ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3922/98

van Hilde Hawlicek (PSE) en Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Bevordering van de gehandicaptensport

Na een uitspraak van het Europese Hof van Justitie zijn de begrotingslijnen geschrapt die geen rechtsgrondslag hebben. Dat geldt onder meer voor de bevordering van de sport. Daaronder lijdt met name de gehandicaptensport.

Krachtens het Verdrag van Amsterdam is een hoofdstuk Sociale bepalingen in de Europese Verdragen opgenomen, waarin uitdrukkelijk wordt gerefereerd aan de bestrijding van discriminatie op grond van bijvoorbeeld handicap (artikel 13).

Kan de Commissie mededelen:

- welke mogelijkheden voor de bevordering van gehandicaptensport in 1999 via de verschillende programma's in de Commissie zullen zijn gegeven?

- hoe kan ervoor worden gezorgd dat Europese projecten voor de gehandicaptensport niet ten opzichte van andere projecten worden benadeeld?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(23 februari 1999)

De begroting 1999 voorziet in een reeks begrotingsplaatsen die kunnen worden gebruikt door sportorganisaties die werkzaam zijn op het gebied van sport voor gehandicapten. Het betreft in het bijzonder begrotingsplaats B3-4111"Voorbereidende maatregelen ter bestrijding en voorkoming van discriminatie".

Zoals het geachte parlementslid zelf zegt kan de Commissie, bij gebrek aan een rechtsgrond, niet langer subsidies toekennen voor de bevordering van de sport. Er dient op gewezen te worden dat de tot in 1998 ten uitvoer gelegde acties niet mogen worden herhaald onder een andere begrotingspost.

De sportorganisaties zullen moeten nagaan in hoeverre hun activiteiten overeenstemmen met de doelstellingen en selectiecriteria van de hierboven genoemde programma's en acties.

Het spreekt vanzelf dat voor de door de sportorganisaties ingediende dossiers eenzelfde behandeling geldt als die welke is voorbehouden aan organisaties van een geheel andere aard. Hierbij zullen de gunningscriteria worden gehanteerd die zijn vermeld in de deelnemingsvoorwaarden van de verschillende projecten en die worden gepubliceerd in het Publicatieblad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3648/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(3 december 1998)

Betreft: Machtsuitoefening, communautaire fraudes en slechte politieke praktijken

In een gezaghebbend Italiaans weekblad is op 5 november jl. een artikel gepubliceerd over een aantal gevallen van corruptie waarbij de EG-Commissie rechtstreeks betrokken zou zijn, en dat terwijl deze instelling regelmatig gebrek aan efficiency, achterstand en corruptie in de lidstaten aan de kaak stelt.

Volgens het weekblad Panorama is mevrouw Cresson, voormalig premier van de Franse regering en thans EG-commissaris voor het wetenschappelijk onderzoek, verwikkeld in een gecompliceerd vlechtwerk van zaken en politiek.

Mevrouw Cresson wordt in Brussel nl. geassisteerd door haar tandarts - die officieel geen salaris ontvangt maar wordt bijgestaan door de ondernemer Perry, eigenaar van de onderneming Perry-Lux, die inmiddels berucht is wegens gevallen van communautaire corruptie - in ruil voor eventuele consulten die mevrouw Cresson, dat moet eerlijkheidshalve gezegd worden, niet in de hand heeft gewerkt. Mevrouw Cresson heeft deze tandarts en diens zoon echter in dienst genomen op basis van contracten als wetenschappelijke onderzoekers, terwijl deze contracten tot nu toe waren voorbehouden aan de hoogste autoriteiten in Europa op medisch-wetenschappelijk gebied met het doel belangrijke rapporten op te stellen.

Is de Commissie van plan snel op deze aanklachten te reageren en de nodige uitleg te verschaffen ter verduidelijking van een situatie die alle instellingen van de Europese Unie in een slecht daglicht stelt?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie

(4 februari 1999)

De door het geachte parlementslid genoemde persoon is een mond- en kaakchirurg die tevens diensthoofd in een ziekenhuis is geweest. Bovendien heeft deze persoon tijdens de perioden waarin hij bij het ministerie van Sociale zaken en bij de Nationale vereniging voor de bevordering van het wetenschappelijk onderzoek (Association nationale de valorisation de la recherche) speciale werkzaamheden heeft verricht, naast zijn wetenschappelijke opleiding de ervaring opgedaan die hem in staat stelt de functie van wetenschappelijk adviseur te vervullen.

De Commissie is op geen enkele wijze betrokken bij de contracten die deze persoon met particuliere ondernemingen heeft gesloten (met name die welke in het artikel wordt genoemd), hetgeen trouwens in het artikel en door het geachte parlementslid zelf wordt erkend.

De zoon van deze persoon had bij de Commissie een contract als hulpfunctionaris voor een jaar (dat reeds is afgelopen) om specifieke werkzaamheden op het gebied van analyse en administratief beheer te verrichten. Het directoraat-generaal dat hem heeft aangeworven beschikt over 170 van dergelijke posten, waarvoor regelmatig nieuw personeel wordt aangeworven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3569/98

van Manuel Escolá Hernando (ARE) aan de Commissie

(1 december 1998)

Betreft: Ontvolking van het platteland

In de Autonome Gemeenschap Aragon zijn de laatste decennia meer dan honderd dorpen volledig ontvolkt geraakt. Veel van de voormalige bewoners van deze dorpen zijn naar de stad getrokken omdat hun oorspronkelijke woonplaats geen bestaansmogelijkheden meer bood, anderen moesten hun huis verlaten na onteigening voor de uitvoering van waterbouwkundige of andere werken.

Thans zijn enkele van deze dorpen weer opgeleefd dankzij nieuwe bronnen van inkomsten: plattelandstoerisme, vrijetijdsbesteding, avontuurlijke sportbeoefening en het feit dat steeds meer mensen een tweede woning hebben. Uit een zestal projecten die in de Aragonese Pyreneeën worden uitgevoerd op initiatief van sociale instellingen of voormalige bewoners van onteigende dorpen die de teruggave van hun oude huis geëist hebben, blijkt dat een dergelijke formule werkt.

In de meeste gevallen wordt renovatie echter bemoeilijkt doordat het in de dorpen ontbreekt aan basisvoorzieningen als waterleiding, elektriciteit, toegangswegen, vuilstortplaatsen, enz.

Ziet de Commissie mogelijkheden voor de ondersteuning van dergelijke sociale initiatieven, die immers ten goede kunnen komen aan de hele bevolking daar zij een bijdrage leveren aan de ruimtelijke ordening, de vestiging in achtergebleven gebieden, het scheppen van werkgelegenheid, de rijkdom en bescherming van het milieu?

Verleent zij momenteel hulp aan een dergelijk project?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(18 januari 1999)

Vernieuwing van de infrastructuur in ontvolkte dorpen zou medegefinancierd kunnen worden door de structuurfondsen, met name door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), Afdeling Oriëntatie, in het bestek van Verordening nr. 2085/93 van de Raad(1), artikel 5, lid c). In ieder geval dient de waarde van de bedoelde investeringen te worden aangetoond voor de plattelandsontwikkeling van deze regio, de kosteneffectiviteit ten opzichte van de doelstellingen welke worden nagestreefd in het gecombineerd programmeringsdocument (het GPD), alsmede de levensvatbaarheid ervan en de bijdrage ervan aan het scheppen van nieuwe werkgelegenheid. De sanering van de dorpen is gericht op de ontwikkeling van het grondgebied, de verbetering van de woonomstandigheden en het welzijn van de bewoners. Dit sluit niet uit dat, binnen een breder project, tweede woningen of andere activiteiten onrechtstreeks voordeel kunnen hebben van een verbeterde infrastructuur.

De structuurfondsen voorzien in de regio Aragón, in het bestek van het GPD, in de medefinanciering van vernieuwingsprojecten en de ontwikkeling van dorpen. De keuze van de projecten geschiedt door de nationale, regionale en plaatselijke overheden die deze maatregel, overeenkomstig de prioriteiten waarop in het GPD is gewezen, medefinancieringen.

Het is dus de taak van deze overheden de belangrijkste projecten uit te kiezen, waarbij de sanering van verlaten dorpen bij voorbaat niet is uitgesloten.

(1) PB L 193 van 31.7.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3666/98

van Aline Pailler (GUE/NGL) aan de Commissie

(7 december 1998)

Betreft: Pesterijen op het werk

Uit recente studies blijkt dat talrijke werknemers in bedrijven en overheidsdiensten het slachtoffer zijn van pesterijen, ook "mobbing" genoemd. In een recent boek "Le harcèlement moral. La violence perverse au quotidien" (Psychische terreur: een dagelijkse confrontatie met sluipend geweld) beschrijft Marie-France Hirigoyen "mobbing" of psychische terreur op de werkplek als indirecte methodes voor de sluipende vernietiging van een persoon, die erop gericht zijn de waardigheid van het slachtoffer over een lange periode voortdurend en systematisch te ondergraven. De gevolgen voor het slachtoffer zijn vaak zeer ernstig.

In een aantal lidstaten zoals Duitsland, Italië en Zweden bestaat een nationale wetgeving met betrekking tot psychische terreur op het werk. Beschikt de Commissie over informatie met betrekking tot het aantal personen dat het slachtoffer is van "mobbing" en is zij bereid een richtlijn voor te stellen die een betere bestrijding van psychische terreur op het werk mogelijk maakt?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(24 februari 1999)

De Commissie is zich bewust van de problematiek van pesterijen op de werkplek in Europa. Dergelijke handelingen of dergelijk gedrag kunnen het gevoel van eigenwaarde van de werknemer geweld aandoen en het werkklimaat ernstig verstoren.

Er zijn momenteel geen cijfers over mobbing in Europa beschikbaar. In het Europese onderzoek naar de arbeidsomstandigheden van de Europese Stichting voor de verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden zijn wel een aantal gegevens over aanverwante vraagstukken te vinden. Hieruit blijkt bijvoorbeeld dat 2 % van de werknemers in de Gemeenschap in de afgelopen twaalf maanden op het werk met ongewenste seksuele intimiteiten te maken heeft gehad.

De Commissie bestudeert het vraagstuk van pesterijen in het kader van haar voorbereidende werkzaamheden voor de tenuitvoerlegging van het nieuwe artikel 13 bij de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3659/98

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(7 december 1998)

Betreft: Het millenniumprobleem

Er wordt de laatste tijd veel gesproken over een mogelijk "millenniumprobleem", of "effect 2000- probleem", dat zich zou kunnen voordoen bij alle soorten programmeerbare elektronische systemen, van centrale computers tot chips.

Aangezien deze systemen vooral gebruikt worden voor industriële doeleinden (in de diverse fasen van het fabricageproces), vervoer, openbare diensten, enz., en de datum hun werking bepaalt, is hun gedrag op de dag van de eeuwwisseling van groot belang.

Welke rol dient het Europees Agentschap voor de gezondheid en de veiligheid op het werk, gezien de bestaande risico's, volgens de Commissie te spelen bij het voorkomen en/of verhelpen van de gevolgen voor de veiligheid op het werk van een mogelijk verlies van de controle op het niveau van de informaticasystemen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(10 maart 1999)

Het Europees Agentschap voor de gezondheid en de veiligheid op het werk is ondermeer belast met het verzamelen en verspreiden van technische, wetenschappelijke en economische informatie over de veiligheid en gezondheid op het werk en deze informatie te verstrekken aan communautaire instanties, de lidstaten en andere belanghebbenden, alsmede technische, wetenschappelijke en economische informatie te verschaffen over de methoden en instrumenten om preventieactiviteiten te verwezenlijken, met bijzondere aandacht voor de problemen van het midden- en kleinbedrijf.

De Commissie heeft het Agentschap in het bijzonder verzocht het bewustzijn van de industrie over de mogelijke gevolgen van dit probleem voor de gezondheid en veiligheid te vergroten.

Met het oog daarop onderneemt het Agentschap de volgende acties:

- het opzetten van een speciale informatie-actie over het jaar 2000 op de website van het Agentschap met links naar beschikbare informatie in de lidstaten en in andere landen zoals de Verenigde Staten en Australië.

- het opzetten in verbinding met deze actie van een interactief e-mail-forum voor de uitwisseling van informatie over dit onderwerp.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3395/98

van Marco Cellai (NI) aan de Commissie

(17 november 1998)

Betreft: Sluiting van een fabriek in de omgeving van Florence

De firma CERDEC in Castello (Florence) heeft kennis gegeven van het ontslag van 101 werknemers op een totaal van 115. Overigens lijkt de firma, die kleurstoffen produceert voor de keramische industrie en dergelijke, te overwegen deze vestiging helemaal te sluiten, en haar hele productie te concentreren in haar andere fabriek, die zich bevindt in Fiorano (Modena).

Dit besluit komt onverwacht en er heeft geen enkel voorafgaand overleg plaatsgevonden met de vakbonden. Het is zelfs zo dat enkele maanden geleden een vertegenwoordiger van de directie zich geruststellend heeft uitgelaten over de toekomstige werkgelegenheid.

Er lijken in feite geen technologische, concurrentie-, synergie- of rentabiliteitsmotieven ten grondslag te liggen aan dit besluit van de firma CERDEC, die Duits eigendom is en die destijds een traditioneel bedrijf in de Florentijnse industriezone heeft overgenomen.

In werkelijkheid is, zoals wij steeds vaker zien (het recente geval van Levi Strauss is het zoveelste voorbeeld), louter winstbejag het motief voor de verplaatsing en concentratie van ondernemingen, waarbij dikwijls het noodzakelijk evenwicht tussen bevolking en leefgebied wordt verstoord, met rampzalige sociale gevolgen op de lange termijn.

Welke maatregelen is de Commissie voornemens te nemen om te voorkomen dat puur economische en financiële motieven prevaleren boven het maatschappelijk belang, inzonderheid in het onderhavige geval?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(23 december 1998)

De Commissie is van mening dat het van vitaal belang is dat de vertegenwoordigers van de werknemers bij herstructureringsprocessen geïnformeerd en geconsulteerd worden.

De Commissie heeft geen nadere informatie tot haar beschikking over de door de geachte afgevaardigde genoemde ontslagen.

De Richtlijn inzake collectief ontslag(1) schrijft voor dat een werkgever die overweegt tot collectief ontslag over te gaan de vertegenwoordigers van de werknemers tijdig dient te raadplegen om tot een akkoord te komen. Daarnaast voorziet de Richtlijn inzake de Europese ondernemingsraden(2) in transnationale voorlichting en raadpleging indien een onderneming of concern onder het toepassingsgebied van de genoemde richtlijn valt en er uit hoofde van een overeenkomst of de subsidiaire voorschriften in de bijlage een Europese ondernemingsraad is opgericht.

Om de bestaande communautaire en nationale regelgeving ten aanzien van de voorlichting en raadpleging van werknemers te completeren, haar afschrikkende werking bij collectief ontslag te versterken en haar toe te spitsen op de voorkoming van de negatieve effecten van herstructureringen bij bedrijven heeft de Commissie onlangs een voorstel voor een richtlijn(3) goedgekeurd dat een algemeen raamwerk voor de voorlichting en raadpleging van werknemers in de Gemeenschap beoogt te scheppen.

(1) Richtlijn 98/59/EG van de Raad, PB L 225 van 12.8.1998.

(2) Richtlijn 94/45/EG van de Raad, PB L 254 van 30.9.1994.

(3) COM(98) 612 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3440/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(24 november 1998)

Betreft: Ontvoering van twee kinderen in Libië

Onlangs zijn in de Italiaanse pers berichten verschenen over Anisa en Amira, dochters van twee vrouwen, Antonia Bartoli en Barbara De Dominicis, en een Libiër, Aboebaker al Sjerif. In 1996 heeft deze man, die naar verluidt een politiek vluchteling is, de meisjes ontvoerd. Na een reeks zaken bij Libische rechtbanken volgens het Libische recht, is het voogdijrecht van buitenlandse moeders erkend, op voorwaarde dat zij in Libië woonachtig zijn. Op 21 juni is naar aanleiding van het beroep van de vader het vonnis bekrachtigd, waarmee de kinderen aan de moeders waren toegewezen. Momenteel is Aboebaker Al Sjerif in Libië voortvluchtig samen met zijn dochtertjes.

Acht de Commissie het niet wenselijk bij de Libische autoriteiten stappen te ondernemen om erop aan te dringen dat alles in het werk wordt gesteld om de vader aan te pakken en ervoor te zorgen dat de beide kinderen aan de eigen moeders worden teruggegeven, wier voogdijrecht definitief door de Libische rechtspraak is erkend?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie

(7 december 1998)

De Commissie heeft geen op verdragen gebaseerde betrekkingen met Libië en beschikt dan ook niet over informatie uit de eerste hand betreffende de door het geachte parlementslid genoemde feiten.

Deze kwestie behoort niet tot de bevoegdheden van de Commissie, maar tot die van de verantwoordelijke nationale en consulaire autoriteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3510/98 van Amedeo AMADEO Controle en inspectie op voedsel-, veterinair en fytosanitair gebied



Publicatieblad Nr. C 289 van 11/10/1999 blz. 0054



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3510/98 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (25 november 1998) Betreft: Controle en inspectie op voedsel-, veterinair en fytosanitair gebied Is de Commissie bereid - gezien de Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, en het Economisch en Sociaal Comité inzake de controle en inspectie op voedsel-, veterinair en fytosanitair gebied (COM(98) 0032 def.), gezien de onderhandelingen die in het kader van de Wereldhandelsorganisatie hebben plaatsgevonden om evenwicht te scheppen in de vrije handel op internationaal niveau, en o.a. rekening houdend met de aspecten gezondheid en veiligheid - alles in het werk te stellen om het controlebeleid van de Europese Unie te handhaven en door de internationale gemeenschap te laten accepteren, teneinde het hoofd te kunnen bieden aan de problemen die voortvloeien uit de liberalisering van de handel op voedsel-, veterinair en fytosanitair gebied? Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (22 december 1998) De Commissie kan de geachte afgevaardigde verzekeren dat ze in het bijzonder door de versterking van de inspecties en controles van het Voedsel- en Veterinair Bureau in derde landen en de lidstaten alles in het werk stelt om het controlebeleid van de Gemeenschap op voedsel-, veterinair en fytosanitair gebied te handhaven. Bovendien zet de Commissie zich in alle betrokken internationale instanties voor de aanvaarding van dit controlebeleid in. Zo presenteert, belicht en verdedigt de Commissie als woordvoerster van de Gemeenschap in de commissie voor sanitaire en fytosanitaire maatregelen van de Wereldhandelsorganisatie op internationaal niveau het sanitaire en fytosanitaire beleid van de Gemeenschap en streeft ze daarbij naar een hoge mate van bescherming met zo min mogelijk restrictieve effecten voor de internationale handel.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4007/98

van Frank Vanhecke (NI) aan de Commissie

(5 januari 1999)

Betreft: Gederfde douaneheffingen in de haven van Antwerpen

Bij de douanedienst van de Antwerpse haven is er op een voorzien personeelskader van 1.600 een tekort van 400 douaniers. Daardoor mislopen talrijke inningen, vooral van Europese invoerheffingen. Deze toestand sleept nu al ettelijke jaren aan.

Is de Europese Commissie op de hoogte van deze toestand?

Bestaat er een schatting van de hoogte van het bedrag van de gederfde douaneheffingen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(11 maart 1999)

De douanerechten, die traditioneel eigen middelen vormen die aan de begroting van de Gemeenschappen worden toegewezen, worden door de lidstaten geheven overeenkomstig hun wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, eventueel aangepast aan de eisen van de communautaire voorschriften. Daarbij houden de lidstaten ter vergoeding van de inningskosten 10 % in op de bedragen die als douanerechten moeten worden overgemaakt.

Het behoort dus tot de bevoegdheid van iedere lidstaat zijn eigen douanediensten te organiseren en het vereiste aantal personeelsleden aan te stellen dat nodig is om deze eigen middelen op doeltreffende wijze te kunnen innen. Bovendien zijn de lidstaten verplicht de nodige verificaties en onderzoeken in verband met de werking van het inningssysteem op hun grondgebied uit te voeren. Bovenop deze maatregelen van de lidstaten verricht de Commissie als ordonnateur van de inkomsten zelf controles, met inbegrip van verificaties ter plaatse.

De Commissie beschikt niet over inlichtingen op grond waarvan kan worden geconcludeerd dat de inning van de eigen middelen in het gedrang is gekomen als gevolg van een tekort aan douanepersoneel in de haven van Antwerpen. Indien het geachte parlementslid evenwel beschikt over elementen die vermoedens op dit gebied zouden kunnen rechtvaardigen, wordt hij verzocht deze ter kennis te brengen van de Commissie, die de onderzoeken zal uitvoeren die nodig zouden blijken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3652/98

van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie

(3 december 1998)

Betreft: Agenda 2000 m.b.t. de oliehoudende zaden

In verband met de in Agenda 2000 vervatte voorstellen voor de oliehoudende zaden, wordt de Commissie het volgende gevraagd:

1. Vindt zij niet dat de situatie op de wereldmarkt de voorgestelde maatregelen niet meer rechtvaardigt?

2. Is zij niet van mening dat de VS het akkoord unilateraal hebben geschonden, aangezien zij de steun voor de oliehoudende zaden niet hebben losgekoppeld in het kader van het nieuwe landbouwbeleid van de "Fair ACT"?

3. Zou het, gezien het tekortschieten van de VS, niet wenselijk zijn opnieuw te onderhandelen over de akkoorden van Blair House?

4. Vindt zij niet dat de communautaire landbouwers gewassen dienen te ontwikkelen die een alternatief vormen voor granen, en het recht moeten opeisen om deel te hebben aan de expansie van de markt voor oliehoudende zaden en eiwithoudende gewassen, zowel binnen de EU als op de markt van derde landen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 januari 1999)

Wat betreft de voorstellen in Agenda 2000 m.b.t. oliehoudende zaden is de Commissie van mening dat de marktomstandigheden niet zo zijn veranderd dat wijziging van de voorstellen nodig is. De marktprijzen voor oliehoudende zaden liggen immers nog altijd duidelijk boven de referentieprijs van 196,8 [fmxeuro] per ton.

Het Amerikaanse landbouwbeleid is met de Fair Trade Act gewijzigd. Een onderzoek om na te gaan of dit beleid in overeenstemming is met de bepalingen van de Uruguay-Ronde behoort tot de bevoegdheid WTO (Wereldhandelsorganisatie).

Over het doel om de Europese producenten in staat te stellen deel te hebben aan de verwachte marktexpansie is de Commissie het eens met het geachte parlementslid. Daarom voorziet Agenda 2000 in één enkel gemeenschappelijk compensatiebedrag voor oliehoudende zaden en andere akkerbouwgewassen, zoals granen, en voor de braaklegging, waarmee dan een einde wordt gemaakt aan de specifieke compensatie voor oliehoudende zaden. Als gevolg daarvan zal er geen reden meer zijn voor de maatregelen die in het kader van de regeling voor akkerbouwgewassen waren getroffen op grond van het memorandum van Blair House en daarmee vervallen ook de beperkingen voor de producenten. De Europese landbouw zal dan ten volle kunnen delen in de expansie van de markt voor oliehoudende zaden en plantaardige oliën.