SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0228/01

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 februari 2001)

Betreft: Handel, ontwikkeling en EU-bosbouwbeleid

Negentig procent van de 1,2 miljard allerarmsten in de wereld mensen die moeten leven van US$ 1 of minder per dag zijn voor hun inkomen afhankelijk van bossen of zijn daarvan in belangrijke mate afhankelijk. Hoe is de Commissie van plan te verzekeren dat er geen EG-projecten ten uitvoer worden gelegd zonder dat er sprake is geweest van een strenge beoordeling van milieu- en sociale effecten, en dat EG-steun uitsluitend wordt verleend nadat er overleg is geweest met niet alleen de regeringen van de ontvangende landen, maar ook het maatschappelijk middenveld in die landen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(6 april 2001)

De Commissie is zich zeer goed bewust van het feit dat de bosrijkdommen een belangrijk deel uitmaken van de bestaansmiddelen van de allerarmste bevolkingsgroepen van onze planeet, alsmede van de noodzaak zich ervan te vergewissen dat de projecten die zij in de ontwikkelingslanden financiert niet ongunstig voor deze rijkdommen uitpakken.

In 1993 heeft de Commissie het initiatief genomen geleidelijk alle voorstellen voor projecten inzake ontwikkelingshulp te beoordelen op de weerslag die deze op het milieu zouden kunnen hebben. Hiertoe is bij de Commissie een milieuhandboek ingevoerd met daarin de procedures en de methodiek op milieugebied die gelden voor de projecten van Lomé IV inzake ontwikkelingssamenwerking. Een vergelijkbare methodiek is opgezet voor de samenwerkingsprojecten met de landen van Latijns-Amerika, van Azië en van het Middellandse-Zeegebied (ALAMED). Een nieuwe gids voor de integratie van het milieu, waarmee eerdergenoemde documenten worden samengevoegd en bijgewerkt, wordt thans voltooid; de toepassing daarvan zou in de komende maanden moeten worden uitgeprobeerd.

De richtsnoeren in deze documenten beogen vast te stellen of de tenuitvoerlegging van een project nadelige gevolgen voor het milieu zou kunnen hebben. In het bevestigende geval dient het projectvoorstel te worden vergezeld van een studie inzake het milieu-effect waarvan de gedegenheid samenhangt met de mate van complexiteit van het project. Onafhankelijk uitgevoerd, dient een dergelijke studie het mogelijk te maken specifieke maatregelen aan te bevelen waarmee de negatieve gevolgen van het project voor het milieu kunnen worden voorkomen of afgezwakt dan wel, indien deze gevolgen te ingrijpend zijn, tot de slotsom te komen dat het project geen financiering verdient. Bovendien moge erop gewezen worden dat in de in voorbereiding zijnde nieuwe gids wordt aanbevolen om, naast de gevolgen van het project voor het milieu, eveneens de verbeteringen voor het milieu te analyseren waartoe het project een bijdrage zou kunnen leveren.

Analyse van de milieu-effecten houdt tenslotte ook algemene raadpleging in van de belanghebbende partijen, en vooral van de betrokken bevolkingsgroepen. Overleg dient plaats te vinden om de standpunten te vernemen van de regelgevende instanties (zoals de nationale ministeries die met milieubescherming zijn belast), niet-gouvernementele organisaties (NGO's) en vertegenwoordigers van de openbare mening en van andere belangengroepen. Hiertoe dienen passende en erkende methoden te worden gevolgd opdat de meningen van de belanghebbenden correct worden geïdentificeerd en daarmee rekening wordt gehouden.

De procedures die het milieuhandboek aanbeveelt zijn ingewikkeld en vragen om een belangrijk menselijk potentieel. De Commissie spant zich in om haar bepalingen toe te passen voordat besluiten worden genomen aangaande haar deelneming aan de financiering van de projecten op ontwikkelingsgebied.