SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1668/02

van Françoise Grossetête (PPE-DE) aan de Commissie

(5 juni 2002)

Betreft: BTW Interpretatie van artikel 21 van Richtlijn 77/388/EEG

Artikel 21, lid 1, letter b) van Richtlijn 77/388/EEG(1) bepaalt dat de belasting over de toegevoegde waarde in het binnenlands verkeer is verschuldigd door de belastingplichtige ontvanger van een dienst als bedoeld in artikel 9, lid 2, onder e), of de voor BTW-doeleinden in het binnenland geregistreerde ontvanger van een in artikel 28 ter, onder C, D, E en F, bedoelde dienst, wanneer de dienst wordt verricht door een in het buitenland gevestigde belastingplichtige.

Houdt deze bepaling in dat wanneer een in de bovengenoemde artikelen bedoelde dienst door belastingplichtige X, gevestigd in lidstaat A, wordt verricht voor de behoeften van de economische activiteit van een andere belastingplichtige Y, gevestigd en voor BTW-doeleinden geregistreerd in lidstaat B, de BTW verschuldigd is:

- ofwel door de ontvanger van de dienst, belastingplichtige Y, gevestigd in lidstaat B, wanneer dienstverrichter X in lidstaat B niet over een vaste inrichting beschikt,

- ofwel door de inrichting waarover dienstverrichter X beschikt in lidstaat B, zelfs wanneer deze inrichting in lidstaat B niets te maken had met het verrichten van de dienst aan klant Y en niet op de hoogte diende te zijn van de activiteiten die werden verricht door een andere afdeling van de onderneming waartoe de inrichting behoort?

Indien de Commissie inderdaad van mening is dat de BTW in lidstaat B verschuldigd is door de inrichting van onderneming X in lidstaat B zelfs indien deze inrichting niets met de betrokken dienst te maken had , hoe kan dan een oplossing worden gevonden voor de gevallen van dubbele belasting die zich kunnen voordoen als gevolg van verschillen bij de toepassing van artikel 21, lid 1, letter b)? Een voorbeeld: onderneming X, gevestigd in lidstaat A, levert vanuit haar hoofdzetel in deze lidstaat A on line muziek en software aan een niet-belastingplichtige, gevestigd in lidstaat B. Onderneming X beschikt in lidstaat B over een inrichting die reclamediensten verricht voor andere klanten en die niets te maken heeft met de on line levering van muziek en software. Wat als zowel lidstaat A als lidstaat B meent dat de BTW hem verschuldigd is?

(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(21 juni 2002)

In artikel 21, lid 1, van de zesde BTW-richtlijn wordt bepaald dat de belasting over de toegevoegde waarde verschuldigd is door degene die belastbare goederen levert of belastbare diensten verricht, behalve in de onder punt b) en c) bedoelde gevallen alsmede de gevallen waarin de lidstaten de onder punt a), tweede alinea, bedoelde mogelijkheid toepassen.

In punt a), tweede alina, is bepaald dat wanneer de belastbare handeling wordt verricht door een in het buitenland gevestigde belastingplichtige, de lidstaten kunnen bepalen dat de belasting verschuldigd is door degene voor wie de belastbare handeling bestemd is. In dat geval kiezen de lidstaten voor een verlegging van de heffing, waardoor zij met name kunnen voorkomen dat buitenlandse belastingplichtigen in hun land belasting moeten voldoen. Deze mogelijkheid wordt in toenemende mate toegepast sinds in de Gemeenschap gevestigde partijen niet langer een fiscaal vertegenwoordiger hoeven te hebben (sinds de inwerkingtreding op 1 januari 2002 van Richtlijn 2000/65/EG(1)).

Daarnaast is in punt b) en c) bepaald dat in bepaalde gevallen (driehoekstransacties, diensten zoals bedoeld in artikel 9, lid 2, onder e), en artikel 28 ter, onderdelen C, D, E en F) degene voor wie de belastbare handeling bestemd is, automatisch de belastingplichtige is (dit zijn de zogenaamde geharmoniseerde gevallen van verlegging).

In beide gevallen geldt als voorwaarde dat degene die de handeling verricht, niet in het land gevestigd mag zijn.

Wat betreft het genoemde voorbeeld van dubbele belastingheffing deelt de Commissie de in de vraag vervatte analyse niet. Indien een belastingplichtige X vanuit zijn vestiging in lidstaat A on-linediensten levert aan niet-belastingplichtige klanten die in een andere lidstaat

gevestigd zijn, blijft de plaats van heffing lidstaat A, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de zesde BTW-richtlijn en kan lidstaat B de BTW over deze transactie niet vorderen. Voor de bepaling van het verschuldigde BTW-bedrag moet eerst de plaats van heffing vastgesteld worden en daarna pas wordt bepaald wie de BTW moet betalen. Zodra de plaats van heffing vastgesteld is, bepaalt de wetgeving van de lidstaat van heffing wie de BTW op zijn grondgebied verschuldigd is en er kan derhalve geen sprake zijn van dubbele heffing, ongeacht de bepalingen inzake de BTW-plichtige.

(1) PB L 269 van 21.10.2000.