ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3403/96 van Graham Mather (PPE) aan de Commissie (5 december 1996)

Betreft: Pensioenen en pensioenrechten

De Commissie heeft verscheidene richtlijnen voorgesteld over gelijke behandeling, sociale zekerheid en vrij verkeer van ouderdomspensioenen. De Commissie heeft echter geen samenhangend kader voor een aanvullende wetgeving op het gebied van de pensioenen, behalve een secondaire wetgeving.

In het Verenigd Koninkrijk zijn er bepaalde definitieve data voor werknemerspensioenen. Sommige gepensioneerden moesten een aantal jaren werken alvorens in aanmerking te komen voor een pensioen terwijl nieuwe werknemers reeds met een geringer aantal jaren pensioenrechten hebben.

Kan de Commissie mededelen of zij over legale middelen beschikt om de drempel van de pensioenrechten vast te stellen op grond van het aantal gewerkte jaren? Zo ja, kan de Commissie mededelen of zij voornemens is maatregelen voor te stellen om dit onderwerp te regelen? Kan de Commissie tenslotte mededelen of er op dit gebied arresten van het Hof bestaan?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (22 januari 1997)

Er bestaan aanzienlijke verschillen tussen de Lid-Staten wat het aantal jaren betreft dat men moet werken alvorens pensioenrechten te verkrijgen. Krachtens artikel 51 van het EG-Verdrag is de Commissie bevoegd maatregelen voor te stellen die op het gebied van de sociale zekerheid noodzakelijk zijn voor de totstandkoming van het vrije verkeer van werknemers. De Commissie zou dus een maximum carenztijd kunnen voorstellen, teneinde belemmeringen voor het vrije verkeer uit de weg te ruimen.

De kwestie van de impact op het vrije verkeer van lange carenztijden voor het verkrijgen van pensioenrechten, is bestudeerd door het Panel op hoog niveau betreffende het vrijepersonenverkeer, onder voorzitterschap van mevrouw Simone Veil, dat onlangs verslag heeft uitgebracht over aanvullende pensioenen; in dat verslag wordt een voorkeur uitgesproken voor het beperken van eventuele voorstellen op dit gebied, althans aanvankelijk, tot een aanpak op drie punten en wel: behoud van verworven rechten, grensoverschrijdende betalingen en tewerkstelling gedurende korte tijd in een andere Lid-Staat. De Commissie heeft dit verslag momenteel in studie en kan later besluiten met een voorstel ter zake komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2502/96 van John Iversen (PSE) aan de Commissie (23 september 1996)

Betreft: BSE-problematiek

Kan de Commissie mededelen welke de consequenties zijn voor de Directeur-generaal Guy Legras die, sprekende over de BSE-ziekte, heeft gezegd dat een debat in de wetenschappelijke comités moet worden vermeden omdat iedere discussie over de BSE onvermijdelijk problemen voor de vleesmarkt met zich meebrengt?

Is de Commissie ook niet van mening dat hij hiermede meer heeft gedacht aan stabiele vleesmarkten dan aan de gezondheid van de consumenten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (11 november 1996)

Vermoedelijk doelt het geachte Parlementslid op een brief die de heer Legras, directeur-generaal Landbouw, op 1 maart 1993 gezonden heeft aan de heer Perissich, directeur-generaal Interne Markt. Frankrijk had toen onlangs een verbod ingevoerd op het gebruik van bepaalde weefsels van runderen en schapen in babyvoeding, dat verder ging dan het advies van het Wetenschappelijk Veterinair Comité. Deze kwestie was aan de orde gesteld in een vergadering van de hoofden van de diensten van de Lid-Staten die zich bezighouden met de veiligheid van levensmiddelen. Door delegaties werd gevraagd de zaak voor te leggen aan het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding.

De context van de brief was dat adviezen aan de Commissie over aangelegenheden op het gebied van boviene spongiforme encefalopathie sinds 1989 altijd door het Wetenschappelijk Veterinair Comité waren gegeven, waardoor dit het wetenschappelijke comité was dat terzake het meest deskundig was. In feite had het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding een werkgroep over dit onderwerp opgericht omdat in het voorstel voor een richtlijn over babyvoeding specifiek naar het gebruik van slachtafvallen werd verwezen. De kwestie is dan door een gezamenlijke werkgroep van de twee comités onderzocht en vervolgens heeft het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding in zijn vergadering van 16 en 17 september 1993 het eerdere advies van het Wetenschappelijk Veterinair Comité onderschreven in die zin dat de volksgezondheid voldoende werd beschermd door de bestaande maatregelen.

De Commissie geeft prioriteit aan de bescherming van de volksgezondheid, maar draagt tegelijk ook verantwoordelijkheid ten aanzien van het beheer van de rundvleesmarkt. Daarom moet zij er zorg voor dragen dat de genomen maatregelen dienstig en nodig zijn. Het zou onverantwoord zijn als de Commissie telkens wanneer van nieuwe bezorgdheid of informatie sprake is, op zo'n wijze zou reageren dat er bij het publiek onnodige angst ontstaat en de markt met ernstige consequenties te kampen krijgt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3279/96 van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie (5 december 1996)

Betreft: Overdracht van overheidsdiensten en berekening van het overheidstekort

In de media wordt met steeds meer nadruk gewezen op de bestaande moeilijkheden bij het vaststellen van algemeen aanvaardbare statistische berekeningswijzen.

Kunnen de ontvangen bedragen van de overheid van het recht overheidsdiensten te leveren als concessionair worden berekend om het tekort in geval van verkoop te verminderen?

Gecombineerd Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3276/96, E-3277/96, E-3278/96 en E-3279/96 (21 januari 1997)

Bij privatiseringen of andere vormen van aandelen- en effectenverkopen worden de opbrengsten voor de overheid als financiële transacties geboekt. Deze opbrengsten hebben bijgevolg geen directe invloed op de omvang van het overheidstekort, dat in het Verdrag is gedefinieerd als het saldo van de niet-financiële transacties. Deze regel geldt zowel voor directe verkopen door de overheid als voor indirecte verkopen (die bijvoorbeeld via een holding plaatsvinden).

De verkopen van rechten en licenties door de overheid worden daarentegen in beginsel als niet-financiële transacties beschouwd. Deze verkopen worden op de kapitaalrekening geboekt en derhalve bij de vaststelling van het overheidstekort in aanmerking genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3670/96 van Carmen DÍEZ DE RIVERA ICAZA aan de Commissie. Welzijn van dieren



Publicatieblad Nr. C 096 van 24/03/1997 blz. 0095



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3670/96 van Carmen Díez de Rivera Icaza (PSE) aan de Commissie (11 december 1996) Betreft: Welzijn van dieren Kan de Commissie mededelen of zij stappen ondernomen heeft met het oog op de eventuele opneming in het Verdrag van een nieuwe titel aangaande het welzijn van dieren? Antwoord van de heer Santer namens de Commissie (14 januari 1997) Hoewel de Commissie ten zeerste wenst dat dieren in de landbouw, tijdens het vervoer en bij gebruik voor onderzoeksdoeleinden een hoge mate van bescherming zou worden gewaarborgd, heeft zij niet het initiatief genomen om de opneming in het Verdrag van een specifieke titel over dit onderwerp te suggereren. Verscheidene Lid-Staten hebben echter voorgesteld in het herziene Verdrag een specifieke referentie aan de bescherming van dieren op te nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2770/96 van Georges Berthu (I-EDN) aan de Raad (17 oktober 1996)

Betreft: IGC - Bevoegdheid van de Gemeenschap op het gebied van de werkgelegenheid

In zijn uiteenzetting voor de Commissie institutionele zaken van het Europees Parlement op 25 september 1996 verklaarde de Ierse minister voor Europese zaken en fungerend voorzitter van de Raad, Gay Mitchell, dat het voorzitterschap aan de IGC een ontwerp-tekst heeft voorgelegd om in het Verdrag een nieuwe titel (of een nieuw hoofdstuk) betreffende de bevoegdheden van de Gemeenschap op het gebied van de werkgelegenheid op te nemen.

Is het voorzitterschap niet bang dat de bevoegdheden van de Europese instellingen en de lid-staten elkaar steeds meer zullen overlappen, waardoor de respectieve verantwoordelijkheden nog onduidelijker worden, de schendingen van het subsidiariteitsbeginsel nog frequenter en de algemene resultaten nog onzekerder?

Gemeenschappelijk antwoord op de schriftelijke vragen E-2765/96, E-2766/96, E-2767/96, E-2768/96, E-2769/96, E-2770/96, E-2771/96, E-2772/96, E-2773/96, E-2774/96, E-2775/96 en E-2776 (30 januari 1997)

Het ligt niet op de weg van de Raad zich uit te spreken over de diverse voorstellen die in behandeling zijn bij de Intergouvernementele Conferentie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2978/96 van Pietro Di Prima (UPE) aan de Commissie (8 november 1996)

Betreft: Illegale immigratie op Lampedusa

Lampedusa is het meest zuidelijke eiland van Italië en draagt inmiddels de bijnaam 'bres van Europa'. In een jaar zijn meer dan drieduizend klandestiene immigranten uit derde landen hier van boord gekomen. Allemaal zijn ze opgepakt en verscheept naar Porto Empedocle, allemaal voorzien van een uitwijzingsbesluit. De immigranten hebben op Lampedusa, een eiland met 5.500 inwoners, al vaak voor problemen gezorgd: onlusten, bedreigingen en zelfs agressie tegen dragers van het openbaar gezag. De bewoners van het eiland beklagen zich terecht bij de Italiaanse overheid, zij voelen zich in de steek gelaten en slecht beschermd, en dreigen met een staking alle activiteiten op het eiland te zullen stilleggen. De immigranten ondergaan op hun beurt een onmenselijke behandeling, daar zij zich voor veel geld mogen inschepen op boten die maar nauwelijks blijven drijven, zodat vele van hen tijdens het transport verdrinken. Dit alles is het gevolg van de wet-Martelli, een achterhaalde wet voor een land als Italië, dat zich al aan Schengen had moeten aanpassen.

1. Denkt de Commissie bij de Italiaanse overheid aan te dringen op een snelle herziening van de wet-Martelli?

2. Denkt de Commissie de bevoegde Italiaanse autoriteiten te verzoeken de grenzen te bewaken om deze illegale immigratie een halt toe te roepen?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie (2 december 1996)

1. De Lid-Staten zijn bevoegd voor het interne politieke overleg betreffende de herziening van hun nationale wetgeving op het gebied van de immigratie. In Italië zijn voorbereidende werkzaamheden ter herziening van de wetgeving inzake immigratie aan de gang. De Commissie beseft het belang van de bestrijding van de illegale immigratie en de mensensmokkel, waarvoor een doelmatig beheer van de controles aan de buitengrenzen van de Lid-Staten is vereist. Sinds de inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de Europese Unie waarin is bepaald dat de Lid-Staten deze gebieden voortaan beschouwen als aangelegenheden van gemeenschappelijk belang (artikel K.1, de leden 2 en 3), werden daarom verscheidene besluiten goedgekeurd inzake toelating en verwijdering. Deze teksten zijn een eerste aanzet tot een gemeenschappelijk antwoord, ook al zijn zij juridisch niet bindend.

2. Wat de overschrijding van de buitengrenzen van de Lid-Staten en de uitoefening van de grenscontroles betreft, heeft de Commissie de Raad in 1993 een ontwerp-overeenkomst ((PB C 11 van 15.1.1994. )) voorgelegd, waarin een gemeenschappelijke regelgeving wordt voorgesteld. Hoewel de Europese Raad hieromtrent herhaaldelijk een standpunt heeft ingenomen (zo onlangs nog op de Raad van Florence in juni 1996), is de Raad helaas nog niet tot een akkoord gekomen. Dientengevolge worden deze controles uitgevoerd overeenkomstig nationale regels of geldende internationale overeenkomsten tussen twee of meer Lid-Staten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2991/96 van Iñigo Méndez de Vigo (PPE) aan de Commissie (8 november 1996)

Betreft: Herstructurering van de visserijsector

Tijdens de onderhandelingen over de herstructurering van de Europese visserijvloot voor de periode 1997-2000 is onlangs duidelijk geworden dat de Britse regering een politiek verband legt tussen deze onderhandelingen en de discussies in het kader van de Intergouvernementele Conferentie (IGC).

Hoe denkt de Commissie op dit Britse voorbehoud te reageren?

Antwoord van Mevrouw Bonino namens de Commissie (19 december 1996)

Het Verenigd Koninkrijk legt een politiek verband tussen het programma voor de herstructurering van de Europese vissersvloot in de periode 1997-2002 ((PB C 259 van 6.9.1996. )) en het probleem van de "quota hopping¨, dat door het Verenigd Koninkrijk aan de orde wordt gesteld in het kader van de intergouvernementele conferentie.

Wat door de regering van het Verenigd Koninkrijk "quota hopping¨ wordt genoemd, is een gevolg van de toepassing van de grondregels van het EG-Verdrag betreffende het vrije verkeer van goederen, personen, kapitalen en diensten in de visserijsector. Het Hof van Justitie heeft meermaals de wettigheid bevestigd van een handeling waarbij een op het gebied van de visserij werkzaam communautair bedrijf zich vestigt op het grondgebied van een andere Lid-Staat dan die van oorsprong.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1842/96 van David Bowe (PSE) aan de Commissie (5 juli 1996)

Betreft: Demeton-S-Methyl

Is de Commissie op de hoogte van de schadelijke gevolgen van de chemische stof Demeton-S-Methyl, die wordt toegepast als bestrijdingsmiddel dat over gewassen wordt uitgesproeid?

Vanwege het gevaar voor de volksgezondheid is dit bestrijdingsmiddel in de Verenigde Staten verboden. Is de Commissie voornemens beperkingen te stellen aan het gebruik van Demeton-S-Methyl, teneinde de verspreiding van deze gevaarlijke stof door de lucht te voorkomen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (17 september 1996)

De Commissie neemt contact op met de autoriteiten van de Verenigde Staten om de informatie in te winnen die zij nodig heeft om deze vraag te beantwoorden. Zij zal haar bevindingen zo snel mogelijk meedelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3125/96 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (22 november 1996)

Betreft: Piraterij op schepen

Volgens berichten in de Griekse pers is er de afgelopen twee jaar een stijging van het aantal gevallen van piraterij waargenomen.

In een rapport van het Internationaal Maritiem Bureau (IMB) en het Regionaal Piraterijcentrum worden het Verre Oosten, Midden- en Zuid-Amerika, Zuidoost-Azië en Somalië vermeld als regio's met de meeste gevallen van piraterij, terwijl Brazilië in 1995 een vertienvoudiging van het aantal gevallen ten opzichte van 1994 te zien gaf.

De meeste gevallen deden zich voor op schepen van het type "bulk carrier¨, vervolgens op vrachtschepen, dan op tankers, containers en tenslotte op ro-ro-schepen.

Dit alles heeft niet alleen financiële schade, maar ook verwondingen en zelfs de dood van leden van bemanningen in een niet gering aantal gevallen veroorzaakt.

Kan de Commissie, gezien de ernst van deze kwestie, meedelen of zij zich met deze zaak heeft beziggehouden, en zo ja welke maatregelen zij denkt te treffen om een einde te maken aan dit verschijnsel dat zoveel schade toebrengt aan de communautaire vloot, waarvan de Griekse vloot - die met name zwaar getroffen wordt - een belangrijk deel uitmaakt?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie (19 december 1996)

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt op grond van de gegevens die het Internationaal Maritiem Bureau heeft verstrekt, lijkt het aantal gevallen van piraterij, dat aanzienlijk was afgenomen in 1994, inderdaad in de loop van 1995 en van de eerste helft van 1996 weer te zijn toegenomen. De ergst geteisterde streken zijn Zuidoost-Azië en recentelijk, hoewel in mindere mate, Latijns-Amerika en met name Brazilië.

Voor deze problemen zijn in beginsel de staten bevoegd in wier territoriale wateren deze incidenten plaatsvinden. De Commissie volgt de ontwikkelingen terzake op de voet en grijpt samen met de Lid-Staten iedere gelegenheid aan om de betrokken staten hierop te wijzen en hen ervan te overtuigen om op dit punt maatregelen te nemen. Zij herinnert het geachte Parlementslid er echter aan dat zij geen initiatiefrecht heeft betreffende kwesties met betrekking tot de politiële samenwerking inzake de bestrijding van piraterij op zee.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2960/96 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) en Juan Colino Salamanca (PSE) aan de Commissie (8 november 1996)

Betreft: Milieu en olijventeelt

Is de Commissie zich bewust van de milieu-effecten van een crisis in de olijventeelt, vooral dan in bepaalde regio's in het zuiden van de Europese Unie?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2953/96, E-2954/96, E-2955/96, E-2956/96, E-2957/96, E-2958/96, E-2959/96, E-2960/96, E-2961/96, E-2962/96 en E-2964/96 (26 november 1996)

De Commissie zal zeer binnenkort de verschillende mogelijkheden voor de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor olijfolie bespreken. Vervolgens zal aan het Parlement en de Raad spoedig een discussienota worden voorgelegd, voordat de laatste hand wordt gelegd aan concrete voorstellen.

De Commissie zal zeker rekening houden met de opmerkingen en de vragen van het geachte Parlementslid betreffende de werkgelegenheid, interventiesteun voor de reële produktie, steun per boom, consumptiesteun, kwaliteit, de milieueffecten en het specifieke probleem van Spanje en enkele van zijn produktieregio's.

Het zou niet juist zijn nu al in detail in te gaan op de diverse mogelijkheden voor de hervorming; er kan slechts worden herhaald dat de nieuwe gemeenschappelijke marktordening transparant, eenvoudig en gemakkelijk te controleren moet zijn en dat zij adequaat op de producenten gericht moet zijn.

De Commissie hecht veel belang aan kwaliteit en denkt dat, welke mogelijkheid ook wordt gekozen, de Lid-Staten en de regio's een belangrijke rol zullen krijgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2767/96 van Georges Berthu (I-EDN) aan de Raad (17 oktober 1996)

Betreft: IGC - Milieubescherming

In zijn uiteenzetting voor de Commissie institutionele zaken van het Europees Parlement op 25 september 1996 wees de Ierse minister voor Europese zaken en fungerend voorzitter van de Raad, Gay Mitchell, erop dat het voorzitterschap het van belang acht dat de Unie op de IGC ijvert voor integratie van de milieubescherming in al haar beleidsvormen.

Acht het voorzitterschap het in dit verband niet wenselijk de IGC voor te stellen de thans maar al te vaak omstreden artikelen 36 en 100 A, lid 3 duidelijk te bevestigen, aangezien hierin wordt bepaald dat elke lid-staat het recht heeft het milieu beter te beschermen dan zijn buren met behulp van aan de wensen van het volk aangepaste nationale voorschriften?

Gemeenschappelijk antwoord op de schriftelijke vragen E-2765/96, E-2766/96, E-2767/96, E-2768/96, E-2769/96, E-2770/96, E-2771/96, E-2772/96, E-2773/96, E-2774/96, E-2775/96 en E-2776 (30 januari 1997)

Het ligt niet op de weg van de Raad zich uit te spreken over de diverse voorstellen die in behandeling zijn bij de Intergouvernementele Conferentie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2448/96 van Luigi Moretti (ELDR) aan de Raad (25 september 1996)

Betreft: Europese rechtspersoonlijkheid van de regio's

Vooropgesteld dat volgens de huidige Italiaanse grondwet sommige Italiaanse regio's naar het voorbeeld van de Duitse Länder beschikken over exclusieve bevoegdheden of bevoegdheden die in elk geval gelijk zijn aan die van de Italiaanse staat,

overwegende dat het de regio's zijn die veel van de communautaire bepalingen moeten uitvoeren,

overwegende dat regio's in de huidige stand van de evolutie van het communautair recht directe betrekkingen kunnen onderhouden met de diensten van de Commissie voor de verwezenlijking van regionale projecten van Europees belang,

luidt de vraag of het uit juridisch standpunt mogelijk is om bij de herziening van de Verdragen:

- nota te nemen van de Europese rechtspersoonlijkheid van regio's, in het bijzonder van Padanië;

- het recht van een regio te erkennen om naar de rechter te lopen en voor de rechter gedaagd te worden;

- het recht van de regio om deel te nemen aan de beraadslagingen van de Raad in zaken die de regio rechtstreeks aangaan.

Gecombineerd antwoord op de schriftelijke vragen E-2448/96 en E-2450/96 (17 januari 1997)

Verdragwijzigingen kunnen slechts vastgesteld worden op een Intergouvernementele Conferentie die, zoals de naam zegt, een conferentie van de Regeringen der Lid-Staten is.

De Raad als zodanig is niet bevoegd de vragen van de Geachte Afgevaardigden te beantwoorden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3107/96 van Joaquín Sisó Cruellas (PPE) aan de Commissie (18 november 1996)

Betreft: Frans-Duits document over de "intensievere samenwerking¨

De Franse minister van Europese Zaken, Barniet, en zijn Duitse collega, Hoyer, stelden op 22 oktober 1996 aan de groep-Dorr en aan de pers het Frans-Duitse document over "intensievere samenwerking¨ voor. Zoals de Commissie weet, plaatsen de Frans-Duitse voorstellen de voorwaarden van deze samenwerking eerder in een communautair kader, zonder de cohesie van de Unie of het "acquis communautaire¨ in vraag te stellen.

Kan de Commissie haar standpunt over dit document toelichten?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie (16 december 1996)

Het Frans-Duitse document werd gepresenteerd als een bijdrage aan de besprekingen in het kader van de Intergouvernementele Conferentie.

Als zodanig werd dit document gunstig onthaald, enerzijds omdat het de discussie concentreert op de tweeledige uitdaging van de uitbreiding en de verdieping, onder gelijktijdig behoud van het "acquis communautaire¨ en het institutionele kader, en anderzijds omdat het elk idee van een Europa à la carte en concentrische cirkels lijkt uit te sluiten. De wil om de belangen van alle Lid-Staten te waarborgen, komt daarin duidelijk tot uitdrukking.

De gebieden waarop de samenwerking zou kunnen worden versterkt, zijn evenwel niet nauwkeurig genoeg afgebakend; met name is niet duidelijk genoeg beschreven in welke gevallen een dergelijke samenwerking aangewezen is en welke vorm deze zou moeten krijgen. Niettemin levert het document niet meer dan een nuttige bijdrage aan de discussie die thans moet worden gevoerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2863/96 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (25 oktober 1996)

Betreft: Genetisch gemodificeerde, tegen verdelgingsmiddelen resistente planten

Is het juist dat Deense onderzoekers ontdekt hebben dat de tegen verdelgingsmiddelen resistente genen van genetisch gemanipuleerd koolzaad zich verspreid hebben naar een onkruid met de naam Brassica capestris? Welke mening heeft de Commissie over dit probleem?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (13 januari 1997)

De Commissie is bekend met de resultaten van de Deense onderzoekers die aantonen dat genen (met name tegen verdelgingsmiddelen bestendige genen) kunnen worden overgebracht van genetisch gemodificieerd koolzaad, Brassica napus, naar het verwante onkruid, Brassica campestris. De gegevens van het Deense onderzoekteam gelden wellicht ook voor het genetisch gemodificieerde koolzaad, geïntroduceerd of in de handel gebracht overeenkomstig Richtlijn 90/22/EEG ((PB L 117 van 8.5.1990. )) inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu. Er is geen bewijs dat een dergelijke gebeurtenis een risico voor het milieu zou vormen; er blijkt zelfs uit de gegevens van de onderzoekers dat het niet waarschijnlijk is dat de planten als gevolg van een kruising een van de ouderplanten zou kunnen verdringen.

Het is al heel lang bekend dat B.napus en B.campestris spontaan in het veld kunnen kruisen en als zodanig leveren de Deense bevindingen geen nieuwe gegevens op, waarmee geen rekening zou zijn gehouden bij de verplichte milieurisicobeoordeling vóór toestemming wordt verleend krachtens deze richtlijn.

De Commissie is van mening dat Richtlijn 90/220/EG toereikende bepalingen bevat voor het geval dat nieuwe gegevens een voorheen onvoorzien risico aan het licht brengen als gevolg van het opzettelijk introduceren van een genetisch gemodificieerd organisme. Artikel 6, lid 6 en artikel 16 stellen de bevoegde instanties in staat om introducties te wijzigen of te beëindigen of de verkoop of het gebruik van dergelijke produkten in zo'n situatie te verbieden of te beperken. Zoals in het bovenstaande is aangegeven komen uit het Deense onderzoek geen nieuwe gegevens naar voren die niet bij de risicobeoordeling voor het milieu zijn meegenomen.