SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1459/96 van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Commissie (12 juni 1996)

Betreft: Aanwezigheid van de VS op het Afrikaanse continent

Alvorens een rondreis te maken door vijf landen in het gebied van de Sahara heeft de Handelssecretaris van de Verenigde Staten opgemerkt dat het tijdperk van de economische heerschappij en de commerciële hegemonie van Europa in Afrika voorbij is en dat de Verenigde Staten zich voor Afrika interesseren.

Met deze verklaring wordt een lange periode afgesloten waarin de Verenigde Staten zich verre hebben gehouden van de problemen van de Afrikaanse landen. Thans, aan het einde van de apartheid in Zuid-Afrika en de geleidelijke democratisering in andere landen van dit continent, begint in de Verenigde Staten het besef door te dringen dat Afrika nog levensvatbaar is.

Kan de Commissie, gezien de traditionele aanwezigheid van Europa op het Afrikaanse continent, mededelen of zij van mening is dat de Europese Unie in zekere zin haar strategie ten opzichte van Afrika moet wijzigen in het licht van de genoemde verklaringen van de Handelssecretaris van de Verenigde Staten en of de nieuwe Amerikaanse houding op dit gebied een aanvulling of een concurrentie betekent voor het steunprogramma dat de Gemeenschap steeds ten opzichte van het Afrikaanse continent heeft doorgevoerd?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie (12 Juli 1996)

De nieuwe Amerikaanse commerciële belangstelling voor Afrika waarop het geachte Parlementslid doelt, komt op een ogenblik dat de Verenigde Staten hun standpunt herzien en hun aanwezigheid op het Afrikaanse continent herstructureren in termen van ontwikkelingshulp. Ook al wil de Commissie niet suggereren dat er enig verband tussen deze beide zaken bestaat, dan nog zou zij verminderingen van de Amerikaanse bijstand aan het Afrikaanse continent, waar nog steeds zoveel te doen valt, betreuren.

Tegelijkertijd dient de door de Verenigde Staten getoonde, grotere commerciële belangstelling als een positief verschijnsel worden beschouwd. Dit houdt immers in dat de grootste handeldrijvende natie ter wereld erkent dat er zaken kunnen worden gedaan met Afrika. Hierdoor worden de (in het bijzonder Europese) donors, die in Afrika actief zijn geweest om bepaalde landen te helpen levensvatbare economieën op te bouwen, waarin het particuliere bedrijfsleven tot bloei kan komen, geloofwaardig. De houding van de Verenigde Staten staaft ook het Europese beleid ten opzichte van Afrika, dat altijd gebaseerd is geweest op de pijlers hulp en handel.

Europa is Afrika's belangrijkste handelspartner geweest. Derhalve zal de nieuwe Amerikaanse belangstelling stellig een concurrentie voor in Afrika actieve Europese firma's betekenen. Ook al is concurrentie een goede zaak op zichzelf, dan nog dient bij dit spel het evenwicht bewaard te blijven. Mocht de regering van de Verenigde Staten zich actief bij deze concurrentie laten betrekken, dan zou dat een doelgerichte Europese reactie kunnen vereisen. Daarom volgt de Commissie het optreden van de regering van de Verenigde Staten op de voet, ook al vergen de activiteiten waarop het geachte Parlementslid doelt in dit stadium nog geen specifieke reactie en al evenmin een wijziging van het Afrikabeleid van de Gemeenschap.

De Commissie grijpt deze gelegenheid aan om erop te wijzen dat Afrika een betere plaats op het wereldhandelstoneel verdient en zij zal blijven ijveren voor een beleid van duurzame ontwikkeling op dat continent.