SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2603/01

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(26 september 2001)

Betreft: Duitse verpakkingsverordening Handelsbarrière voor drankimporteurs

De geldende Duitse verpakkingsverordening schrijft een verplicht statiegeld voor voor de verpakkingen van bepaalde dranken. Deze regeling treedt in werking wanneer het in 1991 vastgestelde gemiddelde cijfer voor meervoudig gebruik (72 %) niet wordt gehaald.

Pas in januari 2001 heeft de Commissie wegens dit quotum voor meervoudig gebruik en het dreigende statiegeld na jarenlang onderzoek en voorbereidende procedures besloten een klacht tegen Duitsland in te dienen bij het Hof van Justitie van de EG. De regeling vormt een handelsbarrière voor alle betrokken dranken. Het verplichte statiegeld staat ook niet in een redelijke verhouding tot het nagestreefde doel, te weten milieubescherming. Het is zogenaamd de bedoeling meervoudig gebruik te bevorderen. Zulks tegen enorme, onredelijke kosten, die uiteindelijk door de verbruiker moeten worden opgebracht. Dit doel wordt, zoals talrijke studies aantonen, eerder in gevaar gebracht dan bevorderd. Ongeacht de reeds sinds 1991 bestaande bezwaren tegen de Duitse regeling is de Duitse minister van Milieu voornemens het gedwongen statiegeld door publicatie van het niet gehaalde quotum voor hergebruik voor dranksectoren van kracht te laten worden, die de in 1991 vastgestelde quota voor meervoudig gebruik (melk 20 %, mineraalwater 91 %, bier 82 %, wijn 28 %) niet hebben gehaald.

1. Welke maatregelen is de Commissie voornemens te treffen wanneer door de publicatie van de te lage cijfers voor meervoudig gebruik de verplichte statiegeldregeling in werking treedt?

2. Wat is de Commissie voornemens te doen om het vrije verkeer van goederen, met het oog op de dreigende publicatie van deze niet gehaalde quota, snel, doeltreffend en feitelijk te waarborgen?

3. Welke mogelijkheden staan de Commissie daarvoor ter beschikking?

Antwoord namens mevrouw Wallström namens de Commissie

(21 december 2001)

De resultaten in verband met de quota voor meervoudig gebruik, waardoor krachtens de bestaande Duitse verpakkingsverordening de verplichte statiegeldregeling in werking treedt, zijn nog niet bekend gemaakt. Het is dus nog steeds onduidelijk of, wanneer en voor welke categorieën dranken de statiegeldregeling zal gelden. De Commissie is derhalve niet in staat hieromtrent een standpunt in te nemen.

De Commissie heeft de bestaande Duitse verpakkingsverordening grondig onderzocht met het oog op de verenigbaarheid met Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval(1) en met de regels van de interne markt. In maart 2001 is besloten tegen Duitsland een procedure in te leiden voor het Hof van Justitie, omdat de Commissie van mening is dat de regeling van hergebruikquota, zoals vastgesteld door de Duitse verpakkingsverordening, in strijd is met de EG-wetgeving, voor zover het mineraalwater betreft dat aan de bron moet worden gevuld(2).

Als behoeder van de Verdragen (artikel 211 (ex-artikel 155) van het EG-Verdrag) moet de Commissie toezien op de naleving van het Gemeenschapsrecht door de lidstaten. Overeenkomstig artikel 226 (ex-artikel 169) van het EG-Verdrag leidt de Commissie een inbreukprocedure in, indien een lidstaat zijn verplichtingen uit hoofde van het Verdrag niet is nagekomen.

(1) PB L 365 van 31.12.1994.

(2) De Commissie behoudt zich het recht voor in een later stadium de kwestie van de verenigbaarheid van de Duitse verpakkingsverordening van 1998 met name in het licht van de milieumotivering ervan en andere communautaire voorschriften met betrekking tot andere dranken dan natuurlijk mineraalwater (b.v. wijn) te onderzoeken.