SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1225/00

van John Bowis (PPE-DE) aan de Commissie

(14 april 2000)

Betreft: Recht op handelsmerk

Is de Commissie op de hoogte van het WTO-panel tegen de Verenigde Staten van Amerika over de mogelijke onverenigbaarheid van Section 211 van de US Omnibus Appropriation Act uit 1998 met de TRIP-overeenkomst, betreffende aanspraken van de joint venture tussen Pernod Ricard en de Cubaanse regering wat betreft het recht om in de Verenigde Staten van Amerika een handelsmerk te gebruiken dat in Cuba zonder schadeloosstelling is geconfisqueerd?

Kan de Commissie uiteenzetten in hoeverre de Europese Unie gebaat is bij een terugverwijzing van de kwestie naar het WTO-panel en wat hiervan de negatieve gevolgen kunnen zijn?

Welke kosten zal een terugverwijzing van de zaak naar het WTO-panel voor de belastingbetaler in de Europese Unie met zich meebrengen, en houdt de Commissie vast aan het door haar eerder onderschreven beginsel dat een confiscatie zonder compensatie niet rechtmatig wordt geacht?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(12 mei 2000)

Het geachte parlementslid verwijst naar het geschil met de Verenigde Staten betreffende de verenigbaarheid van paragraaf 12 van de Amerikaanse Omnibus Appropriations Act van 1998 met de bepalingen van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPS) van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) Het WTO-overleg dat tpt nog toe met de Verenigde Staten heeft plaatsgevonden, heeft nog niet geleid tot de oprichting van een panel over deze kwestie. De Commissie vestigt de aandacht van het geachte parlementslid op de antwoorden die hierover zijn gegeven op de schriftelijke vragen P-0740/00 van mevrouw Peijs(1), E-0820/00 van mevrouw Angelilli(2) en E-0858/00 van de heer Gasòliba i Böhm(3).

Het WTO-geschil houdt verband met de behandeling van handelsmerken in de Verenigde Staten die identiek zijn aan of sterk lijken op handelsmerken die vroeger eigendom waren van Cubanen die hebben nagelaten hun handelsmerk bij de VS-autoriteiten te vernieuwen. Als gevolg van deze nalatigheid van de voormalige Cubaanse eigenaars, die losstaat van de confiscatie van hun activa in Cuba door de Cubaanse regering, zijn die handelsmerken openbaar bezit geworden en behoren zij niet langer toe aan de Cubaanse eigenaars. Dergelijke handelsmerken kunnen door nieuwe eigenaars in de Verenigde Staten worden geregistreerd, verlengd en beschermd, doch slechts op bepaalde voorwaarden. Deze voorwaarden zijn vervat in paragraaf 211, die bijna 40 jaar na de Cubaanse revolutie door de Verenigde Staten is goedgekeurd.

Het geschil heeft dus geen betrekking op de vraag of niet gecompenseerde buitenlandse confiscaties moeten worden erkend. De Cubaanse regering heeft in feite geen VS-handelsmerken geconfisqueerd en had daartoe evenmin de bevoegdheid. Door de Cubaanse regering onteigende individuen en ondernemingen bleven de bezitters van eigendommen buiten Cuba. Meer in het bijzonder had de Cubaanse revolutie geen weerslag op hun rechten uit hoofde van in de Verenigde Staten geregistreerde handelsmerken.

Na een diepgaande analyse van paragraaf 211 is de Commissie tot de conclusie gekomen dat die paragraaf strijdig is met sommige bepalingen van de TRIPS-overeenkomst. De Gemeenschap en haar lidstaten hebben de onverenigbaarheid van paragraaf 211 met de TRIPS-overeenkomst herhaaldelijk ter sprake gebracht bij de Verenigde Staten teneinde een vriendschappelijke oplossing voor de zaak te vinden. Gezien de hardnekkige weigering van de Verenigde Staten om tot ernstige besprekingen over te gaan hebben de Gemeenschap en haar lidstaten in juli 1999 verzocht om overleg in het kader van de WTO-procedure voor geschillenbeslechting. In september 1999 en december 1999 hebben twee reeksen besprekingen plaatsgevonden maar de Verenigde Staten houden zich aan het standpunt dat paragraaf 211 compatibel is met hun internationale verplichtingen. De Commissie en de lidstaten onderzoeken op dit ogenblik welke volgende stappen in deze aangelegenheid moeten worden gezet.

Het hoofddoel van de Commissie blijft de correcte tenuitvoerlegging en toepassing door de Verenigde Staten van de TRIPs-overeenkomst, aangezien paragraaf 211 potentieel een weerslag kan hebben op alle Europese ondernemingen die zaken met Cuba doen. Het is ongetwijfeld in het belang van de Gemeenschap en haar lidstaten ervoor te zorgen dat de bepalingen van de TRIPS-overeenkomst door alle WTO-leden worden nageleefd.

(1) PB C 374 E van 28.12.2000, blz. 145.

(2) PB C 46 E van 13.2.2001, blz. 50.

(3) Zie blz. 32.