ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1778/02

van Laura González Álvarez (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 juni 2002)

Betreft: Uitsluiting van de vallei van Arreu van de voorgestelde gebieden van communautair belang en uitbreiding van het skistation van Baqueira-Beret

In 1999 werd het project voorgesteld voor de uitbreiding van het skistation van Baqueira-Beret in de Pyreneeën bij Lérida (Catalonië, Spanje). Het project van de particuliere onderneming Baqueira-Beret, NV omvatte de vallei van Arreu, die op dat ogenblik was opgenomen in de gebieden van communautair belang in de geografische regio van het hooggebergte (ES5130003). Uiteindelijk werd het project na een negatieve milieueffectverklaring ingetrokken.

In augustus 2001 diende Baqueira-Beret, NV een nieuw project in voor de uitbreiding van het skistation. Dat voorstel omvatte een grote uitbreiding van het terrein in de vallei van Arreu en het gebied van communautair belang Aigüestortes (ES513002). Voordat voor dat project een positieve milieueffectverklaring was gegeven en de administratieve documenten voor de uitbreiding van het skistation boven de vallei van Arreu waren goedgekeurd, diende WWF/Spanje bij de Commissie een klacht in (2002/4204, SG(2002)A1912).

Is de Commissie op de hoogte van het uitbreidingsproject van Baqueira-Beret en van de feiten die WWF/Spanje in voormelde klacht aan de kaak stelde?

Weet de Commissie dat dit project negatieve gevolgen heeft voor gebieden van communautair belang in het hooggebergte en voor een IBA die overeenkomstig de Habitatrichtlijn en de Vogelrichtlijn werden voorgesteld?

Is de Commissie op de hoogte van de wijzigingen die de autonome regio's van Spanje hebben aangebracht in hun voorstellen voor gebieden voor het Natura 2000-netwerk, door nu gebieden uit te sluiten die vroeger beschermd waren, om de uitvoering mogelijk te maken van projecten die geen rechtstreeks verband houden met het beheer van die gebieden en die daarvoor ook niet noodzakelijk zijn (artikel 6, lid 3 van richtlijn 92/43/EEG(1)), zonder dat hun gevolgen voor het milieu aan een passende beoordeling werden onderworpen?

(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 juli 2002)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-1498/02 van de heer De Roo, de heer Mayol i Raynal en de heer Mendiluce Pereiro(1).

(1) PB C 277 E van 14.11.2002, blz. 217.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1198/02

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(26 april 2002)

Betreft: Wegtransportbedrijven met handelsadres in Luxemburg

Verscheidene Europese wegtransportbedrijven, waaronder Deense, hebben zich in Luxemburg gevestigd met het oog op belastingvoordelen, en om nationale regels in verband met rijtijden, CAO's en de veiligheid van de vrachtwagens te omzeilen.

Kan de Commissie mededelen hoeveel Europese wegtransportbedrijven zich in Luxemburg hebben gevestigd, en in hoeverre er sprake is van brievenbusbedrijven, die niet echt zaken doen vanuit Luxemburg? Welke maatregelen zal de Commissie treffen om tegen die flagrante concurrentievervalsing op te treden?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 juni 2002)

Volgens de huidige communautaire voorschriften mogen wegvervoerondernemingen zich vrij vestigen binnen de Unie en wordt de wederzijdse erkenning van diploma's, certificaten en andere titels met het oog daarop vergemakkelijkt. De keuze om zich in een bepaalde lidstaat te vestigen is gebaseerd op vele factoren, waaronder eventueel ook belastingtarieven, ofschoon er voor de jaarlijkse voertuigbelastingen minimumtarieven in heel de Gemeenschap van toepassing zijn. Rijtijden, zoals ook vele veiligheidsvoorschriften voor voertuigen, zijn gereglementeerd door middel van gemeenschappelijke communautaire voorschriften.

Uit briefwisseling met de Luxemburgse autoriteiten is de Commissie gebleken dat in 2000 315 wegvervoerbedrijven in Luxemburg waren gevestigd. De Commissie maakte aanvankelijk haar bezorgdheid aan de Luxemburgse autoriteiten bekend na klachten uit vakbondskringen over een klaarblijkelijke stijging van in Luxemburg gevestigde postbus-maatschappijen. Het precieze aantal van deze maatschappijen is echter onbekend. Na het arrest van het Hof van Justitie van 13 december 2001(1) betreffende een zaak die door de Commissie aanhangig was gemaakt en waarin Luxemburg werd veroordeeld voor niet-omzetting van de communautaire voorschriften inzake de toegang tot het beroep van wegvervoerondernemer en de recente zaak Kralowetz, hebben de Luxemburgse autoriteiten nu aangegeven dat de wetgevingsvoorstellen die vereist zijn om deze situatie aan te pakken, met de nodige urgentie zullen worden behandeld.

In de communautaire voorschriften(2) inzake de vestiging van wegvervoerondernemers in de lidstaten zijn kwalitatieve minimumvoorwaarden vastgelegd, alsmede de eis dat de lidstaten regelmatig nagaan of deze voorwaarden zijn vervuld. De gemeenschappelijke communautaire voorschriften zijn in 1998 aangescherpt en de Commissie heeft momenteel geen plannen om deze wetgeving nog te wijzigen.

(1) C-10701 Arrest van het Hof van 13 december 2001.

(2) Richtlijn 98/76/EG van de Raad van 1 oktober 1998 tot wijziging van Richtlijn 96/26/EG inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van goederen-, respectievelijk personenvervoer over de weg, nationaal en internationaal, en inzake de wederzijdse erkenning van diploma's, certificaten en andere titels ter vergemakkelijking van de uitoefening van het recht van vrije vestiging van bedoelde vervoerondernemers, PB L 277 van 14.10.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1774/02

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juni 2002)

Betreft: Pumpguns

Berichten over moord, doodslag en ongevallen die het gevolg zijn van het gebruik van pumpguns, zijn inmiddels helaas dagelijkse realiteit.

Is de Europese Commissie van mening dat het zinvol zou zijn om pumpguns te verbieden, aangezien ze niet door veiligheidsdiensten, sportschutters en jagers worden gebruikt?

De Europese Commissie wordt verzocht aan te geven of zij het hiermee eens is, of zij van zins is zelf actie te ondernemen en de lidstaten aan te sporen dit ook te doen. Kan zij ons bovendien informatie verschaffen over de stand van de ontwikkelingen op dit vlak?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 juli 2002)

In Richtlijn 91/477/EEG van de Raad van 18 juni 1991 inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens(1) wordt het beginsel vastgesteld dat de overbrenging van wapens van de ene lidstaat naar een andere in de Europese Unie verboden is en dat een uitzondering alleen dan aanvaardbaar is indien een procedure wordt gevolgd die ertoe leidt dat de lidstaten op de hoogte zijn van het feit dat een vuurwapen op hun grondgebied wordt binnengebracht. Bovendien mogen de lidstaten krachtens deze richtlijn het voorhanden hebben van vuurwapens verbieden die niet reeds onder de categorie vuurwapens vallen, waarvan het voorhanden hebben door particulieren is verboden. Tot nu toe beschikt de Commissie niet over informatie om te kunnen aannemen dat het bepaalde in Richtlijn 91/477/EEG geen bevredigende oplossing is voor de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van pumpguns.

(1) PB L 256 van 13.9.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0807/02

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(15 maart 2002)

Betreft: Financiering van de conventie

In de gewijzigde en aanvullende begroting die het Europees Parlement op zijn tweede plenaire zitting van februari goedgekeurd heeft, wordt er 150 000 EUR uitgetrokken voor representatiekosten (entertainment). Waarvoor worden die middelen voor referentie (entertainment) eigenlijk juist gebruikt?

Kan de Europese Commissie, in het belang van openheid en doorzichtigheid, in detail de uitbetalingen, toelagen en andere onkosten aangeven waar de voorzitter en de verschillende leden van het presidium aanspraak op kunnen maken?

Antwoord van Mevrouw Schreyer namens de Commissie

(22 mei 2002)

De Commissie legde de voorlopige aanvullende en gewijzigde begroting 1/2002 voor na afsluiting van een interinstitutionele overeenkomst met het Parlement en de Raad, in verband met de bijdrage van de drie instellingen tot de financiering van de Conventie. Het voorstel van de Commissie, dat zonder wijzigingen door Raad en Parlement werd aangenomen, was uitsluitend bedoeld voor opneming in de begroting van de wijzigingen die nodig zouden zijn door overmaking van kredieten naar de Conventie zoals overeengekomen in de interinstitutionele overeenkomst. Het voorstel van de Commissie behelst geen enkele prognose in verband met de gebruikmaking van het budget dat voor de Conventie is toegewezen.

Het besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten in het kader van de Raad, waarbij de Conventie in het leven werd geroepen, bepaalt dat het ontwerpbudget van de Conventie moet worden vastgesteld door de Secretaris-generaal van de Conventie.

Bij schrijven van 13 maart 2002 heeft de Secretaris-generaal van de Europese Conventie het ontwerpbudget van de Conventie toegezonden aan het Europees Parlement, de Raad en de Commissie. De Commissie gaf hieraan haar goedkeuring op 3 april 2002, terwijl het Parlement op 10 april 2002 daaraan ook zijn goedkeuring hechtte. Het budget van de Conventie voor 2002 werd op 18 april 2002 goedgekeurd door de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten in het kader van de Raad bijeen.

Het geachte parlementslid zou beide vragen rechtstreeks tot het secretariaat van de Conventie kunnen richten, dan wel tot de vertegenwoordigers van het Parlement binnen het presidium van de Conventie, zulks in het kader van de goedkeuringsprocedure van het ontwerpbudget.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1078/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 april 2002)

Betreft: Grensoverschrijdende spoorweg Groningen Bremen; langdurige vertraging bij de vernieuwing van het baanvak tussen Nieuweschans en Leer

1. Herinnert de Commissie zich mijn vraag nr. E-0178/00(1) van 31.1.2000 inzake de komende stopzetting van de treindienst tussen Groningen in Nederland en het Duitse spoorwegknooppunt Leer aan de lijn naar Bremen na het opknappen van 17 km tussen de grensplaatsen Nieuweschans en Weener, alsmede haar antwoord d.d. 30.3.2000 met de geruststellende conclusie dat de renovatie van dit baanvak in het jaar 2000 zou worden uitgevoerd waarna de ondernemingen DB Regio en NoordNed deze lijn zouden gaan exploiteren?

2. Is het de Commissie bekend dat na beantwoording van deze vragen de treindienst op 28.5.2000 is stopgezet tot 1.12.2000, maar dat deze dienst toen niet kon worden hervat omdat vernieuwing van het sterk verwaarloosde baanvak pas in het tweede halfjaar van 2001 zou beginnen?

3. In hoeverre zijn vertraging en tegenwerking veroorzaakt door herhaaldelijk opduikende Duitse en Nederlandse plannen om een magneetzweefbaan (TransRapid) aan te leggen op de route Amsterdam-Lelystad-Groningen-Bremen-Hamburg-Schwerin-Berlin die bestaande vervoersstromen zou moeten verleggen naar een grensovergang nabij Nieuweschans en Leer? Spelen deze plannen nog steeds een serieuze rol bij het nemen van beslissingen over de toekomst van de conventionele spoorlijn Groningen-Bremen?

4. Voldoet dit baanvak, inclusief stations, bruggen en gelijkvloerse wegkruisingen, inmiddels aan alle maatstaven voor verbetering die bedoeld waren bij het verstrekken van financiële bijdragen op het gebied van het Trans-Europese vervoersnetwerk en het Interreg-programma? Zijn inmiddels alle door de EU beschikbaar gestelde gelden gebruikt voor de doelen waarvoor zij bestemd waren? Zo nee, waarom niet?

5. Bestaan er thans nog technische omstandigheden, anders dan de in volgende vragen aan de orde te stellen conflicten over exploitatie, die verhinderen dat de treindienst op dit baanvak onmiddellijk wordt hervat?

Bron: Het Openbaar Vervoer/Railnieuws, jaargang 45 nr. 522, maart 2002, rail@wanadoo.nl

(1) PB C 330 E van 21.11.2000, blz. 98.

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Loyola de Palacio namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1078/02, E-1079/02 en E-1080/02

(27 mei 2002)

De Commissie is bezig de nodige inlichtingen in te winnen om de vraag te kunnen beantwoorden. Zij zal het geachte parlementslid zo spoedig mogelijk laten weten welke informatie zij heeft ontvangen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1660/02

van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie

(11 juni 2002)

Betreft: Verplichte EU-normen voor de toegankelijkheid van gebouwde omgeving

In de mededeling van de Europese Commissie Naar een Europa zonder drempels voor mensen met een functiebeperking(1), heeft de Europese Commissie toegezegd in overleg met het bedrijfsleven en gehandicapte gebruikers te zullen vaststellen op welke terreinen het op zijn plaats zou kunnen zijn om verplichte EU-toegankelijkheidsvoorschriften voor de gebouwde omgeving te implementeren.

Zou de Europese Commissie het Europees Parlement kunnen meedelen wanneer zij de medio 2002 verwachte werkgroep voor gebouwde omgeving zal oprichten?

Meent de Europese Commissie niet dat dit werk dient te worden gecoördineerd door de dienst Bouwnijverheid van DG Ondernemingen in nauwe samenwerking met de dienst Integratie van gehandicapten van DG Werkgelegenheid en sociale zaken, alsmede de belanghebbenden, met inbegrip van representatieve gehandicaptenorganisaties en het bedrijfsleven?

(1) COM(2002) 284.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(19 juli 2002)

In het kader van de follow-up van haar mededeling Naar een Europa zonder drempels voor mensen met een functiebeperking(1) bevestigt de Commissie haar voornemen om een werkgroep op te richten die tot taak zal hebben passende initiatieven te identificeren om de toegang van mensen met een handicap tot de gebouwde omgeving te verbeteren. De samenstelling en de werkmethode van deze groep worden nog bestudeerd. De werkzaamheden van de groep zouden echter nog dit jaar moeten beginnen om afgerond te kunnen worden tijdens het Europees Jaar van personen met een handicap. Het Parlement kan natuurlijk over de ontwikkeling van deze werkzaamheden worden geïnformeerd.

De betrokken diensten van de Commissie zullen aan de werkgroep deelnemen. Vertegenwoordigers van de verenigingen voor gehandicapten en de betrokken bedrijfstakken, alsook deskundigen op dit gebied zullen nauw bij deze bezinning worden betrokken.

(1) COM(2000) 284 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0611/02

van Geoffrey Van Orden (PPE-DE) aan de Commissie

(5 maart 2002)

Betreft: Belastingheffing op staatspensioenen in de 15 lidstaten van de Eu

Wordt in alle 15 lidstaten van de Europese Unie belasting geheven op staatspensioenen?

Wat is, in de lidstaten waar zulks het geval is, het percentage van de belastingheffing?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(11 april 2002)

Volgens de Commissie worden met staatspensioenen uitkeringen bedoeld uit hoofde van ouderdomspensioenen van de zogeheten eerste pijler, die over het algemeen gefinancierd worden op basis van het Pay-as-you-go-principe. Op uitkeringen uit hoofde van dergelijke staatspensioenen wordt in principe in alle lidstaten inkomstenbelasting geheven. Zij worden in de meeste gevallen gerekend als arbeidsinkomsten. Maar de meeste lidstaten belasten deze uitkeringen gunstiger dan inkomsten uit andere bronnen, hetzij door hogere belastingaftrek of aanvullende heffingskortingen die leeftijdgebonden zijn, hetzij door gedeeltelijke vrijstelling van het belastbaar inkomen van de inkomstenbelasting. Verder houden de lidstaten over het algemeen geen socialezekerheidsbijdragen in op pensioenen, al zijn er mogelijk bepaalde lidstaten die dergelijke lasten inhouden voor ziektekostenverzekering of lagere algemene tarieven hanteren voor gepensioneerden dan voor personen in de werkende leeftijd. Samen zorgen deze maatregelen en het effect van het progressiesysteem van de marginale tarieven van de inkomstenbelasting er voor dat de directe belastingdruk voor gepensioneerden die een staatspensioen ontvangen over het algemeen lager is dan die voor personen in de werkende leeftijd. Het effect van dergelijke maatregelen is dat het verschil tussen de netto-inkomsten van gepensioneerden en personen in de werkende leeftijd aanzienlijk kleiner is dan het verschil in bruto-inkomen.

Er moet echter op worden gewezen dat het effectieve belastingtarief voor personen die een uitkering ontvangen uit hoofde van een staatspensioen doorgaans niet alleen afhankelijk is van het bedrag van de uitkering uit hoofde van het staatspensioen, maar ook (en dit is vaak van doorslaggevende betekenis) van het bedrag van andere belastbare inkomsten (bijvoorbeeld bijkomende pensioenuitkeringen, huur, andere inkomsten uit spaartegoeden). Voorts reflecteert de collectieve lastendruk voor gepensioneerden over het algemeen de generositeit van uitkeringen uit hoofde van staatspensioenen en daarmee ook of gepensioneerden deze al dan niet kunnen dragen. Bijlage 1 biedt een overzicht van de fiscale behandeling van uitkeringen uit hoofde van staatspensioenen in de lidstaten. Deze bijlage wordt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks toegezonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0995/02 van Jillian Evans (Verts/ALE) aan de Commissie. Regio's met wetgevende bevoegdheden.



Publicatieblad Nr. 277 E van 14/11/2002 blz. 0123 - 0124



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0995/02 van Jillian Evans (Verts/ALE) aan de Commissie (12 april 2002) Betreft: Regio's met wetgevende bevoegdheden Kan de Commissie een definitie geven van regio's met wetgevende bevoegdheden binnen Europa en een lijst opstellen van regio's die volgens haar mening onder deze definitie vallen? Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie (14 mei 2002) De Commissie maakt geen gebruik van een eigen definitie van regio's met wetgevende bevoegdheden, en is derhalve niet in staat om een lijst van dergelijke regio's op te stellen. Definities en lijsten van dergelijke soorten regio's behoren duidelijk tot de bevoegdheid van elke lidstaat, zulks in overeenstemming met hun grondwet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1642/02

van Bernd Lange (PSE) aan de Commissie

(3 juni 2002)

Betreft: Hergebruik van afgewerkte olie

Sinds mijn verkiezing als lid van het Europees Parlement in 1994 houd ik mij bezig met de problematiek van de verwerking van afgewerkte olie in de EU. Toen al heb ik het toenmalige Commissielid Bjerregard geattendeerd op de gebrekkige omzetting van richtlijn 75/439/EEG(1) in de lidstaten.

Nog steeds ontvang ik klachten over het feit dat in bijna alle lidstaten ondanks formele mededelingen van de kant van de Commissie de hand wordt gelicht met het in de richtlijn verankerde beginsel dat afgewerkte olie prioritair gerecycleerd moet worden.

Hoe is de Commissie voornemens tegen deze misstand op te treden?

(1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 23.

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Wallström namens de Commissieop de schritftelijke vragen P-1627/02 en P-1642/02

(28 juni 2002)

De Commissie deelt de bezorgdheid van de geachte parlementsleden over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 75/439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van afgewerkte olie, zoals gewijzigd bij Richtlijn 87/101/EEG van de Raad van 22 december 1986 en Richtlijn 91/692/EEG van de Raad van 23 december 1991 tot standaardisering en rationalisering van de verslagen over de toepassing van bepaalde Richtlijnen op milieugebied, ondermeer over de verwijdering van afgewerkte olie, en in het bijzonder de praktische tenuitvoerlegging van artikel 3 daarvan.

Artikel 3, lid 1, van de Richtlijn schrijft inderdaad het volgende voor: Wanneer beperkingen van technische, economische en organisatorische aard zich daar niet tegen verzetten, nemen de lidstaten de nodige maatregelen om voorrang te geven aan de behandeling van afgewerkte olie door regeneratie.

Op basis van de informatie waarover zij beschikt, heeft de Commissie in 2000 en 2001 inbreukprocedures ingeleid tegen 13 lidstaten (alle lidstaten behalve Italië en Luxemburg) wegens het niet verlenen van voorrang aan de regeneratie van afgewerkte olie wanneer beperkingen van technische, economische en organisatorische aard zich daar niet tegen verzetten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0803/02

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(20 maart 2002)

Betreft: Inbreuken milieuwetgeving in Schotland

Na het bezoek van de Commissaris voor Milieu aan Schotland in september 2001, werd een uitgebreid debat gevoerd over de Schotse inbreuken op de milieuwetgeving.

Kan de Commissie mededelen hoeveel milieuklachten er momenteel lopen tegen Schotland en kan ze tevens aangeven hoe de Schotse situatie zich verhoudt tot andere gebieden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 mei 2002)

Allereerst moet worden opgemerkt dat inbreukprocedures die door de Commissie in overeenstemming met artikel 226 van het EG-Verdrag worden ingeleid de centrale autoriteiten van een lidstaat betreffen en niet de regionale of lokale overheden van die lidstaat. Niettemin is de Commissie zich ervan bewust dat er in Schotland gedurende de afgelopen maanden een debat heeft plaatsgevonden over de Schotse inbreuken op de milieuwetgeving.

Het is niet mogelijk een gedetailleerd overzicht te geven van de lopende milieuzaken die Schotland betreffen. Hoewel de Commissie informatie heeft verzameld over inbreukprocedures tegen lidstaten en deze in een jaarlijks verslag heeft verwerkt, hebben de gegevens betrekking op de nationale situatie van de lidstaten zonder dat er sprake is van een uitsplitsing naar regio of district. Wel komt duidelijk naar voren dat het betrekkelijk kleine aantal Schotse zaken veelal betrekking heeft op natuurbescherminggebieden, de sector water, de sector afvalstoffen en milieueffectbeoordeling. Het laatste jaarlijkse verslag over de controle op de toepassing van het gemeenschapsrecht (2000)(1) bevestigt dat deze in het Verenigd Koninkrijk (en Schotland) evenals in andere lidstaten gewoonlijk sectoren zijn waar inbreukprocedures op milieugebied aan de gang zijn.

Wat betreft informatie over de Schotse situatie in vergelijking met die in andere gebieden, kan de Commissie om bovengenoemde reden geen comparatieve regionale analyse geven; en wat betreft inbreukprocedures ten aanzien van andere lidstaten waar lagere overheden belast zijn met de tenuitvoerlegging van de milieuverplichtingen die het Gemeenschapsrecht oplegt, is de Commissie van mening dat het aantal zaken waar Schotland bij betrokken is verhoudingsgewijs niet eens bijzonder opmerkelijk is.

(1) COM(2001) 309 def, Volume I.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1815/02 van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie. Economische strategie.



Publicatieblad Nr. 277 E van 14/11/2002 blz. 0249 - 0249



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1815/02 van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie (25 juni 2002) Betreft: Economische strategie Kan de Europese Commissie cijfers meedelen over het bezit aan beursgenoteerde aandelen in handen van niet-ingezetenen in elke lidstaat van de Europese Unie in verhouding tot het BBP van de betreffende lidstaat, voor het laatste jaar waar cijfers voor beschikbaar zijn, en de vijf en tien voorafgaande jaren? Kan ze het cijfer telkens opsplitsen naargelang het gaat om aandelenbezit in handen van ingezetenen en niet-ingezetenen van de lidstaten? Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie (1 augustus 2002) De Commissie (Eurostat) moet het geachte parlementslid helaas meedelen dat ze de gevraagde cijfers niet heeft. De financiële rekeningen per institutionele sector zouden de meest waarschijnlijke vindplaats voor deze informatie moeten zijn. De gegevens die voor de financiële rekeningen moeten worden verzameld, liggen echter vast in het schema voor het verstrekken van gegevens over de nationale rekeningen in de verordening inzake het ESR 1995, Verordening (EG) nr. 2223/96 van de Raad van 25 juni 1996 inzake het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Gemeenschap(1). Volgens dit schema hoeft het financiële instrument aandelen en overige deelnemingen niet te worden opgesplitst in beursgenoteerde aandelen en overige instrumenten. De cijfers voor niet-ingezetenen zijn evenmin opgesplitst naargelang de niet-ingezetenen al dan niet uit de Unie komen. (1) PB L 310 van 30.11.1996.