SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3794/00

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(7 december 2000)

Betreft: Onderzoeksproject naar het SIDS-syndroom

Wiegendood (SIDS: Sudden Infant Death Syndrome) en de onverwachte dood van het foetus (doodgeboren) zijn twee van de grootste sociale en wetenschappelijke problemen waar de moderne geneeskunst nog geen oplossing voor heeft gevonden.

Het eerste syndroom betreft het onverwacht overlijden van de uiterlijk gezonde baby tussen één maand en één jaar oud. Dit lot treft één op de 500 à 1 000 baby's en is gedurende het eerste levensjaar de meest voorkomende doodsoorzaak. Doodgeboren kindjes in de slotfase van de zwangerschap komen vijf keer zo vaak voor, ondanks de nieuwste ontwikkelingen in de zwangerschapsassistentie. De emotionele gevolgen voor het gezin zijn ingrijpend en de maatschappelijke kosten van medisch-psychologische therapieën groot, waarbij we het dan nog niet eens hebben over het voortijdig ontvallen van een groot aantal in potentie productieve individuen.

Een grotere kennis van deze syndromen die de periode vlak voor en na de geboorte betreffen waarover nog steeds te weinig bekend is, zou zonder meer wetenschappelijke en financiële vruchten afwerpen. Deze pathologie is op klinisch vlak echter nog niet in kaart gebracht. Daarvoor zou een microscopisch fijnmazig onderzoek nodig zijn dat slechts mogelijk is in sterk gespecialiseerde centra.

Kan de Commissie, gelet op de gevolgen op maatschappelijk terrein, meedelen of zij bij haar onderzoeksprogramma's projecten heeft opgenomen die onderzoek doen naar deze problematiek? Zo nee, zou zij bereid zijn om onderzoeksprojecten naar neuro-cardiologische pathologie van SIDS-syndroom en doodgeboorte te steunen?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(13 februari 2001)

Wiegendood (Sudden Infant Death Syndrome SIDS) wordt beschouwd als een ernstig probleem in alle lidstaten. Er is een duidelijke variatie in de diagnose (identificatie van de risicogroep) en in de toeschrijving van de oorzaak van de dood van de baby's.

Tegen deze achtergrond heeft de Commissie in het kader van het programma Biomed 1 (1990-1994) een project ondersteund waarbij 15 centra uit 12 lidstaten betrokken zijn. De hoofddoelstelling was om in dit netwerk te komen tot harmonisatie van de klinische protocollen. Door de gegevens van deze centra te combineren en te kijken naar de verschillen tussen de lidstaten kon het netwerk conclusies trekken die hebben bijgedragen tot de verbetering van de doeltreffendheid van de kinderzorg. Er werd ook gekeken naar extra factoren zoals de kleding, het bed, de verwarming van de kamer en gezamenlijk slapen. Dit project heeft zowel op nationaal als Europees niveau bijgedragen tot de uitwerking van richtsnoeren voor de identificatie van families die tot de risicogroep behoren, bewakingsprocedures voor baby's die tot de risicogroep behoren en steungroepen voor ouders die een baby verloren hebben.

Er worden momenteel geen projecten inzake deze problematiek gesubsidieerd. Wanneer echter een vernieuwend project wordt opgezet waarmee de bestaande kennis kan worden uitgebreid, kan dit worden ingediend in het kader van het programma Kwaliteit van het bestaan en beheer van de biologische hulpbronnen van het vijfde Kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, meer bepaald in het kader van de activiteit Onderzoek op het gebied van de volksgezondheid.