SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1543/02

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(3 juni 2002)

Betreft: Discriminatie van de suikerraffinaderij op de Azoren door de Europese Commissie

In het Verdrag inzake de toetreding van Portugal tot de Europese Gemeenschappen werd bepaald dat de suikerraffinaderij op de Azoren 20 000 ton suiker mag produceren onder marktbeschermingsvoorwaarden die verenigbaar zijn met die op de rest van het grondgebied van de Unie. Deze hoeveelheid was reeds in 1986 meer dan het dubbele van de consumptie op de Azoren.

In 1991 steunde de Commissie een nieuwe regeling, waardoor deze hoeveelheid teruggebracht werd tot 10 000 ton. Daar stond tegenover dat het subsidiebedrag per ton verhoogd werd ten opzichte van de steun die op de rest van het grondgebied werd verstrekt. Verder kon de concurrentie met de producenten op het Europees grondgebied worden aangegaan door een vergunning voor de uitvoer van suiker van de Azoren in het kader van de zgn. traditionele handelsstromen.

Tot ieders verrassing begon de Europese Commissie echter de toepassing van dit concept van de traditionele handelsstromen, dat zij zelf had voorgesteld, ter discussie te stellen terwijl zij van de andere kant weigerde op te treden tegen de overduidelijke dumping van Europese raffinaderijen op de markt van de Azoren.

De vrije invoer van suiker van Europese raffinaderijen naar de Azoren, in combinatie met het feit dat de levensmiddelenindustrie op de Azoren bijna is verdwenen, heeft ertoe geleid dat het marktaandeel van de raffinaderij op de Azoren verder afneemt. Het optreden van de Commissie met haar verordening 20/2002 inzake het verbod op de uitvoer van suiker van de Azoren, heeft als gevolg gehad dat deze raffinaderij belemmerd wordt in haar functioneren en dat de wensen van het Europese suikerkartel worden vervuld.

1. Is het waar of niet dat de wetgeving van de Commissie ertoe heeft geleid dat het concept van de traditionele handelsstromen van toepassing is op nul producten van de Azoren?

2. Is de Commissie niet van mening dat het efficiënter geweest zou zijn de uitvoer van de Azoren te verbieden wanneer producten in aanmerking komen voor subsidie in het kader van een voorzieningsregeling in plaats van uitgebreide wetgeving voor te stellen aan de Raad die de regelgeving vervolgens weer volledig uitholt?

3. Is de Commissie niet van mening dat de vergunning voor de traditionele handelsstromen die door de Commissie in de Poseima-wetgeving is voorgesteld als enige nuttige effect gehad heeft dat de autoriteiten van de Azoren werden bedrogen en dat zij er zo toe gebracht werden om in 1991 afstand te doen van de rechten die zij hadden bevochten in het Toetredingsverdrag?

4. Is de Commissie niet van mening dat we te maken hebben met een combine van de Commissie en het suikerraffinaderijenkartel om de onafhankelijke productie van de Azoren aan banden te leggen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 juli 2002)

1. In artikel 17, lid 1, van Verordening (EG) nr. 20/2002 van de Commissie van 28 december 2001(1) houdende bepalingen ter uitvoering van de bij de Verordeningen (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001 en (EG) nr. 1454/2001 van de Raad vastgestelde specifieke voorzieningsregelingen voor de ultraperifere regio's, is bepaald dat wanneer een verwerker () het voornemen te kennen heeft gegeven om verwerkte producten die grondstoffen bevatten waarvoor de specifieke voorzieningsregeling is toegepast, uit te voeren in het kader van regionale of traditionele handel of te verzenden in het kader van traditionele handelsstromen, hij dit kan doen binnen de jaarlijkse grenzen van de overeenkomstig artikel 35, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1453/2001 door de Commissie te bepalen hoeveelheden.

De Commissie stelt overeenkomstig voornoemde bepaling de verordening vast tot goedkeuring van de uitvoer of verzending van verwerkte producten waarvoor grondstoffen aan de Azoren zijn geleverd in het kader van de specifieke voorzieningsregeling. Deze toestemming geschiedt aan de hand van documenten waaruit het bestaan blijkt van traditionele uitvoer- of verzendingstransacties die dateren van vóór de inwerkingtreding van de specifieke voorzieningsregeling in het kader van de Poseima-verordening. Met het oog hierop is de Commissie nog in afwachting van statistische gegevens van de Portugese autoriteiten over de jaren 1989, 1990 en 1991.

2. De door de Commissie vastgestelde regeling heeft tot doel traditionele uitvoer- en verzendingstransacties mogelijk te maken binnen een helder juridisch kader. Wanneer niet wordt voldaan aan de in de verordening van de Raad gestelde voorwaarden (het bestaan van traditionele handelsstromen), is het voor de Commissie niet mogelijk aan de wensen van het geachte parlementslid tegemoet te komen.

3. De regeling voor de sector suiker op de Azoren betreft een hoeveelheid van circa 20 000 ton en omvat met name de navolgende maatregelen:

- wat de productie van suiker betreft, is in artikel 11 van Verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker(2), het quotum (A+B) voor de eilandengroep van de Azoren vastgesteld op 9953 ton. Over deze hoeveelheid ontvangen de bietentelers op de Azoren een subsidiebedrag per hectare en de suikerfabriek een subsidie voor de verwerking van de geoogste bieten tot suiker;

- de productie van geraffineerde suiker op basis van ruwe bietsuiker die in het kader van de specifieke voorzieningsregeling aan de Azoren wordt geleverd, mag niet meer bedragen dan 10 000 ton per jaar. Bij de bepaling van de voorzieningsbehoefte dient bovendien rekening te worden gehouden met de suikerproductie op de Azoren op basis van de lokale bietenteelt.

4. Uit het voorafgaande moge duidelijk zijn dat de bepalingen van zowel het Verdrag inzake de toetreding van Portugal tot de Europese Gemeenschappen als de in punt 1 genoemde verordeningen door de Commissie worden toegepast. Het is volstrekt uitgesloten dat de Commissie gemene zaak maakt met wie dan ook om de sluiting van suiker producerende ondernemingen op de Azoren te bewerkstelligen.

(1) PB L 8 van 11.1.2002.

(2) PB L 178 van 30.6.2001.