SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1573/02

van Reinhard Rack (PPE-DE) aan de Commissie

(4 juni 2002)

Betreft: Repatriëring van overledenen in de Gemeenschap

De repatriëring van overledenen die in een ander land dan hun land van herkomst zijn gestorven, wordt momenteel geregeld door de Overeenkomst van Berlijn van 1937 en de Conventie van Straatsburg, die in 1973 door de Raad van Europa is uitgewerkt. Deze regelingen voorafgaand aan de oprichting van de interne markt scheppen voor de nabestaanden onnodige problemen, en blijken bovendien niet erg zinvol. Afgezien van het feit dat zij van een grenscontrole uitgaan en nog geen rekening houden met de instelling een Europese economische ruimte, veroorzaken zij hoge onkosten die te wijten zijn aan de ontbrekende harmonisatie van de formaliteiten, en de aard van de voorgeschreven producten (kisten met zinken binnenkist).

Het is echt onbegrijpelijk dat een lijktransport van Wenen naar Bregenz (510 km) mogelijk is zonder een kist met zinken binnenkist, terwijl voor het transport van Salzburg naar Freilassung (10 km) zo'n kist wel voorgeschreven is. Geen enkel technisch argument (hygiëne of veiligheid) is in dit geval steekhoudend.

Is het volgens de Commissie mogelijk om gelet op bovenstaande, adequate wetsvoorstellen uit te werken voor een eenvormige regeling voor de repatriëring van overledenen van het ene land naar het andere in Europa, zodat het grensoverschrijdende vervoer van overledenen in de toekomst niet moeilijker is dan het vervoer binnen eenzelfde lidstaat? Bestaan er reeds concrete plannen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(1 juli 2002)

De Commissie verwijst naar haar gezamenlijke antwoord op de recente schriftelijke vragen E-0923/02 van mevrouw Raschhofer, E-0935/02 van de heer Rübig, E-1122/02 van de heer Bösch en E-1133/02 van de heer Marínos(1). Het standpunt van de Commissie wordt hieronder nogmaals samengevat.

De Commissie erkent dat de repatriëring van overledenen die in een ander land dan hun land van herkomst zijn gestorven, een gevoelige en moeilijke kwestie is die de nabestaanden veel leed kan berokkenen.

De Commissie is met name dankzij de recente schriftelijke parlementaire vragen op de hoogte van een paar specifieke gevallen waarbij de repatriëring van een overledene van de ene lidstaat naar de andere problemen heeft opgeleverd. Gegevens of statistieken die de reikwijdte van het eventuele probleem aangeven, heeft de Commissie echter niet.

Deze kwesties kunnen een aantal vragen doen rijzen, onder meer in verband met het communautaire beleid inzake bijvoorbeeld vervoer, volksgezondheid en vrij verkeer. Het ziet er echter niet naar uit dat de Gemeenschap een duidelijke bevoegdheid heeft om al die aspecten te regelen. Bovendien zijn de regels voor het vervoer van overleden personen vastgelegd in de Internationale Overeenkomst van Berlijn van 1937 (nr. 4391 van de overeenkomsten van de Volkenbond) en in de Overeenkomst inzake de overbrenging van overledenen die in september 1973 door de Raad van Europa

werd gesloten. Conform de jurisprudentie van het Hof van Justitie mogen lidstaten die het vervoer van overleden personen reguleren, niet discrimineren bij de toepassing van eventuele voorschriften. Ook elke afwijking om redenen van volksgezondheid moet conform de jurisprudentie van het Hof geschieden.

De Commissie zal deze kwesties in het licht van het voorgaande van nabij blijven volgen, maar overweegt voorlopig geen specifieke initiatieven.

(1) Zie blz. 59.