ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0656/01

van Maurizio Turco (TDI) aan de Commissie

(26 februari 2001)

Betreft: Gerechtelijk onderzoek inzake het gebruik van voor beroepsopleiding bestemde EU-subsidies in de regio Apulië

Uit berichten in de pers blijkt dat het Openbaar Ministerie van Bari een onderzoek heeft ingesteld naar de wijze waarop voor beroepsopleiding bestemde EU-subsidies in de regio Apulië zijn gebruikt, en dat daarbij diverse onregelmatigheden aan het licht zijn gekomen. Het onderzoek is ingesteld naar aanleiding van een klacht van Mr. Giuseppe Di Donna, voormalig bestuurslid van de regioraad Apulië waarin hij verantwoordelijk was voor de beroepsopleiding.

In het Italiaanse dagblad La Repubblica van 18 januari 2001 verscheen onder de kop 16 000 miljard aan EU-subsidies in handen van Provenzano een interview met Kamervoorzitter Luciano Violante, waarin deze verklaarde dat dit de nieuwe strategie van de Cosa Nostra is.

Acht de Commissie het niet zinvol Mr. Di Donna te horen om vast te stellen of de financiële belangen van de Unie geschaad zijn, en Kamervoorzitter Violante om te vernemen in hoeverre het gevaar waarvan hij spreekt reëel is?

Heeft de Commissie al initiatieven genomen in verband met bovenvermelde feiten of is zij voornemens dat te doen, en zo ja, om welke initiatieven gaat het?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(3 april 2001)

Het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) heeft meegedeeld dat het op 28 juli 2000 een onderzoek heeft ingesteld naar de wijze waarop voor beroepsopleiding bestemde EU-subsidies in de regio Apulië zijn gebruikt.

Bovendien zal de Commissie alle bijstand verlenen die eventueel nodig blijkt. Zo heeft zij het parket van Bari speciaal toestemming gegeven voor het horen van een van haar ambtenaren, een expert op het gebied van de subsidieprocedures van het Europees Sociaal Fonds.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0159/01

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(31 januari 2001)

Betreft: Afdeling oncologie van het ziekenhuis Costa del Sol in Marbella

50 % van de kankerpatiënten die worden geholpen in het ziekenhuis Costa del Sol in de Spaanse stad Marbella, moeten na de operatie een vervolgbehandeling ondergaan in Malaga. Dit toont duidelijk aan dat genoemd ziekenhuis dringend behoefte heeft aan een eigen afdeling oncologie.

Burgergroeperingen en politieke partijen hebben herhaalde malen gevraagd om het opzetten van een afdeling oncologie in dit zo belangrijke openbare ziekenhuis, waar een groot aantal nationale en communautaire patiënten worden behandeld, patiënten die dagelijks van Marbella naar Malaga moeten reizen om daar een medische vervolgbehandeling te ondergaan nadat zij aan kanker zijn geopereerd in genoemd ziekenhuis in Marbella.

Kan de Commissie aangeven of er in het kader van het communautaire programma ter bestrijding van kanker begrotingsposten zijn die zouden kunnen worden aangesproken voor het opzetten van afdelingen oncologie die de therapeutische ingrepen op kankerpatiënten kunnen aanvullen met de nabehandelingen die deze patiënten na de ingreep moeten ondergaan?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(23 maart 2001)

In het programma Europa tegen kanker is geen plaats ingeruimd voor behandelingsvraagstukken, aangezien het EG-verdrag hiervoor geen relevant wettelijk uitgangspunt biedt. Uit hoofde van artikel 152 (ex artikel 129) van het EG-Verdrag kunnen dit soort programma's van de Gemeenschap zich enkel en alleen op preventie richten.

In het integrale operationele programma voor Andalusië, dat op 29 december 2000 door de Commissie goedgekeurd is en in het lokale operationele programma, dat binnenkort goedgekeurd zal worden, zijn financiële middelen uitgetrokken voor een verbetering van de voorzieningen op gezondheidsgebied.

Uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1), heeft alleen de betrokken lidstaat de bevoegdheid om met name in het licht van zijn eigen criteria voor het gezondheidsbeleid de projecten te selecteren die in aanmerking zouden moeten komen voor medefinanciering in het kader van de Structuurfondsen.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0489/01

van Daniel Hannan (PPE-DE) aan de Commissie

(22 februari 2001)

Betreft: Sportfinanciering

Ontvangt het Europese Ryder Cup-team geld van de Europese Gemeenschap?

Zo ja,

- hoeveel,

- uit welke begrotingspost, en

- welke voorwaarden zijn verbonden aan het geven van publiciteit voor de Europese Gemeenschappen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(11 april 2001)

In het verleden heeft het European Ryder Cup-team financiële steun van de Gemeenschap in het kader van communicatieacties ontvangen. De Commissie heeft in 1998 echter besloten om op grond van de door het Hof van Justitie(1) vastgestelde beginselen een einde te maken aan de specifieke financiering van de sport, met name het Eurathlon-programma.

Sindsdien heeft het European Ryder Cup-team geen communautaire steun meer ontvangen.

(1) Zaak C-106/96. Arrest van het HvJEG van 12 mei 1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0172/01

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(1 februari 2001)

Betreft: GVB

De EG is gebonden aan een aantal internationale en EG-verplichtingen voor het milieu, waaronder het Verdrag inzake de biologische diversiteit, het Verdrag van Amsterdam, de Habitatrichtlijn, en de VN-overeenkomst inzake visbestanden. Hoe denkt de Commissie ervoor te zorgen dat deze verplichtingen na 2000 deel blijven uitmaken van het GVB?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0172/01 en E-0212/01

(12 maart 2001)

De verplichtingen die door het geachte parlementslid worden aangehaald, worden al geleidelijk in het huidig gemeenschappelijk visserijbeleid opgenomen.

Allereerst wil de Commissie het geachte parlementslid wijzen op enkele recente of binnenkort te verschijnen beleidsdocumenten waarin wordt aangegeven op welke wijze uitvoering moet worden gegeven aan de eerste twee verdragen die in de vraag worden genoemd. Het gaat hierbij om documenten als:

- de mededeling over een strategie inzake biodiversiteit(1) en de daaruit voortvloeiende sectorale actieplannen voor het behoud van de biodiversiteit, onder meer in de visserij (verwacht in maart 2001);

- de mededeling over visserijbeheer en natuurbehoud in het mariene milieu(2), die een vervolg krijgt in de mededeling over de elementen van een strategie voor de integratie van milieu-eisen in het gemeenschappelijk visserijbeleid (verwacht in maart 2001).

Voorts wil de Commissie erop wijzen dat zij ten aanzien van de habitatrichtlijn(3) gebruik maakt van alle haar ter beschikking staande middelen, waaronder ook financiële instrumenten, om ervoor te zorgen dat deze richtlijn voor het mariene milieu volledig ten uitvoer wordt gelegd.

Daarnaast doet de Commissie in artikel 5, punt 5, van haar voorstel voor een zesde milieuactieprogramma(4) de suggestie om de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid in 2002 ook meteen te benutten voor een betere beleidsintegratie van milieuoverwegingen en presenteert zij in punt 7 een thematische strategie voor de bescherming van het mariene milieu. De tenuitvoerlegging van de in dit kader relevante internationale en communautaire milieuverplichtingen zullen hierbij een belangrijk aandachtspunt zijn.

Tenslotte het VN-Verdrag inzake grensoverschrijdende bestanden en over grote afstanden trekkende soorten. Hoewel de ratificatie van dit Verdrag door de Gemeenschap nog niet rond is, houdt de Commissie in haar wetgevingsvoorstellen al rekening met de beginselen van dit VN-Verdrag. Ook heeft zij voorstellen gepresenteerd om uitvoering te geven aan beheersmaatregelen van regionale visserijorganisaties die zich aan dit Verdrag hebben geconformeerd.

De Commissie wil dit proces op een nog efficiëntere wijze voortzetten op basis van een versterkt gemeenschappelijk visserijbeleid. Bij de komende hervorming moet dan ook ter dege rekening worden gehouden met de noodzaak van een slagvaardiger beleid op het punt van milieuzorg en visserij.

(1) COM(98) 42.

(2) COM(1999) 363.

(3) Richtlijn 92/43/EEG, PB L 206 van 22.7.1992.

(4) COM(2001) 31 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0449/01

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 februari 2001)

Betreft: Partnerschapsovereenkomst Europese Unie Turkije

Onlangs heeft de Franse Assemblée in een resolutie de genocide op de Armeniërs erkend. Turkije heeft represailles genomen, met name van economische aard, door een reeks overeenkomsten met Franse bedrijven op te zeggen. Op 13 december 1999 heeft de Europese Raad van Helsinki besloten Turkije de status toe te kennen van kandidaat-land voor toetreding tot de EU. Er werd een partnerschapsovereenkomst voor de toetreding gesloten en een geïntegreerd financieel kader tot stand gebracht om Turkije te helpen op weg naar zijn toetreding.

Is de Commissie van oordeel dat de economische represailles van Turkije tegen Frankrijk en de eenzijdige opzegging van de overeenkomsten van de kant van Turkije politiek en juridisch verenigbaar zijn met de douane-unie Turkije-EG en vindt zij dat een dergelijk gedrag in overeenstemming is met de criteria die zijn vastgelegd op de Europese Raad van Kopenhagen?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(16 maart 2001)

De Commissie volgt van nabij de reactie van Turkije op de door het Franse Parlement aangenomen wet betreffende de erkenning van de Armeense genocide door het Turkse leger tussen 1915 en 1917. In het licht van deze reactie zal zij overwegen of maatregelen vereist zijn en, zo ja, welke.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0469/01

van Luis Berenguer Fuster (PSE) aan de Commissie

(21 februari 2001)

Betreft: Gebruik van huiden van rundvee

De maatregelen tegen de gekke-koeienziekte (BSE) bepalen dat besmette dieren of dieren die zich in risicogroepen kunnen bevinden, verbrand moeten worden. Die uitroeiingsmethode, waarbij de huid van de dieren niet eerst verwijderd wordt, kan bevoorradingsproblemen opleveren voor bepaalde industrietakken, zoals de schoennijverheid, die de huiden als grondstof gebruiken.

Denkt de Commissie dat de runderhuiden vóór verbranding van de dieren eerst verwijderd kunnen worden voor industriële verwerking?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(23 april 2001)

De huidige communautaire maatregelen inzake boviene spongiforme encefalopathie (BSE) verbieden niet het verwijderen van de huid van runderen vóór de vernietiging van de rest van het lichaam indien de huiden bestemd zijn voor de leerproductie, tenzij zij afkomstig zijn van dieren die besmet zijn of waarvan het vermoeden bestaat dat zij besmet zijn met een overdraagbare spongiforme encefalopathie (TSE).

Op grond van met name artikel 5, lid 4, van Verordening (EG) nr. 2777/2000 van de Commissie van 18 december 2000 houdende vaststelling van buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de rundvleesmarkt(1) hoeven huiden van runderen van meer dan 30 maanden die niet aan een van de goedgekeurde BSE-sneltests zijn onderworpen, niet te worden gekleurd of vernietigd op voorwaarde dat zij gescheiden van andere huiden worden opgeslagen en zodanig worden behandeld dat zij alleen voor de leerproductie kunnen worden gebruikt.

Volgens Beschikking 98/272/EG van de Commissie van 23 april 1998 inzake epizoötiebewaking ten aanzien van overdraagbare spongiforme encefalopathieën en tot wijziging van Beschikking 94/474/EG(2) en Beschikking 2000/764/EG van 29 november 2000 betreffende het testen van runderen op boviene spongiforme encefalopathie en tot wijziging van Beschikking 98/272/EG inzake epizoötiebewaking ten aanzien van overdraagbare spongiforme encefalopathieën(3) moeten alle delen van het lichaam, inclusief de huid, van een dier dat klinische tekenen vertoont die een TSE doen vermoeden, of van een dier dat met een van de goedgekeurde BSE-sneltests is onderzocht, worden vernietigd indien de diagnose de aanwezigheid van TSE's uitwijst of indien het testresultaat positief is.

(1) PB L 321 van 19.12.2000.

(2) PB L 122 van 24.4.1998, laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2001/8/EG (PB L 2 van 5.1.2001).

(3) PB L 305 van 6.12.2000, laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2001/8/EG (PB L 2 van 5.1.2001).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0206/01

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(2 februari 2001)

Betreft: Visserijovereenkomsten en gevolgen voor het milieu

In de recente mededeling van de Commissie over visserij en armoedebestrijding(1) wordt het uitvoeren van sociale en milieustudies ondersteund voordat maatregelen worden genomen die wellicht sociale of milieugevolgen hebben. Hoe denkt de Commissie dit te doen met het oog de visserijovereenkomsten tussen de EU en derde landen?

(1) COM(2000) 724.

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0179/01 en E-0206/01

(12 maart 2001)

De Commissie houdt bij haar bilaterale betrekkingen op het gebied van de visserij steeds meer rekening met de sociale en de milieuaspecten van visserijactiviteiten in wateren die onder de soevereiniteit of de jurisdictie van haar partners vallen.

Dank zij de evaluaties die door de Commissie worden uitgevoerd en waarbij verschillende van haar diensten zijn betrokken, kunnen deze factoren voorzover de beschikbare informatie toereikend is in aanmerking worden genomen vóór met de onderhandelingen wordt begonnen. Deze evaluaties worden aan de Raad en aan het Parlement medegedeeld.

De Commissie is zich bewust van de tekortkomingen op dit gebied en tracht bij de bilaterale contacten haar partners ervan te overtuigen een verantwoord visserijbeleid te voeren en een aantal gerichte acties op te zetten om een beter inzicht te krijgen in de visstand en in de visserijmethoden en de behoeften van de plaatselijke bevolking.

In het kader van haar beleid inzake ontwikkelingssamenwerking moedigt de Commissie haar partners bovendien aan om inspanningen in die zin te leveren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0305/01 van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie. Noodweer in Portugal.



Publicatieblad Nr. 174 E van 19/06/2001 blz. 0258 - 0258



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0305/01 van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie (2 februari 2001) Betreft: Noodweer in Portugal Portugal is getroffen door ernstig noodweer, waarbij niet alleen diverse slachtoffers zijn gevallen en talrijke gezinnen dakloos zijn geworden, maar ook de economische activiteiten ernstig werden verstoord. Talrijke infrastructuurwerken liepen schade op: woningen werden verwoest, dorpen van de buitenwereld afgesloten, wegen en spoorwegen versperd, de elektriciteitsvoorziening en de communicatiemiddelen werden onderbroken, havenhoofden en havens moesten worden gesloten, enz. Ook de industrie en de handel werden zwaar getroffen, evenals de landbouw en de visserij; de schade wordt nu reeds op diverse miljarden escudo's geraamd. Kan de Commissie zeggen welke spoedmaatregelen zij in samenwerking met de Portugese regering en de plaatselijke autoriteiten zal nemen om de gevolgen van deze dramatische situatie in Portugal te helpen verlichten? Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie (6 maart 2001) Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op mondelinge vraag H-0099/01 van de heer Casaca tijdens het vragenuur in de vergaderperiode van het Parlement van februari I 2001(1). (1) Handelingen van het Europees Parlement (Februari 2001).
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0274/01

van Jillian Evans (Verts/ALE) aan de Commissie

(2 februari 2001)

Betreft: De Britse volkstelling in Wales

In de formulieren van de volkstelling voor 2001 heeft het Britse Bureau voor de Statistiek in het voor Schotland bestemde formulier het bestaan van een Schotse nationale identiteit erkend en in het formulier voor het gehele Verenigd Koninkrijk het bestaan van de Ierse nationaliteit. Aan de bevolking van Wales wordt noch in Wales zelf noch in de andere delen van het Verenigd Koninkrijk de mogelijkheid geboden om als nationaliteit Wels in te vullen.

Vindt de Commissie ook niet dat aan de bevolking van Wales de vrijheid wordt ontzegd hun nationale identiteit (of etniciteit) tot uitdrukking te brengen? Is hier niet sprake van discriminatie jegens de bijna 3 miljoen mensen die in Wales wonen en jegens de Welse bewoners van andere delen van het Verenigd Koninkrijk? Zo ja, welke maatregelen denkt de Commissie dan te treffen? Tekst

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(20 februari 2001)

De Commissie is niet bevoegd om zich uit te spreken over de aan de orde gestelde kwestie; deze ressorteert uitsluitend onder de ter zake bevoegde nationale autoriteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0417/01

van Jillian Evans (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 februari 2001)

Betreft: Banenverlies bij CORUS in het Verenigd Koninkrijk

Staalproducent CORUS heeft vorige week aangekondigd dat 6 000 mensen hun baan zullen verliezen bij de vestigingen in het Verenigd Koninkrijk, waarvan alleen al 3 000 in Wales.

Kan de Commissie uitzoeken welke procedures en acties CORUS heeft gevoerd, voorafgaand aan deze aankondiging, om ervoor te zorgen dat het bedrijf zich heeft gehouden aan de betreffende Europese wetgeving en, mocht uit dit onderzoek blijken dat CORUS inderdaad Europese wetten heeft overtreden, welke stappen zal de Commissie dan zetten?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(26 maart 2001)

Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag(1) bepaalt in artikel 2 dat wanneer een werkgever overweegt tot collectief ontslag over te gaan, hij verplicht is de vertegenwoordigers van de werknemers tijdig te raadplegen teneinde tot een akkoord te komen.

De raadpleging moet ten minste betrekking hebben op de mogelijkheden om collectief ontslag te voorkomen of om de omvang ervan te verminderen alsook op de mogelijkheid de gevolgen ervan te verzachten door het nemen van sociale begeleidingsmaatregelen, meer bepaald om bij te dragen tot herplaatsing of omscholing van de ontslagen werknemers.

De richtlijn bepaalt ook dat de lidstaten ervoor zorg dragen dat de vertegenwoordigers van de werknemers en/of de werknemers over administratieve en/of gerechtelijke procedures beschikken om de verplichtingen waarin deze richtlijn voorziet, te doen naleven.

Rekening houdend met het voorgaande en het feit dat het Verenigd Koninkrijk de referentierichtlijn in het nationaal recht heeft omgezet, zijn het de nationale gerechtelijke en/of administratieve instanties die bevoegd zijn om elk geschil in verband met deze kwestie op te lossen.

(1) PB L 225 van 12.8.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0397/01

van Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) aan de Commissie

(15 februari 2001)

Betreft: Kritiek op systeem van exclusieve dealers in de automobielsector

Op de onlangs in Madrid gehouden Internationale automobielconferentie werd aanzienlijke kritiek geuit op het huidige distributiesysteem van auto's, waarbij de leveranciers een te grote rol krijgen toebedeeld in de productielijn. Er werd dan ook gepleit voor een distributiesysteem waarbij de verplichte exclusiviteit van een merk wordt afgeschaft, in tegenstelling tot het huidige systeem, wat de vrije mededinging op deze markt ten goede zou komen.

Zou de Commissie kunnen aangeven of het huidige distributiesysteem in de automobielsector in de Europese Unie een obstakel vormt voor de vrije mededinging in de interne markt? Welke argumenten pleiten volgens de Commissie voor de invoering van het voorgestelde systeem in de sector?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(23 maart 2001)

Uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1475/95 van 28 juni 1995(1) die thans van toepassing is op groepen afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen wordt aan de sector een groepsvrijstelling van de communautaire mededingingsregels toegestaan. In tegenstelling tot wat aan het geachte parlementslid werd gezegd zijn automobielfabrikanten verplicht hun dealers toe te staan verschillende merken te verkopen voor zover de dealers bepaalde strikte, in de verordening(2) gespecificeerde voorwaarden in acht nemen.

De Commissie heeft op 15 november 2000 haar goedkeuring gehecht aan een verslag waarin de toepassing van deze verordening wordt geëvalueerd en heeft ten behoeve van alle belanghebbende partijen op 13-14 februari 2001 een debat over dit onderwerp georganiseerd(3). Dit verslag is een feitelijke analyse van de huidige regelgeving. Het zal een essentieel uitgangspunt vormen voor discussies over het toekomstige regelgevingskader voor de motorvoertuigendistributie en klantenservice tijdens welke grondig zal worden onderzocht in hoeverre de huidige voorwaarden die gelden voor dealers die meer dan een merk willen verkopen, adequaat zijn.

Wat de daadwerkelijke concurrentie in de automobielsector betreft, verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-4003/00(4).

(1) PB L 145 van 29.6.1995.

(2) Zie artikel 3, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1475/95 waarin wordt bepaald dat een dealer kan worden verplicht met de contractproducten concurrerende nieuwe motorvoertuigen die door anderen dan de fabrikant worden aangeboden slechts te verkopen in afzonderlijke, onder gescheiden bedrijfsvoering staande verkoopruimten, waaraan een afzonderlijke rechtsvorm is gegeven, op een zodanige wijze dat verwarring tussen merken wordt uitgesloten.

(3) Zie IP/00/1306 van 15 november 2000 betreffende de goedkeuring van het verslag en IP/01/204 van 14 februari 2001 betreffende het debat. Het verslag is beschikbaar op de website van het Directoraat-generaal Concurrentie: http://europa.eu.int/comm/competition/car, sector, waar eveneens belangrijke informatie kan worden gevonden.

(4) PB C 174 E van 19.6.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0208/01 van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie. Vernieuwing van de vloot en overcapaciteit.



Publicatieblad Nr. 235 E van 21/08/2001 blz. 0144 - 0145



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0208/01 van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie (2 februari 2001) Betreft: Vernieuwing van de vloot en overcapaciteit De OESO schat dat in 1997 1,3 miljard is uitgegeven aan subsidies voor de Europese visserijsector. Een groot deel hiervan werd gebruikt voor vernieuwing en modernisering van de vloot. Denkt de Commissie, met het oog op de grote overcapaciteit van de EU-vloot, dat dit geld goed is besteed en welke waarborgen bestaan er om ervoor te zorgen dat de fondsen niet worden gebruikt om de overcapaciteit in stand te houden? Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0177/01 en E-0208/01 (12 maart 2001) Volgens ramingen van de OESO is in 1997 slechts 10 % van de EU-subsidies voor de visserijsector gebruikt voor vernieuwing en modernisering van de vloot. In het kader van het Financieel Instrument voor de Oriëntatie van de Visserij (FIOV) is er tussen 1994 en 1999 in totaal 593 miljoen gemeenschapsgeld (van de EU en de lidstaten) uitgegeven aan de vernieuwing en modernisering van de vloot, dat is ongeveer 22 % van de totale overheidssteun aan de sector in deze periode. Voor het verminderen van de overcapaciteit werd daarentegen een bedrag van 894 miljoen (33,5 % van de totale overheidssteun) uitgetrokken ter financiering van maatregelen voor het uit de vaart nemen van schepen. Een van de hoofddoelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid is een goede onderlinge afstemming tussen visstand en vlootcapaciteit in combinatie met hetstreven naar een duurzame en winstgevende visserijsector. Bovendien zijn er communautaire regels vastgesteld die steunverlening voor nieuwe vissersvaartuigen of modernisering van schepen moeten verhinderen als een lidstaat het streefdoel voor capaciteitsvermindering, als bepaald in de meerjarige oriëntatieprogramma's voor de herstructurering van de vissersvloot, niet heeft gehaald.