ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1758/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(19 juni 2002)

Betreft: Uitlatingen van de directeur van het Spaans Oceanografisch Instituut tijdens de twaalfde ontmoeting van de onderzoeksorganisaties op het gebied van de visserij, op 5 juni, in Baiona, Galicië

Op 5 juni is in Baiona, Galicië, de twaalfde ontmoeting van de onderzoeksorganisaties op het gebied van de visserij gehouden, en bij die gelegenheid heeft de directeur van het Spaans Oceanografisch Instituut, Álvaro Fernández, naar aanleiding van het voorstel van de Commissie voor de hervorming van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid gezegd dat het geen zin heeft de vangsten voor alle vissoorten op gelijke wijze terug te brengen. Dat is immers wat de Commissie voorstelt, als ze het heeft over het terugbrengen van de vangsten met 30 tot 60 %. In plaats daarvan moet voor elke soort worden vastgesteld in welke mate de vangsten moeten afnemen, en voor dat doel moeten maatregelen worden genomen die verenigbaar zijn met de visserij als economische activiteit. De directeur van het Spaans Oceanografisch Instituut stelde uitdrukkelijk dat geen enkele soort zozeer bedreigd wordt dat een vangstreductie van 40 % gerechtvaardigd is. Hij was zelfs van mening dat elke reductie met meer dan 20 % overdreven was, aangezien reducties van deze omvang volstaan voor het herstel van de visstand. De vloot zou op die wijze gewoon kunnen blijven vissen.

Heeft de Commissie bij haar onderzoek ten behoeve van de hervorming van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid rekening gehouden met wetenschappelijk standpunten van het soort zoals die in Baiona zijn uitgedragen door een persoon met zulk een verantwoordelijke functie als de directeur van het Spaans Oceanografisch Instituut?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 juli 2002)

De Commissie gebruikt de aanbevelingen van wetenschappers als uitgangspunt voor haar voorstellen voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden. Hierbij houdt zij echter in het bijzonder rekening met de wetenschappelijke adviezen die ambtshalve worden uitgebracht door de wetenschappelijke instanties op dit gebied, namelijk de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES) en het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de Visserij (WTECV). Deze instanties weerspiegelen de opvattingen van verschillende wetenschappers uit heel Europa op een wijze die de hoogst mogelijke graad van overeenstemming onder alle deelnemende wetenschappers waarborgt.

De heer Álvaro Fernandez is een welbekende, zeer gerespecteerde onderzoeker. De Commissie kan de wetenschappelijke onderbouwing van haar beleid echter niet laten afhangen van persoonlijke opvattingen van individuele onderzoekers, en zeker niet van uitlatingen in de media.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1342/02

van Francisca Sauquillo Pérez del Arco (PSE) aan de Raad

(2 mei 2002)

Betreft: Intercongolese dialoog

Nu de intercongolese dialoog op 19 april is afgebroken zonder dat een door alle partijen ondertekend algemeen akkoord is bereikt, komt het vredes- en verzoeningsproces in de RDC opnieuw op losse schroeven te staan. Een aantal EU-lidstaten hebben de vertegenwoordigers van de oppositie (UDPS, PALU en FONUS) opgeroepen zich aan te sluiten bij het akkoord dat de regering van de RDC, het MLC van Bemba en andere deelnemende partijen aan de dialoog hebben gesloten.

Heeft de Raad terzake een standpunt bepaald?

Plant het Spaanse voorzitterschap een initiatief met het oog op de hervatting van de intercongolese dialoog met deelneming van alle delegaties die door het Akkoord van Lusaka worden erkend?

Steunt de Raad het gedeeltelijk akkoord dat in Sun City is bereikt?

Antwoord

(30 september 2002)

De Raad beschouwt het akkoord dat de regering van de Democratische Republiek Congo en het MLC tijdens de bijeenkomst van de Intercongolese Dialoog in Sun City, Zuid-Afrika, hebben ondertekend, als een stap vooruit in de richting van een regeling voor het conflict dat de DRC teistert. De Raad heeft vastgesteld dat vele oppositiepartijen en vertegenwoordigers van sectoren van de civiele samenleving zich bij het akkoord hebben aangesloten, doch betreurt het dat sommige deelnemers, met name het RCD-Goma, het niet hebben willen ondertekenen. Dientengevolge heeft de Raad alle Congolese partijen verzocht hun verantwoordelijkheid op te nemen, zich bereid te tonen om compromissen te sluiten, en het kader van de Akkoorden van Lusaka en de desbetreffende VN-resoluties na te leven.

De Raad constateert met instemming dat de ondertekenaars van het akkoord de wens hebben geuit het open te stellen voor alle Congolese partijen en spoort hen aan de onderhandelingen onverwijld in een open geest voort te zetten teneinde een alomvattend akkoord over de overgangsinstellingen te bereiken. Voorts roept de Raad alle landen in de regio, met name Rwanda, op hun invloed te laten gelden bij alle Congolese partijen, inzonderheid het RCD-Goma, om ervoor te zorgen dat zij het streven naar vrede, democratie en verzoening waaraan in Sun City uiting is gegeven, eerbiedigen en ondersteunen.

Er moge aan herinnerd worden dat de EU voor de bemiddelingsinspanningen van bemiddelaar Ketumile Masire, voormalig president van Botswana, en ten behoeve van de organisatie van de Intercongolese Dialoog reeds een bedrag van 3,2 miljoen euro heeft toegewezen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0486/02

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(22 februari 2002)

Betreft: Maatschappelijk middenveld

Een aantal NGO's zal, onder de noemer maatschappelijk middenveld worden verzocht deel te nemen aan de aanstaande Conventie over de toekomst van Europa. Kan de Commissie een lijst geven van de organisaties die aan de Conventie deelnemen en aangeven welke organisaties geld van de Gemeenschap ontvangen en hoeveel zij de afgelopen drie jaar ieder hebben ontvangen?

Kan zij voorts mededelen voor welke organisaties geld bestemd is en uit welke begrotingslijnen zij hun kredieten betrekken?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(18 april 2002)

De verklaring van Laken heeft de deelname aan de Conventie voorbehouden voor de voorzitter en de twee met naam genoemde vice-voorzitters, alsook voor vertegenwoordigers van de nationale regeringen, de nationale parlementen, het Europees Parlement en de Commissie alsmede voor waarnemers die het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de Regio's en de ombudsman vertegenwoordigen. Bijgevolg neemt met uitzondering van de drie vertegenwoordigers van de sociale partners die de status van waarnemer hebben, geen enkele niet-gouvernementele organisatie (NGO) aan de eigenlijke Conventie deel.

Daarentegen bepaalt de verklaring van Laken dat: Om het debat te verbreden en alle burgers erbij te betrekken zal een Forum worden opgesteld voor organisaties die de civiele samenleving vertegenwoordigen (sociale partners, bedrijfsleven, niet-gouvernementele organisaties, academische kringen, enz.).

Een lijst van de NGO's die verzocht wordt aan dit Forum deel te nemen, bestaat in beginsel niet, omdat elke Europese of nationale organisatie die wenst deel te nemen en aldus aan het Forum wenst bij te dragen, zulks kan doen. Naargelang de NGO's een bijdrage indienen en daardoor deelnemers aan het Forum worden, verschijnen hun naam en hun contactgegevens in een regelmatig bijgewerkte lijst op de internetsite van het door de Conventie geopende Forum(1).

Aangezien in dit stadium van het proces niet alle NGO's bekend zijn die bijdragen aan het Forum zullen leveren, is het niet mogelijk te zeggen welke communautaire subsidies zij ontvangen.

(1) http://european-convention.eu.int.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2098/02

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juli 2002)

Betreft: Galicië, een zeer sterk van visvangst afhankelijke regio

In zijn antwoord op mijn vraag E-0650/02(1) erkent commissaris Fischler dat:

- Galicië een sterk van visvangst afhankelijke regio is;

- de voorafgaande studies van de Commissie (art. 14, lid 2 van Verordening (EEG) 3760/92(2)) over de afhankelijkheid van de Europese regio's van de visvangst op gebrekkige wijze en met onvolledige gegevens werden uitgevoerd en dat dit tot problemen heeft geleid bij de vergelijking van de gegevens van verschillende landen, zodat de Commissie de procedure beter zal volgen (sic);

- hoewel Galicië zeer afhankelijk is van visvangst, kan hij het niet als zodanig erkennen wegens de toewijzing van structuurfondsen, aangezien het concept alleen op regio's van doelstelling 2, en niet van doelstelling 1 van toepassing is.

Aangezien wij niet om meer structuurfondsen vragen, maar om een gelijkere verdeling van de vismogelijkheden tussen de van de visvangst afhankelijke Europese regio's,

1. Kan de Commissie mededelen of ze met die afhankelijkheid van de visvangst rekening zal houden, niet om meer structuurfondsen toe te wijzen, maar om het mogelijk te maken dat de regio's, volgens hun mate van afhankelijkheid, op meer gelijke basis en zonder discriminatie aan de verdeling van de vismogelijkheden deel kunnen nemen?

2. Hoe zal de Commissie ervoor zorgen dat Galicië, dat sedert 17 jaar op het einde van de overgangsperiode en de hervorming van het GVB wacht, een eerlijker en evenwichtiger deel krijgt van de vismogelijkheden in communautaire wateren, rekening houdend met het feit dat de huidige verdeling is gebeurd volgens de mate van afhankelijkheid van Europese regio's van de visvangst, en dat Galicië wegens zijn grotere graad van afhankelijkheid op 1 januari 2003 volledige rechten en tenminste dezelfde voorwaarden als andere Europese regio's moet kunnen genieten?

(1) PB C 229 E van 26.9.2002, blz. 114.

(2) PB L 389 van 31.12.1992, blz. 1.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(23 september 2002)

Zoals reeds aangegeven in het antwoord van de Commissie op de schriftelijke vragen E-2097/02 en E-2096/02 van het geachte parlementslid(1) wordt het begrip van de visserij afhankelijk genoemd in artikel 4, lid 8, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad(2) welk lid 8 betrekking heeft op structurele steun voor de visserijsector als een subsidiabiliteitscriterium voor regio's van doelstelling 2. Het begrip komt niet voor in de verordeningen van de Raad over de toewijzing van vangstmogelijkheden in de Gemeenschap en de verdeling van vangstmogelijkheden in nationale, aan de lidstaten toegewezen quota's.

(1) Zie blz. 180.

(2) Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1663/02

van Lousewies van der Laan (ELDR) aan de Commissie

(11 juni 2002)

Betreft: Lawaaierige vliegtuigen zoals beschreven in Hoofdstuk 2 van Richtlijn nr. 92/14/EEG

Overeenkomstig artikel 2 van Richtlijn nr. 92/14/EEG(1), moeten de lidstaten vanaf 1 januari 2002 de zogenaamde vliegtuigen uit Hoofdstuk 2 (bijlage 16 van de Conventie van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie) die niet uitgerust zijn met hushkits op alle luchthavens van hun grondgebied verbieden.

1. Kan de Commissie mededelen of alle lidstaten deze bepaling toepassen?

2. Beschikt zij over informatie betreffende de luchthavens die momenteel nog steeds dergelijke vliegtuigen toelaten? Over welke luchthavens gaat het?

3. Welke stappen zal de Commissie nemen tegen de lidstaten en de luchthavens die deze richtlijn in werkelijkheid niet toepassen?

(1) PB L 76 van 23.3.1992, blz. 21.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(1 augustus 2002)

De Commissie heeft aanwijzingen gekregen dat enkele luchthavens Richtlijn 92/14/EEG van de Raad van 2 maart 1992 betreffende de beperking van de exploitatie van de vliegtuigen van bijlage 16 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, boekdeel I, deel 2, hoofdstuk 2, tweede uitgave (1988)(1), niet volledig zouden naleven. Momenteel onderzoekt de Commissie deze informatie. Vooral in Griekenland zouden de autoriteiten na 1 april 2002 het gebruik van bepaalde vliegtuigen nog toestaan, met name Boeings 737, type 200, op de route tussen Athene en het eiland Rhodos. Bijgevolg heeft de Commissie op l7 juli 2002 besloten een schriftelijke aanmaning te sturen naar de Griekse autoriteiten, wegens niet-naleving van artikel 2 van Richtlijn 92/14/EEG.

Geen enkele luchthaven kan eigenmachtig vluchten met vliegtuigen van Hoofdstuk 2 toestaan. Ontheffingen kunnen uitsluitend door de lidstaten worden verleend, en wel onder de zeer beperkende voorwaarden van artikel 8 van Richtlijn 92/14/EEG. Deze bepaling voorziet in ad hoc besluiten op grond van de kenmerken van de specifieke vlucht, hetgeen elke mogelijkheid uitsluit dat luchthavens een speciale behandeling krijgen.

De Commissie blijft de lidstaten verzoeken haar in te lichten over de stand van de toepassing van deze richtlijn op hun grondgebied. Zoals op ieder ander gebied kan niet-naleving van de verplichtingen van de nationale autoriteiten leiden tot een inbreukprocedure.

(1) PB L 76 van 23.3.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0139/02

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(31 januari 2002)

Betreft: Begrotingspost voor de activiteiten van het Presidium van de Europese Conventie

De Verklaring van Laken houdt niet alleen het begin van een constituerend proces in de Europese Unie in, maar stelt ook expliciet de rechtstreekse verkiezing van de voorzitter van de Europese Commissie voor, geeft de weg aan voor de instelling van een Europese regering, schetst een gemeenschappelijk strafrechtstelsel en betrekt de regio's bij het debat over de verdeling van de bevoegdheden binnen de EU.

Daarom is de werkzaamheid van het Presidium belast met de bestudering van de desbetreffende voorstellen buitengewoon belangrijk en is het wenselijk dat de nodige middelen en voorwaarden voor dit werk beschikbaar zijn.

Kan de Commissie meedelen welk begrotingsbedrag is uitgetrokken opdat het genoemde Presidium zijn werkzaamheid, wat het materiële aspect betreft, ongehinderd kan uitoefenen, en hoe deze post zich onder de nodige begrotingscontrole zal ontwikkelen?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Schreyer namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0139/02, E-0337/02 en E-0419/02

(15 mei 2002)

Het Parlement, de Raad en de Commissie hebben op 28 februari 2002 een interinstitutionele overeenkomst gesloten om hun bijdrage tot de financiering van de Conventie over de toekomst van Europa te organiseren. Deze overeenkomst is gebaseerd op ramingen voor de begroting van de Conventie die voor het eerste begrotingsjaar van maart tot december 2002 4 miljoen EUR beloopt.

Dit bedrag zal van de algemene begroting van de Unie worden overgeschreven naar een specifiek fonds buiten de algemene begroting van de Gemeenschap en zal als volgt worden opgesplitst:

- 1 miljoen EUR van afdeling I (Parlement);

- 0,4 miljoen EUR van afdeling II (Raad);

- 2,6 miljoen EUR van afdeling III (Commissie) Deel A.

Deze bedragen vertegenwoordigen 0,1 % van de administratieve uitgaven van elke instelling, exclusief pensioenen.

Op 28 februari 2002 werd door de Begrotingsautoriteit een gewijzigde begroting goedgekeurd om de nodige begrotingsplaatsen te creëren en de kredieten die noodzakelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van deze bijdragen over te schrijven.

Overeenkomstig de door de drie instellingen afgesproken regels moet de begroting van de Conventie worden goedgekeurd op voorstel van de secretaris-generaal van de Conventie en met instemming van het Parlement, de Raad en de Commissie.

In beginsel omvat de begroting van de Conventie niet de reis- en verblijfskosten van de leden van de Conventie (behalve van het Praesidium). Deze kosten worden gedekt door het Parlement, de lidstaten en de kandidaat-lidstaten waarvan de leden afkomstig zijn. Dit geldt tevens voor de salarissen van de leden van het secretariaat van de Conventie wanneer deze gedetacheerd zijn door de instellingen van de Unie en een aantal infrastructuurkosten (inclusief diensten van tolken en vertalers, vertalingen, gebouwen en personeel) die worden gedekt door de drie instellingen die als gast optreden voor de vergaderingen van de Conventie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0774/02

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(18 maart 2002)

Betreft: Afstaan van bevoegdheden van de Commissie aan de lidstaten

Bij de opening van de Conventie voor een Europese grondwet op 28 februari heeft de heer Prodi, voorzitter van de Commissie, verklaard dat de Commissie bereid moest zijn bevoegdheden af te staan aan de lidstaten. Van welke bevoegdheden denkt de Commissie dat zij afgestaan zouden moeten worden? Zullen de voorstellen van de Commissie op dit punt door de commissarissen Barnier en Vitorino, door de voorzitter van de Commissie of door diens woordvoerder aan de Conventie worden doorgegeven?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(6 mei 2002)

De toespraak van de voorzitter van de Commissie tijdens de openingszitting van de Conventie past in de politieke context van die Conventie. Aan de leden van de Conventie wordt

gevraagd zich over de toekomst van het Europees project te bezinnen. De Unie moet opnieuw haar belangrijkste taken onderzoeken en haar werkterrein beter definiëren. In die context moeten alle instellingen zich afvragen hoe zij deze activiteiten zo doeltreffend mogelijk kunnen uitoefenen. De Commissie is bereid haar eigen bevoegdheden opnieuw te onderzoeken indien dit noodzakelijk is voor het welslagen van het Europees project. Dit betekent dat de toespraak van de voorzitter van de Commissie bij de opening van de Commissie niet zo zeer gericht was op een specifieke taak die momenteel door de Commissie wordt uitgeoefend, maar eerder op een politieke geestesgesteldheid. De Commissie is uiteraard niet voornemens af te zien van haar essentiële rol, namelijk die van een onafhankelijke instelling die het algemene Europese belang garandeert. Zodra de Commissie haar standpunt heeft bepaald over de toekomst van de institutionele architectuur van de Unie moeten haar vertegenwoordigers in de Conventie deze boodschap daar overbrengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1314/02

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Raad

(8 mei 2002)

Betreft: Het Zweedse verbod op de teelt van hennep met een laag THC-gehalte

Omdat het zo belangrijk is om mensenlevens en de volksgezondheid te beschermen door het nemen van maatregelen tegen drugsmisbruik en omdat het toestaan van de teelt van hennep met een laag THC-gehalte duidelijke controleproblemen met zich meebrengt, heeft de Zweedse regering gemeend een dergelijke teelt in Zweden niet te moeten toestaan. De Zweedse regering en een grote meerderheid in het Zweedse parlement zijn op dit moment niet van plan de Zweedse regels te wijzigen.

Het Zweedse verbod op hennepteelt wordt nu echter door het Hof van Justitie behandeld, en Zweden kan door een beslissing van het Hof eventueel gedwongen worden om zijn besluit te herzien. Daarom is het interessant een antwoord te horen op de volgende vraag: is de Raad bereid een besluit te nemen waarbij de afzonderlijke lidstaten het recht krijgen om inzake het toelaten of verbieden van de teelt van hennep met een laag THC-gehalte hun eigen besluiten te nemen?

Antwoord

(3 oktober 2002)

Het is niet aan de Raad een standpunt in te nemen ten aanzien van de nationale wetgeving van de lidstaten, noch ten aanzien van bij het Hof van Justitie aanhangige zaken.

Bovendien heeft de Raad geen Commissievoorstel ontvangen dat in de lijn ligt van de suggestie van het geachte parlementslid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0274/02

van Gian Gobbo (NI) aan de Commissie

(1 februari 2002)

Betreft: Onderdrukking van de Koerdische beweging voor tweetaligheid in Turkije

Begin dit jaar werd in Turkije een beweging van studenten en ouders opgericht die opkomt voor onderwijs van het Koerdisch op school. De slogan ervan is tweetalig onderwijs is mogelijk.

De Turkse politie heeft onlangs honderden Koerdische studenten aangehouden die in het openbaar petities verspreidden waarin het recht op onderwijs in hun moedertaal werd opgeëist. Naar verluidt hebben de arrestanten geen behoorlijk contact kunnen hebben met hun advocaten. Diverse mensenrechtenorganisaties hebben tegen deze willekeurige aanhoudingen geprotesteerd.

Meent de Commissie niet dat het optreden van de Turkse overheid indruist tegen de zogenaamde beginselen van Kopenhagen, waarvan de naleving voorwaarde is voor toetreding tot de Europese Unie, alsook tegen de verplichte eerbiediging van de mensenrechten in het kader van de rechtsstaat?

Heeft de Commissie daartegen al geprotesteerd of is zij van plan te protesteren bij de autoriteiten in Ankara, en erop aan te dringen dat zij een einde maken aan de vervolgingen tegen de Koerdische minderheid en haar wettige aanspraken op tweetalig onderwijs?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(26 februari 2002)

In het kader van de prioriteiten voor de middellange termijn van het toetredingspartnerschap voor Turkije is bepaald dat Turkije moet zorgen voor culturele diversiteit en de culturele rechten van alle burgers moet garanderen, ongeacht hun herkomst. Turkije wordt dus geacht alle wettelijke bepalingen af te schaffen die inbreuk maken op deze rechten, ook op het terrein van onderwijs.

De Commissie heeft de voortgang met betrekking tot de culturele rechten geëvalueerd in haar periodieke verslag over Turkije van november 2001(1). De wijziging van artikel 26 en 28 van de Turkse grondwet, waarmee de bepaling werd geschrapt dat het gebruik van andere talen dan het Turks verboden was, werd als een positieve stap gezien. Hiermee zou de weg vrijgemaakt kunnen zijn voor het gebruik van andere talen dan het Turks, mits veranderingen zouden worden aangebracht in bestaande beperkende wetten en praktijken.

De Commissie heeft de recente ontwikkelingen op de voet gevolgd en is bezorgd over de berichten dat op grote schaal arrestaties plaatsvinden van studenten in verband met hun petities voor taalcursussen Koerdisch.

Recent werd in Ankara door de Commissie en het huidige voorzitterschap van de Unie een gezamenlijk initiatief genomen waarbij tegenover de Turkse autoriteiten de bezorgdheid werd uitgesproken over een mogelijke schending door de Turkse autoriteiten van het wettelijke petitierecht.

De Commissie zal deze zaken verder bespreken met de Turkse autoriteiten.

(1) COM(2001) 700 def.