SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0691/02

van Amalia Sartori (PPE-DE) aan de Raad

(5 maart 2002)

Betreft: Seks in ruil voor humanitaire hulp

De internationale pers meldt dat medewerkers van NGO's die belast zijn met het beheer en de verdeling van humanitaire hulp van de VN beschuldigd zouden zijn van seksueel misbruik van vluchtelingen. Dit zou blijken uit onderzoek van de VN, uitgevoerd tijdens controles op de hulpverlening in de crisisgebieden.

De aangeklaagde hulpverleners zouden, in ruil voor voedsel, medicijnen en andere hulp, jonge vrouwen (van wie velen minderjarig) tot seks gedwongen hebben. Dit seksuele geweld wordt nog verachtelijker als men weet dat daarbij geen voorbehoedsmiddelen zijn gebruikt en zo de verspreiding van aids, dat in de betrokken regio's reeds een alarmerende omvang bereikt heeft, in de hand heeft gewerkt.

Het lijkt er bovendien op dat het om een al gevestigd gebruik zou kunnen gaan aangezien dergelijke praktijken in Liberia, Ivoorkust en Oost-Timor vastgesteld zouden zijn.

Rekening houdend met het feit dat humanitaire hulpprogramma's van de VN gecofinancierd worden door de EU, welke maatregelen wil de Raad treffen om duidelijkheid te scheppen over deze betreurenswaardige praktijken waarbij personen in plaats van hulp te bieden aan mensen in nood, hen uitgerekend vernederen en misbruiken?

Als deze berichten inderdaad juist zijn, wat wil de Raad ondernemen om de schuldigen te straffen en ervoor te zorgen dat dergelijke praktijken voor eens en altijd uit de wereld geholpen worden?

Antwoord

(26 juni 2002)

1. De Raad beschikt niet over documenten waaruit formeel blijkt dat de door het geachte parlementslid aangehaalde informatie op waarheid berust. Mochten deze gegevens evenwel juist blijken te zijn, dan zal de Raad binnen de perken van zijn bevoegdheden steun verlenen aan alle maatregelen die ertoe leiden dat de eventuele schuldigen geïdentificeerd en gestraft worden; ook zal hij steun verlenen aan alle andere acties die een herhaling van dergelijke incidenten in de toekomst kunnen voorkomen.

2. Er zij evenwel aan herinnerd dat de samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de internationale organen en organisaties van de VN op humanitair gebied, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1257/96 van de Raad van 26 juni 1996 betreffende humanitaire hulp(1), een

bevoegdheid van de Commissie is. Het is dan ook aan de Commissie om de voorwaarden voor de financiering en uitvoering van de humanitaire acties van deze organen vast te stellen, de afwikkeling daarvan te volgen en de resultaten te evalueren.

3. Algemeen gesproken houdt de Raad met de grootste aandacht de ontwikkeling van de betrekkingen tussen de EU en de VN in deze sector in het oog. In antwoord op de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 2 mei 2001, getiteld Werken aan een daadwerkelijk partnerschap met de Verenigde Naties op het gebied van ontwikkeling en humanitaire zaken, heeft de Raad de Commissie in zijn conclusies van 31 mei 2001 opgeroepen verder te gaan met de verbetering en verdere ontwikkeling van de betrekkingen met de VN op dit gebied. De Raad onderstreepte met name het belang van een intensievere dialoog om een strategisch partnerschap tussen de Gemeenschap en de VN tot stand te brengen teneinde humanitaire crises het hoofd te kunnen bieden.

4. Bovendien moet erop worden gewezen dat de EU een voortrekkersrol speelt bij de internationale inspanningen om te garanderen dat het personeel waaraan de uitvoering van de humanitaire acties van de VN wordt toevertrouwd, qua niveau optimaal op de vervulling van de desbetreffende taken is berekend. Meer bepaald op initiatief van de EU, heeft de Algemene Vergadering van de VN op 21 december 2001 een resolutie aangenomen over de veiligheid en beveiliging van het humanitair personeel en de bescherming van het personeel van de Verenigde Naties (RES/56/217); in punt 15 van die resolutie wordt onder meer gerefereerd aan het beginsel dat alle leden van het humanitair personeel en van het personeel van de Verenigde Naties en het geassocieerd personeel gehouden zijn de wetgeving van het land waar zij werkzaam zijn te eerbiedigen en na te leven, overeenkomstig het internationaal recht en het Handvest van de Verenigde Naties. Ditzelfde beginsel wordt herhaald en ontwikkeld in punt 18 van de resolutie, waarin de secretaris-generaal van de VN wordt verzocht de nodige maatregelen te nemen om te garanderen dat het personeel van de Verenigde Naties en ander personeel dat wordt ingezet in het kader van de uitvoering van een operatie van de Verenigde Naties goed ingelicht worden [] over de regels die zij in acht dienen te nemen, met name die welke door de nationale wetgeving en het internationaal recht worden opgelegd, [] en waarin wordt gesteld dat alle humanitaire hulporganen analoge maatregelen moeten nemen ten behoeve van hun personeel.

(1) PB L 163 van 2.7.1996, blz. 1.