SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2647/02

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(20 september 2002)

Betreft: Uniforme toepassing van normen

Is het de Commissie bekend dat machines die in een bepaalde lidstaat (b.v. Italië) zijn toegelaten als zijnde conform aan de CEN-norm en die op deze basis worden aangeschaft door een bedrijf in een andere lidstaat (b.v. in het Verenigd Koninkrijk), soms niet door de inspectie van de autoriteiten in het land van aanschaf komen omdat deze autoriteiten de CEN-regels anders interpreteren?

Beseft de Commissie wel dat de betreffende onderneming onder deze omstandigheden geen verhaal kan halen bij de maker van het apparaat omdat deze zich kan beroepen op het feit dat aan de CEN-normen is voldaan?

Heeft de Commissie onderzoek verricht naar de uniforme toepassing van normen in de EU en de problemen die veroorzaakt worden doordat de ene nationale autoriteit de normen zus interpreteert en de andere zo?

Heeft de Commissie een suggestie hoe een onderneming te werk moet gaan wanneer zij het slachtoffer wordt van bovengenoemde situatie?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(11 oktober 2002)

Machines die in de Europese Economische Ruimte (EER) in de handel worden gebracht, moeten aan de fundamentele gezondheids- en veiligheidseisen van de machinerichtlijn(1) voldoen. Toepassing van de technische specificaties van geharmoniseerde Europese normen gebeurt nog steeds op vrijwillige basis. Machines die overeenkomstig deze specificaties worden gebouwd, worden in de regel echter geacht te voldoen aan de eisen van de richtlijn waarop de normen betrekking hebben.

De Commissie wil met name bewerkstelligen dat de fundamentele eisen consequent worden toegepast. Samen met de lidstaten zoekt de Commissie in het bij de machinerichtlijn opgerichte comité dan ook naar een gemeenschappelijke interpretatie van deze eisen. Er is ook een groep opgericht die de administratieve samenwerking tussen de nationale toezichthoudende instanties moet bevorderen. Met betrekking tot machines waarvoor typegoedkeuring moet worden verleend alvorens ze in de handel mogen worden gebracht, komen de desbetreffende aangemelde instanties regelmatig samen om hun activiteiten te coördineren en een gemeenschappelijke interpretatie van de richtlijn en de geharmoniseerde normen te formuleren.

Om te voorkomen dat in de handel gebrachte machines gevaar voor de gezondheid of veiligheid van personen opleveren, houden de lidstaten op passende wijze toezicht op deze machines. Ondanks de toepassing van een geharmoniseerde Europese norm kunnen de toezichthoudende instanties van een lidstaat vaststellen dat een bepaald machinemodel niet aan de voorschriften van de richtlijn voldoet en de gezondheid en veiligheid van personen in gevaar kan brengen.

In de praktijk worden dergelijke problemen vaak met de betrokken fabrikant besproken en worden de nationale instanties en de fabrikant het eens over maatregelen om de machines in overeenstemming te brengen met de fundamentele eisen. Een bedrijf dat dergelijke machines heeft gekocht, heeft dan de mogelijkheid om ze door de fabrikant te laten aanpassen.

Indien een tekortkoming in een geharmoniseerde norm aan het licht komt, moet de aandacht van de desbetreffende nationale en Europese normalisatieinstellingen hierop worden gevestigd. Indien nodig leggen de nationale instanties de zaak, overeenkomstig de in artikel 6, lid 1, van de machinerichtlijn vastgestelde procedure, voor aan het comité voor technische normen en regelgeving(2). De Commissie beslist dan of de referenties van de desbetreffende norm in het Publicatieblad moeten worden geschrapt en de normalisatieinstelling de opdracht moet krijgen de norm te wijzigen.

Indien de nationale instanties met zekerheid hebben vastgesteld dat een machine een gevaar voor de gezondheid of de veiligheid van personen kan opleveren, kunnen zij, indien geen vrijwillige oplossing wordt gevonden, overeenkomstig de in artikel 7 van de machinerichtlijn vastgestelde vrijwaringsprocedure de opdracht geven de onveilige machine uit de handel te nemen. De desbetreffende lidstaat moet een dergelijke maatregel aan de Commissie meedelen en aangeven of het gebrek aan overeenstemming het resultaat is van de niet-naleving van de fundamentele gezondheids- en veiligheidseisen, van een verkeerde toepassing van een geharmoniseerde norm of van tekortkomingen in de norm zelf.

Na raadpleging van de belanghebbende partijen beslist de Commissie of de door de nationale instanties genomen maatregel gerechtvaardigd is. Indien de geharmoniseerde norm tekortkomingen blijkt te vertonen, worden de referenties van de norm in het Publicatieblad geschrapt en krijgt de desbetreffende Europese normalisatieinstelling de opdracht de norm te wijzigen.

Of een bedrijf dat dergelijke uit de handel genomen machines heeft gekocht schadevergoeding kan eisen, hangt af van de wettelijke bepalingen die in de desbetreffende lidstaat van kracht zijn.

(1) Richtlijn 98/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende machines, PB L 207 van 23.7.1998.

(2) Opgericht bij de artikelen 5 en 6 van Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, PB L 204 van 21.7.1998.