SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1617/02

van Luigi Vinci (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 juni 2002)

Betreft: Derde terminal luchthaven Malpensa (Milaan, Italië)

De bouw van een derde terminal op de luchthaven van Malpensa druist flagrant in tegen de richtlijn milieueffectbeoordeling. In een antwoord op een brief van de Italiaanse burgerluchtvaartautoriteit ENAC (registratienummer 20439/S.P./M7 van 7 februari 2002) aan de Permanente Vertegenwoordiger van Italië in Brussel, schrijft de Italiaanse regering dat de derde terminal van Malpensa niet aan een milieueffectbeoordeling onderworpen hoefde te worden omdat de uitbouw van de luchthaven qua oppervlakte en extra aantal vliegbewegingen binnen de limiet blijft die is toegestaan overeenkomstig het algemeen plan van aanleg van 1985. Burgemeesters en actiecomités uit de betrokken gemeenten hekelen echter dit standpunt in een schrijven van 9 april 2002 (registratienummer 4124), omdat in werkelijkheid de uitbreiding qua oppervlakte veel groter is dan toegestaan, zowel wat de terminal zelf als de infrastructuur (banen en tarmac) betreft.

Wat is de mening van de Commissie over de documentatie en de standpunten van de burgemeesters en actiecomités uit de streek, waarin ernstige schendingen van het Europees recht, met name de richtlijn milieueffectbeoordeling, worden vastgesteld?

Bovendien heeft de SEA, de instantie die instaat voor het beheer van de Milanese luchthavens, ervoor gezorgd dat de informatie over minstens twee projecten in het kader van de voltooiing van Malpensa (september 2001, protocol 582/3/01, en juni 2001, d.w.z. de projecten -003-11000 en 006-Info 1) niet toegankelijk was. Vindt de Commissie niet dat deze manier van doen haaks staat op Richtlijn 90/313/EG(1) betreffende de toegang tot informatie over het milieu?

Tenslotte heeft de SEA zonder voorafgaande milieueffectprocedure de openbare aanbesteding geopend (voor werkzaamheden ex L.109/94) met als termijn 30 juni 2002. Vindt de Commissie niet dat deze aanbesteding nietig is op grond van het ontbreken van een milieueffectrapport?

(1) PB L 158 van 23.6.1990, blz. 56.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 juli 2002)

Overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(1) en 97/11/EG van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG(2), moeten de lidstaten erop toezien dat zij geen toestemming geven voor projecten die naar alle waarschijnlijkheid significante milieueffecten zullen hebben, onder andere vanwege hun aard, omvang of locatie, voordat zij werden ontworpen aan een verplichte ontwikkelingsvergunning en een milieueffectbeoordeling. In de bijlagen wordt aangegeven welke projecten onder de richtlijn vallen. De Commissie heeft tot taak te zorgen voor de correcte toepassing van het Gemeenschapsrecht en derhalve, in dit geval, te beoordelen of de communautaire wetgeving over de milieueffectbeoordeling (MEB) correct in de betreffende lidstaat werd toegepast.

Op basis van de door de geachte afgevaardigde verstrekte informatie zijn de werkzaamheden waarnaar in de vraag wordt verwezen, namelijk een project voor een nieuw gebouw, dat de derde satelliet wordt genoemd, op de Malpensa-luchthaven van Milaan, dat de vliegtuigterminals betreft alsmede alle passagiers- en vrachtlos- en -laadoperaties, verschillend van het in 1987 goedgekeurde Malpensa-hoofdproject, en zou kunnen vallen hetzij onder klasse 12 (Wijzigingen aan ontwikkelingsprojecten die zijn opgenomen in bijlage I) van bijlage II van Richtlijn 85/337/EEG, voorafgaand aan de amendementen, hetzij onder klasse 13 (Alle veranderingen of uitbreidingen van projecten die zijn opgenomen in bijlage I of bijlage II, waarvoor reeds een vergunning is verleend, die zijn uitgevoerd of worden uitgevoerd, en die significante negatieve milieueffecten kunnen hebben) van bijlage II van Richtlijn 85/337/EEG, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG.

Overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG, voorafgaand aan de amendementen, moeten projecten die onder bijlage II vallen, worden onderworpen aan een MEB, wanneer de lidstaten van mening zijn dat hun kenmerken dat rechtvaardigen. De lidstaten worden echter geacht verplicht te zijn tot een beoordeling vooraf om na te gaan of projecten volgens bijlage II moeten worden onderworpen aan een MEB-procedure. Overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG, als gewijzigd, zijn de lidstaten voor projecten van bijlage II verplicht van geval tot geval over te gaan tot een bestudering van de drempelwaarden of de vast te stellen criteria om na te gaan of een project moet worden onderworpen aan een beoordeling in overeenstemming met de artikelen 5 tot en met 10.

De Commissie heeft reeds een klachtprocedure over dit project ingeleid en er zijn twee brieven verstuurd naar de Italiaanse overheden om over deze kwestie informatie aan te vragen. Het geval wordt thans bestudeerd en de Commissie zal de nodige maatregelen treffen om te zorgen voor de correcte toepassing van het Gemeenschapsrecht. Na bestudering van het geval en indien de Commissie van mening is dat een inbreuk op het Gemeenschapsrecht heeft plaatsgevonden, kan worden overgegaan tot het inleiden van een inbreukprocedure.

Wat betreft de toepassing van Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 betreffende de toegang tot informatie over het milieu, geldt dat de door de geachte afgevaardigde verstrekte informatie onvoldoende gedetailleerd is. Aangezien er onvoldoende aanwijzingen bestaan betreffende een verkeerde toepassing van Richtlijn 90/313/EEG, kan thans geen inbreuk op deze richtlijn worden geconstateerd.

(1) PB L 175 van 5.7.1985.

(2) PB L 73 van 14.3.1997.