ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1988/96 van Peter Crampton (PSE) aan de Commissie (17 juli 1996)

Betreft: Afwijkingen op richtlijn 91/497/EEG

In haar antwoord op mijn schriftelijke vraag E-1233/96 ((PB C 305 van 15.10.1996, blz. 68. ))over de afwijkingen op richtlijn 91/497/EEG ((PB L 268 van 24.9.1991, blz. 69. )) in de lid-staten deelt de Commissie onder meer mee dat zij nog niet van alle lid-staten een lijst heeft ontvangen van de inrichtingen die van het bepaalde in bovengenoemde richtlijn mogen afwijken.

Kan de Commissie meedelen welke lid-staten haar wel een lijst hebben bezorgd van de inrichtingen die van bovengenoemde richtlijn mogen afwijken en om hoeveel afwijkingen het telkens gaat?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (5 september 1996)

De Commissie heeft nog niet van alle Lid-Staten een lijst ontvangen van de inrichtingen die van het bepaalde in Richtlijn 91/497/EEG mogen afwijken.

Zodra zij over de nodige gegevens beschikt zal zij het geachte Parlementslid de gevraagde informatie meedelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2095/96 van Elisabeth Schroedter (V) aan de Commissie (16 juli 1996)

Betreft: TRANSRAPID/D - Art. 92 EG-Verdrag

Het project met de Duitse magneetkussentrein (TRANSRAPID) Hamburg-Berlijn, dat bij diverse officiële gelegenheden ook als referentie voor betere exportkansen van de Duitse industrie wordt genoemd, wordt met 5,6 miljard DM voor de aanleg van het tracé en waarschijnlijk met nog hogere bedragen uit de Duitse overheidsbegroting gesteund.

Deelt de Commissie onze opvatting dat het hier gaat om een vorm van openbare exportsteun en dat deze overheidssteun in strijd is met het beginsel van artikel 92 van het EG-Verdrag?

Wat denkt de Commissie in dit geval te doen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (13 september 1996)

In april 1996 heeft Duitsland besloten een magneettreinverbinding aan te leggen tussen Berlijn en Hamburg. Het project zal bijna 9000 miljoen DM (4740 miljoen ecu) kosten over een periode van 9 jaar. De trein zal een snelheid van bijna 500 km/uur halen en zal de 285 km tussen de twee steden in minder dan een uur afleggen. Er zullen hoofdzakelijk passagiers en daarnaast ook kleine hoeveelheden lichte vracht worden vervoerd.

Sinds 1984 is in Emsland een proeftraject in gebruik. De Versuchs- und Planungsgesellschaft für Magnetbahnsysteme Gmbh - MVP (onderneming voor onderzoek naar en ontwikkeling van magneettreinsystemen) is verantwoordelijk voor het project. De MVP en zes industriële bedrijven verrichten de nodige test-, ontwerp-, plannings- en constructiewerkzaamheden.

Voor de periode 1994-1999 is een budget van 460 miljoen DM (295 miljoen ecu) beschikbaar voor onderzoek en ontwikkeling door MVP, de betrokken bedrijven en onderzoekinstituten. De Commissie heeft in haar Besluit 175B/94 van 12 juni 1996 met dit budget ingestemd. Naar schatting zal slechts een kwart daarvan steun zijn in de zin van artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag. De rest zal bestaan in betalingen voor de levering van goederen en diensten tegen normale marktprijzen op basis van een aanbesteding. Het als steun beschouwde bedrag werd goedgekeurd onder verwijzing naar de specifieke regels voor onderzoek en ontwikkeling.

Het project mag dan worden aangeprezen als een bron van exportmogelijkheden, maar de Commissie is toch van mening dat compensatie voor onderzoek- en ontwikkelingskosten in verband met de planning van deze binnenlandse Duitse treinverbinding niet als exportsteun kan worden aangemerkt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2030/96 van Michael Spindelegger (PPE) aan de Commissie (19 juli 1996)

Betreft: Verschillende grensformaliteiten voor burgers van de EU bij reizen binnen de Gemeenschap

Bij de verwezenlijking van de in artikel 7A bedoelde totstandkoming van een ruim zonder binnengrenzen met name voor het personenverkeer worden tot op heden grote moeilijkheden ondervonden.

Ter illustratie volgt hier het concrete geval waarbij een Oostenrijkse vakantieganger die in het westen van Oostenrijk woonachtig is voor zijn vakantie in Ierland als luchthaven van vertrek München had gekozen. Op het vliegveld van München werd hem echter de reis uit Duitsland geweigerd omdat hij "slechts¨ een Oostenrijks identiteitsbewijs en geen officiële pas bij zich had.

Betrokkene kon derhalve zijn geplande vakantiereis niet maken. Bedoelde reiziger kon bij zijn laatste vakantie in Ierland zonder problemen met zijn Oostenrijks identiteitsbewijs in Ierland binnenkomen waarbij de reis in dit geval eveneens zonder moeilijkheden en alleen met een identiteitsbewijs vanuit Zwitserland kon worden begonnen. De situatie is derhalve zo dat voor Oostenrijkse staatsburgers in geval van een reis naar Ierland het Oostenrijkse identiteitsbewijs als een geldig reisdocument wordt beschouwd voor het overschrijden van de grens hetgeen helaas niet het geval is wanneer de reis in Duitsland wordt begonnen.

Is de Commissie niet voornemens om maatregelen te treffen om, zolang de vollledige afschaffing van de grenscontrole binnen de Gemeenschap nog geen feit is geworden, althans te zorgen voor een gelijke behandeling van de burgers uit de Europese Unie wat betreft de vereiste documenten voor een grensoverschrijding binnen de Gemeenschap?

Antwoord van de heer M. Monti namens de Commissie (3 oktober 1996)

De Commissie wenst eraan te herinneren dat de burgers van de Unie, overeenkomstig het van kracht zijnde Gemeenschapsrecht inzake het vrije verkeer van personen, het recht hebben het grondgebied van een Lid-Staat te verlaten om zich naar een andere Lid-Staat te begeven. Zij hebben het recht het grondgebied van een Lid-Staat te betreden op vertoon van een geldige identiteitskaart of geldig paspoort (zie in het bijzonder artikel 2, lid 1, en artikel 3, lid 1, van Richtlijn 68/360/EEG) ((PB L 257 van 19.10.1968. )).

Het geachte Parlementslid wordt verzocht de Commissie de nodige informatie te verschaffen over de aan de orde gestelde feiten. Na onderzoek van de klacht zal zij, indien nodig, de zaak onderzoeken in het kader van de procedure die is vastgelegd in artikel 169 van het EG-verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1766/96 van Konstantinos Hatzidakis (PPE) aan de Commissie (3 juli 1996)

Betreft: Informatie van de Commissie aan de Turks-cyprioten over de voordelen van de toekomstige toetreding van Cyprus tot de Europese Unie

Overeenkomstig het besluit van de Raad van ministers van Algemene Zaken van 6 maart 1995 zou de Commissie in het kader van het overleg met de Cyprische regering een initiatief moeten nemen tot informatie van de Turks-cyprioten over de voordelen van de toekomstige toetreding van Cyprus tot de Europese Unie.

Kan de Commissie derhalve mededelen welke maatregelen zij tot op heden genomen heeft en in de toekomst van plan is te nemen om de Turks-cyprioten hierover te informeren? Kan zij mij ook mededelen welke concrete maatregelen zij denkt te nemen om ervoor te zorgen dat - in overeenstemming met de resoluties 541/83 en 550/84 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties en het vaste standpunt van de Europese Unie ten aanzien van de Cypriotische kwestie - deze informatieactiviteit niet leidt tot de vestiging van institutionele relaties met de illegale bezettingsautoriteit?

Gecombineerd Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1656/96 en E-1766/96 (27 september 1996)

Het Gemeenschapsbeleid betreffende de voorlichtingsactiviteiten ten behoeve van de Turks-Cypriotische gemeenschap werd bepaald door de conclusies van de Raad van 6 maart 1995: "de toetreding van Cyprus tot de Europese Unie moet zorgen voor verhoogde veiligheid en welvaart voor beide gemeenschappen op het eiland. Voorts was de Raad van mening dat deze gemeenschap een duidelijker indruk moet krijgen van de voordelen verbonden aan toetreding tot de Europese Unie en dat er iets aan moet worden gedaan om haar bezorgdheid over dit vooruitzicht weg te nemen. De Commissie werd verzocht om daartoe in overleg met de regering van Cyprus de nodige contacten met de Turks-Cypriotische gemeenschap te leggen.

Bijgevolg organiseerde de Commissie in overleg met de Cypriotische regering een reeks voorlichtingsactiviteiten in Brussel en op Cyprus.

De Commissie is niet de mening toegedaan dat dit initiatief een afwijking van het samenhangend beleid van de Gemeenschap ten aanzien van Cyprus en met name van de volledige nakoming van de door het Geachte Parlementslid genoemde resoluties van de Verenigde Naties betekent.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1849/96 van Giuseppe Rauti (NI) aan de Commissie (5 juli 1996)

Betreft: Luchtvervoer van voor vivisectie bestemde dieren

Hoe denkt de Commissie over de intensieve en goed gedocumenteerde contra-informatiecampagne van de "Ligue française contre la vivisection¨, die onlangs een uitmuntende kleurenfolder heeft uitgegeven, waarin aan de kaak wordt gesteld dat AIR FRANCE en SABENA nog steeds hun medewerking verlenen aan internationale transporten van voor vivisectie bestemde dieren?

Kan de Commissie geen stappen ondernemen bij deze maatschappijen, op grond van de regelgeving van de Eruopese Unie in deze sector?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (6 september 1996)

De communautaire wetgeving staat het gebruik van dieren in laboratoria en het vervoer van de betrokken dieren toe onder bepaalde voorwaarden.

Bij Verordening (EEG) nr. 3626/82 van de Raad ((PB L 384 van 31.12.1982. )) zijn voorschriften vastgesteld voor de invoer in de Gemeenschap van dieren van in het wild levende soorten. Bij Richtlijn 86/609/EEG van de Raad ((PB L 358 van 18.12.1986. )) zijn de algemene criteria vastgesteld voor het houden en het gebruik van dieren in laboratoria. Voorts zijn bij Richtlijn 91/628/EEG van de Raad ((PB L 340 van 11.12.1991. )) eisen vastgesteld betreffende de bescherming van dieren tijdens het vervoer, met name tijdens het vervoer door de lucht.

Aangezien het geachte Parlementslid geen melding heeft gemaakt van enige overtreding van bovengenoemde voorschriften door de door hem genoemde luchtvaartmaatschappijen, lijkt er voor de Commissie geen enkele aanleiding te zijn om ter zake enige actie te ondernemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1851/96 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (5 juli 1996)

Betreft: Niet-naleving van de Europese wetgeving op milieugebied door de regionale raad van Toscane

In zijn besluit nr. 176 van 5.5.1994 heeft de regionale raad van Toscane de Europese regelgeving op milieugebied niet toegepast. Hij heeft namelijk bij zijn hernieuwde behandeling van het regionaal plan voor de afvalverwerking de toestemming voor een stortplaats voor speciaal afval en eventueel van bedrijfsstilleggingen afkomstig afval in de plaats Motrena in Agro, gemeente Colle Val d'Elsa (ca. 600.000 m3) bevestigd.

Daarmee heeft hij inbreuk gemaakt op richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27.6.85 over milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, alsmede op richtlijn 80/68/EEG van de Raad van 17.12.79 over de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging door gevaarlijke stoffen en richtlijn 82/176/EEG van de Raad van 22.3.82 over de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water. In artikel 130 R van de Europese Akte wordt expliciet de bevoegdheid van de Gemeenschap in milieu-aangelegenheden erkend, en met het Verdrag van Maastricht is het milieubeleid opgenomen onder de doelstellingen van de Unie.

De regionale raad van Toscane heeft derhalve de Europese wetgeving op milieugebied in alle opzichten, zowel naar de letter als naar de geest, veronachtzaamd. Is de Commissie voornemens stappen te ondernemen opdat de rechten van de Europese burgers worden beschermd op een wijze die overeenstemt met de Verdragen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (5 september 1996)

De Commissie is, na een klacht, in kennis gesteld van het besluit van de regionale raad van Toscane om een stortplaats voor speciaal afval te openen in de plaats Motrena in Agro, gemeente Colle Val d'Elsa. Zij zal zich tot de Italiaanse autoriteiten wenden zodra zij de aanvullende inlichtingen heeft ontvangen die zij aan de indieners van de klacht heeft gevraagd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2250/96 van Umberto Bossi (ELDR) aan de Commissie (9 augustus 1996)

Betreft: Vertaling van de acties van het vierde O& TO-kaderprogramma

Kan de Commissie, naar aanleiding van de niet erg volledige antwoorden op mijn schriftelijke vraag E-1255/96, nauwkeuriger mededelen,

volgens welke criteria zij sommige communautaire talen voortrekt ten koste van andere bij de publikatie van informatiemateriaal en formulieren voor de indiening van aanvragen betreffende O& TO-kaderprogramma's,

of zij niet vindt dat vertragingen bij de publikatie in alle officiële talen van de EU van het documentatiemateriaal voor de programma's in feite de bedrijven van de lid-staten wier taal niet een van de "prioritaire¨ (Engels, Duis en Frans) is, benadelen,

of zij niet meent dat deze willekeurige keuze in werkelijkheid een stilzwijgende bevordering is van oneerlijke concurrentie tussen de bedrijven van de verschillende EU-lid-staten,

wat zij denkt te doen om gelijke mogelijkheden van toegang (dwz. het goed begrijpen van de taal) tot de O& TO-programma's voor alle communautaire bedrijven te waarborgen?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (28 oktober 1996)

Het geachte Parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op zijn schriftelijke vraag E-1255/96 ((PB C 322 van 28.10.1996, blz. 45. )).

Dit antwoord is nog steeds van toepassing.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2219/96 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (9 augustus 1996)

Betreft: Financiering van het Europees Sociaal Fonds voor omscholing en herplaatsing van werknemers

De werknemers bij de IRITECNA/FINTECNA-IRI-groep die sedert oktober 1993 werkloos thuiszitten, beweren in een vakbondsmededeling dat de Europese Unie 4.500 miljard lire uit het Europees Sociaal Fonds zou hebben uitgetrokken voor scholing en herplaatsing van de werknemers van deze bedrijven die in een crisissituatie zijn geraakt.

De vraag aan de Commissie luidt:

1. of het geld inderdaad hiervoor is uitgetrokken;

2. zo ja, of kan worden nagegaan hoe dit geld besteed is, aangezien de werknemers van deze bedrijven (velen van hen zullen binnenkort hun werkloosheidsuitkering verliezen) een vraagteken zetten bij de juiste besteding van deze gelden en vrezen dat dit geld in de faillissementsput is verdwenen, zoals in het verleden ook al is gebeurd bij soortgelijke financieringen.

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (1 oktober 1996)

De IRI is een van de begunstigden van de operationele programma's "Enti pubblici¨ betreffende de programmering 1989-1993.

In dit stadium beschikt de Commissie niet over gegevens betreffende de bijdrage van 4.500 miljard lire uit het Europees Sociaal Fonds voor de omscholing en herplaatsing van de werknemers van Iritecna/Fintecna.

Aan de Italiaanse autoriteiten is een verzoek om informatie gericht. Zodra de Commissie die ontvangen heeft, zal zij de geachte afgevaardigde daarvan zeker in kennis stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1835/96 van Peter Truscott (PSE) aan de Commissie (5 juli 1996)

Betreft: Maatregelen in de lid-staten tegen specifiek slachtafval van runderen

In november 1994 werden nieuwe Britse maatregelen genomen om de ingewanden en zwezerik van kalveren beneden de leeftijd van zes maanden onder de bepalingen van specifiek slachtafval van runderen te brengen. Een verbod op het gebruik van dit specifiek slachtafval van runderen voor menselijke en dierlijke consumptie was al vanaf 25 september 1990 van kracht.

Volgens de Britse buitenlandse handelsstatistieken werden in 1995 424.000 kalveren beneden de leeftijd van zes maanden uit Groot-Brittannië naar andere lid-staten van de EU geëxporteerd.

Kan de Commissie aangeven welke maatregelen in de lid-staten zijn genomen om te bewerkstelligen dat het bovenvermelde afval bij de slacht van kalveren die uit het Verenigd Koninkrijk afkomstig zijn, is en wordt verwijderd? Kan zij tevens bevestigen dat er in ieder van de lid-staten die Britse kalveren heeft geïmporteerd maatregelen zijn genomen om te voorkomen dat dit afval de menselijke of dierlijke voedselketen binnendringt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (31 juli 1996)

In de Lid-Staten is geen speciaal verbod op specifiek afval van runderen van kracht voor vleeskalveren van oorsprong uit het Verenigd Koninkrijk. In verband met de huidige crisis naar aanleiding van boviene spongiforme encefalopathie (BSE) zijn in België, Frankrijk en Nederland uit het Verenigd Koninkrijk ingevoerde vleeskalveren vernietigd en is overeenkomstig de voorschriften van de marktordening aan de eigenaars compensatie verleend voor die vernietiging.

In sommige Lid-Staten, met name Frankrijk, Ierland en Portugal, zijn nationale beperkende voorschriften of verbodsbepalingen ingesteld ten aanzien van specifiek afval van runderen.

De Commissie heeft het Wetenschappelijk Veterinair Comité geraadpleegd en er is een subgroep van deskundigen ingesteld om na te gaan of, naar aanleiding van de BSE-crisis, in de andere Lid-Staten dan het Verenigd Koninkrijk verdere maatregelen moeten worden getroffen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1762/96 van Ria Oomen-Ruijten (PPE) aan de Commissie (3 juli 1996)

Betreft: Opslag van radioactief materiaal in grensgebieden

Radioactief materiaal wordt in toenemende mate tijdelijk opgeslagen in grensgebieden gesitueerde opslagplaatsen. Dit leidt tot een groeiende bezorgdheid bij de bevolking in de aangrenzende lid-staten. Kan de Commissie meedelen

1. welke communautaire voorschriften de betrokken burgers, milieuorganisaties en gemeenten de mogelijkheid bieden hun recht op een gezond milieu doelmatig uit te oefenen,

2. of het vigerende communautaire recht een toereikende uitoefening van deze rechten waarborgt en

3. of de Commissie het zinvol acht de samenwerking tussen de lid-staten in de toekomst in politiek en wettelijk opzicht te versterken?

Gecombineerd Antwoord van de mevrouw Bjerregaard namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1762/96, E-1763/96 en E-1764/96 (16 september 1996)

Alle Lid-Staten exploiteren, in afwachting dat definitieve opslagplaatsen voor sommige categorieën of alle typen afvalstoffen beschikbaar komen, faciliteiten voor de tijdelijke opslag van radioactief afval. De Lid-Staten zijn verantwoordelijk voor het verlenen van vergunningen voor en het houden van toezicht op dergelijke installaties, maar dienen wat de bescherming van de bevolking betreft te voldoen aan de basisveiligheidsnormen ter bescherming tegen straling (Richtlijnen 80/836/Euratom en 84/467/Euratom van de Raad). De maximaal toelaatbare doses werden in de recentelijk aangenomen normen verlaagd (Richtlijn 96/29/Euratom); deze richtlijn moet voor 13 mei 2000 in nationaal recht zijn omgezet.

Artikel 37 van het Euratom-Verdrag verplicht elke Lid-Staat ertoe aan de Commissie de gegevens te verstrekken van elk plan voor de lozing van radioactieve afvalstoffen om te kunnen vaststellen of de uitvoering ervan een besmetting van het water, de bodem of het luchtruim van een andere Lid-Staat ten gevolge kan hebben. In haar aanbeveling van 7 december 1990 (91/4/Euratom) over de toepassing van artikel 37 stelt de Commissie voor opslagfaciliteiten aan deze procedure te onderwerpen.

De voorgestelde herziening van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten ((PB L 175 van 5.7.1985. )) heeft niet alleen betrekking op faciliteiten voor tijdelijke opslag, maar stelt ook meer gedetailleerde procedure-eisen betreffende grensoverschrijdend overleg wanneer een in een Lid-Staat gepland project een aanzienlijk effect op het milieu van een andere Lid-Staat kan hebben. Indien deze nieuwe bepalingen in hun huidige vorm door de Raad worden aangenomen, zijn zij echter toch alleen van toepassing op aanvragen voor een vergunning die bij een bevoegde autoriteit worden ingediend op of na de in de herziene richtlijn aangegeven datum voor omzetting door de Lid-Staten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2315/96 van Martina Gredler (ELDR) aan de Commissie (27 augustus 1996)

Betreft: Ontwikkeling van de arbeidsmarkt voor vrouwen

Als gevolg van recente ontwikkelingen zou de situatie op de arbeidsmarkt voor vrouwen ongunstig kunnen worden beïnvloed. Door de heroriëntering van arbeidsplaatsen als gevolg van de ontwikkeling van nieuwe technologieën en de herverdeling van de arbeid dreigt het gevaar dat onevenredig veel arbeidsplaatsen van vrouwen verloren gaan.

Heeft de Commissie reeds onderzocht hoeveel arbeidsplaatsen van vrouwen op de tocht staan?

Welke beroepscategorieën worden vooral getroffen?

Welke strategieën denkt de Commissie te gebruiken om reeds bij scholieres belangstelling te wekken voor niet specifiek op vrouwen gerichte, technische opleidingen?

Worden de werkneemsters in bijzonder bedreigde beroepscategorieën geattendeerd op hun situatie of gewaarschuwd tegen dreigende werkloosheid?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (9 oktober 1996)

Het communautair initiatief Employment-Now (nieuwe kansen voor vrouwen), omvat een maatregel betreffen het geven van opleiding, waaronder opleiding om kandidaten te kwalificeren voor werk in sectoren en beroepen waar vrouwen ondervertegenwoordigd zijn, op management- en bestuurlijk niveau en in nieuwe banen.

Het communautair initiatief Adapt helpt zowel vrouwen als mannen door het ontwikkelen van het arbeidspotentieel en wel door middel van het verbeteren van de kwalificaties en de interne en externe flexibiliteit en het waarborgen van een grotere beroepsmobiliteit.

Al sedert de jaren tachtig bevordert de Commissie beleidsmaatregelen die de belangstelling van jonge meisjes voor technische en niet specifiek vrouwelijke vakken moeten stimuleren. In het eerste actieprogramma betreffende gelijke kansen voor vrouwen (1982-1985) ((Doc. COM(81) 758 def. )), worden de Lid-Staten gestimuleerd, met name op het gebied van beroepskeuzeadviezen en de initiële en voortgezette opleiding, maatregelen te treffen met het oog op de diversificatie van de beroepskeuze van meisjes op school en de beheersing van nieuwe technologieën. In 1985 had de Resolutie van de Raad en de ministers van Onderwijs, in het kader van de Raad bijeen, houdende een actieprogramma betreffende gelijke kansen van meisjes en jongens in het onderwijs ((PB C 166 van 5.7.1985. )) eveneens betrekking op adviezen ten aanzien van school- en beroepskeuze voor alle leerlingen, ten einde de diversificatie van de beroepskeuze van jongens en meisjes te bevorderen.

In het Vierde communautaire actieprogramma inzake gelijke kansen voor vrouwen en mannen (1996-2000) ((PB C 306 van 17.11.1995. )) stelt de Commissie, zowel via haar initiatieven en actieprogramma's op dit terrein (Socrates, Leonardo, Media) als in haar Witboek "Onderwijzen en leren - Naar een cognitieve samenleving ((Doc. COM(95) 560 def. )), voor meisjes en jongens aan te moedigen de kwalificaties te verwerven die traditioneel met slechts een van beide geslachten in verband worden gebracht,.