SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0514/03

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Raad

(24 februari 2003)

Betreft: De vrouwenrechten in Egypte

De samenwerking tussen de Europese Unie en Egypte is gebaseerd op het Euromediterraan partnerschap. Dit Euromediterraan partnerschap bouwt voort op de Verklaring van Barcelona, die ondertekend werd door de lidstaten van de EU en de 12 partnerlanden uit het Middellandse-Zeegebied. In 2001 ondertekenden de Europese Unie en Egypte een associatieakkoord.

Ondanks het feit dat zowel in de Verklaring van Barcelona als in het associatieakkoord met Egypte wordt verwezen naar: mensenrechten, worden de rechten van de vrouw in Egypte niet altijd gerespecteerd. AFP bericht over genitale verminking bij Egyptische vrouwen en discrimerende wetgeving, o.a. op het vlak van echtscheidingen.

Heeft de EU reeds gereageerd op deze grove schendingen van de vrouwenrechten? Indien dit niet zo is, heeft de EU dan de intentie om te reageren op deze schendingen?

Is er een mechanisme voorzien om op systematische wijze het respect van de vrouwenrechten in Egypte te controleren en af te dwingen? En is er een mogelijkheid voorzien om het associatieakkoord met Egypte op te schorten als in dit land de vrouwenrechten, en meer in het algemeen de mensenrechten, op voortdurende wijze worden geschonden? Zo niet, zal de EU in de toekomst in deze mogelijkheden voorzien?

Als zowel de controle en het afdwingen van respect voor de vrouwenrechten geregeld zijn en een eventuele schorsing van het associatieakkoord voorzien is in het geval van Egypte, geldt dit dan voor alle landen die een associatieakkoord met de EU hebben ondertekend in het kader van de Verklaring van Barcelona?

Antwoord

(22 juli 2003)

De Raad herinnert het geachte parlementslid eraan dat door de ondertekening van de associatieovereenkomst met Egypte de betrekkingen met dit land een nieuwe dimensie hebben gekregen, zodat met name een dialoog over mensenrechten en fundamentele vrijheden kan worden onderhouden, ook al is de overeenkomst, in afwachting van de bekrachtiging ervan, nog niet in werking getreden. Zo zijn de missiehoofden ter plaatse een dialoog met de Egyptische autoriteiten op trojkaniveau aangegaan over een aantal aandachtspunten waaronder de eerbiediging van de mensenrechten. Twee vergaderingen hebben plaatsgevonden, in juli en november 2002. Tijdens de eerste vergadering zijn beide partijen overeengekomen een geregelde dialoog te onderhouden in de geest van de verklaring van Barcelona en van de associatieovereenkomst. De eerste vergadering op ministerieel niveau in het kader van de politieke dialoog is gepland voor juni. Dit zal de Europese Unie de gelegenheid bieden een aantal onderwerpen aan de orde te stellen.

Zodra de associatieovereenkomst in werking is getreden, zal deze een kader bieden om op gezette tijden, telkens wanneer het nodig is en op verschillende niveaus, een politieke dialoog te onderhouden. In de overeenkomst is immers bepaald dat de eerbiediging van democratische beginselen en fundamentele mensenrechten ten grondslag ligt aan de betrekkingen tussen de Europese Unie en Egypte en er een essentieel element van vormt.

Op het gebied van de vrouwenrechten in Egypte kon vooruitgang worden vastgesteld, met name wat betreft de instelling van een regelgevingskader. Zo heeft de Egyptische regering in 2000 een nationale raad voor de vrouw opgericht die ten doel heeft de rechten en het welzijn van de vrouwen te bevorderen. In 2000 is voorts een nieuwe, meer vooruitstrevende wet inzake het personeel statuut (gezinswet) aangenomen, waardoor de positie van de vrouwen ook verbeterd is. Een wet waardoor echtscheiding voor vrouwen gemakkelijker wordt, is uitgevaardigd. De toepassing van deze wetten stuit echter nog al te vaak op administratieve en maatschappelijke hindernissen, alsook op tradities die met name op religie zijn gebaseerd. De Egyptische regering beijvert zich tevens om praktijken van genitale verminking uit te bannen. Zo heeft het ministerie van Volksgezondheid deze praktijk verboden bij een in 1996 uitgevaardigd decreet. Door middel van voorlichtingscampagnes, waaraan de Europese Unie steun verleent, begint de bevolking zich van het probleem bewust te worden. Desondanks blijft het percentage vrouwen dat van dergelijke praktijken het slachtoffer is, nog te hoog.