NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/177

(2004/C 33 E/180)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1849/03

van Kyösti Virrankoski (ELDR) aan de Commissie

(26 mei 2003)

Betreft: Vervreemding van landbouwbedrijven en hervorming van het landbouwbeleid

Het voorstel van de Commissie tot hervorming van het landbouwbeleid omvat o.a. een van de productie losgekoppelde steun voor individuele bedrijven. De hoogte van de steun wordt vastgesteld aan de hand van de GLB-steun die in de jaren 2000 tot 2002 is betaald. De steun zou niet areaalgebonden zijn.

Het voorstel heeft tot grote onzekerheid geleid in kringen van landbouwers die landbouwgrond kopen en verkopen, omdat uit het voorstel, en evenmin uit andere documenten, niet duidelijk wordt of en welk deel van de aan het bedrijf betaalde steun bij vervreemding mee overgaat. Hetzelfde probleem doet zich ook voor bij verpachting van landbouwgrond. Ook de landbouwcoöperaties verkeren in onzekerheid. Zo zou een bedrijf in de referentieperiode als coöperatie kunnen zijn geëxploiteerd, waarvoor landbouwsteun werd betaald, maar later na eigendomsoverdracht zou de grond tussen de partners kunnen zijn verdeeld en de coöperatie niet meer bestaan.

Het probleem betreft het gehele gebied van de EU, ongeacht de lidstaat, en is enkel en alleen aan de Commissie toe te schrijven. Deze situatie veroorzaakt grote problemen voor honderdduizenden landbouwers. De landbouwers durven niet meer en weten niet hoe hoe zij koopcontracten, pachtcontracten of coöperatieve contracten moeten sluiten. Deze situatie bezorgt met name jonge landbouwers problemen wanneer zij een bedrijf willen kopen of uitbreiden.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om duidelijkheid te scheppen in deze verwarrende situatie?

Welke clausule moet in het koopcontract, het coöperatieve contract of in het pachtcontract worden opgenomen wanneer het er om gaat de GLB-steun voor het te vervreemden bedrijf aan de hand van areaalgrootte te verdelen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(27 juni 2003)

De Commissie is van mening dat, voorzover het voorstel tot invoering van een bedrijfstoeslag verwarring onder de landbouwers heeft veroorzaakt, die problemen niet aan het voorstel zelf zijn te wijten en dus moeten worden opgelost door voorlichting. De Commissie zal daartoe verdere actie ondernemen.

Het voorstel van de Commissie over de bedrijfstoeslag bevat duidelijke regels.

Met betrekking tot de vaststelling en het gebruik van de toeslagrechten is het volgende bepaald:

— Voor elke betrokken landbouwer zal een referentiebedrag worden berekend. Het gaat om het gemiddelde totaalbedrag per jaar dat hij op grond van bepaalde steunregelingen heeft ontvangen in de referentieperiode 2000-2002.

— De toeslagrechten, die overdraagbaar zijn, worden vastgesteld door dat referentiebedrag te delen door het gemiddelde aantal hectaren per jaar dat gedurende de driejarige referentieperiode recht op de betrokken steun heeft gegeven.

— De toeslagrechten kunnen met of zonder grond worden overgedragen.

— De bedrijfstoeslag zal uitsluitend worden voor die toeslagrechten waartegenover een subsidiabele hectare staat.

— Toeslagrechten die gedurende meer dan een beperkt aantal jaren ongebruikt zijn gebleven, gaan naar de nationale reserve.

In het algemeen worden toeslagrechten toegekend aan die actieve landbouwers die gedurende de referentieperiode steun in het kader van de betrokken regeling hebben aangevraagd. Alleen in welomschreven gevallen van onbillijkheid kunnen landbouwers die niet aan dit algemene criterium voldoen, toeslagrechten uit de nationale reserve ontvangen.

De bovengenoemde beginselen gelden ook als een erfgenaam de plaats van de oorspronkelijke begunstigde inneemt. Bovendien heeft het Griekse voorzitterschap voorgesteld om in geval van een samenvoeging van landbouwbedrijven de toeslagrechten aan het nieuwe bedrijf toe te kennen en in geval van een opsplitsing tijdens de referentieperiode de toeslagrechten verhoudingsgewijs te verdelen.

Nergens is bepaald dat de toeslagrechten worden verbonden met de eigendom van de grond. Dit betekent dat overdrachten van grond in het algemeen losstaan van overdrachten van toeslagrechten. De contractpartners moeten beslissen of zij beide elementen wel of niet aan elkaar willen koppelen. De overdracht van grond door een landbouwer is met andere woorden niet van invloed op zijn toeslagrechten, tenzij hij met zijn contractpartner overeenkomt om de toeslagrechten samen met de grond over te dragen.

De concrete formulering van de clausules waarmee dergelijke transacties worden aangegaan, is een zaak van het nationale recht en de keuzes die de contractpartners maken.