ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0561/99

van Graham Mather (PPE) aan de Commissie

(12 maart 1999)

Betreft: Concurrentiebeleid in de detailhandel

Kan de Commissie details geven over pas genomen of in de nabije toekomst te nemen initiatieven op dit gebied?

Wordt het beleid van de Commissie op dit gebied herzien en, zo ja, wat zijn daarbij de uitgangspunten?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(29 maart 1999)

De Commissie heeft in 1997, na de bekendmaking van het Groenboek betreffende verticale afspraken in het concurrentiebeleid(1), een herziening van het beleid doorgevoerd teneinde de EG-mededingingsregels die van toepassing zijn op de distributie-overeenkomsten, met inbegrip van die voor de kleinhandel, opnieuw te beoordelen. Tegen de achtergrond van de indicaties die naar voren zijn gekomen uit peilingen onder een breed publiek, heeft de Commissie op 30 september 1998 een mededeling goedgekeurd betreffende de toepassing van de communautaire mededingingsregels op verticale afspraken(2), waarin het beleid wordt geschetst dat de Commissie op dit gebied denkt te gaan voeren.

De hoofddoelstelling van het voorgestelde nieuwe beleid is een verschuiving naar een meer economische gerichte aanpak, waardoor één groepsvrijstellingsverordening de verticale overeenkomsten bestrijkt. Zo'n beleid zal leiden tot beter te beheren regels, een vereenvoudiging van de van toepassing zijnde regels, een vermindering van de vereisten van kennisgeving en een effectiever toezicht op verticale afspraken van ondernemingen met een grote marktmacht.

De Commissie volgt tevens de ontwikkelingen in de kleinhandelssector en in het bijzonder de gevolgen die het beleid inzake de koopkracht op de toepassing van de mededingingsregels van de Gemeenschap kan hebben.

(1) COM(96) 721 def.

(2) COM(98) 544 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0327/99

van Alexander Falconer (PSE) aan de Commissie

(23 februari 1999)

Betreft: Kosten van EU-informatiediensten

Hoeveel bedragen de jaarlijkse kosten voor de Europese Unie aan manuren, onderzoek, ontwikkeling, programmering, hardware (distributeurs en gebruikers), promotie, opleiding, reizen en overhead van elk van de volgende projecten: EUROLIB, BREL, CASE, ECHO en EURONET? Hoeveel hebben deze projecten de Unie al gekost sinds zij van start gingen? Wat kost elk project de Europese Unie?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(7 mei 1999)

Eurolib is de groepering van de bibliotheken van de Europese instellingen, opgericht in 1988 op initiatief van de Secretaris-generaal van het Parlement. De deelname aan haar vergaderingen en haar werk werden nooit gefinancierd via specifieke begrotingskredieten of -uitgaven daar deze kosten deel uitmaken van de algemene werkingskosten van de deelnemende instellingen. De Commissie en andere instellingen zijn de mening toegedaan dat, vooral in een tijd van snelle veranderingen in het bibliotheekwezen, de huidige, halfjaarlijkse contacten tussen vakgenoten een belangrijke toegevoegde waarde betekenen voor hun werk. Een voorbeeld hiervan is het creëren van de Eurolibpagina's op de interinstitutionele Europa-website. Het is praktisch onmogelijk en weinig zinvol één enkel domein aan te wijzen waarop het Eurolibsecretariaat tussen 1988 en 1994 heeft bijgedragen tot het werk van de medewerkers van 18 bibliotheken, waaronder ook die van het Parlement.

BREL (Bibliothèque de recherches européennes de Luxembourg) valt onder de bevoegdheden van het Parlement en de nationale bibliotheek van Luxemburg.

ECHO (Electronic case handling in offices) en Euronett (Evaluating user responses on new Eurpean transport technologies) waren respectievelijk RACE- en DRIVE 1-projecten tussen 1980 en 1984. Een gedetailleerd overzicht van de uitgaven voor elk ervan wordt het geachte parlementslid en het Secretariaat van het Parlement toegezonden.

Het acroniem CASE komt de Commissie niet bekend voor als benaming van een Europees voorlichtingsprogramma.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0684/99

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie

(26 maart 1999)

Betreft: Tonijnfiletcontingenten voor 1999

De communautaire bevoorrading met tonijnfilet heeft een capaciteit van rond 129.500 ton bij invoer uit de SAP- en de ACS-landen en ook uit de Gemeenschapslanden tegen lage tarieven. Dit aanbod is voldoende gezien de vraag op de Europese markt en het huidige consumptiepatroon. Wanneer men deze gegevens vergelijkt met de Europese invoer van tonijnfilets in 1997, namelijk 38.940 ton, wordt duidelijk dat volledig in de behoeften wordt voorzien. Kan de Commissie mededelen op grond van welke kwantitatieve criteria zij voorstelt een contingent te openen voor 1999, dat geenszins strookt met de in werkelijkheid bestaande hoeveelheden en bovendien te bedenken valt dat enkele delegaties van EU-landen bereid zijn een compromis te sluiten over een contractuele regeling tussen de producenten en de Italiaanse verwerkende industrie die het nodig heeft zodat laatstgenoemde zich tegen internationale prijsvoorwaarden van de nodige grondstoffen kan voorzien?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(4 mei 1999)

De Commissie kan de door het geachte parlementslid aangehaalde gegevens inzake de bevoorrading met filet afkomstig uit de Gemeenschap, landen van het stelsel van algemene tariefpreferenties (SAP) - Drugs en de Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS), niet bevestigen. De cijfers die de Commissie zijn voorgelegd door de lidstaten waar filet wordt geproduceerd, liggen aanzienlijk lager dan de gegevens die het geachte parlementslid citeert.

Het voorstel van de Commissie tot opening van autonome communautaire tariefcontingenten was dan ook gebaseerd op de vraag van de lidstaten en de situatie van de communautaire markt.

De Commissie heeft namelijk vastgesteld dat de communautaire productie van tonijnfilet niet voldoende is om de behoeften van de interne markt te dekken. Daardoor moeten Europese blikproducenten steeds vaker een beroep doen op invoer uit derde landen. Deze vaststelling werd bevestigd door de gegevens die op 15 januari 1999 door de Spaanse groepering van blikproducenten, Asociación Nacional de Fabricantes de Conservas de Pescado y Marisco (Anfaco), werden voorgelegd. Deze gegevens tonen aan dat zelfs de belangrijkste producent van tonijnfilet onder de lidstaten, Spanje, met de bevoorrading van zijn eigen industrie problemen heeft.

De Commissie heeft voorts vastgesteld dat de invoer uit landen die in aanmerking komen voor een preferentiële regeling (ACS en SAP-Drugs) - als de herkomstregeling, waar het geachte parlementslid terecht veel belang aan hecht, gerespecteerd wordt - niet voldoende is om de communautaire blikproductie te bevoorraden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0605/99

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(4 maart 1999)

Betreft: Botsingen tussen veehouders en politie

Onlangs zijn er botsingen geweest tussen de politie en veehouders die uit heel Europa naar Brussel waren getrokken.

Het Europees Parlement verkeerde "in staat van beleg" en had zijn werkzaamheden gedurende genoemde manifestatie stopgezet.

1. Is de Commissie niet van mening dat deze bij voorbaat afwerende houding en vijandigheid ten opzichte van de manifestanten heeft bijgedragen tot het ontaarden van de manifestatie, die is geëindigd in schermutselingen met de politie?

2. Is de Commissie niet van mening dat dit voorval afbreuk heeft gedaan aan het recht van de vertegenwoordigers van een belangrijke bedrijfstak in Europa om op vrije en democratische wijze te manifesteren?

3. Kan de Commissie een algemeen oordeel geven over deze kwestie?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(23 maart 1999)

De Commissie kan geen uitspraak doen over een door het Parlement genomen beslissing.

De Commissie was op 22 februari 1999 niet gesloten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0338/99

van Karla Peijs (PPE) aan de Raad

(25 februari 1999)

Betreft: Nationale kanten op de euro-munten

1. Heeft de Raad kennis genomen van het aantal nationale afbeeldingen op de euro-munten van de 11 lidstaten van de Europese Unie die mee zullen doen aan de euro?

2. Oostenrijk en Italië hebben maar liefst acht verschillende afbeeldingen. Deelt de Raad de mening dat het grote aantal nationale afbeeldingen verwarring onder de gebruikers zal veroorzaken? Zo nee, waarom niet?

3. De Europese Centrale Bank stelde vast dat niet alleen de euro-biljetten, maar ook de euro-munten vervalst kunnen worden. Deelt de Raad de mening dat het grote aantal nationale afbeeldingen het maken van vervalsingen zal vergemakkelijken? Zo nee, waarom niet?

4. Waarom heeft de Raad niet vastgelegd dat ieder land dat meedoet aan de EMU slechts één nationale afbeelding voor de euro-munten zou ontwerpen?

5. Welke maatregelen zal de Raad nemen om de muntmeesters het aantal nationale kanten terug te laten brengen tot één per lidstaat?

Antwoord

(26 april 1999)

In Verordening nr. 975/98 van de Raad van 3 mei 1998 over de denominaties en technische specificaties van voor circulatie bestemde euromuntstukken(1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening nr. 423/1999 van de Raad van 22 februari 1999(2), worden uniforme voorschriften voor de uitgifte van dergelijke munten neergelegd, die op alle betrokken lidstaten van toepassing zijn. De enige noemenswaardige uitzondering op deze voor het overige uniforme voorschriften heeft betrekking op het ontwerp van de nationale zijde die naargelang de lidstaat van uitgifte zal verschillen.

In dit verband is de Raad van oordeel dat "de munten, wanneer zij een Europese en een nationale zijde krijgen, de idee van Europese monetaire unie tussen de lidstaten duidelijk zullen weergeven en beter door de bevolking geaccepteerd zullen worden" (10e overweging van Verordening nr. 975/98).

De Raad denkt derhalve dat de verschillende ontwerpen van de nationale zijde van de munt niet zozeer verwarring onder de gebruikers zullen veroorzaken, als wel de mate van acceptatie door hen zullen vergroten, omdat aldus, althans gedeeltelijk, hulde wordt gebracht aan de verschillende tradities die in de lidstaten met betrekking tot muntontwerpen bestaan.

Voorts verwacht de Raad niet dat het bestaan van meer dan een ontwerp van de nationale zijde van de euromuntstukken vervalsing zal vergemakkelijken. Wat dit betreft dient in aanmerking te worden genomen dat, vanwege de hoge nominale waarde van de muntstukken van een en twee euro, voor deze munten extra beveiligingskenmerken van toepassing zijn.

Concluderend ziet de Raad thans geen noodzaak om Verordening nr. 975/98 in dit opzicht te wijzigen.

(1) PB L 139 van 11.5.1998, blz. 6.

(2) PB L 52 van 27.2.1999, blz. 2.
91999E0145(01)

SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 145/99 van Brigitte LANGENHAGEN EU- subsidie aan het district Rotenburg/Niedersachsen (AANVULLEND ANTWOORD)



Publicatieblad Nr. C 370 van 21/12/1999 blz. 0021
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0760/99

van Roberto Speciale (PSE) aan de Commissie

(29 maart 1999)

Betreft: Burger- en politieke rechten op Cuba

Dezer dagen is op Cuba een "proces" begonnen tegen vier politieke dissidenten die al meer dan anderhalf jaar rechteloos vastzitten. Tegelijkertijd zijn er uit voorzorg tientallen dissidenten aangehouden of gearresteerd, blijkbaar om elk protest in het openbaar te verhinderen.

Aan deze mensen (intellectuelen en journalisten) wordt ten laste gelegd dat zij hun mening hebben gegeven en in het bijzonder dat ze een tekst hebben gepubliceerd met de veelzeggende titel "Het Vaderland is van iedereen".

1. Wat heeft de Commissie gedaan en wat gaat zij doen om de Cubaanse autoriteiten aan het verstand te brengen dat de EU sterk gekant is tegen een methode die elementaire burger- en politieke rechten met voeten treedt, en om aan te dringen op vrijlating der dissidenten?

2. Wat wil de Commissie doen om opnieuw krachtig aan te dringen op intrekking van de irrationele en schadelijke economische blokkade die de VS nu al 40 jaar opwerpt tegen het openstellen van de Cubaanse samenleving - zoals het Europees Parlement herhaaldelijk duidelijk heeft gesteld - voor politieke pluriformiteit en vrijheid van woord en geschrift?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie

(21 april 1999)

De leden van de "interne dissidentengroep", de heren Vladimiro Roca, Felix Antonio Bonne, René Gomez en mevrouw Marta Roque, werden door de Cubaanse rechter veroordeeld tot respectievelijk vijf, vier, vier en drie en een half jaar gevangenisstraf omdat ze gebruik hebben gemaakt van de vrijheid van meningsuiting, één van de algemeen erkende rechten.

Onmiddellijk na de bekendmaking van het vonnis heeft de Unie uiting gegeven aan haar diepe teleurstelling over de veroordeling en de omstandigheden waarin het proces zich heeft afgespeeld en heeft ze verzocht om een snelle vrijlating van de vier betrokken personen.

Overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt van 2 december 1996 zal de Commissie alle beschikbare middelen in werking blijven stellen om de overgang naar pluralistische democratie en de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden sterk aan te moedigen.

Verder volgt de Commissie enerzijds de naleving van de mensenrechten op Cuba op de voet en neemt ze deel aan de politieke dialoog die de Unie met Cuba voert. Anderzijds voorziet ze in de humanitaire hulp en een gerichte economische samenwerking teneinde de openstelling van de Cubaanse economie te bevorderen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0374/99

van Antoni Gutiérrez Díaz (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 februari 1999)

Betreft: Aanleg van de weg C-37 van Torelló naar Valle de En Bas in Catalonië, Spanje

De geplande aanleg van een verkeersas tussen de steden Vic en Olot in Catalonië heeft de laatste jaren veel verzet opgeroepen bij milieuorganisaties en tal van politieke en sociale krachten in de regio.

De gevolgen voor het landschap van het project, dat onder meer de bouw van een tunnel voor het wegstuk tussen Torelló en Valle de En Bas bij Bracons omvat, worden in een milieueffectstudie ernstig genoemd.

Hoewel het verzet tegen de uitvoering van dit wegstuk steeds krachtiger is geworden, heeft de Dienst ruimtelijke ordening en openbare werken van de Generalitat van Catalonië besloten de administratieve procedures voor de uitvoering van het project te starten en de Spaanse regering verzocht het op te nemen in de transeuropese netwerken voor vervoer van de Europese Unie.

Kan de Commissie mededelen of de Spaanse overheid haar heeft verzocht om opneming van deze verkeersas onder de transeuropese netwerken? Zo ja, zullen hiervoor middelen uit het Cohesiefonds worden uitgetrokken?

Is de Commissie in kennis gesteld van de voorgeschreven milieueffectstudie? Wat vindt zij daarvan? Is zij van mening dat de aanwijzing als gebied van bijzonder natuurlijk belang op grond van een milieueffectrapportage kan betekenen dat in strijd met de communautaire wetgeving terzake wordt gehandeld?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(22 maart 1999)

Spanje heeft niet verzocht om dit weggedeelte, de snelweg C-37 Torello - Valle da En Bas in Catalonië, op te nemen in het programma inzake transeuropese netwerken (TEN-T). Het Cohesiefonds en de TEN-begroting voorzien niet in financiering van dit weggedeelte. Opgemerkt zij dat uit het Cohesiefonds twee andere gedeelten van de snelweg "Eje de Cataluña" zijn gefinancierd: het gedeelte tussen Rajadell en Artés(1) en het gedeelte tussen Artès and Sta. Maria de Oló(2).

De Commissie is niet op de hoogte van de resultaten van de door Spanje verrichte milieueffectstudie.

Volgens de door het geachte parlementslid verstrekte gegevens zou de weg door een gebied lopen dat door Spanje is voorgesteld als Natura 2000-gebied (Sistema Transversal Catalá, code ES51110005). De Commissie zal de Spaanse autoriteiten om gegevens verzoeken over de procedures die zijn toegepast met het oog op de naleving van artikel 6, leden 3 en 4 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(3).

(1) Beschikking van de Commissie C(95)3068 van 11 december 1995, gewijzigd bij Beschikking C(96)3776 van 12 december 1996.

(2) Beschikking van de Commissie C(96)2626 van 23 september 1996.

(3) PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0260/99

van Maartje van Putten (PSE) aan de Commissie

(5 februari 1999)

Betreft: Implementatie van CITES-regelgeving in Griekenland

In september 1998 heeft het secretariaat van de CITES-conventie een "notification" uitgegeven, waarin alle partijen bij de CITES-conventie wordt gevraagd de handel met Griekenland op te schorten, omdat Griekenland zich onvoldoende moeite heeft getroost de CITES-conventie en de bijbehorende EU-wetgeving in nationale wetgeving om te zetten.

Kan de Commissie aangeven hoe zij in de nabije toekomst denkt Griekenland ertoe te bewegen alsnog nationale wetgeving aangaande CITES te implementeren en is de Commissie van zins Griekenland bij dit werk te ondersteunen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(12 maart 1999)

Aangezien de Commissie heeft opgemerkt dat Griekenland heeft nagelaten de nodige maatregelen te nemen met het oog op de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) 338/97 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer(1), heeft zij in oktober 1998 besloten om deze zaak overeenkomstig artikel 169 van het EG-Verdrag aanhangig te maken bij het Hof van Justitie.

Ondertussen hebben de Griekse autoriteiten de Commissie kennisgeving gedaan van de tekst van de op 27 augustus 1998 aangenomen wet 2637/98, waarbij in overeenstemming met de CITES-reglementering(2) in Griekenland een nieuw regelgevingskader voor de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer wordt ingevoerd. De conformiteit van deze tekst wordt momenteel nagegaan.

(1) PB L 61 van 3.3.1997.

(2) PB L 384 van 31.12.1982.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0354/99

van Marco Formentini (NI) aan de Commissie

(12 februari 1999)

Betreft: Onregelmatigheden bij de toekenning van steun uit hoofde van de doelstellingen van de structuurfondsen in het gewest Ligurië

Op 30 maart 1998 heeft de gemeente Chiavari (provincie Genua) het gewest Ligurië verzocht om een gift uit hoofde van doelstelling 2 voor herstelwerkzaamheden in het historische stadscentrum met stedenbouwkundige, toeristische en commerciële doeleinden. Het verzoek is tijdig ingediend volgens de geldende procedureregels.

Bij besluit nr. 321 van 4 september 1998 zijn de lijst van de ingediende voorstellen en de daaraan toegekende subsidies goedgekeurd. De voorstellen die waren ingediend door de gemeenten Genua, Cairo Montenotte en Sarzana komen voor steun in aanmerking hoewel hun projecten volgens het bovengenoemde besluit "tekortkomingen vertonen". Het voorstel van de gemeente Chiavari, dat qua inhoud en vorm wel aan de eisen voldoet, is echter afgewezen.

De gemeente Chiavari heeft zich hierna tot de gerechtelijke instanties gewend. Het onderzoek in deze kwestie is nog niet afgerond.

Kan de Commissie onderzoeken of het gewest Ligurië zich bij het beheer van de middelen van de Europese Gemeenschap niet schuldig heeft gemaakt aan discriminatie en in strijd met de beginselen van objectiviteit, correctheid en doorzichtigheid heeft gehandeld?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(15 maart 1999)

Op grond van het subsidiariteitsbeginsel is de vraag van het geachte parlementslid in de eerste plaats een aangelegenheid voor de Italiaanse autoriteiten.

Uit informatie van de regio Ligurië, in het bijzonder in verband met de oproep tot het indienen van projecten in het kader van maatregel 3.5. - "infrastructuur voor de renovatie van stadscentra" blijkt dat de aanvragen volgens een puntensysteem zijn beoordeeld, met als belangrijkste criteria de weerslag van de geplande infrastructuur op het milieu en het plaatselijke toerisme, de verbetering en omschakeling van bestaande infrastructuur en het scheppen van werkgelegenheid. Het project van de gemeente Chiavari werd niet afgewezen maar kreeg een lagere puntenquotering dan de projecten van de door het geachte parlementslid genoemde gemeenten.

De aanvragen voor financiering in het kader van maatregel 3.5 gaan op dit ogenblik de beschikbare middelen te boven. Door een recente wijziging van het programma van doelstelling 2, die thans door de Commissie wordt goedgekeurd, zijn evenwel bijkomende middelen voor de maatregel toegewezen. Het project van de gemeente Chiavari staat als eerst op de lijst van projecten na de al gefinancierde maatregelen en heeft dus een zeer goede kans om van deze nieuwe middelen te kunnen profiteren.

Op basis van de informatie waarover zij beschikt, ziet de Commissie geen gronden om een onderzoek naar deze zaak te starten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0437/99

van Brigitte Langenhagen (PPE) aan de Commissie

(4 maart 1999)

Betreft: Interpretatie en uitvoering van richtlijn 92/43/EEG

Welke criteria of omstandigheden zijn er precies doorslaggevend voor of bij een railvervoersproject kan worden gezegd dat sprake is van "argumenten die verband houden met voor het milieu wezenlijke gunstige effecten" overeenkomstig artikel 6, lid 4, tweede alinea, van richtlijn 92/43/EEG(1)?

De gestelde vraag sluit aan op mijn schriftelijke vraag van 25 juli 1998. Op deze vraag is namens de Commissie geantwoord door mevrouw Bjerregaard (E-2638/98(2)). Het door de Commissie gegeven antwoord heeft de thans gestelde vraag opengelaten, resp. aanleiding gegeven tot deze vraag.

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(1 april 1999)

De Commissie heeft, in haar antwoord op schriftelijke vraag nr. 2638/98 van het geachte parlementslid, reeds haar opvatting gegeven en uiteengezet dat het vraagstuk van "voor het milieu wezenlijk gunstige effecten" alleen per geval kan worden bezien. Er bestaan geen algemene formules of criteria naast die van Richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, terwijl de algemene milieuvoordelen van treinen boven andere vormen van vervoer niets afdoen aan de noodzaak van specifieke analyses van elk project en elke plaats.

Slechts het Hof van Justitie kan een definitieve interpretatie van de richtlijn geven, waarbij de Commissie het betreurt dat zij het geachte parlementslid niet meer kan mededelen dan zij in haar vorige antwoord had gedaan.

(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2) PB C 118 van 29.4.1999, blz. 110.