ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2171/99

van John McCartin (PPE-DE) aan de Commissie

(29 november 1999)

Betreft: Onderschepping van telecommunicatie door de Britse inlichtingendiensten

Zal de Europese Commissie, gezien de berichten dat de Britse inlichtingendiensten alle telecommunicatie van en naar Ierland onderscheppen, proberen vast te stellen welke gevolgen een dergelijk optreden voor de politieke samenhorigheid van de Europese Unie heeft?

Welke gevolgen heeft dat optreden verder voor de rechten van handelsvennootschappen op vrije communicatie, internationaal en binnen de Europese Unie, en welke gevolgen zijn er voor het persoonlijk of commercieel gevoelig communicatieverkeer van de individuele burger?

Kan de Europese Commissie de Britse overheid vragen of de berichtgeving wel degelijk juist is,en zo ja, of de Britten op dezelfde manier ook alle andere EU-lidstaten bespioneren?

Kan ze ook zeggen of bedrijvigheden van dat soort een overtreding van enige wet van de Europese Unie vertegenwoordigen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(27 januari 2000)

De Commissie zijn de aangelegenheden waarop het geachte parlementslid doelt, niet bekend.

In ieder geval stelt de Commissie zich op het standpunt dat zij niet bevoegd is ten aanzien van het onderwerp van de vraag, dat geheel en al onder de betrokken nationale autoriteiten ressorteert.

De Commissie blijft niettemin waakzaam ten aanzien van de behartiging van de communautaire belangen en veroordeelt iedere bedreiging van de integriteit van de communicaties binnen of tussen de instellingen en commerciële ondernemingen of tussen individuele burgers wanneer zij internationaal of binnen de Unie contact opnemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2468/99

van Daniela Raschhofer (NI) aan de Commissie

(16 december 1999)

Betreft: Omzetting van richtlijn 91/174/EEG

In 1997 heeft de Oostenrijkse bond van beroepsimkers bij de Commissie een klacht ingediend met betrekking tot de niet-omzetting van richtlijn 91/147/EEG(1).

- Heeft de Commissie naar aanleiding hiervan een onderzoek ingesteld?

- Heeft de Republiek Oostenrijk in dit verband haar standpunt uiteengezet?

- Is het onderzoek van de Commissie afgesloten?

- Wat is het resultaat van het onderzoek?

(1) PB L 85 van 5.4.1991, blz. 37.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(9 februari 2000)

De Commissie heeft van de Österreichischer Imkerbund inderdaad een klacht ontvangen over het feit dat de regionale autoriteiten van Neder-Oostenrijk, Karinthië en Stiermarken de teelt van bijen van het ras Buckfast verbieden, en waarin zij vraagt of deze maatregelen verenigbaar zijn met Richtlijn 91/174/EEG van de Raad van 25 maart 1991 inzake zoötechnische en genealogische voorschriften voor de handel in rasdieren en tot wijziging van de Richtlijnen 77/504/EEG en 90/425/EEG.

Wat deze richtlijn betreft, kan de Commissie bevestigen dat er tegen Oostenrijk inderdaad een inbreukprocedure uit hoofde van artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-verdrag is ingeleid wegens niet-mededeling van omzettingsmaatregelen. Deze procedure is na ontvangst van de desbetreffende maatregelen inmiddels gesloten.

Er zij evenwel op gewezen dat het Hof van Justitie in de zaak C-67/97 betreffende het houden van een niet-inheemse bijensoort op het eiland Læsø (DK) tot de vaststelling is gekomen dat, aangezien er in de bijensector geen enkele uitvoeringsmaatregel is vastgesteld, Richtlijn 91/174/EEG niet van toepassing is en dat derhalve de nationale wetgevingen van toepassing blijven binnen de grenzen van de artikelen 28 en 30 (ex artikelen 30 en 36) van het EG-verdrag. In het hierboven genoemde arrest was het Hof van oordeel dat een nationale regeling houdende een verbod om op een eiland als Læsø enige andere honingbijensoort te houden dan die van de ondersoort Apis mellifera mellifera (bruine Læsø-bij), krachtens artikel 30 (ex artikel 36) van het EG-verdrag op grond van de bescherming van de gezondheid en het leven van dieren als gerechtvaardigd moet worden aangemerkt. De Commissie is van mening dat deze jurisprudentie onder bepaalde voorwaarden ook op andere, grotere grondgebieden dan het eiland Læsø zou kunnen worden toegepast.

Momenteel wordt bestudeerd of aan de voorwaarden voor een beperking van het houden van bepaalde bijensoorten in de betrokken regio's in Oostenrijk voldaan is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2741/99

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Initiatieven ter bevordering van een multiculturele samenleving

In diverse lidstaten, waaronder Nederland, proberen universiteiten en openbare en privé-scholen onderwijsmethoden uit voor zowel communautaire als niet-communautaire immigranten, waarbij het onderricht van de taal van het gastland met aandacht voor de cultuur en in de taal van de immigrant wordt gegeven.

Deze methoden blijken goed te werken en worden ook met succes toegepast op regionaal niveau, zoals in Friesland, waar de immigranten ook de zogenaamde regionale of minderheidstaal aanleren, wat een extra stap naar volledige integratie betekent. Aandacht voor de eigen identiteit op welk niveau ook is een uitstekend instrument om vreemdelingenhaat en racisme en uitingen van politiek en cultureel extremisme te bestrijden.

Hoe staat de Commissie tegenover het idee om op Europees niveau initiatieven te overwegen en te financieren om multiculturele onderwijsmethoden te bevorderen die vanuit de plaatselijke en regionale eigenheid aandacht hebben voor de identiteit van elkeen en zodoende ook voor de identiteit van immigranten die legaal op het grondgebied van de lidstaten van de Europese Unie verblijven?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(1 maart 2000)

De Commissie heeft een lange traditie waar het de ondersteuning van initiatieven ter bevordering van een multiculturele samenleving en de integratie van immigranten in de lidstaten betreft. Deze traditie gaat terug tot de goedkeuring van Richtlijn 77/486/EEG van de Raad van 25 juli 1977 inzake het onderwijs aan de kinderen van migrerende werknemers(1).

Sinds 1977 heeft de Commissie in haar werkprogramma's steeds intercultureel onderwijs opgenomen als middel om op een positieve en actieve manier te leren omgaan met sociale en culturele diversiteit. Deze gedachte lag ten grondslag aan het hele Socrates-programma, waarin een specifieke actie binnen Comenius gewijd was aan intercultureel onderwijs en kinderen van migranten. De onder deze actie vallende initiatieven worden ook in de toekomst aangemoedigd en gefinancierd in de tweede fase van het Socrates-programma, aangezien intercultureel onderwijs de toekomstige generaties voorbereidt op het samenleven in een democratische, pluriforme maatschappij en iedere burger gelijke kansen helpt bieden.

Zoals de geachte afgevaardigde weet, verleent de Commissie naast de activiteiten van het Socrates-programma enige financiële steun voor maatregelen ter bevordering en instandhouding van regionale en minderheidstalen en -culturen. Onderwijsprojecten en onderwijsleermiddelen behoren tot de prioriteiten.

De talen die voor steun uit hoofde van deze actie in aanmerking komen, zijn de autochtone talen die van oudsher gesproken worden door een deel van de bevolking van de lidstaten of van de landen van de Europese Economische Ruimte (EER). De Commissie gaat momenteel na of een voorstel voor een meerjarenactieprogramma op dit gebied haalbaar is.

(1) PB L 199 van 6.8.1977.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2698/99

van Ole Krarup (EDD) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: Beschikkingsrecht over valutareserve

De nationale centrale banken die aan de derde fase van de euro deelnemen moeten het beschikkingsrecht over een nauwkeurig vastgelegd deel van hun valutareserve aan de ECB overdragen.

Zal dit beschikkingsrecht, in het geval een lidstaat zich genoodzaakt ziet de gemeenschappelijke munt op te geven, weer automatisch overgaan op de nationale centrale bank zonder nieuwe kosten, economische sancties e.d.?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(18 februari 2000)

Het EG-Verdrag zegt niets over de mogelijkheid voor een deelnemende staat om van de euro af te zien en dus ook niet over een eventuele teruggave van de reserves aan de nationale centrale bank.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2452/99

van Mathieu Grosch (PPE-DE) aan de Raad

(16 december 1999)

Betreft: Communautair actieprogramma jeugd

De Commissie heeft op 28 augustus 1998 een voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot invoering van het communautaire actieprogramma jeugd voor de periode 2000-2004 voorgelegd (COM(1998) 331)(1). Na de tweede lezing door het Europees Parlement op 28 oktober 1999 werd dit besluit met het oog op de tweede lezing aan de Raad voorgelegd.

1. Waarom vindt de zitting van de Raad en derhalve de discussie over het actieprogramma jeugd niet zoals gepland op 23 november 1999 plaats, maar pas begin januari?

2. Hoe denkt de Raad de verschillende jeugdprogramma's die onder het actieprogramma jeugd worden uitgevoerd met slechts 350 miljoen euro (i.p.v. de door de Commissie voorgestelde 765 miljoen euro en de door het Parlement voorgestelde 980 miljoen euro voor een periode van zeven jaar) in de periode 2000 2004 overeenkomstig de gestelde doelen doelstreffend uit te kunnen voeren?

(1) PB C 311 van 10.10.1998, blz. 6.

Antwoord

(13 maart 2000)

Tijdens de Raad Jeugdzaken van 23 november is niet besloten om de bemiddelingsprocedure in te leiden met betrekking tot het voorgestelde actieprogramma jeugd. Gezien de noodzaak om de beschikbare tijd (6 weken, eventueel verlengd met 2 weken, gerekend vanaf de datum van de eerste vergadering van het bemiddelingscomité, als bepaald in artikel 251 van het Verdrag) zo goed mogelijk te benutten, heeft de Raad het Parlement vervolgens voorgesteld de bemiddeling te laten aanvangen op een voor beide instellingen geschikte datum in januari. De eerste bemiddelingsvergadering heeft plaatsgevonden op 27 januari 2000.

Over het in het gemeenschappelijk standpunt genoemde bedrag van 350 miljoen euro voor een periode van vijf jaar is tijdens de Raad Jeugdzaken van 27 mei 1999 eenparige overeenstemming

bereikt. In de motivering van de Raad bij het gemeenschappelijk standpunt(1) stelt de Raad dat dit totaalbedrag het mogelijk maakt om een compromis te vinden tussen, enerzijds, zijn wens om dit programma te doen slagen en, anderzijds, zijn verantwoordelijkheid om te zorgen voor een evenwichtige verdeling van de beschikbare middelen in een periode die gekenmerkt wordt door aanzienlijke financiële beperkingen.

(1) PB C 210 van 22.7.1999, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2730/99

van Gérard Deprez (PPE-DE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Dodelijke arbeidsongevallen in de ontwikkelingslanden

Is het de Commissie bekend dat er in de wereld jaarlijks meer dan een miljoen dodelijke arbeidsongevallen plaatsvinden? In een zelfde tijdsbestek lopen honderden miljoenen werknemers verwondingen op het werk op. Het aantal doden als gevolg van tijdens het werk opgelopen verwondingen is bijzonder hoog in de ontwikkelingslanden.

Kan de Commissie, in het kader van het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid van de Europese Unie, in het bijzonder op het vlak van de cofinanciering van projecten en de gedecentraliseerde samenwerking, mededelen welke met name op de verbetering van de arbeidsomstandigheden gerichte projecten steun hebben ontvangen?

Antwoord door de heer Nielson namens de Commissie

(2 februari 2000)

De Commissie is volledig op de hoogte van de arbeidsomstandigheden in de ontwikkelingslanden en beseft hoeveel dodelijke arbeidsgevallen er daardoor plaatsvinden. De actie van de Gemeenschap op dit gebied kan evenwel slechts beperkt zijn, met name in het kader van de genoemde ontwikkelingssamenwerkingsprogramma's.

Toch zijn er specifieke en gerichte acties met steun van de Commissie en het Parlement uitgevoerd ter verbetering van de arbeidsomstandigheden uit hoofde van de begrotingslijnen B7-6000 en B7-6430. Zo werd er de laatste twee jaar een veerigtal projecten door de Gemeenschap gesteund die vooral betrekking hadden op de bewustmaking van het effect van de gobalisering op de arbeidsmarkt, op het begrip rechtvaardige handel en de arbeidsomstandigheden in de ontwikkelingslanden.

Een concreet voorbeeld is de financiering in 1999 met bijna 1 M uit hoofde van begrotinglijn B7-6000 van activiteiten die door de Braziliaanse Vakbondsfederatie worden uitgevoerd op het gebied van de gezondheid, de veiligheid en de milieubescherming op de arbeidsplaats. Het gaat hier om een actie van nationale betekenis ten belope van 2 M.

Voorts wijst de Commissie erop dat de partijen in het kader van de onderhandelingen over een nieuw partnerschap tussen de Gemeenschap en de landen van Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, opnieuw hun belofte zullen bevestigen inzake naleving van de fundamentele arbeidsnormen die in de desbetreffende overeenkomsten van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) zijn neergelegd, te weten syndicale vrijheid, het recht van vereniging en van collectieve onderhandelingen, afschaffing van de dwangarbeid, eliminatie van de ergste vormen van kinderarbeid en non-discriminatie op het gebied van de werkgelegenheid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2477/99

van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 december 1999)

Betreft: LIFE-project

In het kader van het programma LIFE 1999 is financiering toegestaan van het project milieuverbetering van het meer Alserio in de provincie Como.

De plaatselijke milieuverenigingen beweren:

1. dat de met het oog op de goedkeuring van het project aan het DG XI voorgelegde documentatie niet overeenkomt met de realiteit in het desbetreffende gebied en dat de bijgevoegde kaarten zelfs achterhaald zijn;

2. dat bepaalde gebieden die uit milieuoogpunt waardevol zijn, intussen zijn uitgesloten van de beschermde gebieden in het Regionaal Natuurpark van de Lambro-vallei;

3. dat een commissaris zou moeten worden aangewezen voor het Consortium Regionaal Natuurpark van de Lambro-vallei, dat één van de begunstigden van genoemde financiering is.

Is de Commissie van plan:

a) na te gaan of de aan haar voorgelegde documentatie strookt met de situatie in het gebied waar het project uitgevoerd zou moeten worden?

b) om in afwachting van de resultaten van dit onderzoek de financiering van het project milieuverbetering van het meer Alserio uit hoofde van het programma LIFE 1999 te bevriezen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 januari 2000)

Het in 1999 gefinancierde LIFE-Nature project Acties gericht op het ecologisch herstel van het Alseriomeer beoogt de instandhouding van het gebied van communautair belang Lago di Alserio met het codenummer IT2020005 (een oppervlakte van 515 hectare) dat is voorgesteld in het kader van artikel 4 van Richtlijn 92/43/EEG van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(1).

De Commissie heeft na controle vastgesteld dat het project binnen de grenzen van het Lago di Alserio valt en dus voldoet aan de criteria van Verordening (EG) nr. 1404/96 van de Raad van 15 juli 1996 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1973/92 inzake de oprichting van een financieel instrument voor het milieu (LIFE)(2).

De Commissie is zich ervan bewust dat bepaalde delen van het gebied van communautair belang niet zijn opgenomen in het natuurreservaat en bijgevolg niet vallen onder het beheersplan voor dat reservaat. Met het oog op een logische benadering omvat het project niettemin de opstelling van een beheersplan voor het gehele gebied van communautair belang. Dit plan zal voor het eind van het project officieel worden goedgekeurd door de autoriteiten.

De Commissie heeft evenmin reden om te twijfelen aan de andere gegevens van het voorstel voor een project. Het project is zorgvuldig beoordeeld en herzien alvorens een definitief besluit is genomen. De Commissie acht het bijgevolg niet nodig de zaak verder te onderzoeken of de verleende medefinanciering te bevriezen.

(1) PB L 206 van 22.7.1992.

(2) PB L 181 van 20.7.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2683/99

van Luis Berenguer Fuster (PSE) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: De Spaanse elektriciteitssector en het mededingingsrecht

De Spaanse regering heeft in oktober ll. verklaard dat indien de vergoeding van de uit de overgang naar concurrentie voortvloeiende kosten van de elektriciteitsbedrijven niet wordt goedgekeurd, de consumententarieven zullen stijgen. De vereniging van elektriciteitsbedrijven heeft dit onlangs eveneens beklemtoond, en erop gewezen dat niet mag worden gerekend op het louter hypothetische gunstige effect van maatregelen, nu de Commissie aan het onderzoeken is of deze maatregelen niet als een vorm van ongeoorloofde overheidssteun moeten worden beschouwd.

Deze verklaring is niet alleen onbegrijpelijk, maar toont bovendien aan dat de elektriciteitsbedrijven, ondanks de liberalisering van deze sector, gezamenlijk een dominante positie innemen en met de regering de prijzen kunnen vaststellen zonder rekening te moeten houden met concurrenten, aangezien deze niet bestaan.

Is de Commissie niet van oordeel dat deze verklaringen van de Spaanse regering en de elektriciteitsbedrijven het bewijs leveren dat er in de Spaanse elektriciteitssector geen concurrentie bestaat?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(25 februari 2000)

De Spaanse regering heeft de Commissie in kennis gesteld van haar voornemen om de elektriciteitsbedrijven een financiële tegemoetkoming te geven om hen te helpen zich aan te passen aan de vrije mededinging na de liberalisering van de sector krachtens Richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit(1).

De Commissie is momenteel bezig deze aanmelding nauwlettend te onderzoeken. Zij heeft haar onderzoek nog niet afgerond en kan daarom nog niet haar bevindingen kenbaar maken.

De Commissie heeft de laatste tijd niet enig ander onderzoek ingesteld naar de mededinging in de elektriciteitssector in Spanje en zij is derhalve niet bij machte een antwoord te geven op de vraag van het geachte parlementslid.

(1) PB L 27 van 30.1.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2209/99 van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie. Structuurfondsen uitgedrukt in bedragen per hoofd van de bevolking.



Publicatieblad Nr. 280 E van 03/10/2000 blz. 0018 - 0018



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2209/99 van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie (29 november 1999) Betreft: Structuurfondsen uitgedrukt in bedragen per hoofd van de bevolking In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1558/99(1) werd door de Commissie meegedeeld dat Luxemburg met 0,04 % het laagste percentage van de vijftien lidstaten heeft ontvangen. Wanneer de Commissie de moeite had genomen om de vraag te lezen, zou zij hebben opgemerkt dat het ging om de relatieve welvaart per hoofd van de bevolking. Kan de Commissie antwoord geven op de vraag of Luxemburg, de lidstaat met de grootste welvaart per hoofd van de bevolking, per hoofd van de bevolking de meeste kredieten uit de Structuurfondsen ontvangt? Zo ja, welke verklaring heeft de Commissie daarvoor? (1) PB C 170 E van 20.6.2000, blz. 34. Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie (6 januari 2000) Voor de volgende programmeringsperiode, 2000-2006, zal Luxemburg uit hoofde van de Structuurfondsen jaarlijks een steunbedrag van 31,23 (prijzen 1999) per inwoner ontvangen. Worden de lidstaten volgens de steunintensiteit per inwoner in dalende volgorde gerangschikt, dan komt Luxemburg op de twaalfde plaats; het krijgt dus niet de hoogste steun.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2472/99

van Brian Simpson (PSE) aan de Raad

(16 december 1999)

Betreft: Gemeenschappelijke luchtverkeersleidingszone in de EU

Is de Raad zich ervan bewust dat als gevolg van zijn falen overeenstemming te bereiken over een gemeenschappelijke luchtverkeersleidingszone in de gehele EU met een gemeenschappelijk capaciteitsplan voor de gehele EU, de gemiddelde vluchtvertragingen tot 50 minuten zullen toenemen?

Stemt de Raad ermee in dat deze situatie onaanvaardbaar is en dat de lidstaten in gebreke blijven ten opzichte van passagiers en luchtvaartbedrijven en dat zij deze situatie onmiddellijk zouden moeten rechtzetten?

Antwoord

(13 maart 2000)

De Raad deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid. In zijn resolutie van 19 juli 1999(1) wees de Raad er reeds op dat de situatie in verband met de vertragingen in het luchtverkeer, de doeltreffendheid van het luchtverkeer in de Gemeenschap ondermijnt, de reizigers grote ongemakken bezorgt en tot een extra belasting van het milieu kan leiden. De Raad, die ingenomen was met de maatregel welke de Europese Organisatie voor de veiligheid van de luchtvaart (EUROCONTROL) had genomen om de doeltreffendheid van het luchtverkeersbeheer in Europa te verbeteren, verzocht de lidstaten hun optreden op nationaal niveau voort te zetten en verzocht de Commissie een mededeling voor te leggen met de bedoeling de vertragingen en de congestie in het luchtverkeer in Europa te beperken.

Naar aanleiding van deze resolutie heeft de Commissie tijdens de Raadszitting van 9 en 10 december 1999 een algemene mededeling ter zake ingediend met het oog op de instelling van een gemeenschappelijk Europees luchtruim. De Raad heeft in het bijzonder nota genomen van het voornemen van de Commissie om een groep op hoog niveau op te richten bestaande uit beleidsambtenaren voor het luchtverkeersbeheer in de lidstaten, die het civiele en het militaire gebruik van het luchtruim zou moeten kunnen behandelen, waarbij evenwel naar behoren rekening zou worden gehouden met de belangen van de eindgebruikers van het luchtvervoer.

De Raad wacht op het verslag van de Commissie betreffende de resultaten van deze groep op hoog niveau, om op de zitting van juni 2000 daarover te kunnen beraadslagen.

(1) PB C 222 van 4.8.1999, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2707/99

van Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: Visserij: vlootomvang en MOP's

Kan de Commissie een vergelijkende analyse verstrekken van de methoden die gebruikt worden voor de berekening van de vlootomvang en de uitvoering van de MOP's in verschillende lidstaten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(27 januari 2000)

In de meerjarige oriëntatieprogramma's voor de vissersvloten van alle lidstaten zijn capaciteitsdoelstellingen vastgesteld voor wat betreft tonnage en motorvermogen, gemeten overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2930/86 van de Raad van 22 september 1986 houdende definities van de kenmerken van vissersvaartuigen(1).

Verordening (EEG) nr. 2930/86 is gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 3259/94 van de Raad(2) en Beschikking 95/84/EG van de Commissie(3), en voortaan dient de tonnage van vissersvaartuigen te worden gemeten in gross tonnage (GT) als gedefinieerd in het Verdrag van Londen van 1969. Alle vaartuigen van meer dan 24 meter lengte tussen de loodlijnen moeten reeds worden gemeten in GT. Voor vaartuigen van ten minste 15 meter lengte over alles, maar minder dan 24 meter lengte tussen de loodlijnen, moeten de GT-ramingen in de periode tot einde 2003 geleidelijk worden vervangen door resultaten van GT-metingen. Voor vaartuigen van minder dan 15 meter lengte over alles wordt de GT bepaald door middel van een vereenvoudigde formule gebaseerd op de lengte, de breedte en de diepte van het vaartuig.

Na een openbare aanbesteding is met de Sea fish industry authority in het Verenigd Koninkrijk een contract gesloten om na te gaan hoe deze bepalingen in de verschillende lidstaten worden toegepast. Het eindverslag van deze instantie zal in het eerste kwartaal van 2000 aan de Commissie worden toegezonden.

Momenteel wordt opnieuw bezien hoe het motorvermogen moet worden gemeten. Daartoe pleegt de Commissie overleg met het Europees normalisatiecomité om te bepalen op welke manier de kwestie kan worden aangepakt. De kwestie wordt nu als een prioriteit beschouwd voor de Gemeenschap en dit kan leiden tot verdere wijziging van Verordening (EEG) nr. 2930/86.

(1) PB L 274 van 25.9.1986.

(2) PB L 339 van 29.12.1994.

(3) PB L 67 van 25.3.1995.