SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2126/99

van Nelly Maes (Verts/ALE) en Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 november 1999)

Betreft: Financiële steun aan de Europese petroleumindustrie

De petroleumsector is volop in beweging. Grote bedrijven fuseren. OPEC-bijeenkomsten leiden al dan niet tot het stijgen van de prijs voor ruwe olie. In de pers wordt regelmatig bericht over nieuwe olievelden. De crisissfeer van 1973 lijkt definitief achter de rug.

In de afgelopen twee decennia werd het energiebeleid van de Europese Commissie steeds meer toegespitst op drie krachtlijnen:

a) voldoende energiebevoorrading,

b) milieuvriendelijkheid en

c) versteviging van de concurrentiepositie.

1. Heeft de Commissie na de petroleumcrisis van 1973 financiële steunmaatregelen uitgewerkt voor de Europese petroleumsector?

2. Zo neen, heeft de Commissie de betrokken sector op een andere wijze ondersteund? Om welke initiatieven gaat het dan?

3. Zo ja, kan de Commissie een volledig overzicht verstrekken van de financiële steun die sinds 1973 werd toegekend aan de Europese petroleumsector (uitsplitsing naar programma's en bedrijven a.u.b.)?

4. Welke redenen schuift de Commissie naar voren om deze financiële steun aan de Europese petroleumsector te motiveren?

5. Is de Commissie van oordeel dat financiële steun aan de petroleumsector in overeenstemming is met de maatregelen tegen de CO2-uitstoot?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(20 december 1999)

De financiële steunprogramma's voor de sector koolwaterstoffen waren oorspronkelijk een reactie op de oliecrisis in 1973, toen duidelijk werd hoe nadelig het was dat de Gemeenschap voor 90 % van haar oliebevoorrading van het Midden-Oosten afhankelijk was. Het aanvankelijke doel was een financieel instrument te verschaffen om te helpen bij de snelle ontwikkeling van nieuwe innoverende technologieën om de Noordzee economisch tot een oliewingebied te ontwikkelen. De financiële steun moest worden terugbetaald in het geval van commerciële exploitatie en uiteindelijk werd ongeveer 30 % van de steun terugbetaald.

Sinds het begin in 1975 is aan de sector koolwaterstoffen zo'n 750 miljoen aan financiële steun verstrekt voor bijna 1.000 afzonderlijke projecten voor onderzoek, ontwikkeling, demonstratie en verspreiding van innoverende technologie. De recentste relevante publicatie Thermie Hydrocarbons, sectoral report 1995 1997 bevat alle bijzonderheden over zowel het Thermie-programma en de voorlopers daarvan, en wordt rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement toegezonden. Hierin wordt de achtergrond van de reeks financiële steunprogramma's geschetst uit hoofde waarvan deze steun is verleend, en wordt een uitvoerige beschrijving gegeven van de doelstellingen van het programma, alsook enkele voorbeelden van afzonderlijke projecten.

Deze projecten in de sector koolwaterstoffen bestrijken een breed scala aan activiteiten, die allemaal hetzelfde doel beogen: de veilige, schone, efficiënte en betaalbare opsporing, productie, transport en opslag van koolwaterstoffen. De doelstellingen, die oorspronkelijk in de eerste plaats gericht waren op kostenverlagingen teneinde de binnenlandse productie en dus de continuïteit van de voorziening voor de Gemeenschap te bevorderen, zijn verruimd, vooral sinds de jaren negentig en de algemene daling van de olieprijzen, tot de bevordering van een groter concurrentievermogen, een betere milieubescherming en meer werkgelegenheid.

Een aanzienlijk deel van de steun gaat rechtstreeks naar de oliegerelateerde toeleverings- en dienstensector, die een groot aantal kleine en middelgrote ondernemingen omvat en in de Gemeenschap werk biedt aan 350.000 tot 500.000 mensen.

Aangezien Europa in de nabije toekomst voor zijn energievoorziening sterk afhankelijk zal blijven van koolwaterstoffen, gelooft de Commissie niet dat een dergelijke strategie strijdig is met haar aanpak van de CO2- en klimaatveranderingsproblematiek. De laatste oproep tot het indienen van blijken van belangstelling van juni 1999 benadrukte immers vooral de milieubeschermingsaspecten, waaronder bijvoorbeeld mogelijkheden voor de terugwinning en injectie van CO2. De ontwikkeling van een krachtige industrie in de Gemeenschap voorspelt goeds voor de Gemeenschap en daarbuiten, aangezien de overdracht van technologie, industriële samenwerking en internationale partnerschappen actief worden gestimuleerd en de beste milieupraktijken van de Gemeenschap in de toeleveringssectoren op grotere schaal zullen worden toegepast.