ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2237/03

van Luigi Cocilovo (PPE-DE)en Markus Ferber (PPE-DE) aan de Commissie

(7 juli 2003)

Betreft: Verbod voor zwaar verkeer (meer dan 7,5 ton) om gebruik te maken van de A 12 (Tirol)

De gouverneur van Tirol heeft een besluit ondertekend dat zware voertuigen verbiedt om gebruik te maken van de A 12 van km 20,4 (Kundl) tot 66,8 (Ampass). Het be sluit vormt een duidelijke overtreding van de Europese rechtsregels, legt de fundamentele principes van het vrij verkeer van goederen naast zich neer, en zorgt voor een verdere gevaarlijke beperking van het verkeer.

Welke stappen denkt de Commissie te ondernemen om de ernstige toestand, die een inbreuk op het vrij verkeer van goederen binnen de Europese Unie vertegenwoordigt, recht te trekken?

Welke maatregelen heeft de Commissie overwogen om ervoor te zorgen dat soortgelijke besluiten voortaan achterwege blijven?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(12 augustus 2003)

Op 23 juli 2003 heeft de Commissie besloten Oostenrijk voor het Hof van Justitie te dagen omdat zij van mening is dat de maatregel waarbij per 1 augustus 2003 op een gedeelte van de snelweg A12 een rijverbod wordt ingesteld voor zware vrachtwagens die bepaalde goederen vervoeren, in strijd is met de regels inzake het vrij verrichten van diensten en het vrije verkeer van goederen in de Unie belemmert. De Oostenrijkse regering had namelijk geen bevredigend antwoord gegeven nadat de Commissie op 24 juni 2003 de inbreukprocedure had geopend en op 9 juli 2003 een met redenen omkleed advies had uitgebracht. De Commissie heeft het Hof van Justitie gevraagd om Oostenrijk in kortgeding te bevelen de toepassing van de betrokken maatregel voorlopig op te schorten. Op 30 juli 2003 heeft de president van het Hof van Justitie de Republiek Oostenrijk bij beschikking opgedragen de toepassing van de door de Commissie aangevochten regeling op te schorten in afwachting van de voortzetting van de procedure in kortgeding.

Wat de tweede vraag van de geachte parlementsleden betreft, wordt in herinnering gebracht dat de Commissie in 1998 een voorstel voor een richtlijn betreffende een transparant stelsel van geharmoniseerde voorschriften voor rijbeperkingen op voor internationaal vervoer op aangewezen wegen gebruikte zware vrachtauto's(1) heeft ingediend. In 2000 is een gewijzigd voorstel ingediend. Het voorstel, dat momenteel bij de Raad en het Parlement in behandeling is, voorziet in een harmonisatie van de rijbeperkingen voor zware vrachtauto's door te bepalen dat de lidstaten alleen tussen bepaalde tijden beperkingen mogen opleggen, waarbij zij wel enige speelruimte hebben.

De door de Commissie voorgestelde kaderregeling zal ertoe bijdragen dat de vervoerssector beter functioneert, wat ten goede zal komen aan alle sectoren die van het vrachtvervoer over de weg afhankelijk zijn.

(1) PB C 198 van 24.6.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1496/03

van Florence Kuntz (EDD) aan de Raad

(24 april 2003)

Betreft: Het redden van het archeologisch erfgoed in Irak

Nu sinds 20 maart een bommenregen is neergekomen op Mesopotamië en het archeologisch museum van Bagdad is geplunderd, mogen wij niet vergeten dat het archeologisch erfgoed van Irak al sedert 1991 gevaar loopt.

De archeologische sites die in de eerste Golfoorlog zijn getroffen, zijn vervolgens geplunderd; de buitenlandse archeologische missies hebben het land verlaten met achterlating van de plaatsen waar onderzoek werd verricht; veel kunstwerken zijn naar het Westen verhandeld.

De Amerikaanse militaire campagne van de afgelopen drie weken heeft ertoe geleid dat het regime in Irak is ingestort. Men mag zich in gemoede afvragen wie, nu er geen staatsgezag is, de zeven nationale musea en de meer dan 10 000 archeologische plaatsen in het land beschermt.

Hoe denkt de Europese Unie blijk te geven van haar steun aan het volk van Irak en behulpzaam te zijn bij de bescherming van dit uitzonderlijke erfgoed?

Hoe denkt de Europese Unie de lidstaten te mobiliseren tegen onwettige handel in gestolen goederen?

Antwoord

(29 september 2003)

De Raad is ten zeerste verontrust over de tragische vernietiging van cultuurgoederen, archeologische vindplaatsen en monumenten van onvervangbare historische waarde in Irak, en over het vandalisme en de plunderingen in de musea en bibliotheken die niet alleen voor Irak, maar voor de hele wereld van fundamenteel belang zijn.

De Overeenkomst van 1970 inzake de middelen om de onrechtmatige invoer, uitvoer of eigendomsoverdracht van culturele goederen te verbieden en te verhinderen en het Verdrag van Unidroit van 1995 inzake gestolen of onrechtmatig uitgevoerde cultuurgoederen bieden een algemene rechtsgrondslag voor de bestrijding van de onrechtmatige overdracht van cultuurgoederen. Interpol centraliseert en verspreidt de desbetreffende informatie en heeft een speciale website met recentelijk gestolen kunstvoorwerpen.

De Raad (Cultuur) heeft in zijn zitting van 6 mei 2003 unanieme overeenstemming bereikt over een verklaring waarin hij met name benadrukt dat de cultuurgoederen van Irak op efficiënte wijze moeten worden beschermd en dat de illegaal uit musea of van archeologische vindplaatsen weggenomen voorwerpen moeten worden teruggebracht, en waarin hij verklaart dat de Europese Unie actief steun verleent aan de initiatieven en maatregelen van de Unesco in dit verband.

De Raad deelt het geachte parlementslid mee dat dankzij de nauwe samenwerking tussen de lidstaten in het kader van Interpol, gestolen Iraakse kunstvoorwerpen kunnen worden teruggevonden en teruggebracht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1756/03

van Juan Ojeda Sanz (PPE-DE) aan de Raad

(27 mei 2003)

Betreft: Mogelijk machtsmisbruik

De laatste dagen hebben opnieuw incidenten in de territoriale wateren van Portugal plaatsgevonden als gevolg van het binnendringen van Spaanse vissersschepen in deze wateren. Deze overtredingen, die helaas regelmatig voorkomen, worden door de Portugese autoriteiten bestreden met het gebruik van vuurwapens en andere geweldsmiddelen die niet in verhouding staan tot de ernst van het vergrijp, temeer daar het gaat om een buurland en EU-lidstaat.

Is de Raad gezien het bovenstaande en ook artikel 49 van het Handvest van de grondrechten van de EU, waarin sprake is van het legaliteitsbeginsel en van het evenredigheidsbeginsel inzake delicten en straffen, niet van mening dat deze felle reactie niet in verhouding staat tot de ernst van het vergrijp? Zo ja, hoe kan volgens de Raad dit machtsmisbruik in de EU onder controle worden gehouden?

Antwoord

(2 oktober 2003)

Zoals het geachte parlementslid weet, heeft de Raad tijdens zijn zitting van december 2002 bij de verordening inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) een nieuwe reeks voorschriften inzake inspectie en handhaving aangenomen. Daarin wordt bepaald dat de lidstaten op hun grondgebied of in de wateren die onder hun soevereiniteit of jurisdictie vallen, toezicht moeten houden op de activiteiten die in het kader van het GVB worden verricht.

De Raad is niet op de hoogte van de door het geachte parlementslid bedoelde incidenten tussen Spaanse vissers en de Portugese autoriteiten. Het is niet de taak van de Raad de toepassing van de communautaire en de nationale wetgeving te evalueren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2225/03

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(2 juli 2003)

Betreft: Financiering van milieukeurmerken (ecolabels)

De regeling voor milieukeurmerken van de Europese Unie is zoals de gelijkaardige regelingen van verschillende lidstaten in veel gevallen een succes. Wel kan ze nog verder uitgebreid worden, en ik ben er o.a. op gewezen dat het financieringsmodel misschien verbeterd kan worden.

De heffing of bijdrage van de ondernemingen voor toekenning of gebruikmaking van het milieukeurmerk van de Europese Unie is op een laag niveau vastgesteld om de bedrijven aan te moedigen om aan de regeling deel te nemen. In sommige gevallen dekt de bijdrage van een onderneming namelijk niet de reële kosten van de regeling. De regeling schept voor de overheidsdiensten van de lidstaten administratieve verplichtingen en andere vormen van dienstverlening. Dat kan betekenen dat bepaalde landen er weinig prioriteit aan verlenen en daarmee de belangen van het milieu, de verbruikers of de ondernemingen niet behartigen.

Kan de Europese Commissie daarom uiteenzetten of er analyses van alternatieve financieringsmodellen voor de regeling milieukeurmerken gepland of uitgevoerd zijn, o.a. hogere bijdragen van de ondernemingen tot de financiering, subsidies van de Europese Unie voor de administratie van de regeling door de lidstaten, of andere maatregelen die de bereidheid van de lidstaten om de regeling toe te passen, kunnen verhogen? Hoe ziet de Europese Commissie in het algemeen de ontwikkelingen op dit gebied, en welke maatregelen verwacht ze in de toekomst nog te zullen treffen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 augustus 2003)

De verschillende bij de bevordering van de milieukeur betrokken stakeholders (lidstaten, Commissie, bevoegde instanties en belangengroepen) leggen sterk de nadruk op marketing en bevordering en hebben een marketingmanagementgroep opgericht om de bevorderingsactiviteiten te coördineren. Een voor 2004 geplande bewustmakingscampagne zal bijdragen tot de zichtbaarheid van de regeling.

Zoals reeds vermeld in het antwoord op schriftelijke vraag E-2241/02(1) van het geachte parlementslid verschillen de meningen over de kwestie van de vergoedingen. De Commissie heeft overleg gevoerd met de stakeholders bij de voorbereiding van de recente herziening van de beschikking tot vaststelling van de vergoedingen voor de communautaire milieukeur en een structuur voorgesteld bestaande uit een aanvraag- en een jaarvergoeding. Test- en verificatiekosten zijn niet in deze vergoedingen inbegrepen. De Commissie is niet van plan deze vergoedingsstructuur verder te herzien.

De Commissie heeft echter algemene besprekingen gestart over de herziening van de regeling binnen de beleidsgroep van het Bureau voor de milieukeur van de Europese Unie om het instrument en de betrokkenheid van de lidstaten verder te verbeteren. Aangezien deze werkzaamheden in de initiële fase verkeren zijn nog geen beslissingen genomen. De werkzaamheden van de beleidsgroep zijn te volgen op het volgende websiteadres:[http://europa.eu.int/comm/environment/ecolabel/background/pm_managementgroups.htm

policy].

(1) PB C 309 E van 12.12.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0040/03

van Bert Doorn (PPE-DE) aan de Commissie

(21 januari 2003)

Betreft: Tijdelijk defensief mechanisme voor Europese scheepsbouwers

Verordening (EG) nr. 1177/2002(1) van de Raad van 27 juni 2002 betreft een tijdelijk defensief mechanisme voor de scheepsbouw(2). In deze verordening gelden de toepasselijke definities van artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1540/98(3). Daarnaast zijn er aanvullende definities van toepassing.

Overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1540/98 mag er derhalve geen aan contracten gekoppelde bedrijfssteun aan de scheepsbouw worden verleend voor contracten die na 1 januari 2001 worden gesloten. Bij wijze van uitzonderlijke en tijdelijke maatregel om communautaire scheepswerven te helpen in marktsegmenten die aanmerkelijke schade en ernstig nadeel hebben geleden ten gevolge van oneerlijke Koreaanse concurrentie, zou evenwel het tijdelijke defensieve mechanisme moeten worden toegestaan voor beperkte marktsegmenten, doch slechts voor een korte en beperkte periode.

Is de Europese Commissie zich ervan bewust, dat de betreffende definities in de verordening (EG) nr. 1177/2002 zo geformuleerd zijn dat er per lidstaat verschillen in interpretatie kunnen ontstaan?

Is zij bekend met het feit dat het mogelijk is om de tekst van de verordening zo te interpreteren dat er subsidies kunnen worden verleend voor gemiste orders?

Wat gaat zij hieraan doen?

(1) PB L 172 van 2.7.2002, blz. 1.

(2) Deze verordening is geplaatst binnen het raamwerk van verordening (EG) nr. 1540/98 van de Raad van 29.6.1998 betreffende de steunverlening aan de scheepsbouw.

(3) PB L 202 van 18.7.1998, blz. 1.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(6 maart 2003)

Volgens de Commissie zijn de definities in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1177/2002 van de Raad van 27 juni 2002 betreffende een tijdelijk defensief mechanisme voor de scheepsbouw (TDM) voldoende duidelijk. Deze definities weerspiegelen standaarddefinities in de scheepsbouwindustrie en zijn grotendeels gebaseerd op de in het Lloyd's Register gebruikte definities.

Uit het TDM blijkt bovendien duidelijk dat er alleen steun kan worden verleend met betrekking tot contracten die zijn toegekend aan werven van de Gemeenschap, voorzover er is gedongen naar het contract door een Koreaanse werf die een lagere prijs biedt.

De Commissie zal ervoor zorgen dat bij de uitvoering van de regelingen en van de op grond van het TDM uitgekeerde individuele steun, wordt voldaan aan de vereisten van het TDM.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1802/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(28 mei 2003)

Betreft: Gezondheid van de luchtreiziger

Kan de Commissie mededelen hoeveel personen er in de EU als gevolg van vliegtuigongelukken in elk van de laatste vijf jaar om het leven zijn gekomen? Kan zij ook een schatting maken van het aantal personen dat in het luchtvervoer als gevolg van andere oorzaken (zoals diepe veneuze trombose) is gestorven? Vindt de Commissie dat zij het thema gezondheid in de luchtvaart met voldoende prioriteit behandelt?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(10 juli 2003)

Het aantal bij door communautaire luchtvaartmaatschappijen uitgevoerde commerciële vluchten om het leven gekomen passagiers wordt hieronder gegeven:

- 1998: 46

- 1999: 56

- 2000: 100

- 2001: 111

- 2002: 18

(Bron: Airclaims)

Het aantal door aan het luchtvervoer toe te schrijven diepe veneuze trombose veroorzaakte overlijdens is is momenteel niet te ramen. Diepe veneuze trombose houdt verband met een aantal factoren en met de huidige gegevens is het niet mogelijk een onderscheid te maken tussen luchtvervoer en andere. De Commissie cofinanciert momenteel echter studies die beogen het verband te verduidelijken tussen diepe veneuze trombose en luchtvervoer, een en ander onder bescherming van de Wereldgezondheidsorganisatie. In het begin van 2005 zullen daarvan de resultaten beschikbaar zijn, waaruit conclusies zouden moeten kunnen worden getrokken betreffende het verband tussen diepe veneuze trombose en luchtvervoer. Parallel hieraan heeft de Commissie studies ondernomen over de kwaliteit van de cabinelucht en de gezondheid van vliegtuigbemanningen, die de basis kunnen vormen van normen.

Naast deze initiatieven draagt de Commissie momenteel bij aan een werkprogramma dat door de Europese Conferentie voor de Burgerluchtvaart is opgestart betreffende de gezondheid van vliegtuigpassagiers, inclusief de verzameling van gegevens inzake medische incidenten en de harmonisering van medische diensten aan passagiers.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0465/03

van Philip Bradbourn (PPE-DE) aan de Commissie

(17 februari 2003)

Betreft: Indeling van territoriale gebiedsdelen voor statistische doeleinden

Kan de Commissie, in verband met de publicatie van het gemeenschappelijk standpunt over de invoering van een algemene indeling van territoriale gebiedsdelen voor statistische doeleinden en de daaraan gehechte bijlage, helderheid verschaffen over de positie van Gibraltar wat betreft deze indeling, of, indien dit gebied niet werd ingedeeld, de reden hiervoor aangeven?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(14 maart 2003)

De NUTS is alleen van toepassing op het economisch gebied van de lidstaten, zoals gedefinieerd in het document Précisions concernant la situation de certaines entités territoriales eu égard à la délimitation du territoire économique au sens du SEC des États membres (referenties:

dit document en Beschikking 91/450/EEG, Euratom van de Commissie van 26 juli 1991 betreffende de definitie van het grondgebied van de lidstaten ten behoeve van de tenuitvoerlegging van artikel 1 van Richtlijn 89/130/EEG, Euratom van de Raad betreffende de harmonisatie van de opstelling van het bruto nationaal product tegen marktprijzen(1)).

Gibraltar maakt overeenkomstig de regels voor de tenuitvoerlegging van deze beschikking geen deel uit van het economisch gebied en is dan ook niet opgenomen in de NUTS-classificatie.

(1) PB L 240 van 29.8.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2294/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(11 juli 2003)

Betreft: Europees handvest van het kind in het ziekenhuis

In april jl. diende ik een schriftelijke vraag (E-1464/03(1)) in over het Europees handvest van het kind in het ziekenhuis. Wij ontvingen het antwoord van commissaris Byrne op 11 juni; het is inmiddels gepubliceerd.

In het antwoord wordt met geen woord gerept over de resolutie van het Europees Parlement(2) al van mei 1986! waarin de Europese Commissie werd verzocht dringend werk te maken van een voorstel voor een Europees handvest van de patiënt en voor een Europees handvest van het kind in het ziekenhuis.

Ook geen woord over het feit dat wij 17 jaar later nog steeds wachten op een voorstel, of zelfs op een antwoord op ons verzoek.

Vandaar mijn vraag aan de Commissie: betekent het antwoord van commissaris Byrne op mijn vorige vraag (E-1464/03) over het handvest dat de Commissie met opzet niet is ingegaan en ook niet van plan is in te gaan op het verzoek dat door de plenaire vergadering van het Europees Parlement is geformuleerd?

(1) PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 152.

(2) PB C 148 van 16.6.1986, blz. 37.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 augustus 2003)

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1464/03 van het geachte parlementslid heeft de Commissie reeds uiteengezet dat de Gemeenschap niet bevoegd is voor het doen van voorstellen voor een Europees handvest van de rechten van de patiënt en voor een Europees handvest van de rechten van het kind in het ziekenhuis.

De goedkeuring van een resolutie door het Parlement wijzigt de bevoegdheden van de Unie niet. Op grond van de tekst van het huidige Verdrag vallen de behandeling van kinderen in ziekenhuizen en hun rechten als patiënt volledig onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten. De Commissie is daarom niet in staat actie op dit gebied te ondernemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1003/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(27 maart 2003)

Betreft: Aanwending door de gemeente Terni van de subsidies uit hoofde van het programma voor gedecentraliseerde samenwerking

In september 2002 heeft het comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Sommige plaatselijke overheden, zoals b.v. de gemeente Terni, hebben de Europese subsidies hard nodig om activiteiten en initiatieven te steunen die op duurzame ontwikkeling gericht zijn en die door ondernemers van de Gemeenschap en de ontwikkelingslanden zijn gestart.

Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

1. of de gemeente Terni projecten heeft voorgesteld in het kader van het programma voor gedecentraliseerde samenwerking?

2. of de gemeente Terni subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen?

3. of deze subsidies gebruikt zijn?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Barnier namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0831/03, E-0893/03, E-0991/03, E-0992/03,E-0993/03, E-0994/03, E-0995/03, E-0996/03, E-0997/03, E-0998/03,E-0999/03, E-1000/03, E-1001/03, E-1002/03 en E-1003/03

(6 mei 2003)

De voornaamste programma's voor gedecentraliseerde samenwerking van de Europese Unie zijn de programma's die in het kader van de enige programmeringsdocumenten (EPD's) of de programma's Interreg krachtens het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) worden medegefinancierd.

Hiertoe mag de Commissie het geachte parlementslid verwijzen naar de antwoorden op schriftelijke vragen nrs. E-0834/03, E-1118/03, E-1119/03, E-1120/03, E-1121/03, E-1122/03, E-1123/03, E-1124/03 en E-1125/03. In het kader van de programma's voor Interreg-samenwerking is het ministerie van Infrastructuur en Vervoer de voor coördinatie op nationaal niveau verantwoordelijke administratie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0308/03

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(4 februari 2003)

Betreft: Internationale bouwfraude

Uit recente publicaties is gebleken dat niet alleen Nederlandse bedrijven, maar ook bouwbedrijven uit andere lidstaten, zoals Duitsland en België, betrokken waren bij bouwfraude in Nederland. Ook waren Nederlandse bedrijven betrokken bij verboden prijs- en werkafspraken in andere lidstaten. Er is sprake geweest van systematische kartelafspraken, prijsafspraken en/of valsheid in geschrifte, welke hebben geleid tot prijsopdrijving en illegale marktverdeling. Hierdoor zijn overheden en dus de belastingbetalers in diverse lidstaten ernstig benadeeld. Dergelijke grensoverschrijdende kartelvorming is strijdig met Europese regelgeving.

Is de Commissie op de hoogte van deze situatie?

Zo ja, is de Commissie van mening dat hier sprake is van grensoverschrijdende kartelvorming, die strijdig is met Europese regelgeving op het gebied van mededinging, en dat in verband hiermee maatregelen dienen te worden genomen?

Zo ja, wat denkt de Commissie hieraan te doen richting betreffende bouwbedrijven? Hoe worden de benadeelde partijen schadeloos gesteld?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(6 maart 2003)

De Commissie is via de Nederlandse mededingingsautoriteit (NMA) en de media op de hoogte van gevallen van (gestelde) fraude en prijsafspraken in de Nederlandse bouwindustrie. De Commissie heeft eveneens vernomen dat buitenlandse ondernemingen op de Nederlandse markt en Nederlandse ondernemingen op de buitenlandse markt bij dergelijke praktijken zouden zijn betrokken.

In geval van prijsafspraken in strijd met artikel 81 EG-Verdrag kunnen de Commissie of de nationale autoriteiten de zaak behandelen. Nationale autoriteiten kunnen tevens optreden op grond van hun nationale wetgeving, ook indien de handel tussen lidstaten wordt beïnvloed.

De NMA onderzoekt een aantal van deze gevallen en stelt de Commissie regelmatig op de hoogte van haar activiteiten.

Wanneer de Commissie over geloofwaardige informatie beschikt over een kartel waarbij de handel tussen lidstaten noemenswaardig wordt beïnvloed, zal zij op basis van deze informatie optreden of ervoor zorgen dat de nationale autoriteiten dit zullen doen.

In het gemeenschapsrecht wordt niet voorzien in een schadeloosstelling van door kartels benadeelde partijen. Partijen uit zowel de particuliere als de openbare sector kunnen evenwel overeenkomstig de nationale procedures een burgerlijke rechtsvordering instellen tegen degenen die zijn betrokken bij prijsafspraken. De Commissie zet partijen daartoe aan, aangezien het hier gaat om een ander middel om de naleving van communautaire mededingingsregels te garanderen.