ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3674/97 van Patricia McKenna (V) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: Activiteiten van de oliemaatschappij Total in Myanmar

De Franse oliemaatschappij Total en het Amerikaanse bedrijf Unocal zijn beide betrokken bij de aanleg van een aardgaspijpleiding in Myanmar. De beide bedrijven zijn een partnerschap aangegaan met Myanmar Oil and Gas Enterprise (MOGE), een onderneming die wordt gecontroleerd door de heersende militaire junta, de State Law and Order Restoration Council (SLORC).

Naar verluidt zijn door de twee bedrijven om redenen van veiligheid en het toezicht op de aanleg van de pijpleiding troepen van Myanmar ingezet. Talrijk zijn de berichten dat de troepen zich hebben schuldig gemaakt aan schendingen van de mensenrechten, zoals dwangarbeid, onvrijwillige verhuizing, marteling, verkrachting en in sommige gevallen moord.

Oliemaatschappijen, waaronder Total en Unocal, vormen de grootste legale deviezenbron voor de SLORC. Het militaire regime in Myanmar is door de internationale gemeenschap alom veroordeeld wegens zijn schendingen van de rechten van de mens en de democratie.

Kan de Commissie een onderzoek instellen naar de beweringen dat een in de EU gevestigd bedrijf in verband wordt gebracht met ernstige schendingen van de rechten van de mens? Welke maatregelen denkt de Commissie ter zake te nemen?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (6 januari 1998)

De Commissie is niet bevoegd om de door het geachte Parlementslid verzochte maatregelen te nemen tegen personen of in de Gemeenschap bevestigde bedrijven.

In het kader van het schema van algemene tariefpreferenties (SAP) verrichte onderzoek naar dwangarbeid in Birma krachtens artikel 9 van de Verordening (EG) nr. 3281/94 van 19 december 1994 van de Raad betreffende een meerjarenschema van algemene tariefpreferenties voor bepaalde industrieproducten van oorsprong uit de ontwikkelingslanden (1995-1998) ((PB L 348 van 31.12.1994. )), dat tot intrekking van de SAP-preferenties voor Birma heeft geleid, kwam de Commissie ter kennis van de door het geachte Parlementslid vermelde beweringen.

Het onderzoek leverde evenwel geen elementen op die de juistheid bevestigen van de bewering die Total in verband bracht met ernstige schendingen van de mensenrechten die door de Birmaanse troepen werden begaan. Bovendien dient erop te worden gewezen dat het enige doel van dit administratief onderzoek was, het bestaan van slavernijpraktijken in Birma vast te stellen en niet de individuele verantwoordelijkheden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3202/97 van Luciano Vecchi (PSE) aan de Commissie (16 oktober 1997)

Betreft: Saharawi-vluchtelingen

Zijn er initiatieven genomen om het plan voor vrijwillige repatriëring van de Saharawi-vluchtelingen dat onlangs is voorgelegd door het Hoge Commissariaat voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties te ondersteunen, met name wat betreft de registratie, terugkeer en reïntegratie van deze vluchtelingen?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (27 november 1997)

Sedert 1993 bereiken de bijdragen van de Commissie (Bureau van de Europese Gemeenschap voor Humanitaire Bijstand (ECHO)) voor vluchtelingen van de Westelijke Sahara in totaal 20 miljoen ecu. Vorig jaar werd een totaalbedrag van 7 miljoen ecu toegekend, waarvan 2 miljoen ecu afkomstig was van de door het Parlement goedgekeurde begrotingslijn B7-644 voor hulp aan de bevolking van de Westelijke Sahara en de resterende 5 miljoen ecu van begrotingslijn B7-217.

Dit jaar keurde de Commissie op 23 mei 1997 een besluit goed voor de uitvoering van een algemeen plan ten bedrage van 7 miljoen ecu ten behoeve van de vluchtelingen van de Westelijke Sahara. Dit plan beslaat twee componenten: voedselhulp (5,8 miljoen ecu) en een programma voor medische en logistieke bijstand, reïntegratie in noodgevallen en waterzuivering (1,2 miljoen ecu). De toekenning van steun voor 1997 is erop gericht de levering van basisproducten aan deze bevolking te waarborgen, de effectenvoorraad in stand te houden en de levensvoorwaarden en gezondheidszorg op een aanvaardbaar niveau te handhaven.

Als onderdeel van de nauwe samenwerking tussen het Hoge Commissariaat voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties, het Wereldvoedselprogramma en ECHO omtrent humanitaire hulp ten behoeve van de vluchtelingen van de Westelijke Sahara zal de Commissie tijdens het opstellen van het plan voor vrijwillige repatriëring veel aandacht besteden aan de humanitaire situatie van deze bevolkingsgroep en dienovereenkomstig haar hulpprogramma voor 1998 aanpassen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3738/97 van Yves Verwaerde (PPE) aan de Commissie (21 november 1997)

Betreft: Toestand in Congo

Kan de Europese Commissie me haar standpunt tegenover de recente politieke en militaire gebeurtenissen in Congo uiteenzetten?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3736/97 en E-3738/97 van de heer Pinheiro namens de Commissie (16 december 1997)

Het standpunt van de Commissie ten aanzien van de recente politieke gebeurtenissen in Kongo (Brazzaville) is uiteengezet in de verklaring van het voorzitterschap van de Raad, afgelegd namens de Unie en gepubliceerd op 3 november 1997. Deze verklaring wordt rechtstreeks aan de geachte Afgevaardigde alsook aan het secretariaat van het Parlement toegezonden.

In dit verband wenst de Commissie erop te wijzen dat zij, sedert het begin van de militaire acties, urgente humanitaire hulp heeft gefinancierd voor vier organisaties, namelijk Artsen zonder Grenzen (Frankrijk en Nederland), Médecins du Monde (Frankrijk), Secours catholique (Frankrijk) en het Internationaal Comité van het Rode Kruis. Deze programma's hebben het mogelijk gemaakt om gedurende het conflict en tot op heden te voorzien in de levensnoodzakelijke behoeften van de meest kwetsbare ontheemden, in totaal ongeveer 350.000 personen.

De Commissie volgt aandachtig de toestand ter plaatse in overleg met de belangrijkste humanitaire organisaties, met name wat betreft de drinkwatervoorziening van Brazzaville.

De tot op heden toegekende financiële middelen hebben betrekking op talrijke sectoren en bedragen in totaal ongeveer 10 miljoen ecu, rekening houdend met de voor het Wereldvoedselprogramma toegestane financiële middelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3424/97 van José Pomés Ruiz (PPE) aan de Commissie (31 oktober 1997)

Betreft: Vleesquota

Kan de Commissie meedelen op welke wijze de quota voor de invoer van rundvlees uit Argentinië en Brazilië worden toegekend en welke voorwaarden aan een bedrijf worden gesteld om dit vlees in te voeren?

Kan de Commissie tevens meedelen wat de laatste quotaverdeling voor rundvlees uit de genoemde landen was?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (26 november 1997)

De per land vastgestelde invoerquota voor rundvlees van hoge kwaliteit, bijvoorbeeld het lendestuk ("Solomillo¨), zijn gebaseerd op de verbintenissen die de Gemeenschap heeft aangegaan in het kader van de bij de Uruguay-Ronde gesloten landbouwovereenkomst.

De uitvoeringsbepalingen voor 1997/1998 zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 936/97 van de Commissie van 27 mei 1997 betreffende de opening en de wijze van beheer van tariefcontingenten voor vers, gekoeld of bevroren rundvlees van hoge kwaliteit en voor bevroren buffelvlees ((PB L 137 van 28.5.1997. )). De communautaire criteria voor importeurs van rundvlees van hoge kwaliteit zijn vastgesteld in artikel 4, onder a), dat luidt als volgt "de aanvrager van het certificaat moet een natuurlijke of rechtspersoon zijn die op het moment van de indiening van de aanvraag sedert minstens 12 maanden op het gebied van de rundvleeshandel tussen de lidstaten of met derde landen werkzaam is en in het BTW-register van een lidstaat is ingeschreven¨.

Voor 1997/1998 bedragen de quota voor rundvlees van hoge kwaliteit voor Argentinië 28.000 ton en voor Brazilië 5.000 ton.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3724/97 van Luis Marinho (PSE) aan de Commissie (12 november 1997)

Betreft: Veiligheid schoolbussen

Bij het vervoer van schoolkinderen doen zich steeds vaker ongevallen voor. Ieder jaar neemt het aantal ongelukken zorgwekkender vormen aan. In 80% van de gevallen zijn deze ongelukken te wijten aan materiële gebreken (motorpanne, verouderd materiaal en gebrek aan veiligheid). Slechts 20% van de ongelukken is terug te voeren op menselijk falen.

Het welzijn en de veiligheid van kinderen vormen een van de doelstellingen van het gezinsbeleid en krachtens het Verdrag inzake de rechten van het kind van de VN moeten er wettelijke voorschriften worden ingevoerd die dit beginsel bekrachtigen. Kan de Commissie dan ook het volgende mededelen:

1. Kan de EU via directe of indirecte maatregelen de veiligheid van het schoolvervoer verbeteren en het probleem van verouderde vervoersmiddelen die gezien de toename van het aantal schoolkinderen overvol zitten, helpen oplossen?

2. Wordt er momenteel aan een richtlijn gewerkt over "de veiligheid van vervoersmiddelen bestemd voor het vervoer van schoolkinderen¨?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (11 december 1997)

De Commissie heeft nog geen informatie ontvangen waaruit blijkt dat 80% van de ongevallen met schoolbussen in Portugal aan technische gebreken te wijten is en zou het dan ook op prijs stellen hierover aanvullende technische informatie te ontvangen van het geachte parlementslid.

Bij Richtlijn 96/96/EG van de Raad van 20 december 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens ((PB L 46 van 17.2.1997. )) zijn minimumvoorschriften voor de technische controle van motorvoertuigen (inclusief schoolbussen) vastgesteld. Deze technische controle garandeert dat aan bepaalde minimumveiligheidsnormen is voldaan en dat de voertuigen regelmatig worden gecontroleerd.

Bovendien overweegt de Commissie de indiening van een voorstel voor Europese wetgeving waarbij de autoriteiten worden gemachtigd om steekproefsgewijze controles langs de weg uit te voeren, teneinde te garanderen dat het onderhoud van de voertuigen voldoet aan de in Richtlijn 96/96/EG vastgestelde norm.

De Commissie is van oordeel dat Richtlijn 96/96/EG, eventueel aangevuld met wetgeving over steekproefsgewijze controles langs de weg, voldoende garanties biedt om de voertuigen in het algemeen te verbeteren en heeft momenteel dan ook geen plannen voor specifieke wetgeving op het gebied van schoolbussen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3991/97 van Enrico Ferri (PPE) aan de Raad (15 december 1997)

Betreft: Handhaving van de duty-free-winkels

De handhaving van duty-free-winkels vormt juridisch gezien geen schending van de regels van de interne markt, want het staat de lidstaten op grond van hun onderling overeengekomen en niet-individueel bepaalde soevereine wil vrij om voor economische voordelen en stimulansen te zorgen die het toerisme en de werkgelegenheid bevorderen en de consumenten beschermen.

Luchthavens en zeehavens zijn vrije en gemeenschappelijke ruimtes, niet alleen intercommunautair maar ook intercontinentaal gezien.

In de Europese Unie zijn op grond van een akkoord tussen de staten tolvrije gebieden ingesteld, zoals b.v. de Republiek San Marino, het Vorstendom Monaco, enz.

De interne markt en de euro vereisen in ieder geval een proefperiode, ook ten behoeve van de nieuwe staten die deel zullen uitmaken van de EU, en de duty-free-winkels kunnen hierbij een belangrijke rol spelen.

Is de Raad op grond van bovenstaande overwegingen van plan om het besluit van 1991 te herzien en de duty-free-winkels te handhaven, ofwel deze winkels onder bepaalde voorwaarden en tijdelijk nog open te houden, mede om nuttige ervaring te kunnen opdoen met het gebruik van de euro?

Antwoord (16 februari 1998)

De Raad verwijst het Geachte Parlementslid naar het antwoord op schriftelijke vraag nr. E-1515/97.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3522/97 van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Raad (14 november 1997)

Betreft: Hangende hervormingen bij het universitair onderzoek

Volgens berichten en commentaar uit het blad NATURE (vol. 388, juli 1997) bereidt de Britse regering nieuwe initiatieven voor ten aanzien van het hoger onderwijs. Hiervoor zal meer geld moeten worden uitgetrokken. Tevens is het nodig dat de academische wereld zich in bepaalde opzichten anders gaat opstellen. Dit alles om het vertrouwen te herstellen tussen de wetenschappelijke wereld en de staat.

Het is niet alleen in het Verenigd Koninkrijk dat de in het rapport-Dearing genoemde issues, die zeker zullen opduiken in een komend Witboek, spelen. Alle regeringen van de Europese Unie en ook andere moderne economieën hebben te maken met de volgende taakstellingen: hoe te garanderen dat het fundamenteel onderzoek kwalitatief en kwantitatief toereikend is; hoe moeten de universiteiten evenveel waarde toekennen aan onderwijstaken als aan het onderzoek; hoe te zorgen voor een toereikende administratieve geldstroom voor het onderzoek, modernisering van huisvesting en instrumenten en deelname van de industrie?

Kan de Raad iets meedelen over de hervormingen in het Verenigd Koninkrijk en of er vergelijkbare ontwikkelingen aan de gang zijn in de rest van Europa, in de Verenigde Staten en in Japan?

Antwoord (26 januari 1998)

De Raad volgt de ontwikkeling van de onderwijsstelsels in de Europese Gemeenschap op de voet, met name via de studies van DG XXII bij de Commissie en de studies die door of met de steun van de Europese Dienst van EURYDICE en het netwerk daarvan worden uitgevoerd.

Het is evenwel niet aan de Raad mededelingen te doen over initiatieven die door de regeringen van lidstaten of derde landen op onderwijsgebied worden genomen. De Raad wijst er overigens op, dat alles wat betrekking heeft op de organisatie en de structuur van de stelsels voor hoger onderwijs, uitsluitend tot de verantwoordelijkheid van de lidstaten behoort (zie artikel 126, lid 1, van het EG-Verdrag).
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3252/97 van Mihail PAPAYANNAKIS aan de Commissie. Richtlijn 94/80/EG



Publicatieblad Nr. C 158 van 25/05/1998 blz. 0070



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3252/97 van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie (20 oktober 1997) Betreft: Richtlijn 94/80/EG Kan de Commissie, in het licht van de gemeenteraadsverkiezingen in Griekenland, die binnen ongeveer een jaar zullen plaatshebben, en overwegende dat het actief en passief stemrecht voor de gemeenteraadsverkiezingen in de lidstaat van verblijf voortvloeit uit het gelijkheidsbeginsel en het verbod op discriminatie tussen de burgers van de EU, zeggen of de bevoegde Griekse overheid de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen heeft genomen om te voldoen aan richtlijn 94/80/EG ((PB L 368 van 31.12.1994, blz. 38. ))? Zo neen, welke maatregelen denkt zij te nemen om ervoor te zorgen dat Griekenland hoger genoemde richtlijn naleeft? Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (9 december 1997) Op 19 juni 1997 werd de Commissie ingelicht over de goedkeuring door Griekenland van presidentieel decreet nr. 133 ((cfr. Grieks Staatsblad 121/A/1997 )) tot omzetting van de hoger genoemde richtlijn. Dit decreet werd later gewijzigd bij presidentieel decreet nr. 164/97 ((cfr. Grieks Staatsblad 145/A/1997 )). Nu de richtlijn in Grieks recht is omgezet, wordt de tegen deze lidstaat ingeleide inbreukprocedure wegens het niet nakomen van één van de verplichtingen die de lidstaat opgelegd zijn op grond van het EG-Verdrag, als afgedaan beschouwd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3484/97 van Richard Howitt (PSE) aan de Raad (3 november 1997)

Betreft: Het Verdrag van Warschau en een inwoner van Essex die in Koeweit gegijzeld is gehouden - claim tegen British Airways

Het is al enige tijd geleden dat de heer Edward Hammett uit Essex en 367 passagiers van vlucht 149 van British Airways een klacht hebben ingediend volgens welke de luchtvaartmaatschappij roekeloos zou hebben gehandeld door na de Iraakse invasie tijdens de Golfoorlog willens en wetens in Koeweit te landen. Is de Raad van oordeel dat er met betrekking tot een eventueel onderzoek mogelijk sprake is van een bevoegdheid van de Europese Unie?

Kan de Raad met name mededelen welke aspecten van het recht van de Europese Unie wellicht relevant zijn, gezien het feit dat passagiers in Frankrijk naar aanleiding van gerechtelijke stappen aldaar schadevergoeding van BA hebben ontvangen, terwijl inwoners van het VK in hun eigen land een schadevergoeding is geweigerd?

Antwoord (12 februari1998)

De Raad attendeert het geachte parlementslid erop dat Richtlijn 94/56/EG van de Raad van 21 november 1994 (PB L 319 van 12.12.1994, blz 14) houdende vaststelling van de grondbeginselen voor het onderzoek van ongevallen en incidenten in de burgerluchtvaart, de lidstaten slechts verplicht een onderzoek in te stellen naar elk ongeval of ernstig incident (artikel 4). Dit onderzoek moet in elke lidstaat worden uitgevoerd door een functioneel onafhankelijke instantie of organisatie (artikel 6).

Zoals de titel van Verordening (EG) nr. 2027/97 van de Raad betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen (PB L 285 van 17.10.1997) aangeeft, heeft deze verordening alleen betrekking op de schade die reizigers bij ongevallen hebben geleden.

De Raad wijst het geachte parlementslid erop dat de Commissie moet toezien op de toepassing van de bepalingen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en van de bepalingen die de Instellingen krachtens dit Verdrag vaststellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2672/97 van Leonie van Bladel (UPE) aan de Raad (1 september 1997)

Betreft: Schade aan vertrouwensbeginsel van de burger in de EU. Vervolg op eerder gestelde vragen inzake Jolanda Bona

1. Het College van Burgemeesters en Wethouders van Amsterdam heeft aan de uit Suriname afkomstige veertienjarige Jolanda Bona, die van Surinaamse afkomst is, laten weten dat zij haar Nederlanderschap uit de basisadministratie zal laten schrappen en tevens dat zij het door de Burgemeester van Amsterdam aan Jolanda Bona op 6 september 1996 verstrekte Nederlandse paspoort dient in te leveren.

Is de Raad van mening dat wij met de belangen van een burger, in dit geval een veertienjarig kind, op deze wijze in het hedendaagse Europa mogen omgaan?

2. Jolanda Bona, die zich de afgelopen maanden eenzaam op haar kamertje opsloot omdat zij bang was door de vreemdelingenpolitie te worden opgehaald, is door de gehele zaak dermate traumatisch beschadigd, dat haar stiefmoeder en haar vader het onverantwoord vonden om deze situatie nog langer te laten duren. Op 17 juli 1997 heeft Jolanda zich tezamen met haar stiefmoeder gemeld bij de Vreemdelingenpolitie te Amsterdam om de onzekere situatie te beëindigen. Jolanda wilde, met instemming van haar ouders, haar Nederlandse paspoort inleveren en haar Surinaamse paspoort terugkrijgen teneinde weer terug te keren naar Suriname. De vreemdelingenpolitie meldde dat dit onmogelijk was. Jolanda was inmiddels volgens de vreemdelingenpolitie officieel Nederlands staatsburger.

Is de Raad niet van mening dat op deze manier misbruik wordt gemaakt van het vertrouwensbeginsel dat een burger in een Europese rechtsstaat mag stellen?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2321/97 en E-2672/97 (20 januari 1998)

Kwesties met betrekking tot het verkrijgen of het verliezen van de nationaliteit van een lidstaat van de Europese Unie vallen uitsluitend onder de bevoegdheid van de betrokken lidstaat. Er bestaan geen instrumenten van het gemeenschapsrecht, noch instrumenten van de Europese Unie betreffende deze problematiek.

De Raad kan derhalve geen standpunt innemen over de vragen van het geachte parlementslid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3683/97 van Mark Watts (PSE) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: Vervoer van paarden vanuit Bulgarije naar de EU

Weet de Commissie dat er nog steeds paarden vanuit Bulgarije over Griekenland en Italië worden getransporteerd voor de slacht?

Onderneemt de Commissie stappen om deze handel een halt toe te roepen of er op zijn minst voor te zorgen dat dit vervoer verloopt met inachtneming van de algemeen aanvaarde richtsnoeren, met name in het licht van het feit dat Bulgarije een land is dat om toetreding tot de EU heeft verzocht?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (18 december 1997)

De Commissie is ervan op de hoogte dat er een aanzienlijke handel in voor de slacht bestemde paarden bestaat tussen landen van Oost-Europa en Italië. Een gering percentage van die dieren komt uit Bulgarije en wordt via Griekenland met ferryboten naar Zuid-Italië vervoerd.

In Richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de Richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG ((PB L 340 van 11.12.1991. )) is bepaald dat al wie dieren naar de Gemeenschap vervoert, zich ertoe moet verbinden aan de eisen van de richtlijn te voldoen en moet verklaren de nodige maatregelen daarvoor te hebben genomen.

In de praktijk is het evenwel moeilijk gebleken toe te zien op de naleving van deze richtlijn, aangezien de communautaire wetgeving in derde landen niet rechtstreeks van toepassing is.

De Commissie heeft er bij de Italiaanse autoriteiten bij herhaling op aangedrongen dat zij zouden toezien op de naleving van de richtlijn met betrekking tot paarden die uit Oost-Europa worden aangevoerd. Bij een recent inspectiebezoek is enige verbetering in de situatie geconstateerd.

In het kader van de Europa-Overeenkomst hebben de geassocieerde Europese landen (waaronder Bulgarije) zich ertoe verbonden hun wetgeving af te stemmen op die van de Gemeenschap en het acquis op veterinair gebied, inclusief de voorschriften inzake het welzijn van dieren, over te nemen.

De Commissie is het ermee eens dat, wat de Oost-Europese landen betreft die kandidaat zijn voor toetreding tot de Gemeenschap, de beste manier om een adequaat vervoer van levende dieren te garanderen, erin bestaat de communautaire wetgeving ter zake zo snel mogelijk te doen naleven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3376/97 van Richard Howitt (PSE) aan de Raad (23 oktober 1997)

Betreft: Gedragscode voor in derde landen werkzame Europese bedrijven

In december 1996 heeft het Europees Parlement resolutie A4-0400/96 ((PB C 20 van 20.1.1997, blz. 161. )) aangenomen over de mensenrechten in de wereld 1995/1996 en het beleid van de Unie op het gebied van de mensenrechten.

In artikel 20 wordt de Raad verzocht "op korte termijn een voorstel in te dienen voor een gedragscode voor in derde landen opererende Europese ondernemingen, die hen verplicht de mensenrechten in alle voorkomende vormen (op civiel, sociaal, economisch en milieugebied) te respecteren en die controle- en sanctiemaatregelen bevat op grond van het huidige voorstel van de OESO¨.

Wanneer kan het Europees Parlement een dergelijk voorstel van de Raad verwachten?

Antwoord (19 januari 1998)

Het geachte parlementslid wordt eraan herinnerd dat geen enkele bepaling van de verdragen erin voorziet dat de Raad bij het Europees Parlement een voorstel indient voor een gedragscode die verplichtingen oplegt aan Europese bedrijven die in derde landen werkzaam zijn.