ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2110/98

van Mair Morgan (PSE) aan de Commissie

(10 juli 1998)

Betreft: Individuele watersportapparatuur (jet ski's, enz.)

Kan de Commissie haar visie geven op het probleem van de individuele watersportapparatuur (jet ski's enz.), dat in de Europese Gemeenschap een steeds groter twistpunt aan het worden is? Recente voorstellen voor algemene wetgeving ter regeling van deze potentieel gevaarlijke activiteiten hebben geen follow-up gekregen. De scheepvaartautoriteiten zijn nu aangewezen op plaatselijke verordeningen die gewoonlijk vrij eng worden geïnterpreteerd. Een recente gerechtelijke uitspraak dat individuele watersportapparatuur niet tot de categorie "vaartuigen" kan worden gerekend, maakt de problemen nog groter.

Beseft de Commissie dat algemene wetgeving met betrekking tot deze watersportapparatuur noodzakelijk is omwille van de veiligheid van het publiek?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(3 september 1998)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-2524 van mevrouw Plooij van Gorsel(1).

Hoewel de Commissie zich wat de veiligheid op zee en de bescherming van het maritieme milieu betreft vooral blijft bezighouden met de koopvaardij, onderzoekt zij ook of het mogelijk is de komende jaren aandacht te schenken aan de veiligheid van de pleziervaart.

Wat de productveiligheid betreft, geldt, zolang er geen specifieke communautaire voorschriften zijn voor individuele watersportapparatuur, Richtlijn 92/59/EEG inzake algemene productveiligheid(2). Op grond van die richtlijn mogen alleen veilige producten op de markt worden gebracht. Bovendien zijn de lidstaten verplicht erop toe te zien dat de producten aan deze eis voldoen en moeten zij de nodige maatregelen treffen tegen producten die een gevaar opleveren voor de gezondheid en veiligheid van de consument en zo nodig een product zelfs uit de handel nemen.

(1) PB C 40 van 12.2.1996.

(2) PB L 228 van 11.8.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2105/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(10 juli 1998)

Betreft: Toxische wolk

De radioactieve wolk die over half Europa, o.a. Noord-Italië, is getrokken tussen 25 mei en 2 juni 1998, bleek uit Spanje afkomstig te zijn. Over de herkomst van de wolk bestond aanvankelijk de grootst mogelijke onzekerheid totdat Spanje heeft toegegeven dat er radioactiviteit was ontsnapt uit de "Acerinox"-hoogovens in Algeciras nabij Cadiz.

De oorzaak van de verontreiniging zou een bron van cesium 137 zijn die zich bevond onder het schroot waarmee de ovens worden gevoed. Er is inmiddels een internationale onderzoekscommissie ingesteld om duidelijkheid in deze zaak te brengen. Het in de lucht aanwezige cesiumniveau zou 2.000 keer zo hoog zijn geweest als de normale hoeveelheid. Sommige deskundigen beweren dat er geen enkel gevaar zou zijn voor mens of milieu.

De vraag aan de Commissie luidt of, ook al is er hoogst waarschijnlijk van acuut gevaar geen sprake geweest, zij kan garanderen dat er ook op langere termijn geen risico's bestaan. In de periode waarin de lucht vervuild is, heeft zich cesium afgezet op vruchtbomen en fruit in een hoeveelheid die, zoals gezegd, 2.000 keer zo hoog was als normaal.

Acht de Commissie ook in dit geval geen gevaar aanwezig voor degene die dit fruit eet?

Is het aanvaardbaar dat, waar het om een zo ernstig probleem gaat, pas vijftien dagen na het voorval dit ongeluk in de publiciteit is gekomen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(15 september 1998)

In Spanje en een aantal andere lidstaten bedroeg de dosis die door de inademing van verontreinigde lucht gedurende een week werd ontvangen wellicht ongeveer tien miljoenste van de dosislimiet voor personen uit de bevolking die is voorgeschreven in de basisnormen van 13 mei 1996 (Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren(1)). De momenteel beschikbare metingen laten geen enkele besmetting van fruit en groenten zien en op basis van de gemeten besmetting van de lucht hoeft niet voor een significante besmetting te worden gevreesd.

Volgens het verslag van de raad voor nucleaire veiligheid aan het Spaanse parlement is de termijn voor het doorgeven van de informatie hoofdzakelijk te wijten aan het feit dat de fabriek de kennisgeving heeft uitgesteld (gedurende ongeveer een week) totdat het bestaan en de omvang van het incident bevestigd waren. Vervolgens hebben de nationale autoriteiten de installatie geïnspecteerd en hebben zij de resultaten geëvalueerd alvorens de bevolking te informeren. De Commissie is van mening dat deze termijn niet bevredigend is en dat een onderzoek van de procedures noodzakelijk is.

(1) PB L 159 van 29.6.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3062/98

van Lyndon Harrison (PSE) aan de Commissie

(2 oktober 1998)

Betreft: Evaluatie van diergeneeskundige opleidingen in Europa

Deelt de Commissie de opvatting dat zij verantwoordelijk is voor de coördinatie van het toezicht op de kwaliteit van de diergeneeskundige opleiding in de lidstaten?

Is het de Commissie bekend dat tenminste één lidstaat het zeer verontrustend vindt dat bij inspecties in diergeneeskundige opleidingsinstellingen in de EU ernstige tekortkomingen bij bepaalde instellingen aan het licht zijn gekomen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(23 november 1998)

Dit onderwerp valt niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap.

Desondanks verwelkomt de Commissie initiatieven van de beroepsgroep tot evaluatie van diergeneeskundige onderwijsinstellingen, aangezien een evaluatiesysteem kan bijdragen tot verbetering van de opleiding.

Deelname aan een dergelijk systeem geschiedt niettemin op geheel vrijwillige en facultatieve basis, en de conclusies en aanbevelingen naar aanleiding van een evaluatiebezoek zijn op geen enkele wijze bindend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2645/98

van Kenneth Collins (PSE) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Doñana

Welke informatie heeft de Commissie over de omvang van de schade aan het geplande Natura 2000 - gebied in de regio Doñana in Spanje na de verontreiniging met giftige chemische stoffen bij Aznalcóllar? Kan de Commissie enige informatie verstrekken over de vergoeding die moet worden betaald voor de schade aan de wilde flora en fauna in het nationale park en kan zij mededelen wanneer de eigenaars van grond in het gebied, zoals het WWF, op de hoogte van dergelijke informatie werden gebracht?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(13 oktober 1998)

Volgens de door Spanje verstrekte informatie heeft de chemische verontreiniging bij Aznalcóllar geleid tot de besmetting van 2.256 hectare natuurpark en 98 hectare nationaal park. Het verontreinigde water is gedurende twee à drie dagen langs de "Brazo de la Torre" gevloeid, die de oostelijke grens van het nationaal park vormt, tot op het ogenblik dat deze stroming stroomopwaarts definitief kon worden gestopt door de bouw van een stuwdam. De stuwdam heeft miljoenen kubieke meters met zware metalen beladen zuur water binnen het natuurpark gehouden.

De zuivering van het door de stuwdam tegengehouden water zou nagenoeg voltooid zijn, zodat het in de Guadálquivir kon worden gestort. De schoonmaak van het verontreinigde slib moet onmiddellijk beginnen en vóór het komende regenseizoen voltooid zijn.

De Commissie heeft geen informatie ontvangen over mogelijke schadevergoedingen die de Spaanse autoriteiten zouden moeten betalen wegens de schade die aan de wilde flora en fauna in het nationaal park is toegebracht. Niettemin lijkt de schade binnen het nationaal park beperkt te zijn doordat de verontreiniging aan de noordelijke grens van het park snel is gestopt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2296/98

van Patricia McKenna (V) aan de Commissie

(22 juli 1998)

Betreft: Naleving van de Euratom-richtlijn

Artikel 6 van de Euratom-richtlijn bepaalt dat de bevolking niet aan radioactieve straling mag worden blootgesteld, tenzij de voordelen voor de betrokkenen of de samenleving voldoende opwegen tegen de door de straling veroorzaakte schade.

In zijn arrest in de zaak R v. HMIP e.a. ex parte Greenpeace Ltd. & Lancashire County Council (1994) oordeelde rechter Potts dat de betrokken ministers in strijd met de wet hadden gehandeld door te concluderen dat de afgifte van een vergunning (om radioactieve substanties te lozen) niet moet worden gemotiveerd, waaruit voortvloeit dat zij wel degelijk wettelijk verplicht zijn om de afgifte van dergelijke vergunningen te motiveren.

Sindsdien heeft de opwerkingsfabriek van Thorp echter op geen enkel ogenblik beantwoord aan de criteria die aan dit arrest ten grondslag liggen. Wat denkt de Commissie in het licht hiervan te ondernemen om ervoor te zorgen dat Groot-Brittannië in overeenstemming met bovengenoemde richtlijn handelt?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(2 oktober 1998)

De strekking van de nieuwe basisnormenrichtlijn, Richtlijn 96/29/Euratom(1), verschilt niet van die van de vorige (Richtlijn 80/836/Euratom(2) als gewijzigd bij Richtlijn 84/467/Euratom(3)) wat betreft het beginsel van de rechtvaardiging, dat van toepassing is op alle categorieën of soorten handelingen. De rechtvaardiging van nieuwe soorten of categorieën handelingen is de taak van de lidstaat. De rechtvaardiging dient plaats te vinden voordat de categorie of soort handeling wordt ingevoerd en wel in een zo vroeg mogelijk stadium om de invloed van de reeds gemaakte kosten zoveel mogelijk te beperken bij de afweging van de economische en sociale voordelen tegen de schade aan de gezondheid. In de mededeling(4) van de Commissie betreffende de toepassing van Richtlijn 26/29/Euratom is verklaard dat " ... veilig kan worden aangenomen... dat aan dit beginsel bij een nieuwe categorie of soort handeling is voldaan... als er specifieke voorschriften voor de desbetreffende categorie of soort handeling bestaan of worden vastgesteld". Uit de nieuw ingevoerde bepaling van artikel 6, lid 2, van de richtlijn volgt evenwel dat het nodig kan zijn om de rechtvaardiging van bestaande categorieën of soorten handelingen opnieuw te bezien.

In verband met de omzetting van de nieuwe basisnormen in het nationale recht, die volgens de richtlijn vóór 13 mei 2000 dient plaats te vinden, zal het Verenigd Koninkrijk zijn ontwerp-wetgeving mededelen overeenkomstig artikel 33 van het Euratom-Verdrag. De Commissie zal de nodige aanbevelingen doen in verband met de bepalingen inzake de rechtvaardiging, teneinde de in de lidstaten toegepaste bepalingen te harmoniseren.

(1) PB L 159 van 29.6.1996.

(2) PB L 246 van 17.9.1980.

(3) PB L 265 van 5.10.1984.

(4) PB C 133 van 30.4.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2741/98

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(3 september 1998)

Betreft: Overeenkomsten met autofabrikanten over investeringen van buitenaf

Kan de Commissie aangeven of het al dan niet rechtmatig is dat lidstaten met automobielfabrikanten overeenkomsten inzake exogene investeringen aangaan die tot gevolg hebben dat automobielprijzen in dergelijke lidstaten vergeleken met de rest van Europa kunstmatig opgeblazen worden?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(28 oktober 1998)

De Commissie kan niet antwoorden op de door het geachte parlementslid gestelde vraag, aangezien zij niet in kennis werd gesteld van dergelijke investeringsovereenkomsten. Wat de analyse in verband met de uiteenlopende automobielprijzen in de Gemeenschap betreft, stuurt de Commissie haar halfjaarlijkse bekendmaking over automobielprijzen rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement.

In deze context wijst de Commissie het geachte parlementslid eveneens op haar antwoord op de schriftelijke vraag E-2577/98 van mevrouw Anita Pollack(1).

(1) PB C 31 van 5.2.1999, blz. 150.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3428/98

van Hugh McMahon (PSE) aan de Commissie

(24 november 1998)

Betreft: Begrotingspost A-3029

Kan de Commissie mededelen welke organisaties subsidie krijgen uit begrotingspost A-3029 en hoeveel subsidie elke organisatie krijgt?

Kan zij het Parlement ook mededelen welke maatstaven worden aangelegd wanneer projecten/organisaties uit hoofde van deze post voor subsidie in aanmerking komen?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie

(14 december 1998)

De lijst van organisaties die in 1998 uit hoofde van begrotingspost A-3029 "Steun aan internationale non-gouvernementele jeugdorganisaties" subsidie hebben gekregen en waarop vermeldt staat welk bedrag per organisatie is toegekend, is rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

De subsidiabiliteits- en selectiecriteria zijn in het Publicatieblad bekend gemaakt(1).

(1) PB C 374 van 10.12.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2161/98

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(13 juli 1998)

Betreft: Zware aardschokken in Turkije

De zware aardschokken van 27 juni rond de stad Ceyhan in Turkije hebben tragische gevolgen: niet alleen is er onnoemelijk veel materiële schade aangericht, maar er zijn ook 112 mensen op tragische wijze om het leven gekomen en 1.041 gewonden gevallen. Welke maatregelen overweegt de Commissie om in de getroffen gebieden rechtstreeks hulp te bieden? Er zij in dit verband op gewezen dat precies dit seismische gebied is aangemerkt voor de bouw van een kerncentrale, hetgeen een uiterst riskante onderneming zou zijn, zoals blijkt uit de tragische gebeurtenissen van eergisteren.

Antwoord van Mevr. Bonino namens de Commissie

(28 september 1998)

Zodra het nieuws van de aardbeving in Turkije bekend was heeft de Commissie contact opgenomen met een reeks informatiebronnen. Dit waren onder meer haar delegatie in Ankara, de Federatie van de Organisaties van het Rode Kruis en de Rode Halve Maan, en het Bureau van de Verenigde Naties voor de coördinatie van humanitaire aangelegenheden te Genève (OCHA).

De delegatie in Ankara heeft reeds op 30 juni via een persmededeling de bereidheid van de Commissie te kennen gegeven om hulp te bieden. Meteen na de ramp was alleen de plaatselijke afdeling van de Rode Halve Maan in het land als hulpinstelling actief.

Op 3 juli heeft de Rode Halve Maan een brief verzonden met het verzoek om financiële hulp vanwege de noodsituatie. Alleen van deze hulpinstantie is een verzoek om financiële steun door de Commissie ontvangen. Op basis van dit verzoek om een bijdrage heeft de Commissie besloten om 500.000 ecu te schenken. Dit bedrag heeft het mogelijk gemaakt een programma voor spoedhulpverlening op te zetten. Het programma wordt tenuitvoer gelegd door de Rode Halve Maan. Met het geld worden de belangrijkste hulpgoederen, waaronder dekens, tenten en mobiele keukens gekocht.

Na de aarbeving in het gebied van Adana hebben de Turkse autoriteiten herhaald dat voor de toekomstige kerncentrale van Akkuyu alle noodzakelijke veiligheidsmaatregelen zijn getroffen. Ter plekke werd nog niet met de bouw begonnen. Wat deze toekomstige centrale van Akkuyu betreft, moge het geachte parlementslid eveneens worden verwezen naar het antwoord van de Commissie op de schriftelijke vragen E-1876/98 en E-2190/98 van de heer Kaklamanis.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3210/98

van Werner Langen (PPE) aan de Commissie

(16 oktober 1998)

Betreft: Gevolgen verdwijnen tax-freeregeling

De ECOFIN-Raad van 19 mei 1998 heeft het Ierse voorstel om een de gehele EU bestrijkende expertise over de gevolgen van de intracommunautaire tax-freeverkoop op te stellen verworpen. Ook de Duitse regering had het Ierse voorstel uitgaande van dienovereenkomstige besluiten van de Duitse Bondsdag en de Bondsraad nadrukkelijk gesteund. Aangezien er geen meerderheid voor dit voorstel kon worden bereikt, heeft de Commissie toegezegd een werkdocument voor te leggen over instrumenten waarmee de gevolgen van het verdwijnen van de tax-freeregeling kunnen worden verzacht.

Tegen deze achtergrond wordt de Commissie verzocht de volgende vragen te beantwoorden:

1. Wanneer zal het werkdocument over de instrumenten die bij het verdwijnen van de tax-freeregeling regionaal beschikbaar zijn worden voorgelegd?

2. Is de Commissie bereid naast de bestaande regelingen verdere speciale regionale steun in het kader van de Structuurfondsen of nieuw in het leven te roepen buitengewone maatregelen beschikbaar te stellen?

3. Op welke wijze zijn de betrokken kustregio's, die vrijwel allen tot de steungebieden in het kader van de Gemeenschappelijke acties of de steungebieden van de EU behoren, sinds het besluit over de afschaffing van de duty-freeregeling in 1991/92 in het verleden gesteund?

4. Gaat de Commissie ervan uit dat de duty-freeregeling zoals overeengekomen medio 1999 definitief verdwijnt?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(20 november 1998)

1. Het werkdocument van de Commissie met toelichtingen over de instrumenten waarover de lidstaten beschikken om mogelijke gevolgen van de afschaffing van de intracommunautaire taxfreeverkoop op 1 juli 1999 op te vangen, zal zo spoedig mogelijk in ieder geval voor het eind van dit jaar worden voorgelegd.

2. De Commissie is bereid ieder voorstel te onderzoeken dat de nationale en regionale autoriteiten indienen met het oog op bijstand in de in aanmerking komende gebieden en uit hoofde van de structuurfondsen, overeenkomstig de bestaande procedureregels.

3. Aangezien niet alle programma's van de structuurfondsen een specifiek regionaal karakter hebben, kan de Commissie het geachte parlementslid geen precieze cijfers verstrekken over de bijdrage van de structuurfondsen tot de kustgebieden. Zij raamt evenwel dat deze bijdrage voor de lopende programmeringsperiode (1994 - 1999) in de orde van grootte van 100.000 miljoen ecu zou kunnen vallen (prijzen 1994).

4. Ja.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2568/98

van Graham Watson (ELDR) aan de Raad

(1 september 1998)

Betreft: Mensenrechten in Tunesië

Naar verluidt worden in Tunesië de mensenrechten in vele gevallen niet nageleefd, zoals het recht om te reizen, de vrijheid van meningsuiting en het recht om politieke activiteiten te ontplooien. Welke maatregelen is de Raad voornemens te treffen om ervoor te zorgen dat Tunesië de mensenrechtenclausule van de Euro-mediterrane overeenkomsten eerbiedigt?

Antwoord

(7/8 december 1998)

1. De Raad, die zich bewust is van het belang van de mensenrechten in de gehele wereld, deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de mensenrechtensituatie in Tunesië en volgt de ontwikkelingen op dit gebied op de voet.

2. De Raad erkent dat Tunesië zich in een overgangsfase bevindt en als mediterrane partner zijn betrekkingen met de Unie zeer hoog in het vaandel draagt. Hij erkent dat Tunesië actief deelneemt aan het proces van Barcelona, ernaar strevend het Middellandse-Zeebekken tot een gebied van vrede, welvaart en stabiliteit te maken. Hij beaamt dat Tunesië in dit proces een voortrekkersrol vervult en gangmaker is voor de andere landen in de regio, door als eerste mediterrane partner een associatieovereenkomst te bekrachtigen. Zo is Tunesië onder andere een periodieke politieke dialoog aangegaan, waarin ook de mensenrechten aan de orde komen.

3. Op 13 en 14 juli 1998 is de eerste associatieraad EU-Tunesië gehouden, tijdens welke ook een gedachtewisseling over mensenrechtenvraagstukken plaatsvond; de EU heeft daar onderstreept dat de doelstellingen van de associatie gebaseerd zijn op eerbiediging over en weer van democratie, mensenrechten en rechtsstaat. Zij heeft bevestigd dat de politieke dialoog beide partners in staat stelt elkaar openhartig te raadplegen over een hele reeks politieke vraagstukken, ook met betrekking tot de mensenrechten, en moet bijdragen tot het streven van de regering om de democratische tradities en een op de rechtsstaat gebaseerde civiele samenleving te ontwikkelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2356/98

van Carole Tongue (PSE) aan de Commissie

(13 juli 1998)

Betreft: Steun van de Commissie voor de handhaving van Polygram Filmed Entertainment als Europese onderneming

Een van de doelstellingen van het audiovisueel beleid van de Europese Unie is het steunen van sterke, geïntegreerde Europese ondernemingen die in staat zijn films op mondiaal niveau uit te brengen en te verspreiden. Polygram is verkocht aan een onderneming van buiten de EU, maar het is mogelijk dat Polygram Filmed Entertainment (PFE) apart verkocht zal worden. Steunt de Commissie in politiek opzicht pogingen om PFE als Europese onderneming te handhaven?

Als bovendien gelet wordt op het feit dat Polygram in het verleden financiële steun ontvangen heeft uit Europese bronnen, onder meer uit het MEDIA II-programma, wat is dan haar standpunt indien deze firma ophoudt een Europese onderneming te zijn?

Zou de Commissie, gelet op het feit dat de EU verklaard heeft deze mondiaal concurrerende onderneming te willen steunen, in het kader van de mededingingswetgeving een positieve aanpak voorstaan, ingeval er een consortium van Europese ondernemingen tot stand gebracht zou worden die zich in PFE inkopen?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(5 oktober 1998)

De Commissie is van mening dat Polygram Filmed Entertainment (PFE) een sleutelrol heeft gespeeld in de recente opleving van de Europese filmindustrie. De goede concurrentiepositie van de onderneming op de wereldmarkt strookt volledig met de doelstellingen van het audiovisuele beleid van de Gemeenschap. Dat geldt in het bijzonder voor op de distributie gebaseerde productiestrategie van PFE. Nadere gegevens over de strategische opvattingen van de Commissie kan het geachte parlementslid vinden in de recente mededeling van de Commissie aan het Parlement en de Raad, getiteld "Audiovisueel beleid: de volgende stappen"(1).

PFE heeft steun ontvangen uit het MEDIA II-programma, bijvoorbeeld in het kader van het "Fastlane" opleidingsprogramma voor producenten. Krachtens artikel 3 van Besluit nr. 95/563/EG(2) van de Raad, waarop het onderdeel ontwikkeling en distributie van het MEDIA II-programma is gebaseerd, "moeten de voor dit programma in aanmerking komende ondernemingen, hetzij rechtstreeks, hetzij via een meerderheidsdeelneming, in het bezit zijn van lidstaten en/of onderdanen van lidstaten". Volgens dit artikel komen dus alleen die ondernemingen in aanmerking voor steun waarvan een meerderheidsbelang in Europese handen is.

Elke overeenkomst moet uiteraard ter goedkeuring worden voorgelegd aan de Commissie, die zal nagaan of de overeenkomst in overeenstemming is met de mededingingsregels.

(1) COM(98) 446.

(2) PB L 321 van 30.12.1995.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2465/98

van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie

(30 juli 1998)

Betreft: Voortzetting van het vervoer van Italiaans afval ter verwijdering in de verbrandingsinstallatie voor bijzonder afval van Biebesheim (Duitsland)

Sinds 1997 heeft het Regierungspräsidium Darmstadt de Italiaanse firma 3 R Servizi SpA herhaaldelijk na een aanvraag op grond van artikel 4 II a), 5 I van de verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen (EEG) 259/93(1) een vergunning verleend voor het vervoer van Italiaans afval voor verwijdering in de verbrandingsinstallatie voor bijzondere afvalstoffen te Biebesheim. Importeur van het afval is de Hessische Industriemüll GmbH (HIM).

In totaal werden tot 24 juni 1998 vergunningen voor het transport uit Italië van ten minste 7000 ton afval voor verwijdering in Duitsland verleend. Verdere aanvragen van de firma 3 R Servizi SpA zijn al aangekondigd. De bevoegde instanties van de deelstaat zien zich op grond van het Europees recht niet in staat een einde te maken aan deze invoer van afval.

Overeenkomstig artikel 4, lid III a) i) van de overbrengingsverordening kunnen de lidstaten in overeenstemming met het Verdrag maatregelen treffen om de overbrenging van afval in het algemeen of in bepaalde gevallen te verbieden of bezwaar aan te tekenen tegen deze overbrenging. Staat de bepaling ook toe dat er een algemeen verbod op de overbrenging van afval wordt ingesteld? Zo ja, welke voorwaarden zijn hieraan verbonden?

Welke rol speelt in dit geval het feit dat de verordening inzake overbrenging van afval op artikel 130 S van het EG-Verdrag is gebaseerd en dat de lidstaten daardoor krachtens artikel 130 T van het EG-Verdrag gemachtigd zijn, verdergaande beschermende maatregelen te treffen?

(1) PB L 30 van 6.2.1993, blz. 1.