ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0493/01

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(22 februari 2001)

Betreft: Aanvullende vraag inzake de illegale verwerking en verkoop van huiden van katten en honden

Vervolgvragen op vraag E-3525/00(1) over hetzelfde onderwerp. Weet de Commissie dat inspecteurs van de Humane Society (de grootste dierenbeschermingsorganisatie in de VS) bij een controle in Nantes (Frankrijk) in maart 2000 wel degelijk kattenbont hebben aangetroffen onder een andere labeling en dat een Duitse importeur aan dezelfde inspecteurs zou hebben meegedeeld dat naar schatting een half miljoen kattenhuiden per jaar vanuit Azië naar Duitsland worden geëxporteerd om daar onder andere namen verwerkt te worden tot bont?

Is de Commissie bereid om contact op te nemen met de Humane Society in de VS om nadere informatie in te winnen en is de Commissie bereid om indien deze gegevens worden bevestigd een richtlijnvoorstel in te dienen dat voorziet in een verbod op de import, verwerking en verkoop van pelzen afkomstig van katten en honden?

(1) PB C 163 E van 6.6.2001, blz. 152.

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(1 juni 2001)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoorden op schriftelijke vragen E-3981/00 van de heer Stevenson(1) en P-0359/01 van mevrouw McNally(2).

De Commissie is niet op de hoogte van de specifieke bevindingen van het geachte parlementslid.

Mocht de Commissie relevante informatie ontvangen van de Humane Society, dan zal zij daar zorgvuldig nota van nemen en bij de verdere gang van zaken rekening mee houden.

(1) PB C 163 E van 6.6.2001, blz. 232.

(2) PB C 187 E van 3.7.2001, blz. 220.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0902/01

van W.G. van Velzen (PPE-DE) aan de Commissie

(19 maart 2001)

Betreft: Overname van Amerikaanse bedrijven

De Europese bouwer van chipmachines ASML is al maanden bezig om toestemming te krijgen van de bevoegde Amerikaanse autoriteiten en de Amerikaanse regering om het Amerikaanse bedrijf SVG over te nemen. De indruk is gevestigd dat de Amerikaanse concurrent van ASML, Ultratech Stepper, probeert via politieke druk op het Congres deze overname te vertragen.

Op welke wijze is commissaris Lamy betrokken bij gesprekken met de Amerikaanse autoriteiten over deze overname?

Welke druk kan commissaris Lamy uitoefenen of heeft hij uitgeoefend op de Amerikaanse handelsgezant Bob Zoelick om deze overname, inclusief Tinsley Laboratories, zo snel mogelijk te laten verlopen en verder uitstel en voorwaarden van het Congres tegen te gaan?

In welke mate zal de Commissaris in de besprekingen met de nieuwe Amerikaanse regering de blokkades die door het Congres worden opgeworpen wanneer Europese ICT-bedrijven Amerikaanse bedrijven willen overnemen, ter sprake brengen als onderdeel van de nieuwe handelsronde in het kader van de WTO? Ziet de Commissaris nog andere mogelijkheden om deze overname te versnellen?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(23 april 2001)

Op verzoek van ASM Lithography en de Nederlandse autoriteiten in Washington heeft de Commissaris voor handel het onderzoek in het kader van de Exon-Florio wetgeving inzake nationale veiligheid naar de voorgestelde overname van de Silicon Valley Group door ASM Lithography ter sprake gebracht bij de Amerikaanse handelsgezant Zoellick en de Amerikaanse minister van financiën O'Neill.

In haar contacten met de Amerikaanse autoriteiten heeft de Commissie duidelijk gemaakt dat ASM Lithography bereid is om elke gegronde bezorgdheid in de Verenigde Staten op het gebied van veiligheid te bespreken, maar dat commerciële of industriële beleidskwesties in dit geval geen rol zouden mogen spelen. Zowel de heer Zoellick als de heer O'Neill beloofden de kwestie te onderzoeken.

De Commissie zal deze zaak nauwlettend blijven volgen om ervoor te zorgen dat de rechten van bedrijven in de Gemeenschap, in dit geval ASM Lithography, volledig gerespecteerd worden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0577/01

van Gorka Knörr Borràs (Verts/ALE) aan de Raad

(28 februari 2001)

Betreft: Vrijheid van vereniging en vergadering in Bulgarije

Op 29 februari 2000 oordeelde het Bulgaarse Constitutionele Hof dat een in Macedonië gevestigde politieke partij, OMO llinden - PIRIN, ongrondwettig was. Deze partij is in 1999 ingeschreven en heeft deelgenomen aan de gemeentelijke verkiezingen in oktober 1999. De partij heeft altijd verklaard het Bulgaarse constitutionele en rechtsstelsel te zullen eerbiedigen en haar politieke activiteiten op vreedzame wijze te zullen uitvoeren. De partij heeft een klacht ingediend bij het Europese Hof voor de rechten van de mens.

In antwoord op een eerdere vraag uit het Parlement (H-0290/00)(1) verklaarde de Raad dat de officiële vertaling van het ongrondwettige besluit nog niet beschikbaar was.

Heeft de Raad de officiële vertaling inmiddels ontvangen? Is de Raad van mening dat dergelijke uitspraken een schending van het recht van vereniging en vergadering kunnen betekenen en discriminatie inhouden van een nationale minderheid? Heeft de Raad de Bulgaarse autoriteiten om uitleg verzocht?

Is de Raad van mening dat een dergelijke uitspraak verenigbaar is met eerbiediging van de democratische criteria die in Kopenhagen zijn vastgesteld?

(1) Schriftelijk antwoord d.d. 12 april 2000.

Antwoord

(10 juli 2001)

De Raad hecht er het allergrootste belang aan dat de kandidaat-lidstaten de beginselen democratie, rechtsstaat en mensenrechten eerbiedigen. Wat Bulgarije betreft, merkt de Raad op dat in het periodieke verslag van de Commissie van 2000 over de vorderingen van Bulgarije op de weg naar toetreding geconcludeerd wordt dat Bulgarije aan de politieke criteria van Kopenhagen blijft voldoen. In het verslag wordt echter gesteld dat, wat de politieke vertegenwoordiging van de minderheden betreft, de grondwet de organisatie van politieke partijen op etnische, raciale of religieuze gronden verbiedt. Het zou wenselijk zijn om deze grondwettelijke bepalingen met betrekking tot de beperkingen inzake de oprichting van politieke partijen te verduidelijken, omdat het van belang is verenigbaarheid met de internationale verplichtingen te waarborgen..

Wat meer bepaald de verklaring van het Bulgaarse Grondwettelijk Hof van 29 februari 2000 betreft, namelijk dat de in Macedonië gevestigde politieke partij OMO llinden - PIRIN ongrondwettig is, zoals het geachte parlementslid memoreert, is er beroep aangetekend bij het Europese Hof voor de Rechten van de Mens. De beslissing van het hof in dezen zal de Europese Unie helpen in haar analyse van de beslissing van het Bulgaarse Grondwettelijk Hof in het licht van de politieke criteria die de Europese Raad van Kopenhagen vastgesteld heeft.

Mocht er sprake zijn van schending van de hierboven genoemde grondbeginselen, dan zal de Europese Unie, in het bijzonder in het kader van de bij de Europa-overeenkomst ingestelde organen, bij Bulgarije de nodige stappen ondernemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1055/01

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(5 april 2001)

Betreft: Vrij verkeer van personen

Kan de Commissie aangeven op welke wijze het verbod op het bezoek van vrouwen aan de Athosberg strookt met de Verdragen van de Europese Unie? Welke stappen denkt zij te ondernemen om aan deze anomalie een einde te maken?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(11 juni 2001)

De gemeenschappelijke verklaring betreffende de Athos-berg, die gehecht is aan de slotakte van de Toetredingsakte van Griekenland tot de Gemeenschappen(1), erkent dat het bijzondere statuut van de Athos-berg uitsluitend gerechtvaardigd is om redenen van spirituele en religieuze aard, en dat de Gemeenschap daarmee rekening zal houden bij de toepassing en de latere uitwerking van de bepalingen van het gemeenschapsrecht, met name met betrekking tot douane- en belastingvrijstellingen en recht van vestiging.

Deze verklaring werd bevestigd door zowel het Verdrag van Amsterdam (verklaringen waarvan de Conferentie akte heeft genomen - verklaring van Griekenland inzake het statuut van kerken en niet-confessionele verenigingen en gemeenschappen(2)), als de slotakte van de overeenkomst betreffende de toetreding van Griekenland tot de overeenkomst ter uitvoering van het Schengen-akkoord(3).

Gezien deze bepalingen en het feit dat het absolute verbod van toegang tot de Athos-berg voor vrouwen een traditie is die reeds meer dan duizend jaar bestaat en om religieuze redenen gerechtvaardigd is, is de Commissie niet voornemens maatregelen te nemen om bedoeld verbod op te heffen.

Tenslotte zij erop gewezen dat voor de toegang van mannen tot de Athos-berg, die een autonome regio van Griekenland is, een administratieve vergunning vereist is welke ook voor Griekse onderdanen geldt.

(1) PB L 291 van 19.11.1979.

(2) PB C 340 van 10.11.1997.

(3) PB L 239 van 22.9.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1161/01

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(19 april 2001)

Betreft: Uitvoering van de zwemwaterrichtlijn

Welk beleid voert de Commissie met betrekking tot het toezicht op de naleving van de bepalingen van de zwemwaterrichtlijn in gevallen waar de lidstaten alle nodige maatregelen hebben getroffen, maar nog altijd niet aan de wettelijke vereisten voldoen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(21 juni 2001)

In artikel 4, lid 1, van Richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater(1) is bepaald dat de lidstaten de nodige maatregelen nemen opdat de kwaliteit van het zwemwater in overeenstemming wordt gebracht met de ingevolge artikel 3 van de richtlijn vastgestelde grenswaarden en wel binnen een termijn van tien jaar nadat van de richtlijn kennis is gegeven, d.w.z. vanaf 10 december 1985.

Wanneer de kwaliteit van het zwemwater op een bepaalde plaats ondanks de inspanningen en initiatieven van een lidstaat niet voldoet aan de door de richtlijn voorgeschreven waarden, beschouwt de Commissie het feit dat in dat water gezwommen wordt als een inbreuk op de richtlijn en kan zij ter zake een inbreukprocedure inleiden.

(1) PB L 31 van 5.2.1976.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1686/01

van Ilka Schröder (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 juni 2001)

Betreft: Videobewaking op kleuterscholen

In 1998 heeft de Europese Unie in het kader van Netdays '98 in Spanje een project gesubsidieerd voor videobewaking op verscheidene kleuterscholen. De videobeelden van de kinderen en hun leraren konden dan door de ouders worden bekeken via het world wide web (www.baby-net.org).

Om welke redenen is het project in Spanje als subsidiabel aangemerkt?

Zijn de doelstellingen gerealiseerd en kan van een succesvol project worden gesproken?

Ook in andere Europese landen zou op pedagogisch gebied (scholen, schoolbussen enz.) gebruik kunnen worden gemaakt van de videotechniek. Is het de bedoeling dat deze vorm van videogebruik in de EU op grotere schaal plaatsvindt en worden deze projecten wetenschappelijk begeleid?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(26 juli 2001)

De Commissie heeft bijgedragen in de financiering van het Netd@ys-project, BabyNET, aangezien het voldeed aan alle selectiecriteria voor de verlening van steun aan Netd@ys-projecten in 1998.

Het project was goed gepresenteerd en bevatte veel interessante en relevante informatie. De beoordelaren waren bijzonder onder de indruk van de duidelijkheid van de doelstellingen van het project, de kwaliteit van de inhoud, de Europese meerwaarde, het potentiële effect en de voorstellen voor de ruimere verspreiding van het project.

Uit de verstrekte informatie blijkt dat het project zijn doelstellingen heeft verwezenlijkt en het wordt als een succes beschouwd.

Het project werd gepromoot op de Netd@ys-website Netd@ys Europe 1998 waartoe een groot aantal personen, onder wie onderwijsdeskundigen, toegang had. Het was aan hen om te bepalen of het project kon worden aangepast om aan hun specifieke behoeften te voldoen en of deze methode voor het gebruik van video als onderwijsinstrument effectief op ruimere schaal in de Gemeenschap kon worden toegepast. De Commissie heeft momenteel geen plannen om het gebruik van video, als toegepast in het BabyNET-project, uit te breiden. Het pedagogisch effect van het project werd door deskundigen bewaakt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0939/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(28 maart 2001)

Betreft: Zweedse ontheffing voor cadmiumgehalte van fosformeststoffen

Bij de toetreding tot de EU kreeg Zweden een ontheffing ten aanzien van de grenswaarden voor het cadmiumgehalte in fosforhoudende meststoffen tot 31 december 1998. Daarna gebeurde er in deze kwestie niets in de EU. De Commissie stelde echter als compromis voor dat de ontheffing met nog eens drie jaar zou worden verlengd in afwachting van een onderzoek van de Commissie naar de behoefte aan gemeenschappelijke maatregelen op dit gebied. Ten aanzien van cadmium als pigment kreeg Zweden ook een verlenging van de ontheffing met drie jaar, in welke periode deze kwestie verder zou worden bezien.

Mijn vraag aan de Commissie is nu: wat gebeurt er op het bovengenoemde gebied? Zal de EU zich aan de Zweedse ontheffing aanpassen, gebeurt het omgekeerde of zal er een compromis tussen de beide standpunten uit de bus komen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(22 mei 2001)

De Commissie voert momenteel in samenwerking met de lidstaten een evaluatie van de gevaren van cadmiumhoudende meststoffen voor de gezondheid en het milieu uit. Wanneer deze evaluatie is afgesloten, zal de Commissie, zo dit nodig mocht blijken te zijn, een voorstel voor communautaire maatregelen indienen.

Onlangs is een studie over het gebruik van cadmium als pigment, als stabilisator en voor het plateren van metalen afgesloten. Deze studie wordt momenteel onderzocht door het Wetenschappelijk Comité inzake toxiciteit, ecotoxiciteit en milieu (WCTEM). Met de studie wordt een actualisering van vroegere evaluaties van gevaren voor de gezondheid en het milieu beoogd.

Afhankelijk van de resultaten van deze studie en van alle andere informatie ter zake zouden de bepalingen van Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli 1976 inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten(1) vóór 1 januari 2003 kunnen worden gewijzigd.

(1) PB L 262 van 27.9.1976.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0849/01

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(22 maart 2001)

Betreft: Aantal slachthuizen

Hoeveel slachthuizen waren er in elke lidstaat in het laatste jaar waarvoor er cijfers beschikbaar zijn, en vijf, tien en vijftien jaar geleden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(25 juni 2001)

De lidstaten zijn uit hoofde van de communautaire wetgeving inzake diergezondheid en levensmiddelenhygiëne verplicht een lijst van erkende inrichtingen bij te houden. Op deze lijsten staan bijvoorbeeld slachthuizen, vleesverwerkingsbedrijven en destructiebedrijven. De lijsten moeten regelmatig geactualiseerd en bij de Commissie en de lidstaten worden ingediend. Voorbeelden staan op de website van het directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming, op het onderstaande adres (http://forum.europa.eu.int/irc/sanco/vets/info/data/listes/public-ms.html). Deze site wordt verder ontwikkeld; de mate van gedetailleerdheid en de onderwerpen zullen, rekening houdende met de van de lidstaten gevraagde feedback, worden uitgebreid.

Er zijn evenwel geen gegevens beschikbaar betreffende de ontwikkeling van het aantal slachthuizen gedurende de afgelopen 15 jaar, waarnaar door de geachte afgevaardigde wordt gevraagd. Het doel van de lijsten is ervoor zorgen dat de relevante producten in de communautaire handel in erkende bedrijven worden geproduceerd en mogelijk maken dat de bevoegde autoriteiten dit controleren. Het is niet de bedoeling geweest om statistische informatie te leveren over het aantal bedrijven.

De Commissie zal opnieuw bekijken welke mogelijkheden er zijn om beter van de lijsten gebruik te maken voor statistische doeleinden, overeenkomstig haar middelen en andere prioriteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0316/01

van Andrew Duff (ELDR) aan de Commissie

(13 februari 2001)

Betreft: De gemeenschappelijke markt

Enkele van mijn kiezers hebben problemen ondervonden bij het gebruik van betaalkaarten buiten het VK, daar er blijkbaar in de Unie uiteenlopende systemen gebruikt worden.

Is de Commissie tevreden met de thans voor elektronische betaalkaarten bestaande normen? Bestaan er binnen de Unie verschillende systemen? Is de Commissie ervan overtuigd dat deze verschillende systemen onderling werkelijk compatibel zijn?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(30 maart 2001)

In elk van de lidstaten worden diverse betaalkaarten gebruikt. De betalingsindustrie heeft op verschillende manieren gereageerd op de behoeftes van de markt. Sommige betaalkaarten zijn alleen nationaal bruikbaar, andere internationaal.

Betaalkaarten die bestemd zijn voor internationaal gebruik (zoals MasterCard, Eurocard, Visa, Amex en Diners), worden doorgaans geaccepteerd waar hun logo zichtbaar is. De beslissing om een dergelijke kaart wel of niet te accepteren ligt bij de handelaar en diens bank. Hoewel sommige internationale kaarten algemeen geaccepteerd worden, bestaat hiertoe geen verplichting.

De Commissie is op de hoogte van het bestaan van uiteenlopende electronische betaalkaartsystemen en er zijn initiatieven genomen om de situatie te verbeteren. Het is de bedoeling tot voldoende interoperabiliteit te komen tussen verschillende electronische betalingssystemen.

Standaardisatie is een vrijwillig en marktgebonden proces. Zo hangt het gebruik van gemeenschappelijke standaarden en specificaties sterk af van de bereidheid van de verschillende marktpartijen om op dit gebied samen te werken.

De Commissie bevordert de interoperabiliteit van betalingssystemen op verschillende manieren:

- door initiatieven op het gebied van standaardisatie of soortgelijke ontwikkelingen te ondersteunen (de eEurope smart card-overeenkomst),

- door onderzoeksprojecten zoals dat naar de grensoverschrijdende elektronische portemonnee te financieren,

- door bij het bankwezen erop aan te dringen een eengemaakte ruimte voor betalingen te ontwikkelen (Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement. Retailbetalingen in de interne markt(1)).

(1) COM(2000) 36 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1871/01 van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie. Premies voor akkerbouwcultures (Denemarken).



Publicatieblad Nr. 318 E van 13/11/2001 blz. 0247 - 0248



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1871/01 van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie (27 juni 2001) Betreft: Premies voor akkerbouwcultures (Denemarken) Bij de dierpremies overweegt de Europese Commissie invoering in de toekomst van een bovengrens voor gesubsidieerde dieren per bedrijf en leeftijdsklasse. Zou het niet zinvol zijn ook voor de subsidiëring van akkerbouwcultures een dergelijke bovengrens, bij voorbeeld 50 ha, vast te stellen, zodat bedrijven alleen nog maar steun tot aan deze orde van grootte zouden ontvangen? Kan de Commissie mededelen: - hoeveel landbouwbedrijven in Denemarken meer dan 50 ha beslaan, - hoeveel landbouwbedrijven in Denemarken minder dan 50 ha beslaan, - welke besparingen een dergelijke maatregel voor de sectoren akkerbouwcultures in absolute cijfers en procentueel gezien voor de begroting zou opleveren? Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1870/01, E-1871/01, E-1872/01, E-1873/01, E-1874/01, E-1875/01, E-1876/01, E-1877/01, E-1878/01, E-1879/01, E-1880/01, E-1881/01, E-1882/01, E-1883/01 en E-1884/01 (24 juli 2001) De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1081/01

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad

(9 april 2001)

Betreft: Grensvervaging en concurrentievervalsing bij het Sensus-project

Het Sensus-project, de opvolger van Aventinus, tracht een informatie-uitwisselingsprogramma te ontwikkelen voor de Europese politie- en inlichtingendiensten. De zoektocht naar interessante taal- en spraaktechnologie vormt een belangrijk onderdeel van dit project. Sensus wordt gesubsidieerd door de Commissie. Uit het antwoord op vraag P-0009/01(1) blijkt dat Sensus en Aventinus-I en -II werden gefinancierd uit begrotingslijn B6-6121 113 van het programma Telematicatoepassingen (1994-1998). Voor Aventinus-I werd een bijdrage van maximaal 2 500 000 goedgekeurd, waarvan 2 341 190 werd opgevraagd en uitbetaald. Voor Aventinus-II werd een bijdrage van maximaal 550 000 goedgekeurd, waarvan 513 777 werd opgevraagd en uitbetaald. Voor Sensus werd een bijdrage van de Gemeenschap van maximaal 2 250 000 goedgekeurd, waarvan op 31 december 2000 478 753 was uitbetaald.

De coördinatie van Sensus is in handen van Stephan Bodenkamp/Christoph Kionowski, een geheim agent van de Bundesnachrichtendienst. Deze persoon ligt ook aan de basis van drie Language Development Companies van Lernout&Hauspie (L&H). Door zijn dubbelrol kan de Bundesnachrichtendienst een beroep doen op de spraaktechnologie van L&H. Meteen wordt duidelijk dat de Sensus - Bundesnachrichtendienst - L&H-constructie leidt tot a) een dubieuze grensvervaging tussen de private en de publieke sector, b) een onevenwicht in de spraaktechnologische kennis van de onderscheiden politie- en inlichtingendiensten en c) oneerlijke concurrentie tussen spraaktechnologische bedrijven die al dan niet bij Sensus betrokken zijn.

1. Erkent de Raad dat de dubbelrol van de Sensus-coördinator leidt tot een dubieuze grensvervaging tussen de private en de publieke sector (in casu de Bundesnachrichtendienst)? Zo neen, welke waarborgen bestaan er volgens de Raad dat bovengenoemde constructie niet heeft geleid tot zo'n grensvervaging?

2. Erkent de Raad dat de dubbelrol van de Sensus-coördinator leidt tot een onevenwicht in de spraaktechnologische kennis van de onderscheiden politie- en inlichtingendiensten, in het bijzonder ten voordele van de Bundesnachrichtendienst? Zo neen, welke waarborgen heeft de Raad dat bovengenoemde constructie niet heeft geleid tot zo'n onevenwicht?

3. Erkent de Raad dat de dubbelrol van de Sensus-coördinator leidt tot oneerlijke concurrentie tussen spraaktechnologische bedrijven die al dan niet bij Sensus betrokken zijn? Zo neen, welke waarborgen heeft de Raad dat bovengenoemde constructie niet heeft geleid tot oneerlijke concurrentie?

(1) PB C 187 E van 3.7.2001, blz. 154.

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1064/01, E-1081/01 en E-1083/01

(16 juli 2001)

De in de drie vragen E-1064/01, E-1081/01 en E-1083/01 genoemde gebeurtenissen betreffen geen aangelegenheden die onder de bevoegdheid van de Raad van de Europese Unie vallen.