ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3796/00

van Niels Busk (ELDR) aan de Commissie

(29 november 2000)

Betreft: Afpersing van de uitvoerders van de Gemeenschap

Op mijn vraag E-2793/00(1) antwoordt de Europese Commissie klaarblijkelijk dat de uitvoerders gerust een lossings- of invoerbewijs dat afgegeven is door een controlebedrijf, kunnen gebruiken als voornaamste bewijsstuk voor de goedkeuring van invoerdocumenten.

- Om welke redenen heeft de Europese Commissie in het PB C 295 van 18.10.2000 een waarschuwing geplaatst naar aanleiding van de publicatie van de lijst van internationale controle- en toezichtbedrijven die geldt vanaf 1 september?

- Kan de waarschuwing in die zin begrepen worden dat andere diensten van de Europese Commissie zijn beginnen te twijfelen aan de betrouwbaarheid van de betreffende rapporten?

(1) PB C 136 E van 8.5.2001, blz. 97.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(8 januari 2001)

De verklaringen inzake lossing en invoer die worden opgesteld door in controle en toezicht gespecialiseerde firma's, maken deel uit van de primaire bewijzen van de aankomst op de plaats van bestemming.

Om de doorzichtigheid te vergroten en ervoor te zorgen dat de communautaire exporteurs naar behoren geïnformeerd blijven, maakt de Commissie periodiek in de C-reeks van het Publicatieblad de bijgewerkte lijst bekend van de door de lidstaten erkende controlefirma's. De waarschuwing waarvan de in het PB C 295 van 18.10.2000 bekendgemaakte lijst vergezeld ging, is niet nieuw. Reeds in de allereerste bekendmaking van deze lijst kwam dezelfde waarschuwing voor.

Met deze waarschuwing wordt gewoon beoogd de exporteurs nogmaals te wijzen op de voorzorgsmaatregelen die moeten worden genomen ten aanzien van de door deze controle- en toezichtfirma's afgegeven documenten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3979/00

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 december 2000)

Betreft: Aanleg van een vuilnisstortplaats (Aterro sanitário do Oeste)

De MPI (Movimento Pró-Informação sobre o Aterro sanitário do Oeste), een burgerorganisatie die haar zetel heeft in het gemeentehuis van Vilar, in Cadaval (Portugal), heeft via het Directoraat-generaal Regionaal beleid een klacht ingediend over de procedure en de geselecteerde locatie voor de aanleg van genoemde stortplaats, gelegen in een waterwingebied van Torres Vedra, die een gevaar kan betekenen voor de omliggende ondergrondse waterreserves.

In feite zijn er, zoals deskundigen aanvoeren en zoals ik zelf tijdens een recent bezoek aan de uitgekozen locatie heb kunnen vaststellen, alternatieve mogelijkheden in de buurt, die niet dezelfde milieu-, sociale en economische nadelen hebben als dit terrein, waar de bouwwerkzaamheden reeds begonnen zijn en dat grenst aan een klein woongebied.

Er zij op gewezen dat er geen enkele maatschappelijke discussie heeft plaatsgevonden of een voorafgaand milieueffectonderzoek is uitgevoerd. Overigens heeft de gemeenteraad van Cadaval zich reeds uitgesproken tegen de keuze van deze locatie.

Derhalve wordt de Commissie verzocht de volgende vragen te beantwoorden:

1. Wat is haar standpunt ten aanzien van de klacht van de Movimento Pró-Informação sobre o Aterro sanitário do Oeste, en

2. welke maatregelen worden er genomen om te waarborgen dat de communautaire financiering pas verstrekt zal worden als is aangetoond dat de gekozen locatie voor de aanleg van de vuilnisstortplaats de locatie is die het minste milieu- en sociale nadelen en effecten met zich meebrengt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 februari 2001)

Het geachte parlementslid wordt verwezen'naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-3498/00 van de heer Jorge Moreira Da Silva(1).

De Commissie kan daaraan toevoegen dat de Portugese autoriteiten hebben geantwoord op het schrijven van de Commissie. In bijlage bij dit antwoord hebben de Portugese autoriteiten een kopie gevoegd van alle op hun initiatief uitgevoerde studies inzake de effecten van het project op de verschillende milieucompartimenten.

Bovendien heeft de Commissie aanvullende informele contacten gehad met de vertegenwoordiger van de eisende partijen en de Portugese autoriteiten teneinde een duidelijker zicht te krijgen op de gevolgen van het project, met name die welke betrekking hebben op de bescherming van de watervoerende lagen en de volksgezondheid.

Tenslotte brengt de Commissie het geachte parlementslid ervan op de hoogte dat zij zich momenteel buigt over alle haar ter beschikking gestelde gegevens om op die basis zo spoedig mogelijk een besluit te nemen.

De Commissie behoudt zich het recht voor om bij niet-naleving van het gemeenschapsrecht alle eventuele communautaire subsidies van de nationale autoriteiten terug te vorderen.

(1) PB C 163 E van 6.6.2001, blz. 141.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3417/00

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(7 november 2000)

Betreft: Aanwerving van personeel voor het DG informatiemaatschappij van de Commissie

Volgens de krant Svenska Dagbladet van 18 november 1999 is er een duidelijk verband tussen de nationaliteit van de directeur-generaal en van de personen die leidinggevende posities bekleden binnen het DG informatiemaatschappij van de Commissie.

Onder leiding van de Franse directeur-generaal Verrue bezat in november 1999 meer dan een vijfde van de hogere leidinggevenden van DG XIII de Franse nationaliteit. Bovendien bleek dat ambtenaren met een andere nationaliteit minder snel carrière maakten dan de Franse ambtenaren.

De vrees bestaat dat met Fransen op leidende posities binnen het DG informatiemaatschappij Franse ondernemingen als Alcatel, Bell en France Telecom sneller hun stem kunnen laten gelden bij kwesties op het gebied van informatica en telecommunicatie.

Deelt de Commissie deze vrees en welke maatregelen worden genomen om een evenwichtiger verdeling van leidinggevende posities binnen DG XIII over de lidstaten te bewerkstelligen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(20 december 2000)

Bij de aanwijzing van ambtenaren handelt de Commissie uitsluitend in het belang van de dienst en zonder uit te gaan van de nationaliteit. Dit beginsel is gewaarborgd krachtens de verordeningen en regelingen betreffende het personeel. Voorts is de Commissie van mening dat het hoogste belang moet gehecht worden aan iemands verdiensten en dat een evenwichtige vertegenwoordiging van alle nationaliteiten van de Unie op alle niveaus van de personeelshiërarchie van de instelling essentieel is om de culturele rijkdom en de cohesie van de multinationale openbare dienst van de Unie te weerspiegelen.

Bij de uitvoering van hun beroepswerkzaamheden nemen de ambtenaren van de Commissie ten volle de bepaling van het personeelsstatuut in acht die zegt dat een ambtenaar bij de uitoefening van zijn werkzaamheden en bij het bepalen van zijn gedrag uitsluitend de belangen van de Gemeenschap voor ogen moet houden, zonder aanwijzingen te vragen of te aanvaarden van enige regering of van enig gezag, enige organisatie of persoon buiten zijn instelling.

De Commissie vestigt voorts de aandacht van het geachte parlementslid op de recentelijk gepubliceerde Bestuurlijke gedragscode voor het personeel van de Commissie bij de contacten met het publiek waarin de volgende bepaling is opgenomen:

Het personeel van de Commissie stelt zich altijd objectief en onpartijdig op, zowel in het belang van de Gemeenschap als in het algemeen belang. Het personeel handelt onafhankelijk in het kader van het beleid van de Commissie en zal zich nooit laden leiden door persoonlijke of nationale belangen of door politieke druk.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3769/00

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(4 december 2000)

Betreft: Ongelukken in de EU

Kan de Commissie naar aanleiding van het tragische ongeluk in het Oostenrijkse Kaprun, waar meer dan 150 mensen onder tragische omstandigheden het leven verloren, en gezien het feit dat dergelijke ongelukken zich steeds vaker voordoen, meedelen welke concrete maatregelen zij zo spoedig mogelijk denkt te nemen ter bescherming van de mensen die zich over de weg of over het spoor door Europese tunnels verplaatsen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(9 januari 2001)

Naar aanleiding van de brand van de kabelspoortrein bij Kaprun op 11 november 2000, maakt de Commissie een nieuwe evaluatie van de maatregelen die de Gemeenschap kan nemen ter verbetering van de veiligheid in zowel tunnels voor het weg- als voor het treinvervoer. In dit stadium blijkt dat het veiligheidspeil van de tunnels aanzienlijk uiteen kan lopen afhankelijk van de lengte en de vorm van de tunnels, hun uitrusting, de wijze van exploitatie, de omvang en de aard van het verkeer. Het is in de eerste plaats de taak van de autoriteiten die rechtstreeks verantwoordelijk zijn voor de tunnels om regelmatig de veiligheid opnieuw te evalueren en maatregelen te nemen om een hoog veiligheidspeil te handhaven.

De Gemeenschap kan op drie gebieden toegevoegde waarde leveren. Op technisch niveau, kan de Gemeenschap, zonder de technische werkzaamheden van internationale instanties als de Association mondiale de la route (Mondiale vereniging voor het wegverkeer), de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties of de Organisatie voor Economische samenwerking en ontwikkeling (OESO) over te doen, een methodologie vaststellen voor de algemene beoordeling van de veiligheid in tunnels waarbij rekening wordt gehouden met alle factoren die het veiligheidspeil bepalen, zodat wordt aangespoord tot verbetering van de veiligheid van bepaalde kunstwerken zonder dat in de details wordt voorgeschreven welke wijzigingen tot stand moeten komen. De Commissie onderzoekt tevens de wenselijkheid om op Europees niveau voor nieuwe tunnels een wetgevingskader te scheppen. Ten aanzien van de exploitatie is het van belang dat de tunnels snel worden voorzien van automatische systemen voor de detectie van gevaren en ongelukken alsmede van automatische systemen voor het waarschuwen van autoverkeer en voor het blussen van branden. Er moet nog onderzoek worden verricht en het communautaire programma zal worden ingezet om het onderzoek vooruit te helpen. Op financieel vlak zijn de grote doorgangstunnels van communautair belang. Het is normaal dat de Gemeenschap een financiële bijdrage levert tot de werken voor het beveiligen van die tunnels door een beroep te doen op bestaande fondsen. Zo kan een deel van het budget voor de Trans-Europese vervoersnetten besteed worden aan de verbetering van de oudste tunnels.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4048/00

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 december 2000)

Betreft: Europees geld voor kerncentrales in de Oekraïne

De EBRD heeft op 7 december met een krappe meerderheid besloten een lening (van circa 240 miljoen) te verstrekken aan de Oekraïense overheid, bestemd voor de afbouw van de twee kerncentrales in Kmelnitzky en Rivne. Aan deze lening is de voorwaarde verbonden dat Euratom optreedt als medefinancier (ter waarde van 656 miljoen).

Uit 1995 dateert een Memorandum of Understanding voor dit project. Daarin werd als uitdrukkelijke voorwaarde gesteld dat de Oekraïne haar energievoorziening zou inrichten volgens het principe van de least cost planning. In werkelijkheid blijkt de inzet van kernenergiecentrales niet te stroken met dit principe.

Aangezien de overheid in Kiev sinds 1995 vrijwel niets gedaan heeft aan structurele aanpassingen van de energievoorziening, mag de conclusie getrokken worden dat de Oekraïne uitsluitend zit te wachten op de EBRD/Euratomlening voor het afbouwen van de K2R4-reactoren, waarbij de situatie rond de Tsjernobylreactoren als chantagemiddel werd gebruikt.

Onder regionale en lokale overheden bestaat grote weerstand tegen het K2R4-project, terwijl er tegelijkertijd groot enthousiasme leeft voor kleinschalige energieprojecten (waterkracht), warmtekrachtkoppeling en energiebesparing.

Is de Commissie met mij van mening dat de bedoelde Euratomlening niet verstrekt mag worden vanwege grote financiële onzekerheden, technische risico's en het niet nakomen van het Memorandum of Understanding uit 1995?

Is de Commissie met mij van mening dat de Oekraïne wel ondersteund dient te worden in de opbouw en reconstructie van de energievoorziening op basis van veilige, duurzame energiebronnen en energieefficiency?

Welke stappen denkt de Commissie te ondernemen om te voorkomen dat Europese gelden worden besteed aan nucleaire projecten buiten de EU die binnen de EU omstreden zijn?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(26 januari 2001)

Op 13 december 2000 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de toekenning van een Euratom-lening om bij te dragen aan de financiering van de Oekraïnse kerncentrales Khmelnitsky 2 en Rovno 4. De betrokken beslissing werd genomen na grondig onderzoek van de nucleaire veiligheid, alsook de milieu-, economische en financiële aspecten van het project.

De Commissie is van oordeel dat bedoelde lening ertoe zal bijdragen dat genoemde reactoren een veiligheidsniveau krijgen dat aanvaardbaar is volgens westerse vergunningspraktijken, de weg zal banen voor het optrekken van het veiligheidsniveau van andere kerncentrales in de Oekraïne en een positief effect zal hebben op de vooruitgang op het gebied van hervormingen in de energiesector.

De Commissie maakt deel uit van de Task Force in het kader waarvan Oekraïnse en internationale instellingen samenwerken voor de modernisering van de energiesector. Bovendien verleent de Commissie technische bijstand voor projecten op het gebied van conventionele energie en energie-efficiency.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3862/00

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(8 december 2000)

Betreft: Opening van de markten van derde landen

De Europese Unie heeft een reeks maatregelen genomen ter liberalisering van de import van 65 categorieën textiel- en kledingproducten afkomstig uit andere lidstaten van de Wereldhandelsorganisatie, teneinde de derde fase van het textiel- en kledingakkoord na te leven.

Naast deze maatregelen is de EU onderhandelingen gestart met derde landen om een betere openstelling van hun markten te bewerkstelligen en daarmee te komen tot een beter evenwicht in de handelsstromen tussen de EU en de derde landen.

Kan de Commissie concreet aangeven welke maatregelen zij heeft voorgesteld om deze verdere opening te bewerkstellingen?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(25 januari 2001)

Bij haar voorstel aan de Raad voor de lijst van producten die tijdens de derde fase in de WTO-overeenkomst inzake textiel- en kledingproducten (ATC) moeten worden geïntegreerd, is de Commissie uitgegaan van het standpunt dat gezien het ontbreken van een verbeterde markttoegang voor de communautaire textiel- en kledinguitvoer naar derde landen, de liberalisering van de derde fase niet verder dient te gaan dan de wettelijke voorschriften van de ATC. Daarom zijn een aantal quota's voor de meest gevoelige producten aangehouden, terwijl de mogelijkheid wordt overwogen van een verdere liberalisering in ruil voor een betere toegang tot de textiel- en kledingmarkt van de derde landen.

Teneinde de kwestie van de onvoldoende markttoegang aan te pakken, heeft de Raad gelijktijdig onderhandelingsrichtsnoeren voor de Commissie aangenomen met het oog op bilaterale onderhandelingen over markttoegang met derde landen, op basis van wederzijds voordeel. Die gesprekken zouden ertoe kunnen leiden dat derde landen een verbeterde toegang tot de communautaire markt krijgen, waarbij op bilaterale basis verder wordt gegaan dan de inhoud van de liberalisering van de derde fase.

De Commissie heeft alle textielexporterende WTO-leden publiek uitgenodigd blijk te geven van hun bereidheid om dergelijke besprekingen over markttoegang te openen, en een aantal daarvan hebben al belangstelling getoond.

Tot nog toe heeft de Commissie een overeenkomst met Sri Lanka kunnen sluiten en paraferen. In het kader van het op 5 december 2000 geparafeerde akkoord zal Sri Lanka de invoerrechten op de communautaire textieluitvoer verlagen en consolideren, terwijl de Gemeenschap de vier textielcontingenten die thans voor de export van Sri Lanka naar de Gemeenschap gelden, zal schorsen.

Andere derde landen hebben eveneens belangstelling getoond, en de Commissie voert thans verkennende gesprekken met die derde landen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3768/00

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Raad

(1 december 2000)

Betreft: Verklaring van Denktasj

Op 20 november 2000 is de vijfde onderhandelingsronde over een oplossing voor de kwestie-Cyprus beëindigd, ook nu weer zonder resultaat. De heer Denktasj heeft om precies te zijn het standpunt van de VN in dezen onaanvaardbaar genoemd. Op welke wijze denkt de Raad, gezien deze verklaring alsmede de verklaring die de heer Denktasj aflegde in het Duitse weekblad Spiegel van 6 november 2000 dat er een bloedige oorlog komt wanneer Cyprus toetreedt tot de Europese Unie, op deze provocerende verklaringen van de heer Denktasj te reageren?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3621/00, E-3767/00 en E-3768/00

(14 mei 2001)

De Unie memoreert dat zij haar onvoorwaardelijke steun toezegt aan de inspanningen die de secretaris-generaal van de Verenigde Naties geleverd heeft om tot een oplossing te komen, omdat de Verenigde Naties het referentiekader vormen voor een algehele, rechtvaardige en duurzame regeling van deze kwestie. Het standpunt van de Raad ten aanzien van de inspanningen van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties om een oplossing te vinden voor het conflict, werd onlangs opnieuw bevestigd door de Europese Raad en door de Raad.

Op 7-9 december 2000 toonde de Europese Raad van Nice zich ingenomen met de inspanningen van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties om een alomvattende regeling te treffen voor de kwestie Cyprus, met inachtneming van de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, en om het in december 1999 aangevangen proces op positieve wijze af te ronden, en steunde hij deze inspanningen krachtig. Hij riep alle betrokken partijen op daaraan bij te dragen.

Op 4 december 2000 bereikte de Raad een politiek akkoord over de opneming van de volgende verwijzing naar de kwestie Cyprus in de kortetermijnprioriteiten (2001) van het toetredingspartnerschap voor Turkije, onder de titel Versterkte politieke dialoog en politieke criteria: In overeenstemming met de conclusies van Helsinki, in de context van de politieke dialoog krachtige steun verlenen aan de inspanningen van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties om het proces van het zoeken naar een algehele regeling voor de kwestie Cyprus op succesvolle wijze af te ronden, zoals vermeld onder punt 9 a) van de conclusies van Helsinki.

De bemiddelingsgesprekken die volgens de planning eind januari 2001 hadden moeten beginnen, konden nog niet van start gaan, omdat de Turks-Cypriotische partij er niet aan deelneemt. De Raad blijft echter hopen dat die gespreksronde nog zal plaatsvinden, zoals afgesproken was, en een gunstige afloop zal hebben.

De kwestie van schending van het Cypriotische luchtruim is in de Raad niet ter sprake gebracht. De Raad memoreert dat de VN-Veiligheidsraad in zijn Resolutie 367 van 12 maart 1975 heeft opgeroepen tot eerbiediging van de territoriale integriteit van de Republiek Cyprus.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2732/00

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Raad

(3 augustus 2000)

Betreft: Niet-openbare zittingen van de Raad

Van welke andere wetgevende lichamen dan de Raad van Ministers zijn de zittingen niet openbaar?

Antwoord

(12 februari 2001)

Op grond van artikel 6, lid 1, van het reglement van orde van de Raad (1) zijn de beraadslagingen aan geheimhouding onderworpen, voorzover de Raad niet anders besluit. In artikel 8 van het reglement van orde wordt voorzien in het houden van openbare debatten in bepaalde gevallen en in artikel 9 worden regels vastgesteld waardoor de beraadslagingen in vele gevallen openbaar kunnen zijn.

De Raad kan niet antwoorden voor de andere wetgevende lichamen waaraan het geachte parlementslid in zijn vraag refereert, en memoreert dat de Raad in ieder geval een tweevoudige wetgevende en uitvoerende taak vervult, waardoor hij zich van die andere organen onderscheidt.

Wanneer de Raad in zijn hoedanigheid van wetgever optreedt, worden de uitslag van de stemming en de stemverklaringen van de leden van de Raad, alsmede de verklaringen in de Raadsnotulen openbaar gemaakt. Hetzelfde geldt in ruime mate voor de documenten die betrekking hebben op de besluitvorming van de Raad wanneer hij als wetgever optreedt. Het openbaar register van Raadsdocumenten, dat toegankelijk is via het internet, maakt het mogelijk de betreffende documenten gemakkelijk op te sporen en toegang tot documenten aan te vragen op grond van Besluit 93/731/EG van de Raad.

(1) PB L 149 van 23.6.2000, blz. 21.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3992/00

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 december 2000)

Betreft: Het toekomstige verbod op knalvuurwerk in Zweden

De Zweedse regering heeft eind oktober 2000 voorgesteld een volledig verbod op zogeheten knalvuurwerk in te voeren. Dit knalvuurwerk produceert slechts een harde knal, terwijl siervuurwerk tevens een lichtschijnsel afgeeft. Voor wat betreft de laatste categorie vuurwerk is de Zweedse regering voornemens de minimumleeftijd voor personen aan wie dit vuurwerk verkocht mag worden te verhogen van 15 naar 18 jaar.

Is het volledige verbod op knalvuurwerk in Zweden in overeenstemming met het vrije verkeer van goederen op de interne markt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(1 maart 2001)

De Commissie is van het Zweedse wetsvoorstel in kennis gesteld overeenkomstig Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften(1). De Commissie heeft over dit voorstel opmerkingen geformuleerd die op 10 oktober 2000 aan de Zweedse autoriteiten zijn toegezonden en heeft daar nog steeds geen antwoord op ontvangen.

In deze opmerkingen vroeg de Commissie naar de redenen voor het voorgestelde verbod op knalvuurwerk teneinde deze maatregel aan de artikelen 28 tot en met 30 (ex artikelen 30 tot en met 36) van het EG-Verdrag te kunnen toetsen.

Vandaar dat de Commissie het Zweedse wetsvoorstel nog niet kan beoordelen. Het standpunt van de Commissie in haar antwoord van 18 mei 2000 op vraag E-1798/00(2) over hetzelfde onderwerp blijft echter ongewijzigd.

(1) PB L 204 van 21.7.1998.

(2) PB C 89 E van 20.3.2001, blz. 88.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3298/00 van Chris Davies (ELDR) aan de Raad. Sponsoring van Formule-1-races door tabaksmaatschappijen.



Publicatieblad Nr. 163 E van 06/06/2001 blz. 0083 - 0083



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3298/00 van Chris Davies (ELDR) aan de Raad (25 oktober 2000) Betreft: Sponsoring van Formule-1-races door tabaksmaatschappijen Voorafgaande aan de laatste parlementsverkiezingen in Groot-Brittannië heeft Bernard Ecclestone, de organisator van de Formule-1-races die door tabaksmaatschappijen worden gesponsord, een gift van 1 000 000 £ (ca. 1,6 miljoen) gedaan aan de Britse Labourpartij. Ook wordt beweerd dat er soortgelijke giften door tabaksbelangen zijn gedaan aan de CDU in Duitsland. Zal de Raad, in het licht hiervan, een onderzoek instellen naar de invloed die tabaksmaatschappijen over de gehele Europese Unie op het politieke besluitvormingsproces uitoefenen in hun streven om een verbod op tabaksreclames af te wenden? Antwoord (12 februari 2001) De Raad is zich ten volle bewust van het grote belang van tabaksreclame, een kwestie die iedereen raakt. De Raad constateert echter dat de voorbeelden van het geachte parlementslid betrekking hebben op de financiering van nationale politieke partijen. Hij moet de geachte afgevaardigde erop wijzen dat de financiering van nationale politieke partijen een exclusieve zaak van de lidstaten is. De Raad is terzake niet bevoegd.