SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0703/96 van André Laignel (PSE) aan de Raad (27 maart 1996)

Betreft: Maxima voor compenserende steun in het gemeenschappelijk landbouwbeleid

Vorig jaar is gebleken dat het inkomen van sommige producenten van akkerbouwgewassen aanzienlijk is gestegen als resultaat van de bijzonder gunstige conjunctuur die de omvang van de compenserende steun ingevolge de hervorming van 1992 niet in het geding heeft gebracht omdat deze niet echt de rol van "deficiencies payments¨ vervult. Bijgevolg was er sprake van overcompensatie.

Deze situatie heeft zich nog toegespitst door een reeks van aanpassingen van de hervorming die dikwijls als een vereenvoudiging werden beschouwd zoals de verhoging in 1993 van de steun voor het uit de produktie nemen van bouwland, de mogelijkheid op braakland produkten te verbouwen die voor de agro-industrie zijn bestemd en één enkel braakleggingspercentage. Dit heeft tot gevolg dat een kleine groep van welvarende producenten, dikwijls in de rijke gebieden van Europa gevestigd, het leeuwenaandeel van de gelden uit de Europese kassa opstrijkt en zich overmatig uitbreidt waardoor het platteland aan levenskracht verliest doordat intensieve landbouw wordt bedreven die in strijd is met het behoud van het milieu en de ruimtelijke ordening.

Dit stuit natuurlijk op onbegrip bij de grote massa landbouwers in de Unie die een gering inkomen hebben en bij diegenen die zich zorgen maken over het feit dat Europa niet guller is ten aanzien van sectoren zoals vlees, vruchten en groenten en wijn, waarvan de hervorming op zich laat wachten en die meer zijn blootgesteld aan een vlijmscherpe externe concurrentie ingevolge het groeiend aantal vrijhandelsakkoorden.

Deze ongelijke verdeling van de steun is politiek gezien onaanvaardbaar voor de burger, de belastingbetaler en de consument van de Unie die op het huidige ogenblik enigzins afkerig staat tegenover de Europese gedachte maar die er wellicht in meerdere mate voorstander van zou zijn indien de steun aan de landbouw eerlijker zou worden verdeeld zodat zij kan beantwoorden aan alle aan haar gestelde verwachtingen en een ieder er voordeel van heeft.

De weet dat er voor kolossale bedragen aan steun wordt verleend is tenslotte onduldbaar in de ogen van diegenen die van de nationale en Europese solidariteit zijn uitgesloten.

Is de Raad in verband met het voorafgaande voornemens op zeer korte termijn, en waarom niet ter gelegenheid van het prijsdebat, overeenkomstig de resolutie die op 15 februari 1996 (B4-0137/96) over de vooruitzichten van het gemeenschappelijk landbouwbeleid werd aangenomen, maxima vast te stellen voor de rechtstreekse steun per bedrijf of de eerste steen te leggen voor een "deficiencies payments¨-stelsel omdat ook dit jaar de voortekenen nog eens gunstig schijnen te zijn voor diegenen die het afgelopen jaar en in voorafgaande jaren een al te groot aandeel van de solidaire steun in de wacht hebben gesleept.

Antwoord (16 juli 1996)

Vermindering van de ongelijkheden in landbouwinkomens is een van de doelstellingen van de 1992 begonnen hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB). Deze hervorming van het GLB wordt bij uitstek gekenmerkt door de overgang van een beleid dat gebaseerd is op ondersteuning van de prijzen voor landbouwprodukten bij de afzet, naar een beleid dat gericht is op compensatie per hectare. Deze nieuwe aanpak biedt twee grote voordelen waaraan de Raad bijzonder veel belang hecht: enerzijds wordt de stimulans voor intensieve produktie verminderd en anderzijds kan, aangezien de compenserende betalingen juist niet rechtstreeks gerelateerd zijn aan de produktie en dus gunstiger zijn voor minder produktieve bedrijven, ook rekening worden gehouden met de sociale problemen waaraan de landbouw in bepaalde plattelandsgebieden het hoofd moet bieden, zodat aldus een bijdrage wordt geleverd tot vermindering van het inkomensverschil tussen de producenten.

Gememoreerd zij dat de Raad in het kader van de hervorming specifieke bepalingen heeft aangenomen die ten goede moeten komen aan kleine producenten en dat hij ook maatregelen heeft genomen om die landbouwers te belonen die zich ertoe verbinden hun gronden zo te beheren dat het milieu erop vooruitgaat en die bereid zijn zich te houden aan de eisen als omschreven in de daartoe door de Lid-Staten opgestelde regionale plannen.

Het hervormingsproces is reeds in gang gezet in verschillende sectoren, waaronder de akkerbouwgewassen, tabak, rijst en rundvlees, en de Raad bespreekt momenteel de voorstellen van de Commissie met betrekking tot groenten en fruit en wijn.

De Raad heeft geen voorstellen ontvangen tot invoering van maxima voor rechtstreekse steun per bedrijf of voor de invoering van een ,,deficiency payments''-regeling.

Voor wat betreft de ,,kolossale'' bedragen die in sommige onderdelen van de landbouwbegroting van de gemeenschap zouden bestaan, toont de huidige crisis in de rundvleessector - waar reeds belangrijke solidariteitsacties op gang zijn gekomen - de onderlinge afhankelijkheid van de landbouwproducenten, die allen vroeg of laat gebruik moeten maken van de financiële middelen waarind ie begroting voorziet.