SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1194/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 april 2002)

Betreft: Gevolgen van invoering van de euro: Het niet-omwisselen van nationale munten en bankbiljetten die hun geldigheid verloren hebben

1. Is het de Commissie bekend dat in verschillende lidstaten die behoren tot de euro-zone in het nieuws is gekomen dat van de tot uiterlijk 28 februari 2002 geldige nationale munten en bankbiljetten een omvangrijk deel niet is ingewisseld tegen de sinds 1 januari 2002 als wettig betaalmiddel geldende euro?

2. Deelt de Commissie de conclusie dat het hier duidelijk niet alleen gaat om zoekgeraakte of voor een verzameling achtergehouden munten en eventueel bankbiljetten, omdat het totale bedrag van de niet ingewisselde voormalige nationale valuta's veel hoger is dan vooraf redelijkerwijze kon worden verwacht?

3. Wat zijn de verschillen in het omwisselgedrag tussen de inwoners van de twaalf betrokken lidstaten? Kan de Commissie per lidstaat aangeven voor welke bedragen, respectievelijk percentages de tot 31 december 2001 in omloop zijnde munten op een voor alle betrokken staten gelijke peildatum tussen 1 maart 2002 en 1 mei 2002 niet waren ingeleverd? Kan zij dit eveneens aangeven voor de bedragen en de percentages van de bankbiljetten?

4. Duidt het uitblijven van de omwisseling op een gebrek aan vertrouwen in de ten opzichte van de dollar in drie jaar met een kwart gedaalde waarde en/of op de hoop op terugkeer van de oude valuta's waarvan meer koopkracht ten opzichte van de dollar zou worden verwacht als zij behouden waren gebleven?

5. Wat wordt ondernomen om de oorzaken van het niet-inleveren op te sporen? Kan de Commissie van die oorzaken binnen een jaar verslag uitbrengen aan het Europees Parlement?

6. Welke mogelijkheden ziet zij om de inwoners van de betrokken lidstaten op enigerlei wijze te compenseren voor het als gevolg van het verdwijnen van een deel van de geldvoorraad optredende verlies aan koopkracht?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(13 juni 2002)

1. en 2. Het is normaal dat bij een geldwisseloperatie een deel van de biljetten en munten niet wordt ingeleverd (er zijn er zoek geraakt, er zijn er in handen van toeristen in het buitenland en er zijn er die door de burgers als herinnering worden bewaard). De Commissie vindt het nog te vroeg om een uitspraak te doen over het eventuele ongewone karakter van de hoeveelheid ingeleverde biljetten en munten, want in de meeste deelnemende lidstaten kunnen de burgers ze nog gedurende enkele maanden bij de banken inwisselen en bij de centrale bank en/of de Schatkist is dit nog gedurende jaren of zelfs voor onbeperkte duur mogelijk.

3. Op 3 mei 2002 was bijna 93 % van de nationale biljetten (in waarde) bij de centrale banken ingeleverd en geboekt. Op die datum varieert het inleveringspercentage tussen 86,9 % (Luxemburg) en 95,8 % (Griekenland). Doordat het tellen van de munten vertraging heeft opgelopen, is er daarvoor geen recent betrouwbaar cijfer beschikbaar.

4. en 5. Dat een deel van het oude nationale geld niet is ingewisseld, is toe te schrijven aan de in punt 1 vermelde redenen en wijst in geen geval op een gebrek aan vertrouwen in de nieuwe munt, waarop de burgers zich juist massaal hebben gestort in de eerste uren van 1 januari 2002.

6. Er is geen compensatie vereist, want de burgers kunnen de oude nationale biljetten en munten die eventueel nog in hun bezit zijn, nog zeer lang, of zelfs zonder beperking in de tijd, kosteloos inwisselen bij de daartoe aangewezen autoriteiten.