SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3145/02

van Theresa Zabell (PPE-DE) aan de Commissie

(4 november 2002)

Betreft: Onderbrekingen van telefoongesprekken wegens storingen in het mobilofoonnet en de facturering daarvan

EU-burgers maken het dagelijks mee: een telefoongesprek wordt afgebroken wegens leemten in het net of omdat de antennes verzadigd zijn. Het nummer moet dan opnieuw worden gekozen en het gesprek wordt voortgezet met de fameuze zin: sorry, verbinding verbroken ik hoop dat je me nu kunt horen .

Op zichzelf is een telefoongesprek dat in afleveringen moet worden gevoerd natuurlijk al heel vervelend, maar nog erger zijn de kosten van het steeds opnieuw tot stand brengen van de verbinding. Een drie minuten durend gesprek, zonder onderbreking, wordt in rekening gebracht als 180 verbruikte seconden plus een vast bedrag voor de totstandbrenging van de verbinding. In geval van onderbrekingen kunnen de kosten van de totstandbrenging van de verbindingen hoger uitvallen dan de kosten van het aantal verbruikte seconden.

Storingen blijken duidelijk uit de maandelijkse rekeningen. Wanneer in drie minuten tijd drie keer werd gebeld, dan is de reden daarvan meer dan waarschijnlijk een storing bij het telefoonbedrijf, en niet het verlangen van de gebruiker om in afleveringen te spreken, voor de spanning.

Ik heb contact opgenomen met telefoonbedrijven, die mij hebben verteld dat de gebruiker vroeger werd ontzien en dat bij opeenvolgende telefoonverbindingen met eenzelfde nummer de totstandbrenging van de verbinding maar één keer in rekening werd gebracht, omdat men ervan uitging dat een storing in het net de oorzaak was van het herhaald bellen. Maar omdat er maar weinig leemten meer zijn in het net brengen ze nu alles in rekening. Men zou ervan verbaasd staan, als men de maandelijkse rekeningen zou uitpluizen, hoe vaak dergelijke anomalieën zich voordoen.

Is wat dat betreft harmonisatie op het niveau van de EU niet mogelijk, waarbij erop zou worden toegezien dat de gebruiker van een mobiele telefoon niet moet opdraaien voor storingen in het net, en dat telefoonbedrijven opeenvolgende telefoonverbindingen met eenzelfde nummer niet meer in rekening brengen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(11 december 2002)

Noch het bestaande communautaire regelgevingskader op telecommunicatiegebied, noch het nieuwe communautaire regelgevingskader voor elektronische communicatie, dat met ingang van 25 juli 2003 door de lidstaten ten uitvoer moet worden gelegd, bevatten specifieke regels inzake het aanrekenen voor het steeds opnieuw tot stand brengen van eenzelfde verbinding wegens storingen in het mobiele netwerk.

De op nationaal niveau goed te keuren regels zullen waarschijnlijk echter voorschriften inzake consumentenbescherming inhouden, die eigen zijn aan de communicatiesector en die zouden als voorwaarden bij de algemene machtiging kunnen worden bijgevoegd, indien ze objectief gezien gerechtvaardigd zijn en voldoen aan het evenredigheidsbeginsel(1). De nationale regelgevende instanties kunnen ook, uit hoofde van het nieuwe kader, ervoor kiezen storingen van het mobiele netwerk op te nemen bij de parameters voor de kwaliteit van de dienst, die ze aan de betreffende exploitanten zouden opleggen(2), alhoewel dit geen directe gevolgen zou hebben voor het verrekenen van de betreffende verbroken verbindingen.

De Commissie wil erop wijzen dat, alhoewel een groot aantal verbroken verbindingen te wijten is aan storingen in het mobiele netwerk, waarvoor de mobiele-netwerkexploitant terecht verantwoordelijk kan worden gesteld, er toch nog andere omstandigheden zijn die ervoor kunnen zorgen dat verbindingen worden verbroken en waarvoor de exploitant niet verantwoordelijk is, bijvoorbeeld wanneer een beller een gebouw of constructie binnengaat waarin het signaal van het mobiele netwerk niet kan binnendringen. Exploitanten van mobiele netwerken zijn niet onderworpen aan een wettelijke verplichting om te garanderen dat hun diensten op alle locaties en te allen tijde ononderbroken beschikbaar zijn, alhoewel de betrouwbaarheid en de kwaliteit van hun dienst, alsmede hun factureringspraktijken, belangrijke gegevens zouden moeten zijn in hun concurrentiestrategie.

Desondanks is de Commissie van oordeel dat het nuttig zou zijn wanneer dit onderwerp tussen de lidstaten zou worden besproken in het kader van het Comité voor communicatie dat door het nieuwe communautaire regelgevingskader(3) is ingesteld. De Commissie zal vervolgens aan het Europees Parlement verslag uitbrengen over de resultaten van de bespreking in overeenstemming met de overeengekomen regelingen voor de beraadslagingen van dat Comité.

(1) Zie bijvoorbeeld punt 3.1 van de bijlage bij Richtlijn 97/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 april 1997 betreffende een gemeenschappelijk kader voor algemene machtiging en individuele vergunningen op het gebied van telecommunicatiediensten (Vergunningsrichtlijn), PB L 117 van 7.5.1997, die deel uitmaakt van het huidige regelgevingskader, en punt A.8 van de bijlage bij Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Machtigingsrichtlijn), PB L 108 van 24.4.2002, die deel uitmaakt van het nieuwe kader.

(2) Zie artikel 22, lid 2, van Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische- communicatienetwerken- en diensten (Universeledienstrichtlijn), PB L 108 van 24.4.2002.

(3) Zie artikel 22 van Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en-diensten (Kaderrichtlijn), PB L 108 van 24.4.2002.