SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4149/97 van Johanna Maij-Weggen (PPE) aan de Commissie (7 januari 1998)

Betreft: Financiële afdracht van Nederland aan de Europese Unie

Is het juist dat er, op basis van rapporten van de Nederlandse regering en de Commissie, een meningsverschil/conflict bestaat tussen de Europese Commissie en de Nederlandse regering over de omvang van de financiële afdracht van Nederland aan de Europese Unie? Wat is in dit meningsverschil/conflict het standpunt van Nederland en wat is het standpunt van de Commissie?

Is het juist, wat de Nederlandse staatssecretaris van Europese Zaken in de Nederlandse Tweede Kamer heeft meegedeeld, dat het rapport van 3 Nederlandse hoogleraren van de Erasmus Universiteit in Rotterdam, geschreven in opdracht van de Commissie, over het 'Rotterdam effect' in de Nederlandse afdracht aan de Europese Unie door de Commissie 'niet is geaccepteerd en in de prullemand is gegooid'? Kan de Commissie dit bevestigen en meedelen wat er aan het rapport mankeerde?

Of was de mededeling van de staatssecretaris onjuist en heeft de Commissie alleen een herberekening gevraagd van een speciaal onderdeel van het rapport? Zo ja, wat is dit onderdeel en welke consequenties heeft deze herberekening, of het resultaat daarvan, voor de conclusies van het rapport en het standpunt van de Europese Commissie in het meningsverschil/conflict?

Is het juist dat deze herberekening weinig uitmaakt voor het standpunt van de Commissie en dat de Commissie dat ook al intern aan de Nederlandse regering heeft meegedeeld?

Kan de Commissie ook meedelen op welke wijze andere EU-lidstaten de import en doorvoer van goederen via hun havens verrekenen in hun netto afdrachten aan de Europese Unie en bestaat er een uniform systeem t.b.v. deze berekening? In hoeverre wijkt Nederland in haar berekening af van dit eventuele systeem?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (9 maart 1998)

Door het vrije verkeer van goederen binnen de Europese Unie is het mogelijk dat de zogenaamde traditionele eigen middelen (voornamelijk douanerechten) die een lidstaat aan de Gemeenschapsbegroting afdraagt, niet noodzakelijkerwijs het gevolg zijn van betalingen door ingezetenen van deze lidstaat. In lidstaten met grote havens worden vaak douanerechten geïnd voor goederen die weliswaar via hun havens in de Gemeenschap worden ingevoerd, maar die bestemd zijn voor gebruik in andere lidstaten. Deze discrepantie tussen de entiteit die de douanerechten int, en de entiteit die de rechten uiteindelijk betaalt, wordt wel het "haveneffect¨ genoemd.

De studie waarnaar het geachte Parlementslid verwijst, wordt op dit moment uitgevoerd door vijf bekende deskundigen van de universiteiten Antwerpen, Brussel en Rotterdam (die werkzaam zijn bij het Europees centrum voor strategische analyses). De voorlopige resultaten van de studie werden in november 1997 gepresenteerd.

Na deze presentatie werden de onderzoekers zich in gesprekken met ambtenaren van het Nederlandse ministerie van Financiën en het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) bewust van ernstige moeilijkheden met betrekking tot de gebruikte gegevensverzameling. Daarom werd besloten tot een herziening van de studie. Deze werkzaamheden zijn nog niet afgesloten.

Door het in opdracht geven van deze studie wil de Commissie klaarheid verschaffen over de onduidelijkheden op dit terrein. Zij heeft echter geen enkele bevinding van de onderzoekers tot de hare gemaakt.