ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0691/99

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 maart 1999)

Betreft: Vergunningsplicht bij uitvoer in het kader van Wassenaar

In diens antwoord op mijn schriftelijke vraag (P-0024/99)(1) deelt Commissielid Leon Brittan mede, dat de partijen bij de overeenkomst van Wassenaar op 2 en 3 december 1998 hebben besloten tot een versoepeling van de controles op encryptieproducten. Voor encryptieproducten van meer dan 64 bit is echter een exportvergunning nodig. Aldus gaan de EU-landen ermee akkoord dat de door de Verenigde Staten opgelegde beperkingen op de handel in encryptieproducten ook voor civiele producten gelden, wat in het voordeel is van Amerikaanse bedrijven en spionagediensten.

Hoe rechtvaardigt de Commissie de uitvoervergunningsplicht voor deze producten en de meldingsplicht voor handelstransacties met de voorschriften van artikel XXI van de GATT-Overeenkomst, gegeven het feit dat het bij de betreffende producten niet om militaire toepassingen gaat?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie

(21 april 1999)

Een akkoord in het kader van de Overeenkomst van Wassennaar inzake het toezicht op encryptieproducten van meer dan 64 bit werd bereikt met instemming van alle deelnemende staten, waaronder ook de 15 lidstaten.

Toezicht op encryptie beoogt het vermijden van ongewenst militair of terroristisch gebruik van dergelijke producten. Een verplichting tot het bezit van een vergunning betekent geen verbod op de uitvoer, maar wel een controle daarop door de bevoegde autoriteiten, om zeker te zijn dat het eindgebruik ervan rechtmatige doelstellingen dient.

(1) PB C 289 van 11.10.1999, blz. 135.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0987/99

van Luigi Colajanni (PSE) , Roberto Speciale (PSE) en Andrea Manzella (PSE) aan de Commissie

(15 april 1999)

Betreft: Moord op de vice-president van Paraguay

Kan de Commissie - gezien de moord op de vice-president van Paraguay, Luis Argana, die op 23 maart 1999 door een commando van vier mannen is gepleegd - mededelen welke initiatieven de Europese Unie denkt te nemen om ervoor te zorgen dat de democratisering in Paraguay niet tot stilstand wordt gebracht en het constitutionele evenwicht wordt hersteld met de nodige garanties?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie

(3 mei 1999)

Nadat de vice-president van Paraguay, de heer Luis Argaña, vermoord werd, heeft de verkozen president van het land, de heer Raúl Cubas, zijn ontslag aangeboden. De Paraguayaanse grondwet bepaalt dat in een dergelijk geval de voorzitter van het Nationaal Congres de functie van president op zich zal nemen.

In overeenstemming met de institutionele voorschriften heeft de heer Luis Angel González Macchi het gezag aanvaard. Hij heeft onmiddellijk een regering van nationale eenheid aangesteld met de democratische krachten in het land.

Dit is de eerste keer dat er in Paraguay een regering wordt gevormd die niet uitsluitend in handen is van de "Colorado"-partij maar waaraan ook vertegenwoordigers van de Liberalen en de centrumlinkse "Encuentro Nacional" (Nationale Ontmoeting) deelnemen. Voor de jonge Paraguayaanse democratie is dit erg hoopgevend en de Commissie is ertoe bereid haar medewerking te verlenen om, in naleving van de soevereiniteit van het land, deze nieuwe hoop te onderbouwen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0546/99

van Miguel Arias Cañete (PPE) aan de Commissie

(1 maart 1999)

Betreft: Discriminerende steun aan Gibraltar

Is de Commissie van mening dat het in Gibraltar toegepaste belastingstelsel aan bepaalde categorieën bedrijven, met name financiële diensten, overheidssteun verleent die verboden is krachtens artikel 42 van het EEG-Verdrag? Gibraltar verleent namelijk een gunstige fiscale behandeling die afwijkt van de gebruikelijke regels waardoor de concurrentieverhoudingen worden vervalst en die het diensten- en kapitaalverkeer beïnvloedt. Heeft het Verenigd Konikrijk de Commissie verwittigd van het bestaan van deze overheidssteun? Wat denkt de Commissie te doen tegen deze regeling?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(6 april 1999)

De Commissie keurde op 11 november 1998(1) een mededeling goed over de toepassing van de regels betreffende steunmaatregelen van de staten op maatregelen op het gebied van de directe belastingen op ondernemingen. De mededeling moet worden gezien als onderdeel van het doel dat de Commissie zich heeft gesteld van verduidelijking en versterking van de toepassing van de regels betreffende staatssteun op maatregelen op het gebied van de directe belastingen op ondernemingen ten einde concurrentieverstoringen op de interne markt terug te dringen. De mededeling van de Commissie zorgt ervoor dat de regels en doelstellingen van het EG-Verdrag op consequente en eerlijke wijze worden toegepast.

Zoals in de mededeling vermeld, gaat de Commissie alle bestaande belastingregelingen in de lidstaten aan een onderzoek of heronderzoek onderwerpen. De belastingregelingen betrekking hebbende op binnen een groep verleende diensten, financiële diensten, verzekeringsmaatschappijen of bedrijven op het continentale plat zijn de eerste die in het kader van artikel 92-93 van het EG-Verdrag worden onderzocht. De in Gibraltar geldende belastingregelingen zullen een onderdeel van dit onderzoek vormen. Van de in Gibraltar geldende belastingregelingen werd, zoals voor de meeste van de 35 belastingregelingen die worden onderzocht, geldt, geen kennisgeving gedaan. Het onderzoek zal uitwijzen of de betrokken maatregelen staatssteun overeenkomstig artikel 92, lid 1 vormen en, zo ja, of zij in het kader van een van de afwijkingen van artikel 92, lid 3 al dan niet als verenigbaar kunnen worden beschouwd.

(1) SEC(98) 1800 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0175/99

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(11 februari 1999)

Betreft: Bestrijding van doping

De nationale maatregelen ter bestrijding van doping in de sport zijn niet meer voldoende om een grensoverschrijdend verschijnsel dat verontrustende vormen aanneemt doeltreffend tegen te gaan.

De grootste zorg baart het feit dat doping thans niet alleen bij de beroepssport voorkomt, maar ook bij de sportbeoefening door amateurs en de recreatie.

Kan de Commissie dringend een richtlijn uitvaardigen ter harmonisatie van de bestaande nationale maatregelen voor de:

1. vaststelling van minimumcriteria voor de toepassing van controles,

2. harmonisatie van de laboratoriumtechnieken door de oprichting van een Europees controlebureau,

3. opneming onder de definitie als drugs van niet alleen voor de gezondheid schadelijke stoffen, maar ook van diegene die blijkbaar onschadelijk zijn, maar de prestaties van een atleet kunnen wijzigen,

4. instelling van een op het gehele grondgebied van de EU toepasselijke sanctieregeling bij het ontdekken van dopingpraktijken?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(15 maart 1999)

De Commissie deelt het standpunt van het geachte parlementslid over het grensoverschrijdende karakter van het dopingprobleem in de sport en de weerslag daarvan op de amateursport.

De Commissie heeft nota genomen van het verzoek van de Europese Raad van Wenen betreffende de bestrijding van doping, de resolutie van het Europees Parlement van 17 december 1998 over hetzelfde onderwerp en van de verklaring van het voorzitterschap van de Raad na de informele bijeenkomst van de ministers, belast met sportzaken, van 18 januari 1999 in Bonn. Daarnaast heeft de Commissie deelgenomen aan de werkzaamheden in het kader van de wereldconferentie over doping die door het Internationaal Olympische Comité is georganiseerd in Lausanne.

Rekening houdend met de verschillende standpunten heeft de Commissie een werkgroep opgericht met de lidstaten en de Raad van Europa als waarnemer, om mogelijke communautaire maatregelen te bestuderen. Daarbij gaat het onder andere om de door het geachte parlementslid bedoelde maatregelen.

De Commissie zal een verslag met de resultaten van deze werkzaamheden indienen tijdens de informele bijeenkomst van de ministers van sport die van 31 mei tot 2 juni 1999 wordt gehouden in Paderborn. Het verslag zal ook worden voorgelegd aan het Europees Parlement.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 871/99 van James NICHOLSON Initiatief URBAN in Noord-Ierland



Publicatieblad Nr. C 370 van 21/12/1999 blz. 0133



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0871/99 van James Nicholson (PPE) aan de Commissie (8 april 1999) Betreft: Initiatief URBAN in Noord-Ierland Welk bedrag aan middelen is er in de lopende programmeringsperiode uitgetrokken voor Noord-Ierland in het kader van het initiatief Urban?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0508/99

van Klaus Lukas (NI) aan de Commissie

(8 maart 1999)

Betreft: EU-middelen voor het Europacollege Natolin

1. Hoeveel betaalt de EU in totaal voor het Europacollege Natolin?

2. Hoeveel is dat per student?

3. Is er een onderwijsinstelling in de EU die nog meer subsidie krijgt van de Commissie?

4. Is uit dit instituut ooit een wetenschappelijke publicatie voortgekomen?

5. Hoe hoog is dan de EU-subsidie per publicatie?

6. Welk percentage van het onderwijzend personeel, het niet onderwijzend personeel en de Poolse studenten is, evenals de leider van het instituut, de heer Sariusz-Wolski, uit Lodz afkomstig?

7. Zou de Commissie zich kunnen voorstellen dat andere instituten voor postdoctorale studies in de EU, die een hoger wetenschappelijk aanzien genieten en niet bijna uitsluitend bevolkt worden door vrienden van de leider van het instituut, eventueel eerder voor subsidiëring in aanmerking zouden kunnen komen?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie

(30 maart 1999)

De campus van het Europacollege te Natolin in Polen wordt financieel gesteund volgens de bepalingen van artikel 76 van het Europa-overeenkomst betreffende de bevordering van het onderwijs op het gebied van de Europese studies. De ontwikkeling van het Europacollege te Natolin verloopt volgens de toelichtingen en aanbevelingen van het Parlement en de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Polen. Het Europacollege kan terugkijken op een unieke, 50 jaar lange traditie van universitair onderwijs overeenkomstig een bijzonder Europees programma voor academische studies en opleiding gegeven door deskundigen die actief zijn op het gebied van het Europees beleid, wat blijkt uit het niveau van de afgestudeerden. De campus van het Europacollege te Natolin verstrekt know-how aan een nieuwe generatie afgestudeerden in Europese studies, die vooral afkomstig zijn uit Centraal- en Oost-Europa, om de overdracht te bevorderen van de hoognodige deskundigheid met het oog op de eisen van de uitbreiding. Overeenkomstig de toelichtingen van het Parlement werd er in het kader van het Phareprogramma sinds de opstarting ervan 400.000 [fmxeuro] per academisch jaar ter beschikking gesteld gevolgd in 1997 door 3 miljoen [fmxeuro] voor de ontwikkeling van een programma van drie jaar te Natolin. Met het Natolin-programma wordt gestreefd naar vermindering van de financiële bijdragen van de Gemeenschap en een geleidelijke vermindering van de kosten per capita in de loop van het ontwikkelingsproject dat in het verlengde ligt van de schaalvoordelen die in Brugge werden behaald. De herkomst van de studenten in Natolin weerspiegelt de diversiteit van het Europese karakter van het college: 60 % van de studenten zijn afkomstig uit West-Europa, 28 % uit de landen van Centraal- en Oost-Europa en de Nieuwe onafhankelijke staten (NOS), en de overige 12 % uit Polen. De selectie- en aanwervingprocedures worden eenvormig toegepast en de programma's gefinancierd in het kader van Phare worden uitgevoerd volgens de bepalingen van de Phare-verordening.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1007/99

van Ian Hudghton (V) aan de Commissie

(20 april 1999)

Betreft: Vervoer van levende dieren

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om te bevorderen dat de tijd gedurende welke levende dieren bij het vervoer tussen de lidstaten ten hoogste onderweg zijn, wordt geharmoniseerd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 mei 1999)

De maximale reistijden voor het vervoer van levende dieren tussen de lidstaten werden vastgesteld bij de goedkeuring van Richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995 tot wijziging van Richtlijn 90/628/EEG inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer(1).

In hoofdstuk VII, onder 2, van deze richtlijn wordt bepaald dat de reistijd voor runderen, paarden, geiten, schapen en varkens niet langer mag zijn dan acht uur tenzij het vervoermiddel aan bepaalde specifieke voorwaarden voldoet. In een dergelijk geval bepaalt hoofdstuk VII, onder 4, van de bovengenoemde richtlijn hoe lang deze soorten dieren per wegvoertuig mogen worden vervoerd vooraleer ze worden uitgeladen op een rustplaats of op de plaats van bestemming.

Daarom meent de Commissie dat verdere harmonisatie van de maximale reistijden voor het vervoer van levende dieren tussen de lidstaten niet nodig is.

(1) PB L 148 van 30.6.1995.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0738/99

van Alessandro Danesin (PPE) aan de Commissie

(29 maart 1999)

Betreft: Onderhandelingen over toetreding van Slovenië tot de Europese Unie

Dankzij de gevorderde staat van zijn instellingen, de politieke stabiliteit en de economische betrouwbaarheid is Slovenië beland in de kopgroep van zes landen waarmee de Europese Unie in maart 1998 onderhandelingen over toetreding is begonnen (hoewel de Europese overeenkomst pas op 1 februari in werking is getreden).

Nochtans is er nog geen regeling getroffen voor de teruggave van eigendommen die toebehoren aan de Italiaanse minderheid die al sinds jaar en dag in Slovenië gevestigd is (deze confisqueringspraktijk bestond evenwel ook, zij het in mindere mate, en is steevast een steen des aanstoots geweest bij de onteigeningspolitiek door het vroegere Joegoslavisch regime).

Dit geschil draait nog steeds om onmiskenbare discriminatie van de rechten van de Italiaanse minderheid ondanks de afspraken die gemaakt zijn tussen de Italiaanse en Sloveense regering; mede in het licht van de nieuwe betrekkingen tussen de Europese Unie en Slovenië lijkt dit geschil nog onrechtvaardiger nu er wordt onderhandeld over toetreding.

Het is waar dat een van de op de Europese Raad van Kopenhagen in 1993 vastgestelde toelatingscriteria is dat de kandidaatlanden voor toetreding volledig moeten voldoen aan het politieke criterium van volledige eerbiediging van de rechten van minderheden, maar ook confisqueringen uit het verleden moeten compenseren.

1. Is het de Commissie bekend dat deze kwestie nog steeds niet is opgelost?

2. Heeft zij hiermee rekening gehouden bij haar besprekingen met de Sloveense autoriteiten (juist dezer dagen zal de eerste ministersassociatievergadering worden gehouden)?

3. Is zij van mening dat zij een oplossing van deze kwestie vooral van de onderhandelingen afhankelijk moet maken?

Antwoord van de heer van den Broek namens de Commissie

(7 mei 1999)

De Commissie is er zich van bewust dat het denationalisatieproces in Slovenië zeer traag verloopt. Zij is in dit verband echter niet op de hoogte van enige discriminatie ten aanzien van de Italiaanse minderheid in Slovenië. De huidige wetgeving op het gebied van denationalisatie bevat geen discriminerende bepalingen. Overeenkomstig de wet hebben leden van de Italiaanse minderheid dezelfde rechten wanneer zij het Sloveense staatsburgerschap aanvragen.

Het algemene vraagstuk van het denationalisatieproces werd onlangs met de Sloveense Regering besproken tijdens een vergadering van het Associatiecomité Gemeenschap/ Slovenië die op 25 maart 1999 plaatsvond te Lubljana. Tijdens die vergadering verstrekte de Regering bijgewerkte informatie over de stand van zaken.

Een en ander betekent dat de toetredingsonderhandelingen op dezelfde manier kunnen worden voortgezet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0642/99

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(16 maart 1999)

Betreft: Deens importverbod voor loodkristal

1. Beschikt de Europese Commissie over informatie dat lood in ionvorm uit loodkristal kan vrijkomen?

2. Hoe beoordeelt de Commissie de bekendmaking van de "Verordening inzake het verbod op de invoer, verkoop en de productie van lood en van bepaalde loodhoudende producten" door de Deense regering met betrekking tot het importverbod voor loodkristal dat in deze verordening wordt afgekondigd?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(30 april 1999)

Bij de productie van loodkristallen producten bij zeer hoge temperaturen, wordt het lood een integrerend onderdeel van de glasmatrix met een hoge chemische en fysische stabiliteit. Voor het uitlogen van lood geldt momenteel een ISO-norm die het vrijkomen van lood uit loodkristallen serviesgoed regelt. De grenswaarden zijn 2,50 ppm (parts per million) lood (Pb) voor groot serviesgoed en 5,00 ppm Pb voor klein serviesgoed.

Momenteel wordt gewerkt aan een herziene norm met grenswaarden van 0,75 ppm Pb voor groot serviesgoed en 1,50 ppm Pb voor klein serviesgoed. De Internationale kristalfederatie heeft deze nieuwe waarden al aangenomen als vrijwillige norm. Deze wordt thans toegepast en nageleefd

Op 31 december 1998 heeft de Deense regering de Commissie in het kader van de procedure van Richtlijn 98/34/EG van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften(1) (codificatie van Richtlijn 83/189/EEG en de opeenvolgende wijzigingen daarvan) in kennis gesteld van een ontwerpdecreet betreffende het verbod op de invoer, verkoop en fabricage van lood en bepaalde loodhoudende producten.

De bij genoemde richtlijn ingestelde kennisgevingsprocedure moet voorkomen dat er ongegronde handelsbelemmeringen ontstaan tussen de lidstaten. Het door de Deense regering meegedeelde ontwerpdecreet behelst onder meer een verbod op de invoer van kristallen producten die lood bevatten. Daardoor wordt belemmert dat in Denemarken kristallen producten in de handel worden gebracht die in andere lidstaten legaal zijn gefabriceerd of in de handel zijn gebracht. Een dergelijke belemmering kan worden beschouwd als zijnde in strijd met artikel 30 van het EG-Verdrag, tenzij kan worden aangetoond dat zij proportioneel is en op objectieve gronden berust, in dit geval in verband met de bescherming van de volksgezondheid of het milieu.

In dit stadium wordt nog over het ontwerp overlegd en de Commissie heeft nog geen definitief standpunt bepaald.

(1) PB L 204 van 21.7.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0465/99

van Ulla Sandbæk (I-EDN) aan de Commissie

(5 maart 1999)

Betreft: Wapens en Marokko

Aangezien Marokko sinds 1973 illegaal West-Sahara bezet houdt, en in het verleden 1 miljoen dollar per dag aan deze oorlog placht uit te geven, zoals algemeen bekend is, wil ik de Commissie verzoeken de volgende kwesties op te helderen:

1. Hoeveel geld besteedt Marokko momenteel precies aan de instandhouding van deze illegale bezetting?

2. Welk percentage van de steun afkomstig van de EU wordt besteed aan wapens?

3. Welke lidstaten leveren wapens aan Marokko?

4. Hoe verhoudt dit zich tot het cohesiebeleid van de EU?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie

(16 april 1999)

De Commissie beschikt niet over gegevens met betrekking tot de uitgaven van Marokko op het grondgebied van de Westelijke Sahara.

De hulp van de Gemeenschap aan Marokko is bedoeld voor steun aan de economische overgang en aan de economische en sociale ontwikkeling. Er bestaan dus geen fondsen ten behoeve van bewapening.

De uitvoer van wapens van herkomst uit de lidstaten valt niet onder een communautair besluit, zodat de Commissie het geachte parlementslid verzoekt zich te richten tot het Register voor de overdracht van conventionele wapens van de Verenigde Naties (VN) dat is opgericht bij Resolutie 46/36 L van de Algemene Vergadering van de VN van 9 december 1991. Volgens deze resolutie geven de leden van de VN vóór 30 april van elk jaar kennis van hun invoer en uitvoer van conventionele wapens op.

Volgens de openbare statistieken over 1997, die ook de Commissie ter beschikking staan, moge zij het geachte parlementslid ervan in kennis stellen dat de lidstaten die aan Marokko wapens hebben verkocht (zie de Gemeenschappelijke Nomenclatuur, hoofdstuk 93, getiteld "Wapens en munitie; delen en toebehoren daarvan") Spanje, Frankrijk, Italië, Portugal en het Verenigd Koninkrijk zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 629/99 van Anne McINTOSH Richtlijn betreffende de arbeidstijd



Publicatieblad Nr. C 348 van 03/12/1999 blz. 0109



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0629/99 van Anne McIntosh (PPE) aan de Commissie (12 maart 1999) Betreft: Richtlijn betreffende de arbeidstijd Heeft de Commissie een inschatting gemaakt van de gevolgen die de voorgestelde uitbreiding van de richtlijn betreffende de arbeidstijd zal hebben voor de vervoerssector? Is de Commissie niet van mening dat zeer hoge kosten het gevolg zullen zijn, hetgeen kan leiden tot het faillissement van enkele vervoersbedrijven? Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (5 mei 1999) De door de Commissie gemaakte beoordeling van de gevolgen van de voorgestelde uitbreiding van de richtlijn betreffende de arbeidstijd voor de vervoerssector is te vinden in haar voorstel(1) onder "Effect van het voorstel op het bedrijfsleven, met name op het midden- en kleinbedrijf (MKB)". Daarin concludeert zij dat een exacte beoordeling van de kosten en baten van de uitvoering van de richtlijn niet mogelijk is. Waarschijnlijk zal het netto-effect van het voorstel liggen in de orde van grootte van 0,2 % van de loonsom. Gelet op de voordelen van het voorstel (betere arbeidsvoorwaarden en grotere verkeersveiligheid), kan niet worden gezegd dat de richtlijn, wanneer zij eenmaal is goedgekeurd, tot zeer hoge kosten of faillissementen in de wegvervoerssector zal leiden. (1) PB C 43 van 17.2.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0795/99

van Reimer Böge (PPE) aan de Commissie

(22 maart 1999)

Betreft: Vervoer van dieren naar het slachthuis

In de begroting 1999 van de Europese Unie wordt in de toelichting bij hoofdstuk B2-511 melding gemaakt van uitgaven ten belope van 2,5 miljoen [fmxeuro] voor het toezicht op de bepalingen inzake de bescherming van dieren tijdens hun transport naar het slachthuis binnen en buiten de EU. Deze zelfde begrotingslijn komt voor in de begrotingen voor 1997 en 1998. Kan de Commissie aangeven waarom nog niets van deze gelden is uitgegeven voor deze zo belangrijke kwestie, hoewel er in ruime mate tijd is geweest om passende voorstellen voor te bereiden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 mei 1999)

De Commissie heeft binnen het Directoraat-generaal Consumentenbeleid en bescherming van de gezondheid van de consument (DG XXIV) het Voedsel- en veterinair bureau opgericht dat controles uitvoert in de lidstaten en in derde landen, waaronder controles op de toepassing van de Europese wetgeving inzake het welzijn van dieren zoals neergelegd in Richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de Richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG(1).

De Commissie onderzoekt oplossingen en administratieve methoden om de middelen van begrotingslijn B2-511 ter beschikking te stellen van het Voedsel- en veterinair bureau met het oog op intensievere controles op het vervoer van dieren naar het slachthuis binnen en buiten de Gemeenschap

(1) PB L 340 van 11.12.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 240/99 van Ulf HOLM EU-korting Groot-Brittannië



Publicatieblad Nr. C 325 van 12/11/1999 blz. 0095



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0240/99 van Ulf Holm (V) aan de Commissie (12 februari 1999) Betreft: EU-korting Groot-Brittannië Om welke redenen heeft Groot-Brittannië een korting op de lidmaatschapsbijdrage aan de EU? Kan de Commissie aangeven hoe groot de korting is die Groot-Brittannië in totaal sinds de invoering daarvan heeft gekregen? Hoe groot is de korting uitgedrukt in procenten per jaar? Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (17 maart 1999) Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het verslag over de eigen middelen van Groot-Brittannië(1). Een antwoord op de gestelde vragen en talrijke andere details die daarmee verband houden, kunnen worden gevonden in hoofdstuk 2 en bijlage 4 van dit verslag. (1) COM(98) 560 def. - http://europa.eu.int/comm/dg19/index_en.htm.