SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2136/99

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 november 1999)

Betreft: Vertaling van de geharmoniseerde normen die voortvloeien uit de liftrichtlijn in de elf officiële EU-talen

Op 1 juli 1999 is de Europese richtlijn 95/16/EG(1) van 29 juni 1995 verplicht van toepassing op alle nieuwe liften. Van 1 juli 1997 tot en met 30 juni 1999 was deze richtlijn louter richtinggevend. De richtlijn werd in Belgische regelgeving omgezet met behulp van het koninklijk besluit (KB) van 10 augustus 1998 betreffende liften (Belgisch Staatsblad van 11 september 1998). Dit koninklijk besluit is dus nu verplicht voor alle nieuwe liften in de Belgische federatie.

De vertaling van de geharmoniseerde normen die voortvloeien uit de Europese richtlijn in de elf officiële talen van de Europese Unie laat evenwel te wensen over. Totnogtoe bestaan de normen slechts in drie van de elf officiële EU-talen, namelijk Duits, Engels en Frans. Deze situatie leidt tot discriminatie tussen de liftenbouwers in de 15 EU-lidstaten. Enkel degenen die over een Duitse, Engelse of Franse versie van de geharmoniseerde normen beschikken, kunnen probleemloos nieuwe liften plaatsen. Anderstalige (Deense, Finse, Griekse, Italiaanse, Nederlandstalige, Portugese, Spaanse en Zweedse) liftenbouwers staan in de kou omdat ze niet over de correcte vertaling van de geharmoniseerde normen beschikken.

1. Is de Commissie van oordeel dat het gelijkheidsbeginsel in het gedrang komt door het niet vertalen van de geharmoniseerde normen voor liften in het Deens, Fins, Grieks, Italiaans, Nederlands, Portugees, Spaans en Zweeds? Zo ja, welke stappen zal de Commissie nemen om de technische normen die uit de liftrichtlijn voortvloeien, onverwijld in de 11 officiële talen van de Europese Unie te laten vertalen? Zo nee, op welke Europese rechtsbeginselen beroept de Commissie zich ter motivering van een beperkte vertaling (i.c. Duits, Engels en Frans) van de geharmoniseerde normen in de liftrichtlijn?

2. Is er sprake van een correcte uitvoering van de liftrichtlijn zolang de geharmoniseerde normen niet in de 11 officiële EU-talen werden vertaald? Zo ja, welke argumenten hanteert de Commissie om deze stellingname te staven? Zo nee, is de toepassing van de liftrichtlijn onmogelijk tot een vertaling beschikbaar is voor de anderstalige (Deense, Finse, Griekse, Italiaanse, Nederlandstalige, Portugese, Spaanse en Zweedse) liftenbouwers?

(1) PB L 213 van 7.9.1995, blz. 1.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(19 januari 2000)

1. De Europese normen worden door de Europese normalisatie-instellingen opgesteld in hun officiële talen. In het geval van het Europees Comité voor normalisatie (CEN) en het Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie (CENELEC) zijn dat het Engels, het Frans en het Duits. Het Europees Instituut voor telecommunicatienormen (ETSI) werkt zijn Europese normen uit in het Engels. Dergelijke normen moeten door de nationale normalisatie-instellingen in nationale normen worden omgezet. De interne regels van de Europese normalisatie-instellingen staan toe dat de Europese normen worden vertaald maar leggen daartoe geen verplichting op. De beslissing om de normen te vertalen ligt uitsluitend bij de nationale normalisatie-instellingen en de nationale autoriteiten. In verscheidene lidstaten is de vertaling verplicht gesteld.

Gelet op de specifieke rol van geharmoniseerde normen is de Commissie van oordeel dat alle partijen toegang moeten hebben tot dergelijke normen. Afhankelijk van de specifieke aard van de sector en de norm, en van de behoeften van de markt, kan dit inhouden dat deze norm in alle talen van de betrokken landen beschikbaar moet zijn. De Commissie verleent financiële steun aan nationale normalisatie-instellingen die geharmoniseerde normen in de nationale talen vertalen.

2. Net als bij alle andere nieuwe aanpak-richtlijnen gebeurt de toepassing van normen vrijwillig in het kader van Richtlijn 95/16/EG van het Parlement en de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende liften. Nieuwe aanpak-richtlijnen kunnen ten uitvoer worden gelegd zonder normen of voordat de normen beschikbaar zijn. De fabrikanten moeten aan de essentiële vereisten van de richtlijnen voldoen en niet aan de geharmoniseerde normen. Normen zijn een nuttig hulpmiddel om de tenuitvoerlegging te vergemakkelijken, hetgeen verklaart waarom geharmoniseerde normen meestal worden vertaald.