ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3993/97 van Olivier Dupuis (ARE) aan de Raad (15 december 1997)

Betreft: Het geval van de heer Khemaïs Csila (Tunesië)

De heer Khemaïs Csila, Tunesisch onderdaan en vice-voorzitter van de Tunesische Liga van de mensenrechten, is op 29 september 1997 gearresteerd wegens een politieke verklaring waarin hij uiteenzette waarom hij een hongerstaking begon, o.a. met het oog op het terugkrijgen van zijn werk en van zijn paspoort. Hier staat hier duidelijk de vrijheid van meningsuiting op het spel. Overigens heeft de delegatie van het Europees Parlement tijdens een recent bezoek aan Tunis een aantal gevallen van schendingen van de mensenrechten en de grondrechten aan de orde gesteld, waaronder dat van de heer Csila.

Welke maatregelen heeft de Raad genomen of denkt hij te nemen, opdat een einde komt aan de willekeurige hechtenis van de heer Khemaïs Csila en de ongegronde vervolgingen waaronder hij gebukt gaat? Welke initiatieven denkt de Raad meer in het algemeen te ontplooien om de Tunesische autoriteiten ertoe te bewegen een einde te maken aan de schendingen van de mensenrechten en vastberaden een begin te maken met de democratisering en de opbouw van een rechtsstaat?

Antwoord (30 maart 1998)

De Raad hecht veel politiek belang aan de bevordering en de naleving van de mensenrechten in Tunesië en volgt de ontwikkelingen aldaar op de voet.

Zoals de Geachte Afgevaardigde ongetwijfeld weet, was Tunesië het eerste land aan de Middellandse Zee dat een nieuwe Euro-mediterrane overeenkomst ondertekende. Deze overeenkomst stelt een politieke dialoog in waarbinnen beide partijen openlijk over allerlei politieke onderwerpen, met inbegrip van de mensenrechten, kunnen discussiëren. Bovendien bevat de overeenkomst een "mensenrechtenclausule¨ die bepaalt dat de betrekkingen tussen de partijen "en alle bepalingen van deze overeenkomst gebaseerd zijn op de eerbiediging van de democratische beginselen en de mensenrechten die de grondslag van hun binnen- en buitenlands beleid vormen en een wezenlijk onderdeel van de overeenkomst zijn¨.

Evenals een delegatie van het Europees Parlement onlangs heeft gedaan, heeft de Raad de kwestie van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden aan de orde gesteld en zal hij dat blijven doen, zowel in algemene zin als met betrekking tot specifieke gevallen zoals dat van de heer Khémaïs Csila, daarbij zijn Tunesische gesprekspartners herinnerend aan hun verantwoordelijkheden en verbintenissen ten aanzien van de mensenrechten in het kader van de overeenkomst EG-Tunesië en van het Barcelonaproces.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3221/97 van Patricia McKenna (V) aan de Raad (15 oktober 1997)

Betreft: Beschuldigingen van standrechtelijke executies op de Filippijnen

Naar verluidt drongen op 4 september 1997 leden van de Philippines National Police Second Mobile Group de woning binnen van de 25-jarige Marlon Fernandez in Barangay, Santo Domingo, en beschuldigden hem ervan lid te zijn van de gewapende oppositiegroep National People's Army (NPA).

In een rapport van de Filippijnse autoriteiten over de gang van zaken wordt verklaard dat de heer Fernandez tijdens een gewapende confrontatie met de politie om het leven is gekomen. Er zijn echter andere verklaringen volgens welke hij later is gesignaleerd in de woning van een lid van het provinciaal bestuur van Santo Domingo, waarbij hij werd geslagen door leden van hetzelfde politie-onderdeel dat zijn huis was binnengedrongen. Bovendien zijn er in die buurt geweerschoten gehoord.

Gaat de Raad, gezien de tegenstrijdige verklaringen omtrent de dood van de heer Fernandez, protest aantekenen bij de Filippijnse autoriteiten, om aan te dringen op een diepgaand en onpartijdig onderzoek naar de omstandigheden rond zijn dood?

Antwoord (9 maart 1998)

Dit geval is niet aan de Raad voorgelegd.

In het algemeen zijn de toepassing van de regels van de rechtsstaat en de naleving van de mensenrechten, in zijn betrekkingen met derde landen, een voorwerp van niet aflatende zorg van de kant van de Raad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3550/97 van Giuseppe Rauti (NI) aan de Commissie (12 november 1997)

Betreft: Afschaffing van het aardrijkskunde-onderwijs in Italië

In het "proefproject¨ van het Italiaanse Ministerie van Onderwijs dat reeds op 150 scholen en wel tijdens de eerste twee jaar van het middelbaar onderwijs wordt uitgevoerd komt het aardrijkskunde-onderwijs niet voor, ondanks een groot aantal negatieve gevolgen voor het beroep, omdat vele leraren aardrijkskunde gedwongen zijn "op te geven¨. Kan de Commissie derhalve mededelen:

1. of zij niet vindt dat deze weglating het niveau en de kwaliteit van het onderwijs ernstig "verarmt¨,

2. of het besluit van het Italiaanse ministerie niet in strijd is met de positieve mening die op alle soortgelijke onderwijsinstellingn in de Europese Unie wordt aangehangen over de aardrijkskunde en de culturele waarde ervan,

3. of zij bij de Italiaanse regering geen stappen wil ondernemen om dit ernstige en ontstellende besluit te herroepen?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3550/97 en E-3802/97 van mevrouw Cresson namens de Commissie (10 december 1997)

De Commissie heeft kennis genomen van het feit dat het Italiaanse Ministerie van Onderwijs het aardrijkskunde-onderwijs niet heeft opgenomen in zijn ontwerp-voorstel voor de herziening van het leerplan voor de eerste twee jaar van het middelbaar onderwijs.

De Commissie verwijst de geachte afgevaardigde naar artikel 126 van het EU-Verdrag, waarin is vastgelegd dat de Gemeenschap op onderwijsgebied optreedt "met volledige eerbiediging van de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de inhoud van het onderwijs en de opzet van het onderwijsstelsel¨.

De herziening van het leerplan, de keuze van de vakken en de verdeling van de vakken over de onderwijsjaren vallen onder de nationale bevoegdheid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3593/97 van Yves Verwaerde (PPE) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Groep deskundigen op hoog niveau voor de sociale en maatschappelijke aspecten van de informatiemaatschappij

Kan de Commissie me een eerste balans van de werkzaamheden van de groep deskundigen op hoog niveau voor de sociale en maatschappelijke aspecten van de informatiemaatschappij laten toekomen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (9 januari 1998)

De werkzaamheden van de groep deskundigen op hoog niveau inzake de sociale en maatschappelijke aspecten van de informatiemaatschappij zijn afgerond. De groep heeft onlangs een eindverslag opgesteld waarvan een kopie rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement wordt toegezonden.

Een samenvatting van de in de bijlage bij dit eindverslag genoemde aanvullende onderzoeken, die parallel aan de werkzaamheden van deze groep wordt uitgewerkt, is in voorbereiding en zal begin dit jaar beschikbaar zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4132/97 van Reimer Böge (PPE) aan de Commissie (21 januari 1998)

Betreft: Visserijbeleid betreffende de Oostzee

Kan de Commissie ons meedelen welke overeenkomsten c.q. afspraken over de visserij in de Oostzee bestaan tussen de EU respectievelijk EU-lidstaten en de partnerlanden van de EU?

Bestaan er volgens de Commissie daarnaast ook overeenkomsten op niveau van het particuliere bedrijfsleven inzake visrechten van delen van de EU-vloot in de wateren van derde landen aan de Oostzee?

Wat zijn de plannen van de Commissie in het kader van de pre-toetredingsstrategie op het vlak van de integratie van de Oostzeelanden of op dat van de sluiting van visserijovereenkomsten met de Baltische Staten, Polen en Rusland?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (10 februari 1998)

De Gemeenschap heeft in 1996 nieuwe visserijovereenkomsten met Estland, Letland en Litouwen gesloten. Deze nieuwe overeenkomsten kwamen in de plaats van de bestaande overeenkomsten die vroeger door respectievelijk de Gemeenschap, Zweden en Finland waren gesloten. De Gemeenschap voert thans onderhandelingen over het sluiten van soortgelijke overeenkomsten met Polen en de Russische Federatie. In afwachting van de uitkomst van deze onderhandelingen worden de overeenkomsten die door Zweden respectievelijk Finland vóór de uitbreiding met deze landen zijn gesloten door de Gemeenschap beheerd overeenkomstig de toetredingsacte van 1994. Op grond van deze overeenkomsten zijn met elk van de vijf landen voor 1996, 1997 en 1998 visserijovereenkomsten over de uitwisseling van visquota's gesloten.

Buiten de hierboven vermelde visserijovereenkomsten worden particuliere afspraken gemaakt. De verdragsluitende partijen van de Internationale visserijcommissie voor de Oostzee (IBSFC) zijn overeengekomen (visserijregel 2.1) dat in het kader van dergelijke particuliere afspraken vissende boten moeten beschikken over een speciale toestemming voor een welomschreven visserijactiviteit van de officiële autoriteiten van de vlaggenstaat en van het land waar het vissen plaatsvindt. Voor controledoeleinden moet de verdragsluitende partij in de wateren waarvan het vissen plaatsvindt en die toestemming daartoe verleent, vóór het begin van het vissen aan het secretariaat van de IBSFC een aantal specificaties meedelen, zoals soorten, hoeveelheden, periode en naam van de vaartuigen. De IBSFC verspreidt deze informatie onder de verdragsluitende partijen.

De Commissie is ervan overtuigd dat een dergelijke regionale en bilaterale samenwerking bijdraagt aan de economische integratie in het algemeen en positieve gevolgen zal hebben voor de volgende uitbreidingsonderhandelingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4203/97 van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie (21 januari 1998)

Betreft: Agenda 2000 en doelstelling 1: Investeringen 1993-1997

De directeur-generaal Regionaal beleid en cohesie, de heer Eneko Landáburu, liet eind november in aanwezigheid van de pers doorschemeren dat volgens de voorstellen van de Commissie elf Europese regio's, waaronder Valencia (Spanje), hun status als doelstelling 1-regio zouden verliezen, om de structuurfondsen te verlagen alvorens er nieuwe landen toetreden.

Hierbij baseerde hij zich op de voorlopige gegevens waarover de Commissie beschikte. In het concrete geval van Valencia blijkt echter uit de officiële statistieken dat deze autonome regio in 1993 een BBP had dat 74,9% onder het Europese gemiddelde lag, en in 1994 was dit percentage nog lager: 73,6%. De drempel om in aanmerking te komen voor de status van doelstelling 1-regio bedraagt 75%, hetgeen inhoudt dat niets erop wijst dat Valencia op korte termijn niet zou voldoen aan de objectieve criteria.

Als het modale inkomen in de regio's in de periode 1993-1997 gehanteerd wordt als criterium voor de berekening van het BBP, is het van belang de macro-economische gegevens van deze regio's van ieder afzonderlijk jaar te kennen.

Welke bedragen werden uit hoofde van doelstelling 1 van het EFRO in de jaren 1993, 1994, 1995, 1996 en 1997 in onderstaande regio's geïnvesteerd:

- Anatolië, Macedonië, Tessalië, Kreta, Peleponessus, Midden-Griekenland, Ipeiros, Atica, Jonische eilanden, Acaya, Grecia Stereo (Griekenland)

- Henegouwen (België)

- Thüringen, Brandenburg, Oost-Berlijn, Sachsen-Anhalt, Sachsen, Munster (Duitsland)

- Galicië, Extremadura, Castallia la Mancha, Castilla y Leon, Ceuta y Melilla, Valencia, Asturië, Andalusië, Canarische eilanden, Murcia (Spanje)

- Valenciennes Avesnes, Douai Corcega, D.O.M. (Frankrijk)

- Ulster, Connaught, Leinster (Ierland)

- Molise, Apulië, Sicilië, Basilicata, Cerdena, Calabrië, Campania (Italië)

- Flevoland (Nederland)

- Burgerland (Oostenrijk)

- Noord-Portugal, Alentejo, Algarve, Lissabon, Vale do Tejo, Centro (Portugal)

- Enterprise eilanden, Highlands, Merseyside, Noord-Ierland (Verenigd Koninkrijk)?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-4202/97 en E-4203/97 van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (26 februari 1998)

Wegens de omvang van het antwoord, dat talrijke tabellen omvat, zal de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toesturen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4017/97 van Niels Sindal (PSE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Verstekelingen (vervoer)

Welke maatregelen overweegt de Commissie in verband met de problemen inzake de behandeling van verstekelingen aan boord van vaartuigen in Europese wateren?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie (27 februari 1998)

De Commissie heeft van de problemen rond verstekelingen vernomen zowel in het kader van het zeevervoersbeleid als in het kader van de vraagstukken die onder titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie vallen.

Aangezien het voorstel voor een overeenkomst betreffende de personencontrole bij overschrijding van de buitengrenzen van de lidstaten ((PB C 128 van 9.5.1994. )) door de Raad niet is goedgekeurd, bestaat er geen dwingend rechtsvoorschrift ter zake.

Wanneer het Verdrag van Amsterdam in werking treedt, vallen de aangelegenheden inzake het overschrijden van de buitengrenzen onder de eerste pijler, in het bijzonder artikel 73, lid 2, onder a), betreffende de normen en voorwaarden waaraan de lidstaten zich moeten conformeren om personencontroles aan de buitengrenzen uit te voeren, met dien verstande dat de Raad op dit gebied gedurende een overgangsperiode van vijf jaar na de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam met algemene stemmen op voorstel van de Commissie of op initiatief van een lidstaat en na raadpleging van het Parlement beslist.

Er dient gestreefd te worden naar verenigbaarheid en samenhang met het internationale zeerecht. Er zijn speciale internationale normen voor verstekelingen aan boord van schepen vastgesteld. In dit verband is bij de Internationale Maritieme Organisatie door Italië een rechtsinstrument ter bestrijding van illegale immigratie over zee gedeponeerd. De Commissie neemt aan de werkzaamheden van deze instantie deel.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4096/97 van Peter TRUSCOTT aan de Commissie. Fondsen voor Hertfordshire (1994-1997) in het kader van MEDIA II en Jumelage-fondsen



Publicatieblad Nr. C 196 van 22/06/1998 blz. 0076



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4096/97 van Peter Truscott (PSE) aan de Commissie (16 januari 1998) Betreft: Fondsen voor Hertfordshire (1994-1997) in het kader van MEDIA II en Jumelage-fondsen Zou de Commissie mij kunnen meedelen welke bedragen Hertfordshire heeft ontvangen in het kader van MEDIA II en Jumelage-fondsen gedurende de jaren 1994, 1995, 1996 en 1997?? Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie (13 maart 1998) Daar het programma MEDIA II pas op 1 januari 1996 is ingegaan, is voor deze datum geen steun toegekend. In 1996 heeft geen enkel bedrijf in Hertfordshire MEDIA-steun ontvangen. In 1997 heeft het bedrijf "Arrow Film Distributors Ltd¨ uit Radlett steun ten bedrage van 25 000 ecu ontvangen. Hertfordshire ontving in 1994 (5 898 ecu), in 1995 (5 427 ecu), in 1996 (14 201 ecu) en in 1997 (11 036 ecu) subsidies in het kader van het jumelageprogramma van de Commissie (begrotingspost A-3021).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4045/97 van Raimo Ilaskivi (PPE), Marjo Matikainen-Kallström (PPE) en Jyrki Otila (PPE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: De ehec-bacterie en het slachten van runderen

De ontdekking van de ehec-bacterie in Fins rundvee is reden voor het slachten van runderen om de verspreiding van de bacterie te voorkomen. Dit is zonder twijfel een noodzakelijke maatregel, aangezien er reeds mensen zijn gestorven of lijden aan darmbloedingen.

Op welke wijze wil de Commissie voorkomen dat het besmette vlees wordt verwerkt tot voedsel voor mensen of dieren? Het ruimen van de runderen veroorzaakt een omvangrijke economische schade voor de betrokken boeren. Op welke wijze wil de Commissie deze schade compenseren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (9 februari 1998)

Op de productie en het in de handel brengen van vers vlees zijn de regels van Richtlijn 64/433/EEG inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees ("Vers vlees-richtlijn¨) van toepassing, zoals geconsolideerd door Richtlijn 91/496/EEG tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor dieren uit derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht en tot wijziging van de Richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG en 90/675/EEG ((PB L 268 van 24.9.1991. )) en zoals gewijzigd bij Richtlijn 95/23/EG betreffende de gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen van vers vlees ((PB L 243 van 11.11.1995. )). Overeenkomstig deze regelingen moeten de lidstaten ervoor zorgen dat de officiële dierenarts vlees dat is besmet of door een ziekte is aangetast ongeschikt voor menselijke consumptie verklaart. Daarom kan dit vlees niet in de menselijke voedselketen terechtkomen. Als dit vlees wordt gedestrueerd en als voeder wordt gebruikt, moet het zodanig worden behandeld dat elke besmetting of verspreiding van een ziekte onmogelijk is.

De voorwaarden voor een eventuele financiële bijdrage van de Gemeenschap staan vermeld in Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied ((PB L 224 van 18.8.1990. )), ook wel "veterinair fonds¨ genaamd.

In de eerste plaats kan op grond van titel III, hoofdstuk 2 (artikelen 29, 32 en 33) van Beschikking 90/424/EEG een financiële bijdrage van de Gemeenschap worden toegekend in het kader van een nationaal plan ter controle van zoönoses. Momenteel is geen enkel plan met betrekking tot "de ehec-bacterie¨ goedgekeurd.

In de tweede plaats voorziet artikel 4, lid 3, van beschikking 90/424/EEG in een spoedinterventie bij het optreden van een zoönose, als bedoeld in Richtlijn 92/117/EEG van de Raad van 17 december 1992 inzake maatregelen voor de bescherming tegen bepaalde zoönoses en bepaalde zoönoseverwekkers bij dieren en in producten van dierlijke oorsprong ten einde door voedsel overgedragen infecties en vergiftigingen te voorkomen ((PB L 62 van 15.3.1993. )), op voorwaarde dat dit optreden een onmiddellijk risico voor de volksgezondheid vormt. Op dit moment is nog geen financiering op deze basis toegekend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4175/97 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie (21 januari 1998)

Betreft: Cohesie- en cultuurbeleid

Kan de Commissie informatie verstrekken over de culturele modelprojecten die in de periode 1989-1993 en in de huidige programmeringsperiode (1994-1999) in het kader van artikel 10 van de EFRO-verordening werden gecofinancierd, met opgave van het land, de regionale doelstelling in het kader waarvan het project werd gefinancierd, alsmede de totale kosten en de communautaire cofinanciering?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (5 maart 1998)

Modelprojecten voor interregionale samenwerking op cultureel gebied zijn voor het eerst opgezet in het kader van de programmering voor artikel 10 van de Verordening betreffende het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling ((PB L 193 van 31.7.1993. )) voor de periode 1994-1999.

De belangrijkste reden om modelprojecten voor interregionale samenwerking op cultureel gebied op te zetten is dat zwakkere regio's in de Gemeenschap vaak beschikken over een cultureel erfgoed dat zeer belangrijk is, maar slecht wordt geëxploiteerd. Daarin kan verbetering worden gebracht door met andere lagere overheden een netwerk te vormen dat erop is gericht van elkaar te leren, kennis aan elkaar over te dragen en het culturele erfgoed een rol te laten spelen in de economische ontwikkeling van het betrokken gebied.

De modelprojecten voor interregionale samenwerking met culturele inslag passen dus in het cohesiebeleid.

In september 1995 is in het Publicatieblad ((PB C 253 van 29.9.1995. )) een oproep tot het indienen van voorstellen (nr. 95/C 253/11) opgenomen. De Commissie heeft vervolgens 265 voorstellen ontvangen en heeft daaruit 32 projecten geselecteerd.

Van de samenwerkingsnetwerken moesten plaatselijke of regionale overheden uit drie à zes regio's in ten minste drie lidstaten deel uitmaken. Het aantal aan een netwerk deelnemende regio's van doelstelling 1, 2, 5b of 6 mocht geen minderheid van het totale aantal deelnemers uitmaken. Voor deze modelprojecten is in totaal 15 miljoen ecu uitgetrokken. De communautaire medefinanciering bedraagt ten hoogste 600.000 ecu per project.

Tot de belangrijkste thema's voor samenwerking in het kader van de gekozen projecten behoren bijvoorbeeld de valorisatie van het culturele erfgoed, de overdracht van kennis met het oog op restauraties, de realisering van culturele routes en het gebruik van nieuwe informatietechnologie voor het creëren van een virtueel museum.

Op basis van de geografische herkomst van de netwerkcoördinator kunnen de modelprojecten voor interregionale samenwerking op cultureel gebied als volgt worden verdeeld:

>TABLE>

De 32 modelprojecten voor interregionale samenwerking op cultureel gebied zijn op 1 januari 1997 van start gegaan en hebben een looptijd van twee jaar.

Op initiatief van de Commissie is een Internet-site gecreëerd. Deze geeft een overzicht van de 32 modelprojecten, van de samenwerkingsthema's, van de netwerkdeelnemers en van de belangrijkste financiële gegevens. Het adres van deze site is http:\\www.aeidl.be\art10\.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4077/97 van Guido Podestà (UPE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Invoering in de Europese Unie van een garantiestelsel "Performance Bond¨

Op 21 oktober jl. heeft Mario Monti zich, naar aanleiding van een vraag van ondergetekende tijdens het debat over het verslag van de heer Tappin over de openbare aanbestedingen, namens de Commissie niet afkerig getoond van de invoering van een nieuwe vorm van garantie voor de tijdige uitvoering van aanbestedingen, zoals bijvoorbeeld "Performance Bond¨. Hij onderstreepte echter dat het MKB niet gediscrimineerd noch benadeeld mocht worden.

Kan de Commissie mededelen of en binnen welke termijn zij voornemens is nader onderzoek te laten verrichten naar de wenselijkheid en de praktische omzetting van dergelijke garantievormen?

Indien de Commissie niet van plan is zo'n studie te laten verrichten, wat is daarvan de reden?

Indien de Commissie daarentegen wel een dergelijk onderzoek op gang wil brengen, wil zij dan overgaan tot het opstellen van een tekst teneinde in het Gemeenschapsrecht dergelijke garantiestelsels voor de uitvoering van aanbestedingen op te nemen? Binnen welk tijdsbestek zou dit geschieden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (10 maart 1998)

Zoals de Commissie heeft aangegeven in haar antwoord op een vraag van het geachte Parlementslid tijdens het debat naar aanleiding van het verslag-Tappin over het groenboek inzake overheidsopdrachten ((COM(96)583 def. )), kunnen uitvoeringsgaranties de openstelling van overheidsopdrachten in de sector "werken¨ aanzienlijk helpen vergemakkelijken. Uit de studie naar de impact en doeltreffendheid van de interne markt ((COM(96)520 def. )), die in 1996 in opdracht van de Commissie werd verricht, is gebleken dat de openstelling van overheidsopdrachten in deze sector nog zeer te wensen overlaat. De Commissie schrijft dit in hoofdzaak toe aan het gebrek aan daadwerkelijke concurrentie en begroet derhalve elke maatregel die de concurrentie kan stimuleren.

Naast de initiatieven van de Commissie, zoals de opdracht aan de Europese commissie voor normalisatie (CEN) en het Europees comité voor elektrotechnische normen (CENELEC) voor de ontwikkeling van een erkenningsnorm, zijn zeker ook particuliere initiatieven noodzakelijk. De ontwikkeling van uitvoeringsgaranties lijkt in dat opzicht veelbelovend. De Commissie volgt dergelijke initiatieven zeer aandachtig, maar meent dat haar tussenkomst in dit stadium niet vereist is. Zij zal deze en soortgelijke ontwikkelingen echter nauwlettend in het oog houden en als blijkt dat zij een belangrijke bijdrage aan het succes van een initiatief kan leveren, dan zal zij op basis van de gegevens waarover zij op dat ogenblik beschikt, passende maatregelen nemen.