ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1933/00

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juni 2000)

Betreft: Begrotingspost A-3036

Begrotingspost A-3036 voorziet in een subsidie van 250 000 euro voor het Jean Monnet-huis. Kan de Commissie meedelen welke werkzaamheden het Jean Monnet-huis verricht en hoe deze subsidie wordt aangewend?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(7 september 2000)

Het Jean Monnet-huis door het Europees Parlement in 1982 gekocht en gerestaureerd wordt beheerd door de Vereniging Jean Monnet.

De Vereniging organiseert in het Jean Monnet-huis voornamelijk bezoeken (16 000 bezoekers per jaar) en lezingen voor bezoekers (20 per maand) over Europa en de geschiedenis van het Europese eenwordingsproces. De bezoekers zijn met name leerlingen en studenten. Vaak komen ze uit niet-EU-landen en andere werelddelen.

De middelen die in het kader van begrotingslijn A-3036 door de begrotingsautoriteit worden toegewezen, zijn bestemd voor activiteiten en programma's georganiseerd door het Jean Monnet-huis. Deze omvatten, volgens de door de Vereniging Jean Monnet bij de Commissie ingediende programmering, onder meer: 250-300 lezingen en studiebijeenkomsten voor docenten, schoolhoofden, documentalisten, schoolklassen, stagiairs, enz.; een groot aantal studiebijeenkomsten voor studenten, leerlingen van handelsscholen, Amerikaanse zomerscholen (uitwisseling met ESC Angers op 10 juli, met HEC Parijs op 20 juli), instellingen voor politieke studies, enz.; voor Franse, Duitse, Zweedse, Finse, Spaanse, Poolse, alsook Amerikaanse, Canadese, Australische, Zuid-Amerikaanse en Aziatische studenten; start van studiebijeenkomsten in de nieuwe conferentiezaal voor groepen volwassenen (bedrijven, ambassades, ambtenaren, verenigingen); internetsite van de Vereniging Jean Monnet; bijwerking, ontwikkeling en verspreiding van het onderwijspakket over de Europese Unie; publicaties Cahiers européens d'Houjarray voor Europese docenten; en een videoproject Europa gisteren, Europa vandaag, morgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1161/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 april 2000)

Betreft: Witboek inzake Voedselveiligheid en de Europese Voedselautoriteit

In januari 2000 verscheen het Witboek inzake voedselveiligheid (COM(1999) 719). Hoofdstuk 4 behandelt de oprichting van een Europese Voedselautoriteit (EVA). Hoofdstuk 5 gaat in op de wetgeving inzake voedselveiligheid.

Gezondheidsclaims blijven verboden (onderdeel 101). Voorgesteld wordt evenwel te overwegen of functionele claims en voedingskundige claims geïntroduceerd kunnen worden. Ook wil de Commissie bekijken of de voedingswaarde-etiketteringsrichtlijn moet worden aangepast. Functionele claims verwijzen naar het beter functioneren van lichaamsfuncties.

1. Is de Commissie van plan regels op te stellen voor functionele claims? Zo ja, welke zullen de krachtlijnen zijn van deze maatregelen? Zo neen, ontstaat dan geen vacuüm inzake de vermelding van allerlei claims?

2. Zal de Commissie haar ontwerpvoorstel van 1993 met betrekking tot voedingskundige claims opnieuw voorleggen? Zo ja, wanneer? Zo neen, werkt de Commissie bij voorkeur aan een allesomvattende regeling voor de onderscheiden claims?

3. Wil de Commissie de verplichte voedingswaarde-etikettering voor alle levensmiddelen en/of het aantal items uitbreiden van vier tot acht? Zo neen, welke wijzigingen worden dan aangebracht in deze etikettering?

Gecombineerd Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1122/00, E-1127/00, E-1128/00, E-1140/00, E-1141/00, E-1142/00, E-1143/00, E-1144/00, E-1145/00, E-1146/00, E-1147/00, E-1148/00, E-1150/00, E-1151/00, E-1152/00, E-1153/00, E-1155/00, E-1156/00, E-1157/00, E-1158/00, E-1160/00, E-1161/00 en E-1162/00

(9 juni 2000)

De door de geachte afgevaardigde aan de orde gestelde punten worden momenteel bestudeerd teneinde voorstellen voor wetgeving in te dienen volgens het in het Witboek over voedselveiligheid vastgestelde tijdschema.

Het zou in dit stadium misplaatst zijn om op de bijzonderheden van elk voorstel vooruit te lopen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3062/00

van Laura González Álvarez (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 oktober 2000)

Betreft: Vuilstortplaats van Garraf (Barcelona)

De in 1972 in gebruik genomen vuilstortplaats van Garraf, gelegen in de gemeente Gavà i Begues (Barcelona), wordt gebruikt als een grootschalige stortplaats voor stedelijk afval. Momenteel ligt er 20 miljoen ton vuil.

Deze vuilstortplaats is aangelegd op poreuze kalksteenhoudende grond en bij de aanleg is op geen enkele manier rekening gehouden met de noodzaak om maatregelen te nemen om het waterdicht te maken. Het gevolg daarvan is dat het grondwater gedurende 28 jaar is vervuild met percolatiewater, dat zelfs in de zee terechtkomt en ook in het grondwater van de Delta del Llobregat, dat is aangewezen als een bijzonder natuurgebied. De vuilstortplaats bevindt zich binnen het nationaal park zoals dat tot stand is gekomen bij decreet van 18 februari 1987 van de Generalitat de Catalunya: Plan Especial de Protección del Medio Físico y del Paisaje del Espacio de Interés Natural del Garraf (PPMFENG). In artikel 28 van de wetgeving die tot vorig jaar van toepassing was, werd bepaald dat op 31 december 1999 zou worden gestopt met het storten van organisch materiaal.

Op 6 april 2000 werd de tweejaarlijkse herziening van het stedelijk programma voor het beheer van stedelijk afval (PMGRM) goedgekeurd; daarin is voorzien dat de vuilstortplaats van Garraf tot 31 december 2006 wordt gebruikt.

Zowel bij de herziening van het PMGRM als bij de wijziging van het PPMFENG is voorbijgegaan aan richtlijn 1999/31/EG(1) van de Raad betreffende het storten van afvalstoffen, die vóór 31 juli 2001 door de lidstaten moest worden omgezet (artikel 18), zodat kan worden geconcludeerd dat de vuilstortplaats van Garraf niet voldoet aan de voorwaarden om open te kunnen blijven en derhalve zou moeten worden gesloten (punten 1, 2 en 3 van bijlage I).

Bovendien is de vuilstortplaats van Garraf illegaal, omdat het een industriële installatie is die zich bevindt op grond die in het vigerende stedelijk bestemmingsplan is aangeduid als bosgrond. Bovendien beschikt men niet over een gemeentelijke bedrijfsvergunning van de gemeente Gavà.

Er wordt niet voldaan aan artikel 1, de leden 3 en 4 van richtlijn 91/156/EEG(2) van de Raad van 18 maart 1991 betreffende afvalstoffen. Ook wordt niet voldaan aan richtlijn 97/11/EG(3).

Welke maatregelen is de Europese Commissie voornemens te treffen om ervoor te zorgen dat wordt voldaan aan de genoemde communautaire richtlijnen?

(1) PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.

(2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.

(3) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 oktober 2000)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op haar schriftelijke vraag E-1866/00(1).

(1) Zie blz. 101.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1321/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(3 mei 2000)

Betreft: Interventie betreffende de hongersnood in Ethiopië en andere Afrikaanse landen

De bijeenkomst tussen de Europese Unie en de Afrikaanse landen te Cairo viel samen met een hongersnood waarvan momenteel miljoenen mensen op het Afrikaanse continent, in het bijzonder in Ethiopië, de dupe worden. De Verenigde Naties, NGO's en de media hebben deze dramatische situatie reeds aan de kaak gesteld.

In Ethiopië worden door de droogte en de oorlog met Eritrea twee miljoen mensen met de dood bedreigd. Welke maatregelen neemt de Europese Unie om aan deze tragedie het hoofd te bieden? Is zij bereid tot een humanitaire interventie, zonder terug te schrikken voor de hiermee gepaard gaande inmenging, om Ethiopië en Eritrea ertoe te verplichten bij de verdeling van de levensmiddelen gebruik te maken van de zinvolste infrastructuren?

Antwoord

(26 september 2000)

De Raad heeft de zinloze uitbarsting van nieuwe gevechten tussen Ethiopië en Eritrea herhaaldelijk veroordeeld. Hij wijst op de verantwoordelijkheid van elke regering voor het welzijn van haar bevolking en betreurt het dat, tegen de achtergrond van een ernstige voedselcrisis in de regio, kostbare middelen naar het conflict worden afgeleid. De Raad is dan ook ingenomen met het wapenembargo dat bij Resolutie 1298 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties met eenparigheid van stemmen ten aanzien van de twee landen is ingesteld en herinnert aan zijn eigen besluit inzake een wapenembargo dat sedert 15 maart 1999 van kracht is.

De Raad hoopt dat de contacten die thans onder auspiciën van de OAE met Ethiopië en Eritrea plaatsvinden, wezenlijke resultaten zullen opleveren en verklaart dat de EU bereid is de vredesinspanningen onder het voorzitterschap van de OAE te steunen, onder meer dankzij de missie van de speciale vertegenwoordiger van de EU, Senator SERRI.

De Raad bevestigt de bereidheid van de EU om door te gaan met het verstrekken van humanitaire noodhulp aan de meest behoeftige mensen, teneinde een eventuele verlegging van de hulp te voorkomen. Op grond van de geldende regelgevingsprocedures wordt tot deze hulp besloten door de Commissie, die meer gedetailleerde informatie over specifieke maatregelen zou kunnen verstrekken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1383/00

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(4 mei 2000)

Betreft: Statistieken voor een beter begrip van de situatie van vrouwen en de ontwikkelingen op dit gebied

Om de situatie waarin vrouwen zich ten opzichte van mannen bevinden beter te kunnen begrijpen, zijn statistieken van het grootste belang. Bovendien kunnen aan de hand van statistieken positieve en negatieve ontwikkelingen in het vrouwenbeleid duidelijk worden onderkend en de maatregelen dienovereenkomstig worden afgestemd. Tot dusver zijn er echter slechts ontoereikende statistieken waarin een onderscheid naar gelang van het geslacht wordt gemaakt.

Is de Commissie voornemens maatregelen te nemen om in de toekomst dergelijke genderspecifieke gegevens ter beschikking te stellen zodat een duidelijk beeld wordt verkregen van de actuele situatie en de ontwikkelingen in het vrouwenbeleid op alle gebieden?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(26 juni 2000)

De Commissie heeft al vele jaren gegevens, onderverdeeld naar geslacht, verspreid. In feite bevatten al haar publicaties op sociaal gebied statistische gegevens en indicatoren voor zowel vrouwen als mannen. Bovendien bevat het referentiedatabestand van Eurostat (NewCronos) zeer veel sociale statistische gegevens en indicatoren die gespecificeerd zijn naar geslacht.

Het is algemeen bekend dat in de afgelopen tien jaar de vraag naar vergelijkende informatie over de sociale situatie van vrouwen en mannen enorm is gestegen. Dientengevolge heeft Eurostat twee verslagen opgesteld: het eerste in 1992, specifiek over vrouwen Vrouwen in de Europese Gemeenschap(1), het tweede in 1995 Vrouwen en mannen in de Europese Unie(2). Laatstgenoemd verslag is op de vierde Vrouwenwereldconferentie van de Verenigde Naties in Peking ingediend. Bovendien zal het komende verslag van de Commissie over de sociale situatie in de Europese Unie 2000 eveneens vele vergelijkende gegevens over vrouwen en mannen bevatten.

Zoals reeds boven vermeld, zijn bijna alle door de Commissie gepubliceerde sociale statistieken zowel voor mannen als vrouwen zowel op papier als in het referentiedatabestand beschikbaar. Eurostat is dankbaar voor ieder voorstel met betrekking tot specifieke gebieden of indicatoren waarvoor geen informatie naar geslacht beschikbaar is, maar waaraan blijkbaar wel behoefte is.

De Commissie erkent verder het belang van statistieken, onderverdeeld naar geslacht, als een nuttig instrument voor gender mainstreaming van alle communautaire beleidsmaatregelen. Het ontwerp, de tenuitvoerlegging en de follow-up van het beleid kunnen worden verbeterd door het gebruik van geharmoniseerde, vergelijkbare en beter gerichte statistische gegevens, onderverdeeld naar geslacht.

(1) ISBN 92-826-3137-0.

(2) ISBN 95-826-9619-7.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1848/00

van Linda McAvan (PSE) aan de Commissie

(9 juni 2000)

Betreft: Welzijn van voor vleesproductie bestemde kippen

Het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren (SCAHAW) heeft onlangs een rapport gepubliceerd waarin bezorgdheid wordt geuit over de gezondheid en het welzijn van voor vleesproductie bestemde slachtkippen. Het rapport wijst erop dat de slachtkippensector streeft naar steeds snellere groeicijfers, wat heeft ertoe heeft geleid dat bij de slachtkippen pijnlijke aandoeningen aan de poten en plotse sterfte voorkomen.

Kan de Commissie zeggen of zij voornemens is een ontwerprichtlijn in te dienen die een oplossing biedt voor de ernstige gezondheids- en welzijnsproblemen waarop het rapport de aandacht vestigt?

Gecombineerd Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1809/00 en E-1848/00

(26 juli 2000)

De Commissie heeft het Wetenschappelijk Comité voor gezondheid en welzijn van dieren (SCAHAW) gevraagd een verslag op te stellen over de gezondheid en het welzijn van kippen die worden gefokt voor de vleesproductie (slachtkippen). Het SCAHAW heeft zijn verslag op 21 maart 2000 goedgekeurd.

Op het welzijn van slachtkippen is de aanbeveling van het permanent comité van de Europese Overeenkomst inzake de bescherming van landbouwhuisdieren van 28 november 1995 van toepassing. De lidstaten en de Commissie zijn partijen bij deze overeenkomst en nemen deel aan de werkzaamheden van het permanent comité.

In de Gemeenschap zijn de voornaamste beginselen voor de bescherming van alle soorten landbouwhuisdieren vastgelegd in Richtlijn 98/58/EG(1) van de Raad. De richtlijn stelt de welzijnsvereisten vast voor de bescherming van dieren die voor de verschillende soorten producties, waaronder de vleesproductie, worden gefokt. De richtlijn bepaalt ook dat de eigenaar of fokker ervoor moet zorgen dat het welzijn van zijn dieren aan de vastgestelde minimumvereisten voldoet.

De richtlijn vormt ook een rechtsgrond die het mogelijk maakt om voorstellen voor communautaire maatregelen met betrekking tot de overeenkomst of de aanbevelingen die in het kader daarvan zijn gedaan, voor te bereiden indien dat nodig is voor een eenvormige toepassing van de overeenkomst in de Gemeenschap.

Naar aanleiding van de conclusie van het verslag van het SCAHAW en in het licht van bovengenoemde richtlijn werkt de Commissie aan een voorstel om de welzijnsvereisten voor het fokken van slachtkippen in de Gemeenschap vast te stellen.

(1) PB L 221 van 8.8.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1815/00

van Luis Berenguer Fuster (PSE) aan de Commissie

(8 juni 2000)

Betreft: Etikettering van noga

In Spanje zijn twijfels gerezen over de interpretatie die moet worden gegeven aan de richtlijnen 97/4(1) en 1999/10(2) betreffende etikettering van levensmiddelen en ten aanzien van de wijze waarop deze moeten worden omgezet in Spaans recht. Zo verkeren de nogafabrikanten in het ongewisse over de vraag of de vermelding van de hoeveelheden ingrediënten (amandel, honing en eigeel) betrekking moet hebben op de hoeveelheden die voor de produktie zijn gebruikt of op de hoeveelheden die in het eindprodukt zijn verwerkt. Tijdens het produktieproces gaat namelijk een zeker percentage van de basisprodukten verloren. Dit geldt met name voor amandel.

Moeten de aangegeven hoeveelheden ingediënten nu betrekking hebben op het produktieproces of op het eindprodukt?

(1) PB L 43 van 14.2.1997, blz. 21.

(2) PB L 69 van 16.3.1999, blz. 22.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(24 juli 2000)

Artikel 7, lid 4, van Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame(1) (die de bepalingen van Richtlijn 97/4/EG overneemt) bepaalt dat de hoeveelheid van een ingrediënt of categorie van ingrediënten die bij de vervaardiging of bereiding van een levensmiddel is gebruikt, overeenstemt met de hoeveelheid van het ingrediënt of de ingrediënten op het ogenblik waarop zij werden gebruikt.

De in Richtlijn 1999/10/EG van de Commissie van 8 maart 1999 bedoelde afwijkingen betreffen specifieke gevallen, zoals vluchtige ingrediënten, ingrediënten die in geconcentreerde of gedroogde vorm worden gebruikt en tijdens de fabricage worden gereconstitueerd of levensmiddelen waarbij een aanzienlijk vochtverlies is opgetreden. Voor alle andere ingrediënten moet de bij de fabricage gebruikte hoeveelheid in principe zo al niet gelijk zijn aan dan wel zeer dicht liggen bij de in het eindproduct aangetroffen hoeveelheid, uitgedrukt als percentage van het totaalgewicht van dit product.

De Commissie beschikt niet over informatie over de technische redenen van het amandelverlies bij de vervaardiging van turron, noch over de schatting van dit verlies. De Commissie is bijgevolg van mening dat de op het etiket van turron aangegeven hoeveelheid ongeveer gelijk moet zijn aan de daadwerkelijke hoeveelheid die dit product bevat, tenzij specifieke technische overwegingen de toepassing van de in Richtlijn 1999/10/EG bedoelde afwijkingsregeling rechtvaardigen.

(1) PB L 109 van 6.5.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1430/00

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(3 mei 2000)

Betreft: Bevoegdheden tot accountantsonderzoek bij de Europese Investeringsbank

Kan de Commissie de achtergronden toelichten bij haar besluit om de EIB voor het Europees Hof van Justitie te dagen zoals eerder dit jaar is gebeurd? Is zij van mening dat het Verdrag veranderd zou moeten worden op de komende Intergouvernementele Conferentie zodat de Rekenkamer de bevoegdheid krijgt om toezicht te houden op alle activiteiten van de EIB?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(8 juni 2000)

Betreffende de achtergrond van de door de Commissie tegen de Europese Investeringsbank (EIB) ingeleide procedure, verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar de uitvoerige samenvatting die werd gepubliceerd(1).

De auditprocedures van de EIB met betrekking tot de met eigen middelen gefinancierde operaties worden bepaald met name in de artikelen 14 en 9 van haar statuten. Artikel 14 beschrijft de taken van het Controlecomité van de EIB en artikel 9 bepaalt dat jaarverslag, de balans en de winst- en verliesrekening worden goedgekeurd door de Raad van gouverneurs. Het EG-Verdrag zou moeten worden gewijzigd teneinde de regels van de statuten (die een aan het EG-Verdrag gehecht protocol vormen) aan te passen om zo de Rekenkamer in staat te stellen de EIB te controleren.

Het besluit of de EIB al dan niet dient te worden onderworpen aan de volledige controle van de Rekenkamer, en of het EG-Verdrag al dan niet moet worden gewijzigd, dient in laatste instantie door de lidstaten te worden genomen.

EIB-operaties onder mandaat worden gecontroleerd door de Rekenkamer krachtens de tripartiet overeenkomst die vorig jaar werd vernieuwd.

(1) PB C 122 van 29.4.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2014/00

van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE) aan de Commissie

(21 juni 2000)

Betreft: Toerisme en een handvest voor kleine ondernemingen

De Europese Raad van Lissabon heeft de Raad en de Commissie verzocht een Europees handvest op te stellen voor kleine ondernemingen en hun behoeften in aanmerking te nemen, waarbij zij worden erkend als belangrijke factor bij het scheppen van werkgelegenheid.

Zal de Commissie rekening houden met het op grond van hun seizoengebondenheid en hun bijzondere betekenis voor de versterking van de werkgelegenheid en de ontwikkeling van de benadeelde gebieden in Europa specifieke karakter van toeristische ondernemingen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(20 juli 2000)

Op de Europese Raad van Feira van 19 en 20 juni 2000 heeft het Europees handvest voor kleine ondernemingen bij de staatshoofden en regeringsleiders een positief onthaal gevonden. Hieruit blijkt dat op het hoogste niveau groot belang wordt gehecht aan de specifieke behoeften van kleine ondernemingen als de ruggegraat van de Europese economie. Europa beschouwt kleine ondernemingen, met inbegrip van toeristische ondernemingen als een aandrijfkracht voor groei en een bron voor werkgelegenheid in alle sectoren. Het handvest is gericht op gunstiger voorwaarden voor hun ontwikkeling en groei, ook in de benadeelde gebieden in Europa. Het handvest heeft derhalve betrekking op alle kleine ondernemingen, in alle sectoren en in alle regio's, uiteraard met inbegrip van de toeristische sector in haar geheel.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1612/00

van Gorka Knörr Borràs (Verts/ALE) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Zones van doelstelling 2

Volgens recente berichten zal de komende uitbreiding van de EU ertoe leiden dat 62 % van de Spaanse staat geen steun uit de structuurfondsen meer zal ontvangen.

Heeft de Commissie wat dat betreft reeds inzicht in de werkelijke gevolgen van de uitbreiding, met name voor de Spaanse regio's die momenteel onder doelstelling 2 vallen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(10 juli 2000)

Wat Spanje betreft, is de lijst van de zones die in de programmeringsperiode 2000-2006 onder doelstelling 2 van de Structuurfondsen vallen, vastgesteld bij Beschikking 2000/264/EG van de Commissie van 14 maart 2000(1). In artikel 4, lid 11, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(2) is bepaald dat deze lijst geldig blijft tot en met 31 december 2006. De lijst kan echter in 2003 in geval van een ernstige crisis in een regio op voorstel van de lidstaat worden gewijzigd, waarbij het deel van de bevolking dat binnen die regio wordt bestreken, niet kan worden verhoogd.

Uit de bovengenoemde bepalingen vloeit voort dat de toetreding van nieuwe landen tot eind 2006 niet van invloed zal zijn op de totale bevolking die in Spanje onder doelstelling 2 valt. Wat de periode na het jaar 2006 betreft, zal de Commissie in het tweede cohesieverslag dat zij op grond van artikel 159 (voorheen artikel 130B) van het EG-Verdrag aan het einde van dit jaar zal vaststellen, de situatie in de regio's in de context van een grotere Unie analyseren en een aantal krachtlijnen voor het toekomstige cohesiebeleid voorstellen.

(1) PB L 84 van 5.4.2000.

(2) PB L 161 van 26.6.1999.