ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2835/01

van Lousewies van der Laan (ELDR) aan de Commissie

(12 oktober 2001)

Betreft: Poolse toetreding

Het Financieele Dagblad van 27 september 2001 vermeldt de uitspraak van een hoge ambtenaar van de Commissie: Uitbreiden zonder Polen is net zoiets als de euro invoeren zonder Duitsland.

Is de Europese Commissie het met mij eens dat elk land afzonderlijk beoordeeld zal worden op grond van de oorspronkelijke voorwaarden voor toetreding en dat ten aanzien van Polen hiervoor geen uitzondering bestaat?

Is de Europese Commissie het voorts met mij eens dat, indien Polen niet aan de toetredingscriteria voldoet, de andere kandidaat-lidstaten niet op Polen zullen hoeven te wachten?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(14 november 2001)

In haar strategiedocument voor 2000 herhaalde de Commissie dat de historische toezegging van de Europese Raad van Kopenhagen van 1993 zou worden nagekomen. Deze toezegging hield in dat de geassocieerde landen in Midden- en Oost-Europa die dat wensen, lid (kunnen) worden van de Europese Unie. De toetreding zal plaatsvinden zodra een geassocieerd land in staat is om de verplichtingen van het lidmaatschap na te komen door te voldoen aan de vereiste economische en politieke voorwaarden.

Op de Europese Raad van Nice (7 tot en met 9 december 2000) en Göteborg (15 en 16 juni 2001) werd deze op hoog niveau gedane plechtige toezegging bevestigd in de conclusies van de Raad Algemene Zaken van 4 december 2000 over het differentiatiebeginsel dat gebaseerd is op de eigen merites van elke kandidaat-lidstaat alsook de inhaalmogelijkheid waarbij de best voorbereide landen de mogelijkheid behouden om sneller te vorderen. Deze criteria zijn geldig voor alle kandidaat-lidstaten, inclusief Polen.

Op de Europese Raad van Göteborg werd er nogmaals op gewezen dat de Commissie ernaar streefde de onderhandelingen vóór eind 2002 af te ronden met landen die klaar zijn zodat zij als lidstaten kunnen deelnemen aan de verkiezingen voor het Europees Parlement in 2004. Gezien de stand van zaken bij de voorbereiding op de toetreding en de interne planning verkeren op dit moment tien kandidaat-lidstaten in een goede positie om de onderhandelingen vóór eind 2002 te voltooien, met inbegrip van Polen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2391/01

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(20 augustus 2001)

Betreft: Werking van comités

Kan de Commissie de verzekering geven dat het Comité verzekeringswezen en het Raadgevend comité voor het bankwezen zich altijd aan de beloften van openheid in de overeenkomsten en regelingen voor de werking van de comités gehouden hebben? Beschouwt ze de werkwijzen van die twee comités als aanbevelenswaardig model voor het Reglementeringscomité en het Comité voor de effectenhandel (de comités-Lamfalussy)?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 oktober 2001)

Noch het comité voor het verzekeringswezen noch het raadgevend comité voor het bankwezen, die de Commissie bijstaan, heeft nieuwe bevoegdheden in het kader van een comitéprocedure uitgeoefend sinds de Raad op 28 juni 1999(1) zijn besluit inzake de werking van de comités goedkeurde. De Commissie zendt echter op vrijwillige basis de beknopte agenda van de vergaderingen van het comité aan het Parlement toe, evenals de notulen van de vergaderingen van het comité voor het verzekeringswezen. Tot op heden werden geen opmerkingen van het Parlement over de verstrekte informatie ontvangen.

Betreffende het raadgevend comité voor het bankwezen houdt de Commissie het Parlement ook op de hoogte van de herziening van de kapitaaltoereikendheidsvoorschriften voor het bankwezen tijdens de vergaderingen van de commissie economische en monetaire zaken.

Het Europees Comité voor het effectenbedrijf en het Comité van Europese effectenregelgevers daarentegen, die bij het Besluit van de Commissie van 6 juni 2001(2) zijn ingesteld als interne adviescomités, werken momenteel niet als comitologiecomités. Voor het Europees Comité voor het effectenbedrijf heef de Commissie wel een dergelijke rol voorgesteld op het gebied van prospectussen(3) en marktmisbruik(4). Zij hoopt dat beide voorstellen en alle toekomstige wetsvoorstellen ter uitvoering van

het actieplan voor financiële diensten van 1995(5) en het Lamfalussy-rapport van 2001 weldra zullen worden goedgekeurd in het kader van regelingen inzake openheid en transparantie, die voor alle instellingen aanvaardbaar zijn.

(1) Besluit van de Raad 1999/468/EG van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden, PB L 184 van 17.7.1999.

(2) Besluiten van de Commissie 2001/527/EG en 2001/528/EG van 6 juni 2001, PB L 191 van 13.7.2001.

(3) Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten, PB C 240 E van 28.8.2001.

(4) Ontwerp richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende handel met voorkennis en marktmanipulatie (marktmisbruik), PB C 240 E van 28.8.2001.

(5) COM(1999) 630 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2856/01

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 oktober 2001)

Betreft: Inbreukprocedure tegen Griekenland inzake de toepassing van de GMO voor katoen

In haar antwoord op mijn vraag E-4160/00(1) in verband met de administratieve maatregelen die Griekenland heeft getroffen in de oogstjaren 2000 en 2001 voor de beperking van het katoenareaal, heeft de Commissie verklaard dat zij op grond van artikel 226 (vroeger artikel 169) van het EG-Verdrag een inbreukprocedure tegen Griekenland heeft ingeleid voor het oogstjaar 2000-2001 en dat zij zich voor de maatregelen voor het oogstjaar 2001-2002 het recht voorbehoudt om een soortgelijke procedure in te leiden.

Kan de Commissie in detail uiteenzetten in welke fase de procedures voor de beide oogstjaren, respectievelijk 2000-2001 en 2001-2002, zich bevinden?

(1) PB C 187 E van 3.7.2001, blz. 150.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 november 2001)

Wat betreft de maatregelen die de Griekse autoriteiten hebben genomen om het katoenareaal in het verkoopseizoen 2000-2001 te beperken, heeft het geachte parlementslid via het antwoord op zijn schriftelijke vraag E-4160/00 kunnen vernemen dat de Commissie een inbreukprocedure tegen Griekenland heeft ingeleid op grond van artikel 226 (vroeger artikel 169) van het EG-Verdrag en dat de Commissie zich het recht voorbehoudt om voor het verkoopseizoen 2001-2002 een soortgelijke procedure in te leiden.

De Commissie heeft besloten de inbreukprocedure met betrekking tot de maatregelen voor het verkoopseizoen 2000/2001 uit te stellen totdat de Griekse rechtsteksten met de uitvoeringsbepalingen voor Verordening (EG) nr. 1051/2001 van de Raad van 22 mei 2001 betreffende de steun voor de katoenproductie(1) en voor Verordening (EG) nr. 1591/2001 van de Commissie van 2 augustus 2001 houdende uitvoeringsbepalingen van de steunregeling voor katoen(2), zijn vastgesteld. De betrokken Griekse voorschriften zijn pas onlangs aan de Commissie voorgelegd. De diensten van de Commissie zijn die nu aan het onderzoeken om de Commissie te kunnen adviseren over de meest adequate handelwijze in deze zaak.

(1) PB L 148 van 1.6.2001.

(2) PB L 210 van 3.8.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2393/01

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Commissie

(20 augustus 2001)

Betreft: Geweld door de zwarte banden op de G8 van Genua waar een Italiaans parlementslid actief aan heeft meegedaan

Welke initiatieven denkt de Commissie te nemen na de zeer ernstige ongeregeldheden die in Genua zijn uitgelokt door de zwarte banden, een anarcho-oproerige internationale organisatie met leden in allerlei EU-landen?

Kan de Commissie helpen de feitelijke toedracht te achterhalen en hoe?

Weet de Commissie of er internationale verbindingen bestaan tussen extremistische antiglobalisatieorganisaties die de botsingen in Genua hebben georganiseerd?

Weet de Commissie of de zwarte banden internationaal worden gedekt?

Kan de Commissie via de Italiaanse staat achterhalen of het bericht juist is dat een Italiaans parlementslid actief de anti-G8-betogers heeft geholpen een stormram te vormen om een breuk te forceren in de omheining ter bescherming van de deelnemers aan de Top?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(18 oktober 2001)

De Commissie wijst erop dat de verantwoordelijkheid voor de handhaving van de openbare orde en de bescherming van de binnenlandse veiligheid bij topbijeenkomsten tot de bevoegdheid van de lidstaten behoort, zoals blijkt uit artikel 33 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Niettemin erkennen de lidstaten steeds meer dat er nood is aan verbetering van de samenwerking op dit vlak om het vreedzame verloop van deze bijeenkomsten te verzekeren.

Overeenkomstig artikel 36, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie wordt de Commissie volledig betrokken bij de werkzaamheden op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken en steunt zij actief de inspanningen van lidstaten ter voorkoming van ernstige ongeregeldheden bij bijeenkomsten op hoog niveau. Daarbij houdt zij steeds in gedachten dat eenieders grondrechten, zoals deze zijn vastgelegd in het Handvest van de Europese Unie, moeten worden gewaarborgd.

De Commissie steunt de conclusies van de speciale Raad Justitie en Binnenlandse Zaken van 13 juli 2001 inzake de veiligheid van de bijeenkomsten van de Europese Raad en van andere vergelijkbare gebeurtenissen en blijft bijdragen aan de discussie over de wijze waarop de samenwerking kan worden verbeterd.

De Commissie heeft ook de deskundigheid van haar diensten ter beschikking gesteld van de voorzitter van de Raad om de samenwerking te verbeteren met het oog op de komende bijeenkomsten op hoog niveau in België tot eind december 2001.

Ten aanzien van de vraag over een specifieke zaak in Italië wijst de Commissie erop dat zij op dit gebied geen onderzoeksbevoegdheden heeft.

Voorts heeft de Commissie geen informatie over internationale bescherming van de groepering Black Bloc.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1846/01

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 juni 2001)

Betreft: Fins systeem van belastingaftrek voor dividenden

Het is duidelijk dat in het kader van het in Finland gehanteerde systeem van belastingaftrek voor dividenden, Finse eigenaars onredelijk worden bevoordeeld tegenover buitenlandse. Heeft de Commissie aandacht besteed aan dit bijzondere systeem en is zij van plan iets te ondernemen om te garanderen dat de dividenden van Finse en buitenlandse eigenaars gelijk worden belast?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(3 september 2001)

De vraag van de geachte Afgevaardigde over het Finse systeem van belastingaftrek voor dividenden stelt de moeilijke kwestie van de verenigbaarheid van toerekeningssystemen met het Gemeenschapsrecht aan de orde.

In het licht van recente jurisprudentie van het Hof van Justitie, zou er ernstige twijfel kunnen bestaan omtrent de verenigbaarheid van enkele van die systemen met het Gemeenschapsrecht voorzover zij beperkingen van het recht van vestiging en het vrije verkeer van kapitaal kunnen inhouden. Dit zou het geval zijn wanneer een binnenlandse aandeelhouder volledige of gedeeltelijke belastingvermindering geniet, bijvoorbeeld door middel van een belastingvermindering voor de op ondernemingsniveau betaalde belasting, terwijl buitenlandse aandeelhouders geen overeenkomstige belastingvermindering genieten. De Commissie is van plan om deze algemene kwestie met alle lidstaten te bespreken op een bijeenkomst in het najaar van 2001. Aan de hand van de resultaten van deze besprekingen zal de Commissie onderzoeken of verdere maatregelen moeten worden genomen, waaronder, indien nodig, het inleiden van de procedure uit hoofde van artikel 226 (ex-artikel 169) van het EG-verdrag.

In dit verband zij er ook op gewezen dat de kwestie van de dividendbelasting in het algemeen een van de onderwerpen is die worden behandeld in een studie over de vennootschapsbelasting die op dit ogenblik door de Commissie op verzoek van de Raad wordt uitgevoerd en die in de herfst van 2001 zou moeten worden gepubliceerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2979/01

van Winfried Menrad (PPE-DE) aan de Commissie

(26 oktober 2001)

Betreft: Drempelwaarden voor de toepassing van de richtlijn over de Europese Ondernemingsraad

In een resolutie (A5-0282/2001) verzocht het Europees Parlement op 4 september 2001 in paragraaf 2, sub V om verlaging van de drempelwaarden voor ondernemingen die onder het toepassingsgebied van de richtlijn inzake de Europese Ondernemingsraad vallen van 1000/150 werknemers tot 500/100 werknemers.

Kan de Commissie derhalve meedelen:

1. hoeveel procent van de ondernemingen of concerns in de EU en in de EER onder de huidige regeling van de EOR-richtlijn (1000/150 werknemers) vallen;

2. hoeveel procent van de werknemers in de EU en de EER onder de huidige regeling van de EOR-richtlijn (1000/150 werknemers) vallen;

3. hoeveel procent van de ondernemingen of concerns in de EU en de EER bij een drempelwaarde van 500/100 werknemers onder de EOR-richtlijn (1000/150) zouden vallen;

4. hoeveel procent van de werknemers in de EU en de EER bij een drempelwaarde van 500/100 werknemers onder de EOR-richtlijn (1000/150) zouden vallen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(23 november 2001)

Thans wordt geschat dat ongeveer 1850 ondernemingen of concerns met een Europese dimensie met in totaal circa 16 miljoen werknemers onder de werkingssfeer van de richtlijn vallen.

Er bestaat geen statistische bron voor het schatten van het aantal concerns met een Europese dimensie dat onder de werkingssfeer van de richtlijn valt. Tot de schatting van de 1850 ondernemingen of concerns is men in de loop der tijd gekomen door een proces waarbij de relevante entiteiten van geval tot geval zijn vastgesteld. Evenmin bestaat er een bron voor het schatten van het effect, in termen van het toegenomen aantal onder de werkingssfeer vallende ondernemingen of concerns, van het verzoek van het Parlement om de drempelwaarden voor de toepassing van de richtlijn te verlagen(1). Daarom is de Commissie niet in staat om de door het geachte parlementslid in dit verband gevraagde informatie te verstrekken.

(1) Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers PB L 254 van 30.9.1994.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3178/01

van Reimer Böge (PPE-DE) aan de Commissie

(20 november 2001)

Betreft: Nieuwe regeling van de invoercontingenten voor bevroren rundvlees

In verordening (EG) nr. 1080/2001(1) heeft de Commissie voor het jaar 2001/2002 de invoer onder gunstige douanevoorwaarden vastgesteld van bevroren rundvlees uit derde landen.

Teneinde speculatie met de contingenten te voorkomen, heeft de Commissie zich bij de toewijzing beperkt tot marktdeelnemers die ten minste 80 ton vlees importeren of 160 ton exporteren.

Hoewel het streven om speculatie te voorkomen op zichzelf als positief is aan te merken, zijn de wijzigingen nadelig voor bedrijven uit het MKB.

Welke maatregelen denkt de Commissie in het kader van de geplande wijziging in het beheer van invoercontingenten te nemen om de toegang tot de regeling uit te breiden tot alle bedrijven ongeacht hun omvang?

(1) PB L 149 van 2.6.2001, blz. 11.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(8 januari 2002)

In het kader van het invoercontingent met volgnummer 09.4003 mag jaarlijks 53 000 ton bevroren rundvlees worden ingevoerd tegen sterk verlaagde douanerechten. De Commissie stelt ieder jaar uitvoeringsbepalingen voor deze regeling vast, na overleg met de lidstaten binnen het Comité van beheer.

Vanwege de grote commerciële waarde die dit contingent vertegenwoordigt, hebben sommige handelaren stelselmatig hierop ingeschreven uit speculatieve overwegingen. Om een dergelijke handelwijze, die vooral nadelig is voor kleine en middelgrote ondernemingen, te voorkomen is de Commissie formeel verplicht de regels op adequate wijze aan te passen, bijvoorbeeld door het contingent alleen open te stellen voor handelaren die blijkens hun omzet daadwerkelijk en zelfstandig op de rundvleesmarkt actief zijn. Dat is de reden dat er bepaalde minimumhoeveelheden bij invoer en uitvoer zijn vastgesteld die in acht moeten worden genomen om voor het contingent in aanmerking te komen. Bij de vaststelling van deze hoeveelheden is met alle bovengenoemde overwegingen rekening gehouden.

Uiteraard zal de Commissie bij de uitvoeringsbepalingen die zij in de toekomst voor het betrokken contingent moet vaststellen, blijven streven naar een eerlijke en correcte verdeling van de rechten op invoer onder daadwerkelijke importeurs van rundvlees.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1985/01

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(6 juli 2001)

Betreft: Bevordering van gebruik markervaccins

De laatste maanden en jaren is gebleken dat bij uitbraken van besmettelijke dierziekten zoals varkenspest en mond- en klauwzeer (MKZ) het op grote schaal ruimen van dieren in bepaalde landen op steeds grotere weerstand van het publiek stuit.

Markervaccins zouden een andere methode voor de bestrijding van dierziekten mogelijk kunnen maken, die minder publieke weerstand oproept.

1. Vertrouwt de Commissie erop dat het bedrijfsleven zelf in staat zal zijn binnen een redelijke termijn markervaccins tegen varkenspest en MKZ te ontwikkelen?

2. Is de Commissie bereid op korte termijn fondsen ter beschikking te stellen uit haar onderzoeksprogramma's opdat dergelijke markervaccins zo spoedig mogelijk voor gebruik gereed zullen zijn?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(4 september 2001)

Markervaccins zijn vaccins die een beschermende immuniteit opwekken die verschilt van de immuunrespons als gevolg van een natuurlijke infectie; door middel van laboratoriumtests kunnen gevaccineerde gezonde dieren worden onderscheiden van dieren die na vaccinatie besmet zijn en de ziekte verder kunnen verspreiden.

Er zijn al nieuwe vaccins ontwikkeld die eventueel als markervaccins tegen klassieke varkenspest (KVP) kunnen worden gebruikt. Zij kunnen echter nog niet worden ingezet omdat er geen betrouwbare tests zijn om gevaccineerde dieren van geïnfecteerde dieren te onderscheiden. Wel wordt nog steeds onderzoek gedaan naar deze vaccins en de bijbehorende discriminerende tests.

Voor mond- en klauwzeer (MKZ) wordt momenteel onderzoek verricht om tests te ontwikkelen en te valideren die kunnen worden gebruikt in combinatie met de al bestaande conventionele vaccins, die oorspronkelijk niet als markervaccin bedoeld waren. Ook wordt getracht om nieuwe markervaccins en daarbij behorende tests te ontwikkelen.

De Commissie verleent sinds 1989 steun aan onderzoek op het gebied van besmettelijke veeziekten uit hoofde van de achtereenvolgende kaderprogramma's voor onderzoek en technologische ontwikkeling (OTO).

Voor KVP- en MKZ-markervaccins en daarmee samenhangende onderwerpen heeft de Commissie sinds 1994 steun toegekend aan:

- zeven OTO-projecten (totale kosten: 9,54 miljoen);

- twee gecoördineerde acties (totale kosten: 0,45 miljoen);

- proef om de toepasbaarheid van KVP-markervaccins in noodsituaties te evalueren (0,75 miljoen).

In het lopende vijfde kaderprogramma kan onderzoek naar veeziekten plaatsvinden in het programma Kwaliteit van het bestaan en beheer van de biologische hulpbronnen. In het bijzonder is de ontwikkeling van markervaccins voor ziekten van lijst A van het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten (IOE), zoals MKZ en KVP, een prioriteit in kernactiviteit 2, Beheersing van infectieziekten.

Verwacht wordt dat voor de sluitingsdatum van het vijfde kaderprogramma, 18 oktober 2001, verscheidene onderzoekprojecten op het gebied van MKZ worden ingediend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2466/01

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 september 2001)

Betreft: HSL-verbinding tussen Gallicië en Midden-Europa via Frankrijk

Wat zijn in het kader van de TEN's de politieke en budgettaire vooruitzichten van de EU voor de aanleg van een HSL-verbinding tussen het noordwesten van het Iberische schiereiland, in concreto Gallicië, met Midden-Europa via Frankrijk?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw de Palacio namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2455/01 en E-2466/01

(7 november 2001)

Het geachte parlementslid zij verwezen naar de antwoorden die de Commissie heeft gegeven op zijn schriftelijke vragen E-2189/01(1) en E-2030/01(2). De enige recente ontwikkeling is de officiële goedkeuring door de Commissie op 2 oktober 2001 van het voorstel tot wijziging van Beschikking nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een Trans-Europees vervoersnet(3) en het voorstel tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2236/95 van de Raad van 18 september 1995 tot vaststelling van de algemene regels voor het verlenen van financiële bijstand van de Gemeenschap op het gebied van Trans-Europese netwerken(4).

Deze voorstellen zijn aan het Parlement en de Raad toegezonden. Het eerste voorstel heeft tot doel het optreden van de Gemeenschap te concentreren op een aantal nieuwe prioriteiten en specifieke projecten waaronder de nog niet voltooide projecten die zijn aangenomen op de Europese Raad van Essen op 9 en 10 december 1994 en die van Dublin op 13 en 14 december 1996 alsmede acht nieuwe projecten. Het tweede voorstel betreft een verhoging van de maximale bijdrage van de Gemeenschap tot 20 % van de investeringen voor bepaalde projecten die essentieel zijn voor het Trans-Europese netwerk. Hieronder vallen ook de bottlenecks in de spoorverbindingen die door natuurlijke barrières lopen.

Eén van de acht bovengenoemde projecten betreft, zoals de Commissie al heeft meegedeeld in haar Witboek Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010(5), de interoperabiliteit van de hogesnelheidslijnen op het Iberisch Schiereiland op basis van nationale, Spaanse en Portugese plannen. Zoals het geachte parlementslid reeds is meegedeeld, maken de hogesnelheidslijnen in Galicië deel uit van dit project.

(1) Zie blz. 36

(2) PB C 93 E van 18.4.2002, blz. 49.

(3) PB L 228 van 9.9.1996.

(4) PB L 228 van 23.9.1995.

(5) COM(2001) 370 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3056/01

van Isidoro Sánchez García (ELDR) aan de Commissie

(5 november 2001)

Betreft: Vrijwaring van de toegang tot ultraperifere eilanden en regio's via het luchtruim in het licht van de huidige internationale crisis in de luchtvaart

Naar aanleiding van de gevolgen van de terroristische aanslagen in New York en Washington van 11 september voor de burgerluchtvaart en de huidige internationale crisis in de sector maken bepaalde maatschappijen, onder andere het Spaanse Iberia, van de gelegenheid gebruik om vluchten te annuleren, personeel naar huis te sturen en prijzen op te trekken. Hoe denkt de Commissie, gelet op deze omstandigheden, de toegang via het luchtruim tot de ultraperifere eilanden en regio's van de Europese Unie te waarborgen, rekening houdende met de sociaal-geografische kenmerken van deze gebieden en hun bijzondere afhankelijkheidspositie, teneinde de economische en sociale samenhang veilig te stellen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(18 december 2001)

Het is de verantwoordelijkheid van de lidstaten erop toe te zien dat er, qua kwaliteit en/of prijs en/of frekwentie, passende verbindingen bestaan voor de bewoners van ultraperifere gebieden van de Europese Unie.

Overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes(1), kunnen de lidstaten onder zekere omstandigheden een openbare dienstverplichting opleggen voor bepaalde verbindingen. Indien op de vrije markt geen kandidaten worden gevonden om te voldoen aan de openbare dienstverplichtingen die voor een route zijn opgelegd, kunnen de autoriteiten van de bewuste lidstaat de toegang tot die route bij openbare aanbesteding beperken tot slechts één luchtvaartmaatschappij en aan die luchtvaartmaatschappij zo nodig een vergoeding toekennen.

(1) PB L 240 van 24.8.1992.