ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4.

Richtlijn 2002/59/EG van het Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair informatiesysteem voor de zeescheepvaart (1) bevat bepalingen inzake de aanmelding van bewegingen van schepen en hun ladingen. De richtlijn schrijft met name voor dat de exploitanten van schepen die een haven in de Gemeenschap verlaten de bevoegde haveninstantie in kennis stellen van bepaalde informatie, waaronder zowel de correcte technische benamingen van de gevaarlijke of verontreinigende stoffen, als de VN-nummers en de IMO-risicoklassen (Internationale Maritieme Organisatie). De Commissie kan geen formeel standpunt innemen over door derden geleverd commentaar op televie of in de pers. Wel moet worden opgemerkt dat het verlenen van toestemming om een haven te verlaten tot de exclusieve bevoegdheid van de autoriteiten van de lidstaten behoort.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/920

(2004/C 84 E/1017)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0944/04

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(26 maart 2004)

Betreft: Kleine stukjes speelgoed in levensmiddelen

Uit de statistieken betreffende ongevallen (met name door verstikking) waarbij kinderen zijn betrokken blijkt dat deze veroorzaakt worden door kleine stukjes speelgoed die, met name bij levensmiddelen zijn gevoegd;

De aanbevolen leeftijdsgrens voor deze producten is zeer laag (gewoonlijk 3 jaar) en kinderartsen bevestigen dat kinderen tussen drie en vijf jaar de neiging hebben om de voorwerpen die zich binnen hun bereik bevinden in hun mond te steken;

Dit soort producten is in de Verenigde Staten al jaren verboden wegens de risico's die zij kunnen opleveren;

Het merendeel van de Europese fabrikanten verkoopt dit soort producten niet;

Is de Commissie, in het kader van de herziening van de richtlijn over speelgoed, voornemens

— bindende voorschriften vast te stellen voor een groter minimum formaat van onderdelen van speelgoed, om nog meer ernstige ongevallen als gevolg van kleine onderdelen (cilinder met kinderveilig model) te voorkomen;

— een aanbevolen, veel hogere minimum leeftijd voor deze producten voor te stellen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 april 2004)

De Commissie kan het geachte parlementslid meedelen dat het ontwerp-voorstel voor een herziening van Richtlijn 88/378/EEG van de Raad van 3 mei 1988 inzake de veiligheid van speelgoed (1) momenteel in het kader van de deskundigengroep veiligheid van speelgoed wordt besproken met de lidstaten, de consumentenverenigingen, het bedrijfsleven en de normalisatieorganisaties. Het thema speelgoed in levensmiddelen staat in deze context op de agenda.

Opgemerkt zij dat het voor de intellectuele ontwikkeling van kinderen boven een bepaalde leeftijd belangrijk is dat ze met speelgoed met kleine onderdelen kunnen spelen. De eventuele behoefte aan voorschriften voor speelgoed in levensmiddelen kan in principe worden opgevangen door leeftijdsgrenzen vast te stellen. Speelgoed mag alleen in combinatie met levensmiddelen in de handel worden gebracht, als het speelgoed geschikt is voor de beoogde leeftijdsgroep. Onderzocht wordt ook of met behulp van duidelijk leesbare op de producten aangebrachte waarschuwingen op de gevaren voor verstikking kan worden gewezen.

Bovendien kan in het kader van het normalisatieproces — waarbij de lidstaten en de belanghebbende partijen betrokken zijn — op een aantal relevante thema's worden ingegaan (bijvoorbeeld de eventuele noodzaak om de cilindertest voor kleine onderdelen te wijzigen).

De herziening van de speelgoedrichtlijn wordt momenteel aan een effectbeoordeling onderworpen om de vereiste wijzigingen van de speelgoedrichtlijn te bestuderen.

(1) PB L 187 van 16.7.1988.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/865

(2004/C 84 E/0957)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0746/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft: Hervorming van de sector groente en fruit

Het Ierse voorzitterschap van de EU heeft onlangs voor het Europees Parlement verklaard dat de Commissie tijdens zijn mandaat voorstellen zal indienen tot hervorming van de sectoren verse of verwerkte groente en vers of verwerkt fruit.

De Commissie heeft in het verleden reeds een aantal cruciale aspecten van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) behandeld via het Beheerscomité, hetgeen betekent dat het Europees Parlement geen inspraak heeft gehad bij en niet heeft kunnen stemmen over de wijziging ervan, die neerkomt op een werkelijke hervorming van de wetgeving op grond waarvan de werking van producentenverenigingen wordt geregeld.

Kan de Commissie mededelen welke aspecten bij de volgende hervorming zullen worden aangepakt?

Is de Commissie van plan, zoals bij de recente hervormingen van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid, inclusief het pakket „mediterrane” hervormingen, een discussienota op te stellen, zodat de wetgevingsvoorstellen kunnen steunen op een voorafgaand debat?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 april 2004)

De gedachtewisseling binnen de Commissie ten aanzien van de sector groenten en fruit heeft nog geen definitief resultaat opgeleverd. De Commissie kan derhalve in dit antwoord niet vooruitlopen op de inhoud van eventuele voorstellen.

De Commissie wil het geachte parlementslid erop wijzen dat zij reeds in 2001 een mededeling heeft gepubliceerd over deze sector. Naar aanleiding van deze mededeling is een groot democratisch debat op gang gekomen waaraan het Parlement, de Raad (met de conclusies van het Spaanse voorzitterschap), de lidstaten en het maatschappelijk middenveld hebben deelgenomen. De Commissie werkte en werkt nog steeds op basis van deze bijdragen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/280

(2004/C 88 E/0285)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1083/04

van Rolf Linkohr (PSE) aan de Commissie

(1 april 2004)

Betreft: Projectgerelateerde mechanismen van het Kyoto-protocol

Kan de Commissie mededelen welke lidstaten reeds met derde landen overeenkomsten over het gebruik van projectgerelateerde mechanismen (CDM-kredieten) hebben gesloten?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(30 april 2004)

Volgens de nieuwe Bewakings- en Uitvoeringsrichtlijn (280/2004/EG), die op 10 maart 2004 van kracht werd, dienen de lidstaten vanaf 15 maart 2005 (en daarna elke twee jaar) informatie te verstrekken over het (beoogde) gebruik van flexibele mechanismen in het kader van het protocol van Kyoto.

Teneinde vóór die datum enige informatie te verkrijgen, heeft de Commissie vragenlijsten naar de lidstaten verzonden betreffende de intenties en voorbereidingen voor het gebruik van de Kyoto-mechanismen (artikel 6, 12 en 17 van het protocol van Kyoto), die op vrijwillige basis beantwoord kunnen worden. De informatie die de lidstaten verstrekt hebben is echter bijzonder beperkt en niet voldoende om een algemeen overzicht mogelijk te maken. Zes lidstaten (België, Spanje, Nederland, Oostenrijk, Portugal en het Verenigd Koninkrijk) hebben in principe reeds besloten om naast de nationale beleidstrajecten en maatregelen gebruik te maken van de Kyoto-mechanismen om de doelstellingen voor de eerste verbintenisperiode te behalen. Twee lidstaten hebben hun eerste kwantitatieve ramingen gepresenteerd. Een ietwat uitvoeriger overzicht is te vinden in het meest recente verslag (1) van de Commissie in het kader van Besluit 93/389/EEG van de Raad van 24 juni 1993 (2), zoals gewijzigd bij Besluit 1999/296/EG van de Raad van 26 april 1999 inzake een bewakingsmechanisme voor de uitstoot van broeikasgassen in de Gemeenschap (3).

In de nationale toewijzingsplannen van de lidstaten voor de periode 2005-2007 voor de handel in emissierechten kan echter meer informatie over het beoogde gebruik van flexibele mechanismen gegeven worden, met name in gevallen waarin een dergelijk gebruik voor een lidstaat cruciaal is om de emissiedoelstelling in het kader van het protocol van Kyoto te behalen.

(1) COM(2003)735 def.

(2) PB L 167 van 9.7.1993.

(3) PB L 117 van 5.5.1999.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/167

(2004/C 88 E/0175)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0049/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft: EU-noodhulp aan Iran na de verschrikkelijke aardbeving in Barn

Welke contacten zijn er geweest tussen de EU en de Iraanse regering na de verschrikkelijke aardbeving in Barn? Waaruit bestond de noodhulp die de EU naar Iran heeft gestuurd? Op welke manier gaat de EU ervoor zorgen dat in de getroffen steden en dorpen het gewone leven zoveel mogelijk terugkomt? Is de Commissie bereid om bij dergelijke rampen in de nodige middelen te voorzien, naar gelang van de draagkracht van de Europese economie, om de getroffen bevolking te helpen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(5 maart 2004)

De EU zoekt al jarenlang naar wegen om te komen tot bredere politieke en economische betrekkingen met Iran. Daartoe is de EU in december 2002 met Iran in onderhandeling getreden over een handels- en samenwerkingsovereenkomst alsmede over een overeenkomst inzake politieke dialoog en de strijd tegen terrorisme. Vrijwel tegelijkertijd werd een dialoog over de mensenrechten gestart. Sinds 1999 bestaan er werkgroepen voor handel en investeringen en voor energie. De EU blijft de wijze waarop zij Iran benadert baseren op het algemene concept van de brede dialoog, dat in 1998 is ingevoerd.

Na de tragische aardbeving op 26 december 2003 heeft de Commissie, middels haar Bureau voor humanitaire hulp (ECHO), op 27 december 2003 onmiddellijk gereageerd door 2,3 miljoen euro toe te kennen voor de meest dringende humanitaire hulp. Deze middelen zijn via het Rode Kruis en internationale niet-gouvernementele organisaties (NGO's) verdeeld. Al op 26 december 2003 heeft het bewakings- en informatiecentrum voor civiele bescherming van de EU, dat is opgezet door de Commissie, gezorgd voor transport en coördinatie van de ter beschikking gestelde reddingsteams uit de verschillende lidstaten, de Europese Economische Ruimte (EER), kandidaat-lidstaten en toetredende landen.

Op 18 februari 2004 heeft de Commissie door goedkeuring van een vervolgbesluit 6,3 miljoen euro toegekend voor verdere humanitaire hulp. Net als voorheen zullen de middelen via het Rode Kruis internationale NGO's verdeeld worden, alsmede via de agentschappen van de Verenigde Naties. De hulp is gericht op de sectoren gezondheidszorg, water en sanitaire voorzieningen en psychosociale hulp, met speciale aandacht voor de meest kwetsbare groepen, met name kinderen.

Het Commissielid dat belast is met ontwikkeling en samenwerking heeft Iran op 18 en 19 februari 2004 bezocht. Hij heeft overlegd met de regering, de Iraanse Halve Maan en de organisaties van de Verenigde Naties in Teheran. Ook heeft hij Barn bezocht, waar hij ontmoetingen had met organisaties die in het veld werkzaam zijn.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/409

(2004/C 84 E/0475)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0467/04

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft: Dienstreiskostenvergoedingen

Hoe hoog waren de dienstreiskostenvergoedingen van i) leden en ii) personeel van de Commissie in verband met hun deelname aan de vergaderperioden van het Europees Parlement a) in 2001 en b) in 2002?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(18 maart 2004)

Onderstaande tabel bevat een overzicht van de dienstreiskosten voor deelname aan vergaderperioden van het Europees Parlement in Straatsburg voor de jaren 2001 en 2002, opgesplitst per categorie:

(in euro) Jaar Categorie Totaal Leden van de Commissie Personeel van de kabinetten Overige personeelsleden van de Commissie 2001 209 245,01 340 794,65 1089 143,59 1639183,25 2002 311 144,85 355 632,28 1114182,32 1 780959,45

Het gaat hier om kwantificeerbare en gefactureerde kosten voor vervoer, verblijf, maaltijden en andere uitgaven, zoals het gebruik van telefoon en fax voor werkdoeleinden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/199

(2004/C 88 E/0206)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0665/04

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft: Veiligheidsnormen voor beeldbewerking bij scans van bankbiljetten

Met de nieuwe software van Adobe Photoshop CS en van Paint Shop Pro is het lezen en verwerken van afbeeldingen van bankbiljetten niet mogelijk. Het door de Central Bank Counterfeit Deterrence Group (CBCDG), een verbond van de centrale banken in de hele wereld, ontwikkelde mechanisme vormt een belangrijke bijdrage om het vervalsen van bankbiljetten te voorkomen.

1. Kent de Commissie dit mechanisme?

2. Is de Commissie voornemens dit mechanisme als verplichte veiligheidsnorm in te voeren?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(28 april 2004)

De Commissie is ervan op de hoogte dat de CBCDG (Central Bank Counterfeit Deterrence Group) een systeem heeft ontwikkeld dat digitale reproductie van afbeeldingen van bankbiljetten onmogelijk maakt.

De Commissie acht toepassing van dit afschrikkingsmechanisme van belang.

De Commissie heeft met de Europese Centrale Bank (ECB) overleg gevoerd over de vraag of wetgeving moet worden voorgesteld waarin het gebruik van dit mechanisme in digitale beeldverwerkingsproducten verplicht wordt gesteld.

Zoals overeengekomen met de Commissie, stelt de ECB samen met de branche momenteel een voorlopige evaluatie op.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/443

(2004/C 84 E/0516)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0656/04

van John Bowis (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft: Mobiele steriliseereenheden

Erkent de Commissie het belang van mobiele steriliseereenheden voor katten om dierenziektes en de toename van wilde katten in de lidstaten onder controle te houden? Is de Commissie zich bewust van een nieuwe wet in Italië, die het gebruik van mobiele steriliseereenheden voor huiskatten verbiedt?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(19 maart 2004)

Het steriliseren van katten, met name als oplossing voor problemen van verwildering of om andere veterinaire redenen, valt niet onder de Gemeenschapswetgeving.

Bijgevolg hebben de lidstaten de exclusieve bevoegdheid om de voorwaarden voor een dergelijke sterilisatie op hun grondgebied te bepalen en mogen zij eveneens beperkingen stellen aan het gebruik van mobiele steriliseereenheden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/434

(2004/C 84 E/0505)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0601/04

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(27 februari 2004)

Betreft: Wapenvergunningen

Kan de Commissie aangeven of er initiatieven zijn genomen om de wetgeving inzake wapenvergunningen in de uitgebreide Europese Unie te harmoniseren?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(1 april 2004)

De bepalingen die het verkeer van wapens (met uitzondering van oorlogswapens) binnen de intracommunautaire ruimte regelen, zijn vervat in Richtlijn 91/477 van de Raad van 18 juni 1991 inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens (1).

Deze richtlijn maakt deel uit van het acquis communautaire en moet derhalve op de dag van toetreding van de nieuwe lidstaten in nationaal recht zijn omgezet. De Commissie zal controleren of deze omzetting naar behoren is geschied.

Aangezien de richtlijn in kwestie een minimarichtlijn is, voorziet zij niet in harmonisatie van de wetgeving inzake vuurwapenvergunningen en beperkt zij zich in hoofdzaak tot de definitie van de gegevens voor de identificatie van wapens en de procedures voor het in het verkeer brengen daarvan.

Net zoals de voorschriften van de richtlijn in de huidige lidstaten van toepassing zijn, zullen zij vanaf 1 mei 2004 voor alle lidstaten van de Unie gelden.

(1) PB L 256 van 13.9.1991.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/905

(2004/C 84 E/1000)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0895/04

van Jan Andersson (PSE) aan de Commissie

(19 maart 2004)

Betreft: Geschil over belasting in de haven van Helsingborg

Sinds 1997 is er een geschil over de havenbelasting in de haven van Helsingborg tussen de havenautoriteiten en de maatschappij SweFerry AB. De kwestie van de havenbelasting werd in dat jaar ook aan de Commissie voorgelegd. In 2002 vroeg ik de Commissie of zij voornemens was een standpunt te bepalen. Nu, in 2004, is er nog steeds geen standpunt. Wanneer denkt de Commissie met een verklaring te komen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(15 april 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar klachten van twee ferrymaatschappijen betreffende het misbruik van een machtspositie door de haven van Helsingborg in verband met een buitensporige en discriminerende prijsberekening. Sinds de vorige schriftelijke vraag E-3064/01 (1) van het geachte parlementslid over deze aangelegenheid heeft de Commissie aanzienlijke vooruitgang geboekt in haar onderzoek van deze bijzondere complexe zaken.

In februari 2003 heeft de Commissie de klagers schriftelijk op de hoogte gebracht van haar voorlopig standpunt, waarna de klagers hun opmerkingen over dit standpunt hebben ingediend. De haven van Helsingborg heeft ook haar visie op het voorlopig standpunt van de Commissie en de opmerkingen van de klagers bekendgemaakt. Bovendien heeft de Commissie aanvullende gegevens gevraagd en gekregen van zowel de partijen als derden. Op basis van deze gegevens is de Commissie het definitieve besluit aan het voorbereiden. Het ligt in de verwachting dat dit besluit vóór eind 2004 zal worden aangenomen.

(1) PB C 147 E van 20.6.2002.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/636

(2004/C 84 E/0715)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0607/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(27 februari 2004)

Betreft: Seizoenarbeid

De vrijheid van verkeer in de Europese Unie zorgt voor een grote mobiliteit van de Europese burgers die op zoek zijn naar werk. Vandaag de dag verlaten duizenden werknemers hun land om leemtes op de arbeidsmarkt van andere landen in te vullen, onder meer in seizoenafhankelijke sectoren zoals de landbouw.

Via de media en de vakbonden worden wij regelmatig in kennis gesteld van de situatie van seizoenarbeiders die het slachtoffer zijn van sjacheraars en in mensonterende omstandigheden moeten werken en leven, zonder de minste juridische en sociale bescherming.

In de wetenschap dat die situatie al jaren aanhoudt, wilde ik de Commissie vragen of er communautaire wetgeving bestaat die dit soort werk regelt en welke maatregelen zij al heeft genomen of van plan is te nemen om de rechten en de belangen van de seizoenarbeiders te beschermen.

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(7 april 2004)

De Europese wetgeving betreffende de arbeidsomstandigheden geldt op dezelfde wijze voor seizoenarbeiders als voor werknemers die zich niet in deze situatie bevinden.

Afhankelijk van de context waarin een seizoenarbeider zijn werk uitvoert, valt hij ofwel onder de bepalingen van Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (1), ofwel onder artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (2).

(1) PB L 18 van 21.1.1997.

(2) PB L 257 van 19.10.1968.
—

Bij KP6 heeft de Commissie ernstige inspanningen gedaan om de tijd voor het opstellen en ondertekenen van contracten en voor het goedkeuren en verwerken van betalingen te verminderen. De Commissie is nu contractueel verplicht om de financiële bijdragen van de Gemeenschap aan projecten uit te voeren als voorfinanciering binnen 45 dagen na inwerkingtreding van het contract en voor volgende betalingen binnen 45 dagen na goedkeuring door de Commissie van de rapporten met betrekking tot iedere rapportageperiode. De coördinator is vanaf dan contractueel verplicht de Gemeenschapsbijdrage aan de andere consortiumpartners door te betalen op basis van de bepalingen van hun consortiumovereenkomst. Als in een bepaald geval de termijn door de Commissie niet wordt gehaald, kan door de contractanten via de coördinator rente worden geëist.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/917

(2004/C 78 E/0969)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0028/04

van Philip Bushill-Matthews (PPE-DE) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft: Discriminatie op grond van leeftijd

Kan de Commissie bevestigen of zij met de richtlijn inzake discriminatie op grond van leeftijd (Richtlijn 2000/78/EG (1) van de Raad van 27 november 2000) de bedoeling had om het belonen van een langdurig dienstverband of het vieren van werknemers die bijvoorbeeld 25 jaar in dienst zijn, te verbieden?

Heeft de Commissie in dit verband vragen ontvangen van de lidstaten?

Sommige werkgevers in het Verenigd Koninkrijk zijn bezorgd dat jongere werknemers deze beloningen als discriminatoir zouden kunnen beschouwen. Is de Commissie het ermee eens dat een officiële verduidelijking van deze kwestie nuttig zou zijn om een dergelijke eventualiteit te vermijden?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(13 februari 2004)

Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 schept een kader voor de gelijke behandeling in arbeid en beroep, en verbiedt discriminatie op grond van leeftijd, handicap, godsdienst, overtuiging of seksuele geaardheid. De richtlijn regelt zaken als de toegang tot arbeid, beloning, arbeidsomstandigheden, ontslag en opleiding, evenals directe en indirecte discriminatie. Uiterlijk 2 december 2003 moest de richtlijn in de lidstaten zijn omgezet, waarna vermeende gevallen van schending bij de nationale rechter aanhangig moeten worden gemaakt voor behandeling volgens nationaal recht.

De Commissie is van oordeel dat in het geval van een medaille of ander blijk van waardering voor een langdurig dienstverband geen sprake is van discriminatie omdat hieraan anciënniteit ten grondslag ligt, en niet leeftijd.

(1) PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.
3.

Is dit besluit in overeenstemming met de mededingingswetgeving, in het bijzonder ten aanzien van concentraties van ondernemingen en misbruik van een dominante positie in de zin van Verordening (EEG) nr. 4064/89 (5) en artikel 82 van het Verdrag, in de uitleg van het Hof van Justitie (zaken C 85/76 en C 70/89)?