SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0217/03

van Giacomo Santini (PPE-DE) aan de Commissie

(27 januari 2003)

Betreft: Voorstel van commissaris Fischler voor communautaire steun aan landbouwbedrijven

De door commissaris Fischler toegelichte voorstellen voorzien in één enkele jaarlijkse betaling van een vast bedrag aan elk landbouwbedrijf, gebaseerd op het gemiddelde van de communautaire steunbedragen die aan het desbetreffende bedrijf in de drie voorafgaande referentiejaren 2000, 2001 en 2002 uitbetaald zijn. In Italië hebben vele landbouwbedrijven tijdens de genoemde jaren echter om diverse redenen geen steun aangevraagd: geringe informatie, onaantrekkelijk karakter van de steun, bureaucratische problemen, en onmogelijkheid gebruik te maken van het veekadaster wegens het niet bestaan of de onvolledigheid ervan. Statistisch gezien vraagt Italië ongeveer 1 300 000 slachtpremies per jaar aan, ten opzichte van de 4 500 000 stuks vee die ervoor in aanmerking komen. Ook in Lombardije, de meest georganiseerde regio, dient slechts 70 % van de veehouderijen een steunaanvraag in voor ten hoogste 70 % van de hiervoor in aanmerking komende stuks vee. Bijgevolg zouden deze producenten geen enkele mogelijkheid hebben om steun te ontvangen tijdens de gehele geldigheidsduur van de nieuwe regeling. Deze

regeling voorziet in uitzonderingen voor gevallen van overmacht, d.w.z. gevallen waarin de bedrijven tijdens de referentiejaren niets of weinig hebben kunnen produceren om redenen waaraan zij niet schuldig zijn. Dit schijnt niet van toepassing te kunnen zijn op de producenten in kwestie, die een normale productie hebben geleverd, die in theorie in aanmerking kwamen voor steun en aan alle voorwaarden voldeden, maar die geen aanvraag hebben ingediend. In ieder geval konden deze producenten niet weten dat zij, door een jaar lang van de steun af te zien, uitgesloten zouden worden van de mogelijkheid om in de toekomst en voor altijd in aanmerking te komen voor de jaarlijkse betaling van een vast bedrag, zoals voorzien in de nieuwe ontkoppelingsregeling.

Wat denkt de Commissie te doen om een oplossing te vinden voor deze onrechtvaardige situatie en specifieke regels vast te stellen voor deze bedrijven, die in elk geval in aanmerking kwamen voor de steun?

Is het mogelijk de aanvraag in 2003 en 2004 opnieuw in te dienen, gezien het feit dat de regeling op 1 januari 2005 in werking treedt?

Kan men zich baseren op de verworven en aantoonbare rechten van de afgelopen jaren en kan er in ieder geval een vast bedrag worden vastgesteld aan de hand van factoren die zijn af te leiden uit de huidige bedrijfsgegevens betreffende het aantal hectaren, het veebestand en de te berekenen productie?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 februari 2003)

De Commissie is het niet met het geachte parlementslid eens. De in de vraag bedoelde gevallen vormen geen onrechtvaardige situatie en vragen er niet om specifieke regels vast te stellen voor deze bedrijven, die in elk geval in aanmerking kwamen voor de steun.

Het staat de landbouwers vrij om al of niet steunbedragen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid aan te vragen. Wie besluit geen aanvraag in te dienen wegens geringe informatie, onaantrekkelijk karakter van de steun, bureaucratische problemen, en onmogelijkheid gebruik te maken van het veekadaster, kan niet later aanvoeren op grond van legitieme verwachtingen recht te hebben op nieuwe steun waarvan de betaling is gebaseerd op het feit dat gedurende een referentieperiode bepaalde steun aan de betrokken landbouwer is toegekend.

De Commissie beklemtoont dat zij in haar voorstel(1) rekening heeft gehouden met echte uitzonderingsgevallen, zoals overmacht of buitengewone omstandigheden, en ook met nieuwkomers, aan wie de lidstaten rechten op steun kunnen toekennen uit een nationale reserve.

(1) COM(2003) 23 def.