SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1712/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie (23 mei 1997)

Betreft: Duitse wet op de toelevering van elektriciteit

In een brief van 26 oktober 1996 aan de Duitse minister van Economische Zaken Rexrodt wijst Commissaris Van Miert erop dat de Commissie voor de sector windenergie in 1990 is uitgegaan van een capaciteit van 20 MW en jaarlijkse extra kosten van DM 500.000 à 1.000.000 voor alle Duitse ondernemingen in de sector elektriciteitsvoorziening. Uitgaande van deze berekening belopen de door windenergie veroorzaakte extra kosten maximaal DM 0,0125-0,025/kWh. Deze berekening stemt overeen met die van de Duitse jurisprudentie inzake kartelrecht en de gegevens van de verbonden voor hernieuwbare energiebronnen. Maar dit cijfer staat tegelijkertijd in scherpe tegenstelling tot de bewering van de Duitse energie-industrie dat de extra kosten tot het jaar 2005 wel tot DM 900 miljoen zouden kunnen oplopen (bij een geraamd geïnstalleerde windkrachtproductie van 4.000 MW), een cijfer dat de Commissie onbezien heeft overgenomen. Wanneer wordt uitgegaan van de door de Commissie ten grondslag gelegde berekeningswijze, zouden de extra kosten voor alle Duitse energie-ondernemingen samen in het jaar 2005 ten hoogste DM 100 à 200 miljoen bedragen.

1. Hoe verklaart de Commissie deze eclatante tegenspraak betreffende de bijkomende kosten en het feit dat de gegevens van de verbonden voor hernieuwbare energiebronnen die de Commissie in 1996 herhaaldelijk gedetailleerde informatie hebben doen toekomen in geen enkel opzicht in aanmerking zijn genomen of in voornoemde brief van 26 oktober 1996 tenminste worden vermeld?

2. Waarom beschouwt de Commissie voordelige toeleveringsvergoedingen voor hernieuwbare energiebronnen als subsidies alhoewel zelfs haar eigen juridische dienst hieromtrent ernstige twijfels koestert en de indeling van de wet op de toelevering van elektriciteit onder het Europees recht inzake overheidssteun problematisch acht "because there are no costs for the State and there is no fund financed by compulsory contributions¨?

3. Staat een negatieve beoordeling van de wet op de toelevering van elektriciteit niet haaks op het doel van een milieuvriendelijke energievoorziening waarop reeds in het Witboek "Een energiebeleid voor de Europese Unie¨ en in nog sterkere mate in het Groenboek over hernieuwbare energiebronnen (COM(96)0576 def.) wordt aangedrongen?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1708/97, E-1710/97, E-1712/97 en E-1717/97 van de heer Papoutsis namens de Commissie (31 juli 1997)

In dit stadium kan de Commissie geen commentaar leveren over de verschillende cijfers inzake de kosten en capaciteiten van de Duitse elektriciteitssector. De Commissie bevestigt echter haar engagement voor de bevordering van hernieuwbare energiebronnen. Gezien de positieve reacties op het Groenboek over hernieuwbare energiebronnen ((COM (96) 576 def. )) wil de Commissie verdere maatregelen voorstellen om de penetratie van hernieuwbare energiebronnen in de Unie te bevorderen teneinde de vooropgestelde indicatieve doelstelling van een aandeel van 12% tegen 2010 te bereiken.

Richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit ((PB L 27 van 30.1.1997. )) trad op 19 februari 1997 in werking. Krachtens de artikelen 8, lid 3, en 11, lid 3, kunnen de lidstaten bij het inschakelen van stroomproductie-eenheden prioriteit geven aan productie-installaties die gebruik maken van hernieuwbare energiebronnen, afvalstoffen of warmte-krachtkoppeling (WKK). De richtlijn houdt zich echter niet bezig met het probleem van de financiering van zulke acties, dat, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, op nationaal niveau bij de uitvoering van de richtlijn moet worden opgelost. De Commissie zal alle voorgestelde maatregelen onderzoeken wat hun verenigbaarheid met de richtlijn betreft, onverminderd de relevante bepalingen van het EG-Verdrag, in het bijzonder de bepalingen betreffende de concurrentie.

In zijn besluit van 27 mei 1997 over een strategie voor hernieuwbare energiebronnen, goedgekeurd op basis van het Groenboek van de Commissie over hetzelfde onderwerp, tekent de Raad aan dat in het kader van de liberalisering van de energiemarkten een beleid op het niveau van de lidstaten en - met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel - van de Gemeenschap noodzakelijk is om het concurrentievermogen van de hernieuwbare energiebronnen te verbeteren. De Commissie wil meer aandacht schenken aan deze kwestie, inclusief het vraagstuk van de wetten inzake toelevering van elektriciteit, in het kader van het voorbereidend werk voor de opstelling van een Gemeenschapsstrategie voor hernieuwbare energiebronnen. Zoals aangekondigd in het Groenboek, wil de Commissie haar strategie, in de vorm van een Witboek en een voorstel voor een actieplan, later in 1997 publiceren.