SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2651/99

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: Luchtverontreiniging in Rome

Op een door het Istituto Superiore di Sanità te Rome georganiseerde studiebijeenkomst werden de gegevens over de smog in Rome bekend gemaakt. Uit die gegevens blijkt dat er als gevolg van de vergiftiging van de lucht in Rome jaarlijks 760 mensen in het ziekenhuis worden opgenomen, waarvan 600 wegens hart- en vaatziekten en 160 wegens aandoeningen van de luchtwegen. Het risico is het grootst voor kinderen van 0 tot 14 jaar. Op momenten waarop de ozonverontreiniging het grootst is, stijgt het aantal kinderen in die leeftijdsgroep dat in het ziekenhuis moet worden opgenomen met 5,5 %.

Kan de Commissie zeggen:

1. of er op Europees niveau studies bestaan van de verontreiniging in de steden;

2. of er ter zake richtlijnen bestaan;

3. of er studies bestaan over ozonverontreiniging in de andere Europese hoofdsteden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(25 februari 2000)

Er bestaat een aantal verslagen en studies over de luchtvervuiling in Europa.

Overeenkomstig Richtlijn 92/72/EEG van de Raad betreffende de verontreiniging van de lucht door ozon(1) publiceert de Commissie jaarverslagen over de in de Gemeenschap gemeten ozonconcentraties. Daarin wordt tevens een evaluatie van de ozonverontreiniging gegeven aan de hand van de in de richtlijn vastgestelde drempelwaarden. De laatste versie, die betrekking heeft op de zomer van 1999 en het jaar 1998 is beschikbaar op de website van de Commissie (http://europa.eu.int/comm/environment/air/ozonerep.htm).

Bovendien heeft de Commissie een geconsolideerd eindverslag opgesteld met de titel Tropospheric Ozone in the European Union (Troposferisch ozon in de Europese Unie)(2) waarin conclusies zijn getrokken uit de gedurende enkele jaren in de Gemeenschap verrichte ozonmetingen. Een hoofdstuk van het verslag is gewijd aan de gevolgen van blootstelling aan ozon voor de gezondheid van de mens en geeft een schatting van het aantal ziekenhuisopnames in de lidstaten dat het gevolg is van ozonverontreiniging.

Verdere gegevens over de luchtvervuiling in Europa zijn te vinden in de verslagen van het Europees Milieuagentschap (EMA)(3) die een hoofdstuk over troposferisch ozon en met name over het milieu in stadsgebieden bevatten. Zeer recentelijk heeft het Milieuagentschap een verslag Het milieu in de Europese Unie bij de eeuwwisseling uitgebracht waarin het een overzicht geeft van de luchtvervuilingconcentratie in een aantal grote Europese steden(4). De organisatie voor Europese samenwerking en ontwikkeling (OESO) heeft een studie verricht waarin het niveau van de luchtvervuiling in de Europese steden wordt vergeleken met de niveaus die in steden in de Verenigde Staten en Japan zijn aangetroffen(5).

Wat de risicobeoordeling betreft, zij gewezen op het APHEA-project (Short-term effects of air pollution on health: a European approach to methodology, dose response assessment and evaluation of public health significance -gevolgen op korte termijn van de luchtvervuiling voor de gezondheid: een Europese benadering van de methodologie, evaluatie van de dosis-effect-relatie en van de betekenis voor de volksgezondheid) dat gefinancierd is met middelen van het derde en vierde kaderprogramma voor onderzoek

en ontwikkeling. De gevolgen van de blootstelling aan diverse verontreinigende stoffen met inbegrip van ozon en zwevende deeltjes zijn onderzocht in 15 Europese steden. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft kortgeleden een verslag gepubliceerd Overview of the environment and health in Europe in the 1990's (Overzicht van het milieu en de gezondheid in Europa in de jaren negentig)(6) waarin onder andere de relatie tussen de gezondheidstoestand en milieufactoren zoals luchtverontreiniging wordt gekwantificeerd.

De Kaderrichtlijn over de luchtkwaliteit (96/62/EG)(7) bepaalt dat de luchtkwaliteit in de gehele Gemeenschap beoordeeld moet worden. Grenswaarden voor bepaalde verontreinigende stoffen en richtwaarden voor ozon moeten in specifieke richtlijnen worden vastgesteld. De lidstaten moeten actieplannen en programma's opstellen om deze grenswaarden binnen een bepaalde periode te kunnen bereiken. Een eerste specifieke Richtlijn (1999/30/EG)(8) bevat een aantal grenswaarden voor zwaveldioxide, zwevende deeltjes, stikstofdioxide en lood. Over een voorstel voor een tweede specifieke richtlijn(9) inzake grenswaarden voor benzeen en koolmonoxide heeft in het Parlement een eerste lezing plaatsgevonden en is in de Raad op politiek niveau een gemeenschappelijk standpunt bereikt. De Commissie werkt momenteel aan wetgeving betreffende een aantal zware metalen en polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK).

Er zal een specifieke ozonrichtlijn in de plaats komen van de huidige Ozonrichtlijn 92/72. Het voorstel van de Commissie(10) vormt samen met een richtlijn waarin nationale maximumemissies voor precursoren van ozon worden vastgesteld, een communautaire strategie om de ozonverontreiniging te bestrijden. Deze strategie moet een tastbare vermindering van de verontreiniging door ozon bewerkstelligen. Het is bijvoorbeeld de bedoeling dat tegen 2010 de blootstelling aan ozon die de richtwaarde van de WHO voor de menselijke gezondheid overschrijdt, met meer dan 70 % zal zijn verlaagd.

In het kader van het milieuonderzoekprogramma is veel onderzoek verricht naar fotochemische ozonwaarden in Europa. Verder kan met betrekking tot acute luchtverontreinigingsproblemen melding worden gemaakt van het MEDCAPHOT-project (Mediterranean campaign of photochemical tracers transport and chemical evolution) in het kader waarvan de luchtvervuiling in het gebied van Athene is onderzocht, alsmede van een groep projecten die soortgelijke onderzoeken omvatten in diverse steden aan de Spaanse en Italiaanse kust.

(1) PB L 297 van 13.10.1992.

(2) BOPEG, ISBN 92-828-5672-0.

(3) Europe's Environment: The Second Assessment (BOPEG, ISBN 92-828-3351-8).

(4) BOPEG, ISBN 92-9157-202-0, figuur 3.12.6.

(5) Advanced Air Quality Indicators and Reporting Methodological Study and Assessment, ENV/EPOC/PPC(99) 9/FINAL beschikbaar op http://www.oecd.int/env/online-soe.htm).

(6) ISBN 92-890-1169-6.

(7) PB L 296 van 21.11.1996.

(8) PB L 163 van 29.6.1999.

(9) PB C 53 van 24.2.1999.

(10) COM(1999) 125.