ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3227/98

van David Martin (PSE) aan de Commissie

(19 oktober 1998)

Betreft: Gebruik van bavianen voor xenotransplantatieonderzoek in het VK

Is het de Commissie bekend dat voor xenotransplantatieonderzoek (transplantatie van dier naar mens) in het VK wilde bavianen zijn gebruikt? Acht zij dit in overeenstemming met artikel 7, lid 3, tweede streepje, van richtlijn 86/609/EEG(1)?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie

(24 november 1998)

De Commissie is ervan op de hoogte dat in het wild gevangen bavianen in het Verenigd Koninkrijk zijn gebruikt voor xenotransplantatieonderzoek. Het gebruik van dieren voor het uitvoeren van proeven in het Verenigd Koninkrijk is geregeld in de "Animal Act" van 1986 in overeenstemming met Richtlijn 86/609/EEG van de Raad van 24 november 1986 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten betreffende de bescherming van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt(2). Het behoort tot de verantwoordelijkheid van de nationale autoriteiten - en niet tot die van de Commissie - erop toe te zien dat de bepalingen van de Animal Act worden nageleefd.

Een vrijstelling om niet speciaal voor dit doel gefokte dieren te gebruiken kan worden verkregen "overeenkomstig door het verantwoordelijke gezag te geven voorschriften" (artikel 19, lid 4, van de richtlijn) en het is de taak van de nationale autoriteiten na te gaan of de aanvrager de bepaling "Proeven met dieren die uit de vrije natuur afkomstig zijn mogen alleen worden verricht indien proeven met andere dieren voor het doel van de proef niet geschikt zijn" voldoende rechtvaardigt (artikel 7, lid 3, tweede alinea).

(1) PB L 358 van 18.12.1986, blz. 1.

(2) PB L 358 van 18.12.1986.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2935/98

van Christoph Konrad (PPE) aan de Commissie

(8 oktober 1998)

Betreft: Verenigbaarheid van paragraaf 7 a van de Duitse wet op het vrachtvervoer met Verordening nr. 3118/93 van de EU inzake cabotage en het overige communautaire recht

1. Sluit paragraaf 7 a inzake de WA-verzekering inzake schade aan goederen van de Duitse wet op het vrachtvervoer aan bij de beginselen van Verordening nr. 3118/93 van de EU inzake cabotage(1)?

2. Zo ja, waarom?

3. Zo niet, hoe denkt de Commissie deze onverenigbaarheid uit de weg te ruimen?

4. Bestaat een dergelijke WA-verzekering inzake schade aan goederen ook in de nationale wetgeving van de overige lidstaten van de Europese Unie?

5. Is de Commissie van oordeel dat dit voorschrift verenigbaar is met het overige communautaire recht?

6. Vormt dit voorschrift een belemmering van het vrije verkeer van goederen c.q. diensten op de interne markt?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(23 november 1998)

1.-3. Ja. Paragraaf 7 a van de relevante Duitse wet verplicht de vervoerder ertoe, wanneer zowel het laden als het lossen op Duits grondgebied plaatsheeft, een verzekering aan te gaan voor de schade waarvoor hij tijdens een dergelijk transport aansprakelijk is. Artikel 6, lid 1, onder a), van Verordening (EEG) 3118/93 van de Raad van 25 oktober 1993 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot het binnenlands goederenvervoer over de weg in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn(2) stelt uitdrukkelijk dat, wat de tarieven en contractuele voorwaarden van het vervoer betreft, voor het verrichten van cabotagevervoer de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften van de lidstaat van ontvangst gelden.

4. en 5. Ja.

6. Neen.

(1) PB L 279 van 12.11.1993, blz. 1.

(2) PB L 279 van 12.11.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3308/98

van Manuel Escolá Hernando (ARE) aan de Commissie

(10 november 1998)

Betreft: Problemen albastindustrie in Aragón

Momenteel wordt 95 % van de totale wereldproductie van albast (48.000 ton) gewonnen in de Autonome Regio Aragón, met name in de gewesten Bajo Martín, Caspe en Ribera Baja del Ebro.

Het merendeel van de albast wordt echter geëxporteerd zonder te zijn bewerkt, aangezien de mijnrechten zich bevinden in handen van een klein aantal ondernemingen die buiten de productieregio's zijn gelegen, een monopoliepositie bekleden op de markt en de gewonnen albast hoofdzakelijk zelf afnemen voor hun eigen verwerkingscentra, waarbij de prijzen volstrekt worden gemanipuleerd.

Sommige verwerkingsbedrijven die zich hebben gevestigd in het winningsgebied hebben de poorten moeten sluiten vanwege de ernstige moeilijkheden die zij ondervonden om aan albast te komen door de controle die hierop wordt uitgeoefend door de bedrijven die eigenaar zijn van de mijnrechten.

Deze accumulatie van mijnrechten in de handen van enkelen maakt de oprichting van verwerkingsondernemingen in de regio van winning onmogelijk, met alle nadelige gevolgen van dien voor wat betreft de werkgelegenheid.

Is de Commissie op de hoogte van deze monopoliesituatie in de albastmarkt?

Is de Commissie van plan maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat deze grondstof ook toegevoegde waarde gaat krijgen voor de winningsregio's zelf? Zo ja, welke maatregelen overweegt zij?

Kan de Commissie de levering van deze grondstof voor eventueel in de winningsregio's op te zetten verwerkingsbedrijven garanderen onder vrije marktvoorwaarden en dus tegen gelijke prijzen?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(3 december 1998)

De Commissie beschikt niet over gegevens waardoor bevestigd wordt dat 95 % van de wereldproductie voor albast gewonnen wordt in de autonomie regio Aragón. Tot dusver heeft zij geen monopolie geconstateerd op de markt voor albast.

De Commissie is niet bevoegd om te bepalen waar de verwerking van grondstoffen moet plaatsvinden. Het komt de ondernemingen toe een besluit te nemen over de vraag waar zij hun productie vestigen.

Bij beschikking kan de Commissie ondernemingen die misbruik maken van hun machtspositie op de communautaire markt, gelasten een einde te maken aan een eventuele inbreuk op artikel 86 van het EG-Verdrag. Op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte gegevens kan de Commissie niet uitmaken of er aanwijzingen zijn van misbruik van een machtspositie die aanleiding kunnen geven tot het inleiden van de procedure van artikel 86 van het EG-Verdrag. Tot dusver heeft de Commissie geen klachten ontvangen over eventuele misbruiken van machtspositie in de sector van de winning van albast.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2972/98

van Peter Skinner (PSE) aan de Commissie

(28 september 1998)

Betreft: Chrysotiel-asbest

Jaarlijks overlijden tienduizenden arbeiders aan aandoeningen die met asbest in verband staan. Daarom heerst overal in de EU het ernstige vermoeden dat er op Europees niveau onvoldoende is gedaan om gebruik, productie en verkoop van wit asbest te stoppen.

Kan de Commissie bevestigen dat het Wetenschappelijk Comité voor toxiciteit, ecotoxiciteit en het milieu (CSTEE) op zijn plenaire vergadering op 14 en 15 september formeel heeft vastgesteld dat chrysotiel-asbest gevaarlijker is dan de vervangende producten?

Is de Commissie op grond daarvan ook niet van oordeel dat op korte termijn maatregelen geboden zijn, met als logisch vervolg een Europees verbod op chrysotiel-asbest, wellicht in de vorm van een technisch amendement op bestaande regelgeving betreffende gebruik, productie en verkoop van andere vormen van asbest, hetgeen een snelle aanpak zou zijn, waardoor meer levens gespaard kunnen blijven?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(19 oktober 1998)

Het advies van het wetenschappelijk comité voor toxiciteit, ecotoxiciteit en het milieu (CSTEE) over het vergelijkende risico tussen chrysotiel-asbest en de drie belangrijkste vezelsubstituten voor de overblijvende toepassingen van chrysotiel (cellulosevezels, polyvinylalcoholvezels (PVA) en p-aramidevezels) luidt als volgt:

"'Zowel voor het ontstaan van longkanker, pleurale kanker en longfibrose - d.w.z. de grondig onderzochte eindpuntcondities - als voor de overige effecten is het onwaarschijnlijk dat cellulosevezels, PVA-vezels of p-aramidevezels evenveel of meer risico's inhouden dan chrysotiel-asbest. Wat de carcinogenese en het ontstaan van longfibrose betreft, heeft het CSTEE een consensus bereikt over het feit dat het risico waarschijnlijk kleiner is.'"

Dit advies vormt een aanvulling op de conclusie van het CSTEE van 9 februari 1998 dat "het bij gebrek aan definitieve informatie raadzaam kan zijn om aan te nemen dat er voor chrysotiel geen veilige dosis is". Deze conclusie werd bevestigd in het advies van het CSTEE van 15 september 1998.

Het is evenwel van belang erop te wijzen dat de mogelijke gevaren van andere niet uit vezels samengestelde materialen, zoals staal of PVC, die drukpijpen kunnen vervangen, niet door het CSTEE-advies werden bestreken en dat het CSTEE "aanbeveelt het onderzoek uit te breiden tot de gebieden van de toxicologie en de epidemiologie van vervangingsvezels en tot de technologie voor de ontwikkeling van nieuwe, dikkere (minder inhaleerbare) vezels.".

Op basis van de huidige knowhow heeft de Commissie niettemin een ontwerp-richtlijn opgesteld waarbij chrysotiel-asbest met inachtneming van een aantal uitzonderingen en overgangsmaatregelen zou worden verboden. De ontwerp-richtlijn van de Commissie zal met de lidstaten en een aantal deskundigen uit de industrie worden besproken op een voor 29 oktober 1998 geplande vergadering. Afhankelijk van het resultaat van die besprekingen kan zij tegen het einde van het jaar aan het comité worden voorgelegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3290/98 van Ian WHITE aan de Commissie. Erkenning van veterinaire kwalificaties



Publicatieblad Nr. C 142 van 21/05/1999 blz. 0116



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3290/98 van Ian White (PSE) aan de Commissie (9 november 1998) Betreft: Erkenning van veterinaire kwalificaties Kan de Commissie nauwkeurig aangeven wat haar standpunt is aangaande de erkenning van veterinaire kwalificaties in de gehele Europese Unie? Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (11 december 1998) Het vrij verkeer van dierenartsen binnen de Gemeenschap is gebaseerd op nationale kwalificaties die na een volledige opleiding die aan bepaalde gemeenschappelijke criteria beantwoordt, worden afgegeven. De van toepassing zijnde bepalingen van het communautaire recht zijn die van Richtlijn 78/1026/EEG van de Raad van 18 december 1978 inzake de onderlinge erkenning van diploma's, certificaten en andere titels van dierenarts en houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en het vrij verrichten van diensten(1) en die van Richtlijn 78/1027/EEG van de Raad van 18 december 1978 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden van dierenartsen(2). (1) PB L 362 van 23.12.1978. (2) PB L 362 van 23.12.1978.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3822/98 van Concepció FERRER aan de Commissie. Subsidies aan de Indische ledersector



Publicatieblad Nr. C 142 van 21/05/1999 blz. 0155



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3822/98 van Concepció Ferrer (PPE) aan de Commissie (22 december 1998) Betreft: Subsidies aan de Indische ledersector Kan de Commissie meedelen welke door haar gefinancierde projecten ten goede zijn gekomen aan de Indische ledersector (leder, schoenen, lederwaren)? Kan zij hierbij de datum van goedkeuring en de doelstellingen van de projecten aangeven? Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (18 januari 1999) De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3162/98

van Mathieu Grosch (PPE) aan de Commissie

(19 oktober 1998)

Betreft: Regeling voor grensarbeiders op het gebied van ziekteverzekeringen en verzekering tegen het risico van hulpbehoevendheid (Pflegeversicherung)

Het Hof van Justitie heeft in zijn arresten in de zaken C-120/95 en C-158/96 steeds geconcludeerd dat de beginselen van het vrije verkeer van goederen en diensten ook moeten worden toegepast op medische behandelingen en diensten. Nu doet zich het geval voor van een grensarbeider die zijn woonplaats in België heeft, in Duitsland werkt en daar overeenkomstig de Duitse rechtsvoorschriften is verzekerd.

1. Zijn in dat geval en om het even in welke EU-staat de medische zorg werd gegeven, restitutiepercentages op grond van de tarieven van het verzekeringsland van toepassing?

2. Zo ja, wordt in strijd met bovengenoemde arresten gehandeld indien de sociale verzekeringsinstantie van de verzekerde vergoedingspercentages toepast die uitsluitend op de regels van het land van herkomst zijn gebaseerd?

3. Is het juist dat de vrije markt volgens de bovenvermelde arresten van het Hof van Justitie ook op medisch gebied bestaat, dat "grensarbeiders" echter daarvan zijn uitgesloten en dat de verordening (EEG) 1408/71 ook in de toekomst nog van toepassing zal zijn?

4. Zo ja, welke actie overweegt de Commissie om deze misstand zo snel mogelijk uit de weg te ruimen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(16 december 1998)

Conform de artikelen 19 en 20 van Verordening (EEG) 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale-zekerheidsregelingen op werknemers, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen(1), heeft de werknemer de keuze: hij kan zich laten verzorgen in de lidstaat waar hij zijn woonplaats heeft, volgens de wettelijke regeling van die lidstaat, of in de lidstaat waar hij werkt, zoals bepaald in de wetgeving van die lidstaat. Hij hoeft daarvoor niet over een voorafgaande toestemming te beschikken en is evenmin beperkt tot verstrekkingen bij spoedgevallen.

(1) geconsolideerd door Verordening (EG) 118/97 van de Raad - PB L 28 van 30.1.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3817/98

van Concepció Ferrer (PPE) aan de Commissie

(22 december 1998)

Betreft: Programma's en projecten op het gebied van industrie en energie in Catalonië

De Commissie voert een beleid van transparantie met betrekking tot haar uitgaven. Kan de Commissie meedelen welke projecten in Catalonië in de periode 1994 - 1999 steun hebben ontvangen in het kader van de verschillende steunmaatregelen op het gebied van industrie en energie?

Kan de Commissie tevens preciseren welk bedrag uiteindelijk aan elk van deze projecten werd toegekend?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(18 januari 1999)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0406/98

van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie

(24 februari 1998)

Betreft: Regelingen inzake voorgeschreven hoeveelheden

In welke lidstaten bestaat er een regeling inzake voorgeschreven hoeveelheden, in welke gevallen is die onderzocht en waarom is de Commissie van mening dat het feit dat er in de Britse broodsector een regeling inzake voorgeschreven hoeveelheden bestaat funeste gevolgen kan hebben voor de intracommunautaire handel?

Aanvullend antwoord

van de heer Monti namens de Commissie

(4 december 1998)

Naar aanleiding van een parlementaire vraag van mevrouw von Alemann (H-228/93)(1) over moeilijkheden bij de invoer van voorverpakt brood uit Duitsland heeft de Commissie in 1993 de kwestie van de verenigbaarheid van de Britse wetgeving op het gebied van het toegestane reeksen van gewichten (Weights and Measures (Miscellaneous Foods) Order 1988 SI 1988/2040) met de artikelen 30 t/m 36 van het EG-Verdrag betreffende het vrije verkeer van goederen aan de orde gesteld. Aangezien Richtlijn 80/232/EEG inzake de voor bepaalde voorverpakte producten toegestane reeksen van nominale hoeveelheden en nominale capaciteiten niet voor brood geldt(2), zijn de artikelen 30 t/m 36 van toepassing op de nationale maatregelen die het vrije verkeer van dit product kunnen belemmeren.

De omstreden regeling schrijft voor voorverpakt brood een nominale inhoud van 400 gram (of een veelvoud hiervan) voor, waardoor de nominale inhoud van 500 gram, die in de andere lidstaten gangbaar is, expliciet wordt uitgesloten.

De Commissie is van mening dat deze regeling in tegenspraak is met artikel 30 van het EG-Verdrag aangezien de consumentenbescherming en eerlijke handel ook voldoende kunnen worden gewaarborgd met een maatregel die het handelsverkeer minder belemmert, zoals een aanduiding van de nettohoeveelheid op het voorverpakte product. Na hiertoe in december 1996 te zijn aangemaand hebben de Britse autoriteiten zich bereid getoond de betreffende regeling zodanig te wijzigen dat deze ook betrekking heeft op de hoeveelheden 500 gram en 1 kilogram. De wetswijziging is in gang gezet.

(1) Bijlagen PB 3-429 van 10.3.1993.

(2) PB L 51 van 25.2.1980.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2866/98

van Clive Needle (PSE) aan de Raad

(28 september 1998)

Betreft: Gedragscode wapenbeheersing

Ondanks de in mei overeengekomen gedragscode wapenbeheersing heeft de Duitse onderneming Heckler en Koch met MKEK in Turkije een overeenkomst gesloten in het kader waarvan MKEK 200.000 geweren zal produceren.

Is dit, de schendingen van de mensenrechten in Turkije in overweging nemend, een overtreding van de gedragscode en welke stappen neemt de Raad in dezen?

Antwoord

(20/21 december 1998)

Bij de aanneming van de gedragscode betreffende wapenuitvoer op 8 juni 1998 zat de wens voor hoge gemeenschappelijke normen vast te stellen die moeten worden gezien als minimum voor het beheer van en het betrachten van terughoudendheid bij de overdrachten van conventionele wapens door alle lidstaten en de uitwisseling van relevante informatie te intensiveren met het oog op meer transparantie binnen de Unie.

De door het geachte parlementslid in zijn vraag genoemde feiten zijn niet ter kennis van de Raad gebracht.

Het zal het geachte parlementslid bekend zijn dat individuele wapenuitvoerbesluiten, en derhalve de uitvoering van de code, onder de verantwoordelijkheid vallen van de lidstaten en hun met de afgifte van vergunningen belaste nationale instanties.

De Raad is momenteel doende om, overeenkomstig de bepalingen van de code, een gedetailleerde procedure uit te werken voor de beoogde rapportage.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2975/98

van Umberto Bossi (NI) aan de Commissie

(28 september 1998)

Betreft: Een Italiaans voorstel om een banenplan voor het Zuiden te bevorderen

De Italiaanse regering is onlangs met het voorstel gekomen van een banenplan voor Zuid-Italië door bedrijven in dit gebied vrij te stellen van het betalen van bijdragen.

De Italiaanse regering heeft de communautaire autoriteiten tevoren niet op de hoogte gesteld van de legitimiteit van deze maatregel. Dit is gebeurd in 1995 toen een begin werd gemaakt met deze leerlingcontracten. Vanwege deze omissie is een procedure wegens inbreuk gestart tegen Italië (wegens schending van de communautaire anti-trust-regels) met het verzoek de bedrijven alle bijdragen die zij sedert 1995 hebben ontvangen, te laten terugbetalen.

Is de Commissie niet van mening dat de Italiaanse maatregel ten gunste van het Zuiden discriminerend is ten opzichte van bedrijven uit andere Italiaanse regio's die ook nieuwe werknemers zouden willen aannemen maar daarbij geen overheidssteun ontvangen?

Welke maatregelen denkt de Commissie ten opzichte van Italië te treffen om te voorkomen dat men ook in de toekomst "vergeetachtig" is bij het aanmelden van nationale maatregelen?

Is de Commissie niet van mening dat het Italiaanse midden- en kleinbedrijf beter beschermd zou moeten worden om te voorkomen dat fouten van de regering worden verhaald op de producenten zelf?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(19 oktober 1998)

De Commissie is niet officieel in kennis gesteld van het voornemen waarvan het geachte parlementslid melding maakt.

Overeenkomstig artikel 93, lid 3, van het EG-Verdrag moet de Italiaanse regering alle maatregelen inzake toekenning van steun of aanpassing van bestaande steunmaatregelen bij de Commissie aanmelden vóór de tenuitvoerlegging ervan, zodat de Commissie zich kan uitspreken over de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt. De Commissie zal erop toezien dat deze verplichting wordt nageleefd.

Worden de maatregelen aangemeld, dan zal de Commissie deze toetsen aan de communautaire regelgeving, en - daar het een maatregel ter bevordering van indienstnemingen betreft - inzonderheid aan de richtsnoeren betreffende werkgelegenheidssteun(1).

Mochten de maatregelen ten uitvoer gelegd zijn vóór de goedkeuring door de Commissie, dan zijn zij onrechtmatig en kan de steun ook worden teruggevorderd.

De Commissie is van mening dat zij zich niet moet uitspreken over de voornemens van de Italiaanse regering om steun te verlenen aan bepaalde regio's of bepaalde categorieën ondernemingen, voorzover voldaan is aan de communautaire regelgeving inzake overheidssteun.

(1) PB C 334 van 12.12.1995.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2814/98

van Michael Hindley (PSE) aan de Commissie

(17 september 1998)

Betreft: Actieprogramma voor de Republiek Kazachstan

In het kader van het indicatief programma 1996-9 dat is overeengekomen tussen de overheid van Kazachstan en het TACIS-beheerscomité, wordt specifiek verwezen naar hulp om de toetreding van Kazachstan tot de WTO te vergemakkelijken.

Kan de Commissie verslag uitbrengen over de manier waarop deze hulp wordt verleend?

Antwoord van de heer van den Broek namens de Commissie

(21 oktober 1998)

In het kader van het indicatief programma 1996-1999 voor Kazachstan zijn twee actieprogramma's opgesteld. Het eerste actieprogramma bestrijkt de periode 1996-1997, het tweede, dat momenteel wordt opgesteld, de periode 1998-1999.

In het kader van het eerste actieprogramma nam Kazachstan deel aan het programma Europese expertisediensten. Via dat project werd aan Kazachstan advies verleend over de te volgen weg voor de toetreding tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO). Voor de toetreding tot de WTO heeft Kazachstan een sterke medestander nodig. De Kazachstaanse afgevaardigde deed een daartoe strekkend verzoek op de bijeenkomst van het Gemengd Comité Kazachstan-Commissie in juni 1998 in Brussel.

Tijdens de programmeringsmissie, die plaatsvond na de bovengenoemde bijeenkomst van het Gemengd Comité, werd verder overleg gepleegd over dit verzoek. Daaruit is het project Tenuitvoerlegging van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten ontstaan. Een aanzienlijk deel van de activiteiten in het kader van dit project richt zich op de toetreding tot de WTO.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2011/98 van José APOLINÁRIO aan de Commissie. Inkomen en BBP in de Agenda 2000



Publicatieblad Nr. C 118 van 29/04/1999 blz. 0015



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2011/98 van José Apolinário (PSE) aan de Commissie (30 juni 1998) Betreft: Inkomen en BBP in de Agenda 2000 Bevestigt de Commissie dat in de Agenda 2000 de begrippen BBP en inkomen door elkaar worden gebruikt, is het waar dat in de Agenda 2000 de vervanging van de BBP's door de inkomens de regio's in een geheel andere volgorde zou plaatsen en wat is het resultaat van dit vooruitziende werk?