ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1823/98

van Alex Smith (PSE) aan de Raad

(8 juni 1998)

Betreft: Nucleaire veiligheid

De THORP-opwerkingscentrale in Sellafield moest op last van de met de nucleaire veiligheid belaste autoriteiten eind mei haar activiteiten staken nadat werd ontdekt dat radioactief afval lekte uit de afvoerpijpen. Is het Voorzitterschap thans voornemens onderhandelingen aan te gaan met lidstaten als Ierland en Zweden die voortdurend hun bezorgdheid hebben geuit over de veiligheid van Sellafield, voorafgaand aan de in juli geplande bijeenkomst in het kader van de OSPAR-overeenkomst, om te bekijken hoe Sellafield kan omschakelen van opwerkingsactiviteiten naar een veilig afvalbeheer?

Antwoord

(19 oktober 1998)

De Raad is verheugd over het resultaat van de in juli 1998 gehouden Ministerconferentie van het OSPAR-Verdrag, waarop de partijen zijn overeengekomen ervoor te zorgen dat de lozing, de uitstoot en het verlies van radioactieve stoffen tegen het jaar 2020 worden teruggebracht tot een zodanig niveau dat de extra concentraties in het mariene milieu welke door die lozingen, emissies en verliezen ontstaan, in vergelijking met de vroegere niveaus, bijna nihil zijn.

De Raad wijst er voorts op dat in het door het geachte parlementslid aan de orde gestelde geval de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren van toepassing zijn zoals die bij de communautaire wetgeving zijn vastgesteld in Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad(1).

De Raad attendeert erop dat de lidstaat waarin de kerninstallaties zich bevinden, verantwoordelijk is voor de veiligheid van het ontwerp, de bouw en de werking van die installaties. Ook de keuze van de brandstofcyclus valt onder de bevoegdheid van elke lidstaat.

(1) PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2129/98

van Felipe Camisón Asensio (PPE) aan de Commissie

(10 juli 1998)

Betreft: Belastingen op elektronische handel

Is de Commissie voornemens ervoor te zorgen dat geen enkele nieuwe belasting op andere handelsvormen invloed heeft op de toekomstige toepassing van de indirecte belastingen op de elektronische handel, m.a.w. wil de Commissie het nodige doen om te komen tot volledige fiscale neutraliteit?

Welke strategie wil de Commissie volgen om dit doel te bereiken?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(22 september 1998)

De Commissie heeft samen met de lidstaten ruim een jaar gewerkt aan de formulering van uitgangspunten voor toepassing van het communautair BTW-systeem op de electronische handel. Daarbij waren de Commissie en de lidstaten het erover eens dat BTW de beste en meest geschikte vorm van indirecte belasting voor de elektronische handel is. De Commissie werkt, in overleg met de belastingdiensten van de lidstaten en de zakenwereld, verder aan de aanpassing van het communautair BTW-systeem aan de ontwikkelingen in deze nieuwe branche.

Deze taak moet echter niet tot het Europees niveau beperkt blijven. Aangezien de elektronische handel een wereldwijde markt vormt, is coördinatie nodig om voor dergelijke transacties een internationaal aanvaardbare regelgeving op te stellen. Hiertoe heeft de Commissie in een mededeling aan de Raad(1) richtsnoeren voor de belasting van elektronische handel voorgesteld en daarbij onder meer op het belang van neutraliteit gewezen. De Raad heeft nota genomen van het werk van de Commissie op dit gebied en bevestigt dat BTW voor dergelijke transacties de meest geschikte belastingvorm is. De Commissie zal in de aangewezen fora haar bijdrage aan de discussies leveren teneinde overeenstemming te bereiken over een internationale regelgeving op basis van de door de Raad goedgekeurde uitgangspunten voor indirecte belastingen.

(1) COM(98) 374 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3175/98

van John Iversen (PSE) aan de Commissie

(12 oktober 1998)

Betreft: Zoönoserichtlijn

Vóór 1 september 1997 hadden de lidstaten ter voldoening aan de zoönoserichtlijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften moeten vaststellen. Kan de Commissie mededelen welke lidstaten aan deze verplichting hebben voldaan of welke hieraan tot dusver nog niet hebben voldaan?

Wat denkt de Commissie te doen om zich van haar plicht te kwijten ervoor te zorgen dat de EU-regelingen ten uitvoer worden gelegd in de lidstaten die de bovengenoemde verplichting nog niet zijn nagekomen?

Vóór 1 november 1997 had de Commissie de Raad een verslag moeten voorleggen begeleid door passende voorstellen ter bestrijding van zoönosen. Waarom is de Commissie deze bepaling niet nagekomen?

Wanneer denkt de Commissie het verslag en de voorstellen voor te leggen?

Vóór 1 januari 1998 hadden de lidstaten de minimummaatregelen moeten nemen die in de zoönoserichtlijn zijn vastgelegd. Welke lidstaten hebben aan deze verplichting voldaan of hebben hieraan tot dusver niet voldaan? Wat denkt de Commissie te doen om zich van haar plicht te kwijten ervoor te zorgen dat de EU-regelingen ten uitvoer worden gelegd in de lidstaten die deze verplichting nog niet zijn nagekomen?

Vóór 1 maart 1998 hadden de lidstaten aan de Commissie een plan moeten voorleggen van de nationale maatregelen die zij hebben genomen of denken te nemen om de in de zoönoserichtlijn omschreven doelen te bereiken. Welke lidstaten hebben aan deze verplichting voldaan of hebben hieraan tot dusver niet voldaan? Wat heeft de Commissie ondernomen om zich van haar plicht te kwijten ervoor te zorgen dat de EU-regelingen ten uitvoer worden gelegd in de lidstaten die de genoemde verplichting nog niet zijn nagekomen?

Uiterlijk op 31 december 1998 moet de Commissie overeenkomsten hebben gesloten over de plannen van derde landen, met vermelding van de garanties die deze landen bieden ten aanzien van het toezicht op zoönosen. Als er geen overeenkomst met een derde land is gesloten, wordt de naam van dit land afgevoerd van de communautaire lijst van landen die naar de EU mogen exporteren. Met welke derde landen zijn overeenkomsten gesloten? Denkt de Commissie zich aan de termijn voor alle derde landen te houden?

Zoönosen behoren tot de ernstigste bedreigingen van de volksgezondheid in de EU. Hoeveel mensen zijn in de diverse lidstaten ziek geworden als gevolg van welke zoönosen en hoeveel mensen zijn gestorven als gevolg van welke zoönosen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(23 oktober 1998)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2656/98

van Antoinette Spaak (ELDR) aan de Raad

(1 september 1998)

Betreft: Gebruik van talen bij de instellingen van de Europese Unie

1. Hoeveel bladzijden worden tegenwoordig als origineel in een van de talen van de Unie geproduceerd en in welke talen worden zij naar de vertaaldienst gestuurd? Hoeveel waren dat er in het verleden?

2. Wat is het standpunt van de Europese instellingen op taalgebied gezien de komende uitbreiding?

Antwoord

(3 november 1998)

1. De talendienst van het secretariaat-generaal van de Raad beschikt over gedetailleerde statistieken aangaande de herkomst van en het aantal ter vertaling aangeboden documenten sedert 1993. Het aantal als origineel geproduceerde bladzijden is voor alle talen weergegeven in navolgende tabel.

2. Alle standaarddocumenten die algemeen worden verspreid worden in beginsel naar alle andere officiële talen vertaald. De documenten die niet algemeen worden verspreid (werkdocumenten, mededelingen aan het personeel, voorbereidende documenten, administratieve nota's, enz.) worden niet altijd naar alle talen vertaald, maar naar gelang de behoeften van degenen waarvoor zij bestemd zijn, zonder dat met deze praktijk afbreuk wordt gedaan aan de met name in Verordening nr. 1 vastgestelde talenregeling.

3. Wat de uitbreiding betreft zal het standpunt van de Raad inzake de talenregeling in de loop van de onderhandelingen met

Aaantal bij het secretariaat-generaal van de Raad als origineel geproduceerde bladzijden

>RUIMTE VOOR DE TABEL>
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3161/98

van Antonio Tajani (PPE) aan de Commissie

(12 oktober 1998)

Betreft: Videospelletjes en bescherming van de rechten van de burger en politieke leider Silvio Berlusconi

Is de Commissie bekend dat in veel speelzalen voor jongeren een bepaald videospel uit Oostenrijk kan worden gespeeld (Photo Play 2000 Trivial Pursuit - Fun World - Oostenrijk, Brunnenweg, A 4810 Gmunden); het gaat om een quiz, waarbij prijzen te winnen zijn, en onder meer wordt gevraagd: Wie is de eerste Italiaanse snoodaard die in verband met de operatie Schone Handen is gearresteerd? Men moet kiezen uit drie antwoorden: Silvio Berlusconi, Bettino Craxi, Mario Chiesa (juist).

Hoe denkt de Commissie ervoor te zorgen dat dit spel uit de handel wordt genomen, daar het de jongeren doet twijfelen of de Italiaanse oppositieleider een snoodaard zou zijn die wegens politieke corruptie is gearresteerd?

Is de Commissie van mening dat hier sprake is van schending van de rechten van Europees staatsburger en politicus Silvio Berlusconi, wiens politieke kracht in het Europees Parlement door de meest talrijke Italiaanse delegatie is vertegenwoordigd?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie

(23 oktober 1998)

De Commissie is van oordeel dat zij niet bevoegd is in deze aangelegenheid op te treden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2688/98

van Kenneth Collins (PSE) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Procesbevoegdheid

Kan de Commissie, rekening houdend met de recente rechterlijke uitspraak in de zaak C321/95P Greenpeace en anderen tegen de Commissie,

1. waarin het Gerecht van eerste aanleg vasthoudt aan een restrictieve uitlegging van Artikel 173 van het EG-verdrag,

2. waarna het Hof van Justitie in zijn arrest van 2 april heeft vastgesteld, dat de handelingen van de Commissie in dit geval niet meer dan een indirecte invloed op het recht van inspraak van de burger hebben gehad, en dat een dergelijk recht op nationaal niveau kan worden beschermd,

3. wat inhoudt dat de burgers van de Gemeenschap pas beroep kunnen aantekenen tegen schendingen van het Gemeenschapsrecht als deze hun rechtstreeks raken,

mededelen wat er wordt ondernomen om het wettelijke vacuüm op te vullen dat door Artikel 173 werd gecreëerd en wanneer de burgers van de Europese Gemeenschap in het kader van de communautaire wetgeving procesbevoegdheid zullen krijgen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Santer namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2607/98 en E-2688/98

(13 oktober 1998)

De voorwaarden voor de ontvankelijkheid van een door particulieren ingesteld beroep tot nietigverklaring van besluiten van het Parlement en de Raad, besluiten van de Raad en besluiten van de Commissie, worden geregeld door artikel 173, vierde alinea, van het EG-Verdrag.

De Commissie wijst erop dat dit rechtsmiddel niet alleen gebruikt kan worden door de lidstaten en de instellingen, maar ook door individueel en rechtstreeks betrokken particulieren. Er is dus geen sprake van een juridische leemte.

In dit verband wijst de Commissie het geachte parlementslid tevens op het antwoord op schriftelijke vraag E-606/97 van de heer Salafranca Sánchez-Neyra(1).

In het verslag van het Hof over bepaalde aspecten van de toepassing van het Verdrag betreffende de Europese Unie, dat op verzoek van de Europese Raad van Corfoe (24 en 25 juni 1994) werd opgesteld met het oog op de voorbereiding van de intergouvernementele conferentie ter herziening van de verdragen, heeft het Hof opgemerkt dat men zich kan afvragen of de door artikel 173 van het EG-Verdrag en daaraan verwante bepalingen van de andere verdragen geboden mogelijkheid om een beroep tot nietigverklaring in te stellen, waarvan particulieren slechts gebruik kunnen maken indien zij rechtstreeks en individueel worden geraakt door een besluit, voldoende rechtsbescherming biedt tegen een mogelijke schending van de grondrechten als gevolg van de wetgevingsactiviteiten van de instellingen (punt 20 van het verslag). De intergouvernementele conferentie die het Verdrag van Amsterdam heeft opgesteld, heeft dit punt wel besproken, maar de betrokken bepaling is door het Verdrag van Amsterdam niet gewijzigd.

(1) PB C 367 van 4.12.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2618/98

van Sören Wibe (PSE) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Team Europe

Hoe groot is het jaarlijkse budget voor de voorlichtingsactiviteiten "Team Europe" van de Commissie? Kan de Commissie verantwoording afleggen over de uitgaven voor Team Europe?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(1 oktober 1998)

Volgens de overeenkomst met Deloitte & Touche, zoals goedgekeurd door de Commissie, bedraagt de totale jaarlijkse begroting voor Team Europe 956 413 ecu. Deze som dekt de werking van de voorlichtingsdienst van Team Europe. Aangezien de contractant echter enkel voor de werkelijk gemaakte kosten wordt betaald, bedraagt de begroting voor 1997-1998 evenwel iets meer dan 670 000 ecu. Een kopie van de overeenkomst met Deloitte & Touche voor ondersteuning van de leden van Team Europe wordt rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement.

De vragenlijst over de werkzaamheden van Team Europe in 1997 geeft een zeer goed beeld van de werkzaamheden van de leden en van de bereikte doelgroepen. In 1997 kwamen de leden van Team Europe rechtstreeks in contact met meer dan 300 000 personen, die de gelegenheid hadden hen vragen te stellen en antwoorden te krijgen over het communautair beleid. Het verslag, vergezeld van een samenvatting, wordt rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement.

Ten slotte is Team Europe onlangs extern geëvalueerd; de Commissie wacht op het evaluatieverslag, dat uiteraard ter beschikking van het geachte parlementslid zal worden gesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2483/98

van Karl Habsburg-Lothringen (PPE) aan de Commissie

(30 juli 1998)

Betreft: Vrij verkeer van goederen met Hongarije

Tussen de Europese Unie en Hongarije trad op 1 februari 1994 de associatieovereenkomst in werking, die de toepassing van de artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag over het vrije goederenverkeer op wederzijdse basis voorschrijft.

Kan de Commissie mededelen of het haar bekend is dat Hongarije desondanks de afzet van in de Gemeenschap rechtmatig geproduceerde en in de handel gebrachte levensmiddelen, in het onderhavige geval "energy drinks", verbiedt en zich hierbij beroept op dwingende noodzaak, zonder dat er sprake is van gevaar voor de gezondheid en

welke stappen zij overweegt om de toepassing van de bepalingen inzake het vrije verkeer van goederen in het kader van de associatieovereenkomst met Hongarije te waarborgen?

Antwoord van de heer van den Broek namens de Commissie

(1 oktober 1998)

De Europa-Overeenkomst met Hongarije is op 1 februari 1994 in werking getreden, doch het gedeelte van de overeenkomst dat betrekking heeft op het handelsverkeer werd reeds op 1 maart 1992 in de vorm van een interimovereenkomst van toepassing verklaard.

De Commissie is zich er terdege van bewust dat Hongarije een verbod heeft ingesteld op de verkoop van een zogenaamde "energy drink" die in de Gemeenschap legaal wordt vervaardigd en in de handel gebracht en die in Hongarije gedurende zes jaar werd verkocht. De Hongaarse autoriteiten beroepen zich op artikel 35 van de Europa-Overeenkomst dat de partijen de mogelijkheid geeft de invoer van bepaalde producten te verbieden om redenen in verband met de volksgezondheid. Hongarije beweert dat het hoge gehalte aan cafeïne, taurine en bepaalde vitaminen schadelijk kan zijn voor de gezondheid. Een nieuwe vergunning voor het in de handel brengen van dit product wordt enkel afgegeven indien het gehalte aan deze stoffen wordt verlaagd.

De Commissie onderschrijft deze zienswijze niet en is van mening dat de energy drink niet schadelijk is voor de volksgezondheid en dat een verlaging van het gehalte aan cafeïne, taurine en bepaalde vitaminen het product een geheel ander karakter zou geven. Deze kwestie werd reeds herhaaldelijk aan de orde gesteld met de Hongaarse autoriteiten, zowel in de instellingen van de Europa-Overeenkomst (Associatiecomité en diverse subcomités) als bij andere gelegenheden. Hoewel de Commissie meermaals heeft gevraagd dat deze handelsbelemmering wordt weggenomen, hebben de Hongaarse autoriteiten de vergunning voor de invoer en het in de handel brengen van dit product niet verlengd, noch de Commissie het nodige wetenschappelijk bewijs ter rechtvaardiging van dit verbod voorgelegd. De Commissie is voornemens deze zaak van nabij te volgen en te eisen dat deze belemmering voor het handelsverkeer wordt opgeheven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2587/98

van Otto von Habsburg (PPE) aan de Commissie

(29 juli 1998)

Betreft: Reclame voor auto's en motorfietsen

Een vooraanstaande Duitse krant heeft bericht dat de Commissie een voorstel voorbereidt om reclame voor auto's en motorfietsen te beperken, met als motivering dat deze vervoermiddelen op grond van het grote aantal ongevallen gevaarlijk zijn.

1. Is dit bericht juist, of gaat het hier om typische desinformatie van de kant van tegenstanders van de EU?

2. Zo ja, wat is de rechtvaardiging voor dit voorstel, dat de economische vrijheid bedreigt en in werkelijkheid slechts een verdere stap is naar een bureaucratisch socialisme?

3. Wat denkt de Commissie te doen om verdere uitbraken van zulke dirigistische waanzin te verhinderen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(23 september 1998)

Het ligt absoluut niet in de bedoeling van de Commissie om de reclame voor auto's te verbieden, zoals abusievelijk in sommige Duitse kranten wordt gemeld.

In verscheidene lidstaten worden vrijwillige gedragscodes gehanteerd waarmee reclamebureaus en hun cliënten ertoe worden aangemoedigd bepaalde grenzen te stellen aan advertenties waarmee, mogelijk, gevaarlijk rijgedrag in de hand zou kunnen worden gewerkt. Doordat overal in Europa de mogelijkheden van een dergelijke vrijwillige code door verscheidene overheidsinstanties zijn besproken, kan bij sommige journalisten een verkeerd begrip van de situatie zijn ontstaan, vooral wanneer zij niet de moeite hebben genomen zich bij de verschillende vrijwillige organisaties, overheidsinstanties en de Commissie te informeren, alvorens hun verhalen te schrijven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2277/98

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(22 juli 1998)

Betreft: Swedish Match en oneerlijke concurrentie

Is het de Commissie bekend dat bedrijven die lucifers produceren, o.a. de Imperial Match Company in mijn kiesdistrict, doordat vorig jaar de klacht van Swedish Match is bevestigd, waarna Japanse luciferproducenten zware aanvullende antidumping-heffingen moesten betalen, hun prijzen opwaarts hebben moeten aanpassen om de winstmarges te behouden?

Is het de Commissie eveneens bekend dat Swedish Match er tegelijkertijd in geslaagd is zijn prijzen met 30 % te verlagen, en dat andere bedrijven hiermee onmogelijk kunnen concurreren?

Is de Commissie het eens met de stelling dat Swedish Match hierdoor kennelijk de oneerlijke concurrentiepositie verwerft die het bedrijf op de markt voor lucifers zo graag wilde voorkomen?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(14 september 1998)

1. Op 15 oktober 1997 nam de Raad Verordening (EG) 2025/97 aan tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer in de Gemeenschap van lucifers met reclameboodschappen van oorsprong uit Japan(1). Het onderzoek in dit geval heeft aan het licht gebracht dat de Japanse exporteurs hun producten op de markt van de Gemeenschap verkochten tegen dumpingprijzen en hierbij de producenten van de Gemeenschap van lucifers met reclameboodschappen schade berokkenden.

Het eigenlijke doel van de instelling van antidumpingrechten is de prijzen van de met dumping ingevoerde producten te verhogen zodat een prijs wordt bereikt die niet langer schadelijk is; een dergelijke prijs werd in de loop van het onderzoek vastgesteld. Bijgevolg zouden de rechten moeten resulteren in hogere wederverkoopprijzen op de markt van de Gemeenschap.

2. De Commissie is niet op de hoogte van de prijsverlaging van Swedish Match waarnaar door het geachte parlementslid wordt verwezen en heeft, sedert bovenvermelde verordening werd aangenomen, in dit opzicht geen enkele klacht ontvangen.

3. Haar zogenaamde "onbillijke" handelspraktijken waarvan het geachte parlementslid Swedish Match beschuldigt kan alleen een onderzoek in het kader van de in het EG verdrag vastgelegde mededingingsregels worden verricht indien het gaat om een bedrijf dat een dominante positie bekleedt en verdacht wordt van "moordend" prijsgedrag overeenkomstig de jurisprudentie van het Hof van Justitie (vonnis van 3 juli 1991, AKZO Chemie versus de Commissie). Hiermee wordt bedoeld dat een dominant bedrijf prijzen toepast die onder de gemiddelde variabele kosten liggen (dat zijn de kosten die naar gelang van de geproduceerde hoeveelheden variëren) en hiermee zijn concurrent uit te schakelen, of het bedrijf past prijzen toe die hoger liggen dan de gemiddelde variabele kosten maar lager dan de gemiddelde totale kosten waarbij deze prijzen zijn vastgesteld met de opzet de concurrent uit te schakelen.

In dit geval beschikt de Commissie niet over voldoende gegevens om een procedure in te leiden.

(1) PB L 284 van 16.10.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2061/98 van Felipe CAMISÓN ASENSIO aan de Commissie. Varkenspest in Spanje



Publicatieblad Nr. C 096 van 08/04/1999 blz. 0031



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2061/98 van Felipe Camisón Asensio (PPE) aan de Commissie (7 juli 1998) Betreft: Varkenspest in Spanje 1. Wordt er gedacht aan uitzonderlijke steunmaatregelen aan de varkensvleesmarkt in de Spaanse regio Extremadura? In welke mate? 2. Is verordening (EG) 913/97(1) zodanig gewijzigd dat zij de mogelijkheid biedt voor dergelijke uitzonderingsmaatregelen? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (30 juli 1998) De maatregelen die zijn ingesteld bij Verordening (EG) 913/97 van de Commissie van 22 mei 1997 tot vaststelling van buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de markt in de sector varkensvlees in Spanje, gelden uitsluitend voor de Spaanse gebieden die door klassieke varkenspest zijn getroffen en dus zijn onderworpen aan de door de communautaire regelgeving voorgeschreven veterinaire en sanitaire beperkingen. De regio Extremadura is niet door deze epizoötie getroffen. Er bestaat derhalve geen reden om de buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de markt tot deze regio uit te breiden. (1) PB L 131 van 23.5.1997, blz. 14.