ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0618/00

van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 februari 2000)

Betreft: Vastgoedspeculaties te Is Arenas

In haar antwoord op mijn vraag E-2177/99 (20 januari 2000)(1) verklaart de Commissie dat er geen sprake is van medefinanciering van het vastgoedproject te Is Arenas uit hoofde van de Structuurfondsen.

Op 16 en 17 januari 2000 berichtten de plaatselijke dagbladen en televisie dat volgens een Sardijnse politicus de communautaire subsidie van 4 miljard lire in het kader van het Territoriale Pact van Oristano in gevaar zou komen wanneer het vastgoedproject van Is Arenas zou worden geblokkeerd.

Kan de Commissie nagaan of die verklaringen op waarheid berusten? Wat is het verband tussen het Territoriale Pact van Oristano en het project van de maatschappij Is Arenas? Zijn die 4 miljard lire soms bestemd voor het project van Is Arenas?

Als dat niet het geval is, kan de Commissie dan bevestigen dat de eventuele blokkering van het Is Arenas-project geen nadelige gevolgen zal hebben voor het Territoriale Pact van Oristano? En als dat wel zo is, zal zij dan overgaan tot blokkering van de subsidies die bestemd zijn voor een project dat betrekking heeft op een gebied dat deel uitmaakt van het netwerk Natuur 2000 Italië en waarvoor geen milieueffectbeoordeling heeft plaatsgevonden?

(1) PB C 225 E van 8.8.2000, blz. 66.

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(23 maart 2000)

De Commissie is er sedert haar antwoord op de schriftelijke vraag E-2177/99(1) van het geachte parlementslid op de hoogte van gebracht dat het genoemde project wel degelijk geselecteerd is in het kader van het Territoriale Pact van Oristano. Dit project wordt medegefinancierd door de communautaire structuurfondsen in het kader van het multiregionaal operationeel programma Territoriale werkgelegenheidspacten voor de Italiaanse regio's die vallen onder doelstelling 1.

Het project van de maatschappij Is Arenas, betreffende de verblijfaccommodatie, is door de Italiaanse overheid in december 1999 goedgekeurd en is medegefinancierd door het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling voor een bedrag van 2 900 miljoen lire (1,5 M) op een totaal aan investeringen van 6 500 miljoen lire (3,4 M).

De Commissie neemt momenteel alle nodige maatregels om eventuele overtredingen van het Gemeenschapsrecht over het milieu na te gaan. De Commissie zal de communautaire subsidie aan het project opschorten, indien zulke overtredingen aan het licht komen.

(1) PB C 225 E van 8.8.2000, blz. 66.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0578/00

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(29 februari 2000)

Betreft: Belasting op kerosine in het luchtverkeer

Onder verwijzing naar vraag E-2169/99(1) en het antwoord daarop waarin de Commissie zich weliswaar principieel uitspreekt voor belasting op kerosine, maar de huidige vrijstelling

baseert op de internationale rechtsituatie, wordt de Commissie verzocht mee te delen of in verband hiermee niet moet worden gestreefd naar een herziening van het Verdrag van Chicago dat dateert uit de eerste helft van de vorige eeuw? Voorts zouden in de tussentijd vluchten binnen de EU als binnenlandse vluchten moeten worden beschouwd en tevens de door een belasting op kerosine vrijkomende gelden moeten worden gebruikt voor de financiering van milieuprojecten.

Kan de Commissie meedelen of zij voornemens is zo'n moedige maatregel te treffen?

(1) PB C 225 E van 8.8.2000, blz. 63.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(2 mei 2000)

In de beide mededelingen over respectievelijk luchtvervoer en het milieu(1) en belasting op vliegtuigbrandstof(2) heeft de Commissie recentelijk haar conclusies weergegeven van een diepgaande studie van de gevolgen die het opleggen van accijnzen op kerosine zouden hebben. Bij het uitwerken van verder beleid op dit gebied zal de Commissie rekening houden met het standpunt van het Parlement over deze beide documenten.

Het is goed mogelijk dat het Verdrag van Chicago, waarop de luchtvaart stoelt, gemoderniseerd moet worden. Dat is echter een veel ruimer thema waarin belasting niet werkelijk een rol speelt.

Er dient op te worden gewezen dat het Verdrag van Chicago zelf zich niet bezighoudt met belasting van de in het internationaal luchtverkeer gebruikte brandstof. De huidige juridische beperkingen vloeien voort uit standaardclausules van bilaterale overeenkomsten over het luchtvervoer, die zijn gesloten tussen verdragsluitende partijen van het Verdrag van Chicago en die gebaseerd zijn op een besluit van de Raad van de International Civil Aviation Organization (ICAO) dat de in het internationaal luchtverkeer gebruikte brandstof moet worden vrijgesteld van belasting.

Beide bovenvermelde mededelingen bevatten een gedetailleerde beoordeling van de invloed die het opleggen van accijnzen op vliegtuigbrandstof voor door communautaire luchtvaartmaatschappijen uitgevoerde vluchten binnen de Gemeenschap zou hebben.

(1) COM(1999) 640 def.

(2) COM(2000) 110 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0583/00

van Mark Watts (PSE) aan de Commissie

(29 februari 2000)

Betreft: Europees beleid inzake duurzaam vervoer

In hoeverre meent de Commissie dat de EU bewust moet streven naar harmonisatie van het nationale vervoersbeleid in Europa, d.w.z. door middel van gemeenschappelijke verkeersregels, belastingregelingen, maximumsnelheden, veiligheidsvoorschriften, voertuignormen en dereguleringsbeleid?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(14 april 2000)

De Commissie vindt dat, voor zover zulks noodzakelijk is voor de doeltreffende werking van de interne markt, het vervoersbeleid geharmoniseerd moet worden teneinde scheeftrekking van de concurrentie te voorkomen en de milieubescherming en de verkeersveiligheid te bevorderen.

Gemeenschappelijke verkeersregels voor het internationale verkeer en ook bepaalde interne voorschriften die bijvoorbeeld betrekking hebben op de omvang, vorm en kleur van verkeerstekens worden vastgesteld in het kader van het Verdrag van Wenen inzake het wegverkeer dat wordt beheerd door de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties.

De maximumsnelheden worden door de lidstaten vastgesteld. De Commissie is niet voornemens zich daarin te mengen, tenzij zij duidelijke signalen ontvangt dat zij daarmee kans van slagen heeft. De Commissie gelooft dat betere resultaten bereikt kunnen worden met snelheidsbegrenzers.

Op het gebied van veiligheidseisen en voertuignormen is zowel voor bedrijfsvoertuigen als voor particuliere voertuigen reeds een hele reeks voertuignormen geharmoniseerd.

Over het wegvervoer heeft de Commissie recentelijk, in vervolg op haar mededeling inzake verkeersveiligheid van 1997, een mededeling(1) gepubliceerd waarin zij een voortgangsrapport van het actieprogramma 1997-2001 voor de verkeersveiligheid heeft opgenomen en prioriteiten stelt voor verdere maatregelen.

Ook heeft de Commissie op 21 maart 2000 een mededeling over de veiligheid van het vervoer van olie over zee(2) goedgekeurd. De daarin vervatte voorstellen om de bestaande wetgeving inzake havenstaatcontroles en classificatiebureaus te versterken en de enkelwandige olietankschepen in de communautaire wateren geleidelijk uit de vaart te nemen, betekenen een belangrijke stap in de richting van grotere veiligheid in de communautaire wateren.

Ook in het luchtvervoer, in het bijzonder op het gebied van de veiligheid, neemt de Commissie maatregelen. Zij steunt de oprichting van een Europese autoriteit voor de veiligheid in het luchtverkeer, die door de integratie van de nationale systemen een hoog en geharmoniseerd veiligheidspeil zou garanderen.

(1) COM(2000) 125 def.

(2) COM(2000) 142.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0035/00

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(19 januari 2000)

Betreft: Fokken van korhoenders en fazanten

Kan de Commissie mededelen of de regels betreffende het welzijn van fokdieren ook gelden voor de jacht gefokte korhoenders en fazanten?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 februari 2000)

De minimumnormen voor de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren zijn vastgelegd in Richtlijn 98/58/EG van de Raad van 20 juli 1998(1).

Artikel 1, lid 2, van bovengenoemde richtlijn bepaalt dat deze niet van toepassing is op dieren die bestemd zijn voor wedstrijden, tentoonstellingen dan wel evenementen of activiteiten op cultureel of sportief gebied. De richtlijn is evenmin van toepassing op in het wild levende dieren.

Derhalve moet worden geconcludeerd dat fazanten en korhoenders die gefokt en vervolgens uitgezet worden voor de jacht, niet onder de genoemde richtlijn vallen.

(1) PB L 221 van 8.8.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0297/00

van Hartmut Nassauer (PPE-DE) aan de Commissie

(11 februari 2000)

Betreft: Situatie van de minderheden in de Tsjechische Republiek

In de verslagen van de Commissie over de vooruitgang die in de Tsjechische Republiek wordt geboekt op weg naar de toetreding (1998 en 1999) staat dat de situatie van de minderheden op de toestand van de Roma na bevredigend is.

Is het de Commissie bekend dat de onteigeningen en de verdrijving van de traditioneel in het betrokken gebied gevestigde Duitse bevolkingsgroepen die na de oorlog plaatsvonden een nog steeds actuele schending betekenen van de normen van het volkenrecht, waardoor de rechten van de tegenwoordig in de Tsjechische Republiek wonende familieleden van de Duitse volksgroep aanzienlijk worden geschaad?

Gecombineerd Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0293/00, E-0294/00, E-0295/00, E-0296/00, E-0297/00, E-0298/00, E-0299/00, E-0300/00, E-0301/00, E-0301/00, E-0302/00, E-0303/00 en E-0398/00

(20 maart 2000)

De toetredingsonderhandelingen met Tsjechië betreffen allereerst de aanvaarding en overname van het acquis van de Europese Unie en het vermogen van Tsjechië om te voldoen aan de voorwaarden voor het lidmaatschap die door de Europese Raad zijn gesteld. Als lidstaat zal Tsjechië alle onderdelen van de wetgeving en het beleid van de Gemeenschap moeten overnemen en uitvoeren, onder andere ook de beginselen van het vrije verkeer van personen en de vrijheid van vestiging. De kwestie die het geachte parlementslid ter sprake brengt moet allereerst in dat verband worden bezien, al spelen uiteraard ook de politieke criteria van Kopenhagen een rol, aangezien die mede betrekking hebben op de bescherming van de mensenrechten en de bescherming van minderheden. De Commissie volgt de ontwikkelingen op deze terreinen in alle kandidaat-lidstaten op de voet.

Het is echter van belang in te zien dat de kwesties die in deze vragen aan de orde worden gesteld betrekking hebben op gebeurtenissen van voor de inwerkingtreding van het EG-verdrag. De zogeheten Bene-decreten spelen daarom bij de toetredingsonderhandelingen geen rol. Bovendien is in artikel 295 (ex artikel 222) van het EG-verdrag bepaald dat het Verdrag de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet laat. De Commissie kan derhalve niet optreden bij vraagstukken in verband met de teruggave van eigendommen in een huidige of toekomstige lidstaat.

Tsjechië is echter sinds 1992 partij bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens. De uitvoering van dat verdrag behoort tot de taken van de Raad van Europa. Vragen betreffende problemen die in dat kader zijn gerezen kunnen daarom het beste tot de Raad van Europa worden gericht.

De Commissie verwijst het geachte parlementslid voorts naar de relevante bepalingen van de Duits-Tsjechische verklaring inzake de wederzijdse betrekkingen van 21 januari 1997.

Om al de hierboven aangehaalde redenen is het voor de Commissie moeilijk een standpunt in te nemen over de specifieke vraagstukken die het geachte parlementslid aan de orde stelt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0795/00

van Stephen Hughes (PSE) aan de Commissie

(16 maart 2000)

Betreft: Lucent Technologies

Medio 1999 werd de Britse Angela Elliot Mathis, directeur en lid van de raad van beheer van Lucent Technologies Belgium, zonder opzegging en zonder opgaaf van redenen ontslagen. Precies dertien maanden eerder was zij op grond van haar uitstekende antecedenten in de IT-sector door een headhuntingbureau van buiten België naar het bedrijf gehaald, en haar staat van dienst bij het bedrijf biedt geen verklaring voor haar ontslag. Bovendien kon zij volgens de Belgische wetgeving onder de gegeven omstandigheden geen aanspraak maken op bescherming of verweer tegen ontslag.

Is de Commissie ook niet van mening dat het ernaar uitziet dat steeds minder burgers geneigd zullen zijn gebruik te maken van de mogelijkheid om binnen de EU te gaan wonen en werken waar zij graag willen, tenzij er overal in de EU sociale minimumgaranties ten aanzien van bijvoorbeeld individueel ontslag worden ingevoerd?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(11 april 2000)

Wat de bescherming tegen individueel ontslag in de context van het vrije verkeer van werknemers betreft, bepaalt artikel 7 van Verordening (EEG) Nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968

betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap(1) het volgende: Een werknemer die onderdaan is van een lidstaat mag op het grondgebied van andere lidstaten niet op grond van zijn nationaliteit anders worden behandeld dan de nationale werknemers wat betreft alle voorwaarden voor tewerkstelling en arbeid, met name op het gebied van beloning, ontslag, en, indien hij werkloos is geworden, wederinschakeling in het beroep of wedertewerkstelling.

Overeenkomstig de informatie waarover de Commissie beschikt, hangt de bescherming tegen individueel ontslag in België in sommige gevallen af van het salaris van de betrokken werknemer. Voor werknemers die meer verdienen dan een bepaald salarisniveau wordt de bescherming tegen ontslag in de individuele arbeidsovereenkomst overeengekomen.

(1) PB L 257 van 19.10.1968.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0655/00

van Michel Rocard (PSE) aan de Raad

(13 maart 2000)

Betreft: Conventie van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) inzake de ergste vormen van kinderarbeid (nr. 182)

De IAO heeft in juni 1999 een nieuwe conventie aangenomen inzake de ergste vormen van kinderarbeid (nr.182).

Welke lidstaten hebben deze conventie geratificeerd?

Is het huidige voorzitterschap voornemens maatregelen te nemen om een zo spoedig mogelijke ratificering van deze nieuwe conventie door alle lidstaten te bevorderen?

Antwoord

(10 juli 2000)

Eind maart 2000 was de genoemde conventie bekrachtigd door het Verenigd Koninkrijk, Finland en Ierland, alsmede door twee andere Europese landen en zeven niet-Europese landen. In Spanje is de akte van bekrachtiging in behandeling bij het parlement.

Het voorzitterschap acht het bijzonder belangrijk dat deze conventie, die in 1999 uitzonderlijk genoeg unaniem werd aangenomen door de Internationale Arbeidsconferentie, door zoveel mogelijk staten wordt bekrachtigd, en wijst op de sleutelrol van dit instrument in het streven naar een verbetering van de situatie van de kinderen wereldwijd.

Het voorzitterschap beseft dat de bekrachtigingsprocedures in de lidstaten verschillen, maar zal de lidstaten er niettemin op alle mogelijke manieren op wijzen dat ze deze belangrijke conventie zo snel mogelijk dienen te bekrachtigen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0527/00 van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie. Afschaffing van duty-free en belastingvoordelen voor diplomaten.



Publicatieblad Nr. 046 E van 13/02/2001 blz. 0011 - 0011



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0527/00 van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie (28 februari 2000) Betreft: Afschaffing van duty-free en belastingvoordelen voor diplomaten In haar antwoord op vraag E-1996/99(1) verklaart de Commissie dat het in de Europese interne markt niet meer is gerechtvaardigd de belastingvoordelen uit hoofde van de Weense Overeenkomst van 1961 te handhaven en dat deze eigenlijk moeten worden afgeschaft. Kan de Commissie mededelen of zij naast de consequent gevolgde koers in zaken betreffende de afschaffing van duty-free-aankopen voor alle burgers van de EU niet op grond van het rechtvaardigheidsprincipe en politiek fatsoen beoogt tevens een einde te maken aan vergelijkbare bijzondere voorrechten voor functionarissen in de diplomatieke dienst van de EU? (1) PB C 219 E van 1.8.2000, blz. 63. Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie (14 april 2000) Wat de voorrechten betreft die uit hoofde van het Verdrag van Wenen aan diplomaten worden verleend, heeft de Commissie niets toe te voegen aan het antwoord dat zij het geachte parlementslid op zijn vorige schriftelijke vraag (E-1996/99) heeft gegeven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0921/00 van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie. Ad hoc werkgroep belastingfraude.



Publicatieblad Nr. 026 E van 26/01/2001 blz. 0132 - 0132



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0921/00 van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie (25 maart 2000) Betreft: Ad hoc werkgroep belastingfraude Kan de Commissie meedelen welke vergaderingen er de afgelopen zes maanden zijn gehouden door de op basis van een voorstel van de Spaanse regering ingestelde ad hoc werkgroep belastingfraude, welke conclusies er zijn getrokken en wanneer het eindverslag van deze werkgroep wordt verwacht? Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie (12 mei 2000) De Commissie neemt deel aan de bijeenkomsten van en levert actief haar bijdrage aan de werkzaamheden van de ad hoc-werkgroep belastingfraude waarvan het geachte parlementslid gewag maakt. Aangezien deze groep wordt georganiseerd in het kader van de Raad en door deze wordt voorgezeten, is de Commissie van mening dat de vraag tot de Raad te richten is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1517/00

van Olivier Dupuis (TDI) aan de Commissie

(12 mei 2000)

Betreft: Schending van de mensenrechten in Vietnam

Het Comité Vietnam voor de bescherming van de mensenrechten heeft op 6 april voor de Commissie voor de mensenrechten in Genève bekendheid gegeven aan vrijheidsbeknottende maatregelen van de Vietnamese regering. Voorbeelden hiervan zijn het verbod op publicaties van religieuze aard, de inbeslagneming en vernietiging van een werk van de schrijver Bui Ngoc Tan, Relaas van het jaar 2000, waarin de gevangenistoestanden en de heropvoedingspolitiek in Vietnam worden beschreven, de uitvaardiging van een perswet ter versterking van de staatscontrole op zo'n 500 officiële publicaties, een wet die iedereen in staat stelt een vervolging in te stellen tegen kranten en journalisten en deze te laten veroordelen tot betaling van een schadeloosstelling voor de publicatie van informatie die hen kan schaden, zelfs als deze informatie juist is. Daarnaast wordt de patriarch van de EBUV, Thich Huyen Quang, al 18 jaar zonder vorm van proces vastgehouden. Tenslotte is er sprake van een nieuwe stijging van het aantal doodvonnissen: 194 voor het jaar 1999 (113 executies in 1996; 150 in 1997, 170 in 1998). Is de Commissie op de hoogte van deze ernstige verslechtering van de mensenrechtensituatie in Vietnam? Zo ja, welke maatregelen heeft zij genomen of is zij van plan te nemen om ervoor te zorgen dat de Vietnamese autoriteiten de vrijheid van meningsuiting waarborgen, Thich Huyen Quang vrijlaten, de executies opschorten en meer in het algemeen een begin maken met een werkelijke democratisering van het land?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(9 juni 2000)

De delegatie van de Commissie in Hanoi volgt, tezamen met de diplomatieke missies van de lidstaten, op de voet mensenrechtenangelegenheden die aanleiding geven tot bezorgdheid en neemt ten volle deel aan alle stappen die worden genomen om de bezorgdheden van de Unie aan de Vietnamese autoriteiten over te brengen.

De Commissie is op de hoogte van de beperkingen op publicaties in Vietnam, hoewel zij het verslag over de inbeslagneming en vernietiging van het boek getiteld Relaas van het jaar 2000 nog niet bevestigdkon zien. Evenmin konden onafhankelijk geverifieerde cijfers voor terechtstellingen in 1999 worden verkregen. Het is de Commissie vanzelfsprekend bekend dat het huisarrest van de patriarch van de EBUV, de heer Thich Huyen Quang, voortduurt. Minder duidelijk is het evenwel of deze ontwikkelingen een ernstige verslechtering van de mensenrechtensituatie in Vietnam betekenen.

Waarnemingen in de afgelopen twee jaar wijzen namelijk op enige vooruitgang. De betrekkingen met de katholieke kerk zijn iets beter geworden. Het aantal nagetrokken politieke gevangenen is fors teruggelopen. Niettemin zal de Commissie de ontwikkelingen op de voet blijven volgen, met name de specifieke in deze vraag aan de orde gestelde punten, en zal zij de stappen nemen waarover met de lidstaten overeenstemming wordt bereikt om deze bezorgdheden onder de aandacht van de Vietnamese autoriteiten te brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0382/00

van Juan Ojeda Sanz (PPE-DE) aan de Commissie

(14 februari 2000)

Betreft: Bewegwijzering en verkeersborden voor internationaal verkeer op het transeuropese wegennetwerk (TERN)

Een van de belangrijkste kenmerken van het transeuropese wegennetwerk is de interoperabiliteit. In dit verband heeft de Europese Commissie samen met de lidstaten uit hoofde van het Verdrag van Maastricht belangrijk werk verricht door oprichting van de zogeheten Motorway Working Group en de subgroep Action Start die zich bezig moeten gaan houden met communautaire regelgeving ter harmonisatie, naast andere technische aspecten, van de verkeersborden en de bewegwijzering op het transeuropese wegennetwerk (TERN), ter waarborging van de interoperabiliteit hiervan.

De door de subgroep Start geboekte resultaten ten spijt is er nog steeds sprake van een grote mate van discontinuïteit en een gebrek aan harmonisatie op het TERN voor wat betreft bewegwijzering en verkeersborden.

Is de Commissie voornemens een communautaire verordening op te stellen waarin de conclusies van de subgroep Action Start zijn verwerkt?

Welke aanvullende maatregelen denkt de Commissie tenslotte in het kader van de subgroep Action Start te nemen om de interoperabiliteit van het transeuropese wegennetwerk te waarborgen en de onzekerheid die uit het huidige gebrek aan harmonisatie van de bewegwijzering en de verkeersborden voortvloeit voor het internationale verkeer dat van dit wegennetwerk gebruikmaakt, tot een minimum te beperken?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(17 maart 2000)

Het Verdrag van Wenen inzake verkeerstekens(1) stelt een gemeenschappelijk stelsel in van waarschuwings-, voorrangs-, verbods- en gebodsborden, maar bevat slechts zeer algemene regels voor richtingborden.

In 1994 heeft de Start Action-werkgroep die de behoefte aan interoperabiliteit voor de oprichting van het Trans-Europese wegennet (TERN) moest beoordelen, eerst de aanbeveling gedaan dat de lidstaten dit Verdrag toepasten en vervolgens voorgesteld dat de Gemeenschap het aanvulde met andere vereisten. De Commissie zag in dat de harmonisatie van de verkeersborden door de Europese burgers gezien zou worden als een duidelijk symbool van Europese integratie maar, omdat twee lidstaten het Verdrag van Wenen niet hebben ondertekend (Ierland en Nederland) en drie lidstaten het Verdrag niet geratificeerd hebben (Spanje, Portugal en het Verenigd Koninkrijk), hoewel ze het wel grotendeels toepassen, achtte zij een desbetreffende wet echter niet opportuun.

Nu evenwel de communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een Trans-Europees vervoersnet worden herzien, biedt zich de gelegenheid dit standpunt te heroverwegen. De Commissie zal in haar verslag over de herziening van de communautaire richtsnoeren dat midden 2000 aan Parlement en Raad zal worden voorgelegd, afwegen hoe de interoperabiliteit en de kwaliteit van het vervoersnet gegarandeerd kunnen worden.

(1) Verdrag inzake verkeerstekens, goedgekeurd door de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties, van 8 november 1968, herzien in 1993 en in 1995.