ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1827/02

van Luis Berenguer Fuster (PSE) aan de Commissie

(27 juni 2002)

Betreft: Onderzoek, ingesteld uit hoofde van artikel 88, lid 2, naar overheidssubsidies aan Terra Mítica

De Valenciaanse regering heeft het Ministerie van Financiën toestemming gegeven voor toekenning van een nieuw krediet van 145 miljoen euro aan de vennootschap Themapark Alicante, waardoor het totaalbedrag van aan deze vennootschap toegekende steun komt om 556 miljoen peseta's, waarvan het grootste deel is bestemd voor Terra Mítica en de rest voor Ciudad de la Luz, projecten die min of meer aan elkaar zijn gekoppeld.

Naar verluidt blijft Terra Mítica in gebreke bij de betaling van de rente over de aan Parque Temático verstrekte leningen die door de Valenciaanse regering zijn goedgekeurd.

Is de Commissie op de hoogte van deze feiten? Zo ja, zijn deze van belang voor het onderzoek naar overheidssubsidies voor Terra Mítica?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(12 augustus 2002)

De Commissie was niet op de hoogte van de feiten waaraan het geachte parlementslid refereert.

Ten aanzien van de garantie die de Generalitat van Valencia zou hebben verleend voor een nieuwe lening van 145 miljoen EUR aan de Sociedad Parque Temático de Alicante onderstreept de Commissie dat deze op zich geen staatssteun kan inhouden aangezien de Sociedad Parque Temático geen commerciële activiteit uitoefent. Anderzijds bestaat de mogelijkheid dat de extra financiële steun die de Sociedad Parque Temático eventueel zou hebben verleend aan Terra Mítica via haar gewaarborgde lening, steunelementen bevat in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag. De Commissie zal dan ook contact opnemen met de Spaanse autoriteiten om deze informatie na te trekken. Wanneer blijkt dat de informatie gegrond is, zal de Commissie laten nagaan of de Sociedad Parque Temático de Alicante aanvullende financiële steun heeft toegekend aan Terra Mítica.

Zoals reeds werd meegedeeld aan het geachte parlementslid(1), is de Commissie van mening dat de projecten Terra Mítica en Ciudad de la Luz niet aan elkaar gekoppeld zijn.

De Commissie zal de Spaanse autoriteiten aanschrijven om zich ervan te vergewissen of Terra Mítica al dan niet in gebreke blijft bij de betaling van de rente op de haar door de Sociedad Parque Temático de Alicante verstrekte lening.

De Commissie zal het geachte parlementslid rechtstreeks in kennis stellen van haar bevindingen inzake de twee aspecten van zijn vraag, die wijst op mogelijke onwettige nieuwe steunmaatregelen ten behoeve van Terra Mítica. De Commissie zal deze kwestie behandelen als een afzonderlijk dossier dat los staat van het dossier waarvoor zij reeds de formele onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag(2) heeft ingeleid en waarvoor de Commissie op 2 augustus 2002 een eindbeschikking heeft gegeven (geen steun en verenigbare steun).

(1) Brief van 5.2.2002 van de heer Monti aan het geachte parlementslid.

(2) PB C 300 van 26.10.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2830/02

van Isidoro Sánchez García (ELDR) aan de Raad

(9 oktober 2002)

Betreft: Militaire manoeuvres Spanje/NAVO in Fuerteventura (Canarische eilanden)

In de tweede helft van september 2002 werden voor de kust van het eiland Fuerteventura (Canarische eilanden) een van de ultraperifere regio's van de Europese Unie militaire manoeuvres gehouden op initiatief van het Spaanse Ministerie van Defensie, met medewerking van de NAVO.

De plaatselijke burgerbevolking en de toeristen die op het eiland verbleven, maar ook de autoriteiten van de Canarische eilanden, hebben deze disproportionele acties, waarvan zij niet officieel op de hoogte waren gesteld, met grote verbazing aanschouwd. Zij zijn er ook getuige van geweest hoe een twintigtal zeldzame walvisachtigen die in de wateren van de Canarische eilanden leefden als gevolg van deze manoeuvres zijn aangespoeld of daarbij zijn gedood.

Ondanks de overgevoeligheidsreactie van de plaatselijke bevolking en de verbazing van de toeristen, die geleid hebben tot een politiek protest van de autoriteiten van de Canarische eilanden bij de Spaanse autoriteiten, werden de manoeuvres niet stopgezet.

Het gaat hier om een kwestie die verband houdt met het defensiebeleid en de communautaire bepalingen inzake het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, meer bepaald de artikelen 21 en 28 van het EU-Verdrag. Zou de Raad:

1. de Spaanse regering en de NAVO niet moeten vragen de nodige maatregelen te treffen om de economische en sociale schade die het eiland Fuerteventura heeft geleden te herstellen en ervoor te zorgen dat dergelijke situaties zich niet herhalen, en

2. de milieudimensie van militaire manoeuvres niet ter sprake moeten brengen in het kader van de betrekkingen tussen de EU en de NAVO, teneinde te voorkomen dat aanzienlijke schade wordt toegebracht aan het milieu?

Antwoord

(18 februari 2003)

Het ligt niet op de weg van de Raad zich uit te spreken over de betrekkingen tussen een lidstaat en een internationale organisatie waar die lidstaat lid van is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1990/02

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(8 juli 2002)

Betreft: Kiesrecht voor niet-communautaire onderdanen

Uit in de Griekse pers verschenen berichten blijkt dat de bewoners van talrijke gebieden in Griekenland zeer bezorgd zijn over het feit dat economische immigranten, die de laatste jaren met honderdduizenden naar Griekenland zijn gekomen (velen onder hen hebben de zogenaamde groene kaart gekregen), binnenkort ook kiesrecht zullen hebben voor de regionale en gemeenteraadsverkiezingen. Iets dergelijk zou ongetwijfeld de volkssoevereiniteit in Griekenland aantasten en het mandaat dat een plaatselijke gemeenschap haar gemeentebestuur geeft beknotten.

Bestaat er overeenkomstig de communautaire wetgeving een oorzakelijk verband tussen groene arbeidskaart en toekenning van het kiesrecht aan niet-communautaire onderdanen?

Heeft de Commissie kennis van gevallen waarin tijdelijke werknemers uit niet-communautaire landen kiesrecht hebben gekregen in Griekenland en in de andere landen van de Unie?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(9 augustus 2002)

De vraag van het geachte parlementslid heeft betrekking op het kiesrecht van onderdanen van derde landen in de lidstaten.

Het recht van in een lidstaat verblijvende onderdanen van derde landen om aan de verkiezingen van die lidstaat deel te nemen, valt onder de uitsluitende bevoegdheid van de lidstaten. Met betrekking tot de gemeenteraadsverkiezingen wordt dit uitdrukkelijk bevestigd in richtlijn 94/80/EG(1), die stipuleert dat de bepalingen van deze richtlijn de bepalingen van elke lidstaat betreffende het actieve en passieve kiesrecht van zijn onderdanen die buiten zijn grondgebied verblijven of van onderdanen van derde landen die in deze Staat verblijven, onverlet laten.

Omdat de Unie op dit gebied niet bevoegd is, is er geen communautaire wetgeving betreffende het kiesrecht van onderdanen van derde landen of een verband tussen groene arbeidskaart en kiesrecht.

Het gemeenschapsrecht belet niet dat lidstaten kiesrecht verlenen aan onderdanen van derde landen die op hun grondgebied verblijven. De Commissie is zich ervan bewust dat bepaalde lidstaten, zoals Spanje, Ierland, Nederland, Finland en Zweden, voor bepaalde verkiezingen ook kiesrecht hebben verleend aan onderdanen van derde landen. Aangezien dit niet onder de bevoegdheid van de Commissie valt, beschikt zij niet over volledige informatie met betrekking tot de verkiezingen, de personen aan wie kiesrecht is verleend en de voorwaarden voor de uitoefening ervan.

(1) Richtlijn 94/80/EG van de Raad van 19 december 1994 tot vaststelling van de wijze van uitoefening van het actieve en passieve kiesrecht bij gemeenteraadsverkiezingen ten behoeve van de burgers van de Unie die verblijven in een lidstaat waarvan zij de nationaliteit niet bezitten. PB L 368 van 31.12.1994.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3075/02

van Ulpu Iivari (PSE) aan de Raad

(22 oktober 2002)

Betreft: Dubbele belasting voor orkesten

In de wetgeving van de Gemeenschap, met name artikel 49 van het EG-Verdrag, wordt het de lidstaten verboden de vrije verrichting van diensten te beperken door middel van dubbele belastingheffing. In het geval van het Finse kamerorkest Avanti! hoofdzakelijk gefinancierd met openbare middelen is echter dubbele belasting geheven door de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, waar het orkest in augustus 2001 optrad in het kader van een muziekfestival van de deelstaat. Avanti! diende over zijn gage belasting af te dragen aan de deelstaat, hoewel het orkest overeenkomstig het belastingverdrag tussen de landen aan de Duitse instanties bewijsstukken van de Finse overheid overlegde, waaruit bleek dat het orkest overheidsondersteuning ontving, dat voor de buitenlandse reis financiële steun uit openbare middelen was ontvangen en dat het orkest als werkgever fungeert, in die hoedanigheid loon uitbetaalt aan de muzikanten en daarop belasting inhoudt, en tevens werkgeverspremies afdraagt. Het orkest voert over deze dubbele belasting al twee jaar lang een uitgebreide briefwisseling met de belastingautoriteiten van de deelstaat, en het einde ervan is nog niet in zicht.

Is de Raad van mening dat dergelijke gevallen een belemmering vormen voor de werking van de interne markt? Welke maatregelen gaat hij nemen om de werking van de interne markt te verbeteren, in het bijzonder waar het gaat om problemen met betrekking tot dubbele belastingheffing?

Antwoord

(18 februari 2003)

Het is niet aan de Raad om zich uit te spreken over de toepassing van de fiscale bepalingen van een lidstaat. Bovendien herinnert de Raad het geachte parlementslid eraan dat artikel 293 van het EG-verdrag erin voorziet dat de lidstaten voorzover nodig met elkaar in onderhandeling treden ter verzekering, voor hun onderdanen, van de afschaffing van dubbele belasting binnen de Gemeenschap.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2655/02

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(13 september 2002)

Betreft: De gevangenschap van Maajid Nawaz, Ian Malcolm Nisbett en Reza Pankhurst in Egypte

Maajid Nawaz, Ian Malcolm Nisbett en Reza Pankhurst zijn drie jonge Britse moslims die al vijf maanden lang in Egypte in hechtenis verkeren. Er zijn redenen voor bezorgdheid over hun behandeling; zo zijn er berichten als zouden zij zijn gefolterd en zou er sprake zijn van schending van de Conventie van Genève. De Britse regering heeft een officiële klacht bij de Egyptische regering ingediend over hun behandeling.

Welke stappen onderneemt de Commissie om de Britse regering te ondersteunen in deze kwestie en een einde te maken aan de schending van de mensenrechten van deze drie mannen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(3 oktober 2002)

De 26 personen van de Al Tahrir-groep, waaronder de drie door het geachte parlementslid genoemde Britse onderdanen, werden in april 2002 gearresteerd en uiteindelijk op 4 augustus 2002 beschuldigd van het lidmaatschap van een verboden organisatie en de bevordering van de doelstellingen daarvan, namelijk het omverwerpen van de huidige Egyptische regering en het instellen van een Islamitisch Kalifaat. Deze zaak zal met spoed voor een staatsveiligheidshof dienen op 20 oktober 2002. Een vierde tegelijkertijd gearresteerde Brit werd vrijgelaten zonder te zijn aangeklaagd.

De Commissie is op de hoogte van beweringen van mishandeling die zijn gedaan door leden van Al Tahrir in Groot-Brittannië, en eveneens van officiële Britse contacten met de Egyptische autoriteiten om hierover informatie te verkrijgen. Ook waren er problemen met betrekking tot

de toegang tot de Britten bij hun arrestatie, hoewel de Commissie begrijpt dat er nu sprake is van reguliere consulaire toegang. Zoals gebruikelijk in dergelijke gevallen wordt deze zaak bilateraal behandeld door de Britse autoriteiten. De delegatie van de Commissie in Cairo en ambassades van andere lidstaten worden volledig op de hoogte gehouden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2882/02 van María Valenciano Martínez-Orozco (PSE) aan de Commissie. Beroep aangetekend door de Commissie tegen de Spaanse regering — Zaak C-358-01 betreffende de invoer van looghoudende schoonmaakproducten.



Publicatieblad Nr. 110 E van 08/05/2003 blz. 0118 - 0119



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2882/02 van María Valenciano Martínez-Orozco (PSE) aan de Commissie (14 oktober 2002) Betreft: Beroep aangetekend door de Commissie tegen de Spaanse regering Zaak C-358-01 betreffende de invoer van looghoudende schoonmaakproducten Wat is de huidige stand van de procedure? Heeft de Commissie antwoord ontvangen van de Spaanse regering op genoemde aanmaning? Welke concrete maatregelen wil de Commissie nemen om tot een oplossing van de genoemde kwestie te komen om de naleving van de communautaire wetgeving te waarborgen? Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie (18 november 2002) De inbreukprocedure waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is procedure 1999/4134 betreffende de Spaanse wetgeving inzake bleekwater. De Spaanse autoriteiten hebben de Commissie in de verschillende fasen van de procedure ingevolge artikel 226 van het EG-Verdrag geantwoord. De Commissie is van oordeel dat aangezien de antwoorden niet voldoende waren, Spanje geen gevolg heeft gegeven aan het met redenen omklede advies en zijn verplichtingen krachtens artikel 28 van het EG-Verdrag niet is nagekomen, door de toegang tot de Spaanse markt te weigeren van producten die in andere lidstaten legaal zijn geproduceerd en in de handel gebracht onder de benaming schoonmaakmiddel met bleekwater of een soortgelijke aanduiding, en waarbij de chloorconcentratie lager is dan 35 gram per liter. Bijgevolg heeft zij de zaak bij het Hof van Justitie aanhangig gemaakt (zaak C-2001/358). Deze zaak is daar momenteel in behandeling.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2968/02

van Jens-Peter Bonde (EDD) aan de Commissie

(22 oktober 2002)

Betreft: Algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/6/01 Administrateurs (A7/A6) op het gebied van externe betrekkingen en managementhulp aan niet-lidstaten

Kan de Commissie een antwoord geven op de volgende punten betreffende algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/6/01 en met name mededelen:

- hoeveel kandidaten uiteindelijk op de reservelijst werden opgenomen;

- hoeveel onderdanen van elke lidstaat uiteindelijk op de reservelijst werden opgenomen;

- hoeveel kandidaten die een contract met de Europese Commissie of een andere instelling van de EU hebben of hadden naar het mondeling gedeelte kwamen (examenonderdeel f);

- hoeveel kandidaten die een contract met de Europese Commissie of een andere instelling van de EU hebben of hadden uiteindelijk op de reservelijst werden opgenomen, gespecificeerd naar lidstaat?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(6 december 2002)

Vergelijkend onderzoek COM/A/6/01 is zojuist afgesloten. Volgens de aankondiging van het vergelijkend onderzoek ging het daarbij om de werkgebieden buitenlandse betrekkingen en beheer van de steun aan derde landen. Op de reservelijst voor het eerste werkgebied zijn 80 kandidaten opgenomen, op die voor het tweede werkgebied 250 kandidaten.

Statistische gegevens over dit algemeen vergelijkend onderzoek worden rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement gestuurd.

Om een uitgebreid antwoord te kunnen geven op de laatste twee vragen verzamelt de Commissie momenteel de nodige informatie. Zij zal haar antwoord zo spoedig mogelijk bekend maken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2835/02

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(9 oktober 2002)

Betreft: Communautaire steun voor het bottelen van Malaga-wijn

Het merendeel van de wijnproductie die Malaga naar het buitenland verkocht in 1986 toen Spanje tot de Europese Unie toetrad, was niet gebotteld. De producenten van sherry kennen dit gebruik vrijwel niet meer, maar een derde deel van de Malaga-wijnen gaat nog altijd ongebotteld naar het buitenland.

Van de jaarlijkse productie van twee miljoen liter Malaga-wijnen wordt eenderde geëxporteerd en slechts eenderde hiervan is gebotteld, hoewel de producenten ernaar streven om binnen vijf jaar alle Malaga-wijnen gebotteld te verkopen om te voorkomen dat zij op de lijst van semi-soortnamen terechtkomen waarvan het merk in het buitenland niet wordt gerespecteerd, met name niet in de Verenigde Staten.

Met welke maatregel kan de Commissie het streven van de Spaanse producenten van Malaga-wijn steunen om binnen vijf jaar de gehele productie gebotteld en met benaming van oorsprong naar het buitenland te verkopen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 november 2002)

Wat het vraagstuk van de botteling van wijnen in het gebied van oorsprong betreft, dient te worden verwezen naar: het arrest van het Hof van Justitie van 16 mei 2000 in de zaak C-388/95(1).

Er dient evenwel te worden benadrukt dat botteling in het wijngebied Malaga alleen geen oplossing vormt voor het probleem rond de semi-soortnamen en dat overeenkomsten met de landen die deze aanduidingen gebruiken nog steeds noodzakelijk zijn.

De Commissie stelt alles in het werk om met de derde landen bilaterale overeenkomsten over handel in wijn en sterke dranken te sluiten en er vinden momenteel onderhandelingen plaats met de Verenigde Staten.

(1) Jurisprudentie 2000, bladzijde I-03123.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3606/02

van Dieter-Lebrecht Koch (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2002)

Betreft: Motorhometoerisme

De kampeer- en caravanindustrie vormt een essentieel onderdeel van de Europese toeristische sector. Met een capaciteit van ca. 18 miljoen bedden stelt de kampeer- en caravansector meer slaapplaatsen ter beschikking dan het traditionele hotelwezen met ca. 8,7 miljoen bedden.

Een van de snelst groeiende varianten ervan is de motorhomevakantie, waarbij men niet aan één plaats is gebonden. Motorhomekampeerders zoeken doorgaans geen campings op, maar gebruiken motorhomeparkeerplaatsen, die bijvoorbeeld als aparte terreinen door campings, pretparken of ook door gemeentebesturen ten behoeve van het stadstoerisme beschikbaar worden gesteld. In alle EU-lidstaten samen bestaan echter amper 640 motorhomeparkeerplaatsen, tegen ca. 16 000 campingplaatsen. In Duitsland valt die verhouding iets gunstiger uit. Door de kwantitatieve toename van het motorhometoerisme het aantal motorhomes is de laatste tien jaar in Europa met nagenoeg 70 % gestegen en bedraagt nu 992 194 voertuigen maar ook door de hogere kwaliteitseisen, is er in heel Europa een toenemende behoefte aan motorhomeparkeerplaatsen te verwachten. Naast het zorgen voor adequate voorzieningen probeert de sector tegemoet te komen aan de wens van de motorhomekampeerders naar veiliger kampeerplaatsen. Daarnaast beschikken kampeerplaatsen voor motorhomes in de regel over wateraanvoer en -afvoer voor de sanitaire voorzieningen van de motorhomes en over afvalcontainers. Op die manier dragen motorhomekampeerplaatsen bij tot het milieuvriendelijke onderhoud van de voertuigen. Vaak volstaat een efficiënte bewegwijzering naar voldoende grote kampeerplaatsen voor motorhomes om de verkeersstroom vlotter te laten verlopen zodat ongemakken door naar parkeerplaatsen zoekende wegreuzen kunnen worden vermeden.

Is de Commissie voornemens om dat probleem aan te pakken, bijvoorbeeld door de instelling van organen die zich specifiek met het motorhometoerisme bezighouden en door het opstellen van uniforme voorschriften en richtsnoeren voor de aanleg van motorhomekampeerplaatsen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(27 januari 2003)

De Commissie is zich bewust van het belang van het camping- en caravantoerisme in Europa. Volgens Eurostat, het Europees bureau voor de statistiek, en volgens gegevens van de lidstaten bieden de toeristische kampeerplaatsen in de Europese Unie vrijwel evenveel slaapplaatsen als hotels en soortgelijke voorzieningen. Het staat vast dat het aandeel van het mororhometoerisme in de sector openluchtaccommodatie voortdurend stijgt en dat specifieke parkeerplaatsen voor motorhomes nodig zijn.

Het nemen van institutionele of regulerende maatregelen in de toeristensector behoort echter niet tot de bevoegdheden van de Europese Gemeenschap. De Commissie is dan ook niet voornemens om voor het motorhometoerisme of voor motorhomeparkeerplaatsen maatregelen te nemen, zoals door het geachte parlementslid bedoeld. Het gaat hier veeleer om taken die de lidstaten afhankelijk van hun grondwettelijk stelsel op nationaal of regionaal niveau dienen te nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1029/02

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(15 april 2002)

Betreft: Tragische dood van 14 meisjes in Saudi-Arabië

Volgens de krant Arab News en Amnesty International zijn op 11 maart 2002 14 meisjes om het leven gekomen en raakten tientallen anderen gewond bij een brand in hun school in Mekka toen de religieuze politie hun verbood de brandende gebouwen te verlaten omdat ze geen hoofddoek droegen en er geen mannelijke familieleden aanwezig waren om hen op te vangen. Bovendien verbood de religieuze politie de hulpdiensten de school binnen te gaan omdat mannen zich niet onder vrouwen mogen mengen. Deze tragische gebeurtenis toont duidelijk aan welke nefaste gevolgen discriminatie op grond van het geslacht voor het menselijk leven kan hebben. Verder moet worden aangestipt dat Saudi-Arabië het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW) heeft ondertekend.

Is de Commissie van plan de Saudische regering onder druk te zetten om dringend een onderzoek naar deze tragische overlijdens in te stellen en de verantwoordelijken voor de rechtbank te vervolgen om gelijkaardige gebeurtenissen in de toekomst te vermijden? Is zij verder van plan bij de Saudische regering tussenbeide te komen om een einde te maken aan dit beleid en deze praktijken, die nefast en discriminerend zijn voor vrouwen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(21 mei 2002)

Aangezien de Commissie te Riyad nog geen delegatie heeft, heeft zij van de tragische dood van de 14 meisjes in Saoedi-Arabië hoofdzakelijk via de media vernomen. Indien de verslaggeving over de omstandigheden juist is, dan is het gebeuren uiteraard volstrekt onaanvaardbaar en niet schoon te praten. De Commissie zal deze aangelegenheid aan de orde stellen in de werkgroep Midden-Oosten en Golf (Comem) in de Raad en zal de lidstaten om nadere gegevens verzoeken.

De toestand van de mensenrechten in Saoedi-Arabië en daarbij de discriminatie vanwege geslacht is een zaak van ernstige bezorgdheid voor de Commissie. Zij stelt dit soort zaken met regelmaat aan de orde, in het kader van de jaarlijkse bijeenkomsten van de Raad voor samenwerking tussen de Unie en de Golfstaten (GCC). Bovendien zal er in de vrijhandelsovereenkomst met de GCC, waarover thans wordt onderhandeld, een mensenrechtenclausule worden opgenomen.

De Commissie is voornemens tegen eind 2002 te Riyad een delegatie te openen. Deze aanwezigheid ter plekke zal een belangrijke ontwikkeling in de bilaterale betrekkingen betekenen, waarmee wij niet alleen onze dialoog inzake mensenrechten met de regering van Saoedi-Arabië kunnen versterken, maar eveneens bepaalde individuele kwesties aan de orde kunnen stellen.

De Commissie wenst het geachte parlementslid te verzekeren dat zij haar inspanningen zal voortzetten om de mensenrechtensituatie, waaronder ook de man-vrouw-discriminatie in Saoedi-Arabië, te verbeteren.