SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2686/00

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Commissie

(1 september 2000)

Betreft: Omzetting van richtlijn 98/44/EG

Twee lidstaten, de Republiek Italië en het Koninkrijk Nederland, hebben voor het Hof van Justitie een klacht ingediend met betrekking tot richtlijn 98/44/EG(1). Bovendien stelt het Nationale comité voor bio-ethica van de Republiek Frankrijk strenge limieten aan de inhoud van de richtlijn, o.a. het feit dat in de wetstekst het onderscheid tussen uitvinding en ontdekking niet conform is.

1. Kan de Commissie meedelen of zij niet vindt dat het wenselijk is het arrest van het Hof van Justitie af te wachten inzake de klacht van Italië en Nederland, alvorens overtredingsprocedures te openen tegen lidstaten die de richtlijn niet in nationaal recht omzetten;

2. Kan de Commissie meedelen of zij het niet wenselijk acht zich aan het advies van het Franse Comité voor bio-ethica te houden en dus onverwijld de termen van de richtlijn te herzien?

(1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(9 oktober 2000)

1. Nederland heeft, gesteund door Italië, bij het Hof van Justitie een verzoek tot nietigverklaring van Richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen ingediend. Bovendien heeft Nederland ook een kort geding aangespannen waarin het om een opschorting van de tenuitvoerlegging van deze richtlijn verzoekt.

In zijn beschikking van 25 juli 2000 heeft de president van het Hof van Justitie dit laatste verzoek geweigerd omdat het weinig waarschijnlijk is dat in de periode tussen de inwerkingtreding van de richtlijn (30 juli 2000) en de uitspraak van het Hof een octrooi zou worden verleend. Bovendien kan Nederland in octrooien die voor de inwerkingtreding van de richtlijn worden aangevraagd, stipuleren dat deze zullen worden ingetrokken als de richtlijn nietig wordt verklaard. Er is dus geen sprake van ernstige en onherstelbare schade die de opschorting van de omzetting van deze richtlijn in de nationale wetgeving van de lidstaten kan rechtvaardigen.

2. Bovendien is het in de richtlijn gehanteerde onderscheid tussen uitvinding en ontdekking duidelijk. Het enkele feit dat een gen ontdekt is, is in geen geval octrooieerbaar (artikel 5, lid 1). De richtlijn sluit aan op het algemene octrooirecht, dat zich verzet tegen de toe-eigening, zelfs tijdelijk, van ontdekkingen.

Alleen een gen dat werd geïsoleerd door middel van technieken die het mogelijk maakten dit gen te identificeren, te zuiveren, te karakteriseren en te vermenigvuldigen buiten het menselijk lichaam, kan worden geoctrooieerd.

Bovendien kan voor dergelijke uitvindingen alleen een octrooi worden verleend als de algemene voorwaarden voor octrooieerbaarheid zijn vervuld: de uitvinding moet vernieuwend zijn, ze moet het resultaat zijn van uitvindingswerkzaamheden en ze moet industrieel toepasbaar zijn.

Volgens artikel 5, lid 3, van de richtlijn moet de industriële toepasbaarheid concreet in de octrooiaanvraag worden vermeld. Een sequentie van desoxyribonucleïnezuur (DNA), die geen aanwijzing voor een functie en geen technische informatie bevat, vormt op zich dus geen octrooieerbare uitvinding.