SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3006/98

van María Sornosa Martínez (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 oktober 1998)

Betreft: Moerasgebied Pego-Oliva

Door mijn eerdere vragen over het moeras van Pego-Oliva moet de Commissie zich een beeld hebben kunnen vormen over de problematiek van deze regio. De herhaalde en openlijke schending van zowel de communautaire als de nationale wetgeving brengt onherstelbare schade teweeg zonder dat de bevoegde autoriteiten ook maar een vinger uitsteken.

Het moeras van Pego-Oliva is het op één na grootste "wetland" van het gewest Valencia. Het gebied, dat is uitgeroepen tot speciaal beschermingsgebied uit hoofde van de Vogelrichtlijn 79/409/EEG(1), ontvangt sinds 1992 financiële steun van LIFE-Nature.

Deze herhaalde en openlijke schendingen van de "autonome" en communautaire wetgeving komen onder andere tot uiting in bemalingswerkzaamheden (momenteel zijn drie gemalen bezig het moeras droog te leggen, ondanks een gerechtelijk verbod hierop) en zorgen voor een dagelijks voortschrijdende aantasting van dit natuurgebied, aangezien de drooggelegde terreinen worden ingezet voor intensieve landbouw, waarbij op grote schaal gebruik wordt gemaakt van pesticiden, die op hun beurt het grond- en oppervlaktewater vervuilen. Er zijn ook nog andere schadelijke factoren die een rol spelen, zoals de brand die zich 13 september j.l. voordeed in de onmiddellijke omgeving van het moeras. Dit alles toont eens te meer aan hoe groot de druk is die door toedoen van speculanten wordt uitgeoefend op het beleid met betrekking tot mediterrane moerasgebieden.

De Commissie heeft zich over deze kwestie gebogen en het gemeentebestuur van Pego, dat de vergunning voor deze werkzaamheden heeft verstrekt, erop gewezen dat de financiering ten laste van LIFE wellicht zou worden opgeschort. Tevens heeft zij waarnemers naar deze regio gezonden.

1. Welke acties heeft de Commissie sindsdien ondernomen?

2. Kan de Commissie maatregelen treffen tegen de Spaanse regering en/of de autonome regering wegens niet-naleving van de wet?

3. Welke concrete stappen kan zij ondernemen om te voorkomen dat deze overtredingen onbestraft blijven en om ervoor te zorgen dat de wetgeving alsnog wordt geëerbiedigd?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(26 november 1998)

Het moeras van Pego-Oliva is een belangrijk natuurgebied dat erop achteruitgaat door problemen ten gevolge van illegale landbouwpraktijken.

Het moeras van Pego-Oliva is door de Spaanse autoriteiten aangewezen als een speciale beschermingszone overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand. De verplichtingen van de lidstaten op grond van artikel 6, lid 2, van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(2) luiden als volgt:

"'De lidstaten treffen passende maatregelen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten in de speciale beschermingszones niet verslechtert en er geen storende factoren optreden voor de soorten waarvoor de zones zijn aangewezen voor zover die factoren, gelet op de doelstellingen van deze richtlijn een significant effect zouden kunnen hebben.'"

Overeenkomstig artikel 7 van Richtlijn 92/43/EEG geldt deze verplichting ook voor speciale beschermingszones.

Dienovereenkomstig heeft de Commissie besloten uit eigen beweging stappen te zetten(3) en heeft zij de Spaanse autoriteiten verzocht hun opmerkingen mede te delen over de maatregelen die zijn genomen om de achteruitgang van het gebied te stoppen. In hun antwoord legden de Spaanse autoriteiten uit dat alle administratieve en juridische maatregelen om de achteruitgang van het gebied te stoppen, met inbegrip van juridische stappen voor de rechtbanken, zijn genomen. In het licht van voornoemde informatie is de Commissie van oordeel dat in dit geval geen inbreuk op de communautaire wetgeving kan worden vastgesteld, aangezien de autoriteiten hun verplichtingen uit hoofde van artikel 6 van Richtlijn 92/43/EEG zijn nagekomen door in het kader van de Spaanse wetgeving passende maatregelen te nemen om de achteruitgang van het gebied te stoppen.

(1) PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

(2) PB L 206 van 22.7.1992.

(3) Zaak B-98/2014.