ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0053/01

van Giuseppe Pisicchio (PPE-DE) aan de Commissie

(16 januari 2001)

Betreft: Situatie van het bankconcern Carime

De Italiaanse Bank had in de jaren negentig het bankconcern Cariplo toestemming verleend om via zijn filialen enkele belangrijke, zich in ernstige financiële moeilijkheden bevindende kredietinstellingen in de Mezzogiorno aan te kopen, t.w. Carical, Caripuglia, Carisalerno en Mediocredito Sud met een netwerk van 400 bijkantoren en meer dan 4000 werknemers voor een bedrag van slechts enkele honderdmiljarden lire.

Dit bracht dubbele voordelen met zich mee, nl. enerzijds de opneming van geërfde schulden in de geconsolideerde begroting en anderzijds de vermindering en vervolgens het herstel van het nieuwe aandelenkapitaal, waarbij de oude aandelen die nog niet in nieuwe waren omgezet werden gedevalueerd, zodat het kapitaal dat voor de aankoop van genoemde banken was gestort werd teruggewonnen.

De door Cariplo overgenomen instellingen vloeiden samen in één enkele structuur Carime waarvan het meerderheidsaandelenpakket (66 %) in november jl. voor 2 300 miljard lire werd verkocht aan de Banca Popolare Commercio e Industria in Veneto, van een aanzienlijk geringere omvang dan de verkochte bank.

Op het ogenblik van verkoop was de situatie van Carime als volgt: bijeengebracht kapitaal 20 000 miljard lire, 6 000 miljard aan uitgaven, grotendeels ter bevordering van de plaatselijke ontwikkeling op een bijzonder moeilijk moment.

Welke maatregelen overweegt de Commissie in het kader van haar beleid ter voorkoming van onevenwichtigheden bij de concurrentie en de toegang tot de kredieten in de gebieden van doelstelling 1 te treffen ter oplossing van de problemen die wegens de onttrekking van de plaatselijke kredietinstellingen een evenwichtige ontwikkeling van de Italiaanse Mezzogiorno in de weg staan?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(2 maart 2001)

Alle fusies waarnaar het geachte parlementslid verwijst zijn door de nationale overheid getoetst en goedgekeurd, aangezien zij niet in aanmerking komen voor toepassing van de Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen(1).

Er dient echter op te worden gewezen dat een hoofdvoorwaarde voor toepassing van de concurrentieregels uit het EGVerdrag het bestaan is van een nadelig effect op de handel tussen lidstaten. Dienovereenkomstig is het mogelijk dat een aangelegenheid die een nationale of lokale situatie betreft buiten het bestek valt van voornoemde bepalingen.

De door het geachte parlementslid beschreven situatie lijkt hoofdzakelijk van nationaal, zo niet regionaal belang te zijn, en het is dan ook onwaarschijnlijk dat de tussenstaatse handel er noemenswaardig onder zal lijden.

Onder deze omstandigheden valt het buiten de bevoegdheid van de Commissie om maatregelen te nemen ter oplossing van de beschreven situatie.

(1) PB L 395 van 30.12.1989 herdrukt in PB L 257 van 21.9.1990.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0075/01

van Gorka Knörr Borràs (Verts/ALE) aan de Commissie

(22 januari 2001)

Betreft: Herziening van de taalwetgeving in de autonome gemeenschap Navarra

Respect voor de taalkundige en culturele verscheidenheid is één van de hoekstenen van de Unie. Zo luidde de openingszin van het antwoord op mijn schriftelijke vraag E-1179/00(1). Zoals ik in die vraag heb uiteengezet, is Navarra verdeeld in taalgebieden. In de regionale wet 372/2000 van 11 december heeft de regering van Navarra de voorschriften in verband met het gebruik van het Baskisch in de overheidsdiensten gewijzigd. Kort nadien, op 9 januari, werd een actieplan goedgekeurd. Kort samengevat

houdt de wet in dat de streektaal niet zal worden gebruikt door de overheidsdiensten in het gemengde en het niet-Baskischtalige gebied (ca. 90 % van de bevolking). In deze gebieden zal het Baskisch verdwijnen uit het beeld dat de burger van de overheidsdiensten heeft (publicaties, advertenties, reclame, bewegwijzering, enz.). De huidige dienstverlening aan de burger wordt afgeschaft en vervangen door een beperkter vertaaldienst, zodat het in de praktijk nagenoeg onmogelijk wordt om burgers in het Baskisch te helpen.

Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat een regering het gebruik van de streektaal in de overheidsdiensten afschaft? Van verschillende kandidaat-landen voor toetreding wordt geëist dat zij taalwetten vaststellen die de rechten van de burgers eerbiedigen. Meent de Commissie niet dat dit voor deze landen een zeer slecht voorbeeld is?

(1) PB C 53 E van 20.2.2001, blz. 92.

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(5 maart 2001)

Zoals aangegeven door de geachte afgevaardigde is het respect van de taalkundige en culturele verscheidenheid één van de basisbeginselen van de opbouw van Europa. Wat het in de lidstaten van toepassing zijnde taalstelsel betreft, ligt de bevoegdheid echter bij de lidstaten zelf of de bevoegde overheidsinstanties in de lidstaten.

Dit beginsel geldt ook voor da kandidaat-landen, aangezien zij moeten voldoen aan een aantal toetredingscriteria (criteria van Kopenhagen genoemd naar de stad waarin zij tijdens de Europese Raad van juni 1993 zijn vastgesteld). De Commissie legt periodieke verslagen voor over de voortgang die door de lidstaten is geboekt om aan deze toetredingscriteria te voldoen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0139/01

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(31 januari 2001)

Betreft: Tijdige beschikbaarheid economische statistieken

Kan de Commissie, gezien het feit dat de statistieken voor het BBP, de werkgelegenheid en de productiviteit voor de eurozone door de buitenlandse valutamarkten in belangrijke mate in aanmerking worden genomen bij de beoordeling van de waarde van de euro ten opzichte van de dollar en de yen, en gezien het feit dat zij derhalve moeten concurreren met de cijfers die voor andere gebieden bekend worden gemaakt, mededelen hoe vaak de cijfers voor nationale productie, werkgelegenheid, productiviteit en inkomsten in de Verenigde Staten, Canada en Japan bekendgemaakt worden en hoeveel tijd er feitelijk verstrijkt tussen de betrokken periode en de publicatie van die cijfers?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(3 april 2001)

Een tabel met de publicatiedata voor de Verenigde Staten van Amerika, Japan en Canada voor de in de vraag genoemde statistieken wordt direct naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement gestuurd.

De Commissie, die zich ten volle bewust is van het belang dat de deviezenmarkten aan statistieken als die van het bruto binnenlands product (BBP), de werkgelegenheid of de productiviteit hechten, maakt zich zorgen omdat de statistieken voor de eurozone doorgaans later worden gepubliceerd dan de desbetreffende statistieken voor de Verenigde Staten, Japan en Canada. Daarom hebben de Commissie en de Europese Centrale Bank onlangs gezamenlijk een actieprogramma voorgesteld, dat vervolgens door de Ecofin-Raad werd goedgekeurd. Wanneer dit programma wordt uitgevoerd, zullen de verzameling van de gegevens en de opstelling van statistieken bij de nationale bureaus voor de statistiek en het Bureau voor de Statistiek van de Europese Gemeenschappen (Eurostat) waarschijnlijk verbeteren. Hierdoor kunnen deze belangrijke statistieken sneller worden gepubliceerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0207/01

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(2 februari 2001)

Betreft: Maatregelen ter stimulering van duurzame visserij

Is de Commissie voornemens een communautair financieel steunprogramma te ontwikkelen en voor te leggen ter bevordering van duurzamer visserijpraktijken?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0178/01 en E-0207/01

(12 maart 2001)

In het kader van het Financieringsinstrument voor de Oriëntatie van de Visserij (FIOV) wordt aan de visserijsector financiële steun verleend.

Het FIOV geeft financiële bijstand om de visserij te herstructureren en daardoor duurzaam te maken. Daarom wordt onder meer steun verleend voor programma's om de vlootcapaciteit te verminderen en voor begeleidende maatregelen om de sociale gevolgen van de herstructurering tot een minimum te beperken. Ook voor de tijdelijke beëindiging van visserijactiviteiten kan steun worden verleend, als dat nodig is om de visstand te herstellen. Voorts kan aan vissers en scheepseigenaren financiële compensatie worden toegekend voor technische aanpassingen die zij moeten uitvoeren wanneer de Raad beperkingen oplegt voor het gebruik van bepaald vistuig of bepaalde visserijmethoden.

Deze maatregelen blijven ten minste tot 2006 van toepassing.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0205/01

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(2 februari 2001)

Betreft: Duurzame visserij

De ontwikkeling van indicatoren is tot dusverre nauwelijks op gang gekomen, maar ze zijn wel noodzakelijk voor de meting van de duurzaamheid op lange termijn. Welke indicatoren ontwikkelt de Commissie ter controle van (a) de visserij en het mariene ecosysteem, (b) het effect van het beleid en (c) de druk die door de visserijactiviteiten wordt veroorzaakt?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0180/01 en E-0205/01

(15 maart 2001)

Bij Verordening (EG) nr. 1543/2000 van de Raad van 29 juni 2000(1) is een communautair kader ingesteld voor het verzamelen en beheren van gegevens die essentieel zijn voor het gemeenschappelijk visserijbeleid.

Doel van deze verordening is te komen tot een geharmoniseerd systeem van visserijgegevens, met medewerking van de wetenschappelijke gemeenschap, vertegenwoordigd in het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV), de nationale overheden en de sector, vertegenwoordigd in het Raadgevend Comité voor de visserij en aquacultuur. De te verzamelen gegevens bestrijken de hele sector en zijn zowel biologisch als economisch van aard. De bovengenoemde verordening completeert eerdere verordeningen op dit gebied, waarin bepalingen zijn opgenomen voor het verzamelen en beheren van gegevens over vissersvloten, over de activiteiten en vangsten ervan en over de prijsontwikkeling.

Met hetzelfde oogmerk nemen de Commissie en de lidstaten deel aan een studie van het visserijcomité van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO). Deze studie, die in 2002 moet worden afgerond, betreft de duurzaamheid van de visserij en de daarvoor te hanteren sociaal-economische indicatoren. Daarnaast is de Commissie zelf nog een onderzoek begonnen naar de sociaal-economische indicatoren in de visserijsector. Doel hiervan is om een zo volledig mogelijk beeld te krijgen van de verschillende gegevens die verband houden met de sociaal-economische aspecten van de visserijsector, en om na te gaan in hoeverre deze gegevens binnen de EU vergelijkbaar zijn.

In een binnenkort te verschijnen mededeling van de Commissie zal een werkprogramma worden gepresenteerd voor de opstelling van milieu-indicatoren die van belang zijn voor integratie van de zorg voor het milieu in het gemeenschappelijk visserijbeleid.

(1) PB L 176 van 15.7.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0149/01

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 januari 2001)

Betreft: Visserijzone van 12 mijl voor de Griekse vissers

Volgens de geldende communautaire wetgeving bedraagt de zone waar de Griekse vissers exclusieve visrechten hebben 6 zeemijl terwijl dit voor de andere EU-landen, en met name de Middellandse Zeelanden, 12 zeemijl is. De Griekse vissers worden dus niet gelijk behandeld en bevinden zich in een nadelige positie in het kader van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid, aangezien de mogelijkheid tot exclusieve visserij beperkt is tot slechts 3 mijl terwijl dat voor de andere landen 9 mijl is.

Volgens de verklaring krachtens artikel 5, lid 1 van bijlage IX van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee heeft de Gemeenschap de exclusieve bevoegdheid met betrekking tot het behoud en het beheer van de visserijbronnen in de zee en heeft zij dus de bevoegdheid om op dit gebied voorschriften en regels vast te leggen. Is de Commissie voornemens gebruik te maken van

deze bevoegdheid om een eind te stellen aan de ongelijke behandeling van de Griekse vissers en ook voor hen de limiet van de exclusieve visserijzone op 12 mijl of op 24 zeemijl te leggen, waarmee zij zou ingaan op het voorstel van het Europees Parlement, dat in haar resolutie A4-0018/1999(1) gevraagd heeft om de limiet van de Exclusieve Economische Zone voor de visserij op 24 zeemijl vast te leggen?

(1) PB C 153 van 1.6.1999.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 februari 2001)

Volgens het internationale gewoonterecht, gecodificeerd bij artikel 3 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (UNCLOS), heeft elke lidstaat het recht de breedte van zijn territoriale zee vast te stellen, maar met een maximum van 12 zeemijl gemeten vanaf de basislijnen die zijn vastgesteld overeenkomstig dat verdrag. Voor de lidstaten ondergaat deze regel geen enkele wijziging, aangezien ze hun soevereiniteit op dit gebied niet aan de Gemeenschap hebben overgedragen. De Gemeenschap is terzake niet bevoegd en kan dus niet ingrijpen op het vlak van de door een lidstaat vastgestelde breedte van de territoriale zee. Bijgevolg kan zij ook niets doen aan de situatie die onstaat als gevolg van het besluit van een lidstaat om de breedte van zijn territoriale zee niet te wijzigen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0571/01

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(20 februari 2001)

Betreft: Toezending van vertrouwelijke informatie door de Commissie

Artikel 197 van het EG-Verdrag is de rechtsgrondslag voor de controle van de Commissie door het Europees Parlement en zijn leden. Daaronder valt, zo nodig, ook de toezending van vertrouwelijke informatie door de Commissie.

Kan de Commissie mij kopieën doen toekomen van het auditrapport van haar financiële controledienst over ECHO-Flight, alsmede van de auditrapporten van Ernst & Young over het Berlaymontgebouw?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(3 april 2001)

Zowel de auditrapporten over de twee door het geachte parlementslid bedoelde zaken als informatie over de gevolgtrekkingen die hieraan verbonden werden, zijn krachtens de bepalingen van artikel 276 (ex artikel 206) van het EG-Verdrag in vertrouwelijke vorm meegedeeld.

De Commissie heeft het rapport inzake ECHO-Flight reeds doorgegeven in het kader van de kwijting voor 1998 en heeft op 9 februari 2001 mevrouw Theato, in haar hoedanigheid van voorzitter van de commissie begrotingscontrole, kopieën van de vertrouwelijke auditrapporten van Ernst en Young doen toekomen in het kader van de kwijting voor 1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0192/01

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(1 februari 2001)

Betreft: Wisselkantoren

Bestaat of komt er EU-wetgeving om toeristen te beschermen tegen oplichting door wisselkantoren die misleidende informatie verstrekken omtrent de koersen van munteenheden en die buitensporige commissies berekenen, of wordt een dergelijke maatregel ter bescherming van de consument puur als een nationale aangelegenheid beschouwd?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(27 maart 2001)

De communautaire wetgeving inzake de euro bevat regels voor het wisselen van biljetten van de lidstaten van de eurozone. Deze wetgeving houdt de verplichting in de officiële omrekeningskoers te hanteren; de kosten worden dus apart vermeld(1). Deze wetgeving komt te vervallen wanneer de nationale valuta's de status van wettig betaalmiddel verliezen, uiterlijk op 28 februari 2002.

Voor het wisselen van biljetten van andere valuta's bestaat geen specifieke communautaire wetgeving. De algemene wetgeving inzake misleidende reclame, te weten Richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake misleidende reclame(2), kan niettemin in bepaalde gevallen worden gebruikt.

Het is van belang dat de consument duidelijk wordt geïnformeerd over de kosten van de transacties om vergelijkingen te kunnen maken en het wisselkantoor te kiezen dat de geringste commissie berekent. Bepaalde lidstaten hebben wetgeving van deze strekking ingevoerd. De Commissie acht het niet nodig dit soort wetgeving op communautaire basis te harmoniseren.

De Commissie wijst erop dat het gebruik van geldautomaten dikwijls een goedkoper alternatief is om zich biljetten in de plaatselijke valuta te verschaffen.

(1) Zie het antwoord op schriftelijke vraag P-0052/99 van de heer Tamino PB C 325 van 12.11.1999.

(2) PB L 250 van 19.9.1984.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0348/01

van Giuseppe Di Lello Finuoli (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 februari 2001)

Betreft: Aanbesteding van werken door de gemeente Messina voor een met Europese steun gefinancierde tramlijn

In antwoord op mijn vraag E-1243/000(1) van 14 april 2000 deelde de Commissie op 6 juni 2000 mede dat (zij) zal besluiten of het betreffende project wordt gefinancierd of niet, daarmee te kennen gevende dat er nog een besluit genomen moest worden.

Volgens de plaatselijke voorlichtingsorganen heeft de president van de regio Sicilië, de heer Vincenzo Leanza, echter in oktober 2000 publiekelijk verzekerd dat het geld is verstrekt.

Kan de Commissie mededelen of en zo ja welke besluiten zijn genomen aangaande de financiering van de aanleg van de betreffende tramlijn.

(1) PB C 72 E van 6.3.2001, blz. 30.

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(27 maart 2001)

De Commissie heeft geen formeel besluit kunnen nemen over medefinanciering van het betrokken project via de Structuurfondsen, aangezien het gewest Sicilië haar nog niet de gevraagde inlichtingen heeft verstrekt over de milieueffectrapportage.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0114/01

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Raad

(1 februari 2001)

Betreft: Wapenlevering aan Turkije

In oktober 1999 vergunde het Belgische Ministerie van Buitenlandse Zaken de verkoop aan Turkije van machines voor munitieproductie. Door deze levering zal het in de toekomst mogelijk zijn dat de fabriek in Turkije munitie aanmaakt voor de Heckler& Koch 33-machinegeweren. Er hoeft niet aan getwijfeld te worden dat deze dodelijke wapens zullen worden ingezet door de Turkse politie en door het Turkse leger.

Niettegenstaande het bestaan van de Code of Conduct of the EU concerning the arms export waarin (2de criterium punt a) staat dat als er een risico bestaat dat de te exporteren wapens intern kunnen gebruikt worden om repressie uit te oefenen, de exportlicentie geweigerd moet worden.

Niettegenstaande de kwalijke reputatie van Turkije op het gebied van de mensenrechten, niettegenstaande de folterpraktijken gemeld door internationale mensenrechtenorganisaties, niettegenstaande het militaire ingrijpen in het Koerdische gebied, Gezien al deze duidelijke signalen wensen wij dat de Code of conduct wordt gerespecteerd.

Is deze wapenlevering aan Turkije volgens de Raad in overeenstemming met de genoemde Europese gedragscode?

Zo ja, moet de gedragscode dan niet aangescherpt worden?

Zo neen, hoe zal de Raad reageren ten aanzien van de betrokken lidstaat, België?

Antwoord

(14 mei 2001)

Het standpunt van de Europese Unie inzake wapenuitvoer is weergegeven in de op 8 juni 1998 aangenomen gedragscode betreffende wapenuitvoer. Eerbiediging van de rechten van de mens is een van de belangrijkste in deze code neergelegde criteria waaraan moet zijn voldaan om een vergunning te verkrijgen. De besluiten ter zake worden door elke lidstaat afzonderlijk genomen met volledige inachtneming van de gedragscode. De Raad ontvangt geen informatie over de motieven waarom uitvoervergunningen door de lidstaten worden verleend of geweigerd. Het valt dan ook buiten zijn bestek zich daarover uit te spreken. De lidstaten dienen evenwel jaarlijks in de Raad informatie over hun wapenuitvoer uit te wisselen, op basis waarvan dan een jaarverslag wordt opgesteld. Dit maakt een gemeenschappelijke evaluatie van de werking van de code mogelijk.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0219/01 van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie. Nationale procedures voor de verbranding van met BSE geïnfecteerde karkassen.



Publicatieblad Nr. 187 E van 03/07/2001 blz. 0202 - 0202



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0219/01 van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie (5 februari 2001) Betreft: Nationale procedures voor de verbranding van met BSE geïnfecteerde karkassen Zal de Commissie een onderzoek instellen naar de faciliteiten in alle vijftien lidstaten voor de veilige vernietiging van met BSE geïnfecteerde karkassen? Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie (27 maart 2001) De Commissie kan de geachte afgevaardigde verzekeren dat de verschillende wegen om met boviene spongiforme encefalopathie (BSE) geïnfecteerde karkassen, waaronder verbranding, te verwijderen in de lidstaten worden onderzocht. De deskundigen van het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Commissie voeren in alle lidstaten regelmatig inspecties ter plekke uit om na te gaan hoe de communautaire wetgeving inzake BSE en aanverwante zaken ten uitvoer wordt gelegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0179/01

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(1 februari 2001)

Betreft: De sociale en milieugevolgen van visserijovereenkomsten

In de recente mededeling van de Commissie over visserij en armoedebestrijding(1) wordt het uitvoeren van sociale en milieustudies ondersteund voordat maatregelen worden genomen die wellicht sociale of milieugevolgen hebben. Hoe denkt de Commissie dit te doen met het oog de visserijovereenkomsten tussen de EU en derde landen?

(1) COM(2000) 724.

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0179/01 en E-0206/01

(12 maart 2001)

De Commissie houdt bij haar bilaterale betrekkingen op het gebied van de visserij steeds meer rekening met de sociale en de milieuaspecten van visserijactiviteiten in wateren die onder de soevereiniteit of de jurisdictie van haar partners vallen.

Dank zij de evaluaties die door de Commissie worden uitgevoerd en waarbij verschillende van haar diensten zijn betrokken, kunnen deze factoren voorzover de beschikbare informatie toereikend is in aanmerking worden genomen vóór met de onderhandelingen wordt begonnen. Deze evaluaties worden aan de Raad en aan het Parlement medegedeeld.

De Commissie is zich bewust van de tekortkomingen op dit gebied en tracht bij de bilaterale contacten haar partners ervan te overtuigen een verantwoord visserijbeleid te voeren en een aantal gerichte acties op te zetten om een beter inzicht te krijgen in de visstand en in de visserijmethoden en de behoeften van de plaatselijke bevolking.

In het kader van haar beleid inzake ontwikkelingssamenwerking moedigt de Commissie haar partners bovendien aan om inspanningen in die zin te leveren.