ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0560/02 van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie. Mensenrechten in Birma.



Publicatieblad Nr. 229 E van 26/09/2002 blz. 0105 - 0106



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0560/02 van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie (28 februari 2002) Betreft: Mensenrechten in Birma Heeft de Commissie protest aangetekend bij de Birmaanse regering wegens de inhechtenisneming en mogelijke marteling van Dr. Salai Tun Than in de Inseingevangenis in Rangoon? Zo niet, is zij voornemens dat te doen? Antwoord van de heer Patten namens de Commissie (19 maart 2002) De Commissie zal deelnemen aan een missie van de Trojka van de Europese Unie naar Birma/Myanmar waarvoor de voorbereidingen thans gaande zijn. De Trojka zal bij deze gelegenheid de Birmese regering kunnen aanspreken over vraagstukken die tot bezorgdheid hebben geleid, zoals ook kwesties van mensenrechten en individuele gevallen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0750/02

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(15 maart 2002)

Betreft: Volledige kosten van vergaderingen in Straatsburg

Is er wel eens opdracht gegeven tot het uitvoeren van onafhankelijk onderzoek naar de totale kosten van een apart parlement in Straatsburg, waaronder de kapitaal- en onderhoudskosten van het Straatsburgse parlementsgebouw zelf, de kosten van speciale treinen en van het vervoer van documenten en de reis- en verblijfskosten van de persoonlijke medewerkers van de leden alsmede van de personeelsleden van de secretariaten van de Europese instellingen?

Is de Commissie van mening dat de Franse regering genoeg heeft gedaan voor de verbetering van de rechtstreekse vliegverbindingen met andere Europese landen tijdens de vergaderperioden, teneinde soelaas te bieden aan de vele leden die bij hun reizen van en naar Straatsburg aanzienlijke moeilijkheden ondervinden?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(25 april 2002)

De Commissie heeft geen opdracht gegeven voor het uitvoeren van onafhankelijke studies waarop het geachte parlementslid doelt, en dergelijke studies zijn bij haar weten ook niet door anderen uitgevoerd.

Wat de vervoerskosten, inclusief het vervoer van documenten en de reis- en verblijfkosten betreft, wil de Commissie het geachte parlementslid verwijzen naar de gedetailleerde gegevens die zij heeft verstrekt in haar antwoord op de schriftelijke vragen E-1733/99 van de heer Costa(1), E-2467/99 van mevrouw Raschhofer(2) en mondelinge vraag H-0747/00 van de heer Corbett tijdens het vragenuur van de vergaderperiode van het Parlement van oktober 2000(3). Voor zover haar bekend zijn er sinds die tijd geen andere dan de normale prijscorrecties opgetreden ten aanzien van de reis- en verblijfkosten.

Wat het tweede gedeelte van de vraag van het geachte parlementslid betreft is de Commissie van mening dat het niet de taak is van de Franse regering om zich bezig te houden met burgerluchtvaartroutes en de aantallen uit te voeren vluchten binnen Frankrijk of tussen Frankrijk en andere luchthavens van vertrek en bestemming.

Uiteraard is het de Commissie bekend dat vele mensen, zowel uit het Parlement als van andere instellingen, die beroepshalve bij de plenaire vergaderingen van het Parlement in Straatsburg aanwezig dienen te zijn, moeite hebben een goede vliegverbinding vanuit en naar Straatsburg te vinden. Hoewel

de Gemeenschap op dit punt geen bevoegdheden bezit, blijft zij hopen dat luchtvaartmaatschappijen het belang en de noodzaak zullen erkennen van vluchten op en vanuit Straatsburg als een van de zetels van het Europees Parlement en vervolgens zullen werken aan betere verbindingen met deze stad tegen redelijke prijzen.

(1) PB C 203 E van 18.7.2000.

(2) PB C 280 E van 3.10.2000.

(3) schriftelijk antwoord van 4.10.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0665/02

van Brigitte Langenhagen (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2002)

Betreft: EU-grenscontroles

Naar verluidt zijn in Duitsland recentelijk partijen vis ontdekt die foutief waren gedeclareerd en niet volgens de regels waren ingeklaard, respectievelijk waren aangemeld. Dit doet het vermoeden ontstaan dat in een aantal lidstaten niet correct wordt gecontroleerd.

Kan de Commissie antwoord geven op de onderstaande vragen:

1. Onder wiens verantwoordelijkheid valt de tenuitvoerlegging van de grenscontroles en het toezicht daarop?

2. Welke mogelijkheden zijn er volgens de Commissie om het in de handel brengen van foutief gedeclareerde of ingeklaarde goederen te verbieden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(22 april 2002)

Douanecontroles worden uitgevoerd door de nationale douaneautoriteiten.

Overeenkomstig artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek(1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2700/2000 van het Parlement en de Raad van 16 november 2000(2), kunnen deze douaneautoriteiten alle controlemaatregelen nemen die zij noodzakelijk achten voor de correcte toepassing van de douanewetgeving. Deze controlemaatregelen omvatten voornamelijk de verificatie van goederen, controle op de aanwezigheid en de echtheid van documenten, controle van vervoermiddelen of het verrichten van administratief onderzoek om te zorgen voor de naleving van de douanewetgeving.

Dientengevolge kunnen de douaneautoriteiten bij de invoer van goederen in de Gemeenschap deze fysiek controleren, de hierop betrekking hebbende douaneaangiften controleren (die veel informatie bevatten, zoals de douanewaarde van de goederen, hun oorsprong of tariefindeling) en alle begeleidende documenten van de genoemde goederen controleren (bijvoorbeeld oorsprongscertificaten). Dergelijke controles kunnen ook naderhand plaatsvinden, dat wil zeggen na inklaring door de douane.

Indien de douaneautoriteiten tijdens dergelijke controles fraude of onregelmatigheden vaststellen, moeten zij de nodige consequenties trekken, zowel wat betreft de vordering van invoerrechten als wat betreft het opleggen van sancties. De Commissie ziet erop toe dat dit inderdaad gebeurt.

Indien zich specifieke moeilijkheden voorgedaan hebben met de invoer van bepaalde partijen vis, nodigt de Commissie het geachte parlementslid uit haar de informatie te doen toekomen waarover zij beschikt, zodat de Commissie gepaste maatregelen kan nemen.

(1) PB L 302 van 19.10.1992.

(2) PB L 311 van 12.12.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0370/02

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE-DE) aan de Commissie

(14 februari 2002)

Betreft: Betere coördinatie tussen de noordelijke dimensie en het zesde kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling

Om te zorgen voor een evenwichtige regionale ontwikkeling van de Europese Unie moeten alle regio's van de EU evenveel aandacht krijgen. De noordelijke dimensie is een belangrijk politiek initiatief ter bevordering van de samenwerking tussen de landen in de noordelijke delen van de EU en rond de Oostzee. Om zo veel mogelijk profijt op te leveren moeten de verschillende communautaire programma's beter op elkaar worden afgestemd.

Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om de noordelijke dimensie en de reeds bestaande EU-programma's, in het bijzonder het zesde kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling, beter op elkaar af te stemmen?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(3 april 2002)

De kaderprogramma's voor onderzoek en ontwikkeling van de Europese Unie hebben als doel de wetenschappelijke en technologische grondslagen van de industrie in de Gemeenschap te versterken en de nodige wetenschappelijke ondersteuning te bieden voor ander Uniebeleid. Alle Noordse landen nemen aan het kaderprogramma deel, als lidstaat of als geassocieerd land (IJsland en Noorwegen). Bovendien nemen ook de drie Baltische staten (Estland, Letland en Litouwen) als geassocieerde landen deel, terwijl met Rusland wetenschappelijke en technologische samenwerking plaatsvindt.

In dit verband was in het vijfde kaderprogramma een reeks activiteiten opgenomen met betrekking tot de wetenschappelijke problemen die relevant zijn voor de gebieden die momenteel in de Noordelijke Dimensie aan de orde komen (de uitnodiging tot het indienen van voorstellen uit 1999 in het kader van Copernicus betrof de milieuproblematiek van het Arctische gebied: aan 13 projecten werd voor in totaal 7 miljoen aan financiële steun gegeven; 17 projecten werden gesteund door de Internationale Associatie ter bevordering van de samenwerking met wetenschappers uit de Nieuwe Onafhankelijke Staten van de voormalige Sovjet-Unie (INTAS) met een bedrag van in totaal 1,2 miljoen euro; andere projecten ontvingen steun uit het milieuprogramma NICE (samenstelling van de atmosfeer), Tundra (ecosystemen), IMSI (aardobservatie per satelliet) en werkzaamheden op het gebied van kernsplijting en stralingsbescherming).

In het volgende kaderprogramma zal een soortgelijke aanpak worden gevolgd. Belangrijke buurlanden, zoals de Russische Federatie, kunnen meedoen aan de projecten in het kader van de thematische prioriteiten van het zesde kaderprogramma, met de mogelijkheid van financiële steun. Bovendien worden er specifieke internationale-samenwerkingsactiviteiten voor Rusland overwogen. Er zal dus een zeer brede reeks samenwerkingsactiviteiten op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling (OTO) openstaan voor wetenschappelijke consortia die specifieke problemen van het gebied willen onderzoeken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0715/02

van Guido Podestà (PPE-DE) en Raffaele Lombardo (PPE-DE) aan de Commissie

(15 maart 2002)

Betreft: Rechten van het kind en homoparen

In Noorwegen kunnen homoparen de kinderen uit vorige relaties van hun partner adopteren. De Zweedse regering bereidt een wetsontwerp voor om ook homoparen het recht te verlenen kinderen te adopteren.

Bovendien is het aantal aanvragen van homoparen voor kunstmatige inseminatie sterk toegenomen. Belangrijk bij deze kwestie is dat het gaat om de werkelijke bescherming van de rechten van het kind, die steeds hoger gesteld worden dan de rechten van het paar, zoals plechtig bekrachtigd is door het in Nice goedgekeurde Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, dat wat betreft de bescherming van het gezinsleven uitdrukkelijk de rechten van het kind vermeldt.

Vindt de Commissie niet dat:

- er uitgebreid onderzoek gedaan moet worden naar de psychologische en mentale ontwikkeling en de socialisatie van die kinderen die in sommige landen reeds opgevoed worden door homoseksuele paren.

- er onderzoek gevoerd moet worden om na te gaan of ook homoparen hun kinderen tot gezonde volwassenen kunnen opvoeden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(14 mei 2002)

De door het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwestie valt niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap. Het is een zaak voor de lidstaten.

Gezondheidsstudies kunnen worden gefinancierd in het kader van het communautair actieprogramma inzake gezondheidsbevordering, -voorlichting, -opvoeding en opleiding(1) dat een reeks acties heeft gesteund in verband met de ontwikkeling van maatregelen om te komen tot goede geestelijke gezondheidspraktijken. Geen daarvan had betrekking op de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwestie.

In juli 2001 is een laatste oproep tot het indienen van voorstellen gehouden voor de financieringsronde 2002, waarna dit programma tezamen met de andere zeven volksgezondheidsprogramma's zal worden vervangen door een nieuwe communautair volksgezondheidsprogramma dat thans voor goedkeuring bij het Parlement en de Raad ligt.

De Commissie is niet van mening dat de vermelde studies een gebied voor prioritaire actie in dit toekomstige programma vormen, aangezien het probleem van de kunstmatige inseminatie of adoptie niet alle lidstaten aanbelangt.

(1) Besluit nr. 645/96/EG van 29 maart 1996, PB L 95 van 16.4.1996, als verlengd bij Besluit 521/01/EG van 26 februari 2001, PB L 79 van 17.3.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0912/02

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 april 2002)

Betreft: Europese gezondheidskaart

Tijdens de laatste topontmoeting van Barcelona hebben de leiders van de vijftien lidstaten besloten een speciale, voor alle vijftien lidstaten geldige gezondheidskaart in te voeren.

Ik vraag derhalve de Commissie welke maatregelen zij van plan is te nemen om het welslagen van dit initiatief te verzekeren en wanneer volgens haar deze kaart zal worden ingevoerd?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(17 mei 2002)

Zoals opgemerkt door het geachte parlementslid heeft de Europese Raad van 15 en 16 maart 2002 te Barcelona overeenkomstig het voorstel van de Commissie in haar actieplan voor de mobiliteit van 13 februari 2003 besloten dat teneinde de mobiliteit in de Unie te bevorderen een Europese ziekteverzekeringskaart de formulieren zal vervangen die momenteel nodig zijn voor gezondheidszorg in een andere lidstaat dan de lidstaat waarin de persoon is verzekerd.

Overeenkomstig de conclusies van de Raad van Barcelona zal de Commissie daartoe voor de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad in 2003 een voorstel indienen.

De uitwerking van het voorstel van de Commissie vereist uitvoerige wettelijke en technische voorbereidingen waarbij de vertegenwoordigers van de lidstaten en van de nationale gezondheidsinstanties zullen betrokken worden. Er zullen daarover binnenkort discussies worden gevoerd in het kader van de Administratieve Commissie voor de sociale zekerheid van migrerende werknemers(1), waarin vertegenwoordigers van de lidstaten en van de Commissie zitting hebben.

De Commissie hoopt dat de nodige beslissingen voor de invoering van de ziekteverzekeringskaart in de loop van 2004 zullen kunnen worden genomen en ten uitvoer worden gelegd.

Teneinde met name de interoperabiliteit van de verschillende toegpaste systemen te garanderen zal hierbij rekening worden gehouden met de resultaten van talrijke tijdens de laatste tien jaar op deze gebieden gefinancierde onderzoekprojecten en de talrijke reeds uitgevoerde toepassingen.

(1) Artikel 80 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, PB L 149 van 5.7.1971, gewijzigd en bijgewerkt door Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, PB L 28 van 30.1.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0262/02 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Raad. De Raad.



Publicatieblad Nr. 205 E van 29/08/2002 blz. 0102 - 0102



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0262/02 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Raad (8 februari 2002) Betreft: De Raad Kan de Raad het standpunt van Commissielid Lamy dat de Frans-Duitse tandem de koploper is binnen de Europese Unie en de weg bereidt voor belangrijke compromissen in overeenstemming brengen met de verklaring van de woordvoerder van de Commissievoorzitter dat volgens onze opinie geen enkele staat meer gelijk is dan een andere, en zo ja, op welke manier? Antwoord (21 mei 2002) Het ligt niet op de weg van de Raad om commentaar te geven op verklaringen van leden van de Commissie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0310/02

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE)en Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(11 februari 2002)

Betreft: Preventie van whiplash-letsel

Jaarlijks vindt er in de Europese Unie een groot aantal auto-ongevallen plaats met whiplash-letsel bij inzittenden als gevolg. Een veel voorkomend gevolg van dit letsel zijn chronische (nek)klachten, vaak resulterend in blijvende arbeidsongeschiktheid. De maatschappelijke kosten van deze nekklachten in de Europese Unie worden geraamd op 5 tot 10 miljard per jaar (bron: Slachtoffer en samenleving, Stichting Achmea, 2001). De conclusie in TNO-rapport 96.OR.BV.050.0/EJ (1996) geeft aan dat alle geteste auto's onvoldoende bescherming bieden aan inzittenden in geval van voor- of achteraanrijdingen. Door een verbetering van de technische eisen aan de productie van auto's kan veel van het whiplash-letsel voorkomen worden.

1. Kan de Commissie aangeven of zij bekend is met het genoemde TNO-rapport en, zo ja, op welke manier zij dit rapport denkt te kunnen gebruiken bij de voorbereiding van wetgeving met betrekking tot verkeersveiligheid in de Europese Unie?

2. Is de Commissie bereid stappen te ondernemen om whiplash-letsel terug te dringen en, zo ja, kan zij aangeven welke stappen zij denkt te kunnen ondernemen en op welke termijn?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(21 maart 2002)

1. De Commissie is op de hoogte van het TNO-rapport dat op verzoek van de Nederlandse Stichting Achmea is opgesteld.

Ten tijde van de opstelling van het rapport heeft de Nederlandse regering de Commissie erop gewezen dat de Gemeenschapswetgeving terzake moet worden verbeterd. Richtlijn 74/408/EEG van de Raad van 22 juli 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de binneninrichting van motorvoertuigen (sterkte van de zitplaatsen en van hun bevestiging)(1) is dan ook grondig gewijzigd door Richtlijn 96/37/EG van de Commissie van 17 juni 1996(2), die met name betrekking heeft op hoofdsteunen. Hierbij is rekening gehouden met twee van de belangrijkste aanbevelingen uit het TNO-rapport.

2. Alle waarnemers zijn het na verloop van tijd eens geworden dat whiplash-letsels een van de belangrijkste veiligheidsproblemen in de autosector vormen. De Commissie heeft dan ook in de context van het Vierde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling besloten om onderzoeksinitiatieven op dit gebied te ontplooien.

Dit onderzoek werd nodig geacht om uit alle beschikbare publicaties relevante informatie te verzamelen over:

- biomechanische kennis met betrekking tot nekletsels,

- het ontwerpen van geschikte crashtest-dummies voor het beoordelen van de veiligheid bij kop-staart-aanrijdingen,

- criteria voor het meten van het risico op nekletsels,

teneinde nieuwe rugleuningen en hoofdsteunen te ontwerpen.

Dit onderzoek loopt nog. Zodra de resultaten beschikbaar zijn, zal de Commissie passende maatregelen treffen om nieuwe voorschriften in de Gemeenschapswetgeving op te nemen.

(1) PB L 221 van 12.8.1974.

(2) PB L 186 van 25.7.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0864/02

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(3 april 2002)

Betreft: Mogelijke schadelijke effecten van xanthine oxidase in melk

Is de Commissie op de hoogte van de mogelijke schadelijke effecten van xanthine oxidase in gehomogeniseerde melk?

Zal zij initiatieven nemen om ervoor te zorgen dat het etiket op de melk aangeeft of de melk gehomogeniseerd is?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(21 mei 2002)

De Commissie wil het geachte parlementslid erop wijzen dat zij, zoals aangegeven in het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-2907/00 van de heer Clegg(1), niet op de hoogte is van enig onderzoek waaruit blijkt dat gehomogeniseerde melk een bedreiging voor de volksgezondheid vormt.

De Commissie is evenmin op de hoogte van wetenschappelijk bewijzen van schadelijke effecten van het fysiologische enzym xanthine oxidase in gehomogeniseerde melk. Als dergelijke bewijzen in de toekomst zouden aantonen dat het homogeniseringsproces een bedreiging voor de volksgezondheid vormt, zal de Commissie natuurlijk onderzoeken welke actie moet worden ondernomen.

Wat de etikettering van gehomogeniseerde melk betreft, wil de Commissie het geachte parlementslid ervan in kennis stellen dat in de deugdelijke voorlichting van de consument reeds is voorzien in lid 3 van artikel 5 van Richtlijn 2000/13/EG van het Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame(2): De verkoopbenaming dient een aanwijzing te omvatten of vergezeld te zijn van een aanwijzing inzake de fysische toestand waarin het levensmiddel zicht bevindt of de specifieke behandeling die het heeft ondergaan (bijvoorbeeld poeder, gevriesdroogd, diepvries, concentraat, gerookt) indien het weglaten van deze aanwijzing bij de koper verwarring zou kunnen doen ontstaan.

(1) PB C 136 E van 8.5.2001.

(2) PB L 109 van 6.5.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0283/02

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(8 februari 2002)

Betreft: Railtrack

De Britse regering heeft onlangs Railtrack PLC failliet laten gaan. Het ziet er naar uit dat de aandeelhouders in Railtrack praktisch hun gehele in het bedrijf geïnvesteerde kapitaal zullen verliezen, zonder enige compensatie. Is de Commissie bezorgd over de manier waarop de Britse regering de liquidatie van Railtrack heeft aangepakt?

Is de Commissie in het bijzonder van oordeel dat deze feitelijke verbeurdverklaring van de aandelen van Railtrack in het Verenigd Koninkrijk de plannen voor de liberalisering van de vervoersinfrastructuur in geheel Europa in gevaar kan brengen, aangezien investeerders hierdoor worden ontmoedigd geld in zulke projecten te steken uit vrees dat het Railtrack-precedent navolging zal vinden met plotselinge renationaliseringen zonder compensatie? Is de Commissie van mening dat de Britse regering de aandeelhouders schadeloos moet stellen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(2 april 2002)

Het beheer over spoorweginfrastructuur is een belangrijk element van het vervoerbeleid van de Gemeenschap en de lidstaten. De Commissie is op de hoogte van de situatie van Railtrack en de oplossingen die worden overwogen om de beheersperiode te beëindigen. De Commissie vertrouwt erop dat beheerders moeten handelen in het openbaar belang en in het belang van schuldeisers en investeerders van Railtrack. Zij is er zich ook van bewust dat de spoordiensten tijdens de beheersperiode moeten worden gewaarborgd.

Aangezien de kwestie van eigendomsrechten in de spoorwegsector een aangelegenheid is die, overeenkomstig de subsidiariteitsregels, tot de bevoegdheid van de lidstaten behoort, kan de Commissie geen uitspraken doen over de manier waarop de Britse regering de liquidatie van Railtrack heeft aangepakt.

De Commissie heeft ook geen commentaar op de vraag of de aandeelhouders van Railtrack door de regering schadeloos moeten worden gesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0130/02

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(1 februari 2002)

Betreft: De dreigende opschorting van een afkickprogramma

Volgens berichten in de Griekse pers bestaat er het gevaar dat een door de EU gefinancierd en door de medische associatie Ithaki in Noord-Griekenland uitgevoerd programma, dat tot doel heeft drugsgebruikers van hun verslaving af te helpen, zal moeten worden opgeschort. De oorzaak hiervan schijnt de beëindiging te zijn van het dienstverband van het personeel dat in het afkickcentrum werkte, terwijl er geen mogelijkheid bestaat andere mensen in dienst te nemen vanwege een fout, die uit onachtzaamheid is gemaakt bij de wijziging van de narcoticawet.

Is de Commissie bekend met dit probleem? Bestaat er inderdaad een dergelijk gevaar? Welke maatregelen denkt zij te nemen om te voorkomen dat het zover komt? Welke middelen heeft de Europese Unie, rechtstreeks en indirect, beschikbaar gesteld voor associaties in Griekenland die zich bezig houden met de opvang en ontwenning van drugsverslaafden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(8 april 2002)

De Commissie is niet bekend met dit probleem. Behandeling, inclusief in therapeutische centra, valt onder de bevoegdheid van de lidstaten en wordt niet bestreken door het communautaire actieprogramma inzake drugs en drugsverslaving. Het programma bestrijkt in hoofdzaak preventieprogramma's, maar het heeft betrekking gehad op behandeling voor zover hierbij een preventief element betrokken was.

Veel communautaire programma's die niet uitdrukkelijk over drugs gaan, zijn ook relevant op dit gebied (Equal, Urban, Integra, enz.) en zij kunnen acties in verband met drugs financieren. Voor het beheer van deze middelen zijn de lidstaten verantwoordelijk.

Itaca (Ithaci) is een Europese vereniging van hulpverleners op het gebied van drugs. Haar hoofdkantoor bevindt zich in Italië, maar Griekenland is een van de deelnemende lidstaten.

Itaca heeft de laatste jaren subsidies van het communautaire actieprogramma inzake drugs en drugsverslaving ontvangen. Er zijn nog geen besluiten over subsidies voor dit jaar genomen, aangezien nog niet alle procedures zijn afgerond.