NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/391

(2004/C 84 E/0454)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0421/04

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft: Het intrekken van de tijdelijke beperking op het gebruik van vismeel in diervoeder

Commissaris David Byrne voor gezondheid en consumentenbescherming heeft in zijn antwoord op mijn vraag E-1601/03 (1) van 30 juni 2003 geantwoord dat besluit 2000/766/EG (2) van de Raad (een uitgebreid verbod in verband met diervoeder), uitgebreid met besluit 2001/9/EG (3) van de Commissie waarvan de meest recente wijziging in beide gevallen besluit 2002/248/EG (4) van de Commissie is, heeft tot doel te voorkomen dat vee wordt blootgesteld aan vlees- en beendermeel afkomstig van herkauwers, die mogelijk zijn besmet met de prionen die de oorzaak zijn van gekkekoeienziekte (ESB). Dit is een essentieel instrument om ESB bij het vee onder controle te krijgen en uit te roeien. Daarom is het nodig om garanties te bieden voor de veiligheid van rundvlees. Vismeel bevat geen enkel ESB-risico. Een verbod op dit soort meel in het voer heeft alleen te maken met controleredenen. In concreto kan aanwezigheid van vismeel een belemmering vormen voor de controle op de aanwezigheid van vlees- en beendermeel afkomstig van herkauwers. Volgens de eerste resultaten van laboratoriumonderzoek is het met de huidige opsporingsmethoden lastig om een besmetting van 0,1 % te ontdekken van proteïne afkomstig van zoogdieren in voer dat 5 % vismeel bevat. Toch is het door een wijziging van het microscopisch onderzoek mogelijk dat men binnenkort beschikt over analyses waarbij vismeel beter kan worden onderscheiden van andere dierlijke eiwitten; men beschikt evenwel nog niet over adequate analytische methodes om eiwit afkomstig van herkauwers te onderscheiden van eiwit afkomstig van andere soorten. Het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Commissie tekent hierbij aan dat controle op het verbod ten aanzien van diervoeder gebreken vertoont. Het is de Commissie bekend dat de voorwaarden voor het gebruik van vismeel in voer voor niet-herkauwende dieren moeilijkheden heeft opgeleverd die sedert 2001 hebben geleid tot een vermindering van de markt voor dit soort meel voor de voeding van niet-herkauwende dieren. De komende zes tot twaalf maanden zal het verbod, nu de analyses zo zeer zijn verbeterd, geleidelijk worden afgeschaft, zolang dit niet overhaast gebeurt en wetenschappelijk terecht is.

Kan de Commissie meedelen of er een wijziging in de microscopische analyses heeft plaatsgevonden en of men inmiddels beschikt dan wel op korte termijn de beschikking krijgt over analyses die het makkelijker maken vismeel te onderscheiden van andere dierlijke eiwitten?

Kan de Commissie meedelen of zij is overgegaan of zal overgaan, en wanneer, tot intrekking van het tijdelijk verbod op het gebruik van vismeel in diervoer?

Kan de Commissie meedelen of zij zich bewust is van de sociaal-economische schade die aan de communautaire vismeelproductie is toegebracht door dit tijdelijk verbod en welke maatregelen zij heeft genomen of denkt te gaan nemen om het leed te verzachten?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(23 maart 2004)

Richtlijn 2003/126/EG van de Commissie van 23 december 2003 inzake de analysemethoden voor de bepaling van bestanddelen van dierlijke oorsprong in het kader van de officiële controle van diervoeders (5) behelst wijzigingen van de microscopische tests voor het opsporen van kleine hoeveelheden potentieel met Overdraagbare Spongiforme Encefalopathie (TSE) besmette proteïnen in diervoeders die vismeel bevatten. De lidstaten dienen deze richtlijn vóór 1 juli 2004 om te zetten.

Intussen voert het Centrum voor Gemeenschappelijk Onderzoek van de Commissie „ring trials” (vergelijkende precisietests) uit om de bekwaamheden van laboratoria in de huidige en de nieuwe lidstaten om deze tests uit te voeren met behulp van deze gewijzigde methode te controleren. De resultaten zullen naar verwachting in juni 2004 beschikbaar zijn. Als de resultaten van deze ring trials positief zijn, zal een herziening van de maatregelen betreffende vismeel overwogen worden.

Wat subsidies of compensatie betreft, blijkt uit een gedetailleerde analyse van de verordening betreffende het Financieringsinstrument voor de Oriëntatie van de Visserij (FIFG) dat de vismeel- en visolieverwerkende industrie over het algemeen niet in aanmerking komt voor overheidssteun. De Raad was van mening dat de beperkte middelen van het FIFG gebruikt moeten worden voor het rationaliseren van de visserijindustrie en voor het verminderen van het effect daarvan op mariene ecosystemen. Wat betreft ondersteuning van investeringen in verwerking: punt 2.4 van Bijlage III bij Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (6) specificeert: „Niet in aanmerking komen de investeringen die betrekking hebben op: (…) de visserij- en aquacultuurproducten die bestemd zijn om te worden gebruikt en te worden verwerkt voor andere doeleinden dan menselijke consumptie, behalve indien het gaat om investeringen die uitsluitend bestemd zijn voor de behandeling, de verwerking en de afzet van afvallen van visserij- en aquacultuurproducten.”

Wat betreft financiële compensatie voor het staken van activiteiten, of andere financiële compensatie, is het betreffende artikel 16 (Tijdelijke stillegging van activiteiten en financiële vergoeding voor andere maatregelen) alleen van toepassing op „vissers en eigenaars van vaartuigen”. Er zij op gewezen dat door de goedkeuring van Verordening (EG) nr. 2369/2002 van de Raad van 20 december 2002 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2792/1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (7), de Raad ermee heeft ingestemd om uit lid 1, onder c), van artikel 16 de mogelijkheid te schrappen om financiële compensatie te verlenen aan de verwerkende industrie in het algemeen „ … wanneer deze voor haar voorziening afhankelijk is van het bestand waarop het herstelplan betrekking heeft, en de verminderde aanvoer niet met import kan worden gecompenseerd”.

(1) PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 51.

(2) PB L 306 van 7.12.2000, blz. 32.

(3) PB L 2 van 5.1.2001, blz. 32.

(4) PB L 84 van 28.3.2002, blz. 71.

(5) PB L 339 van 24.12.2003.

(6) PB L 337 van 30.12.1999.

(7) PB L 358 van 31.12.2002.