ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0113/02

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(28 januari 2002)

Betreft: Het verlenen van asiel binnen de EU

In 2000 en 2001 is er tussen de afzonderlijke lidstaten een divergerende ontwikkeling vastgesteld inzake het aantal gevallen waarin asiel werd verleend.

Kan de Commissie de evolutie van het aantal asielzoekers, respectievelijk het aantal gevallen waarin asiel werd verleend, in elk van de 15 lidstaten van 2000 tot 2001 toelichten?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(3 april 2002)

Daar sommige gegevens voor 2001 door een aantal lidstaten aan de Commissie nog moeten worden medegedeeld, kunnen in dit stadium nog maar voorlopige conclusies worden getrokken.

In aansluiting op de conclusies van de Raad van mei 2001 betreffende een gemeenschappelijke analyse en de betere uitwisseling van statistieken inzake asiel en migratie is de Commissie evenwel van plan een jaarverslag te publiceren inzake statistieken over asiel, illegale binnenkomst en immigratie voor 2001, inclusief een statistische analyse van trends en indicatoren. Verwacht wordt dat het verslag eind 2002 wordt gepubliceerd. Het zou meer doorslaggevende antwoorden moeten verstrekken met betrekking tot de door het geachte parlementslid opgeworpen vragen.

Wat het aantal asielaanvragen betreft, wijzen de beschikbare cijfers erop dat de lidstaten niet werden geconfronteerd met een aanhoudende toevloed van aanvragen in de loop van de laatste twee jaar. Tot dusverre heeft geen enkele lidstaat totale cijfers gerapporteerd die vergelijkbaar zijn met 2000; er was sprake van ofwel een meetbare groei of daling.

Wat de beoordeling van het totaal aantal aanvragen betreft, veroorzaakt het ontbreken van gegevens voor 2001 nog steeds moeilijkheden betreffende het inschatten van de ontwikkelingen met betrekking tot de toekenning van asiel. Uitgaande van de verstrekte gegevens werd in 11,8 % van de gevallen de status op grond van het Verdrag van Genève verleend, terwijl het totaal aantal positieve besluiten (status Verdrag van Genève en aanvullende beschermingsvormen) betrekking zou hebben op 19,8 % van de genomen besluiten. Ook op dit gebied lopen de ontwikkelingen in de verschillende lidstaten evenwel uiteen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0234/02

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 januari 2002)

Betreft: Toekomstige kosten van geneesmiddelen

De kosten van geneesmiddelen zijn voor de lidstaten van de EUeen uitgavenpost van betekenis. Geneesmiddelen waarop octrooi is verleend brengen extra kosten met zich mee. De enige manier om met geoctrooieerde geneesmiddelen te concurreren is via parallelinvoer, en met het oog hierop is het van belang dat het vrij verkeer van geneesmiddelen niet wordt beperkt.

Naar verluidt is tijdens de toetredingsonderhandelingen met het oog op de aanstaande uitbreiding van de EU voor de markt van geneesmiddelen een uitzondering op dit beginsel gemaakt. Hierdoor wordt de parallelinvoer van geneesmiddelen uit de nieuwe lidstaten in een groot aantal gevallen gedurende een overgangsperiode van maximaal 11 jaar onmogelijk gemaakt.

Waarom deze uitzonderingsregelingen? Is geanalyseerd hoeveel de kosten van geneesmiddelen in de lidstaten van de EU, in vergelijking met een situatie waarin geen uitzonderingen worden toegestaan, door de overeengekomen uitzonderingsregelingen zullen stijgen?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(26 februari 2002)

De kandidaat-landen hebben tussen 1991 en 1995 octrooibescherming voor farmaceutische producten ingevoerd, behalve Cyprus en Malta die respectievelijk in de jaren twintig en omstreeks 1900 octrooibescherming invoerden. Aangezien de nieuwe octrooiwetgeving in het algemeen geen retroactief effect heeft, zal geen enkel geneesmiddel dat voor de wijziging van de desbetreffende wetgeving in de kandidaat-lidstaten in de handel werd gebracht in deze landen octrooibescherming krijgen, terwijl diezelfde producten in de Europese Unie nog steeds geoctrooieerd zijn.

Teneinde de problemen die deze situatie kan doen rijzen tot een minimum te beperken, heeft de Unie een mechanisme voorgesteld dat alleen van toepassing zal zijn op geoctrooieerde producten; de legaal geproduceerde generieke producten zullen vrij blijven circuleren binnen de uitgebreide Unie. Dit mechanisme houdt in dat de octrooihouder na de toetreding de invoer in de EU kan beletten van producten die in een lidstaat geoctrooieerd werden op een tijdstip waarop in de kandidaat-lidstaten nog geen octrooi voor dit product kon worden verkregen. Hierdoor wordt parallelinvoer voorkomen en daarmee de schadelijke invloed die dergelijke praktijken zouden kunnen hebben op de onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1048/02

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(17 april 2002)

Betreft: Actie van de Commissie met betrekking tot shark finning

Op 14 maart 2002 heeft het Europees Parlement een ontwerpresolutie aangenomen waarin de Europese Commissie opgeroepen wordt om een voorstel te doen voor een verbod op shark finning door alle in EU-landen geregistreerde vaartuigen en voor de uitvoering van maatregelen om te voldoen aan het Internationale actieplan voor haaien van de VN (B5-0031/2002, opgenomen in verslag A5-0063/2002).

Welke actie is de Commissie in dit verband van plan?

Klopt het dat initiatieven voor een verbod op shark finning vertraagd worden door ellenlange discussies in de Commissie over de soorten waarvoor het verbod dient te gelden, en over de noodzaak om voor elke gevangen soort exacte conversiepercentages te specificeren van hele haaien tot vinnen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 mei 2002)

De Gemeenschap heeft de technische vergaderingen ter voorbereiding van het Internationaal actieplan voor haaien van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) en de goedkeuring daarvan op wereldvlak in 1999 actief ondersteund.

Bij wijze van follow up heeft de Commissie in februari 2001 reeds een ontwerp voor een communautair actieplan voorgelegd aan het visserijcomité van de FAO (FAO-COFI). Op de volgende vergadering van het FAO-COFI in 2003 zullen de verdere uitvoering en een herziening van het internationaal plan voor haaien worden besproken.

Momenteel werkt de Commissie aan een voorstel om shark finning (het wegnemen van de vinnen van haaien) te verbieden op communautair niveau. Dat dit initiatief wordt vertraagd door ellenlange discussies over de betrokken soorten of andere verwante parameters klopt echter niet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2118/02

van Dirk Sterckx (ELDR) aan de Commissie

(10 juli 2002)

Betreft: Vaststelling van een maximumleeftijd voor aanwerving van stewards bij bepaalde luchtvaartmaatschappijen

Naar verluidt leggen luchtvaartmaatschappijen zoals Austrian Airlines en Lufthansa leeftijdsbeperkingen op voor de aanwerving van stewards. Zo werven zij enkel stewards aan die niet ouder zijn dan respectievelijk 35 of 40 jaar.

Kan de Commissie mededelen of dergelijke discriminatie op basis van leeftijd verenigbaar is met de bepalingen van richtlijn 2000/78/EG(1) tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep? Of zijn deze verschillen in behandeling op grond van leeftijd gerechtvaardigd op grond van artikel 6 van deze richtlijn en zo ja, waarom? Bestaat er al rechtspraak van het Hof hierover?

(1) PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(1 augustus 2002)

De Commissie herinnert eraan dat de Raad op 2 december 2000 Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep heeft goedgekeurd(1). Krachtens deze richtlijn is discriminatie op grond van onder meer leeftijd verboden. Verboden zijn onder meer leeftijdsgrenzen die niet objectief en redelijkerwijs door een legitiem doel gerechtvaardigd zijn (inclusief legitieme doelstellingen op het punt van het werkgelegenheidsbeleid, de arbeidsmarkt en beroepsopleidingen) en voor het verwezenlijken van dat doel ongepast en onnodig zijn.

De lidstaten hebben tot 2 december 2003 tijd om de richtlijn in nationale wetgeving om te zetten. Om met bijzondere omstandigheden rekening te kunnen houden beschikken de lidstaten (zo nodig) vanaf 2 december 2003 over een extra periode van drie jaar om de bepalingen van de richtlijn inzake discriminatie op grond van leeftijd en handicap om te zetten. Lidstaten die voor deze mogelijkheid kiezen, moeten de Commissie hiervan onverwijld op de hoogte stellen en jaarlijks bij de Commissie verslag uitbrengen over de maatregelen ter bestrijding van discriminatie op grond van leeftijd en handicap en de geboekte vooruitgang bij de uitvoering van de richtlijn.

De termijn voor het omzetten van de richtlijn is nog niet verstreken. Bijgevolg zijn er bij het Europees Hof van Justitie nog geen zaken over deze kwestie aanhangig gemaakt.

(1) PB L 303 van 2.12.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0872/02

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 april 2002)

Betreft: Beschermde vogelsoorten

De brandgans is een veelvoorkomende verschijning op de terreinen van het Zweedse hof op Drottningholm bij Stockholm. Er zijn klachten binnengekomen over de verontreiniging die de vogel veroorzaakt en zelfs over aanvallen op voorbijgangers.

Het bestuur van de provincie Stockholm heeft het Zweedse hof op Drottningholm in 2000 toestemming gegeven de eieren uit een dertigtal nesten te verwijderen en een twintigtal vogels af te schieten. Dit laatste is echter niet gebeurd omdat de populatie in 2000 door olieverontreiniging is gedecimeerd.

De Zweedse ornithologische vereniging is echter van mening dat Zweden overeenkomstig de richtlijn inzake in het wild levende vogels verplicht is maatregelen te nemen om de populatie te beschermen. De enige landen van de Unie waar de brandgans volgens de berichten broedt, zijn Zweden en Finland. In het Aftonblad van 15 oktober 2000 lieten de ornithologen weten dat zij de Commissie erop zouden wijzen dat het provinciebestuur toestemming had gegeven voor het preventief afschieten van brandganzen, zwarte spechten, haviken, buizerds en visarenden.

Zijn deze gebeurtenissen de Commissie bekend? Heeft zij ter zake een onderzoek ingesteld? Zo ja, met welk resultaat?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 mei 2002)

De Commissie heeft geen klachten, van individuen noch van organisaties, ontvangen over het feit dat het Regionale Bestuur van Stockholm toestemming heeft gegeven voor de jacht op de brandgans, de zwarte specht, de havik, de buizerd en de stormmeeuw.

Overeenkomstig Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(1) mag van bovengenoemde soorten in Zweden alleen op de stormmeeuw legaal worden gejaagd (bijlage II/2). Krachtens artikel 9 van de richtlijn kunnen de lidstaten afwijkingen toestaan waarbij ook op andere soorten kan worden gejaagd om specifieke redenen zoals het beperken van schade aan landbouwgewassen. In het Zweedse verslag over in het jaar 2000 verleende afwijkingen zijn afwijkingen opgenomen die door het Regionaal Bestuur van Stockholm zijn verleend voor het doden van brandganzen (77 gedood) en haviken (50 gedood); het rapport vermeldt geen zwarte spechten of buizerds. Afgaande op de informatie die door het geachte parlementslid is verstrekt, zal de Commissie de Zweedse overheid verzoeken commentaar te geven op de aangehaalde kwesties.

(1) PB L 103 van 25.4.1979.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1814/02

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(25 juni 2002)

Betreft: Overtredingen

1. Onder welke omstandigheden is de Europese Commissie bereid om een onderzoek in te stellen naar een overtreding van de verdragen of de EU-wetgeving door een lidstaat, vooral als het gaat om openbare uitschrijvingen, staatssteun en equivalente maatregelen?

2. Is ze bereid om de klagende partij, ook als het een bedrijf is, het recht van anonimiteit toe te staan om ze te beschermen tegen het vermeend of daadwerkelijk gevaar van vergeldingsmaatregelen?

3. Heeft ze dat in het verleden al gedaan?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(29 juli 2002)

De Commissie onderzoekt elk jaar enkele honderden klachten over overtredingen van de communautaire wetgeving inzake openbare aanbestedingen en het vrije verkeer van goederen door de lidstaten.

Deze klachten worden behandeld in het kader van de inbreukprocedure van artikel 226 van het EG-Verdrag, die tot een rechtszaak bij het Hof van Justitie kan leiden indien met de lidstaat geen overeenstemming wordt bereikt.

Volgens de interneprocedureregels van de Commissie moeten de klachten vertrouwelijk worden behandeld. De Commissie heeft dit beginsel onlangs bevestigd in haar mededeling van 20 maart 2002 aan het Parlement en de Europese Ombudsman betreffende betrekkingen met de klager inzake inbreuken op het Gemeenschapsrecht(1).

De vertrouwelijkheid kan alleen worden opgeheven na uitdrukkelijke toestemming van de klager. Doorgaans wordt om deze toestemming gevraagd wanneer dit nodig is om het onderzoek te kunnen voortzetten en om in overleg met de betrokken lidstaat tot een voor de klager gunstige oplossing te komen.

Ook klachten over staatssteun, die wordt behandeld volgens de procedures van de artikelen 87 tot en met 89 van het EG-Verdrag, worden door de Commissie op verzoek vertrouwelijk behandeld.

(1) PB C 166 van 12.7.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0237/02

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(6 februari 2002)

Betreft: Ongerustheid over de 110 krijgsgevangenen in Guantanamo

Heel de wereld is verontwaardigd over de behandeling die de 110 krijgsgevangenen op de Amerikaanse basis Guantanamo in Cuba, van wie men veronderstelt dat zij deel uitmaakten van het Al-Queda-netwerk, ten deel valt. Verschillende internationale organisaties en niet-gouvernementele organisaties hebben geprotesteerd tegen zowel de onmenselijke omstandigheden waaronder deze krijgsgevangenen zijn overgebracht naar de Amerikaanse basis en daar in bewaring zijn genomen, als het rechtsstelsel waaraan zij zijn onderworpen.

Welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen om een onderzoek te kunnen instellen naar de omstandigheden waaronder de krijgsgevangenen naar Cuba zijn overgebracht en daar in bewaring zijn genomen, om een rechtsstelsel voor de gevangenen te laten vaststellen door een bevoegde rechtbank en met name na te gaan of deze krijgsgevangenen in aanmerking komen voor de status van krijgsgevangene overeenkomstig de bepalingen van het derde Verdrag van Genève, en om ervoor te zorgen dat in ieder geval de mensenrechten en het recht op menselijke behandeling strikt worden geëerbiedigd, overeenkomstig het Verdrag van Genève en het Internationaal Verdrag inzake burger- en politieke rechten?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Patten namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0237/02 en E-0392/02

(7 maart 2002)

Het is niet aan de Commissie om vast te stellen of afzonderlijke gevangenen vallen binnen de werkingssfeer van het Verdrag van Genève.

Zij stelt niettemin vast dat de Verenigde Staten op 7 februari 2002 hebben medegedeeld dat het Verdrag van Genève van toepassing zal zijn op de gevangenen in het basiskamp van Guantanamobaai (Camp X-Ray) die als Taliban-soldaten worden aangemerkt. De Verenigde Staten blijven evenwel de tot Al Qaeda behorende gevangenen aanmerken als gevangenen die vallen buiten de werkingssfeer van het Verdrag van Genève.

Tevens stelt de Commissie vast dat de Verenigde Staten desondanks hebben toegezegd alle gevangenen te behandelen overeenkomstig het bepaalde in het Verdrag van Genève en dat de Verenigde Staten het merendeel van de aanbevelingen van het Internationale Rode Kruis met betrekking tot verbetering van de omstandigheden waaronder de gevangenen worden vastgehouden? accepteren.

Daarnaast stelt de Commissie vast dat de vertegenwoordigers van het Internationaal Comité van het Rode Kruis en van de Britse regering die Camp X-Ray hebben bezocht, hebben bevestigd dat de gevangenen er in overeenstemming met het internationaal humanitair recht worden behandeld.

Via nauwe contacten met de autoriteiten in de lidstaten alsook met niet-gouvernementele organisaties (NGO's) die toegang hebben tot dit gevangenkamp, blijft de Commissie de ontwikkelingen aangaande de behandeling van de gevangenen gedurende hun vervoer naar en hun gevangenschap in Camp X-Ray volgen.

Tevens onderhoudt de Unie op het gebied van de mensenrechten een geregelde dialoog met de Verenigde Staten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1841/02

van Georges Garot (PSE) aan de Commissie

(24 juni 2002)

Betreft: Sjalottenproductie

Onlangs hebben de brancheorganisatie groenten en fruit en de sjalottenproducenten uit mijn regio in het westen van Frankrijk zich tot mij gewend omdat zij verontrust zijn over plannen van de diensten van het Directoraat-generaal landbouw en het Directoraat-generaal gezondheids- en consumentenbescherming om in te stemmen met de uniformisering van de sjalotten- en uienproductie, te beginnen met de benamingen van deze producten in de handel.

Deze ontwikkeling is om verschillende redenen zorgwekkend.

- zij strookt niet met de bevordering van het Europese landbouwmodel dat de Europese Unie zegt te willen verdedigen. Zij brengt ernstige schade toe aan de multifunctionaliteit van de landbouw en met name aan de milieuaspecten (biodiversiteit) en de kwaliteitsveiligheid van de producten.

- zij is in strijd met de besluiten van de Top van Berlijn met name waar deze de plattelandsontwikkeling betreffen. Deze tweede pijler beoogt de instandhouding van de activiteit in plattelandsgebieden te garanderen: de in Europa meest toegepaste productiemethode voor sjalotten draagt ruim bij aan deze doelstellingen en zonder enige steun!

- zij is in strijd met de op de Europese Raad van Göteborg in 2001 vastgestelde strategie van duurzame ontwikkeling.

- tenslotte is zij strijdig met de inhoud van het Groenboek over de voedselveiligheid van 2000 en met name met de grote beginselen voor meer kwaliteit en veiligheid van producten en meer voorlichting van het publiek.

Kan de Commissie, gezien het voorafgaande, een verklaring geven waarom zij bij de bestudering, de analyse en de behandeling van de problematiek van de sjalottenproductie geen rekening houdt met de grote beginselen en gedragsregels die zij zich heeft gesteld?

Welke belangen en welk beleid wil zij in werkelijkheid verdedigen? Is zij niet van mening dat de Europese documenten inzake de sjalottenproductie opnieuw in behandeling moeten worden genomen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(2 augustus 2002)

De Commissie bereidt thans geen tekst voor die zou kunnen leiden tot de uniformisering van de teelt of de handelsbenamingen van sjalotten en uien.

Uit een bij de Commissie ingediende klacht blijkt daarentegen dat de Franse telers, met name de Bretonse producenten van sjalotten, sterk verontrust zijn door het verschijnen op de markt van sjalottenzaad.

Volgens de klagers zou dit zaad niet aan de communautaire normen voldoen en zou het volgens het Gemeenschapsrecht niet in de handel mogen worden gebracht.

Verder heeft de Commissie een klacht ontvangen in verband met het feit dat de Franse wetgeving het in de handel brengen van sjalotten slechts toestaat als deze worden verkregen door vegetatieve vermeerdering uit bollen.

Deze klachten worden thans door de Commissie grondig onderzocht. De Commissie zal niet nalaten om bij dit onderzoek rekening te houden met de verschillende door het geachte parlementslid in zijn schriftelijke vraag genoemde elementen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1470/02

van Theresa Zabell (PPE-DE) aan de Commissie

(27 mei 2002)

Betreft: Maatregelen in de sport

In haar antwoord op mijn schriftelijke vraag E-0512/02(1) heeft de Commissie geen antwoord gegeven op de gestelde vraag die als volgt luidde:

- Kan de Commissie een gedetailleerde lijst verstrekken van alle maatregelen en acties in de huidige zittingsperiode die verband houden met de wereld van de sport en de sporters?

- Daarom dring ik erop aan mij de gevraagde informatie alsnog te verstrekken.

(1) PB C 172 E van 18.7.2002, blz. 206.

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(15 juli 2002)

Sinds het begin van haar huidige ambtsperiode heeft de Commissie een bedrag van 10 miljoen euro besteed aan projecten ter bestrijding van doping in de sport. Zij heeft ook een project sport: bevordering van de Olympische waarden op school voor een bedrag van 0,2 miljoen euro gefinancierd. Wat de sport voor gehandicapten betreft, is ten slotte een bedrag van 2,5 miljoen euro uitgetrokken voor de financiering van de Special Olympics die in juni 2003 te Dublin zullen plaatsvinden. Uit hoofde van de begroting 2002 is een bedrag van 5 miljoen euro toegekend voor voorbereidende maatregelen ten behoeve van een communautair beleid op sportgebied.

In de huidige ambtsperiode is door de Commissie echter geen algemene telling van alle activiteiten in verband met sport uitgevoerd. Een dergelijke telling zou immers moeilijk te realiseren zijn wegens de grote verscheidenheid aan beleidsmaatregelen en initiatieven.

Zoals de Commissie heeft aangegeven in haar antwoord op schriftelijke vraag E-0512/02 van het geachte parlementslid hebben talrijke communautaire beleidsmaatregelen een direct effect gehad op de organisatie en de ontwikkeling van de sport en hebben bijgevolg de wereld van de sport en de sporters beïnvloed.

Wat de regelgeving betreft, hadden de meeste maatregelen betrekking op de toepassing van de mededingingsregels in de sportsector. Een persbericht(1) van de Commissie heeft de stand van zaken toegelicht.

Andere maatregelen betreffen de toepassing van de regels van de interne markt, met name het vrij verkeer van werknemers en het vrij verkeer van diensten.

(1) IP 02/806 van 3.6.2002 Toepassing van de mededingingsregels van de EU op sport.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1684/02

van Hubert Pirker (PPE-DE) aan de Commissie

(12 juni 2002)

Betreft: Vrij verkeer van goederen met betrekking tot jachtwapens

Italiaanse autoriteiten verkondigen het standpunt dat op grond van de Italiaanse rechtsvoorschriften Decreto Legge nr. 527/92 van 30.12.1992 en Decreto Ministeriale nr. 635/96 van 30.10.1996 de tijdelijke overbrenging van jachtwapens uit een andere lidstaat naar Italië teneinde deze bijvoorbeeld aan potentiële klanten te tonen niet mogelijk is.

In hoeverre beschouwt de Europese Commissie dit als een schending van Richtlijn 91/477/EEG(1) en een obstakel voor het vrije verkeer van goederen?

(1) PB L 256 van 13.9.1991, blz. 51.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(19 juli 2002)

De Commissie bedankt het geachte parlementslid voor zijn informatie over het verbod op tijdelijke overbrenging van jachtwapens uit een andere lidstaat naar Italië, met name teneinde deze aan potentiële klanten te tonen.

Aangezien de overbrenging van vuurwapens van een lidstaat naar een andere lidstaat van de Unie onder het toepassingsgebied valt van Richtlijn 91/477/EEG van de Raad van 18 juni 1991 inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens, heeft de Commissie de autoriteiten van de betrokken lidstaat verzocht bovengenoemde situatie te verduidelijken.

De Commissie zal het geachte parlementslid over het verdere verloop van deze zaak op de hoogte houden.