SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3302/97 van Angela Sierra González (GUE/NGL) aan de Commissie (20 oktober 1997)

Betreft: Ongelukken in raffinaderijen

Op 14 september 1997 heeft in een olieraffinaderij van de havenstad Visakhapatam (Golf van Bengalen - India) een noodlottige brand gewoed waarbij tientallen mensen om het leven kwamen of zwaar werden gewond. Meer dan 150.000 bewoners in de nabije omgeving moesten worden geëvacueerd en het petrochemische bedrijf zelf werd volledig verwoest.

Deze gebeurtenis wekt sterke twijfels omtrent de veiligheid van dergelijke installaties en hun locatie in de buurt van bevolkingsconcentraties.

Santa Cruz op Tenerife (Canarische eilanden - Spanje) is een van de steden die gelijksoortige installaties als de olieraffinaderij heeft.

Is de Commissie op de hoogte van de oorzaken van het ongeval in de Indiase raffinaderij?Hoeveel Europese steden herbergen petrochemische installaties en met name raffinaderijen in hun stadskernen?

Welke veiligheidsvoorschriften acht de Commissie noodzakelijk om het welzijn van de bevolking te verzekeren? Is de vestiging van installaties zoals een olieraffinaderij compatibel met het bestaan ter plaatse van belangrijke bevolkingsconcentraties?

Heeft de Europese Commissie normen opgesteld voor de veiligheid van dergelijke installaties? In welke mate worden deze normen nageleefd? Zo niet, acht zij het noodzakelijk dat specifieke normen voor deze installaties worden vastgesteld?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (26 november 1997)

Richtlijn 82/501/EEG van de Raad van 24 juni 1982 inzake de risico's van zware ongevallen bij bepaalde industriële activiteiten ((PB L 230 van 5.8.1982. Deze richtlijn werd gewijzigd bij Richtlijn 87/216/EEG (PB L 85 van 28.3.1987), Richtlijn 88/610/EEG (PB L 336 van 7.12.1988) en Richtlijn 91/692/EEG (PB L 377 van 31.12.1991). )) (de zogeheten Seveso-richtlijn) beoogt de preventie van zware ongevallen en de beperking van de consequenties van dergelijke ongevallen. Krachtens deze richtlijn zijn de exploitanten van gevaarlijke bedrijven, met inbegrip van petrochemische installaties zoals olieraffinaderijen, ertoe gehouden alle passende veiligheidsmaatregelen te treffen en de toezichthoudende instanties naar behoren te informeren.

Nadat een gedetailleerde balans was opgemaakt van de ervaringen die gedurende meer dan tien jaar met genoemde richtlijn waren opgedaan, met inbegrip van een analyse van de ongevallen die zich gedurende bedoelde periode wereldwijd hadden voorgedaan, heeft de Raad in december 1996 een nieuwe richtlijn, Richtlijn 96/82/EG betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken ((PB L 10 van 14.1.1997. )) (de zogeheten Seveso II-richtlijn) vastgesteld. De lidstaten beschikken over een termijn van twee jaar om deze richtlijn ten uitvoer te leggen. Met ingang van februari 1999 zal zij de richtlijn van 1982 vervangen.

De Seveso II-richtlijn is gebaseerd op de bestaande richtlijn maar bevat een aantal belangrijke nieuwe elementen, zoals de verplichting voor de exploitanten van gevaarlijke installaties om veiligheidsbeheerssystemen in te voeren en de verplichting voor de lidstaten om met de doelstellingen van de richtlijn rekening te houden in hun beleid inzake ruimtelijke ordening. De invoering van deze bepaling - naar aanleiding van het ongeluk te Bhopal - kan worden beschouwd als een belangrijke stap met het oog op de beperking van de gevolgen van grote industriële ongevallen. Op langere termijn moet het beleid inzake ruimtelijke ordening garanderen dat tussen gevaarlijke installaties en woongebieden een veilige afstand wordt bewaard. Waar dergelijke installaties zich reeds in de nabijheid van woongebieden bevinden, moeten krachtens de richtlijn aanvullende technische maatregelen worden overwogen om het gevaar voor de bevolking niet te verhogen.

Om haar verplichtingen inzake informering van de lidstaten na te komen en de passende lessen te trekken uit eerdere ongevallen, heeft de Commissie voorts in haar Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) te Ispra, Italië, een registratiesysteem voor zware ongevallen (Major-accident reporting system, MARS) en een communautair documentatiecentrum inzake industriële risico's (Community documentation centre on industrial risks, CDCIR) ingesteld. MARS is een gecomputeriseerd registratie- en informatiesysteem dat door de lidstaten verstrekte gegevens over ongevallen bevat. Het CDCIR is een archief dat analyses van de oorzaken van ongevallen, documenten betreffende de lessen die uit ongevallen werden getrokken en gegevens over preventiemaatregelen bevat. Deze informatie kan zowel door openbare instanties als door de belanghebbende bedrijven worden geraadpleegd (http://mtrls1.jrc.it:80/mahb/).

De Commissie heeft om nadere informatie over de oorzaken en omstandigheden van de olieraffinaderijbrand in de haven van Visakhapatam in India verzocht met het oog op de verspreiding van alle beschikbare informatie en conclusies terzake.