ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2330/97 van Jean-Pierre Bébéar (PPE) aan de Commissie (7 juli 1997)

Betreft: SOCRATES-programma - COMENIUS-acties

Het SOCRATES-programma is bedoeld voor alle sectoren van het onderwijs, ook het kleuteronderwijs en het lager onderwijs. Door de wijze waarop in Frankrijk het lager en het kleuteronderwijs zijn georganiseerd, kunnen deze de eigen middelen die als tegenprestatie voor de middelen van de Europese Unie worden geëist niet rechtstreeks beheren.

Welke maatregelen zijn door de Commissie en de nationale SOCRATES-instantie getroffen om te zorgen dat de Franse scholen toch kunnen deelnemen aan de COMENIUS-acties van het SOCRATES-programma?

Antwoord van mevr. Cresson namens de Commissie (29 juli 1997)

Om ervoor te zorgen dat zo veel mogelijk scholen aan het SOCRATES-programma en met name aan actie 1 van hoofdstuk II (COMENIUS) kunnen deelnemen, is de eis dat de scholen zelf een deel van de kosten van de projecten dragen, aanmerkelijk versoepeld.

Weliswaar is het cofinancieringsbeginsel gehandhaafd, maar de scholen hoeven niet langer het bewijs te leveren dat zij eigen middelen inbrengen. De Commissie is namelijk van mening dat, vanwege de bijzondere situatie van de scholen, een bijdrage in termen van personeel, materiaal of communicatiemiddelen getuigt van een voldoende betrokkenheid van de school, die garant staat voor het goed functioneren van het COMENIUS-project en dus voor een doelmatige aanwending van de communautaire middelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2082/97 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (19 juni 1997)

Betreft: Hervorming van de pensioenen

Het Europees Handvest van de rechten van gepensioneerden onderstreept, met name in de artikelen 5 en 8, enkele beginselen met betrekking tot gepensioneerde werknemers.

1. Wat is het standpunt van de Commissie ten aanzien van deze beginselen en de verwezenlijking ervan?

2. Acht de Commissie de omstandigheden gegeven om concrete voorstellen te formuleren?

3. Deelt de Commissie de mening dat het Europa van de burgers tevens antwoorden dient te krijgen op dit soort vragen, en niet alleen op kwesties met een strict monetair karakter?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (22 juli 1997)

1. De Commissie is het eens met de principes die in het Europees Handvest van de rechten van gepensioneerden vermeld staan. De tenuitvoerlegging van deze principes is echter een taak van de lidstaten. Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel behoudt elke lidstaat immers het beheer over de organisatie en financiering van zijn pensioenstelsel.

2. De Commissie heeft op 12 maart 1997 een mededeling aan de Raad en het Parlement onder de titel "Modernisering en verbetering van de sociale bescherming in de Europese Unie¨ ((COM(97) 102 def. )) gepubliceerd, waarin zij met name een analyse geeft van de kwestie van de toekomst van de pensioenstelsels tegen de achtergrond van de vergrijzing van de Europese samenleving. Met name heeft zij suggesties gedaan om na te denken over middelen om de houdbaarheid van de openbare pensioenstelsels veilig te stellen, om te zorgen voor veilige randvoorwaarden voor aanvullende pensioenregelingen en om te voorzien in de zorgbehoeften van ouderen. Zij heeft de Raad, het Parlement, het Economisch en Sociaal Comité, het Comité voor werkgelegenheids- en arbeidsmarktbeleid en het Comité voor economische politiek verzocht advies uit te brengen over de denkbeelden met betrekking tot de modernisering van de systemen voor sociale bescherming die in bedoelde mededeling naar voren zijn gebracht.

3. De Commissie is vastbesloten de implementatie te bevorderen van een Europees sociaal model dat berust op gemeenschappelijke waarden en op de overtuiging dat het sociaal beleid en economische resultaten niet met elkaar in strijd zijn, maar elkaar juist onderling versterken. Sterk ontwikkelde systemen voor sociale bescherming vormen een belangrijk onderdeel van dit model. Om de sociale bescherming te handhaven, is het echter nodig de Europese stelsels in hun verschillende vormen te hervormen, want de omstandigheden waaronder deze zijn ontstaan, zijn veranderd. De sociale bescherming moet worden aangepast aan de maatschappij van nu, zonder deze echter te ontdoen van haar fundamentele waarden van solidariteit en cohesie. Dit is een ingewikkelde taak en middelen om deze te volbrengen zijn onzeker. Elke lidstaat moet oplossingen zoeken die aan zijn eigen systeem zijn aangepast en zich blijven houden aan de convergentiestrategie die is vastgelegd in de aanbeveling van de Raad van 27 juli 1992 ((PB L 245 van 26.8.1992. )) (92/442/EEG).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1620/97 van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie (7 mei 1997)

Betreft: Het Griekse operationeel programma "Gezondheid en sociale zekerheid¨

Het door Griekenland voor de periode 1994-1999 ingediende en door de Commissie goedgekeurde operationeel programma "Gezondheid en sociale zekerheid¨ omvat het deelprogramma "sociale zekerheid¨ dat tot doel heeft de sociale bescherming van de kwetsbare bevolkingscategorieën te verbeteren aan de hand van drie fundamentele maatregelen om het Griekse socialezekerheidsstelsel efficiënter te maken en het hoofd te bieden aan de sociale en economische uitsluiting van de minder begunstigde bevolkingscategorieën.

Kan de Commissie meedelen welk tot dusver het bestedingspercentage voor elk van deze maatregelen in het kader van het deelprogramma "sociale zekerheid¨ is en voor welke projecten de middelen precies zijn aangewend?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (13 juni 1997)

Het deelprogramma "Sociale zekerheid¨ van het operationele programma "Gezondheid en sociale zekerheid¨ bevat maatregelen op de volgende gebieden:

- netwerk van centra voor de integratie van gehandicapten;

- verbetering van de dienstverlening in een aantal bestaande gehandicaptencentra en oprichting van centra voor autistische personen;

- netwerk van centra voor het bieden van noodhulp aan kansarme groepen;

- bouw van een ontwenningscentrum voor gedetineerden.

Als gevolg van het zeer innovatieve karakter van deze maatregelen worden de beschikbare middelen slechts traag besteed. Bij de tweede maatregel was op 30 maart 1997 14 % van de toegewezen middelen gebruikt. De overige maatregelen bevinden zich nog in het studie- en programmeringsstadium. Het gaat om maatregelen van het Ministerie van Volksgezondheid.

Het geachte Parlementslid wordt verzocht zich tot dit ministerie te wenden voor nadere informatie over de geboekte vooruitgang.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1932/97 van Mirja Ryynänen (ELDR) aan de Commissie (4 juni 1997)

Betreft: Opstelling van een groepsuitwisselingsprogramma voor kinderen/uitbreiding van het programma Jeugd voor Europa

Kinderen in de leeftijd van 10 tot 15 jaar zijn in een levensfase waarin de basis wordt gelegd voor een actieve deelname aan de maatschappij. Beneden de leeftijd van 15 jaar worden attitudes en verdraagzaamheid geleerd door middel van persoonlijke positieve ervaringen. Deze jaren zijn ook belangrijk voor een veilige sociale ontwikkeling. De EU heeft op dit moment echter geen eigen programma voor groepsuitwisselingen van kinderen in deze leeftijdsgroep, waarmee deze doelstellingen zouden kunnen worden bevorderd. Deze jongeren kunnen ook niet deelnemen aan het programma Jeugd voor Europa, dat bedoeld is voor 15- tot 25- jarigen.

1. Wat onderneemt de Commissie, opdat ook jongeren tussen de 10 en 15 jaar kunnen deelnemen aan groepsuitwisselingen in de verschillende landen van de EU?

2. Wat onderneemt de Commissie nog meer om deze tussen de wal en het schip vallende leeftijdsgroep te helpen een bredere kijk op de wereld te krijgen en talen te leren?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (27 juni 1997)

Zoals de geachte afgevaardigde opmerkt, is het besluit voor het informele onderwijsprogramma "Jeugd voor Europa¨ voornamelijk gericht op de uitwisseling van jongeren tussen 15 en 25 jaar.

In het kader van Socrates, hoofdstuk II, actie 1 (Comenius), wordt evenwel subsidie verleend voor de ontwikkeling van Europese onderwijsprojecten tussen scholen en andere onderwijsinstellingen op alle niveaus van kleuterschool tot hoger middelbaar onderwijs. Hoewel deze actie de mobiliteit van jongeren niet bevordert, biedt ze de leerlingen die aan de projecten deelnemen wel de mogelijkheid voor het opdoen van echte Europese ervaringen waardoor zij zich bewust worden van de culturen en talen van andere Europese landen.

Het Socratesprogramma, hoofdstuk III, actie 1 (Lingua), onder E, bevordert de mobiliteit van jongeren vanaf 14 jaar in het kader van gezamenlijke onderwijsprojecten.

De Commissie is momenteel bezig met een diepgaande bezinning over haar voorstellen voor de toekomstige ontwikkeling van projecten op het gebied van onderwijs, opleiding en jeugdzaken voor de periode na 1999. Zij wil vooral waarborgen dat toekomstige initiatieven rekening houden met de noodzaak alle jonge Europeanen een onderwijservaring te bieden die hen bewust maakt van de diversiteit aan culturen in Europa en hun de basis verschaft voor een ontwikkeling als echte Europese burgers.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1883/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (2 juni 1997)

Betreft: Volgrecht

Het Economisch en Sociaal Comité heeft advies uitgebracht inzake het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk (COM(96)0097 def. - 96/0085 COD) ((PB C 178 van 21.6.1996, blz. 16. )).

Het voorstel voor een richtlijn van de Commissie beoogt de instelling van een geharmoniseerd rechtsbestel op het gebied van het volgrecht.

De harmonisatie van het volgrecht in de Europese Unie is een eerste stap naar de algemene invoering van dit recht in alle landen van de EER, de landen in Midden- en Oost-Europa, de Baltische staten en de onafhankelijke staten van de voormalige Sovjetunie, die met de Europese Unie associatie- of partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten hebben gesloten.

De Commissie wordt verzocht zich te beijveren voor wereldwijde verbreiding van het volgrecht in het kader van internationale organisaties en multilaterale en bilaterale onderhandelingen met derde landen, wat in het belang zou zijn niet alleen van de kunstenaars maar ook van de kunsthandelaars.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (10 juli 1997)

Zoals in de toelichting bij het voorstel van een richtlijn betreffende het volgrecht ("droit de suite¨) ten behoeve van de auteur verklaard is, wordt het volgrecht reeds op internationaal niveau erkend door de Berner Conventie (Akte van Parijs, 1971, artikel 14 ter); krachtens deze bepalingen staat het de lidstaten vrij om dit recht al dan niet in hun nationale wetgeving op te nemen. In dit verband erkent een groot aantal derde landen dit recht reeds.

In het verleden was het vast beleid van de Commissie om in het kader van onderhandelingen over overeenkomsten met derde landen te zorgen voor een hoog beschermingsniveau voor intellectuele eigendomsrechten, overeenkomstig de geldende beginselen uit de toepasselijke communautaire regelgeving. Wat het volgrecht betreft, moet er evenwel aan herinnerd worden dat het voorstel van de Commissie momenteel enkel het advies kreeg van het Economisch en Sociaal Comité en van het Europees Parlement, in eerste lezing. Het is dan ook voorbarig om de beginselen die zorgen voor de bescherming van het volgrecht op te nemen in overeenkomsten met derde landen of in het kader van internationale organisaties, zolang op communautair niveau een dergelijke bescherming niet gewaarborgd is.

Het is duidelijk dat zodra het voorstel van de Commissie door de Raad wordt goedgekeurd, de Commissie de nodige stappen zal zetten om de bescherming van het volgrecht in deze overeenkomsten op te nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1450/97 van Gerardo Fernández-Albor (PPE) aan de Commissie (28 april 1997)

Betreft: Bescherming van het Gallicisch graniet

Het oxydatie-proces van het graniet van diverse monumenten van Santiago de Compostela is door deskundigen zorgelijk genoemd, nadat zij, na de eerste analyses van de biologische besmetting van het gesteente, hadden geconstateerd dat de grote poreusheid van het graniet zijn verouderingsproces versnelt.

Gezien het feit dat de hoofdstad van Gallicië zonder enige twijfel een van de belangrijkste architectonische rijkdommen van de Unie vertegenwoordigt, waarbij moet worden onderstreept dat de meeste monumenten in granietsteen zijn gebouwd, moet een gedetailleerde en grondige studie worden verricht naar de oorzaken van de plotselinge veroudering van het graniet van verschillende zowel oude als moderne gebouwen.

Kan de Commissie meedelen op welke communautaire bijdrage gerekend kan worden om de noodzakelijke studies en onderzoeken te verrichten, die de oplossing moeten bieden voor de bestrijding van de ziekte van het Gallicische graniet waardoor een groot aantal monumenten van bovengenoemde Spaanse stad worden getroffen?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (27 juni 1997)

De Commissie financiert en coördineert sinds 1986 in het kader van de milieu-onderzoekprogramma's projecten voor de bescherming en het behoud van het Europees cultureel erfgoed. Bij een deel van deze projecten is onderzoek gedaan naar de oorzaken, mechanismen en gevolgen van de milieuverontreiniging die verantwoordelijk is voor de aantasting van granieten monumenten.

In dit verband is ook in een groot aantal onderzoeksprojecten aandacht besteed aan de biologische aantasting, alsmede aan de evaluatie van verschillende behandelingen om graniet te beschermen. De conclusies van twee van deze projecten zijn overigens gepresenteerd op een internationale bijeenkomst in Santiago de Compostela in november 1994. De Commissie heeft het verslag van deze bijeenkomst gepubliceerd in de vorm van een onderzoeksrapport (rapport nr. 5) dat deel uitmaakt van een reeks publicaties waarin de resultaten van het onderzoek van de Gemeenschap naar het behoud van het cultureel erfgoed worden opgenomen.

Bovendien verleent de Commissie, zich bewust van de historische betekenis van Santiago de Compostela en de problemen met de bescherming van de monumenten in deze stad, sinds 1994 financiële steun ten behoeve van de monumenten die aan de weg naar Santiago liggen, met inbegrip van de kathedraal van de stad zelf.

Dit illustreert hoeveel belang de Commissie hecht aan het onderzoek naar de bescherming van de Europese granieten monumenten met een symboolfunctie, zoals die in Santiago de Compostela.

De Commissie is van plan om in de toekomst, in reactie op het gewicht dat de lidstaten toekennen aan de bescherming van het cultureel erfgoed, bovendien niet alleen meer aandacht te besteden aan haar eigen culturele activiteiten maar ook aan dit onderzoeksgebied, zoals beschreven in het voorstel van de Commissie voor het vijfde kaderprogramma.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1672/97 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (20 mei 1997)

Betreft: Onderbreking van de publicatie van de Italiaanse Archeologische Encyclopedie en het Biografisch Woordenboek van de Italianen

Onlangs kondigde de raad van bestuur van het Instituut van de Italiaanse encyclopedie de onderbreking aan wegens ernstige financiële moeilijkheden van de publicatie van twee werken die binnenkort hadden moeten verschijnen: de Archeologische Encyclopedie en het Biografisch Woordenboek van de Italianen.

Het gaat hier om twee bijzonder waardevolle werken zowel wegens hun historische waarde als wegens de betekenis van Italië op dit gebied. Aan de voorbereiding ervan werken sedert lang de meest gezaghebbende Italiaanse en buitenlandse geleerden mee, o.a. met gebruikmaking van de modernste computer-methoden. Met name de Archeologische Encyclopedie die in haar soort uniek is in de wereld is geheel gecomputeriseerd en zou dus ook kunnen worden gebruikt voor verdere ontwikkelingen bij computer- en multimediale toepassingen. De onderbreking van de publicatie van deze twee werken op een ogenblik dat de voorbereiding ervan al zo ver is gevorderd verwekt dus verbijstering en grote spijt.

Kan de Commissie naar aanleiding hiervan gehoor geven aan het door de vergadering van mdedirecteurs, adviseurs en redacteurs van de twee bovengenoemde werken gelanceerde appel om hun publicatie niet te onderbreken en:

1. haar mening geven over deze kwestie in haar geheel,

2. mededelen of er mogelijkheden bestaan van communautaire steun om het gevaar af te wenden dat de publicatie van de Archeologische Encyclopedie en het Biografisch Woordenboek van de Italianen wordt onderbroken en zo ja,

3. deze nauwkeurig aangeven?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie (30 juni 1997)

De Commissie betreurt met het geachte Parlementslid de opschorsing van de publicatie van de Italiaanse Archeologische Encyclopedie en het Biografisch Woordenboek van de Italianen.

Zoals het geachte Parlementslid bekend is, kan de Commissie alleen projecten en initiatieven ondersteunen die vallen binnen het kader van artikel 128 van het EEG Verdrag waarin duidelijk is bepaald dat elk optreden van de Gemeenschap erop gericht is de samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen en zo nodig hun activiteiten op het gebied van het cultureel erfgoed te ondersteunen en aan te vullen. Voorts dient deze doelstelling te worden bereikd op basis van voorstellen van de Commissie die met eenparigheid van stemmen door de Raad moeten worden goedgekeurd en waarover zowel de Commissie als het Parlement medebeslissingsrecht hebben.

In deze context heeft de Commissie, (zoals het geachte Parlementslid bekend is) het Raphäel- programma voorgesteld waarover momenteel de bemiddelingsprocedure lopende is.

Indien het programma wordt goedgekeurd zullen oproepen tot het indienen van voorstellen worden gepubliceerd waarin de deelnemingsvoorwaarden zullen worden uiteengezet. Indien de desbetreffende initiatieven voldoen aan de toelatingscriteria van een van deze oproepen tot het indienen van voorstellen, zal de Commissie gaarne een verzoek om een financiële bijdrage in overweging nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2246/97 van Kirsi Piha (PPE) aan de Commissie (2 juli 1997)

Betreft: Financiële steun van de Europese Unie aan de Democratische Republiek Congo

De Europese Unie heeft Congo met een aanzienlijk bedrag gesteund ter verbetering van de rampzalige situatie in dat land. Er zijn echter vermoedens gerezen dat een groot deel van de hulp in verkeerde handen terecht is gekomen.

Wat is het totale bedrag aan financiële steun dat de EU tot nu toe aan Congo heeft verleend? Hoe wil de Commissie waarborgen dat de steun die nog aan Congo verleend zal worden ook op de bestemde plaats terechtkomt en dat de hulp ten goede komt aan diegenen die het ook echt nodig hebben?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie (4 augustus 1997)

De Democratische Republiek Congo (het voormalige Zaïre) heeft de Overeenkomst van Lomé ondertekend. Uit dien hoofde kwam Congo in aanmerking voor financiële en technische samenwerking van de Gemeenschap via het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF). De bewering dat de hulp werd verduisterd, is voor wat betreft de communautaire samenwerking, de uitvoering waarvan door de delegatie van de Commissie in Kinshasa van nabij wordt gevolgd, nooit bewezen.

Naar aanleiding van de door het gezag van Mobutu tegen het democratiseringsproces opgeworpen belemmeringen schortten de Gemeenschap en haar lidstaten de samenwerkingsprogramma's, met uitzondering van humanitaire hulp, op 22 januari 1992 op. Sedertdien heeft de Commissie haar activiteiten beperkt tot de financiering van humanitaire hulpacties en herstelacties voor een totaalbedrag van ongeveer 307 miljoen ecu. De aldus gefinancierde acties werden uitgevoerd door organisaties uit geledingen van de burgermaatschappij en internationale organisaties zonder directe tussenkomst van de successieve regeringen, maar met actieve deelneming van de begunstigden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1482/97 van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie (30 april 1997)

Betreft: Harmonisatie van de wetgeving van de lidstaten op het gebied van de bescherming van de volksgezondheid

Commissievoorzitter Santer heeft de Intergouvernementele Conferentie een voorstel voor de opneming van een nieuw artikel 129 in het Verdrag betreffende de Europese Unie voorgelegd. Overeenkomstig lid 4 van dit voorgestelde nieuwe artikel zal de Commissie "maatregelen goedkeuren voor de harmonisatie van de wetgeving en van de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen op het gebied van de bescherming van de gezondheid¨.

Mag hieruit worden afgeleid dat het bepaalde in dit lid ook geldt voor de nationale stelsels voor gezondheidszorg, die immers ook de bescherming van de volksgezondheid beogen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (24 juni 1997)

Ja, voor zover de door de Raad overeenkomstig de procedure als bedoeld in artikel 189 B van het EG-Verdrag goed te keuren maatregelen onder het voorgestelde artikel 129 vallen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1802/97 van Robert Evans (PSE) aan de Commissie (28 mei 1997)

Betreft: EU-wetgeving inzake milieuverontreiniging en houtversnippering

Welke wetgeving of ondersteuning is er in de Europese Unie om bedrijven ertoe aan te zetten dat zij het verbranden van hout verminderen of stoppen en het in plaats daarvan versnipperen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (9 juli 1997)

De Commissie is niet op de hoogte van een dergelijke wetgeving.

Het verbranden van hout is een belangrijke energiebron voor de Europese bosbouw en andere sectoren. Het verbranden van hout in gecontroleerde verbrandingsinstallaties draagt bij tot het doeltreffende gebruik van grondstoffen, resulteert in redelijk schone emissies en vermindert het gebruik van andere energiebronnen, in het bijzonder van fossiele brandstoffen.

Het zou dan ook niet van een goed milieubeleid getuigen de bedrijven ertoe aan te zetten het verbranden van hout te verminderen of stop te zetten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2367/97 van Carles-Alfred Gasòliba i Böhm (ELDR) aan de Commissie (1 juli 1997)

Betreft: Inbeslagneming van Spaanse en Italiaanse goederen door de Franse douane

Op 16 januari 1997 werd een Spaanse vrachtwagencombinatie met reserve-onderdelen voor auto's aan de Spaans-Franse grens door de Franse douane aangehouden. Alle reserve-onderdelen voor het repareren van door Franse bedrijven geproduceerde auto's werden als namaak in beslag genomen. Alle onderdelen waren legaal in Spanje vervaardigd en waren bestemd voor de verkoop in Italië waar ze legaal aangeschaft en verkocht kunnen worden. Geen van de onderdelen was voor de verkoop in Frankrijk bestemd.

Op 7 februari werd namens de gedupeerde bedrijven een officieel verzoek aan de Commissie gericht ten einde onverwijld de nodige maatregelen te nemen om een einde te maken aan deze inbreuk op de communautaire wetgeving inzake het vrije verkeer van goederen in de Europese Unie. Sinds dit protest bij de Commissie hebben de Franse autoriteiten opnieuw drie transporten met reserve-onderdelen voor auto's aangehouden die op weg waren van Spanje naar Italië, alsook andere goederen die werden vervoerd van Italië naar Nederland en van Spanje naar Kroatië (dit laatste incident deed zich voor op 4 juni jl.).

Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zij naar aanleiding van dit officiële protest zal nemen om aan deze ernstige verstoring van het vrije verkeer van goederen in de Europese Unie een einde te maken?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (30 juli 1997)

Naar aanleiding van een reeks klachten van marktdeelnemers aangaande controles en inbeslagnemingen van in Spanje geproduceerde reserveonderdelen door de Franse douane, heeft de Commissie de Franse autoriteiten verzocht hun opmerkingen bekend te maken.

Het antwoord van de Franse autoriteiten wordt thans bestudeerd. De Commissie zal eerlang een beslissing nemen aangaande de eventuele inleiding van een procedure volgens artikel 169 van het EG-Verdrag. Zij heeft de klagende partijen in kennis gesteld van de strekking van het antwoord van de Franse autoriteiten en hun verzocht hierop te reageren.