ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1774/01

van Ursula Stenzel (PPE-DE) aan de Commissie

(15 juni 2001)

Betreft: Duitse verordening inzake verpakkingsmateriaal - discriminatie tegen drankverpakkingen

De thans geldende Duitse verordening inzake verpakkingsmateriaal voorziet in een verplicht statiegeld voor verpakkingen voor bepaalde dranken. Deze verplichting zou in werking treden wanneer voor een merk drank het inzamelingspercentage van de verpakkingen minder dan 72 % bedraagt. Voor melk wordt een veel geringer percentage ingevoerd van slechts 20 %. Ondanks de al jaren lang bestaande bezwaren tegen deze regeling gaf Duitsland onlangs kennis van een wijziging van de verordening, waardoor het verplichte statiegeld, waarmee tot op heden slechts werd gedreigd, nu wordt ingevoerd, ongeacht of het streefcijfer voor hergebruikte verpakkingen wordt bereikt. Een uitzondering wordt gemaakt voor meervoudig gebruikte verpakkingen, gecombineerd karton en buisfoliezakjes voor melk, die als milieuvriendelijk gelden. Melk en wijn worden zonder meer van de statiegeldverplichting vrijgesteld, ongeacht of deze producten verkocht worden in een (zogenaamd) milieuvriendelijke of milieuonvriendelijke verpakking. De boodschap van de wetgever aan de consument is: wijn in glazen flessen is goed, vruchtensap in glazen flessen is slecht.

Onder welke voorwaarden acht de Commissie de uitzonderingen (verschillende percentages voor het minimumpercentage van meervoudig gebruikte verpakkingen; statiegeld dat slechts voor bepaalde dranken geldt) niet-discriminerend?

Is de Commissie van oordeel dat minimumpercentages voor meervoudig gebruikte verpakkingen en statiegeldverplichtingen voor drankverpakkingen onder bepaalde voorwaarden discriminerend kunnen zijn in vergelijking met ander verpakkingsafval, in het bijzonder gezien het geringe aandeel van drankverpakkingen in het totale verpakkingsafval en het onverwerkte afval?

Gecombineerd Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1774/01, E-1775/01, E-1777/01 en P-1823/01

(26 juli 2001)

Het ontwerp voor een tweede wijziging van de Duitse verordening inzake verpakkingen, die is aangemeld in het kader van Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval(1) en Richtlijn 98/34/EG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften(2), is door de Commissie bestudeerd in het licht van de toepasselijke bepalingen van het Gemeenschapsrecht.

Onder meer de door het geachte parlementslid aangehaalde punten zijn door de bevoegde diensten van de Commissie bestudeerd.

Aangezien de Bundesrat tijdens zijn zitting van 13 juli 2001 een voorstel voor een gemeenschappelijke verordening van verscheidene deelstaten heeft goedgekeurd en niet het ontwerp dat aan de Commissie is voorgelegd, is het van geen belang meer of dit ontwerp verenigbaar is met het Gemeenschaprecht.

(1) PB L 365 van 31.12.1994.

(2) PB L 204 van 21.7.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0463/01

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Raad

(20 februari 2001)

Betreft: Partnerschapsovereenkomst Europese Unie - Turkije

Onlangs heeft de Franse Assemblée in een resolutie de genocide op de Armeniërs erkend. Turkije heeft represailles genomen, met name van economische aard, door een reeks overeenkomsten met Franse bedrijven op te zeggen. Op 13 december 1999 heeft de Europese Raad van Helsinki besloten Turkije de status toe te kennen van kandidaat-land voor toetreding tot de EU. Er werd een partnerschapsovereenkomst voor de toetreding gesloten en een geïntegreerd financieel kader tot stand gebracht om Turkije te helpen op weg naar zijn toetreding.

Is de Raad van oordeel dat de economische represailles van Turkije tegen Frankrijk en de eenzijdige opzegging van de overeenkomsten van de kant van Turkije politiek en juridisch verenigbaar zijn met de douane-unie Turkije-EG en vindt hij dat een dergelijk gedrag in overeenstemming is met de criteria die zijn vastgelegd op de Europese Raad van Kopenhagen?

Antwoord

(10 juli 2001)

De vergeldingsmaatregelen die na de aanneming van de wet betreffende de officiële erkenning van de genocide op de Armeniërs tegen Frankrijk genomen zijn, hebben betrekking op bilaterale projecten. De Commissie blijft echter verantwoordelijk voor het toezicht op de juiste toepassing van de associatieovereenkomst met Turkije en van de douane-unie en zij volgt de situatie op de voet. Zij heeft gememoreerd dat deze vergeldingsmaatregelen alleen maar contraproductief kunnen zijn net nu Turkije is verzocht een toetredingspartnerschap na te leven en een nationaal programma voor de overneming van het acquis heeft aangenomen.

De Unie zal nagaan of er stappen moeten worden ondernomen binnen de context van de bestaande overeenkomsten tussen de EU en Turkije en het pretoetredingsproces.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0286/01

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(9 februari 2001)

Betreft: Namaak van de euro

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om ervoor te zorgen dat winkeliers en handelaren bij de invoering van de euro zeer duidelijke informatie krijgen over de kenmerken van de nieuwe bankbiljetten om te voorkomen dat vals geld wordt geaccepteerd? Werkt de Commissie met de lidstaten samen in een programma om te controleren of er tijdens de overgangsperiode van de nationale munteenheid naar de euro contant geld om de zwarte markt beschikbaar is en wordt gewisseld?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(2 april 2001)

De Centrale Europese Bank (ECB), de centrale nationale banken, de Commissie en de lidstaten voeren momenteel voorlichtingscampagnes betreffende de euro die zowel voor het algemene publiek als op specifieke groepen zijn bedoeld.

Vanaf september 2001 zullen de campagnes zich in het bijzonder toespitsen op de kenmerken van de biljetten en muntstukken in euro, om de gebruikers in staat te stellen deze goed te herkennen en zich te hoeden voor vervalsingen.

Voor de algehele bescherming tegen vervalsing van de biljetten en muntstukken in euro is een hoge mate van bescherming verwezenlijkt. De beveiligingskenmerken voldoen aan de hoogste technische normen. Voorts is het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de bescherming van de euro tegen valsemunterij(1), waarover op 12 februari 2001 politieke overeenstemming werd bereikt in de Raad, in het bijzonder bedoeld om procedures op te stellen voor informatieuitwisseling inzake vervalst geld en valsemunterij alsmede voor samenwerking tussen de lidstaten, de Commissie, de ECB en Europol.

Verder bereidt de Commissie momenteel een voorstel tot een meerjarig trainings- en hulpprogramma ter bescherming van de euro tegen valsemunterij voor, alsmede juridische maatregelen, onder meer om toe te zien op het grensoverschrijdend vervoer van contanten teneinde de beschikbaarheid en het wisselen van geld van de zwarte markt te controleren. Dit voorstel zal er in het bijzonder op zijn gericht de wetgeving inzake controle te verscherpen en informatieuitwisseling te vergemakkelijken.

Voorts heeft de Commissie voorgesteld(2) om richtlijn van de Raad 91/308/EEG van 10 juni 1991 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld(3) te herzien, waarover op 30 november 2000 een gemeenschappelijk standpunt werd bereikt in de Raad. Na de formele goedkeuring door het Parlement en de Raad, zal het bovenal de in de richtlijn vervatte verplichtingen uitbreiden, in het bijzonder waar het gaat om de identificatie van de cliënt en het melden van verdachte transacties.

(1) PB C 337 E van 28.11.2000.

(2) PB C 177 E van 27.6.2000.

(3) PB L 166 van 28.6.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1724/01

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie

(6 juni 2001)

Betreft: Boeren in Europa

Hoeveel boeren zijn er in elk van de kandidaatlanden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 juli 2001)

Deze vraag kan om de volgende redenen moeilijk worden beantwoord:

1. er is geen gemeenschappelijke definitie van het begrip landbouwer en ook de omschrijving van een landbouwbedrijf kan van land tot land nogal verschillen;

2. de bepaling van de minimumomvang voor een landbouwbedrijf is nog niet geharmoniseerd;

3. een duidelijk beeld zal pas worden verkregen, wanneer alle kandidaat-landen een landbouwtelling volgens communautaire methoden hebben uitgevoerd.

In de onderstaande tabel wordt aan de hand van de officiële cijfers die de bureaus voor de statistiek van de kandidaat-landen aan Eurostat verstrekt hebben, een overzicht van het aantal landbouwbedrijven in die landen gegeven. Ter informatie worden ook de door de arbeidskrachtenenquêtes verschafte werkgelegenheidscijfers meegedeeld. Ofschoon deze werkgelegenheidscijfers kunnen verschillen van die in de landbouwtelling, zijn ze toch beter onderling vergelijkbaar omdat ze op dezelfde internationale normen gebaseerd zijn.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

In de tweede kolom van de tabel is voor de meeste landen het geschatte totaalaantal eenheden met landbouwgrond opgenomen, waarop meestal uitsluitend voor eigen verbruik geproduceerd wordt. De derde kolom omvat het geschatte aantal eenheden dat de kandidaat-landen zelf volgens hun maatstaf als landbouwbedrijven aanmerken. In de vierde kolom wordt het aantal economisch actieven opgevoerd die volgens de definities van de arbeidskrachtenequêtes in het tweede kwartaal van 2000 een belangrijk deel van hun inkomen uit de landbouw haalden. Aangezien de landbouwactiviteit seizoengebonden is, kunnen de werkgelegenheidscijfers in de loop van het jaar variëren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1064/01

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad

(5 april 2001)

Betreft: Coördinatie van het Sensusproject

De coördinatie van het communautaire Sensusproject is in handen van een zekere Stephan Bodenkamp. Officieel werkt deze persoon voor het Amt für Auslandfragen in München. Een vonnis van een Münchense rechtbank (20 december 2000) leert dat Stephan Bodenkamp eigenlijk Christoph Kionowski heet en een agent is van de Duitse staatsveiligheid, de Bundesnachrichtendienst. Betrokkene zou intussen geschorst zijn.

1. Weet de Raad dat de coördinatie van het Sensusproject in handen is van Stephan Bodenkamp/Christoph Kionowski, een agent van de Bundesnachrichtendienst? Zo ja, steunt de Raad deze keuze voor de coördinatie van het Sensusproject?

2. Zal de Raad aan de Commissie vragen om de coördinatie van het Sensusproject uit handen te nemen van Stephan Bodenkamp/Christoph Kionowski vermits hij een agent is van de Bundesnachrichtendienst? Zo neen, waarom blijft de Raad achter de beslissing staan van de Commissie om de coördinatie van het Sensusproject toe te vertrouwen aan Stephan Bodenkamp/Christoph Kionowski?

3. Zal de Raad aan de Commissie vragen om de coördinatie van het Sensusproject uit handen te nemen van Stephan Bodenkamp/Christoph Kionowski gezien zijn veroordeling door een Münchense rechtbank voor vervalsing van een contract met een Duits technologiebedrijf in het kader van het Sensusproject? Zo neen, waarom blijft de Raad achter de beslissing van de Commissie staan om de coördinatie van het Sensusproject desondanks toe te vertrouwen aan Stephan Bodenkamp/Christoph Kionowski?

4. Zal de Raad aan de Commissie vragen om de coördinatie van het Sensusproject uit handen te nemen van Stephan Bodenkamp/Christoph Kionowski gezien zijn schorsing door de Bundesnachrichtendienst? Zo neen, waarom blijft de Raad achter de beslissing van de Commissie staan om de coördinatie van het Sensusproject desondanks toe te vertrouwen aan Stephan Bodenkamp/Christoph Kionowski?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1064/01, E-1081/01 en E-1083/01

(16 juli 2001)

De in de drie vragen E-1064/01, E-1081/01 en E-1083/01 genoemde gebeurtenissen betreffen geen aangelegenheden die onder de bevoegdheid van de Raad van de Europese Unie vallen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1059/01

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(5 april 2001)

Betreft: Toepassing van het GATS op de openbare dienstverlening in openbare of particuliere handen

Worden de regels van het GATS anders toegepast op openbare diensten naar gelang van het feit of deze diensten in openbare of particuliere handen zijn? Kunnen de regeringen en overheidsinstanties de toegang tot dienstverlening uit derde landen beperken op de binnenlandse markten voor openbare dienstverlening die reeds zijn geprivatiseerd?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(5 juni 2001)

De bepalingen van de Algemene Overeenkomst inzake het dienstenverkeer (GATS) zijn algemeen van toepassing, ongeacht of de dienstverlening in openbare of particuliere handen is. Alle activiteiten die verbonden zijn met de uitoefening van het openbaar gezag behoren evenwel niet tot het toepassingsgebied van de GATS.

Deze algemene bepalingen moeten in samenhang worden gezien met de bijzondere verplichtingen die ieder lid van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) is aangegaan. Dit hangt samen met de bottom-up aanpak van de GATS, die gebaseerd is op vrijwillige verplichtingen, per sector, inzake de toegang tot dienstverlening uit derde landen. Deze verplichtingen, die het niveau van marktopenstelling voor ieder lid in iedere dienstensector aangeven, zijn opgenomen in de bijlagen betreffende de afzonderlijke landen bij de overeenkomst.

Er zij op gewezen dat de verplichtingen die de Gemeenschap en haar lidstaten tijdens de Uruguayronde zijn aangegaan geen afbreuk doen aan de voorrechten van de lidstaten waar het gaat om de vaststelling van de meest passende organisatievorm voor de betrokken sector: de lidstaten zijn niet verplicht om delen van de openbare sector te privatiseren en evenmin om de mogelijkheid van subsidiëring van een dienstverlening te beperken.

Of regeringen en overheidsinstanties in het kader van de GATS-bepalingen de toegang tot de binnenlandse markten voor openbare dienstverlening aan dienstverleners uit derde landen kunnen beperken is niet afhankelijk van het feit of deze al dan niet geprivatiseerd zijn (hetgeen een nationale beleidsbeslissing is), maar of de Gemeenschap en haar lidstaten in dit opzicht verplichtingen zijn aangegaan tijdens de Uruguayronde en zo ja, welke verplichtingen. Dat betekent dat een besluit met betrekking tot de privatisering in een bepaalde sector, voor zover er niet een specifieke GATS-verplichting van de Gemeenschap in de betrokken sector aan gekoppeld is, geen wettelijk kader verschaft voor dienstverlening door buitenlandse leveranciers.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0813/01

van Bernard Poignant (PSE) aan de Commissie

(19 maart 2001)

Betreft: De visserij op zeebaars

Een klein jaar geleden werd een schriftelijke vraag gesteld over de visserij op zeebaars en de overgebleven bestanden van deze vis (E-1334/00(1)). Intussen lijkt er geen verbetering te zijn opgetreden. De vangsten van zeebaars met het sleepnet zijn integendeel explosief gestegen.

Men kan zich dan ook afvragen of er geen speciale niet-overdraagbare visvergunning moet komen om te zorgen voor een niveau van bevissing waarbij de bestanden zich kunnen vernieuwen.

Ook kan worden overwogen de visserij stop te zetten in de periode dat deze vissoort het kwetsbaarst is, te weten van 15 februari tot en met 31 maart.

Wat denkt de Commissie van deze suggesties?

(1) PB C 81 E van 13.3.2001, blz. 28.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 mei 2001)

Zoals reeds vermeld in het antwoord op de schriftelijke vraag van het geachte parlementslid(1) heeft de Commissie de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES) verzocht verslag uit te brengen over de toestand van de bevissing van de zeebaarsbestanden in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan en technische maatregelen voor te stellen om de problemen op te lossen. Naar verwachting zal de desbetreffende werkgroep van ICES zijn verslag hierover in mei 2001 voorleggen. Het verslag van ICES zal de basis vormen voor verdere ideeën van de Commissie terzake.

Beide door het geachte parlementslid geopperde mogelijkheden kunnen in overweging worden genomen, maar zolang ICES nog geen verslag heeft uitgebracht en de Commissie zich op basis daarvan nog geen verdere ideeën heeft kunnen vormen, is het nog te vroeg om concrete beheersmaatregelen te nemen.

(1) PB C 81 E van 13.3.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0781/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 maart 2001)

Betreft: Publicatie van OLAF-verslagen

Volgens de publieke opinie moet de zwendel in verband met het voorlichtingsbureau van de Commissie te Stockholm volledig worden opgehelderd, zodat er een einde komt aan de speculaties.

Zal de Commissie het OLAF-verslag over de zwendel in verband met het voorlichtingsbureau te Stockholm publiceren? Zo niet, kan de Commissie toelichten waarom de OLAF-verslagen nog steeds vertrouwelijk zouden moeten zijn?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(29 juni 2001)

De Commissie heeft reeds in haar antwoord op schriftelijke vraag P-3457/00 van Mevr. Paulsen(1) haar standpunt uiteengezet over de publicatie van het verslag van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) in deze zaak. In dat antwoord verklaarde de Commissie dat het onderzoekverslag van het OLAF overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende de onderzoeken door het OLAF(2) aan de Commissie en de gerechtelijke overheid van Zweden is overgelegd. De in dit verband medegedeelde en verkregen informatie valt onder het beroepsgeheim en mag niet worden medegedeeld aan andere personen dan die welke, binnen de Europese instellingen of de lidstaten, er ambtshalve kennis van moeten nemen, en mag niet worden gebruikt voor enig ander doel dan de bestrijding van fraude en corruptie.

De medewetgevers hebben dan ook bij de vaststelling van Verordening (EG) nr. 1073/1999 besloten dat een dergelijk verslag in het algemeen belang vertrouwelijk moet blijven.

Het OLAF heeft met instemming van de gerechtelijke autoriteiten van Zweden op 19 maart 2001 de commissie begrotingscontrole van het Parlement zijn verslag onder het zegel der geheimhouding toegezonden.

De gerechtelijke procedure in Zweden is nog niet beëindigd.

De Commissie zal het Parlement op de hoogte houden van de afloop van de procedure.

(1) PB C 163 E van 6.6.2001.

(2) PB L 136 van 31.5.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1677/01

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(14 juni 2001)

Betreft: Herdefiniëring van NUTS

De Commissie heeft een voorstel ingediend inzake herdefiniëring van de territoriale eenheden voor de statistiek (NUTS) met het oog op de geografische afbakening van de structuurfondsen. Dit vormt de grondslag voor de in de komende programmeringsperiode te nemen besluiten.

Bij de territoriale afbakening op basis van deze eenheden voor de statistiek moet rekening worden gehouden met de verschillende rijke en arme gebieden binnen dezelfde staat.

In hoeverre en op welke wijze koppelt de Commissie deze herdefiniëring aan die van het cohesiebeleid?

Antwoord van de heer M. Barnier namens de Commissie

(30 juli 2001)

Het voorstel voor verordening heeft niet tot doel de territoriale eenheden voor de statistiek (NUTS), die voor de uitvoering van het cohesiebeleid worden gebruikt, te herdefiniëren, maar voor de huidige indeling een - tot dusver ontbrekende - rechtsgrond te creëren.

De Commissie heeft niet de bedoeling om via deze verordening wijzigingen aan te brengen in de bestaande afbakeningen van de regio's van de Gemeenschap, zoals die gedefinieerd zijn in de huidige NUTS-indeling van het Bureau voor de Statistiek van de Europese Gemeenschappen. Zij stelt wel voor, doorzichtiger regels in te voeren die het kader zullen vormen voor toekomstige wijzigingen van de indeling.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0441/01

van Michiel van Hulten (PSE) aan de Commissie

(16 februari 2001)

Betreft: Aanwerving van vaste ambtenaren bij de Europese Commissie

Kan de Commissie meedelen:

1. hoeveel vaste ambtenaren zij sinds 1 januari 1991 via algemene vergelijkende onderzoeken heeft aangeworven, uitgesplitst naar nationaliteit, categorie en rang?

2. Hoeveel van deze nieuwe ambtenaren, uitgesplitst naar nationaliteit, categorie en rang, sindsdien hun baan bij de Commissie definitief hebben opgegeven? Hoeveel van hen zijn op dit ogenblik, uitgesplitst naar nationaliteit, categorie en rang, met onbetaald verlof (zg. CCP, verlof om redenen van persoonlijke aard)?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(11 april 2001)

De Commissie heeft in de periode van januari 1991 tot en met februari 2001 5 119 vaste ambtenaren aangeworven via algemene vergelijkende onderzoeken.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De tabel betreft ambtenaren die zijn aangeworven via de huishoudelijke begroting van de Commissie, en ambtenaren voor het Bureau voor Officiële Publicaties van de Europese Gemeenschappen en voor het Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF).

Een tabel waarin deze aangeworven ambtenaren zijn uitgesplitst naar nationaliteit, categorie en rang wordt rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het Secretariaat van het Parlement.

Van deze ambtenaren hebben er 171 (3,34 %) sinds 1991 hun dienstbetrekking bij de Commissie definitief beëindigd. De belangrijkste redenen zijn: ontslagneming (94), overgang naar een andere Europese instelling (54) en invaliditeit (15). Een tabel waarin deze gegevens zijn uitgesplitst naar nationaliteit, categorie en rang wordt rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het Secretariaat van het Parlement.

Op dit ogenblik (begin maart 2001) zijn 194 (3,79 %) van deze nieuwe ambtenaren met onbetaald verlof (zg. CCP, verlof om redenen van persoonlijke aard). Een tabel waarin deze gegevens zijn uitgesplitst naar nationaliteit, categorie en rang wordt rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het Secretariaat van het Parlement.