SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2659/01

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(1 oktober 2001)

Betreft: Weeskinderen door aids in Afrika

Het zal de Commissie wel bekend zijn dat er zich in Afrika als gevolg van de aids-epidemie een alsmaar toenemend probleem van weeskinderen voordoet.

Welke precieze maatregelen heeft de Commissie getroffen om het probleem te helpen opvangen?

Zou de bevoegde commissaris een groep deskundigen in hulpverlening en kinderbescherming met een studie over hulpverlening aan wezen willen belasten en ze aanbevelingen voor de beste werkwijzen willen laten doen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(12 november 2001)

Op het probleem van een groeiend aantal weeskinderen ten gevolge van het verworven immuno-deficiëntie-syndroom (AIDS) in Afrika en elders, reageert de Commissie met een brede en samenhangende aanpak van AIDS, malaria en tuberculose-epidemieën op nationale, regionale en wereldschaal, via een reeks maatregelen ter verbetering van het resultaat van bestaande acties, waaronder de versterking van de stelsels van gezondheidszorg, meer investeringen in de betaalbaarheid van medicijnen, medische artikelen en levering ervan, en meer investeringen in entstoffen en microbiciden. Dit brede beleid is uitgebreid beschreven in het actieprogramma van de Gemeenschap voor versnelde actie ter bestrijding van HIV-AIDS, malaria en tuberculose in het kader van de armoedebestrijding(1), door de Commissie op 21 februari 2001 goedgekeurd. Bovendien pakt de Commissie het probleem van de AIDS-wezen aan door een soepeler toegang te bevorderen tot goed onderwijs en door informatie over sexuele en op voortplanting gerichte gezondheidszorg te geven. Geleerd te hebben voor zichzelf te kunnen zorgen is hiervan een zeer belangrijk onderdeel.

De Commissie heeft het humaan immunodeficiëntievirus (HIV/AIDS) een wereldwijde noodsituatie genoemd. Daarmee blijft Afrika bovenaan haar agenda voor ontwikkelingshulp staan. De Commissie wil garanderen dat HIV/AIDS een prioriteit is bij de armoedebestrijding, via schuldverlichting, d.w.z. dat de strategievoorstellen voor armoedebestrijding belangrijke bijdragen voor de bestrijding van HIV-AIDS en andere belangrijke overdraagbare ziekten moeten bevatten, waaronder ook opvangverlening voor wezen en andere kinderen die door deze pandemie zijn getroffen. Zij maakt van HIV/AIDS ook een prioriteit in de sectorale ontwikkelingsbenaderingen.

Al haar steuninspanningen zullen zijn gestoeld op de beste werkwijzen. De Commissie is evenwel niet voornemens een groep deskundigen er specifiek mee te belasten een studie over hulpverlening aan wezen uit te voeren, zoals die door het geachte parlementslid wordt voorgesteld. De harde nieuwe werkelijkheid van AIDS-wezen behoeft veelomvattende inspanningen op de langere termijn en op grote schaal.

Evenmin is de Commissie van plan AIDS-wezen afzonderlijk te behandelen. Haar optreden zou gericht moeten zijn op diensten en inspanningen om gemeenschappen te mobiliseren, daar waar kinderen en opgroeiende jeugd vanwege HIV/AIDS kwetsbaarder zijn geworden. De mensen in deze gemeenschappen kunnen meestal het best beoordelen wie de grootste gevaren lopen en hoe de passende antwoorden en hulp hierop gegeven moeten worden.

(1) COM(2001) 96 def.