SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3050/02

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 oktober 2002)

Betreft: Het gebruik van epoxyderivaten in de wijnopslag

In richtlijn 2002/16/EG(1) betreffende het gebruik van bepaalde epoxyderivaten in materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen stelt de Commissie in haar overwegingen dat het gebruik van epoxypropylether (= BADGE) tot ernstige vragen heeft geleid betreffende de veiligheid ervan. Testresultaten hebben immers een niet onbelangrijk niveau van deze stoffen en derivaten in levensmiddelen aangetoond.

In overweging 11 stelt de Commissie dat het gebruik en/of de aanwezigheid van BADGE en BFDGE in materialen en voorwerpen van kunststof, oppervlaktecoatings zoals vernis, lak, verf, alsook kleefstoffen daarom op communautair niveau moet worden geregeld om risico's voor de gezondheid van de mens en belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen te vermijden.

Ondanks deze bezorgdheid doet zich in een bepaalde lidstaat een omgekeerde reflex voor. De Italiaanse gezondheidsdienst staat wijnproducenten klaarblijkelijk niet toe om wijn te maken in beton zonder de binnenzijde van het vat te behandelen met epoxyverf. Afgezien van het feit dat beton, samen met hout en terracotta de oudste en volgens velen (onder meer tal van goede Franse wijnhuizen) de beste manier is om wijn op te slaan heeft dit tevens tot gevolg dat strikt biologische wijnbouw in Italië niet meer mogelijk is. Het bio-label, Ecocert, laat het gebruik van epoxyverf immers niet toe.

Hoe staat de Commissie tegenover het feit dat de Italiaanse gezondheidsinspectie een wijnbouwer verplicht een mogelijk toxisch levensmiddelenaantastend product (= epoxyverf) aan de wanden van de wijncontainers aan te brengen?

Bestaat er Europese regelgeving die zich uitspreekt over wijnopslag in het algemeen, en meer specifiek over de verschillende alternatieven, zoals opslag in beton met of zonder epoxyderivaten?

Toont het verschil van mening tussen de Italiaanse overheid en de oprichter van Ecocert niet aan dat er behoefte is aan een consistente Europese regelgeving over het gebruik van epopxyderivaten?

(1) PB L 51 van 22.2.2002, blz. 27.

Gecombineerd Antwoordvan de heer Fischler namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-3050/02 en E-3073/02

(6 december 2002)

Recipiënten voor de opslag van wijn moeten in overeenstemming zijn met de algemene eisen van Richtlijn 89/109/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen(1).

In artikel 2 van deze richtlijn is bepaald dat dergelijke materialen en voorwerpen bij normaal of te verwachten gebruik aan levensmiddelen geen bestanddelen mogen afgeven in hoeveelheden die:

- voor de gezondheid van de mens gevaar kunnen opleveren,

- tot een onaanvaardbare wijziging in de samenstelling van de levensmiddelen of tot een ongewenste verandering van de organoleptische eigenschappen ervan kunnen leiden.

Het gebruik van bepaalde epoxyderivaten, met name BADGE, BFDGE en NOGE, in materialen en voorwerpen die bestemd zijn om in aanraking te komen met levensmiddelen, is geregeld bij Richtlijn 2002/16/EG van 20 februari 2002 betreffende het gebruik van bepaalde epoxyderivaten in materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen. De gezondheid van de consument is niet in gevaar zolang de producenten van epoxyhars voldoen aan het bepaalde in Richtlijn 2002/16/EG.

De Commissie is dan ook van oordeel dat materialen of voorwerpen die in overeenstemming zijn met deze richtlijnen, mogen worden gebruikt voor de opslag van om het even welk levensmiddel, en dit geldt ook voor betonnen recipiënten.

In artikel 37 van Verordening (EEG) nr. 2392/89 van de Raad van 24 juli 1989 tot vaststelling van de algemene voorschriften voor de omschrijving en de aanbiedingsvorm van wijn en druivenmost(2) zijn de voorwaarden voor de opslag van wijn en wijnbouwproducten vastgesteld. De samenstelling of de aard van de voor de binnenbekleding van de recipiënten gebruikte materialen worden in deze voorwaarden niet gepreciseerd. De communautaire regelgeving voorziet overigens niet in nauwkeuriger voorschriften.

Het meningsverschil tussen de Italiaanse autoriteiten en Ecocert wijst dus niet op een behoefte aan verdere Europese regelingen voor het gebruik van epoxyderivaten, aangezien het gebruik daarvan in materialen en voorwerpen die bestemd zijn om in aanraking te komen met levensmiddelen, op communautair niveau geregeld is bij Richtlijn 2002/16/EG.

(1) PB L 40 van 11.2.1989.

(2) PB L 232 van 9.8.1989.