ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/506

(2004/C 78 E/0526)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3275/03

van Caroline Jackson (PPE-DE) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft: Vernietiging van Russische bossen

Naar verluidt plant de Russische regering een groot percentage bossen in Rusland aan particuliere houthakkersbedrijven te verkopen. Deze bossen fungeren als enorme „koolstofput”, die op één na (de regenbossen in het Amazonegebied) de grootste ter wereld is. Is de Commissie hiervan op de hoogte, en zo ja, wat kan volgens haar de EU ondernemen om de Russen ervan te weerhouden een beleid ten uitvoer te leggen dat enorme nadelige gevolgen voor het milieu kan hebben?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 december 2003)

De Commissie is niet op de hoogte van eventuele voornemens van de Russische regering om een groot percentage van de bossen in Rusland aan particuliere houtkapbedrijven te verkopen, al heeft zij wel kennis genomen van berichten in de pers met betrekking tot de nieuwe Russische bosbouwwetgeving. Vergunningen die aan particuliere ondernemingen worden verstrekt, kunnen al dan niet nadelige gevolgen hebben voor het beheer van die bossen. De Russische regering heeft in verscheidene internationale fora, waaronder de ministersconferenties over de bescherming van de Europese bossen, kenbaar gemaakt zich te willen inzetten voor het duurzaam beheer van haar bossen. De Commissie gaat ervan uit dat Rusland zich aan die toezeggingen houdt en daartoe de betreffende resoluties ten uitvoer legt.
—

Derde personen of organisaties hebben de Regenboogpartij niet verhinderd haar congres te houden. Op 7 december 2003 is in de straten in het centrum van de stad Edessa een kleine protestmars georganiseerd tegen de voorgenomen organisatie van dat congres. Deze mars heeft niet geleid tot enige verstoring of bedreiging van de openbare orde, zodat de ter plaatse aanwezige politie niet heeft hoeven in te grijpen. Er zij op gewezen dat de betogers zich niet hebben begeven naar de plaats waar het congres zou worden gehouden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/295

(2004/C 78 E/0297)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3530/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft: Gezondheid en veiligheid van oudere mensen en personen met een handicap

Naar verluidt zijn in badkamers van hotels weinig voorzieningen om de gezondheid en veiligheid van oudere en gehandicapte personen te verzekeren.

Een inwoner van mijn kiesdistrict heeft met name op de noodzaak van handsteunen op armhoogte gewezen.

Kan de Commissie toelichten welke maatregelen eventueel zijn genomen om de gezondheid en veiligheid van oudere en gehandicapte personen in openbare plaatsen in de EU te beschermen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(16 januari 2004)

De toegankelijkheid van de gebouwde omgeving is in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de lidstaten. De meeste maatregelen op dit terrein worden dan ook op nationaal niveau genomen. Niettemin kan de Unie een drijvende kracht zijn achter verandering, door de overheden in de lidstaten aan te moedigen nieuwe kansen te grijpen.

De Commissie heeft daarom in haar op 30 oktober 2003 aangenomen mededeling „Gelijke kansen voor personen met een handicap: een Europees actieplan” (1) prioriteit gegeven aan verbetering van de „Toegankelijkheid van de gebouwde omgeving”.

De Commissie heeft zich onder andere tot taak gesteld het concept Design for All te bevorderen, een concept waarin rekening wordt gehouden met vraagstukken van gezondheid en veiligheid, met toegankelijkheid als algemene doelstelling. Verdere maatregelen houden verband met de ontwikkeling van adequate Europese normen op alle terreinen die te maken hebben met de gebouwde omgeving, waaronder planning, ontwerp, constructie en gebruik van gebouwen, en evacuatieprocedures in noodsituaties voor mensen met een handicap. Tevens is het de bedoeling in de wezenlijke vereisten van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake voor de bouw bestemde produkten (2) bepalingen over toegankelijkheid voor allen op te nemen.

Daarnaast heeft de Commissie onlang een groep van deskundigen ingesteld om aspecten van toegankelijkheid in de lidstaten te bestuderen. Het verslag van de groep is gepubliceerd onder de titel „2010: A Europe Accessible for All” en is beschikbaar op de website van de Commissie (http://europa.eu.int/comm/employment_social/index/final_report_ega_en.pdf).

(1) COM(2003) 650 def.

(2) PB L 40 van 11.2.1989.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/159

(2004/C 78 E/0163)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2736/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft: Zeeduivelquota

In recente verslagen wordt gesteld dat vissers uit Cornwall hun bestaan en gemeenschap op het spel zetten, omdat zij een groot deel van hun vangst terug moeten gooien om te voldoen aan de overdreven strenge quota. Zal de Commissie, gezien deze situatie, de beperkingen voor bepaalde soorten, zoals bijvoorbeeld zeeduivel, versoepelen om het verlies van grote hoeveelheden dode vis, die overboord gegooid worden, te voorkomen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 oktober 2003)

De Commissie is op de hoogte van verslagen bij de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES), deelgebied VII (Zuid-West-Cornwall), waarin melding wordt gemaakt van het teruggooien van grote hoeveelheden kleine zeeduivel. Dit lijkt het gevolg te zijn van een grotere dan verwachte overvloed aan kleine zeeduivel in de visgronden, in een gebied waar gemengde visserij op schartong en tong plaatsvindt.

Het belang van het voorkomen van verspilling als gevolg van het doden en teruggooien van vele kleine vissen is duidelijk. Toestaan dat er meer wordt gevist op deze kleine vissen is echter op zichzelf geen oplossing, aangezien vele van deze vissen te klein zijn om op de markt te worden gebracht en de vissen die worden gedood geen kans krijgen te groeien en voor de langere termijn grotere opbrengsten te produceren. Ook moet de visserij-inspanning worden verminderd zodat gezonde volwassen bestanden behouden blijven.

Op 28 augustus 2003 hebben de diensten van de Commissie ICES om aanvullend wetenschappelijk advies over deze kwestie verzocht. Het herziene advies van ICES luidt dat de som van de totaal toegestane vangsten (TAC's) voor gebieden VII en VIIIabde zou kunnen worden verhoogd van 19 372 ton tot 21 000 ton voor 2003, indien dit kan worden uitgevoerd zonder dat vissers zich meer op kleine zeeduivel richten en zonder grotere inspanning.

Op grond van dit advies zijn de Commissiediensten ter overweging door de Commissie een voorstel aan het voorbereiden om de TAC's voor ICES deelgebied VII te verhogen van 15 810 ton tot 17 138 ton en voor subdeelgebieden VIIIabde van 3 562 ton tot 3 862 ton. De stijging wordt aan twee TAC's toegekend, omdat het biologische advies aangeeft dat de betrokken bestanden over beide gebieden zijn verdeeld. Ook bekijken de diensten van de Commissie opnieuw aanvullende maatregelen waarmee kan worden voorkomen dat er meer gericht op kleine zeeduivel wordt gevist en waarmee eveneens grotere inspanningen worden vermeden.

Deze voorstellen worden opgesteld voor een besluit tijdens de Raad Landbouw en Visserij van 17 en 18 november.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/451

(2004/C 78 E/0476)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3287/03

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Commissie

(5 november 2003)

Betreft: Europese culturele centra

Het „democratisch tekort” is een begrip dat met name aangeeft dat de Europese Unie te weinig democratisch is en dat zij voor de burger ontoegankelijk lijkt te zijn omdat haar werking zo ingewikkeld is. Dit begrip vertaalt het gevoel dat het communautair institutioneel systeem bijzonder ondoorzichtig is voor de niet-geïnformeerde Europeaan.

Een van de taken die de Europese culturele centra bij hun stichting hebben gekregen was met name dat ver-van-mijn-bed-gevoel en het gevoel van ontoegankelijkheid ten aanzien van de Europese instellingen weg te nemen. Hun voornaamste doel was de Europese burger en de instellingen dichter bij elkaar te brengen door de waas van geheimzinnigheid die rond de communautaire werking hangt, weg te halen en informatie te verstrekken.

Het moet gezegd zijn: de Europese culturele centra kwijten zich dagelijks zeer eervol van deze taak en zij doen dat met veel competentie en overgave. Ik was dan ook stomverbaasd toen ik hoorde dat de Europese Commissie hun werkingstoelage voor 2004 simpelweg wil schrappen en daarvoor op 29 september 2003 een opzeggingsbrief heeft gestuurd! Naast alle problemen van organisatie die daardoor ontstaan (met name op het gebied van werkgelegenheid voor de jonge en overtuigde Europeanen die zich al jaren voor deze fantastische onderneming inzetten), moet ook worden gedacht aan de gevolgen voor het imago van de Europese Unie. Op een moment dat de EU onderhandelt over haar nieuwe grondwet (en de modaliteiten van zijn inwerkingtreding) en dat de Europeanen nogmaals hun stem moeten laten horen in de Europese verkiezingen van aanstaande juni (en iedereen weet hoe moeilijk het is de kiezers voor deze verkiezingen warm te maken), breekt de Europese Commissie bruusk met het grootste informatienetwerk dat zij in de lidstaten heeft …

Aangezien het moeilijk is om de redenen te begrijpen die aan de basis van deze beslissing liggen, kan de Commissie enige uitleg hierover geven?
1.

De Commissie is van mening dat efficiënte en ongehinderde toegang tot nieuwe elektronische communicatiediensten, waaronder internetdiensten, in eerste instantie het best bereikt kan worden via het opzetten van een open en concurrerende markt voor dergelijke diensten. Dit is voor een deel ook de onderliggende motivatie voor het gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische communicatienetwerken en -diensten dat vorig jaar is goedgekeurd en nu in de lidstaten ten uitvoer wordt gelegd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/707

(2004/C 78 E/0756)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1237/03

van Diana Wallis (ELDR) aan de Commissie

(26 maart 2003)

Betreft: EER-overeenkomst inzake de uitbreiding van de Europese Unie

Kan de Commissie het tijdschema bevestigen voor de raadpleging van het Europees Parlement in verband met de afsluiting en ratificatie van de EER-overeenkomst met de kandidaatlanden betreffende de uitbreiding van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(25 april 2003)

De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER), waarbij de interne markt wordt uitgebreid tot Noorwegen, IJsland en Liechtenstein, dient naar aanleiding van de uitbreiding van de Unie eveneens te worden uitgebreid. Daarover moet met genoemde drie EER-landen van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA) worden onderhandeld. Aangezien de EER-Overeenkomst een gemengde overeenkomst is, heeft de Commissie het door de Raad Algemene Zaken op 9 december goedgekeurde mandaat ontvangen om namens de Gemeenschap en de huidige lidstaten te onderhandelen. De onderhandelingen zijn op 9 januari 2003 op gang gekomen.

In de loop van de laatste weken is bij de zeer moeilijke onderhandelingen veel vooruitgang geboekt en kwam een pakket van uiterst nauwgezet tegen elkaar afgewogen elementen voor een overeenkomst tot stand, dat volgens de Commissie een spoedige afronding van de onderhandelingen mogelijk zal maken. De Commissie heeft met het Parlement over deze onderhandelingen verschillende keren van gedachten gewisseld.

De Commissie hoopt de onderhandelingen met de EER-EVA-Staten en de toetredende landen over de uitbreiding van de EER-Overeenkomst in de nabije toekomst te kunnen afsluiten. Zodra dat is gebeurd, wordt het ontwerp-instrument voor de EER-uitbreiding aan het Parlement bezorgd. Wat het tijdschema betreft, wordt verwacht dat het instrument voor de EER-uitbreiding tegelijk met het Verdrag betreffende de Toetreding tot de Europese Unie zal worden geratificeerd. Het Parlement zal erbij betrokken zijn door, in overeenstemming met artikel 300, lid 3, tweede alinea, van het EG-Verdrag, zijn instemming te verlenen, aangezien de EER-Overeenkomst behoort tot de categorie van akkoorden die door de Gemeenschap overeenkomstig artikel 310 van het Verdrag werden gesloten.
—

Er zijn geen methodologische verschillen tussen Eurostat en de OESO met betrekking tot DBI-gegevens. De bestaande verschillen tussen de gepubliceerde gegevens voor EU15 (de beschouwde periode is 1995-2002) hebben slechts weinig effect op de totale cijfers en zijn het gevolg van afronding (wisselkoerseffect, gegevens in miljarden of in miljoenen) of van tijdelijke verschillen door de uiteenlopende tijdstippen waarop de gegevens voor de meest recente jaren worden herzien. Het totale verschil bedraagt maximaal 2 % (tabel 2).
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/65

(2004/C 88 E/0071)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2086/03

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(24 juni 2003)

Betreft: Situatie van christenen in Egypte

Is de Commissie op de hoogte van de vervolgingen waaraan de christelijke minderheid in Egypte is blootgesteld? Zo zijn er met name berichten over mensen die van de islam op het christendom zijn overgegaan, maar vervolgens het land niet meer kunnen verlaten omdat de autoriteiten weigeren deze geloofsverandering in hun paspoort op te nemen.

Neemt de Commissie enigerlei stappen om te bewerkstelligen dat Egyptische christenen vrijheid van uitoefening van godsdienst genieten?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(9 juli 2003)

De Commissie is op de hoogte van de problemen van de omvangrijke Egyptische christengemeenschap. De Commissie is herhaaldelijk bijeengekomen met leden van de Koptische hiërarchie om deze problemen te bespreken, en is ook op de hoogte van de gewelddadige incidenten tegen christenen.

Wat bekeringen tot het christendom en bewegingsvrijheid betreft, de Commissie volgt deze kwestie via haar delegatie in Kairo. Haar voorlopige conclusie is dat informatie over de godsdienst niet in het paspoort wordt vermeld, maar soms wel op de identiteitskaart staat.

In het kader van het proces van Barcelona is de Egyptische regering gehecht aan de fundamentele beginselen inzake mensenrechten en democratie. Dit komt tot uitdrukking in de tekst van de associatieovereenkomst, waarvoor het ratificatieproces nu aan de gang is. Kwesties met betrekking tot de mensenrechten, waaronder de vrijheid van godsdienst, worden behandeld in het kader van de politieke dialoog tussen de Unie en Egypte, waaraan de Commissie actief deelneemt. De mensenrechten zijn besproken op de ministeriële bijeenkomst van de Unie en Egypte van 16 en 17 juni 2003.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/620

(2004/C 88 E/0639)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1902/03

van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie

(11 juni 2003)

Betreft: BTW en de Europese kunstmarkt

Onderschrijft de Commissie de conclusies van de studie „BTW en de Europese kunstmarkt” die door de European Fine Art Foundation in 2003 werd gepubliceerd? Zo nee, waarom niet? Kan zij met name een voorstel indienen voor een uniform registratiesysteem, zoals in die studie wordt voorgesteld?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(14 juli 2003)

De studie „BTW en de Europese Kunstmarkt” is voor het grootste deel een gids voor kunsthandelaars waarin de door de lidstaten opgelegde BTW-verplichtingen zijn uitgelegd. Het is op initiatief van de European Fine Arts Federation dat deze gegevens zijn verzameld en gepubliceerd. De Commissie juicht dit initiatief van de federatie toe.

Na de goedkeuring van de Richtlijn inzake de BTW-behandeling van e-diensten (1), waarnaar wordt verwezen in de studie van de European Fine Art Federation, staat de Commissie geheel achter het concept van het „ene loket” waarbij bedrijven aan hun belastingverplichtingen kunnen voldoen in de lidstaat waar zij zijn gevestigd. De Commissie heeft een diepgaande studie laten verrichten over de verplichtingen van belastingplichtigen die in hun eigen en andere lidstaten wensen handel te drijven. Over de conclusies van deze studie vindt momenteel een openbare raadpleging plaats op de website „Uw stem in Europa” (2). De Commissie is voornemens in 2004 een voorstel in te dienen betreffende de vereenvoudiging van de verplichtingen, waaronder de registratieverplichtingen. Bij het opstellen van dit voorstel zal de Commissie rekening houden met de opmerkingen die in het kader van de openbare raadpleging zijn ontvangen.

(1) Richtlijn 2002/38/EG van de Raad van 7 mei 2002 tot wijziging, voor een gedeelte tijdelijk, van Richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de regeling inzake de belasting over de toegevoegde waarde die van toepassing is op bepaalde diensten die langs elektronische weg worden verricht alsook op radio- en televisieomroepdiensten, PB L 128 van 15.5.2002.

(2) http://europa.eu.int/yourvoice/consultations/index_en.htm
b)

Enkel de grote nationale religieuze organisaties — of bestaande uit minimum 10 gemeenschappen in ten minste vier van de zes regio's van het land — hebben het recht kloosters, conventen of onderwijsinstellingen voor de cultus en de godsdienstuitoefening te stichten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/441

(2004/C 88 E/0447)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2857/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft: Seychellen

Is de Commissie op de hoogte van de recente moordpartijen op de Seychellen, waarvan algemeen wordt aangenomen dat ze worden uitgelokt door de regering?

Welke actie heeft de Commissie hieromtrent ondernomen?

Antwoord van de heer Nielson Namens de Commissie

(5 november 2003)

De Commissie is op de hoogte van en bezorgd over de recente toename van geweld op de Seychellen, die in ieder geval ten dele lijkt te worden veroorzaakt door de verslechterende sociaal-economische omstandigheden. Zij is zich ook bewust van de beweringen dat de veiligheidsdienst van regering hierbij betrokken zou zijn, maar heeft geen informatie uit eerste hand die dit bevestigt.

Mocht de Commissie bewijs in handen krijgen dat de regering betrokken is bij de recente misdaden of als andere zaken zouden duiden op een verslechtering van de mensenrechtensituatie, dan zou de Commissie haar betrekkingen met de Seychellen herzien.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/175

(2004/C 78 E/0180)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2823/03

van Françoise Grossetête (PPE-DE) aan de Commissie

(18 september 2003)

Betreft: Bijlage richtlijn 90/435/EEG

Het huidige succes van de vennootschap op vereenvoudigde aandelen (SAS of Société par Actions Simplifiées) doet verschillende vragen rijzen, met name in het volgende geval:

De kenmerken van dit type vennootschap komen immers niet voor in de bijlage bij richtlijn 90/435/EEG (1) van 23 juli 1990 (de lijst van in aanmerking komende vennootschappen op blz. 6).

Ten gevolge daarvan doen zich complicaties voor, in het bijzonder wat betreft overnames van vennootschappen of met vreemd vermogen gefinancierde overnames (LBO of Leveraged Buy-Out) die grensoverschrijdend zijn.

De SAS is een voortzetting van de naamloze vennootschap (NV) die wel in de bijlage bij richtlijn 90/435/EEG is opgenomen.

Kan de Commissie meedelen of in het onderhavige geval de voorschriften voor de NV rechtstreeks van toepassing zijn op de SAS?

Indien dit niet het geval is, overweegt zij dan om een wijziging van bovengenoemde richtlijn voor te stellen, of om de bijlagen bij die richtlijn te actualiseren?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(10 oktober 2003)

Het toepassingsgebied van Richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten is gedefinieerd in artikel 2.

Dit artikel bepaalt dat de richtlijn van toepassing is op vennootschappen die:

— een van de in de bijlage genoemde rechtsvormen hebben,

— hun fiscale woonplaats in een lidstaat hebben, en

— onderworpen zijn aan de vennootschapsbelasting zonder keuzemogelijkheid of vrijstelling.

De lijst ziet met name op de volgende Franse vennootschappen: „de vennootschappen naar Frans recht, geheten „société anonyme”, „société en commandite par actions”, „société à responsabilité limitée” alsook openbare instellingen en ondernemingen met een industrieel of commercieel karakter”.

De Franse „société par actions simplifiés” (SAS) is niet opgenomen in de lijst in de bijlage en heeft ook niet de rechtsvorm van een van vorengenoemde vennootschappen. De richtlijn is derhalve niet van toepassing op haar.

Op 29 juli 2003 heeft de Commissie een voorstel (2) aangenomen tot wijziging van Richtlijn 90/435/EEG en met name de lijst van vennootschappen waarop zij van toepassing is. De SAS is een van de rechtsvormen die aan de lijst worden toegevoegd. Als de Raad dit voorstel goedkeurt, zal de SAS dus in aanmerking komen voor de voordelen van de richtlijn.

Dezelfde kwestie speelt met betrekking tot Richtlijn 90/434/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten (3). De diensten van de Commissie werken momenteel aan een wijzigingsvoorstel voor deze richtlijn dat er onder meer toe strekt het toepassingsgebied ervan uit te breiden tot de SAS.

(1) PB L 225 van 20.8.1990, blz. 6.

(2) COM(2003)462 def.

(3) PB L 225 van 20.8.1990.
—

Over welke informatie over deze gebeurtenissen beschikt zij? Hoe oordeelt zij over deze arrestaties?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/248

(2004/C 84 E/0294)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3575/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Raad

(5 december 2003)

Betreft: Europese gehandicaptenkaart

In totaal 3 7 miljoen burgers van de Unie leven met een handicap, d.w.z. iedere tiende in de Europese Unie levende burger heeft hiermee te maken. Het Europees Jaar van de gehandicapten, dat over enkele weken afloopt, dient nieuwe stimulansen te bieden en concrete resultaten op te leveren om gelijke rechten voor gehandicapte EU-burgers te bewerkstelligen, zodat zij in de toekomst ten volle op alle terreinen van het leven kunnen participeren.

Een stap in de goede richting zou de invoering zijn van een voor de gehele EU geldende gehandicapten-kaart die faciliteiten en voordelen ongeacht de nationaliteit garandeert en deze zonder problemen voor elke gehandicapte toegankelijk maakt. In mijn schriftelijke vraag E-2173/02 (1) van 18 juli 2002 heb ik reeds op de noodzaak van een dergelijke gehandicaptenkaart gewezen.

Aangezien elke lidstaat zelf over de omvang van de faciliteiten en voordelen voor gehandicapten kan beslissen, is een uniforme in de gehele EU geldende gehandicaptenkaart nodig die elke gehandicapte burger van de Unie in elk land gelijke rechten garandeert.

Kan de Raad antwoord geven op de volgende vragen:

— Is de EU reeds begonnen met een eerste reflectie op de invoering van een voor de gehele EU geldende gehandicaptenkaart?

— Zo ja, wat houdt deze reflectie in?

— Zo neen, is het niet noodzakelijk om een op het gehele grondgebied van de EU geaccepteerde gehandicaptenkaart in te voeren?

Antwoord

(11 maart 2004)

De Raad herinnert het geachte parlementslid eraan dat gehandicaptenkaarten onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen.

De Raad heeft zich herhaaldelijk bezorgd getoond over de situatie van mensen met een handicap, maar heeft de vragen die het geachte parlementslid stelt, nooit besproken.

(1) PB C 277 E van 14.11.2002, blz. 257.