ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0038/03

van Marco Cappato (NI) aan de Raad

(21 januari 2003)

Betreft: Aanwezigheid van een door Interpol gezocht persoon op een ontvangst van de Italiaanse ambassade in Moskou

Het Italiaanse dagblad La Repubblica publiceerde op 7 januari 2003 een onderzoek waaruit bleek dat de zakenman Mark Garber, directeur van Fleming Family and partners en topman van de Russische bank UCB in november 2001 was uitgenodigd op een modeshow en receptie in de Italiaanse ambassade in Moskou. Volgens La Repubblica werd Mark Garber in november 2001 gezocht door het Openbaar Ministerie van Turijn en door het gehele Interpol-netwerk (hij was al sinds 28 mei 2001 in de elektronische database opgenomen) krachtens een internationaal arrestatiebevel vanwege betrokkenheid bij de georganiseerde misdaad met het oogmerk van wapenhandel. Het arrestatiebevel werd nadien ingetrokken.

Kan de Raad, in het kader van zijn bevoegdheden op het vlak van de justitiële samenwerking in strafzaken tussen de EU-lidstaten en tegenover derde landen, samen met de Italiaanse regering en Europol nagaan of de door La Repubblica beschreven feiten op waarheid berusten, en eventueel mochten ze bevestigd worden ophelderen waarom Italië geen gevolg heeft gegeven aan een internationaal arrestatiebevel?

Antwoord

(5 en 6 mei 2003)

De Raad geeft nooit commentaar op artikelen in de pers en kan zich niet in individuele strafzaken mengen. De Raad kan derhalve niet aan het verzoek van het geachte parlementslid voldoen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1029/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(28 maart 2003)

Betreft: Aanwending door de gemeente Terni van subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000

In september 2002 heeft het comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Het subsidiebeleid van de Europese Unie omvat ook een steunprogramma voor het stimuleren van jumelage tussen Europese steden. Vele Italiaanse steden, waaronder Terni, zouden hiervoor bijzonder geschikt zijn.

Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

1. of de gemeente Terni projecten heeft ingediend om in aanmerking te komen voor de subsidies van het programma Jumelage van steden 2000?

2. of de gemeente Terni subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen?

3. of deze subsidies gebruikt zijn?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Reding namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0864/03, E-0886/03, E-1017/03, E-1018/03,E-1019/03, E-1020/03, E-1021/03, E-1022/03, E-1023/03, E-1024/03,E-1025/03, E-1026/03, E-1027/03, E-1028/03 en E-1029/03

(8 mei 2003)

De financiële middelen voor het programma Stedenbanden worden niet decentraal beheerd.

De subsidies worden door de Commissie toegekend aan de hand van projectvoorstellen van plaatselijke overheden of comités voor stedenbanden.

Uitbetaling van de subsidies vindt pas plaats na afloop van het evenement en nadat bewijsstukken zijn voorgelegd.

Voor de deelname van de plaatselijke autoriteiten aan het programma Stedenbanden wordt ieder jaar een oproep tot het indienen van projectvoorstellen in het Publicatieblad van de Europese Unie gepubliceerd.

Wat de vragen van de geachte afgevaardigde aangaat de gemeenten Fiumicino (E-0886), Frosinone (E-0864), Ancona (E-1017), Florence (E-1019), Livourne (E-1020), Macerata (E-1021), Perosa (E-1023), Pesaro (E-1024), Pisa (E-1025) Pistoia (E-1026) Siena (E-1028) et Terni (E-1029) hebben in 2000 geen financiële steun voor stedenbanden ontvangen.

De gemeenten: Carrara (E-1018) Massa (E-1022) Prato (E-1027) hebben in 2000 financiële steun voor stedenbanden ontvangen en de middelen ook besteed.

De geachte afgevaardigde kan zich voor nadere informatie ook tot de plaatselijke autoriteiten wenden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0165/03

van Paul Lannoye (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 januari 2003)

Betreft: Telegeleide bommen

De nieuwe generatie telegeleide bommen die de Verenigde Staten ontwikkeld hebben, is bedoeld om versterkte ondergrondse doelen te penetreren en te vernietigen. Om deze wapens zo doeltreffend mogelijk te maken wordt in een strikt militair denken hiervoor een metaal met een hoge densiteit, nl. verarmd uranium, gebruikt. Wordt dit soort wapens in de Europese Unie vervaardigd? Zo dit al niet het geval is, beschikken de legers van bepaalde lidstaten over dit soort wapens?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(13 februari 2003)

De Commissie heeft geen enkele wettelijke bevoegdheid invloed uit te oefenen op de keuze en de aard van de te produceren wapens of zelfs controle uit te oefenen op het gebruik van dergelijke munities.

Gezien het militaire karakter van de schriftelijke vraag wordt het geachte parlementslid verzocht zich voor nadere informatie te wenden tot het Algemeen Secretariaat/Hoge Vertegenwoordiger voor het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid, de heer Solana.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0784/03

van Christos Folias (PPE-DE) aan de Commissie

(14 maart 2003)

Betreft: Steun voor de producenten

Zoals bekend bestaat er in Griekenland geen grondregister en evenmin een register van landbouwers.

Hoe wordt de verpachting van landbouwgrond behandeld? Bestaat het gevaar dat de financiële steun die voor de producent is bestemd, door de bekende bureaucratische procedures en administratieve problemen binnen het Ministerie van Landbouw, bij de eigenaar van de landbouwgrond terechtkomt en niet bij de rechthebbende producent?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 april 2003)

Artikel 20 van het voorstel van de Commissie tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB)(1) bepaalt dat elke lidstaat een geïntegreerd beheers- en controlesysteem moet opzetten. Dit systeem is, zowel voor Griekenland als voor alle andere lidstaten, gebaseerd op het bestaand geïntegreerd systeem voor rechtstreekse steunverlening. Griekenland heeft in dit kader reeds een systeem voor de identificatie van percelen grond (LPIS) opgezet, maar dit systeem is nog niet volledig operationeel. Bovendien werd ook een systeem opgezet waarbij de identiteit van elke landbouwer die een steunaanvraag indient, wordt geregistreerd. De bestaande systemen worden uitgebreid zodat de nieuwe elementen van de Bedrijfstoeslagregeling erin kunnen worden geïntegreerd.

Dit herwerkt geïntegreerd systeem zal een uitbreiding van de bestaande geautomatiseerde database en een identificatiesysteem voor percelen landbouwgrond omvatten, maar eveneens een systeem voor de identificatie en registratie van de toeslagrechten. Een geïntegreerd controlesysteem voor de steunaanvragen en een afzonderlijk systeem dat de identiteit van elke landbouwer die een steunaanvraag indient, registreert, zal ook aan het bestaand geïntegreerd controlesysteem worden toegevoegd.

Om te verzekeren dat de ene bedrijfstoeslag zal worden betaald aan de rechthebbende producenten, bepaalt artikel 24 van voornoemd voorstel dat het systeem voor de identificatie en de registratie van de toeslagrechten zo wordt opgezet dat het verificatie van de toeslagrechten en kruiscontroles door vergelijking met de steunaanvragen en met het systeem voor de identificatie van de percelen landbouwgrond mogelijk maakt. Krachtens artikel 26 zijn de lidstaten verplicht de steunaanvragen te onderwerpen aan administratieve controles, inclusief een verificatie van de subsidiabele oppervlakte en de overeenkomstige toeslagrechten.

(1) COM(2003) 23 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0369/03

van Luciano Caveri (ELDR) aan de Commissie

(12 februari 2003)

Betreft: Snellere invoering van minder vervuilende motoren in vrachtwagens

In het kader van het algemene debat over het vervoersbeleid, met name wat betreft de buitensporige rol van het wegvervoer, wordt nog steeds gediscussieerd over de Europese inspanningen om vrachtwagens uit te rusten met steeds minder vervuilende motoren. Kan de Commissie, in afwachting van de invoering van de Euro-4- en de Euro-5-motoren, meedelen of het niet mogelijk is de voorziene termijnen voor het op de markt brengen van deze motoren te verkorten en kan zij meedelen welke maatregelen genomen zouden kunnen worden teneinde het vrachtwagenpark effectief te vernieuwen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(21 maart 2003)

Bij Richtlijn 1999/96/EG(1) (tot wijziging van Richtlijn 88/77/EEG(2)) zijn Euro 4- en Euro 5- grenswaarden voor verontreinigende emissies ingevoerd. Overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 1999/96/EG mogen de lidstaten fiscale stimuleringsmaatregelen nemen om een snellere introductie van nieuwe voertuigen en motoren die aan de toekomstige emissiegrenswaarden van Euro 4 of Euro 5 voldoen, te stimuleren. Daarnaast is er geen andere procedure voor een snellere marktintroductie van nieuwe voertuigen en motoren die binnen deze normen blijven.

De fabrikanten hebben hun Euro 4-voertuigen en -motoren, waar vooral de nadruk ligt op de terugdringing van deeltjesemissies, nu bijna gereed. Hoewel in een komend voorstel van de Commissie krachtens Richtlijn 1999/96/EG diverse nieuwe technische tests aan het Euro 4-pakket worden toegevoegd, mag worden verwacht dat de fiscale stimuleringsmaatregelen in de lidstaten spoedig zullen leiden tot de introductie van voertuigen en motoren die aan de emissiegrenswaarden van Euro 4 voldoen.

Voertuigen die voldoen aan de emissiegrenswaarden van Euro 5 (die uitsluitend een strengere waarde voor stikstofoxiden bevat, de waarden voor andere verontreinigende stoffen komen overeen met die van Euro 4) zullen voorlopig nog wel niet verschijnen. De daarvoor benodigde technologie die de voorkeur van de Europese industrie geniet, vereist een infrastructuur voor de levering van een noodzakelijk toevoegingsmiddel dat voor een goede werking van die technologie van essentieel belang is.

(1) Richtlijn 1999/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking en tot wijziging van Richtlijn 88/77/EEG van de Raad, PB L 44 van 16.2.2000.

(2) Richtlijn 88/77/EEG van de Raad van 3 december 1987 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen tegen de emissie van gasvormige verontreinigingen door dieselmotoren, bestemd voor het aandrijven van voertuigen, PB L 36 van 9.2.1988.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0394/03

van Salvador Jové Peres (GUE/NGL) aan de Raad

(13 februari 2003)

Betreft: Eventuele schending van verordeningen van de Raad inzake verwerkte tomaten

Het Comité van beheer voor fruit en tuinbouwproducten heeft op 15 januari 2002 ingestemd met de door de lidstaten voorgestelde hoeveelheden tomaten, waarbij werd aangetekend dat volledige steun voor de lidstaten alleen maar mogelijk is wanneer zij het communautair plafond niet overschrijden. De Commissie heeft zich evenwel niet officieel akkoord verklaard met deze verordening.

Bij haar verzoek om maatregelen aan de vergadering van het Comité van beheer voor fruit en tuinbouwproducten van 28 januari 2002 heeft de Commissie enkele uit Italië afkomstige steunaanvragen doorgelaten.

Meent de Raad dat deze steunaanvragen onderworpen zijn aan de controle die verplicht wordt gesteld door de verordeningen (EG) nr. 2201/96(1) en (EG) nr. 449/2001(2)?

Vindt de Raad niet dat artikel 23, lid 2 van verordening (EG) nr. 449/2001 is overtreden? In dat artikel wordt namelijk 10 december vastgesteld als uiterste datum waarop de lidstaten aan de Commissie de totale hoeveelheid tomaten waarvoor hulp wordt aangevraagd, kunnen meedelen.

Is het de Raad bekend op welke datum het Comité van beheer voor fruit en tuinbouwproducten van 28 januari 2002 is geconvoceerd en welk motief hiervoor werd aangevoerd?

Wanneer er sprake is van overtreding van de genoemde richtlijnen, luidt de vraag welke actie de Raad denkt te ondernemen?

(1) PB L 297 van 21.11.1996, blz. 29.

(2) PB L 64 van 6.3.2001, blz. 16.

Antwoord

(13 mei 2003)

De besprekingen in het Comité van beheer voor fruit en tuinbouwproducten van de Europese Commissie vallen niet onder de bevoegdheid van de Raad en de Raad is derhalve niet bevoegd zich daarover uit te spreken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0059/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(22 januari 2003)

Betreft: Aanneming, na de ramp met de Prestige op de kusten van Galicië, van een specifieke wetgeving van de Europese Unie voor het vervoer over zee van gevaarlijke goederen

Welke redenen kan de Raad hebben om niet de aanneming te bevorderen van een specifieke wetgeving van de Europese Unie voor het vervoer over zee langs haar kusten van gevaarlijke goederen, zoals de Verenigde Staten hebben gedaan na het ongeval met de Exxon Valdiz, door middel van de Oil Pollution Act van 1990 waardoor, los van de warrige en primitieve internationale normen, een aparte rechtsruimte werd ingesteld?

Antwoord

(8 mei 2003)

De Raad verwijst het geachte parlementslid naar het antwoord dat hij op dezelfde vraag heeft gegeven in het kader van het vragenuur tijdens de plenaire vergadering van het Europees Parlement in januari 2003 (QH-0947/02).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0980/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(27 maart 2003)

Betreft: Aanwending door de gemeente Florence van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000

In september 2002 heeft het comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Sommige plaatselijke overheden, zoals b.v. de gemeente Florence, hebben de Europese subsidies hard nodig om de diversiteit en tradities van de gemeenschappelijke cultuur te bevorderen door het stimuleren van creativiteit, beroepsmobiliteit, toegang tot en verbreiding van kunst en cultuur.

Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

1. of de gemeente Florence projecten heeft voorgesteld in het kader van het programma Cultuur 2000?

2. of de gemeente Florence subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen?

3. of deze subsidies gebruikt zijn?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Reding namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0830/03, E-0892/03, E-0978/03, E-0979/03,E-0980/03, E-0981/03, E-0982/03, E-0983/03, E-0984/03, E-0985/03,E-0986/03, E-0987/03, E-0988/03, E-0989/03 en E-0990/03

(25 april 2003)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0985/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(27 maart 2003)

Betreft: Aanwending door de gemeente Pesaro van de subsidies uit hoofde van het programma Cultuur 2000

In september 2002 heeft het comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Sommige plaatselijke overheden, zoals b.v. de gemeente Pesaro, hebben de Europese subsidies hard nodig om de diversiteit en tradities van de gemeenschappelijke cultuur te bevorderen door het stimuleren van creativiteit, beroepsmobiliteit, toegang tot en verbreiding van kunst en cultuur.

Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

1. of de gemeente Pesaro projecten heeft voorgesteld in het kader van het programma Cultuur 2000?

2. of de gemeente Pesaro subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen?

3. of deze subsidies gebruikt zijn?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Reding namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0830/03, E-0892/03, E-0978/03, E-0979/03,E-0980/03, E-0981/03, E-0982/03, E-0983/03, E-0984/03, E-0985/03,E-0986/03, E-0987/03, E-0988/03, E-0989/03 en E-0990/03

(25 april 2003)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0555/03

van Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Commissie

(27 februari 2003)

Betreft: Geïntegreerd afvalbeheer in de gemeente Conegliano

De gemeente Conegliano (in de provincie Treviso) heeft bij besluit nr. 127-597 van 8 april 2002 het geïntegreerde beheer van huisvuil en daarmee gelijkgesteld afval op het grondgebied van de gemeente, evenals de financiële administratie van de huisvuilbelasting (heffing en inning), zonder openbare aanbesteding met ingang van uiterlijk 1 juli 2002 toegewezen aan het Consorzio per i servizi di igiene del territorio (C.I.T.), een consortium waarvan de gemeente deel uitmaakt, met dien verstande dat deze twee taken door het C.I.T. zelf dan wel door derden kunnen worden uitgevoerd.

In datzelfde besluit staat dat het C.I.T. onder andere het geïntegreerde en gecoördineerde beheer van huisvuil, speciaal en gelijkgesteld afval met inbegrip van het ophalen en vervoer ervan tot taak heeft, naast de heffing en inning van de huisvuilbelasting. Dankzij dit geïntegreerde beheer (met inbegrip van het ophalen en vervoer) kan de organisatie van de dienst op het grondgebied worden geoptimaliseerd en efficiënter en zuiniger worden opgezet. Volgens het besluit zal het beheer van huisvuil en gelijkgesteld afval in de gemeente uiteindelijk volledig worden uitbesteed.

Vervolgens hebben de huishoudens en het bedrijfsleven van de gemeente Conegliano een brief ontvangen, ondertekend door de burgemeester van Conegliano, de voorzitter van het C.I.T. en de voorzitter van SAV.NO, waarin zij op de hoogte werden gesteld van enkele wijzigingen in het beheer en de inning van de huisvuilbelasting over 2002. In de brief werd onder andere medegedeeld dat de vergoeding voor de dienst namens het C.I.T. door SAV.NO geïnd zou worden en dat elke belastingplichtige daartoe een factuur zou ontvangen. Inderdaad ontvingen de inwoners daarop een factuur die aan SAV.NO moest worden voldaan.

Kortom, de gemeente Conegliano heeft het beheer van deze dienst rechtstreeks toegewezen aan het C.I.T., die een deel ervan vervolgens rechtstreeks heeft uitbesteed aan SAV.NO.

Meent de Commissie niet, in het licht van het bovenstaande, dat een dergelijke handelwijze een schending vormt van de communautaire bepalingen inzake toewijzing van het beheer van plaatselijke openbare diensten, en derhalve illegaal is?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(25 april 2003)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat zij op de hoogte is van een aantal problemen inzake de onverenigbaarheid met het Gemeenschapsrecht van overheidsopdrachten en concessies die de Italiaanse wetgeving op het gebied van lokale openbare diensten oplevert. Met betrekking tot deze wetgeving is momenteel een inbreukprocedure ingeleid, in het kader waarvan de Commissie onlangs een aanvullende aanmaningsbrief aan de Italiaanse regering heeft gestuurd.

Wat de gunning van het afvalbeheer in de gemeente Conegliano betreft, zal de Commissie de Italiaanse autoriteiten om gedetailleerde informatie vragen op grond waarvan zij kan beoordelen of het geval in kwestie onder de meer algemene problematiek valt waarop de bovengenoemde inbreukprocedure betrekking heeft.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0364/03

van Cecilia Malmström (ELDR) aan de Commissie

(12 februari 2003)

Betreft: Maximumleeftijden voor piloten in Frankrijk

Naar verluidt is 60 jaar de maximumleeftijd waarop piloten in de burgerluchtvaart in Frankrijk hun beroep nog mogen uitoefenen. In de andere lidstaten is de maximumleeftijd 65 jaar. Dit betekent dat piloten tussen de 60 en 65 geen vliegtuig mogen besturen zodra het toestel zich in het Franse luchtruim bevindt, hetgeen voor de vliegmaatschappijen problemen oplevert.

Welke maatregelen overweegt de Commissie om de maximumleeftijd voor piloten in Frankrijk en de andere lidstaten gelijk te trekken?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(28 maart 2003)

Overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1592/2002(1) bereidt de Commissie een voorstel voor een wijziging van deze verordening voor, om het werkterrein van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) uit te breiden.

Deze uitbreiding moet betrekking hebben op de vergunningen voor piloten van luchtvaartuigen zodat wordt gezorgd voor een gelijke toepassing van de desbetreffende normen in de Unie.

(1) Verordening (EG) nr. 1592/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2002 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, PB L 240 van 7.9.2002.