwe vervoersbedrijven die toegang tot de markt wensen?

Antwoord van mevrouw de Palacio in naam van de Commissie

(3 september 2001)

1. De Europese Conferentie van Ministers van Verkeer (CEMT) valt niet onder het communautair recht en de CEMT-vergunningen worden toegekend door de landen die lid zijn van de CEMT en niet door de communautaire instanties. Aangezien de huidige kandidaat-landen in de toekomst vrije toegang zullen hebben tot de markt, zullen hun vervoersbedrijven geen CEMT-vergunningen meer nodig hebben voor hun operaties op de uitgebreide communautaire markt en zullen zij vanaf dat moment hun CEMT-vergunnningen alleen nog gebruiken voor het transport tussen CEMT-landen die geen lid zijn van de Gemeenschap.

2. De CEMT-vergunningen vormen geen grote contingenten. En juist omdat er zo weinig vergunningen worden toegekend, kan slechts een klein aantal ondernemingen, uit zowel West- als Centraal- en Oost-Europa, gedurende een heel jaar internationaal vervoer verrichten tussen de CEMT-landen.

3. Het is waar dat de vervoersoperaties onder dekking van CEMT-vergunningen niet onder dezelfde concurrentievoorwaarden verlopen. De concurrentievoorwaarden zijn niet in alle 40 lidstaten van de CEMT gelijk. Het misbruik dat daarentegen gemaakt wordt van de CEMT-vergunningen (bijvoorbeeld voor cabotage-doeleinden) vervalst de concurrentie. De effectieve controle op het gebruik van de CEMT-vergunningen valt onder de verantwoordelijkheid van de bevoegde overheden van de CEMT-landen.

4. Aangezien het aantal CEMT-vergunningen langzaam maar zeker stijgt en over het toekennen ervan aan vervoersbedrijven jaarlijks beslist wordt door de bevoegde overheden van de CEMT-landen, is het heel waarschijnlijk dat er nieuwe vervoersbedrijven voor CEMT-vergunningen in aanmerking zullen komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1573/01

van Luciano Caveri (ELDR) aan de Raad

(1 juni 2001)

Betreft: Aanwezigheid van Alpenjagers in de militaire structuren van de Europese Unie

De Italiaanse Alpenjagers zijn vanouds een in het oog springend voorbeeld van een gespecialiseerd legerkorps en in de loop der jaren is ook hun groot nut gebleken bij vredesoperaties buiten Europa, alsmede hun opmerkelijke doeltreffendheid in noodsituaties als gevolg van natuurrampen, en wel terzake van de bescherming van de bevolking.

Kan de Raad bijgevolg mededelen:

- of de efficiency van de Italiaanse Alpenjagers en de eventuele keuze van dit korps als een van de basisonderdelen van de militaire structuren van de Europese Unie op Europees niveau technisch geëvalueerd is;

- of overwogen wordt gebruik te maken van deze troepen om andere gespecialiseerde eenheden van de militaire structuren van de Europese Unie met name een training in de bergen, in het bijzonder in de Alpen, te geven?

Antwoord

(8 oktober 2001)

1. Het is niet de taak van de Europese Unie om technische beoordelingen te verrichten van de doeltreffendheid van Italiaanse Alpenjagers of andere specifieke legerkorpsen. Het is aan de lidstaten een besluit te nemen over de troepen die zij voor de hoofddoelstelling van Helsinki willen inzetten en het niveau van doeltreffendheid daarvan te verzekeren. De feitelijke capaciteiten van de individuele eenheden gaan een rol spelen in het stadium van de vorming van de strijdkrachten.

2. Het komt aan de Italiaanse autoriteiten toe om aan de troepen van andere landen training in de bergen aan te bieden en aan de andere landen om hierom te vragen of deze te aanvaarden.