ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1389/00

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(4 mei 2000)

Betreft: Sterkere betrokkenheid van vrouwen bij het besluitvormingsproces

De vertegenwoordiging van vrouwen op posten met besluitvormingsbevoegdheid is zowel in de overheids- als in de particuliere sector nog steeds zeer onevenwichtig: zo maken bij de Europese Commissie de vrouwelijke ambtenaren van de loopbaan A bijvoorbeeld slechts 19 % van het totale personeel uit, in het bedrijfsleven en met name in de financiële sector, bedraagt het aandeel der vrouwen zelfs maar 8,2 %.

De oorzaken hiervan zijn onder meer te vinden in de hoge kosten voor de infrastructuren voor kinderopvang, maar ook in de nog steeds prevalerende dubbele belasting van vrouwen door beroep en gezin/huishouden.

Hoe denkt de Commissie de lidstaten er bij hun toekomstige nationale werkgelegenheidsplannen toe te bewegen concrete maatregelen tegen deze hindernissen te nemen en daartoe onder meer betaalbare kinderverzorgingsdiensten beschikbaar te stellen, respectievelijk de bevolking te sensibiliseren voor gelijkmatiger verdeelde gezinswerkzaamheden?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(16 juni 2000)

De combinatie van het privé- en het beroepsleven is allang een prioriteit van het beleid van de Commissie inzake de gelijkheid van vrouwen en mannen. Het Europees Sociaal Fonds en, met name, het communautair werkgelegenheidsinitiatief NOW (1994-1999) alsook de richtsnoeren voor het nieuwe communautaire initiatief EQUAL(1) verwijzen uitdrukkelijk naar de noodzaak van kinderopvang om de combinatie van gezin en werk te vergemakkelijken.

Besluit 2000/228/EG van de Raad van 13 maart 2000 betreffende richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2000(2) met name richtsnoer 21 roept de lidstaten op gezinsvriendelijke beleidsmaatregelen te ontwerpen, uit te voeren en te bevorderen, met inbegrip van betaalbare, toegankelijke een kwalitatief goede opvangmogelijkheden voor kinderen en andere afhankelijke personen, en ook ouderschaps- en andere vormen van verlof. De Commissie blijft toezien op de uitvoering van dit richtsnoer in de nationale actieplannen en zal mocht zij ontdekken dat het niet naar behoren wordt uitgevoerd aanbevelingen aan de lidstaten doen om de situatie te verbeteren.

Krachtens Besluit van de Raad 95/593/EG van 22 december 1995 betreffende een communautair actieprogramma op middellange termijn inzake gelijke kansen voor mannen en vrouwen (1996-2000)(3) heeft de Commissie projecten gesteund om mannen aan te moedigen zorgtaken op zich te nemen.

(1) COM(2000) 853.

(2) PB L 72 van 21.3.2000.

(3) PB L 335 van 30.12.1995.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1701/00

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Etikettering van eieren

In Zweden wordt gediscussieerd over de vraag of Gröna Konsum eieren mag verkopen als batterijeieren, scharreleieren en eco-eieren. Konsum controleert zijn leveranciers nauwkeurig en voert een specifieke salmonellacontrole uit. De Zweedse Keuringsdienst van waren wijst er echter op dat de EU heeft bepaald dat naast de EU-termen: eieren van batterijkippen, eieren van zich vrij bewegende kippen, ten hoogets zeven kippen per vierkante meter, eieren van zich vrij bewegende kippen, meer dan zeven kippen per vierkante meter en buitenkippen geen andere vermeldingen zijn toegestaan. Volgens de Zweedse Keuringsdienst van waren mag Konsum niet zijn eigen etikettering gebruiken, maar moet het bedrijf zich houden aan de eierverordening van de EU. Is de Commissie het met de Zweedse Keuringsdienst van waren eens?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(14 juli 2000)

Ja, in artikel 18, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1274/91(1), inzake de gemeenschappelijke handelsnormen voor eieren, als gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1221/92(2), is bepaald dat geen andere dan de in dat artikel vastgestelde vermeldingen mogen worden gebruikt om op eieren en verpakkingen met eieren het houderijtype aan te geven als aan de relevante in bijlage II bij die verordening vermelde voorwaarden is voldaan.

Met de bedoelde vermeldingen, die zijn vastgelegd in nauw overleg met de nationale overheidsdiensten, wordt beoogd de consument duidelijk en op ondubbelzinnige wijze te informeren. De gemeenschappelijke handelsnormen voor eieren bevatten evenwel geen vermeldingen of productievoorwaarden ten aanzien van biologisch geproduceerde eieren.

(1) PB L 121 van 16.5.1991.

(2) PB L 218 van 1.8.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1175/00

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(12 april 2000)

Betreft: Gebruik van huurwagens uit derde landen

In haar antwoord op vraag H-1190/98(1) neemt de Europese Commissie zich voor om de zaak te regelen in de eerste helft van het jaar (dat is 1999).

Heeft ze inmiddels een bevredigende regeling kunnen vinden?

(1) Handelingen van het Europees Parlement nr. 4-531 (januari 1999).

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(19 juni 2000)

De Commissie heeft het genoegen het geachte parlementslid ervan in kennis te stellen dat bij Verordening (EG) nr. 1662/1999 van de Commissie van 28 juli 1999 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2454/93 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van het douanewetboek(1), artikel 1, onder 2), in werking getreden op 5 augustus 1999, een oplossing is geboden voor de moeilijkheid die in vraag H-1190/98 is genoemd bij gelegenheid van het vragenuurtje van de vergadering van januari 1999(2).

De douaneautoriteiten kunnen, overeenkomstig de nieuwe bepaling, een in het douanegebied van de Gemeenschap gevestigde natuurlijke persoon toestaan gebruik te maken van een buiten dat gebied met een schriftelijke overeenkomst gehuurd voertuig. Als voorwaarde voor de toestemming voor dat gebruik geldt dat de landen waar de voertuigen worden gehuurd en ingeschreven, onder vergelijkbare omstandigheden toestemming verlenen voor tijdelijke invoer van in het douanegebied van de Gemeenschap gehuurde en ingeschreven voertuigen. Het voertuig wordt uiterlijk 8 dagen na het van kracht worden van de overeenkomst wederuitgevoerd of wordt met het oog op latere wederuitvoer bij de verhuuronderneming teruggebracht.

(1) PB L 197 van 29.7.1999.

(2) Handelingen van het Europees Parlement nr. 4-531 (januari 1999).
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1905/00

van Michael Cashman (PSE) aan de Commissie

(6 juni 2000)

Betreft: Huwelijkscontracten

Kan de Commissie bevestigen dat huwelijkscontracten die op grond van de wetgeving van de ene lidstaat bekrachtigd en getekend zijn niet gelden voor een rechtbank in de andere?

Kan de Commissie het Europees Parlement verzekeren dat zij stappen zal nemen om juridische bescherming te bieden aan burgers die in dergelijke omstandigheden verkeren?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(5 juli 2000)

Het geachte parlementslid vraagt de Commissie te bevestigen dat huwelijkscontracten die op grond van de wetgeving van een lidstaat bekrachtigd en getekend zijn niet rechtsgeldig zijn voor de rechtbanken in een andere lidstaat.

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat er, op dit ogenblik, geen communautaire regels inzake huwelijkscontracten en huwelijksvermogensstelsels bestaan. De Verdragen van Brussel en Rome betreffende respectievelijk de rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken en het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomsten, in civiele en commerciële zaken, rekenen de huwelijksvermogensstelsels niet tot hun toepassingsgebied. Evenzo sluit de verordening betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken, huwelijkscontracten en huwelijksvermogensstelsels uit. De mededeling van de Commissie betreffende een scorebord van de vorderingen op het gebied van de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid(1) voorziet evenwel in de uitvoering tegen april 2004 van een voorstudie naar de rechterlijke bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de uitvoering van vonnissen inzake huwelijksvermogensstelsels.

Uit het voorafgaande volgt dat de rechtsgeldigheid van huwelijkscontracten die in een andere lidstaat zijn afgesloten op het ogenblik geregeld wordt door de nationale voorschriften, in het bijzonder die van internationaal privaatrecht, van elke lidstaat.

Bovendien wijst de Commissie erop dat er in het kader van de Conferentie van 's Gravenhage inzake Internationaal Privaatrecht, een verdrag betreffende het recht dat van toepassing is op huwelijksvermogensstelsels is gesloten. Dit verdrag is echter slechts door drie lidstaten bekrachtigd: Frankrijk, Luxemburg en Nederland.

(1) COM(2000) 167 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1621/00

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Klacht tegen Duitse post wegens oneerlijke concurrentie

De Europese regels met betrekking tot de mededinging bepalen dat postdiensten hun inkomsten uit voorbehouden diensten niet mogen gebruiken voor kruissubsidiëring van activiteiten in voor concurrentie opengestelde sectoren. In Duitsland heeft de Duitse Post AG een wettelijk monopolie voor de standaard postdienst. De pakjesservice is een niet voorbehouden dienst. In tegenstelling tot de gewone postdienst die winst maakt, maakt de pakjesdienst sinds 1984 verlies. In 1994 werd een eerste van een reeks klachten ingediend bij de Europese Commissie wegens oneerlijke mededinging.

Op 21 juli 1999 leidde de Commissie een procedure in tegen de Duitse Post wegens ongeoorloofde overheidssteun. De beoordeling van de Commissie in deze zaak is een test voor de doelmatigheid en de geloofwaardigheid van de regelgeving met betrekking tot de postsector en de overheidssteun. Indien staatssteun de mededinging vervalst, is de ultieme sanctie die de handhaving van de Europese regels waarborgt, de terugbetaling van de ongeoorloofde staatssteun.

In andere gevallen waarbij Duitsland betrokken is, heeft de Europese Commissie de regels met betrekking tot de overheidssteun onverkort toegepast en werden Duitse bedrijven verplicht ongeoorloofde staatssteun terug te betalen.

Zal de Commissie in het geval van de klacht tegen de Duitse Post weerstand kunnen bieden aan de druk van Duitsland en dezelfde kordate houding aannemen.

Gecombineerd Antwoord van de heer Monti namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1621/00 en E-1646/00

(30 juni 2000)

Op 20 juli 1999 heeft de Commissie besloten de procedure van artikel 88, lid 2, (ex artikel 93) van het EG-Verdrag in te leiden in verband met de mogelijke verlening van staatssteun aan Deutsche Post AG.

De procedure heeft betrekking op alle beschuldigingen inzake staatssteun tegen Deutsche Post AG.

De Commissie onderzoekt momenteel de van de Duitse regering en de belanghebbende partijen ontvangen opmerkingen. Aangezien het onderzoek nog loopt, kan in dit stadium niet worden ingegaan op de resultaten ervan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2714/00

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(1 september 2000)

Betreft: Gemiddelde kapitaalkosten in de eurozone

Kan de Commissie mededelen of de invoering van de euro en de daaruit resulterende groei van de euro-obligatiemarkt voor ondernemingen in de eurozone in doorsnee heeft geleid tot een reële verlaging van de kapitaalkosten?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(19 september 2000)

De euro-obligatiemarkt ondergaat fundamentele wijzigingen als gevolg van de invoering van de euro, de technologische vernieuwingen en de mondialisering. Door de invoering van de euro werden elf nationale markten tot één enkele, fundamenteel meer homogene euro-obligatiemarkt verenigd. Hierdoor is een krachtig impuls gegeven aan de ontwikkelingen op de euro-obligatiemarkt, hetgeen heeft geleid tot een grotere doorzichtigheid, toegenomen mededinging tussen de financiële instellingen en de bevordering van de ontwikkeling van een ruimere en meer liquide obligatiemarkt die de effectisering en de disintermediatie stimuleren. Al deze factoren dragen ertoe bij dat voor de ondernemingen in de eurozone meer kapitaal beschikbaar is en dat de kapitaalkosten dalen.

In 1999 werd een enorme toename van de uitgifte van schuldtitels in de particuliere sector vastgesteld, in het bijzonder in de sector van de vennootschapsobligaties waar het emissievolume in vergelijking met 1998 bijna verviervoudigde. Het belang van de ontwikkelingen op de markt van de vennootschapsobligaties vloeit voort uit het feit dat het financiële systeem in de Gemeenschap hoofdzakelijk bankgericht is, in tegenstelling tot het meer marktgerichte systeem in de Verenigde Staten. De ontwikkeling van de markt van de vennootschapsobligaties, waardoor een alternatief wordt verschaft voor de traditionele bankkredieten, maakt de ingrijpende en aan de gang zijnde herstructurering van de Europese industrie een stuk gemakkelijker. De groei van de markt van de vennootschapsobligaties zal bijgevolg belangrijke gevolgen hebben voor de financiering van de economie in het algemeen en voor de fusie- en overnameactiviteiten en de herstructurering van ondernemingen in het bijzonder.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1200/00

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(12 april 2000)

Betreft: Gemeente Casarano

Op 21 maart 2000 vond in de gemeente Casarano (provincie Lecce) onder auspiciën van de Europese Commissie een manifestatie plaats onder de titel vijfde dag ter herdenking en nagedachtenis van de slachtoffers van de maffia.

Kan de Commissie meedelen in hoeverre en met welke middelen zij dit initiatief heeft gesteund?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(27 juni 2000)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat ze geen enkele morele, financiële of logistieke steun heeft verleend aan de manifestatie in kwestie. De Voorzitter van de Commissie heeft dit initiatief echter persoonlijk gesteund.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1277/00

van Jan Andersson (PSE) aan de Commissie

(19 april 2000)

Betreft: Belastingheffing in Finland op in Zweden opgebouwd pensioen

Mij is ter ore gekomen dat Finse burgers die in Zweden hebben gewerkt na hun terugkeer naar Finland aan de Finse belastingdienst belasting moeten afdragen over hun in Zweden opgebouwde pensioen. Personen die hierdoor getroffen worden zijn van mening dat dit een onredelijke dubbele belastingheffing inhoudt, die een belemmering vormt voor het vrije verkeer van werknemers tussen twee lidstaten van de EU.

Is de Commissie op de hoogte van deze praktijk betreffende Finse belastingheffing op pensioenen die in Zweden zijn opgebouwd? Is de Commissie voornemens stappen te nemen om een wijziging van deze situatie te bewerkstelligen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(9 juni 2000)

Bij het ontbreken van harmonisatie op communautair niveau behoort de toewijzing van belastingheffingsrechten in bilaterale betrekkingen tot de bevoegdheid van de lidstaten, zoals onlangs bekrachtigd door het Hof van Justitie(1). Het gebruikelijke mechanisme om dubbele belastingheffing te vermijden, zijn overeenkomsten. Hoewel dergelijke overeenkomsten niet tussen alle lidstaten bestaan, hebben alle lidstaten met een gemeenschappelijke grens overeenkomsten gesloten. De betrekkingen tussen Finland en Zweden worden geregeld bij de tussen de Noordse landen gesloten overeenkomst van 23 september 1996, zoals gewijzigd bij een protocol van 6 oktober 1997.

Volgens artikel 18, lid 1, van deze overeenkomst mogen over door een overeenkomstsluitende staat (Zweden) aan een inwoner van een andere overeenkomstsluitende staat (Finland) uitgekeerde pensioenen slechts in eerstgenoemde staat (Zweden) belastingen worden geheven. Volgens artikel 25, lid 3, sub d), mag Finland evenwel, wanneer een inwoner van Finland inkomsten verkrijgt waarover overeenkomstig de bepalingen van de overeenkomst slechts in een andere overeenkomstsluitende staat (Zweden) belastingen worden geheven, deze inkomsten begrijpen in de belastinggrondslag, maar moet het een verrekening voor de Finse inkomstenbelasting verlenen over dat deel van de inkomstenbelasting dat wordt toegerekend aan de inkomsten verkregen van de andere staat (Zweden).

Hoewel het resultaat van artikel 25, lid 3, sub d), een verhoging kan zijn van de progressieve belasting betaald in Finland over andere inkomsten, ziet het ernaar uit dat er geen sprake is van dubbele belasting over pensioenen uitgekeerd aan Finse inwoners die in Zweden hebben gewerkt. Bij het ontbreken van aanwijzingen dat er sprake is van dubbele belasting vraagt men zich af welke maatregelen de Commissie in dit specifieke geval zou kunnen nemen. Niettemin zij erop gewezen dat de Commissie zich momenteel verdiept in de fiscale behandeling van pensioenregelingen.

(1) Arrest van 12 mei 1998, zaak C-336/96, de heer en mevrouw Gilly, punt nr. 30.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1917/00

van Michiel van Hulten (PSE) aan de Commissie

(16 juni 2000)

Betreft: Europese hulp aan Enschede

Op 13 mei ontplofte in Enschede de fabriek van SE Fireworks, waardoor een aanzienlijk deel van Enschede-Noord werd verwoest of beschadigd. Op 17 mei voerde Commissievoorzitter Prodi een verkenningsvlucht uit boven Enschede en zegde hij toe na te gaan op welke manier de Europese Commissie kan bijdragen aan het herstel van de enorme schade.

1. Kan de Commissie aangeven welke voorstellen zij inmiddels heeft ontwikkeld en welke andere stappen zij heeft gezet om die toezegging gestand te doen?

2. Is de Commissie bereid een eventuele herziening van de Nederlandse voorstellen in het kader van de Europese structuurfondsenregeling met voorrang te behandelen, zodat de herstelwerkzaamheden zonder onnodige vertraging kunnen worden uitgevoerd?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(2 augustus 2000)

1. In aansluiting op het bezoek van de voorzitter van de Commissie aan het getroffen gebied heeft de Commissie samen met het Nederlandse Ministerie van Binnenlandse Zaken en vertegenwoordigers van de gemeente Enschede de mogelijkheden onderzocht voor steunverlening voor een aantal maatregelen voor de wederopbouw. In dat verband zijn een aantal technische vergaderingen gehouden.

De steunverlening voor het getroffen gebied dient in de eerste plaats te gebeuren in het kader van het nieuwe plan voor stadsontwikkeling dat de Nederlandse autoriteiten recentelijk (april van dit jaar) bij de Commissie hebben ingediend met betrekking tot doelstelling 2 van de Structuurfondsen. Bijstand uit andere programma's, zoals de communautaire initiatieven URBAN, Interreg en EQUAL, kan worden gegeven voor individuele acties. Financieel zou het daarbij echter, als gevolg van de budgettaire limieten en de specifieke beperkingen inzake de financierbaarheid van de uitgaven, om kleinere bedragen gaan.

2. De Commissie is bereid te aanvaarden dat in het huidige Nederlandse plan voor doelstelling 2 wijzigingen worden aangebracht ten gunste van Enschede. Ook geeft zij de hoogste prioriteit aan dit programma.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1831/00

van Helena Torres Marques (PSE) aan de Commissie

(31 mei 2000)

Betreft: Gevolgen van de uitbreiding

De regio's van doelstelling 1 zijn volgens de definitie de regio's met een BBP per inwoner, gemeten in koopkrachtstandaard, van minder dan 75 % van het communautaire gemiddelde.

Dit gemiddelde wordt berekend op basis van de cijfers van de huidige 15 lidstaten van de Europese Unie.

Hoe denkt de Commissie dat dit gemiddelde zal moeten worden berekend na de voorgenomen uitbreiding, ook in de eerste fase, in de wetenschap dat het BNP van de toetredende landen ergens tussen 30 % en 40 % van het communautaire gemiddelde ligt?

Kan het gebeuren dat een regio van de huidige Europese Unie ineens statistisch gezien rijk wordt als gevolg van de uitbreiding, zonder dat haar sociaal-economische toestand op enigerlei wijze veranderd is?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(30 juni 2000)

De Commissie heeft de lijst van de regio's van de vijftien lidstaten die tijdens de programmeringsperiode 2000-2006 onder doelstelling 1 van de Structuurfondsen vallen, op 1 juli 1999 vastgesteld overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1).

Deze lijst geldt gedurende zeven jaar. Zij zal niet worden gewijzigd, ook niet wanneer het communautaire gemiddelde van het bruto binnenlands product (BBP) per inwoner daalt door de toetreding van nieuwe lidstaten.

M. b.t. de periode na 2006 zij erop gewezen dat in het tweede cohesieverslag dat de Commissie eind dit jaar zal uitbrengen overeenkomstig artikel 159 EG (ex artikel 130 B), een analyse zal worden gemaakt van de situatie van de regio's in de context van een uitgebreide Unie en dat dan richtsnoeren zullen worden voorgesteld met het oog op in de toekomst het cohesiebeleid.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1702/00

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Vermelding van de samenstelling van parfums

Ongeveer 2 500 verschillende geuraroma's kunnen worden gecombineerd om o.a. shampoo, parfums en tandpasta van een geurtje te voorzien. Begin 1999 meldde het Duitse gezondheids- en milieutijdschrift ÖKO-TEST dat uit zijn analyses was gebleken dat tal van de bekendste parfums van de wereld stoffen bevatten die bij dierproeven wijzen op leverschade.

Is het niet redelijk op het etiket van bovengenoemde producten aan te geven welke geuraroma's zijn gebruikt?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(30 juni 2000)

De Commissie is niet op de hoogte van het bestaan van aromatische stoffen die leveraandoeningen kunnen veroorzaken bij de mens wanneer ze worden gebruikt als geurstoffen in cosmetische producten die op de Europese markt zijn gebracht. Aangezien in de eerste plaats de volksgezondheid dient te worden beschermd, stelt Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten(1), de Cosmeticarichtlijn, als basisprincipe dat enkel cosmetische producten die de volksgezondheid niet in gevaar brengen op de markt mogen worden gebracht. Cosmetische producten mogen bijgevolg uitsluitend veilige ingrediënten bevatten. Wanneer het veilig gebruik van een ingrediënt niet kan worden gewaarborgd, moet het worden verboden aangezien het cosmetische product dan niet langer veilig is.

Volgens de Cosmeticarichtlijn kan de veiligheid van ingrediënten, zelfs diegene die enkel als geurstoffen worden gebruikt, worden geëvalueerd door het wetenschappelijk comité. Indien het wetenschappelijk comité op grond van wetenschappelijke gegevens meent dat het toegevoegde ingrediënt giftig is voor de menselijke lever wanneer het wordt gebruikt als cosmetisch ingrediënt, dient het te worden verboden en bijgevolg in bijlage II van de richtlijn te worden vermeld. Indien het wetenschappelijk comité meent dat het ingrediënt veilig is tot op zekere hoogte, dient het gebruik ervan te worden beperkt en dient het ingrediënt in bijlage III te worden vermeld. Een ingrediënt waarvan werd aangetoond dat het leveraandoeningen veroorzaakt, moet worden verboden of het gebruik ervan moet zo worden verminderd dat de veiligheid verzekerd is; alleen een vermelding op het etiket is niet voldoende.

(1) PB L 262 van 27.9.1976.