NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/826

(2004/C 84 E/0921)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0631/04

van Ioannis Marinos (PPE-DE) aan de Commissie

(3 maart 2004)

Betreft: Afschaffing van rentesubsidies in de grensregio's in Griekenland

Volgens klachten van de Kamer van de Dodekanesos, heeft de Griekse regering besloten de ministeriële decreten nr. 2041901/16.5.1989 en 2078809/10.10.1989 nietig te verklaren. Deze decreten bepalen „de betaling van een renteverschil van 3 % gedebiteerd op de gewone rekening (wet 128/1975) op alle bestaande geactualiseerde leningen voor het bedrijfskapitaal van de commerciële en industriële ondernemingen die hun vestigingsplaats hebben in de departementen Evros, Rodopi, Xanthi, Dodekanesos, Lesvos, Chios en Samos”.

Krachtens recente ministeriële decreten (met het nummer 9034/B.289/10.2.2003 en 37497/B.1232/2.6.2003) werden de hoger genoemde decreten uit 1989 gewijzigd en werd besloten dat „de subsidiëring aan de industriële en commerciële ondernemingen van de grensregio's verstrekt wordt via een lening van de bank voor een totaalbedrag dat maximum 20 % bedraagt van de omzet van het vorige jaar of van de laatste twaalf maanden voor nieuw opgerichte ondernemingen en dat de subsidiëring die wordt vastgelegd door het ministerieel decreet 2041901/16.5.1989 wordt verstrekt tot 31.12.2004”.

In een document van het Ministerie van Economische Zaken (registernummer 80771/B.2334, d.d. 2.12.2003) wordt als reden voor de afschaffing van de rentesubsidiëring in de grensregio's van Griekenland het volgende aangegeven: „in het kader van de werking van Griekenland in de EU is het niet aangewezen rentesubsidies toe te kennen zonder termijn en zonder maximumbedrag, zelfs niet wanneer er sprake is van bijzondere sociaal-economische omstandigheden in de minst ontwikkelde gebieden van het land”.

Is er werkelijk een dergelijke beperking van de kant van de EU? Is de rentesubsidiëring die de Griekse overheid gedurende vijftien jaar heeft toegekend aan regio's, grotendeels insulaire regio's met een van de laagste inkomens per hoofd van de EU, in strijd met de communautaire wetgeving?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(15 april 2004)

Regionale steun, d.w.z. steun die tot doel heeft bij te dragen tot de duurzame ontwikkeling van achterstandsgebieden door investeringen en het scheppen van nieuwe arbeidsplaatsen te ondersteunen, kan de vorm aannemen van steun voor initiële investeringen en/of steun voor het scheppen van arbeidsplaatsen. Regionale steun wordt gedefinieerd als een percentage van de subsidiabele kosten van de initiële investering of wordt gekoppeld aan het scheppen van arbeidsplaatsen en is onderworpen aan de voorwaarde dat de investering in kwestie of de arbeidsplaatsen gedurende ten minste vijf jaar behouden blijven. Onbeperkte rentesubsidies, die per definitie niet kwantificeerbaar zijn, kunnen dus niet worden beschouwd als investeringssteun, zelfs indien ze aan subsidiabele kosten kunnen worden gekoppeld.

Uitzonderlijk kan in regio's die onder de afwijking van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag vallen, onder bepaalde voorwaarden regionale steun worden verleend die is gericht op het terugdringen van de lopende kosten van een onderneming (exploitatiesteun). De steun moet evenwel van tijdelijke aard zijn en geleidelijk afnemen (zie punt 4.15 van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen (1)). Zelfs indien de maatregelen betrekking hebben op exploitatiesteun, moeten ze dus van tijdelijke aard zijn en geleidelijk afnemen, wat tot nu toe blijkbaar niet het geval was.

De Commissie kan de correcte wijze waarop de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen door de Griekse autoriteiten worden geïnterpreteerd, alleen maar toejuichen.

(1) PB C 74 van 10.3.1998 en PB C 258 van 9.9.2000.