SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1347/02

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(13 mei 2002)

Betreft: Bepalingen inzake sociale zekerheid

Kan de Commissie duidelijkheid verschaffen over de plichten die de lidstaten momenteel hebben wat betreft voortzetting van de uitbetaling van sociale uitkeringen wanneer burgers naar een andere EU-lidstaat verhuizen?

Een ingezetene van mijn kiesdistrict ontvangt een onderhoudsuitkering voor gehandicapten en wil naar België verhuizen, waar hij gaat samenleven met zijn partner. Het schijnt dat hij recht blijft houden op een uitkering wegens arbeidsongeschiktheid, maar niet op een onderhoudsuitkering voor gehandicapten.

Kan de Commissie hierover opheldering verschaffen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(20 juni 2002)

De Commissie bevestigt dat de lidstaten waar uit hoofde van hun wetgeving rechten op sociale-zekerheidsuitkeringen zijn verworven, in het kader van het vrij verkeer van personen in de Gemeenschap in beginsel die uitkeringen ook moeten verstrekken aan rechthebbenden die op het grondgebied van een andere lidstaat wonen. Dit geldt ook voor de Britse uitkering voor gehandicapten.

De communautaire regelgeving van de Gemeenschap die de nationale sociale-zekerheidsstelsels coördineert, en in het bijzonder Verordening (EEG) nr. 1408/71(1) bevat enkele vrijstellingen van het uitvoerbeginsel, vooral in het geval van specifieke niet-premieplichtige uitkeringen die bedoeld zijn als aanvulling, vervanging of nevendekking op/van de betreffende risico's of alleen als speciale bescherming van personen met een handicap. Volgens deze verordening behoren de uitkeringen in bijlage IIa daarom tot een specifiek stelsel dat alleen garandeert dat de door de wetgeving van de lidstaat voorgeschreven uitkeringen moeten worden uitbetaald aan rechthebbenden die op het grondgebied van die lidstaat wonen(2). Hieronder valt ook de Britse onderhoudsuitkering voor gehandicapten.

In de zaak C-20/96, Snares versus Adjudication Officer, werd gevraagd of Verordening (EEG) nr. 1247/92 wel geldig was. Het Hof van Justitie was in die zaak van mening dat de bij Verordening (EEG) nr. 1247/92 ingevoerde wijzigingen in feite, overeenkomstig artikel 51 van het EG-Verdrag (nu artikel 42), de belangen van de migrerende werknemers beschermen en wel omdat een migrerende werknemer recht kan hebben op deze niet-premieplichtige uitkeringen in het land van wonen zonder in het verleden onder het sociale-zekerheidsstelsel van die lidstaat te zijn gevallen, en het land van wonen in specifieke gevallen rekening moet houden met tijdvakken van werken, wonen en verzekering die in andere lidstaten zijn vervuld. Het Hof kwam daarom tot de conclusie dat de communautaire wetgever het recht had om Verordening (EEG) nr. 1247/92 toe te passen. Deze conclusie werd bevestigd door het Hof in de zaak Partridge (C-297/96) in punt 29, in de zaak Jauch (C-215/99) in punt 21 en in de zaak Leclere (C-43/99) in punt 32.

In de beslissingen in de Zaak Snares waarin alleen antwoord werd gegeven op de vraag of communautaire verordening (EEG) 1247/92 geldig is, heeft het Hof van Justitie bevestigd dat een dergelijke afwijking van het beginsel van de uitvoerbaarheid van sociale-zekerheidssuitkeringen verenigbaar is met het EG-Verdrag, in het bijzonder in het geval van uitkeringen die nauw verband houden met een specifieke economische en sociale situatie. Het Hof heeft geen aandacht besteed aan de voorwaarden voor opneming van een bepaalde uitkering in bijlage IIa op grond van haar kenmerken in het nationaal recht en dus van de juistheid van de opname van uitkeringen in de bijlage in het algemeen. Het Hof heeft deze jurisprudentie aangevuld met de arresten in de zaken Jauch en Leclerce. In deze arresten stelde het Hof zich op het standpunt dat afwijking van de uitvoerbaarheid als gevolg van de opneming van bepaalde uitkeringen in bijlage IIa onverenigbaar is met het beginsel van het vrij verkeer van werknemers, zoals dat in het EG-Verdrag is vastgelegd, in het bijzonder als het geen specifieke uitkeringen betreft maar deze betrekking hebben op de traditionele gebieden van de sociale-zekerheid.

In het licht van deze jurisprudentie onderzoekt de Commissie thans of alle uitkeringen in bijlage IIa voldoen aan de door het Hof van Justitie vastgestelde criteria die niet-uitvoerbaarheid rechtvaardigen. Dit onderzoek heeft betrekking op alle uitkeringen in die bijlage, waaronder de Britse onderhoudsuitkering. Als uitkeringen niet aan die criteria voldoen, zal de Commissie de communautaire wetgever voorstellen om ze te schrappen, juridische wijzigingen in te dienen of zelfs een inbreukprocedure in te leiden.

(1) Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149 van 5.7.1971). Deze verordening is gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 118/97 van 2 december 1996, (PB L 28 van 30.1.1997).

(2) Zie artikel 4 (2) a en artikel 10 (a) van Verordening (EEG) nr. 1408/71, ingevoerd bij Verordening (EEG) nr. 1247/92 van 30 april 1992, (PB L 136 van 19.5.1992).