SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2759/00

van Francesco Speroni (TDI) aan de Commissie

(2 augustus 2000)

Betreft: Onbetrouwbaarheid van de Italiaanse overheidsrekeningen

De geconsolideerde kasgeldrekening en de financiële rekening van de Italiaanse overheid over 1997 en 1998 in het jaarverslag over de kasgeldrekening dat het Ministerie van Schatkist het Italiaanse parlement op 4 april 2000 heeft voorgelegd, wijken aanzienlijk af van die in het verslag van 18 maart 1999 en zijn in tegenspraak met de door het parlement goedgekeurde algemene overheidsverantwoording 1997, zonder dat enige uitleg hierover wordt gegeven.

Met name in de financiële rekening verschillen zowel de overheidsschuld, als het BNP, hoewel hun verhouding (parameter van Maastricht) voor 1997 constant blijft. Het Europees onderzoekscentrum (GCO) heeft bij het parlement een klacht ingediend over het ontbreken van transparantie, de ongerijmdheden en gebrek aan informatie, en zelfs de onleesbaarheid van het kasverslag, en dit niet alleen voor leken. De financiële rekeningen die van belang zijn voor de evaluatie van de convergentie als bedoeld in het Verdrag van Maastricht, zouden zijn opgesteld door het Italiaans Bureau voor de statistiek (ISTAT), dat geleidelijk de resultaten ervan verbetert door bijwerking van de beschikbare gegevens, technische revisie en wijziging van het referentieboekhoudsysteem, in overeenstemming met Eurostat, die niet officieel door de staat blijken te zijn goedgekeurd. De balans van de verschillende afdelingen van de Italiaanse overheid bereikt ISTAT en de staat met een vertraging van jaren na de afsluiting van de desbetreffende begrotingsjaren. De Italiaanse rekenkamer heeft de situatie van de informatie over de overheidsrekeningen ernstig genoemd wat betreft transparantie en tijdigheid, en zij wees op het ontbreken van een punctueel en systematisch verband tussen de verschillende overheidsrekeningen, waarbij ze opmerkte dat met het oog op Maastricht sommige grootheden en definities gelden die ook aanzienlijk kunnen afwijken van die welke op de begrotingszitting door het parlement zijn goedgekeurd.

Kan de Commissie derhalve meedelen:

1. of zij op de hoogte is van de precieze redenen van deze ongerijmdheden tussen de boekhoudkundige gegevens;

2. of zij op de hoogte is van de door het Italiaanse parlement, het GCO en de rekenkamer uitgesproken kritiek en of zij het hiermee eens is;

3. of en op welke juridische grondslagen ISTAT de nationale financiële rekeningen voor de EU opmaakt;

4. over welke middelen de Europese Unie beschikt om de Italiaanse financiële rekeningen na te gaan en te controleren;

5. in hoeverre zij meent dat de tot nu toe door Italië aan de EU verstrekte gegevens betrouwbaar en zeker zijn;

6. of en in welke termen de staat aansprakelijk is voor eventuele vergissingen of fraudes in de nationale financiële jaarrekeningen;

7. of zij overweegt maatregelen terzake te treffen en zo ja, welke?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(29 september 2000)

De economische rekeningen worden door de lidstaten onder hun eigen verantwoordelijkheid opgesteld. Zij moeten evenwel in overeenstemming zijn met het Europees stelsel van economische rekeningen (ESER). Italië heeft, zoals de andere lidstaten, de communautaire voorschriften nageleefd overeenkomstig welke diende te worden overgeschakeld van het oude systeem van economische rekeningen (ESER 79) op het nieuwe systeem van rekeningen (ESR 95).

De Commissie controleert via haar Bureau voor de Statistiek (Eurostat) of alle lidstaten het ESR 95 toepassen en brengt met dat doel geregeld bezoeken aan de lidstaten. Wanneer nieuwe problemen rijzen, worden deze op Europees niveau besproken en opgelost. Besluiten worden via persberichten bekendgemaakt. Eurostat controleert de toepassing ervan in de lidstaten.

Krachtens Verordening (EG) nr. 3605/93 van de Raad van 22 november 1993 betreffende de toepassing van het aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten(1), zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 475/2000 van de Raad van 28 februari 2000(2), moeten de lidstaten de Commissie tweemaal per jaar in kennis stellen van hun overheidstekort en de omvang van hun overheidsschuld en van hun bruto binnenlands product.

De Commissie is van mening dat de door Italië betreffende het tekort en de schuld medegedeelde cijfers betrouwbaar zijn, aangezien deze procedures zijn nageleefd.

De door het geachte parlementslid vermelde ongerijmdheden zijn hoofdzakelijk het gevolg van de wijziging in de methode voor het opstellen van de rekeningen, die een impact heeft gehad op de cijfers voor het algemene overheidstekort, de overheidsschuld en het bruto binnenlands product. Het Relazione trimestrale di cassa (RTC driemaandelijks verslag over de kasgeldrekening) van 18 maart 1999 was gebaseerd op cijfers van het ESER 79, zoals dat ook het geval was voor de cijfers betreffende het tekort, de schuld en het BBP die in maart 1999 ter kennis van de Commissie werden gebracht. Het RTC van 4 april 2000 is echter gebaseerd op de cijfers van het ESR 95, hetgeen ook geldt voor de cijfers die in maart 2000 aan de Commissie werden medegedeeld.

De opmerkingen die door het Centro Europa Ricerche (CER) en de Corte dei Conti (Italiaanse rekenkamer) zijn gemaakt, gaan niet over het effect van de overschakeling op het ESR 95, maar veeleer over de behoefte aan een grotere mate van transparantie in de presentatie van de overheidsrekeningen in het RTC en een betere vergelijkbaarheid van de begroting van de overheidssector en de geconsolideerde rekening van de overheid. Als gebruikster van de informatie over de overheidsfinanciën juicht de Commissie verbeteringen op deze gebieden toe.

De Commissie is van oordeel dat de andere aan de orde gestelde vragen niet onder haar bevoegdheid vallen en aan de Italiaanse autoriteiten moeten worden gesteld.

(1) PB L 332 van 31.12.1993.

(2) PB L 58 van 3.3.2000.