SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0499/03

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE)en Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 februari 2003)

Betreft: Milieudoelstellingen Rijn

In haar antwoord van 3 juni 2002 op schriftelijke vraag E-1128/02(1) van Erik Meijer (GUE/NGL) stelt Mevrouw Wallström dat de Commissie van mening is dat de bestaande overeenkomst inzake de Rijn en de tenuitvoerlegging van de waterkaderrichtlijn in nauwe samenwerking met alle oeverstaten het mogelijk zullen maken de milieudoelstellingen voor de Rijn te bereiken, zowel wat de ecologie betreft als met het oog op het gebruik van Rijnwater voor de productie van drinkwater.

Dit geeft aanleiding tot de volgende vragen.

1. Onderschrijft de Commissie dat de in de kaderrichtlijn water (2000/60/EG(2)) genoemde maatregelen om aan de voorschriften van artikel 7 van die richtlijn te voldoen, met inbegrip van maatregelen om de waterkwaliteit veilig te stellen teneinde het niveau van de zuivering dat voor de productie van drinkwater is vereist, te verlagen, betekenen dat de zuiveringsinspanningen van waterbedrijven dienen af te nemen in plaats van toe te nemen?

2. Onderschrijft de Commissie, als vertegenwoordiger van de Unie in het internationale verdrag inzake de bescherming van de Rijn, de zogenaamde Zielvorgabe van de Internationale Commissie ter Bescherming van de Rijn van 0,1 µg/l voor de stof isoproturon als gewenste maximale waarde voor het voorkomen van deze stof in het water van de Rijn?

3. Het Parlement en de Raad hebben in november 2001 een lijst met prioritaire stoffen vastgesteld. Voor deze stoffen moeten onder meer normen inzake waterkwaliteit worden vastgesteld. Een van de te evalueren prioritairgevaarlijke stoffen is de stof isoproturon, welke verantwoordelijk is voor de door de heer Meijer aangehaalde innamestops voor de bereiding van drinkwater in Nederland. Hoe betrekt de Commissie de bovengenoemde Zielvorgabe bij de normstelling voor de stof isoproturon?

4. Indien de Commissie de bovengenoemde Zielvorgabe niet in de normstelling betrekt, hoe betrekt de Commissie dan wel het belang van de drinkwaterwinning uit oppervlaktewater in de normstelling voor de stof isoproturon?

5. De Commissie geeft in haar antwoord op de vragen van dhr. Meijer aan dat de oplossing tevens moet worden gezocht in een adequate toepassing van richtlijn 91/414/EEG(3). Is het de Commissie bekend dat het in de Uniforme Beginselen opgenomen criterium over de winning van drinkwater uit oppervlaktewater, momenteel door geen enkele lidstaat wordt toegepast bij de beoordeling van de toelating van bestrijdingsmiddelen in het algemeen en bij de toelating van de stof isoproturon in het bijzonder en dat zulks door diverse lidstaten gemotiveerd wordt vanuit het ontbreken van een richtsnoer voor zo'n toetsing?

6. Is de Commissie voornemens om op korte termijn zo'n richtsnoer (guidance document) te ontwikkelen om deze tekortkoming in de uitvoering van de beoordeling van de toelating van bestrijdingsmiddelen teniet te doen?

(1) PB C 277 E van 14.11.2002, blz. 150.

(2) PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.

(3) PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 april 2003)

1. De centrale doelstelling van de waterkaderrichtlijn (Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid(1)) is dat de kwaliteit van alle wateren moet worden hersteld/in stand gehouden. Voorts gaat er een speciale aandacht uit naar en gelden er specifieke verplichtingen voor water dat voor specifieke doeleinden wordt gebruikt, bijvoorbeeld water dat voor de winning van drinkwater is bestemd en zwemwater. De drinkwaterrichtlijn (Richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water(2)) heeft tot doel te waarborgen dat de consument drinkwater van goede kwaliteit van het leidingnet kan afnemen. Terwijl de vereiste drinkwaterkwaliteit momenteel soms alleen na intensieve waterzuivering kan worden gewaarborgd, kan het bereiken van de kwaliteitsdoelstellingen van de waterkaderrichtlijn in die gevallen resulteren in een aanzienlijk betere kwaliteit van het voor menselijke consumptie bestemde water zodat dit water veel minder intensief moet worden gezuiverd alvorens het als drinkwater kan worden gebruikt. Door de zuiveringskosten op die manier te drukken, krijgt de watervoorziening een duurzamer karakter.

2. t/m 4. De bepalingen van het Internationaal verdrag ter bescherming van de Rijn zijn aanbevelingen voor deze rivier overeenkomstig het internationaal recht en gelden als zodanig voor alle verdragsluitende partijen, waaronder de Unie. Krachtens de waterkaderrichtlijn (artikel 16, lid 7) stelt de Unie bindende en afdwingbare kwaliteitsnormen vast voor de concentraties van de prioritaire stoffen in alle oppervlaktewateren. De Commissie maakt momenteel een zorgvuldige beoordeling van alle beschikbare informatie, gegevens en ervaring met betrekking tot het stroomgebied van de Rijn, en vult dit alles aan met wetenschappelijke studies en een brede raadpleging van alle belanghebbenden (Artikel 16, lid 5). Wanneer deze studie is afgerond zal zij als basis dienen voor voorstellen van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende specifieke maatregelen tegen bepaalde verontreinigende stoffen. Voor bepaalde specifieke stoffen, zoals isoproturon, of groepen van verontreinigende stoffen die aanzienlijke risico's meebrengen of inhouden voor het aquatisch milieu, met inbegrip van risico's voor de wateren die voor drinkwaterwinning worden gebruikt, zal worden overwogen een risicobeheer in te stellen. Dergelijke maatregelen bestaan uit milieukwaliteitsnormen voor prioritaire stoffen, die een hoog beschermingsniveau beogen. In een gecombineerde aanpak zullen bovendien emissiebeperkingsmaatregelen voor prioritaire stoffen worden voorgesteld teneinde een geleidelijke vermindering van de lozing van dergelijke stoffen te bewerkstelligen. Voor prioritaire schadelijke stoffen zal de Commissie normen voor de geleidelijke uitbanning van lozingen, emissies en verliezen zal voorstellen. Wat isoproturon betreft, is de studie om uit te maken of die stof al dan niet als schadelijk moet worden aangemerkt, nog niet afgerond.

5. Het is de Commissie niet bekend dat het in de uniforme beginselen voor de winning van drinkwater uit oppervlaktewater vervatte criterium namelijk dat het voor de winning van drinkwater gebruikte oppervlaktewater moet voldoen aan de eisen van Richtlijn 75/440/EEG van de Raad van 16 juni 1975 betreffende de vereiste kwaliteit van het oppervlaktewater dat is bestemd voor productie van drinkwater in de lidstaten(3) door bepaalde lidstaten niet wordt gebruikt bij hun evaluatieprocedure voor de toelating van bestrijdingsmiddelen in het algemeen. De Commissie is dan ook niet op de hoogte van door de lidstaten gehanteerde rechtvaardigingen voor niet-toepassing van dit criterium. Krachtens Richtlijn 2002/18/EG van de Commissie van 22 februari 2002 houdende wijziging van bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, teneinde isoproturon op te nemen als werkzame stof(4), waarbij isoproturon wordt opgenomen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(5) is 1 januari 2007 voor de lidstaten de uiterste termijn om vergunningen voor het gebruik gewasbeschermingsproducten die isoproturon bevatten te wijzigen of in te trekken op grond van onderzoek overeenkomstig de uniforme beginselen. Het is wellicht voorbarig om nu reeds conclusies te trekken over de vraag of de lidstaten zich wat isoproturon betreft al dan niet schikken naar de voorschriften van de richtlijn.

6. De Commissie heeft geen plannen om richtsnoeren uit te werken voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 91/414/EEG, en dit om twee redenen. In de eerste plaats ziet de Commissie in dit stadium noodzaak, noch voordeel van dergelijke richtsnoeren, aangezien zij geen kennis heeft van niet-naleving van Richtlijn 75/440/EEG met betrekking tot gewasbeschermingsproducten en andere bestrijdingsmiddelen. Ten tweede zijn de bepalingen van Richtlijn 75/440/EEG zeer duidelijk zodat de toegevoegde waarde van aanvullende richtsnoeren in dit stadium niet vanzelfsprekend is. Als de behoefte aan richtsnoeren zich toch zou doen gevoelen, kan de Commissie zich alsnog over deze kwestie buigen in de context van de intrekking van Richtlijn 75/440/EEG en de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2000/60/EG.

(1) PB L 327 van 22.12.2000.

(2) PB L 330 van 5.12.1998.

(3) PB L 194 van 25.7.1975.

(4) PB L 55 van 26.2.2002.

(5) PB L 230 van 19.8.1991.