SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0394/00

van Marielle de Sarnez (PPE-DE) aan de Commissie

(8 februari 2000)

Betreft: Verzoek om informatie over twee klachten die bij de Europese Commissie zijn ingediend tegen zekere bepalingen van de wet van 27 juli 1999 tot instelling van een Universele Ziektekostenverzekering (CMU)

Het Franse parlement heeft zijn goedkeuring gehecht aan een (op 27 juli 1999 uitgevaardigde) wet, die onder meer tot doel heeft een aanvullende dekking van de ziektekosten te garanderen ten behoeve van de allerarmsten. Deze aanvullende ziektekostenverzekering kan worden verkregen, hetzij bij een aanvullende organisatie, d.w.z. een onderlinge ziektekostenverzekeringskas, een verzekeringsmaatschappij of een verzekeringsinstelling, hetzij bij een ziektekostenverzekeringskas.

Wanneer men de wetsteksten nader bestudeert, blijkt dat deze twee categorieën verstrekkers van deze aanvullende verzekering door de wet van 27 juli 1999 niet op voet van gelijkheid worden behandeld. Twee bepalingen zijn klaarblijkelijk in strijd met het Verdrag van Rome.

De ene van deze bepalingen is dat de wet vereist dat de aanvullende-verzekeringsorganen van de particuliere sector bij het voeden van de CMU een belasting van 1,75 % over de door hen ontvangen bijdragen moeten afdragen, terwijl de ziektekostenverzekeringskassen niet aan een dergelijke heffing zijn onderworpen.

Het andere omstreden punt is dat in deze wet bepaald wordt dat de aanvullende verzekeringsorganen de uitgekeerde bedragen vergoed krijgen, met een maximum van 1500 FF (ca. 225 euro) per jaar en per verzekerde person, terwijl de ziekteverzekeringskassen gevoed worden door het financieringsfonds, waarvoor niet een dergelijk plafond geldt voor het bedrag dat vergoed wordt.

Verder moet worden opgemerkt dat de (particuliere) aanvullende verzekeringsorganen hun besluit of ze al dan niet aan deze regeling willen meewerken vóór 31 maart 2000 kenbaar moeten maken. Het gevaar bestaat dus dat deze organisaties op onherstelbare wijze benadeeld worden, indien er niet snel voor wordt gezorgd dat de wet van 27 juli 1999 wordt herzien, om hem conform te maken aan de communautaire voorschriften. Kan de Commissie ons in dit verband informatie verstrekken over de procedure die is aangespannen en over haar standpunt naar aanleiding van deze problematiek? Kan zij ook mededelen binnen welke termijn een officieel antwoord kan worden verwacht?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(6 maart 2000)

Het geachte parlementslid heeft inlichtingen gevraagd over het verloop van de procedure die de Commissie na de ontvangst van twee klachten heeft ingeleid ten aanzien van de wet van 27 juli 1999 houdende instelling van een universele ziektekostenverzekering. Ook wil het geachte parlementslid vernemen wat het standpunt van de Commissie is ten aanzien van de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt van twee bepalingen uit deze wet die de ziekenfondsen zouden bevoordelen ten opzichte van instellingen die een aanvullende verzekering aanbieden.

Wat de procedure betreft, heeft de Commissie de Franse regering om inlichtingen gevraagd om de informatie te verzamelen die nodig is om deze overheidsmaatregelen te beoordelen. De Franse autoriteiten hebben geantwoord dat, volgens hen, de door deze wet ingestelde regeling gebaseerd is op een beginsel van nationale solidariteit, en dat dus geen sprake is van een aan concurrentie onderhevige economische activiteit in de zin van het EG-Verdrag. Klager heeft in dit verband onlangs aanvullende gegevens verstrekt. Hij heeft trouwens ook gewezen op andere aspecten die niet door het geachte parlementslid worden vermeld. Daaruit blijkt dat deze zaak niet alleen aan de regels inzake overheidssteun moet worden getoetst, maar ook aan de mededingingsregels.

De beoordeling van het economische karakter van de door de Franse regering uitgewerkte regeling voor aanvullende dekking van ziektekosten is een delicate aangelegenheid, aangezien bij de toepassing ervan diverse soorten ondernemingen betrokken zijn.

In deze omstandigheden zal de Commissie in de komende maanden haar standpunt bepalen. Zij heeft klager meegedeeld dat zij zich zou inspannen om haar standpunt over de klacht te bepalen binnen een termijn van één jaar te rekenen vanaf de indiening van de klacht.