ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0069/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(25 januari 2002)

Betreft: Het proces van Barcelona en de visserijovereenkomst met Marokko

Een van de prioriteiten van het Spaanse Voorzitterschap vormt het Euro-mediterrane partnerschap dat gebaseerd is op het in 1995 gestarte proces van Barcelona. Op de Conferentie van Barcelona werd de visserijovereenkomst tussen de EU en Marokko die toen juist was ondertekend genoemd als een van de manieren waarop een betere samenwerking aan weerskanten van de Middellandse Zee tot stand kon worden gebracht. Is het Spaanse Voorzitterschap bereid dit samenwerkingsklimaat te herstellen met het oog op de ondertekening van een nieuwe visserijovereenkomst tussen de EU en Marokko?

Antwoord

(21 mei 2002)

Zoals door het geachte parlementslid wordt beklemtoond, is op de Conferentie van Barcelona van 1995 tussen de landen van de Europese Unie en de landen rond de Middellandse Zee een nieuw kader tot stand gebracht dat is gebaseerd op een allesomvattende samenwerking die stoelt op politieke dialoog, ontwikkeling van de economische en financiële samenwerking en inachtneming van de sociale, culturele en menselijke dimensie.

In die geest zal de Raad, die zich bewust is van het belang van de betrekkingen op visserijgebied tussen het Koninkrijk Marokko en de Europese Unie, in het kader van een voor beide partijen vruchtbare samenwerking, al het mogelijke doen om die nauwe betrekkingen te handhaven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0742/02

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(15 maart 2002)

Betreft: Aanleg stuwdam in de Rio Mouro

Volgens gemeenteraadsleden van de Vereniging van gemeenten van de Vale do Mouro, een zijrivier van de Rio Minho in Noord-Portugal, ligt er momenteel een voorstel om in de Rio Mouro een stuwdam te bouwen met een 50 meter hoge dam, hetgeen het hele ecosysteem kan verwoesten.

Dit controversiële voorstel is afkomstig van de onderneming Águas do Minho e Lima die beweert hiervoor communautaire steun te krijgen. Volgens genoemde gemeenteraadsleden zijn er andere alternatieven mogelijk, zoals aftappingen uit de rivier zelf, zonder dat daarvoor een stuwdam aangelegd hoeft te worden.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande het volgende mededelen:

1. Is het waar dat de aanleg van een stuwdam in de Rio Mouro met communautaire steun gefinancierd zal worden?

2. En zo ja, zijn er gegevens beschikbaar over een eventuele milieueffectrapportage? Is er aan de mogelijkheid gedacht om voor andere alternatieven te kiezen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(29 april 2002)

De Portugese autoriteiten hebben in 1999 bij de Commissie een verzoek ingediend voor een financiële bijdrage uit het Cohesiefonds voor het waterbeheersingsproject Minho-Lima dat betrekking heeft op de watervoorziening en waterzuivering ten behoeve van een aantal gemeenten. Voor een bepaald onderdeel van de watervoorziening voorzag het project in de aanleg van een stuwdam in de rivier de Mouro, de zogeheten Barragem de Lamas de Mouro.

Gezien het feit dat de beschrijving van sommige projectonderdelen niet volledig was, zowel uit technisch oogpunt als op het vlak van de milieueffectbeoordeling, heeft de Commissie de Portugese autoriteiten gevraagd hun voorstel te herschrijven. Dit heeft geresulteerd in een nieuw verzoek voor enkele onderdelen van het project, die in 2001 ook zijn gesubsidieerd, maar deze hadden geen betrekking op de bouw van de stuwdam. Het is desondanks mogelijk dat een dergelijk verzoek op een later tijdstip alsnog wordt ingediend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0845/02

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(27 maart 2002)

Betreft: Verbod op het gunnen van overheidsopdrachten aan mediabedrijven

Volgens het nieuwe wetsvoorstel van de Griekse regering inzake beperkingen op het gunnen van overheidsopdrachten aan personen die in mediabedrijven participeren, mogen geen overheidsopdrachten worden gegund aan natuurlijke of rechtspersonen die referentieaandeelhouder zijn. Het wetsontwerp definieert referentieaandeelhouders als aandeelhouders die meer dan 5 % van de totale aandelen van het mediabedrijf bezitten.

Aangezien het begrip referentieaandeelhouder moeilijk op communautair niveau of op wereldvlak kan worden gecontroleerd, worden de volgende vragen aan de Commissie voorgelegd:

1. In welke mate wordt het gelijkheidsbeginsel, dat een algemeen rechtsbeginsel is, overtreden wanneer zowel de bedrijven die hun zetel in een andere lidstaat hebben als de zogenoemde offshorebedrijven niet zullen worden gecontroleerd, in tegenstelling tot de Griekse bedrijven?

2. Zijn de lidstaten verplicht samen te werken met de betrokken Griekse overheden om controle uit te oefenen op het begrip referentieaandeelhouder (informatieverstrekking, stellen van onderzoeksdaden, enz.), met name als hun nationale wetgeving niet in een dergelijke controle voorziet?

3. Is een mogelijke vertraging van de controle op communautaire bedrijven geen inbreuk op het gelijkheidsbeginsel en is er daardoor geen sprake van discriminatie tussen de communautaire en de Griekse bedrijven?

4. In hoeverre kunnen communautaire bedrijven bij de toekenning van televisievergunningen door de overheid worden uitgesloten en in welke mate is die uitsluiting rechtsgeldig, aangezien op die bedrijven geen sluitende controle kan worden verricht?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(28 mei 2002)

De Commissie is onvoldoende van het door het geachte parlementslid aan de orde gestelde probleem op de hoogte. Aangezien het enkel om een wetsontwerp gaat, kan zij zich overigens op basis van de genoemde elementen niet over de gestelde vragen uitspreken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0175/02

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 februari 2002)

Betreft: Briefwisseling met Nederland over de IJzeren Rijn

De IJzeren Rijn is de symbolische naam voor de spoorwegverbinding tussen de Antwerpse haven en het Ruhrgebied. Vanuit België is de bereidheid groot om deze spoorwegverbinding opnieuw in gebruik te nemen. Nederland lijkt het dossier te laten aanslepen. De Nederlandse Minister van Verkeer en Waterstaat Netelenbos eist de ondertunneling van een natuurgebied bij Roermond. Ze baseert zich daarvoor op de Europese habitat- en vogelrichtlijnen. De Commissie zou haar oordeel over deze kwestie schriftelijk hebben doen toekomen aan de betrokken Belgische autoriteiten, Nederland en Duitsland. De Belgische minister van Vervoer erkent deze brief te hebben ontvangen. De Nederlandse minister verklaart niet te zijn ingelicht.

1. Is een ondertunneling van het natuurgebied bij Roermond, rekening houdend met de Europese habitat- en vogelrichtlijnen, noodzakelijk?

2. Heeft de Commissie over de kwestie inderdaad een schriftelijke mededeling gedaan aan België, Duitsland én Nederland?

3. Wat was de strekking van deze mededeling?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(22 maart 2002)

De natuurbeschermingsrichtlijnen (Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(1) en Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(2)) geven de Commissie geen mandaat om, in het kader van maatregelen ter beperking of compensatie van de effecten van infrastructuurprojecten, besluiten te nemen over de noodzaak om tunnels te bouwen onder een van de gebieden die als deel van het Natura 2000-netwerk zijn aangewezen of tot de eigen nationale natuurreservaten van de lidstaten behoren.

De drie lidstaten die betrokken zijn bij het project om de IJzeren Rijn opnieuw in gebruik te nemen (België, Duitsland en Nederland) hebben om een vergadering met de Commissie verzocht teneinde hun standpunten bekend te maken. Deze vergadering had plaats in Brussel op 5 juli 2001. Op hun verzoek stuurde het directoraat-generaal Milieu op 19 september 2001 aan de delegatieleiders die op de vergadering aanwezig waren een schriftelijk verslag van de antwoorden die het op de vragen van de lidstaten had gegeven, met aanvullende opmerkingen over bepaalde punten die waren besproken en enkele algemene beschouwingen.

Een afschrift van de brief van 19 september 2001 wordt rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het Secretariaat van het Parlement gezonden.

(1) PB L 103 van 25.4.1979.

(2) PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0466/02

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 februari 2002)

Betreft: Evaluatie van de werking van het betaalorgaan voor de steun van het EOGFL in Griekenland

In september 2001 werd bekend gemaakt dat een nieuw betaalorgaan voor de controle op de communautaire steun voor oriëntatie en garantie (Opekepe) in Griekenland zou beginnen werken in vervanging van het tot dan toe erkende betaalorgaan Gedidagep.

De problemen die de afgelopen tijd zijn ontstaan in bijna alle sectoren waar het Opekepe opereert (vertragingen bij het uitbetalen van de steun, fouten en tekorten in het OSDE-systeem, arbitraire interpretatie bij de toepassing van de voorschriften, enz.) hebben bij de Griekse producenten en veetelers niet alleen grote onrust en ergernis gewekt, maar hebben ook vragen doen rijzen over de betrouwbaarheid van de controles. Kan de Commissie zeggen of er een evaluatie is gemaakt van de werking van het Opekepe? Hebben de diensten van de Commissie onderzocht of de toekenningsvoorwaarden en in het algemeen de diverse voorwaarden die in verordening (EG) 1663/95(1) worden genoemd, zijn nageleefd?

(1) PB L 158 van 8.7.1995, blz. 6.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 maart 2002)

Artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid(1) bepaalt duidelijk dat de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de erkenning van betaalorganen. De Commissie wordt alleen maar in kennis gesteld van de beslissingen van de lidstaten.

Desalniettemin heeft de Commissie de ontwikkelingen in Griekenland, met de oprichting van het nieuwe betaalorgaan Opekepe in september 2001, van nabij gevolgd. In november 2001 evalueerde ze de naleving van de erkenningscriteria door dit betaalorgaan. Deze evaluatie bracht een aantal positieve punten aan het licht, maar daarnaast ook heel wat tekortkomingen, zowel in de organisatie van het betaalorgaan als in het algemene controlesysteem van Griekenland.

De Commissie volgt de toestand nog altijd van zeer nabij. Ze zal op constructieve wijze samenwerken met de Griekse Regering om ervoor te zorgen dat de vastgestelde positieve inspanningen voortgezet worden en dat deze concrete resultaten zullen opleveren. Tegelijkertijd zal ze echter de financiële belangen van de Gemeenschap beschermen door financiële correcties voor te stellen wanneer ze een risico van verlies voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw vaststelt. Sinds 1995 zijn in het geval van Griekenland 610 miljoen aan dergelijke financiële correcties toegepast.

(1) PB L 160 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0022/02

van Elizabeth Lynne (ELDR) aan de Commissie

(21 januari 2002)

Betreft: Subsidies voor spierziektes

Hoeveel subsidie àls er subsidie wordt toegekend wordt in elke lidstaat uitgetrokken voor spinale musculaire atrofie (SMA), musculaire dystrofie (MD), neuromusculaire aandoeningen?

Meer specifiek: hoeveel geld is bestemd voor onderzoek, ondersteuning of algemene doeleinden?

Welk soort onderzoek wordt gefinancierd (bijvoorbeeld onderzoek op gebied van behandelingstechnieken, therapie, medicijnen)?

Hoeveel subsidie àls er subsidie wordt toegekend wordt toegekend aan European Alliance of Muscular Dystrophy Associations (EAMDA)?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(27 februari 2002)

De Commissie heeft geen gegevens over de subsidie voor spinale musculaire atrofie (SMA), spierdystrofie (MD/DMD) of neuromusculaire aandoeningen in de verschillende lidstaten.

Binnen het programma Kwaliteit van het bestaan en beheer van de biologische hulpbronnen van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (OTO) zijn er drie projecten op het gebied van spierziekten, twee met name voor onderzoek naar diagnose en therapieën en één voor onderzoekmanagement, voor financiering geselecteerd:

- QLRT-1999-00870: Genetic resolution of myopathies: European cluster; subsidie: 2,4 miljoen;

- QLG2-1999-00660: A funtional genomics study of lysyl-tRNA synthesis as a target for the diagnosis and treatment of microbial infections and mitochondrial myopathies; subsidie: 1,4 miljoen;

- QLK3-2000-01038: Disease insights from single cell signalling; subsidie: 907 312.

In het verleden zijn binnen het derde en vierde kaderprogramma verschillende van dergelijke projecten gefinancierd. Meer details over alle projecten kunnen worden gevonden door te zoek op de Cordis-website: http://www.cordis.lu/en/home.html.

Daarnaast heeft het DG Gezondheids- en consumentenbescherming onlangs (in 2000) een subsidie van 128 000 toegekend aan een project met als titel: Muscle diseases prototype of rare and disabling disorders: creation of a European information network (project nr. 2000/RD/10003). Meer details over dit project zijn te vinden op de website: http://europa.eu.int/comm/health/ph/programmes/rare/proj1_en.pdf.

De EAMDA heeft de afgelopen drie jaar geen bijdrage van de Commissie ontvangen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0813/02

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(25 maart 2002)

Betreft: De Italiaanse regering en de Tweede Wereldoorlog

In een artikel in het Italiaanse dagblad Corriere della Sera van 4 februari 2002 zegt een minister in het Italiaanse kabinet, Mirko Tremaglia: Het ware beter geweest als we de oorlog hadden gewonnen.

Wat denkt de Commissie van deze verklaring, gezien de pijn die velen tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben geleden?

Is de Commissie voornemens deze kwestie met de Italiaanse regering te bespreken?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(18 april 2002)

De Commissie herinnert eraan dat het niet haar gewoonte is ten aanzien van publieke verklaringen van politici van de Lid-Staten een standpunt in te nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0171/02

van Roberto Bigliardo (UEN) aan de Commissie

(6 februari 2002)

Betreft: Luchthavenbeveiliging

Kan de Commissie zeggen of de raad van bestuur van de Italiaanse nationale maatschappij voor de burgerluchtvaart de Europese wetgeving inzake luchthavenbeveiliging nageleefd heeft? Begin 2002 kwam de regering na het ongeval in Linate op 8 oktober 2001 met een voorstel om de instanties die toezien op de veiligheid van het luchtverkeer, met name de ENAC de (Nationale maatschappij voor de burgerluchtvaart) en de ENAV (Nationale maatschappij voor de luchtverkeersleiding) te reorganiseren. In dit voorstel krijgt de luchthavendirecteur, die door de ENAC benoemd wordt, meer macht en bevoegdheden dan tot nog toe het geval is.

Op 21 december 2001 interpreteerde de raad van bestuur van de ENAC de achterliggende gedachte in feite verkeerd door tal van luchthavens onder het gezag van één enkele directeur te plaatsen. In het bijzonder de oplossing waarvoor de luchthaven van Napels gekozen heeft, doet vragen rijzen. Daar heeft men besloten de huidige directeur, een uitstekend manager met dertig jaar ervaring in zijn functie, over te plaatsen en te vervangen door het hoofd van het ENAC-bureau dat verantwoordelijk is voor de afgifte van keuringsbewijzen van vliegtuigen. Functies die tot nog toe bekleed werden door personen met een totaal verschillende achtergrond en opleiding, worden nu dus op een hoop gegooid. In heel Italië worden de certificatiebureaus immers tot op heden geleid door luchtvaartingenieurs, terwijl luchthavendirecteurs gewoonlijk houder zijn van een diploma rechten.

Enkele leden van het Italiaanse parlement hebben onmiddellijk een aantal vragen gesteld, waarin zij in het licht van de plannen om de sector te hervormen tekst en uitleg vragen over de logica achter de besluiten van de raad van bestuur van de ENAC.

Kan de Commissie mededelen of zij op de hoogte is van dit initiatief dat niet alleen tot commotie in de politieke wereld heeft geleid, maar ook het publiek veel zorgen baart omdat de veiligheid van het luchtverkeer in het geding is, een thema dat ook bovenaan op de agenda van het Europees Parlement staat?

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om te verhinderen dat zulke cumulatie van functies problemen of risico's zou veroorzaken in de reeds zo precaire Italiaanse situatie?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(8 maart 2002)

Met betrekking tot het bij de Ministerraad in Italië ingediende voorstel, bekend als het Commissione Riggio rapport, meent de Commissie te begrijpen dat dit nog niet is besproken en geen datum is aangegeven voor het mogelijke debat.

De Commissie ontwikkelt momenteel een regelgevend kader om de veiligheid in de burgerluchtvaart te versterken, voornamelijk door de instelling van het Europees Agentschap voor de Veiligheid van de Luchtvaart (EASA). Momenteel maakt de luchthavenveiligheid geen deel uit van de verantwoordelijkheid van het EASA, maar de Commissie is voornemens dit onderwerp in een later stadium aan te pakken door de mogelijke uitbreiding van het terrein van de activiteiten van het EASA.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0513/02

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(28 februari 2002)

Betreft: Niet-naleving van richtlijn 1999/22/EG in de dierentuin van Valencia

Onlangs heb ik verschillende klachten van burgers ontvangen over de omstandigheden waarin de dieren in de dierentuin van Valencia leven. Ter plaatse heb ik mij persoonlijk van de situatie op de hoogte gesteld en hoewel de bevoegde autoriteiten de nodige vergunningen hebben afgegeven, kan gemakkelijk worden aangetoond dat niet wordt voldaan aan de bepalingen van richtlijn 1999/22/EG(1) betreffende het houden van wilde dieren in dierentuinen waarvan artikel 3, derde streepje als volgt luidt:

De dieren op zodanige wijze huisvesten dat ernaar wordt gestreefd te voldoen aan de biologische behoeften en de behoeften inzake behoud van iedere soort, onder meer door te voorzien in een voor elke soort specifieke kwalitatieve verbetering van de kooien, alsmede de dieren uitstekend verzorgen, onder toepassing van een doordacht programma van preventieve en curatieve diergeneeskundige verzorging en voeding.

Heeft de Commissie al de bevestiging ontvangen dat Spanje richtlijn 1999/22/EG in nationale wetgeving heeft omgezet?

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen met het oog op de juiste toepassing van deze richtlijn in het geval van de dierentuin van Valencia en met het oog op de waarborging van de bescherming en het welzijn van de aldaar gehuisveste soorten?

(1) PB L 94 van 9.4.1999, blz. 24.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(11 april 2002)

De Commissie is door de Spaanse regering nog niet in kennis gesteld van maatregelen ter omzetting van Richtlijn 1999/22/EG van de Raad van 29 maart 1999 betreffende het houden van wilde dieren in dierentuinen. Daarbij moet worden opgemerkt dat de in artikel 9 van de richtlijn vastgestelde termijn voor de omzetting van de richtlijn in april 2002 verstrijkt.

De Commissie zal er in ieder geval voor zorgen dat de communautaire wetgeving in deze kwestie wordt nageleefd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0640/02

van Philip Bushill-Matthews (PPE-DE) aan de Commissie

(4 maart 2002)

Betreft: HvJ en het invoerverbod voor Brits rundvlees

Twee maanden geleden heeft het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen de uitspraak gedaan dat het Franse verbod op de invoer van Brits rundvlees illegaal is, maar ondanks deze uitspraak heeft Frankrijk vooralsnog dit verbod niet ingetrokken. Welke specifieke actie denkt de Commissie te ondernemen om te bereiken dat de wetgeving wordt nageleefd, en met name wanneer wil zij hiertoe overgaan?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(8 april 2002)

De Commissie deelt de zorg van het geachte parlementslid.

De Commissie heeft Frankrijk reeds verzocht aan te geven welke actie het denkt te ondernemen om het arrest van het Hof van Justitie van 13 december 2001 in de betreffende zaak (Commissie tegen Franse Republiek C-1/00) uit te voeren.

Aangezien op dit verzoek geen bevredigende reactie is gekomen, heeft de Commissie besloten om de procedure van artikel 228 van het EG-Verdrag in te stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0039/02

van Luciano Caveri (ELDR) aan de Commissie

(23 januari 2002)

Betreft: Cannabis voor therapeutische doeleinden

Er mag worden aangenomen dat de verschillende wetgevingen van de lidstaten op het gebied van cannabis voor therapeutische doeleinden tot ongelijkheden in de Farmacopee leiden, bijvoorbeeld op het gebied van de pijnbestrijding. Wat kan de Commissie hierover zeggen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(19 februari 2002)

Tot nu toe heeft de Commissie nog geen geneesmiddelen op grond van Verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad van 22 juli 1993 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling(1) toegelaten die cannabis of daarvan afgeleide producten bevatten.

De Commissie heeft geen uitgebreide informatie over alle geneesmiddelen die door de lidstaten zijn toegelaten of waarvoor klinische tests worden uitgevoerd. Daarom is het onmogelijk te zeggen of er nationaal toegelaten geneesmiddelen zijn die cannabis bevatten. Een dergelijke toelating moet in elk geval voldoen aan de voorschriften inzake kwaliteit, veiligheid en werkzaamheid bepaald in Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik(2) en in Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik(3).

Er zijn geen communautaire bepalingen die het gebruik van cannabis als werkzame stof voor geneesmiddelen als zodanig verbieden.

(1) PB L 214 van 24.8.1993.

(2) PB L 311 van 28.11.2001.

(3) PB L 311 van 28.11.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0041/02

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie

(23 januari 2002)

Betreft: Financiële middelen voor gepensioneerden die deelnemen aan educatieve, sociale, culturele en sportieve activiteiten

Zijn er Europese fondsen voor gepensioneerden die actief deelnemen aan educatieve, sociale, culturele en sportieve activiteiten?

Deze mensen nemen bijvoorbeeld deel aan een computercursus die ze zelf bekostigen. Ook de reiskosten zijn voor eigen rekening. Meestal moeten zij deze kosten betalen van hun pensioen, dat beperkt is. Beschikt Europa over financiële middelen om deze mensen een tegemoetkoming in de kosten te geven?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(11 februari 2002)

Het Europees Sociaal Fonds (ESF) kan het soort activiteiten, als vermeld in de vraag van het geachte parlementslid, niet financieren. Overeenkomstig artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1784/1999(1) zorgt het Fonds voor de ondersteuning en de aanvulling van de activiteiten van de lidstaten op het gebied van de arbeidsmarkt en van de ontwikkeling van menselijke hulpbronnen in het bijzonder in het kader van hun meerjarige nationale actieplannen voor de werkgelegenheid. Bijgevolg moet de financiering uit het ESF gericht zijn op de verbetering van de arbeidsmogelijkheden van de werknemers in de interne markt, dat wil zeggen dat het ESF in wezen een arbeidsmarktinstrument is en daarom niet kan worden gebruikt voor de ondersteuning van gepensioneerden.

(1) Verordening (EG) nr. 1784/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 1999 betreffende het Europees Sociaal Fonds, PB L 213 van 13.8.1999.