SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0413/99

van Ernesto Caccavale (UPE) aan de Commissie

(19 februari 1999)

Betreft: Onwettige beperking van de vrije mededinging in de pay-TV-sector in Italië

Naar aanleiding van vraag E-3876/98(1) het volgende: onlangs heeft de Italiaanse regering een algemene maatregel van bestuur uitgevaardigd waarbij het elk bedrijf dat in het bezit is van een concessie of vergunning voor het uitzenden van radio- en/of televisieprogramma's verboden wordt om meer dan 60 % van de rechten voor het exclusief en gecodeerd uitzenden van voetbalwedstrijden van de Italiaanse eredivisie (Serie A) te verwerven.

Deze bepaling houdt echter slechts in schijn een verbod in, want op grond hiervan kunnen de zendgemachtigden die reeds meer dan 60 % van de rechten bezitten hun voorsprong behouden en dus hun machtspositie consolideren. Bovendien wordt in de algemene maatregel van bestuur bepaald dat de limiet van 60 % mag worden overschreden indien de toestand op de betrokken markten van dien aard is dat er slechts een koper is: in dat geval mag de looptijd van de concessieovereenkomsten echter niet meer dan drie jaar bedragen.

Zoals bekend is de Pay-TV-sector in Italië hoofdzakelijk in handen van twee bedrijven, Telepiù en Stream: Telepiù domineert de markt van de voetbalwedstrijden dankzij de exclusieve uitzendrechten waarover het met de belangrijkste clubs van de Serie A en de Serie B contracten heeft gesloten.

Kan de Commissie, gezien het bovenstaande, zeggen:

1. of zij niet meent dat genoemde algemene maatregel van bestuur in strijd is met de geest van de meest elementaire Europese voorschriften inzake mededinging en vrije markt (art. 85 en 86 van het EEG-Verdrag), die "onderling afgestemde feitelijke gedragingen" tussen ondernemingen en misbruik van machtspositie verbieden, aangezien het wetsbesluit reeds op de markt actieve bedrijven als Telepiù, die verbonden zijn met de staatstelevisie en een duidelijke monopoliepositie bekleden, in de kaart speelt;

2. of zij niet van oordeel is dat de Italiaanse regering, door deze maatregel uit te vaardigen voor een markt die nog in de ontwikkelingsfase verkeert en door strakke limieten vast te stellen, zoals een maximum van 60 %, nieuwe investeerders zal afschrikken en de ontwikkeling van de Pay-TV in Italië zal afremmen;

3. welke initiatieven zij denkt te nemen om de normale markt- en concurrentieverhoudingen te herstellen en zo het recht van vrije keuze van de kijkers te herstellen, vooral gezien haar antwoord op vraag E-3876/98 waarin zij verzekerde dat zij de ontwikkeling van de markt van de digitale televisie in Italië op de voet zou volgen en zou toezien op de correcte toepassing van de communautaire voorschriften in deze sector?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(9 april 1999)

De Commissie merkt in de eerste plaats op dat algemene maatregel van bestuur nr. 15 van 30 januari 1999 van de Italiaanse regering - waarbij het verboden wordt meer dan 60 % te verwerven van de zendrechten voor gecodeerde en exclusieve televisie-uitzendingen van voetbalwedstrijden van de Italiaanse eredivisie (serie A) - nog niet alle goedkeuringsprocedures heeft doorlopen, en dat de uiteindelijk aangenomen tekst dus sterk van de huidige zou kunnen verschillen. Deze mogelijkheid lijkt zeer reëel in het licht van de al aangebrachte amendementen, die met name voorzien in de erkenning van het eigendomsrecht van iedere club op de zendrechten voor de gecodeerde uitzending van haar wedstrijden en die de Italiaanse antitrustinstantie de bevoegdheid verlenen een afwijking van de drempel van 60 % toe te kennen. De Commissie zal zeker de definitieve tekst van het wetsbesluit beoordelen, met name in het licht van de regels inzake de interne markt en het vrije goederenverkeer.

1. Na een eerste voorlopige analyse kan de Commissie zich evenwel niet aansluiten bij de mening van het geachte parlementslid dat het wetsbesluit strijdig is met de Europese concurrentieregels, in die zin dat het doel van het besluit is derden toegangsmogelijkheden te bieden door te voorkomen dat alle rechten in de handen van één enkele exploitant worden geconcentreerd. Indien zou blijken dat de rechten door één enkele exploitant worden verworven, kan de looptijd van de contracten niet langer zijn dan een beperkte termijn.

2. De Commissie meent op het eerste gezicht dat de verdeling van de zendrechten voor sportwedstrijden over verschillende ondernemingen, die het resultaat van het Italiaanse wetsbesluit zou moeten zijn, de evenwichtige ontwikkeling van de Italiaanse markt voor betaal-TV zou moeten bevorderen.

3. De Commissie zal de ontwikkeling van de markt van nabij volgen, teneinde ervoor te zorgen dat de door het wetsbesluit beoogde verdeling van de zendrechten voor sportwedstrijden geen ontmoedigend effect op investeringen door derden zal hebben en dus de ontwikkeling van de Italiaanse markt voor betaal-TV niet zal afremmen, zoals door het geachte parlementslid wordt gevreesd.

(1) PB C 320 van 6.11.1999, blz. 84.