SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3238/02

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(15 november 2002)

Betreft: Identiteitsbewijzen

1. Is er een EU-lidstaat waar de verplichting bestaat dat een werkgever voordat hij in dienst kan treden, zijn identiteitsbewijs aan de werkgever laat zien?

2. Zijn er lidstaten die verplicht stellen dat zo'n kaart in eigen land is uitgegeven zodat een buitenlander, maar wel EU-burger, eerst een nationale identiteitskaart moet aanvragen voordat ook voor hem de bepalingen inzake vrij verkeer van toepassing zijn?

3. Vindt de Commissie zo'n procedure in overeenstemming met de EU-regels?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(20 december 2002)

Het geachte parlementslid stelt twee vragen:

- of er lidstaten zijn waar van iemand kan gevraagd worden zich te identificeren alvorens in dienst te worden genomen,

- of er lidstaten zijn waar geëist wordt dat iemand eerst een nationale identiteitskaart aanvraagt voordat ook voor hem de bepalingen inzake vrij verkeer van toepassing zijn.

Artikel 18 van het EG-Verdrag legt het beginsel van vrij verkeer en vrij verblijf voor de burgers van de Unie op het grondgebied van de lidstaten vast. Dit recht is echter onderworpen aan de beperkingen en voorwaarden die het EG-Verdrag impliceert en aan de uitvoeringsmaatregelen ervan.

Overeenkomstig artikel 2 van Richtlijn 68/360/EEG van de Raad van 15 oktober 1968 inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van de werknemers der lidstaten en van hun familie binnen de Gemeenschap(1), hoeven burgers van de Unie om van het grondgebied van een lidstaat naar dat van een andere lidstaat te reizen slechts een geldige identiteitskaart of een geldig paspoort over te leggen.

In hetzelfde artikel is bepaald dat de lidstaten, overeenkomstig hun wetgeving, ten behoeve van hun onderdanen een identiteitskaart of een paspoort verstrekken waarin inzonderheid de nationaliteit is vermeld. Aangezien identiteitskaarten een bewijs van nationaliteit zijn, kunnen de lidstaten alleen aan hun eigen onderdanen identiteitskaarten verstrekken.

Richtlijn 68/360/EEG bepaalt tevens dat de lidstaten het recht van verblijf aan migrerende werknemers toekennen, ten bewijze waarvan een document, genoemd verblijfskaart, wordt afgegeven (artikelen 3 en 4). De lidstaten kennen de migrerende werknemer een verblijfsvergunning toe op vertoon van het document waarmee hij hun grondgebied heeft betreden, nl. de identiteitskaart of het paspoort, en van een bewijs van indienstneming. Artikel 5 van Richtlijn 68/360/EEG stipuleert in het bijzonder dat de vervulling van de formaliteiten inzake het verkrijgen van de verblijfskaart geen beletsel kan zijn voor de onmiddellijke ingang van de arbeidsovereenkomst.

Het is in deze context, nl. het afgeven van een verblijfskaart, dat de lidstaten de overlegging kunnen verlangen van de identiteitskaart van een migrerende werknemer. De Commissie herinnert eraan dat de regels voor het vrije verkeer van werknemers alleen van toepassing zijn voor onderdanen van de lidstaten en hun gezinsleden. Een identiteitskaart is doorgaans een bewijs van nationaliteit en in sommige omstandigheden is het niet onredelijk dat een werkgever of de nationale autoriteiten in een lidstaat de overlegging van een bewijs van nationaliteit verlangen. De Commissie is niet op de hoogte van enige standaardpraktijk in een lidstaat om de overlegging van een identiteitsbewijs voor indiensttreding te verlangen. Indien een dergelijke praktijk zou bestaan, moet zij proportioneel zijn en gebaseerd op de concrete omstandigheden van elk individueel geval.

(1) PB L 257 van 19.10.1968.