SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1893/02

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE-DE) aan de Commissie

(1 juli 2002)

Betreft: Regionale steun en de uitbreiding

Men verwacht dat de Europese Unie zich in 2004 met tien landen zal uitbreiden. In het eerste tussentijds verslag van de Commissie over economische en sociale cohesie wordt daar rekening mee gehouden en in de mededeling worden richtsnoeren voor het toekomstige cohesiebeleid voorgesteld.

De bevolking van de kandidaat-landen is in vergelijking met die van de Europese Unie arm en afhankelijk van de landbouw. Volgens berekeningen die zijn gemaakt met het oog op een Unie van 25 lidstaten, zal de uitbreiding tot gevolg hebben dat in 7 van de 15 huidige lidstaten een of meer regio's hun doelstelling-1-status kwijt zullen raken. De Commissie is ook niet van plan na de uitbreiding door te gaan met doelstelling 2. Het beleid moet zeker in de toekomst vooral worden gericht op de armste regio's van de Unie, die zich na de uitbreiding in de nieuwe lidstaten bevinden.

In Finland zou o.a. de regio Oost-Finland haar doelstelling-1-status kwijtraken, terwijl zij ook na de uitbreiding steun van de Europese Unie nodig heeft. Welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen om de armste delen van de huidige lidstaten te steunen en hun levensvatbaarheid te handhaven?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(14 augustus 2002)

De Commissie wil het geachte parlementslid erop wijzen dat de uitbreiding van de EU geen gevolgen zal hebben voor het cohesiebeleid in de periode tot 2006, met name als het gaat om de status van de regio's in de huidige lidstaten die in het kader van dit beleid financiële steun ontvangen. Voor de periode na 2006 zal de Commissie haar beleidsideeën voor verlening van de doelstelling 1-status uiteenzetten in het derde verslag over de economische en sociale cohesie, dat vóór eind 2003 zal worden vastgesteld.

Zoals de Commissie in haar tweede verslag over de economische en sociale cohesie(1) en in haar eerste voortgangsverslag(2) al heeft benadrukt, is er op dit moment geen bruikbaar alternatief voorhanden ter vervanging van het BBP per inwoner als criterium voor de aanwijzing van de achterstandsregio's die voor doelstelling 1 in aanmerking komen. Over de te hanteren subsidiedrempel is nog geen besluit genomen. Er moet echter een rechtvaardige oplossing worden gevonden voor de regio's die het proces van economische convergentie nog niet hebben voltooid en die zouden worden getroffen door het statistische effect van de uitbreiding, wat het verlies van de doelstelling 1-status zou betekenen voor een of meer regio's binnen de negen lidstaten die momenteel steun ontvangen.

Tenslotte wijzen de eerste tekenen van het debat over de toekomst van het cohesiebeleid op een brede consensus onder de betrokkenen om het beleid niet uitsluitend toe te spitsen op de regio's met een ontwikkelingsachterstand. Er dient ook aandacht uit te gaan naar met name gebieden met blijvende natuurlijke handicaps, dunbevolkte gebieden, stedelijke gebieden en gebieden die een proces van economische herstructurering doormaken. In het licht hiervan en overeenkomstig de beginselen van een goed bestuur zouden de desbetreffende steunmaatregelen beter moeten worden afgestemd op de communautaire prioriteiten en zou de uitvoering ervan verder moeten worden gedecentraliseerd.

(1) COM(2001) 24 def.

(2) COM(2002) 46 def.