SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3977/98

van W.G. van Velzen (PPE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Telecommunicatie, politieke onafhankelijkheid NRA's

Onlangs heeft de Duitse minister van Economische Zaken, de heer Müller, Deutsche Telekom AG "aanbevolen" haar voorstel voor tarieven voor toegang van derden tot de zogenaamde "laatste mijl" in te trekken (zie o.a. de Financial Times, 28-29 november 1998), wat Deutsche Telekom AG vervolgens ook heeft gedaan. Als gevolg hiervan was de Duitse regulator niet in staat om op maandag 30 november, zoals voorgenomen, een oordeel uit te spreken over de tarieven die Deutsche Telekom AG concurrenten mag berekenen voor toegang tot de aansluitingen van abonnees.

1. Is naar het oordeel van de Commissie de interventie van de Duitse minister in strijd met de in het Europees recht vastgelegde politieke onafhankelijkheid van NRA's (zie richtlijn 97/51/EG(1), 6 oktober 1997, welke richtlijn een aanvulling is op richtlijn 90/387/EG)(2)?

2. Zo nee, waar ligt in deze naar het oordeel van de Commissie de grens tussen de politieke onafhankelijkheid van NRA's zoals verwoord in bovenstaande richtlijn, en de bevoegdheden van nationale overheden?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(24 februari 1999)

1. In de communautaire richtlijnen inzake telecommunicatiediensten wordt de onafhankelijkheid van de nationale regelgevende instanties (NRI's) gedefinieerd op basis van de noodzaak de regelgevende functie te scheiden van de activiteiten van de exploitanten. De belangrijkste eisen zijn neergelegd in de diensten- en kaderrichtlijnen(3). De eerste betreft de juridische en functionele onafhankelijkheid van de NRI van netwerkexploitanten en leveranciers van diensten of apparatuur. Tevens schrijven deze richtlijnen voor dat de controlerende en de regelgevende functie moeten worden gescheiden in die gevallen waarin de lidstaten het eigendom van of een belangrijke mate van zeggenschap over de gevestigde exploitant behouden.

In Duitsland is de "Regulierungsbehörde für Post und Telekommunikation" belast met de regelgevende taken terwijl het Ministerie van Economische Zaken belast blijft met de beleidsbepalende taken. De regelgevende functie en de activiteiten van de gevestigde exploitant zijn van elkaar gescheiden doordat de verantwoordelijkheid voor het overheidsaandeel in Deutsche Telekom bij het Ministerie van Financiën berust.

Gezien het bovenstaande is het in het onderhavige geval de taak van de Duitse autoriteiten om te beslissen op welke wijze ministers gebruik maken van hun beleidsbepalende bevoegdheden, op voorwaarde dat de mogelijkheid wordt uitgesloten dat de Minister van Financiën de besluiten van de NRI beïnvloed.

2. Op grond van de hierboven gegeven uiteenzetting van de bepalingen van de richtlijnen inzake de onafhankelijkheid van de NRI's acht de Commissie het niet wenselijk beperkingen op te leggen ten aanzien van de beleidsbepalende bevoegdheden. Wat Duitsland betreft wil zij echter wel de kanttekening maken dat de "Regulierungsbehörde für Post und Telekommunikation" al een aantal besluiten heeft genomen over interconnectie, voorkeuze, nummerportabiliteit en tarieven voor de abonneelijn waaruit duidelijk blijkt dat deze instantie onafhankelijk is, zoals door de richtlijnen wordt voorgeschreven.

(1) PB L 295 van 29.10.1997, blz. 23.

(2) PB L 192 van 24.7.1990, blz. 1.

(3) Met name artikel5bis van Richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de totstandbrenging van de interne markt voor telecommunicatiediensten door middel van de tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP) (PB L 192 van 24.7.1990) als aangevuld bij Richtlijn 97/51/EG van het Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van de Richtlijnen 90/387/EEG en 92/44/EEG van de Raad met het oog op de aanpassing aan een door concurrentie gekenmerkte context in de telecommunicatie (PB L 117 van 7.5.1997).