NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/941

(2004/C 78 E/0995)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0207/04

van Harald Ettl (PSE) aan de Commissie

(23 januari 2004)

Betreft: Follow-up van de Commissie betreffende de overdraagbaarheid van aanvullende pensioenaanspraken

De Commissie heeft op 12 juni 2002 de eerste fase van de hoorzitting van de sociale partners over de overdraagbaarheid van aanvullende pensioenaanspraken gestart. Daarbij zijn de volgende problemen gedefinieerd: de voorwaarden voor de verwerving van bedrijfspensioenaanspraken, de instandhouding van de verworven aanspraken, de overdraagbaarheid van de aanspraken, informatierechten en de belasting op grensoverschrijdende uitkeringen.

De op 15 september 2003 ingeleide tweede fase van de hoorzitting van de sociale partners over de overdraagbaarheid van aanspraken op een bedrijfspensioen bleef helaas ook zonder resultaat.

De Commissie heeft zich gewend tot de sociale partners, om op de hoogte te worden gebracht van hun eventuele besluit om onderhandelingen aan te gaan en haar mee te delen of zij uitgaan van een algemene opzet of zich willen concentreren op bepaalde aspecten van de overdraagbaarheid. Het Europees Verbond van vakverenigingen (EVV) heeft op de vergadering van het bestuurscomité van het EVV van 16-17 oktober 2003 reeds verklaard onderhandelingen met de Europese partners te willen voeren. De UNICE reageerde op 19 november 2003 op de voorstellen van de Commissie afwijzend en stelde dat zij over de door de Commissie voorgestelde onderwerpen niet wil onderhandelen (1).

Hoe denkt de Commissie thans deze kwestie die geldt voor werknemers die in de loop van hun beroepsleven in verschillende lidstaten hebben gewerkt, verder te behandelen?

Bereidt zij thans een richtlijn voor of wordt deze kwestie uitgesteld?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(19 februari 2004)

De Commissie betreurt dat de sociale partners geen onderhandelingen zullen voeren om het verlies van aanvullende pensioenaanspraken bij arbeidsmobiliteit binnen een land of tussen landen te beperken. In de lidstaten hebben de sociale partners de mogelijkheid de regels van hun aanvullende stelsels te wijzigen om de rechten van degenen die van baan veranderen en zich bijgevolg bij een ander aanvullend pensioenstelsel aansluiten, beter te beschermen. Zij maken echter niet noodzakelijkerwijze gebruik van die mogelijkheid. De lidstaten waarin aanvullende stelsels het gangbaarst zijn, blijken minimumregels te hebben vastgesteld om mobiele werknemers te beschermen. Deze regels hebben betrekking op de voorwaarden voor de toegang tot de stelsels, de wachttijden, de herwaardering van slapende rechten (rechten van personen die zijn uitgetreden uit een pensioenregeling, maar nog niet de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt) en de voorwaarden voor de overdracht van rechten.

De Commissie onderzoekt momenteel of op het niveau van de Unie in de vorm van een bindend besluit vergelijkbare minimumregels moeten worden vastgesteld. Daarvoor zal zij zich baseren op de ervaringen in de lidstaten en gebruikmaken van de expertise van het Pensioenforum.

Voorts zal de goedkeuring van Richtlijn 2003/41/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 juni 2003 betreffende de werkzaamheden van en het toezicht op instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening (2) aanvullende pensioenstelsels op het niveau van Europese consortia mogelijk maken, wat de arbeidsmobiliteit binnen deze consortia zal vergemakkelijken.

Sommige fiscale bepalingen van de lidstaten die betrekking hebben op pensioenfondsen beperken de vrijheid van dienstverlening en het vrije verkeer van werknemers. De Commissie heeft inbreukprocedures ingeleid tegen verscheidene lidstaten; de procedure tegen België gaat onder meer over de speciale belasting die van toepassing is op de overdracht van kapitaal naar een buitenlands pensioenfonds (3).

(1) UNICE van 19.11.2003.

(2) PB L 235 van 23.9.2003.

(3) IP/03/1756.