ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2756/99

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Regeling van de pluimveesector

Gezien de problemen waar de pluimveesector het afgelopen jaar in sommige regio's van de Unie mee te kampen had, en die geleid hebben tot een wijziging van het consumentengedrag van de

burger en daarmee tot een aanbodoverschot, waardoor de prijs van kip beneden de productiekosten is komen te liggen; dit is schadelijk voor de productiegebieden die niets met de schandalen te maken hadden, gelet op het feit dat de verliezen die deze sector lijdt, en overwegende dat pluimveehouders aandringen op reorganisatie van de sector en beperking van het aantal leghennen, luidt de vraag aan de Commissie:

Heeft zij een initiatief in gedachten om te reageren op deze verzoeken en daarmee de crisissituatie te verzachten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 februari 2000)

De problemen die de Spaanse pluimveesector in 1999 heeft gekend, zijn waarschijnlijk niet rechtstreeks het gevolg van de consumptiedaling naar aanleiding van de dioxinecrisis. De oorzaak van deze moeilijkheden dient veeleer gezocht te worden in het feit dat de pluimveeproductie in Spanje in 1999 sterk gestegen is ten opzichte van het jaar daarvoor.

Zo schat de Spaanse pluimveesector dat de productie tussen 1998 en 1999 gestegen is met ongeveer 15 % als gevolg van de positieve economische resultaten eind 1998. Dat heeft de prijzen vanaf begin 1999, dus nog lang voor de dioxinecrisis, doen dalen. Deze crisis heeft vanaf juni 1999 nog een bijkomend effect op de Spaanse markt voor slachtpluimvee veroorzaakt.

Wat de productieoverschotten vanaf begin 1999 betreft, zij erop gewezen dat de gemeenschappelijke marktordening voor slachtpluimvee geen reguleringsmaatregelen zoals overheidsaankopen omvat. De pluimveesector moet zelf het aanbod op de vraag afstemmen, maar zich daarbij houden aan de communautaire wetgeving betreffende de mededinging.

Het enige instrument van de Commissie om de communautaire markt in evenwicht te brengen, zijn de exportsubsidies. Voor deze maatregelen gelden echter de beperkingen die zijn vastgesteld in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO). Ondanks deze beperkingen heeft de Commissie in de zomer van 1999 de uitvoerrestituties uitgebreid tot nieuwe groepen van bestemmingen om zo de export uit alle regio's van de Gemeenschap te vergemakkelijken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2820/99

van Helle Thorning-Schmidt (PSE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Asbestverbod

Welke initiatieven heeft de Commissie ontplooid of wil zij nog ontplooien om in de EU een verbod op het werken met asbest in te voeren?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(24 februari 2000)

Op 26 juli 1999 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan Richtlijn 1999/77/EG tot zesde aanpassing aan de technische vooruitgang van bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (asbest)(1). Daar is bepaald dat alle vormen van asbest uiterlijk 1 januari 2005 niet langer op de markt gebracht of gebruikt mogen worden. Er zijn slechts enkele uitzonderingen op deze regel. De Commissie zal die vóór 1 januari 2003 herzien.

In verband met genoemd verbod werkt de Commissie aan een herziening van Richtlijn 83/477/EEG, als gewijzigd bij Richtlijn 91/382/EEG van de Raad van 25 juni 1991 betreffende de bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan asbest op het werk (tweede bijzondere richtlijn in de zin van artikel 8 van Richtlijn 80/1107/EEG)(2).

(1) PB L 207 van 6.8.1999.

(2) PB L 206 van 29.7.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2671/99

van Klaus-Heiner Lehne (PPE-DE) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: Kaarten voor EU-burgers om Italië binnen te reizen

Duitse toeristen moesten op 15 november 1999 op een veerboot van Tunis naar Livorno (Italië) oranjegekleurde kaarten laten afstempelen, omdat zij anders volgens informatie van de Italiaanse autoriteiten Italië niet mochten binnenkomen. Zonder stempel mochten zij het schip niet verlaten, aldus de informatie van de douane-ambtenaren. Het binnenreizen van Italië ondervond door deze maatregel verscheidene uren vertraging, hetgeen de toeristen als pure pesterij opvatten.

Is er een reden waarom EU-burgers bijzondere binnenreiskaarten voor Italië moeten voorleggen?

Als hiervoor geen reden is, wat denkt de Commissie dan hiertegen te ondernemen?

Antwoord van de heer Vitorino Namens de Commissie

(17 februari 2000)

De Commissie zal contact met de Italiaanse autoriteiten opnemen om nadere inlichtingen in te winnen over de door het geacht Parlementslid aan de kaak gestelde feiten. Indien nodig zal zij de zaak nader onderzoeken in het kader van de in artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-Verdrag bedoelde procedure.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2521/99

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 december 1999)

Betreft: Ophalen van eieren en vermelding van de datum

De Commissie heeft in haar antwoord op een vraag van mij (E-1712/99)(1) uiteengezet dat voor Zweden en Finland een uitzondering geldt op de EU-voorschriften voor het ophalen van eieren die inhoudt dat dit eens per week mag geschieden, mits de eieren gekoeld worden bewaard. Betekent deze uitzondering dat ook eieren die eenmaal per week worden opgehaald mogen worden voorzien van de datum van 25 dagen later?

(1) PB C 219 E van 1.8.2000, blz. 18.

Antwoord van de heer Fischlernamens de Commissie

(26 januari 2000)

In de gemeenschappelijke handelsnormen voor eieren is bepaald dat de datum van minimale houdbaarheid moet worden vermeld op grote en kleine verpakkingen van klasse A-eieren (artikel 10, lid 1, onder e), van Verordening (EEG) nr. 1907/90 van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde handelsnormen voor eieren(1)). Krachtens artikel 16, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1274/91 van de Commissie van 15 mei 1991 houdende bepalingen ter toepassing van Verordening (EEG) nr. 1907/90(2) is de datum van minimale houdbaarheid de uiterste verkoopdatum plus zeven dagen.

In artikel 3 van Beschikking 94/371/EG van de Raad van 20 juni 1994 tot vaststelling van specifieke gezondheidsvoorschriften voor het in de handel brengen van bepaalde soorten eieren(3) is met betrekking tot de uiterste verkoopdatum bepaald dat eieren uiterlijk 21 dagen na de legdatum aan de consument moeten worden geleverd. De datum van minimale houdbaarheid mag dus niet later zijn dan 28 dagen na de legdatum.

(1) PB L 173 van 6.7.1990.

(2) PB L 121 van 16.5.1991.

(3) PB L 168 van 2.7.1994.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2308/99

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(13 december 1999)

Betreft: Tunnel onder de Mont Blanc

Heeft de Europese Commissie haar bereidheid te kennen gegeven gezien de tragedie eerder dit jaar in de tunnel onder de Mont Blanc, waar minstens 35 mensen de dood gevonden hebben, en waar de enorme toename van het verkeer de laatste tientallen jaren een factor geweest is die het ongeluk mee veroorzaakt heeft om Frankrijk en Italië voor alternatieve vervoermiddelen te helpen zorgen, eventueel het spoor, om de te grote verkeersopkomst op te vangen, en daarbij tegelijk de kwaliteit van het milieu te helpen verbeteren voor de mensen die onmiddellijk langs het huidige traject van de tunnelroute wonen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(24 januari 2000)

De toename van het wegverkeer is een algemeen verschijnsel in Europa, dat des te erger gevoeld wordt in een centraal gelegen en geïsoleerd gebied als de Alpen.

Om bij te dragen tot de ontlasting van de autowegen verleent de Gemeenschap onder meer steun aan het project van de hoge snelheids/gecombineerd vervoerlijn Lyon-Turijn-(Trieste) en het opheffen van knelpunten zoals het station van Modane en de goederenspoorlijn Ambérieu-Modane-Turijn tegen 2001.

Voorts opent de in juni vorig jaar getekende overeenkomst voor vervoer over land tussen de Gemeenschap en Zwitserland perspectieven voor de ontwikkeling van alternatieve routes voor vrachtwagens in het Alpengebied.

Tenslotte zal de Gemeenschap in het kader van het Vijfde Kaderprogramma steun geven voor onderzoek en ontwikkeling van technieken om de risico's en gevolgen van ongevallen in tunnels te beperken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2717/99

van Sylvia-Yvonne Kaufmann (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Schendingen van de mensenrechten in Iran

Hoe kijkt de Commissie aan tegen de jongste schendingen van de mensenrechten in de Islamitische Republiek Iran?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(8 februari 2000)

De Commissie volgt de mensenrechtensituatie in Iran met bezorgdheid. Zij heeft actief deelgenomen aan het optreden van de Unie in dit gebied, door demarches en in de brede dialoog van de Unie met Iran.

Hoewel de schending van de mensenrechten in Iran op grote schaal wordt voortgezet, is er de afgelopen jaren vooruitgang geboekt. Eén van de meest recente voorbeelden is de verheugende vrijlating van de Duitse zakenman, de heer Hofer.

De Commissie zal de ontwikkelingen in Iran op probleemgebieden nauwlettend blijven volgen, met name wat betreft de mensenrechten, non-proliferatievraagstukken en de houding van Iran ten aanzien van het vredesproces in het Midden-Oosten.

In het licht van deze ontwikkelingen en in de hoop dat deze zullen worden voortgezet zou de Commissie zich welwillend kunnen opstellen ten opzichte van een geleidelijke verbetering van de betrekkingen met Iran. Zij zal met bijzondere aandacht de komende Majlis-verkiezingen volgen en de eventuele hieruit voortvloeiende beleidsontwikkelingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2811/99

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Wet- en regelgevingsactiviteiten

De wetgevingsactiviteiten van de Unie moeten niet worden verward met het uitvaardigen van uitvoeringsvoorschriften. De activiteiten van de Unie moeten bestaan in het vaststellen van kaderwetten, overeenkomstig de in het Verdrag genoemde procedures. De uitvoeringsvoorschriften daarentegen dienen gericht te zijn op wijziging van procedures en daarbij dienen de nationale overheden rechtstreekser te worden betrokken, teneinde te voorkomen dat het Parlement een buitensporige hoeveelheid oneigenlijk werk krijgt en ervoor te zorgen dat het meer tijd kan besteden aan het bespreken en oplossen van problemen die heel wat belangrijker zijn dan de lengte van asperges, de smaak van lupine, de afmetingen van condooms of de mechanismen van spijkerpistolen.

Kan de Commissie, overwegende dat het Parlement een politiek en geen technisch orgaan is, zeggen:

1. of zij beseft dat de instellingen alle krediet dat zij bij de gewone burger hebben verspelen als in de pers gewag wordt gemaakt van de regels die door Brussel worden opgelegd en van het feit dat drie of vier instellingen zich bezighouden met vraagstukken als die welke wij hierboven genoemd hebben;

2. of zij het eens is met de stelling dat het uitvaardigen van regels voor elk detail heel vaak ertoe leidt dat economische activiteiten kapot worden gemaakt en dat uitsluitend de grote bedrijven profiteren omdat alleen zij in staat zijn te investeren om aan de nieuwe regels te kunnen voldoen, zonder dat dit overigens de burger meer garanties biedt op het gebied van de kwaliteit van de producten;

3. of zij niet denkt dat vele groepen burgers zich als gevolg van dit soort gevallen steeds meer verwijderen van Europa omdat zij steeds minder vertrouwen hebben in dit zogenaamde streven naar eenheid en een groeiende afkeer voelen van de bureaucratische en centraliserende functie van Europa;

4. of zij het niet nuttig acht voorstellen in te dienen om deze scheefgroei in de wetgevingsactiviteiten bij te sturen in het kader van de voorgenomen institutionele hervorming?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(20 maart 2000)

De Commissie is zich bewust van de problemen die het geachte parlementslid beschrijft. Zij zullen worden behandeld in een witboek over een beter bestuur dat de Commissie in 2001 zal voorstellen.

Het geachte parlementslid wordt verzocht de verklaringen terzake te lezen die de voorzitter van de Commissie tijdens de zitting van het Parlement van 15 februari 2000 heeft uitgesproken in het kader van zijn toelichting van de strategische doelstellingen van de Commissie voor de volgende vijf jaar.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2699/99

van Ole Krarup (EDD) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: De functie van de valutareserve van de ECB

De euro is een zwevende valuta waarvoor anders dan bij vaste valuta's niet behoeft te worden geïnterveniëerd door middel van steunaankopen en steunverkopen. De valutareserve die de ECB centraal via de nationale centrale banken aan het opbouwen is, heeft dus niet de functie om de koers van de euro in verhouding tot bijvoorbeeld de Amerikaanse dollar veilig te stellen.

In het jaarverslag van de ECB over 1998 wordt een reeks andere functies voor de valutareserve genoemd (blz. 74).

Mag hieruit worden geconcludeerd dat de valutareserve naast deze functies alleen tot doel heeft de financiële geloofwaardigheid van de ECB te verzekeren, of mag worden verwacht dat een deel van de valutareserve ook kan worden aangewend voor onconventionele doelen, bijvoorbeeld economische vereffening tussen regio's bij wijze van compensatie voor een ontoereikend fiscaal beleid van de EU?

Kan de Commissie, wanneer dat laatste niet het geval is, bevestigen dat de valutareserve alleen zal worden aangewend voor doelen die nu reeds in de Verdragen en door de ECB zijn gepubliceerd?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(17 februari 2000)

Het hoofddoel van het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB) is het handhaven van prijsstabiliteit. Schommelingen in de externe waarde van de euro, en daarbij doet het er niet toe of de euro een vaste of een zwevende valuta is, kunnen gevolgen hebben voor de inflatie. De Europese Centrale Bank moet daarom actie op de wisselmarkten kunnen ondernemen, wat betekent dat zij over valutareserves moet beschikken.

Artikel 3.1 van het Protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank noemt overigens als een van de taken van het ESCB het verrichten van valutaransacties in overeenstemming met artikel 111 van het Verdrag.

Het EG-Verdrag zegt niets over het eventuele gebruik van de reserves voor onconventionele doelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1647/99

van John Bowis (PPE-DE) aan de Commissie

(22 september 1999)

Betreft: Schade aan speciaal beschermingsgebied door luchthaven

Is het de Commissie bekend dat het voorstel tot verlenging van de start- en landingsbaan van de luchthaven van de stad Derry naar Lough Foyle, waarbij de Europese Unie voor 75 % van

de financiering zorgt, zal leiden tot schade aan een speciaal beschermingsgebied; is zij op de hoogte van de economische beoordeling waarop het project is gebaseerd en welke stappen denkt zij te ondernemen om ervoor te zorgen dat aan een project geen EU-gelden worden toegekend als gebleken is dat het een bedreiging voor het milieu vormt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(22 november 1999)

Het is de Commissie bekend dat het voorstel tot verlenging van de start- en landingsbaan naar Lough Foyle zal leiden tot schade aan een speciaal beschermingsgebied dat door het Verenigd Koninkrijk als zodanig is aangewezen overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(1).

Het is de Commissie bekend dat er een economische beoordeling is uitgevoerd, maar de beoordeling van de verschillende onderdelen daarvan is de bevoegdheid van de nationale overheid, en dat is in dit geval het ministerie voor milieu in Noord-Ierland.

De beschermingsregeling die van toepassing is op Lough Foyle, staat omschreven in artikel 6, leden 2, 3 en 4 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(2). Daarom wordt voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van het gebied, maar afzonderlijk of in combinatie met andere plannen of projecten significante gevolgen kan hebben voor zo' n gebied, een passende beoordeling gemaakt van de gevolgen voor het gebied, rekening houdend met de instandhoudingsdoelstellingen van dat gebied.

Aangezien het geachte parlementslid stelt dat de voorgestelde verlenging van de start- en landingsbaan schade zal toebrengen aan een speciaal beschermingsgebied, wordt hij verzocht nadere inlichtingen te verschaffen over de aard en omvang van de bedreiging voor de vogels en hun habitats, zodat de Commissie in deze zaak samen met de VK-autoriteiten een diepgaand onderzoek zal kunnen instellen.

Ten aanzien van eventuele medefinanciering van het project door de Gemeenschap geldt de eis van Verordening (EEG) nr. 2081/93 van de Raad van 20 juli 1993 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2052/88 betreffende de taken van de Fondsen met structurele strekking, hun doeltreffendheid alsmede de coördinatie van hun bijstandsverlening onderling en met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten(3) dat voor medefinanciering door de Structuurfondsen maatregelen in overeenstemming moeten zijn met het communautair milieubeleid.

(1) PB L 103 van 25.4.1979.

(2) PB L 206 van 22.7.1992.

(3) PB L 193 van 31.7.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2466/99

van Daniela Raschhofer (NI) aan de Raad

(16 december 1999)

Betreft: Reizen naar de plenaire vergadering van het EP in Straatsburg

Het Europees Parlement vergadert eenmaal per maand in Straatsburg. Hiertoe is het noodzakelijk dat talloze ambtenaren en andere medewerkers zowel vanuit Brussel als vanuit Luxemburg naar Straatsburg reizen. Een groot deel van deze dienstreizen wordt met de eigen auto gemaakt. Hierover de volgende vragen:

- Hoeveel medewerkers reizen er in totaal elke maand vanuit Brussel respectievelijk Luxemburg naar Straatsburg?

- Hoeveel van deze medewerkers reizen met de eigen auto?

- Wat zijn de totale kosten (inclusief overnachtingen, maaltijden, enz.) van de verhuizing naar Straatsburg?

- Bestaan er statistieken of is bekend of bij deze reizen verkeersongelukken gebeuren waarbij medewerkers betrokken zijn, en hoe vaak deze gebeuren?

- Is bekend of er in verband met deze reizen bij verkeersongelukken reeds zwaargewonden of doden te betreuren zijn geweest?

- Zijn er cijfers over de met dergelijke ongelukken verband houdende kosten?

- Wijken de ongevallencijfers voor de heen- respectievelijk terugreis af van die van andere dagen?

Antwoord

(16 maart 2000)

In antwoord op de door het geachte parlementslid gestelde vragen over de reizen van Raadsambtenaren voor de plenaire vergaderingen van het Europees Parlement in Straatsburg, kan het volgende worden meegedeeld.

Elke maand waarin plenaire vergaderingen plaatsvinden, reizen 21 ambtenaren vanuit Brussel naar Straatsburg. Van deze personen maken er ongeveer 10 de reis per auto. De totale kosten van deze dienstreizen bedragen gemiddeld 13.285 euro per plenairevergaderingenmaand.

Voorzover de Raad bekend is, hebben er zich tijdens deze dienstreizen tot dusver geen verkeersongevallen voorgedaan waar Raadsambtenaren bij betrokken waren.

Voorts brengt de Raad het geachte parlementslid in herinnering dat de leden van de Groep algemene zaken van de Raad regelmatig vanuit Brussel naar Straatsburg reizen om er de plenaire vergaderingen van het Europees Parlement bij te wonen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2786/99

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Instorting van een brug in de Via Attica in het dorp Markopoulo (Attica)

Naar aanleiding van de recente instorting van een brug in aanleg in de Via Attica, waarbij twee arbeiders werden gedood en tien gewond, is ernstige bezorgdheid ontstaan over de duurzaamheid van de werken en de veiligheid ervan voor de burgers. Aangezien in ieder geval de door de Europese Unie gesubsidieerde werken met de grootst mogelijke zorg, controle en transparantie dienen te worden uitgevoerd, dient de Commissie te zorgen voor onderzoek naar het verloop van het ongeluk en mag zij niet toestaan dat de kwestie onopgehelderd blijft. Veel wetenschappers hebben reeds serieuze vragen gesteld om de oorzaak van het ongeluk op te helderen, en om in de toekomst ongelukken van een dergelijke omvang of groter te voorkomen.

1. Heeft het onderzoek rekening gehouden met de bodemgesteldheid op de plaats waar de brug werd gebouwd?

2. Is onderzoek gedaan naar de betimmering, zoals verplicht is, en zo ja, ook in praktijk gebracht?

3. Is na de aardbeving van 7 september 1999 opnieuw onderzoek gedaan naar de betimmering, en ook meer in het algemeen naar de wijze van uitvoering van het project?

4. Waren nog los van het onderzoek de steigers en de verbindingen toereikend?

5. Werd het noodzakelijke toezicht uitgeoefend door de daarvoor aangewezen firma?

6. Wat waren volgens de toezichthoudende firma de oorzaken van de instorting?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(28 februari 2000)

De Commissie beschikt niet over de inlichtingen die het geachte parlementslid in de punten 1 tot en met 6 vraagt. Deze inlichtingen maken deel uit van de contractuele betrekkingen tussen de Griekse Staat, met name het ministerie voor Openbare Werken, en de aannemers die de weg StavrosElefsina aanleggen overeenkomstig het daarvoor opgestelde contract.

De Commissie heeft de Griekse autoriteiten gevraagd haar het eindverslag op te sturen van de onderzoekscommissie die zij hebben opgericht om de oorzaken van het ongeval te onderzoeken. Als

uit de conclusies van deze commissie blijkt dat hier aansprakelijkheid voor een slecht gebruik van de communautaire fondsen in het geding is, zal de Commissie niet nalaten deze middelen terug te vorderen. Wat betreft eventuele maatregelen om dergelijke ongevallen in de toekomst te voorkomen, is de Commissie van mening dat zij moeten worden vastgesteld en uitgevoerd op basis van het verslag en de conclusies van de onderzoekscommissie.