NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/199

(2004/C 33 E/202)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2013/03

van Robert Goebbels (PSE) aan de Commissie

(17 juni 2003)

Betreft: Verordening inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft onlangs een in mijn ogen discutabel arrest gewezen, met de uitspraak dat „met het oog op behoud van de kwaliteit en de goede naam van de kaas” Grana Padano „en de ham” Prosciuto di Parma „het product geraspt respectievelijk gesneden alsmede verpakt mag worden in het productiegebied”.

De uitbreiding van de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen tot het verpakken van dit soort producten is des te betwistbaarder daar de kazen en hammen die aldus beschermd worden in zeer veel gevallen vervaardigd zijn uit melk en varkensvlees die niet afkomstig zijn uit de betreffende regio, maar geïmporteerd zijn uit het buitenland.

Is de Commissie niet van oordeel dat het ambacht wederom de kern dient te vormen van de werkingssfeer van verordening (EG) nr. 535/97 (1) van de Raad van 17 maart 1997 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2081/92 (2) inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen, zodat geen beroep meer kan worden gedaan op de door de nieuwe jurisprudentie van het Hof geïntroduceerde oneigenlijke liggingsvoordelen, die in laatste instantie een belemmering vormen voor het goed functioneren van de interne markt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 augustus 2003)

De Commissie is van mening dat de twee arresten die het Hof van Justitie op 20 mei 2003 heeft gewezen in de zaken C-108/01 en C-469/00 met betrekking tot de BOB (beschermde oorsprongsbenaming) „Parmaham” respectievelijk de BOB „Grana Padano”, de reikwijdte bevestigen van de bescherming die zijzelf aan deze twee benamingen had verleend.

De Commissie deelt de mening van het Hof van Justitie dat de in de productdossiers gestelde eis dat sommige handelingen zoals het raspen, in plakken snijden en verpakken van de producten binnen het geografische productiegebied worden verricht, noodzakelijk is voor de verwezenlijking van en in verhouding staat tot de met de bescherming van de respectieve BOB's beoogde doeleinden.

Dergelijke voorwaarden zijn maatregelen van gelijke werking als een kwantitatieve beperking die zijn verboden bij het in het EG-Verdrag neergelegde beginsel van het vrije verkeer van goederen. BOB's komen echter als industriële en commerciële eigendomsrechten in aanmerking voor toepassing van de in het EG-Verdrag bepaalde uitzonderingen en moeten op dezelfde wijze als merken worden beschermd tegen misbruik door derden die willen profiteren van de reputatie die deze benamingen hebben verworven.

De Commissie gaat bij het onderzoek van elke registratieaanvraag zorgvuldig na of wordt aangetoond dat dergelijke eventueel in het productdossier opgenomen eisen wel degelijk noodzakelijk zijn voor de verwezenlijking van en in verhouding staan tot het met de bescherming van de benaming beoogde doel. Deze analyse maakt het mogelijk te voorkomen dat ongerechtvaardigde voordelen worden verkregen die het vrije verkeer van goederen werkelijk zouden belemmeren.

In tegenstelling tot wat in de vraag wordt beweerd, moeten de grondstoffen voor de BOB-producten „Parmaham” et „Grana Padano” afkomstig zijn uit in het productdossier nauwkeurig omschreven geografische gebieden en mogen zij dus niet uit het buitenland zijn ingevoerd.

Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (3) is nu juist in april 2003 bij Verordening (EG) nr. 692/2003 van de Raad van 8 april 2003 (4) gewijzigd om te preciseren dat in het productdossier kan worden beargumenteerd dat bepaalde verpakkingshandelingen binnen het geografische productiegebied moeten plaatsvinden. Deze wijziging is in overeenstemming met de interpretatie van het Hof van Justitie en de Commissie is niet voornemens om de verordening op dit punt weer ter discussie te stellen.

(1) PB L 83 van 25.3.1997, blz. 3.

(2) PB L 208 van 24.7.1992, blz. 1.

(3) PB L 208 van 24.7.1992.

(4) PB L 99 van 17.4.2003.