SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0765/03

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 maart 2003)

Betreft: Voorstel van Zweeds verbod op de kabeljauwvangst

In antwoord op het Zweedse voorstel om niet deel te nemen aan de kabeljauwvangst op meerdere visbestanden beveelt de Europese Commissie Zweden aan om als alternatief technische maatregelen te overwegen. Zowel verordening 88/98 (technische maatregelen op de Oostzee)(1) als verordening (EG) 850/98 (technische maatregelen in andere gebieden)(2) bevatten bepalingen dat de lidstaten maatregelen kunnen treffen die verder gaan dan de minimumverplichtingen van beide verordeningen (art. 13 van 88/98, art. 46 van 850/98).

Kan de Europese Commissie een lijst van de gevallen bezorgen dat de lidstaten van die mogelijkheid gebruik gemaakt hebben? En kan ze voor elk van die gevallen de volgende gegevens verstrekken:

- om welke soort vangst of vangsten het gaat, of m.a.w. de vissoort, het geografisch gebied en het soort vistuig;

- wanneer en hoe lang de maatregelen van kracht geweest zijn;

- welke maatregelen door de lidstaten getroffen zijn, in vergelijking met de verplichtingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid;

- of er onderzoek plaatsgevonden heeft om vast te stellen of de maatregelen enige uitwerking gehad hebben?

Een interessante vaststelling is dat het voorstel van de Europese Commissie voor een nieuwe verordening technische maatregelen van 3 december 2002(3) ter vervanging van verordening (EG) 850/98, geen artikel blijkt te bevatten dat beantwoordt aan het vroegere artikel 46. In de toelichting staat wel dat de Europese Commissie ervoor gezorgd heeft dat alle bepalingen van verordening (EG) 850/98 die nog van belang zijn, behouden worden. Kan de Europese Commissie dan uitleggen hoe het komt dat het bewuste artikel weggelaten is?

(1) PB L 9 van 15.1.1998, blz. 1.

(2) PB L 125 van 27.4.1998, blz. 1.

(3) COM(2002) 672.

Aanvullend antwoordvan de heer Fischler namens de Commissie

(5 juni 2003)

Sinds de totstandkoming van het gemeenschappelijk visserijbeleid in 1983 zijn tal van nationale technische maatregelen bij de Commissie aangemeld. In de lijst die rechtstreeks aan het geachte parlementslid en ook aan het Secretariaat van het Parlement wordt toegezonden, geeft de Commissie een overzicht van de maatregelen die in de periode 2000-2002 bij haar zijn aangemeld. Deze lijst is representatief voor de aard van dergelijke maatregelen wat bijvoorbeeld vissoorten, zones of typen vistuig betreft.

Aangezien de betrokken maatregelen onder nationale verantwoordelijkheid werden genomen, was de Commissie niet verplicht na te gaan of zij enig effect hebben gesorteerd, en heeft zij geen evaluaties in die zin verricht. De laatste jaren is duidelijk geworden dat het belang dat de Gemeenschap kan hebben bij dit soort maatregelen die uitsluitend gelden voor vissers uit de lidstaat die de maatregel neemt, geen systematisch voorafgaand onderzoek door de Commissie rechtvaardigt.

De mogelijkheid om nationale maatregelen te nemen die de lidstaten vooralsnog wordt geboden bij artikel 46 van Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen, is reeds gedeeltelijk overgenomen in artikel 10 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid(1). Artikel 10 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 voorziet niet langer in een voorafgaand onderzoek van de maatregelen door de Commissie voordat deze worden uitgevoerd. Dit artikel beperkt echter de mogelijkheid voor een lidstaat om nationale maatregelen te nemen tot het uitvaardigen van regels die zijn onderdanen slechts hoeven toe te passen wanneer zij vissen in wateren onder zijn soevereiniteit of jurisdictie.

De Commissie staat welwillend tegenover handhaving van de mogelijkheid voor de lidstaten om ten aanzien van hun eigen vissers technische maatregelen te nemen op grond van een bepaling in de trant van artikel 46, lid 1, van Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad, zodat die maatregelen ook zullen gelden buiten de wateren onder de soevereiniteit of jurisdictie van de betrokken lidstaat.

De in artikel 46, leden 2 tot en met 5, van Verordening (EG) nr. 850/98 voorgeschreven zware procedure voor het voorafgaande onderzoek van dergelijke maatregelen door de Commissie kan echter niet langer worden gerechtvaardigd, aangezien uit de ervaring van de afgelopen jaren blijkt dat deze procedure niet nodig is voor een goed functioneren van het GVB. De Commissie is daarom verheugd dat artikel 10 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad niet langer in een dergelijke procedure voorziet.

(1) PB L 358 van 31.12.2002.