ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2765/98

van Giacomo Santini (PPE) aan de Raad

(11 september 1998)

Betreft: Bijzondere heffing ("sovrapprezzo") op suiker uit andere communautaire landen

In zijn arrest van 21.5.1980 in de zaak 73/79 bepaalde het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen dat de Italiaanse staat in strijd met artikel 95 van het EG-Verdrag had gehandeld door op grond van een besluit van het Interministerieel Prijzencomité (Comitato Interministeriale Prezzi - CIP n. 3661 van 22.6.1968) een bijzondere belasting te heffen op uit andere lidstaten van de EG geïmporteerde suiker; volgens het Hof leidde deze belasting tot bevoordeling van de binnenlandse producenten ten opzichte van importeurs, en vormde zij derhalve een onaanvaardbare "vervalsing van de mededingingsvoorwaarden". De toepassing van deze bijzondere heffing werd als onrechtmatig beschouwd omdat de "sovrapprezzo" een belasting is die, "ofschoon volgens een zelfde tarief geheven op in Italië geproduceerde en uit andere lidstaten afkomstige suiker, niet op eenvormige wijze op deze producten drukt".

Kan de Raad zeggen:

1. of hij de "sovrapprezzo" zoals die krachtens besluit CIP 3661 van 22.6.1968 door de Italiaanse staat is geheven, nog steeds in strijd met de wetgeving acht;

2. of de door de Italiaanse importeurs aan de grens betaalde heffing in elk geval moet worden terugbetaald als zijnde ten onrechte geïnd, zonder dat daaraan enige voorwaarde kan worden gesteld;

3. of de openbare instelling "Cassa conguaglio zucchero" (CCZ - vereveningskas voor suiker) vervolgens de importeur kan vragen om betaling van het eventuele verschil tussen de aan de grens betaalde "sovrapprezzo" en het steunbedrag dat de Italiaanse overheid terecht heeft uitbetaald;

4. of de Staat op eigen gelegenheid en zonder enige controle van andere autoriteiten mag vaststellen hoeveel steun hij rechtstreeks of onrechtstreeks aan de producenten verleent;

5. of de CCZ, ingeval de ten onrechte geïnde "sovrapprezzo" reeds aan de importeur is terugbetaald, krachtens het retroactief verklaarde voorschrift om restitutie kan verzoeken;

6. of de regels van de Italiaanse wet L. 429/90 inzake bewijslast in verband met het vervallen van het recht op terugbetaling, zo mogen worden geïnterpreteerd dat de importeur/producent het bewijs moet leveren dat de "sovrapprezzo" niet op anderen is afgewenteld;

7. of ook wanneer de "sovrapprezzo" op de consument is afgewenteld, kan worden gesteld dat de onrechtmatigheid van de inning ervan is hersteld?

Kan de Raad de Italiaanse regering verzoeken artikel 29, leden 2 en 7 van L. 128/90 nietig te verklaren c.q. in te trekken?

Antwoord

(3 november 1998)

Het ligt niet op de weg van de Raad zich uit te spreken over het gevolg dat de Italiaanse Staat heeft gegeven aan het arrest van het Hof van Justitie van 21 mei 1980 in de zaak 73/79. Indien dit arrest niet volledig zou zijn nagekomen, behoort de Commissie, overeenkomstig artikel 171 van het Verdrag, de nodige maatregelen te nemen om de uitvoering ervan te verzekeren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2010/98 van José APOLINÁRIO aan de Commissie. Verslag over de cohesie en studies over het regionale inkomen



Publicatieblad Nr. C 118 van 29/04/1999 blz. 0014



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2010/98 van José Apolinário (PSE) aan de Commissie (30 juni 1998) Betreft: Verslag over de cohesie en studies over het regionale inkomen Waarom publiceert de Commissie niet de studies over het regionale inkomen die zij voor het verslag over de cohesie heeft gedaan en kan zij, mocht zij dit toch onlangs hebben gedaan, mij een exemplaar ervan doen toekomen?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2172/98

van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie

(10 juli 1998)

Betreft: Schending EU-wetgeving bij Castor-transporten

Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zij zal nemen met het oog op de schending door de lidstaten van met name de EU-voorschriften inzake de bescherming tegen radioactieve straling, zoals richtlijn van de Raad 92/3/Euratom(1) van 3.2.1992 en 96/29/Euratom(2), bij Castor-transporten?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(3 september 1998)

Er zij op gewezen dat Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren pas in mei 2000 van kracht wordt. Tot dat ogenblik blijven de Richtlijnen 80/836/Euratom van 15 juli 1980(3) en 84/467/Euratom van 3 september 1984(4) van kracht. De Commissie heeft evenwel geen aanwijzingen voor inbreuken op een van deze drie richtlijnen of op Richtlijn 92/3/Euratom van de Raad van 3 februari 1992 betreffende toezicht en controle op overbrenging van radioactieve afvalstoffen tussen lidstaten en naar en vanuit de Gemeenschap.

Wat toekomstige acties betreft verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar haar verklaring op de voltallige zitting van het Parlement van 17 juni 1998(5).

(1) PB L 35 van 12.2.1992, blz. 24.

(2) PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1.

(3) PB L 246 van 17.9.1980.

(4) PB L 265 van 5.10.1984.

(5) Volledig verslag van de vergadering van 17 juni 1998, voorlopige uitgave, blz. 20.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2527/98

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Politieke onderdrukking in Birma

Welke maatregelen is de Commissie voornemens te nemen, nu de militaire dictatuur in Birma tal van wreedheden tegen de Birmese bevolking heeft begaan en de bevolking van het land in uiterst armoedige omstandigheden moet leven ondanks de overvloedige natuurlijke rijkdommen van het land?

Zou de Commissie er voorstander van zijn om de Birmese regering economische en financiële sancties op te leggen?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie

(28 september 1998)

De Commissie blijft er bij haar partners op aandringen de regering van Birma onder druk te zetten teneinde een daadwerkelijke dialoog met de oppositie aan te gaan. Dit is in het bijzonder een belangrijk punt geweest in de recente besprekingen met haar partners in de Associatie van landen van Zuidoost-Azië (ASEAN).

Op grond van het gemeenschappelijk standpunt blijft de samenwerking met Birma geschorst. Dit zal zo blijven totdat op het gebied van democratisering en eerbiediging van de mensenrechten aanzienlijke vooruitgang wordt geboekt. Alleen humanitaire programma's zullen financiering krijgen.

Buiten het politieke kader zij er bovendien aan herinnerd dat de Unie de toegang van Birma tot de voordelen van de tariefpreferenties die in het kader van de regelingen van de algemene tariefpreferenties (SAP) worden toegekend, tijdelijk heeft ingetrokken, vanwege het toepassen van dwangarbeid (Verordening (EG) 552/97 van de Raad van 24 maart 1997(1)).

De Unie heeft besloten aanvullende maatregelen nog in beraad te houden, terwijl het gemeenschappelijk standpunt inzake Birma wordt aangehouden. Het besluit met betrekking tot de instelling van nadere sancties tegen de regering van Birma dient te worden genomen uit hoofde van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB), en niet slechts door de Commissie.

(1) PB L 85 van 27.3.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2141/98

van Graham Watson (ELDR) aan de Raad

(14 juli 1998)

Betreft: Internationaal Strafgerechtshof

Wil de Raad steun geven aan voorstellen om bij de lopende onderhandelingen over de oprichting van een permanent Internationaal Strafgerechtshof het rekruteren en het gebruik als soldaten van kinderen die jonger zijn dan 15 jaar, als oorlogsmisdrijf te definiëren?

Antwoord

(22 oktober 1998)

1. De Raad is bijzonder ingenomen met de succesvolle afronding van de Conferentie van Rome voor de oprichting van het Internationaal Strafhof. Het is een mijlpaal in de geschiedenis waarmee een signaal wordt gegeven dat de wereld veiliger en rechtvaardiger gemaakt kan worden.

De Europese Unie staat volledig achter de resultaten van de Conferentie van Rome zoals die zijn weergegeven in het statuut dat op 17 juli 1998 door een overgrote meerderheid van de deelnemende staten is aangenomen en dat de grondslag legt voor een efficiënt en geloofwaardig Hof, dat zal fungeren als een instelling die de straffeloosheid van de gruwelijkste misdaden bestrijdt en het begaan ervan afschrikt. De Raad spreekt de hoop uit, dat het vereiste aantal van zestig bekrachtigingen spoedig bereikt wordt zodat het Hof operationeel kan worden.

2. De in het statuut opgenomen definitie van oorlogsmisdaden behelst ook een verbod op het gebruik van kinderen in zowel internationale als interne gewapende conflicten. Volgens deze definitie vormt het oproepen of aanwerven van kinderen die jonger zijn dan 15 jaar, hetzij voor de nationale strijdkrachten ingeval van een internationaal gewapend conflict, hetzij voor een strijdmacht of een gewapende groepering ingeval van een gewapend conflict dat geen internationaal karkakter draagt, dan wel het gebruik van kinderen om actief aan vijandelijkheden deel te nemen, een oorlogsmisdaad waarover het Strafhof jurisdictie heeft. Dit resultaat wordt toegejuicht door de EU-lidstaten, die een duidelijk en algeheel verbod op het gebruik van kinderen in gewapende conflicten hebben gesteund.

3. Het betrekken van kinderen bij gewapende conflicten is belangrijk genoeg om hoog op de internationale agenda te staan. In dit verband steunt de EU krachtig het werk van de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de VN inzake "kinderen in gewapende conflicten". De EU doet een beroep op alle staten om de bestaande internationale normen volledig toe te passen en hoopt dat er aanzienlijke vooruitgang kan worden geboekt op het stuk van het optionele protocol inzake het betrekken van kinderen bij gewapende conflicten.

4. Meer in het algemeen is het garanderen van volledige bescherming voor kinderen een van de fundamentele doelstellingen van het beleid van de EU op het gebied van de mensenrechten. Het Verdrag inzake de rechten van het kind vormt een hechte en universele basis voor die bescherming. De EU bevordert consequent de tenuitvoerlegging van dit Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2555/98

van Johanna Maij-Weggen (PPE) aan de Raad

(1 september 1998)

Betreft: De verslechterde situatie in West-Papoea, thans de Indonesische provincie Irian Jaya

Is de Raad op de hoogte van de verslechterde situatie in Irian Jaya (Indonesië) waar met name in Biak en Sorong sinds 1 juli 1998 zeven burgers werden gedood door Indonesische militairen en tientallen burgers met zware verwondingen werden opgenomen in plaatselijke ziekenhuizen, dit vanwege het feit dat zij demonstreerden voor meer autonomie en een groter onafhankelijkheid voor hun gebied?

Is de Raad bereid de Indonesische regering om opheldering te vragen over deze gewelddadigheden en daarover te rapporteren aan het Europees Parlement?
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2238/98

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 juli 1998)

Betreft: Branden in Griekenland en op Sicilië

Kan de Commissie met het oog op het buitengewone karakter van de toestand die in Griekenland en op Sicilië is ontstaan door de recente branden (begin juli) de volgende vragen beantwoorden:

1. Is zij bereid buitengewone noodhulp te verlenen aan de getroffen gebieden, o.a. op grond van verordening nr. 4256/88, die voorziet in maatregelen ter vergoeding van de schade in geval van natuurrampen?

2. In welk stadium verkeert de opzet van een kadaster in Griekenland, en wat zijn naar haar mening de redenen voor de trage verwezenlijking ervan?

3. Hebben de Griekse autoriteiten haar voor 1 november (artikel 4 van verordening nr. 2158/92) plannen of programma's voorgelegd met het oog op de verbetering van de bescherming tegen bosbranden, en wanneer hebben zij dit in het lopende jaar gedaan?

4. Zijn in de laatste vijf jaar herbebossingen in Griekenland gefinancierd, en zo ja, in welke omvang en in welke regio's?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 september 1998)

De Commissie beschikt niet over de extra financiële middelen om de getroffen gebieden te kunnen helpen. Door een herschikking van de maatregelen binnen het communautair bestek zouden echter als de Griekse autoriteiten dat voorstellen kredieten kunnen worden toegewezen voor projecten die in dit verband voor steun in aanmerking komen.

Wat de opzet van een nationaal kadaster in Griekenland betreft, heeft de Commissie al eerder laten weten dat de werkzaamheden in verband met dat kadaster laat op gang zijn gekomen doordat eerst het daartoe noodzakelijke wettelijke kader en de bijbehorende organisatiestructuur in het leven moesten worden geroepen (N.V. "Ktimalogio").

Wat de communautaire acties op het gebied van de bescherming van de bossen betreft, is in de periode 1992 tot en met 1997 op grond van Verordening (EEG) 2158/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap tegen brand, een bedrag van 15,5 miljoen ecu aan steun toegekend voor 66 projecten in Griekenland voor een totaal kostenbedrag van 37,96 miljoen ecu. In 1998 is in het kader van een eerste tranche voor 11 projecten, voor uitgaven van in totaal 4,06 miljoen ecu, een bijdrage van 2,03 miljoen ecu geleverd.

Het bedrag dat door de begrotingsautoriteiten ter beschikking wordt gesteld voor de bescherming van de bossen in Europa, wordt steeds verder verlaagd (23,5 miljoen ecu in 1996, 16 miljoen ecu in 1998), waardoor de vraag naar en de behoefte aan middelen voor projecten ter preventie van bosbranden de mogelijkheden van de Gemeenschap om een bijdrage te leveren verre overtreffen.

Naar aanleiding van eerdere natuurrampen heeft het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw de laatste jaren in Griekenland herbebossingsprogramma's medegefinancierd. De gedetailleerde informatie waarnaar het geachte parlementslid vraagt, is echter niet beschikbaar in het verslag over de toepassing van de maatregelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2050/98

van Rijk van Dam (I-EDN) aan de Commissie

(30 juni 1998)

Betreft: Verlenging oud-voor-nieuw-regeling

Tijdens de vergadering van de Commissie vervoer en toerisme van het Europees Parlement van 18 en 19 mei in Brussel heeft een vertegenwoordiger van de Europese Commissie op een vraag van indiener medegedeeld dat Directoraat-generaal VII intern een voorstel voor de verlenging van de oud-voor-nieuw-regeling voor de binnenscheepvaart, ingesteld bij verordening 1101/89(1) en verlengd bij verordening 844/94(2), heeft aangenomen. Wanneer de Europese Commissie dit voorstel goedkeurt kan de samenwerkingsprocedure, overeenkomstig artikel 189 C van het Verdrag, op zijn vroegst september 1998 beginnen. Gezien de tijdsduur van deze procedure lijkt het onzeker of de verlenging van de oud-voor-nieuw-regeling op tijd, dat is vóór 28 april 1999, gerealiseerd kan zijn.

Welke maatregelen moeten er volgens de Europese Commissie genomen worden wanneer de verlenging van de oud-voor-nieuw-regeling voor de binnenscheepvaart onverhoopt niet met ingang van of vóór 28 april 1999 van kracht wordt?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(27 juli 1998)

De Commissie is bezig met de voorbereiding van een voorstel om de "oud-voor-nieuw" regeling voor een beperkte periode van vijf jaar te verlengen en de oud-voor-nieuw verhouding gedurende deze periode geleidelijk aan tot nul te reduceren. Hierna zou dit regelgevende mechanisme als een controlemechanisme functioneren dat alleen in het geval van een ernstige verstoring van de markt voor de binnenvaart gebruikt zal worden.

De Commissie vertrouwt erop dat het belang van dit probleem voor een nauwe samenwerking tussen de instellingen zal zorgen, zodat de nieuwe wetgeving ingevoerd kan worden zodra de oude komt te vervallen.

(1) PB L 116 van 28.4.1989, blz. 25.

(2) PB L 98 van 16.4.1994, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3178/98

van Christian Rovsing (PPE) aan de Commissie

(27 oktober 1998)

Betreft: Resten van geneesmiddelen in paardenvlees

Kan de Commissie, gezien de verontrusting die in de publieke opinie bestaat over resten van geneesmiddelen in voedsel en gezien het feit dat dieren, o.a. paarden die voor sport worden gebruikt, recht hebben op behandeling van ziekten, mededelen:

1. welke maatregelen zij overweegt om ervoor te zorgen dat er MRL (Maximum Residue Limits) worden vastgesteld voor alle noodzakelijke soorten geneesmiddelen, zodra deze economisch onder het bereik van alle paardenbezitters komen;

2. hoe zij erop wil toezien dat paarden die in de beroepssport worden gebruikt en die in de loop van hun carrière een grote hoeveelheid geneesmiddelen innemen, niet eindigen als consumptiepaarden?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(11 november 1998)

De Commissie gaat momenteel over tot een grondig onderzoek van het door het geachte parlementslid aan de orde gestelde probleem; zij zal zo spoedig mogelijk nadere mededelingen ter zake doen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2810/98

van Hiltrud Breyer (V) aan de Raad

(18 september 1998)

Betreft: Salaris ECB-president

Volgens persberichten weten noch de president van de ECB, de heer Duisenberg, noch de overige ECB-leden welk salaris zij zullen ontvangen.

1. Kan de Raad aangeven hoe hoog de salarissen van de ECB-leden precies zullen zijn?

2. Zo nee, om welke redenen wordt deze informatie niet meegedeeld aan de burgers van de EU en het transparantiebeginsel geschonden?

Antwoord

(9 november 1998)

Artikel 36 van de statuten van het ESCB en de ECB bepaalt dat de Raad van bestuur van de ECB de arbeidsvoorwaarden van het personeel van de ECB vaststelt.

Artikel 11.3 van deze statuten bepaalt voorts dat de arbeidsvoorwaarden van de leden van de directie, in het bijzonder hun salarissen, door de Raad van bestuur worden vastgesteld op voorstel van een commissie bestaande uit drie door de Raad van bestuur benoemde leden en drie door de Raad van de Europese Unie benoemde leden.

Bijgevolg is de Raad niet de bevoegde instantie om de vraag van de Geachte Afgevaardigde te beantwoorden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2607/98

van Patricia McKenna (V) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Europees Hof van Justitie

Het arrest dat het Europees Hof van Justitie heeft gewezen in zaak C-321/95P is door de Belgische minister van Milieu beschreven als een ongelukkige situatie die afbreuk doet aan de rechtsstaat. Het resultaat is dat het personen die zich inzetten voor collectieve rechten van meet af aan verboden is de besluiten van EU-Instellingen aan te vechten, met het gevolg dat de gerechtelijke bescherming in aangelegenheden van collectief belang een ernstige leemte vertoont.

Onderschrijft de Commissie de mening dat dit arrest een ernstige bedreiging vormt voor democratie en subsidiariteit in de Europese Unie?

In zaak C-321/95P probeerde Greenpeace samen met andere organisaties en personen het Commissiebesluit aan te vechten om de financiering van twee oliegestookte energiecentrales voort te zetten, hoewel met de bouw ervan was begonnen voordat een milieueffectrapportage was uitgevoerd. Met het project werden derhalve richtlijn 85/337/EEG(1) en besluit C(91) van de Gemeenschap inzake structuurfondsen overtreden.

Is het niet volstrekt onaanvaardbaar dat dit arrest de EU het recht geeft, in omstandigheden dat collectieve rechten op het spel staan, haar gang te gaan zonder dat groepen en organisaties beschikken over juridische beroepsmogelijkheden?

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2117/98

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(10 juli 1998)

Betreft: Voedseltekorten Indonesië

Is de Commissie zich ervan bewust dat het in de komende weken in Indonesië waarschijnlijk tot grote voedseltekorten zal komen?

Kan de Commissie uiteenzetten welke rampenplannen er bestaan om dit probleem zo snel mogelijk te verhelpen?

Antwoord van de mevrouw Bonino namens de Commissie

(14 september 1998)

De Commissie deelt de belangstelling van het geachte parlementslid voor de toestand in Indonesië in verband met het risico dat er voedseltekorten zullen ontstaan, waaronder de bevolking de komende weken zou kunnen lijden.

De Commissie en in het bijzonder het Bureau voor Humanitaire Hulp van de Europese Gemeenschap (ECHO) volgt de situatie in dit land, dat de consequenties van de landen en de droogte na de wervelstorm "el Niño" ondergaat, van zeer nabij. Sinds 1995 is er reeds een bedrag van ongeveer 3,27 miljoen ecu uitgetrokken voor Indonesië. In mei 1998 werd er een verkennend bezoek gebracht om de door de Commissie in dit land gefinancierde projecten te evalueren en toekomstige acties af te bakenen.

Met het oog hierop heeft de Commissie via een besluit van 2 juni 1998 humanitaire hulp ter waarde van 1 miljoen ecu toegekend ten behoeve van de slachtoffers van de droogte en de bosbranden in Indonesië. Er zullen kredieten aan verschillende takken van bedrijvigheid worden toegekend en met name steun ter verhelping van een voedseltekort dat reeds in de provincie Oost-Kalimantan is ontdekt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1292/98

van Patricia McKenna (V) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Financiële steun aan Coillte, een Iers semi-overheidsbedrijf in de bosbouwsector

Vorig jaar heeft de Europese Commissie een verslag doen toekomen aan de Raad van Ministers en het Europees Parlement over de financiële steun van de EU aan bosbouwmaatregelen in Ierland. Het verslag ging met name over de toepassing van verordening 2080/92 die betrekking heeft op subsidies uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL).

In deze verordening wordt bepaald dat de financiële steun bij voorkeur bestemd is voor mensen die als hoofdberoep landbouwer zijn.

Het Ierse nationale parlement, Dáil Eireann, heeft onlangs vernomen dat het semi-overheidsbedrijf in de bosbouwsector Coillte aanzienlijke financiële steun uit dit fonds heeft ontvangen. Met behulp van deze subsidies kon het 6.125 ha bos aanplanten in 1993, 5.355 in 1994, 5.155 in 1995, 3.658 in 1996 en 2.773 in het afgelopen jaar.

In de verordening staat niets over financiële steun aan semi-overheidsbedrijven.

Kan de Commissie verzekeren dat deze kwestie, die in het afgelopen verslag van de Commissie niet voorkwam, thans wordt onderzocht? Is zij van mening dat Ierland verordening 2080/92 heeft overtreden door deze fondsen aan Coillte ter beschikking te stellen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(15 juni 1998)

Het geachte parlementslid stelt dat in Verordening (EEG) 2080/92 niet is voorzien in financiële bijstand voor semi-overheidsbedrijven.

In artikel 2 van deze verordening is echter bepaald dat "alle natuurlijke of rechtspersonen die landbouwgrond bebossen" voor de regeling in aanmerking komen. Zowel privé-bedrijven als overheidsdiensten komen dus in aanmerking voor steun in het kader van deze verordening.

Dat bebossing door landbouwers de voorkeur geniet, blijkt uit de hogere premie die deze groep ter compensatie van inkomensverliezen ontvangt, in vergelijking met niet-landbouwers.

De Commissie is niet voornemens om door semi-overheidsbedrijven in het kader van Verordening (EEG) 2080/92 uitgevoerde bebossingsmaatregelen te onderzoeken, omdat ze niet strijdig zijn met de regelgeving.