SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2428/99

van Piia-Noora Kauppi (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 1999)

Betreft: Uitsluiting van renpaarden en voor recreatie gebruikte paarden van regelgeving op diergeneeskundig gebied

Paarden worden in de Unie tot de landbouwhuisdieren gerekend, zodat bepaalde geneesmiddelen niet aan paarden mogen worden toegediend met het oog op de kwaliteit van het vlees. De voedselschandalen van de laatste tijd hebben de autoriteiten alert gemaakt en de regelgeving op het gebied van geneesmiddelen moet daarom worden nageleefd, ook al is het vlees van het dier in de praktijk uiteindelijk niet voor menselijke consumptie bestemd.

Paarden in Finland worden vooral gebruikt voor races en andere vormen van recreatie. Minder dan de helft van alle paarden wordt geslacht en daarvan wordt slechts een fractie verwerkt door de levensmiddelensector. Om die reden is het van belang dat renpaarden en voor recreatie gebruikte paarden buiten het bereik van de regelgeving op diergeneeskundig gebied komen te vallen.

De Commissie is het klaarblijkelijk met mij eens en heeft hierover een voorstel ingediend bij de Raad. Desondanks lijkt de zaak vertraging op te lopen en daarom zou ik de volgende vragen willen stellen:

1. Welk tijdschema heeft de Commissie in gedachten om te bewerkstelligen dat renpaarden en voor recreatie gebruikte paarden als categorie worden onderscheiden van paarden die als landbouwhuisdier worden beschouwd?

2. Indien de voorstellen van de Commissie over deze kwestie vertraging oplopen, op welke wijze kunnen renpaarden en voor recreatie gebruikte paarden op dit moment dan medisch worden verzorgd, indien er voor de benodigde geneesmiddelen nog geen maximumwaarden voor residuen (MRL-waarden) zijn vastgesteld?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(28 januari 2000)

Na een gunstig advies van een gekwalificeerde meerderheid op de gezamenlijke vergadering van het Permanent Zoötechnisch Comité en het Permanent Veterinair Comité van 8 december 1999 heeft de Commissie een beschikking goedgekeurd tot vaststelling van het identificatiedocument (paspoort) dat als fok- en gebruiksdier gehouden registreerde paardachtigen moet vergezellen(1), gebaseerd op Richtlijn 90/426/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor het verkeer van paardachtigen en de invoer van paardachtigen uit derde landen(2) en Richtlijn 90/427/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van zoötechnische en genealogische voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in paardachtigen(5).

In het identificatiedocument voor als fok- en gebruiksdier gehouden paardachtigen wordt een deel van de informatie gebruikt die wordt verschaft in het internationaal erkende paspoort voor geregistreerde paardachtigen, vastgesteld bij Beschikking 93/623/EEG(3). In een speciaal deel, dat moet worden toegevoegd aan het identificatiedocument dat als fok- en gebruiksdier gehouden geregistreerde paardachtigen moet vergezellen, moet worden vermeld of de paardachtigen niet bestemd zijn voor de slacht voor menselijke consumptie, dan wel of zij wel bestemd zijn voor de slacht, op voorwaarde dat de behandeling met geneesmiddelen die stoffen bevatten die niet zijn opgenomen in bijlage I, II of III van Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990 houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong(4), is geregistreerd en een algemene wachttijd van zes maanden in acht wordt genomen.

Met ingang van 1 januari 2000 is het in de Gemeenschap verboden aan voedselproducerende dieren geneesmiddelen toe te dienen die farmacologisch werkzame substanties bevatten die niet zijn opgenomen in bijlage I, II en III van Verordening (EEG) nr. 2377/90. Daarom kan de behandeling van een paardachtige met niet in deze bijlagen opgenomen stoffen alleen worden uitgevoerd of voorgeschreven nadat de dierenarts zich ervan heeft vergewist dat de paardachtige in het nieuwe deel van het identificatiedocument op de juiste wijze wordt vermeld als zijnde niet voor de slacht bestemd of voor de slacht bestemd onder bovenstaande voorwaarden.

Wanneer paardachtigen naar het slachthuis worden vervoerd, moet het identificatiedocument door de officiële dierenarts op het slachthuis tijdens de keuring voor het slachten worden gecontroleerd om de identiteit te verifiëren en de geregistreerde gegevens betreffende de toegediende geneesmiddelen te controleren teneinde na te gaan of de vereiste wachttijd in acht is genomen.

(1) (nog niet gepubliceerd).

(2) PB L 296 van 27.10.1990.

(3) PB L 298 van 3.12.1993.

(4) PB L 87 van 2.4.1992.

(5) PB L 296 van 27.10.1990.