NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/429

(2004/C 84 E/0500)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0565/04

van Martin Callanan (PPE-DE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft: Reikwijdte van de richtlijn pleziervaartuigen

De richtlijn pleziervaartuigen (94/25/EG (1)) is gebaseerd op de principes inzake de CE-markering in de Nieuwe Aanpak.

In de Gids voor de tenuitvoerlegging van de richtlijnen die zijn gebaseerd op de Nieuwe Aanpak en de Algemene Aanpak van de Commissie wordt in deel 2 gesteld dat een product waaraan, nadat het in gebruik werd genomen, belangrijke veranderingen zijn aangebracht met het oog op het wijzigen van de originele prestaties, doelstelling of type, als een nieuw product kan worden beschouwd.

In het document „De pleziervaartuigenrichtlijn en opmerkingen” van de Commissie wordt in artikel 4, lid 5, onder viii) „Samenvatting van de toepassing van de richtlijn na 16 juni 1998”, verwezen naar „boten die zich al in de EER bevinden en die worden omgebouwd tot pleziervaartuigen, terwijl ze vroeger werden gebruikt met een ander doel, b.v. als experimentele vaartuigen, wedstrijdboten, commerciële boten.” Verder wordt echter gesteld dat de richtlijn geen retroactieve voorzieningen bevat en dat bijgevolg bestaande boten die in gebruik zijn in de EER buiten de richtlijn vallen, waar ze ook werden gebouwd.

Kan de Commissie nu uitsluitsel geven of een voormalige commerciële boot die voortaan als plezierboot wordt gebruikt, al dan niet een CE-markering moet krijgen overeenkomstig de pleziervaartuigenrichtlijn, zelfs als er geen concrete wijzigingen werden aangebracht? Verandert er iets aan de situatie wanneer het gaat om een boot die werd gebouwd voordat Richtlijn 94/25/EG van kracht werd?

Als voormalige commerciële boten een CE-markering moeten krijgen, zal dit een moeilijke aangelegenheid worden, want dan zou het gaan om certificering na bouw. Kan de Commissie aangeven hoe dat op dit moment kan worden gerealiseerd?

Antwoord van dhr. Liikanen namens de Commissie

(30 maart 2004)

Zowel in de „Gids voor de tenuitvoerlegging van de richtlijnen die zijn gebaseerd op de Nieuwe Aanpak en de Algemene Aanpak” van de Commissie als in het document van de Commissie „De pleziervaartuigenrichtlijn en opmerkingen”, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, wordt in het voorwoord opgemerkt dat de inhoud ervan niet wettelijk bindend is; alleen de Richtlijn heeft kracht van wet. De verduidelijkingen in deze gidsen moeten en kunnen dan ook niet beschouwd worden als een beslissling van de Commissie betreffende de werkingssfeer van de richtlijn.

Artikel 1, lid 1, van Richtlijn 94/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 1994 betreffende pleziervaartuigen bepaalt dat de richtlijn van toepassing is op pleziervaartuigen, en in artikel 1, lid 2, worden pleziervaartuigen gedefinieerd als: „ieder voor sport- en vrijetijdsdoeleinden bedoeld vaartuig (…) met een romplengte van 2,5 tot 24 m”. Uit deze bepalingen blijkt dat voormalige commerciële vaartuigen die in de handel gebracht en/of in gebruik genomen worden voor sport- en vrijetijdsdoeleinden binnen de werkingssfeer van de richtlijn vallen, ongeacht of er fysieke aanpassingen aan het vaartuig zijn aangebracht voor dergelijke doeleinden.

Het feit dat een voormalig commercieel vaartuig gebouwd is voordat de richtlijn van kracht werd, verandert de situatie niet; alleen de datum waarop het vaartuig in de handel gebracht en/of in gebruik genomen wordt voor sport- en vrijetijdsdoeleinden is relevant voor de vraag of dat vaartuig al dan niet aan de voorschriften van de richtlijn moet voldoen.

Gezien bovengenoemde bepalingen van artikel 1 van de richtlijn is de verklaring in de tweede editie van het document van de Commissie „De pleziervaartuigenrichtlijn en opmerkingen”, in het commentaar bij artikel 4, lid 5, onder viii), dat: „ … de voorschriften van de richtlijn van toepassing zijn op boten die zich al in de EER bevinden en die worden omgebouwd tot pleziervaartuigen, terwijl ze vroeger werden gebruikt met een ander doel, b.v. als experimentele vaartuigen, wedstrijdboten, commerciële boten”, moet daarom gelezen worden als een aanvullende verduidelijking van de werkingssfeer van de richtlijn en niet als een uitbreiding daarvan.

Ook de verklaring waarnaar het geachte parlementslid verwijst dat „ … de richtlijn geen bepalingen met terugwerkende kracht bevat, en bestaande boten die in gebruik (in dienst) zijn in de EER, buiten de richtlijn vallen, waar ze ook werden gebouwd” moet worden gelezen als betrekking hebbend op bestaande pleziervaartuigen. Dat er geen bepalingen met terugwerkende kracht zijn, betekent niet dat bestaande voormalige commerciële vaartuigen, waarvan het oorspronkelijke bedoelde gebruik na de datum van de inwerkingtreding van de richtlijn veranderd wordt in gebruik voor vrijetijdsdoeleinden, niet aan de voorschriften van de richtlijn moeten voldoen.

Certificering na de bouw wordt niet expliciet geregeld in de huidige versie van de pleziervaartuigenrichtlijn (Richtlijn 94/25/EG). Momenteel wordt de beoordeling na de bouw verricht in het kader van een gemeenschappelijke aanpak die de aangemelde instanties overeengekomen zijn, en die is vastgelegd in Hoofdstuk I van hun Recreational Craft Sectoral Group (RSG) Guidelines. Met ingang van 1 januari 2005 wordt beoordeling na de bouw in de richtlijn geregeld door de inwerkingtreding van de aanvullende bepalingen van het nieuwe artikel 8, dat is ingevoerd door Richtlijn 2003/44/EG van het Parlement en de Raad van 16 juni 2003 tot wijziging van Richtlijn 94/25/EG (2).

(1) PB L 164 van 30.6.1994, blz. 15.

(2) PB L 214 van 26.8.2003.