ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2434/98

van Friedhelm Frischenschlager (ELDR) aan de Commissie

(30 juli 1998)

Betreft: EU-delegatie Bratislava - benoeming van het hoofd van de delegatie

De betrekkingen tussen de EU en Slowakije zijn niet alleen belangrijk met het oog op de algemene uitbreiding maar ook met betrekking tot de kwaliteit van het democratische bestel, de eerbiediging van de mensenrechten en de rechten van minderheden, kwesties i.v.m. de nucleaire veiligheid, enz.

Het bureau van de EU-delegatie in Bratislava, en vooral het hoofd daarvan, spelen dan ook een belangrijke rol bij de samenwerking met de Slowaakse overheid en het behartigen van de belangen van de EU en haar lidstaten. Ondanks het belang van deze functie is de post van hoofd van de EU-delegatie in Bratislava nu al meer dan een jaar vacant, hoewel het benoemingsbeleid van de Commissie er doorgaans op gericht is dat vacatures voor leidinggevende posten onmiddellijk of in ieder geval op korte termijn worden vervuld.

Is het juist dat de interne sollicitatieprocedure voor de post van hoofd van de EU-delegatie in Bratislava, die in september 1997 had moeten zijn afgerond, op verzoek van Oostenrijk werd stopgezet?

Is het juist dat de Commissie toen heeft toegezegd dat deze post door een Oostenrijker zou worden bezet?

Is het juist dat Oostenrijk tot nog toe heeft verzuimd een geschikte kandidaat voor deze betrekking voor te dragen? Zo ja, kan de Commissie dan mededelen waarom Oostenrijk tot nog toe geen definitieve kandidaat heeft voorgedragen, of waarom dit pas veel later is gebeurd?

Kan de Commissie, wanneer bovenstaande vragen slechts gedeeltelijk met ja of nee worden beantwoord, mededelen wat de redenen zijn voor deze ongepaste vertraging bij de benoeming van de ambassadeur van de EU in Bratislava?

Antwoord van de heer van den Broek namens de Commissie

(15 september 1998)

De post van hoofd van de delegatie in Bratislava werd oorspronkelijk intern binnen de Commissie gepubliceerd.

In het kader van de aanwerving van ambtenaren uit de drie lidstaten die in 1995 tot de Gemeenschap zijn toegetreden, werd later beslist dat de post van hoofd van de genoemde delegatie bestemd was voor een Oostenrijkse kandidaat.

In het bestek van de voor dergelijke aangelegenheden vastgestelde procedures heeft de Commissie een aantal Oostenrijkse kandidaten beoordeeld; zij staat thans op het punt de kandidaat aan te wijzen die deze post zal bezetten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1696/98

van Kirsi Piha (PPE) aan de Commissie

(29 mei 1998)

Betreft: Mensenrechten in Tibet

Tibet is weer prominent in het nieuws gekomen door de aanhoudende berichten over mensenrechtenschendingen in dat land. Nu China een belangrijke handelspartner is van de landen in West-Europa lijkt het erop dat de mensenrechten in Tibet geheel onder de voet worden gelopen door de economische belangen.

Op welke wijze houdt de Commissie zich op de hoogte van de mensenrechtensituatie in Tibet en wat is zij bereid te ondernemen voor de totstandkoming van een vredesverdrag tussen Tibet en China, waarbij Tibet een autonome regio wordt, zodat de Tibetaanse regering naar haar vaderland kan terugkeren?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie

(24 juni 1998)

De Europese Unie hecht veel belang aan de mensenrechtensituatie in Tibet en heeft deze kwestie systematisch op de agenda geplaatst van de bilaterale dialoog tussen de Europese Unie en China betreffende de mensenrechten geplaatst. Delegaties van de Europese Unie, die bestaan uit diplomatieke vertegenwoordigers in Peking, zijn reeds verschillende malen in het kader van deze dialoog naar Tibet gegaan. Tijdens haar contacten met de Chinese autoriteiten heeft de Unie vaak meegedeeld dat zij voorstander is van een vreedzame oplossing voor de hangende problemen en heeft ze in verband hiermee opgeroepen tot een directe dialoog tussen de Chinese autoriteiten en de vertegenwoordigers van het Tibetaanse volk, de Dalai Lama inbegrepen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1071/98 van Iñigo MÉNDEZ DE VIGO aan de Commissie. Oprichting comité weesgeneesmiddelen



Publicatieblad Nr. C 050 van 22/02/1999 blz. 0008



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1071/98 van Iñigo Méndez de Vigo (PPE) aan de Commissie (6 april 1998) Betreft: Oprichting comité weesgeneesmiddelen Weinig voorkomende ziekten vormen een vraagstuk van niet te onderschatten belang. Acht de Commissie het niet wenselijk een onafhankelijk comité op te richten voor weesgeneesmiddelen? Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (11 juni 1998) De Commissie zal binnenkort bij het Parlement en de Raad een voorstel voor een verordening betreffende weesgeneesmiddelen indienen. In dit voorstel kan worden voorzien in de oprichting van een comité voor weesgeneesmiddelen, dat tot taak zou hebben aanvragen om geneesmiddelen als weesgeneesmiddelen aan te merken te onderzoeken en de Commissie te adviseren over de vaststelling en ontwikkeling van een communautair beleid inzake weesgeneesmiddelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1991/98

van Sören Wibe (PSE) aan de Commissie

(30 juni 1998)

Betreft: Stripblad "IJsco-oorlog"

Onder de naam "De Frambozenijsoorlog" geeft de Commissie in de officiële talen een stripblad voor kinderen uit. In sprookjesvorm worden hierin de voordelen van EU en EMU uiteengezet. Een Europa zonder EU wordt beschreven als een werelddeel met (frambozenijs)oorlogen, strenge grenscontroles en zonder solidariteit. EU en EMU staan daarentegen voor vrede, solidariteit, gemeenschapszin en alle andere goede dingen. Kortom, hier wordt werkelijk een sprookje opgedist aan de kinderen van Europa.

Is dit geen politieke indoctrinatie van kinderen? Is het ethisch niet onverantwoord de kinderen van Europa dit rooskleurige en foutieve beeld van Europa mee te geven? Moeten wij niet proberen de jonge generatie op te voeden tot kritisch denkende burgers, en niet, zoals in deze publicatie gebeurt, trachten kinderen in een bepaalde politieke richting te duwen, namelijk een federaal Europa? Leert de Europese geschiedenis ons in dit opzicht niets?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(11 september 1998)

Het stripblad waarop het geachte parlementslid kritiek heeft, is bestemd voor jongeren en maakt derhalve gebruik van eenvoudige bewoordingen. Het verwijst naar waarden zoals vrede en democratie die reeds vanaf het begin de grondslag vormen voor de opbouw van Europa. In het stripblad wordt noch een federalistisch noch enig ander welbepaald model verdedigd. Er wordt vooral op gewezen dat samenwerking te verkiezen is boven gewapende conflicten of omslachtige grenscontroles. Op blz. 26 wordt trouwens onderstreept dat Europa niet tot stand komt zonder compromissen tussen lidstaten die onafhankelijk blijven.

De Commissie meent dat zij haar bevoegdheid niet te buiten gaat en zich ook niet schuldig maakt aan politieke indoctrinatie wanneer zij de jongeren herinnert aan de bestaansreden van de Europese Unie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1272/98

van Freddy Blak (PSE) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Jobtests

Het wordt steeds meer de gewoonte dat bij aanstelling in Europese bedrijven een jobtest wordt afgenomen, zoals een psychologische test, een DNA-test en een astrologische test. De mate van bescherming van de werknemers op dit terrein verschilt nogal van lidstaat tot lidstaat. De vele multinationals in Europa maken de behoefte aan een gemeenschapsinitiatief actueel.

1. De Commissie heeft onlangs een onderzoek afgesloten inzake de regulering van gegevensbescherming en jobtests in de lidstaten. Wat is de conclusie van dit onderzoek?

2. Wat denkt de Commissie verder met dit onderzoek te doen?

3. Meent de Commissie dat er behoefte is aan bindende wetgeving op dit terrein?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(3 juli 1998)

De Commissie is op de hoogte van het gebruik van jobtests op de werkplek. Het gevolg hiervan kan zijn dat persoonlijke gegevens bekend worden, met verreikende gevolgen voor de toekomst van de werknemer.

In het kader van de bescherming van de privacy van werknemersgegevens analyseert de Commissie momenteel de wetgeving van de lidstaten op dit terrein. Aan de hand van deze analyse zal de Commissie vervolgens beslissen welke actie zij op het gebied van de gegevensbescherming voor werknemers moet ondernemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1596/98

van Allan Macartney (ARE) aan de Commissie

(25 mei 1998)

Betreft: Bescherming van het Karen-volk

Heeft de Europese Gemeenschap externe activiteiten ontplooid voor de bescherming van de leden van het Karen-volk die hun toevlucht hebben gezocht in Thailand?

Verwacht de Commissie dat de Gemeenschap, met name via ECHO, in actie zal komen om te beletten dat de mensenrechten van dit volk worden geschonden door guerrillastrijders die vanuit Birma de grens overschrijden?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie

(22 juni 1998)

De Commissie heeft de Thaise regering en de nationale veiligheidsraad verschillende malen verzocht om voor een degelijke bescherming te zorgen van de 110.000 vluchtelingen die in kampen wonen langs de grens tussen Birma en Thailand. Het zijn namelijk de Thaise ordestrijdkrachten die het exclusieve mandaat hebben om te zorgen voor de veiligheid aan de Thaise grens en de bescherming van de vluchtelingen die op het Thaise grondgebied een schuilplaats zoeken tegen aanvallen van guerrillastrijders die de grens overschrijden.

Het Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen (UNHCR), dat een niet-militair, algemeen mandaat heeft voor de bescherming van vluchtelingen tegen schendingen van de mensenrechten, heeft nog geen permanent mandaat over het grensgebied maar het zal binnenkort toestemming krijgen om in dat gebied een vaste vertegenwoordiging te hebben. Het mandaat van de UNHCR voor vluchtelingenbescherming omvat echter geen militaire bescherming tegen aanvallen van guerrillastrijders die de grens overschrijden. Dit blijft het voorrecht van de Thaise ordestrijdkrachten.

Daarom verwacht de Commissie geen enkele communautaire tussenkomst zoals door het geachte parlementslid wordt verzocht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2518/98

van Maartje van Putten (PSE) aan de Commissie

(30 juli 1998)

Betreft: Mogelijke schending van de mensenrechten in Oeganda

1. Is de Commissie op de hoogte van de gebeurtenissen in Kichwamba, Oeganda, waarbij volgens de berichtgeving van het Oegandese regime op 8 juni 1998 circa vijftig studenten op de universiteitscampus door rebellen in brand zijn gestoken?

2. Heeft de Commissie informatie over het waarheidsgehalte van deze berichtgeving, aangezien andere bonnen vermelden dat volgens ooggetuigen niet de rebellen, maar de regeringstroepen de studenten vermoord zouden hebben, waarbij de agressie zich in het bijzonder op de etnische Baganda-groepering leek te richten? Zo ja, welke actie zal de Commissie naar aanleiding van deze informatie ondernemen? Zo neen, is de Commissie van plan de gebeurtenissen nader te onderzoeken?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie

(15 september 1998)

1. De Commissie is op de hoogte van de gebeurtenissen in het Kabarole-district, waar ongeveer 80 mensen, in de meeste gevallen studenten, om het leven kwamen toen een gebouw van de Kichwamba National Technical Institute door rebellen in brand werd gestoken. Bovendien werden ongeveer 100 studenten weggevoerd. De slachtoffers van deze aanval waren evenwel afkomstig uit verschillende regio's in Oeganda en niet alleen van de ethnische Baganda groep.

2. Uit de informatie die de Commissie heeft bereikt, onder meer uit verschillende besprekingen tussen de missiehoofden van de Unie in Kampala, blijkt echter geenszins dat de Oegandese strijdkrachten actief betrokken zouden zijn geweest bij dit incident. Het bewijsmateriaal toont onomstotelijk aan dat de rebellen verantwoordelijk waren voor de moorden en ontvoeringen.

Het is echter wel zo dat de plaatselijke leiding van de Oegandese strijdkrachten heeft verzuimd de nodige actie te nemen om de slachtoffers te beschermen tegen de aanval van de rebellen. De bevelhebber van het leger heeft ondertussen strafmaatregelen genomen tegen de officieren van het plaatselijke commando. De commandant is voor de krijgsraad gebracht.

Onder deze omstandigheden en op basis van de beschikbare gegevens acht de Commissie het niet nodig deze zaak verder te onderzoeken en is zij dan ook niet voornemens een dergelijk onderzoek uit te voeren.

De Commissie blijft de gebeurtenissen in dit gebied echter volgen en zal haar permanente dialoog met de regering van Oeganda voortzetten om de veiligheidssituatie in het land te verbeteren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2188/98

van Astrid Thors (ELDR) aan de Commissie

(7 juli 1998)

Betreft: Finstalig basisonderwijs in Luxemburg

De kinderen van Finse ambtenaren in Luxemburg kunnen in de scholen van de Gemeenschap geen basisonderwijs in het Fins volgen. Het is duidelijk dat dit het leerproces belemmert omdat de leerlingen op dit niveau gedwongen zijn onderwijs te volgen in een andere taal dan hun moedertaal. De Finse kinderen zijn de enigen van de kinderen van EU-ambtenaren die zich in deze nadelige positie bevinden.

Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om dit probleem op te lossen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(22 juli 1998)

De Raad van Bestuur van de Europese scholen, een intergouvernementeel orgaan dat bestaat uit de minister(s) van de lidstaten die bevoegd is (zijn) voor onderwijs en (of) culturele betrekkingen met het buitenland en waarvan ook een vertegenwoordiger van de Commissie deel uitmaakt, is als enige bevoegd om het lesprogramma en de organisatie van dit programma vast te stellen.

De Raad van Bestuur heeft bij de toetreding van Finland tot de Gemeenschap besloten in de Europese school van Luxemburg een Finse sectie op te richten. Zoals dit ook bij de vorige toetredingen het geval was, gebeurt dit geleidelijk (gespreid over verschillende jaren), naarmate het aantal leerplichtige leerlingen toeneemt, waarbij erop wordt toegezien dat het personeelsbestand op rationele wijze wordt ingeschakeld en de beschikbare financiële middelen doeltreffend worden gebruikt.

De afdelingen kleuter- en basisonderwijs van deze sectie die reeds sinds september 1995 bestaan, breiden geregeld uit en tellen momenteel 69 Finse leerlingen. De oprichting van de afdeling middelbaar onderwijs zal worden gespreid over een aantal jaren wanneer er op dit niveau voldoende leerlingen zullen zijn en derhalve nieuwe klassen zullen moeten worden opgericht en leerkrachten worden gedetacheerd.

Gezien het geringe aantal Finse leerlingen dat momenteel les volgt in het middelbaar onderwijs van de school (in totaal 11), konden nog geen klassen worden opgestart voor alle zeven jaren van deze cyclus. Deze leerlingen zijn momenteel ingeschreven in de Engelse sectie en krijgen cursussen Fins, hun moedertaal, en dus hun eerste taal, terwijl het Engels als hun tweede taal wordt beschouwd.

Het geachte parlementslid spreekt er haar bezorgdheid over uit dat de leerlingen moeilijkheden ondervinden omdat zij gedwongen zijn onderwijs te volgen in een andere taal dan hun moedertaal, maar er dient op gewezen te worden dat de elf Finse leerlingen die zich in de school van Luxemburg in deze situatie bevinden en die thans het schooljaar hebben afgesloten, allen het programma met succes hebben afgewerkt en dat geen enkele leerling een onvoldoende heeft gekregen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1927/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(18 juni 1998)

Betreft: Het geval Morabito in Italië

Op 5 oktober 1995 is de heer Domenico Morabito (40 jaar) in een auto van de gendarmerie vermoord, waarin hij had moeten plaatsnemen na enkele minuten eerder te zijn gearresteerd. Er zijn intussen bijna drie jaar verlopen, maar de moordenaars zijn nog niet geïdentificeerd en de weduwe en minderjarige kinderen hebben geen enkele vorm van schadeloosstelling ontvangen. Tegelijkertijd zijn tegen de vader van het slachtoffer, Giuseppe Morabito, niet minder dan drie processen gevoerd voor dezelfde misdrijven die hem worden toegeschreven, ondanks het feit dat de beschuldigingen gebaseerd zijn op getuigenissen van "spijtoptanten" die door onderzoekingen van de gendarmerie gelogenstraft zijn.

Is de Commissie niet van mening:

1. dat het geval Morabito in strijd is met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens?

2. Denkt zij dat dit geval aan het Europees Hof voor de rechten van de mens kan worden voorgelegd?

3. In hoeveel en welke gevallen is Italië door het Europees Hof voor de rechten van de mens veroordeeld?

4. Acht zij het niet wenselijk Italië te herinneren aan de veroordelingen van het Europees Hof voor de rechten van de mens?

5. Wat is haar algemene oordeel over deze zaak?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie

(10 juli 1998)

1. De Commissie is niet bevoegd in klachten over mogelijke schending door een lidstaat van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens te onderzoeken als het gaat om wetgeving of handelingen van nationale autoriteiten op een gebied dat buiten de werkingssfeer van het Gemeenschapsrecht valt.

2. Het is niet de taak van de Commissie om mogelijke schending van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens aan te geven bij het Europees Hof voor de rechten van de mens.

3. Inlichtingen over de gevallen waarvoor Italië door het Europees Hof voor de rechten van de mens werd veroordeeld, moeten bij dat Hof worden ingewonnen.

4. De Commissie hecht zeer veel belang aan eerbiediging van de mensenrechten overal ter wereld. De Unie heeft krachtens de Verdragen evenwel geen algemene bevoegdheid om eerbiediging van de fundamentele rechten te waarborgen. Zij heeft op dit vlak slechts bevoegdheid bij de toepassing van het Gemeenschapsrecht, dat op eerbiediging van de fundamentele rechten is gebaseerd. De Commissie meent dat het buiten haar bevoegdheid ligt om de Italiaanse autoriteiten te wijzen op de tegen hen uitgesproken veroordelingen van het Hof.

5. De Commissie betreurt de door het geachte parlementslid vermelde feiten, maar kan geen algemeen oordeel vellen over de door het geachte parlementslid bedoelde zaak.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1611/98

van Susan Waddington (PSE) aan de Commissie

(25 mei 1998)

Betreft: Het gebruik van de pesticide "Lindane"

Naar aanleiding van mijn schriftelijke vragen P-0860/95(1) en E-2008/95(2): kan de Commissie aangeven hoe het momenteel staat met de onderhandelingen over het EC-POPs-protocol van de VN, in het bijzonder het beperken van het gebruik van hexachloorcyclohexaan (HCH) waar de pesticide "Lindane" van is afgeleid? Zal het gebruik van HCH volledig worden verboden?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(6 juli 1998)

De werkgroep "Strategie" ingesteld krachtens het Verdrag van Genève betreffende grensoverschrijdende luchtverontreinigingen over lange afstand (CLRTAP) van de Economische Commissie voor Europa (ECE) van de Verenigde Naties heeft het protocol inzake persistente organische verontreinigende stoffen (POP's) in februari 1998 voltooid. Het protocol werd ter gelegenheid van de ministeriële conferentie "Milieu voor Europa" in Aarhus (Denemarken) van 23 tot 25 juni 1998 opengesteld voor ondertekening. De Gemeenschap heeft het protocol bij die gelegenheid ondertekend.

Voor hexachloor-cyclohexaan (HCH) gelden beperkingen krachtens dit protocol maar geen totaalverbod. Bijlage 2 van het protocol bepaalt dat technisch HCH (d.w.z. isomeren gemengd met HCH) alleen mag worden gebruikt als tussenproduct bij chemische processen, terwijl producten waarin minstens 99 % van het HCH-isomeer zich in de gammavorm bevindt (het z.g. lindaan) alleen mag worden gebruikt bij de behandeling van zaad; het opbrengen op de bodem onmiddellijk gevolgd door inmenging in de bovenste bovenlaag; beroepsmatige sanering en industriële behandeling van zaaghout, stammen en rondhout; lokaal gebruikte insecticiden voor de volksgezondheid en veterinaire toepassingen; gebruik van boomzaailingen maar niet naar de lucht, gebruik voor grasvelden op kleine schaal en zowel binnen als buitengebruik voor boomkwekerijen en siergewassen en gebruik binnenshuis in de industrie en in woningen.

Op verzoek van diverse derde partijen bij het Verdrag werd dit goedgekeurd gebruik in het protocol opgenomen. Het beperkt gebruik van lindaan zou echter binnen maximaal twee jaar na de datum van de vankrachtwording van het protocol opnieuw worden bezien.

Lindaan wordt ook geëvalueerd in het kader van Verordening EEG nr. 3600/92 van de Commissie van 11 december 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 92/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(3). Alle door de Gemeenschap in Internationale Verdragen zoals het POP-protocol van CLRTAP geratificeerde beperkingen zullen bij dit proces een rol spelen.

(1) PB C 179 van 13.7.1995, blz. 57.

(2) PB C 9 van 15.1.1996, blz. 12.

(3) PB L 366 van 15.12.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1342/98

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Euro 1999

In haar "Verslag over de stand van de convergentie en bijbehorende aanbeveling met het oog op de overgang naar de derde fase van de Economische en Monetaire Unie" van 25 maart 1998 (blz. 110) verklaart de Europese Commissie: onder de zogeheten "voorraad/stroomaanpassing" vallen andere factoren dan het overheidstekort die bijdragen tot de verandering van de omvang van de brutoschuld van de overheid, namelijk wijzigingen in de netto financiële activa, veranderingen in de waarde van de deviezenschuld en andere statistische aanpassingen.

Kan de Commissie verduidelijken welke statistische aanpassingen hier worden bedoeld?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(3 juni 1998)

Het overheidstekort is de voornaamste factor die de wijzigingen in de overheidsschuld verklaart. Als gevolg van de specifieke definities van tekort (algemene nettoleningen van de overheid) en schuld (algemene nominle geconsolideerde schulden op lange termijn van de overheid) en van technische specificiteiten beïnvloeden andere factoren evenwel de wijzigingen in het niveau van de schuld. Deze factoren omvatten veranderingen in de financiële activa, waardeschommelingen van de overheidsschuld in deviezen en andere statistische aanpassingen.

De andere statistische aanpassingen omvatten aanpassingen van de waarde van geïndexeerde obligaties en van de waardebepaling van overheidspapieren en obligaties in het geval van verschillen tussen de uitgifteprijs en de nominale waarde. Aanpassingen zijn eveneens noodzakelijk om rekening te houden met het feit dat debiteuren- en crediteurenrekeningen en handelskredieten niet in de schuld zijn opgenomen, terwijl deze transacties wel het tekort beïnvloeden.

Deze aanpassingen kunnen het niveau van de schuld haar positief of negatief doen omslaan. Zij zijn evenwel gering en maken gewoonlijk minder dan 1 % van het bruto binnenlands product (BBP) uit.