SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3983/98

van Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Steunverlening aan het bedrijf SNIACE (Spanje)

Kan de Commissie bevestigen dat de Oostenrijkse onderneming Lenzing bij de Commissie een klacht heeft ingediend tegen het Spaanse bedrijf Sniace (Cantabrië), dat steun ontvangen zou hebben van de staat en het gewest?

Heeft de Commissie van de Spaanse centrale en gewestelijke overheid de verzekering gekregen dat geen steun is verleend die tot concurrentievervalsing kan leiden?

Weet de Commissie dat de bedrijven Lenzing en Sniace met een aantal producten op dezelfde markt concurreren?

Is zij er zich van bewust dat deze klacht het bedrijf Sniace economische en sociale schade kan berokkenen?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(12 februari 1999)

Na een klacht van de Oostenrijkse firma Lenzing A.G. over verschillende, gedurende enkele jaren verleende, vormen van illegale staatssteun aan SNIACE S.A., een concurrent van Lenzing A.G. in de sector synthetische vezels, en rekening houdende met de opmerkingen van de Spaanse overheid en enkele derde partijen, waaronder andere concurrenten van Lenzing A.G., heeft de Commissie op 28 oktober 1998 besloten de procedure die zij had ingeleid uit hoofde van artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag te beëindigen met een definitief gedeeltelijk negatief besluit.

Volgens het besluit is in twee van de onderzochte gevallen sprake van staatssteun. Het gaat in die gevallen om overeenkomsten op grond waarvan, tegen een lagere rentevoet dan op de markt gebruikelijk is, uitstel van betaling van sociale premies is verleend, en een overeenkomst voor terugbetaling met het salarisgarantiefonds (Fogasa), waarbij eveneens een lagere rentevoet is berekend dan op de markt gebruikelijk is. Overeenkomstig de praktijk in eerdere gevallen heeft de Commissie de verklaring van de Spaanse regering dat de maatregelen in kwestie buiten het toepassingsgebied van de regels voor staatssteun vallen, verworpen op de gronden dat deze volgens de Spaanse wet algemeen toepasselijk waren. Volgens de Commissie kon de overheid voor het bedrijf in kwestie een aparte behandeling laten gelden. Aangezien de steun niet gebaseerd was op een erkende regeling en Spanje niet heeft geprobeerd de steun te rechtvaardigen op basis van een geldig herstructureringsplan, heeft de Commissie besloten dat de steun niet verenigbaar was met de gemeenschappelijke markt en de terugbetaling ervan gelast. In haar besluit vermeldt de Commissie het bedrag van de verleende steun niet, maar wel wijst zij erop dat dit minstens gelijk is aan het verschil tussen de op de markt gebruikelijke rentevoet en de rentevoet in de overeenkomsten met de sociale zekerheid en Fogasa.

De Commissie kon in de andere onderzochte gevallen niet vaststellen of er sprake was van staatssteun, maar nam een terughoudend standpunt in ten aanzien van de vraag of het niet-betalen van wettelijke milieuheffingen door het bedrijf een vorm van steun is.

De Commissie is zich bewust van de potentiële gevolgen van haar besluiten voor de begunstigden van de steun en de concurrenten en streeft er derhalve naar de regels voor steunmaatregelen van de staten op een objectieve en onpartijdige wijze toe te passen.