ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/872

(2004/C 84 E/0965)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0757/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft: Versterking van de rol van de marktdeelnemers in het proces van integratie van de Europese financiële markten

Dankzij het proces-Lamfalussy kregen de beroepsgroepen in de financiële dienstverlening de kans om veel meer en zeer positief mee te werken aan de opstelling van de Europese wetgeving terzake.

De coördinatie van deze marktdeelnemers moet nog doeltreffender worden want de integratie van de markten moet weliswaar via de wetgeving gebeuren, maar ook door de harmonisatie van de nationale marktpraktijken en een betere standaardisering van de producten.

Moet de Commissie zulke regels, zoals bijvoorbeeld de ontwikkeling van EONIA (Euro Overnight Interest Rate Index), niet op Europees niveau aanmoedigen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(16 april 2004)

De Commissie is verheugd dat het geachte parlementslid haar standpunt over de gunstige gevolgen van het Lamfalussy-proces deelt. Zij is het eens met zijn analyse wat de sterkere en positieve betrokkenheid van de proffessionele partijen bij de uitwerking van de Europese effectenwetgeving betreft.

Naast het juridisch kader dat voor de uitwerking van de Europese wetgeving voorzien is, staat de Commissie in het algemeen positief tegenover ieder initiatief dat een betere integratie van de Europese financiële markten mogelijk maakt en de groei en de ontwikkeling ervan bevordert. Een onafhankelijk initiatief van de banken, zoals de vaststelling van een referentietarief voor de markten zoals het EONIA lijkt dan ook zeer positief en verdient te worden ondersteund.

Het lijdt geen twijfel dat de Europese markt voor financiële diensten in mei 2004 meer Europese indexen nodig zal hebben, alsook overeenkomsten en zelfs normen voor bepaalde producten — een behoefte waarin in hoofdzaak door de marktdeelnemers zou kunnen worden voorzien.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/529

(2004/C 84 E/0605)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0056/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft: De verklaringen van Prodi over de noodzaak dat een of meer lidstaten het initiatief nemen om via nauwere samenwerking sneller voortgang te boeken voor het geval dat de ontwerpgrondwet niet wordt aangenomen

Aangezien de nauwere samenwerking de democratie in de Unie niet versterkt en de gemeenschappelijke instellingen buitenspel zet is de EU gedwongen ondubbelzinnig ja te zeggen tegen de door de Conventie uitgewerkte grondwetstekst. Welke betekenis hebben in dat opzicht de recente verklaringen van voorzitter Prodi van de Europese Commissie in de krant „La Repúbblica”, waarin hij er schijnt van uit te gaan dat de Intergouvernementele Conferentie tot mislukking gedoemd is en verwacht dat een of meer lidstaten het initiatief nemen om via nauwere samenwerking een snelle kopgroep te vormen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(11 maart 2004)

De Commissie hoopt dat de werkzaamheden van de Intergouvernementele Conferentie over de ontwerp-grondwet zo snel mogelijk kunnen worden afgerond, en in elk geval voor het einde van 2004. De voorzitter van de Commissie, de heer Prodi, heeft de publieke opinie ervoor gewaarschuwd dat bij een mislukking van de Intergouvernementele Conferentie het risico bestaat dat een aantal lidstaten buiten het kader van de bestaande Verdragen om verdere stappen in de Europese integratie willen ondernemen.

De Europese instellingen worden geenszins buiten spel gezet door het in de Verdragen opgenomen instrument van nauwere samenwerking. Integendeel, in het kader van de nauwere samenwerking wordt juist een beroep gedaan op de door de Verdragen gecreëerde instellingen, procedures en mechanismen. Bij een nauwere samenwerking tussen bepaalde lidstaten buiten de Verdragen om zouden deze garanties natuurlijk niet aanwezig zijn.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/171

(2004/C 84 E/0210)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0180/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft: Tenuitvoerlegging van richtlijn 2000/78 in Griekenland

In artikel 18 van de richtlijn 2000/78/EG (1) van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, wordt bepaald dat de lidstaten uiterlijk op 2 december 2003 deze richtlijn moeten uitvoeren. Indien er evenwel bijzondere omstandigheden zijn en indien nodig beschikken zij over drie extra jaren vanaf 2 december 2003, ofwel een totaal van maximaal 6 jaar, om de bepalingen met betrekking tot discriminatie op grond van leeftijd en handicap uit te voeren.

Kan de Commissie zeggen wat zij voor het uitstellen van de uitvoering van de richtlijn bedoelt met „bijzondere omstandigheden en indien nodig”? Welke lidstaten hebben gevraagd de uitvoering van de richtlijn uit te stellen? Wanneer moeten de andere bepalingen van de richtlijn, behalve deze inzake discriminatie op grond van leeftijd en handicap, door de lidstaten worden uitgevoerd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 maart 2004)

Krachtens artikel 18 van Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, kunnen de lidstaten, indien nodig en teneinde met bijzondere omstandigheden rekening te houden, beschikken over drie extra jaren om de bepalingen van de richtlijn met betrekking tot discriminatie op grond van leeftijd en handicap uit te voeren. In de richtlijn wordt niet gedefinieerd wat met „bijzondere omstandigheden” of „indien nodig” wordt bedoeld.

België, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Nederland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk hebben de Commissie laten weten van deze bepaling gebruik te zullen maken. De redenen die ze daarvoor opgeven, lopen uiteen, maar het gaat bijvoorbeeld om het feit dat het concept „redelijke aanpassingen” momenteel niet door het nationale recht wordt erkend, om de mogelijke gevolgen voor de pensioenleeftijd en de bedrijfspensioenen enz. De lidstaten die van de extra termijn gebruik maken, zijn verplicht de Commissie jaarlijks op de hoogte te brengen van de stappen die ze in de strijd tegen discriminatie ondernemen en de voortgang die ze in het kader van de volledige omzetting van de richtlijn boeken.

Alle andere bepalingen van de richtlijn moesten uiterlijk op 2 december 2003 in nationaal recht zijn omgezet. De Commissie is al begonnen met de eerste fase van de inbreukprocedure tegen de lidstaten die nog geen kennis hebben gegeven van hun nationale wetgeving of die niet alle verplichte wetten hebben goedgekeurd (België, Denemarken, Duitsland, Griekenland, Ierland, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Finland en het Verenigd Koninkrijk).

(1) PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/752

(2004/C 84 E/0847)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0030/04

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft: Vuilstortplaatsen en grindafgravingen

Kan de Commissie meedelen of er EU-wetgeving bestaat waarin de afstand wordt aangegeven van vuilstortplaatsen en grindafgravingen tot huizen, wegen en waterlopen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 februari 2004)

Wat het storten van afval betreft vermeldt bijlage I, punt 1, van Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (1) dat bij de inrichting van een vuilstortplaats rekening gehouden moet worden met het volgende:

a) de afstand vanaf de grens van de stortplaats tot aan woon- en recreatiegebieden, waterwegen, watermassa's en andere landbouw- of stadsgebieden;

b) de aanwezigheid van grondwater, kustwater of natuurbeschermingsgebieden in de omgeving;

c) de geologische en hydrogeologische gesteldheid van het gebied;

d) het gevaar van overstromingen, verzakkingen, aardverschuivingen of lawines op het terrein;

e) de bescherming van de natuur of het cultureel erfgoed in de omgeving.

Er kan alleen toestemming worden gegeven voor een vuilstortplaats indien de kenmerken van de locatie met betrekking tot bovenstaande punten of de corrigerende maatregelen die genomen moeten worden, aangeven dat de vuilstortplaats geen ernstige bedreiging voor het milieu vormt. De richtlijn noemt echter geen specifieke afstanden tot huizen, wegen of waterlopen.

De afgraving van grind is een activiteit die valt onder Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 25 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (2), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (3). De ligging is een van de criteria waarmee rekening gehouden moet worden bij de beoordeling van de mogelijke significante effecten van graafactiviteiten. Ook deze richtlijn noemt geen specifieke afstanden; eisen die hierop betrekking hebben kunnen echter gevonden worden in nationale bepalingen waarmee de richtlijn ten uitvoer wordt gelegd.

(1) PB L 182 van 16.7.1999.

(2) PB L 175 van 5.7.1985.

(3) PB L 73 van 14.3.1997.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/567

(2004/C 84 E/0644)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0292/04

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft: Scheepsbouw in Italië

De jongste jaren is in het Italiaanse Triëst de dokcapaciteit zozeer gegroeid en het aantal scheeps-bestellingen zozeer toegenomen dat het vermoeden rijst dat de overheid voor deze activiteit doksubsidies toekent op een manier die afwijkt van wat gangbaar is in de andere EU-landen en tegen gunstigere voorwaarden. Heeft de Commissie onderzocht of de Italiaanse staat doksubsidies toekent op dezelfde gronden als de andere EU-landen dan wel of misschien gunstigere voorwaarden gelden? Als de voorwaarden gunstiger zijn, worden hierdoor zowel de mededinging in de scheepsbouwsector als de onderaanneming van schepen verstoord.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(17 maart 2004)

In de EU is de steun aan de scheepsbouw sinds 1 januari 2004 geregeld door de kaderregeling inzake staatssteun aan de scheepsbouw (1) die Verordening (EG) nr. 1540/98 van de Raad van 29 juni 1998 betreffende nieuwe regels inzake steunverlening aan de scheepsbouw (van kracht tot 31 december 2003) (2) heeft vervangen.

Italië heeft een aantal regelingen aangenomen op basis van Scheepsbouwverordening (EG) nr. 1540/98. Deze regelingen werden bij de Commissie aangemeld en door haar goedgekeurd.

De Commissie heeft geen weet van enige ongerechtvaardigde toepassing van deze voorschriften of enige onwettige steun die door de Italiaanse overheid aan de scheepsbouwondernemingen zou zijn verleend.

(1) PB C 317 van 30.12.2003.

(2) PB L 202 van 18.7.1998.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/889

(2004/C 84 E/0982)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0831/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft: Radarinstallatie op de Pico do Areeiro — milieueffectonderzoek

In haar antwoord op mijn vraag van 5 maart 2003 (E-0157/03 (1)) over de vestiging van een radarinstallatie op de Pico do Areeiro (Madeira), antwoordde Commissaris Wallström dat zij de resultaten van een door de Portugese autoriteiten in opdracht gegeven milieueffectonderzoek wilde afwachten alvorens zich hierover uit te spreken.

Volgens Portugese krantenberichten is er echter al een milieueffectonderzoek verricht.

Kan de Commissie aangeven welk standpunt zij inneemt met betrekking tot dit onderzoek?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(30 april 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat haar diensten het milieueffectenonderzoek hebben geanalyseerd inzake het desbetreffende radarinstallatieproject in het gebied van communautair belang „Maciço Montanhoso Central” en in de speciale beschermingszone „Maciço Montanhoso Oriental da Ilha da Madeira”, waar de vogelsoort Pterodroma madeira nestelt.

Volgens het desbetreffende onderzoek ligt het belangrijkste effect van het project in het feit dat de radarstralen van invloed zijn op het oriëntatievermogen van de vogels. Niettemin is in het onderzoek de toepassing van een aantal maatregelen overwogen, zoals het verminderen van de intensiteit van de radarstralen en het naar beneden laten richten van de lichtbundels, zodat de negatieve invloed van de radarstralen wordt geminimaliseerd. Bovendien is in het onderzoek opgemerkt dat zowel de broedplaats als de aanvliegroutes van deze vogels zich buiten de radarzone bevinden.

Gezien het feit dat dit project aan een milieueffectenonderzoek is onderworpen en dat in dit onderzoek geen opmerkelijke negatieve gevolgen voor bovengenoemde beschermde vogelsoort zijn geconstateerd, is de Commissie van mening dat de situatie niet in strijd is met de van toepassing zijnde bepalingen van het Gemeenschapsrecht op dit gebied en heeft zij besloten tot seponering van klacht 2002/5069 aangaande het desbetreffende project.

(1) PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 101.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/358

(2004/C 84 E/0416)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0308/04

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft: De Franse taal bij de Commissie

Mij is ter ore gekomen dat de Commissie van plan is 20 miljoen euro te besteden aan cursussen Frans voor haar werknemers. Om welke reden wil de Commissie dat haar werknemers met name het Frans onder de knie krijgen? Is zij voornemens de positie van de Franse taal binnen de Commissie ten koste van de andere talen te versterken?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(24 maart 2004)

De informatie van het geachte parlementslid is niet juist, evenmin als de vergelijkbare cijfers die onlangs in sommige kranten zijn gepubliceerd in samenhang met misleidende berichten over het Frans als werktaal van de Commissie.

De Commissie heeft geen besluit genomen waarin voor het onderwijs van het Frans een bevoorrechte plaats wordt of zal worden ingeruimd ten opzichte van dat in de andere officiële talen.

De cursussen voor elke taal worden per jaar gepland op grond van de vraag in het voorgaande jaar. Behalve met de vraag onder het personeel dat zijn taalvaardigheden wil verbeteren, is de enige andere factor waarmee rekening wordt gehouden, het maximum dat op de begroting voor taaiopleidingen is vastgesteld. Voor 2003 was dat 5 000 000 EUR. De cursussen Frans waren in 2003 goed voor 23 % van het totaal, Engels voor 20 %, Spaans voor 10 %, Duits voor 10 % en de overige 37 % werd aangewend voor cursussen in 28 andere talen.

Voor sommige talen varieert de vraag niet noemenswaard. Voor andere, vooral Engels, Frans en de talen van de toetredende landen, is de vraag sinds 2001 met gemiddeld 10 % per jaar gestegen. Deze ontwikkeling zal vanaf 2004 vermoedelijk doorzetten na de uitbreiding en de inwerkingtreding van het nieuwe statuut, dat een groter gewicht toekent aan meertaligheid, met name door van de ambtenaren te verlangen dat zij, voordat zij voor een eerste bevordering in aanmerking kunnen komen, in een derde communautaire taal moeten kunnen werken.

Opgemerkt zij dat de voorrang die wordt gegeven aan de taaiopleiding van een personeelslid die door de Commissie wordt verstrekt of gefinancierd, afhangt en zal blijven afhangen van de eisen die de functie die hij of zij uitoefent, stelt (1).

Het zal duidelijk zijn dat het niet mogelijk is precies te ramen naar welke talen in de nabije toekomst de meeste vraag zal zijn. De Commissie verzekert het geachte parlementslid dat zij haar personeel de nodige mogelijkheden zal blijven bieden om alle officiële talen te leren of hun vaardigheden daarin verder te ontwikkelen.

(1) Besluit van de Commissie inzake personeelsopleiding C(2002) 1577 van 7 mei 2002.
—

De jaarverslagen over de tenuitvoerlegging van de structuurfondsprogramma's, die aan de Commissie moeten worden voorgelegd, moeten een overzicht bevatten van alle problemen van betekenis die bij het beheer van de bijstand zijn ondervonden en van eventuele maatregelen die naar aanleiding daarvan zijn genomen. Op basis van die verslagen zullen de Commissie en de beheersautoriteit de activiteiten en de belangrijkste resultaten van het voorgaande jaar aan een onderzoek onderwerpen. In het kader van de jaarlijkse evaluatiebijeenkomst van 2002 van het Leader+-programma, vestigde de Commissie er bijvoorbeeld de aandacht op dat de vertragingen in de behandelings- en betaaltermijnen dienen te worden teruggedrongen en de situatie is nu enigszins verbeterd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/319

(2004/C 84 E/0366)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0149/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft: Inkomsten uit privatiseringen gebruikt ter dekking van lopende uitgaven

De Griekse overheid is houder van de rekening met nummer 234 339/0 bij de Nationale Bank van Griekenland. Op deze rekening stort zij de inkomsten uit privatiseringen van overheidsbedrijven. Uit documenten die door het ministerie van Financiën aan het Griekse parlement zijn voorgelegd, blijkt dat in de periode van 2001 tot 20 september 2003 van deze rekening een bedrag van 3,9 miljard euro opgenomen en ter dekking van lopende uitgaven gebruikt is.

In de documenten van het ministerie van Financiën wordt met name melding gemaakt van bedragen voor onder andere de Olympische Spelen, de verzekeringskas van de nationale telecommaatschappij, de scheepswerven van Skaramangá, het waterbedrijf van Thessaloniki, de katoenmaatschappij, ziekenhuizen en de nationale maatschappij voor roerende goederen.

Kunnen inkomsten uit privatiseringen overeenkomstig de toepasselijke regels gebruikt worden ter dekking van begrotingsuitgaven of uitsluitend ter vermindering van de staatsschuld? Welke maatregelen is de Commissie van plan te gaan nemen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(13 februari 2004)

In het kader van de communautaire procedures voor begrotingstoezicht dienen overheidsrekeningen (met name het overheidstekort/overschot) samengesteld te zijn volgens de regels van het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen (ESR95) (1).

Volgens de boekhoudkundige regels van ESR95 worden opbrengsten van privatiseringen, waaronder opbrengsten van indirecte privatiseringen, gezien als financiële inkomsten (zie ESR95 punten 4.165g en 5.86). Daarom worden dergelijke inkomsten niet in aanmerking genomen bij de berekening van het overheidstekort/overschot. Dit houdt in dat als de overheid van een EU-lidstaat besluit de uitgaven te verhogen en deze uitgaven financiert door middel van een privatisering, zijn tekort zal oplopen.

Aangezien de overheidsschuld die van belang is voor de procedure voor begrotingstoezicht in brutotermen wordt gedefinieerd (2), d.w.z. zonder overheidsactiva zoals aandelen in overheidsbedrijven te salderen, leiden inkomsten uit privatisering in zoverre tot een verlaging van de overheidsschuld dat zij de emissie van overheidsobligaties terugdringen of de overheid in staat stellen obligaties terug te kopen

(1) Verordening (EG) nr. 2223/96 van de Raad van 25 juni 1996 inzake het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Gemeenschap, PB L 310 van 30.11.1996.

(2) De overheidsschuld wordt gedefinieerd in artikel 1, lid 5, van Verordening (EG) Nr. 3605/93 van de Raad van 22 november 1993 betreffende de toepassing van het aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten, PB L 332 van 31.12.1993.
1.

Het Verenigd Koninkrijk heeft in september 2003 gemeld dat bij het testen van geslachte gezonde schapen op overdraagbare spongiforme encefalopathie (TSE) tussen april 2002 en maart 2003 bij 28 schapen een positieve reactie voor de Biorad screeningtest werd opgetekend die niet kon worden bevestigd met de gewone bevestigingsmethode. De reden voor deze discrepantie is niet bekend; mogelijke redenen zijn onder meer extreem lage scrapieniveaus of de aanwezigheid van een tot op heden onbekende scrapiestam. De Commissie heeft het communautair referentielaboratorium voor TSE's in Weybridge gevraagd om deze resultaten mee te nemen in de besprekingen van de groep van deskundigen op het gebied van stamtypering. De Commissie benadrukt echter dat er geen reden is om aan te nemen dat deze resultaten de aanwezigheid van boviene spongiforme encefalopathie (BSE) bij schapen aantonen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/931

(2004/C 84 E/1029)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1026/04

van Joachim Wuermeling (PPE-DE) aan de Commissie

(26 maart 2004)

Betreft: Weging per as van vrachtwagens aan de Duits-Tsjechische grens

Door de uitbreiding naar het oosten komen met uitzondering van de persoonscontroles alle controles aan de interne Europese grenzen te vervallen. Bij een bezoek aan de grensovergang Schirnding werd mij echter verteld dat de Tsjechische regering van plan is het wegen van vrachtwagens, met name per as, ook in de toekomst voort te zetten. Dat zou leiden tot aanzienlijke wachttijden bij de grensovergang. Eén van de belangrijkste voordelen van de uitbreiding naar het oosten, het wegvallen van urenlange vertragingen aan de grenzen, zou daardoor teniet worden gedaan.

1. Is de Commissie op de hoogte van dit voornemen van de Tsjechische regering?

2. Is voortzetting van deze praktijk verenigbaar met de plichten die voortvloeien uit het lidmaatschap van de Europese Unie?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(27 april 2004)

Artikel 3 van Verordening 4060/89/EG (1) van de Raad van 21 december 1989 inzake de afschaffing van controles aan de grenzen van lidstaten voor wegvervoer en binnenvaart bepaalt dat de controles die krachtens het Gemeenschapsrecht of nationaal recht op het gebied van wegvervoer en binnenvaart tussen lidstaten worden uitgevoerd niet zozeer grenscontroles zijn, maar normale controles die op niet-discriminerende wijze in het gehele territorium van een lidstaat worden uitgevoerd.

In bijlage V van het toetredingsverdrag, waarin de overgangsmaatregelen die van toepassing zijn op de Tsjechische Republiek uiteengezet worden, wordt niet voorzien in een tijdelijke afwijking van deze regel. Indien de Tsjechische Republiek na de datum waarop de toetreding van kracht is geworden systematisch de grenscontroles blijft uitvoeren waaraan door het geachte parlementslid wordt gerefereerd, is dit strijdig met het Gemeenschapsrecht.

De Commissie wijst er in elk geval op dat de Tsjechische Republiek met betrekking tot de toepassing van Richtlijn 96/53/EG van 25 juli 1996 (2) van de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 2002/7/EG (3) van het Parlement en de Raad van 18 februari 2002, waarin voor bepaalde bedrijfsvoertuigen de maximale afmetingen toegestaan in het internationaal verkeer zijn vastgesteld, niet geniet van een overgangsperiode. Vanaf het moment van toetreding door de Tsjechische Republiek zal deze richtlijn geheel van toepassing zijn.

(1) PB L 390 van 30.12.1989.

(2) PB L 235 van 17.9.1996.

(3) PB L 67 van 9.3.2002.