ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0754/03

van Philip Bushill-Matthews (PPE-DE) aan de Commissie

(5 maart 2003)

Betreft: Chrysotiel (wit asbest)

Kan de Commissie in aansluiting op haar antwoord van 15 maart 2002 op schriftelijke vraag E-0200/02(1) over asbest de namen opgeven van de in dat antwoord genoemde talrijke wetenschappelijke instanties, met name van de instanties die onderzoek naar het kankerverwekkend karakter van chrysotiel hebben uitgevoerd en gepubliceerd, en daarbij een onderscheid maken tussen wetenschappelijke publicaties waarin chrysotiel als afzonderlijk materiaal wordt behandeld ten opzichte van blauw en bruin asbest, en publicaties waarin gesteld wordt dat alle asbest soortgelijke kankerverwekkende eigenschappen heeft?

(1) PB C 160 E van 4.7.2002, blz. 197.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(26 maart 2003)

In aanvulling op haar antwoord op schriftelijke vraag E-0200/02 van de heren Tannock, Arvidsson en Trakatellis verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar de adviezen van het Wetenschappelijk Comité voor toxiciteit, ecotoxiciteit en milieu (CSTEE) van 15 september 1998(1) en van 17 december 2002(2). Deze adviezen bevatten verwijzingen naar 82 wetenschappelijke publicaties, waarvan 31 publicaties specifiek over chrysotiel handelen.

Op basis van deze wetenschappelijke bewijzen heeft het SCTEE bevestigd dat chrysotiel voor de mens aantoonbaar kankerverwekkend is.

(1) Advies over Chrysotile asbestos and candidate substitutes, uitgebracht op 15 september 1998 tijdens de vijfde plenaire bijeenkomst te Brussel. Dit advies is te vinden op website http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/sct/out17_en.html.

(2) Advies over risk to human health from chrysotile asbestos and organic substitutes, uitgebracht op 17 december 2002 tijdens de 35e plenaire bijeenkomst te Brussel. Dit advies is te vinden op website http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/sct/outcome_en.html.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0300/03

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(7 februari 2003)

Betreft: Scheepssloperij voor de kust van Guiné-Bissau

Op 14 januari jl. sprak de honorair consul voor Nederland in Guiné-Bissau voor Radio 747AM over een contract dat de regering van Guiné-Bissau gesloten heeft met de Spaanse onderneming DDI om op de Bissagos-eilanden een scheepssloperij te bouwen. De huidige sociaal-economische en politieke situatie in Guiné-Bissau is zeer slecht. Ik vrees dan ook dat ondernemingen de situatie misbruiken om schadelijke en ongepaste zaken- en investeringscontracten te sluiten met de regering van Guiné-Bissau.

De Bissagos-eilanden zijn in hun geheel een beschermd reservaat. Het ontmantelen en slopen van oude schepen wordt in ontwikkelingslanden onder zeer ongepaste omstandigheden gedaan met zware vervuiling van het milieu, met slechte gevolgen voor de gezondheid van de lokale arbeiders en de bevolking, én met grote winsten voor de betrokken ondernemingen.

1. Is de Commissie op de hoogte van de plannen voor de bouw van een scheepssloperij op de Bissagos-eilanden?

2. Kan de Commissie nagaan in hoeverre contracten over een scheepssloperij zijn afgesloten met de regering van Guiné-Bissau en in hoeverre deze contracten in overeenstemming zijn met de OESO-, ILO-, en EU-richtlijnen voor multinationale ondernemingen?

3. Deelt de Commissie mijn zorgen dat de komst van een scheepssloperij een enstige bedreiging vormt voor de lokale ecologische en arbeidsomstandigheden?

4. Is de Commissie bereid maatregelen te nemen om schade aan de Bissagos-eilanden te voorkomen? Zo ja, welke?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(14 maart 2003)

1. Het is de Delegatie van de Commissie in Bissau op informele en onnauwkeurige wijze ter ore gekomen dat er sprake is van een dergelijk initiatief, namelijk via de plaatselijke pers en via een niet-gouvernementele organisatie.

2. Ondanks de moeilijke sociale, economische en politieke context waarnaar het geachte parlementslid verwijst en die de Commissie alleen maar kan bevestigen zonder vooruit te lopen op de resultaten van haar demarche zal de Delegatie contact opnemen met de autoriteiten om inlichtingen in te winnen over dit project.

3. De Commissie deelt in deze context de bezorgdheid van het geachte parlementslid.

4. De Commissie zou in het kader van de Overeenkomst van Cotonou op basis van informatie die nog moet worden bevestigd met de autoriteiten een onderzoek kunnen instellen naar deze door het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwestie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0139/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(28 januari 2003)

Betreft: Internationale visserijovereenkomst EU-Gabon en ontwikkelingssamenwerking

Momenteel loopt tussen de EU en Gabon een internationale visserijovereenkomst:

1. Kan de Commissie aangeven hoeveel de EU in deze overeenkomst uittrekt voor ontwikkeling van de visserijsector in Gabon?

2. Kan de Commissie aangeven hoe hoog de financiële tegenprestatie van de EU is in ruil voor de visserijrechten die voor de communautaire vloot zijn verkregen?

3. Kan de Commissie aangeven hoeveel door de communautaire reders moet worden betaald in de vorm van vergunningsvergoedingen of visserijrechten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 maart 2003)

1. In artikel 2 van het huidige protocol bij de visserijovereenkomst tussen de Gemeenschap en de Republiek Gabon(1) is de financiële tegenprestatie vastgesteld op 1 262 500 EUR per jaar. Van dit bedrag is 883 750 EUR per jaar bestemd voor maatregelen ter ondersteuning van de Gabonese visserijsector, als bedoeld in artikel 3 van het protocol.

2. De financiële tegenprestatie van 1 262 500 EUR per jaar is het bedrag dat wordt betaald in ruil voor de vangstmogelijkheden die aan de communautaire vloot worden toegekend.

3. De door de reders te betalen bedragen zijn vastgesteld in de bijlage bij het protocol.

De voor de vergunning verschuldigde rechten voor trawlers is vastgesteld op 168 EUR/brutoregisterton per vaartuig per jaar. De rechten worden met 3 % verhoogd voor halfjaarlijkse vergunningen en met 5 % voor driemaandelijkse vergunningen.

De verschuldigde rechten bedragen 25 EUR per ton tonijn die in de Gabonese wateren wordt gevangen. De vergunningen worden afgegeven na betaling van een voorschot van 2 600 EUR voor vaartuigen voor de tonijnvisserij met de zegen en 1 100 EUR voor vaartuigen voor de visserij met de drijvende beug.

(1) PB L 89 van 5.4.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0082/03

van Carlos Bautista Ojeda (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 januari 2003)

Betreft: Concessies aan Marokko inzake fruitteelt en tuinbouw

De onderhandelingen over de associatieovereenkomst tussen de EU en Marokko zijn momenteel volop aan de gang.

Kent de Commissie de sociaal-economische gevolgen die de nieuwe, aan Marokko beloofde, concessies inzake de fruitteelt en de tuinbouw zouden hebben voor Andalusië, een van de regio's met de hoogste werkloosheid in de EU?

Zo ja, kan de Commissie deze gevolgen dan nader toelichten?

Is er bij de onderhandelingen over dit nieuwe akkoord rekening gehouden met de mening van de betrokken instanties en van de Andalusische regering?

Zo niet, vindt de Commissie dan niet dat deze bronnen hadden moeten worden geraadpleegd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(14 februari 2003)

Er wordt thans onderhandeld over een nieuwe landbouwovereenkomst tussen de Unie en Marokko en een nieuwe onderhandelingsronde heeft op 14 januari 2003 in Rabat plaatsgevonden.

Artikel 18 van de Euro-mediterrane associatieovereenkomst bepaalt dat de Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko vanaf 1 januari 2000 de situatie onderzoeken met het oog op de vaststelling van geleidelijke liberaliseringsmaatregelen voor de handel in landbouwproducten met het oog op de oprichting van een vrijhandelszone tegen 2012, zoals aangegeven in de verklaring van Barcelona.

De Commissie heeft daartoe een duidelijk en precies onderhandelingsmandaat van de lidstaten gekregen, waarin Spanje de Commissie heeft ondersteund.

Het aanbod van de Commissie houdt enerzijds rekening met de eisen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en anderzijds met de gevoeligheid van de mediterrane producten. De communautaire voorstellen voor deze producten zijn bijna altijd onderworpen aan tariefcontingenten en/of welomschreven tijdschema's voor de invoer. Het voorstel van de Commissie houdt eveneens rekening met het evenwicht in de groenten- en fruitsector en voorziet in een nauwkeurig toezicht op de ingevoerde hoeveelheden volgens verscheidene controlesystemen.

Bovendien is in de overeenkomst voorzien in controle- en vrijwaringsbepalingen die de communautaire belangen veiligstellen, mochten zich marktverstoringen voordoen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0154/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(28 januari 2003)

Betreft: Internationale visserijovereenkomst EU-Senegal en ontwikkelingssamenwerking

Momenteel loopt tussen de EU en Senegal een internationale visserijovereenkomst:

1. Kan de Commissie aangeven hoeveel de EU in deze overeenkomst uittrekt voor ontwikkeling van de visserijsector in Senegal?

2. Kan de Commissie aangeven hoe hoog de financiële tegenprestatie van de EU is in ruil voor de visserijrechten die voor de communautaire vloot zijn verkregen?

3. Kan de Commissie aangeven hoeveel door de communautaire reders moet worden betaald in de vorm van vergunningsvergoedingen of visserijrechten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 maart 2003)

1. In artikel 2 van het huidige protocol bij de visserijovereenkomst tussen de Gemeenschap en de Republiek Senegal(1) is de financiële tegenprestatie vastgesteld op 16 000 000 EUR per jaar. Van dit bedrag is 3 000 000 EUR per jaar bestemd voor de totstandbrenging van een partnerschap dat zich onder meer zal bezighouden met de evaluatie van de bestanden, de controle en het toezicht op de visserijactiviteiten, de verbetering van de veiligheid in de ambachtelijke visserij en de verlening van institutionele steun om te komen tot een duurzame en verantwoorde visserij (zie artikel 4).

2. De financiële tegenprestatie van 16 000 000 EUR per jaar is het bedrag dat wordt betaald in ruil voor de vangstmogelijkheden die aan de communautaire vloot worden toegekend.

3. De door de reders te betalen bedragen zijn vastgesteld in de bijlage bij het protocol.

De voor de vergunning verschuldigde rechten voor trawlers gaan tussen het eerste en vierde jaar van toepassing van het protocol geleidelijk omhoog. De rechten voor trawlers voor de demersale visserij op vis en koppotigen in de kustwateren bedragen 246/258/271/285 EUR/brt per jaar. De rechten voor trawlers voor de demersale visserij in volle zee en vaartuigen voor de visserij met de grondbeug bedragen 157/161/165/169 EUR/brt per jaar. De rechten voor vriestrawlers voor de demersale visserij in volle zee op schaaldieren, met uitzondering van langoesten, bedragen 210/215/220/226 EUR/brt per jaar. Deze rechten worden verhoogd met 3 % voor de halfjaarlijkse vergunningen en met 5 % voor de driemaandelijkse vergunningen.

De rechten voor vaartuigen voor de tonijnvisserij met de zegen bedragen 25 EUR per ton in de wateren van Senegal gevangen vis, waarbij een voorschot van 3 000 EUR dient te worden voldaan. De rechten voor vaartuigen voor de tonijnvisserij met de drijvende beug bedragen 48 EUR per ton in de wateren van Senegal gevangen vis, waarbij een voorschot van 2 000 EUR geldt. De hoogte van de voorschotten is gebaseerd van het totale verschuldigde bedrag voor de vangsten van het voorgaande jaar, maar als het verschuldigde bedrag lager uitvalt dan het voorschot, wordt het verschil niet terugbetaald. De rechten voor vaartuigen voor de tonijnvisserij met de hengel bedragen 15 EUR per ton in de wateren van Senegal gevangen vis.

(1) PB L 349 van 24.12.2002.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/11

(2004/C 33 E/011)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2750/02

van María Izquierdo Rojo (PSE) aan de Commissie

(1 oktober 2002)

Betreft: Verkrachting van de Pakistaanse onderwijzeres Mukhtar Mai en het stammenrecht

In juni jl. werd in het zuiden van Punjab de Pakistaanse onderwijzeres Mukhtar Mai op last van een volktribunaal of panchayat verkracht door vier mannen. Zij werd bestraft omdat haar 12-jarige broer een relatie was aangegaan met een meisje uit een hogere kaste; haar veroordeling stoelde op de „eerwetten” die door (illegale) Pakistaanse stammentribunalen worden toegepast. Na haar verkrachting moest Mai halfnaakt naar haar huis terugkeren, gadegeslagen door honderden buurtbewoners. Uiteindelijk werden eind augustus twee van de verkrachters ter dood veroordeeld.

Wat kan de Europese Unie tegen de achtergrond van dit geval en andere vergelijkbare zaken die in Pakistan schering en inslag zijn, ondernemen om een einde te maken aan de toepassing van het stammenrecht, dat een schending van de mensenrechten betekent? Welke projecten voor ontwikkeling en samenwerking zijn er mogelijk om dergelijke „eerdelicten” tegen te gaan?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 oktober 2002)

De Commissie maakt zich ernstig zorgen over de schendingen van de mensenrechten in Pakistan, met name door de discriminerende „erewetten” die in een aantal gevallen worden toegepast door Pakistaanse stammentribunalen.

Afgezien van de officiële démarches bij de Pakistaanse autoriteiten tracht de Unie via de Delegatie van de Commissie in Pakistan samen met de ambassades van de lidstaten op elke geschikte gelegenheid de aandacht van de Pakistaanse autoriteiten te vestigen op dergelijke gevallen. Verwacht wordt dat de Unie in de komende weken een officieel protest zal indienen bij de Pakistaanse Minister van Justitie vooral gericht op de mensenrechten met inbegrip van de erewetten.

De Commissie houdt over het algemeen bij al haar ontwikkelingsprojecten op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg, landbouw en sociale en plattelandsontwikkeling, steeds meer rekening met gendergelijk-heid als een grensoverschrijdend thema zodat de feitelijke tenuitvoerlegging van onze programma's belangrijke gevolgen heeft voor vraagstukken in verband met genderdiscriminatie. Een voorbeeld hiervan is het „Sociale Ontwikkelingsprogramma voor het Platteland” (RSDP) in Pakistan dat zich bezighoudt met aan gender gerelateerde vraagstukken via onderwijs, voorlichting en bewustmaking door middel van kleine niet-gouvernementele organisaties (ngo's) die actief kunnen zijn in afgelegen plattelandsgebieden waar erecodes nog worden toegepast.

Voorts is Pakistan uitgeroepen als een prioritair land in het kader van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten. In dit verband werd een oproep gedaan tot het indienen van voorstellen met als specifieke doelstelling de versterking van de capaciteit van burgerorganisaties en meer steun voor het juridisch stelsel, waarbij de nadruk wordt gelegd op institutionele versterking en juridische bijstand voor slachtoffers van huiselijk en op gender gebaseerd geweld.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/15

(2004/C 65 E/015)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3525/02

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(10 december 2002)

Betreft: Handelsbelemmeringen in de kandidaat-landen

In juli 2002 heeft het Spaans Staatssecretariaat voor de Handel een twintigtal klachten ontvangen van exporteurs over handelsbelemmeringen die samenhangen met problemen van administratieve en fiscale aard in de kandidaat-landen. Het betrof met name Polen, met 48 % van de klachten, en de Tsjechische Republiek met 28 %.

Het ging daarbij vooral om de sectoren landbouwproducten en levensmiddelen, chemische en farmaceutische producten, textiel, plastics, hout en meubels, schoeisel, bouwmaterialen, uitrustingsgoederen en auto-onderdelen.

Welke maatregelen neemt de Commissie, of gaat zij nemen, om te voorkomen dat wanneer de uitbreiding van de Unie definitief een feit zal zijn, het aantal van dergelijke handelsbelemmeringen toeneemt?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(30 januari 2003)

De Commissie acht het goed functioneren van de interne markt vanaf de eerste dag van de toetreding van de nieuwe lidstaten van essentieel belang. Om dit te bewerkstelligen wordt reeds intensief toezicht gehouden op de aangegane verbintenissen in het kader van de desbetreffende hoofdstukken van het acquis, hetgeen zal worden voortgezet tot de toetredingsdatum. Indien belangrijke verstoringen waarschijnlijk worden geacht, behoudt de Commissie zich het recht voor een beroep te doen op de „vrijwaringsclausule” die door de Commissie op 9 oktober 2002 werd aangekondigd en nu door alle partijen is geaccepteerd. De vrijwaringsclausule in het toetredingsverdrag staat de Commissie toe gedurende een periode van drie jaar na de toetreding, indien dit nodig wordt geacht, maatregelen te nemen om te zorgen voor een ordelijke tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving, met name op terreinen als de interne markt (met inbegrip van voedselveiligheid) en justitie en binnenlandse zaken. Besluiten kunnen reeds vóór de toetreding worden genomen.

Bij de toetreding zal de administratieve en informatie-architectuur die moet zorgen voor het vrije verkeer van goederen in de huidige lidstaten automatisch operationeel worden. Er zijn geen overgangsperioden afgesproken wat betreft het principe van wederzijdse erkenning en de artikelen 28-30 van het EG-Verdrag. De verplichtingen voor nieuwe lidstaten alle obstakels voor een vrij verkeer van goederen te verwijderen zijn daarom dezelfde als die welke momenteel gelden voor de huidige 15 lidstaten. Deze verplichtingen zijn van toepassing, of de goederen nu onder een geharmoniseerde productwetgeving vallen of niet. Indien niet aan deze verplichting wordt voldaan, zal de Commissie inbreukprocedures overwegen op dezelfde basis als momenteel het geval is bij de huidige lidstaten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/297

(2004/C 88 E/0303)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3540/02

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(11 december 2002)

Betreft: Ongelijkheden op gezondheidsgebied

Ik wil hier verwijzen naar de studie „A strategy for tackling health inequalities in the Netherlands” van de professoren Johan P. Mackenbach en Karien Stronks van de Universiteit van Amsterdam, welke gepubliceerd werd in het tijdschrift British Medical Journal, deel 325 van 2 november 2002.

In de studie wordt gewezen op een aantal innovaties die ertoe hebben bijgedragen de sociaal-economische ongelijkheden op gezondheidsgebied in dat land te verminderen, maar de conclusie wordt getrokken dat geen enkel land beschikt over meer dan een fractie van de kennis die nodig is om dergelijke strategieën te ondersteunen en ontwikkelen. De suggestie wordt gedaan dat de Europese Unie een belangrijke rol zou kunnen spelen bij het bevorderen van de noodzakelijke samenwerking op dit gebied.

Wat onderneemt de Commissie thans in dit verband en wat zijn haar voornemens voor de toekomst?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 januari 2003)

De Commissie is goed op de hoogte van het werk van professor Mackenbach en zijn medewerkers over ongelijkheden op gezondheidsgebied. Voor bepaalde onderdelen van dit werk is in het kader van het communautaire actieprogramma inzake gezondheidsbevordering steun verleend.

In het nieuwe actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid voor de periode 2003-2008 wordt onderstreept dat het van groot belang is dat er aan de (algemene) gezondheidsdeterminanten gewerkt wordt. Een laag inkomen/armoede, ongezonde levensomstandigheden, arbeidsomstandigheden, werkloosheid en aan de leefstijl gebonden factoren zijn allemaal belangrijke gezondheidsdeterminanten. Tussen ongelijkheden op gezondheidsgebied en de determinanten daarvan enerzijds en de sociale achtergrond en de sociaal-economische positie anderzijds bestaat een verband.

In het programma zijn specifieke activiteiten opgenomen om ongelijkheden op gezondheidsgebied tegen te gaan. Erkend wordt dat strategieën ter vermindering van de ongelijkheden op gezondheidsgebied in de Gemeenschap in gecoördineerde activiteiten op alle belangrijke beleidsterreinen moeten voorzien.

In een eerste fase zal de nadruk liggen op het uitwerken van indicatoren voor ongelijkheden op gezondheidsgebied, het verzamelen van gegevens over het beleid en de genomen maatregelen in Europa, het in kaart brengen van „best practice”, en het opzetten van model-netwerken om een doeltreffende uitwisseling over de aanpak van ongelijkheden op gezondheidsgebied mogelijk te maken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/352

(2004/C 78 E/0370)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3863/02

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(10 januari 2003)

Betreft: Noord-Koreaanse vluchtelingen

Is het de Commissie bekend dat Noord-Koreaanse vluchtelingen in China door de Chinese autoriteiten onder dwang naar Noord-Korea worden gerepatrieerd, ook al bestaat er een goede kans dat zij daar tot een gevangenisstraf, of zelfs tot de doodstraf, zullen worden veroordeeld?

Is het de Commissie verder bekend dat de Chinese autoriteiten diverse personen hebben gearresteerd en berecht omdat zij bijstand hadden verleend aan Noord-Koreaanse vluchtelingen?

De Chinese autoriteiten ontzeggen de Hoge Commissaris voor Vluchtelingenzaken van de VN (UNHCR) de toegang tot de Noord-Koreaanse vluchtelingen, waardoor zij de bilaterale overeenkomst tussen de UNHCR en China schenden, en ook in strijd met het internationaal recht handelen. Welke druk denkt de Commissie daarom op de Chinese autoriteiten uit te oefenen, opdat deze een einde maken aan de gedwongen repatriëring en de bepalingen van de bilaterale overeenkomst naleven?

Antwoord van Christopher Patten namens de Commissie

(29 januari 2003)

De Commissie is op de hoogte van de situatie waarin Noord-Koreaanse vluchtelingen in China verkeren en deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid.

De Unie stelt dit vraagstuk bij iedere mogelijke gelegenheid aan de orde, zowel bij contacten met de Democratische Volksrepubliek Korea als met China. Zo heeft de Unie in het kader van de bilaterale dialoog EU-China over de mensenrechten bij China aangedrongen op de eerbiediging van de internationale humanitaire normen en het verlenen van toegang aan het Bureau van de Hoge Commissaris voor de vluchtelingen, zodat dit zicht krijgt op de situatie van de Noord-Koreanen in het grensgebied.

Verder heeft de Unie China verzocht Noord-Koreanen niet meer te repatriëren totdat de Noord-Koreaanse autoriteiten in voldoende mate verzekeren dat er geen bestraffingen meer volgen. De behandeling van Noord-Koreaanse vluchtelingen in China en de daarmee verband houdende verzoeken van de Unie zijn nogmaals ter sprake gekomen op de laatste zitting van de bilaterale mensenrechtendialoog EU-China op 13 en 14 november 2002 in Beijing.

De Commissie blijft de situatie van vluchtelingen uit Noord-Korea met bijzondere aandacht volgen en zal dit vraagstuk ter sprake brengen in haar contacten met de autoriteiten van Noord-Korea en China.