ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0280/00

van Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) aan de Commissie

(3 februari 2000)

Betreft: Richtlijn betreffende hernieuwbare energiebronnen

De Commissie is er nogmaals niet in geslaagd om een voorstel voor een richtlijn in te dienen betreffende de toegang van producten van hernieuwbare energiebronnen tot de interne elektriciteitsmarkt, als

gevolg van het ontbreken van een dialoog met de degenen die deze sector bevorderen en de sector hernieuwbare energiebronnen, hetgeen bovendien tot heftig protest heeft geleid bij de KMO's van deze sector en de lidstaten met de meest ambitieuze steunmaatregelen. Kan de Commissie meedelen of zij voornemens is behalve de verantwoordelijken inzake het energiebeleid in de lidstaten ook de vertegenwoordigers van de sector hernieuwbare energiebronnen te raadplegen, teneinde te voorkomen dat de steun- en harmonisatiemaatregelen opnieuw met elkaar in botsing komen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(28 februari 2000)

In maart 1999 heeft de Commissie een werkdocument ingediend getiteld Elektriciteit uit duurzame bron en de interne markt voor elektriciteit(1). Met dit document werd beoogd de vele keuzemogelijkheden te belichten die er voor de Gemeenschap zijn ten aanzien van de opwekking van elektriciteit uit duurzame bron en de interne markt voor elektriciteit. Voor de publikatie van dit werkdocument heeft de Commissie uitvoerig overleg gepleegd met alle betrokken partijen waaronder vertegenwoordigers van alle sectoren van de sector hernieuwbare energie (wind, zonne-energie, waterkracht en biomassa). Bovendien werd het Raadgevend Comité voor energie, waarin de sector hernieuwbare energie vertegenwoordigd is, over de problematiek geraadpleegd en heeft het een advies uitgebracht.

Na de publikatie van het voornoemde werkdocument ontving de Commissie opnieuw veel commentaar van de sector hernieuwbare energie en andere betrokken partijen. Naar aanleiding daarvan heeft zij verder onderzoek verricht en nadere discussies gehouden. In het werkdocument had de Commissie namelijk duidelijk gemaakt dat zij enkel in het licht van de reacties op het werkdocument een definitieve beslissing over de problematiek zou nemen. Bovendien heeft het Raadgevend Comité voor energie dit punt opnieuw uitvoerig besproken en zal het spoedig zijn advies uitbrengen. Uitvoerige besprekingen in de werkgroep van het Comité met alle sectoren van de sector hernieuwbare energie hebben reeds plaatsgevonden.

Wanneer de Commissie een definitieve beslissing neemt, zal zij alle zienswijzen in acht nemen, waaronder die van de sector hernieuwbare energie, die in dat opzicht van bijzonder belang zijn.

(1) SEC(1999) 470.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0093/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 januari 2000)

Betreft: Investeringen in het spoorwegnet in Galicië in de periode 2000-2006

De Spaanse minister Mariano Rajoy en de economische adviseur van de regering van Galicië Xosé Antón Orza hebben in het openbaar verklaard dat Spanje in de periode 2000-2006 150 000 miljoen pesetas (901,5 miljoen) in het spoorwegnet in Galicië zal investeren. Kan de Commissie deze cijfers bevestigen en meedelen of hiermee de aansluiting van Galicië op het transeuropese netwerk van hogesnelheidslijnen en de modernisering van het spoorwegnet in Galicië gewaarborgd zijn?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0088/00, E-0092/00 en E-0093/00

(13 maart 2000)

In dit voorbereidende stadium van de herziening van de communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een Trans-Europees vervoersnet, Beschikking no1692/96/EG van het Europese Parlement en de Raad van 23 juli 1996(1), zijn de Commissie geen concrete nieuwe hogesnelheidsprojecten in Spanje bekend. De door het geachte parlementslid genoemde bedragen hebben in hoofdzaak betrekking

op de modernisering van de conventionele spoorlijnen naar Galicië waardoor op het traject Madrid-Monforte de Lemos snelheden tot circa 200 kilometer per uur (km/h) mogelijk worden, alsmede op de modernisering van de conventionele spoorlijnen naar Orense en Santiago en naar La Coruña, Vigo en Porto (Portugal).

Wat de door het geachte parlementslid vermelde studie over de aanleg van de Atlantische corridor Vigo-Porto betreft, bevestigt de Commissie dat in 1999 medefinanciering heeft plaatsgevonden voor 50 % van de totale kosten van de studie die voornamelijk de volgende twee gebieden omvat: maatregelen nemen op het vlak van de vervoersinfrastructuur in het bestudeerde gebied (Galicië en het noorden van Portugal) en daarbij zoeken naar concrete mogelijkheden tot gemengde (overheids- en particuliere) financiering en bijdragen tot de geleidelijke integratie van de infrastructuurnetten voor verkeer over land, over zee en door de lucht zodat een duurzame mobiliteit van personen en goederen wordt bereikt. De résultaten van de studie worden in 2001 verwacht.

(1) PB L 228 van 9.9.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0272/00

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(7 februari 2000)

Betreft: Juridische grondslag voor KKP

In de eerste twee alinea's van haar antwoord E-2218/99(1) verkondigt de Commissie dat het gebruik van KKP in de communautaire regelgeving op deze teksten is gebaseerd, d.w.z. op de communautaire wetgeving zelf.

Hieruit volgt dat de geloofwaardigheid van KKP volgens de Commissie gebaseerd is op het gebruik ervan in de communautaire wetgeving, terwijl het gebruik van KKP in de communautaire wetgeving gebaseerd is op de geloofwaardigheid ervan.

Is de Commissie niet van mening dat deze redenering tautologisch is en in haar eigen staart bijt?

(1) PB C 219 E van 1.8.2000, blz. 124.

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(30 maart 2000)

Bij de argumentatie in de eerste twee alinea's van het antwoord op schriftelijke vraag E-2218/99(1) van het geachte parlementslid is er geen sprake van een tautologie of een cirkelredenering; veeleer was het de bedoeling op tweeërlei manier uitleg te geven.

Het ging er in de eerste plaats om te verwijzen naar het politieke akkoord dat tijdens de Europese Raad van Berlijn (24 en 25 maart 1999) is bereikt en naar de instemming van het Parlement (6 mei 1999). Daarna heeft de Raad op 21 juni nieuwe verordeningen inzake de Structuurfondsen(2) voor de periode 2000-2006 goedgekeurd, waaronder Verordening (EG) no 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, waarvan artikel 3 luidt: De onder doelstelling 1 vallende regio's zijn regio's van het niveau II van de nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek (NUTS II) met een bruto binnenlands product (BBP) per inwoner, gemeten in koopkrachtstandaard en berekend aan de hand van de communautaire gegevens over de laatste drie jaren waarvoor dergelijke gegevens beschikbaar zijn op 26 maart 1999, dat lager is dan 75 % van het communautaire gemiddelde. en Verordening (EG) nr. 1267/1999 van de Raad van 21 juni 1999 tot instelling van een pretoetredingsinstrument voor structuurbeleid (ISPA)(3), waar in artikel 4 staat: ...aan de hand van de volgende criteria: bevolking, BBP per capita volgens koopkrachtstandaard en oppervlakte gaat de Commissie over tot een indicatieve verdeling van de totale uit het ISPA gefinancierde communautaire bijstand over de begunstigde landen.

Zowel de Raad als het Parlement zijn derhalve officieel geattendeerd op het gebruik en dus het nut van koopkrachtpariteiten (KKP) hoewel er voor de berekening van de KKP zelf geen rechtsgrondslag bestaat.

In de tweede plaats dient het feit onderstreept te worden dat al vele jaren lang zowel internationale instellingen (Wereldbank, Internationale Monetaire Fonds (IMF), Verenigde Naties (VN), Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO)) als overheden, universiteiten, onderzoeksinstituten, overheidsbedrijven, particuliere ondernemingen, banken, media en ook privépersonen KKP hanteren.

(1) PB C 219 E van 1.8.2000, blz. 124.

(2) PB L 161 van 26.6.1999.

(3) PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0167/00 van Rosa Díez González (PSE), Fernando Pérez Royo (PSE) en Luis Berenguer Fuster (PSE) aan de Commissie. Kosten overschakeling concurrentie (CTC's) en marktvariabelen voor de Spaanse elektriciteitssector.



Publicatieblad Nr. 330 E van 21/11/2000 blz. 0096 - 0097



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0167/00 van Rosa Díez González (PSE), Fernando Pérez Royo (PSE) en Luis Berenguer Fuster (PSE) aan de Commissie (31 januari 2000) Betreft: Kosten overschakeling concurrentie (CTC's) en marktvariabelen voor de Spaanse elektriciteitssector Heeft de Commissie, gezien de financieringsregeling die door de Zesde overgangbepaling van Wet 54/97 van de Spaanse elektriciteitssector die de betrokken Spaanse elektriciteitsmaatschappijen helpt de kosten te dekken van de zogeheten overschakeling op concurrentie, reeds bij de Spaanse regering aangedrongen op wijziging van deze bepaling en op koppeling van de toekenning van deze CTC's aan marktvariabelen (vraag, prijs, rentevoet, etc.), zoals de Commissie in haar Methodologie voor analyse van de staatssteun in verband met de CTC vermeldt? Antwoord van de heer Monti Namens de Commissie (27 maart 2000) De Spaanse autoriteiten hebben zich tegenover de Commissie ertoe verplicht geen toestemming te verlenen voor de overdracht aan derden, door de elektriciteitsbedrijven, van het recht op compensatie voor de kosten van de overschakeling op de vrije mededinging (CTC's), zoals voorzien in de Zesde overgangsbepaling van Wet 54/1997, voordat de Commissie dienaangaande een eindbeschikking heeft gegeven. Tot op heden hebben de Spaanse autoriteiten een dergelijke overdracht niet toegestaan. Zelfs wanneer dit wel het geval zou zijn geweest, dan voorziet de Spaanse wet in mechanismen om de bedragen van de CTC's aan te passen aan de werkelijke kosten die ontstaan als gevolg van de marktontwikkeling. De Commissie zal haar beschikking geven overeenkomstig de principes die zijn vastgelegd in haar ontwerp-methodologie, en zij zal zich in het bijzonder ervan vergewissen dat de regeling voor de uitkering van steun afgestemd is op de feitelijke, toekomstige ontwikkeling van de mededinging. Deze ontwikkeling zal met name moeten worden gemeten aan de hand van kwantificeerbare factoren (prijzen, marktaandelen, andere relevante factoren).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0623/00 van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie. LEADER+-steun voor Ierland.



Publicatieblad Nr. 374 E van 28/12/2000 blz. 0121 - 0121



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0623/00 van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie (3 maart 2000) Betreft: LEADER+-steun voor Ierland De vorige LEADER-programma's zijn bijzonder succesvol geweest en van groot belang voor de agrarische gebieden van Ierland. Momenteel heerst echter onduidelijkheid over de bestemming en de verdeling van de volgende ronde van LEADER+-kredieten. Kan de Commissie in het licht hiervan een overzicht geven van de stand van de onderhandelingen tussen de Commissie zelf en de Ierse regering, bij benadering zeggen wanneer gedetailleerde plannen voor de LEADER+-initiatieven zullen worden gepubliceerd, toelichten welke gebieden vermoedelijk steun zullen krijgen en hoeveel, en een verklaring afleggen over de precieze regeling voor de overdracht van de kredieten? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (21 maart 2000) De Commissie is de teksten voor Leader+ aan het afronden. De eindversie zal officieel goedgekeurd worden en kort nadien in het Publicatieblad verschijnen. De lidstaten zal verzocht worden om hun voorstellen binnen zes maanden na de bekendmaking in te dienen. De lidstaten zijn op de hoogte gesteld van de voorstellen over voor de hun beschikbare bijstand. De onderhandelingen met Ierland zullen pas beginnen nadat de Ierse voorstellen voor het Leader+ programma aan de Commissie voorgelegd zijn. De gedetailleerde informatie waarnaar is gevraagd, zal tegelijk met de voorstellen komen zodra Ierland de lokale actiegroepen geselecteerd heeft die in aanmerking komen voor de subsidies.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0449/00

van Harlem Désir (PSE) aan de Raad

(14 februari 2000)

Betreft: Politieke situatie in Oostenrijk en wijziging van de Verdragen

Zoals Commissievoorzitter Romano Prodi in zijn verklaring voor het Europees Parlement op 2 februari 2000 nogmaals heeft gezegd, bevatten de verdragen momenteel geen bepalingen op grond waarvan een lidstaat al dan niet vrijwillig de Unie kan verlaten, ook niet in geval van ernstige en voortdurende schendingen van de grondbeginselen van artikel 6 van het Verdrag van Amsterdam.

Op de vooravond van de uitbreiding van de Unie met nieuwe landen en nu een extreemrechtse partij in de regering van een lidstaat stapt, wat de Portugese voorzitter van de Raad en de staatshoofden en regeringsleiders van de veertien andere lidstaten ertoe heeft gebracht hun bilaterale betrekkingen met dit land op te schorten, rijst de vraag of deze kwestie niet op de agenda van de komende IGC moet worden geplaatst. Is het immers niet zaak de verdragen te wijzigen en een opschortings- of uitsluitingsclausule op te nemen voor het geval dat een lidstaat de waarden en grondbeginselen van vrijheid, democratie en eerbiediging van de rechten van de mens van de Europese Unie schendt?

Antwoord

(2 mei 2000)

1. Krachtens artikel 48 van het Verdrag betreffende de Europese Unie is het aan de Conferentie van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, en niet aan de Raad, om in onderlinge overeenstemming de in de verdragen aan te brengen wijzigingen vast te stellen.

2. De Raad herinnert het geacht Parlementslid eraan dat er in verband met de huidige intergouvernementele conferentie is bepaald dat twee waarnemers van het Europees Parlement de vergaderingen van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten bijwonen en daar het woord mogen nemen om het standpunt van het Europees Parlement over alle besproken kwesties naar voren te brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0732/00 van Francesco Turchi (UEN) aan de Commissie. Objectiviteit van de informatie van openbare zenders.



Publicatieblad Nr. 330 E van 21/11/2000 blz. 0212 - 0212



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0732/00 van Francesco Turchi (UEN) aan de Commissie (6 maart 2000) Betreft: Objectiviteit van de informatie van openbare zenders Stroken de uitzendingen van de RAI (Radio Televisione Italiana) en met name het televisiejournaal van het eerste kanaal (TG1) waar bij de informatieverstrekking over de activiteiten van de politieke partijen geen pariteitregels worden gevolgd, maar bepaalde partijen worden bevoordeeld met de door de EG-Commissie vastgestelde criteria betreffende de wetgeving op het gebied van de communicatie en de verspreiding van nieuwsberichten in de multimediasector? Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie (31 maart 2000) De communautaire wetgeving inzake het vrije verkeer van diensten, met name de bepalingen van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten(1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG van het Parlement en de Raad van 30 juni 1997(2), heeft geen betrekking op de kwestie van de objectiviteit en de onpartijdigheid van de door de televisiezenders verspreide politieke informatie. (1) PB L 298 van 17.10.1989. (2) PB L 202 van 30.7.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0724/00

van Joaquim Miranda (GUE/NGL) aan de Raad

(14 maart 2000)

Betreft: Steun aan het vredesproces in Djibouti

Op 7 februari jl. hebben de regering van Djibouti en het FRUD (Front voor het herstel van de eenheid en de democratie) in Paijs een kaderovereenkomst ondertekend waarmee de voorwaarden worden geschapen voor vrede in dit land.

Het voorzitterschap van de Raad heeft verklaard ingenomen te zijn met het staken van de vijandelijkheden tussen de regeringstroepen en de rebellen.

De Raad wordt tegen deze achtergrond verzocht mede te delen op welke manier hij de tenuitvoerlegging van de voornoemde overeenkomst denkt te stimuleren en ondersteunen.

Antwoord

(25 mei 2000)

Met de ondertekening, op 7 februari jongstleden van een kaderovereenkomst inzake hervormingen en eendracht door de regering in Djibouti en het Front voor het herstel van eenheid en democratie (FRUD) wordt de opschorting beoogd van de vijandelijkheden tussen regeringstroepen en rebellen, alsmede de vrijlating van gevangenen aan beide zijden. Deze door het geachte parlementslid aangehaalde overeenkomst werd toegejuicht in een door het voorzitterschap op 21 februari 2000 afgelegde verklaring. De Europese Unie sprak daarin de hoop uit dat deze overeenkomst, naast die welke in december 1994 is ondertekend, moge bijdragen tot versterking van de maatschappelijke vrede en tot consolidering van de democratie en het ontwikkelingsproces in het land.

Wat betreft de vraag van het geachte parlementslid naar stimulering en ondersteuning van de uitvoering van de kaderovereenkomst, wijst de Raad erop dat Djibouti uit hoofde van de Overeenkomst van Lomé communautaire steun ontvangt. Eventuele aanvullende steun met politiek oogmerk en gefinancierd uit posten van de algemene begroting van de EU ter ondersteuning van de mensenrechten en de democratie kan steeds worden overwogen, maar daartoe is dan wel een Commissievoorstel nodig.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0073/00

van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie

(24 januari 2000)

Betreft: Rioolslib in dierenvoer

Kan de Europese Commissie de verbruikers geruststellen en bevestigen dat er absoluut geen gevaar voor de gezondheid bestaat, ondanks de rapporten dat bepaalde soorten dierenvoer besmet zouden zijn met rioolslib? Is zij er ook zeker van dat ziekten die gevaarlijk zijn voor de mens niet door besmet dierenvoer in de menselijke voedingsketen terecht kunnen komen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(3 maart 2000)

De sector diervoeders speelt ongetwijfeld een belangrijke rol in de productie van gezonde voedingsmiddelen van dierlijke oorsprong.

De aanwezigheid van rioolslib in diervoeder is onaanvaardbaar. Zelfs na een behandeling onder hoge druk en hoge temperaturen, kan rioolslib, wegens de aanwezigheid van zware metalen, een gevaar vormen voor de volksgezondheid en voor de gezondheid van dieren indien het als diervoeder wordt gebruikt. Daarom is, om de volksgezondheid en de consument doeltreffend te beschermen, bij Beschikking 91/516/EG van de Commissie van 9 september 1991 tot vaststelling van een lijst van voor gebruik in mengvoeders verboden ingrediënten(1) het gebruik van slib van waterzuiveringsinrichtingen waarin afvalwater wordt behandeld, uitdrukkelijk verboden.

Om elke twijfel met betrekking tot de juiste betekenis van dit verbod weg te nemen, heeft de Commissie reeds een ontwerp voor een beschikking opgesteld waarin duidelijk wordt aangegeven dat geen van de producten die in de diverse stadia van het afvalwaterzuiveringsproces worden verkregen in veevoeder mogen worden verwerkt, ongeacht of deze producten al dan niet verder zijn verwerkt en ongeacht de oorsprong van het afvalwater. Deze ontwerp-beschikking wordt momenteel besproken in het Permanent Comité voor Diervoeders.

Diervoeders kunnen ook, jammer genoeg, ziekten overbrengen van dieren op mensen (de zogenaamde zoönoses). Zo zouden mengvoeders die besmet zijn met salmonella, bijvoorbeeld, een besmetting met deze gevaarlijke bacteria kunnen veroorzaken. Om de mogelijke risico's voor de volksgezondheid te beperken, bepaalt de communautaire wetgeving derhalve dat alleen materiaal waaraan geen enkel risico verbonden is, voor diervoeding mag worden gebruikt. Voorts dient ook te worden gewezen op het belang om zich te houden goede fabricagepraktijken.

(1) PB L 281 van 9.10.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0685/00

van Andrew Duff (ELDR) aan de Commissie

(9 maart 2000)

Betreft: IGC

Welk onderscheid maakt de Commissie tussen open markt en sociale markteconomie?

Is de Commissie voorstander van een herformulering van de artikelen 4 en 98?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(11 mei 2000)

Het onderscheid tussen een open markt en een sociale markteconomie is volgens de Commissie het volgende: het eerste begrip verwijst naar het regelgevende en institutionele kader voor de markten waarop ondernemingen concurreren, terwijl het tweede begrip een leidraad is die regeringen voor hun economisch beleid kunnen hanteren. Meer bepaald houden open markten in dat concurrentie vrij is en er geen toegangsdrempels zijn. Daarentegen geeft een sociale markteconomie gestalte aan de beleidsdoelstellingen zoals die weerspiegeld zijn in artikel 2 van het EG-Verdrag, namelijk het bevorderen van een harmonische, evenwichtige en duurzame ontwikkeling van de economische activiteit en een hoog niveau van werkgelegenheid en van sociale bescherming. Het spreekt voor zich dat net als op andere beleidsterreinen een evenwicht moet worden gevonden tussen diverse doelstellingen, maar toch dient te worden beklemtoond dat er geen intrinsieke tegenspraak is tussen het streven naar een open markteconomie en de ambitie van een economie met een duidelijke sociale dimensie.

In de conclusies van het Voorzitterschap van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 komt duidelijk tot uiting dat de beleidsmakers moeten zorgen voor coherentie bij het nastreven van economische en sociale beleidsdoelstellingen. De Raad heeft besloten de ontwikkelingen inzake sociale bescherming en coherentie van nabij te volgen in het kader van een ruimere monitoring die voorts werkgelegenheid, innovatie en economische hervormingen omvat. Deze monitoring moet de doelstelling schragen van het behalen van economische vooruitgang en coherentie door het vastleggen en nastreven van beleidsdoelstellingen, door vergelijking van beste praktijken en door benchmarking van structurele indicatoren. Een en ander brengt ook mee dat de doelstellingen uit de artikelen 4 en 98 van het EG-Verdrag (ex artikelen 3 A en 102 A) moeten worden bezien in het kader van het EG-Verdrag als geheel. De Commissie ziet dan ook geen reden om deze artikelen te herformuleren.