SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0409/96 van Gianni Tamino (V) en Carlo Ripa di Meana (V) aan de Commissie (29 februari 1996)

Betreft: Controles op sleepnetten in Italië

In Italië wordt nog steeds gevist met sleepnetten die vijf keer zo lang zijn als is toegestaan door verordening 345/92 ((PB L 42 van 18.2.1992, blz. 15. )). Hiermee wordt ernstige schade berokkend aan de visbestanden en het milieu (bijvangst van walvisachtigen, schildpadden, enz.), zo erg zelfs dat de ambachtelijke vissers van de eilanden S. Pietro en S. Antiseo in de zomer van 1995 hebben gedemonstreerd tegen de sleepnetvisserij.

De ambachtelijke vissers en milieuverenigingen in Italië betreuren het dat er zo weinig controle is op de lengte van sleepnetten en dat er geen getallen bekend zijn over het aantal Italiaanse sleepvissers dat de afgelopen zes maanden zou zijn gestegen van 648 naar 677, hoewel er al jaren geen vergunningen worden afgegeven.

1. Welke stappen heeft de Commissie gezet om verordening 345/92 in alle lid-staten en vooral ook in Italië toegepast te krijgen?

2. Wanneer er een plan wordt gelanceerd om sleepnetvisserij af te schaffen, hoe kan men dan garanderen dat de gelden voor Italië goed terechtkomen, waar het aantal Italiaanse sleepvissers niet eens vaststaat?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (3 april 1996)

Zoals de geachte Parlementsleden opmerken, is het op grond van artikel 1, lid 8, punt 1, van Verordening (EEG) nr. 345/92 van de Raad van 27 januari 1992 houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden inderdaad verboden drijfnetten met een lengte van meer dan 2 500 m te gebruiken.

Verordening (EEG) nr. 345/92 vindt vooral toepassing voor de Franse, de Britse en de Ierse vissersvaartuigen die in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (Golf van Biskaje) op tonijn vissen en voor de Italiaanse vloot die zich in verschillende gebieden van de Middellandse Zee op de vangst van zwaardvis toelegt.

1. In 1995 is de Commissie met controles begonnen en heeft daartoe een vaartuig gecharterd met aan boord inspecteurs van de Commissie en nationale inspecteurs van de betrokken Lid-Staten. Dit inspectievaartuig heeft een controle- en inspectieopdracht in de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee uitgevoerd. Uit de daarmee opgedane ervaringen kan de volgende lering worden getrokken :

- de inzet van controlevaartuigen van de betrokken Lid-Staten in de zones waar de respectieve vloten vissen, is een breed opgezette actie, die nog ondersteund en versterkt werd door de aanwezigheid van het door de Commissie gecharterde vaartuig;

- de controle van het vistuig in de haven, met de afgifte van certificaten dienaangaande, is een uitstekend middel gebleken om voorafgaande controle uit te voeren en om een goede kennis van de vloot te verkrijgen.

Voor een doeltreffende controle van het vistuig is het noodzakelijk dat iedere Lid-Staat voorschriften uitwerkt om die maatregel in de havens te kunnen uitvoeren.

Op grond van de voortreffelijke resultaten die in het vorige seizoen zijn verkregen, is de Commissie voornemens in 1996 opnieuw een inspectie- en controlevaartuig in de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee in te zetten.

2. De Commissie heeft een gedetailleerde en volledige lijst van vaartuigen die een vergunning hebben om zwaardvis te vangen, in haar bezit en heeft de betreffende gegevens aan het communautaire vlootregister getoetst, zodat zij ingelicht is over de nieuwste stand van zaken met betrekking tot de tonnenmaat en de regionale spreiding van de vaartuigen. Dankzij deze inlichtingen kunnen de financiële middelen van de Gemeenschap derhalve doelmatig worden besteed wanneer het plan zou worden opgevat om de zwaardvisvloot te ontmantelen.