SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1796/00

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 juni 2000)

Betreft: Plafond voor CO2-belasting in Zweden

De carbidfabriek van Akzo-Nobel de enige carbidfabriek in Zweden met 50 werknemers in Stockvik in de buurt van Sundsvall moet wellicht sluiten daar de EU-wetgeving Zweden verbiedt een plafond voor de CO2-belasting te hanteren. Verhoging van de CO2-belasting zou betekenen dat de carbidfabriek niet langer rendabel is. Zweden kent de hoogste CO2-belasting in de EU, maar om ervoor te zorgen dat energie-intensieve bedrijven niet te hard worden aangepakt, is in 1997 een plafond voor de CO2-belasting ingevoerd.

Volgens de media is de Commissie van oordeel dat dit plafond neerkomt op staatssteun, hetgeen in strijd is met de mededingingsregels van de EU. Is deze informatie juist en zo ja, kan de Commissie haar standpunt toelichten?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(19 juli 2000)

In 1997 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan een Zweeds voorstel voor een lagere CO2-heffing op brandstof voor energie-intensieve industriële activiteiten en de verwarming van serres voor commerciële glasteelt. De goedkeuring was gebaseerd op de communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu(1). De Commissie beschouwt het plafond voor de CO2-belasting inderdaad als staatssteun.

Een vermindering van een algemene belasting valt in het toepassingsgebied van artikel 87, lid 1 (ex artikel 92) van het EG-Verdrag wanneer de vermindering gericht is op bepaalde ondernemingen en gevolgen sorteert voor de handel tussen lidstaten. De Zweedse vermindering werd geacht ten goede te komen aan ongeveer 60 ondernemingen en sorteert gevolgen voor de handel in de Gemeenschap zoals blijkt uit de vraag.

In punt 1.5.3. van de milieukaderregeling is bepaald dat de invoering van milieubelastingen en -heffingen staatssteun met zich (kan) brengen omdat sommige bedrijven wellicht niet onmiddellijk de extra financiële lasten kunnen dragen en tijdelijk steun nodig hebben. Dergelijke steun komt neer op exploitatiesteun en kan de vorm aannemen van een vrijstelling van de in sommige lidstaten ingevoerde milieuheffingen, indien dit noodzakelijk is om te voorkomen dat het bedrijfsleven daar in een nadelige positie komt in vergelijking met hun concurrenten in landen waar dergelijke heffingen niet bestaan.

Wat de verenigbaarheid van de steun met de gemeenschappelijke markt betreft, is in punt 3.4 van de kaderregeling bepaald dat de Commissie normaliter geen goedkeuring verleent voor exploitatiesteun die verleend wordt om ondernemingen te ontlasten van de kosten in verband met de door hen veroorzaakte vervuiling. De Commissie kan evenwel tijdelijke vrijstelling van nieuwe milieuheffingen toestaan om een verlies van concurrentievermogen goed te maken, met name op internationaal niveau. De steun moet in beginsel degressief zijn. Daarbij dient tevens rekening te worden gehouden met de tegenprestatie die van de betrokken ondernemingen wordt verlangd in de vorm van maatregelen tot beperking van de door hen veroorzaakte vervuiling. De vermindering van de CO2-heffing op in de verwerkende industrie gebruikte steenkool en aardgas werd goedgekeurd tot eind 1999. De Commissie heeft zopas van de Zweedse autoriteiten bijkomende informatie ontvangen over de voorgenomen verlenging van de regeling en zal deze onderzoeken(2).

(1) PB C 72 van 10.3.1994.

(2) Steunzaak N 2/2000.