ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0515/02

van Paolo Costa (ELDR) aan de Commissie

(28 februari 2002)

Betreft: Tarifering van het gebruik van de vervoersinfrastructuur

Gelet op het verslag van het Europees Parlement A5-0345/2000 over tarifering van de vervoersinfrastructuur, dat op 18 januari 2001 goedgekeurd werd.

Gelet op de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Göteborg van juni 2001, waarin gesteld wordt dat een op duurzaam vervoer gericht beleid () het volledig doorberekenen van sociale en milieukosten (moet) aanpakken.

Gelet op het Witboek(1) en in het bijzonder Deel 3, hoofdstuk II.A, getiteld naar geleidelijke invoering van heffingen op het gebruik van infrastructuurvoorzieningen.

Gelet op punt 58 van de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Laken van december 2001, waarin staat: de Commissie zal zo spoedig mogelijk een kadervoorstel indienen voor het in rekening brengen van het gebruik van infrastructuur.

Kan de Commissie informatie verstrekken over het tijdstip en de modaliteiten voor het indienen van bovengenoemd kadervoorstel?

(1) COM(2001) 370.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(9 april 2002)

De Commissie is momenteel bezig een methode te ontwikkelen voor de tarifering van de vervoersinfrastructuur die voor alle takken van vervoer zou moeten worden toegepast.

Deze methode zal door deskundigen en de Commissie worden bestudeerd met het oog op de behandeling van een voorstel voor een kaderrichtlijn in de tweede helft van 2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0018/02

van Luciano Caveri (ELDR) aan de Commissie

(14 januari 2002)

Betreft: Mededeling over kabelbanen, skiliften e.d.

Zoals ondermeer blijkt uit het Verslag over het mededingingsbeleid in 2000, buigt de Commissie zich al geruime tijd over het probleem van overheidssteun aan kabelbaanexploitanten en dergelijke. Deze gevoelige kwestie is ten overvloede onder de aandacht van de Commissie gebracht. Het is immers zaak schade ten gevolge van ingrepen waarvan de gevolgen niet naar behoren zijn geëvalueerd, tegen te gaan in een sector die van fundamenteel belang is voor de economie in de Europese berggebieden. Dit is ook gebeurd tijdens een studiebijeenkomst op 8 november 2000 in het Europees Parlement, waaraan deskundigen en exploitanten uit heel Europa deelgenomen hebben. De paragrafen 23 en 24 van de resolutie van het Europees Parlement van 6 september 2001 over de landbouw in de berggebieden zijn aan deze problematiek gewijd. Zij sluiten volledig aan bij wat er over het bergtoerisme staat in het Tweede Verslag over economische en sociale samenhang van de Commissie van 31 januari 2001. Er schijnt nu een ontwerpmededeling in de maak te zijn, maar noch de beroepsorganisaties van de lidstaten, noch de Europese vereniging van skiliften- en kabelbaanexploitanten zijn hiervan officieel op de hoogte.

Kan de Commissie zeggen of er inderdaad een mededeling komt over overheidssteun voor kabelbanen en skiliften e.d. Wat staat er in de mededeling? Volgt er overleg met de vertegenwoordigers van deze sector? Tegen wanneer mag deze mededeling worden verwacht?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(4 maart 2002)

Voor het ogenblik is de Commissie niet van plan een eigen mededeling over staatssteun voor kabelbanen goed te keuren.

Hieraan moet worden toegevoegd dat steun voor de sector kabelbaaninstallaties behandeld werd in een besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure met betrekking tot staatssteun voor kabelbaaninstallaties in de provincie Bolzano, Italië (zaak C 42/2000).

Een tot alle betrokken partijen gerichte uitnodiging om hun standpunt te kennen te geven overeenkomstig artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag werd gepubliceerd in het Publicatieblad(1).

Verschillende betrokken partijen gaven vervolgens hun zienswijze te kennen, inclusief verenigingen van exploitanten in de betrokken sector, en daarmee zal rekening worden gehouden bij de goedkeuring van een desbetreffend eindbesluit.

(1) PB C 27 van 27.1.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0540/02

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(28 februari 2002)

Betreft: Vliegtuigen met gebreken

Kan de Commissie meedelen welke maatregelen zij heeft genomen naar aanleiding van het recente schandaal rond de verkoop van defecte vliegtuigonderdelen in Italië? Is er meer in het bijzonder een onderzoek gaande naar de activiteiten van de onderneming Panaviation?

Welke contacten heeft de Commissie hierover met de Italiaanse regering gehad?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw de Palacio namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0347/02, E-0378/02 en E-0540/02

(4 april 2002)

Het probleem van niet-conforme onderdelen is de Amerikaanse luchtvaartautoriteiten goed bekend; om dit gevaar te bestrijden hebben deze eerder al een aantal initiatieven ontwikkeld die vervolgens door verschillende Europese luchtvaartautoriteiten zijn overgenomen.

Binnen deze context is de melding door de Italiaanse politie van de inbeslagname van Airbus A300-onderdelen die afkomstig waren van de kannibalisering van afgekeurde toestellen door drie ondernemingen (Panaviation, New Tech Italia en New Tech Aerospace), weliswaar verontrustend maar bepaald geen novum.

De belangrijkste onderdelen van vliegtuigen worden gecertificeerd en hebben vaak een beperkte levensduur (tot een bepaalde datum of een bepaald aantal vlieguren). Van de onderdelen van een vliegtuig wordt voorts een boekhouding gehouden om hun herkomst en geschiedenis te kunnen nagaan.

Vervalsing is jammer genoeg mogelijk, zoals in elke sector waar grote financiële belangen in het geding zijn. Vliegtuigonderdelen zijn namelijk zo waardevol dat de illegale handel in niet-gecertificeerde onderdelen of gerecyclede onderdelen van afgekeurde toestellen zeer winstgevend kan zijn.

Het gaat dus om een reëel probleem en de luchtvaartautoriteiten zijn zich daarvan bewust. In dit verband zal de Commissie er bijzonder scherp op toezien dat, bij de oprichting van het Europees Agentschap voor de veiligheid in de luchtvaart EASA, de certificatieprocedures voor vliegtuigonderdelen met name getoetst worden op vervalsingsbestendigheid.

Bij deze toetsing zal een grondig onderzoek worden uitgevoerd van de bestaande procedures van de gezamenlijke luchtvaartautoriteiten JAA deel 21 (certificatie van vliegtuigen en onderdelen) die de grondslag zullen vormen voor de EASA-uitvoeringsregels die de Commissie op dit gebied zal moeten vaststellen.

De Commissie is namelijk vastbesloten op dit gebied geen verslapping van de veiligheid in de luchtvaart toe te staan. Dit neemt niet weg dat in de eerste plaats een inspanning moet worden gedaan door de lidstaten, die bevoegd zijn voor de strafrechtelijke bestrijding van het vervalsen van gecertificeerde onderdelen of van documenten in het algemeen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0749/02

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(15 maart 2002)

Betreft: Vooruitgang bij de evaluatie van fenthion

In antwoord op schriftelijke vraag E-3552/00(1) heeft de Commissie meegedeeld dat een van de uitgangspunten van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(2) was dat er een communautaire lijst met goedgekeurde werkzame stoffen zou worden opgesteld en opgenomen in bijlage I. Artikel 8, lid 2 voorziet echter in een afwijking die bepaalt dat de lidstaten () gedurende een periode van 12 jaar (tot 25 juli 2003) gewasbeschermingsmiddelen mogen blijven toelaten die niet in bijlage I bij de richtlijn opgenomen werkzame stoffen bevatten.

De Commissie gaf verder aan dat fenthion een van de werkzame stoffen was die werd onderzocht op grond van Verordening (EEG) nr. 3600/92(3) van de Commissie van 11 december 1992 en dat de Commissie naar verwachting begin 2001 een beschikking betreffende fenthion zou vaststellen. De Commissie deelde ook mee dat zij het Parlement en de Raad overeenkomstig de richtlijn in juli 2001 zou informeren over de voortgang van het onderzoeksprogramma.

Op 28 november 2001 heeft de Commissie in antwoord op schriftelijke vraag E-2883/01(4) bevestigd dat het gebruik van fenthion volgens de communautaire wetgeving was toegestaan in afwachting van de voltooiing van de evaluatie, dat de evaluatie van fenthion bijna was afgerond en dat de Commissie na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor planten zo spoedig mogelijk een besluit over fenthion zou voorstellen.

Kan de Commissie aangeven of de evaluatie inmiddels is afgerond en er een definitief besluit is genomen dat fenthion al dan niet veilig is?

(1) PB C 174 E van 19.6.2001, blz. 76.

(2) PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.

(3) PB L 366 van 15.12.1992, blz. 10.

(4) PB C 115 E van 16.5.2002, blz. 187.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(10 april 2002)

De evaluatie van fenthion is nu inderdaad voltooid, met uitzondering van één studie die pas onlangs aan de rapporterende lidstaat is overgelegd. De evaluatie van deze studie zal in april 2002 beschikbaar zijn, maar zal het besluitvormingsproces normaal gezien niet vertragen. De Commissie zal het resultaat van deze evaluatie in april 2002 aan het Wetenschappelijk Comité voor planten voorleggen. Verwacht wordt dat het comité zijn advies binnen twee maanden zal uitbrengen. De Commissie zal zo spoedig mogelijk na ontvangst van het advies van het wetenschappelijk comité een beslissing over fenthion nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0933/02

van Pat Gallagher (UEN) aan de Commissie

(26 maart 2002)

Betreft: Nationale wetgevingen inzake de gezondheid en de veiligheid van zelfstandigen

Hoewel zelfstandigen wel onder de kaderrichtlijn inzake de gezondheid en de veiligheid vallen, bevatten de desbetreffende nationale wetgevingen van ongeveer de helft van de lidstaten geen bepalingen voor zelfstandigen. Is de Commissie, tegen deze achtergrond, van plan prioriteit toe te kennen aan een paneuropese oplossing voor de gelijke behandeling van alle werknemers in de interne markt op het gebied van de gezondheid en de veiligheid op de werkplek, daarmee tegelijkertijd een verbetering aanbrengend in de voorwaarden voor arbeidsmobiliteit en een bijdrage leverend aan een efficiëntere interne markt en een meer dynamische economie van de Unie?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(23 april 2002)

De Commissie is het eens met de geachte afgevaardigde dat het van groot belang is dat de noodzaak van de bescherming van de gezondheid en de veiligheid op het werk van zelfstandigen wordt erkend.

Kaderrichtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en gezondheid van de werknemers op het werk(1) geldt niet voor zelfstandigen. Artikel 3 definieert de in de richtlijn gebruikte term werknemer als iedere persoon die door een werkgever wordt tewerkgesteld. Door deze bepaling is de richtlijn duidelijk niet van toepassing op zelfstandigen.

De Commissie heeft evenwel onlangs een voorstel voor een aanbeveling van de Raad betreffende de toepassing van de wetgeving inzake de gezondheid en de veiligheid op het werk op zelfstandigen(2) goedgekeurd. De aanbeveling is een niet-bindend instrument dat ten doel heeft om overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel een minimumniveau van bescherming voor zelfstandigen tot stand te brengen. De belangrijkste thema's die in de aanbeveling aan de orde komen, zijn de erkenning van de rechten van zelfstandigen, voorlichting, scholing en gezondheidsmonitoring.

(1) PB L 183 van 29.6.1989.

(2) COM(2002) 166 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0091/02

van Astrid Thors (ELDR) aan de Commissie

(25 januari 2002)

Betreft: Toetsing van medicijnen in Europa

In december 2001 werd professor Urpo Rinne van de universiteit van Åbo in Finland veroordeeld tot vier jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf wegens fraude en verduistering in verband met door hem uitgevoerde onderzoeksprojecten. Volgens berichten in de pers ging het bij deze onderzoeksprojecten onder andere om de toetsing van medicijnen, waaronder medicijnen tegen de ziekte van Parkinson. Hierbij is ook de veiligheid van patiënten op het spel gezet. Gezien het feit dat het aantal toegekende licenties in de Verenigde Staten is gedaald van 53 in 1996 tot 27 in 2000 en 16 in 2001, luidt mijn vraag: zijn de regels voor toetsing van medicijnen in Europa minder streng, en zijn er verschillen in de regels met betrekking tot licenties voor medicijnen die farmaceutische bedrijven ertoe verleid hebben om ze te laten toetsen in Europa, onder andere in Finland? Zijn er andere belangrijke maar voor de patiënten gevaarlijke verschillen die deze onderzoeksprojecten naar Finland gelokt hebben?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(5 maart 2002)

De regels voor de beproeving van medicijnen in Europa zijn niet minder strikt dan degene die in de VS worden toegepast.

Overeenkomstig Richtlijn 2001/83/EG moeten het ontwerp, de uitvoering en de rapportage van alle fasen van het klinische onderzoek naar een medicijn in overeenstemming met de goede klinische praktijken en in overeenstemming met de in de Verklaring van Helsinki vastgelegde ethische beginselen gebeuren. Het internationaal geharmoniseerde richtsnoer inzake goede klinische praktijken is van toepassing in Europa, de VS en Japan.

Bovendien zijn in Richtlijn 2001/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de toepassing van goede klinische praktijken bij de uitvoering van klinische proeven met geneesmiddelen voor menselijk gebruik de regels voor de opzet, uitvoering, registratie en rapportering van dergelijke klinische proeven met proefpersonen in de Europese Unie vastgelegd. Deze richtlijn schrijft strikte voorschriften voor de uitvoering van klinische proeven en voor de controle en de inspectie daarvan voor, zoals eerder bepaald in het internationaal geharmoniseerde richtsnoer inzake goede klinische praktijken.

Andere Europese teksten bevatten richtsnoeren voor klinische proeven in het algemeen en voor de ontwikkeling van specifieke medicijnen op verschillende therapeutische gebieden, waaronder de ziekte van Parkinson.

Het aantal in een land verleende licenties, ongeacht of dit aantal toeneemt of afneemt, houdt geen verband met het aantal in dat land uitgevoerde klinische proeven en niets wijst erop dat bedrijven proeven in de EU in plaats van in de VS laten uitvoeren omdat de regels voor de uitvoering van klinische proeven in de EU lakser zouden zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0102/02

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(29 januari 2002)

Betreft: Antwoord op schriftelijke vraag E-1393/01

Kan de Commissie naar aanleiding van haar antwoord op schriftelijke vraag E-1393/01(1) voor elke afzonderlijke lidstaat in een tabel vermelden:

1. het discontopercentage dat normaal gesproken in kosten-batenanalyses wordt gehanteerd;

2. het bedrag dat aan een uur tijdsbesparing wordt toegekend (in voorkomend geval meerdere bedragen);

3. de besparingen die worden toegekend aan een verlaging van het aantal dodelijke ongelukken?

(1) PB C 364 E van 20.12.2001, blz. 99.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 maart 2002)

De vaststelling van de discontopercentages, de aan een uur tijdsbesparing toegekende bedragen, en de besparingen die worden toegekend aan een verlaging van het aantal dodelijke ongelukken is de zaak van de lidstaten. Deze waarden zijn in het kader van het project Socio-economic and spatial impacts of transport van het onderzoekprogramma op het gebied van vervoer (Vierde Kaderprogramma) in 1997 bekeken. Een tabel uit het verslag met de globale cijfers voor de voornaamste categorieën wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het parlement toegezonden.

De Commissie vestigt de aandacht van het geachte parlementslid erop dat de definities en metingen per lidstaat sterk verschillen, zodat ze niet rechtstreeks vergelijkbaar zijn. Er zijn geharmoniseerde definities en metingen voorgesteld in het kader van bovengenoemd project, en de resultaten zijn te vinden in het eindverslag op de website van de Commissie(1).

(1) http://europa.eu.int/comm/transport/extra/reports.htmlEUNET/SASI final report socio-economics and spatial impacts of transport, contract ST-96-SC037 (onder het hoofd Strategic).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0345/02

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(12 februari 2002)

Betreft: EU-normen inzake klokkenluiders in de privé-sector

De Economist (12-18.1.2002) snijdt met klokkenluiders in de privé-sector een belangrijk onderwerp aan.

Aan de interne Commissieregels over klokkenluiders wordt gewerkt en in enkele richtlijnen staan losse bepalingen die op deze kwestie betrekking hebben, maar horizontale bepalingen zijn in de EU onbestaand, met name wanneer de klokkenluider geen ambtenaar is. Vanuit het oogpunt van de concurrentiepositie van de op de interne markt actieve bedrijven zijn algemene minimumnormen nochtans erg belangrijk.

Heeft de Commissie vastgesteld dat het ontbreken van regels over klokkenluiders in de communautaire regelgeving over de arbeidsmarkt invloed heeft op de werking van de interne markt?

Is de Commissie van mening dat het volstaat dan communautaire regelgeving ter bescherming van de werknemers van de in de EU actieve bedrijven op te stellen, wanneer deze daadwerkelijk als klokkenluider voor misbruiken of nalatigheden van hun werkgever optreden?

In welk wetgevingsvoorstel zouden dergelijke regels het snelst kunnen worden opgenomen, of acht de Commissie het beter hierover een afzonderlijk voorstel in te dienen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(18 maart 2002)

Er bestaat geen communautaire arbeidswetgeving over klokkenluiders en dit onderwerp wordt niet behandeld in de Agenda voor het sociaal beleid die tijdens de Europese Raad van Nice (7 en 9 december 2000) is goedgekeurd.

Verder staat deze kwestie evenmin op de agenda van de sociale partners op Europees niveau.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0256/02

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(7 februari 2002)

Betreft: Financiering van projecten voor gehandicapten

Weet de Commissie welk percentage van het geld voor ontwikkelingsprojecten van de EU aan projecten voor gehandicapten wordt besteed?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(18 maart 2002)

Er bestaan geen communautaire programma's die uitsluitend projecten voor gehandicapten financieren. In het algemeen ziet de Commissie er echter op toe dat elk relevant optreden van de Gemeenschap voor dit soort projecten openstaat. Zo worden er subsidies voor gehandicapten toegekend in het kader van de Structuurfondsen, de programma's op het gebied van de werkgelegenheid en de sociale integratie, of op gebieden als onderzoek en ontwikkeling, onderwijs, opleiding en het buitenlands beleid van de Unie.

Er zijn evenwel geen gegevens beschikbaar om te kunnen vaststellen welk percentage van de uitgaven voor deze acties uitsluitend besteed wordt aan hulp voor gehandicapten. Niettemin heeft de Commissie een begin gemaakt met een onderzoek, dat in 2002 resultaten zal opleveren, om meer informatie te krijgen over de verschillende doelgroepen waaraan de via het Europees Sociaal Fonds (ESF) verstrekte steun ten goede komt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0725/02 van Ralf Walter (PSE) aan de Commissie. EU-middelen voor Rheinland-Pfalz in 2001.



Publicatieblad Nr. 160 E van 04/07/2002 blz. 0225 - 0225



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0725/02 van Ralf Walter (PSE) aan de Commissie (15 maart 2002) Betreft: EU-middelen voor Rheinland-Pfalz in 2001 Voor welke bedragen en ten behoeve van welke maatregelen zijn in 2001 middelen van de Europese Unie naar Rheinland-Pfalz gegaan, en wel uit 1. het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO), 2. het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) afdeling Oriëntatie, 3. het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) afdeling Garantie, 4. het Europees Sociaal Fonds (ESF), 5. de onderzoekprogramma's van de Europese Gemeenschap, 6. de programma's van de Europese Gemeenschap op milieugebied, 7. andere programma's van de Europese Gemeenschap? Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie (22 maart 2002) De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0226/02 van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie. Belize.



Publicatieblad Nr. 160 E van 04/07/2002 blz. 0201 - 0201



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0226/02 van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie (6 februari 2002) Betreft: Belize Welke projecten zijn er in het jaar 2000 uit de EU-begroting gefinancierd in Belize? Wat is de volledige omvang van de steun die in de loop van het jaar 2000 in alle vormen verleend is aan Belize? Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0215/02, E-0216/02, E-0217/02,E-0218/02, E-0219/02, E-0220/02, E-0221/02, E-0222/02, E-0223/02,E-0224/02, E-0225/02, E-0226/02, E-0227/02 en E-0228/02 (25 maart 2002) Wegens de omvang van het antwoord, dat talrijke tabellen omvat, zal de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toesturen.