SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1587/98

van Umberto Bossi (NI) aan de Commissie

(25 mei 1998)

Betreft: Passieve overschotten in Italië

Door de Italiaanse Rekenkamer is onlangs een onderzoek ingesteld naar de passieve overschotten op de rekeningen van de Italiaanse overheid. Het is niet de eerste keer dat dit gebeurt, want in juli 1997 is bij de Europese Commissie al alarm geslagen over de bedragen die wel geboekt staan op de begroting van de Italiaanse staat, maar die niet worden besteed.

Het risico bestaat dat wanneer geboekte bedragen wegens bepaalde belemmeringen niet worden besteed, er een enorme hoeveelheid besteedbaar geld ontstaat, dat vroeg of laat toch besteed gaat worden waardoor de uitgaven van de Italiaanse staat buiten controle zouden raken. In 1996 zijn de passieve overschotten in Italië opgelopen tot een bedrag van 94.767 miljard lire, terwijl in 1997 dit alweer meer dan 160.000 miljard lire bedroeg, op een totaal van meer dan 250 miljard lire in twee jaar.

De indruk bestaat dat veel overschotten worden veroorzaakt door achterstand bij de boekhouding en dat andere begrotingsoverschotten bestemd zijn om projecten te financieren die nog niet van de grond zijn gekomen.

Kan de Commissie meedelen welke Europese parameters bestaan die dit volgens haar mogelijk maken?

Vindt de Commissie niet dat er in Italië wel erg veel passieve overschotten geboekt staan?

In het geval men van mening is dat de genoemde grenzen overschreden zijn, welke voorzorgsmaatregelen denkt de Commissie te nemen?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(15 juni 1998)

In het kader van de Italiaanse begrotingsprocedures stelt het Parlement zowel kredieten voor betalingsverplichtingen als betalingskredieten beschikbaar (begroting op contract- en kasbasis). Een verschil tussen beide soorten kredieten zou tot onbestede kredieten kunnen leiden, die kunnen worden overgedragen naar volgende begrotingsjaren, de zogenoemde "residui passivi".

Volgens de Commissie vormt het bestaan van "residui passivi" geen gevaar voor de toekomstige uitgaven zolang het Italiaanse Parlement voor de begroting op kasbasis bepaalde beperkingen in acht neemt die in overeenstemming zijn met de algemene doelstellingen op begrotingsgebied. Dit is de aanpak die de Italiaanse autoriteiten met de begrotingswet 1998 voor de komende drie jaar hebben gekozen. De Commissie is verheugd over het voornemen van de Italiaanse autoriteiten om het verschil tussen de kredieten voor betalingsverplichtingen en de betalingskredieten vanaf 1999 weg te werken. Dit voornemen hebben zij te kennen gegeven in het "Documento di Programmazione Economica e Finanziaria" voor 1999-2001, dat op 17 april 1998 door de regering is goedgekeurd en op 13 mei 1998 door het Parlement is bekrachtigd.

Overeenkomstig de procedures die zijn vastgesteld in het kader van het Pact voor stabiliteit en groei, dat vanaf 1 juli 1998 van toepassing is, ziet de Commissie toe op de ontwikkeling van de overheidsbegrotingen van alle lidstaten. Op grond van het bepaalde in artikel 104c van het EG-Verdrag, waarin alleen voor het overheidstekort een referentiewaarde wordt vastgesteld, volgt zij hierbij vooral de ontwikkeling van het algemene overheidstekort.