ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1836/00

van Francesco Musotto (PPE-DE) aan de Commissie

(31 mei 2000)

Betreft: Dionysos-project, ingediend door de vereniging Innova in het kader van het programma Euromed Heritage

Onlangs hebben de diensten van de Commissie de vereniging zonder winstbejag Innova meegedeeld dat zij het contract voor de uitvoering van het Dionysos-project in het kader van Euromed Heritage wenste te beëindigen. Uit ontevredenheid over het feit dat zij het contract moet beëindigen hoewel het was bestempeld als een van de interessantste die in het kader van Euromed Heritage zijn ingediend vraagt de Commissie bovendien dat Innova alle kredieten die het tot nu toe van de Commissie heeft ontvangen, terugbetaalt.

Deze bijzonder zware sanctie brengt het bestaan van Innova ernstig in gevaar. Innova is namelijk een vereniging zonder winstoogmerk met slechts zeer beperkte eigen middelen. Gevreesd wordt dat, indien de Commissie bij haar beslissing blijft, de directeuren van Innova hun persoonlijke vermogen zullen moeten aanspreken om de Commissie terug te betalen. Naar Italiaans recht zijn de directeuren van een vereniging zonder winstoogmerk immers onbeperkt hoofdelijk aansprakelijk voor de schulden van de vereniging.

Wij vragen ons af of dit wel de goede aanpak is. Hoe willen wij dat de Europese burgers het werk van de Europese Commissie positief inschatten als zij zelf, door een unilateraal en niet contradictoir besluit, burgers van de Gemeenschap in financiële moeilijkheden brengt? Meent de Commissie niet dat haar diensten te streng zijn opgetreden?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(28 juni 2000)

In het kader van het programma Euromed Héritage is het project Dionisos geselecteerd; de vereniging Innova zou dit ten uitvoer moeten leggen en moeten beheren.

De Commissie heeft herhaaldelijk vastgesteld dat de bij contract door Innova aangegane verplichtingen niet zijn nagekomen en heeft deze vereniging daaromtrent aanmaningen gezonden. Desondanks is er geen enkele maatregel getroffen om de situatie recht te trekken.

Een audit die op verzoek van de Commissie is gehouden, heeft een groot aantal niet voor bijstand in aanmerking komende uitgaven aan het licht gebracht alsook de niet-naleving van het contract (scheiding van rekeningen, verslagen, intrest).

Bij schrijven van 23 maart 2000 heeft de Commissie het contract opgezegd, met aanduiding van de redenen die haar tot deze beslissing hebben gebracht. Ten einde de financiële belangen van de Gemeenschap veilig te stellen, heeft de Commissie opdracht gegeven tot terugvordering van het gehele als voorschot aan de vereniging Innova uitgekeerde bedrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1572/00

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Raad

(12 mei 2000)

Betreft: Verklaringen van Raadsfunctionarissen in het openbaar

Is het voorzitterschap van de Raad het eens met de uitspraak van de heer Boussieu, adjunct-secretaris-generaal van de Raad, die volgens de berichtgeving van de European Voice van 6 april 2000 heeft verklaard dat de Raad een besluitvormende instantie is en dat daarom de openheid ten aanzien van de wijze waarop de besluitvorming tot stand komt geen echte prioriteit is?

Wat is het mandaat van de secretaris-generaal van de Raad? Aan wie is hij rekening en verantwoording schuldig bij de uitoefening van zijn functies?

Bestaat er een gedragscode of zijn er interne regels met betrekking tot uitspraken in het openbaar van ambtenaren van het secretariaat-generaal van de Raad? Zo nee, waarom niet?

Antwoord

(18/19 september 2000)

De heer P. de Boissieu, plaatsvervangend secretaris-generaal van de Raad, is op 3 april 2000 voor de Commissie constitutionele zaken van het Europees Parlement verschenen op uitnodiging van de voorzitter van genoemde commissie. Voor de weergave van zijn verklaring in The European Voice van 6 april 2000 kan enkel die krant aansprakelijk worden gesteld. De leden van de Commissie constitutionele zaken die bij de verschijning van de heer de Boissieu aanwezig waren, hebben zich een juist begrip van diens uitspraken kunnen vormen.

Overeenkomstig artikel 207, lid 2, eerste alinea, van het EG-Verdrag, wordt de Raad bijgestaan door een secretariaat-generaal onder leiding van een secretaris-generaal, hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, die wordt bijgestaan door een plaatsvervangend secretaris-generaal, die tot taak heeft het secretariaat-generaal te leiden. De secretaris-generaal en de plaatsvervangend secretaris-generaal worden door de Raad met eenparigheid van stemmen benoemd.

Het publieke optreden van de ambtenaren van het secretariaat-generaal van de Raad valt onder het statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, inzonderheid onder artikel 12.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1404/00

van Jeffrey Titford (EDD) aan de Commissie

(5 mei 2000)

Betreft: Maatregelen tegen corrupte ambtenaren

In zijn boek Blowing the Whistle (Strijd voor Europa Fraude in de Europese Commissie) verwijst Paul van Buitenen naar een aantal ambtenaren van de Europese Commissie die corrupt waren.

Kan de Commissie mededelen welke stappen zijn ondernomen tegen de ambtenaren die in het officiële verslag als corrupt werden aangemerkt?

Zijn enkelen van hen met pensioen gestuurd, zoals de heer Van Buitenen in zijn boek beweert?

Gecombineerd Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1404/00 en E-1420/00

(3 juli 2000)

De Commissie onderzoekt alle beweringen over door personeelsleden gepleegde handelingen die aanleiding zouden kunnen geven tot het openen van een tuchtprocedure.

In de gevallen die relevant zijn voor de vraag van het geachte parlementslid, is enige tijd geleden een tuchtprocedure geopend en is het dossier zo nodig ter beschikking gesteld van de gerechtelijke instanties van een lidstaat.

Voor zes in het boek van de heer Van Buitenen bedoelde personeelsleden is de tuchtprocedure, na zich volgens de regels te hebben voltrokken, beëindigd. In twee gevallen is het personeelslid vrijgesproken, in één geval is het personeelslid berispt, in twee gevallen is het personeelslid ontslagen en in één geval is het personeelslid ontslagen met vermindering van het recht op ouderdomspensioen.

In andere gevallen is een vóór of na de datum van publicatie van het boek begonnen tuchtprocedure of administratief onderzoek nog aan de gang.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2004/00

van Margot Keßler (PSE) aan de Commissie

(16 juni 2000)

Betreft: Voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en van de lijst van derde landen waarvan de onderd

1. Op welke termijn dient bovengenoemde verordening in werking te treden, zodat Bulgarije niet meer op de lijst van visumplichtige landen voorkomt?

2. Leiden de opt out-bepalingen voor het Verenigd Koninkrijk, Denemarken en Ierland niet tot een Europa met verschillende snelheden, en welke signaalwerking gaat hiervan uit naar de kandidaat-lidstaten?

3. Gezien de vele uitzonderingsregelingen lijkt de waarde van de verordening zeer beperkt. Is zij dan nog wel zinvol?

4. Bij veranderingen van de politieke verhoudingen zou ook de plaats van een land op de lijst moeten worden veranderd anders gezegd: hoe snel kan een land van de ene op de andere lijst komen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(12 juli 2000)

1. De Commissie heeft een voorstel ingediend voor een verordening van de Raad tot vaststelling van de lijst van de derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van deze plicht zijn vrijgesteld(1) (d.d. 26 januari 2000). Dit voorstel wordt door de Raad en het Parlement onderzocht. De Commissie weet niet met zekerheid wanneer deze verordening in werking zal treden.

2. De kandidaat-lidstaten mogen zich niet beroepen op de aan het Verdrag van Amsterdam gehechte protocollen betreffende de positie van Denemarken en de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland. Bovendien bepaalt het protocol tot opneming van het Schengen-acquis in de Europese Unie dat het Schengen-acquis en de verdere maatregelen die de instellingen binnen de werkingssfeer van dat acquis nemen, worden beschouwd als een acquis dat door alle staten die kandidaat zijn voor toetreding volledig moet worden aanvaard.

3. In het voorstel van de Commissie berusten de uitzonderings- en afwijkingsregelingen die de lidstaten kunnen toepassen voor bepaalde categorieën personen op het internationaal publiek- of gewoonterecht.

4. In de artikelen 62, 64 en 67 (ex artikelen 73 J, 73 L en 73 O) van het EG-Verdrag wordt de procedure bepaald waarbij een derde land van de lijst van landen waarvan de onderdanen in het bezit moeten zijn van een visum kan komen op de lijst van landen waarvan de onderdanen van deze plicht vrijgesteld zijn.

(1) COM(2000) 27 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2289/00

van John Bowis (PPE-DE) aan de Commissie

(11 juli 2000)

Betreft: Financiering bevordering volksgezondheid

In september 1999 werd een aanbesteding voor deelneming aan een actieprogramma ter bevordering van de volksgezondheid gehouden waarbij werd aangekondigd dat bij de financiering een splitsing van de financiering zou gelden van 90 % EU-subsidie en 10 % financiering door de inschrijver. De organisaties die op de aanbesteding hebben gereageerd hebben nu, zonder voorafgaande waarschuwing of raadpleging, te horen gekregen dat de splitsing van de financiering gewijzigd is in respectievelijk 70 en 30 %. Is de Commissie hiervan op de hoogte? Is de Commissie zich verder bewust van de negatieve gevolgen die dit zal hebben voor kleine, maar efficiënte organisaties die in het verleden waardevol werk voor de Commissie verzet hebben en zal de Commissie haar beslissing herzien, met name als het gaat om kleinere organisaties, waarmee een partnerschapsrelatie bestaat, zoals bij andere directoraten geldt?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(13 september 2000)

De Commissie heeft nooit aangekondigd dat bij de financiering in het kader van programma's ter bevordering van de volksgezondheid een splitsing zou gelden van 90 % EU-subsidie en 10 % financiering door de inschrijver.

In 1999 vermeldde de oproep tot het indienen van voorstellen bij wijze van indicatie voor de inschrijvers dat de gemiddelde subsidie voor projecten in 1998 ongeveer 60 % bedroeg. Er werden geen verdere indicaties gegeven betreffende een minimum- of een maximumpercentage van de Gemeenschapssubsidie.

Het is waar dat in 1999 aan een aantal projecten een subsidie is toegekend van 90 % van de voor financiering in aanmerking komende directe kosten. In het subsidieaanvraagformulier stond duidelijk dat dit het absolute maximum was, dat dit maximum door de Commissie slechts bij wijze van uitzondering wordt toegekend en dat de Commissie van geval tot geval een besluit neemt over de uiteindelijke hoogte van de subsidie. Het programmacomité was hiervan volledig op de hoogte.

In 1999 werd evenwel besloten dat de subsidie in de regel beperkt zou worden tot 70 % van de in aanmerking komende kosten. Anders zouden de economische situatie van de begunstigde en de financiële haalbaarheid van de voorgestelde actie onzeker kunnen zijn en zou de subsidie van de Commissie haar stimulerende en aanvullende karakter kunnen verliezen.

Deze benadering is door het Europees Parlement bij de goedkeuring van de begroting voor 2000 bevestigd, in de vorm van een uitdrukkelijk verzoek dat voor alle projecten waaraan medefinanciering wordt toegekend ten minste 20 % van de financiering voor rekening moet komen van de inschrijver (opmerkingen bij begrotingslijn A-302).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1456/00

van Francesco Turchi (UEN) aan de Commissie

(10 mei 2000)

Betreft: Achterstand bedrijvigheid in Toscane

Het plattelandsontwikkelingsplan van de regio Toscane dat begin juli 1999 is gepresenteerd en dat is opgesteld volgens de instructies van verordening EG 1257/1999(1) en 1750/1999(2) om in de eerste maanden van het jaar 2000 snel te kunnen worden goedgekeurd, is nog niet beantwoord. Dit heeft de provincies in de problemen gebracht: zij weten nog steeds niet hoe het plan er in zijn definitieve vorm uitziet en geven daarom nog geen voorlopige toestemming voor het starten van werkzaamheden. Daardoor zijn de bedrijven die al op 1 januari 2000 zijn aangevangen met werkzaamheden, in financiële problemen gekomen. Kan de Commissie uitleggen waarom er een achterstand is opgetreden die de bedrijvigheid in Toscane afremt?

(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 80.

(2) PB L 214 van 13.8.1999, blz. 31.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(14 juni 2000)

Het plattelandsontwikkelingplan van de regio Toscane voor de periode 2000-2006 is bij schrijven van 14 december 1999 bij de Commissie ingediend overeenkomstig artikel 44, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen(1), en is bij schrijven van 30 december 1999 en 26 januari 2000 aangevuld met wezenlijke gegevens met betrekking tot artikel 43 van voornoemde verordening.

Het plan, dat na de laatste aanvullingen compleet is, is officieel door de Commissie op 1 februari 2000 ontvangen. Deze datum geldt als uitgangspunt voor de berekening van de zes maanden waarover de Commissie beschikt om het plan te beoordelen overeenkomstig de bepalingen van artikel 44, lid 2, van voornoemde verordening, zodat het plattelandsontwikkelingplan zo spoedig mogelijk in nauwe samenwerking met de Italiaanse overheid kan worden goedgekeurd.

(1) PB L 160 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1755/00

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Raad

(5 juni 2000)

Betreft: Belastingwerkgroepen

Kan de Raad bijzonderheden verstrekken over alle formele en informele werkgroepen en comités die momenteel actief zijn op het gebied van belastingen en fiscaal beleid op EU-niveau?

Kan de Raad met name mededelen:

a) wat de opdracht is van deze groepen;

b) wat de samenstelling is van de groepen;

c) op welke datum zij hun eerste vergadering hebben gehouden; en

d) welke toekomstige vergaderingen zij hebben gepland?

Antwoord

(23 oktober 2000)

De werkgroepen die binnen de Raad bevoegd zijn op het gebied van belastingen, zijn de Groep belastingvraagstukken en de Groep gedragscode (belastingregeling voor ondernemingen).

De Groep belastingvraagstukken heeft tot taak alle werkzaamheden op belastinggebied van het COREPER en de Raad voor te bereiden, met uitzondering van de werkzaamheden in verband met de gedragscode (belastingregeling voor ondernemingen). De Groep is samengesteld uit nationale ambtenaren en een vertegenwoordiger van de Commissie, met bevoegdheid op de gebieden die door de werkzaamheden van de Groep worden bestreken.

De Groep gedragscode (belastingregeling voor ondernemingen) is belast met het onderzoeken van belastingmaatregelen waarop mogelijk de gedragscode inzake de belastingregeling voor ondernemingen van toepassing is, en het toezien op de verstrekking van informatie over die maatregelen. De Groep is samengesteld uit één vertegenwoordiger op hoog niveau en één plaatsvervanger per lidstaat en van de Commissie. De lidstaten en de Commissie mogen maximaal twee plaatsvervangers aanwijzen die de vertegenwoordiger op hoog niveau of de plaatsvervanger kunnen vervangen indien een van beiden verhinderd is een vergadering van de Groep bij te wonen. De eerste vergadering vond plaats op 8 mei 1998.

Er is geen vast vergaderrooster voor deze Groepen. De Groep belastingvraagstukken vergadert over het algemeen een à twee maal per week. De Groep gedragscode (belastingregeling voor ondernemingen) heeft in haar bestaan twintig maal vergaderd. Luidens de conclusies van de Raad van 9 maart 1998 dient deze Groep ten minste twee maal per jaar op hoog niveau bijeen te komen om een politieke benadering van de werkzaamheden van de Groep te vergemakkelijken.

Voorts moet melding worden gemaakt van de ad hoc Groep belastingfraude en de Groep op hoog niveau belastingen, die hun werkzaamheden onlangs hebben afgesloten.

Tenslotte zij gewezen op het bestaan van Commissiegroepen en -comités die werkzaam zijn op het gebied van belastingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0588/00

van Mark Watts (PSE) aan de Commissie

(29 februari 2000)

Betreft: Het duurzame vervoerbeleid van de Unie

Hoe kunnen de lidstaten de tenuitvoerlegging van de prioritaire acties waartoe op de Top van Essen werd besloten, bespoedigen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(2 mei 2000)

Volgens het verslag van de Commissie aan de Raad van Cardiff(1) van 1998, zijn drie van de 14 projecten van Essen bijna klaar (circa 2000). Zes projecten, waarvan de financiering grotendeels rond is, zullen circa 2005 af zijn. Drie van de resterende vijf zijn corridorprojecten (de multimodale verbinding Portugal/Spanje met de rest van Europa, de Noordeuropese driehoek en de wegverbinding Ierland-Verenigd Koninkrijk-Benelux) waarbij het zeer moeilijk is om definitieve algemene tijdschema's en financieringsplannen vast te stellen omdat zij bestaan uit een groot aantal kleinere projecten.

Voor de overige twee projecten, namelijk de hogesnelheidstrein (HST) noord-zuid en de HST Lyon-Triëste, is op een aantal belangrijke segmenten met de aanleg begonnen maar zijn er op bepaalde stukken zoals bijvoorbeeld de twee Alpenovergangen nog altijd financiële problemen en vertragingen.

Volgens de door de lidstaten aan de Commissie voorgelegde tijdschema's en financiële ramingen zullen de uitgaven voor de 14 prioritaire projecten in de periode 2000-2006, wanneer een aantal grotere projecten volledig in aanbouw zal zijn, aanzienlijk toenemen. Voor de enkele resterende segmenten van de 14 projecten waarvoor nog geen tijdschema of financieringsplan is vastgesteld, is een combinatie van openbare en particuliere financiering vereist. Ook moeten de lidstaten in hun nationale planning aan deze specifieke projecten een hogere prioriteit toekennen.

Een gedetailleerd overzicht van de vordering van elk project zal in het komende voorstel voor de herziening van de richtsnoeren voor het Trans-Europese netwerk worden gegeven.

Er moeten per geval dringend concrete maatregelen worden genomen om gezamenlijk de parameters en de mechanismen voor de tenuitvoerlegging van de particuliere/publieke partnerschappen (PPP's) vast te stellen. Op die manier kunnen de projecten sneller worden uitgevoerd en wordt een betere prijs-kwaliteitverhouding bereikt. Als men wil dat de particuliere sector investeert in de ontwikkeling van passende

financiële instrumenten en methoden moeten de lidstaten duidelijke verbintenissen aangaan. De Commissie zal blijven samenwerken met de Europese Investeringsbank (EIB) en het Europese Investeringsfonds (EIF) om met name voor de 14 prioritaire projecten een doeltreffend gebruik van de verschillende communautaire instrumenten ter ondersteuning van de PPP's te garanderen.

(1) COM(98) 356.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1588/00

van Richard Corbett (PSE) aan de Raad

(24 mei 2000)

Betreft: Westelijke Sahara

Is de Raad ook van mening dat de juridische situatie in de Westelijke Sahara in een aantal opzichten overeenkomt met de situatie in Oost-Timor vóór de recentelijk afgekondigde onafhankelijkheid van dat land?

Gaat de Raad Marokko erop wijzen dat de continue bezetting van de Westelijke Sahara de reputatie van dat land schaadt en enorme economische kosten met zich meebrengt?

Gaat de Raad aandringen op een snelle uitvoering van het geplande referendum en zal hij zich verzetten tegen pogingen om dit referendum uit te stellen?

Antwoord

(23 oktober 2000)

Elke duurzame oplossing voor de Westelijke Sahara moet aanvaardbaar zijn voor en gesteund worden door alle betrokken partijen. In de overtuiging dat een dergelijke oplossing alleen tot stand kan worden gebracht in het kader van de Verenigde Naties, steunt de Raad ten volle de inspanningen van de

secretaris-generaal van de Verenigde Naties, van zijn speciale vertegenwoordiger voor de Westelijke Sahara en van zijn persoonlijke gezant, de heer James Baker. De Raad steunt onverkort het plan voor de uitvoering van de regeling, met het oog op de organisatie van een regelmatig en onpartijdig vrij referendum.

De Raad heeft nota genomen van de verklaring van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties dat het voor het referendum geplande tijdschema niet langer geldig is en dat de datum voor het referendum op dit moment nog steeds niet met zekerheid kan worden vastgesteld. In dat verband is de Raad ingenomen met de vergaderingen die op 14 mei en 28 juni in Londen hebben plaatsgevonden en in ruimere zin met het beginsel van rechtstreekse besprekingen tussen de partijen bij het conflict, gezien de complexiteit van de stituatie. Hij hoopt dat de partijen positief zullen reageren op de opdracht waarmee de heer Baker is belast om de wegen te bestuderen welke tot een snelle, duurzame en gecoördineerde regeling van hun geschil kunnen leiden.

In zijn contacten met de Verenigde Naties en met de partijen bij het conflict benadrukt de Raad zijn bereidheid om bij te dragen tot dit proces en om een klimaat van vertrouwen te helpen scheppen teneinde een oplossing te vinden die gebaseerd is op de eerbiediging van de mensenrechten en de democratische beginselen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0981/00

van Hartmut Nassauer (PPE-DE) aan de Commissie

(31 maart 2000)

Betreft: Discriminerende bepalingen in het vermogensrecht van de Tsjechische Republiek

Klopt het dat het voor uitbreidingszaken verantwoordelijke Commissielid Verheugen bij een recent bezoek aan Tsjechië gezegd heeft dat de Commissie erop zal toezien dat er, met name waar het de restitutie betreft, in de Tsjechische Republiek in de reeds aanhangig gemaakte gevallen en in toekomstige gevallen geen discriminerende werking uitgaat van het voortbestaan van bepaalde wetten en decreten uit de jaren 1945 en 1946?

Gecombineerd Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0980/00, E-0981/00 en E-0982/00

(15 mei 2000)

Het EG-Verdrag bepaalt dat het de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet laat (artikel 295 ex-artikel 222). De Commissie is bijgevolg niet bevoegd om tussen te komen in kwesties die verband houden met de teruggave van eigendom in een huidige of toekomstige lidstaat.

De Commissie is dan ook niet van plan om een Witboek over deze kwestie te publiceren.

Om bovengenoemde redenen is het niet aan de Commissie een standpunt in te nemen ten aanzien van de specifieke gevallen die door de geachte Afgevaardigde aan de orde zijn gesteld.