SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1026/96 van Heidi Hautala (V) aan de Commissie (3 mei 1996)

Betreft: Alternatieve levensmiddelenhulp

In de nieuwe lid-staten zijn de eerste partijen levensmiddelenhulp van de EU gearriveerd. Ook in deze landen leven vele mensen onder de armoedegrens, o.a. als gevolg van massawerkloosheid of omdat zij zich te diep in de schulden hebben gestoken. De vraag is echter of het verstrekken van levensmiddelen de beste en efficiëntste manier is om de armoede te bestrijden. Ook wordt kritiek uitgeoefend op het feit, dat de levensmiddelenhulp eenzijdig van samenstelling is en niet op de plaatselijke tradities is afgestemd. Het argument dat "markten¨ moeten worden gevonden voor het overschot aan levensmiddelen dat door het gemeenschappelijk landbouwbeleid wordt geproduceerd, houdt geen steek.

Is de Commissie voornemens haar sociale politiek bij te stellen door te zoeken naar alternatieven voor de traditionele levensmiddelenhulp?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (10 juni 1996)

Tijdens de bijzonder strenge winter van 1986/1987, toen de openbare voorraden landbouwprodukten groot waren, heeft de Commissie maatregelen vastgesteld die voorzagen in de kosteloze uitreiking gedurende een beperkte periode van interventieprodukten aan de armste consumenten via door de Lid-Staten gekozen liefdadigheidsorganisaties.

Na dit positieve experiment werd er van vele zijden op aangedrongen op permanente basis een dergelijke maatregel toe te passen. Op voorstel van de Commissie heeft de Raad dan bij Verordening (EEG) nr. 3730/87 ((PB L 352 van 15.12.1987. )) een rechtsgrondslag vastgesteld. De Commissie heeft ook uitvoeringsbepalingen vastgesteld; de betrokken verordening is sindsdien vervangen door Verordening (EEG) nr. 3149/92 ((PB L 313 van 30.10.1992. )).

Sinds 1988 heeft de Commissie elk jaar een plan goedgekeurd dat is uitgesplitst per Lid-Staat en volgens de betrokken interventieprodukten. De financiële middelen die ter beschikking worden gesteld voor de uitvoering van het plan voor 1996, bedragen in totaal 200 miljoen ecu (Beschikking 95/424/EG van de Commissie ((PB L 253 van 21.10.1995. ))). De in het plan opgenomen produkten zijn die welke de Lid-Staten op grond van verzoeken van de nationale liefdadigheidsorganisaties hebben gevraagd. Om voor de nodige variatie in de uitgereikte produkten te zorgen biedt de regeling de mogelijkheid om niet alleen verwerkte interventieprodukten te verstrekken, maar ook soortgelijke produkten die zijn verkregen in ruil voor interventieprodukten. Zo kan bijvoorbeeld haver uit de interventievoorraden worden geruild tegen pasta, die dan weer kan worden uitgereikt.

Hoewel in de eerste plaats om sociale redenen tot de regeling is besloten, is deze ingesteld in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Volgens de motivering die voor Verordening (EEG) nr. 3730/87 van de Raad werd gegeven, was het de bedoeling dat deze verordening van kracht zou blijven totdat de voorraden weer tot een normaal peil waren gedaald. Sindsdien zijn de interventievoorraden sterk afgenomen of zelfs geheel verdwenen. Daarom is de regeling op verzoek van enkele Lid-Staten en met steun van het Parlement bij de Verordeningen (EG) nr. 2535/95 van de Raad ((PB L 260 van 31.10.1995. )) en nr. 267/96 van de Commissie ((PB L 36 van 14. 2.1996. )) zo gewijzigd dat een produkt ook op de markt kan worden gekocht als het in de interventievoorraden tijdelijk ontbreekt. In dergelijke gevallen worden dus produkten geleverd die niet tegen interventieprodukten zijn geruild.

Het lijdt geen twijfel dat de liefdadigheidsorganisaties de betrokken maatregel op prijs stellen.