SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0979/00

van Niels Busk (ELDR) aan de Commissie

(31 maart 2000)

Betreft: Herinvoer van goederen die voor terugbetaling in aanmerking komen

In de praktijk worden Europese exporteurs verantwoordelijk gesteld voor de illegale herinvoer naar de Gemeenschap van een aantal gevoelige goederen die voor terugbetaling in aanmerking komen; aldus worden zij verantwoordelijk gesteld voor omstandigheden waarop zij geen invloed hebben.

Is de Commissie bereid maatregelen te nemen om de juridische en economische verantwoordelijkheid voor iedere vorm van illegale herinvoer naar de Gemeenschap van goederen die voor terugbetaling in aanmerking komen te leggen bij exporteurs en/of instanties van derde landen, door bijvoorbeeld eisen te stellen in verband met echtheidscertificaten?

Is zij bereid erop toe te zien dat de verantwoordelijkheid overgaat op de importeur wanneer de douaneformaliteiten voor een exportproduct in een derde land zijn afgerond?

Stemt de Commissie ermee in dat een eventueel verzoek om terugbetaling uitsluitend in behandeling dient te worden genomen als de instanties de medeplichtigheid van de exporteur kunnen aantonen, dan wel kunnen bewijzen dat de herinvoer plaats heeft gevonden in omstandigheden die de exporteur kon beïnvloeden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(25 mei 2000)

Het probleem van de herinvoer in de Gemeenschap van producten waarvoor uitvoerrestituties zijn toegekend, is talrijke malen besproken door de Commissie en de lidstaten om vast te stellen welke regeling zou kunnen worden getroffen om te vermijden dat financiële middelen van de Gemeenschap worden toegekend voor economische transacties die niet in overeenstemming zijn met de bedoeling van het stelsel van uitvoerrestituties.

Het is niet denkbaar om de restitutie bij exporteurs in de derde landen terug te vorderen. Echtheidscertificaten zouden het probleem niet oplossen, aangezien het kan voorkomen dat producten die heringevoerd worden wettelijk voor een korting of een vrijstelling van invoerrechten in aanmerking komen.

Sinds de inwerkingtreding van de GATT-overeenkomsten (General agreement on tariffs and trade) lijkt het niet meer mogelijk om in een verordening te bepalen dat, in geval van herinvoer in de Gemeenschap, de importeur verantwoordelijk wordt gesteld voor de terugbetaling van de restitutie bij uitvoer. Dit lijkt strijdig met de internationale verbintenissen van de Gemeenschap.

De door het geachte parlementslid voorgestelde aanpak waarbij alleen terugbetaling van de restitutie wordt geëist als de medeverantwoordelijkheid van de exporteur uit de Gemeenschap kan worden aangetoond, is evenmin toegepast kunnen worden in het geval van herinvoer in het kader van een preferentiestelsel. Verlegging van het handelsverkeer kan worden georganiseerd door iemand die is gevestigd buiten de Gemeenschap en die aan onderneming A de opdracht zou geven om producten uit te voeren die voor een restitutie in aanmerking komen, aan onderneming B om deze producten iets te be-/verwerken in een derde land, en vervolgens aan onderneming C om deze producten, volstrekt wettelijk, tegen een verlaagd recht of tegen nulrecht in de Gemeenschap in te voeren. In die situatie zou het onmogelijk zijn om de medeverantwoordelijkheid van de exporteur uit de Gemeenschap aan te tonen, terwijl er toch een transactie wordt uitgevoerd die uitsluitend is opgezet om financiële middelen van de Gemeenschap te verduisteren en waartegen niets zou kunnen worden gedaan.

In artikel 20, lid 4, onder d), van Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten(1) is bepaald dat de restitutie moet worden terugbetaald als uitgevoerde producten opnieuw in de Gemeenschap worden ingevoerd zonder dat ze een aanzienlijke wijziging hebben ondergaan en als die producten tegen een verlaagd douanerecht of tegen nulrecht heringevoerd worden. Deze bepaling is vooral afschrikkend en om te vermijden dat deze maatregel te veel beperkingen meebrengt voor de exporteurs, is de toepassing ervan beperkt tot een aantal producten die bijzonder gevoelig zijn voor verlegging van het handelsverkeer. Bovendien is de maatregel niet van toepassing als de betrokken producten worden heringevoerd op grond van de regeling terugkerende goederen van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek(2) of als ze later dan twee jaar na de dag waarop ze uit de Gemeenschap zijn uitgevoerd, opnieuw in de Gemeenschap worden ingevoerd.

(1) PB L 102 van 17.4.1999.

(2) PB L 302 van 19.10.1992.