NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/884

(2004/C 84 E/0978)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0818/04

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft: Slibstort in de Ingensche Waarden

De provincie Gelderland is voornemens vergunning te verlenen voor de stort van 11 miljoen kubieke meter slib in een zandwinningsgebied bij Ingen. Het plan voorziet in het verdiepen van de huidige zandput van 25 naar circa 40 meter diepte met de inzet van twee zandzuigers.

Voor een verwachte periode van 15 tot 20 jaar wil men (bagger)slib gaan bergen, dat afkomstig is van onder andere rivierbodems. Het slib van klasse 3 en 4 bevat onder andere zware metalen.

De uiterwaarden van de Ingensche Waarden zijn — als onderdeel van de Nederrijn — aangemerkt als speciale beschermingszone (SPA) in het kader van Natura 2000. Het gebied staat bekend als overwinteringsgebied voor de kleine zwaan en de kolgans en als broedplaats voor de kwartelkoning.

Volgens de verplichte milieu-effectrapportage zullen er — als gevolg van het storten — geen significante storende effecten optreden.

Niettemin ontbreekt in het MER elk alternatief voor slibstort, zoals verwerking tot klinker of baksteen of als wegenbouwmatariaal

Er wordt ook niet gesproken over compenserende (natuur)maatregelen. De landelijke MER-commissie constateert dat in het onderhavige MER niet gesproken wordt over de leemte in kennis omtrent inzicht in de daadwerkelijke effecten van concentraties aan verontreinigingen op flora en fauna.

Tijdens en na het storten van de baggerspecie zal de waterkwaliteit van de plas tijdelijk verslechteren. Voor enkele stoffen kan een tijdelijke overschrijding van het maximaal toelaatbare risiconiveau (MTR) niet worden uitgesloten. In het MER zijn de eventuele eco(toxico)logische risico's van dergelijke situaties voor enkele gidssoorten niet gekwantificeerd.

Voor de speciale beschermingszones gelden de Habitatrichtlijn en het Habitatafwegingskader, hetgeen inhoudt dat inbreuk op de natuurlijke kenmerken van deze gebieden alleen is toegestaan indien er geen alternatieven zijn en er sprake is van dwingende redenen van groot openbaar belang.

Acht de Commissie deze handelwijze in strijd met de uitgangspunten van Habitatrichtlijn, Vogelrichtlijn en Natura 2000?

Is de Commissie van plan om alle activiteiten in speciale beschermingszones te screenen, zeker in het geval van het stroomgebied van de Waal en de Nederrijn?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(29 april 2004)

Volgens artikel 6, lid 3, van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1), die gelet op artikel 7 ook van toepassing is op de speciale beschermingszones (SPA's) die zijn aangewezen overeenkomstig Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (2), moet voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van het gebied, maar afzonderlijk of in combinatie met andere plannen of projecten significante gevolgen kan hebben voor zo'n gebied, een passende beoordeling worden gemaakt van de gevolgen voor het gebied, rekening houdend met de instandhoudingsdoelstellingen van dat gebied.

De SPA „Neder-Rijn” heeft een totale oppervlakte van ca. 2 900 hectares (ha). Volgens de informatie die het geachte parlementslid heeft verstrekt, zou het geplande project voor de berging van baggerslib de waterkwaliteit in het gebied tijdelijk en plaatselijk kunnen schaden. Uit de verstrekte informatie kan ook worden opgemaakt dat er een beoordeling van het project heeft plaatsgevonden waaruit blijkt dat er geen sprake is van significante storende gevolgen voor het gebied. Er zijn verder geen aanwijzingen die duiden op een schending van de procedure van artikel 6, lid 3, van Richtlijn 92/43/EEG. Het vraagstuk van alternatieven komt aan de orde in artikel 6, lid 4, van Richtlijn 92/43/EEG, dat uitsluitend van toepassing is indien een plan of project, ondanks negatieve conclusies van de beoordeling van de gevolgen voor het gebied, om dwingende redenen van groot openbaar belang, met inbegrip van redenen van sociale of economische aard, toch moet worden gerealiseerd. Aangezien in de informatie die het geachte parlementslid heeft verstrekt, wordt verwezen naar een beoordeling waarvan de conclusie luidt dat er geen significante storende effecten zullen optreden, lijkt op het eerste gezicht aan de voorwaarden van de richtlijn te zijn voldaan. Het vraagstuk van de noodzaak om alternatieven te onderzoeken, komt verder aan de orde in artikel 5 van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (3), gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (4). Uit de verstrekte informatie blijkt echter niet dat deze bepaling is geschonden.

Het is de verantwoordelijkheid van de lidstaten en niet van de Commissie om activiteiten in SPA's te screenen en om erop toe te zien dat de beschermende bepalingen van artikel 6, de leden 2, 3 en 4 worden nageleefd. Wanneer voor de Commissie ten aanzien van bepaalde activiteiten overtuigend wordt bewezen dat de communautaire wetgeving ter bescherming van de natuur is geschonden, heeft zij de mogelijkheid om tegen de verantwoordelijke lidstaat een inbreukprocedure in te leiden.

(1) PB L 206 van 22.7.1992.

(2) PB L 103 van 25.4.1979.

(3) PB L 175 van 5.7.1985, gewijzigd bij Richtlijn 91/224/EEG van de Commissie van 6 maart 1991, PB L 115 van 8.5.1991.

(4) PB L 73 van 14.3.1997.