SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3278/97 van Undine-Uta Bloch von Blottnitz (V) aan de Commissie (20 oktober 1997)

Betreft: Lozing van radioactieve stoffen uit de opwerkingsinstallatie Sellafield

In Publicatieblad C 291 van 25.9.1997 heeft de Commissie haar "advies betreffende de voorgenomen lozing van radioactieve afvalstoffen afkomstig van de exploitatie van de Sellafield Solvent Treatment Plant (...), overeenkomstig artikel 37 van het Euratom-Verdrag¨ gepubliceerd. De Commissie licht hierin onder meer toe dat ook "in geval van onvoorziene lozingen van radioactieve afvalstoffen als gevolg van een ongeval¨ de doses die de bevolking van een andere lidstaat zouden kunnen ontvangen, uit gezondheidsoogpunt "niet significant¨ zouden zijn.

1. Welke precieze gegevens hebben de Commissie tot het in haar advies gepubliceerde inzicht doen komen en zal zij het Europees Parlement deze gegevens ter beschikking stellen?

2. Is het volgens de Commissie, met het oog op de jongste metingen van de milieubeschermingsorganisatie Greenpeace voor de opwerkingsinstallatie La Hague, niet onjuist om radioactieve afvalstoffen uit de opwerkingsinstallatie Windscale/Sellafield eenvoudig in zee te lozen?

3. Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van deze lozingen voor de bevolking die in de omgeving van Windscale/Sellafield woont en werkt?

4. Is de Commissie op de hoogte van de hoge radioactieve belastingen van flora en fauna in de omgeving van Windscale/Sellafield, hoe zijn volgens de Commissie deze belastingen ontstaan en wanneer heeft de Commissie voor het laatst zelf metingen in de omgeving van de installatie verricht?

5. Hoe beoordeelt de Commissie de voorgenomen lozingen in verband met de eisen uit de OSPAR-overeenkomst?

6. Op basis van welke gegevens denkt de Commissie te kunnen stellen dat zelfs bij een storing - waarvan de kenmerkende eigenschap nu juist is dat dit een situatie is die afwijkt van het normale - geen gevaar kan ontstaan?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (18 november 1997)

1. In artikel 37 van het Euratom-Verdrag is bepaald dat iedere lidstaat de Commissie algemene gegevens moet verschaffen over elk plan voor de lozing van radioactieve afvalstoffen in welke vorm dan ook, aan de hand waarvan kan worden vastgesteld of de uitvoering van zo'n plan zal resulteren in de radioactieve besmetting van het water, de bodem of het luchtruim van een andere lidstaat. In Aanbeveling 91/4/Euratom van de Commissie van 7 december 1990 betreffende de toepassing van artikel 37 van het Euratom-Verdrag ((PB L 6 van 9.1.1991. )) wordt gespecificeerd welke informatie de lidstaten de Commissie moeten verschaffen om haar in staat te stellen haar mening te geven. In het geval van de Sellafield Solvent Treatment Plant heeft de regering van het Verenigd Koninkrijk de in Aanbeveling 91/4/Euratom bedoelde informatie verstrekt. Uit hoofde van artikel 37 raadpleegt de Commissie een voor dit doel door het Wetenschappelijk en technisch comité in het leven geroepen groep van onafhankelijke deskundigen (zoals bedoeld in artikel 31 van het Euratom-Verdrag). Nadat de informatie van de regering van een lidstaat door de Commissie is ontvangen en hiervan vrijelijk gebruik is gemaakt in het verslag van de groep van deskundigen, is het aan de betrokken regering om te beslissen of de algemene gegevens en het bovenvermelde verslag worden vrijgegeven.

2. De door de nationale instanties verleende vergunningen om lozingen uit te voeren uit kerninstallaties zijn aan strenge voorwaarden gebonden. Dergelijke vergunningen zorgen ervoor dat de dosis waaraan de bevolking wordt blootgesteld niet alleen onder de in de communautaire basisnormen voorgeschreven grenswaarden blijft, maar daaronder bovendien "zo laag als redelijkerwijs mogelijk¨ is, het zogenaamde ALARA-beginsel ("As Low As Reasonably Achievable¨). Handhaving van dit beginsel heeft geresulteerd in een voortdurende ontwikkeling van de technologie, zodat de radioactiviteit in lozingen uit Sellafield nu minder dan één procent is van de vroegere waarden. Hoe succesvol de toepassing van het ALARA-beginsel is geweest wordt duidelijk wanneer men bedenkt dat deze grote reductie in de geloosde radioactiviteit plaatsvond in een periode waarin er veel grotere hoeveelheden bestraalde splijtstoffen werden teruggewonnen.

3.-4. De lidstaten moeten er zelf voor zorgen dat de basisnormen worden gerespecteerd en de Commissie grijpt alleen in als zij van mening zou zijn dat de lidstaten deze verantwoordelijkheid niet uitoefenen. Het geachte Parlementslid kan echter gerust zijn: de Commissie heeft in december 1993 in overeenstemming met artikel 35 van het Euratom-Verdrag de in en rondom Sellafield aanwezige milieubewakingsinstallaties gecontroleerd. Zij kwam daarbij tot de conclusie dat er passende voorzieningen waren getroffen om de radioactiviteitsniveaus in het milieu te controleren en ervoor te zorgen dat de communautaire basisnormen worden gerespecteerd. De Commissie maakt weliswaar zelf geen gedetailleerde evaluatie van het effect van de lozingen, maar zij bestudeert wel nauwkeurig de verslagen die zij regelmatig van het Verenigd Koninkrijk ontvangt, om zich ervan te verzekeren dat dit effect geen inbreuk inhoudt op de basisnormen. Bovendien heeft elk ander onafhankelijk verslag of iedere andere studie waarin dergelijke informatie over het milieu wordt gegeven, de aandacht van de Commissie. De Commissie beschikt niet over gegevens waaruit onmiskenbaar zou blijken dat de lozingen merkbare gevolgen hebben voor de flora en fauna.

5. De Gemeenschap is partij bij de OSPAR-overeenkomst (Oslo-Parijs). De Commissie, die uit naam van de Gemeenschap handelt, benut dientengevolge elke gelegenheid om ervoor te zorgen dat alle partijen bij deze overeenkomst hun verplichtingen uit hoofde ervan nakomen. In het geval van de lozingen uit Sellafield is er geen bewijs dat het Verenigd Koninkrijk niet aan zijn verplichtingen voldoet.

6. In de overeenkomstig artikel 37 van het Euratom-Verdrag overgelegde algemene gegevens werd een groot aantal mogelijke ongevallenscenario's in aanmerking genomen. Om de mogelijke gevolgen voor andere lidstaten te kunnen inschatten, werd een ongeval met de grootst denkbare gevolgen als referentie genomen, ook al was de kans erop hoogst onwaarschijnlijk. Alle andere in aanmerking genomen ongevallen zouden derhalve minder ingrijpende gevolgen hebben. De Commissie heeft de verschafte informatie nauwkeurig bestudeerd voordat zij het desbetreffende advies uitbracht.