ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0432/96 van Philippe-Armand Martin (UPE) aan de Raad (19 februari 1996)

Betreft: Beheer van de wijnbouwsector

Artikel 6 van verordening 822/87 ((PB L 84 van 27.3.1987, blz. 1. )) bepaalt dat elke nieuwe aanplant van nieuwe wijnstokken tot 31 augustus 1996 verboden is.

Verordening 1442/88 ((PB L 132 van 28.5.1988, blz. 3. )) bepaalt dat de rooipremies per 31 augustus 1996 gestaakt worden.

1. Wat denkt de Raad met het oog op de komende wijnoogstjaren te ondernemen?

2. Kan de Raad een balans opstellen van de structurele gevolgen van deze twee maatregelen?

3. Wat denkt de Raad met het oog op het komende wijnoogstjaar te ondernemen wanneer de gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt niet op 31 augustus 1996 afloopt? Wanneer denkt hij de producenten hiervan op de hoogte te stellen?

Antwoord (11 juni 1996)

In afwachting van de hervorming van de gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt heeft de Raad tot op heden elk jaar de diverse termijnen die deel uitmaken van de communautaire regelgeving voor wijn op voorstel van de Commissie verlengd.

Wat betreft de termijnen die in de loop van het jaar 1996 verstrijken en meer in het bijzonder de twee door de Geachte Afgevaardigde genoemde termijnen, voorzien de voorstellen die de Commissie in het kader van het pakket landbouwprijzen 1996/1997 gepresenteerd heeft concreet, bij wijze van voorlopige maatregel in afwachting van de hervorming, in verlenging met een jaar van de genoemde termijnen. De Raad heeft zich nog niet over deze voorstellen uitgesproken.

Wat betreft de hervorming van de GMO heeft de Raad de in 1994 begonnen werkzaamheden recentelijk een nieuwe impuls gegeven; in dat licht wordt het in de loop van het vorig jaar door de Commissie ingediende voorstel momenteel uitvoerig door de Raadsinstanties behandeld; daarbij wordt rekening gehouden met het advies van het Europees Parlement.

Het is de bedoeling dat bij die hervorming ook rekening wordt gehouden met de nieuwe marktomstandigheden zoals deze in de laatste drie wijnoogstjaren zijn vastgesteld.

Het verbod op nieuwe aanplant van wijngaarden dat sinds 1 december 1976 in de Gemeenschap geldt is beslist nodig voor een correct beheer van de markt bij stijgende overschotten.

Wat betreft de Maatregelen inzake stopzetting van de wijnbouw gaat voor de Geachte Afgevaardigde in de bijlage een overzicht met de resultaten van de toepassing van Verordening Nr. 1442/88.

De Raad wijst er met name op dat uit hoofde van genoemde verordening in de laatste acht wijnoogstjaren voor ongeveer 500.000 ha aan communautaire wijngaarden premies voor definitieve stopzetting van de wijnbouw zijn toegekend.

Resultaten van de toepassing van Verordening (EEG) nr. 1442/88

>TABLE>

(*) voorlopige gegevens die nog kunnen variëren in afwachting van de definitieve gegevens. (**) totaal ingediende aanvragen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0708/96 van Konstantinos Hatzidakis (PPE) aan de Raad (14 maart 1996)

Betreft: Het lot van de na de tragedie van Cyprus vermiste 1619 personen

Onlangs heeft de leider van de Turks-Cyprioten, Rauf Denktash, in het openbaar tijdens een TV-vraaggesprek toegegeven dat ook de 1619 personen die na de tragedie van Cyprus in 1974 werden vermist en onder wie zich behalve Grieks-Cyprioten ook Griekse, Britse en Amerikaanse burgers bevonden, door Turks-Cypriotische paramilitaire organisaties zijn vermoord.

Kan de Raad na deze schokkende verklaring meedelen welk standpunt hij tegenover de thans ontstane situatie inneemt en tot welke actie hij denkt over te gaan, opdat het lot van eenieder van de vermisten, onder wie zich ook vele burgers van de Europese Unie bevonden, volledig en zonder enige ruimte voor twijfel wordt opgehelderd?

Antwoord (25 juni 1996)

Zoals de fungerend Voorzitter op 13 maart 1996 in antwoord op een mondelinge vraag over de situatie in Cyprus heeft verklaard, hecht de Raad het grootste belang aan het onderzoek naar de vermiste personen in Cyprus. Het in 1981 opgerichte Comité inzake Vermiste Personen van de Verenigde Naties, dat een passend forum is voor de uitvoering van het noodzakelijke onderzoek, wordt door de Raad ten volle gesteund.

De Raad heeft met grote bezorgdheid kennis genomen van de recente verklaring van de heer Denktash over het lot van de vermisten. Duidelijk blijkt hieruit dat het dringend noodzakelijk is dat de waarheid omtrent het lot van de sinds juli 1974 vermiste personen wordt vastgesteld.

De Raad zal deze zaak nauwlettend blijven volgen en zal het punt bij de passende autoriteiten ter sprake brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0471/96 van Gian Boniperti (UPE) en Antonio Tajani (UPE) aan de Commissie (29 februari 1996)

Betreft: Gebruik van anabole steroïden

Acht de Commissie het niet noodzakelijk,

- overwegende dat de tragische gebeurtenis van onlangs, waarbij een jonge bodybuilder uit Rome overleed wegens het gebruik van anabole stoffen, het gevaar van deze stoffen bevestigt,- overwegende dat het risico nog groter is bij sportactiviteiten die niet door de officiële sportorganisaties worden geregeld en waar subcultuur en onwetendheid heersen,- overwegende dat de Italiaanse wetgeving geen voorschriften omvat tegen doping bij sportactiviteiten en dat aan deze tekortkoming niet alleen op nationaal niveau, maar ook in communautair verband iets moet worden gedaan,- overwegende dat het CIO, het CONI en de sportfederaties doping vervolgen, terwijl dit niet gebeurt in het kader van de normale wetgeving,

het gebruik van deze stoffen te onderdrukken met behulp van een communautaire wetgeving?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (7 mei 1996)

De Commissie is niet voornemens specifieke wetgeving voor te stellen betreffende het testen van sportbeoefenaars op het illegale gebruik van prestatieverhogende middelen.

Het gebruik van geneesmiddelen in de sport is evenwel reeds behandeld in een aantal bepalingen van communautaire richtlijnen inzake de harmonisatie van verschillende kwesties betreffende gezondheid en geneesmiddelen. Deze wetgeving verbiedt het gebruik van andere geneesmiddelen dan de door middel van een normale marketingprocedure toegestane produkten ((Richtlijn 65/65/EEG; PB L 22 van 9.2.1965 (voor het laatst gewijzigd bij Richtlijn 93/39/EEG; PB L 214 van 24.8.1993). )). Verder gelden er harmonisatiebepalingen voor de reclame voor geneesmiddelen ((Richtlijn 92/28/EEG; PB L 113 van 30.4.1992. )).

De communautaire actie op het gebied van doping in de sport is gebaseerd op de Resolutie van de Raad van 3 december 1990 betreffende een communautaire actie ter bestrijding van doping, misbruik van geneesmiddelen daaronder begrepen, bij sportactiviteiten ((PB C 329 van 31.12.1990. )), waarin de Commissie wordt verzocht een gedragscode op te stellen ter bestrijding van doping in de sport. Dit is vervolgens door de Raad bevestigd in zijn Resolutie van 8 februari 1992 ((PB C 44 van 19.2.1992. )) waarin jongeren, ouders, opleidingscentra en sportbeoefenaars worden gestimuleerd tot het bevorderen van een dopingvrije sportbeoefening. Sportbeoefenaars dienen daarbij een voorbeeldfunctie te vervullen. Gezondheidswerkers, begeleiders van sportteams (managers, coaches, trainers, enz.) en sportorganisaties worden aangemoedigd een actieve rol te spelen bij het voorkomen van doping en het bevorderen van fair play. Verder wordt een beroep gedaan op samenwerking van de sportorganisaties om het dopingprobleem aan te pakken en in te dammen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0730/96 van Werner Langen (PPE) aan de Commissie (26 maart 1996)

Betreft: Toepassing van de artikelen 92 en 93 van het EG-Verdrag - concurrentieverstoringen voor de bosbouwbedrijven in Duitsland

De staatsbosbouwbedrijven in Duitsland draaien per jaar een gemiddeld verlies van rond DM 220,-/ha (oude deelstaten). Dit verlies wordt gecompenseerd met middelen uit de overheidsbegroting. De bosbouwbedrijven die niet in overheidshanden zijn, ontvangen slechts een zeer gering steunbedrag, maar zij moeten op de markt concurreren met de overheidsbedrijven. Door de ongelijke behandeling als gevolg van de regelmatige jaarlijkse verliescompensatie uit belastinggelden, en daarenboven nog de belangrijke rol van de staatsbosbouw in onderhandelingen over houtprijzen, lonen enz, ontstaat een concurrentienadeel dat de particuliere bosbouw in haar voortbestaan bedreigt.

1. Dienen de staatsbosbouwbedrijven net als de andere bedrijven in overheidshanden niet onder gelijke voorwaarden te concurreren met de particuliere bosbouwbedrijven?

2. Is de Commissie voornemens zich krachtens artikel 93 over de mededinging in de bosbouw te buigen?

3. Welke voorstellen denkt de Commissie in te dienen om ervoor te zorgen dat de hoge steun aan de staatsbosbouw in de Bondsrepubliek niet uitmondt in ernstige achterstelling van de concurrerende bosbouwbedrijven op de gemeenschappelijke markt?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (18 april 1996)

De Commissie heeft tot op heden een relatief gunstig standpunt ingenomen ten aanzien van overheidssteun ten behoeve van ontwikkeling, bescherming en duurzaam beheer van bossen en wouden, maar zij onderzoekt iedere individuele zaak op haar merites. Dit standpunt is gebaseerd op het beleid van de Gemeenschap dat door de Raad in 1989 is vastgelegd in het kader van de strategie en het actieprogramma voor de bosbouw in de Gemeenschap.

De Commissie deelt volledig de mening van het geachte Parlementslid dat staatsbouwbedrijven onder gelijke concurrentievoorwaarden dienen te worden beheerd als de particuliere bosbouwbedrijven.

De Commissie heeft de Duitse autoriteiten derhalve verzocht deze zaak te verduidelijken; voorts benadrukte zij dat de Lid-Staat overeenkomstig artikel 93, lid 3, van het EG-Verdrag verplicht is elk voornemen tot invoering of wijziging van steunmaatregelen aan te melden. De Duitse autoriteiten hebben geantwoord dat geen steun wordt verleend aan staatsbosbouwbedrijven, zeker niet in de vorm van verliescompensatie of belastingverminderingen. Voorts hebben de Duitse autoriteiten ook beklemtoond dat dergelijke steun niet voorzien is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0838/96 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (12 april 1996)

Betreft: De inrichting van mobiele operatiezalen

Na te hebben geconstateerd dat in Israël helaas maar al te vaak eerstehulpverlening moet inspringen bij dramatische situaties, komt de gedachte op dat zich ook in Europa noodtoestanden kunnen voordoen waarin de normale ambulances en eerstehulpposten niet voldoende zijn en er behoefte bestaat aan een aantal ambulances, voorzien van operatiezalen en met medisch personeel dat meteen kan worden ingezet, om ter plekke urgente operaties te verrichten.

De vraag aan de Commissie luidt nu of er al een lid-staat is die een dergelijke dienst in functie heeft en of het niet hoe dan ook geboden is om aan de leden van de Gemeenschap voor te stellen om een aantal ambulances (al naar gelang de bevolkingsdichtheid van de afzonderlijke regio's) van dit soort in te stellen met mobiele operatiezalen die onmiddellijk kunnen ingrijpen om mensenlevens te redden.

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (8 mei 1996)

De nationale burgerbeschermingsdiensten beschikken in ten minste zes Lid-Staten over mobiele operatiecentra die zeer snel ter beschikking kunnen worden gesteld aan een andere Lid-Staat die in geval van een ernstige of technische ramp extra eenheden nodig heeft.

Deze steun in specifieke middelen kan worden gerealiseerd in het kader van de communautaire samenwerking op het gebied van de burgerbescherming, gebaseerd op de Resolutie van de Raad van 8 juli 1991 betreffende de verbetering van de onderlinge hulp tussen Lid-Staten bij natuurrampen en technische rampen ((PB C 198 van 27.7.1991. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0524/96 van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie (11 maart 1996)

Betreft: HELIOS-programma

Welke voorstellen heeft de Commissie voor het invoeren van een training voor de gelijkstelling van gehandicapte personen voor haar diensten bijvoorbeeld door het geven van cursussen door erkende trainers die zelf gehandicapten zijn, in anti-discriminatoire werkomstandigheden met betrekkingen tot mensen met een handicap?

Hoeveel personeelsleden van de Commissie zullen aan dergelijke cursussen deelnemen in 1996 en welke mogelijkheden bestaan voor de samenwerking bij het geven van een dergelijke opleiding aan personeelsleden van het Europees Parlement?

Kan de Commissie ervoor zorgen dat alle leden van het HELIOS-team van deskundigen een dergelijke opleiding hebben ontvangen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (19 april 1996)

Momenteel beschikt de Commissie niet over een speciale training in anti-discriminatoire werkomstandigheden met betrekking tot mensen met een handicap.

Zij is echter bereid de mogelijkheid van dergelijke trainingen te onderzoeken die haars inziens tegemoet komen aan een reële behoefte in het kader van de invoering van diverse maatregelen ten behoeve van de integratie van gehandicapten, waarover binnenkort een gedragscode tot stand zal komen.

Onder voorbehoud van een verdergaand onderzoek van de wijze waarop deze bepalingen ten uitvoer zullen worden gebracht, zouden dergelijke cursussen inderdaad door trainers, die zelf gehandicapt zijn, kunnen worden gegeven. Deze gehandicapte personeelsleden zullen de problemen die zich dagelijks in het beroepsleven voordoen, duidelijk kunnen maken. Net als de overige trainingen zouden deze in een interinstitutioneel kader moeten worden georganiseerd.

Een dergelijke training heeft reeds in het Helios-team van deskundigen plaatsgevonden. De organisatie op korte termijn van een andere training staat niet op het programma.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0751/96 van Ian White (PSE) aan de Commissie (26 maart 1996)

Betreft: Botten in plaats van vlees

Mechanisch gewonnen vlees wordt verkregen door karkassen die op de normale wijze zijn geslacht door massagerollen met hoge druk te leiden teneinde ook de laatste vezels die zich nog op de botten bevinden te verwijderen. Het mengsel van peesuiteinden, kraakbeen, bindweefsel en botsplinters wordt vervolgens verwerkt tot een brei die wordt gebruikt als opvulmateriaal voor vleesprodukten. Toch mag het "vlees¨ worden genoemd.

Is de Commissie voornemens de consument met behulp van een passende etikettering te beschermen?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (15 april 1996)

De Commissie is zich bewust van het probleem van de etikettering van mechanisch gewonnen vlees (MRM) dat wordt gebruikt als opvulmateriaal voor vleesprodukten. Enkele maanden geleden werd dit onderwerp reeds met de Lid-Staten besproken in het kader van het Permanent comité voor levensmiddelen. De meerderheid van de Lid-Staten is van mening dat de consument in principe moet worden ingelicht over het gebruik van MRM in vleesprodukten.

Deze problematiek zal binnenkort verder worden besproken met de deskundigen voor de etikettering van levensmiddelen van de Lid-Staten om grondig te bestuderen hoe de consument het best kan worden voorgelicht over het gebruik van MRM.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 396/96 van de leden Jesús CABEZÓN ALONSO , Juan COLINO SALAMANCA aan de Commissie. Liberalisatie van de melkquota' s



Publicatieblad Nr. C 217 van 26/07/1996 blz. 0033



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0396/96 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) en Juan Colino Salamanca (PSE) aan de Commissie (22 februari 1996) Betreft: Liberalisatie van de melkquota's Is de Commissie voornemens om in de nabije toekomst over te gaan tot de liberalisatie van de melkquota's in de zin zoals door enige grote produktie- en afzetondernemingen voor melk in de Europese Unie is gesuggereerd? Zo ja, in welke termijnen zal dit geschieden? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (11 maart 1996) De huidige quotaregeling loopt nog tot en met het jaar 2000. Suggesties met betrekking tot de regeling die daarna zal worden toegepast, zijn bij de Commissie welkom. Zelf is zij niet voornemens in de nabije toekomst een wijziging van de bestaande regeling voor te stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0834/96 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (12 april 1996)

Betreft: Werkgelegenheid

Tijdens de in het recente verleden in Brussel, Korfoe en Essen gehouden Toppen is de bestrijding van de jeugdwerkloosheid uitgeroepen tot een van de hoofdprioriteiten van de Europese Unie. Het besluit van de Raad ((PB L 340 van 29.12.1994, blz. 8. )) van 6 december 1994 (94/819/EEG) over kwaliteit en het belang van beroepsopleiding, dat gebaseerd is op de voorstellen uit het Witboek, noemt enkele essentiële uitgangspunten op basis waarvan een strategie kan worden ontwikkeld voor beroepsopleiding die zoden aan de dijk kan zetten bij de bestrijding van de jeugdwerkloosheid.

De vraag aan de Commissie luidt of zij het in dit verband niet wenselijk acht om een programma in te voeren dat de loonkosten voor werkzoekende jongeren moet integreren. Het doel van dit programma moet zijn om door gedurende een beperkte tijd de voor jongeren bestemde nieuwe arbeidsplaatsen te ondersteunen, een bijdrage te leveren aan het creëren en in stand houden van werkgelegenheid door jeugdige werklozen een garantie op een baan te bieden. Jongeren die al langer dan zes maanden werkloos zijn en geen beroepsopleiding volgen, moeten de mogelijkheid krijgen om op basis van hun werkervaring mee te draaien op de arbeidsmarkt. Deze steun moet minstens gedurende één jaar worden verleend en ten minste 50% van het salaris compenseren op basis van de bestaande tarieven. Hiervoor in de plaats moet een arbeidscontract met onbeperkte duur worden verleend. Het programma moet in dit verband met name de grensoverschrijdende werkgelegenheid ten goede komen.

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (7 mei 1996)

In de conclusies van de Europese Raad van Essen, die op hun beurt zijn bevestigd door de Raden van Cannes en Madrid, zijn de behoeften van jongeren als een prioritair gebied voor de Lid-Staten benadrukt. Met de goedkeuring van het gemeenschappelijk verslag van de Raad Economie en Financiën en de Raad Arbeid hebben de staatshoofden en regeringsleiders het volgende mandaat ten behoeve van jongeren gegeven:

"De Lid-Staten en de sociale partners moeten de weg banen voor hun integratie op de arbeidsmarkt. Alle jongeren moeten het onderwijs, de opleiding en de beroepservaring krijgen die nodig is om werk te kunnen vinden¨.

De te treffen beleidsmaatregelen van de Lid-Staten ter bestrijding van de jeugdwerkloosheid zijn verwerkt in hun meerjarenprogramma's die in aansluiting op de de Europese Raad van Essen zijn opgesteld. Deze moeten in het bijzonder betrekking hebben op prioriteit 1 (bevordering van investeringen in opleiding en scholing), prioriteit 3 (beperking van de indirecte loonkosten) en prioriteit 5 (maatregelen ten behoeve van groepen die in het bijzonder door de werkloosheid getroffen worden).

Het werkgelegenheidsbeleid valt hoofdzakelijk onder de bevoegdheid van de Lid-Staten en wordt vastgesteld aan de hand van hun individuele prioriteiten en is afhankelijk van binnenlandse budgettaire overwegingen en restricties. De Commissie streeft ernaar goede praktijken vast te stellen en te verspreiden, maar de bevoegdheid op dit gebied blijft bij de Lid-Staten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0820/96 van Francisco Lucas Pires (PPE) aan de Commissie (3 april 1996)

Betreft: Communautaire AIDS-bestrijdingsprogramma's

Is er in de communautaire AIDS-bestrijdingsprogramma's enige vorm van steun voorzien voor het bouwen van opvang- en behandelingscentra voor zieken, op initiatief van privé-instellingen voor maatschappelijk welzijn?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (7 mei 1996)

Overeenkomstig artikel 129 van het EG-Verdrag dient het optreden van de Gemeenschap op het gebied van de volksgezondheid gericht te zijn op de preventie van ziekten door het bevorderen van onderzoek naar de oorzaken en de overdracht daarvan, alsmede door het bevorderen van gezondheidsvoorlichting en gezondheidsonderwijs.

In dit kader zijn in het door het Parlement en de Raad op 29 maart 1996 goedgekeurde communautair actieprogramma in verband met de preventie van AIDS en van bepaalde andere besmettelijke ziekten (1996-2000) ((PB L 95 van 16.4.1996. )) een aantal ondersteunende acties vastgesteld ten aanzien van de monitoring van en het toezicht op AIDS, de bestrijding van de overdracht daarvan, voorlichting en educatie van het grote publiek en van bepaalde doelgroepen, de uitwisseling van ervaring en informatie over de begeleiding van seropositieven en AIDS-patiënten, alsmede de bestrijding van discriminatie.

Krachtens artikel 129 van het EG-Verdrag verschaft de Commissie in het kader van het actieprogramma van de Gemeenschap geen rechtstreekse steun voor het bouwen van opvang- en behandelingscentra voor zieken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0359/96 van Frode Kristoffersen (PPE) aan de Commissie (22 februari 1996)

Betreft: Toepassing van visserij-voorschriften door Noorwegen

Op 1 februari 1996 werden twee Deense trawlers met als thuishaven Esbjerg in Denemarken, de "E 149 Sonja Groenbjerg¨ en de "E 349 Cattleya¨, door de Noorse visserij-inspectie opgebracht onder verwijzing naar het voorschrift van 27 december 1995 van het Koninklijke Noorse visserij-departement.

Kan de Commissie, gezien het feit dat de Deense visserij-organisaties niet op de hoogte werden gesteld van het Noorse visserij-voorschrift, mededelen in hoeverre dit voorschrift strookt met de geldende afspraken tussen Noorwegen en de EU, en met name in hoeverre de grensuitbreiding tot een gebied van 40 zeemijl met een verbod op het vissen van haring (van 58,16 graden tot 62 graden) die vanaf 20 januari 1996 geldt, in overeenstemming met de EER-Overeenkomst is? Kan de Commissie voorts aangeven wat zij tot dusver heeft gedaan en wat zij overweegt te doen om ervoor te zorgen dat het Noorse visserij-beleid, waaronder de Noorse voorschriften, in overeenstemming zijn met de geldende afspraken?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (1 april 1996)

Na de late kennisgeving van een nieuwe Noorse regeling waarbij in de periode van 20 januari tot en met 30 april 1996 de haringvangst in het tussen 62° en 52°16' NB gelegen kustgebied binnen een zone van 40 zeemijl verboden is, heeft de Commissie formeel overleg met Noorwegen over de toepassing van dit verbod gevraagd.

Dit overleg heeft plaatsgevonden op 2 maart 1996. Daarbij is overeengekomen dat de ene partij de andere voortaan tijdig en nauwkeurig in kennis zal stellen van de binnen haar territoriale wateren geldende regelingen. Voor de bewuste regeling kon Noorwegen zich op instandhoudingsredenen beroepen die in de gegeven context gegrond bleken te zijn. Normaal moet Noorwegen de Gemeenschap van een zo belangrijke maatregel op de hoogte brengen tijdens het jaarlijkse overleg over de Visserij-overeenkomst om een gedachtenwisseling over de gegrondheid ervan mogelijk te maken.

Er zij aan herinnerd dat op grond van de in 1980 tussen de Gemeenschap en Noorwegen gesloten Visserij-overeenkomst elke partij gemachtigd is de maatregelen vast te stellen die zij noodzakelijk acht voor de instandhouding van de visserij in haar zone, waarbij rekening wordt gehouden met de noodzaak de aan de vissersvaartuigen van de andere partij toegestane vismogelijkheden niet in gevaar te brengen.

De Commissie volgt nauwlettend alle aangelegenheden in verband met de Visserij-overeenkomst tussen de Gemeenschap en Noorwegen. Ook in de toekomst zal zij onmiddellijk reageren om ervoor te zorgen dat de regelingen die Noorwegen voor zijn wateren overweegt, niet in strijd zijn met de bovengenoemde Visserij-overeenkomst.