SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2150/99

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(24 november 1999)

Betreft: Richtlijn dieetvoeding

Kan de Commissie meedelen welke experts inzake kindervoeding en het op de markt brengen daarvan werden geraadpleegd tijdens de opstelling van de Richtlijn dieetvoeding?

Gecombineerd Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2149/99 en E-2150/99

(16 december 1999)

De gedragscode van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) voor de verkoop van vervangingsproducten voor moedermelk, die door de Wereldgezondheidsraad als aanbeveling is vastgesteld, heeft betrekking op de kwaliteit, etikettering, verkoop en distributie van vervangingsproducten voor moedermelk. Dergelijke producten zijn zuigelingenvoeding en worden in het kader van de communautaire wetgeving beschouwd als voedingsmiddelen voor bijzondere voeding (dieetvoeding). Zuigelingenvoeding voor gezonde zuigelingen valt onder Richtlijn 91/321/EEG van de Commissie van 14 mei 1991 inzake volledige zuigelingenvoeding en opvolgzuigelingenvoeding(1).

Richtlijn 91/321/EG omvat bepalingen die geïnspireerd zijn door de Gedragscode van de WHO en geeft uitvoering aan de doelstellingen van de code, rekening houdend met de wettelijke, sociaal-economische en culturele situaties in de Gemeenschap. Deze richtlijn is gebaseerd op een verslag van het Wetenschappelijke Comité voor de menselijke voeding en werd uitgebreid besproken met deskundigen uit de lidstaten. Ook het Parlement leverde een aanzienlijke bijdrage tot de inhoud.

Zuigelingenvoeding voor zuigelingen die niet in goede gezondheid verkeren wordt beschouwd als dieetvoeding voor medisch gebruik en valt onder Richtlijn 1999/21/EG van de Commissie van 25 maart 1999 betreffende dieetvoeding voor medisch gebruik(2). Ook deze richtlijn is gebaseerd op een verslag van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding en werd uitgebreid besproken met deskundigen uit de lidstaten. Het Parlement werd geïnformeerd en uitte geen bezwaren.

Voor zuigelingenvoeding voor medisch gebruik werden geen etiketteringsvoorschriften en beperkingen voor het op de markt brengen opgelegd. Dergelijke regels zouden hebben betekend dat er beperkingen op de etikettering en de informatieverstrekking voor deze producten werden opgelegd, hetgeen om de onderstaande redenen niet noodzakelijk of wenselijk werd geacht.

Dieetvoeding voor medisch gebruik is in de richtlijn gedefinieerd als een categorie speciaal bewerkte of samengestelde voedingsmiddelen voor bijzondere voeding die door patiënten als dieetvoeding onder medisch toezicht moeten worden gebruikt. Zij zijn bestemd voor de voeding, uitsluitend of gedeeltelijk, van patiënten, wier vermogen om gewone voedingsmiddelen, bepaalde nutriënten daarin of bepaalde metabolieten in te nemen, te verteren, te absorberen, te metaboliseren of uit te scheiden beperkt, aangetast of verstoord is, of die andere medisch bepaalde behoeften aan nutriënten hebben, voor de behandeling waarvan niet louter met wijziging van het normale voedingspatroon noch met andere voedingsmiddelen voor bijzondere voeding, noch met een combinatie van beide, kan worden volstaan.

Uit deze definitie blijkt dat deze producten noodzakelijk zijn voor de normale groei van de patiënten (zuigelingen) en zelfs levensreddend zijn omdat voor de behandeling van hun toestand of ziekte niet met andere voedingsmiddelen kan worden volstaan. Dergelijke ziekten of kwalen kunnen zeldzame metabolische ziekten of niet goed werkende vitale organen zijn. Het is van vitaal belang dat de informatie over het bestaan van dergelijke producten de personen die verantwoordelijk zijn voor de voeding van deze zuigelingen zonder onnodige beperkingen bereikt. Maatregelen om de verspreiding van deze informatie via reclame of de verspreiding van relevant informatiemateriaal te beperken, zijn derhalve niet wenselijk.

Er zij ook opgemerkt dat deze aandoeningen of metabolische ziekten gelukkig niet vaak voorkomen. Derhalve zijn het aantal producten en de hoeveelheden ervan zeer beperkt. Bovendien mogen deze producten enkel onder medisch toezicht aan zuigelingen worden toegediend. Daarom is het maken van reclame voor een groot publiek geen haalbare kaart als verkoopsmiddel.

Teneinde het geven van borstvoeding te beschermen en aan te moedigen, dient de etikettering van zuigelingenvoeding de vermelding te omvatten dat borstvoeding te verkiezen is. Het is niet wenselijk een dergelijke verklaring op te leggen voor dieetvoeding voor medisch gebruik. Het geven van borstvoeding is bij bepaalde metabolische ziekten mogelijk niet raadzaam; een dergelijke vermelding kan derhalve schadelijk zijn voor de gezondheid van de betrokken zuigelingen. In dergelijke gevallen kan zulks ook tegen het medische advies ingaan en bijgevolg verwarring scheppen voor de personen die verantwoordelijk zijn voor de voeding van deze zuigelingen.

(1) PB L 175 van 4.7.1991.

(2) PB L 91 van 7.4.1999.