ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0642/01

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(8 maart 2001)

Betreft: Het Europees Parlement en het voorstel voor een grondwet van de Europese Unie

In het kader van de hervorming van de Verdragen, waartoe in Nice is besloten met het oog op het jaar 2004, is het Europees Parlement, samen met de Commissie, de passende instelling om de noodzakelijke teksten die een constitutioneel karakter kunnen krijgen, democratisch op te stellen en voor te leggen. Zal de Raad derhalve besluiten nemen die deze centrale rol van het Parlement erkennen?

Antwoord

(13 juli 2001)

Zoals het geachte parlementslid waarschijnlijk bekend is, heeft de IGC op het niveau van de staatshoofden en regeringsleiders in Nice een verklaring over de toekomst van de Unie aangenomen. In deze verklaring wordt opgeroepen tot een breed maatschappelijk debat onder auspiciën van het Zweedse en het Belgische voorzitterschap in samenwerking met de Commissie en met deelname van het Europees Parlement. Dit debat werd op 7 maart 2001 officieel gestart door de premiers van Zweden en België en de voorzitters van het Europees Parlement en de Europese Commissie.

Wat de volgende stappen betreft wordt in de te Nice aangenomen verklaring over de toekomst van de Unie verklaard dat de Europese Raad in aansluiting op een voor de Europese Raad te Göteborg in juni 2001 op te stellen verslag tijdens zijn bijeenkomst te Laken/Brussel in december 2001 een verklaring zal aannemen die passende initiatieven voor de voortzetting van dit proces behelst. Het geachte parlementslid zal begrijpen dat de Raad in die omstandigheden thans geen nieuwe mededelingen kan doen over de specifieke inhoud van de procedure, aangezien die procedure nog nader moet worden bepaald. In ieder geval zal de eindfase van dit proces een IGC ingevolge artikel 48 van het VEU zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0688/01

van Jaime Valdivielso de Cué (PPE-DE) aan de Commissie

(8 maart 2001)

Betreft: Visserij

Op 1 februari 2001 heeft de Europese Commissie tegen verschillende lidstaten, waaronder Spanje, een onderzoek ingesteld wegens het verstrekken van laagrentende leningen aan vissers, die zwaar worden getroffen door de voortdurende stijging van de brandstofkosten voor hun vaartuigen.

Op welke feiten en criteria baseert de Commissie dit onderzoek?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(10 april 2001)

De Commissie kan het geachte parlementslid meedelen dat de Spaanse steunmaatregelen om vissers te compenseren voor de gestegen brandstofprijzen, net als alle steunregelingen in de sector visserij en aquacultuur, zijn getoetst aan de criteria die door de Commissie zijn vastgesteld in de richtsnoeren voor het onderzoek van de nationale steunmaatregelen in de visserij- en aquacultuursector(1). Het besluit van de Commissie om over te gaan tot de formele inleiding van een procedure met betrekking tot deze maatregelen is gebaseerd op het feit dat het hierbij gaat om steun voor de bedrijfsvoering, die in principe niet verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.

De hierboven genoemde richtsnoeren zijn onlangs vervangen door de richtsnoeren die de Commissie op 29 november 2000 heeft goedgekeurd(2). In deze nieuwe richtsnoeren wordt vastgehouden aan hetzelfde algemene uitgangspunt dat steun voor de bedrijfsvoering niet verenigbaar is met het functioneren van de gemeenschappelijke markt.

(1) PB C 100 van 27.3.1997.

(2) PB C 19 van 20.1.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0704/01

van John Cushnahan (PPE-DE) aan de Raad

(14 maart 2001)

Betreft: Schendingen van de mensenrechten in Pakistan

Welke maatregelen denkt de Raad te nemen om te verzekeren dat er een einde komt aan de schendingen van de mensenrechten die momenteel in Pakistan in de naam van politieke hervorming plaatsvinden? Sinds Pakistan's overgang van een constitutioneel naar een militair bewind heeft de regering

Musharraf tegenstanders en voormalige ambtenaren zonder tenlastelegging in hechtenis genomen, onafhankelijke rechters uit hogere rechtbanken ontslagen, openbare bijeenkomsten en demonstraties verboden en politieke partijen alle macht ontnomen. Verdere redenen tot bezorgdheid zijn de verstrekkende bevoegdheden bij arrestatie, opsporing en vervolging die op grond van het nationale decreet inzake verantwoording aan het nationaal bureau voor verantwoording zijn verleend.

Antwoord

(16 juli 2001)

Naar aanleiding van de militaire staatsgreep in het najaar van 1999 heeft de Raad de ondertekening van de Samenwerkingsovereenkomst EG-Pakistan opgeschort en de regelmatige politieke dialoog onderbroken. De mogelijkheden voor rechtstreeks officieel contact met het regime in Islamabad zijn derhalve beperkt. De Raad heeft evenwel tweemaal - in november 1999 en in november 2000 - een ad hoc missie op hoog niveau naar Pakistan gezonden, die de diverse in de vraag genoemde punten van zorg aan de orde heeft gesteld in de besprekingen met generaal Musharraf, met ministers, hoge ambtenaren en andere gesprekspartners, met name gelijkgestemde landen en vertegenwoordigers van in Islamabad aanwezige internationale financiële instellingen. De EU heeft in het bijzonder benadrukt dat de mensenrechten, de vrijheid van politieke meningsuiting en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht moeten worden geëerbiedigd. De EU heeft tevens bij haar Pakistaanse gesprekspartners aangedrongen op de noodzaak van een spoedige en volledige terugkeer naar de representatieve democratie. Meer recentelijk is soortgelijke bezorgdheid opnieuw uitgesproken ter gelegenheid van het op 12-15 maart 2001 te Islamabad gehouden Pakistan-ontwikkelingsforum.

namens de Europese Unie heeft het voorzitterschap tweemaal, namelijk in april en in mei 2001, een schrijven gericht aan de Pakistaanse minister van Binnenlandse Zaken, om uiting te geven aan de bezorgdheid van de EU over de handhaving van het verbod op politieke bijeenkomsten in de open lucht in Pakistan.

De Raad zal de situatie nauwlettend blijven volgen, met name de aangekondigde terugkeer naar de parlementaire democratie door middel van vóór oktober 2002 te houden verkiezingen op lokaal, provinciaal en nationaal niveau. De Raad zal ook waar nodig op passende wijze blijven optreden, onder meer door het ondernemen van vertrouwelijke demarches. De missiehoofden van de EU in Islamabad zullen bij hun gebruikelijke contacten met de autoriteiten individuele gevallen ter sprake brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1306/01

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(3 mei 2001)

Betreft: Wisseltarieven

1. Worden de klanten van wisselkantoren in de Europese Gemeenschap naar het oordeel van de Commissie naar behoren geïnformeerd omtrent de in rekening gebrachte wisseltarieven?

2. Welke voorzieningen treft de Commissie om te waarborgen dat de bewuste kantoren tegen concurrerende voorwaarden opereren en hun klanten waarde voor hun geld bieden, met name in de kleinere lidstaten waar soms slechts enkele financiële instellingen op de wisselmarkt actief zijn?

3. Is de Commissie, gezien de hoge kosten die daarbij soms in rekening worden gebracht, ook niet van mening dat er aanleiding is om voor kleinere transacties regels vast te stellen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(9 juli 2001)

Wat betreft de informatieverstrekking aan de klant over de door de wisselkantoren aangerekende kosten verschillen de regels tussen de lidstaten van de eurozone en de andere lidstaten:

- in de lidstaten van de eurozone is op bankbiljetten uit die zone de wetgeving op de euro van toepassing. Gebruik moet worden gemaakt van de officiële omrekeningskoers. De kosten die de wisselkantoren aanrekenen moeten afzonderlijk in procent of in absolute waarde bekend worden gemaakt. Voor bankbiljetten van niet-eurolanden is er geen communautaire wetgeving;

- in de lidstaten die niet tot de eurozone behoren is de communautaire wetgeving op de euro niet van toepassing, behalve als de gekochte en verkochte biljetten uit de eurozone afkomstig zijn;

- los van het feit of zij al dan niet tot de eurozone behoren, hebben verschillende lidstaten regels vastgesteld om de klant vóór de transactie op de hoogte te brengen van de wisselkosten, met name door aanplakbiljetten. De Commissie is van oordeel dat er nog geen behoefte aan communautaire harmonisatie van de wetgeving betreffende de informatieverstrekking aan de consument op dit gebied bestaat.

De Commissie vestigt er de aandacht van de consument op dat het gebruik van een geldautomaat in de lidstaat van bestemming goedkoper kan zijn dan geld te wisselen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0258/01

van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie

(8 februari 2001)

Betreft: Volgrecht

Welke maatregelen wil de Commissie nemen om in het kader van de ontwerprichtlijn inzake het volgrecht een uniform beschermingsniveau te waarborgen, teneinde bij de uitvoering van de richtlijn door de lidstaten, in het bijzonder met betrekking tot de fiscale behandeling, voor overeenstemming te zorgen met het bepaalde in artikel 5 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(3 april 2001)

Het geachte parlementslid maakt zich zorgen over de gevolgen die bepaalde aspecten van het volgrecht die door het voorstel voor een richtlijn van het Parlement en de Raad betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk(1) niet worden geharmoniseerd, op de interne markt kunnen hebben.

Met dit voorstel wordt beoogd een geharmoniseerd rechtskader voor het volgrecht vast te stellen, teneinde een goede werking van de markt voor moderne en eigentijdse kunst in de Gemeenschap te waarborgen.

Met het oog op haar verplichtingen uit hoofde van artikel 5 van het EG-Verdrag heeft de Commissie er in haar voorstel op gelet dat de beoogde harmonisatie beperkt blijft tot verschillen in wetgeving die de werking van de interne markt verstoren en dat er geen nieuwe verschillen kunnen ontstaan die hetzelfde effect kunnen hebben. In de toelichting op dit voorstel heeft de Commissie haar keuzes juridisch en economisch gemotiveerd. De Raad heeft deze redenering in haar gemeenschappelijk standpunt van 19 juni 2000(2) gevolgd en verder uitgewerkt.

In artikel 11 van het gemeenschappelijk standpunt voorziet de Raad in de oprichting van een contactcomité dat wordt belast met de organisatie van overleg over alle vraagstukken die rijzen

als gevolg van de toepassing van de richtlijn. In hetzelfde artikel wordt ook bepaald dat de Commissie binnen een bepaalde termijn alle voorstellen doet die zij noodzakelijk mocht achten om de doeltreffendheid van de richtlijn te verbeteren. Dankzij deze bepaling kan dus worden gezorgd voor een correcte toepassing van de richtlijn en kunnen zo nodig aanvullende bepalingen worden voorgesteld. Dergelijke voorstellen kunnen geen betrekking hebben op fiscale aangelegenheden aangezien de richtlijn het intellectuele-eigendomsrecht harmoniseert en niet van toepassing is op de belastingstelsels van de lidstaten.

(1) PB C 178 van 21.6.1996.

(2) PB C 300 van 20.10.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0570/01

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(27 februari 2001)

Betreft: Betrouwbaarheidsverklaring voor het DG Energie en vervoer

Tijdens de vergadering van de Commissie begrotingscontrole van 7 februari 2001 verklaarde Europees Commissaris Fischler dat het exacte foutenpercentage bij de financiële verrichtingen in het Directoraat-generaal Landbouw in 1999 3,06 % bedroeg.

Kan de Commissaris die bevoegd is voor vervoer en energie in de geest van samenwerking en transparantie tussen de Europese instellingen een soortgelijk percentage geven voor de financiële verrichtingen in het DG Energie en vervoer en zo niet, waarom niet?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie op de schritftelijke vragen P-0553/01, E-0554/01, E-0555/01, E-0556/01, E-0557/01, E-0558/01, E-0559/01, E-0560/01, E-0561/01, E-0562/01, E-0563/01, E-0564/01, E-0565/01, E-0566/01, E-0567/01, E-0568/01, E-0569/01 en E-0570/01

(11 april 2001)

De Commissie wijst het geachte parlementslid er op dat de Rekenkamer in het kader van haar betrouwbaarheidsverklaring voor de algemene begroting geen foutenpercentage verstrekt, aangezien zij het als een al te eenvoudige voorstelling beschouwt om het succes van het financiële beleid van de Commissie aan deze ene indicator af te meten.

Drie jaar geleden besloot de Kamer derhalve de openbaarmaking van een algemeen foutenpercentage te staken en een eigen methodologie voor het opstellen van een betrouwbaarheidsverklaring te ontwikkelen teneinde de kwijtingverlenende autoriteit van gedetailleerdere informatie te voorzien.

Verder heeft de Rekenkamer bij herhaling te kennen gegeven dat het geheel misleidend zou zijn als zij foutenpercentages op een lager niveau (zoals per sector of directoraat-generaal) zou moeten afleiden uit een algemeen foutenpercentage. Het beperkte aantal transacties dat de Kamer controleert, is onvoldoende om een geldig foutenpercentage vast te stellen op dit lagere niveau.

Bijgevolg kan de Commissie het geachte parlementslid de gevraagde informatie niet verschaffen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0968/01

van Eurig Wyn (Verts/ALE) aan de Commissie

(30 maart 2001)

Betreft: Beperking van het gebruik van voertuigen op landbouwbedrijven

Kan de Commissie bevestigen dat door de voorgestelde richtlijn fysische agentia het gebruik van voertuigen op landbouwbedrijven tot zo weinig als twee à drie uur per dag zal worden beperkt?

Is de Commissie niet van mening dat deze voorstellen voor de meeste landbouwers onpraktisch zijn?

Is de Commissie verder niet van mening dat deze voorstellen geen rekening houden met de werkelijke situatie in de landbouw, in het bijzonder tijdens het oogstseizoen, zoals de uiteenlopende grootte van landbouwbedrijven en dus uiteenlopende behoeften met betrekking tot landbouwvoertuigen en de perioden gedurende welke deze worden gebruikt?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0698/01 en E-0968/01

(8 mei 2001)

De Commissie heeft in december 1992 een voorstel voor een richtlijn betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot de blootstelling van werknemers aan de risico's van fysische agentia goedgekeurd(1). Ingevolge de adviezen van het Parlement en het Economisch en Sociaal Comité heeft de Commissie in juli 1994 een gewijzigd voorstel ingediend(2).

Het voorstel heeft in hoofdzaak tot doel een algemeen kader voor alle categorieën fysische agentia te bieden met het oog op de vaststelling van een duidelijke en coherente preventiestrategie ter bescherming van de gezondheid en veiligheid van aan deze agentia blootgestelde werknemers.

Het voorstel heeft betrekking op de fysische agentia waarvoor voldoende wetenschappelijk bewijs voor communautaire actie bestaat - geluid (risico's voor het gehoor); trillingen (risico's voor de hand, de arm en het gehele lichaam); elektromagnetische velden en optische straling (risico's voor de gezondheid als gevolg van opgewekte stromen in het lichaam, shock- en verbrandingsrisico's en risico's als gevolg van de absorptie van warmte-energie).

Het voorstel van de Commissie beperkt het gebruik van voertuigen op agrarische bedrijven niet en stelt evenmin emissiegrenswaarden voor machines vast.

Bovendien blijkt uit de door de Commissie ten tijde van het voorstel verrichte sociaal-economische effectstudie niet dat de toepassing van de aangegeven preventiemaatregelen tot een onredelijke belasting van de agrariërs zal leiden.

(1) PB C 77 van 18.3.1993.

(2) COM(94) 284 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0886/01 van Nuala Ahern (Verts/ALE) aan de Commissie. Gegevens over de voorraden verarmd uranium die in elk der EU-lidstaten worden aangehouden.



Publicatieblad Nr. 340 E van 04/12/2001 blz. 0116 - 0116



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0886/01 van Nuala Ahern (Verts/ALE) aan de Commissie (27 maart 2001) Betreft: Gegevens over de voorraden verarmd uranium die in elk der EU-lidstaten worden aangehouden Kan de Commissie actuele gegevens verstrekken over de voorraden verarmd uranium die in elk der EU-lidstaten worden aangehouden? Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie (7 juni 2001) De Commissie zal in een verslag over het functioneren van het Bureau veiligheidscontrole van Euratom, dat te zijner tijd zal worden ingediend, een tabel publiceren met de hoeveelheden verarmd uranium die in de Gemeenschap in voorraad worden gehouden. De Commissie is echter niet bevoegd om informatie te verschaffen over de voorraden die per lidstaat worden gehouden zonder dat de lidstaten daarvoor eerst toestemming geven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1654/01

van Neil MacCormick (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 juni 2001)

Betreft: Dierenwelzijn en foie gras

Is de Commissie van mening dat de productie van foie gras door middel van farceren met een redelijke opvatting van dierenwelzijn verenigbaar is? Overweegt zij op basis van haar visie hierover maatregelen te nemen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(26 juli 2001)

De productie van foie gras is een aanvaarde en traditionele praktijk in sommige lidstaten.

In de Gemeenschap stelt Richtlijn 98/58/EG van de Raad van 20 juli 1998(1) de voornaamste beginselen vast voor de bescherming van alle soorten voor landbouwdoeleinden gehouden dieren, waaronder die welke worden gehouden voor de productie van foie gras.

In juni 1999 zijn in het kader van het Europees Verdrag inzake de bescherming van landbouwhuisdieren twee aanbevelingen goedgekeurd met betrekking tot de bescherming van voor de productie van foie gras gehouden eenden en ganzen.

De aanbevelingen bepalen dat de productie van foie gras alleen mag worden uitgevoerd als dit een gebruikelijke praktijk is en dat de bevoegde autoriteiten op dit soort productie moeten toezien om ervoor te zorgen dat de aanbevelingen ten uitvoer worden gelegd. De aanbevelingen bepalen ook dat de partijen van het verdrag het Permanent Comité jaarlijks informeren over de behaalde resultaten en de genomen maatregelen ter verbetering van de huisvestings- en beheersprocedures en ter controle van de productie.

Van de lidstaten, die alle partij zijn bij het Verdrag, wordt verwacht dat zij de aanbevelingen naleven. Bovendien zal de Commissie de ontwikkeling van systemen voor het voeren van eenden aanmoedigen die minder problematisch voor het welzijn van de dieren zijn. De Commissie is momenteel niet van plan om voorstellen te doen om de producenten te verplichten hun voederpraktijken te veranderen.

(1) PB L 221 van 8.8.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0528/01

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(22 februari 2001)

Betreft: Economische vooruitzichten

Op 19 januari 2001 verklaarde het Commissielid Solbes dat de olieprijzen lager zijn dan verwacht en de koers van de euro hoger is dan volgens de werkhypothesen die als basis dienden voor de opstelling van de macro-economische ramingen in november door de Commissie.

Hebben deze veranderingen gevolgen voor de macro-economische variabelen in de Unie en zo ja, in welke mate?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(20 juni 2001)

De prognoses van de Commissie van 22 november 2000 waren onder meer gebaseerd op een gemiddelde aardolieprijs in 2001 van 30 $ per vat Brent en een wisselkoers van 1 = 0,90 $. Op 13 maart lag de aardolieprijs ongeveer 12 % lager en de koers 3 % hoger.

Deze veranderingen van de aardolieprijs en de wisselkoers zijn niet bijzonder significant en liggen binnen de normale volatiliteitsmarge van deze variabelen. Als deze situatie aanhoudt, zullen de gevolgen voor de economische resultaten van de Gemeenschap dit jaar beperkt blijven.

Met name:

- de inflatie zal lager zijn dan bij ongewijzigde wisselkoersen en aardolieprijzen. Als alleen rekening wordt gehouden met de directe gevolgen voor de brandstoffenprijzen (en dus geen rekening wordt gehouden met mogelijke secundaire effecten op ander consumptieprijzen), mag voor 2001 een daling van het geharmoniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen met ongeveer 0,1 tot 0,2 procentpunt worden verwacht. De betere eurokoers zal dit effect op de officiële inflatie nog iets versterken;

- wat de groei van het bruto binnenlands product betreft heeft een lagere aardolieprijs een stimulerende invloed op de reële gezinsinkomens en de winstpositie van het bedrijfsleven, en dus op de consumptie en de investeringen. Een hogere wisselkoers weegt echter op het prijsconcurrentievermogen van de exporteurs en leidt dus tot een daling van de uitvoer en de groei. Het netto-effect van de gewijzigde aardolieprijs en wisselkoers op de groei van het BBP in 2001 is dus tot op zekere hoogte onzeker.

Wijzigingen van aardolieprijzen en wisselkoersen zijn niet de enige nieuwe elementen in de externe voorwaarden voor de communautaire economie. Zo was vooral de omvang van de economische achteruitgang in de Verenigde Staten sinds het najaar nog niet duidelijk ten tijde van de opstelling van de laatste prognoses van de Commissie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1665/01

van Juan Ojeda Sanz (PPE-DE) aan de Commissie

(1 juni 2001)

Betreft: Vervoer van kunstwerken

Kunstwerken moeten worden vervoerd voor tentoonstellingen en happenings met een openbaar karakter. Zij vallen onder openbare contracten. De Commissie wil een eind maken aan de discriminatie die het bedrijven onmogelijk maakt om mee te doen aan aanbestedingen in andere lidstaten. Er bestaan praktijken zoals de eis van Duitse musea dat een Duitse onderneming per definitie alle transporten verzorgt waarbij kunstwerken worden vervoerd, ook al vinden de aanbesteding en de tentoonstelling plaats in Spanje. Zo stuiten wij op de figuur dat een Spaans bedrijf in Spanje een contract in de wacht heeft gesleept, maar dat Duitse musea weigeren om hun kunst te laten vervoeren door een andere onderneming dan de Duitse die zij verplicht stellen; daarmee lappen zij de uitkomst van een in Spanje gehouden aanbesteding aan hun laars.

Weet de Commissie welke gevolgen de door de Duitse musea gevoerde praktijk heeft voor openbare aanbestedingen in lidstaten zoals Spanje? Wanneer dit haar niet bekend is: zal zij een onderzoek instellen naar deze kwestie die van groot belang is gezien de waarde van de vervoerde voorwerpen, opdat men zich houdt aan de in de interne markt vastgestelde doelstellingen?

Is het aanvaardbaar dat een lidstaat die zich houdt aan de communautaire richtlijnen voor openbare aanbesteding, moet accepteren dat Duitse musea en de overheid die daarvan afhankelijk is, Spaanse inschrijvers op een aanbesteding van een contract een Duits bedrijf als verplichte agent opdringen? Is het bovendien legitiem dat dit Duitse bedrijf moet optreden als agent bij de aanbestedingen, zowel direct als indirect?

Voor het vervoer van kunstwerken is één uniforme regelgeving nodig voor wat betreft de eisen die worden gesteld aan ondernemingen die voor dit vervoer zorgen. Wat kan de Commissie ertoe brengen een voorstel hiertoe in te dienen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(5 juli 2001)

De Commissie is niet op de hoogte van eventuele discriminerende praktijken van Duitse musea met betrekking tot het vervoer van kunstwerken.

Zij zal zeker gevolg geven aan het verzoek van het geachte parlementslid en de bevoegde autoriteiten over de kwestie ondervragen en de eventuele gevolgen van deze praktijken voor de toepassing van het Gemeenschapsrecht op overheidsopdrachten en het vrij verkeer van diensten analyseren.

Zoals het geachte parlementslid al zegt, verbieden zowel de communautaire richtlijnen over de overheidsopdrachten als artikel 49 (ex-artikel 59) van het EG-Verdrag directe of indirecte discriminatie op grond van nationaliteit.