ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0620/00

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(3 maart 2000)

Betreft: Tolkenopleiding Grieks

De afdeling van de universiteit van Mainz (Duitsland) in Germersheim heeft in haar programma een zeer verdienstelijk departement met een opleiding voor tolken van en naar diverse Europese talen. Ofschoon er vele tientallen studenten de opleiding voor tolken van en naar het Grieks volgen, toch zou de universiteit van plan zijn de opleiding voor deze talencombinatie af te schaffen. Maar tezelfdertijd krijgt de universiteit financiële steun van de Europese Unie precies om de tolkenopleiding te bevorderen.

Kan de Commissie op grond van deze informatie zeggen wat de plannen zijn van de universiteit van Mainz aangaande de opleiding voor tolken van en naar het Grieks?

Kan de Commissie, overwegende dat er geen gegronde redenen zijn om deze sectie af te schaffen, de universiteit van Mainz of haar raad van bestuur vragen de tolkenopleiding voor deze taal te behouden, aangezien zij bijzonder nuttig is voor de werking van de communautaire instellingen en vele andere Europese organisaties en ondernemingen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(14 april 2000)

De Commissie deelt de mening van de geachte afgevaardigde wat het belang van het Grieks als officiële taal van de Gemeenschap betreft. Op het gebied van de vertolking getroost de gemeenschappelijke tolken- en conferentiedienst (SCIC) van de Commissie zich de grootst mogelijke inspanningen ten gunste van de meertaligheid en de gelijke behandeling van alle talen. De Commissie kan zich echter niet in de plaats stellen van de nationale autoriteiten wat de tolkenopleiding betreft.

Overeenkomstig het EG-Verdrag is elke lidstaat immers verantwoordelijk voor de inhoud van zijn onderwijs en de organisatie van zijn eigen onderwijsstelsel. Het besluit om niet door te gaan met de tolkenopleiding van en naar het Grieks valt bijgevolg onder de bevoegdheid van de universitaire autoriteiten en in laatste instantie onder die van de betreffende lidstaat.

Tenslotte lijkt in dit geval de door de geachte afgevaardigde ontvangen informatie niet helemaal overeen te stemmen met de werkelijke situatie. De universiteit van Mainz heeft immers bevestigd dat het Grieks nog nooit deel heeft uitgemaakt van de talen waarin een tolkenopleiding wordt verzorgd. Voorts draagt de Commissie niet financieel bij in het opleidingsprogramma voor tolken van deze universiteit.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1495/00

van Per Gahrton (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 mei 2000)

Betreft: Infeuro

Wat kost de publicatie van Infeuro in alle talen?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie op de schritftelijke vragen P-1411/00, E-1495/00 en E-1496/00

(9 juni 2000)

De nieuwsbrief Infeuro wordt in 11 talen en in een oplage van in totaal 380 000 exemplaren gedrukt. De Zweedse versie wordt op 7 000 exemplaren gedrukt. De uitgaven voor het uitgeven en verspreiden van een nummer bedragen: 65 000 voor de prepresswerkzaamheden, 45 000 voor het drukken en 70 000 voor de verspreiding (adresbestanden), in totaal 180 000 per nummer (kosten per exemplaar: 0,47).

Voor de algemene begrotingsaspecten verwijzen wij de geachte afgevaardigde naar de tabellen die hem en het Secretariaat-generaal van het Parlement worden toegezonden. Deze bevatten gedetailleerde gegevens over de overeenkomsten die zijn gesloten met de lidstaten die een partnerschap met de Unie hebben aangegaan, alsook de uitsplitsing per uitgavecategorie van de in 2000 geplande activiteiten en van de uitgaven in de laatste twee begrotingsjaren.

Een overzicht van de voornaamste ontwikkelde producten is bijgevoegd bij de op 2 februari 2000 goedgekeurde mededeling van de Commissie over de voorlichtingsstrategie in de laatste fasen van de voltooiing van de EMU(1).

(1) COM(2000) 57 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0603/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(3 maart 2000)

Betreft: Oprichting van de visserijorganisatie voor het zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan

Naar verluidt is de EU betrokken bij de onderhandelingen die voorafgaan aan de oprichting van een nieuwe multilaterale organisatie voor de visserij in de wateren van Zuid-Afrika (Visserijorganisatie voor het zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan). Welk standpunt zal de EU innemen bij de dialoog met de visserijsector die gevolgen van de oprichting van deze nieuwe organisatie kan ondervinden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(27 april 2000)

De Commissie streeft ernaar de visserijsector bij de voorbereiding van de onderhandelingen over de werkzaamheden van de regionale visserijorganisaties te betrekken.

In dit verband heeft zij besloten op 17 maart 2000 in Brussel een vergadering te beleggen om de vertegenwoordigers te raadplegen van degenen die belang hebben bij de werkzaamheden van de groep Verdeling visbestanden van de Internationale Commissie voor de instandhouding van tonijn in de Atlantische Oceaan (ICCAT).

Wat de visserijorganisatie South East Atlantic Fisheries Organisation (SEAFO) betreft, acht de Commissie dergelijk overleg voorbarig omdat men zich nog in de fase van de voorbereiding van de teksten betreffende de oprichting van de organisatie bevindt. De Commissie zal het nodige doen om de sector te raadplegen zodra de organisatie is opgericht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0607/00

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(3 maart 2000)

Betreft: Sociaal-economische bescherming van de schaal- en schelpdiervissers van Malaga door de Europese Unie

Meer dan 500 schelp- en schaaldiervissers van Malaga worden getroffen door het besluit van de Andalusische regionale regering om vier visgronden van de provincie Malaga te sluiten omdat de dieren die er gevangen worden giftig zijn en niet geschikt voor verbruik.

Het besluit van de Andalusische regering had voor de belangen van de schelp- en schaaldiervissers niet nadeliger kunnen uitvallen: los van de gezondheidsredenen die het besluit kunnen verantwoorden, lijden ze enorme schade in hun beroep.

Welke voorzieningen bevat het gemeenschappelijk visserijbeleid om werknemers zoals de vissers van Malaga die in hun beroep buiten hun eigen verantwoordelijkheid met zo'n kritieke toestand geconfronteerd worden, sociaal en economisch te beschermen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(25 april 2000)

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid met betrekking tot de vissers uit Malaga die zijn getroffen door de sluiting om gezondheidsredenen van de visserij op schaaldieren. Zij wijst erop dat de lidstaten in het kader van het structuurbeleid voor de visserij op bepaalde voorwaarden die nader zijn aangegeven in artikel 16 van Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector(1), aan vissers een financiële vergoeding voor de tijdelijke stillegging van hun activiteiten kunnen toekennen, dit onder meer in geval van een niet te voorziene gebeurtenis, in het bijzonder als gevolg van biologische oorzaken.

Deze steun komt bij de algemene structuurmaatregelen voor aanpassing, modernisering en vernieuwing van de vloot. Elke herstructurering van een vloot die de gevolgen van een vermindering van de vangstmogelijkheden ondervindt, moet echter door de Commissie worden goedgekeurd nadat deze op basis van de specifieke kenmerken ervan en in het licht van de geldende regeling is onderzocht.

(1) PB L 337 van 30.12.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1386/00

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(4 mei 2000)

Betreft: Beëindiging van het NOW-programma

Van 1994 tot 1999 was het NOW-programma een centraal instrument voor de bevordering van de positie van vrouwen op de arbeidsmarkt, waarbij in beginsel steun werd verleend voor opleidingsprojecten en integratie op de arbeidsmarkt.

Als gevolg van de uitvoering van de nieuwe structuurfondsverordeningen bestaat er nu geen speciaal instrument voor vrouwen meer. Het is de bedoeling dat via het EQUAL-programma wordt getracht alle vormen van discriminatie op de arbeidsmarkt tegen te gaan.

Aangezien vrouwen echter geen eigen discriminatiecategorie vormen, maar in alle maatschappelijke groeperingen vertegenwoordigd zijn (dus ook in de duidelijk afgebakende groepen die last hebben van discriminatie, zoals gehandicapten en buitenlanders) en daardoor soms in zekere zin blootstaan aan dubbele discriminatie, wordt de Commissie verzocht mee te delen of hiermee rekening wordt gehouden in het nieuwe EQUAL-programma en in de daaruit voortvloeiende steuncriteria?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(15 juni 2000)

De richtsnoeren voor EQUAL hebben rekening gehouden met de dubbele discriminatie van vrouwen, met name door van de lidstaten te eisen dat zij in hun programmavoorstellen een beschrijving van de activiteiten en methoden die gepland worden om tot een doeltreffende implementatie van de aanpak voor gender mainstreaming te komen op te nemen (§ 61).(1)

Bovendien bepalen de richtsnoeren dat een van de selectiecriteria voor de ontwikkeling van partnerschappen de overlegging is van een overeenkomst met een presentatie van de strategie en mechanismen voor de implementatie van een aanpak voor gender mainstreaming(§35).

(1) PB C 127 van 5.5.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0856/00

van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie

(21 maart 2000)

Betreft: Sociaaleconomische gegevens Eurostat

Wat is de mate van afwijking van de sociaaleconomische gegevens van het Bureau voor de Statistiek van de Europese Gemeenschappen over het BNP/KKS over 1994-1996 en voor het werkloosheidspercentage in 1995-1997?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(19 april 2000)

Wat het bruto binnenlands product en de koopkrachtstandaarden betreft, beschikt de Commissie niet over de noodzakelijke gegevens om de door de geachte afgevaardigde aangehaalde mate van afwijking te berekenen. In het kader van haar voortdurend streven naar verbetering van de kwaliteit van haar statistieken (Qualistat), heeft de Commissie evenwel verschillende maatregelen ten uitvoer gelegd, met als algemeen doel de verbetering van de precisie van deze indicatoren.

Wat het werkloosheidspercentage betreft, dat wordt berekend aan de hand van een steekproefenquête naar de arbeidskrachten, wordt in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 577/98 van de Raad van 9 maart 1998(1) bepaald dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat een groep werklozen die 5 % van de beroepsbevolking uitmaakt, de relatieve standaardafwijking voor de schatting van de jaargemiddelden op het niveau van de nomenclatuur van de statistische territoriale eenheden (NUTS) II geen 8 % van de bedoelde deelpopulatie overschrijdt.

(1) PB L 77 van 14.3.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0247/00

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(7 februari 2000)

Betreft: Inhoudingen op de premies van de tabakstelers ten voordele van het communautair fonds voor tabak

In zijn resolutie van 17.7.1997(1) over de GOM in de sector ruwe tabak had het Europees Parlement als voorwaarde voor eender welke verhoging van de bijdragen voor het Tabaksonderzoek- en -informatiefonds gesteld dat de Commissie informatie moest verstrekken over de activiteiten van dit fonds.

1. Zijn er gegevens gepubliceerd over het gebruik van het geld dat is ingehouden door het Tabaksonderzoek- en -informatiefonds gedurende de periode 1993-1998? Welke programma's zijn tot nu toe voor Griekenland gefinancierd?

2. Is de Commissie, overwegende dat er geen uitvoeringsverordening is gepubliceerd over de verhoging van de bijdrage voor het fonds voor tabak die is vastgelegd in verordening 1636/98(2) van de Raad, voornemens te overwegen om voor het jaar 1999 geen geld af te houden van de premies van de tabaktelers voor het desbetreffende fonds?

(1) PB C 286 van 22.9.1997, blz. 237.

(2) PB L 210 van 28.7.1998, blz. 23.

Aanvullend antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(3 april 2000)

1. In het kader van het Communautair Fonds voor onderzoek en informatie over tabak, ingesteld op grond van artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 2075/92 van de Raad van 30 juni 1992 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ruwe tabak(1), heeft de Commissie, op 1 juli 1994 en op 30 april 1996, twee oproepen tot het indienen van voorstellen gepubliceerd voor beide gebieden, waarvoor het Fonds in het leven is geroepen (voorlichting en onderzoek).

Na de eerste oproep zijn drie onderzoeksprojecten in aanmerking genomen, voor een totale communautaire bijdrage van 5,9 miljoen, na de tweede oproep zes onderzoeksprojecten, voor een totale communautaire bijdrage van 6,5 miljoen.

In de categorie voorlichtingsprojecten zijn na de eerste oproep elf projecten en na de tweede oproep zeven projecten geselecteerd, voor een totale communautaire bijdrage van respectievelijk 5,5 en 7,9 miljoen.

Geen van de in het kader van de oproepen ingediende projecten is in zijn geheel verwezenlijkt in Griekenland.

2. Wat de inhouding ten gunste van het Fonds voor de oogst van 1999 betreft, wil de Commissie het geachte parlementslid erop wijzen dat bij Verordening (EG) nr. 1636/98 van de Raad van 20 juli 1998, waarbij artikel 13 van Verordening (EEG) 2075/92 van de Raad is gewijzigd, de toe te passen inhouding is vastgesteld en dat die verordening van toepassing is vanaf de oogst 1999. Bijgevolg is er geen rechtsvacuüm ten aanzien van de toepassing van de maatregel inzake de inhouding.

(1) PB L 215 van 30.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0214/00

van Bernard Poignant (PSE) aan de Commissie

(4 februari 2000)

Betreft: Gezonken tanker Erika en schadevergoeding voor de visserij- en aquacultuursector door de structuurfondsen

Het zinken van de tanker Erika heeft belangrijke economische gevolgen voor een sector die reeds zwaar door crises wordt getroffen, te weten de visserij- en aquacultuursector. Sommige vissers kunnen niet langer rond de wrakstukken van de Erika vissen omdat dit echte tijdbommen zijn geworden; anderen zijn door de vervuiling met de stookolie hun werktuigen kwijt. Alle vissers hebben hun activiteiten een tijd lang niet kunnen uitoefenen en hebben daardoor visdagen verloren.

Ook talloze oesterkwekers zitten met de gevolgen van deze ramp omdat de stookolie hun oesterparken is binnengedrongen en niet alleen de productie maar ook hun materiaal heeft vernietigd.

Tot slot is ook het vertrouwen van de consument in visproducten verminderd, hetgeen doet vrezen voor een daling van de verkoop van deze producten.

Slachtoffers van deze economische ramp kunnen bij het FIPOL (Internationaal Fonds tegen olieverontreiniging) een aanvraag voor schadeloosstelling indienen. De Europese Unie heeft daarentegen geen enkele spoedhulp toegekend.

Uit de perscommuniqués van 4 en 13 januari 2000 blijkt evenwel dat de Commissie van mening is dat de structuurfondsen kunnen worden aangewend om de slachtoffers van de storm uit de brand te helpen.

Is de Europese Unie ook van plan deze fondsen te gebruiken om de vissers en oesterkwekers te helpen die het slachtoffer van de olievervuiling zijn geworden? Zo ja, hoe denkt zij te handelen wanneer bepaalde regio's die van de visserij afhankelijk zijn niet in aanmerking komen voor doelstelling nr. 2?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 maart 2000)

Overeenkomstig de uitvoeringsverordening betreffende het Financieringsinstrument voor de Oriëntatie van de Visserij (FIOV), namelijk Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector(1), zullen in het kader van het komende Franse enkelvoudig programmeringsdocument voor de structurele bijstandsverlening voor de visserij en de aquacultuur in de periode 2000-2006 (EPD) financiële bijdragen uit het FIOV kunnen worden geleverd voor het herstel van de schade die de vissers en de oesterkwekers door de olieramp hebben geleden.

Het Franse EPD, dat nog niet bij de Commissie is ingediend, zal voor het hele Franse grondgebied gelden, los van doelstelling 2. De door de olieramp getroffen regio's zullen dus kunnen profiteren van alle overeenkomstig de FIOV-verordening geplande acties.

(1) PB L 337 van 30.12.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1013/00

van Andre Brie (GUE/NGL) aan de Raad

(6 april 2000)

Betreft: Doden en gewonden aan de buitengrenzen van de Europese Unie in de periode 1997-1999

Volgens gegevens van de non-gouvernementele organisatie United for Intercultural Action kwamen tussen 1 januari 1997 en eind 1999 900 personen om het leven bij een eventueel clandestiene poging de Europese Unie binnen te komen. Andere non-gouvernementele organisaties (Antirassistische Initiative, Forschungsgesellschaft Flucht und Migration) komen met vergelijkbare cijfers, waarbij erop moet worden gewezen dat deze cijfers geen aanspraak maken op volledigheid.

Gezien het feit dat het aantal om het leven gekomen personen sinds het begin van de jaren '90 is toegenomen en in het besef dat de meeste lidstaten van de EU hun financiële en technische inspanningen voor de bescherming van de betreffende grenzen opvoeren,

vraag ik de Raad:

1. hoeveel personen naar zijn weten in de jaren 1997 tot en met 1999 aan de grenzen op het land, aan de kusten, in de zee- en luchthavens en in de grensgebieden van de EU-lidstaten dood zijn aangetroffen, hoeveel onderzoeken naar de doodsoorzaak zijn ingesteld en tot welke bevindingen men daarbij is gekomen (gaarne gespecificeerd);

2. hoeveel personen naar zijn weten in de jaren 1997 tot en met 1999 zijn opgepakt met lichamelijke klachten (bevriezingen, onderkoeling, honger, dorst) die waren ontstaan tijdens hun eventueel clandestiene grensoverschrijding (gaarne gespecificeerd);

3. hoeveel personen naar zijn weten in de jaren 1997 tot en met 1999 bij hun eventueel clandestiene grensoverschrijding gewond zijn geraakt door de rechtstreekse aanwending van dwang of lichamelijk geweld en hoeveel onderzoeks- en disciplinaire procedures in dit verband zijn ingeleid, en met welke resultaten (gaarne gespecificeerd);

4. hoeveel personen naar zijn weten in de jaren 1997 tot en met 1999 bij een (eventueel clandestiene) poging de Europese Unie binnen te komen zijn omgekomen door zuurstofgebrek, honger, dorst, koude, of oververhitting tijdens het transport?

Antwoord

(8 juni 2000)

De Raad beschikt niet over de statistische gegevens om de vragen van de Geachte Afgevaardigde te kunnen beantwoorden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0464/00

van Gunilla Carlsson (PPE-DE) aan de Commissie

(24 februari 2000)

Betreft: Must carry regels voor kabelnetwerken en de gevolgen daarvan voor het beleid van de EU inzake Televisie zonder grenzen

Must carry regels die worden opgelegd aan kabelnetwerken leveren in verschillende lidstaten problemen op. Dergelijke regels verplichten kabelexploitanten een aantal zenders door te geven, meestal nationale zenders, waaronder in sommige gevallen betaal-tv diensten. De kabelcapaciteit is schaars en er kan slechts een beperkt aantal zenders en diensten worden doorgegeven. Must carry regels beperken de doorgeefcapaciteit die beschikbaar is om aan de vraag van de consumenten te voldoen.

Deze regels hebben een negatief effect op het functioneren van de interne markt, de vrijheid van dienstverlening en het doorgeven van internationale televisiediensten. Bovendien bevoordelen ze de nationale zenders, die met voorrang toegang hebben tot de kabelnetwerken.

Ik verwijs naar mijn eerdere vraag E-2006/98(1) en wil de Commissie vragen welke maatregelen zij intussen heeft genomen en welke stappen zij in de toekomst gaat nemen. Een tijdschema hiervoor zou zeer welkom zijn.

(1) PB C 13 van 18.1.1999, blz. 134.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(6 april 2000)

In antwoord op de vorige schriftelijke vraag E-2006/98(1) van het geachte parlementslid heeft de Commissie aangegeven dat een vragenlijst in voorbereiding was die onder alle belanghebbenden zou worden verspreid. Zo'n vragenlijst is gestuurd naar alle lidstaten, kabelexploitanten, omroepen, consumentenorganisaties en auteursrechtelijke organisaties in de hele Gemeenschap. De Commissie heeft ook een mededeling doen uitgaan waarin een herziening van de regelgeving in de communicatiesector(2) aan de orde komt en onderzocht wordt welke economische gevolgen de regelgeving voor de mogelijkheden van de kabelexploitanten heeft om zich in een convergerende markt staande te houden. Op grond van het feit dat de Commissie een groot aantal reacties op beide initiatieven heeft ontvangen, onderzoekt zij of een horizontaal initiatief op dit gebied noodzakelijk is.

De behoefte aan zo'n initiatief moet ook in het licht van het groeiend aantal klachten op dit gebied worden gezien, wat het belang van dit onderwerp voor het goed functioneren van de interne markt onderstreept.

(1) PB C 13 van 18.1.1999, blz. 134.

(2) COM(1999) 539.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1102/00 van María Izquierdo Rojo (PSE) aan de Commissie. Bevordering van de kwaliteit van het rundvlees in Spanje.



Publicatieblad Nr. 046 E van 13/02/2001 blz. 0123 - 0124



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1102/00 van María Izquierdo Rojo (PSE) aan de Commissie (7 april 2000) Betreft: Bevordering van de kwaliteit van het rundvlees in Spanje In het kader van de Europese campagne ter bevordering van de kwaliteit van het rundvlees heeft de Commissie op 25 januari ll. 14 programma's goedgekeurd voor de bevordering van de kwaliteit van het rundvlees tijdens het verkoopseizoen 1999/2000. Deze programma's waren ingediend door acht lidstaten: Duitsland, Oostenrijk, België, Frankrijk, Ierland, Italië, Nederland en het Verenigd Koninkrijk. Kan de Commissie meedelen welk besluit ten aanzien van Spanje is genomen na onderzoek van de programma's die dat land heeft ingediend? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (19 mei 2000) Het beschikking van de Commissie inzake de medefinanciering van de maatregelen voor de bevordering van de rundvleeskwaliteit in Spanje heeft vertraging opgelopen doordat de Commissie de Spaanse autoriteiten om extra informatie moest vragen over de regionale keurmerken. De Commissie heeft deze informatie ondertussen ontvangen en zij heeft op 28 april 2000 een besluit genomen over de Spaanse voorstellen.