SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1192/00

van Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Commissie

(10 april 2000)

Betreft: Sluiting van SGL Carbon in Ascoli Piceno

SLG Carbon is een producent van grafietelektroden. Het bedrijf ligt in volle stadscentrum van het Italiaanse Ascoli Piceno, in een gebied waar tienduizenden mensen wonen en dat eigenlijk tot groene zone zou moeten worden bestemd.

Het bedrijf loost elk jaar in de atmosfeer meer dan tienduizend ton sterk verontreinigende aromatische polycyclische koolwaterstoffen, met desastreuze gevolgen voor de gezondheid van de duizenden mensen uit de omgeving van de fabriek. Ascoli Piceno geniet niet toevallig de trieste reputatie een van de hoogste percentages tumorgevallen van heel Italië te kennen.

De vergunning voor de vestiging van het bedrijf, die het stadsbestuur 25 jaar geleden heeft afgeleverd, vervalt in 2004. Kan de Commissie de lokale overheid ertoe verplichten op grond van richtlijn 85/337/EEG(1), achteraf gewijzigd door richtlijn 97/11/EEG(2), een milieueffectrapport op te stellen en de eventuele sluiting of de verhuizing van SGL Carbon te vervroegen of in ieder geval voor het verlenen van een nieuwe vergunning in 2004?

Meent de Commissie niet dat richtlijn 84/360/EEG(3) betreffende de bestrijding van door industriële inrichtingen veroorzaakte luchtverontreiniging en richtlijn 96/61/EG(4) inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging in het onderhavige geval van toepassing zijn?

Kan de Commissie tenslotte meedelen of en hoe omschakeling van een dergelijke inrichting mogelijk is, zodat ook het personeel van SGL Carbon eventueel opnieuw aan het werk kan?

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(3) PB L 188 van 16.7.1984, blz. 20.

(4) PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 mei 2000)

De Commissie is van oordeel dat Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten en Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, waarbij Richtlijn 85/337/EEG werd gewijzigd, momenteel niet relevant zijn voor deze zaak. Een bedrijf waarvoor 25 jaar geleden een vergunning is afgegeven, valt niet binnen het toepassingsgebied van deze richtlijnen. De richtlijnen inzake milieueffectbeoordeling (MEB) zijn van toepassing op projecten waarvoor de aanvraag om een vergunning is ingediend na de datum waarop de lidstaten de richtlijnen moesten omzetten. Richtlijn 85/337/EEG is niet van toepassing op projecten waarvoor de aanvraag om een vergunning vóór 3 juli 1988 bij de bevoegde instantie werd ingediend; Richtlijn 97/11/EG is niet van toepassing op projecten waarvoor de aanvraag om een vergunning vóór 14 maart 1999 bij de bevoegde instantie werd ingediend.

Indien in de toekomst evenwel een nieuwe vergunning wordt afgegeven, valt deze onder het toepassingsgebied van de communautaire MEB-wetgeving.

Op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie is de Commissie van oordeel dat de genoemde installatie niet onder Richtlijn 84/360/EEG van de Raad van 28 juni 1984 betreffende de bestrijding van door industriële inrichtingen veroorzaakte luchtverontreiniging valt. Zij kan daarentegen wel onder Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (IPPC -richtlijn) en Richtlijn 1999/13/EG van de Raad van 11 maart 1999 inzake de beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties(1) (VOS-richtlijn) vallen. In het kader van beide richtlijnen hebben de lidstaten evenwel tot 2007 tijd om de bepalingen en emissiegrenzen op bestaande installaties toe te passen.

(1) PB L 85 van 29.3.1999.