ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1027/00

van Marietta Giannakou-Koutsikou (PPE-DE) aan de Commissie

(29 maart 2000)

Betreft: Programma voor de bestrijding van werkloosheid en uitsluiting uit de arbeidsmarkt

Van de kredieten van het Sociaal Fonds die zijn opgenomen in het tweede communautair bestek voor Griekenland, dat nu ten einde loopt, waren oorspronkelijk 230 miljoen uitgetrokken voor het Programma voor de bestrijding van werkloosheid en uitsluiting van kwetsbare sociale groepen zoals gehandicapten, drugsverslaafden en migranten. Dit bedrag werd met 60 miljoen verminderd omdat de uitvoering van het programma waarvoor het bestemd was, vertraging opliep. Deze 60 miljoen werd overgedragen naar een ander programma, zonder dat het echter helemaal zeker was dat dit bedrag daar wel zou worden gebruikt.

Het geld moet dringend naar die kwetsbare sociale groepen gaan waarvoor het is bestemd, namelijk naar gehandicapten, drugsverslaafden en migranten, zodat deze groepen kunnen worden geïntegreerd in de arbeidsmarkt. Hoe denkt de Commissie in het licht hiervan deze kwestie aan te pakken en hoe komt het volgens haar dat de uitvoering van het programma in vergelijking met de doelstellingen zoveel vertraging heeft opgelopen (al te gering gebruik van de middelen)?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(28 april 2000)

Volgens recente informatie van de Griekse autoriteiten was het benuttingspercentage voor de periode 1994-1999 ongeveer 55 % van de uitgaven. Alle programmakredieten waren eind december 1999 vastgelegd en de kredietopname zal naar verwachting 100 % zijn binnen de deadlines van de bestaande financiële verordeningen.

Het zeer lage benuttingspercentage gedurende, met name, de periode 1994-1997 had voornamelijk te maken met de vernieuwende aanpak van het programma, de niet-toereikende administratieve en beheerstructuren, de afwezigheid van geschikte uitvoeringsstructuren en tekortkomingen op het vlak van de accreditering.

Ondertussen is er aanzienlijke vooruitgang geboekt in vergelijking met de periode 1994-1997. Het nationaal bureau voor acrreditering is geherstructureerd en functioneert op dit moment op zeer bevredigende wijze. Ook zijn er verbeteringen aangebracht aan de controle op het programma.

Toch is er in het kader van het derde communautair bestek van de Gemeenschap voor Griekenland 2000-2006 nog actie vereist, waarbij de nadruk ligt op een persoonlijke, preventieve en actieve benadering ter bevordering van de integratie van sociaal kwetsbare groeperingen in de arbeidsmarkt. In deze context is het van belang geschikte arbeidsmarktmechanismen en -structuren, alsmede steun-, opvang- en zorgstructuren te versterken of te ontwikkelen, teneinde de participatie, integratie en autonomie van de mensen die door uitsluiting worden bedreigd, met inbegrip van gehandicapten, te vergemakkelijken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0939/00

van Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Commissie

(29 maart 2000)

Betreft: Belgische wetgeving inzake laboratoria voor klinische biologie

In België mogen, krachtens Koninklijk Besluit nr. 143 van 30 december 1982, controles van laboratoria voor klinische biologie alleen worden uitgevoerd door personen die tegelijkertijd bevoegd zijn tot het verrichten van medische analyses.

Op 17 december 1999 is bij de Commissie een klacht (COMP/37.7.754) ingediend, waarin bezwaar wordt gemaakt tegen de Belgische wet, met name op grond van het beginsel van de vrijheid van vestiging (artikel 43 VEG).

In 1987 had het Hof van Justitie naar aanleiding van een verzoekschrift van de Commissie geoordeeld dat de Belgische wet in kwestie niet indruiste tegen het recht van vestiging. Het Hof beschouwde de wet niet als discriminerend, maar deed hierbij geen onderzoek naar het al dan niet proportionele karakter ervan (Arrest van 12 februari 1987, zaak 221/85, Commissie v. België, Jur. 1987, blz. 719).

Sinds 1995 (Arrest van 30 november 1995, zaak C-55/94, Gebhard, Jur. 1995, blz. I-4186) oordeelt het Hof echter dat iedere nationale maatregel die weliswaar zonder onderscheid voor alle onderdanen van de Gemeenschap geldt, zoals de Belgische wet in kwestie, maar de uitoefening van of de toegang tot een beroep voor een onderdaan van een andere lidstaat kan belemmeren of minder aantrekkelijk maken, indruist tegen artikel 43 VEG indien de betrokken maatregel niet gerechtvaardigd wordt door dwingende redenen van algemeen belang en verder gaat dan nodig is voor het bereiken van het gestelde doel (proportionaliteit).

Op welke manier is de Commissie van plan deze jurisprudentie, die de stelling bekrachtigt die zij tot voor acht jaar zelf verdedigde, in praktijk te brengen? Zal de Commissie hierbij nagaan of de maatregelen beantwoorden aan het proportionaliteitsbeginsel, iets wat het Hof in 1987 niet heeft willen doen omdat het meende dat de regels inzake de controle van de laboratoria voor klinische biologie momenteel in de diverse lidstaten bijzonder uiteenlopend zijn?

Antwoord van de heer Bolkestein in naam van de Commissie

(10 mei 2000)

Zoals het geachte parlementslid zelf al benadrukt, is er sprake van een ontwikkeling in de jurisprudentie van het Hof van Justitie inzake de vrijheid van vestiging.

Bovendien bevat de klacht in kwestie een aantal nieuwe elementen in vergelijking met het verzoekschrift dat tot het arrest van het Hof van 12 februari 1987 had geleid. De Commissie zal daarom een diepgaand onderzoek naar de Belgische wetgeving inzake laboratoria voor medische analysen instellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1037/00

van Francesco Speroni (TDI) aan de Commissie

(4 april 2000)

Betreft: Intellectueel eigendom van menselijk genetisch materiaal

De niet te ontkennen ethische en juridische onzekerheid die het verlenen van een octrooi op menselijk genetisch materiaal door het Europees Octrooibureau (EOB) onlangs heeft gewekt, vestigt nogmaals de aandacht op de voorschriften die momenteel de gevoelige sector van de biotechnologie regelen.

Kan de Commissie mededelen of zij meent dat het wenselijk is maatregelen te treffen voor de intrekking van het octrooi dat het EOB heeft verleend aan het Australische bedrijf Stem Cell Sciences?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(5 juni 2000)

Het lid van de Commissie dat met de interne markt is belast, heeft tijdens een debat op 31 maart 2000 tegenover het Parlement verklaard dat de Commissie op de hoogte is van de bezorgdheid over het verlenen van octrooi EP695351 aan de Universiteit van Edinburgh voor een uitvinding op het gebied van de stamceltechnologie die dit instituut in samenwerking met Stem Cell Sciences heeft gedaan en deze in feite deelt. Hij heeft het Parlement laten weten dat hij een brief aan het Europees Octrooibureau heeft geschreven waarin het wordt verzocht alle maatregelen te nemen die het noodzakelijk acht om het besluit dit octrooi in zijn huidige vorm te verlenen, terug te draaien. Als antwoord hierop is het Europees Octrooibureau ermee akkoord gegaan om onmiddellijk een oppositieafdeling te vormen die de bezwaren moet onderzoeken die al tegen dit octrooi zijn ingediend. Deze oppositieafdeling, die op 29 maart 2000 is opgericht, zal zo spoedig mogelijk een voorlopige uitspraak doen. Dit kan ertoe leiden dat het octrooi ofwel wordt ingetrokken dan wel in zijn huidige of in gewijzigde vorm wordt gehandhaafd. De Commissie zal de ontwikkelingen blijven volgen en, mocht de voorlopige uitspraak inacceptabel blijken, nadere maatregelen overwegen, waaronder de indiening van een formeel bezwaar tegen dit octrooi.

Verder bereidt ingevolge de resolutie van het Parlement van 30 maart 2000 de Europese Adviesgroep inzake de ethiek van wetenschappen en nieuwe technologieën een advies voor over de ethische aspecten van het onderzoek van stamcellen van menselijke embryo's. Dit advies zal deze zomer verschijnen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0990/00

van Markus Ferber (PPE-DE) aan de Commissie

(31 maart 2000)

Betreft: MEDIA II: Verdeling van de middelen over de betrokken landen

Aangezien mijn schriftelijke vraag E-0104/00(1) helaas niet adequaat is beantwoord, verzoek ik de Commissie nogmaals mee te delen hoe de middelen uit hoofde van het MEDIA II-programma sinds de start hiervan over de betrokken lidstaten zijn verdeeld. Hoeveel financiële steun hebben de verschillende lidstaten absoluut en procentueel gekregen en waarom?

(1) PB C 280 E van 3.10.2000, blz. 178.

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(15 mei 2000)

Aan de geachte afgevaardigde en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement wordt een tabel toegestuurd met een overzicht van de financiële steun per land tijdens de vier eerste jaren van het programma MEDIA II (1996-1999).

Samen met deze tabel worden ook de statistieken bezorgd over het aandeel in de Europese markt van elk van de lidstaten, en van elk van de landen die deelnemen aan MEDIA II. De statistieken voor 1998-1999 zijn enkel illustratief en nog niet definitief. Zij dienen nog te worden bevestigd in de eindbeoordeling van het programma. Deze gegevens tonen in hoeverre bij de verdeling van de fondsen van het MEDIA II programma rekening wordt gehouden met de werkelijke marktsituatie.

Voorbeeld: Nederland vertegenwoordigt 1,8 % van de totale investering in filmproducties in Europa, en 2,7 % van de Europese markt in termen van Box Office. Deze lidstaat ontving tussen 1996 en 1999 5,45 % van de middelen die in het kader van het MEDIA II programma zijn verdeeld; 3,5 % daarvan werd toegekend als steun aan de producers en 4,9 % ging naar de distributeurs. De Nederlandse vakmensen hebben in het kader van MEDIA II dus een grotere subsidie ontvangen dan als die zou berekend zijn volgens hun werkelijke aandeel in de Europese markt, zowel in termen van productie als in termen van exploitatie.

In het kader van het MEDIA II programma is de selectie van de begunstigden door de Commissie gebeurd overeenkomstig Besluit van de Raad 95/564/CE van 22 december 1995 betreffende de tenuitvoerlegging van een opleidingsprogramma voor de vakmensen van de Europese audiovisuele-programma-industrie (Media II Opleiding)(1) en Besluit van de Raad 95/563/CE van 10 juli 1995 betreffende een programma ter bevordering van de ontwikkeling en de distributie van Europese audiovisuele werken (Media II Ontwikkeling en distributie) (1996-2000)(2).

De door de Commissie medegefinancierde projecten worden niet gekozen op grond van hun nationaliteit of lidstaat van herkomst, maar op grond van hun kwaliteit en hun Europese meerwaarde. De Commissie en het MEDIA comité stellen richtsnoeren vast voor de van toepassing zijnde selectie en subsidieerbaarheidscriteria.

Een eindverslag over de beoordeling van het MEDIA II programma zal bij het afsluiten van het programma MEDIA II, eind van het jaar 2000, aan het Parlement worden toegezonden.

(1) PB L 321 van 30.12.1995.

(2) PB L 321 van 30.12.1995.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0440/00

van Bernd Lange (PSE) aan de Commissie

(11 februari 2000)

Betreft: Procedure voor het sluiten van contracten in het kader van het vijfde kaderprogramma onderzoek

Nu de rechtsgrondslag voor het vijfde kaderprogramma onderzoek bepaald is, stapelen de klachten over de vorm van de contracten zich op. Kritiek is er vooral op de forse omvang die is ontstaan door overbodige gegevens en de trage afhandeling, die ook een afschrikwekkende uitwerking kunnen hebben op deelname aan het programma.

Is de Commissie op de hoogte van dergelijke problemen die een rol spelen bij het sluiten van contracten in het kader van dit programma?

Hoe kan de Commissie snel en doeltreffend een vereenvoudigde procedure voor het sluiten van deze contracten invoeren?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(7 maart 2000)

De Commissie is op de hoogte van een aantal klachten betreffende de complexiteit van de procedures die in 1999 voor het vijfde kaderprogramma zijn opgezet.

Eind 1999 richtte de voor onderzoek verantwoordelijke commissaris een interdienstengroep op om de procedures te evalueren in het licht van de ervaringen in het eerste jaar van het programma. Doel van de groep is het vereenvoudigen van een aantal stappen in de procedures, voor zover dit mogelijk is krachtens de bestaande regels die van toepassing zijn op het programma. De Commissie hoopt de eerste besluiten ter vereenvoudiging van de interne procedures in maart 2000 te nemen. Het evaluatieproces zal dan doorgaan teneinde andere maatregelen vast te stellen die kunnen worden genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0825/00

van Ieke van den Burg (PSE) aan de Commissie

(21 maart 2000)

Betreft: Weigering Nederlandse particuliere ziektekostenverzekeraars om verplicht AWBZ-verzekerde grensarbeiders toe te laten

1. Is het de Commissie bekend dat grensarbeiders die in Nederland werken en in een andere lidstaat wonen, en die op grond van verordening 1408/71(1) wel verplicht verzekerd zijn voor de AWBZ, niet door de Nederlandse particuliere ziektekostenverzekeraars toegelaten worden op grond van hun woonplaats? Dit leidt ertoe dat deze grensarbeiders, terwijl ze verplicht AWBZ-verzekerd zijn in Nederland, zich in het buitenland aanvullend moeten verzekeren bij een buitenlandse particuliere verzekeraar, wat een dure en onwerkzame combinatie is.

2. Is de Commissie niet van mening dat deze weigering in strijd is met het vrij verkeer van werknemers?

(1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(25 mei 2000)

De Commissie wijst de geachte afgevaardigde erop dat het communautaire recht de bevoegdheid van de lidstaten om zelf hun sociale-zekerheidsstelsel te bepalen onverlet laat. Omdat de sociale zekerheid in de Gemeenschap niet geharmoniseerd is, mag iedere lidstaat immers zelf beslissen welke voorwaarden recht geven op of verplichten tot aansluiting bij een sociale-zekerheidsstelsel en aan welke voorwaarden moet worden voldaan om recht te hebben op sociale prestaties. Deze beginselen vloeien voort uit de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie.

Bijgevolg is een nationaal stelsel dat, zoals in Nederland het geval is, werknemers die meer dan een bepaald bedrag verdienen, geen verplichte ziektekostenverzekering biedt maar hen in dat geval wel verplicht om zich bij een particuliere ziektekostenverzekering aan te sluiten, niet strijdig met het communautair recht.

Weliswaar moeten de lidstaten bij de uitoefening van die bevoegdheid wel het communautair recht naleven. In dit verband moet met name gewezen worden op het bestaan van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen(1) en Verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71(2). Deze Verordeningen beogen de sociale-zekerheidsstelsels van de lidstaten te coördineren(3).

In het onderhavige geval kan echter geen beroep worden gedaan op de door deze communautaire regelgeving gewaarborgde bescherming omdat de betrokkenen niet gedekt zijn door een verplichte ziektekostenverzekering, als bedoeld in de Nederlandse Ziekenfondswet.

(1) PB L 149 van 5.7.1971.

(2) PB L 74 van 27.3.1972.

(3) Laatste geconsolideerde versie: Verordening (EG) nr. 118/1997 PB L 28 van 30.1.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0610/00

van Roger Helmer (PPE-DE) aan de Commissie

(3 maart 2000)

Betreft: EU-verbod op ftalaten in speelgoed

Kan de Commissie mij een exemplaar doorsturen van de brief van James Bridges (Hoofd van het Wetenschappelijk Comité van de EU inzake toxiciteit, eco-toxiciteit en het milieu CSTEE) aan de Commissie, waarin vermeld staat dat het Comité het niet eens is met het voorgestelde verbod en als alternatief het denkbeeld van maximum migratieniveaus oppert?

Is de Commissie het er niet mee eens dat het bijzonder nuttig zou zijn als professor Bridges zijn wetenschappelijke bevindingen in verband met dit onderwerp aan de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid zou voorleggen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(3 mei 2000)

De Commissie heeft de bedoelde brief reeds aan de voorzitter van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid van het Europees Parlement opgestuurd.

Wat de mogelijke aanwezigheid van professor Bridges tijdens één van de vergaderingen van de milieucommissie van het Europees Parlement betreft, moet een desbetreffend verzoek, gezien de onafhankelijke status van de leden van het Wetenschappelijk Comité ten opzichte van de Commissie, aan hem persoonlijk worden gericht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0613/00

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(3 maart 2000)

Betreft: inenting tegen IBR in de Europese Unie

Duizenden Nederlandse boeren ondervinden schade door een onbekende ziekte onder koeien (de zgn. slijters). Er is een vermoeden dat deze ziekte veroorzaakt wordt door een ondeugdelijke entstof tegen IBR (Infectious Bovine Rhinotracheitis).

1. Heeft de Commissie een mening over de oorzaken van deze verschijnselen?

2. Kan de Commissie mededelen of dergelijke schadegevallen ook elders in de Unie voorkomen en zo ja, welke voorzorgsmaatregelen ze in dit verband genomen heeft?

3. Kan de Commissie evenzo mededelen of ze een speciaal onderzoek dan wel maatregelen t.a.v. IBR-entstoffen heeft ondernomen om eventueel een herhaling van de geconstateerde problematiek te voorkomen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(25 april 2000)

De Commissie is door de Nederlandse autoriteiten van het bestaan van de ziekte op melkveebedrijven in Nederland op de hoogte gesteld.

De Nederlandse autoriteiten verklaren dat er op een aantal melkveebedrijven melding is gemaakt van emaceratie van melkkoeien. Er is onderzoek verricht teneinde de exacte oorzaak van deze ziekte vast te stellen. De resultaten van het onderzoek lijken erop te wijzen dat op een aantal bedrijven de symptomen zich voordeden na het gebruik van een vaccin tegen IBR (infectueuze boviene rhinotracheïtis) dat besmet was met het boviene virusdiarree. Dit is een bekend virus onder herkauwers, dat in de meeste landen

in de wereld wijdverbreid is en waarbij er geen bewijs of vermoeden bestaat dat het gevolgen heeft voor de menselijke gezondheid. Op de betroffen bedrijven zijn alle dieren geslacht en vernietigd. Op andere bedrijven is de aanwezigheid van infectueuze agentia echter niet bevestigd en is de emaceratie waarschijnlijk door andere oorzaken (tekort aan kobalt en vitamine B12) veroorzaakt.

Met uitzondering van één genotificeerd geval in Italië, waarbij het vermoeden bestond dat het verband hield met een IBR-vaccin, is de Commissie niet op de hoogte van andere, mogelijkerwijs vergelijkbare situaties in de Gemeenschap.

Wat de recente communautaire maatregelen in verband met de IBR-vaccins betreft, verwijst de Commissie de geachte afgevaardigde naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-0634/00 van mevrouw Muscardini(1).

(1) Zie blz. 194.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1095/00

van Laura González Álvarez (GUE/NGL) aan de Commissie

(7 april 2000)

Betreft: Thermische centrale in Aboño (Asturië)

De inwoners van Pervera (Carreño, Asturië) ondervinden dagelijks hinder van de industrie in het gebied. Enkele dagen geleden ontsnapte een grote aswolk uit de thermische centrale van Aboño. Onvoorstelbaar genoeg weigerde de bedrijfsleiding de betrokken inwoners informatie te verstrekken over de aard van de wolk en over de oorzaak van het incident.

Kan de Commissie nagaan of deze centrale voldoet aan de communautaire milieuvoorschriften, met name Richtlijn 88/609 inzake beperking van de emissies in de lucht door grote stookinstallaties?

Welke stappen kan de Commissie bij de bevoegde autoriteiten ondernemen om ervoor te zorgen dat dit bedrijf de nodige maatregelen neemt om de levenskwaliteit van de omwonenden en de bescherming van het milieu te waarborgen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 mei 2000)

De Commissie is niet op de hoogte van de door het geachte parlementslid genoemde feiten. Zij stelt bij de betrokken lidstaat een onderzoek in en zal het geachte parlementslid in kennis stellen van het resultaat van dit onderzoek.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0265/00

van Isidoro Sánchez García (ELDR) aan de Commissie

(7 februari 2000)

Betreft: Regionale waarnemingspost voor grensoverschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking

In de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement over de richtsnoeren voor een communautair initiatief op het gebied van trans-Europese samenwerking ter stimulering van een harmonische en evenwichtige ontwikkeling van de Europese ruimte (Interreg) is sprake van de oprichting van een waarnemingspost voor grensoverschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking.

Bestaat er een reële kans dat de waarnemingspost voor grensoverschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking wordt gevestigd op de Canarische eilanden, gezien de sociaal-economische kenmerken en de geostrategische ligging van deze Atlantische ultraperifere regio?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(24 maart 2000)

De Commissie heeft nog geen beslissing genomen over de vestigingsplaats van de toekomstige waarnemingspost voor grensoverschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking. Er zij echter op gewezen dat het hier in geen geval om een groot orgaan gaat, waarvan een discussie nodig zou zijn over de vestigingsplaats van het hoofdkantoor.