SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2534/99

van Neil MacCormick (Verts/ALE) aan de Commissie

(4 januari 2000)

Betreft: Vrij verkeer van artsen en veiligheid voor de patiënt

In haar memorandum van toelichting bij de voorgestelde SLIM-richtlijn voor de vereenvoudiging en aanpassing van de EU-richtlijnen betreffende de wederzijdse erkenning van

beroepskwalificaties (COM(1997) 638(1)) maakte de Commissie het voornemen bekend de Raad te verzoeken de bestaande adviescomités voor de opleiding van bepaalde beroepen in de gezondheidszorg (artsen, verpleegkundigen, tandartsen, verloskundigen en apothekers) op te heffen. Indien de Raad instemt met dit verzoek, wil de Commissie deze adviescomités opnieuw instellen op basis van een beschikking van de Commissie en de comités een eenvoudiger structuur en een veel beperkter mandaat geven. De adviescomités zouden dan met name geen mandaat meer hebben om het vrije verkeer van beroepsoefenaars in de gezondheidszorg te bevorderen door middel van het pro-actief aanpassen van de minimum kwalificatienormen voor de desbetreffende beroepen. De adviescomités zouden dan alleen nog adviezen uitbrengen over de problemen in verband met het vrije verkeer die door de Commissie aan hun worden doorverwezen.

Is de Commissie ervan op de hoogte dat haar diensten, in afwachting van een besluit van de Raad m.b.t. de afschaffing van het bestaande Adviescomités voor de medische opleiding (ACMT), vertegenwoordigers van artsen hebben medegedeeld dat de Commissie voornemens is het comité geen nieuw werk meer te verstrekken?

Is de Commissie ervan op de hoogte dat het Permanent comité van Europese artsen, de koepelorganisatie die de medische verenigingen van de lidstaten vertegenwoordigt, op 12 november 1999 de annulering door de Commissie van de plenaire vergadering van de ACMT van 30 november 1999, alsmede de weigering van de Commissie om het ACMT werk te verstrekken, unaniem heeft veroordeeld?

Is de Commissie ervan op de hoogte dat de Europese artsen het plan van de Commissie voor een nieuw ACMT zonder mandaat voor de aanpassing van de minimumnormen voor algemene en specialistische medische opleidingen zien als een bedreiging van het welzijn van patiënten in de gehele EU?

Is de Commissie in het licht van deze kritiek van mening dat haar huidige beleid met betrekking tot het ACMT, alsook haar voorstellen betreffende de toekomstige opdracht van het ACMT overeenstemmen met haar verplichting krachtens artikel 152 van het EG-Verdrag om te zorgen voor een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid bij de bepaling en de uitvoering van elk beleid en elk optreden van de Gemeenschap?

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen om te waarborgen dat haar beleid en haar voorstellen met betrekking tot medische opleidingen geen negatieve gezondheidseffecten zal hebben?

(1) PB C 28 van 26.1.1998, blz. 1.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(8 februari 2000)

In de eerste plaats zij erop gewezen dat de situatie van het Adviescomité voor de medische opleiding (ACMT) niet verschilt van die van andere soortgelijke comités. Er bestaan zes adviescomités voor de opleiding van bepaalde beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg (artsen, apothekers, tandartsen, dierenartsen, algemeen verpleegkundigen en verloskundigen). Deze zes comités zijn door de Raad opgericht in het verlengde van de sectorale richtlijnen ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van deze beroepsbeoefenaars. Al deze comités werken volgens dezelfde regels.

De eerste vraag, over de werkzaamheden van het ACMT, moet in het kader van de hervorming van deze zes adviescomités worden bestudeerd. Naar aanleiding van het SLIM-initiatief (eenvoudiger regelgeving voor de interne markt), heeft de Commissie in haar mededeling van 6 november 1996 aan de Raad en het Parlement ter zake(1), te kennen gegeven voornemens te zijn de werking van de adviescomités voor de opleiding te rationaliseren. De voorgenomen maatregelen werden reeds uiteengezet in de toelichting bij het voorstel voor een richtlijn waar het geachte parlementslid naar verwijst. Dit voorstel werd op 2 juli 1998 in eerste lezing door het Parlement goedgekeurd. De voorgenomen maatregelen moeten op 1 januari 2001 in werking treden. Dan moeten ook nieuwe comités zijn opgericht.

De comités bevinden zich momenteel dus in een overgangsfase, waarin ze hun lopende werkzaamheden kunnen afronden, maar geen nieuwe werkzaamheden meer mogen aanvatten die niet voor

1 januari 2001 kunnen worden voltooid. De Commissie heeft de comités in kwestie dus terecht op de hoogte gebracht van deze overgangsperiode en de gevolgen ervan voor de organisatie van de werkzaamheden. Wat het ACMT betreft, gebeurde dit tijdens de vergadering van 5 februari 1999. Het ACMT heeft daarop besloten om informele werkgroepen op te richten, die autonoom werken, zonder financiële steun van de Commissie. Het comité is voorts overeengekomen dat de vooruitgang van deze informele werkzaamheden bepalend zou zijn voor het al dan niet plaatshebben van de voor 30 november 1999 geplande vergadering.

Wat de tweede vraag, over de annulering van de vergadering van 30 november 1999, betreft, herinnert de Commissie er in het algemeen aan dat om materiële en budgettaire redenen een strenge selectie bij de aanvragen voor vergaderingen van de talrijke comités nodig is. De vergadering van 30 november 1999 werd geannuleerd wegens gebrek aan agendapunten. De informele werkzaamheden waren onvoldoende gevorderd om de vergadering op deze datum te laten plaatsvinden. De beslissing de vergadering te annuleren was dan ook gerechtvaardigd en stemt overeen met wat het ACMT terzake zelf was overeengekomen.

Wat betreft de derde vraag, over de bescherming van de patiëntenbelangen, zij erop gewezen dat de opleidingseisen in Richtlijn 93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de onderlinge erkenning van hun diploma's, certificaten en andere titels(2), hoofdzakelijk tot doel hebben de minimumopleidingsvoorwaarden vast te stellen die nodig en voldoende worden geacht voor de wederzijdse erkenning van de diploma's van arts. Zoals de titel aangeeft, heeft deze richtlijn tot doel het vrije verkeer van artsen te vergemakkelijken door een systeem van wederzijdse erkenning van de diploma's, dat gebaseerd is op de eerbiediging van minimumopleidingseisen. Voor het overige vallen de organisatie en de inhoud van de opleiding grotendeels onder de bevoegdheid van de lidstaten, overeenkomstig de artikelen 149 en 150 (ex artikelen 126 en 127) van het EG-Verdrag. Deze twee artikelen verbieden expliciet de harmonisatie van de opleiding op communautair niveau. Ook de bescherming van de volksgezondheid en de patiëntenbelangen vallen hoofdzakelijk onder de bevoegdheid van de lidstaten.

Met betrekking tot de vierde vraag, over het beleid ten aanzien van het ACMT en de voorstellen voor zijn toekomstige taak, herinnert de Commissie eraan dat de situatie van dit comité niet verschilt van die van andere soortgelijke comités. Zij wijst het geachte parlementslid erop dat het ACMT, overeenkomstig Richtlijn 75/364/EEG van de Raad van 16 juni 1975 houdende instelling van dit comité(3), tot taak heeft ervoor te zorgen dat de artsenopleiding in de Gemeenschap op een vergelijkbaar hoog niveau ligt. Elke lidstaat bepaalt zelf welke opleiding vereist is, maar moet wel voldoen aan de minimumopleidingseisen van Richtlijn 93/16/EEG.

De Commissie zal het overleg tussen de vertegenwoordigers van de bevoegde autoriteiten van elke lidstaat dan ook blijven bevorderen. Het aangewezen instrument hiervoor is het Comité van hooggeplaatste ambtenaren van volksgezondheid, dat door Besluit 75/365/EEG van de Raad van 16 juni 1975(4) is ingesteld.

Hoewel het nieuwe adviescomité tot taak zal hebben advies uit te brengen over het belangrijkste aspect van Richtlijn 93/16/EEG, namelijk de wederzijdse erkenning van de diploma's van arts ter vergemakkelijking van het vrije verkeer, belet dit niet dat het zich, overeenkomstig de verplichtingen van de Commissie uit hoofde van artikel 152 (ex artikel 129) van het EG-Verdrag, ook bezighoudt met de aspecten die betrekking hebben op de opleiding van artsen in het kader van de wederzijdse erkenning van hun diploma's.

In antwoord op de vijfde vraag, over de maatregelen die de Commissie heeft genomen om te waarborgen dat haar beleid en haar voorstellen met betrekking tot medische opleidingen geen negatieve invloed op de gezondheid hebben, brengt de Commissie in herinnering dat zij, teneinde rekening te houden met alle belangen, binnen de grenzen van haar bevoegdheden nauw samenwerkt met de lidstaten en de betrokken beroepsbeoefenaars. De geplande hervorming van bepaalde adviescomités, waaronder het ACMT, brengt hierin geen verandering.

(1) COM(96) 559 def.

(2) PB L 165 van 7.7.1993.

(3) PB L 167 van 30.6.1975.

(4) PB L 165 van 7.7.1993.