ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2277/00

van Gianfranco Fini (UEN) en Francesco Turchi (UEN) aan de Commissie

(7 juli 2000)

Betreft: Bescherming van de Europese hazelnotenproductie

De hazelnotenconsumptie beloopt wereldwijd zo'n 600 000 ton; de grootste producent is Turkije (550 000 ton), en van de overige 50 000 ton komt 90 % uit Italië en 10 % uit Spanje en Frankrijk.

In Turkije is momenteel een privatisering van de sector gaande, waardoor niet alleen het akkoord met de EU op grond waarvan één derde van de Turkse productie wordt opgeslagen, ongeldig wordt, maar de Turkse producenten ook de mogelijkheid krijgen zich massaal op de wereldmarkt te storten. Bovendien loopt de GMO-verordening voor de sector schaalvruchten binnenkort af. Kan de Commissie, gezien het bovenstaande, zeggen:

1. welke maatregelen zij zal nemen om de Europese productie en met name de Italiaanse hazelnoten, die voornamelijk uit het gebied rond Viterbo afkomstig zijn, te beschermen en de inkomsten van de telers veilig te stellen;

2. of en hoe de communautaire verordening, die in subsidies aan de Italiaanse, Spaanse en Franse telers voorziet, zal worden gewijzigd;

3. of zij spoedhulp zal toekennen aan de sector middels de erkenning van de specifieke aard van schaalvruchten;

4. of het verplicht zal worden om op suikerwaren en gebak de herkomst van de gebruikte hazelnoten te vermelden?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2277/00 en E-2386/00

(18 september 2000)

De kwestie van de financiële bijstand voor de communautaire productie van dopvruchten in het kader van Titel IIbis van Verordening (EEG) nr. 1035/72 van de Raad van 18 mei 1972 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit(1) is op de Landbouwraad van 17 juli 2000 besproken. De conclusie luidde:

De Raad verzoekt de Commissie een voorstel te formuleren betreffende de voortzetting, binnen de grenzen van de begroting 2001, van de betalingen aan dopvruchtentelers voor de programma's die anders in 2000 zouden aflopen.

De Commissie zal in het kader van het verslag over de regeling groenten en fruit dat zij vóór eind 2000 zal indienen, de situatie van de sector dopvruchten onderzoeken.

Voor de verklaring inzake de oorpsrong van de in de verwerkende industrie gebruikte grondstof bestaan er, wat dopvruchten betreft, geen specifieke regels en zullen die er ook niet komen.

(1) PB L 118 van 20.5.1972.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2920/00

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2000)

Betreft: Sport en vrijetijdsbesteding in Andalusië

Meent de Commissie niet dat rijschool De Zevende Hemel van Ramon Romero in Chivirel, Andalusië, gezien het soort vrijetijdsactiviteiten die daar plaatsvonden, een volstrekt ongeschikte kandidaat is om voor steun van de Gemeenschap in aanmerking te komen en welke stappen zijn er genomen om ervoor te zorgen dat er voortaan behoorlijke inspecties plaatsvinden, zodat alle projecten waarvoor de Gemeenschap steun verleent bona fide zijn?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(9 november 2000)

In verband met het door het geachte parlementslid genoemde project wenst de Commissie erop te wijzen dat het inderdaad gaat om een gebruik van steun voor andere doeleinden dan die welke in de cofinancieringsaanvraag waren vermeld.

Dit misbruik is door het controlesysteem van de Junta de Andalucia snel ontdekt en de procedure voor het terugvorderen van de betrokken bedragen is onmiddellijk ingeleid.

De bedragen die de Spaanse autoriteiten reeds voor dit project hebben uitgekeerd zijn niet opgenomen in de gecertificeerde uitgaven die de betrokken lidstaat bij de Commissie heeft ingediend. Voor de door de Spaanse overheid voorgeschoten bedragen hebben dus geen betalingen uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling plaatsgevonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2346/00

van Olivier Dupuis (TDI) aan de Raad

(24 juli 2000)

Betreft: Oogluikende toelatingen van drugshandel door instanties voor drugsbestrijding

De commissie van het Amerikaanse Congres voor de geheime diensten heeft in mei van dit jaar de conclusies van de parlementaire enquête over de rol van de CIA in de steun aan de contra's van Nicaragua in het begin van de jaren tachtig gepubliceerd.

In hoorzittingen die achter gesloten deuren plaatsvonden, hebben voormalige agenten van de CIA bevestigd dat de contra's van de Amerikaanse geheime diensten de vrije hand gekregen hebben om hun guerrilla met de inkomsten uit de handel in cocaïne te financieren.

Was de Raad op de hoogte van deze feiten? Houdt de Raad een dergelijke ontsporing in de strijd in de handel tegen verdovende middelen voor eenmalig, of beschikt hij integendeel over inlichtingen over soortgelijke toestanden in andere regio's van de wereld die zich in de afgelopen jaren voorgedaan zouden hebben of nog voordoen? Is de Raad niet van mening dat de ernst van deze feiten hem ertoe verplicht ze in de bevoegde internationale lichamen aan de kaak te stellen, om te beginnen in de organisatie van de Verenigde Naties voor de bestrijding van de drugshandel (UNDCP)? Is de Raad bovendien niet van mening dat de ernst van deze feiten hem ertoe moet bewegen zo spoedig mogelijk een herziening van de internationale conventies inzake drugs voor te stellen, waardoor het mogelijk wordt alle activiteiten die verband houden met de productie van en de handel in stoffen die thans verboden zijn in een wettig kader onder te brengen?

Antwoord

(7 november 2000)

De door het geachte parlementslid aangehaalde feiten zijn in de Raadsinstanties niet behandeld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2793/00

van Niels Busk (ELDR) aan de Commissie

(4 september 2000)

Betreft: Chantage van exporteurs in de Gemeenschap

Door de strenge regels voor de goedkeuring van invoerdocumenten is het voor importeurs mogelijk exporteurs uit de Gemeenschap te chanteren; in sommige gevallen wordt het eventuele ontbreken van een douanedocument door importeurs gebruikt (of misbruikt) om de exporteurs onder druk te zetten zodat zij onterechte kortingen en dergelijke verlenen als voorwaarde voor het terugzenden van het naar behoren ondertekende en gestempelde oorspronkelijke douanedocument.

De exporteurs kunnen in dergelijke gevallen secundaire documenten gebruiken, maar de nationale interventieorganen zijn in de praktijk onvoorstelbaar terughoudend met de goedkeuring van dit soort documenten.

Is de Commissie bereid de voor- en nadelen te overwegen van het overnemen van de beginselen uit besluit nr. 1999/2497/EG van 28 juli 1999 (inzake alternatieve primaire documenten voor Rusland) als grondslag voor nieuwe primaire documenten voor andere landen dan Rusland, d.w.z. nevengeschikt aan het douanedocument?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(27 oktober 2000)

Het bewijs van de vervulling van de douaneformaliteiten bij invoer in derde landen kan, naar keuze van de exporteur, worden geleverd met het douanedocument van invoer of met een attest van lossing en invoer dat is opgesteld door een in toezicht gespecialiseerde firma. Dit attest is in de regeling opgenomen om het werk van de exporteurs te vergemakkelijken. Deze laatsten kunnen inderdaad door importeurs onder druk worden gezet bij hun pogingen om het douanedocument van invoer te verkrijgen.

Het besluit(1) van 28 juli 1999 betreffende de bewijzen van de aankomst ter bestemming voor naar Rusland uitgevoerde landbouwproducten is genomen in de zeer bijzondere context van een voortdurend slecht functionerend plaatselijk overheidsapparaat in dat land. Het betreft een tijdelijk besluit dat onlangs nog tot 30 juni 2001 is verlengd omdat deze problemen voorshands aanhouden.

Volgens het genoemde besluit is het de bedoeling een informatiesysteem voor de uitwisseling van gegevens tussen de Commissie en de Russische autoriteiten op te zetten. In de toekomst zou toepassing van het besluit dankzij dat systeem onnodig kunnen worden.

In juli 2000 hebben het Europees Bureau voor fraudebestrijding en het Staatscomité voor douane van de Russische Federatie een administratieve regeling ondertekend. Deze regeling zal het mogelijk maken een informatiesysteem voor de wederzijdse verstrekking van gegevens tot stand te brengen dat er naar verwachting toe zal bijdragen dat de douaneprocedures in Rusland correcter worden toegepast en er meer zekerheid komt wat de betaling van de restituties in de Gemeenschap betreft.

Momenteel is de Commissie niet voornemens de toepassing van de beginselen waarop het besluit is gebaseerd, uit te breiden tot de uitvoer naar andere derde landen.

(1) COM(1999) 2497.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3183/00

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 oktober 2000)

Betreft: Uitvoering Richtlijn inzake het behoud van de vogelstand in Frankrijk

In 1997 veroordeelde het Europees Hof van Justitie Frankrijk in de zaak C166/97 (de Commissie versus Frankrijk). Het Hof vond dat Frankrijk, met betrekking tot de Seinemonding, had verzuimd om binnen de voorgeschreven periode te voldoen aan de eisen van de Richtlijn inzake het behoud van de vogelstand (79/409/EEG)(1). Sindsdien zijn er meer dan drie jaar verstreken en wordt het gebied, krachtens de normen van de Vogelrichtlijn van de EU, nog steeds onvoldoende beschermd. De Europese Commissie heeft in 1997, op grond van artikel 171, een nieuwe inbreukprocedure geopend tegen Frankrijk. Sindsdien werd er echter slechts een schriftelijke aanmaning verzonden waarin Frankrijk erop werd gewezen dat de uitspraak van het Hof van Justitie niet werd nageleefd. Kan de Commissie, aangezien de normale

termijn van twee maanden die lidstaten hebben om op schriftelijke aanmaningen te reageren, in dit geval is overschreden, en aangezien Griekenland door het Hof van Justitie is veroordeeld om met ingang van juli 2000 een dagelijkse boete van 20 000 Euro te betalen krachtens een eerdere uitspraak in een soortgelijk geval, meedelen waarom zij geen verdere stappen heeft ondernomen tegen Frankrijk en wat het uitstel veroorzaakt?

(1) PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 november 2000)

De Commissie heeft de eer het geachte parlementslid mee te delen dat, in tegenstelling me wat in de schriftelijk vraag wordt vermeld, het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-166/97, Commissie/Frankrijk, in 1999 werd gewezen en niet in 1997, dat de Commissie in overeenstemming met artikel 228 (ex artikel 171) van het EG-Verdrag Frankrijk een ingebrekestelling heeft doen toekomen in 1999 en niet in 1997, en dat de antwoordtermijn met betrekking tot deze ingebrekestelling door de Franse autoriteiten werd gerespecteerd.

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat het arrest door de Franse regering wordt uitgevoerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2219/00

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Raad

(11 juli 2000)

Betreft: Kindsoldaten in Afrika

Bij veel Afrikaanse conflicten zijn kindsoldaten betrokken. De meesten van hen zijn ontvoerd. Deze praktijk heeft ernstige psychologische, emotionele, sociale en fysieke gevolgen voor de slachtoffers ervan en voor de samenleving. De herintegratie van deze kinderen in de samenleving na hun ontsnapping of vrijlating is uiterst moeilijk. Kan de Raad uiteenzetten wat de strategie van de Europese Unie is voor de oplossing van deze situatie in het algemeen, wat de EU specifiek doet om te voorkomen dat kinderen voor militaire doeleinden worden ontvoerd en welke steun de EU verstrekt om de herintegratie van deze kinderen in de samenleving te vergemakkelijken?

Antwoord

(20 november 2000)

De strategie van de Europese Unie ter bescherming van kinderen in gewapende conflicten in Afrika en elders in de wereld sluit aan bij de inspanningen van de gehele internationale gemeenschap uit hoofde van het Verdrag inzake de rechten van het kind van 1989, en van de Resoluties 1261 (1999) en 1314 (2000) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties over kinderen in gewapende conflicten. In dat verband bepleit de EU met name de ondertekening en de ratificatie van de twee facultatieve protocollen bij het Verdrag inzake de rechten van het kind, waarvan één betrekking heeft op de deelname van kinderen aan gewapende conflicten.

De Raad meent voorts dat de factoren die bijdragen tot het onrecht dat kinderen wordt aangedaan, moeten worden bestreden. Eén van die factoren is de verkrijgbaarheid van wapens, met name handvuurwapens. In dit verband heeft de Raad een gedragscode voor wapenuitvoer en een gemeenschappelijk optreden inzake handvuurwapens vastgesteld. De Europese Unie verleent actieve steun aan de voorbereiding en het houden als zodanig van een conferentie van de Verenigde Naties over alle aspecten van de illegale handel in handvuurwapens in 2001.

In het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de Europese Unie spoort de Raad alle partijen bij gewapende conflicten stelselmatig aan om de rechten van het kind te eerbiedigen en de humanitaire organisaties volledige, veilige en onbelemmerde toegang te verlenen tot alle kinderen die in een gewapend conflict betrokken zijn.

Wat de humanitaire bijstand betreft die de Europese Gemeenschap levert om kindsoldaten opnieuw in de samenleving te integreren, wordt het geachte parlementslid verzocht zich te wenden tot de Europese Commissie, die overeenkomstig Verordening nr. 975/1999 (1) van de Raad belast is met de uitvoering van projecten op dat vlak.

(1) PB L 120 van 8.5.1999, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2297/00

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Raad

(11 juli 2000)

Betreft: Verloop verkiezingen in Zimbabwe

Volgens het Forum ter verdediging van de rechten van de mens in Zimbabwe, dat uit negen NGO's bestaat, geven de autoriteiten van dit Afrikaanse land geld en instructies aan jeugdbendes om sympathisanten van de oppositiepartijen tegen het regime van Robert Mugabe te martelen.

Deze beschuldigingen bewijzen niet alleen dat Mugabe en zijn partij de mensenrechten schenden maar ook dat de verkiezingen in Zimbabwe gepaard zijn gegaan met intimidatie en dat er geen sprake is van vrije verkiezingen. Is de Raad niet van mening dat Robert Mugabe zou moeten worden veroordeeld wegens de schendingen van de mensenrechten en het gebrek aan garanties waarmee de verkiezingscampagne is verlopen, waardoor de uitslag van de verkiezingen ongeldig is geworden?

Antwoord

(30 november 2000)

In zijn zitting van 10 juli 2000 heeft de Raad de toestand in Zimbabwe beoordeeld op basis van het verslag van de Europese waarnemersmissie. Hij stelde vast dat de verkiezingscampagne gekenmerkt werd door geweld, massale intimidatie en procedurele onregelmatigheden, maar dat de verkiezingen van 24 en 25 juni zelf in het algemeen rustig zijn verlopen. De massale aanwezigheid van internationale waarnemers, met op de voorgrond die van de Europese Unie, heeft hiertoe in hoge mate bijgedragen. De Raad is van mening dat het nu aan de regering van Zimbabwe is om herhaling te voorkomen van de gewelddaden waarvan de Europese missie vóór de verkiezingen getuige is geweest, een onderzoek in te stellen naar deze incidenten en alle juridische maatregelen te treffen jegens degenen die zich schuldig hebben gemaakt aan politiek geweld, schending van de mensenrechten of frauduleuze handelingen in de periode voorafgaand aan de verkiezingen.

Verontrust door de mensenrechtensituatie in Zimbabwe, heeft de Unie er bij de autoriteiten van dat land met klem op aangedrongen samen met de oppositie en de civiele maatschappij een constructieve dialoog aan te gaan. De Raad heeft daarbij gememoreerd dat het van cruciaal belang is dat de mensenrechten, de democratische beginselen en de rechtsstaat opnieuw worden gerespecteerd in Zimbabwe. De Unie heeft zich bereid verklaard samen te werken met alle Zimbabwanen die deze beginselen aanvaarden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2138/00

van Encarnación Redondo Jiménez (PPE-DE) aan de Commissie

(30 juni 2000)

Betreft: Regeling inzake de invoer van knoflook

Op 14 mei 2000 verscheen in de Spaanse pers een bericht over de onderhandelingen over de vaststelling van een definitief contingent en douanerechten voor de invoer van knoflook.

Kan de Commissie meedelen of zij kan bevestigen dat zij momenteel onderhandelt over de grondslag van een douaneheffing van 770 euro/ton,

hoe de huidige stand van de onderhandelingen is,

welke controles worden uitgevoerd ter voorkoming van driehoeksoperaties waarmee uit niet-producerende landen knoflook naar de Europese Unie wordt uitgevoerd,

welke gevolgen de onlangs gesloten overeenkomst over de toetreding van China tot de Wereldhandelsorganisatie zal hebben voor de communautaire productiesector, overwegende dat China de belangrijkste producent ter wereld is?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 september 2000)

De Commissie heeft van de Raad een mandaat gekregen om te onderhandelen over de wijziging van de verbintenissen inzake de invoer van knoflook, overeenkomstig de procedures van artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel (GATT).

Op basis van het mandaat moet de Commissie onderhandelen over de compensatie voor de verhoging van het invoerrecht en moet zij in ruil daarvoor aanbieden een tariefcontingent tegen het huidige recht openen, overeenkomstig de uitvoeringsprocedures van artikel XXVIII van de GATT.

De onderhandelingen zijn nog niet officieel begonnen. De Commissie wacht totdat officieel is bevestigd dat de belangrijkste leverancier aan de onderhandelingen deelneemt.

Overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 1859/93 van de Commissie van 12 juli 1993 houdende toepassing van invoercertificaten voor de invoer van knoflook uit derde landen(1), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1662/94 van 8 juli 1994(2), mag uit derde landen ingevoerde knoflook in de Gemeenschap slechts in het vrije verkeer worden gebracht na overlegging van een invoercertificaat. Het is uitsluitend de taak van de douanediensten om na te gaan of de certificaten authentiek zijn en of de voorgeschreven procedures zijn nageleefd. Voorts heeft de Commissie meermaals maatregelen goedgekeurd die voorzien in de overlegging van een specifiek certificaat van oorsprong voor de invoer van knoflook die is aangegeven als van oorsprong uit bepaalde derde landen.

Bij de voorgenomen wijzigingen van onze verbintenissen inzake de invoer van knoflook zal rekening worden gehouden met de nieuwe situatie als gevolg van de toetreding van China tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO) om eventuele verstoringen voor de communautaire knoflookproductie te voorkomen.

(1) PB L 170 van 13.7.1993.

(2) PB L 176 van 9.7.1994.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2846/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad

(8 september 2000)

Betreft: Openbaarheid van EU-documenten

Een werkgroep van Coreper-topambtenaren heeft in de loop van de zomermaanden een voorstel uitgewerkt om de openbaarheid van EU-documenten drastisch terug te schroeven. Het Verdrag van Amsterdam voorziet nochtans uitdrukkelijk in het recht op inzage in dergelijke documenten.

Om het voorstel in een afdwingbare tekst te gieten, wil de werkgroep gebruik maken van de schriftelijke procedure. Op die manier worden zowel het Europees Parlement, de Europese Commissie als de Raad van september buiten spel gezet.

Enkel de vertegenwoordigers van Nederland, Zweden en Finland hebben zich verzet tegen de beknotting van het recht op inzage. De overige Coreper-vertegenwoordigers zijn blijkbaar van oordeel dat het Commissievoorstel, met name een gedragscode via de medebeslissingsprocedure, niet beantwoordt aan hun persoonlijke opvattingen over de openbaarheid van EU-documenten.

1. Onderschrijft de Raad het voorstel met betrekking tot openbaarheid van EU-documenten, zoals uitgewerkt door een werkgroep van Coreper-topambtenaren? Zo neen, zal de Raad verzet aantekenen tegen het betrokken voorstel?

2. Is de Raad van oordeel dat het voorstel met betrekking tot openbaarheid van EU-documenten, zoals uitgewerkt door een werkgroep Coreper-topambtenaren, het Commissievoorstel, met name een gedragscode via de medebeslissingsprocedure, doorkruist? Zo ja, welke stappen zal de Raad zetten om ervoor te zorgen dat het Commissievoorstel de officiële leidraad wordt voor de openbaarheid van EU-documenten?

3. Acht de Raad het voorstel van de Coreper-ambtenaren in strijd met de bepaling in het Verdrag van Amsterdam over de openbaarheid van EU-documenten? Zo ja, op welke wijze zal de Raad deze strijdigheid met de Verdragsbepalingen aanvechten?

Antwoord

(30 november 2000)

1. Besluit 2000/527/EG waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is op 14 augustus 2000 door de Raad aangenomen en op 23 augustus 2000 bekendgemaakt in het Publicatieblad(1).

2. De Raad kan, met artikel 207 als enige grondslag, regels vaststellen waarin de toegang tot zijn documenten is geregeld. Het is evenwel duidelijk dat de desbetreffende regeling van de Raad in overeenstemming zal moeten zijn met de op artikel 255 gebaseerde verordening als die aangenomen is.

3. De Raad is van oordeel dat hij Besluit 2000/527/EG binnen het kader van zijn bevoegdheden heeft genomen, zonder enige strijdigheid of onverenigbaarheid met de bepalingen van het Verdrag.

(1) PB L 212 van 23.8.2000, blz. 9.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2484/00

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Raad

(24 juli 2000)

Betreft: Vergaderingen met derde landen tijdens het Franse voorzitterschap

1. Kan de Commissie een lijst verstrekken van alle vergaderingen met derde landen tijdens het Franse voorzitterschap en een raming van de totale kosten van die vergaderingen?

2. Kan zij tevens details verstrekken over de totale kosten van vergaderingen met derde landen tijdens het Portugese voorzitterschap in 2000 en tijdens het Duitse en het Finse voorzitterschap in 1999?

Antwoord

(22 december 2000)

1. Onder het Franse voorzitterschap zijn de volgende vergaderingen met derde landen gepland:

Staatshoofden en regeringsleiders

- Top EU/Japan, Tokio, 19 juli

- Top EU/Oekraïne, Parijs, 15 september

- ASEM III-Top, Seoel, 21 oktober

- Top EU/China, Peking, 23 oktober

- Top EU/Rusland, Parijs, 30 oktober

- Europees-mediterrane conferentie, Marseille, 15 en 16 november

- Europese Conferentie, Nice, 7 december

- Top EU/Verenigde Staten, Washington, 18 december

- Top EU/Canada, Ottawa, 19 december

- Top EU/westelijke Balkan (voorstel)

Ministeriële bijeenkomsten

- Forum ASEAN-regio, Bangkok, 27 juli

- Post-ministeriële ASEAN-conferenties, Bangkok, 28-29 juli

- Ministeriële bijeenkomst EU/Zuid-Korea, Bangkok, 29 juli

- Ministeriële bijeenkomst EU/Verenigde Staten, Parijs, 2 oktober

- ASEM, Seoel, 20 oktober

- Ministeriële bijeenkomst EU/Japan, Seoel, 21 oktober

- Ministeriële bijeenkomst EU/ASEAN, Vientiane, 12 december

- Ministeriële bijeenkomst EU/Canada, Parijs, 3 november

- Barcelona IV, Marseille, 16 november

- Europese Conferentie, Sochaux, 23 november

- Ministeriële bijeenkomst EU/SADC, Gaborone (Botswana), 29-30 november

Ministeriële ontmoetingen in de marge van de Raad Algemene Zaken te Brussel

- 11 juli: Samenwerkingsraden met Kirgizstan en Kazachstan

- 19 september: EER-Ministerraad

- 19 september: Associatieraden met Hongarije en Tsjechië

- 9 en 10 oktober: Associatieraden met Bulgarije en Polen

- Associatieraad met Marokko 9 oktober

- Samenwerkingsraden met Armenië, Georgië en Azerbeidzjan 10 oktober

De Raad kan de totale kosten van deze vergaderingen niet ramen, en wel om verschillende redenen:

- worden deze vergaderingen gehouden in het land van het voorzitterschap, dan draagt het voorzitterschap de kosten;

- worden deze vergaderingen gehouden in derde landen, dan draagt het gastland de kosten;

- de samenwerkings- en associatieraden worden gehouden in de marge van de Raad Algemene Zaken. Afgezien van de kosten voor vertolking, komen er geen uitgaven ten laste van de begroting van de Unie.

2. De totale kosten van de vergaderingen met derde landen, gehouden onder het Portugese voorzitterschap in 2000 en onder het Duitse en het Finse voorzitterschap in 1999, zijn gedragen door de respectieve voorzitterschappen, dan wel door de gastlanden.