ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3301/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(28 november 2001)

Betreft: Harmonisatie van gasflessen

Kampeerders met motorhomes en caravans vormen een groep mensen die zich daadwerkelijk tussen de verschillende EU-landen beweegt. Het toerisme neemt in de Unie ook een prioritaire plaats in, onder andere om de werkgelegenheid te bevorderen.

Binnen de Unie zijn er echter geen uniforme regels betreffende het inruilen van lege gasflessen voor volle. In elk land worden andere soorten materiaal en andere aansluitingen voor gasflessen gebruikt, waardoor het bijvoorbeeld voor Zweedse kampeerders moeilijk is om lange tijd in het buitenland te verblijven.

Alle burgers die als toerist met hun mobiel huis door Europa willen reizen, worden naar alle waarschijnlijkheid met hetzelfde probleem geconfronteerd.

Heeft de Commissie reeds het nut overwogen van een geharmoniseerde EU-gasfles als aanvulling op de verschillende nationale types in de respectievelijke lidstaten, die op alle soorten aansluitingen past en overal in de interne markt in benzinestations ingeruild kan worden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(16 januari 2002)

Het communautaire recht dat thans op de door het geachte parlementslid bedoelde butaanflessen van toepassing is, heeft betrekking op de essentiële vereisten, die vooral de veiligheid van de gebruikers betreffen, maar nog niet op de vorm van de aansluitingen.

Voor een initiatief op het gebied van de Europese compatibiliteit van de aansluitingen moet vooraf grondig onderzoek worden gedaan naar de problemen die de verschillende aansluitingen veroorzaken en de gevolgen ervan voor de interne markt, zodat kan worden beoordeeld of een communautaire actie nodig is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3203/01

van Giovanni Pittella (PSE) aan de Commissie

(20 november 2001)

Betreft: Overdracht bedrijfsonderdeel van Ericsson aan het concern El.Man

Vooropgesteld dat:

- Ericsson in de periode 1995-1997 die voorafging aan de verkoop van de vestiging van Pagani een begin heeft gemaakt met een fase die de werknemers voorbereidende fase op de verkoop noemden;

- Ericsson in juni 1998 aan de vakbonden heeft medegedeeld voornemens te zijn de twee productieonderdelen in aparte bedrijven onder te brengen, de productie van printplaten in PCB SpA en de assemblage in PBA SpA, om de twee bedrijfsonderdelen direct daarna over te dragen;

- PCB SpA in januari 1999, na zes maanden durende onderhandelingen, is overgedragen aan het concern El.Man uit Corropoli;

- de installaties en machines van de nieuwe vennootschap vanwege het ontbreken van investeringen van de kant van Ericsson praktisch obsoleet waren en niet alleen voor de productie, maar ook de gezondheid van de arbeiders een ernstig risico vormden;

- in het bedrijfsplan en in de ondertekende vakbondsakkoorden meer investeringen en meer garanties in het vooruitzicht waren gesteld dan de twee vennootschappen boden, en met name:

- Ericsson in een commerciële overeenkomst El.Man garandeerde dat eventuele verliezen tot en met 31 december 2000 gedekt zouden zijn, terwijl in de vakbondsakkoorden werd gegarandeerd dat de werkgelegenheid voor vijf jaar behouden zou blijven.

Aangezien Ericsson:

- de verschillende verzoeken van de plaatselijke vakbonden tot oprichting en interventie van de commissie die de inachtneming van het bedrijfsplan en de ondertekende akkoorden moest controleren heeft genegeerd;

- niet heeft geverifieerd of de printplaten voor de bij PBA SpA bestelde producten door PCB SpA werden geproduceerd;

- de bestellingen vanaf maart 2001 bijna in zijn geheel heeft geannuleerd, waarop er tussen de plaatselijke vakbonden en PCB SpA een geschil is ontstaan over het verzoek van deze laatste om voor de werknemers een gewoon en buitengewoon werkloosheidsfonds in te stellen, hetgeen ingaat tegen de vakbondsakkoorden;

Hoe denkt de Commissie op te treden om de onaangename gevolgen van de beschreven gebeurtenissen te herstellen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(17 januari 2002)

De door het geachte parlementslid vermelde feiten, volgens welke Ericsson verplichtingen op commercieel gebied en inzake het behoud van de werkgelegenheid niet is nagekomen, lijken niet onder het Gemeenschapsrecht te vallen.

Derhalve is het aan de nationale autoriteiten om de gevolgen van de beschreven situatie te beoordelen en de eventuele verantwoordelijkheid van de betrokken partijen vast te stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3330/01

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 november 2001)

Betreft: Toekenning van communautaire steun

De multinational ROHDE, Sociedade Industrial de Calçado Luso-Alemã, Lda. (Portugees-Duitse schoenenfabriek) in Santa Maria da Feira (Portugal), is van plan de arbeidstijd te verkorten door stopzetting van de productie op bepaalde dagen. De 832 betrokken werknemers protesteren tegen de maatregel.

Het bedrijf geeft als reden een daling van de bestellingen, maar houdt tegelijk vast aan een straf arbeidsritme en prestatiepremies.

Kan de Commissie aangeven of het bedrijf communautaire steun heeft ontvangen? Zo ja, welke bedragen zijn toegekend en op welke datum?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(24 januari 2002)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat de onderneming ROHDE- Sociedade Industrial de Calçado Luso-Alemã geen communautaire steun in het kader van het Europees Sociaal Fonds heeft ontvangen.

Daarentegen heeft de vennootschap ROHDE een medefinanciering uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling ontvangen voor 4 verschillende projecten, een uit hoofde van het communautaire initiatief Retex en de andere uit hoofde van het subprogramma Industrie van het programma voor de modernisering van de Portugese economie voor het communautair bestek van de programmeringsperiode 1994-1999. De totale overheidsuitgaven voor deze vier projecten belopen 666 947 en de communautaire bijdrage 502 390.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2911/01

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(17 oktober 2001)

Betreft: Marginalisering van de Franse taal

De Franse regering heeft onlangs besloten de overheidssteun aan het l'Institut français (dat in bepaalde landen, onder meer Griekenland, als de Franse Academie bekend staat) stop te zetten, met als gevolg dat tientallen afdelingen van het Institut over heel Europa hun deuren moeten sluiten. De Franse taal, grammatica, literatuur en mentaliteit vormen een waardevol erfstuk van de Europese cultuur en het recente besluit van de Franse regering heeft tot gevolg dat monumenten van het Europese denken met een universele uitstraling op lange termijn in de marge en de vergetelheid worden gedrongen. Dit onbegrijpelijke besluit effent het pad voor een volledige en definitieve overheersing van de Amerikaanse mentaliteit, met al haar inherente verschijnselen van culturele verzieking die de EU zelf herhaaldelijk aan de kaak heeft gesteld.

Wat denkt de Commissie over dit besluit? Wat zullen volgens haar de gevolgen zijn voor de invloed van de Franse taal en de volledige overheersing van de Amerikaanse cultuurproducten, die vaak echt van een laag niveau zijn? Overweegt de Commissie, gezien het besluit van de Franse regering en in het licht van het feit dat 2001 door de Unie is uitgeroepen als Europees jaar van de talen, het onderwijs van de Franse taal te steunen en zo ja, op welke manier?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(8 januari 2002)

De taal, de literatuur en de mentaliteit van alle taalgemeenschappen in Europa vormen een belangrijk deel van zijn cultureel erfgoed.

De Commissie blijft het onderwijzen en leren van alle officiële talen van de Unie bevorderen en moedigt de nationale autoriteiten aan om stappen te ondernemen ter bevordering van het onderwijzen en het leren van hun officiële talen, zowel in hun eigen land als daarbuiten.

De financiering van het Institut de France is een kwestie die duidelijk onder de verantwoordelijkheid van Frankrijk valt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2781/01

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(9 oktober 2001)

Betreft: Nieuwe veiligheidsmaatregelen op luchthavens

Doordat het terrorisme opnieuw van zich heeft doen spreken, zijn er nieuwe maatregelen afgekondigd die de veiligheid op luchthavens moeten garanderen. Een van deze maatregelen moet het reizigers onmogelijk maken om langs de controleposten nagelschaartjes, mesjes of andere scherpe voorwerpen het vliegtuig mee in te nemen.

1. Weet de Commissie dat, wanneer men de controle is gepasseerd, binnen de luchthaven nagelschaartjes, mesjes enz. zijn uitgestald die vrijuit kunnen worden aangeschaft en mee het vliegtuig in worden genomen?

2. Denkt de Commissie hier wat aan te doen?

3. Is de Commissie van mening dat deze omissie te wijten is aan het gebrek aan voorlichting van degenen die voor de veiligheidsmaatregelen zorg dragen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(14 november 2001)

De Commissie veroordeelt degelijke praktijken zonder enig voorbehoud en zij heeft dan ook aanbevolen de verkoop van zulke gevaarlijke voorwerpen te staken.

De Commissie heeft op 10 oktober 2001 voorgesteld communautaire veiligheidsvoorschriften aan te nemen en te handhaven door middel van een verordening van het Europees Parlement en de Raad(1). Door deze voorschriften op te nemen in het gemeenschapsrecht kunnen zij doelmatig worden toegepast en wordt dit proces onderworpen aan permanente controle.

De gemeenschappelijke voorschriften worden gebaseerd op de voorschriften die zijn beschreven in document 30 van de ECAC (Europese Burgerluchtvaartconferentie). Zij betreffen strengere controle op zowel internationale als binnenlandse vluchten.

De voornaamste punten zijn:

- toegangscontrole voor de kwetsbare zones op luchthavens en in vliegtuigen;

- controle van passagiers en handbagage;

- controle en monitoring van bagage in het vrachtruim;

- controle van vracht en post;

- opleiding van grondpersoneel;

- opstellen van specificaties voor de apparatuur voor bovengenoemde controles;

- classificatie van wapens en andere voorwerpen die niet aan boord van vliegtuigen of binnen kwetsbare zones op luchthavens mogen worden gebracht.

De kwestie is thans een zaak voor de nationale autoriteiten die zich met de veiligheid van de luchtvaart bezighouden. De Commissie is meegedeeld dat de nationale autoriteiten de verkoop van dergelijke voorwerpen voorbij de veiligheidscontrole hebben verboden.

(1) COM(2001) 575 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2859/01

van Mary Banotti (PPE-DE) aan de Commissie

(17 oktober 2001)

Betreft: Het ombrengen van kinderen en jongeren in Honduras

Weet de Commissie dat in Honduras de afgelopen tweeënhalf jaar meer dan 900 kinderen en jongeren waarvan er veel op straat leven in koelen bloede zijn omgebracht? Volgens de speciale rapporteur van de Verenigde Naties over standrechtelijke executies die in augustus dit jaar Honduras heeft bezocht op uitnodiging van Casa Alianza dat opkomt voor straatkinderen in Midden-Amerika, worden veel van deze moorden gepleegd door de politie en andere overheidsdienaren. Het feit dat zij ongestraft blijven draagt aanzienlijk bij aan het voortduren van deze moordpartijen. Welke actie kan de Commissie ondernemen gelet op het feit dat een recent project voor straatkinderen dat door de EU werd gefinancierd, onlangs is afgesloten?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Patten namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2858/01 en E-2859/01

(20 november 2001)

De Commissie is op de hoogte van de algemene golf van geweld die voor het ogenblik Honduras teistert. Deze treft alle lagen van de bevolking, ook de straatkinderen en -jongeren, waarvan 66 de dood vonden tussen januari en augustus 2001.

De speciale rapporteur van de Verenigde Naties, mevrouw Asma Jahangir is op uitnodiging van de regering naar Honduras gegaan. Ze wijst erop dat in sommige gevallen de ordediensten betrokken waren bij de feiten in de hoedanigheid van individuen en niet als overheidsinstantie. Een van de grootste zorgen van de rapporteur van de Verenigde Naties betreft het feit dat de ordediensten weinig moeite doen om deze misdaden op te lossen.

De Commissie deelt de bezorgdheid van de speciale rapporteur. Ze is tevens bezorgd over het feit dat deze gewelddadige situatie zich schijnt te verergeren, ondanks de politieke bereidheid van de overheid in Honduras om het geweld in te dijken.

Volgens de rapporteur van de Verenigde Naties is de golf van geweld te wijten aan de zwakte van de instellingen van het land, de armoede en aan het gebrek aan onderwijs. De Commissie deelt deze visie.

De Commissie houdt in haar ontwikkelingsstrategie ten aanzien van Honduras rekening met deze problematiek. 42 % van de voorziene fondsen voor de technische en financiële bijstand aan Honduras voor de periode 2000-2006 gaan rechtstreeks naar het onderwijs en de versterking van de rechtsstaat, de specifieke projecten zoals die voor de medefinanciering van niet-gouvernementele organisaties (NGO's) buiten beschouwing gelaten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3253/01

van Jan Wiersma (PSE) aan de Commissie

(16 november 2001)

Betreft: Roma-activist Rudko Kawczynski

Heeft de Commissie kennis genomen van het voornemen van de Duitse autoriteiten om de Roma-acivist Rudko Kawczynski op 19 november aanstaande gevangen te zetten vanwege deelname aan een mensenrechtendemonstratie in 1990?

Is de Commissie bereid er bij de Duitse autoriteiten op aan te dringen van deze gevangenneming af te zien?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(20 december 2001)

De Commissie wenst het geachte parlementslid eraan te herinneren dat de lidstaten in de eerste plaats verantwoordelijk en bevoegd zijn op het gebied van het strafrechtelijk beleid en justitie.

Bijgevolg laat geen enkele bepaling van de Oprichtingsverdragen de Commissie toe maatregelen te nemen om een lidstaat ervan te weerhouden een persoon op zijn eigen grondgebied te arresteren.

Volgens de beschikbare informatie valt het door het geachte parlementslid vermelde geval niet onder het toepassingsgebied van het gemeenschapsrecht. De Commissie mag dan ook geen standpunt innemen over de grond van de zaak.

Toch moet eraan herinnerd worden dat, indien de betrokkene van mening is dat zijn grondrechten geschonden werden, hij op nationaal niveau gerechtelijke stappen kan ondernemen en, nadat die middelen uitgeput zijn, kan hij in geval van schending van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden de zaak aanhangig maken bij het Europees Hof voor de rechten van de mens.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2710/01

van Rolf Linkohr (PSE) aan de Commissie

(3 oktober 2001)

Betreft: Nettobehoefte aan geïmporteerd graan

Volgens schattingen van de FAO (Food and Agriculture Organisation of the United Nations) zal de nettobehoefte aan ingevoerd graan in het jaar 2015 wereldwijd stijgen tot bijna 200 miljoen ton. Voor het jaar 2030 wordt zelfs een stijging tot 270 miljoen ton verwacht. De EU zal dan ook de netto-uitvoer in de komende 30 jaar vermoedelijk verviervoudigen tot meer dan 60 miljoen ton.

1. Deelt de Commissie deze raming?

2. Kan de EU deze hoeveelheid graan tegen wereldmarktprijzen produceren?

3. Is zulks in strijd met het beleid om meer duurzame grondstoffen in plaats van graan te verbouwen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 november 2001)

1. De Commissie heeft kennis genomen van de prognoses van de FAO met betrekking tot de ontwikkeling van de productie en de consumptie van en de handel in landbouwproducten in het document Agriculture: Towards 2015-2030 Technical Interim Report, april 2000.

Zoals is aangegeven in de studie zelf, is het moeilijk zich uit te spreken over de wetenschappelijke betrouwbaarheid van dergelijke lange-termijnprognoses. De cijfers met betrekking tot de netto-behoeften van de ontwikkelingslanden voor 2030 lijken, gelet op de productie- en consumptietendensen die aan deze prognoses ten grondslag liggen, niet overdreven. De berekeningen zijn namelijk gebaseerd op groeipercentages van het handelsverkeer die lager liggen dan vroeger.

2. In de studie lijkt niet rechtstreeks te worden verwezen naar het niveau van het netto-handelsverkeer van de Europese landen. Alleen het algemene niveau van de behoeften van de ontwikkelingslanden aan producten van de traditioneel exporterende industrielanden wordt aangegeven. De cijfergegevens komen allemaal uit andere prognoses (United States Department of Agriculture (USDA), International Food Policy Research Institute (IFPRI), universiteit van Bonn)) en verwijzen niet naar de Gemeenschap met 15, maar duiden op een herstel van de economie van de landen van Oost-Europa, waar de productie is teruggelopen als gevolg van de overgang van een planeconomie naar een markteconomie.

3. Bij het beleid tot ontwikkeling van non-food-teelten op uit productie genomen graanareaal wordt inter alia rekening gehouden met het huidige evenwicht tussen de productie en de afzetmogelijkheden voor granen. De verplichting om grond uit productie te nemen wordt vastgesteld en aangepast op basis van de ontwikkeling van de productie, de productiviteit en de markten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3169/01

van Sergio Berlato (UEN) aan de Commissie

(19 november 2001)

Betreft: Oneerlijke concurrentie in de sector van de aquacultuur in Europa

Hoewel we mogen aannemen dat de productiekosten in de sector van de aquacultuur in de Unie (meer bepaald in een aantal lidstaten zoals Frankrijk, Spanje, Griekenland en Italië) ongeveer overal dezelfde zijn, stellen wij vast dat vele Griekse bedrijven hun producten (vooral zeebaars en zeebrasem) verkopen tegen een prijs die de productiekosten beslist niet dekt en dat ze daardoor de sector in verschillende lidstaten van de Europese Unie in grote moeilijkheden brengen.

Dat marktbeleid, dat ongetwijfeld oneerlijke concurrentie kan worden genoemd, is kennelijk aan de volgende factoren toe te schrijven:

- in Griekenland zou zowat 30 % van de middelgrote ondernemingen op een bankroet afstevenen en zouden die daarom hun producten tegen onverschillig welke prijs afzetten om aan liquiditeiten te komen in de hoop deze ernstige crisis te boven te komen;

- een aantal middelgrote ondernemingen zouden naar de beurs willen gaan en zouden daarom moeten bewijzen dat hun omzet stijgt. Vertegenwoordigers van beursgenoteerde ondernemingen geven toe dat de balansen in de voorbije jaren kunstmatig zijn bijgewerkt om de indruk te wekken dat grote winsten worden gemaakt en om aldus de aandelenkoersen te doen stijgen, ook al zijn zulke ingrepen in het recente verleden contraproductief gebleken en hebben de ondernemingen zich moeten inspannen om hun omzet te verhogen teneinde hun rekeningen te doen kloppen.

Op basis van die overwegingen wordt de Commissie verzocht na te gaan of de voorwaarden vervuld zijn om spoedig iets te ondernemen tegen het feit dat het handelsbeleid van de Griekse ondernemingen aan de betrokken sector in alle lidstaten van de Europese Unie, en in het bijzonder in Italië, ernstige schade toebrengt.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 december 2001)

De Commissie is op de hoogte van het feit dat de gemiddelde marktprijzen voor gekweekte zeebaars en zeebrasem in de loop van het jaar 2001 sterk zijn gedaald in alle lidstaten waar belangrijke hoeveelheden van deze soorten worden geproduceerd en verbruikt.

De Commissie heeft daarover gesprekken gehad met de vertegenwoordigers van de viskwekers van de Gemeenschap, die van oordeel zijn dat deze prijsdaling is toe te schrijven aan een aantal factoren, waaronder ook de financiële moeilijkheden van bepaalde bedrijven. Er zijn echter geen strategieën geconstateerd waarvan kan worden aangenomen dat ze opzettelijk bedoeld zijn om de concurrentievoorwaarden te vervalsen.

De Commissie merkt op dat de commerciële organisatie van de communautaire producenten van zeebaars en zeebrasem nog op vele punten kan worden verbeterd. In haar ontmoetingen met deze producenten heeft zij hen derhalve verzocht hun structuren beter aan de behoeften van een moderne marketingorganisatie aan te passen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2474/01

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(11 september 2001)

Betreft: Vliegtuigen voor de Commissie

Volgens enkele berichten, die in juni zijn verspreid door The Sun en zijn overgenomen door de Italiaanse krant Il Foglio, heeft de Commissie een verzoek ingediend voor het afhuren van twee luxe jets.

Mag ik van de Europese Commissie vernemen of dit bericht juist is, en zo ja, om welke dringende redenen zij dit verzoek heeft gedaan en wat de kosten zijn die hierdoor ten laste komen van de Europese belastingbetaler.

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(4 oktober 2001)

Het spijt de Commissie het geachte parlementslid te moeten mededelen dat de door hem geciteerde berichten onjuist zijn, ook al zijn zij afkomstig van gezaghebbende Europese dagbladen.

Dit neemt niet weg dat de Commissie maar al te graag vaker zou willen beschikken over vliegtuigen van hetzelfde type en met dezelfde afmetingen en hetzelfde comfort als die waarvan elke minister van om het even welke lidstaat dagelijks gebruik kan maken om zich van zijn taken te kwijten, te meer daar de dienstreizen van diverse leden en de voorzitter van de Commissie vaak inspannender zijn en extern met een hogere rang worden geassocieerd dan die van een minister.

Van bij de aanvang van haar mandaat heeft de Commissie erop gestaan zeer strikte regels voor het gebruik van privé-vliegtuigen toe te passen. Op deze wijze gaf zij niet alleen blijk van een grote verantwoordelijkheidszin, maar hield zij ook rekening met een publieke opinie die geschokt was door de recentste gebeurtenissen. De regels en de toepassing ervan worden uitvoerig toegelicht in het antwoord van de Commissie op parlementaire vraag E-2135/01 van de heer Heaton-Harris(1), waarnaar het geachte parlementslid wordt verwezen.

De Commissie zal aan bovengenoemde regels de hand blijven houden teneinde ervoor te zorgen dat deze ook in de toekomst doeltreffend worden toegepast en aan de haar toegemeten rol en taken blijven beantwoorden.

(1) PB C 40 E van 14.2.2002, blz. 196.