ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0646/98

van Monica Baldi (PPE) aan de Commissie

(9 maart 1998)

Betreft: Vogelsoorten waarop mag worden gejaagd

Krachtens richtlijn 79/409/EEG(1) van 2 april 1979 mag op de in bijlage II genoemde soorten worden gejaagd volgens de bepalingen van de wetgeving van de onderhavige lidstaat.

Op de soorten van bijlage II/2 mag echter uitsluitend worden gejaagd in de lidstaten waarbij zij zijn vermeld.

Het blijkt dat de spreeuw in bijlage II/2 voor alle Middellandse-Zeelanden van de EU wordt genoemd, behalve voor Italië.

Kan de Commissie,

gezien het schriftelijke verzoek van 6 augustus 1997 van het Italiaanse Ministerie van Landbouw, protocolnummer 23.035, om de jacht op deze soort die is uitgesloten van de lijst waarop krachtens artikel 18 van de wet nr. 157 van 11 februari 1992 mag worden gejaagd, toe te staan, gezien de instemming van het Nationaal Instituut voor de wilde fauna, waarbij rekening wordt gehouden met het bevredigende instandhoudingsniveau, de grote verspreiding en de tendens van de migratiestroom, en gezien de schatting van de aan de oogst toegebrachte schade, mededelen:

1. welke dringende maatregelen zij overweegt te treffen om te voldoen aan het verzoek van Italië om de spreeuw in bijlage II/2 op te nemen,

2. welke maatregelen zij denkt te treffen om tot aan de goedkeuring van het wijzigingsverzoek een algemene afwijkingsregeling toe te staan, teneinde de schade aan de landbouw te beperken?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(8 april 1998)

Bijlage II.2 van de "Vogelrichtlijn" (79/409/EEG) is in 1994 gewijzigd om de jacht op spreeuwen (Sturnus vulgaris) in Griekenland, Spanje, Frankrijk en Portugal mogelijk te maken. Tijdens de besprekingen die geleid hebben tot de goedkeuring van Richtlijn 94/24/EEG van 8 juni 1994 tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand(2) heeft Italië in dit verband niets gevraagd.

Om Italië op te nemen in de lijst van landen waar op spreeuwen mag worden gejaagd, zou Richtlijn 79/409/EEG opnieuw gewijzigd moeten worden. Aangezien de richtlijn evenwel recentelijk opnieuw is gewijzigd (Richtlijn 79/49/EEG van de Commissie van 29 juli 1997 tot wijziging van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van de vogelstand(3)) om de phalacrocorax carbo sinensis op te nemen en Italië bij die gelegenheid het geval van de spreeuwen niet naar voren heeft gebracht, is de Commissie niet voornemens op korte termijn nieuwe wijzigingen voor te stellen.

Er zij op gewezen dat artikel 9 van Richtlijn 79/409/EEG de mogelijkheid biedt dat bij wijze van uitzondering en op bepaalde strenge voorwaarden wordt gejaagd op vogelsoorten die niet zijn opgenomen in bijlage II van de richtlijn. De toepassing van deze uitzonderingsregel valt onder de bevoegdheid van de diverse lidstaten. De Commissie ziet er evenwel op toe dat in elk geval wordt voldaan aan de voorwaarden die voor deze uitzondering gelden en dat de gevolgen van deze uitzondering niet onverenigbaar zijn met de richtlijn.

(1) PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

(2) PB L 164 van 30.6.1994.

(3) PB L 223 van 13.8.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0420/98

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(24 februari 1998)

Betreft: Duits belastingstelsel

Twee jaar geleden werd in Duitsland een "Ausländersteuer" ingevoerd voor elke buitenlander die werkzaam is in de sector sport of kunst. De heffing behelst een vast tarief van 25 %. Een Brit die in Duitsland werkt en 7 % "Solidaritätszuschlag" over zijn inkomsten betaalt, mag 25 % terugvragen van de belastingdienst omdat hij een onderdaan is van het Verenigd Koninkrijk. In de praktijk verloopt dit evenwel bepaald niet zonder problemen.

Is de Commissie op de hoogte van het bestaan van deze belasting? Wat is volgens haar het effect ervan en is zij niet van mening dat hier sprake is van een juridisch aanvechtbare belemmering van het vrij verkeer?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(5 mei 1998)

De Commissie is op de hoogte van de wijzigingen in de Duitse wetgeving waarbij in 1996 de speciale bronbelasting van 15 % over de gages van niet-residerende kunstenaars en sportlui is afgeschaft, met als gevolg dat voor deze inkomsten nu het algemene minimumtarief van 25 % geldt dat in Duitsland op de inkomens van niet-ingezetenen wordt toegepast. Naar gelang van de situatie van de betrokkene kan deze belasting geheel of gedeeltelijk worden teruggegeven na overlegging van een belastingaangifte.

Bovendien ontstaat door de Duitse belasting een belastingkrediet voor de aan het Verenigd Koninkrijk te betalen belasting over dit inkomen, ingevolge een bilateraal belastingverdrag.

Daarom en gelet op het feit dat de wetgeving inzake inkomstenbelasting in de Gemeenschap niet is geharmoniseerd, meent de Commissie dat de ter zake geldende wetgeving hierdoor niet kan worden aangevochten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1801/98

van Daniela Raschhofer (NI) aan de Commissie

(11 juni 1998)

Betreft: EU-bijdragen en steunvolume

In diverse artikelen en persberichten lezen wij telkens weer andere cijfers over de jaarlijkse bijdrage van Oostenrijk aan de EU en over wat het land terugkrijgt uit de verschillende programma's. Kan de Commissie mij derhalve antwoord geven op de volgende vragen:

1. Hoeveel bedroeg de bruto bijdrage van Oostenrijk in 1996 en 1997?

2. Van welk bedrag gaat men uit voor de bijdrage van 1998?

3. Hoeveel van de door de Commissie voorgestelde vastleggingskredieten (1996 en 1997) hadden naar Oostenrijk kunnen terugvloeien?

4. Hoeveel kredieten heeft de Commissie in 1996 en 1997 toegekend?

5. Hoeveel kredieten zijn in 1996 en 1997 werkelijk van de EU naar Oostenrijk teruggevloeid (per steungebied en per titel)?

6. Hoeveel bedraagt het huidige verschil tussen de vastleggingskredieten, de door de EU toegekende steunbedragen en de feitelijk naar Oostenrijk teruggevloeide middelen voor 1996 en 1997?

7. Hoeveel van de in 1996 en 1997 door Oostenrijk niet bestede middelen vervallen en gaan voor het land verloren?

8. Welke steun heeft Oostenrijk tot nu toe voor 1998 aangevraagd?

9. Welke steun heeft de Commissie tot nu toe voor Oostenrijk voor 1998 toegekend?

Aanvullend antwoord

van de heer Liikanen namens de Commissie

(30 juli 1998)

Wegens de omvang van het antwoord, dat talrijke tabellen omvat, zal de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toesturen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0758/98

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 maart 1998)

Betreft: Vergoeding van door wilde dieren veroorzaakt letsel

Zowel de EU als de lidstaten hanteren regelgeving ter bescherming van wilde dieren, waaronder roofdieren. Bij omvangrijke roofdierbestanden ontstaan af en toe situaties waarbij mensen worden aangevallen door dieren en daardoor gewond raken. In Zweden werd een man een paar jaar geleden ernstig verwond door een beer. Is de Commissie van mening dat het streven van de EU en de lidstaten om de roofdierbestanden te beschermen tevens een verplichting inhoudt tot het vergoeden van letsel tengevolge van aanvallen door roofdieren? Wie draagt de verantwoordelijkheid voor het volledig vergoeden van deze schade?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(23 april 1998)

In overeenstemming met Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(1), de zogenaamde habitatrichtlijn, zijn in de Gemeenschap voorkomende grote roofdierachtige zoogdieren als de bruine beer, de wolf (met uitzondering van bepaalde populaties) en de lynx samen met aantal andere wilde dieren strikt beschermd.

Voor deze diersoorten die in vele delen van de Gemeenschap reeds lang geleden zijn uitgeroeid, was het nodig een dergelijke beschermingsregeling op te stellen. De Commissie is zich er echter van bewust dat deze diersoorten soms een bedreiging voor de veiligheid van de mens kunnen vormen. De habitatrichtlijn perkt deze bedreiging voldoende in doordat in het geval van specifieke redenen als het belang van de openbare veiligheid (artikel 16 (c)) en indien er geen andere bevredigende oplossing bestaat, het mogelijk is van de strikte beschermingsbepalingen af te wijken.

Wanneer de bepalingen van de habitatrichtlijn in nationale wetgeving worden omgezet bieden zij voldoende mogelijkheden voor de algemene regulering van de populatie grote roofdierachtige zoogdieren. De vergoeding van de schade die door de roofdieren veroorzaakt wordt, behoort tot de algemene nationale verantwoordelijkheid inzake de regulering van deze populaties. De relevante besluitvormings- en compensatiemaatregelen moeten op nationaal niveau genomen worden.

(1) PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1448/98 van José BARROS MOURA aan de Commissie. Projecten in verband met het beleid voor bescherming van de consument: 1998



Publicatieblad Nr. C 386 van 11/12/1998 blz. 0130



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1448/98 van José Barros Moura (PSE) aan de Commissie (11 mei 1998) Betreft: Projecten in verband met het beleid voor bescherming van de consument: 1998 Kan de Commissie met het oog op de vraagtekens die bonafide consumentenbonden in Portugal geplaatst hebben bij de criteria voor de goedkeuring van Portugese projecten die in overstemming met de bekendmaking van PB C 277 van 12 september 1997 in 1998 voor communautaire steun in aanmerking komen, mededelen: 1. hoeveel en welke Portugese projecten de Europese Commissie voor 1998 heeft goedgekeurd? 2. van welke Portugese organisaties projecten zijn goedgekeurd? 3. welke criteria doorslaggevend waren voor de goedkeuring van deze projecten? 4. hoe de voor deze actie beschikbare begrotingskredieten over de diverse lidstaten van de Europese Unie zijn verdeeld?
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1332/98

van Konstantinos Hatzidakis (PPE) aan de Commissie

(24 april 1998)

Betreft: Niet-betaling van premies voor 1997 aan de schapen- en geitenhouders van het departement Rethymno

Bij controles die in mei 1997 ter plaatse zijn uitgevoerd in het departement Rethymno door een afdeling van het DG Landbouw van de Commissie, zijn ongeregeldheden aan het licht gekomen die een schending betekenen van de verordeningen en de procedures voor schapen en geiten. Vervolgens hebben de bevoegde diensten van de Commissie en het Griekse Ministerie van Landbouw hierover een briefwisseling gevoerd, waaruit bleek dat Griekenland een boete zou kunnen worden opgelegd voor deze schendingen. Het lijdt geen twijfel dat de diensten van het Ministerie van Landbouw zelf een grote verantwoordelijkheid dragen voor de genoemde schendingen, omdat zij niet de nodige controles hebben uitgevoerd en niet de vereiste rapporten hebben opgesteld. Het is nu zover gekomen dat het Griekse Ministerie van Landbouw wegens het risico dat Griekenland een boete zou worden opgelegd, duidelijk laat verstaan dat het overweegt voor 1997 geen premies te betalen aan de schapen- en geitenhouders van het departement Rethymno, en de verantwoordelijkheid voor deze harde maatregel op de schouders van de Europese Commissie schuift. Bevestigt de Commissie - zonder dat ontkend wordt dat er ingrijpende maatregelen nodig zijn om het systeem transparanter te maken - dat het besluit om al dan niet premies te betalen voor het jaar 1997 aan de schapen- en geitenhouders van het departement Rethymno, uiteindelijk onder de discretionaire bevoegdheid van het Ministerie van Landbouw valt, en dat indien de premie niet wordt betaald, dit een louter politiek besluit is van het Ministerie van Landbouw en niet een sanctie van de Commissie?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 mei 1998)

Het onderzoek van de resultaten van de audit die in mei 1997 in het kader van de goedkeuring van de rekeningen van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) is uitgevoerd, is nog niet afgerond. Bovendien worden hierover door de Commissie en de Griekse autoriteiten nog bilaterale besprekingen gevoerd.

In het kader van de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen legt de Commissie geen boetes op, maar kan zij wel weigeren dat uitgaven die niet in overeenstemming zijn met de communautaire voorschriften, met middelen van de Gemeenschap worden gefinancierd. De betaling van premies voor het jaar 1997 in het departement Rethymno is een zaak waarover de Griekse autoriteiten aan de hand van hun controleresultaten moeten beslissen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0746/98

van Bill Miller (PSE) aan de Commissie

(18 maart 1998)

Betreft: BTW

Gesteld dat de huidige tarieven voor accijns en BTW toegepast worden, hoeveel percent accijns en BTW wordt er dan geheven op een fles sterke drank die verkocht wordt aan boord van een schip, na de voorgestelde afschaffing van de belastingvrije handel, tijdens een scheepsreis:

1. van Dover naar Calais en terug:

a) terwijl het schip zich in Britse territoriale wateren bevindt

b) terwijl het zich in Franse territoriale wateren bevindt

2. van Portsmouth naar Santander en terug:

a) terwijl het schip zich in Britse territoriale wateren bevindt

b) terwijl het zich buiten de territoriale wateren bevindt

c) terwijl het zich in Franse territoriale wateren bevindt

d) terwijl het zich in Spaanse territoriale wateren bevindt?

Wat is het juiste bedrag aan accijns en BTW dat op elk van die plaatsen te betalen is voor een fles sterke drank waarvan de prijs zonder accijns of BTW 10 ecu bedraagt?

Varieert de BTW als geldbedrag volgens het tarief dat voor de accijns van toepassing is? Aan welke lidstaat of lidstaten zijn de accijns en BTW te betalen? En welke plannen heeft de Commissie om de regeling te vereenvoudigen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(12 juni 1998)

De Commissie kan het geachte parlementslid bevestigen dat in de huidige fiscale bepalingen van de Gemeenschap een passende heffing is voorzien op goederen die worden verkocht op luchthavens en aan boord van vliegtuigen en schepen. Deze heffing zal vanaf 1 juli 1999 worden toegepast, nadat de overgangsperiode is verstreken die door de Raad aan de belastingvrije sector werd toegestaan.

De elementen van de vraag, die vrij specifiek lijken, beslaan toch sterk uiteenlopende situaties en goederen en moeten daarom in detail worden behandeld, wat in dit kader onmogelijk is.

Daarom nodigt de Commissie het geachte parlementslid uit contact op te nemen met haar diensten (directoraat C van DG XXI) die hem een gepast en volledig antwoord zullen geven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1297/98

van Iñigo Méndez de Vigo (PPE) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Douanerechten

Jaarlijks verlaten ongeveer 35.000 vrachtwagens de douane van Algeciras met goederen van oorsprong uit de Gemeenschap richting Marokko. Tot dusverre vindt de uitklaring van een groot gedeelte van de vrachtwagens & apos;s maandagsmorgens bij de genoemde douane plaats, aangezien de douanekantoren van het land van herkomst vrijdagsmiddags, als de vrachtwagens geladen worden, gesloten zijn.

Acht de Commissie deze handelwijze in overeenstemming met het douanewetboek? Is een en ander in overeenstemming met artikel 790 van de toepassingsverordening?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(2 juni 1989)

In artikel 161, lid 5, van Verordening (EEG) 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek(1) zijn de de basisregels neergelegd met betrekking tot de plaats waar de uitvoerformaliteiten kunnen worden vervuld. In beginsel dient dit de plaats te zijn waar de exporteur is gevestigd of waar de goederen worden verpakt of met het oog op de uitvoer in of op het vervoermiddel worden geladen.

In de toepassingsverordening, Verordening (EEG) 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek(2), zijn twee uitzonderingen op deze algemene regel toegestaan.

Op grond van artikel 790 is een afwijking toegestaan voor gevallen waarin om redenen die verband houden met de administratieve organisatie de algemene regel niet kan worden toegepast. Deze afwijking mogen alleen worden toegepast in situaties waarin het aantal douanekantoren dat bevoegd is om de formaliteiten in kwestie te vervullen beperkt is.

Op grond van artikel 791 zijn afwijkingen mogelijk voor naar behoren gerechtvaardigde redenen. Met het oog op een uniforme toepassing van de douanewetgeving heeft het Comité Douanewetboek zich herhaaldelijk gebogen over situaties waarbij toepassing van deze bepaling zou kunnen worden overwogen.

Overeengekomen werd ondermeer dat het feit dat de openingsuren van het overeenkomstig artikel 161, lid 5, van het douanewetboek bevoegde douanekantoor niet overeenkomen met de werktijden van het exportbedrijf geen naar behoren gerechtvaardigde reden kan vormen om af te wijken van deze algemene regel. Onder normale omstandigheden is het de taak van de exporteur bij zijn logistieke planning rekening te houden met deze openingstijden.

Voor bedrijven die regelmatig buiten de normale openingstijden douaneformaliteiten moeten vervullen zou toestemming om gebruik te maken van vereenvoudigde procedures een passende oplossing lijken, mits zij vanzelfsprekend aan alle hiervoor geldende voorwaarden voldoen.

(1) PB L 302 van 19.10.1992.

(2) PB L 253 van 11.10.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1048/98

van Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie

(6 april 1998)

Betreft: Steun aan de mijnen

Wij staan aan de vooravond van een herziening van de reglementen die de steun van de Europese Unie regelen. Heeft de Commissie overwogen om specifieke steun te verlenen aan streken die te lijden zullen krijgen van de maatschappelijke en economische gevolgen van het sluiten van de mijnen? Zal die steun bedoeld zijn voor het stimuleren van de omschakeling van deze traditionele industriegebieden?

Is het de Commissie bekend dat deze situatie zich voordoet in de mijnstreek van Reocín in Spanje, van Kirnna in Zweden, van Tara in Ierland en van Pyhäsalmi in Finland? Al deze gebieden staan voor een ernstige crisis nu hun grondstofreserves uitgeput raken.

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(28 mei 1998)

In haar voorstellen voor een nieuwe verordening houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1) die op 18 maart 1998 bij de Raad en het Parlement zijn ingediend, heeft de Commissie een nieuwe doelstelling 2 voorgesteld ten behoeve van gebieden "die met strcuturele problemen in verband met economische en sociale omschakeling te kampen hebben". Op basis van de in de verordening vastgestelde criteria, zou de Commissie, in nauwe samenwerking met de lidstaten, een lijst opstellen van gebieden die in aanmerking zouden komen voor steun uit de Structuurfondsen om economische diversificatie te bevorderen en nieuwe werkgelegenheid te creëren.

De criteria omvatten specifieke bepalingen op basis waarvan gebieden met problemen die voortvloeien uit hun afhankelijkheid van bepaalde kwijnende industriesectoren, in de nieuwe lijst voor doelstelling 2 kunnen worden opgenomen. Gebieden waarvan de problemen verband houden met de achteruitgang van de mijnindustrie, kunnen daaronder vallen. Of een gebied al dan niet in aanmerking komt, kan pas definitief worden beslist wanneer de verordeningen formeel goedgekeurd zijn, en op basis van de op dat ogenblik meest recente gegevens. Het is dan ook nog te vroeg om al een uitspraak te doen over de door het geachte parlementslid genoemde gebieden.

(1) COM(98) 131 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0999/98

van Laura De Esteban Martin (PPE) aan de Commissie

(2 april 1998)

Betreft: Toelatingsvoorwaarden voor Spaanse technische ingenieurs in vergelijking met andere gevallen

Is het waar dat de Commissie sollicitanten in het bezit van een diploma van de "Fachhochschule" toelaat of heeft toegelaten tot de algemeen vergelijkende onderzoeken om te voorzien in vacatures in categorie A/LA van Europese ambtenaren?

Is de Commissie van mening dat het diploma van de "Fachhochschule" het hoogste diploma in Duitsland is of is dat het diploma van de "Hochschule"?

Is de Commissie van mening dat het diploma van de "Fachhochschule" een hogere kwalificatie inhoudt dan het diploma van technisch ingenieur en zo ja, waarom?

Waarom stelt de Commissie dat het diploma van de Spaanse technische ingenieurs zich in een soortgelijke positie bevindt als het diploma van een "Fachhochschule", wanneer laatstgenoemd diploma toelating geeft tot de meeste algemeen vergelijkende onderzoeken voor de categorie A/LA?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0748/98

van Allan Macartney (ARE) aan de Commissie

(18 maart 1998)

Betreft: Watervoorziening en riolering

Kan de Commissie uitleggen welk bestuursniveau of welke andere instantie in iedere lidstaat verantwoordelijk is voor watervoorziening en riolering, en hoe die voorzieningen gefinancierd worden?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(30 april 1998)

In de eerste plaats zij erop gewezen dat de structuur van de dienst voor watervoorziening en riolering volgens het subsidiariteitsbeginsel onder de bevoegdheid van de lidstaten valt en niet bij communautaire wetgeving is geregeld.

Volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt, zijn in de regel de betrokken gemeenten, groeperingen van gemeenten of gemeentelijke of regionale openbare instanties in de lidstaten verantwoordelijk voor de productie en distributie van drinkwater en het opvangen en zuiveren van stedelijk afvalwater.

Het beheer van de dienst kan in handen zijn van de overheidsinstantie zelf of zijn overgedragen aan een andere overheidsinstantie, een particulier bedrijf of een bedrijf met deels overheids-, deels particulier kapitaal. Dat is evenwel niet het geval in de Griekse steden Athene en Thessaloniki waar watervoorziening en riolering onder openbare instanties vallen, noch in Engeland en Wales waar deze sector in handen is van particuliere bedrijven.

De investeringskosten worden deels door een specifieke bijdrage van de gebruiker en deels door plaatselijke, regionale, nationale of communautaire steun gedekt. Ierland, waar geen specifieke bijdrage bestaat, vormt hierop een uitzondering. De exploitatiekosten worden over het algemeen gedekt door de specifieke bijdrage van de verbruiker met uitzondering, ook in dit geval, van Ierland.

Er zij op gewezen dat volgens het voorstel voor een richtlijn tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid(1), overeenkomstig het beginsel van een rationeel gebruik van de watervoorraden, de kosten van deze diensten waarvan de goede kwaliteit verzekerd moet zijn, volledig op de verbruiker verhaald moeten worden.

(1) COM(97) 49 def. als gewijzigd bij COM(98) 76 def.