ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1926/98

van Armelle Guinebertière (UPE) aan de Commissie

(18 juni 1998)

Betreft: Begeleidende maatregelen voor de afschaffing van de taksvrije handel

Het besluit om de taksvrije handel per 30 juni 1999 af te schaffen (richtlijn 91/680/EEG)(1) is bevestigd door de Ecofin-raad, die op 18 mei l.l. geweigerd heeft om in te gaan op de Ierse aanvraag om de studie over de weerslag van het besluit uit te voeren, die door commissaris mevrouw Scrivener in 1992 nochtans aan de Europese parlementsleden beloofd was. We nemen er akte van.

Zo'n besluit roept vragen op, te meer omdat de fiscale harmonisatie van de EU-lidstaten nauwelijks begonnen is, maar we zijn zeker gerechtigd om naar de nationale en Europese instrumenten te vragen die de herstructurering van de taksvrije handelscircuits moeten ondersteunen.

Kan de Commissie duidelijk haar standpunt laten weten: welke middelen denkt ze in te zetten en van welke instrumenten denkt ze gebruik te maken om de aanpassing van de sectoren te begeleiden waar nu nog taksvrije regelingen voor gelden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(17 juli 1998)

De Commissie herinnert het geachte parlementslid eraan dat het de taak van de lidstaten is om de consequenties van het door de Raad in 1991 eenstemmig genomen besluit om de belastingvrije verkoop per 30 juni 1999 af te schaffen, te analyseren en zo nodig de door hen noodzakelijk geachte begeleidende maatregelen te treffen.

De Commissie wijst er verder op dat zij op 19 mei 1998 voor de Ecofin-Raad heeft toegezegd om in een werkdocument de instrumenten toe te lichten die door de lidstaten kunnen worden gebruikt om eventuele moeilijkheden te ondervangen.

Er wordt op dit moment gewerkt aan de voorbereiding van dat document, waarin een overzicht wordt gegeven van de op Gemeenschapsvlak bestaande mechanismen. Het Parlement zal uiteraard van de ontwikkeling ervan op de hoogte worden gehouden.

(1) PB L 376 van 31.12.1991, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1460/98

van Umberto Bossi (NI) aan de Commissie

(13 mei 1998)

Betreft: Harmonisatie van de maximaal toegestane waarden voor DDT in bepaalde vissoorten

In de vragen P-0385/97(1) en P-0906/97(2) is gewezen op het probleem van de maximaal toegestane waarden voor toxische stoffen (zoals DDT) die in vissen worden aangetroffen, en de maxima die door de lidstaten zijn vastgesteld.

Kan de Commissie toelichten of procedures voor de harmonisatie van de grenswaarden in de lidstaten zijn gestart?

Kan de Commissie de lijst bijwerken van lidstaten die de grenswaarden voor dichloortrifenyltrichloorethaan, afgekort DDT, in bepaalde vissoorten hebben aangepast (en in hoeverre dit heeft plaatsgevonden)?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(2 juli 1998)

De situatie in de verschillende lidstaten met betrekking tot de regelgeving inzake de maximumresidugehalten voor dichloordifenyltrichloorethaan (DDT) blijft ongewijzigd.

De Commissie heeft nog geen procedures ingeleid met het oog op de harmonisatie van de in de verschillende lidstaten toegestane maximumgehalten.

Een gedetailleerd overzicht (per lidstaat), gebaseerd op bijgewerkte informatie van de lidstaten, wordt rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat van het Parlement.

(1) PB C 217 van 17.7.1997, blz. 170.

(2) PB C 45 van 10.2.1998, blz. 9.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2071/98

van Gerardo Fernández-Albor (PPE) aan de Commissie

(7 juli 1998)

Betreft: "Camino Europa"-project

Uit een enquête die onlangs werd gehouden bij 1 300 studenten van de Universiteit van Madrid, het "Camino Europa"-project, is gebleken dat 70 % van de ondervraagden bereid is in een ander land van de EU te werken, 78 % zich "Europese burger" voelt en 75 % voorstander is van de eenheidsmunt.

Deze enthousiaste toewijding voor Europa mag niet verloren gaan door teleurstellingen nadat de deelnemers aan de enquête de universiteitsbanken hebben verlaten. Er moet dan ook gezorgd worden voor soepele contacten zodat jonge Europeesgezinde afgestudeerden uit de verschillende lidstaten gemakkelijker toegang krijgen tot arbeidsplaatsen in een ander land dan het hunne.

Is de Commissie niet van mening dat deze bemoedigende enquête een impuls is voor het creëren van de genoemde contacten over werkaanbiedingen in de verschillende lidstaten, teneinde de mobiliteit van jonge universitairen, eens zij in hun land van herkomst een diploma hebben behaald, in alle lidstaten van de Unie te bevorderen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(3 augustus 1998)

De Commissie is zich bewust van het feit dat jonge en geschoolde personen het meest bereid zijn om in het kader van de geografische mobiliteit in een andere lidstaat te werken.

Zij hecht groot belang aan de mechanismen die de Europese burgers in staat stellen het recht op vrij verkeer uit te oefenen, dat hun door het EG-Verdrag is toegekend. Daarom steunt zij met name het EURES-netwerk van de openbare diensten voor arbeidsvoorziening, de sociale partners en andere partners op plaatselijk niveau. Dit netwerk, dat steunt op meer dan 500 Euro-adviseurs en op de moderne informatietechnologieën, heeft tot taak de bij de geografische mobiliteit betrokken werkzoekenden (of werkgevers) te informeren en te adviseren. Het helpt personen die werk in het buitenland willen vinden, met name dankzij een gegevensbank met circa 100.000 speciaal geselecteerde vacatures. Een gedeelte van deze vacatures is thans beschikbaar op de Internetsite van EURES(http://europa.eu.int/jobs/eures)die ook de sites van talrijke Europese openbare diensten voor arbeidsvoorziening met elkaar verbindt.

Een gedetailleerde beschrijving van de activiteiten van EURES is opgenomen in het verslag(1) dat door de Commissie op 3 juli 1998 is goedgekeurd en aan het Parlement is toegezonden.

(1) COM(98) 413 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1977/98

van Graham Mather (PPE) aan de Commissie

(30 juni 1998)

Betreft: Veiligheidsvoorschriften voor kinderwandelwagentjes

Vindt de Commissie de bestaande veiligheidsvoorschriften voor wandelwagentjes in de EU voldoende, in het bijzonder de voorschriften in verband met het van achteren vastgemaakte platform?

Heeft de Commissie nog iets anders op te merken over dit onderwerp?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(31 juli 1998)

De Commissie heeft tot nu toe geen reden gehad om zich zorgen te maken over de platforms die het vervoer van een tweede kind, staande aan de achterkant van een wandelwagentje, mogelijk maken. Zij heeft bovendien geen enkele kennisgeving hieromtrent ontvangen van het snelle waarschuwingssysteem dat in het kader van Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 betreffende de algemene productveiligheid(1) onder andere de aanwezigheid van een gevaarlijk product op het grondgebeid van de Gemeenschap meldt.

Wat de normalisatie betreft, bestaat er naast de nationale normen, zoals de Britse norm BS 4792, nog geen Europese norm voor de wandelwagentjes voor kinderen. Er wordt echter aan de opstelling van een dergelijke norm gewerkt en een ontwerp-norm zal binnenkort ter goedkeuring worden voorgelegd aan de nationale leden van het Europese normalisatieorgaan, het Europees comité voor normalisatie (CEN).

Het betreffende platform is in dit ontwerp niet in aanmerking genomen. Als toch zou blijken dat het een bijzonder gevaar oplevert, zou het in aanmerking kunnen worden genomen bij een latere herziening van de Europese norm en de Commissie zal daarop toezien.

(1) PB L 228 van 11.8.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1752/98

van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie

(5 juni 1998)

Betreft: De kosten van het creëren van arbeidsplaatsen

De Commissie vertelt in haar mededeling over milieu en werkgelegenheid (COM(97) 0592 def.) dat er in 1996 ongeveer 1.500 banen zijn gecreëerd in het kader van de LIFE-projecten; één fulltime baan per jaar kostte ongeveer 30.000 ecu. Vindt de Commissie ook niet dat dit wel bijzonder duur is voor één baan en heeft zij enig idee hoe zij deze banen meer kosten-effectief kan maken?

Antwoord van Mevr. Bjerregaard namens de Commissie

(22 juli 1998)

Het voornaamste doel van de LIFE-Nature-projecten is de bescherming van natuurgebieden en habitats. Het scheppen van banen is een secondair, zij het positief effect. Kosten-effectiviteitsoverwegingen wegen hier dus minder zwaar dan bij de uitvoering van maatregelen zonder milieudoelstelling.

Het cijfer van de jaarlijkse kosten van een volledige baan als vermeld in Kader 6 "Werkgelegenheidseffect van LIFE-Nature-projecten", Bijlage 2 van de mededeling van de Commissie over milieu en werkgelegenheid (bouwen aan een duurzaam Europa)(1) is een op een betrekkelijk klein aantal projecten gebaseerd gemiddelde, en vormt één van de conclusies van de evaluatie van de LIFE-Nature-projecten. Het is indicatief en geeft niet de werkeljke kosten op het gebied van natuurbehoud weer. Bovendien hebben deze kosten alleen betrekking op de eigenlijke banen, en is er geen rekening gehouden met indirecte werkgelegenheidseffecten door nieuwe of uitgebreide toeristische activiteiten en accomodatie op het platteland. Er zij op gewezen dat de plaats waar sommige banen geschapen worden belangrijk is, aangezien LIFE-Nature-projecten vaak de ontwikkeling van activiteiten mogelijk maken op afgelegen plaatsen waar geen andere werkgelegenheid is.

(1) COM(97) 592 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1595/98

van Caroline Jackson (PPE) aan de Commissie

(25 mei 1998)

Betreft: Technische normen voor elektrische beveiligingsvoorzieningen

Bestaan er technische EU-normen ter bescherming van pace-makers in de nabijheid van elektrische beveiligingsvoorzieningen (beveiligingsetiketten in winkels, gesloten tv-systeem)? Acht de Commissie de noodzaak voor een dergelijke norm niet aanwezig?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(2 juli 1998)

Pacemakers op de Europese markt moeten voldoen aan de bepalingen van Richtlijn 90/385/EEG van de Raad van 20 juni 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake actieve implanteerbare medische hulpmiddelen(1).

De fundamentele voorschriften van deze richtlijn zijn speciaal gericht op de bescherming van de risico's als gevolg van de invloed van omgevingsfactoren die redelijkerwijze te verwachten zijn, met name elektromagnetische velden, waaronder die welke worden opgewekt door elektrische beveiligingsapparatuur die bijvoorbeeld in warenhuizen wordt gebruikt.

Ter ondersteuning van de tenuitvoerlegging van deze richtlijn is een Europese ontwerp-norm inzake implanteerbare pacemakers (pr EN45 502, ter vervanging van EN 50 061) ontwikkeld. Een aantal eisen in deze norm hebben betrekking op de immuniteit van pacemakers voor dergelijke externe elektromagnetische velden.

Het risico als gevolg van elektromagnetische velden veroorzaakt door beveiligingsapparatuur kan echter niet volledig worden geëlimineerd door technische voorschriften die uitsluitend van toepassing zijn op pacemakers. Derhalve schrijft Richtlijn 90/385/EEG voor dat de fabrikant van pacemakers gegevens verstrekt bij de pacemakers over de voorzorgsmaatregelen die moeten worden genomen ter bescherming tegen de risico's van externe elektromagnetische storingen. Bovendien moeten toereikende beveiligingsmaatregelen voor elektrische bewakingsapparatuur worden overwogen waarbij rekening wordt gehouden met het inherente risico van dergelijke apparatuur.

(1) PB L 189 van 20.7.1990.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1982/98

van Allan Macartney (ARE) aan de Raad

(17 juni 1998)

Betreft: Commissiedocument over maatregelen ter compensatie van de afschaffing van belastingvrije winkels

Kan de Raad ervoor zorgen dat het Commissiedocument waarin de mogelijkheden worden uiteengezet voor compenserende maatregelen ten bate van de regio's die het zwaarst getroffen zijn door het feit dat belastingvrij winkelen bij reizen binnen de EU na 1999 wordt afgeschaft, overeenkomstig een besluit van de Ecofin-Raad van mei, dit najaar tijdens een zitting van de Ecofin-raad wordt gepresenteerd en behandeld?

Antwoord

(24 september 1998)

Uit het debat tijdens de Raad Ecofin van 19 mei 1998 is gebleken dat er geen consensus bestaat voor het laten uitvoeren van een de gehele Gemeenschap beslaande studie naar de gevolgen van de afschaffing op 30 juni 1999 van de belastingvrije verkoop binnen de EU.

In het licht van verscheidene nationale studies en de tijdens de zitting gemaakte opmerkingen, zal de Commissie echter in een werkdocument nader aangeven welke instrumenten de lidstaten kunnen gebruiken om de gevolgen van de afschaffing te ondervangen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2122/98

van David Hallam (PSE) aan de Commissie

(30 juni 1998)

Betreft: Opleggen van geldboeten: verordening nr. 1765/92

Is het de Commissie bekend dat in het geval van vergissingen bij het aanvragen van compensatie voor akkerbouwarealen krachtens het geïntegreerd beheers- en controlesysteem als bedoeld in verordening nr. 1765/92(1) zeer hoge geldboeten worden opgelegd?

In het Verenigd Koninkrijk hebben wij geconstateerd dat ook in de gevallen waarin duidelijk sprake was van echte vergissingen van de kant van de producent veel van deze geldboeten zijn opgelegd. Welke flexibele regeling kan de Commissie bieden om deze getroffen producenten te helpen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(29 juli 1998)

Verordening (EEG) 3887/92 van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen(2) voorziet in sancties voor die gevallen waarin boeren in een steunaanvraag "oppervlakten" een te grote oppervlakte aangeven of waarin aan bepaalde andere voorwaarden niet is voldaan.

De Commissie heeft echter erkend dat deze regeling in sommige gevallen met enige flexibiliteit moet worden toegepast. Op grond van Verordening (EEG) 3887/92 mogen de lidstaten toestaan dat steunaanvragen "oppervlakten" zonder sanctie worden aangepast als sprake is van een echte vergissing die door de lidstaat als zodanig is erkend. Het erkennen van vergissingen valt onder de bevoegdheid van de lidstaten.

Onlangs heeft de Commissie, in aanvulling op de bestaande voorschriften, een nieuwe clausule in Verordening (EEG) 3887/92 voorgesteld op grond waarvan boeren - indien aan bepaalde voorwaarden is voldaan - gegevens in hun steunaanvraag die aanleiding zouden kunnen geven tot sancties, mogen rectificeren.

(1) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 12.

(2) PB L 391 van 31.12.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1572/98

van James Janssen van Raay (UPE) aan de Raad

(25 mei 1998)

Betreft: Vlaggen op 15 augustus

1. Aangezien Nederland het enige geallieerde land is dat 15 augustus onopgemerkt laat als dag dat in 1945 de Tweede Wereldoorlog werd beëindigd heb ik met opzet onder het Nederlands voorzitterschap vragen gesteld, die nimmer beantwoord werden. Mijn vragen blijken in het ongerede te zijn geraakt. Hoe is dat mogelijk?

2. Het Verenigd Koninkrijk herdenkt zowel het einde van de Eerste Wereldoorlog (poppy-day) als die van de Tweede Wereldoorlog. Kan het Britse voorzitterschap bevorderen dat 15 augustus een officiële herdenkingsdag wordt met het traditionele vlagvertoon, al was het maar om de langdurige vrede te vieren die voor ons erop volgde?

3. De Japanse keizer bezoekt binnenkort Londen en krijgt een hoge onderscheiding (Kouseband). Wil het Britse voorzitterschap die gelegenheid benutten Japan te wijzen op de mateloze ellende van de door hem onderdrukte Aziatische volkeren, en dat om te zetten in massale hulpverlening nu diezelfde bevolkingen opnieuw in ellende zijn geraakt?

Antwoord

(24 september 1998)

Voor wat betreft de invoering van een vredefeest op 15 augustus verwijst de Raad het geachte parlementslid naar het antwoord op schriftelijke vraag E-1331/98, de enige vraag die hierover aan de Raad is voorgelegd.

De Raad behoeft geen commentaar te leveren op hetgeen het geachte parlementslid het Britse voorzitterschap in overweging heeft gegeven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2093/98

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(30 juni 1998)

Betreft: Concurrentiepositie van viskwekers in Denemarken

Voor kwekers van zoetwatervis in Denemarken gelden op grond van paragraaf 3 van bekendmaking nr. 224 van 5 april 1989 van het Ministerie voor Milieuzaken beperkingen ten aanzien van het maximale jaarlijkse voederverbruik van viskwekers. Dat betekent dat er in de praktijk sprake is van productiebeperkingen in de viskweeksector.

Voor zover bekend, zijn er geen soortgelijke beperkingen in andere EU-landen.

Kan de Commissie mededelen of de Deense regels die de productie in de viskweeksector beperken stroken met de bepalingen van het Verdrag op mededingingsgebied?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(28 juli 1998)

Denemarken heeft een uitgebreide wetgeving inzake aquacultuur die inderdaad beperkingen oplegt. Dit moet worden gezien in het licht van de strenge normen op het gebied van de waterkwaliteit in het algemeen die Denemarken in zijn wetgeving heeft vastgesteld. Wat het kweken van zoetwatervis betreft, stelt Denemarken zich tot doel de daardoor veroorzaakte milieuvervuiling te halveren. Dit moet in hoofdzaak worden bereikt door beperking van de gebruikte hoeveelheden visvoer. Elke kwekerij mag per jaar niet meer dan een bepaalde hoeveelheid voer gebruiken.

In andere lidstaten wordt geen gebruik gemaakt van dit middel om het milieu te beschermen, maar het EG-Verdrag verbiedt de lidstaten niet strengere milieumaatregelen te nemen dan die waarin de communautaire regelgeving voorziet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1958/98

van Mirja Ryynänen (ELDR) aan de Commissie

(30 juni 1998)

Betreft: Informatie over de lidstaten bij onderlinge officiële contacten

Een groot aantal lidstaten van de EU heeft de kosten voor openbare dienstverlening tussen de lidstaten gelijkgetrokken. Veel Finnen hebben echter de ervaring dat in de praktijk bijvoorbeeld voor brieven naar Finland hogere portokosten gelden dan voor brieven naar andere EU-lidstaten. Dit wordt veroorzaakt door het feit dat de autoriteiten niet altijd de beschikking hebben over recente informatie inzake het Finse lidmaatschap van de EU.

1. Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om ervoor te zorgen dat er in de lidstaten bij officiële contacten recente informatie beschikbaar is over de andere lidstaten van de EU?

2. Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om ervoor te zorgen dat de kosten voor postale dienstverlening naar Finland en Zweden even hoog zijn als naar de andere lidstaten van de EU, indien het de bedoeling is om geharmoniseerde tarieven te hanteren?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(29 juli 1998)

De Commissie is van mening dat de verspreiding van actuele informatie over de situatie en de ontwikkeling in de Gemeenschap van het hoogste belang is. Zij houdt zich dan ook, met name in het kader van haar contacten met de lidstaten, via al haar diensten voortdurend bezig met voorlichting van de nationale autoriteiten en de burgers van de Gemeenschap. Er verschijnen voortdurend veel publicaties over de samenstelling van de Gemeenschap die op grote schaal worden verspreid, met name via de vertegenwoordigingen van de Gemeenschap in de lidstaten. De nationale autoriteiten verwerken dit voorlichtingsmateriaal uitgaande van hun specifieke situatie en geven het door. De enige beperking voor deze activiteiten wordt gevormd door de middelen die er redelijkerwijze voor kunnen worden vrijgemaakt.

Wat de posttarieven betreft, is de Gemeenschap voorstander van op de kosten gebaseerde prijzen zoals voorgeschreven in Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst(1). Dit beginsel kan ertoe leiden dat bepaalde tarieven verschillen naar gelang van de bestemming in de Gemeenschap.

(1) PB L 15 van 21.1.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1144/98

van José Apolinário (PSE) aan de Commissie

(24 april 1998)

Betreft: Financiële steun - milieumaatregelen voor de landbouw in Portugal

Kan de Commissie mij nauwkeurige informatie verstrekken over de bedragen per lidstaat die tussen 1994 en 1997 zijn toegekend in het kader van milieumaatregelen in de landbouw, en welke verplichtingen tot 1999 zijn aangegaan?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 mei 1998)

De uitgaven ten behoeve van de milieumaatregelen in de landbouw in Portugal (bijstand uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) ten belope van 75 %) bedroegen (in miljoen ecu):

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De vastleggingen per 15 oktober 1997 (75 % financiering uit het EOGFL) bedragen 65 miljoen ecu voor het begrotingsjaar 1998 en 23 miljoen ecu voor het begrotingsjaar 1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2069/98

van Gerardo Fernández-Albor (PPE) aan de Commissie

(7 juli 1998)

Betreft: Mogelijkheid om het "Philoxenia"-programma toe te passen op de pelgrimsweg naar Santiago de Compostela

Het meerjarenprogramma "Philoxenia" ten behoeve van het Europese toerisme heeft onder andere ten doel het aantal bezoekers uit derde landen te doen toenemen door Europa als toeristische bestemming te promoten.

Een van de bestemmingen die historisch gezien de meeste buitenlandse bezoekers van het Iberisch schiereiland heeft aangetrokken is de pelgrimsweg naar Santiago de Compostela, die een geheel van religieuze, historische, culturele en menselijke waarden vertegenwoordigt en door zijn grote betekenis op verschillende gebieden bezoekers uit de hele wereld aanspreekt.

Kan de Commissie meedelen in hoeverre het meerjarenprogramma "Philoxenia" kan worden toegepast voor de promotie, inrichting en verbetering van de infrastructuur van de Jakobsweg, met het doel de kwaliteit van het Europese toerisme te verbeteren en meer bezoekers uit derde landen aan te trekken?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(15 september 1998)

De Raad heeft nog geen besluit genomen over het eerste meerjarenprogramma ter ondersteuning van het Europese toerisme (Philoxenia), waartoe de Commissie in 1996 een voorstel heeft ingediend. Wat het onderdeel van het voorstel inzake de ondersteuning van reclamecampagnes ter bevordering van Europa als toeristische bestemming betreft, is de maatregel niet bedoeld om individuele projecten of regio's te promoten, maar om aan het concurrentievermogen van het Europese toerisme bij te dragen via de promotie van Europa als geheel.

De Commissie wil het geachte parlementslid ervan op de hoogte stellen dat de inspanningen voor het behoud van de historische monumenten van Santiago de Compostela de laatste jaren zijn medegefinancierd; dit is gebeurd in het kader van de aandacht en maatregelen van de Commissie voor de bevordering van en bijdrage aan de bescherming, restauratie en opwaardering van het belangrijke Europese architectonische erfgoed. Een van de belangrijkste doelstellingen van de maatregelen is bovendien de toegevoegde waarde die de steun van de Gemeenschap ook op economisch gebied met zich kan brengen, door via bescherming, instandhouding en verbetering van historische monumenten het cultureel toerisme te stimuleren.