ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0279/99

van Riccardo Nencini (PSE) aan de Commissie

(17 februari 1999)

Betreft: Bestuursrechtelijke sancties op belastinggebied

Het Italiaanse wetsdecreet nr. 472/97 bevat bepalingen inzake bestuursrechtelijke sancties op belastinggebied.

Enkele daarvan stellen de natuurlijke persoon aansprakelijk voor de betaling van boetes wegens overtredingen begaan in het kader van de activiteit van rechtspersonen.

Volgens de nieuwe regeling, die op 1 april 1998 in werking is getreden, worden de belastingboetes opgelegd aan de natuurlijke persoon die heeft deelgenomen aan een overtreding van de belastingwetgeving, ongeacht of hij daarbij is opgetreden als bestuurder dan wel als werknemer van een bedrijf.

De aansprakelijkheid van bestuurders en/of werknemers in belastingdelicten bestaat als principe in geen enkele andere lidstaat van de EU.

Is de Commissie voornemens deze bepaling te toetsen aan de vigerende Europese wetgeving ter zake?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(1 april 1999)

Omdat de sancties op fiscaal gebied op communautair niveau niet zijn geharmoniseerd kunnen de lidstaten zelf bepalen welke sancties zij willen opleggen aan belastingplichtigen, mits daarbij de algemene beginselen van het EG-Verdrag in acht worden genomen, met name het beginsel van niet-discriminatie.

Aangezien de artikelen 5 en 11 van het wetsdecreet nr. 472/97 van 18 december 1997 geen discriminerende maatregelen lijken in te houden is het derhalve niet in strijd met het gemeenschapsrecht dat fiscale straffen aan bestuurders of werknemers kunnen worden opgelegd op grond van hun optreden als natuurlijk persoon.

De Commissie is overigens niet voornemens een voorstel in te dienen met het oog op de harmonisering van de fiscale sancties in de Gemeenschap.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0798/99

van Gerhard Hager (NI) aan de Commissie

(6 april 1999)

Betreft: Screening van justitie en binnenlandse zaken

Ter voorbereiding van de toetreding van de kandidaatlanden is inmiddels tevens een aanvang gemaakt met de screening van de gebieden justitie en binnenlandse zaken. De werkzaamheden in dit verband zouden naar verluidt eind maart zijn afgerond. De task force uitbreiding heeft ter vergemakkelijking van de werkzaamheden de "acquis" in negen hoofdstukken onderverdeeld: asielbeleid, buitengrenzen, immigratie, strijd tegen de georganiseerde criminaliteit, drugsbestrijding, bestrijding van terrorisme, samenwerking politiediensten, samenwerking op douanegebied en justitiële samenwerking (burgerlijk recht en strafrecht). Het zou goed zijn indien de Commissie na de afronding van het overleg eind maart een algemeen verslag indient over de resultaten van de screenings.

1. Kan de Commissie een dergelijk verslag indienen, en zo ja, wanneer?

2. Zo nee, om welke redenen kunnen deze gegevens niet bekend worden gemaakt?

Antwoord van de heer van den Broek namens de Commissie

(7 mei 1999)

De Commissie bevestigt dat de screening van hoofdstuk 24 van het acquis: Samenwerking op het terrein van justitie en binnenlandse zaken eind maart 1999 werd afgerond in het kader van de toetredingsonderhandelingen met de zes kandidaatlidstaten waarmee de onderhandelingen zijn geopend. De Commissie zal het Parlement over de resultaten van de screening zoals gewoonlijk inlichten tijdens de vergaderingen met de betrokken parlementaire commissies.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1033/99

van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie

(20 april 1999)

Betreft: Organisatie van de Europese Dag van de gehandicapten door particuliere adviseurs

Geeft de Commissie toe dat de organisatie van het in de aanhef genoemde evenement door op winst ingestelde public relations-adviseurs een ernstige fout was? Kan de Commissie uitleggen hoe een adviesbureau dat zijn presentatie begon met "We zijn geen deskundigen op gehandicaptengebied", kon worden geselecteerd? Kan zij haar verontschuldigingen aanbieden voor het feit dat het vervoer van in hun mobiliteit gehinderde personen op de dag van het evenement chaotisch was, en dat terugbetaling van de reiskosten aan werkloze gehandicapten, zoals de heer W. Derek-Main van Euro-Ataxia, acht weken na het evenement nog niet heeft plaatsgevonden? Waarom heeft bovendien de onderneming in kwestie zelfs niet de lijst van deelnemers aan de Commissie zelf doen toekomen, zoals was toegezegd? Kan de Commissie thans verzekeren dat, overeenkomstig de wensen van het Parlement, toekomstige Europese dagen door de gehandicapten zelf zullen worden georganiseerd onder de auspiciën van het Europees Gehandicaptenforum, waarbij zo nodig voor bijstand door specialisten op dit terrein zaken aan public relations-ondernemingen kunnen worden uitbesteed?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(5 mei 1999)

De organisatie van de Europese Gehandicaptendag in 1998 heeft dankzij een nog niet eerder vertoonde berichtgeving door de geschreven pers en de televisie het gestelde doel bereikt, namelijk de publieke opinie sterker bewust maken van de rechten van gehandicapten. Dit was mogelijk dankzij de deskundigheid van een adviesbureau, gespecialiseerd in communicatie en public relations. Uiteraard vond de Commissie dat de inhoud van deze dag, die bedoeld is om aandacht te besteden aan de rechten van gehandicapten, in overleg met de gehandicapten of hun vertegenwoordigers moest worden vastgesteld. Het Europees Gehandicaptenforum is dan ook nauw betrokken geweest bij de vaststelling van alle in het kader van die dag goedgekeurde initiatieven.

Wat het geval van de door de geachte afgevaardigde genoemde persoon betreft, kan de Commissie mededelen dat zijn reiskosten op 21 januari 1999 door bovengenoemd bureau zijn terugbetaald. De Commissie betreurt alle ongemakken die er zich op die dag hebben voorgedaan. De op die dag aan alle deelnemers verstrekte deelnemerslijst zal rechtsreeks aan de geachte afgevaardigde en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement worden toegezonden.

De Commissie is het met de geachte afgevaardigde eens dat dergelijke evenementen met volledige ondersteuning van de gehandicapten via hun vertegenwoordigers moeten plaatsvinden. Daarom is zij voornemens ervoor te zorgen dat alle initiatieven in het kader van toekomstige Europese gehandicaptendagen worden uitgevoerd onder auspiciën van het Europees Gehandicaptenforum. Er zijn al voorbereidende contacten met het Forum geweest met het oog op de Europese Gehandicaptendag 1999. In die zin zal het Forum daadwerkelijk en volledig bij alle besluiten rond de organisatie van deze dag worden betrokken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0367/99

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(1 maart 1999)

Betreft: Liberalisering van de verkoop van dagbladen en tijdschriften

De Italiaanse Kamer van afgevaardigden heeft op 12 januari haar goedkeuring gehecht aan wetsvoorstel 3911 "Nieuwe voorschriften betreffende de verkooppunten voor dagbladen en tijdschriften". Hierin wordt een modelproject gelanceerd met nieuwe mogelijkheden voor de verkoop van dagbladen, die zullen kunnen worden verkregen in andere dan de erkende vaste verkooppunten zoals tabakswinkels, benzinestations, bars, supermarkten en boekhandels.

Winkels die producten uit een specifieke sector verkopen (bv. visserij-artikelen), zullen tijdschriften mogen aanbieden die hiermee verband houden. De wet bepaalt tevens dat winkels die aan het project deelnemen ook nadien dagbladen en tijdschriften mogen blijven verkopen. De plannen voor deze maatregelen hebben geleid tot hevige protesten bij de exploitanten van de erkende verkooppunten, mede naar aanleiding van een campagne in het weekblad "Il Borghese".

Het wetsvoorstel, dat nog door de Senaat moet worden goedgekeurd, is gericht op een volledige liberalisering, zonder enige regulering. Een dergelijke liberalisering zou ernstige economische gevolgen kunnen hebben voor de eigenaars van de erkende verkooppunten (krantenkiosken), die momenteel onderworpen zijn aan strenge voorschriften inzake openingstijden en vakantieperiodes.

1. Meent de Commissie niet dat een ongecontroleerde en overhaaste liberalisering de eigenaars van erkende verkooppunten dusdanige economische schade kan toebrengen dat zij moeten sluiten, zodat arbeidsplaatsen verloren gaan?

2. Kan de Commissie haar standpunt over deze kwestie kenbaar maken?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(4 mei 1999)

De Commissie dankt het geachte parlementslid omdat het haar op de hoogte heeft gebracht van dit wetsvoorstel, dat door het Italiaanse parlement wordt voorbereid. Volgens de informatie die door het geachte parlementslid wordt verstrekt, passen deze nieuwe voorschriften betreffende de verkooppunten van dagbladen en tijdschriften in een streven naar harmonisering, dat tot doel heeft de uitoefening van deze activiteiten te vergemakkelijken. Er lijkt dan ook geen twijfel over te bestaan dat de doelstelling van dit nieuwe project verenigbaar is met de principes van de interne markt, met name de vrijheid van vestiging.

Het is overigens niet de taak van de Commissie zich uit te spreken over het onderzoek dat door de autoriteiten van een lidstaat wordt gevoerd naar de economische gevolgen van een nieuwe wetgevende maatregel op de situatie van de in het land zelf gevestigde verkopers van dagbladen en tijdschriften.
(2000/C 27 E/121) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1497/99
van Hans Kronberger (NI) aan de Raad
(1 september 1999)
Betreft: Huurlingenlegers
In de afgelopen tijd verschijnen er in de pers steeds meer berichten over huurlingenlegers die in de regel
vanuit Europa zijn georganiseerd en vooral in Afrika, maar ook in andere oorlogsgebieden actief zijn.
1. Is de Raad hiervan op de hoogte?2. Vindt de Raad dat de bestrijding van dit soort organisaties op het niveau van de Unie moet worden
aangepakt?
3. Heeft de Raad reeds maatregelen genomen ter voorkoming van dit soort activiteiten? Zo ja, welke?
Zo nee, waarom niet?
Antwoord
(22 oktober 1999)
De Raad heeft nota genomen van de talloze berichten over buitenlandse huurlingen van diverse
nationaliteiten in landen als de Democratische Republiek Congo, Sierra Leone, Angola en in de WestelijkeBalkan.
De Raad heeft zijn standpunt over buitenlandse huurlingen met name duidelijk gemaakt in zijn conclusies
over de preventie en oplossing van conflicten in Afrika, van 2 juni 1997, waarin de lidstaten zich ertoehebben verbonden te zullen bestuderen of er verdere maatregelen kunnen worden getroffen om hunburgers ervan te weerhouden als huurlingen in gewelddadige conflicten op te treden.
(2000/C 27 E/122) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1499/99
van Hans Kronberger (NI) aan de Commissie
(1 september 1999)
Betreft: Toelating van Oostenrijkse producten op de Italiaanse markt
Steeds weer worden Oostenrijkse producenten van technische producten met problemen geconfronteerd
bij de export van hun goederen naar Italiº. Deze problemen worden veroorzaakt door de trage procedurevoor de toelating van deze producten op de Italiaanse markt. (In de praktijk kan dit betekenen dat deproducenten die als gevolg van de voor Ostenrijk kenmerkende omvang niet over de financiºle mogelijk-heden beschikken om dit soort lange en dure procedures te doorstaan, geen toegang krijgen tot de markt.)
Zo kunnen Oostenrijkse producenten van mestaanhangers alleen met buitensporig veel moeite hun
producten in Italiº op de weg toegelaten krijgen. Deze maatregel die vergelijkbaar is met een kwantitatievebeperking heeft negatieve gevolgen voor het vrije verkeer van goederen binnen de Unie.
Is de Commissie:
1. Hiervan op de hoogte?
2. Heeft zij reeds maatregelen genomen en zo ja welke?3. Of is zij voornemens maatregelen te treffen?C 27 E/98 NL 29.1.2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0627/99

van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie

(12 maart 1999)

Betreft: EG-fondsen en "Sviluppo Italia"

Zoals bekend voorziet het Italiaanse Decreet 1/99 in de oprichting van een holding onder de naam SVILUPPO ITALIA. Daarin worden de deelnames van de Italiaanse staat in bestaande vennootschappen bijeengebracht zodat er één conglomeraat ontstaat overeenkomstig art. 1, eerste alinea. Het Decreet wil de taken van de holding opsplitsen in "ontwikkelingsdiensten" en "financiële diensten". Deze taken moeten worden uitgegeven door twee vennootschappen die onder "S.I" vallen.

Overwegende dat het EG-geld dat specifiek bestemd is voor de "financiering" van programma's om bedrijven en achterstandsgebieden te promoten, wordt gebruikt als beginkapitaal (risico) en als geldstroom (financiering) ten behoeve van een doelgroep, die formeel een particulier karakter heeft (naamloze vennootschap), maar feitelijk in handen van de overheid is, met de mogelijkheid om het geld voor andere steun aan te wenden dan die waarvoor de fondsen bedoeld zijn.

Omdat er geen boekhoudkundig onderscheid wordt gemaakt tussen activiteiten die worden verricht om in eisen van openbaar belang te voorzien en activiteiten die ten dienste staan van het bedrijf, de S.I.-werkmaatschappijen steeds een dominante positie zullen bekleden op de markt van ontwikkelingsdiensten en financiële diensten;

De S.I.-groep een structuur is met een privaat-rechtelijke rechtspersoonlijkheid, ten opzichte waarvan daarom garanties en waarborgen minder inhoud hebben dan die welke bestaan bij een publiek-rechtelijke organisatie.

Kan de Commissie meedelen of zij het bestaan aanwezig acht van eventuele contrasten met de EG-voorschriften voor structuurfondsen, overheidssteun en mededinging?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(16 april 1999)

De lidstaten kunnen zelf bepalen op welke wijze zij de structuurfondsen beheren. Het feit dat een lidstaat besloten heeft zijn deelnames bijeen te brengen onder één rechtspersoonlijkheid betekent niet dat deze zaak nu onder de regels van de Gemeenschap betreffende staatssteun valt.

Op grond van het EG-Verdrag (artikel 222) wordt de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet gelaten. Het feit dat een lidstaat een holding vormt met een privaat-rechtelijke rechtspersoonlijkheid houdt op zich geen schending in van de regels van de Gemeenschap betreffende de mededinging.

De activiteiten van Sviluppo Italia zijn in ieder geval onderworpen aan de regels van de Gemeenschap betreffende de mededinging en met name die betreffende staatssteun.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0312/99

van Klaus Lukas (NI) aan de Commissie

(19 februari 1999)

Betreft: Europese stichting voor opleiding en verdwenen EU-gelden - vervolg

Het antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie op mijn vraag E-3560/98(1) liet een aantal vragen onbeantwoord. Ondergetekende richt zich daarom in dit verband met de volgende vragen tot de Commissie:

Hoeveel van de 471.000 ecu, die in bovengenoemd antwoord werden vermeld, heeft de Commissie inmiddels teruggekregen?

Hoeveel geld heeft de Commissie tussen september 1996 en januari 1997 naar dit Pools-Franse project overgemaakt?

Hoeveel kon de Commissie nog aan opbrengsten genereren via de verkoop van materiaal dat aan dit project ter beschikking werd gesteld?

Hoeveel geld hoopt de Commissie nog te ontvangen en wanneer?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie

(1 april 1999)

De Pools-Franse school heeft aan de Commissie het bedrag van 264.538 [fmxeuro] terugbetaald.

Tussen september 1996 en januari 1997 zijn aan de Pools-Franse school twee betalingen gedaan ten bedrage van 143.125 [fmxeuro] (69.450 [fmxeuro] op 17 september 1996 en 73.675 [fmxeuro] op 13 december 1996).

Bij schrijven van 11 februari 1999 heeft de liquidateur een eerste voorstel aan de Commissie gedaan - via de Stichting te Turijn - voor het te koop aanbieden van de uitrusting voor het project PEC 09742-97. Hij stelt voor het bedrag van 5.000 zloty (ongeveer 1.208 [fmxeuro]) te accepteren, hetgeen overeenkomt met het hoogste bod dat na raadpleging van de markt is ontvangen. De Commissie bestudeert momenteel het voorstel van de liquidateur.

De Commissie kan helaas de geachte afgevaardigde geen bedrag noemen, zelfs niet ter indicatie, aangezien de liquidatieprocedure nog steeds gaande is. Zij zal er op toezien dat de communautaire belangen zo goed mogelijk worden behartigd ten einde het maximale bedrag terug te krijgen.

(1) PB C 289 van 11.10.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0656/99

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(26 maart 1999)

Betreft: Sluiting van het Europees Parlement tijdens de Europese boerenbetoging

Ter gelegenheid van de Europese boerenbetoging tegen de melkquota's, op maandag 22 februari in Brussel, liet secretaris-generaal Julian Priestley een dienstorder uitgaan waarin hij meedeelde dat op die dag de kantoren van het Europees Parlement gesloten zouden zijn en dat werkzaamheden van de instelling zouden worden geschorst. Ook het openbaar vervoer zou stilliggen, zodat heel Brussel er als een belegerde stad zou uitzien.

Overwegende dat het protest van de boeren een legitieme democratische uiting is van burgers van de Europese Unie, die bovendien een belangrijke economische sector vertegenwoordigen, en dat op 10 februari in Straatsburg een gelijkaardige betoging zonder incidenten heeft plaats gehad, wilde ik de Commissie het volgende vragen:

1. Vindt de Commissie niet dat dergelijke maatregelen overdreven zijn en het recht van de EU-burgers op vrije meningsuiting en op betoging beperken?

2. Vindt zij niet dat de genoemde maatregelen getuigen van een houding die de discussie en de gezamenlijke reflectie over de problemen van de boeren dwarsboomt?

3. Acht zij deze beslissing laakbaar?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie

(25 maart 1999)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op haar schriftelijke vraag E-605/99(1).

(1) PB C 325 van 12.11.1999, blz. 124.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0921/99

van Roberto Mezzaroma (PPE) aan de Commissie

(8 april 1999)

Betreft: Ontwikkelingsdoelstellingen voor het gebied rond Anzio en Nettuno

Kan de Commissie zeggen of er plannen bestaan voor doelstellingen of programma's die aan het gebied rond Anzio en Nettuno (regio Latium, Italië), dat zich bij uitstek leent voor het midden- en kleinbedrijf en het toerisme, nieuwe ontwikkelingsmogelijkheden kunnen bieden?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(6 mei 1999)

In de context van de structuurfondsen heeft de Commissie voorgesteld het aantal prioritaire doelstellingen voor de periode 2000 - 2006 terug te brengen tot drie.

Voor doelstelling 1, die beoogt de ontwikkeling en structurele aanpassing van regio's met een ontwikkelingsachterstand te bevorderen, de regio's op het NUTS II-niveau, zullen regio's in aanmerking komen waar het bruto binnenlands product (BBP) per inwoner, gemeten in koopkrachtstandaard en berekend op basis van het gemiddelde van de drie afgelopen jaren waarvoor gegevens beschikbaar zijn, minder bedraagt dan 75 % van het communautair gemiddelde. Uitgaande van de gegevens met betrekking tot 1994, 1995 en 1996 bedraagt het BBP per inwoner van de regio Latium 113,3 % van het communautair gemiddelde. Geen enkele zone in Latium zal dus in aanmerking kunnen komen voor doelstelling 1.

Bovendien heeft de Commissie een nieuwe doelstelling 2 voorgesteld die beoogt de economische en sociale omschakeling van zones die in structurele moeilijkheden verkeren te steunen. Deze doelstelling zal de zones kunnen bestrijken waar sociale en economische veranderingen in de industrie en de dienstensector plaatsvinden, plattelandszones die door achteruitgang werden getroffen, in moeilijkheden verkerende stedelijke zones en de van de visserij afhankelijke zones die een crisis doormaken. In de loop van de tweede helft van 1999 zal de Commissie in nauwe samenwerking met elke betrokken lidstaat de lijst opstellen van zones die voor deze doelstelling in aanmerking komen. Op dit moment is het onmogelijk een uitspraak te doen over de vraag of de zones D'Anzio en Bettuno in aanmerking komen voor doelstelling 2.

Latium zal in aanmerking kunnen komen voor doelstelling 3 van de structuurfondsen die beoogt steun te verlenen voor de aanpassing, de modernisering van het beleid en de stelsels voor opleiding en tewerkstelling in alle regio's die niet voor doelstelling 1 in aanmerking komen met behulp van maatregelen die met name gericht kunnen zijn op kleine en middelgrote ondernemingen alsmede het toerisme.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0500/99

van Niels Sindal (PSE) aan de Commissie

(5 maart 1999)

Betreft: Woningbeurs

Zweden, Denemarken en de regeringen van beide landen zijn van plan in het jaar 2001 in het Zweedse Malmö een woningbeurs te houden. Het project wordt gesteund door de Europese ministers van Volkshuisvesting, die de Commissie hebben verzocht steun te verlenen voor de beurs om bij te dragen tot de vorming van een Europese woningbouwmarkt en zodoende de werkgelegenheid in Europa te bevorderen. De beurs heeft ook een culturele kant, want de stand "De Europese stad" vormt een belangrijk onderdeel. Het is de bedoeling dat alle Europese landen hier hun ideale huis presenteren. Tal van mensen in de hele EU hebben zich grote inspanningen getroost voor de verwezenlijking van dit project. Maar ondanks diverse vragen heeft de Commissie nog geen uitsluitsel gegeven over haar steun aan het project.

Kan de Commissie daarom meedelen of zij bereid is steun te verlenen aan de Europese woningbeurs die in 2001 in Malmö zal plaatsvinden?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Bangemann namens de Commissie op de schritftelijke vragen P-0372/99 en E-0500/99

(13 april 1999)

De Commissie deelt de mening dat de Europese woonbeurs nuttig kan zijn voor de totstandbrenging van een gemeenschappelijke markt voor de bouwsector die tevens zal bijdragen aan een verbetering van de werkgelegenheid in Europa. Het houden van de beurs wordt om deze reden toegejuicht en wordt als een belangrijk Europees project beschouwd. De Commissie is een voorstander van de beurs, zoals reeds in een brief aan de Zweedse minister van Binnenlandse Zaken en tijdens verschillende bijeenkomsten met de organisatoren tot uitdrukking kwam, en heeft haar steun aangeboden. Het gebruik van het Europese embleem in verband met dit project is reeds eerder in overleg met de Commissie geregeld.

De voorbereidingen voor de beurs en met name voor de "Europese stad" zijn reeds in volle gang en de Commissie werkt nauw samen met de organisatoren in het bijzonder wat betreft Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake voor de bouw bestemde producten(1).

(1) PB L 40 van 11.2.1989.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0495/99

van Mark Watts (PSE) aan de Commissie

(5 maart 1999)

Betreft: Welzijn van dieren bij het slachten

In antwoord op mijn schriftelijke vraag van 10 juli 1998 over bovengenoemd onderwerp (E-2088/98)(1) heeft de Commissie verklaard dat zij voornemens is om "binnenkort" twee verslagen in te dienen - een bij de Raad en een bij het Permanent Veterinair Comité - over diverse maatregelen om het welzijn van dieren bij het slachten te verbeteren.

In haar antwoord verklaarde de Commissie met name dat zij "in haar voorstellen de bepaling [wil] opnemen dat bedwelmde dieren moeten worden verbloed door insnijding van de beide halsslagaderen of de bloedvaten die erin uitmonden, om een snelle verbloeding en dood te bewerkstelligen. Bovendien wil zij een bepaling opnemen waarin de minimale stroomsterkte voor de bedwelming van de verschillende betrokken diersoort is vastgelegd".

Wanneer denkt de Commissie de verslagen en voorstellen in te dienen die zij in een eerder antwoord heeft aangekondigd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(30 april 1999)

In aansluiting op haar antwoord op schriftelijke vraag E-2088/98 deelt de Commissie het geachte parlementslid mee dat het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren ondertussen advies(2) heeft uitgebracht over het gebruik van gassen (koolzuurgas, stikstof en zuurstof) bij het bedwelmen of doden van pluimvee. Met dat advies zal rekening worden gehouden in het voorstel dat weldra door de Commissie zal worden ingediend.

(1) PB C 13 van 13.1.1999, blz. 146.

(2) XXIV/B3/AHAW/RO4/1998 def.