NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/497

(2004/C 88 E/0509)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0352/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft: De Parmalat-affaire en de gevolgen daarvan voor de melk- en kaasproductie in Lazio

Het zijn met name de zuivelproducenten in Lazio die te lijden hebben onder de gevolgen van de beruchte Parmalat-affaire, aangezien Parmalat de zuivelcentrale van Rome gekocht had en in feite 70 procent van de markt van Lazio beheerste. Dit heeft ernstige consequenties gehad voor de gehele Italiaanse melksector, die grotendeels in deze regio geconcentreerd is. Uit recente gegevens komt naar voren dat Lazio, met 33 procent van de nationale productie, de op vier na grootste producent van verse melk is, en wat consumptie betreft op de eerste plaats staat, aangezien in de rest van Italië de voorkeur wordt gegeven aan houdbare of gemicrofiltreerde melk.

De landbouwbedrijven die leveren aan de melk-zuivelketen van Lazio ondervinden derhalve dubbel nadeel: enerzijds lopen zij risico door de huidige crisis bij de zuivelcentrale van Rome, anderzijds worden de schulden niet afgelost die Parmalat heeft uitstaan bij de producenten wier melk de fabrieken bereikt via associaties en coöperaties.

De Italiaanse minister van Landbouw heeft reeds een mechanisme in werking gesteld om te stimuleren dat de zogeheten „distributiecontracten” ter ondersteuning van de veehouders worden uitgevoerd, teneinde gezamenlijk de doelmatigheid van elke voedselketen te bewerkstelligen en aldus de efficiëntie en de productie te verhogen. Dankzij deze maatregel zal de schade tengevolge van de crisis bij Parmalat gedeeltelijk kunnen worden hersteld.

Gezien de noodzaak om specifieke maatregelen te treffen ten behoeve van de regio van Lazio, om de hierboven uiteengezette redenen, en in aanmerking nemend dat het regionale landbouwbeleid onder de volledige bevoegdheid van de Europese Unie valt, wil ik de Commissie het volgende vragen:

1. voorziet de EU in regionale programma's waarmee kan worden ingegrepen en ondersteuning kan worden geboden in crisissituaties in de landbouwsector;

2. kan de regio Lazio in dergelijke gevallen een beroep doen op een fonds ter ondersteuning van landbouwbedrijven;

3. kan de Commissie, indien dit niet het geval is, mededelen op welke wijze andere fondsen die de sector reeds ter beschikking staan voor dit doel kunnen worden aangewend?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 april 2004)

Het plattelandsontwikkelingsplan voor de regio Lazio (2000-2006) en het Leader+-programma worden mede gefinancierd door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL). Deze twee programma's bevatten geen specifieke maatregelen voor het oplossen van crisissituaties in de landbouwsector, maar voorzien wel in interventiemaatregelen ter ondersteuning van de ontwikkeling van landbouwbedrijven, de verwerking/afzet van landbouwproducten en de ontwikkeling van de rurale gebieden van Lazio. Wat de negatieve gevolgen van het Parmalatschandaal betreft, bevat Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen (1) geen passende instrumenten die het mogelijk maken in te grijpen ten gunste van de kleine zuivelproducenten die te lijden hebben onder de Parmalatcrisis.

Er zij op gewezen dat de tenuitvoerlegging van de steun die deels door de Gemeenschap wordt gefinancierd in het kader van de bovenvermelde programma's, onder de bevoegdheid van de nationale en regionale instanties in Italië valt. De Commissie houdt toezicht op de programma's, maar is niet verantwoordelijk voor het beheer van de diverse maatregelen op het terrein.

De „Assesorato all'Agricoltura” van de regio Lazio, de instantie die bevoegd is voor het beheer van het programma, kan daarom nauwkeuriger informatie verstrekken over de verschillende begunstigden.

Wat de derde vraag van het geachte parlementslid betreft, zijn in de gemeenschappelijke marktordening marktondersteunende instrumenten opgenomen, zoals een quotastelsel, uitvoerrestituties, afzetmaatregelen voor boter en melkpoeder en interventiemaatregelen. Geen enkel van deze instrumenten kan echter worden gebruikt voor specifieke doeleinden die bijdragen tot een mogelijke oplossing van de Parmalatzaak.

De Commissie is bevoegd voor het toezicht op de staatssteun die krachtens de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag door Italië aan de landbouwsector wordt verleend. De landbouwers uit de zuivelsector kunnen eventueel een beroep doen op de bestaande nationale en/of regionale steunmaatregelen waarvoor de Commissie toestemming heeft verleend en/of op nieuwe steunmaatregelen die krachtens artikel 88 van het EG-Verdrag kunnen worden aangemeld of die van aanmelding zijn vrijgesteld krachtens Verordening (EG) nr. 1/2004 van de Commissie van 23 december 2003 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen die landbouwproducten produceren, verwerken en afzetten (2).

Wanneer staatssteunmaatregelen voor de landbouwsector worden aangemeld, gaat de Commissie na of ze verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt, overeenkomstig bovenvermelde verordening, en met de communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector. De steun aan bedrijven in moeilijkheden wordt beoordeeld in het licht van de communautaire richtsnoeren voor staatssteun die tot doel heeft bedrijven in moeilijkheden te redden en te reorganiseren.

De Commissie gaat momenteel na of de bepalingen van het Italiaanse decreet nr. 16 van 27 januari 2004 verenigbaar zijn met de regels op het gebied van staatssteun. Deze urgente bepalingen hebben betrekking op de sectoren landbouw en visserij. Het decreet voorziet in steunmaatregelen voor landbouwers uit de zuivelsector die geen betaling voor hun producten hebben ontvangen.

(1) PB L 160 van 26.6.1999.

(2) PB L 1 van 3.1.2004.