ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/464

(2004/C 78 E/0489)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3099/03

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft: Steun aan de mosselteelt

Het teveel aan voedingsstoffen in onze kustwateren blijft een groot milieuprobleem, hoewel op het land bepaalde maatregelen zijn genomen om de emissie van voedingsstoffen naar de zee te verminderen. Op de een of andere wijze past het ecosysteem zich aan de toenemende hoeveelheid groeiplankton als gevolg van de eutrofiëring aan doordat mossels en andere organismen, die als zogenoemde filteraars optreden, aanzienlijk in aantal toenemen. Deze filteraars zijn van beslissende betekenis voor de vermindering van de planktonbiomassa in de kustwateren. Het gevaar van een schadelijke overdadige planktongroei vermindert in gebieden met veel filteraars. Op bepaalde plaatsen zijn er goede mogelijkheden om als het ware het ecosysteem in een fjord biologisch te manipuleren door het aantal filteraars met behulp van de teelt van mosselen te verhogen.

Tegenwoordig vindt er al mosselteelt plaats in de kustgebieden, onder meer in Bohuslän in Zweden, maar bij pogingen tot uitbreiding van de teelt is men op grote problemen gestoten. De geteelde mosselen kunnen gedurende lange periodes niet worden geoogst vanwege toxische algen die de mossels giftig maken.

Hoe beoordeelt de Commissie de strategische rol van de mosselteelt ter vermindering van de optredende eutrofiëring van de kustwateren en welke maatregelen worden genomen om deze bedrijfstak commercieel te laten overleven?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 december 2003)

De Commissie is zich terdege bewust van de problemen die veroorzaakt worden door de eutrofiëring van het mariene ecosysteem.

De oorzaken van dit probleem zijn divers en hun onderlinge samenhang is complex. Wel is het zo dat veel nutriënten in het water een voorwaarde sine qua non blijken te zijn voor het ontstaan van eutrofiëring.

Het beleid van de Gemeenschap op dit vlak is er dan ook hoofdzakelijk op gericht de emissie van voedingsstoffen naar de zee, ongeacht hun herkomst, terug te dringen.

De emissie van nutriëntenrijk afvalwater in zee is in sommige gevallen een voortvloeisel van activiteiten op het gebied van de aquacultuur, zowel in zoet als in zout water. Om die reden dient het eventuele gebruik van geteelde mosselen als natuurlijke bestrijders van eutrofiëring eerst nauwkeurig onderzocht te worden. Daarnaast worden toxische algen vaak door zeestromingen naar de kustwateren gedreven waar ze schadelijke effecten kunnen hebben, ongeacht de hoeveelheid filteraars onder de kust.

De teelt van mosselen en andere tweekleppigen en veel andere vormen van aquacultuur kunnen profiteren van de maatregelen in verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad, die voorziet in gedetailleerde bepalingen en regelingen voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (1).

(1) PB L 337 van 30.12.1999.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/245

(2004/C 78 E/0248)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3262/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(4 november 2003)

Betreft: Uitsluiting van personen met de nationaliteit van een andere lidstaat van het recht op aankoop van softdrugs of van het lidmaatschap van een gebruikersvereniging

1. Is het de Commissie bekend dat er bij de sinds de jaren zeventig in de praktijk toegestane verkoop van softdrugs in Nederlandse „coffeeshops” vanuit wordt gegaan dat kopers wel moeten worden geweigerd indien hun leeftijd te laag is, maar niet als zij een andere nationaliteit bezitten dan de Nederlandse?

2. Heeft de Commissie kennis genomen van de op 22.10.2003 in Berlijn gehouden gezamenlijke persconferentie van de Duitse minister van Binnenlandse Zaken en de Nederlandse minister van Justitie, waar onder meer uitspraken zijn gedaan die zouden kunnen leiden tot een beleid dat uitgaat van verschillende behandeling van inwoners van de EU op grond van hun nationaliteit of het land waar zij wonen?

3. Zou het op grond van de bestaande Europese verdragen toelaatbaar zijn om in Nederlandse „coffeeshops” voortaan aan niet-Nederlanders of aan niet-ingezetenen van Nederland de verkoop van de daar verhandelde genotmiddelen te weigeren? Zo nee, informeert de Commissie de lidstaten daarover?

4. Zou het op grond van de bestaande Europese verdragen toelaatbaar zijn om de verkoop van genotmiddelen in Nederlandse „coffeeshops” voortaan te beperken tot besloten gebruikersverenigingen die niet-Nederlanders of niet-ingezetenen van Nederland het lidmaatschap moeten weigeren? Zo nee, informeert de Commissie de lidstaten daarover?

5. Is een alternatief voor discriminatie naar nationaliteit of ingezetenschap dat inhoudt dat overheden die het gebruik van softdrugs op hun grondgebied willen tegengaan, als uitgangspunt kiezen dat consumptie moet plaatsvinden in het land van aankoop, vergelijkbaar met de wijze waarop Nederlanders wel gevaarlijk vuurwerk of vuurwapens kunnen kopen maar deze goederen niet in Nederland mogen invoeren?

Bron: De Nederlandse krant NRC-Handelsblad van 23 october 2003.

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(11 december 2003)

Commissie is op de hoogte van het debat dat momenteel in Nederland wordt gevoerd over het nationale beleid inzake cannabis, met name met betrekking tot „coffeeshops”.

Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel is het niet aangewezen dat de Commissie deelneemt aan of zich mengt in debatten die op nationaal niveau worden gevoerd over het beleid van de lidstaten op dat gebied.

De Commissie zal evenwel passende maatregelen nemen in geval van eventuele inbreuken op de verdragen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/548

(2004/C 78 E/0583)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3442/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft: Discriminatie van atleten

In paragraaf 14 van de resolutie van het Europees Parlement van 5 juni 2003 over vrouwen en sport (P5_TA-PROV(2003)0269) worden de regeringsinstanties verzocht om in hun sportbeleid op systematische wijze met de gelijkheid van mannen en vrouwen rekening te houden, met name bij de toekenning van subsidies.

Op het tweede Internationale Congres „Vrouwen en sport: werken aan verandering”, dat door de Portugese organisatie „Vrouwen en Sport” is georganiseerd en begin november in Porto plaatsvond, hebben Portugese vrouwelijke atleten de discriminatie aan de kaak gesteld die tussen mannen en vrouwen in de sport bestaat, met name bij de toekenning van prijzen bij atletiekwedstrijden waar mannen en vrouwen tegelijkertijd aan meedoen. Deze onaanvaardbare situatie is in Portugal nog steeds strijk-en-zet.

Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zij van zins is te treffen om de discriminatie waarvan vrouwelijke atleten nog steeds het slachtoffer worden, een halt toe te roepen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(16 januari 2004)

De aandacht van het geachte parlementslid wordt gevestigd op het antwoord op vraag nr. E-3353/03 van mevrouw Breyer (1), dat aangeeft tot waar de communautaire bevoegdheden voor wat betreft de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van vrouwen en mannen in de sport, zich uitstrekken.

(1) Zie blz. 271.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/45

(2004/C 78 E/0043)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1726/03

van Mikko Pesälä (ELDR) aan de Commissie

(23 mei 2003)

Betreft: Vermindering van geluidsoverlast door schietbanen

De schietsport is een zeer breed beoefende vorm van sport die in de hele wereld een lange traditie kent. Het probleem van deze sport is echter dat het nogal wat geluidsoverlast met zich meebrengt, wat vaak hinder veroorzaakt in de buurt van schietbanen die zich vlak bij de bebouwde kom bevinden. Daarmee wordt de geluidsoverlast van schietbanen een milieuprobleem.

In sommige lidstaten zijn voor dit probleem bevredigende oplossingen gevonden, met name door gebruik te maken van geluiddempers. In Finland was het gebruik van geluiddempers voor 1993 verboden. Na het opheffen van dit verbod zijn er echter alleen maar positieve ervaringen opgedaan met geluiddempers. In Noorwegen heeft men soortgelijke ervaringen opgedaan. In Zweden is men momenteel bezig met een wetswijziging die hetzelfde beoogt.

Het gebruik van geluiddempers is niet in alle lidstaten toegestaan. Dit heeft tot gevolg dat nieuwe soorten geluiddempers niet op de interne markt verkrijgbaar zijn en dat de ontwikkeling van nieuwe producten op dit gebied wordt bemoeilijkt.

Ziet de Commissie in deze kwestie factoren die de werking van de interne markt belemmeren? Ziet de Commissie mogelijkheden om met communautaire maatregelen het terugdringen van geluidsoverlast door schietbanen te bevorderen? Zou de Commissie bij bepaalde lidstaten kunnen aandringen op het opheffen van wettelijke beperkingen op het gebruik van geluiddempers, onder verwijzing naar de goede ervaringen die in de noordelijke landen zijn opgedaan?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 juli 2003)

Het gebruik van geluiddempers is in de Gemeenschap niet geharmoniseerd. Deze kwestie valt dus rechtstreeks binnen de werkingssfeer van de artikelen 28, 29 en 30 van het EG-Verdrag.

In dit verband kunnen de lidstaten maatregelen nemen om het gebruik van en de handel in bepaalde producten te beperken voor zover deze beperking gerechtvaardigd is uit hoofde van bijvoorbeeld de bescherming van de openbare orde of veiligheid. De vraag is dan ook of de door sommige lidstaten gehanteerde beperkingen waar de geachte afgevaardigde op doelt, door dergelijke redenen zijn ingegeven. Aangezien de Commissie niet op de hoogte is van de aard, omvang en reikwijdte van de beperkingen, kan zij de geachte afgevaardigde slechts verzoeken de door hem genoemde beperkingen en met name de motivering daarvan, nader toe te lichten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/104

(2004/C 84 E/0141)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3828/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft: De werf van Izar de Fene in Galicië en eventuele hernieuwing van de vergunning om koopvaardijschepen te bouwen

De Europese Commissie heeft recentelijk maatregelen getroffen om bepaalde vormen van steun aan de Europese scheepsbouwsector te kunnen verlenen teneinde het hoofd te kunnen bieden aan de oneerlijke concurrentie van de Zuid-Koreaanse scheepswerven. Daarnaast heeft het Europees Parlement een verslag goedgekeurd over de ramp met de Prestige, met inbegrip van een resolutie waarin gepleit wordt voor de bouw van olietankers in regio's zoals Galicië die ernstig door dit soort schipbreuken worden getroffen.

Welk motief ligt in het licht van het voorafgaande ten grondslag aan het verbod dat de werf van Izar de Fene in Galicië is opgelegd om koopvaardijschepen te bouwen? Heeft de Spaanse centrale regering een verzoek ingediend zodat bij Izar de Fene (het vroegere ASTANO) opnieuw van dit soort schepen kunnen worden gebouwd? Wat is het standpunt van de Europese Commissie in dezen gezien het feit dat in het district Ferrol, waar Izar de Fene gevestigd is, ten gevolge van bovengenoemd verbod duizenden arbeidsplaatsen verloren zijn gegaan omdat er nu alleen nog maar off-shoreplatforms gebouwd mogen worden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(5 februari 2004)

De Commissie heeft in 1997 haar goedkeuring gehecht aan steun voor herstructurering van de Spaanse openbare scheepswerven ten bedrage van 1,377 miljard euro (1). In dit besluit werd aangegeven dat de jaarlijkse productie van de Spaanse werven in een periode van 10 jaar niet boven 210 000 gbt (gecompenseerde brutotonnage) zou mogen liggen om de mogelijke verstoring van de markt door de steun tot een minimum te beperken. Bovendien werd in de beschikking aangegeven dat de werf Astano (tegenwoordig Fene genoemd) niet heropend zou mogen worden voor scheepsbouw (deze werf had zijn scheepsbouwactiviteiten al beëindigd vanwege eerder goedgekeurde steun aan de Spaanse scheepsbouw).

Het besluit om Fene (het voormalige Astano) gesloten te houden, was bedoeld om de productie in de Spaanse scheepsbouw beperkt te houden en was dus een tegenprestatie voor de herstructureringssteun die in 1997 werd goedgekeurd. Bovendien verzocht de Raad in zijn Verordening (EG) nr. 1013/97 van 2 juni 1997 betreffende de steunverlening aan bepaalde scheepswerven die worden geherstructureerd (2), waarop de bovengenoemd besluit van de Commissie gebaseerd was, Fene gesloten te houden voor scheepsbouw-activiteiten.

De Commissie kan vooraf niet zeggen wat haar mening zou zijn over eventueel aan Fene te verlenen toestemming om weer met scheepsbouw te beginnen.

(1) PB C 354 van 21.11.1997.

(2) PB L 148 van 6.6.1997.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/83

(2004/C 84 E/0090)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3681/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Pisa

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1112/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Pisa projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad tot 1999 geen enkele subsidie is toegekend.

Kan de Commissie meedelen of de gemeente Pisa sindsdien projectvoorstellen heeft ingediend, daarvoor subsidie heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt in de periode na het genoemde begrotingsjaar?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

(1) PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/669

(2004/C 88 E/0687)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4058/03

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Commissie

(13 januari 2004)

Betreft: Wapenwetgeving in Turkije

In de eerste vijf maanden van 2003 kwamen in Turkije 1 094 mensen om het leven en werden 10 513 mensen gewond door vuurwapens. Op 7 juli 2003 werd Alistair Grimason, twee en een half jaar oud, door een verdwaalde kogel gedood terwijl hij in zijn kinderwagen in een café sliep. Sindsdien heeft de Turkse regering stappen ondernomen om de wetgeving inzake misdaden met vuurwapens aan te scherpen.

Is de Commissie op de hoogte van deze statistieken, en kan zij bevestigen of zij kwesties als de versprediding van vuurwapens en de wetgeving inzake het vuurwapenbezit en -gebruik in aanmerking zal nemen bij de behandeling van de aanvragen van landen tot lidmaatschap van de EU?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(20 februari 2004)

De Commissie is op de hoogte van de verontrustende feiten die door het geachte parlementslid werden genoemd en deelt haar bezorgdheid over het aantal mensen dat door het gebruik van vuurwapens in Turkije is gedood of gewond geraakt.

De kwestie van de controle op vuurwapens wordt niet specifiek behandeld in de politieke criteria van Kopenhagen. Alle kandidaat-landen moeten echter toetreden tot het Verdrag van de Verenigde Naties tegen de grensoverschrijdende georganiseerde criminaliteit (de Overeenkomst van Palermo) en de bijbehorende protocollen. Turkije is toegetreden tot de Overeenkomst en heeft op 28 juni 2002 het protocol ondertekend tot bestrijding van de illegale vervaardiging van en handel in vuurwapens, met inbegrip van delen en onderdelen, en munitie. Turkije heeft dit protocol nog niet geratificeerd. De Commissie zal de ontwikkelingen op dit gebied aandachtig blijven volgen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/387

(2004/C 78 E/0410)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1832/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(2 juni 2003)

Betreft: Technische tekortkomingen in projecten in Griekenland

Uit het antwoord van de Commissie op mijn vraag E-0807/03 (1) maak ik op dat het probleem van de technische tekortkomingen in projecten in Griekenland nog altijd bestaat, terwijl ook nog altijd niet duidelijk is hoe de bevoegde autoriteiten denken de problemen aan te pakken.

Kan de Commissie mij meedelen, gezien het feit dat 31 mei 2003 de einddatum is voor de definitieve betaling van het tweede communautair bestek, welk algemeen beeld zij heeft betreffende de technische tekortkomingen in projecten waaraan in Griekenland met middelen van het tweede communautair bestek financiering is toegekend, en welke maatregelen zij van plan is te gaan nemen teneinde deze kwestie aan te pakken in het kader van de desbetreffende verordeningen van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(5 augustus 2003)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op zijn eerdere vraag E-0807/03 (2).

Als aanvulling op het gepaste tijdsmoment zal de Griekse autoriteiten aan de hand van hun aan de Commissiediensten beschikbaar gestelde informatie een voorstel voor afsluiting worden gedaan. Er zij op gewezen dat de datum van 31 mei 2003 verwijst naar de termijn die als algemene regel dient te worden aangehouden. De ervaring uit de procedure van afsluiting voor de meeste programma's in vrijwel alle lidstaten heeft laten zien dat deze termijn vanwege de hoeveelheid en de kwaliteit van de door de lidstaten ingediende dossiers moeilijk zal zijn te respecteren. Het voorstel aan Griekenland voor afsluiting zal te gelegener tijd rekening houden met de bevindingen van Espel betreffende tekortkomingen in de uitgevoerde werkzaamheden en met de mate waarin de Griekse instanties kunnen garanderen dat de noodzakelijke herstelwerkzaamheden vervolgens daadwerkelijk zijn uitgevoerd.

(1) PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 122.

(2) PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 122.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/145

(2004/C 78 E/0150)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2645/03

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft: Wijziging van artikel 25, lid 1 van het Protocol van Kyoto inzake de inwerkingtreding

Het Protocol van Kyoto treedt in werking als het is goedgekeurd door tenminste 55 partijen bij het UNFCCC van wie de totale kooldioxide-emissies ten minste 55 % van de totale kooldioxide-emissies van de in Bijlage I opgenomen landen bedragen. Op dit moment is het Protocol goedgekeurd door 113 landen, die meer dan 80 % van de wereldbevolking vertegenwoordigen, maar van wie de kooldioxide-emissies slechts 44,2 % zijn van het totaal van de landen in Bijlage I. De resterende landen van Bijlage I (Liechtenstein, Monaco en Australië, samen 2,1 %) kunnen er ook samen niet voor zorgen dat de drempel van 55 % gehaald wordt zonder deelname van of de Russische Federatie (17,4 %) of de Verenigde Staten (36,1 % van emissies van Bijlage 1-landen). Aangezien de Verenigde Staten zich reeds publiekelijk gedistantieerd heeft van het Protocol van Kyoto, bevindt Rusland zich in een sleutelpositie.

Gezien de klimaatverandering zou het natuurlijk het beste zijn het Protocol in ieder geval in werking te laten treden overeenkomstig het daarvoor vastgestelde tijdschema. Met het oog op de met Rusland te voeren onderhandelingen is het strategisch verstandiger en voor alle partijen voordeliger indien Rusland ook meedoet, maar voor de inwerkingtreding van het Protocol van Kyoto hoeft dit niet doorslaggevend te zijn.

Heeft de Commissie overwogen om overeenkomstig de procedure van artikel 20 op zo kort mogelijke termijn een procedure tot wijziging van artikel 25 van het Protocol van Kyoto te starten, om ervoor te zorgen dat in plaats van de vereiste 55 % bijvoorbeeld slechts een aandeel van 45 % van de uitstoot van de landen in Bijlage I toereikend zou zijn om de inwerkingtreding van het Protocol van Kyoto onder alle omstandigheden mogelijk te maken?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 oktober 2003)

Uit juridisch oogpunt is een wijziging van artikel 25, lid 1, van het Kyoto Protocol niet mogelijk. Artikel 20 van het Kyoto Protocol stelt de procedure vast die moet worden gevolgd bij wijzigingen aan het Protocol zelf. Aangezien de bevoegdheid voor het aannemen van wijzigingen ligt bij de Conferentie van de Partijen, die optreden als Vergadering van de Partijen bij het Kyoto Protocol, kan deze procedure enkel worden toegepast zodra het Kyoto Protocol in werking is getreden. In de voorwaarden als bedoeld in artikel 25, lid 1, wordt eveneens gewezen op de noodzaak om het wereldwijde probleem van klimaatverandering op internationale schaal en op basis van een brede participatie aan te pakken.
De Commissie volgt in de mate van het mogelijke individuele gevallen in verband met het „Rapport over de illegale exploitatie van natuurlijke rijkdommen in de Democratische Republiek Congo (DRC)”. De follow-up valt evenwel onder de verantwoordelijkheid van de afzonderlijke landen. Commentaar op gevallen die door nationale autoriteiten worden onderzocht, is niet passend zolang het onderzoek aan de gang is.

De Commissie neemt er nota van dat er in het Rapport van het Panel van de Verenigde Naties (VN) sprake is van een aantal ondernemingen die in de DRC werken en die de Richtsnoeren voor multinationale ondernemingen van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) niet hebben onderschreven. De OESO-richtsnoeren omvatten vrijwillige principes en normen voor verantwoordelijk optreden van bedrijven op gebieden als mensenrechten, bekendmaking van informatie en corruptiebestrijding. De Commissie ondersteunt de richtsnoeren die inzake de verantwoordelijkheid van bedrijven een belangrijk instrument met wereldwijd bereik vormen. Nationale contactpunten in alle aangesloten landen zien toe op de richtsnoeren en onderzoeken gevallen van beweerde niet-naleving. De Commissie is van oordeel dat van gedragingen waarvan wordt beweerd dat ze niet in overeenstemming zijn met de OESO-richtsnoeren melding moet worden gemaakt bij het desbetreffende nationale contactpunt, dat vervolgens een onderzoek zal instellen.
1.

De investeringen in onderzoek en ontwikkeling (O&O) voor 2000 of 2001 zijn voor alle lidstaten bekend, met uitzondering van Griekenland waar de laatste statistieken dateren van 1999. Een overzicht hiervan wordt onmiddellijk aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement bezorgd. De investeringen namen overal toe, maar niet in dezelfde mate — zo stegen ze met meer dan 7 % in België, Denemarken en Ierland, tot met minder dan 1 % in Duitsland. Uit de reeds beschikbare gegevens voor 2002 blijkt dat de investeringen in Frankrijk, Portugal en het Verenigd Koninkrijk dalen. Een overzicht (nr. 2) hiervan wordt onmiddellijk aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement bezorgd.