SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2336/02

van David Bowe (PSE) aan de Commissie

(26 juli 2002)

Betreft: Petroleumcoke als brandstof in grote verbrandingsinstallaties

Is de Commissie het, gezien de hoge concentraties vanadium en nikkel in dit materiaal en daar is aangetoond dat het een aantal gezondheidsproblemen veroorzaakt voor de werknemers die ermee omgaan, eens of oneens met het gebruik van petroleumcoke als brandstof in grote verbrandingsinstallaties in de Europese Unie? Kan zij mededelen waarom zij voor of tegen het gebruik van deze brandstof is?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(23 september 2002)

De Richtlijnen 88/609/EEC(1) en 2001/80/EG(2) inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties staan het gebruik van petroleumcoke als brandstof in deze installaties toe. Deze richtlijnen stellen stringente grenswaarden vast voor de uitstoot van verontreinigende stoffen in de lucht, waaronder stof, ter vermindering van de luchtverontreiniging. Deze grenswaarden moeten ook de emissies van stoffen in verband met stof, b.v. zware metalen zoals nikkel en vanadium, beperken.

De van toepassing zijnde EU-wetgeving inzake de gezondheid en veiligheid op het werk is in dit geval Richtlijn 89/391/EEG(3) van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk, Richtlijn 98/24/EG(4) van de Raad betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico's van chemische agentia op het werk en Richtlijn 90/394/EEG(5) van de Raad betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk. Deze richtlijnen stellen duidelijk de verplichtingen van de werkgever vast en bepalen welke preventieve maatregelen moeten worden genomen om het ontstaan van gezondheidsrisico's te voorkomen.

Er zij op gewezen dat de nationale autoriteiten in elke lidstaat verantwoordelijk zijn voor de correcte omzetting van deze richtlijnen en de handhaving van de nationale wetgeving die de richtlijnen omzet. De Commissie heeft echter het recht passende stappen te ondernemen, waaronder de instelling van een inbreukprocedure overeenkomstig artikel 226 EG, ingeval de betreffende controlemechanismen slecht functioneren.

(1) Richtlijn 88/609/EEG van de Raad van 24 november 1988 inzake beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties; PB L 336 van 7.12.1988.

(2) Richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties; PB L 309 van 27.11.2001.

(3) Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk; PB L 183 van 29.6.1989.

(4) Richtlijn 98/24/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico's van chemische agentia op het werk (14e bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG); PB L 131 van 5.5.1998.

(5) Richtlijn 90/394/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk (zesde bijzondere Richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG); PB L 196 van 26.7.1990; zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/42/EG van de Raad van 27 juni 1997 en Richtlijn 1999/38/EG van de Raad van 29 april 1999 PB L 179 van 8.7.1997 en PB L 138 van 1.6.1999.