ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1827/98

van Karl-Heinz Florenz (PPE) aan de Commissie

(12 juni 1998)

Betreft: Gemeentelijk verbod op PVC in Duitsland

Sedert geruime tijd boycotten talrijke Duitse gemeenten producten die polyvinylchloride bevatten. PVC wordt wegens de veelzijdigheid ervan met name gebruikt in bouwelementen. Het gebruik in de bouwsector is goed voor 50 % van de communautaire PVC-markt.

De Duitse gemeenten hebben thans intern besloten geen PVC-houdende producten meer aan te schaffen. Bij de toewijzing van openbare aanbestedingen, d.w.z. met name bij het uitschrijven van bouwopdrachten, worden deze alleen verleend als PVC-vrije producten worden gebruikt. In de praktijk kan dit een volledig "gemeentelijk verbod" op PVC-houdende producten betekenen.

Hoe beoordeelt de Commissie deze gang van zaken juridisch, met name gezien de Verdragsbepalingen inzake het vrije verkeer van goederen, de overheidssteun en het openbare aanbestedingsrecht, en welke maatregelen overweegt zij hiertegen te treffen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Monti namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1826/98 en E-1827/98

(31 juli 1998)

De Commissie deelt de geachte afgevaardigde mede dat zij onlangs een klacht heeft ontvangen van een ondernemer over het beleid van vele gemeentes in Duitsland, die hun diensten instructies hebben gegeven geen producten die PVC bevatten aan te schaffen en slechts bouwopdrachten te geven wanneer PVC-vrije producten worden gebruikt.

De Commissie bestudeert momenteel deze klacht in het licht van de bepalingen van het EG-Verdrag over het vrije verkeer van goederen, alsmede van de communautaire bepalingen betreffende openbare aanbestedingen. De Commissie zal de geachte afgevaardigde zo spoedig mogelijk rechtstreeks van de resultaten van deze analyse op de hoogte stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1357/98

van Allan Macartney (ARE) aan de Commissie

(7 mei 1998)

Betreft: Vismeel

Kan de Commissie bevestigen dat vismeel bij de dierlijke eiwitten is ingedeeld en kan zij deze indeling nader specificeren?

Kan de Commissie, gezien het feit dat het Ministerie van landbouw, visserij en voedselvoorziening van het VK heeft gesteld dat aan vismeel geen risico's verbonden zijn, uitleggen waarom er sprake is van een verbod op het gebruik van vismeel voor vervoedering aan herkauwers? Voorziet de Commissie een verdere uitbreiding van dit verbod?

Heeft de Commissie stilgestaan bij de gevolgen van het verbod en een eventuele uitbreiding daarvan voor de vismeelindustrie? Welk onderzoek is door de Commissie verricht, in de eerste plaats om te bewijzen dat er eventuele risico's bestaan en in de tweede plaats om vast te stellen wat de gevolgen zijn voor de vismeel- en aanverwante industrieën?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 juni 1998)

In artikel 2 van Richtlijn 92/118/EEG(1) wordt vismeel aangemerkt als een voor diervoeding bestemd verwerkt dierlijk eiwit. In hoofdstuk 6 van deze richtlijn zijn de regels voor het handelsverkeer en de invoer van dit product vastgesteld.

Bij Beschikking 94/381/EG(2) wordt het gebruik van eiwit uit weefsel van zoogdieren voor de voedering van herkauwers verboden. Bijgevolg mag vismeel momenteel wel worden gebruikt voor de voedering van herkauwers.

Als uitvloeisel van de op 1 en 2 juli 1997 door het Parlement en de Commissie onder de auspiciën van de wetenschappelijke stuurgroep van de Gemeenschap georganiseerde internationale wetenschappelijke conferentie inzake beendermeel in Brussel heeft de Commissie op 14 november 1997 een hoorzitting gehouden over de toekomst van de communautaire wetgeving inzake diervoeding en met name over een eventueel verbod op het gebruik van dierlijke eiwitten voor de voedering van herkauwers, aangezien deze dieren graasdieren zijn en dus geen dierlijke eiwitten nodig hebben.

Met de hoorzitting werd beoogd een objectief beeld van de huidige situatie te krijgen en een aantal ideeën over de mogelijke gevolgen van een alternatieve aanpak te peilen.

Met het oog op een brede verspreiding was het document over deze hoorzitting vanaf 14 november 1997 beschikbaar op het Internet. Tot 31 december 1997 konden schriftelijke opmerkingen worden gemaakt. Een samenvatting van de ontvangen opmerkingen is momenteel beschikbaar op het Internet. De Commissie gaat nu nadenken over de maatregelen die nodig zijn om de aan de orde gestelde problemen aan te pakken.

(1) PB L 62 van 15.3.1993, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/79/EG, PB L 24 van 30.1.1998.

(2) PB L 172 van 7.7.1994, laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 95/60/EG, PB L 55 van 11.3.1995.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1581/98

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie

(25 mei 1998)

Betreft: Leisteenindustrie en preferentiële douanetariefregeling

Kan de Commissie mededelingen doen over de respectieve preferentiële marge en het type douanetarief dat van toepassing is op de invoer naar de EU van leisteen uit derde landen die onder een preferentiële douanetariefregeling vallen alsook over de ontwikkeling en mogelijke toekomstige wijzigingen van deze regeling?

Kan de Commissie mededelingen doen over het douanetarief dat van toepassing is op de communautaire uitvoer van leisteen naar landen die in het kader van een preferentiële douanetariefregeling leisteen naar de EU exporteren?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1367/98

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(7 mei 1998)

Betreft: Zero Emission Research Initiative

De stichting Zero Emission Research Initiative (ZERI) houdt zich bezig met het ontwikkelen van beleidsstrategieën voor bedrijven en industrieën, gebaseerd op het principe van een duurzame sociale en economische ontwikkeling.

Is de Commissie voornemens een vertegenwoordiger te sturen naar de conferentie die de stichting ZERI binnenkort in Genève organiseert?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Cresson namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1363/98, E-1364/98, E-1365/98, E-1366/98 en E-1367/98

(6 juli 1998)

Het Japanse onderzoekproject ZERI (nul-emissie) werd in 1994 door het "Instituut voor geavanceerde studies" van de universiteit van Tokio gestart. De Commissie neemt geen deel aan dit project en heeft geen nadere gegevens over het werkprogramma of het bestaan van een scholenprogramma dat bij ZERI aansluit.

In de Gemeenschap wordt onderzoek gericht op vermindering van emissies uitgevoerd in het kader van het vierde O& O-kaderprogramma(1). Dit onderzoek wordt aangevuld met diverse specifieke onderzoeksprogramma's: "milieu en klimaat", "niet-nucleaire energie", "industriële technologieën" en "vervoer".

Er is de Commissie niets bekend van enige overlap tussen programma's van de Gemeenschap en het ZERI-project.

Aangezien de Commissie geen actieve rol speelt bij het ZERI-project is zij niet voornemens een vertegenwoordiger naar het aanstaande ZERI-congres in Genève te sturen.

(1) PB L 117 van 8 mei 1990.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1378/98 van Susan WADDINGTON aan de Commissie. Vrij verkeer van personen



Publicatieblad Nr. C 050 van 22/02/1999 blz. 0033



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1378/98 van Susan Waddington (PSE) aan de Commissie (7 mei 1998) Betreft: Vrij verkeer van personen Onlangs werd mijn aandacht gevestigd op het feit dat het paspoort van iemand uit mijn kiesdistrict gedurende meer dan twaalf maanden werd vastgehouden door een hotelhouder in Australië. Kan de Commissie de verzekering geven dat hotelhouders in de lidstaten van de EU geen wettelijk recht hebben dat ook te doen, omdat burgers van de EU daardoor in feite hun recht op vrij verkeer zou worden ontnomen? Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (7 juli 1998) De Commissie is niet op de hoogte van wetgevingen van de lidstaten, die hotelhouders de mogelijkheid geven het reisdocument van hun cliënten tijdens een langdurig verblijf in hun etablissement vast te houden, waardoor er zich soortgelijke gevallen kunnen voordoen als dat waarop het geachte parlementslid doelt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1028/98

van Hilde Hawlicek (PSE) aan de Commissie

(6 april 1998)

Betreft: Verhoging van het budget voor cultuur

Tijdens het cultureel forum van de Europese Unie over de toekomst van de Europese cultuurprogramma's (29 en 30 januari 1998 in het Centre Borschette) hebben de ministers van Cultuur uit het Verenigd Koninkrijk, Luxemburg, Frankrijk en de met deze materie belaste commissaris Marcelino Oreja, met elkaar van gedachten gewisseld. Commissaris Oreja deelde toen mee dat in zijn optiek het budget voor cultuur tenminste een duizendste deel van de totale begroting zou moeten uitmaken.

Bij mijn laatste vraag aan de Commissie die ging over de ontwikkeling van het aandeel van de uitgaven voor cultuur van de gehele begroting, heeft de Commissie voor het begrotingsjaar 1998 een percentage genoemd van 0,033 % - dus een drieduizendste deel. Sinds 1990 wordt het aandeel voor cultuur in kleine stappen van gemiddeld 0,002 % verhoogd. Als dit beleid wordt voortgezet zal het door commissaris Oreja genoemde doel van één duizendste van de totale begroting in circa 20 jaar worden bereikt.

Kan de Commissie met het oog hierop mededelen: wat commissaris Oreja doet om het door hem genoemde doel van één duizendste van het totale budget voor cultuur in de resterende tijd van zijn ambtsperiode tot stand te brengen? Hoe vaak hij sinds zijn aantreden met de ministers van Cultuur en Financiën van de lidstaten over dit probleem heeft gesproken? Bij hoeveel bijeenkomsten van de Commissie sinds begin 1995 deze problematiek op de agenda stond of ter sprake is gekomen?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(24 juni 1998)

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid in verband met de beperkte middelen voor de culturele programma's van de Gemeenschap. Zoals het geachte parlementslid echter weet, wordt krachtens artikel 128, lid 4, van het EG-Verdrag in andere communautaire programma's en acties steeds meer rekening gehouden met de culturele aspecten van projecten die in aanmerking komen voor financiering. In die zin is het totaalbedrag dat wordt uitgegeven voor cultuur aanmerkelijk hoger dan alleen de middelen die in de begroting zijn uitgetrokken voor de huidige culturele programma's, zoals duidelijk is aangetoond in het eerste verslag over de inachtneming van de culturele aspecten bij acties van de Europese Gemeenschap(1), dat in april 1996 door de Commissie is uitgebracht. Bovendien zal dit punt verder worden benadrukt in het bijgewerkte verslag over de jaren 1996 en 1997, dat binnenkort zal verschijnen.

Daarnaast wijst de Commissie het geachte parlementslid erop dat zij onlangs het voorstel heeft goedgekeurd voor een besluit van het Parlement en de Raad tot vaststelling van een cultureel kaderprogramma voor de periode 2000-2004, waarbij een krediet van 167 miljoen ecu wordt voorgesteld, overeenkomstig de prioriteiten van Agenda 2000. Hoeveel middelen uiteindelijk worden uitgetrokken voor cultuur hangt af van de uitkomst van de medebeslissingsprocedure voor de goedkeuring van het hierboven bedoelde kaderprogramma.

(1) COM(96) 160 def., aangevuld met SEC(96) 686.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1569/98 van Nel van DIJK aan de Commissie. Inbreuken op de internationale zuigelingenvoedingsgedragscode



Publicatieblad Nr. C 050 van 22/02/1999 blz. 0048



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1569/98 van Nel van Dijk (V) aan de Commissie (20 mei 1998) Betreft: Inbreuken op de internationale zuigelingenvoedingsgedragscode Heeft de Commissie kennisgenomen van de recente studie naar de wijze waarop de producenten van zuigelingenvoeding uitvoering geven aan de internationale gedragscode die de marketing van zuigelingenvoeding regelt?(1) Welke stappen denkt de Commissie te ondernemen, nu blijkt dat de producenten de bepalingen van de code op grove wijze aan hun laars lappen? Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (25 juni 1998) Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op haar schriftelijke vraag E-908/97(2) en schriftelijke vraag E-1355/97 van mevrouw Maij-Weggen(3). (1) Gepubliceerd in the British Medical Journal. (2) PB C 319 van 18.10.1997. (3) PB C 391 van 23.12.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0401/98

van Gianni Tamino (V) aan de Commissie

(24 februari 1998)

Betreft: "Consortium Venezia Nuova"

Op grond van de Italiaanse wet nr. 798/84, artikel 3, mag het Ministerie van Openbare Werken voor de uitvoering van de voor het behoud van Venetië noodzakelijke uitgaven, projecten en steunmaatregelen aan maatschappijen en/of hun consortia een vergunning verlenen voor het ontwerpen en uitvoeren van de werken in één hand en in particuliere onderhandelingen. Degene die de vergunning in de wacht sleept voor het ontwerpen en uitvoeren van de door deze wet beoogde werkzaamheden, blijkt het consortium Venezia Nuova te zijn. Dit is een uniek geval van concessieverlening, ook door de jaren heen genomen, en dit kon alleen maar gebeuren dankzij nieuwe wetten en decreten. Het gaat om een monopolie voor elke soort werkzaamheden (ruimtelijke ordening, milieu en stadsherstel). In de praktijk werden deze werkzaamheden tientallen jaren lang ontworpen en verricht door ondernemingen op basis van normale aanbestedingen. Aan deze monopolistische concessie is vastgehouden ook nadat de Italiaanse wet (206/95) over Venetië is afgekondigd die het verlenen van concessies aan één vergunningaanvrager verbiedt, met uitzondering van juridische verplichtingen die voortvloeien uit eerdere wetten en de gevolgen hiervan, en ook nadat er diverse communautaire richtlijnen zijn uitgevaardigd over openbare aanbestedingen en zelfs nadat er Italiaanse regels zijn afgekondigd voor het omzetten van deze richtlijnen tot aan het jaar 1997. Om maar niet deze Europese regels te hoeven toepassen, heeft men waarschijnlijk teruggegrepen op convenanten en de aktes die horen bij de oorspronkelijke convenanten die deel uitmaken van de eerder bestaande convenanten en die nu worden opgevat als nieuwe convenanten, terwijl zij voortvloeien uit de aanvankelijke convenant of een opvolger daarvan, maar die eerder afgekondigd zijn dan de inwerkingtreding van de communautaire regels (zoals bijvoorbeeld vergunning 9 en vergunning 10 uit 1996 en vergunning 11, 12 en 13 uit 1997).

Is de Commissie niet van mening dat deze procedure en de achtereenvolgende convenanten aan tijdschema's gebonden zijn en daarom, met allerlei kunstgrepen zelfs tot in het oneindige, naar letter en geest (zoals bijvoorbeeld wordt toegelicht in het Groenboek over openbare aanbestedingen van 27.11.1997) coherent zijn aan de communautaire richtlijnen?

Is het wel wettelijk toegestaan dat het ontwerpen en het uitvoeren van de werkzaamheden aan een en hetzelfde consortium worden toevertrouwd?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(27 april 1998)

De Commissie gaat momenteel over tot een grondig onderzoek van het door het geachte Parlementslid aan de orde gestelde probleem; zij zal zo spoedig mogelijk nadere mededelingen ter zake doen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2479/98 van Bárbara DÜHRKOP DÜHRKOP aan de Commissie. Stemrecht Europese burgers bij gemeenteraadsverkiezingen in België



Publicatieblad Nr. C 050 van 22/02/1999 blz. 0147



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2479/98 van Bárbara Dührkop Dührkop (PSE) aan de Commissie (23 juli 1998) Betreft: Stemrecht Europese burgers bij gemeenteraadsverkiezingen in België Het Europese Hof van Justitie heeft België in zijn arrest van 9 juli 1998 veroordeeld wegens het niet in nationale wetgeving omzetten van de richtlijn waarin uitvoering wordt gegeven aan artikel 8 B, lid 1, van het Verdrag betreffende het recht van communautaire onderdanen om deel te nemen aan gemeenteraadsverkiezingen in de lidstaat waar zij woonachtig zijn, ongeacht of zij de nationaliteit van dit land bezitten. Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om te waarborgen dat alle in België woonachtige communautaire onderdanen in oktober 2000 zullen kunnen stemmen bij de gemeenteraadsverkiezingen? Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (22 september 1998) Als deze lidstaat, die niet aan zijn verplichtingen heeft voldaan, verzuimt binnen een redelijke termijn de maatregelen te nemen die geëist worden in het door het geachte parlementslid genoemde arrest van het Hof van Justitie, zal de Commissie niet nalaten een onderzoek in te stellen in het kader van artikel 171 van het EG-Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2240/98

van Bertel Haarder (ELDR) aan de Commissie

(16 juli 1998)

Betreft: Personeelsbeleid bij de EU-instellingen

Wordt EU-personeel op uniforme wijze ingedeeld in de vier categorieën en rangen en verlopen de loopbanen op uniforme wijze, onafhankelijk van het feit of het personeel bij de Commissie, het Parlement of andere EU-instellingen in dienst is?

Hoe ziet de verdeling in EU-ambtenaren, tijdelijke functionarissen en plaatselijke functionarissen bij de voorlichtingsbureaus in de Europese hoofdsteden eruit?

Welke rang hebben de chefs van de voorlichtingsbureaus en hoe lang bekleden zij gemiddeld hun functie?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(22 september 1998)

Het systeem van categorieën dat in artikel 5 van het ambtenarenstatuut wordt beschreven, geldt voor alle communautaire instellingen. De voorwaarden voor toegang tot elk van die categorieën zijn dus voor alle instellingen gelijk.

Momenteel werken bij de Bureaus van de Commissie in de lidstaten 178 ambtenaren, 5 tijdelijke functionarissen en 185 plaatselijke functionarissen.

De chefs van de Bureaus van de Commissie worden aangesteld in de rang A 3 en bekleden hun functie gedurende drie tot zes jaar, afhankelijk van de geldende regels.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2419/98 van Anita POLLACK aan de Commissie. EU-middelen voor Londen



Publicatieblad Nr. C 050 van 22/02/1999 blz. 0145



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2419/98 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (27 juli 1998) Betreft: EU-middelen voor Londen Kan de Commissie een lijst verstrekken van alle EU-middelen die de stad Londen sinds juli 1994 heeft ontvangen, zoals steun uit Structuurfondsen, sociale fondsen, LIFE-onderzoeksfondsen en andere fondsen voor communautaire initiatieven, onder vermelding van ontvangers, bedragen en een korte beschrijving van de projecten? Aanvullend antwoord van de heer Santer namens de Commissie (28 oktober 1998) Als aanvulling op haar antwoord van 4 augustus 1998(1) kan de Commissie thans de volgende inlichtingen geven. Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen. (1) PB C 50 van 22.2.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1196/98

van Concepció Ferrer (PPE) aan de Commissie

(24 april 1998)

Betreft: Wetsvoorstel bosbouwbeleid

Het milieubelang en de commerciële betekenis van de Europese bossen in de Europese Unie, als bron van gezondheid of als bron van werkgelegenheid, maakt het wenselijk dat de bosbouwstrategie wordt gebaseerd op de multifunctionaliteit van bossen en de noodzaak van ecologische, economische en sociale duurzaamheid, met erkenning van de bestaande bosbouwdiversiteit binnen de Europese Unie.

Naast deze behartenswaardige factoren heeft ook het Parlement in zijn verslag over het bosbouwbeleid (resolutie A-0414/96)(1) er bij de Commissie op aangedrongen een wetgevingsvoorstel in te dienen inzake een Europese bosbouwstrategie. Wanneer denkt de Commissie dit voorstel in te dienen?

(1) PB C 55 van 24.2.1997, blz. 22.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1499/98

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie

(13 mei 1998)

Betreft: Informatiemaatschappij en economische en sociale samenhang

Op 23 januari 1997 wees mevrouw Wulf-Mathies, lid van de Commissie, er bij de presentatie van de mededeling van de Commissie over cohesie en de informatiemaatschappij (COM(97) 0007 def. van 22.1.1997) voor de Commissie regionaal beleid van het Europees Parlement op dat de informatiemaatschappij een integrerend deel moet vormen van het structuurbeleid van de Gemeenschap. In dit verband sprak de Commissie regionaal beleid van het Europees Parlement (verslag A-0399/97) haar bezorgdheid uit over het feit dat slechts 2 % van de uitgaven van de structuurfondsen bestemd is voor investeringen in de telecommunicatiesector. Zij was van mening dat de uitgaven voor de informatiemaatschappij deel moeten uitmaken van de "mainstreaming" van de structuurfondsen en verzocht de Commissie te zorgen voor nauwe samenwerking en coördinatie tussen de verschillende programma's en activiteiten op het gebied van de ICTs.

Kan de Commissie meedelen op welke wijze deze wensen zijn verwerkt in de definitieve voorstellen van de Commissie voor de hervorming van de structuurfondsen voor de nieuwe periode 2000-2006, welke op 18 maart jl. door de leden van de Commissie zijn goedgekeurd, met name wat betreft de vormgeving van de doelstellingen 1 en 2 en de vaststelling van de betreffende selectie- en financieringscriteria?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1960/98

van Antonio Tajani (PPE) en Claudio Azzolini (PPE) aan de Commissie

(30 juni 1998)

Betreft: Vrijheid van onderwijs

Zoals bekend is Italië de enige EU-lidstaat die zijn burgers inzake de vrijheid van onderwijs ernstig blijft discrimineren, aangezien zij feitelijk niet de mogelijkheid hebben vrij te kiezen tussen openbaar en particulier onderwijs, met name omdat het laatstgenoemde zo duur is en het ontbreken van kredieten hiervoor of voor de Italiaanse of EU-burgers die hiervan gebruik willen maken.

Kan de Commissie:

1. gezien de fundamentele rechten van de mens waarnaar met name het Verdrag van Amsterdam verwijst,

2. gezien de principes waarop de Europese Verdragen zijn gebaseerd,

3. onder verwijzing naar de resolutie van het EP van 14 maart 1984 (doc. 1-1456/83)(1) over de vrijheid van opvoeding in de Europese Gemeenschap (par. I, sub 1), 2), 3), 4), 7) en 9) en par.II, sub 3)),

4. gezien het vrije verkeer, het recht van verblijf van personen en gezinnen en het daaruit voortvloeiende recht van toegang tot het onderwijs,

mededelen of hier sprake is van schending van de rechten van de communautaire burgers en welke maatregelen moeten worden getroffen, opdat in Italië een einde wordt gemaakt aan deze discriminatie

Antwoord van mevr. Cresson Namens de Commissie

(21 september 1998)

Artikel 126 van het EG-Verdrag verschaft de Gemeenschap geen enkele basis om tussenbeide te komen bij de vaststelling van de organisatie van onderwijsstelsels en leerplannen. Voor dergelijke beslissingen blijven de lidstaten bevoegd.

(1) PB C 104 van 16.4.1984, blz. 69.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1738/98

van Joan Colom i Naval (PSE) aan de Commissie

(20 mei 1998)

Betreft: Rapport over de GMO voor olijfolie

Op 19 maart 1998 jl. heeft de Rekenkamer van de EU een rapport goedgekeurd over de voorstellen om de GMO voor olijfolie te hervormen. In dit rapport wordt ernstige kritiek geoefend op enerzijds de keuze voor "steun per boom" en anderzijds de keuze "verbetering". Dat zijn twee keuzes die overwogen worden in de door de Europese Commissie opgestelde documenten.

Kent de Commissie de inhoud van dit rapport? Zal zij haar hervormingsvoorstellen bijstellen om rekening te houden met de opmerkingen van de Rekenkamer?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(9 juni 1998)

De Rekenkamer heeft een rapport over het studiedocument van de Commissie over de olijfoliesector(1) uitgebracht.

Het op 18 maart 1998 aangenomen voorstel van de Commissie(2) is niet in strijd met dit studiedocument. De Commissie heeft namelijk rekening gehouden met alle adviezen van de betrokken instellingen. Haar voorstel houdt geen keuze in voor verbetering van de bestaande marktordening noch voor de zogenaamde "steun-per-boomregeling".

(1) COM(97) 57 def.

(2) PB C 136 van 1.5.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2505/98 van Jean-Yves LE GALLOU aan de Commissie. Stand van de tegen Frankrijk ingestelde procedures wegens inbreuken op de communautaire milieuwetgeving



Publicatieblad Nr. C 031 van 05/02/1999 blz. 0145



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2505/98 van Jean-Yves Le Gallou (NI) aan de Commissie (30 juli 1998) Betreft: Stand van de tegen Frankrijk ingestelde procedures wegens inbreuken op de communautaire milieuwetgeving Zou de Commissie, gezien het belang van de milieu-overwegingen, de lijst en de inhoud van de tegen Frankrijk ingestelde procedures wegens niet-naleving van de communautaire milieuwetgeving kunnen bekendmaken?