SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1956/99

van Gerhard Hager (NI) aan de Commissie

(5 november 1999)

Betreft: Wijziging van het Europese kartelrecht

De Commissie is voornemens het Europese kartelrecht zodanig te wijzigen dat de huidige procedure van het onderzoeken van een fusie voordat toestemming wordt verleend wordt omgezet in een systeem waarbij het onderzoek achteraf plaatsvindt. Kan de Commissie de volgende vragen beantwoorden:

Hoe ver zijn de plannen bij de Commissie op dit gebied gevorderd?

Welke gevolgen zou de hierboven beschreven hervorming voor de werkwijze van de Commissie hebben?

Hoe lang zou deze procedure, vanaf de aanwezigheid van het vermoeden dat een fusie niet voor goedkeuring in aanmerking komt tot een definitief besluit, zijn?

Voorziet het voorstel van de Commissie ook in een regeling voor aanspraken op schadevergoeding van personen die door handelingen in de besluitvormingsperiode van een concern voor de fusie waarvan echter later geen toestemming wordt verleend, direct of indirect schade ondervinden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(19 november 1999)

Het Witboek dat de Commissie op 28 april 1999 heeft goedgekeurd(1) betreft de wijziging van de procedureregels die van toepassing zijn op mededingingsbeperkende afspraken en misbruiken van machtspositie. Het heeft geen betrekking op concentraties, waarop verplichte aanmelding en goedkeuring voorafgaand aan de tenuitvoerlegging van toepassing blijven.

De Commissie heeft, zowel van de lidstaten als van belanghebbenden een groot aantal opmerkingen ontvangen. Ook het Parlement en het Economisch en Sociaal Comité houden zich met het voorstel bezig. De Commissie zal, op basis van de ontvangen reacties, haar werkzaamheden voortzetten om een voorstel voor een verordening van de Raad op te stellen die de huidige verordening, Verordening nr. 17/62, de eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het EG-Verdrag(2), moet vervangen. Dit voorstel zou in beginsel in het tweede semester van 2000 door de Commissie kunnen worden aangenomen en bij de Raad worden ingediend.

Deze hervorming, en met name de afschaffing van het systeem van aanmelding van overeenkomsten, zou het werk van de Commissie diepgaand wijzigen. Zij zou een einde maken aan de bureaucratische beslommeringen die de verwerking van de aanmeldingen met zich brengt, en de Commissie in staat stellen zich te concentreren op de bestrijding van de ernstigste inbreuken op de mededingingsregels.

Wat het verbodsstelsel betreft loopt de duur van de procedures sterk uiteen. Het Witboek stelt voor een termijn van vier maanden in te voeren waarbinnen de Commissie de klagers moet meedelen welk gevolg zij voornemens is aan hun verzoek te geven. Aan het vervolg de procedure kan slechts de eis worden gesteld dat een redelijke termijn in acht wordt genomen, een eis waarvan de communautaire rechterlijke instanties de naleving verzekeren.

In het door het Witboek voorgestelde systeem worden overeenkomsten die de mededinging beperken en die niet voldoen aan de voorwaarden van artikel 81, lid 3, verboden en van meet af aan nietig zonder dat een beschikking van de Commissie vereist is. De slachtoffers van dergelijke overeenkomsten kunnen zich tot de nationale rechtelijke instanties wenden met een verzoek tot schadevergoeding plus intresten om de schade die zij hebben geleden te compenseren. De door de Commissie voorgestelde hervorming brengt geen enkele wijziging in het recht van de slachtoffers om schadevergoeding en intresten te verkrijgen.

(1) COM(1999) 101 def.

(2) PB 13 van 21.2.1962.