ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1119/00

van Lucio Manisco (GUE/NGL) aan de Raad

(13 april 2000)

Betreft: Gevangenzetting van Akin Birdal en veroordeling van Necmettin Erbakan in Turkije

Op dinsdag 28 maart 2000 heeft een rechtbank in Ankara het verzoek om uitstel van de voltrekking van het vonnis tegen Akin Birdal terzijde gelegd en de gevangenzetting gelast van deze beroemde, moedige verdediger van de mensenrechten in zijn land die reeds veroordeeld is wegens subversieve uitspraken. De advocaten van Akin Birdal hadden gevraagd de voltrekking van het vonnis met zes maanden uit te stellen omdat hij ten gevolge van bij een aanslag op zijn leven opgelopen verwondingen regelmatig medische verzorging behoeft.

Begin maart is de voormalige premier Necmettin Erbakan veroordeelt tot een jaar gevangenisstraf wegens soortgelijke uitspraken die hij in het kader van een in 1994 gehouden redevoering zou hebben gedaan.

1. Is de Raad niet van oordeel dat deze flagrante schendingen van de vrijheid van meningsuiting en van de mensenrechten in strijd zijn met de verbintenissen welke de Turkse regering met het oog op toetreding tot de Europese Unie is aangegaan, alsook met de basisvoorwaarden voor toetreding van nieuwe landen, namelijk eerbiediging van de in artikel 6, lid 1 van het VEU neergelegde beginselen waarop de Unie stoelt, en de verplichting te voldoen aan de politieke criteria welke de Europese Raad in juni 1993 in Kopenhagen heeft vastgesteld?

2. Acht hij het niet nodig om bij de regering in Ankara stappen te ondernemen opdat deze afziet van gerechtelijke en buitengerechtelijke vervolging van de heren Birdal en Erbakan?

Antwoord

(10 juli 2000)

De Raad betreurt het dat de heer Birdal opnieuw gevangen is gezet; dit is een ernstige tegenslag wat betreft de vrijheid van meningsuiting in Turkije en druist in tegen de geest van de conclusies van Helsinki. De Raad heeft er bij de Turkse regering op aangedrongen, maatregelen te nemen om de vrijlating van de heer Birdal te bewerkstelligen en erop toe te zien dat hij behoorlijke medische verzorging ontvangt zolang hij in de gevangenis verblijft. De Raad zal de situatie met betrekking tot de mensenrechten in Turkije nauwlettend blijven volgen en zo nodig afzonderlijke gevallen van schending bij de Turkse autoriteiten aan de orde stellen.

De Raad neemt er nota van dat de veroordeling van de heer Birdal en van de heer Erbakan gebaseerd is op artikel 312 van het Turkse wetboek van strafrecht. Volgens dit artikel is het een strafbaar feit, mensen aan te zetten tot haat of vijandigheid op basis van onderscheid tussen maatschappelijke klassen, rassen, godsdiensten, sekten of regio's. Deze bepaling is in dier voege uitgelegd door justitie en andere autoriteiten in Turkije, dat zij naar het oordeel van de Raad de vrijheid van meningsuiting beperkt.

De Raad neemt er nota van dat Turkije een proces van hervorming op dit gebied in gang heeft gezet. De Raad is verheugd over het voornemen van Turkije om de situatie met betrekking tot de mensenrechten te verbeteren, en zal de Turkse inspanningen op dit terrein blijven steunen en aanmoedigen. De Raad ziet uit naar verdere vooruitgang op dit gebied.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1538/00

van Olivier Dupuis (TDI) aan de Commissie

(18 mei 2000)

Betreft: Nepal

Nepal, een land met meer dan 20 miljoen inwoners, met wankele politieke instellingen, met een maoïstische verzetsbeweging die bepaalde regio's van het land onder controle heeft en reeds voor meer dan 600 slachtoffers verantwoordelijk is, met als buurman een land de Volksrepubliek China dat even machtig als ondemocratisch is, is eveneens een van de armste landen op onze planeet.

Om deze en nog andere redenen staat dit land in de bijzondere belangstelling van de Unie. Met name de Commissie ondersteunt er talrijke ontwikkelingsprojecten die worden gevolgd door een vertegenwoordiger van de Commissie met als standplaats New Delhi.

Kan de Commissie aangeven om welke redenen die in dit geval niet van budgettaire aard lijken te zijn de vertegenwoordiger van de Commissie voor Nepal moet opereren vanuit New Delhi en niet vanuit Katmandou?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(9 juni 2000)

De betrekkingen van de Commissie met Nepal worden onderhouden vanuit de delegatie van de Commissie in New Delhi, aangezien deze delegatie regionale verantwoordelijkheden heeft.

De Commissie bestudeert momenteel haar politieke prioriteiten voor het eventueel openen van nieuwe delegaties en bureaus in derde landen. Wanneer dergelijke prioriteiten zijn vastgesteld, zal vervolgens het beschikbaar menselijk en financieel potentieel moeten worden toegewezen. In de loop van dit jaar zal een mededeling over deze zaken aan de Raad en het Parlement worden toegezonden.

In dit stadium kan de Commissie derhalve geen toezeggingen over een vestiging in Nepal doen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1461/00

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 mei 2000)

Betreft: Onbevoegdheid in de Commissie

In Zweden is, naar aanleiding van het feit dat de Commissie de fusie tussen Volvo en Scania heeft afgewezen, de vraag gesteld of het juist is dat de verantwoordelijke commissaris zitting heeft gehad in het bestuur van een concurrerend bedrijf. Is de Commissie van mening dat er sprake is van onbevoegdheid als de verantwoordelijke commissaris in bovengenoemde omstandigheden verkeert? Beschikt de Commissie over beginselen voor het geval een lid van de Commissie onbevoegd is?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(5 juni 2000)

De gedragscode voor de Commissieleden bevat regels waaraan zij zich bij de uitoefening van hun functie en in het jaar na de beëindiging van hun functie moeten houden. Krachtens deze gedragscode moet elk lid van de Commissie een verklaring invullen over zijn huidige en vroegere externe werkzaamheden, zijn financiële belangen, zijn vermogen en, in voorkomend geval, de werkzaamheden van zijn echtgenoot.

Wat de vroegere werkzaamheden betreft, moet de verklaring betrekking hebben op de werkzaamheden van de laatste tien jaar.

Het Commissielid voor concurrentiebeleid heeft verklaard dat hij in het kader van zijn vroegere werkzaamheden lid is geweest van de raad van bestuur van diverse bedrijven, waaronder Fiat in de periode 1988-1993.

De verklaringen zijn onder gezag van de voorzitter onderzocht, rekening houdend met de portefeuilles van de leden, en openbaar gemaakt.

Aangezien het Commissielid voor concurrentiebeleid zijn lidmaatschap van de raad van bestuur van alle betrokken bedrijven tussen 1983 en 1994 heeft beëindigd, en dat van de raad van bestuur van Fiat reeds in 1993, d.w.z. 6 jaar voordat hij in september 1999 aantrad als lid van de Commissie voor concurrentiebeleid, kan geen sprake zijn van belangenconflicten, noch ten tijde van zijn aantreden, noch toen hij de fusie tussen Volvo en Scania moest behandelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1204/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad

(13 april 2000)

Betreft: Het gebruik van Duitse granaatkoppen bij een chemische aanval van het Turkse leger

In antwoord op de schriftelijke vraag E-2386/99(1) deelt de Raad mee dat de door het geachte parlementslid genoemde bronnen niet ter kennis van de Raad zijn gebracht.

De informatiebronnen over

- de Duitse hulp bij de bouw van een laboratorium voor chemische wapens in Turkije,

- het gebruik van chemische wapens door het Turkse leger tegen de Koerdische PKK-beweging en

- de Duitse herkomst (Buck en Depyfag) van door het Turkse leger gebruikte chemische granaatkoppen

werden nochtans vermeld in de inleiding van de betrokken vraag.

Het betreft met name:

- het Duitse Ministerie van Defensie,

- het ZDF-programma Kennzeichen D en

- een onderzoek van de Universiteit van München.

Bovendien wordt in punt 3 en punt 5 van de schriftelijke vraag E-2386/99 letterlijk gesteld dat de Raad door middel van de vraag op de hoogte is gebracht van dit feit (i.c. de bouw van een laboratorium voor chemische wapens en het gebruik van chemische wapens).

Zal de Raad alsnog informatie inwinnen bij de makers van het ZDF-programma Kennzeichen over het gebruik van Duitse granaatkoppen bij een chemische aanval van het Turkse leger de Koerdische PKK-beweging op 11 mei 1999?

Zo neen, waarom weigert de Raad informatie in te winnen over het gebruik van Duitse granaatkoppen bij een chemische aanval van het Turkse leger tegen de Koerdische PKK-beweging op 11 mei 1999, gezien de strijdigheid ervan met het CWC-verdrag?

Zo ja, zal de Raad zijn onvrede over deze inbreuk op het CWC-verdrag alsnog kenbaar maken aan de Duitse en de Turkse regering?

(1) PB C 280 E van 3.10.2000, blz. 38.

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1203/00, E-1204/00 en E-1205/00

(10 juli 2000)

Alle lidstaten van de EU zijn partij bij het Verdrag tot verbod van de ontwikkeling, de productie, de aanleg van voorraden en het gebruik van chemische wapens en inzake de vernietiging van deze wapens (CWC).

Bij artikel VIII van het verdrag werd de organisatie voor het verbod van chemische wapens (OPCW) opgericht om de toepassing van de bepalingen van het verdrag, met inbegrip van die inzake de internationale verificatie van de naleving ervan, te waarborgen. Alle landen die partij zijn bij de CWC zijn leden van de OPCW. Dat is de organisatie die moet nagaan of de verdragspartijen de verdragsbepalingen naleven.

De specifieke punten waarvan het geachte parlementslid gewag maakt, zijn niet in de Raad of de Raadsinstanties aan de orde gesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0771/00 van Jens-Peter Bonde (EDD) aan de Raad. Uittreding uit de samenwerking.



Publicatieblad Nr. 026 E van 26/01/2001 blz. 0110 - 0111



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0771/00 van Jens-Peter Bonde (EDD) aan de Raad (13 maart 2000) Betreft: Uittreding uit de samenwerking Kan de Raad verzekeren dat een land desgewenst uit de samenwerking in de EU of bepaalde sectoren daarvan, bijvoorbeeld de EMU-samenwerking, kan uittreden zonder dat daarvoor de toestemming van de overige lidstaten nodig is? Antwoord (8 juni 2000) Het verdrag bevat geen specifieke bepalingen over de uittreding van een lidstaat, noch wat de EU in het algemeen, noch wat de derde fase van de EMU betreft.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0443/00

van Jan Wiersma (PSE) aan de Raad

(24 februari 2000)

Betreft: Huisbrandolie voor oppositiesteden in Servië

1. Welke steden in Joegoslavië ontvangen olie van de EU?

2. Welke criteria zijn daarbij gehanteerd?

3. Waarom komt de gemeente Pancevo niet in aanmerking?

4. Kan de Raad deze vragen wat sneller beantwoorden dan normaal het geval is vanwege de winter?

Antwoord

(2 mei 2000)

1. De Raad heeft de Commissie in zijn zitting van 24 januari verzocht het initiatief Energie voor democratie uit te breiden, zoals de Servische oppositie na de trilaterale bijeenkomst met de EU en de VS op 17 december 1999 in Berlijn had voorgesteld. De eindbeslissing over de vraag aan welke gemeenschappen de maatregel ten goede moest komen werd overgelaten aan de Commissie, aangezien die over de uitvoering van de begroting gaat. Op basis van een Commissievoorstel heeft de Raad een besluit aangenomen houdende uitvoering van Gemeenschappelijk Standpunt 1999/691/GBVB inzake steun aan de democratische krachten in de Federale Republiek Joegoslavië (FRJ), op grond waarvan aardolie en aardolieproducten mogen worden geleverd, verkocht en uitgevoerd ten behoeve van de Servische gemeenten Sombor, Subotica, Kragujevac, Kraljevo en Novi Sad.

2. De keuze van de gemeenten is gemaakt aan de hand van een prioriteitenlijst die door de Servische oppositiekrachten zelf is voorgelegd. Er is bijzondere aandacht besteed aan gemeenten die veel sociaal kwetsbare personen tellen, alsmede beschikken over sociale instellingen met een regionaal karakter.

3. Pancevo stond niet op de lijst van gemeenten die door de Servische oppositie als prioritair zijn aangemerkt.

4. De Raad herhaalt dat hij bereid is de behoeftige Servische bevolking te ondersteunen en hij herinnert eraan dat de humanitaire hulp van de Gemeenschap in 1999 voor Servië alleen reeds 72,1 mln bedroeg, terwijl de lidstaten nagenoeg hetzelfde bedrag hebben bijgedragen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0107/00

van Juan Ojeda Sanz (PPE-DE) aan de Commissie

(26 januari 2000)

Betreft: Herziening van de TEN-beleidskeuzen veiligheid in projecten van algemeen belang

Volgens de EU-beleidskeuzen voor de ontwikkeling van het transeuropees transportnet, die in 1996 goedgekeurd zijn, moet de Europese Commissie een verslag voorleggen dat aangeeft of er tot herziening van de beleidskeuzen overgegaan moet worden.

Gezien het onaanvaardbaar mortaliteitscijfer dat gepaard gaat met de transportbewegingen (vooral in het wegvervoer), lijkt het op zijn minst paradoxaal dat de bewuste beleidskeuzen niet evenveel belang hechten aan de veiligheid van het vervoer als aan milieubescherming (waar een specifiek artikel aan gewijd is).

De beleidskeuzen dienen als grondslag voor de vastlegging van infrastructuurprojecten van gemeenschappelijk Europees belang, die de financiële steun van de Europese instellingen krijgen. Acht de Europese Commissie het dan niet geboden om in haar voorstel voor nieuwe beleidskeuzen een aantal specifieke artikelen op te nemen om een onderzoek naar de weerslag op de veiligheid voor te schrijven voor elk project dat door de Unie gefinancierd wordt?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(9 maart 2000)

De Commissie deelt de mening van het geachte parlementslid dat het aantal dodelijke verkeersongevallen, vooral op de weg, onaanvaardbaar is.

Een van de doelstellingen van het Trans-Europese vervoersnetwerk is de duurzame mobiliteit van goederen en personen in optimale veiligheidsomstandigheden te verzekeren. Met het oog op de herziening van de communautaire richtsnoeren voor het ontwikkelen van dit netwerk onderzoekt de Commissie nu de meest doeltreffende manier om die doelstelling te verwezenlijken. Op middellange termijn zou men meer belang aan de rol van verkeersbeheerssystemen op het vlak van de veiligheid kunnen hechten, met name aan de systemen voor verkeerscontrole en opsporing van incidenten, alsook aan de harmonisering van de signalisatie en de telecommunicatiesystemen voor de spoorwegen. Op langere termijn zou de ontwikkeling van het netwerk op basis van een gedetailleerde evaluatie van de kwaliteit en meer bepaald de veiligheid ervan moeten gebeuren.

De door de Gemeenschap gefinancierde projecten zijn reeds onderworpen aan een kosten-batenanalyse die meestal ook de veiligheid omvat. Deze projecten vertegenwoordigen echter slechts een klein deel van het netwerk.

De Commissie wil dus een ruimere aanpak in haar mededeling inzake een grotere verkeersveiligheid(1) stimuleren. Het is de bedoeling het gebruik van de kosten-batenanalyse te bevorderen om prioriteiten op het vlak van verkeersveiligheid te stellen. Daartoe moeten de investeringsbesluiten op het gebied van vervoersinfrastructuur rekening houden met de kosten en baten voor de maatschappij van de verschillende mogelijkheden op het gebied van verkeersveiligheid.

(1) COM(97) 131 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0521/00

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(28 februari 2000)

Betreft: Voorschriften voor de vervaardiging van verbandgaas

Richtlijn 93/42/EEG(1) betreffende medische hulpmiddelen bepaalt dat alle in de EU gefabriceerde medische hulpmiddelen de EG-markering moeten dragen, die waarborgt dat het product aan de voorschriften van de richtlijn voldoet. De aanpassing aan deze normen heeft voor de Europese ondernemingen aanzienlijke investeringen met zich meegebracht, alsmede extra kosten voor het kwaliteitsbeheer.

In de communautaire ziekenhuizen worden uit China afkomstige producten gebruikt die weliswaar de EG-markering dragen, maar die niet moeten beantwoorden aan de gezondheidsvoorschriften die van de communautaire fabrikanten worden geëist en dus ook niet de garanties van de EG-markering bieden. De Chinese bedrijven worden dan ook niet verplicht tot de aanzienlijke investeringen die onze producenten hebben moeten doen.

Is de Commissie op de hoogte van deze situatie? Welke maatregelen wil zij hiertegen nemen?

(1) PB L 169 van 12.7.1993, blz. 1.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(12 april 2000)

De Commissie wil er de nadruk op leggen dat voor in de Gemeenschap en de Europese Economische Ruimte (EER) op de markt gebrachte en in gebruik genomen medische hulpmiddelen dezelfde regels en voorschriften gelden, ongeacht of zij in de Gemeenschap of de EER worden vervaardigd of uit derde landen worden ingevoerd.

Derhalve moet de fabrikant of erkende vertegenwoordiger, wanneer de fabrikant geen zetel in een lidstaat heeft, de bepalingen van Richtlijn 93/42/EEG naleven en de conformiteit garanderen en aantonen. Dan kan hij de apparatuur van de CE-markering voorzien.

Verder is het aan de autoriteiten van de lidstaten erop toe te zien dat de fabrikant zijn verplichtingen behoorlijk nakomt.

De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat dergelijke hulpmiddelen alleen op de markt worden gebracht en in gebruik worden genomen als de veiligheid en de gezondheid van patiënten en gebruikers daardoor niet in gevaar wordt gebracht. Zij dienen gebruik te maken van de vrijwaringsclausule wanneer de gezondheid of de veiligheid van patiënten en gebruikers in gevaar worden gebracht. Op grond van deze clausule kunnen maatregelen worden genomen om dergelijke hulpmiddelen uit de handel te nemen of om het op de markt brengen of in gebruik nemen ervan te verbieden of te beperken.

Tenslotte stelt de richtlijn dat de lidstaten op geen enkele manier het in de handel brengen en de ingebruikneming op hun grondgebied van hulpmiddelen die zijn voorzien van de CE-markering mogen verhinderen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0402/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(15 februari 2000)

Betreft: Hechtenis kapitein vissersvaartuig op La Réunion

De uit Galicië afkomstige José Ramón Hombre Sobrido, kapitein van het vissersvaartuig Camouco, is meer dan twee maanden geleden op het tot Frankrijk behorende eiland La Réunion vastgenomen en bevindt zich nog steeds in hechtenis.

De directeur-generaal voor de visserij van de Commissie heeft geen concreet antwoord gegeven op de vraag terzake die ik hem in de Commissie visserij van het Europees Parlement heb gesteld.

Is de Commissie op de hoogte van dit feit en de redenen voor de gevangenneming van deze Europese burger door de autoriteiten van Frankrijk, een lidstaat van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(3 april 2000)

In september 1999 werd de heer Hombre Sobrido, kapitein van het vissersvaartuig Camouco, dat onder Panamese vlag vaart en eigendom is van de NV Merce Pesca, door een Frans fregat aangehouden op beschuldiging van illegaal vissen op ijsvis (Dissostichus) in de exclusieve economische zone (EEZ) van de Crozet Eilanden (Réunion). Hij is naderhand vrijgelaten, maar kan het eiland nog steeds niet verlaten omdat de autoriteiten zijn paspoort ingetrokken hebben.

Op 14 januari 2000 eiste Panama vrijgave van het vissersvaartuig en vrijlating van de kapitein voor het Internationaal Hof voor het Recht van de Zee in Hamburg, een rechtbank die opgericht is bij het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee. Het Hof heeft op 7 februari 2000 uitspraak gedaan en de onmiddellijke vrijlating na betaling van een borgsom van 8 miljoen FF bevolen. Tot nu toe hebben de Franse autoriteiten de uitspraak niet opgevolgd en maken zij bezwaar tegen de voorwaarden met betrekking tot de borgsom. Op 24 maart 2000 zal het Hof van Beroep in Réunion de zaak omtrent de teruggave van het paspoort van de heer Sobrido onderzoeken. Op 4 april 2000 zal de zaak ten gronde door de rechtbank worden onderzocht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0763/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad

(15 maart 2000)

Betreft: Productie van Agent Orange door de Europese chemische nijverheid

Op dinsdag 22 februari verklaarde de Belgische staatssecretaris voor ontwikkelingssamenwerking in Vietnam dat zijn land een verantwoordelijkheid draagt tegenover de Vietnamese bevolking wegens het massale gebruik van Agent Orange als chemisch wapen door het Amerikaanse leger. De Belgische chemische industrie was volgens hem betrokken bij de productie van dit ontbladeringsmiddel in België. Vrijdag 25 februari ontkende de Federatie van de Chemieverwerkende Nijverheid (Fedichem) echter formeel de betrokkenheid van de Belgische chemische industrie bij de productie van Agent Orange.

Om meer duidelijkheid te krijgen over dit dossier, had ik graag een antwoord van de Raad op volgende vragen:

1. Waren chemische bedrijven in België betrokken bij de productie van het ontbladeringsmiddel Agent Orange, dat nadien door het Amerikaanse leger als chemisch wapen werd gebruikt in Vietnam, zoals gesteld door de Belgische staatssecretaris?

2. Waren chemische bedrijven in andere EG-lidstaten betrokken bij de productie van het ontbladeringsmiddel Agent Orange, dat nadien door het Amerikaanse leger als chemisch wapen werd gebruikt in Vietnam?

Antwoord

(25 mei 2000)

Het vraagstuk waarnaar het geachte parlementslid in zijn vraag verwijst, is in de Raad nooit aan de orde geweest.

Het geachte parlementslid zal zich herinneren dat het VEU, dat aan het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid ten grondslag ligt, lang nadat de in de vraag genoemde gebeurtenissen hadden plaatsgehad, is gesloten en in werking getreden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0608/00

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(3 maart 2000)

Betreft: Geen bagagebewaarplaats op de luchthaven van Malaga

De luchthaven van Malaga (Spanje), die de Europese Unie heeft helpen financieren met EFRO-middelen, heeft als impuls gediend voor de toeristische, en vandaar ook algemeen economische ontwikkeling van heel de Andalusische Costa del Sol, en vanzelfsprekend heeft ze ook de levenskwaliteit van alle gebruikers van de luchthavenfaciliteiten helpen verbeteren.

Maar haar uitstekende dienstverlening aan alle 8,5 miljoen reizigers die er elk jaar gebruik van maken, vertoont wel dit zwak punt dat ze onder haar diensten die ze haar zo uitgebreide cliënteel aanbiedt, geen bagagebewaarplaats heeft, zodat personen op doorreis het ongemak moeten ondervinden dat die dienst, die op luchthavens en in stations en andere verkeersknooppunten toch onmisbaar is, in Malaga ontbreekt.

Meent de Europese Commissie dat het mogelijk is om de reizigers, om redenen van veiligheid of andere, dat soort dienstverlening niet aan te bieden, zoals de luchthavenautoriteiten van Malaga het presteren, en daarmee de reiziger te ontrieven die op die dienst beroep zou willen doen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(6 april 2000)

De door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling medegefinancierde projecten worden in technisch opzicht ontworpen en ontwikkeld door de bevoegde autoriteit van de lidstaat, met inachtneming van een in overleg met de Commissie bepaalde economische ontwikkelingsstrategie. De Commissie kan voor de medegefinancierde infrastuctuur bijgevolg geen andere gebruiksvoorwaarden opleggen dan de wettelijke exploitatieregeling voorschrijft.