ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2552/01

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2001)

Betreft: Communicatie van de Commissie met de burgers

De persoonlijke brief die de Commissaris voor Economische en Monetaire Zaken rechtstreeks aan duizenden bedrijven en zelfstandigen heeft gericht, heeft voldaan aan de doelstelling dat de Europeanen zich bewuster zijn geworden van de verstrekkende gevolgen van de komst van de euro. Maar daarnaast heeft deze brief ervoor gezorgd dat de geadresseerden het op prijs stellen dat een dergelijke hoge functionaris van het Europese bestuur zich in een persoonlijke brief tot hen richt om een concrete mededeling van bijzonder belang te doen.

Als men zich afvraagt hoe de Commissie rechtstreekse en persoonlijker met de EU-burgers kan communiceren, lijdt het geen twijfel dat deze brief een voorbeeld is dat navolging verdient.

Kan de Commissie aangeven of zij na het communicatiesucces van bovengenoemde persoonlijke informatiecampagne per brief, bovenstaande overweging denkt mee te nemen bij het vaststellen van de wijze waarop zij dichter bij de Europese burgers kan komen te staan, zoals die burgers zelf ook wensen, aangezien zij langzaam maar zeker beginnen te beseffen dat het Europese bestuur steeds meet invloed op hun leven uitoefent.

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(18 oktober 2001)

De Commissie bedankt het geachte Parlementlid voor het uitdrukken van zijn waardering voor de acties die werden ondernomen om rechtstreeks met het publiek te communiceren over de euro.

Zoals het geachte parlementslid wellicht weet, heeft de Commissie op 27 juni 2001 een mededeling goedgekeurd betreffende een nieuw kader voor praktische samenwerking in verband met het voorlichtings- en communicatiebeleid van de Europese Unie(1). Het hoofddoel is een nieuwe relatie tussen de instellingen tot stand te brengen die gebaseerd is op een kader voor samenwerking in verband met het voorlichtings- en communicatiebeleid van de Unie. Dit is de eerste stap van een proces dat zal leiden tot een meer doeltreffend en samenhangend beleid dat de kwaliteit en het verstrekken van informatie verbetert en een grotere betrokkenheid van het publiek stimuleert.

Het nadenken over de bestaande en nieuwe middelen voor het verstrekken van informatie, zoals het verzenden van persoonlijke brieven, maakt deel uit van het proces. Rechtstreekse communicatie met de burgers over de Unie en haar beleid zal bijdragen tot het overbruggen van de huidige informatiekloof en zal een positieve invloed uitoefenen op het begrip van de burgers voor de Unie.

Alle aspecten van de euro-campagne zullen worden geëvalueerd, ook de rechtstreekse communicatie met het publiek. Deze beoordeling zal een duidelijke invloed hebben op de uitwerking van verdere informatiecampagnes.

(1) COM(2001) 354 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3011/01

van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE) aan de Raad

(22 oktober 2001)

Betreft: Economische en seksuele uitbuiting van kinderen

Het tweede mondiale congres over economische en seksuele uitbuiting van kinderen vindt van 17 tot 20 december a.s. in Yokohama (Japan) plaats.

Neemt de Raad aan dit congres deel? Welke zijn de standpunten en de beloften die de Raad naar voren gaat brengen betreffende de bijdrage van de Europese Unie aan de internationale strijd tegen de economische en seksuele uitbuiting van kinderen, en hoe beoordeelt de Raad het tot nu toe gevoerde beleid?

Beschikt de Raad over een evaluatie van de tenuitvoerlegging van de actieplannen die door het eerste mondiale congres in Stockholm in 1996 werden goedgekeurd?

Antwoord

(14 februari 2002)

Er wordt overwogen een vertegenwoordiger van de Raad of van het voorzitterschap van de Raad te sturen naar het tweede Wereldcongres tegen commerciële seksuele exploitatie van kinderen, maar daarover is tot op heden nog geen besluit genomen.

De Raad heeft in zijn antwoord op vraag nr. H-0431/01 van de geachte afgevaardigde reeds gewezen op het belang dat hij hecht aan de bestrijding van de seksuele uitbuiting van kinderen en aan de opstelling van een lijst van de initiatieven die hij op dat gebied heeft genomen. Mocht tot deelname aan dit congres worden besloten, dan zal het standpunt van de Raad tegenover deze initiatieven als richtsnoer voor zijn vertegenwoordiger dienen.

De Raad beschikt tot nog toe niet over een evaluatie van de uitvoering van de tijdens het vorige congres aangenomen actieplannen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2996/01

van Francesco Speroni (NI) aan de Commissie

(22 oktober 2001)

Betreft: Identiteitsbewijzen

In haar antwoord op mijn vraag P-2506/01(1) verwijst de Commissie naar richtlijn 68/360/EEG(2) van de Raad die betrekking heeft op burgers die zich naar een andere dan hun eigen lidstaat begeven om daar te gaan wonen, alsmede op het vrije verkeer van werknemers.

Mijn vraag had echter betrekking op eenieder die zich om een of andere reden, niet alleen vanwege verhuizing of werk, in een andere dan zijn eigen lidstaat bevindt. Voorts wordt in het antwoord op mijn vraag gepreciseerd dat de plicht bestaat om de documenten te tonen, die in de nationale wetgeving zijn voorgeschreven.

Derhalve wil ik andermaal vragen om een lijst van documenten die, naast de identiteitskaart en het paspoort, in de verschillende lidstaten als identiteitsbewijs worden erkend.

(1) PB C 40 E van 14.2.2002, blz. 246.

(2) PB L 257 van 19.10.1968, blz. 13.

Gecombineerd Antwoordvan de heer Vitorino namens de Commissieop de schritftelijke vragen P-2996/01 en P-3010/01

(15 november 2001)

De Commissie kan alleen bevestigen dat een identiteitskaart of een geldig paspoort de enige documenten zijn die door alle lidstaten worden erkend indien een burger van de Unie zijn eigen land verlaat en zich naar een andere lidstaat begeeft dan die waarvan hij de nationaliteit heeft; het statuut van de betrokken burger (werknemer, zelfstandige, student, verlener of ontvanger van diensten, enz.) speelt hierbij geen enkele rol.

Overeenkomstig het protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen erkennen de lidstaten echter ook het laissez-passer dat wordt afgegeven aan de leden en de personeelsleden van de Europese instellingen.

Identiteitskaart en paspoort worden afgegeven door de lidstaat waarvan de burger de nationaliteit heeft. Deze documenten worden overeenkomstig de nationale wetgeving afgegeven of verlengd en de nationaliteit moet erop vermeld zijn. De houding van België is in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht. De Commissie is niet voornemens een communautair instrument voor te stellen inzake de afgifte van de identiteitskaart of het paspoort aan de burgers van de Unie of de verlenging daarvan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2224/01

van W.G. van Velzen (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juli 2001)

Betreft: Nederlandse staatssteun aan het Amerikaanse Computerbedrijf SCI system

De Europese Commissie onderzoekt op dit moment de Nederlandse staatssteun aan het Amerikaanse Computerbedrijf SCI system. Volgens berichten in het Nederlandse Financiële Dagblad van 9 juli jl. zou de Nederlandse regering de Europese Commissie onjuist en onvoldoende hebben ingelicht.

1. Heeft de Commissie kennis genomen van het bewuste artikel in het Financieel Dagblad en kan de Commissie bevestigen dat inderdaad in het Nederlandse staatssteundossier over SCI aan de Europese Commissie de post van 800 000 Hfl aan bewakingskosten, die betaald zouden zijn door de provincie Friesland, ontbreekt?

2. Indien deze post ontbreekt, welke stappen gaat de Commissie dan ondernemen om het waarheidsgehalte van het artikel in de Nederlandse krant te checken?

3. Indien de Nederlandse regering de Commissie onvolledig en onjuist zou hebben ingelicht over de staatssteun aan het Amerikaanse computerbedrijf SCI system welke gevolgen heeft dat voor de relatie met de Commissie en welke stappen gaat de Commissie eventueel ondernemen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(8 oktober 2001)

De Commissie kent het vermelde krantenartikel.

De zaak waarop de vragen betrekking hebben, is onderzocht door de Commissie. Zij heeft bij besluit van 6 februari 1999(1) de procedure van artikel 88, lid 2, ingeleid. Op 13 februari 2001 heeft zij een eindbeschikking gegeven(2).

Het onderzoek van de Commissie begon toen een derde partij beweerde dat staatssteun in diverse vormen was verleend, ver boven het niveau dat gebaseerd kon zijn op toegestane plannen. Naar aanleiding hiervan verzocht de Commissie de Nederlandse autoriteiten om inlichtingen over de steunmaatregelen ten behoeve van SCI Systems.

Aanvankelijk argumenteerden de Nederlandse autoriteiten dat sommige van de maatregelen, waaronder de betalingen voor beveiligingsdiensten (778 552 NLG), geen staatssteun vormden. Niettemin verstrekten zij gedetailleerde informatie, ook met betrekking tot de beveiligingsdiensten. De Commissie vertrouwt er derhalve op dat haar eindbeschikking was gebaseerd op volledige informatie over de zaak. De Commissie besloot overigens dat de betaling van de beveiligingsdiensten een niet met de gemeenschappelijke markt verzoenbare steun vormde; deze steun is nadien teruggevorderd van de onderneming.

(1) PB C 144 van 22.5.1999.

(2) PB L 186 van 7.7.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2322/01

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(31 juli 2001)

Betreft: Richtlijn inzake gewasbeschermingsmiddelen

Welk percentage van de gewasbeschermingsmiddelen die momenteel in Europa mogen worden verkocht, zijn niet geregistreerd volgens de vereisten van richtlijn 91/414/EEG(1)?

Kan de Commissie nadere bijzonderheden geven over de herziening van de gegevens over gewasbeschermingsmiddelen die momenteel wordt doorgevoerd? Welke lidstaten nemen hieraan deel en is reeds besloten hoe duur de herziening van een gegevenspakket in elk land zal zijn?

Wat wordt er gedaan om ervoor te zorgen dat de herziening betaalbaar is voor de kleine en middelgrote ondernemingen?

(1) PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(10 oktober 2001)

Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen bepaalt dat geen gewasbeschermingsmiddel in de Gemeenschap

op de markt mag worden gebracht, tenzij de lidstaat op het grondgebied waarvan het op de markt wordt gebracht eerst een vergunning daarvoor heeft verleend. De lidstaten moeten sinds de inwerkingtreding van de richtlijn in juli 1993 met name artikel 4 van de richtlijn toepassen, wanneer zij vergunningen verlenen.

Volledige bijzonderheden over de herziening die plaatsvindt, worden gegeven in het verslag van de Commissie aan het Parlement en de Raad betreffende de beoordeling van de werkzame stoffen in gewasbeschermingsmiddelen(1). Alle lidstaten nemen aan de herziening deel. De kosten voor de herziening in elke lidstaat moeten door de lidstaten zelf worden vastgesteld en deze kosten zullen variëren naargelang de complexiteit van de te evalueren dossiers.

De richtlijn bepaalt niet dat specifieke maatregelen moeten worden genomen om ervoor te zorgen dat de kosten van de herziening betaalbaar zijn. Zij bepaalt echter dat voor de op de markt te brengen producten of stoffen moet worden aangetoond dat zij in de eerste plaats veilig zijn. De Commissie erkent de mogelijke problemen die kleinere ondernemingen kunnen ondervinden bij het aantonen van de veiligheid van hun producten en heeft in het hierboven vermelde verslag aandacht besteed aan de kwestie en de mogelijke oplossingen daarvoor, met name wat de uitwisseling van gegevens betreft.

(1) COM(2001) 444 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2047/01

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(13 juli 2001)

Betreft: Voorlichting en public relations

Welk deel van de begroting voor Programma's van de Europese Commissie wordt besteed aan voorlichting en public relations?

Zijn er journalisten ingeschakeld om deze programma's te promoten?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(15 oktober 2001)

In titel B3-3 Voorlichting en communicatie van de gemeenschapsbegroting 2001 is 86,6 miljoen aan vastleggingen opgenomen. Nog eens 16,5 miljoen aan vastleggingskredieten is door de Begrotingsautoriteit opgenomen in de reserve (hoofdstuk B0-40). Er zij op gewezen dat dit geld bestemd is voor voorlichting en niet voor public relations.

Titel B3-3 omvat de artikelen B3-300 Algemene acties op het gebied van voorlichting over de Europese Unie (13,8 miljoen en 12,9 miljoen in de reserve), B3-301 Informatiecentra (13 miljoen), B3-302 Voorlichtingsprogramma's gericht op derde landen (5 miljoen), B3-303 Communicatieacties (11,9 miljoen en 3,6 miljoen in de reserve), B3-304 Europese integratie op universiteiten (4 miljoen), B3-306 Prince (Voorlichtingsprogramma voor de Europese burger) (37,6 miljoen), B3-309 Speciale jaarlijkse evenementen (1,25 miljoen).

Titel B3-3 (86,6 miljoen) vormt 1,39 % van de interne beleidsmaatregelen (6 232,2 miljoen).

De Commissie wenst er uiteraard voor te zorgen dat deze acties professioneel worden uitgevoerd om zoveel mogelijk mensen te bereiken en het geld zo goed mogelijk te besteden. Een deel van de werkzaamheden wordt uitgevoerd door communicatiedeskundigen, waaronder mogelijk journalisten die over de vereiste specifieke bekwaamheden beschikken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2032/01

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(13 juli 2001)

Betreft: EG-lidmaatschap van het UPOV-Verdrag

Op dit moment is de Europese Gemeenschap als waarnemer aanwezig bij de vergaderingen van het Internationaal Verdrag tot bescherming van kweekproducten (UPOV). In april 1998 werd het UPOV-Verdrag van 1991 geratificeerd. Nu kunnen intergouvernementele organisaties als de Europese Gemeenschap volwaardig lid worden van het UPOV.

Is de Commissie zich ervan bewust dat het Comité inzake het communautaire kwekersrecht in de notulen van zijn vergadering van 1-2 juli 1998 heeft verklaard dat het UPOV zaken behandelt die zowel onder de nationale als de communautaire bevoegdheid vallen, en dat alle lidstaten het belang van toetreding van de Gemeenschap tot het UPOV hebben benadrukt?

Stemt de Commissie in met deze verklaringen?

Is de Commissie voornemens om op korte termijn een voorstel in te dienen dat gericht is op omzetting van de waarnemersstatus in een volwaardig lidmaatschap van het UPOV?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(25 september 2001)

De Commissie bevestigt dat de Unie tot bescherming van kweekproducten (UPOV) zich bezighoudt met zaken in verband met kwekersrechten, een specifieke vorm van bescherming van intellectuele eigendom ten aanzien van nieuwe kweekproducten. Aangezien het communautair systeem voor de bescherming van kweekproducten in de meeste lidstaten naast de nationale systemen voor de bescherming van kweekproducten bestaat, behandelt de UPOV inderdaad zaken die zowel onder de nationale als de communautaire bevoegdheid vallen. Dit is bevestigd tijdens de vergadering van het Permanent Comité voor communautaire kwekersrechten op 1-2 juli 1998.

De Commissie bevestigt ook het belang van de toetreding van de Gemeenschap tot de UPOV, zoals benadrukt door alle lidstaten tijdens voornoemde vergadering.

Er wordt verwezen naar een voorstel voor een besluit van de Raad tot goedkeuring van de toetreding van de Gemeenschap tot de UPOV in het Werkprogramma van de Commissie voor 2001(1). Het voorstel zal waarschijnlijk in oktober 2001 worden afgerond, na verduidelijking van de financiële en andere gevolgen van de toetreding van de Gemeenschap tot de UPOV.

(1) COM(2001) 28 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2629/01

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(27 september 2001)

Betreft: Afzet van Spaanse melk in Frankrijk

Naar verluidt zou in Frankrijk een akkoord zijn gesloten tussen de zuivelbedrijven, de boeren en de distributiesector om de afzet van Spaanse melk in dit land te blokkeren.

De Franse overheid zou stilzwijgend akkoord gaan met deze afspraak. Frankrijk heeft in het verleden reeds soortgelijke maatregelen getroffen tegen Spaanse producenten van met name groenten en fruit.

Welke maatregelen is de Commissie van plan te treffen indien deze informatie wordt bevestigd?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(13 november 2001)

Op dit ogenblik beschikt de Commissie niet over concrete informatie over het eventuele bestaan van een overeenkomst tussen de Franse melkproducenten en distributeurs om de afzet van Spaanse melk in Frankrijk te beperken of de verkoop van Franse melk te bevoordelen.

Uit de beschikbare statistieken blijkt integendeel dat de invoer naar Frankrijk van melk uit Spanje sinds 1998 aanzienlijk is omhoog gegaan.

De invoer naar Frankrijk van vloeibare Spaanse melk in verpakkingen van meer dan twee liter is inderdaad gestegen van 25 132 ton in 1998 tot 94 589 ton in 2000. Deze hoeveelheden, die voor de periode januari 2000 tot juni 2000 23 087 ton bedroegen, zijn toegenomen tot 39 875 ton in de periode van januari 2001 tot juni 2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2990/01

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 oktober 2001)

Betreft: Hogere kostprijs voor de aanleg van de ringweg rond Athene

Aanvankelijk voorzag het contract voor de aanleg van de ringweg rond Athene (Attiki Odos) over een lengte van 73 kilometer, dat in 1996 werd ondertekend, in een totale kostprijs van 480 miljard Griekse drachmen, te financieren door het tweede en het derde communautair bestek. Vijf jaar later wordt de definitieve kostprijs evenwel op meer dan één biljoen drachmen geraamd.

Het Griekse Ministerie van Milieu, Ruimtelijke Ordening en Openbare Werken en de vertegenwoordiger van het geselecteerde aannemersbedrijf zijn van oordeel dat de prijsoverschrijdingen te wijten zijn aan de parallelle werken en de wijzigingen die aan de oorspronkelijke studie werden toegevoegd, alsook aan de verdubbeling van de kostprijs van de geplande onteigeningen.

1. Kan de Commissie details verstrekken over de extra prijsverhogende bedragen voor elk van de bijkomende werken? Is de enorme stijging van het budget voor de werken te rechtvaardigen?

2. Is de rechtstreekse toewijzing van bijkomende parallelle werken in overeenstemming met de bestaande wetgeving gebeurd?

3. Voor het zelffinancieringsgedeelte werd voorzien in een inbreng van eigen kapitaal van de eigenaars van 11 %. Lijkt deze inbreng op grond van de Europese gegevens over werken met zelffinanciering wel logisch?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(20 december 2001)

Voor het eerste gedeelte van de vraag zou de Commissie willen verwijzen naar het antwoord dat zij heeft gegeven op schriftelijke vraag E-2894/01 van de heer Hatzidakis(1).

Volgens de Griekse autoriteiten is de toewijzing van bijkomende parallelle projecten aan de concessiehouder geschied in overeenstemming met de nationale en Europese wetgeving.

Het in de vraag genoemde rendementsniveau van 11 % is geen gegarandeerd percentage, maar het maximumpercentage dat in de offerte en in het contract is opgenomen. Mocht dit percentage ooit worden gehaald, dan gaan de eigendomsrechten van het project van de concessiehouder terug naar de Griekse staat.

(1) PB C 115 E van 16.5.2002, blz. 189.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3109/01

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(13 november 2001)

Betreft: Procedures voor de verlening van studiebeurzen van het Europees Sociaal Fonds aan universiteitsstudenten

Volgens de huidige procedure van het Europees Sociaal Fonds (ESF) worden studiebeurzen voor studenten verleend op basis van het kalenderjaar, d.w.z. van januari t/m december, hoewel het academisch jaar loopt van september t/m juli. De universiteit ontvangt pas in oktober/november bericht over deze beurzen. Studenten die van zo'n beurs afhankelijk zijn, beginnen derhalve een cursus in september in de wetenschap dat de financiering slechts t/m december gegarandeerd is. Of er vanaf januari nog geld zal zijn, hangt ervan af of de aanvraag van een nieuwe ESF-beurs al dan niet zal worden gehonoreerd.

Is de procedure voor de verlening van ESF-beurzen in alle lidstaten dezelfde?

Is de Commissie voornemens deze procedure te wijzigen of aan te passen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(18 december 2001)

De procedures voor de verlening van beurzen aan universiteiten hangen af van de beheers- en betaalautoriteiten in elke lidstaat en niet van de Commissie. De door het geachte parlementslid aan de orde gestelde problemen moeten daarom worden voorgelegd aan de bevoegde autoriteit in de lidstaat.

Verplichtingen voor verlening van steun over een periode van twee of meer jaar worden gewoonlijk jaarlijks uitgevoerd en meerjarige beurzen kunnen daarom worden verleend pro rata van het overeenkomstige academische jaar.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2187/01

van Bernard Poignant (PSE) aan de Commissie

(23 juli 2001)

Betreft: Censuur in bibliotheken

Boeken zijn de smeltkroes van onze geschiedenis. Voorkomen dat men het verleden vergeet, de culturele diversiteit bevorderen en het vergroten van de ruimdenkendheid zijn even zovele argumenten om ervoor te pleiten dat iedereen toegang tot boeken heeft. Bibliotheken zijn dan ook bij uitstek een plaats waar de diversiteit van de collecties en boeken tot uiting moet komen. Bibliotheken moeten daarnaast een totale neutraliteit betrachten.

Het is de plicht van iedere burger bibliotheken te beschermen tegen censuurpraktijken. Sinds enkele jaren echter worden gemeentebibliotheken, vooral in steden waar extreemrechts de scepter zwaait, aan min of meer openlijke censuur onderworpen. Het gaat hier om enkele steden in Frankrijk.

Heeft de Europese Commissie zich hier in het kader van haar bevoegdheden al mee beziggehouden? Worden andere lidstaten ook met dit probleem geconfronteerd? Heeft de Europese Unie reeds op deze agressieve praktijken gereageerd? Zo ja, is de Commissie van plan haar steun te betuigen aan de bibliotheken van de Unie die aan censuur worden blootgesteld?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(11 oktober 2001)

De Commissie is ongerust over de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde censuur in gemeentebibliotheken in enkele steden in Frankrijk. Noch voor Frankrijk, noch voor de overige lidstaten beschikt zij echter over voldoende informatie om zich op te baseren.

Volgens artikel 6 (ex-artikel 3C), lid 2, van het EG-Verdrag eerbiedigt de Unie de grondrechten, zoals die worden gewaarborgd door het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en zoals zij uit de gemeenschappelijke constitutionele tradities van de lidstaten voortvloeien, als algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht. De vrijheid van meningsuiting en van informatie maken deel uit van deze algemene beginselen. Het recht op vrijheid van meningsuiting en van informatie is eveneens opgenomen in artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, dat op 7 december 2000 in Nice plechtig is afgekondigd.

Interne wetgeving of maatregelen van lidstaten betreffende censuur in gemeentebibliotheken vallen echter niet binnen de werkingssfeer van het Gemeenschapsrecht. Derhalve kan de Commissie geen standpunt innemen over dit probleem en evenmin, zoals het geachte parlementslid voorstelt, haar steun betuigen aan de betrokken bibliotheken.

Indien de situatie in kwestie een inbreuk op een recht of een vrijheid vormt, zou de zaak niettemin na uitputting van de interne rechtsmiddelen aanhangig kunnen worden gemaakt bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens.