SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3458/98

van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie

(24 november 1998)

Betreft: Moeilijk afbreekbare organische schadelijke stoffen (persistent organic pollutants, POPs)

1. Kan de Commissie mededelen of zij weet in welke mate de burgers en het milieu in de EU schadelijke gevolgen van POPs ondervinden,

2. wat zij doet om de schadelijke gevolgen van POPs voor burgers en milieu in de EU verder te verminderen,

3. of zij weet welke nationale voorschriften inzake POPs er zijn en of en hoe deze geldende voorschriften in de 15 lidstaten ten uitvoer worden gelegd,

4. wie de onderhandelingen in het kader van de INC en de groep van deskundigen zal voeren, zij of de Raad,

5. of zij overweegt bij haar maatregelen overleg te plegen met het Europees Parlement en NGO's, alsmede met het bedrijfsleven en milieuorganisaties,

6. hoe zij denkt dat de criteria voor POPs moeten zijn en of zij moeten worden gebaseerd op de verklaring van Sintra in het kader van het OSPAR-Verdrag,

7. hoe zij zal deelnemen aan de financiering van de volgende INC's en de bijeenkomsten van de werkgroepen, ofwel hoe zij de POP-procedure steunt,

8. hoe zij denkt de ontwikkelingslanden bij hun problemen met POPs te helpen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(21 januari 1999)

1. Zowel de productie als het gebruik van moeilijk afbreekbare organische schadelijke stoffen (POPs) komt binnen de Gemeenschap weinig voor. De meeste producten die onder deze categorie vallen komen - afgezien van POPs als dioxinen die niet opzettelijk worden geproduceerd en in het milieu terechtkomen - al sinds jaren niet meer in de handel voor. Geconcludeerd kan dus worden dat de bevolking hieraan slechts in beperkte mate wordt blootgesteld. Buiten de Gemeenschap is de situatie echter verschillend.

2. De Commissie doet voorstellen voor wettelijke voorschriften op communautair niveau en neemt ook deel aan onderhandelingen over regionale of meer algemeen toegepaste instrumenten. Een aantal recente voorbeelden daarvan zijn het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de verbranding van afval(1) welke een aantal emissiegrenswaarden bevat voor dioxinen en furanen, alsmede het op 24 juni 1998 te Aarhus ondertekende protocol inzake POPs bij het uit 1979 daterende Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand.

3. De Commissie wordt op de hoogte gehouden van elk wetgevend voorschrift dat aan haar wordt meegedeeld in het kader van de omzetting van een communautaire richtlijn of van de informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften als bedoeld in Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983(2). De lidstaten zijn evenwel niet verplicht om verder nog mededelingen te doen over wetgeving of nationale maatregelen.

4. Het toekomstige algemeen instrument voor de POPs valt gedeeltelijk onder de bevoegdheid van de Gemeenschap en gedeeltelijk onder de bevoegdheid van de lidstaten. De Commissie heeft bij de Raad een aanbeveling voor een besluit ingediend, waarmee de Gemeenschap gemachtigd wordt om deel te nemen aan de onderhandelingen die in het kader van het Milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP) worden gevoerd(3).

5. Op het vlak van de internationale onderhandelingen wordt in artikel 228, lid 1, van het EG-Verdrag alleen gewag gemaakt van overleg met speciale door de Raad aangewezen comités.

6. Wat de criteria voor de bepaling van de POPs betreft zal de Commissie zich zoveel mogelijk steunen op de criteria waarover in het kader van het bovengenoemde regionale protocol inzake POPs is onderhandeld. De strategie van de commissie Oslo-Parijs met betrekking tot gevaarlijke stoffen omvat een groot aantal stoffen, waarvan de POPs een soort onderafdeling vormen.

7. De Commissie heeft kennis genomen van het recente voorstel van de directeur "Chemische producten" van de UNEP betreffende de oprichting van een "POP-club" met als doel de financiering van de onderhandelingen. Een eventuele bijdrage van de Commissie wordt in overweging genomen.

8. Uit een eerste overlegronde met de Raad is gebleken dat er een voorkeur bestaat om reeds bestaande financiële instrumenten te gebruiken. Bovendien zou elk financieel mechanisme in verhouding moeten staan tot de verplichtingen welke aan de betrokken lidstaten worden opgelegd. De Gemeenschap zal in een volgende fase van de onderhandelingen over het algemeen instrument haar standpunt verder verduidelijken.

(1) Com(98) 558 def.

(2) PB L 109 van 26.4.1983.

(3) SEC(98) 1366 def.