SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3493/97 van W.G. van Velzen (PPE) aan de Commissie (29 oktober 1997)

Betreft: Toezicht op aanbod nieuwe telecommunicatiediensten door dominante marktprijzen

Op 21 oktober 1997 verschenen er berichten in de Nederlandse pers over het toezicht op de Nederlandse telecommunicatiemarkt. Daarbij werd gesteld dat het soms voor de nationale regelgevende autoriteit moeilijk, zo niet onmogelijk is om onderzoek te doen naar het aanbod van nieuwe (internet-achtige) diensten door bestaande operators die een dominante positie op de telecommunicatiemarkt innemen en die daarbij kleinere marktpartijen kunnen schaden. Ook in andere EU-lidstaten doen gelijkwaardige problemen zich voor.

1. Hoe denkt de Commissie over het aanbod van nieuwe diensten door dominante marktpartijen op de telecommunicatiemarkt, mede in het licht van artikel 8 van richtlijn 97/33/EG ((PB L 199 van 26.7.1997, blz. 32. )) van 30 juni 1997 (interconnectierichtlijn) juncto artikel 5, 86, 90 van het EG-Verdrag?

2. Heeft de Commissie hierover overleg gevoerd met de Nederlandse regering?

3. Is de Commissie van mening dat de huidige telecommunicatierichtlijnen het de lidstaten verplichten om de nationale regelgevende autoriteit ruime bevoegdheid te geven om het aanbod van nieuwe diensten te controleren?

4. Is de Commissie bereid een algemeen spoedonderzoek in te stellen naar de verenigbaarheid van het aanbod van nieuwe diensten door dominante marktpartijen op de Europese telecommunicatiemarkt met het Europese recht?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (24 November 1997)

1. Het Gemeenschapsrecht voorziet in geen enkele bepaling die gevestigde telecommunicatieorganisaties (TO's) ervan weerhoudt nieuwe diensten aan te bieden. De gebruiker kan inderdaad baat vinden bij een ruimere keuze van dergelijke diensten wanneer zoveel mogelijk nieuwe operatoren actief zijn op de markt. Het mededingingsrecht, in het bijzonder artikel 86 van het EG-Verdrag, verbiedt ondernemingen in een machtspositie concurrenten op de nieuwe markten voor de telecommunicatiediensten uit te sluiten of hun de toegang tot die markt te verhinderen. Voor zover dergelijke concurrenten afhankelijk zijn van de gevestigde TO's op gebied van de faciliteiten welke noodzakelijk zijn voor het verstrekken van nieuwe diensten, gelden de algemene beginselen van artikel 86, in het bijzonder met betrekking tot onrechtmatige kruissubsidiëring en discriminatie.

Noch Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot de invoering van volledige mededinging op de markten voor telecommunicatie ((PB L 192 van 24.7.1990. )), noch Richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP), vereisen dat organisaties met een aanmerkelijke macht op de telecommunicatiemarkt een gescheiden boekhouding voeren voor elke nieuwe activiteit die zij ondernemen. Overeenkomstig Richtlijn 97/33/EG dient een gevestigde organisatie evenwel een gescheiden boekhouding te voeren voor haar met interconnectie verband houdende activiteiten en haar andere activiteiten, en moet zij aan andere organisaties faciliteiten en informatie verstrekken, onder dezelfde voorwaarden en van dezelfde kwaliteit als die welke gelden voor haar eigen diensten of die van haar dochtermaatschappijen of partners.

2. In het kader van de gedecentraliseerde toepassing van de mededingingsregels, pleegt de Commissie regelmatig overleg met de Nederlandse autoriteiten, meer bepaald met de toezichthoudende autoriteiten in de telecommunicatiesector en de mededingingsautoriteiten. Deze gesprekken handelen vaak over individuele klachten met betrekking tot de schending van de mededingingsregels, inclusief klachten over het zogenaamde misbruik door TO's van hun machtspositie ten aanzien van nieuwe concurrenten.

3. Op grond van de huidige telecommunicatierichtlijnen, moeten de lidstaten hun nationale toezichthoudende autoriteiten de nodige bevoegdheid verlenen op een aantal specifieke domeinen, onder meer interconnectiegeschillen. Specifieke gevallen van vermeend misbruik van machtspositie, worden onderzocht door de mededingingsautoriteiten op communautair of nationaal niveau. Het Gemeenschapsrecht bevat dus als algemeen en belangrijk principe dat alle nationale autoriteiten, met inbegrip van de toezichthoudende autoriteiten op het gebied van de telecommunicatie, ervoor moeten zorgen dat al hun maatregelen verenigbaar zijn met het Europese mededingingsrecht. Derhalve moeten zij zich ervan onthouden maatregelen te treffen die de daadwerkelijke bescherming ondermijnen van de rechten op grond van de communautaire mededingingsregels ((Zie ontwerpbekendmaking betreffende toegangsovereenkomsten in de telecommunicatiesector, PB C 76 van 11.3.1997. )).

4. Op grond van artikel 12 van Verordening Nr.17/62 van de Raad: de eerste uitvoeringsverordening bij de artikelen 85 en 86 van het EG-Verdrag ((PB 13 van 21.2.1962. )), mag de Commissie besluiten tot een algemeen onderzoek van specifieke bedrijfstakken indien er aanwijzingen zijn dat de mededinging in desbetreffende bedrijfstak beperkt of vervalst wordt. Krachtens Verordening Nr. 17/62 moet dergelijk onderzoek evenwel verband houden met een bepaalde bedrijfstak en kan zij derhalve niet worden ingesteld met betrekking tot een breed en vaag concept als "alle nieuwe diensten¨ die TO's aanbieden.