SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2302/99

van Brigitte Langenhagen (PPE-DE) aan de Commissie

(13 december 1999)

Betreft: Veterinaire controles in visverwerkende bedrijven en controleheffingen

Is het de Commissie bekend dat de veterinaire controles in visverwerkende bedrijven, die volgens richtlijn 91/493/EEG(1) moeten worden uitgevoerd, wat de frequentie en de inhoud ervan betreft, niet alleen op Europees niveau maar ook in de Bondsrepubliek Duitsland per deelstaat op verschillende wijze plaatsvinden?

Is de Commissie ervan op de hoogte dat de berekeningswijze en de hoogte van de tarieven in strijd met richtlijn 96/43/EG in heel Europa en ook in de verschillende Duitse deelstaten sterk uiteenlopen?

Strookt het met richtlijn 96/43/EG(2) dat de visverwerkende industrie in tenminste één deelstaat van de Bondsrepubliek Duitsland door de overheid, de politiek en economie bij de berekening van de tarieven rond 150.000 DM is kwijtgescholden?

Zijn deze gebeurtenissen met genoemde EU-richtlijnen verenigbaar?

(1) PB L 268 van 24.9.1991, blz. 15.

(2) PB L 162 van 1.7.1996, blz. 1.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(4 februari 2000)

Artikel 3 van Richtlijn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen van visserijproducten bepaalt: Voor het in de handel brengen van in hun natuurlijk milieu gevangen visserijproducten gelden de volgende voorwaarden: (...) de producten moeten een gezondheidscontrole hebben ondergaan overeenkomstig hoofdstuk V van de bijlage. Hoofdstuk V van de bijlage bepaalt: De bevoegde instantie stelt een controleregeling in (...).

Verder bepaalt artikel 7: De bevoegde instantie gaat over tot erkenning van een inrichting nadat zij zich ervan heeft vergewist dat die inrichting voldoet aan de bepalingen van deze richtlijn ter zake van de aard van de werkzaamheden die zij uitoefenen.

Hoe dikwijls in afzonderlijke visbedrijven wordt gecontroleerd of zij de communautaire regelgeving naleven, wordt bepaald door de bevoegde instanties in de lidstaten, rekening houdend met de aard van het bedrijf en de resultaten van vroegere controles.

Bovengenoemde bepalingen moeten over het hele grondgebied van de Gemeenschap worden toegepast. Indien de geachte afgevaardigde echter weet dat de controles in Duitsland niet in overeenstemming zijn met de bepalingen van Richtlijn 91/493/EEG van de Raad, dan zou de Commissie graag over deze informatie beschikken om de nodige procedures in te leiden.

De communautaire regelgeving inzake de retributies op de visserijproducten die onder Richtlijn 91/493/EEG vallen, zijn vastgesteld in bijlage A, hoofdstuk III van van Richtlijn 85/73/EEG van de Raad, zoals gewijzigd en gecodificeerd bij Richtlijn 96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996 om de financiering van de keuringen en veterinaire controles van levende dieren en bepaalde dierlijke producten te garanderen en tot wijziging van de Richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG.

In het algemeen, en voor de visserijproducten die onder hoofdstuk 1 van Richtlijn 91/493/EEG vallen, stelt de communautaire regelgeving een forfaitair gemiddeld tarief vast voor geloste producten (1 per ton en 0,5 per ton vanaf 50 ton) en voor producten die binnenkomen in een inrichting die dergelijke producten be- of verwerkt of die afkomstig zijn van een fabrieksschip (1 per ton).

De lidstaten beschikken echter over een beoordelingsmarge: zij kunnen hetzij het forfaitaire gemiddelde tarief verlagen onder de in bijlage A, hoofdstuk III, afdeling 1, punt 4, van Richtlijn 85/73/EEG vastgestelde voorwaarden, hetzij een regeling instellen waarbij een retributie per werkuur wordt geheven indien de heffing van de retributies de reële kosten niet kan dekken (zie bijlage A, hoofdstuk III, afdeling 1, punt 3, van Richtlijn 85/73/EEG).

De gemiddelde retributietarieven kunnen onder de volgende voorwaarden worden verlaagd. De controlehandelingen bij het lossen moeten worden vergemakkelijkt doordat de versheids- en/of de grootte-indeling overeenkomstig de regels gebeuren of doordat de eerste-verkoophandelingen worden gegroepeerd, met name in een visafslag of een groothandel. Wat betreft de productcontroles in de inrichtingen moeten de be- of verwerkingshandelingen daar plaatsvinden waar ook de eerste verkoop of de verwerking plaatsvindt, of moeten de werkomstandigheden en de door de zelfcontrole geboden waarborgen voor een bepaalde inrichting een vermindering van de behoefte aan keuringspersoneel tot gevolg hebben.

In dat geval zijn verschillen tussen de retributieniveaus op zich niet strijdig met Richtlijn 85/73/EEG. Bij hun inspecties onderzoeken de inspecteurs van de Commissie ook de regels die van toepassing zijn op de retributie. Wanneer niet-conforme situaties worden ontdekt, zal de Commissie zeker de

nodige procedures inleiden. Indien de geachte afgevaardigde over informatie beschikt dat de toegepaste regels in sommige gevallen strijdig zijn met de communautaire wetgeving, kan zij deze informatie doorgeven aan de Commissie, die zeker de nodige procedures zal inleiden.

Artikel 5, lid 2, eerste zin, van Richtlijn 85/73/EEG bepaalt: Directe of indirecte restitutie van de in deze richtlijn bedoelde retributies is verboden.

De Commissie zal zich daarom tot de Duitse overheid wenden om de nodige informatie te verkrijgen over de DEM 150 000 die in een Duitse deelstaat zou zijn kwijtgescholden.