ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0759/02

van Brigitte Langenhagen (PPE-DE) aan de Commissie

(19 maart 2002)

Betreft: Eénnet-regeling

Van diverse zijden werd ik erop gewezen dat Deense en Nederlandse kotters gelijktijdig met twee of zelfs vier netten vissen om geringe vangsten op deze manier te compenseren, in plaats van naar andere vangstgebieden uit te wijken. Dit zou volkomen in tegenspraak zijn met het streven naar een duurzame visserij en het behoud van de biomassa, aangezien met deze methode de betrokken gebieden regelrecht leeggevist worden. In direct verband daarmee staat de kwestie van het gebruik van de bijvangsten. Kan de Commissie daarom de volgende vragen beantwoorden:

1. Is de Commissie op de hoogte van deze praktijk?

2. Is deze vangstmethode verenigbaar met de éénnet-regeling?

3. Indien deze methode niet strookt met de Europese regelingen, wat denkt de Commissie dan daartegen te ondernemen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 april 2002)

In verscheidene takken van visserij wordt door de vissersvaartuigen gelijktijdig met meer dan één net gevist. Dit is bijvoorbeeld het geval in de boomkorvisserij, waar vissersvaartuigen met een dubbele optuiging doorgaans twee netten tegelijk gebruiken, een aan elke zijde van het schip. Een ander voorbeeld is de visserij op langoestine of platvis met dubbele (driedubbele of nog meer) bordentrawls, waarbij het vistuig bestaat uit twee of meer geschakelde trawls.

Op grond van hoofdstuk 1, artikel 4, van de zogeheten éénnet-regeling (Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen(1), is het toegestaan meer dan een net tegelijk te gebruiken, mits de maaswijdte van de netten in overeenstemming is met de bepalingen van de Verordening. Dit betekent meestal dat alleen netten met dezelfde maaswijdte tegelijkertijd mogen worden gebruikt. Voor zover de Commissie bekend is dit ook de praktijk in de takken van visserij waarin gelijktijdig met meer dan een net wordt gevist.

(1) PB L 125 van 27.4.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0410/02

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Raad

(11 februari 2002)

Betreft: Communautaire bemiddeling ter bevrijding van de gevangenen in het Sahrawi-conflict

Het langdurige Sahrawi-conflict heeft o.a. geleid tot een groot aantal gevangenen van de ene of de andere partij, die jaren, tientallen ondertussen, zien vergaan in gevangenschap met een vaag begrip van de reden waarom zij hun leven zitten te verdoen, opeengepakt op een wijze die in strijd is met de humanitaire bepalingen van de desbetreffende internationale verdragen.

Uiteindelijk zal een politieke oplossing worden gevonden voor de toekomst van deze voormalige Spaanse kolonie, en de geschiedenis zal uitmaken hoe. Maar in de tussentijd mag het lot van bovengenoemde gevangenen niet worden vergeten, die het einde van hun gevangenschap nog niet zien aanbreken, te meer daar het einde van het conflict nog niet in zicht is.

Kan de Raad meedelen, afgezien van de politieke overwegingen en zonder op enigerlei wijze aan de ene of de andere geboden oplossing voor het conflict de voorkeur te willen geven, of hij niet van mening is in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid een definitieve humanitaire oplossing te moeten voorstellen voor alle gevangenen van beide partijen, die gevangen worden gehouden wegens een conflict waarvan het einde nog niet in zicht is?

Gecombineerd Antwoordop de schritftelijke vragen E-0208/02 en P-0410/02

(21 mei 2002)

De Raad deelt het geachte parlementslid, de heer Carlos Carnero Gonzalèz, hierbij mede niet op de hoogte te zijn van de door hem genoemde gebeurtenissen in de El Aaiún-gevangenis.

Meer in het algemeen blijft de Raad zich ernstig zorgen maken over het lot van de meer dan 1350 krijgsgevangenen die nog steeds, de meesten al 20 jaar, worden vastgehouden. Deze kwestie vergt een snelle oplossing die strookt met de verplichtingen uit hoofde van het

Verdrag van Genève. De Raad heeft altijd onderstreept dat met het zoeken naar een oplossing voor nijpende humanitaire kwesties, zoals de mogelijkheid van familiebezoek of de vrijlating van krijgsgevangenen niet moet worden afgewacht tot de voltooiing van het politieke proces. Hoewel beperkte vorderingen zijn gemaakt betreurt de Raad nog steeds de uiterst zorgwekkende situatie van de vluchtelingen uit de westelijke Sahara in de kampen van Tindouf en wijst hij erop dat de gespannen situatie in de westelijke Sahara het vinden van een oplossing voor de humanitaire problemen verder bemoeilijkt. Mede om die reden onderhoudt de Raad regelmatig contact met de persoonlijke gezant van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de heer James Baker, en met alle partijen bij het conflict, en blijft hij beschikbaar om bij te dragen tot het scheppen van een klimaat van vertrouwen tussen de betrokken partijen, teneinde een aanvaardbare oplossing mogelijk te helpen maken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0976/02

van Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(4 april 2002)

Betreft: Frans verbod op de import van Brits rundvlees

In september 2001 oordeelde het Europese Hof van Justitie dat Frankrijk had nagelaten zijn communautaire verplichtingen na te komen doordat het zijn verbod op de import van Brits rundvlees had gehandhaafd. Als gevolg van deze unilaterale maatregel hebben de Britse producenten aanzienlijke inkomstenverliezen geleden.

Kan de Commissie in dit verband mededelen:

- wat zij tot dusverre heeft ondernomen om een eind te maken aan de importstop, aangezien de uitspraak van het Hof van Justitie al zo'n zes maanden geleden heeft plaatsgevonden;

- welke schadevergoeding de Britse rundvleesproducenten zullen ontvangen ter compensatie van hun als gevolg van de illegale maatregelen van de Fransen gederfde inkomsten?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(26 april 2002)

Het Europees Hof van Justitie heeft op 13 december 2001 een arrest gewezen in zaak C-1/00, Commissie tegen Franse Republiek.

Kort na het arrest heeft de Commissie Frankrijk verzocht, gedetailleerd mee te delen welke maatregelen het zou nemen om aan het arrest te voldoen. Omdat daarop geen bevredigend antwoord werd gegeven, heeft de Commissie de Franse regering op 21 maart 2002 een schriftelijke aanmaning toegezonden, overeenkomstig artikel 228, lid 2, van het EG-Verdrag.

De door de Commissie ingeleide inbreukprocedure kan er uiteindelijk toe leiden dat Frankrijk door het Hof van Justitie wordt veroordeeld tot het betalen van een forfaitaire som of een dwangsom. In artikel 228, lid 2, wordt echter niet in een schadevergoeding voor particulieren voorzien.

Wat betreft de jurisprudentie van het Hof over de verplichting van een lidstaat om aan particulieren toegebrachte schade te vergoeden die is veroorzaakt door een schending van het Gemeenschapsrecht waarvoor de lidstaat verantwoordelijk is, verwijzen wij het geachte parlementslid naar het antwoord van de Commissie op de schriftelijke vraag E-3625/01 van de heer Huhne(1).

(1) PB C 172 E van 18.7.2002, blz. 99.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0830/02

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(26 maart 2002)

Betreft: Europees register van bedrijven die deelnemen aan de alternatieve beslechting van geschillen (ADR)

Na de inwerkingtreding van de experimentele fase van het Europees Buitengerechtelijk Netwerk (EBG-Net) beschikt de Europese consument wellicht over betere instrumenten op het gebied van alternatieve geschillenbeslechting.

Daarom vragen vele consumentenorganisaties in de lidstaten zich af of dit niet het juiste moment is voor de invoering van een Europees register van bedrijven die deelnemen aan het systeem voor alternatieve geschillenbeslechting of arbitrage in consumentenzaken, waardoor zowel consumenten als bedrijven zouden beschikken over doeltreffende instrumenten om wederzijds vertrouwen te wekken, wat van cruciaal belang is voor de goede werking van een moderne en concurrerende interne markt.

Denkt de Commissie dat na de inwerkingtreding van de experimentele fase van het EBG-Net het moment is gekomen voor de oprichting van een Europees register van bedrijven die deelnemen aan een bepaalde arbitrageprocedure in consumentenzaken als systeem voor alternatieve geschillenbeslechting, op grond waarvan ze een officieel embleem zouden krijgen, dat in elke lidstaat het vertrouwen van consumenten kan wekken?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(25 april 2002)

De proeffase van het Europees Buitengerechtelijk Netwerk (EEJ-Net) werd op 16 oktober 2001 gelanceerd. Deze proeffase zal een jaar duren. Bij het EEJ-NET zijn in totaal 17 landen betrokken (alle lidstaten plus Noorwegen en IJsland). Men heeft het wenselijk geacht met een proeffase te beginnen om het volledige netwerk te kunnen voltooien, om de organen voor de beslechting van consumentengeschillen in staat te stellen zich vertrouwd te maken met het netwerk en om een onderzoek te kunnen uitvoeren om de werking van het netwerk te verbeteren. De Commissie is van plan in het najaar 2002 verslag over het succes van de proeffase uit te brengen.

De Commissie heeft ook een groep van regeringsdeskundigen opgericht die regelmatig bijeenkomt om toezicht te houden op de uitvoering van de proeffase en om kwesties in verband met het netwerk te bespreken. Hoewel het thans niet de bedoeling is om een register op te zetten van de bedrijven die aan het geschillenbeslechtingssysteem meedoen, is de Commissie het ermee eens dat dit idee nader kan worden onderzocht. Er hebben reeds voorbereidende besprekingen met de groep van regeringsdeskundigen plaatsgevonden en deze kwestie zal in het verslag van het najaar vollediger worden behandeld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0676/02

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(1 maart 2002)

Betreft: Afgelasting van de uitnodiging tot inschrijving voor de aanleg van de metro van Thessaloniki

Drie jaar nadat het Griekse parlement met wet 2717/99 het contract voor de aanleg van de metro van Thessaloniki heeft goedgekeurd, wil de regering de aanleg van de metro afgelasten en een uitnodiging tot inschrijving lanceren voor de aanleg van een tramlijn.

Is de Commissie op de hoogte van dit voornemen van de regering?

Wat zijn de redenen voor de vertragingen bij de aanleg van de metro van Thessaloniki?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(3 april 2002)

De Commissie is niet op de hoogte van het voornemen dat het geachte parlementslid toeschrijft aan de Griekse regering. Bijgevolg kan de Commissie de door het geachte parlementslid verschafte informatie dat de Griekse regering het desbetreffende project zou afgelasten ten voordele van de aanleg van een tramlijn bevestigen noch ontkennen.

Wat de tweede vraag van het geachte parlementslid betreft, benadrukt de Commissie dat de effectieve uitvoering van projecten inzake concessies voor openbare werken in de lidstaten onder de bevoegdheid van de concessiehouder en de lidstaat valt. Zoals de Commissie het Parlement al herhaaldelijk heeft laten weten, blijkt het financieringsplan voor het project nog niet rond te zijn, en wordt er nog steeds over onderhandeld door de lidstaat, de concessiehouder, de Europese Investeringsbank en de handelsbanken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0232/02

van Karla Peijs (PPE-DE) aan de Commissie

(31 januari 2002)

Betreft: BTW-vraagstukken

De internationale verhuiswereld, die vooral uit KMO's bestaat, ziet zich geconfronteerd met een groot probleem inzake de betaling van BTW op internationale verhuizingen op een juiste en legale manier. Het is voor verhuisbedrijven niet altijd duidelijk aan welke nationale belastingautoriteiten zij de BTW moeten betalen en de kosten van een fiscaal vertegenwoordiger staan in geen enkele verhouding tot het verschuldigde BTW-bedrag. Bovendien weigeren fiscale vertegenwoordigers doorgaans met verhuisbedrijven te werken vanwege de gedeelde aansprakelijkheid.

Overweegt de Commissie de invoering van een systeem waarmee deze BTW-bedragen aan een centrale Europese instantie zouden kunnen worden betaald, die in een later stadium de juiste bedragen onder de diverse lidstaten kan herverdelen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(26 februari 2002)

De Commissie overweegt momenteel niet een voorstel in te dienen met betrekking tot de invoering van een door het geachte parlementslid geschetst stelsel.

Het voornaamste probleem waarmee de sector internationale verhuizingen heeft te maken is de BTW-regelgeving waarbij moet worden bepaald in welke plaats de belastingheffing op zijn diensten plaatsvindt. Vervoer binnen de Gemeenschap voor rekening van niet-belastingplichtigen is onderworpen aan belasting in de plaats waar het vervoer aanvangt. Dit probleem wordt tevens aan de orde gesteld in tal van reacties van het bedrijfsleven op een internemarktstrategie voor de dienstensector(1).

De Commissie is zich ervan bewust dat de interne markt beter zou kunnen functioneren met een BTW-stelsel dat is gebaseerd op het land van oorsprong. Gelet op het gebrek aan vooruitgang binnen de Raad ten aanzien van het programma van de Commissie van 1996 waarin zij voorstellen doet voor een geleidelijke overgang naar een BTW-stelsel dat gebaseerd is op het land van oorsprong schijnt een dergelijk stelsel op korte termijn politiek echter niet haalbaar te zijn. De Commissie blijft echter streven naar een dergelijk belastingstelsel op lange termijn voor de Gemeenschap.

In haar nieuwe strategie om de werking van het BTW-stelsel op korte termijn te verbeteren(2), dat door de lidstaten positief werd ontvangen binnen de Raad, stelde de Commissie vast dat ondermeer aandacht moet worden besteed aan de noodzaak om de voorschriften met betrekking tot de plaats waar de belastingheffing op diensten plaatsvindt te wijzigen. De Commissie wil proberen zo spoedig mogelijk, ten vroegste in 2003, met een voorstel te komen over de plaats waar de belastingheffing op diensten plaatsvindt waarbij zij rekening zal houden met de punten die door de sector internationale verhuizingen naar voren zijn gebracht.

(1) COM(2000) 888 def.

(2) COM(2000) 348 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1085/02

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(18 april 2002)

Betreft: Financiering van de programma's in het kader van het Communautair Bestel in Griekenland

Inlichtingen uit de Griekse pers geven aan dat de regering van Griekenland de Commissie heeft verzocht om versnelling van het financieringstempo (eventueel zelfs sneller dan hetgeen aanvankelijk was vastgesteld in verordening (EG) 1260/1999(1) betreffende de structuurfondsen) van de operationele programma's van het Communautair Bestek, die volgens haar in de toekomst sneller ten uitvoer kunnen worden gelegd. Dit zou een compensatie zijn voor de niet-financiering van andere programma's waar de situatie nog niet rijp is.

1. Kloppen deze inlichtingen?

2. Wat is de Commissie van plan te doen in antwoord op het verzoek van de Griekse regering?

(1) PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1.

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(27 mei 2002)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0081/02

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(25 januari 2002)

Betreft: Drugs in de gevangenissen

Volgens een vrij recent verslag van het Europees Waarnemingscentrum voor Drugs en Drugsverslaving ligt het percentage drugsgebruikende gevangenen in de EU boven de 50 %. Ook doen zich volgens het verslag grote verschillen voor tussen de lidstaten van de EU. Zo hebben bijvoorbeeld Portugal en Spanje het hoogste percentage drugsgebruik en Oostenrijk het laagste.

Drugsbestrijding is een hoge prioriteit voor de EU. Kan de Commissie mij derhalve mededelen welke maatregelen zij tot nu toe heeft getroffen voor de bestrijding van dit verschijnsel, welke resultaten zij daarbij heeft geboekt, en of zij in het actieplan voor drugs 2000-2004 concrete maatregelen heeft opgenomen ter bestrijding van de illegale drugshandel in de gevangenissen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(21 februari 2002)

In het jaarverslag voor 2001 van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD) staat dat het percentage probleemgebruikers en/of intraveneuze drugsgebruikers () in sommige streken kan oplopen tot 50 % van de gevangenisbevolking. Zoals het geachte parlementslid opmerkt, varieert het percentage drugsgebruikende gevangenen sterk van lidstaat tot lidstaat.

Het gevangenisbeleid valt onder de bevoegdheid van de lidstaten. In zijn drugsstrategie voor de periode 2000-2004 benadrukt de Unie het belang van in strafinrichtingen toepasbare preventieve maatregelen, alternatieven voor gevangenisstraf en speciale regelingen voor drugsverslaafde gevangenen.

Voorts heeft de Europese Raad van Feira van 19 en 20 juni 2000 op grond van een voorstel van de Commissie zijn goedkeuring gehecht aan een actieplan inzake drugsbestrijding (2000-2004)(1), waarin er bij de lidstaten op wordt aangedrongen hun inspanningen te intensiveren om gedetineerden en ex-gevangenen voorzieningen ter voorkoming en behandeling van drugsverslaving te bieden, en tevens maatregelen te nemen om de ziekten te verlichten die deze personen kunnen hebben opgelopen.

Op basis van bijdragen van de lidstaten zal de Commissie halverwege (eind 2002) en aan het einde van de bestreken periode (eind 2004) overgaan tot een algemene beoordeling van het actieplan inzake drugsbestrijding. Zij zal daarbij ook het gevangenisbeleid grondig doorlichten en zich beraden op eventuele initiatieven terzake.

(1) COM(2001) 301 van 8.6.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0432/02

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 februari 2002)

Betreft: Eerste operationele programma onderwijs en primaire beroepsopleiding van het tweede communautaire bestek

Op 31 december 2001 is de inhoud van de projecten en acties van het eerste operationele programma onderwijs en primaire beroepsopleiding van het tweede communautaire bestek inhoudelijk en financieel afgerond.

1. Is de oorspronkelijke begroting van het programma tijdens de looptijd aangepast en hoe zag de uiteindelijke begroting eruit?

2. Welk percentage is verwezenlijkt?

3. In welke subprogramma's is sprake van eventuele tekortkomingen of onvolledig gebruik van de middelen voor het programma?

4. Is voortzetting en financiering gepland van projecten en acties die hadden moeten zijn afgerond maar dat nog niet zijn?

5. Welk percentage van genoemde projecten is opgenomen in het tweede operationele programma onderwijs en primaire beroepsopleiding van het tweede communautaire bestek?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(12 april 2002)

De begroting voor het betreffende operationele programma werd verlaagd tijdens het tussentijdse onderzoek van het Griekse communautaire bestek, dat in 1998 plaatsvond. De totale steun uit het Europees Sociaal Fonds (ESF) voor het programma werd verminderd met 190 miljoen (van 1190 miljoen naar 1000 miljoen), terwijl de ESF-bijdrage tezelfdertijd werd verhoogd van 75 % tot 80 %. Bovendien werd de totale steun uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor het programma verhoogd met 49 miljoen (van 221 miljoen naar 270 miljoen), terwijl de EFRO-bijdrage werd verminderd van 75 % tot 55 %. Als gevolg van deze veranderingen werd de totale begroting van het programma (communautaire en nationale financiering) verlaagd met 134 miljoen (van 1882 miljoen naar 1748 miljoen), terwijl de zuivere communautaire bijdrage (ESF en EFRO) werd verminderd met 141 miljoen (van 1411 miljoen naar 1270 miljoen).

Hoewel de Griekse autoriteiten nog geen verzoek om eindbetaling hebben ingediend dat wordt uiterlijk eind juni 2002 verwacht schatten zij dat het programma praktisch alle beschikbare middelen heeft opgebruikt.

De Griekse autoriteiten verwachten dat sommige categorieën van projecten, die in de vorige programmeringsperiode niet werden voltooid (b.v. schoolbibliotheken en laboratoria voor lycea) in de lopende periode 2000-2006 zullen worden afgerond. De Griekse autoriteiten schatten dat de in het overeenkomstige programma van de lopende programmeringsperiode voor de voltooiing van deze categorieën van projecten uitgetrokken kredieten circa 8 % à 9 % van de totale begroting bedragen.
92002E0646

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0646/02 van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie. Gevolgen van baarmoedervliesontsteking (endometriose) voor de werkgelegenheid.



Publicatieblad Nr. 172 E van 18/07/2002 blz. 0222 - 0222
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0521/02

van Pernille Frahm (GUE/NGL) aan de Commissie

(19 februari 2002)

Betreft: Gebromeerde brandvertragers

Zal de Commissie ervoor zorgen dat de lopende risicobeoordelingen van TBBPA, dat de meest toegepaste gebromeerde brandvertrager is, en van HBCD, ook onderzoek zullen omvatten naar de vraag hoe gewone gebruikers van PC's e.d. worden blootgesteld aan de chemicaliën en welke effecten daarbij optreden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 maart 2002)

Broomhoudende brandvertragers worden in consumentenproducten gebruikt om te voorkomen dat deze snel vlam vatten. Ze worden aangetroffen in heel veel kunststof artikelen zoals de behuizing van elektrische en elektronische apparatuur, met schuim gevulde meubelen en textielproducten.

De brandvertragers hexabroomcyclododecaan (HBCD) en tetrabroombisfenol A (TBBPA) zijn prioriteitsstoffen krachtens Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico's van bestaande stoffen(1). Hexabroomcyclododecaan (HBCD) is opgenomen in de tweede lijst van prioriteitsstoffen en Zweden is voor deze stof als rapporterende lidstaat aangewezen (Verordening (EG) nr. 2268/95 van de Commissie van 27 september 1995(2)). Er is een risicobeoordelingsverslag ingediend en dit wordt momenteel besproken door de instanties van de lidstaten, de industrie en andere betrokkenen. TBBPA staat op de vierde lijst van prioriteitsstoffen en voor deze stof is het Verenigd Koninkrijk als rapporterende lidstaat aangewezen (Verordening (EG) nr. 2364/2000 van de Commissie van 25 oktober 2000(3)). De bevoegde instantie van het Verenigd Koninkrijk heeft voor deze chemische stof nog geen verslag van de risicobeoordeling ingediend.

Hexabroomcyclododecaan (HBCD) wordt vooral als brandvertrager in textiel gebruikt. Tetrabroombisfenol A (TBBPA) en de derivaten daarvan worden voornamelijk in de elektronica-industrie (met name in printplaten) en in styreen-polymeren gebruikt. Tetrabroombisfenol A (TBBPA) neemt ongeveer de helft van het gebruik van alle brandvertragers voor zijn rekening.

De risicobeoordelingen van prioriteitsstoffen worden uitgevoerd overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie van 28 juni 1994 tot vaststelling van de beginselen voor de beoordeling van de risico's voor mens en milieu van bestaande stoffen krachtens Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad(4). Deze beoordeling omvat een evaluatie van de blootstelling en een karakterisering van de risico's. Bij de evaluatie van de blootstelling van de consument wordt onder andere het gebruik van de stof in consumentenproducten bepaald. Bij de evaluatie van de blootstelling ligt de nadruk op de toepassingen die naar verwachting geregeld zullen leiden tot de hoogste blootstelling van de consument.

De risico's die verbonden zijn aan de blootstelling van de consument aan HBCD en TBBPA in belangrijke consumentenproducten, komen derhalve aan de orde in de risicobeoordeling krachtens Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad.

(1) PB L 84 van 5.4.1993.

(2) PB L 231 van 28.9.1995.

(3) PB L 273 van 26.10.2000.

(4) PB L 161 van 29.6.1994.