SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2823/02

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(8 oktober 2002)

Betreft: Bijkomende financiële steun aan ontwikkelingslanden voor de uitvoering van het Klimaatverdrag

In zijn conclusies van 11 november 1999 erkende de Raad Ontwikkelingssamenwerking dat de officiële ontwikkelingshulp van de EG een aantal comparatieve voordelen biedt die kunnen worden gebruikt ter ondersteuning van initiatieven inzake klimaatverandering en dat deze hulp een rol heeft te vervullen in het ondersteunen van de doelstellingen van het Klimaatverdrag en verzocht hij de Commissie hierover verder na te denken.

Naar aanleiding van de goedkeuring door de conferentie der partijen bij het Klimaatverdrag van de Akkoorden van Bonn legde het toenmalige Belgische voorzitterschap van de Raad, namens de EG en haar lidstaten en ook namens Canada, Nieuw-Zeeland, Noorwegen, IJsland en Zwitserland, op 23 juli 2001 een politieke verklaring af over bijkomende financiële steun aan ontwikkelingslanden voor de uitvoering van het Klimaatverdrag. In deze verklaring beloofden de EU en deze gelijkgezinde landen om samen tegen 2005 jaarlijks 450 miljoen euro aan aanvullende middelen ter beschikking te stellen via verschillende kanalen, met name via de Global Environment Facility (GEF), via bijkomende bilaterale en multilaterale hulp, via financiële bijdragen aan de drie

nieuwe fondsen die in uitvoering van de akkoorden van Bonn werden opgericht (het Fonds voor de minst ontwikkelde landen, het Bijzonder fonds voor klimaatverandering en het Aanpassingsfonds van het Kyoto-Protocol) en tenslotte via de opbrengst van de heffing op CDM-projecten die krachtens het Kyoto-Protocol werd ingevoerd.

Op CoP-8 in New Delhi zal de EU ongetwijfeld op deze beloften worden aangesproken door de ontwikkelingslanden. Welke maatregelen heeft de Commissie sinds Bonn genomen om uitvoering te geven aan het verzoek van de Raad van 11 november 1999 om in het kader van het ontwikkelingsbeleid van de EU aanvullende middelen ter beschikking te stellen voor steun aan ontwikkelingslanden ter uitvoering van het Klimaatverdrag?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2823/02 en E-2826/02

(26 november 2002)

Sinds 1999 is de Commissie buitengewoon actief op het gebied van klimaatverandering. Zij heeft met name een vooraanstaande positie ingenomen in het onderhandelingsproces, in partnerschap met de opeenvolgende voorzitters van de Raad en de lidstaten. Het meest in het oog springende resultaat daarvan is de recente ratificatie van het Kyotoprotocol door de Gemeenschap. Vele uitvoeringsactiviteiten zijn opgezet en lopen nog in de context van zowel intern als extern beleid.

Met betrekking tot de na de goedkeuring van de Akkoorden van Bonn afgelegde politieke verklaring van juli 2001, kan worden medegedeeld dat de Commissie intensief betrokken is bij lopende besprekingen in de Raad over de verdeling tussen de Gemeenschap en haar lidstaten van het EU-gedeelte van het toegezegde bedrag van 410 miljoen USD. Gezien echter de suggestie destijds dat de verdeling moet worden berekend op basis van de CO2-emissies in 1990, i.e. volgens het beginsel de vervuiler betaalt, gaat de Commissie ervan uit dat het EU-gedeelte van genoemd bedrag door de lidstaten wordt gedragen. De Gemeenschap heeft immers zelf geen CO2-emissies. De Commissie zal waarschijnlijk wel een bijdrage leveren, zelfs al zijn er binnen de financiële vooruitzichten niet echt extra middelen beschikbaar.

Onmiddellijk na de sluiting van de akkoorden van Marrakesh in november 2001 is de Commissie begonnen aan een mededeling die de basis zal vormen voor de discussies met de lidstaten en het maatschappelijk middenveld over een EU-strategie en -actieplan voor klimaatverandering in de context van de ontwikkelingssamenwerking. De Commissie hoopt deze mededeling uiterlijk begin volgend jaar goed te kunnen keuren.