SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0294/99

van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie

(17 februari 1999)

Betreft: Potentieel voor energiebesparing in ziekenhuizen

1. Hoe groot schat de Commissie het potentieel voor energiebesparing in Europese ziekenhuizen?

2. Kan de Commissie mededelen hoeveel ziekenhuizen er in de afzonderlijke lidstaten zijn?

3. Heeft de Commissie informatie over de wijze waarop het energieverbruik van de ziekenhuizen wordt geregistreerd en geraamd?

4. Kan de Commissie de te verwachten ontlasting van het milieu dankzij energiebesparing in privéwoningen voor de lidstaten in cijfers uitdrukken (CO2, NOX, SO2)?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(14 april 1999)

Gelet op het aantal voor ziekenhuisfuncties bestemde ruimten, kan in ziekenhuizen een aanzienlijke energiebesparing worden verwezenlijkt. Het is evenwel gewaagd de mogelijke energiebesparing in cijfers uit te drukken. De belangrijkste taak van ziekenhuizen is immers het garanderen van een kwalitatief goede verzorging en van het comfort van de patiënten, waarbij energie slechts een middel is om tot de gewenste resultaten te komen. Overigens is het ondenkbaar enige kans op stroomonderbreking te lopen wegens de nefaste gevolgen die een dergelijke onderbreking kan hebben.

Er moet worden benadrukt dat energie vanuit economisch oogpunt gemiddeld slechts 2,5 % van het werkingsbudget van een ziekenhuis uitmaakt (gaande van 1,5 tot 5 %). Het energiegebruik in ziekenhuizen dient voor een grote verscheidenheid van functies: verwarming en klimaatregeling (50 tot 65 %), warm water (15 tot 28 %), keuken (5 tot 8 %), wasserij (4 tot 8 %), verlichting en specifieke aanwendingen van elektriciteit (6 tot 12 %).

Wegens de verscheidenheid van de voogdijoverheden is het moeilijk een specifieke actie voor ziekenhuizen op te zetten.

De Commissie beschikt niet over informatie over het aantal ziekenhuizen, maar bezorgt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks een tabel met het aantal ziekenhuisbedden in de lidstaten.

De Commissie heeft geen bijzondere informatie over de wijze waarop het energiegebruik in ziekenhuizen geregistreerd en geëvalueerd wordt. Het verbruik van elektriciteit en aardgas is gemakkelijk op te tekenen; voor het verbruik van vloeibare of vaste brandstoffen is de registratie heel wat moeilijker en beperken de meeste instellingen zich ertoe de leveringsfacturen op te geven. Om een idee te geven van de orde van grootte kan het verbruik in 1993 worden geëvalueerd op 6 475 000 ton aardolie-equivalent per jaar (toe/jaar) (EUR 12).

Er kunnen geen cijfers worden gegeven over de vermindering van de milieuverontreiniging die men mag verwachten van het nemen van maatregelen voor energiebesparing in elke instelling. In het totaal mag een energiebesparing van 1 tot 1,5 miljoen toe en een vermindering van de CO2-uitstoot met ongeveer 4 miljoen ton worden verwacht.

De vermindering van de SO2-uitstoot is afhankelijk van de kwaliteit van de verbruikte vloeibare en vaste brandstoffen. De vermindering van de NOX-uitstoot kan niet vanuit macro-economisch oogpunt worden benaderd aangezien de bijzondere verbrandingsomstandigheden een zeer grote invloed hebben op de hoeveelheid NoX-producten.