SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1855/98

van Marie-Noëlle Lienemann (PSE) aan de Commissie

(5 juni 1998)

Betreft: Crédit Lyonnais

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen naar aanleiding van het ontwerpakkoord met het Crédit Lyonnais teneinde de bestaande werkgelegenheid in alle afdelingen en filialen van het Crédit Lyonnais te handhaven?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(6 juli 1998)

Naar aanleiding van een met de Franse regering gesloten overeenkomst over de maatregelen ter compensatie van de zeer belangrijke overheidssteun die het Credit Lyonnais geniet, heeft de Commissie op 20 mei 1998 haar goedkeuring gehecht aan een beschikking, waarbij toestemming wordt verleend voor extra steunmaatregelen ten behoeve van die bank. Deze steunmaatregelen komen bovenop de steun die reeds in 1995 en 1996 door de Commissie werd goedgekeurd, dat wil zeggen een steunbedrag van in totaal 102-147 miljard frank. Dit steunbedrag ten behoeve van een en hetzelfde bedrijf is een unicum in de annalen van de Gemeenschap.

De Commissie heeft geen enkel akkoord met het Credit Lyonnais gesloten. Op het gebied van overheidssteun is de nationale overheid de enige gesprekspartner van de Commissie. Het is aan de overheid om, in gevallen van herstructureringssteun als deze, een herstructureringsplan voor het gesteunde bedrijf in te dienen, dat zoveel mogelijk verenigbaar is met hun doelstellingen op het gebied van werkgelegenheid. Het is aan de Commissie om ervoor te zorgen dat het behoud van arbeidsplaatsen via dergelijke steunmaatregelen niet ten nadele van de werkgelegenheid in andere lidstaten uitvalt, en wel dermate dat dit tegen het algemeen belang indruist. Gezien de zojuist door haar afgesloten procedure, is de Commissie van mening dat de steun aan het Credit Lyonnais verenigbaar is met het algemeen belang en dat deze steunmaatregelen geen dergelijk ongunstig effect hebben, met name doordat het Credit Lyonnais zijn activiteiten zeer aanzienlijk zal moeten beperken door middel van een balansafbouw met meer dan een derde ten opzichte van het eind 1994 bereikte niveau. De beperking van de overheidssteun en de oplegging van een verplichting tot het verlenen van compensaties aan de minst presterende kredietinstellingen die steun genieten, is een factor van sanering van het bankwezen, die op de lange duur slechts kan bijdragen tot het ontstaan van een concurrerende financiële sector in Europa en tot het bereiken van de doelstellingen van de Commissie en de lidstaten op het gebied van werkgelegenheid en werkloosheidsbestrijding.

De Commissie ziet heel goed in wat de gevolgen van bedrijfsherstructurering voor de werkgelegenheid kunnen zijn en moedigt de sociale dialoog in dergelijke sitaties aan. Er kan alleen met succes op de uitdaging van de industriële veranderingen worden ingegaan, indien er op alle niveaus naar een constructieve sociale dialoog wordt gestreefd, oorspronkelijk bij elk bedrijf afzonderlijk en in het bijzonder over vitale vraagstukken als het behoud van de werkgelegenheid. Dit is ook een centrale aanbeveling van de door de Europese Raad opgerichte groep op hoog niveau voor de economische en sociale gevolgen van het veranderingsproces in de industrie.