ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1616/96 van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie (24 juni 1996)

Betreft: Crisispreventie in Latijns-Amerika

Kan de Commissie in haar advies aan de Raad aangeven voor welke conflicten of mogelijk conflict in de Latijnsamerikaanse regio zij bezorgd is, waarvoor momenteel crisispreventie wenselijk is?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (10 juli 1996)

In de algemene richtsnoeren voor de samenwerking tussen de Gemeenschap en Latijns-Amerika voor de periode 1996-2000, voorgelegd aan de Raad, die deze op 4 december 1995 heeft goedgekeurd, heeft de Commissie nadruk gelegd op de aanzienlijke vooruitgang van Latijns-Amerika op politiek en economisch vlak, hetgeen een onmiskenbaar blijk is van stabiliteit.

De Commissie constateert op politiek vlak dat de rechtsstaat en de bestendiging van de democratische instellingen voortaan een realiteit zijn waarbij de samenleving zich steeds meer betrokken voelt. De conflicten die Midden-Amerika gedurende lange tijd hebben verscheurd, hebben plaatsgemaakt voor processen van pacificatie en herintegratie van de ontheemde, gerepatrieerde en gedemobiliseerde bevolkingsgroepen. De subregionale integratiebewegingen zijn krachtig en met pragmatisme hervat.

Op economisch vlak heeft een opvallende verbetering na een periode van recessie en economische instabiliteit, het mogelijk gemaakt voorwaarden te scheppen die voor ontwikkeling en groei gunstig waren. De economieën van Latijns-Amerika kunnen dus hopen op een einde van de crisis, zelfs indien de nieuwe groeibeweging ook schaduwzijden kent, met name op sociaal vlak.

Doch of het nu op politiek of economisch niveau is, recente voorbeelden zoals het geschil tussen Peru en Ecuador, de situatie in Paraguay of in Colombia, of ook de Mexicaanse crisis, geven blijk van de kwetsbaarheid van de bestaande structuren en geven dus aan dat er risico's blijven bestaan.

Bewust van deze stand van zaken wenst de Commissie via een nauwere samenwerking haar bijstand aan het groeiproces te leveren en bij te dragen aan de verdieping van de hervormingen en de vermindering van de risico's van instabiliteit die gepaard gaan met aanzienlijke sociale spanningen. Tenslotte zijn er in het bestek van de dialoog met de groep van Rio, "maatregelen van aanmoediging van het wederzijds vertrouwen en van veiligheid¨ tot stand gebracht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0845/96 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie (12 april 1996)

Betreft: Homologatie van voetballen door de FIFA

De Internationale Voetbalfederatie (FIFA) heeft naar verluidt het gebruik van bepaalde soorten voetballen, die zij zelf homologeert, verplicht gesteld bij voetbalwedstrijden, en zelfs bij trainingen.

Volgens in de media verspreide berichten zou de FIFA van de fabrikanten een bepaald bedrag ontvangen in ruil voor de homologatie.

Is deze handelwijze van de FIFA niet in strijd met de regels van de interne markt?

Op grond van welke voorschriften mag de FIFA van de fabrikanten van een produkt een bepaald bedrag vorderen in ruil voor een toch wel zeer bijzondere homologatie?

Heeft het onderzoek dat de Commissie terzake aan het verrichten is reeds tot enig resultaat geleid?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (23 mei 1996)

De Commissie heeft een verzoek tegen de FIFA ontvangen dat gebaseerd is op het feit dat deze federatie van voetbalfabrikanten een bepaald bedrag eist voor het gebruik van het logo dat aanduidt dat de voetballen aan de homologatievoorwaarden van de FIFA voldoen.

De Commissie heeft de zaak in behandeling genomen en controles verricht. De daarbij gekopieerde documenten worden momenteel onderzocht.

Aangezien de zaak nog in onderzoek is, kan de Commissie nog geen definitief standpunt innemen. Zij verbindt zich echter om het geachte Parlementslid op de hoogte te houden van de verdere ontwikkeling van het dossier.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0630/96 van Angela Billingham (PSE) aan de Commissie (13 maart 1996)

Betreft: Medische spoedbehandeling

Is het de Commissie bekend dat onderdanen van andere dan Uniestaten die in Groot-Brittannië wonen en daar al hun belastingen en ziekenfondspremie betalen, geen recht hebben op het E111 formulier dat hun bij reizen in het buitenland toegang tot kostenloze medische spoedbehandeling geeft?

Acht de Commissie een dergelijke regeling gerechtvaardigd, terwijl de betrokken personen in de EER dezelfde belastingen en premies betalen als andere Britse burgers?

Is de Commissie bereid deze anomalie nader te onderzoeken en bij de Britse regering op correctie ervan aan te dringen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (15 april 1996)

Het formulier E 111 dient als bewijs dat de houder in de Lid-Staat van afgifte tegen ziektekosten verzekerd is, zodat hij tijdens een kort verblijf in een andere Lid-Staat een medische spoedbehandeling kan ontvangen. Deze regeling valt binnen de werkingssfeer van de communautaire verordeningen (EEG) nr. 1408/71 ((PB L 149 van 5.7.1971 - geconsolideerde versie PB C 325 van 10.12.1992. )) en (EEG) nr. 574/72 ((PB L 74 van 27.3.1972 - geconsolideerde versie PB C 325 van 10.12.1992. )) inzake de coördinatie van de sociale-zekerheidsregelingen van de landen van de Europese Economische Ruimte (EER).

De coördinatieverordeningen zijn echter alleen van toepassing op onderdanen van een van de EER-landen en op staatlozen en vluchtelingen. Daarom kunnen zij die niet de nationaliteit van een van de EER-landen hebben ("onderdanen van derde landen¨), dus geen gebruik maken van het formulier E 111, dat geregeld wordt door artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 1408/71, ook al betalen zij in een van de Lid-Staten premies en belastingen. Het Verenigd Koninkrijk handelt dus volledig volgens de geldende communautaire voorschriften.

De Commissie is zich al enige tijd bewust van de door de huidige situatie gecreëerde problemen en daarom werd op 26 juni 1995 ((COM(95) def. - PB C 242 van 19.9.1995. )) een voorstel ingediend om de werkingssfeer van artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 uit te breiden tot de onderdanen van derde landen, zodat ook zij gebruik kunnen maken van het formulier E 111.

Helaas werd de voorgestelde wijziging door de Raad niet goedgekeurd omdat alle wijzigingen in de sociale-zekerheidsverordeningen unaniem moeten worden goedgekeurd. Zoals aangekondigd in het sociaal actieprogramma voor de middellange termijn ((COM(95) 134 def. )) (1995-1997), is de Commissie echter voornemens om in de tweede helft van 1996 een nieuw voorstel in te dienen om de bepalingen inzake medische spoedbehandeling en andere beperkte voordelen tot de onderdanen van derde landen uit te breiden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1735/96 van Gijs de Vries (ELDR) aan de Commissie (3 juli 1996)

Betreft: Opschorting van de Overeenkomst van Lomé

In haar antwoord op mijn vraag nr. 670/96 ((PB C 280 van 25.9.1996, blz. 60. )) deelt de Commissie mede dat de financiële en technische samenwerking met Equatoriaal Guinee, Liberia, Rwanda, Togo, Oeganda, Gambia, Niger, Nigeria, Soedan en Zaïre in verband met problemen in verband met de mensenrechten is opgeschort.

1. Is deze lijst volledig? Zo niet, welke landen ontbreken er?

2. Wanneer heeft de Commissie het besluit genomen om de ontwikkelingssamenwerking met elk van deze landen op te schorten, en wanneer heeft zij besloten de opschorting te beëindigen?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie (26 juli 1996)

De landen waarmee de Gemeenschap haar financiële en technische samenwerking geheel of gedeeltelijk heeft opgeschort op grond van burgeroorlog en schending van de mensenrechten, zijn:

>TABLE>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0816/96 van Caroline Jackson (PPE) aan de Commissie (3 april 1996)

Betreft: Verslag over de uitvoering van de kaderrichtlijn afval (75/442/EEG)

In haar antwoord op mijn schriftelijke vraag E-2414/95 ((PB C 9 van 15.01.1996, blz. 40. )) heeft de Commissie gezegd dat zij voornemens was eind 1995 een verslag over de uitvoering van richtlijn 75/442/EEG ((PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39. )) te publiceren. Is het verslag reeds gepubliceerd en zo neen wanneer zal dit gebeuren? En als het wel gepubliceerd is waarom hebben de leden en plaatsvervangende leden van de Milieucommissie van het Parlement geen exemplaar ontvangen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (8 mei 1996)

Het verslag dat werd genoemd in het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-2414/95 ((PB C 9 van 15.1.1996. )) is nog niet gepubliceerd.

Rekening houdend met de tijd die nodig is voor de vertalingen, wordt er nu van uitgegaan dat de Commissie het verslag in het najaar van 1996 zal goedkeuren (er moeten voor vier richtlijnen verslagen worden opgesteld, die te zamen meer dan 100 bladzijden zullen beslaan).

Het verslag zal rechtstreeks worden toegezonden aan het Parlement en aan de Raad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1445/96 van Christine Oddy (PSE) aan de Commissie (12 juni 1996)

Betreft: Medische en wetenschappelijke hulp voor Vietnam, Laos en Cambodja

Is het de Europese Commissie bekend dat de in het Verenigd Koninkrijk geregistreerde charitatieve organisatie "Medical and scientific aid for Vietnam, Laos and Cambodja¨ het "Tam Diep rehabilitation centre¨ heeft opgericht in de provincie Ninh Binh om hulp te verlenen aan slachtoffers van landmijnen en honderden geamputeerden heeft voorzien van Jaipur ledematen en voeten?

Kan de Commissie, aangezien deze instelling thans van plan is om een nieuw centrum op te richten in de staat Quang Tri, steun verlenen bij het helpen van slachtoffers van landmijnen en met name geamputeerde mensen?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (11 juli 1996)

De Commissie is sterk betrokken bij politieke en praktische actie om de rampzalige gevolgen van landmijnen in de meest getroffen gebieden op aarde te helpen bestrijden. Zij heeft de afgelopen vijf jaar belangrijke initiatieven genomen om deze desastreuze gevolgen voor de burgerbevolking van Zuid-Oost-Azië te verlichten. Het grootste deel van deze steun was bestemd voor een groot aantal mijnruimingsactiviteiten en revalidatiecentra, met name in Cambodja.

In Cambodja financiert de Commissie reeds enkele jaren een programma voor orthopedische uitrusting. Dit programma werd opgezet in de provincie Kompong Thom voor patiënten uit die provincie en de aangrenzende provincie Preah Vihear, gebieden die zwaar zijn getroffen door de oorlogshandelingen van de Rode Khmer. Een tweede centrum bevindt zich in Takeo, waar de belangrijkste activiteit het vervaardigen van rolstoelen is.

De Commissie is pas onlangs op de hoogte gekomen van het bestaan van het revalidatiecentrum Tam Diep in de provincie Hinh Binh. De Commissie heeft hierover echter geen gedocumenteerde informatie ontvangen.

Financiële steun voor deze activiteiten kan beschikbaar worden gesteld via een niet-gouvernementele organisatie, uit de speciale NGO-begrotingslijn voor Vietnam (B7-6004) of de normale begrotingslijn voor cofinanciering met NGO's (B7-6000), of via het Bureau voor humanitaire hulp van de Europese Gemeenschap (Echo).

Wanneer zij daartoe een verzoek ontvangt is de Commissie bereid een voorstel voor een tweede centrum in Quang Tri, als bedoeld door het geachte Parlementslid, in overweging te nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1033/96 van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie (3 mei 1996)

Betreft: Helios II

Kan de Commissie mededelen wanneer zij van plan is een officieel document aan het Europees Gehandicaptenforum te doen toekomen over het initiatief betreffende een vervolg op Helios II, en dan met name voor wat betreft

1. voorstelllen voor eventuele interimmaatregelen in afwachting van de goedkeuring van een vervolgprogramma en

2. voorstellen voor een vervolgprogramma?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (8 juli 1996)

Overeenkomstig haar sociaal actieprogramma heeft de Commissie talrijke organisaties geraadpleegd over de bij het aflopen van het Helios II-programma te nemen passende initiatieven. Het onderwerp staat ook regelmatig op de agenda van het Raadgevend Comité van Helios en het Europees Gehandicaptenforum, hoewel de adviserende rol van deze organen zich formeel beperkt tot de uitvoering van het huidige programma.

In afwachting van de resultaten van de definitieve evaluatie van het programma (eerste semester van 1997) zal de Commissie zich concentreren op de andere grote doelstellingen van haar sociaal actieprogramma, met name op het gebied van gelijke kansen, werkgelegenheid en de dialoog met gehandicaptenorganisaties. In dit verband zal zij het Europees gehandicaptenforum verder regelmatig op de hoogte houden en bij deze initiatieven betrekken zodra deze een concrete vorm aannemen.

Voorts bereidt de Commissie thans een mededeling voor waarin zij haar algemene strategie inzake gehandicapten uiteenzet. Deze tekst zal aan de andere instellingen van de Gemeenschap worden voorgelegd en ter beschikking worden gesteld van alle andere betrokken organisaties, met inbegrip van met name het Europees Gehandicaptenforum.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0987/96 van Magda Aelvoet (V) aan de Commissie (26 april 1996)

Betreft: L. IJ. N. - projekt (Sint-Joris-Weert/Neerijse) in vogelrichtlijngebied

De Vlaamse Maatschappij voor Watervoorziening plant midden in de Dijlevallei in Sint-Joris-Weert/Neerijse het zogenaamde "L.IJ.N.-project¨. Het gaat hier om een drinkwaterbekken dat gevoed zou worden door de rivieren Laan, IJse en Nethen. Het gaat hier om een project van 43 ha midden in de ecologisch zeer waardevolle Dijlevallei. Dit gebied is op het Gewestplan aangeduid als 'natuurgebied'. De Dijlevallei werd in 1989 door de Europese Gemeenschap aangeduid als vogelrichtlijngebied. Op verzoek van de Vlaamse milieu-administratie zijn voor dit project een haalbaarheids-MER en een project-MER uitgevoerd. In dit MER werden enkel verschillende lokaties onderzocht die zich allemaal in hetzelfde natuurgebied bevinden. Het is duidelijk dat een dergelijk omvangrijk project een grote impakt zal hebben op een nu nog ongeschonden, open en ecologisch uiterst waardevol natuurgebied. Er zijn echter ook alternatieve inplantingsmogelijkheden buiten het natuurgebied van de Dijlevallei.

1. Bent u op de hoogte van dit project?

3. Bent u van oordeel dat een dergelijk project kan worden uitgevoerd in een vogelrichtlijngebied?

3. Bent u ervan overtuigd dat er voldoende gezocht is naar alternatieven buiten het natuurgebied van de Dijlevallei?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (29 mei 1996)

1. De Commissie was niet op de hoogte van het project.

2. Overeenkomstig Richtlijn 92/43/EEG van de Raad inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna ((PB L 206 van 22.7.1992. )) (de Habitatrichtlijn), moeten de speciale beschermingszones die zijn aangewezen krachtens Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van de vogelstand ((PB L 103 van 25.4.1979 laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/24/EG van de Raad (PB L 164 van 30.6.1994). )) (de Vogelrichtlijn), aan de verplichtingen van artikel 6 van de Habitatrichtlijn voldoen.

In overeenstemming met artikel 6, lid 3, wordt voor elk project dat niet direct nodig is voor het beheer van de speciale beschermingszone maar significante gevolgen kan hebben voor zo'n gebied, een passende beoordeling gemaakt. De nationale instanties kunnen slechts toestemming voor dat project geven nadat zij de zekerheid hebben verkregen dat het de natuurlijke kenmerken van het betrokken gebied niet zal aantasten, en zij dienen alternatieve oplossingen te onderzoeken (artikel 6, lid 4).

3. De Commissie kan op basis van de informatie waarover ze momenteel beschikt, geen definitief standpunt innemen inzake dit specifiek project. Zij heeft de Belgische autoriteiten schriftelijk verzocht om nader over dit project en over de nakoming van de verplichtingen ex artikel 6 van de Habitatrichtlijn te worden ingelicht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0457/96 van Gianni Tamino (V) aan de Raad (29 februari 1996)

Betreft: Wetgeving inzake de jacht op Malta

In de komende jaren bereidt de Europese Unie zich voor om de Republiek Malta onder haar leden op te nemen, zodat deze haar wetgeving aan de communautaire moet aanpassen.

Tot de hierbij op te lossen problemen behoort de wetgeving inzake de jacht, die op het Middellandse-Zeeëiland zeer tolerant is en waarop de Commissie reeds ernstige kritiek heeft uitgebracht.

Juist dezer dagen werken het Parlement en de Commissie eraan om de richtlijn betreffende de bescherming van wilde vogels verder te verbeteren. Deze bevinden zich helaas al te vaak, vooral bij hun migratie, in het Maltese geweervuur, nadat zij nauwelijks de dekking die het Europese luchtruim hen biedt, hebben verlaten. En juist nu, na een gedeeltelijke aanpassing aan de communautaire wetgeving, liberaliseert de Maltese regering vlak voor de verkiezingen en onder druk van de jagerslobby haar wetgeving nog verder, vooral inzake de jachtperiode en de toegelaten methoden, hetgeen bij de milieubewegingen aanleiding geeft tot grote bezorgdheid. Derhalve moet worden gevreesd dat de gewenste toetreding van Malta tot de EU door bovengenoemde problemen sterk kan worden afgeremd.

Welke stappen heeft de Raad ondernomen om de Maltese autoriteiten ertoe te brengen ook hun wetgeving inzake de jacht tijdig aan de communautaire wetgeving aan te passen?

Antwoord (8 augustus 1996)

Zoals de Geachte Afgevaardigde terecht opmerkt houden de verschillende communautaire instellingen zich, binnen het kader van hun respectieve bevoegdheden, bezig met de bescherming van wilde vogels. Ter wille van de noodzakelijke samenhang volgt de Raad bij zijn optreden zowel binnen als buiten de Gemeenschap dezelfde gedragslijn, en dat geldt vooral voor de derde landen die zich voorbereiden op toetreding tot de Europese Unie.

Zoals de Geachte Afgevaardigde bekend is, nemen deze landen deel aan de gestructureerde dialoog, die hen moet helpen de toetreding voor te bereiden. In het kader van deze dialoog wordt nagegaan in hoeverre hun wetgeving reeds aan die van de Gemeenschap is aangepast op alle gebieden, ook op milieugebied. Een dergelijke, specifiek aan de milieu-problematiek gewijde dialoog met Malta zal plaatsvinden onder het Italiaans voorzitterschap, dat niet zal nalaten de Maltese partner de bezorgdheid omtrent de Maltese jachtwetgeving onder het oog te brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1126/96 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (13 mei 1996)

Betreft: Harmonisering motorvoertuigen

De noodzaak om de procedures voor het gelijkschakelen van motorvoertuigen te harmoniseren samen met de vermindering van geluidshinder en verontreiniging en bestrijding van illegale doorverkooppraktijken hebben geleid tot het voorstel voor een richtlijn COM(93)0449 def. ((PB C 177 van 29.06.1994, blz. 1. )).

Tweewielers lijken een goede remedie in de strijd tegen de verkeercongestie waardoor de Europese steden verstopt raken; nochtans gaan de voorstellen van de Commissie in deze richtlijn in de tegenovergestelde richting.

Overwegende dat de produktie van motorfietsen of bromfietsen economisch steeds minder aantrekkelijk wordt en dat daarom steeds meer burgers naar de auto grijpen,

kan de Commissie de desbetreffende richtlijn wijzigen waar het gaat om de voorgestelde waarden voor geluidshinder en uitlaatgassen die veel te laag liggen voor de modellen die momenteel in de handel zijn waardoor het produktieproces ingrijpend zou moeten worden gewijzigd?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (3 juni 1986)

Zoals het geachte Parlementslid heeft geconstateerd is het voorstel voor een richtlijn betreffende de eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen die nog moeten worden gereglementeerd om de goedkeuringsprocedure voor dergelijke motorvoertuigen ten uitvoer te kunnen brengen, enerzijds nodig om de uiteenlopende wetgevingen van de Lid-Staten te harmoniseren en anderzijds om te zorgen voor een passende bescherming van het milieu, zowel wat luchtvervuiling als wat geluidshinder betreft.

Over het voorstel bestond een ruime mate van consensus van de deskundigen van de Lid-Staten en de industrie, aangezien de technologische mogelijkheden om aan de voorgestelde voorschriften te voldoen op de geplande data beschikbaar zouden zijn en de kosten/batenverhouding gunstig was.

De Commissie herinnert eraan dat de meeste door het Parlement in eerste lezing voorgestelde amendementen zijn aanvaard en door de Commissie en door de Raad zijn overgenomen in het gemeenschappelijk standpunt dat op 23 november 1995 is vastgesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1369/96 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (22 mei 1996)

Betreft: Acropolis

De Acropolis van Athene is naar algemeen bevinden een van de meest karakteristieke culturele monumenten uit de Griekse en Europese beschavingsgeschiedenis.

Voor de stad Athene is zij ook de grootste toeristische trekpleister. Dit eeuwenoude monument wordt nu door de tand des tijds en door de milieuvervuiling met de ondergang bedreigd. Door geldgebrek vorderen de desbetreffende conserveringswerkzaamheden maar langzaam.

Bestaat er een mogelijkheid tot speciale financiële steun van de kant van de Commissie?

Welke procedures dient Griekenland in dat verband te volgen?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie (26 juni 1996)

De Commissie deelt het geachte Parlementslid mede dat, omwille van het uitzonderlijke historische, culturele en architectonische belang van de Acropolis, de Gemeenschap sinds 1983 bijdraagt aan de instandhoudings- en restauratiewerkzaamheden van de Griekse overheid, de laatste jaren met een financiële inbreng van 400 000 ecu per jaar.

De langzame vordering van de instandhoudings- en restauratieprojecten heeft meer te maken met de complexe en delicate aard van de werkzaamheden dan met een gebrek aan financiële middelen.

Naast deze bijdrage bevordert het Operationeel programma (OP) toerisme-cultuur de restauratie van historische monumenten die van belang zijn voor de ontwikkeling van het toerisme.

De voor de structuurfondsen bevoegde diensten zijn bereid een plan tot restauratie van de Acropolis te onderzoeken indien de Griekse overheid dit voorlegt en het past in het kader van het culturele deel van het OP toerisme-cultuur.