NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/591

(2004/C 78 E/0624)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3562/03

van Giacomo Santini (PPE-DE) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft: Automatische verlenging concessie Brennersnelweg

Opnieuw duikt het probleem op van de automatische verlenging van de concessie aan de „Società Autostrade del Brennero” na de weigering van commissaris Frederik Bolkestein. Het al sinds mensenheugenis aanslepende conflict, een aaneenrijging van mogelijkheden en weigeringen, is kennelijk nog lang niet aan een oplossing toe.

1. Meent de Commissie niet dat voor de A22 een uitzondering op de Europese aanbestedingsprocedure moet worden gemaakt wegens het strategisch belang van de snelweg?

2. Hoe rechtvaardigt de Commissie het negatieve advies voor de A22 tegen de achtergrond van het feit dat eerder in Italië diverse concessies automatisch zijn verlengd op grond van de interministeriële richtlijn nr. 283 van 20 oktober 1998?

3. Meent de Commissie dat zij haar vertrouwen kan schenken aan het huidige beheersorgaan dat een aanzienlijk bedrag heeft uitgetrokken voor de financiering van de Brennertunnel en meent zij dat het mogelijk is dat de voorstellen van de Italiaanse regering ten voordele van de automatische verlenging van de concessie opnieuw in overweging worden genomen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(16 januari 2004)

Zoals het geachte parlementslid al benadrukt houdt de omstandigheid dat de autosnelweg A22 een strategische positie heeft, niet in dat bij het verlenen van de concessie voor het beheer van deze autosnelweg de communautaire voorschriften inzake het verlenen van concessies niet moeten worden nageleefd. Volgens het Gemeenschapsrecht moet het verlengen van een concessie worden gelijkgesteld aan het verlenen van een nieuwe concessie. De verlenging zonder enige voorafgaande oproep tot mededinging, van de concessie die is verleend aan de firma „Autostrada del Brennero”, roept dan ook ernstige twijfels op ten aanzien van de verenigbaarheid met de voornoemde communautaire voorschriften.

In tegenstelling tot wat het geachte parlementslid lijkt aan te voeren, heeft de Commissie nooit het verzoek gekregen om haar mening te geven over de verlengingen van de concessies die in Italië zijn verleend op grond van interministeriële richtlijn nr. 283 van 20 oktober 1998. Hoewel de Commissie kennis heeft genomen van de tekst van deze interministeriële richtlijn, hebben de Italiaanse autoriteiten haar namelijk geen nauwkeurige en volledige informatie doen toekomen over de voorwaarden voor de uitvoering daarvan, onder meer waar het gaat om concessies die daadwerkelijk uit hoofde van de voornoemde richtlijn zijn verlengd, de duur van deze verlengingen evenals de redenen die per geval aan de verlenging ten grondslag liggen. De Commissie behoudt zich dan ook het recht voor bij de Italiaanse autoriteiten zo nodig informatie op te vragen op basis waarvan zij zich een oordeel kan vormen over de tenuitvoerlegging van de genoemde richtlijn.

De Commissie voegt hieraan toe dat de problemen die zij heeft geconstateerd aangaande de verenigbaarheid van de verlenging van de concessie in kwestie met het Gemeenschapsrecht, geen betrekking hebben op het ontbreken van een voorafgaande oproep tot mededinging en zeker niet op de betrouwbaarheid van de huidige concessiehouder (het beoordelen van de concessiehouder is overigens geen taak van de Commissie).

Tot slot benadrukt de Commissie dat zij, aangezien zij er zorg voor wil dragen dat de verwezenlijking van de doelstellingen in het kader waarvan de genoemde problematiek zich afspeelt niet in het geding komt, de lopende contacten met de Italiaanse autoriteiten voortzet, ten einde tot een oplossing te komen die recht doet aan de eisen van het moment.