ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2125/02

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(17 juli 2002)

Betreft: Aanleg van een weg op Donoussa

Het Griekse eiland Donoussa (onderdeel van de Cycladen) heeft EU-middelen gekregen voor de aanleg van een weg rond driekwart van het eiland van de haven van Stavros naar het dorp Kalotaritissa. Er is beweerd dat de weg slechts gedeeltelijk en in ruwe staat is aangelegd.

Kan de Commissie bevestigen dat de weg nu voltooid is, en zo niet, waarom niet? Wat was de reden van de grote vertraging en is de Commissie op de hoogte van vergelijkbare situaties op andere Griekse eilanden, te weten Amorgos, Iraklia en Serfios?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(17 september 2002)

De Commissie wijst erop dat overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel zowel de selectie van de te cofinancieren projecten als de tenuitvoerlegging ervan onder de verantwoordelijkheid van de nationale autoriteiten valt.

Volgens informatie van de Griekse autoriteiten is het project Aanleg en verbetering van het wegennetwerk op het eiland Donoussa uit hoofde van het operationele programma voor de eilanden in het zuidelijke deel van de Egeïsche Zee voor de periode 1994-1999 gecofinancierd voor een bedrag van ongeveer 370 000 EUR.

In het in 1997 ondertekende contract was voorzien in de volgende werkzaamheden: de aanleg van een weg van 3,1 km om Dounoussa heen; een verbinding van 3,9 km tussen deze weg en Misini; een verbinding van 6,7 km tussen Mirsini en Kalotaritissa. Het contract voor het ontbrekende traject van 2 km tussen deze twee plaatsen is eind 1999 na een specifieke technische studie naar de bodemkenmerken ondertekend.

De essentiële werkzaamheden (grondwerk, gerichte technische maatregelen ter bescherming van de weg tegen regenwater) zijn uitgevoerd, maar er zij op gewezen dat, zoals het voor het merendeel van de land- en/of landbouwwegen in Griekenland het geval is, de contracten niet voorzagen in asfalteringswerkzaamheden. Daar het eiland Donoussa slechts 163 inwoners telt, is het verkeer er niet druk en volstaat een niet-geasfalteerde, maar goed geëgaliseerde weg. De vraag of de weg moet worden geasfalteerd zal worden bestudeerd, rekening houdend met de beschikbare middelen en andere prioriteiten in de regio.

Verder zijn tijdens de programmeringsperiode 1994-1999 uit hoofde van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling de volgende wegenbouwprojecten gecofinancierd:

- op het eiland Amorgos: verbetering en asfaltering van 26,5 km van de weg die Arkesini, Hora en Aigiali met elkaar verbindt; een weg van 1,9 km die Potamos en Aigiali met elkaar verbindt;

- op het eiland Iraklia: verbetering en asfaltering van 4,2 km van het wegennet;

- op het eiland Serifos: asfaltering van 8,7 km van het wegennet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2180/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(18 juli 2002)

Betreft: De bij de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid vastgelegde prioriteiten

In de conclusies van de mededeling van de Commissie over de hervorming van het algemeen visserijbeleid(1) worden na een opsomming van de verordeningen en actieplannen van het eerste pakket hervormingsvoorstellen wetgevingsvoorstellen gedaan en acties aangekondigd voor het compenseren van de sociale, economische en regionale gevolgen van de herstructurering van de visserij. Daarnaast wordt gesproken over het beheer van de visserij, de verbetering van de wetenschappelijke adviezen omtrent het beheer van de visstand, de teruggaven, de beoordeling van populaties in niet-communautaire wateren en de gemeenschappelijke structuur van de inspecties.

Al die voorstellen zouden prioriteiten moeten zijn, en wel op een zodanige wijze dat de goedkeuring en praktische uitwerking ervan voorrang zouden moeten hebben boven de verordeningen en plannen van het eerste pakket. Met dat pakket maatregelen probeert men immers zonder rekening te houden met de informatie en de instrumenten van het tweede pakket een aantal uiterst belangrijke aspecten te regelen, zoals het behoud van de visvoorraden, het uit de vaart nemen van vissersschepen en het gebruik van structuurfondsen (die nu voor de modernisering van de vloot gebruikt worden). Wat is de reden voor deze vreemde en irrationele volgorde van prioriteiten?

(1) COM(2002) 181 def.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(2 augustus 2002)

De voorstellen voor de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB), die de Commissie in de zogeheten Roadmap(1) heeft gepresenteerd, zijn niet alleen talrijk, maar ook technisch gecompliceerd. Om die reden al zou het praktisch ondoenlijk zijn tegelijkertijd 3 verordeningen en 13 mededelingen/actieplannen voor te leggen.

De Commissie heeft er dan ook voor gekozen een aantal voorstellen in de eerste helft van 2002 te presenteren en de overige in het tweede halfjaar van 2002.

In het zogeheten eerste hervormingspakket heeft de Commissie alle juridisch bindende voorstellen (ontwerp-verordeningen) ondergebracht, waarvoor goedkeuring is vereist om het nieuwe GVB per 1 januari 2003 in werking te laten treden.

De andere voorstellen, die zijn voorzien voor de tweede helft van 2002 en geen juridisch bindend karakter dragen, zijn niet minder belangrijk, maar vereisen een nadere technische analyse of een langere voorbereidingstijd, bijvoorbeeld vanwege overleg met de afzonderlijke lidstaten over de mogelijke economische en sociale gevolgen van de voorgestelde maatregelen.

De Commissie streeft ernaar deze voorstellen zo spoedig mogelijk en in ieder geval vóór eind 2002 aan de Raad en het Parlement voor te leggen.

(1) COM(2002) 181 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1970/02 van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie. Verkoop en afzet van tabaksproducten.



Publicatieblad Nr. 028 E van 06/02/2003 blz. 0162 - 0162



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1970/02 van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie (8 juli 2002) Betreft: Verkoop en afzet van tabaksproducten Heeft de Commissie een evaluatie uitgevoerd van de doeltreffendheid (toename van het aantal niet-rokers en versterking van het publieke bewustzijn inzake gezondheidskwesties) van de kleurenillustraties en waarschuwingen die sinds 1 januari 2001 in Canada de pakjes sigaretten sieren of is zij voornemens dat te doen? Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie (23 september 2002) Tijdens het voorbereidende werk voor de beschikking van de Commissie inzake de regels voor het gebruik van kleurenfoto's zal de Commissie een evaluatie maken van het onderzoek naar de doeltreffendheid (in de zin van het ontmoedigen van roken en het bewustmaken van het publiek voor gezondheidskwesties) van het Canadese systeem dat sinds 1 januari 2001 in gebruik is. Het Canadese stelsel roept op tot het opnemen van kleurenfoto's of andere illustraties in de zone voor gezondheidswaarschuwingen die 50 % van de voorkant van de verpakking uitmaakt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0881/02

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Raad

(2 april 2002)

Betreft: Weigering van Algerije om visa te verlenen aan de leden van een technisch comité van de EU

Algerije heeft een associatieovereenkomst gesloten met de Europese Unie en artikel 2 daarvan bepaalt dat de eerbiediging van de democratische beginselen van de fundamentele mensenrechten een essentieel van deze overeenkomst uitmaken. Amper een paar maanden na de ondertekening van deze overeenkomst heeft de Algerijnse staat geweigerd visa te verlenen aan de leden van een technisch comité van de EU dat (in het kader van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten) moet toezien op de vertegenwoordiging van het maatschappelijk middenveld in Algerije.

Wat denkt de Raad over dit voorval?

Is hij voornemens de associatieovereenkomst op te heffen indien er geen visa worden verleend aan de EU-ambtenaren die moeten toezien op de naleving van deze overeenkomst?

Antwoord

(30 september 2002)

De Raad heeft vernomen dat een missie van deskundigen, waaraan ook zou worden deelgenomen door ambtenaren van de Commissie, van plan was in februari naar Algerije te reizen in het kader van het Europees initiatief voor de democratie en de mensenrechten. De Algerijnse ambassade in België heeft de door de Commissieambtenaren aangevraagde visa evenwel niet verleend, omdat de vertegenwoordiging van Algerije bij de Europese Gemeenschappen om meer tijd voor de voorbereiding van de visa had verzocht.

Uiteindelijk is de voor februari geplande missie van deskundigen in het kader van het Europees initiatief voor de democratie en de mensenrechten eind april naar Algerije vertrokken, in aanwezigheid van de Commissieambtenaren. De missie was de bevestiging dat de Algerijnse autoriteiten met de EU willen samenwerken op het gebied van mensenrechten.

De Europees-mediterrane associatieovereenkomst is in aanwezigheid van de voorzitter van de Raad, de heer Aznar, en de Algerijnse President, de heer Bouteflika op 22 april 2002 ondertekend. De overeenkomst zal in werking treden nadat het Europees Parlement zijn instemming heeft betuigd en de tekst door de parlementen van de lidstaten is bekrachtigd. Op grond van deze overeenkomst zal de Raad in de organen van de overeenkomst, namelijk de associatieraad en het associatiecomité, kunnen nagaan of en hoe Algerije de internationale bepalingen inzake mensenrechten toepast.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2347/02

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) aan de Commissie

(29 juli 2002)

Betreft: Vinyl 2010 De Vrijwillige Verbintenis van de Europese PVC-industrie

De PVC-industrie is een aantal vrijwillige verbintenissen aangegaan om de veiligheid voor mens en milieu van productie en gebruik van PVC te verbeteren. Deze verbintenissen zijn formeel vastgelegd in Vinyl 2010, hetgeen een aanpassing is van de eerdere Vrijwillige Overeenkomst. Over de voortgang in het kader van deze Verbintenis is onlangs een tweede jaarlijks voortgangsverslag (2002) uitgebracht.

Zoals gemeld wordt door de PVC-Stuurgroep, is er nog steeds geen antwoord van de Europese Commissie op de vraag hoe de PVC-industrie praktisch verder kan bouwen op de genomen initiatieven. Kan de Commissie aangeven wat zij denkt over de Vrijwillige Overeenkomst van de PVC-industrie en hoe deze overeenkomst ingepast wordt in het PVC-beleid?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(13 september 2002)

De Commissie heeft de vrijwillige verbintenis (convenant) van de polyvinylchloride-industrie (PVC) (Vinyl 2010) met grote belangstelling bestudeerd en is van mening dat dit een waardevol initiatief is. Verbetering van sommige elementen van het convenant is echter steeds mogelijk en de Commissie heeft een ontmoeting gehad met vertegenwoordigers van Vinyl 2010 om informeler op het convenant te reageren.

Een van de fundamentele eisen van het Europees Parlement in het kader van het debat over het PVC-groenboek was dat de Commissie een voorstel voor een kaderregeling inzake milieuconvenanten zou voorstellen.

Op 17 juli 2002 keurde de Commissie een mededeling goed over milieuconvenanten op het niveau van de Gemeenschap(1).

In deze mededeling verklaart de Commissie dat de PVC-strategie in aanmerking komt voor een van de eerste milieuconvenanten. De Commissie zal zeer binnenkort een mededeling over deze PVC-strategie bekendmaken.

(1) COM(2002) 412 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1087/02

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(18 april 2002)

Betreft: Gang van zaken bij de regionale operationele programma's in Griekenland

Uit de gang van zaken tot nu toe blijkt overduidelijk dat zich problemen voordoen bij het op stapel zetten van specifieke maatregelen en programma's in het kader van de regionale operationele programma's van het Derde Communautaire Bestek in Griekenland. Deze vertraging houdt niet alleen verband met het feit dat reeds twee jaar zijn verstreken sedert het officiële begin van het Derde Communautaire Bestek, maar doet zich ook gevoelen in de toepassing van de nationale (sectorale) programma's, ofschoon de zaken daar iets vlotter verlopen.

1. Wat zijn de redenen voor deze vertraging?

2. Wanneer zal volgens de Commissie de situatie vlot zijn getrokken?

3. Sluit de Commissie uit dat zich in de toekomst, ten gevolge van deze vertraging, problemen zullen voordoen bij de meer algemene gang van zaken in het Derde Communautaire Bestek in Griekenland?

Aanvullend antwoordvan de heer Barnier namens de Commissie

(26 juli 2002)

De meeste operationele programma's (OP's) in het kader van het commuanautaire bestek (CB) 2000-2006 voor Griekenland zijn begin 2001 goedgekeurd. Dit had te maken met het feit dat de nieuwe beheerssystemen, en met name de desbetreffende beheersinstanties, die bij de verordening(1) zijn voorgeschreven, niet eerder operationeel waren.

Zo'n zes maanden later hebben de beheersautoriteiten een eerste reeks projecten goedgekeurd die naar aanleiding van een uitnodiging tot het indienen van voorstellen waren ontvangen. Sindsdien zijn nog enkele uitnodigingen voor het indienen van projectvoorstellen gepubliceerd.

De termijnen van het financieringsplan voor de OP's zijn aangepast om rekening te houden met de feitelijke begindatum van de programma's. De bijdragen uit de Structuurfondsen zijn echter ongewijzigd gebleven.

De diensten van de Commissie zullen in samenwerking met de Griekse autoriteiten toezicht houden op de voortgang van de projecten en daarbij streven naar een volledige benutting van de beschikbare middelen.

(1) Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0178/02

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 februari 2002)

Betreft: Overdracht van geldvoorraad bij aansluiting bij de euro

Indien Zweden zich aansluit bij de euro zal een deel van de Zweedse geldvoorraad worden overgedragen aan de ECB.

Heeft de Commissie berekend hoeveel miljard euro Zweden bij een eventuele toetreding tot de EMU overdraagt aan de geldvoorraad van de ECB? Is geregeld of geld uit de geldvoorraad wordt terugbetaald aan een lidstaat van de EMU indien een land later besluit de EMU weer te verlaten?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(13 maart 2002)

De bepalingen betreffende de overdracht van externe reserves aan de Europese Centrale Bank (ECB) zijn opgenomen in artikel 30 van het Protocol betreffende de statuten van het Europees stelsel van centrale banken (hierna Eurostelsel) en van de Europese Centrale Bank(1). Hierin wordt gesteld dat de ECB door de nationale centrale banken wordt gedoteerd met externe reserves () tot een bedrag van 50 000 miljoen ECU (artikel 30, lid 1). Voorts worden overeenkomstig artikel 30, lid 2, de bijdragen van iedere nationale centrale bank vastgesteld in verhouding tot haar aandeel in het geplaatste kapitaal van de ECB. De verdeelsleutel voor de inschrijving op het kapitaal is vastgesteld in artikel 29, lid 1, van dit Protocol. De bijdrage van Zweden bedraagt 2,65 % die dient ter dekking van de operationele kosten van de ECB met betrekking tot taken die worden uitgevoerd voor de niet tot de eurozone behorende nationale centrale banken (NCB's). De niet tot de eurozone behorende NCB's hoeven voor hun toetreding tot het Eurostelsel geen grotere bijdragen in het kapitaal te betalen dan reeds is vastgesteld.

Er zijn geen regelingen omtrent het verlaten van de Economische en Monetaire Unie.

(1) Zie Verdrag van Maastricht. Protocol bij het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1688/02

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(12 juni 2002)

Betreft: Maatregelen ter bestrijding van het geboortedeficit

Het is bekend dat Europa geconfronteerd wordt met een aanzienlijk geboortedeficit. Met name in Griekenland is de situatie uiterst zorgwekkend. Men heeft berekend dat vanaf 2015 de (sowieso langzaam groeiende) bevolking zal afnemen. In Griekenland wordt een gezin met meer dan vier kinderen als een groot gezin beschouwd. De Griekse staat geeft per kind een gering maandelijks bedrag aan kinderbijslag, maar deze kinderbijslag moet worden opgeteld bij het belastbaar inkomen van het gezin. Daardoor komt een groot gezin in een hoger belastingtarief terecht en moet het meer belasting betalen.

Zijn er landen in de Unie waar een gezin met minder dan vier kinderen als een groot gezin wordt beschouwd? Zijn er landen in de Unie waar de maandelijkse kinderbijslag niet wordt opgeteld bij het belastbaar inkomen en waar dus niet zulke absurde situaties voorkomen als in Griekenland? Is het mogelijk een gemeenschappelijke, communautaire wetgeving uit te vaardigen waarmee het probleem van het geboortedeficit in zijn geheel, op EU-niveau, wordt aangepakt en waarin bijvoorbeeld het aantal van twee kinderen als drempel wordt genomen vanaf welke de lidstaten aanzienlijke financiële prikkels moeten geven om jonge mensen aan te moedigen grotere gezinnen te stichten?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(9 juli 2002)

De Commissie deelt de door het geachte parlementslid geuite zorg over de lage vruchtbaarheidsniveaus die de laatste decennia in de Unie en met name in Griekenland en de Middellandse-Zeelanden zijn geconstateerd. Het opzetten van een beleid inzake gezins- en vruchtbaarheidskwesties valt echter onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten en de Commissie heeft geen rechtsgrondslag om een beleid op dit gebied te ontwikkelen. De Commissie richt zich op de bestudering en de monitoring van de demografische trends, waaronder de vruchtbaarheidstrends, aangezien deze van grote invloed zijn op het communautair beleid.

In deze context voert de Commissie de volgende activiteiten uit:

- de Commissie publiceert elk jaar een verslag over de Social Situation in the European Union waarin de ontwikkeling van de vruchtbaarheid en andere demografische trends alsook de gevolgen daarvan op sociaal gebied worden geanalyseerd;

- tezelfdertijd (mede)financiert de Commissie elk jaar studies naar de voornaamste demografische en sociale trends, waaronder de oorzaken van de lage vruchtbaarheid;

- tenslotte financiert de Commissie de Europese waarnemingspost inzake sociale situatie, demografie en gezin (European Observatory on the Social Situation, Demography and Family) voor de monitoring van het desbetreffende beleid in de lidstaten. Meer informatie is te vinden op de volgende website: (http://europa.eu.int/comm/employment_social/family/observatory/home.html).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1743/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(19 juni 2002)

Betreft: Uiteenlopende openbare standpunten van de verschillende commissarissen met betrekking tot de door commissaris Fischler voorgestelde hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid

Verschillende leden van de Commissie mevrouw de Palacio, mevrouw Wallström en de heer Kinnock, om er enkele bij naam te noemen hebben zich in het openbaar uitgesproken over het voorstel van commissaris Fischler aangaande de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Sommige van deze commissarissen lijken zich ernstige zorgen te maken over de visstand, maar geen van hen (en dus ook de heer Fischler niet) heeft daarbij duidelijk gemaakt welk standpunt hij of zij inneemt met betrekking tot het beginsel van relatieve stabiliteit, terwijl dat beginsel nu juist dringend opnieuw geformuleerd dan wel geheel en al afgeschaft moet worden. Een aantal lidstaten en vloten wordt door de toepassing van dit beginsel bevoordeeld, en dat betekent dat andere lidstaten en vloten gediscrimineerd worden. Een belangrijk deel van de visrechten wordt nu toegewezen aan één enkele noordelijke lidstaat, die ze gebruikt voor de visvangst ten behoeve van de vismeelproductie. Wat is binnen de Commissie het overheersende standpunt met betrekking tot dit discriminerende beginsel en de gevolgen die de toepassing ervan heeft voor de visstand en het sociale en territoriale evenwicht binnen de Europese Unie?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 juli 2002)

De Commissie heeft in het kader van de Roadmap voor de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid aangegeven dat de toewijzing van de vangstmogelijkheden in de nabije toekomst zal blijven geschieden op basis van het beginsel van de relatieve stabiliteit.

De huidige situatie wordt gekenmerkt door een structureel gebrek aan evenwicht tussen de beschikbare visbestanden en de vlootcapaciteit, de onverminderde afhankelijkheid van de visserij als bron van bestaan in bepaalde kustgebieden en het ontbreken van gelijke mededingingsvoorwaarden voor de marktdeelnemers in de onderscheiden lidstaten wegens uiteenlopende nationale standpunten over het verlenen van overheidssteun aan de sector. Deze situatie is niet bevorderlijk voor de toepassing van normale markteconomische voorwaarden in de communautaire visserijsector.

De hervormingsvoorstellen van de Commissie zijn bedoeld om de hierboven genoemde zaken aan te pakken en een klimaat te helpen scheppen dat gunstiger is voor de opheffing van belemmeringen voor een normale economische bedrijvigheid, zoals de toewijzing van vangstmogelijkheden door de lidstaten op basis van het beginsel van de relatieve stabiliteit.

De Commissie heeft voorts aangekondigd in de loop van 2003 een discussie te willen openen over alternatieve beheerssystemen die in de toekomst in de plaats zouden kunnen komen van het beginsel van de relatieve stabiliteit, wanneer de structurele problemen van de visserijsector eenmaal het hoofd zijn geboden en er een grotere economische en sociale stabiliteit in de sector is bereikt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1354/02

van Carlos Carnero González (PSE) aan de Commissie

(6 mei 2002)

Betreft: Standpunt van de Commissie ten aanzien van het gebruik van kernenergie in de EU

In eind april afgelegde verklaringen heeft mevrouw Loyola de Palacio, lid van de Commissie, duidelijk en publiekelijk gepleit voor het gebruik van kernenergie in de EU, om de in het protocol van Kyoto aangegane verbintenissen te kunnen nakomen. Zij bevestigt aldus haar vroegere verklaringen, die deze afgevaardigde ertoe gebracht heeft op 4 februari 2002 terzake reeds een vraag in te dienen (E-0133/02(1)), waarop in een op 2 april ontvangen tekst het volgende laconieke antwoord werd gegeven: Het standpunt van de Commissie ten aanzien van kernenergie wordt uiteengezet in het Groenboek inzake energievoorziening van november 2000. De verklaringen waaraan het geachte lid refereert dienen, zoals de verklaringen van alle andere leden van de Commissie, te worden gezien in deze context. Volgens vandaag in de pers verschenen berichten is de Commissaris voor milieuzaken, mevrouw Margot Wallström, het met het standpunt van mevrouw de Palacio vóór kernenergie echter niet eens. Indiener van deze vraag onderschrijft uiteraard de mening van mevrouw Wallström, die waarschijnlijk ook door de meerderheid van de publieke opinie wordt gedeeld.

Wat is in deze context het officiële standpunt van de Commissie ten aanzien van kernenergie: dat van mevrouw Wallström of dat van mevrouw de Palacio?

(1) PB C 172 E van 18.7.2002, blz. 151.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(28 mei 2002)

Zoals het geachte parlementslid terecht opmerkt, blijft het standpunt van de Commissie ten aanzien van kernenergie duidelijk uiteengezet in het Groenboek Op weg naar een Europese strategie voor een continue energievoorziening(1).

Iedere verklaring van een lid van de Commissie dient dus uitsluitend in het licht van dit document te worden geïnterpreteerd.

Het geachte parlementslid wordt ook verwezen naar het antwoord van de Commissie op mondelinge vraag H-0287/02 over hetzelfde onderwerp, dat gegeven is tijdens het Vragenuur van de voltallige zitting van het Parlement van mei 2002(2).

(1) COM(2000) 769 def.

(2) Schriftelijk antwoord, 14.5.2002.