NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/513

(2004/C 84 E/0591)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3964/03

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft: Stoffen met hormonale werking in drinkwater — i.v.m. antwoord van Commissie op schriftelijke vraag E-2565/03

In verscheidene deelstaten van de Bondsrepubliek Duitsland is onderzoek gedaan naar stoffen met hormonale werking (EDC's — endocrine disrupters). Ook de Commissie heeft tot dergelijk onderzoek opdracht gegeven. Zo is het bekend dat ftalaten (weekmakers) uit drinkwaterbuizen kunnen vrijkomen. Metingen in diepe putten hebben uitgewezen dat weekmakers overal voorkomen. Verschillende weekmakers zijn weliswaar niet als mutagenen aangemerkt maar hebben wel een schadelijke uitwerking op testikels, nieren en lever, tasten bij dieren de vruchtbaarheid aan en leiden tot ontwikkelingsstoornissen van de geslachtsorganen. Uit recent onderzoek van de Universiteit Erlangen blijkt dat de weekmaker DEHP in veel grotere mate wordt opgenomen dan tot dusver werd verondersteld. Het Bundesinstitut für Risikobewertung (Duits Instituut voor risicoanalyse) heeft de resultaten van dit onderzoek gemeld bij het Europees Bureau voor chemische stoffen.

1. Hoe denkt de Commissie de Europese consument overeenkomstig het voorzorgsbeginsel op dit punt bescherming te bieden?

2. Is de Commissie voornemens grenswaarden vast te stellen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(8 maart 2004)

De noodzaak om regelgeving te ontwikkelen voor hormoonontregelaars in drinkwater is besproken tijdens het seminar over drinkwater dat door de Commissie is georganiseerd op 27-28 oktober 2003 en waaraan lidstaten, wetenschappers en niet-gouvernementele organisaties (NGO's) hebben deelgenomen. Het seminar kwam tot de conclusie dat het op dit moment niet mogelijk is in de Drinkwaterrichtlijn (1) grenswaarden vast te stellen voor afzonderlijke stoffen met hormonale werking (EDC's) omdat de kennis die nodig is om het potentiële gezondheidsrisico voor de mens te beoordelen onvoldoende is. Er zijn nog onvoldoende betrouwbare gegevens beschikbaar over het voorkomen van EDC's in zowel ongezuiverd water als drinkwater, en ook ontbreken gevalideerde bioassays om de totale potentiële gevolgen van EDC's te onderzoeken. Er zijn meer gegevens nodig om het risico van menselijke consumptie van drinkwater te beoordelen, in het bijzonder op plaatsen met een verhoogd risico door verontreiniging.

Er zijn aanwijzingen dat EDC's uit bepaalde materialen vrijkomen in drinkwater en gebotteld water. Voor producten en materialen die worden gebruikt voor het bewaren en distribueren van voor menselijke consumptie bestemd water en die vast worden aangelegd in gebouwen is regelgeving van kracht; zij vallen onder het toepassingsgebied van de richtlijn Bouwproducten (RBP) (2) en worden genoemd in de Drinkwaterrichtlijn. Aan dit vraagstuk wordt momenteel gewerkt in het kader van de activiteiten die worden ontplooid voor de instelling van een Europese acceptatieregeling in verband met de RBP. De bedoeling van deze Europese acceptatieregeling is dat er één systeem komt voor een regelgevend kader met ondersteunende testmethoden voor de acceptatie van bouwproducten die in contact komen met voor menselijke consumptie bestemd water.

De Commissie heeft echter geen aanwijzingen dat ftalaten uit drinkwaterbuizen in het drinkwater terecht kunnen komen. Drinkwaterbuizen van PVC bestaan uit harde PVC, waaraan normaal gesproken geen weekmakers worden toegevoegd.

Met betrekking tot ftalaten heeft de Commissie een reeks van vijf risicobeoordelingen in gang gezet krachtens de verordening Bestaande stoffen (3). Drie risicobeoordelingen zijn inmiddels afgerond. Zij zijn beschikbaar via de website van het Europees Bureau voor chemische stoffen (4). De Commissie werkt momenteel aan de ontwikkeling van strategieën ter beperking van de risico's. Eventuele beperkende maatregelen moeten worden gebaseerd op de resultaten van de risicobeoordeling en moeten wetenschappelijk verdedigbaar zijn, terwijl zij tegelijkertijd ook rekening houden met het voorzorgbeginsel.

Voor twee ftalaten, DEHP en BBP, zijn de risicobeoordelingen nog niet afgerond. Wat betreft DEHP heeft het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu (WCTEM) onlangs een advies uitgebracht over de resultaten van de voorlopige risicobeoordeling (5). De voorlopige risicobeoordeling zal nu door de rapporteur worden aangepast op basis van dit advies. Deze aanpassing betreft waarschijnlijk ook het risico voor mensen die indirect via het milieu worden blootgesteld. Op basis hiervan kan de Commissie een besluit nemen over de vraag of, en onder welke omstandigheden, DEHP een risico vormt als hormoonontregelaar.

Toekomstige grenswaarden voor de totale potentiële endocriene effecten kunnen pas worden voorgesteld zodra er gevalideerde onderzoeksmethoden beschikbaar zijn. Een veilig niveau voor de totale hoeveelheid EDC's dient te worden gebaseerd op toxicologische gegevens en wetenschappelijk geteste waarden voor het totale effect van EDC's.

(1) Richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, PB L 330 van 5.12.1998.

(2) Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake bouwmaterialen, PB L 40 van 11.2.1989.

(3) Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico's van bestaande stoffen, PB L 84 van 5.4.1993.

(4) http://ecb.jrc.it/existing-chemicals/

(5) Aangenomen door het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu tijdens zijn 41ste plenaire vergadering op 8.1.2004; http://europa.eu.int/comm/health/ph_risk/committees/set/documents/out214_en.pdf