ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3668/00

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(27 november 2000)

Betreft: Ontwikkeling van het spoorwegnet in Griekenland

De ontwikkeling van een modern spoorwegnet is een belangrijke prioriteit van de ontwikkelingsprogramma's van de Europese Unie als geheel, en met name die met betrekking tot Griekenland, en

wel om economische, regionale en milieuredenen. Desondanks bestaan er met name in Griekenland onaanvaardbare achterstanden en belangrijke overschrijdingen van de kosten van reeds geprogrammeerde werken (tunnels, stations in de Thriasische vlakte (bij Elefsina), de lijn Athene-Corinthe, enz.).

Wat is het standpunt van de Commissie ten aanzien van de voortdurende overschrijdingen van termijnen en kosten, die niet lijken te stroken met de bepalingen van de vigerende communautaire voorschriften inzake overheidscontracten en -opdrachten? Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen om het programma voor de ontwikkeling van de spoorwegen in Griekenland te herzien en mede rekening te houden met de prioriteiten die met de Griekse regering zijn overeengekomen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(28 februari 2001)

De Commissie hecht veel belang aan de ontwikkeling van een modern spoorwegnet in Griekenland. In de periode 1989-2006 is hierin een investering van ongeveer 3 miljard uit de fondsen van de Gemeenschap gepland, terwijl nationaal ongeveer 2 miljard bijgedragen wordt.

De Griekse autoriteiten en de Commissie zijn zich bewust van de problemen bij de herstructurering en verbetering van de dienstverlening door de Griekse spoorwegen (OSE) en bij de uitvoering van de infrastructuurprojecten door de in 1977 voor het beheer van die projecten opgerichte dochteronderneming (Ergose), waardoor de oorspronkelijk voor het spoorvervoer in Griekenland verwachte resultaten niet bereikt konden worden.

De Griekse autoriteiten gaan momenteel na welke maatregelen Ergos en OSE moeten treffen om deze toestand te verhelpen. Deze maatregelen moeten gericht zijn op een herstructurering en verbetering van de doeltreffendheid van de twee ondernemingen en bewerkstelligen dat de communautaire en nationale voorschriften inzake overheidsopdrachten in acht genomen worden. Bovendien is duidelijk bepaald dat uitgaven voor werkzaamheden waarbij de geldende voorschriften niet in acht genomen zijn, niet voor financiering uit de fondsen van de Gemeenschap in aanmerking komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3896/00

van Robert Goebbels (PSE) aan de Commissie

(13 december 2000)

Betreft: Aanvullende vraag met betrekking tot de betalingsachterstand van de Commissie

Naar aanleiding van mijn vraag E-2571/00(1) over de betalingsachterstand van de Commissie zij opgemerkt dat deze vraag pas na drie maanden is beantwoord en dat het antwoord van de commissaris mijns inziens onvolledig en incoherent is.

Kan de Commissie mededelen waarom zij voor haar eigen transacties een maximumtermijn van 60 dagen heeft vastgesteld, terwijl zij in richtlijn 2000/35/EG(2) heeft voorgesteld om de betalingstermijn voor alle handelstransacties vast te stellen op 30 dagen? Om welke redenen heeft de Commissie zich zelf een dergelijk privilege ten opzichte van de particuliere sector toegekend?

(1) PB C 136 E van 8.5.2001.

(2) PB L 200 van 8.8.2000, blz. 35.

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(14 februari 2001)

Richtlijn 2000/35/EG van het Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties stelt geen betalingstermijn vast van 30 dagen voor elke handelstransactie in de particuliere sector. Integendeel, overheid en particuliere sector genieten nog steeds het recht te onderhandelen over de betalingstermijnen in hun handelsbetrekkingen. Een betalingstermijn van 30 dagen is enkel van toepassing indien het contract op dit punt zwijgt. De Commissie heeft zich dus geen voorrecht veroorloofd ten opzichte van de particuliere sector door in haar eigen contracten een maximale betalingstermijn van 60 dagen aan te houden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3791/00

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(7 december 2000)

Betreft: Herstel van kerken

Is de Commissie bereid te overwegen gelden beschikbaar te stellen voor het herstel van kathedralen en kerken van groot historisch belang in de gehele Europese Unie, gezien het belang van de rol die deze gebouwen hebben gespeeld bij de ontwikkeling van een gemeenschappelijk Europees erfgoed, hun architectonische waarde en de rol die zij nog altijd spelen in het leven van veel gemeenschappen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(8 februari 2001)

De Commissie kan eventueel initiatieven in de culturele sector steunen, waaronder de bescherming, de instandhouding en de benutting van het cultureel erfgoed in het kader en volgens de criteria van het programma Cultuur 2000 dat het financierings- en programmeringsinstrument bij uitstek is voor de culturele samenwerking in de Gemeenschap.

In deze context wil de Commissie de aandacht van de geachte afgevaardigde vestigen op het feit dat in januari 2001 een oproep tot het indienen van voorstellen voor in 2001 uit te voeren projecten in het Publicatieblad is gepubliceerd(1). Het is bijgevolg raadzaam dat de culturele actoren projecten voor eventuele financiering indienen.

Nadere informatie is te vinden op de site: Http://europe.eu.int/com/culture/index_en.html

Voorts kunnen in de regio's die steun uit de Structuurfondsen ontvangen, culturele projecten door de Gemeenschap worden gesteund. Deze projecten komen echter niet voor steun in aanmerking als niet duidelijk wordt aangetoond dat zij direct bijdragen aan de economische en sociale ontwikkeling van de regio.

(1) PB C 21 van 24.1.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3897/00

van Robert Goebbels (PSE) aan de Raad

(20 december 2000)

Betreft: Vroegtijdige voorziening van de geldautomaten met biljetten van 5 en 10 euro

Volgens een recent rapport van het comité voor de begeleiding van de invoering van de euro is onlangs geconstateerd dat de meeste in gebruik zijnde geldautomaten in de EU-landen niet kunnen worden aangepast voor de afgifte van biljetten van 5 euro en in sommige landen ook niet voor de afgifte van biljetten van 10 euro. Met andere woorden, de geldautomaten zullen over het algemeen alleen coupures van 20, 50 of 100 euro kunnen afgeven. Dat zal een belangrijk probleem opleveren voor de detailhandel, die na 1 januari 2002 grote coupures zal ontvangen en wisselgeld zal moeten geven in coupures van 5 of 10 euro, die al heel snel niet meer te krijgen zullen zijn. Zou het vraagstuk van de vroegtijdige voorziening van de geldautomaten, met name met coupures van 5 en 10 euro, niet opnieuw onder de loep moeten worden genomen, gezien deze kennelijk niet voorziene situatie? In sommige landen zal het publiek vanaf 15 december 2001 een kit kunnen kopen die alle euromuntstukken bevat, om zich ermee vertrouwd te maken. Waarom wordt de Europeanen niet de mogelijkheid geboden om in de weken die vooraf gaan aan 1 januari 2002 ook biljetten van 5 en 10 euro te kopen, zodat de overgang naar de euro gemakkelijker verloopt?

Antwoord

(12 maart 2001)

Op 8 november 1999 heeft de Raad er akte van genomen dat de deelnemende lidstaten het dienstig achten de financiële instellingen en sommige andere sectoren, met name bedrijven voor geldvervoer en -behandeling en de kleinhandel, ruim vóór 1 januari 2002 van biljetten en munten te voorzien. De deelnemende lidstaten beklemtoonden toen dat dit er niet toe mag leiden dat eurobiljetten en -munten vóór 1 januari 2002 in omloop komen.

De details van de plannen in de lidstaten voor de omschakeling op de euro zijn samengevat in het Commissieverslag van 18 juli 2000 aan het Europees Parlement, de Raad en inzonderheid de ECB (COM(2000) 443 def.).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4054/00

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Raad

(15 januari 2001)

Betreft: Europese Centrale Bank: hoeveel verdienen de leidinggevende functionarissen?

Herhaaldelijk is de vraag gesteld hoe groot de salarissen zijn van de leidinggevende functionarissen van de Europese Centrale Bank (ECB) (jaren 1999, 2000, 2001). Elke keer heeft de Raad ontwijkende antwoorden gegeven door zich te verschansen achter abstracte formules en onduidelijke parameters.

Nu willen wij een duidelijk antwoord: hoeveel hebben genoemde functionarissen verdiend in 1999 (alle posten, zonder uitzondering) en in 2000?

Wij willen geen woorden, maar cijfers.

Antwoord

(12 maart 2001)

De Raad is niet bevoegd voor de vaststelling van de arbeidsvoorwaarden van de leden van de directie van de ECB. Die arbeidsvoorwaarden worden namelijk overeenkomstig artikel 11, lid 3, van het Protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, geregeld in overeenkomsten met de ECB en worden vastgesteld door de Raad van Bestuur.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3867/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(8 december 2000)

Betreft: AEEA voorstel elektronisch afval beschikbaarheid van reserveonderdelen

Kan de Commissie met betrekking tot de voorstellen betreffende elektronisch afval (AEEA) en de beperking van het gebruik van gevaarlijke stoffen verduidelijken of elektronische producten die vóór de voor de vervanging van bepaalde gevaarlijke stoffen voorgestelde datum (2008) op de markt zijn gebracht, niet voortijdig zullen behoeven te worden afgedankt, omdat het ontbreekt aan de juiste reserve-onderdelen? Kan de Commisie garanderen dat de voorstellen geen negatieve gevolgen voor de consument zullen hebben?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3867/00, E-3868/00 en E-3869/00

(23 februari 2001)

Artikel 4 van het voorstel voor een richtlijn betreffende de beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur(1) schrijft de vervanging voor van bepaalde zware metalen en broomhoudende vlamvertragers per 1 januari 2008. Dit voorschrift geldt uiteraard alleen voor nieuwe apparatuur die na 1 januari 2008 op de markt wordt gebracht en heeft dus geen consequenties voor apparatuur die op die datum reeds in de handel is.

Het is niet de bedoeling het gebruik van reserve-onderdelen die een of meer van de in het voorstel genoemde stoffen bevatten te verbieden indien de werking van vóór 2008 voor het eerst in de handel gebrachte elektrische en elektronische apparatuur daardoor in het gedrang zou komen. De Commissie is het ermee eens dat anders elektrische en elektronische apparatuur onnodig zou moeten worden afgedankt.

(1) PB C 365 E van 19.12.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3876/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(8 december 2000)

Betreft: Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (chemische wapens Turkije)

In antwoord op vraag P-2910/00 deelt de Raad mee dat overeenkomstig het bepaalde in artikel 22 VEU iedere lidstaat of de Commissie de Raad ieder vraagstuk in verband met het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (kan) voorleggen en bij de Raad voorstellen (kan) indienen. Gezien het belang van de specifieke punten (sic) in de schriftelijke vragen E-1203/00, E-1204/00 en E-1205/00 voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, lijkt het me aangewezen dat de Commissie gebruik maakt van deze mogelijkheid.

1. Zal de Commissie bij de Raad voorstellen indienen conform artikel 22 VEU om alsnog informatie in te winnen bij de Universiteit van München over de Duitse herkomst (Buck en Depyfag) van de door het Turkse leger gebruikte granaatkoppen bij een chemische aanval tegen de Koerdische PKK-beweging op 11 mei 1999? Zo neen, waarom weigert de Commissie een voorstel in te dienen conform artikel 22 VEU, gezien het belang van deze kwestie voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid?

2. Zal de Commissie bij de Raad voorstellen indienen conform artikel 22 VEU om alsnog informatie in te winnen bij het Duitse Ministerie van Defensie over de hulp van dit ministerie bij de bouw van een nieuw militair chemisch laboratorium in Turkije? Zo neen, waarom weigert de Commissie een voorstel in te dienen conform artikel 22 VEU, gezien het belang van deze kwestie voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(8 februari 2001)

De Commissie en de lidstaten hebben overeenkomstig artikel 22 van het Verdrag betreffende de Europese Unie het recht om bij de Raad voorstellen in te dienen met betrekking tot aangelegenheden van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB). In het onderhavige geval wordt evenwel verwezen'naar de beweerde uitvoer van goederen voor tweeërlei gebruik of mogelijkerwijs militaire goederen van een bepaalde lidstaat naar Turkije. In dit verband zij erop gewezen dat de wetgeving op het gebied van de uitvoer van goederen voor tweeërlei gebruik weliswaar een bevoegdheid is die de Gemeenschap toevalt (zie Verordening (EG) nr. 1334/2000 van de Raad van 22 juni 2000 tot instelling van een communautaire regeling voor controle op de uitvoer van producten en technologie voor tweeërlei gebruik(1)), doch dat de uitvoering daarentegen onder de bevoegdheid van de lidstaten blijft vallen. Het is derhalve de taak van de lidstaat waar de exporteur is gevestigd om te besluiten over verzoeken om vergunningen en om toe te zien op de tenuitvoerlegging daarvan.

(1) PB L 159 van 30.6.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4153/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(16 januari 2001)

Betreft: EU-wetgeving

De heer Grantham, die in Bristol (VK) woont, werd in juni 1997 door de firma GEA Canzler aangeworven als handelsvertegenwoordiger. Aangezien deze firma geen vestiging heeft in het Verenigd Koninkrijk, regelde de heer Grantham zelf zijn belastingen, nationale verzekering, pensioen, enz.

In oktober 2000 beëindigde de firma GEA het contract met de heer Grantham, en wel met onmiddellijke ingang, ondanks het feit dat er voor beide zijden een opzegtermijn van drie jaar gold. Bovendien is de firma GEA Canzler haar verplichtingen jegens de heer Grantham niet nagekomen en is zij hem een bedrag verschuldigd van in totaal £ 20 000 aan onbetaald commissieloon en uitgaven.

Kan de Commissie mededelen of deze abrupte opzegging van het contract met de heer Grantham en het niet-nakomen van de verplichtingen in strijd is met de EU-wetgeving?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(6 maart 2001)

Het is niet de taak van de Commissie om in te grijpen in individuele geschillen tussen werknemers en hun werkgevers. De kwestie van de opzegging van arbeidscontracten wordt echter al enkele jaren binnen de Commissie bestudeerd. In 1997 publiceerde de Commissie een verslag, getiteld Beëindiging van arbeidsovereenkomsten juridische situatie in de lidstaten van de Europese Unie. Een exemplaar van dit verslag zal direct worden toegezonden aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat-generaal van het Parlement. Er bestaat echter geen Europese wetgeving op dit gebied wat individuele ontslagen betreft. Daarom moet het door de geachte afgevaardigde genoemde geval worden geanalyseerd en geregeld in het licht van de relevante nationale wetgeving en door de bevoegde nationale autoriteit.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4101/00 van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Raad. De EIB en het Verdrag van Aarhus.



Publicatieblad Nr. 235 E van 21/08/2001 blz. 0069 - 0069



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4101/00 van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Raad (10 januari 2001) Betreft: De EIB en het Verdrag van Aarhus Is de Raad van mening dat de verplichtingen die voortvloeien uit het Verdrag van Aarhus ook gelden voor de Europese Investeringsbank (EIB)? Antwoord (7 mei 2001) De Raad deelt het geachte parlementslid mee dat het niet op zijn weg ligt om op deze vraag te antwoorden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3919/00

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 december 2000)

Betreft: Zwemwaterrichtlijn

Kan de Commissie mededelen hoe het mogelijk is dat lidstaten ondanks officiële klachten tot de Commissie, in tegenspraak met de eisen van de zwemwaterrichtlijn 76/160/EG(1) toestemming hebben valse conformiteitsverklaringen te blijven publiceren voor zwemwater dat aantoonbaar niet aan de verplichte norm van de richtlijn voldoet? In het Verenigd Koninkrijk werd in 1999 bijvoorbeeld beweerd dat van de 537 aangewezen badplaatsen 491 (91,4 %) aan de verplichte norm voldeden en 45 (8,8 %) niet, terwijl uit de bevindingen onomstotelijk blijkt dat slechts 54 (10 %) voldoen, 76 (14,2 %) niet voldoen en van 407 (75,8 %) niet bekend is of zij voldoen omdat het verplichte onderzoek op de aanwezigheid van microbiologische ziekteverwekkers niet of gebrekkig is uitgevoerd.

Is de Commissie het met mij eens dat de publicatie van dit soort valse conformiteitsverklaringen de gezondheid kan bedreigen van niets vermoedende mensen die zich in goed vertrouwen in dit soort verontreinigd water begeven, en is zij bereid maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat alle lidstaten voortaan feitelijke en verantwoorde gegevens publiceren over de kwaliteit van het zwemwater?

(1) PB L 31 van 5.2.1976, blz. 1.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(11 januari 2001)

De Commissie is niet van mening dat het publiceren van het soort informatie waar het geachte parlementslid naar verwijst een bedreiging is van de volksgezondheid. Het voornaamste doel van Richtlijn 76/160/EEG van 8 december 1975 is de bevolking te beschermen tegen zwemwater dat vervuild is door rioolwater. De voornaamste indicatoren door vervuiling afkomstig van rioolwater zijn fecale indicatoren zoals fecale colibacteriën. De resultaten die zijn vermeld in de jaarverslagen van de Commissie zijn gebaseerd op de microbiologische parameters totaalgehalte aan colibacteriën en fecale colibacteriën die gevaarlijk kunnen zijn voor de gezondheid van de mens; en drie fysisch-chemische parameters of esthetische parameters, dat wil zeggen is het water aantrekkelijk voor zwemmers minerale oliën, oppervlakteactieve stoffen (detergentia) en fenolen (residu van de chemische industrie). Salmonella en enterovirus maken daar geen deel van uit. Bovendien is er een debat gaande over de relevantie van deze parameters voor de kwaliteit van het zwemwater. De Commissie heeft daarom de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) om haar mening hierover gevraagd.

Uit een zuiver juridisch oogpunt is er reden om stranden af te keuren als de aanwezigheid van salmonella/enterovirus wordt geconstateerd en om de lidstaten te vervolgen voor het niet testen op salmonella en/of enterovirus. Er zijn echter geen statistische gegevens op grond waarvan de situatie in de gehele Gemeenschap op verantwoorde en nuttige wijze kan worden beoordeeld. De Commissie onderzoekt momenteel welke maatregelen in de diverse lidstaten zijn genomen om de ontwikkeling van deze parameters te controleren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4147/00

van Gorka Knörr Borràs (Verts/ALE) aan de Commissie

(9 januari 2001)

Betreft: Steun aan eenoudergezinnen

Wat is het bedrag van de in 2000 aan de Spaanse staat toegekende kredieten voor steun aan eenoudergezinnen, in het kader van de structuurfondsen?

Werden deze kredieten voor honderd procent betaalbaar gesteld, en zo niet, om welke reden?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(20 februari 2001)

Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1) stelt drie grote doelstellingen voor de Structuurfondsen vast, namelijk de bevordering van de ontwikkeling en de structurele aanpassing van de regio's met een ontwikkelingsachterstand, de ondersteuning van de economische en sociale omschakeling van de in structurele moeilijkheden verkerende zones en de ondersteuning van de aanpassing en de modernisering van het beleid en de systemen op het gebied van onderwijs, opleiding en werkgelegenheid.

In het kader van de subsidiariteit zorgt de Commissie voor de follow-up van de door de Structuurfondsen medegefinancierde programma's. De door de lidstaat aangewezen beheersautoriteit is echter verantwoordelijk voor het beheer van de steunverlening en het is die autoriteit die eventueel kan beschikken over een zo losse informatie.

Er zij echter op gewezen dat eenoudergezinnen op zich geen directe begunstigden van de Fondsen zijn maar voor steun in aanmerking kunnen komen in het kader van de maatregelen waarin is voorzien in de verschillende acties die in Spanje door de Structuurfondsen mede worden gefinancierd. Met name de prioriteiten met betrekking tot de deelname van vrouwen aan de arbeidsmarkt en de integratie van personen met bijzondere moeilijkheden, alsmede de gelijke kansen als horizontale prioriteit kunnen mogelijkheden voor eenoudergezinnen bieden.

In deze zin kunnen de Structuurfondsen, die bijdragen aan de verbetering van de arbeidsmarkt en de opheffing van ongelijkheden, de integratie van eenoudergezinnen bevorderen.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3799/00

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(7 december 2000)

Betreft: Statiegeld op wegwerpflessen in Duitsland

Onlangs hebben de Duitse ministers van Milieuzaken besloten statiegeld te gaan heffen op blikjes en wegwerpflessen. De bedoeling is dat deze regeling met ingang van zomer 2001 in werking treedt om het aandeel opnieuw-te-gebruiken-producten te bevorderen en paal en perk te stellen aan de stroom blikjes. De consument wordt ertoe aangespoord de flessen terug te geven aan de leverancier die zijn producten in wegwerpflessen verkoopt. In werkelijkheid ontstaat hierdoor een probleem voor bedrijven die drank in wegwerpflessen naar Duitsland uitvoeren en die flessen vervolgens weer moeten terugnemen hoewel de wetgeving van hun land niet daarin voorziet.

Kan de Commissie mededelen of door een dergelijke nationale maatregel niet een marktmechanisme wordt ingevoerd dat een belemmering vormt voor de vrije interne markt en het vrij verkeer van goederen, en of deze maatregel in beginsel in overeenstemming is met de EU-wetgeving?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3799/00 en E-3974/00

(28 februari 2001)

De conferentie van Duitse ministers van Milieuzaken heeft in oktober 2000 een gemeenschappelijke mededeling aangenomen waarin werd aangedrongen op een wijziging van de bestaande Duitse verpakkingsverordening. De Bondsminister, de heer Jürgen Trittin, werd verzocht een voorstel uit te werken voor een wijziging, waarbij verplicht statiegeld voor een aantal drankverpakkingen zou worden ingevoerd.

Het Bondsministerie van Milieuzaken heeft dit ontwerp nog niet ingediend. De wijziging van de verordening is bijgevolg in dit stadium slechts een politiek doel van de conferentie van Duitse ministers van Milieuzaken, dat vermoedelijk nog veranderingen zal ondergaan na afronding van het formele overlegproces, dat nog niet van start is gegaan.

Het zou dan ook voorbarig zijn er op dit ogenblik reeds van uit te gaan dat een mogelijke wijziging van de Duitse verpakkingsverordening strijdig is met het bestaande Gemeenschapsrecht. De Commissie volgt deze zaak echter van nabij en zal het ontwerp-voorstel onderzoeken zodra het is ingediend.

Met betrekking tot de bestaande Duitse verpakkingsverordening, die onder andere voorziet in een minimumquota van 72 % voor hergebruik van drankverpakking, heeft de Commissie in juli 2000 Duitsland een met redenen omkleed advies toegezonden. De Commissie is van mening dat de Duitse wetgeving in strijd is met Richtlijn 94/62/EG van het Parlement en de Raad van 20 december 1994 inzake verpakking en verpakkingsafval(1) in samenhang met artikel 28 (oud artikel 30) van het EG-Verdrag wat natuurlijk mineraal water betreft, dat aan de bron moet worden gevuld, omdat er geen juist en duidelijk evenwicht tussen vrij verkeer van deze goederen en milieubescherming is bereikt.

(1) PB L 365 van 31.12.1994.