ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1331/00

van Giovanni Pittella (PSE) aan de Commissie

(27 april 2000)

Betreft: Mogelijkheid voor de burgers van de Unie om schendingen van grondrechten voor het Hof van Justitie te brengen

Met het Verdrag van Amsterdam, dat op 1 mei jl. in werking is getreden, is in artikel 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie een procedure ingesteld voor de constatering van schendingen van de mensenrechten en de bestraffing van een lidstaat die in het eerbiedigen en waarborgen van deze rechten te kort schiet.

Kan de Commissie opheldering verstrekken over de vraag of ook individuele burgers op deze procedure een beroep kunnen doen voor de bestraffing van de in gebreke blijvende lidstaat?

Is het voorts voor een burger van de Unie mogelijk om op het Hof van Justitie een beroep te doen in verband met eventuele schendingen van deze rechten binnen een land?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(18 juli 2000)

De Commissie herinnert eraan dat overeenkomstig artikel 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie slechts een derde van de lidstaten of de Commissie bij de Raad, in de samenstelling van de staatshoofden en regeringsleiders, een voorstel kan indienen om een ernstige en voortdurende schending door een lidstaat van de in artikel 6, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie genoemde beginselen, te constateren.

De bepalingen van het EG-Verdrag betreffende het Hof van Justitie (artikelen 220 e.v. (ex artikel 164)) bevatten geen enkele mogelijkheid voor particuliere personen om rechtstreeks beroep in te stellen bij het Hof tegen handelingen van de lidstaten. Daarentegen kunnen of, in voorkomend geval, moeten door de nationale rechterlijke instanties prejudiciële vragen aan het Hof worden gesteld uit hoofde van artikel 234 (ex artikel 177) van het EG-Verdrag, ook bij geschillen waarbij een particuliere persoon een schending van de grondrechten als algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht aan de kaak stelt, door een lidstaat die aan het Gemeenschapsrecht is onderworpen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1076/00

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(7 april 2000)

Betreft: PHARE-programma

Kan de Commissie in verband met het PHARE-programma zeggen waarom zij enerzijds als totaalstrategie heeft de kleine en middelgrote ondernemingen te ontwikkelen en te steunen en zij anderzijds programma's lanceert zoals Lot 1 project title: Assessment of Phare national programmes, die zo omvangrijk zijn dat de kleine en middelgrote ondernemingen gezien het grote aantal landen die hierbij zijn betrokken, praktisch niet kunnen reageren en dus in feite worden uitgesloten?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(23 mei 2000)

Het Phare-programma heeft inderdaad als een van zijn belangrijkste uitgangspunten het ondersteunen en ontwikkelen van plaatselijke kleine en middelgrote ondernemingen (het MKB) via specifiek ontworpen programma's en voorzieningen. Het geval waar het geachte parlementslid van spreekt, betreft een aanbesteding die door de Commissie is uitgeschreven voor de beoordeling van het programma. Het is een enkele aanbesteding die alle toetredingslanden omvat.

De gevraagde diensten zijn uiterst gespecialiseerd. Er wordt vanuit gegaan dat reacties op deze aanbesteding afkomstig zullen zijn van consortia die waarschijnlijk kleinere maar gespecialiseerde bedrijven zullen omvatten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1513/00

van Imelda Read (PSE) aan de Commissie

(12 mei 2000)

Betreft: Gegevens over het aantal branden in woningen

In mijn kiesdistrict East Midland (VK) heeft in 3 000 woningen brand gewoed. Kan de Commissie mij mededelen welke andere lidstaten gegevens verzamelen over branden in woningen? Welke stappen overweegt de Commissie om te verzekeren dat de gegevensverzameling in de Europese Unie op dit terrein wordt geharmoniseerd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(26 juni 2000)

De Commissie is zich bewust van de zwakke informatie over woningbranden. De op dit gebied door de lidstaten verzamelde gegevens zijn immers verre van volledig en moeilijk te vergelijken.

De brandveiligheid behoort evenwel tot de prioriteiten die zijn vastgesteld in het kader van de tenuitvoerlegging van het communautaire actieprogramma voor civiele bescherming, dat bij Beschikking 1999/847/EG van de Raad(1) van 9 december 1999 is goedgekeurd. Een initiatief op dit gebied, alsmede de werkzaamheden die momenteel op professioneel niveau worden uitgevoerd, in het bijzonder door de federatie van brandweerverenigingen in de Gemeenschap, moeten het mogelijk maken de situatie te verbeteren.

Voorts denkt de Commissie momenteel na over een nieuwe meer algemene aanpak inzake preventie van natuurlijke en technologische risico's.

Tenslotte zij er ook op gewezen dat er momenteel ontwikkelingen plaatshebben in de communautaire samenwerking inzake civiele bescherming. De Commissie heeft op 30 mei 2000 besloten bij de Raad een voorstel in te dienen om de middelen van de Unie op dit gebied te versterken. Uitvoeriger informatie over de communautaire activiteit inzake civiele bescherming is beschikbaar op de volgende website:

http://www.europa.eu.int/comm/environment/civil/.

(1) PB L 327 E van 21.12.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1823/00

van Daniela Raschhofer (NI) aan de Commissie

(31 mei 2000)

Betreft: Verslag van de Commissie over de situatie in Oostenrijk

De Oostenrijkse bondskanselier heeft het voorstel gedaan dat de Commissie als hoedster der Verdragen een verslag moet opstellen over Oostenrijk. In dit document moet een onderzoek worden gedaan naar de situatie in Oostenrijk vanuit het gezichtspunt van de naleving van de grondbeginselen van het EU-Verdrag. Op grond van dit verslag moet worden onderzocht of er werkelijk redenen bestaan voor de sancties tegen Oostenrijk.

1. Onder welke voorwaarden zou de Commissie een verslag opstellen over de naleving van de beginselen van artikel 6 van het EU-Verdrag in Oostenrijk?

2. De Commissie is hoedster der Verdragen en controleert voortdurend of het gedrag van de lidstaten in overeenstemming met de Verdragen is. Onder welke voorwaarden zal de Commissie verslagen opstellen over de naleving van de beginselen van artikel 6 van het EU-Verdrag in alle lidstaten?

3. Beschouwt de Commissie de sancties van de 14 tegen Oostenrijk als een schending van de EU-Verdragen?

4. Ziet de Commissie op grond der Verdragen een reden voor de maatregelen van de 14 tegen Oostenrijk?

5. Welke resultaten heeft de permanente observatie van Oostenrijk door de Commissie opgeleverd?

6. Zijn er aanwijzingen dat door de regeringsdeelneming van de FPÖ fundamentele waarden van de EU werden geschonden? Zo ja, welke?

7. De 14 lidstaten beweren bilaterale sancties te hebben getroffen. Het besluit werd afgekondigd door de Portugese Raadsvoorzitter. De 14 beweren telkens weer dat zij alleen gezamelijk tot opheffing van de sancties kunnen besluiten. Ziet de Commissie daarin geen aanwijzing dat het hier niet om bilaterale, maar om multilaterale sancties gaat, en dus om een besluit van de Raad?

Gecombineerd Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie op de schritftelijke vragen P-1746/00 en P-1823/00

(3 augustus 2000)

Zoals de Commissie in antwoord op meerdere vragen van leden van het Europees Parlement reeds heeft verklaard, houden de bilaterale maatregelen van de regeringen van 14 lidstaten ten aanzien van de regeringscoalitie in Oostenrijk geen verband met het EU-Verdrag of het EG-Verdrag en hebben ze geen uitwerking op de rechten en plichten van enige lidstaat uit hoofde van het Gemeenschapsrecht.

De Commissie heeft eveneens reeds meerdere malen aangegeven dat ze door zal gaan met het vervullen van haar rol als hoedster van de bepalingen en waarden in de verdragen, die de grondslag van de Unie vormen, en dat ze haar vastberadenheid op dat punt bevestigt.

Zoals de geachte afgevaardigde weet, zullen op verzoek van de lidstaten drie, door de president van het Europees Hof voor de rechten van de mens aangewezen persoonlijkheden een rapport opstellen over de manier waarop de Oostenrijkse regering de gemeenschappelijke waarden van de Unie respecteert.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1263/00

van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie

(11 april 2000)

Betreft: Toetreding China tot de WHO

Kan de Commissie mededelen wat op grond van haar huidige onderhandelingsstandpunt de te verwachten gevolgen in termen van douanetariefopbrengsten en landbouwheffingen enerzijds, en uitgaven,

waaronder projecties voor landbouwuitvoerrestituties en eventuele andere relevante gevolgen voor de begrotingsuitgaven anderzijds, beide uitgedrukt als het volume waar het om gaat en als deel van de jaarlijkse begrotingskredieten ter financiering van de externe activiteiten van de Gemeenschap, zouden zijn van de toetreding van China tot de Wereldhandelsorganisatie?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(11 mei 2000)

China wordt door de Gemeenschap reeds als lid van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) behandeld, in zoverre de tarieven van meestbegunstigde natie voor zijn uitvoer naar de Gemeenschap gelden. Bovendien zal de toetreding van China tot de WTO geen verandering brengen in de verbintenissen van de Gemeenschap inzake toegang tot haar eigen markt, noch inzake tarieven, in het kader van de WTO. Bij de toetreding van China tot de WTO gaat het om de toekomstige verbintenissen van China, en niet om de verbintenissen van de huidige WTO-leden. De opbrengst aan douanerechten zal derhalve afhankelijk zijn van de omvang van de invoer. Ervan uitgaande dat na toetreding van China tot de WTO de uitvoer van China naar de Gemeenschap zal toenemen, kan op de langere termijn een toename van de opbrengst aan rechten worden verwacht.

China zal de landbouwheffingen bij invoer van producten uit alle WTO-leden, waaronder de Gemeenschap, verlagen. Dit zal voor EG-producten de markttoegang verbeteren, doch geen verandering brengen in de verbintenissen van de Gemeenschap in het kader van de Uruguayronde met betrekking tot de uitvoer. Daarom zullen de begrotingsuitgaven van de Gemeenschap binnen de vastgelegde grenzen moeten blijven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2408/00

van John Cushnahan (PPE-DE) aan de Commissie

(18 juli 2000)

Betreft: Valutaspeculatie

Is de Commissie bereid initiatieven te ontplooien teneinde een wereldwijd samenwerkingsverband van regeringen tot stand te brengen met het doel een einde te maken aan valutaspeculatie?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(20 september 2000)

Het vrij verkeer van kapitaal is in beginsel vastgelegd in het EG-Verdrag waarvan de Commissie de hoedster is. De Commissie heeft, in het kader van de evaluatie van de gevolgen van de globalisering van de financiële markten voor de financiële sector in de lidstaten, samen met andere internationale organisaties nagegaan of de invoering van controles op het kapitaalverkeer om speculatie te beperken, aangewezen is.

Het vrij verkeer van kapitaal draagt bij tot een efficiënte toewijzing van de middelen in de wereldeconomie waardoor de internationale investeringen zo rendabel mogelijk worden. Op die manier leiden de geliberaliseerde kapitaalstromen tot een hoger niveau van economische groei en een betere spreiding van de groei in de gehele wereld. Wanneer maatregelen worden genomen om kapitaalbewegingen te beperken dient met deze belangrijke overwegingen ook rekening te worden gehouden. Bovendien is de omvang van de internationale kapitaalstromen in de afgelopen twintig 20 jaar enorm toegenomen waardoor het moeilijk is een onderscheid te maken tussen stromen die kunnen worden beschouwd als zuiver speculatief en die welke verband houden met investeringen en handel. Hoewel speculatieve stromen gemakkelijk kunnen worden geïdentificeerd, blijkt uit de ervaring dat kapitaalcontroles op middellange termijn zelden doeltreffend zijn aangezien de investeerders toch de middelen vinden om deze te omzeilen.

Op grond van deze overwegingen mogen pogingen om opnieuw kapitaalcontroles in te voeren (of andere maatregelen die het vrij keer van kapitaal belemmeren), niet worden ondersteund.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2817/00

van Jens-Peter Bonde (EDD) aan de Commissie

(4 september 2000)

Betreft: Aanpassing van de kandidaatlanden aan de convergentiecriteria en het stabiliteitspact

Kan de Commissie mededelen aan welke convergentie-eisen van de EMU en aan welke groei- en stabiliteitspacteisen de kandidaatlanden volledig moeten voldoen voordat zij in de EU kunnen worden opgenomen, en van welke van deze eisen zij naar verwachting vrijstelling zullen kunnen krijgen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(28 september 2000)

Het voldoen aan de convergentiecriteria is nooit een vereiste geweest voor het lidmaatschap van de Gemeenschap, maar het is noodzakelijk voor de aanneming van de ene munt en de toetreding tot het eurogebied. De mate waarin kandidaat-lidstaten zich hebben voorbereid voor de aanneming van de euro zal pas worden geëvalueerd na hun toetreding tot de Gemeenschap. Hoewel kandidaat-lidstaten gedurende de pretoetredingsperiode zouden moeten streven naar werkelijke convergentie en macro-economische stabiliteit, zijn het voldoen aan de convergentiecriteria en het bereiken van de doelstellingen van

het stabiliteits- en groeipact geen voorwaarden voor het toetreden tot de Gemeenschap. Het toetredingsverdrag zal de status van de nieuwe lidstaten als lidstaten met een derogatie moeten bevestigen. De gevolgen hiervan worden opgesomd in artikel 122 (ex artikel 109 K), lid 3, van het EG-verdrag. Zodra zij lid van de Gemeenschap zijn, zullen de kandidaat-lidstaten worden onderworpen aan de procedures van het EG-verdrag (in het bijzonder artikelen 104 ex artikel 104 C en 122) en van het stabiliteits- en groeipact.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1153/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 april 2000)

Betreft: Witboek inzake voedselveiligheid en de Europese Voedselautoriteit

In januari 2000 verscheen het Witboek inzake voedselveiligheid (COM(1999) 719 def.) Hoofdstuk 4 behandelt de oprichting van een Europese Voedselautoriteit (EVA). Hoofdstuk 5 gaat in op de wetgeving inzake voedselveiligheid.

De Commissie heeft momenteel geen wettelijk instrument om op eigen initiatief beschermingsmaatregelen te nemen voor veevoeder of voor bewerkte levensmiddelen van niet dierlijke oorsprong afkomstig van één van de lidstaten (onderdeel 80).

Is de Commissie van oordeel dat één enkele spoedeisende procedure van toepassing op alle soorten voedsel en veevoeder een manier is om de hierboven genoemde leemte op te vullen? Zo ja, zal de Commissie zo'n wettelijk instrument creëren? Zo neen, waarom niet en welke alternatieven schuift de Commisie naar voren om op eigen initiatief beschermingsmaatregelen te nemen voor veevoeder of voor bewerkte levensmiddelen van niet dierlijke oorsprong afkomstig van één van de lidstaten?

Gecombineerd Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1122/00, E-1127/00, E-1128/00, E-1140/00, E-1141/00, E-1142/00, E-1143/00, E-1144/00, E-1145/00, E-1146/00, E-1147/00, E-1148/00, E-1150/00, E-1151/00, E-1152/00, E-1153/00, E-1155/00, E-1156/00, E-1157/00, E-1158/00, E-1160/00, E-1161/00 en E-1162/00

(9 juni 2000)

De door de geachte afgevaardigde aan de orde gestelde punten worden momenteel bestudeerd teneinde voorstellen voor wetgeving in te dienen volgens het in het Witboek over voedselveiligheid vastgestelde tijdschema.

Het zou in dit stadium misplaatst zijn om op de bijzonderheden van elk voorstel vooruit te lopen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1381/00

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Raad

(5 mei 2000)

Betreft: Instelling van een Raad van ministers met als bevoegdheid gelijke rechten voor vrouwen en mannen

Het Europees Parlement kent een Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen, die zich uitsluitend bezighoudt met vrouwenthema's, terwijl in de Europese Commissie een van de commissarissen zich bezighoudt met vrouwenthema's.

Acht de Raad het niet wenselijk een vrouwen-Raad van ministers in te stellen opdat lidstaten die tot dusver nog geen specifiek Vrouwenministerie kennen ertoe worden gestimuleerd een dergelijke instelling in het leven te roepen?

Antwoord

(18/19 september 2000)

De Europese Raad van Helsinki is in aanbeveling nr. 9 in bijlage III van de conclusies overeengekomen het aantal formaties van de Raad te beperken om de samenhang en de consistentie van de werkzaamheden van de Raad te verbeteren. De Europese Raad heeft de Raad Algemene Zaken opgedragen de nodige maatregelen te nemen om dit doel zo spoedig mogelijk te verwezenlijken.

Op 10 april 2000 heeft de Raad Algemene Zaken besloten een aantal Raadsformaties samen te voegen waardoor het aantal ervan wordt beperkt tot 16(1), zulks ter uitvoering van de conclusies van de Europese Raad van Helsinki.

De Raad herinnert eraan dat vraagstukken in verband met de gelijke behandeling van mannen en vrouwen worden besproken in de Raad Werkgelegenheid en Sociaal Beleid(2). Bovendien is de Raad van mening dat de integratie van de bevordering van de gelijkheid van mannen en vrouwen in alle relevante beleidsterreinen van de Unie meer garanties biedt voor de verwezenlijking van de doelstelling die in het VEG is neergelegd.

Tenslotte is het aan de lidstaten te bepalen hoe zij op het niveau van de Raad worden vertegenwoordigd, overeenkomstig artikel 203 VEG. Het ligt dus niet op 's Raads weg om zich hierover uit te spreken en de Europese Raad van Helsinki (10-11.12.99) heeft enkel gesuggereerd dat elke lidstaat zijn regels voor de interne coördinatie van EU-aangelegenheden voortdurend toetst zodat deze afgestemd zijn op een optimale werking van de Raad.

(1) De lijst van formaties staat in document 7039/1/00 REV 1 en zal in juni 2000 in het Publicatieblad worden bekendgemaakt.

(2) Deze formatie is van naam veranderd ingevolge de bij het Verdrag van Amsterdam in het EG-Verdrag aangebrachte wijzigingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2260/00

van Pere Esteve (ELDR) aan de Commissie

(7 juli 2000)

Betreft: Liberalisering van de elektriciteitssector

In diverse lidstaten is momenteel een proces van liberalisering van de elektriciteitsprijzen aan de gang.

Over het algemeen zal deze liberalisering in Europa, en met name op het Spaanse vasteland, een positief effect hebben, maar dit zou wel eens anders kunnen uitpakken voor de Balearen, omdat een volledig geliberaliseerde markt niet haalbaar is in geïsoleerde regio's, vanwege hun geografische ligging. De liberalisering zal daar waarschijnlijk niet de verhoopte prijsdaling teweegbrengen.

Heeft de Commissie voorzien in maatregelen om, indien het proces van liberalisering van de elektriciteitssector in bepaalde Europese regio's, zoals de Balearen, hapert, te garanderen dat deze sector uiteindelijk toch volledig wordt geliberaliseerd?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(11 september 2000)

Overeenkomstig de informatie waarover de Commissie beschikt, bestaat het systeem voor de elektriciteitsvoorziening van de eilandgroep van de Balearen uit vijf elektriciteitscentrales, namelijk drie op Majorca, één op Ibiza en één op Minorca. De systemen van deze drie eilanden zijn onderling niet gekoppeld en geen van hen is verbonden met het netwerk van het Spaanse schiereiland.

Gezien de uit de geografische situatie voortkomende uiterst kleine omvang van het elektriciteitsproductiesysteem van de Balearen is het duidelijk dat de positieve effecten van grotere concurrentie op de elektriciteitsprijzen zich op deze eilanden nooit in dezelfde maten kunnen doen gevoelen als op grotere elektriciteitsmarkten. Een volledige liberalisering van dergelijke geïsoleerde systemen kan zelfs negatieve effecten hebben, zoals prijsverhogingen ten gevolge van monopolistisch of oligopolistisch gedrag van het -uit de aard der dingen- beperkte aantal marktspelers die bedoelde systemen exploiteren. Wanneer de Spaanse overheid het nuttig acht dergelijke kleine geïsoleerde systemen te liberaliseren, kan zij derhalve een beroep doen op artikel 24, lid 3, van Richtlijn 96/92/EG van het Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit(1) en kan zij een ontheffing aanvragen van de voornaamste bepalingen van de richtlijn en er tezelfdertijd voor zorgen dat door een effectieve regulering van de markt een passend prijsniveau voor de eindgebruiker wordt gewaarborgd.

In het algemeen is de Commissie zich ten volle bewust van de specifieke situatie van eilanden op het gebied van de elektriciteitsvoorziening, zoals onlangs besproken op de op de Azoren gehouden conferentie Energie voor de eilandgemeenschappen. De Commissie analyseert momenteel de situatie en weegt de mogelijke oplossingen en maatregelen af, met name in verband met de bevordering van duurzame energiebronnen. Die hebben doorgaans immers een groot expansiepotentieel op eilanden waarvan de netwerken niet met de nationale netwerken zijn verbonden.

(1) PB L 27 van 30.1.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1503/00

van Ilka Schröder (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 mei 2000)

Betreft: Nieuwe onderhandelingsronde van de Wereldhandelsorganisatie (WTO)

De Commissie dringt erop aan spoedig tot een nieuwe onderhandelingsronde in het kader van de WTO te komen. Tegelijkertijd worden met staten en statenbonden handelsovereenkomsten gesloten, die meer handelsaspecten omvatten dan reeds door de WTO zijn geregeld (bijv. openbare aanbestedingen of investeringen).

Loopt de Commissie door het sluiten van handelsovereenkomsten met afzonderlijke staten of statenbonden opzettelijk vooruit op toekomstige WTO-overeenkomsten?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(3 juli 2000)

Het lanceren van een nieuwe, alomvattende ronde van multilaterale onderhandelingen is momenteel één van de belangrijkste doelstellingen van het handelsbeleid van de Gemeenschap en de Commissie werkt hard aan het tot stand brengen van een consensus hieromtrent binnen de Wereldhandelsorganisatie (WTO). Doelstellingen van de Gemeenschap bij een nieuwe ronde zijn o.a. het instellen van multilaterale regels voor investeringen en mededinging en een verduidelijking van de bestaande multilaterale regels die betrekking hebben op de relatie tussen de handel en andere belangrijke doelstellingen van overheidsbeleid (bijvoorbeeld milieubescherming, consumentenbescherming of ontwikkeling). Wil de WTO de globalisering in goede banen leiden, dan zijn deze van essentieel belang. Aangezien alle WTO-besluiten via consensus tot stand komen, moet over de lancering van een nieuwe ronde, de agenda en de eventuele resultaten worden onderhandeld met alle 136 leden van de Organisatie.

Naast haar deelname in de WTO is de Gemeenschap partij bij regionale handelsovereenkomsten met vele andere landen of groepen landen. Er lopen onderhandelingen met een aantal partners. Het feit dat bepalingen van regionale overeenkomsten ambitieuzer kunnen zijn dan datgene wat tot nu toe op multilateraal niveau is overeengekomen, is eenvoudigweg het gevolg van de verschillende (bilaterale) context waarin de onderhandelingen voor regionale overeenkomsten plaatsvinden. Zo bevatten een aantal van de regionale overeenkomsten van de Gemeenschap bepalingen over mededingingsbeleid, iets dat nog binnen het algemene WTO-kader moet worden gebracht.

De WTO-regels voorzien expliciet in het bestaan van regionale overeenkomsten tussen leden (artikel XXIV Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (GATT) en artikel V Algemene Overeenkomst inzake de handel in diensten (GATS)) en bevatten een aantal eisen waaraan deze overeenkomsten moeten voldoen. De Commissie is van mening dat indien aan deze eisen is voldaan de regionale handelsovereenkomsten beschouwd kunnen worden als ondersteuning voor het multilaterale handelsstelsel.