SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4100/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(10 januari 2001)

Betreft: Taaldiscriminatie in de Europese Unie

Op de drempel van het Europees Jaar voor de Talen eisen Europese organisaties steeds vaker onomwonden dat hun sollicitanten Engelse moedertaalsprekers moeten zijn. Op die manier discrimineren ze openlijk tegen anderstalige werkzoekenden. Het Engels krijgt ten onrechte het statuut van dominante (cultuur)taal.

Een stuitend voorbeeld van discriminatie tegen niet-Engelstaligen is de vacature bij de Raad der Europese Gemeenten en Regio's. Deze koepelorganisatie zoekt een native English-speaker als informatieverantwoordelijke voor haar bureau in Brussel. Andere jobaanbiedingen tonen spijtig genoeg aan dat het hier geen alleenstaand geval betreft. In de weekbladen European Voice en The Bulletin duiken regelmatig vacatures op van niet-gouvernementele organisaties en bedrijven met English mother tongue als voorwaarde.

Het moedertaalcriterium druist in tegen het non-discriminatiebeginsel bij de aanwerving van personeelsleden in de landen van de Europese Unie. Niet-Engelstaligen worden bij voorbaat uitgesloten van de selectieprocedure, zelfs indien ze de Engelse taal meer dan behoorlijk machtig zijn. Anderstaligen komen blijkbaar niet langer in aanmerking voor bepaalde functies, en dat aan de vooravond van het Europees Jaar van de Talen.

Beschouwt de Commissie de voorwaarde om een native English-speaker te zijn bij de aanwerving van personeelsleden in de landen van de Europese Unie als een inbreuk op het non-discriminatiebeginsel? Zo ja, welke stappen zal de Commissie zetten om een eind te maken aan deze (taal)discriminatie? Zo neen, welke argumenten schuift de Commissie naar voren om deze voorwaarde te verzoenen met het non-discriminatiebeginsel?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(21 februari 2001)

De communautaire regels betreffende het vrij verkeer van werkenden verbieden niet alleen open discriminaties op grond van nationaliteit maar ook verborgen discriminaties die door toepassing van blijkbaar neutrale criteria in feite tot hetzelfde resultaat leiden. Er bestaat echter geen discriminatie wanneer de voorwaarden met betrekking tot de talenkennis gesteld worden op grond van de aard van de te vervullen vacature(1).

In sommige situaties kan het bijgevolg gerechtvaardigd zijn van een sollicitant een talenkennis van een zeer hoog niveau te eisen. De onmogelijkheid om hiervan het bewijs te leveren door andere middelen dan het feit dat een taal de moedertaal van de sollicitant is, zou echter kunnen worden beschouwd als onevenredig ten aanzien van het nagestreefde doel(2).

De nationale autoriteiten, waaronder de rechtbanken, van de betreffende lidstaat moeten van geval tot geval bekijken of de eisen van de werkgever in overeenstemming zijn met het Gemeenschapsrecht.

Het is bijgevolg niet aan de Commissie om in dit geval handelend op te treden.

(1) Zie in dit verband, wat de werknemers betreft, artikel 3, lid 1, laatste zin, van Verordening (EEG) nr. 1612/68 (PB L 257 van 19.10.1968).

(2) Zie in dit verband het arrest van het Hof van Justitie van 6.6.2000 in zaak C-281/98, Angonese, punt 44Jurispr. 2000.