ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3243/98

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(19 oktober 1998)

Betreft: Uitbuiting van kinderen voor arbeid

Volgens een recente aanklacht van Dervis Kaplan, een der leiders van de vakbeweging in Istanboel, zijn kinderen in de leeftijd van 9 tot 13 jaar de werknemers in de gehele Turkse productieketen van kleding van het grote Italiaanse concern Benetton in Turkije, en wel tegen bijzonder lage lonen.

De uitbuiting van kinderen voor arbeid vormt een klemmend verschijnsel: volgens een recent onderzoek van het Internationaal Arbeidsbureau werken op de gehele wereld ongeveer 250 miljoen kinderen in de leeftijd van 5 tot 14 jaar onder bijzonder harde omstandigheden en tegen vernederend lage lonen, terwijl 120 miljoen kinderen gedwongen worden de school te verlaten om te gaan werken.

Kan de Commissie meedelen welke maatregelen zij denkt te treffen tegen de medogenloze uitbuiting van kinderen voor arbeid door de grote multinationals en hoe zij de bescherming van de rechten van het kind denkt te waarborgen?

Antwoord van de heer van den Broek namens de Commissie

(10 november 1998)

De Commissie heeft eveneens de door het geachte parlementslid gerapporteerde feiten onlangs vernomen. De Internationale Arbeidsorganisatie heeft al verschillende keren met name op de kinderarbeid in Turkije kritiek uitgeoefend.

Volgens de door de Commissie ingewonnen informaties heeft de firma Benetton zojuist een memorandum ondertekend met het Turkse bedrijf dat haar licentiehoudster in Turkije is, om alle contractuele betrekkingen met de toeleveringsbedrijven in dit land te beëindigen die kinderen onder de 15 jaar als arbeidskrachten zouden gebruiken.

De Commissie van haar kant heeft de laatste jaren op het gebied van de kinderarbeid een zeer groot aantal maatregelen en initiatieven genomen (document van de diensten van de Commissie, bijgewerkt op 11 mei 1998, dat de Commissie het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks toezendt).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3919/98

van Joaquín Sisó Cruellas (PPE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Regulering van de vervaardiging en het in de handel brengen van edelmetalen voorwerpen

De Spaanse Bond van juweliers, zilversmeden en horlogemakers heeft bij de Europese Comissie een formele klacht ingediend vanwege belemmeringen voor het vrij verkeer van Spaanse goederen in deze sector binnen de intracommunautaire markt. Deze klacht werd op 31 juli van dit jaar ingediend. Naar het oordeel van de bond maken sommige lidstaten (met name Portugal, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Nederland en Ierland) gebruik van het feit dat de wetgevingen van de lidstaten inzake de vervaardiging en het in de handel brengen van edelmetalen voorwerpen uiteenlopen, én van het ontbreken van een communautaire richtlijn hierover, door belemmeringen op te werpen voor de afzet van Spaanse producten op hun grondgebied, onder andere door binnen hun grenzen dezelfde controles en verificaties te verrichten als die welke reeds in Spanje zijn verricht. Dit betekent bijvoorbeeld dat er een dubbele controle wordt uitgevoerd op het stempel dat in het product is gestanst. Een en ander heeft tot gevolg dat handelstransacties vertraagd worden of zelfs worden geannuleerd.

In het licht van het bovenstaande verzoek ik de Commissie antwoord te geven op onderstaande vragen:

1. Heeft zij stappen ondernomen om de door de Spaanse Bond van juweliers, zilversmeden en horlogemakers vermelde handelsbelemmeringen, met behulp waarvan sommige lidstaten het vrij verkeer van Spaanse handelswaar onmogelijk maken, te bevestigen of te ontkrachten? Zo ja, met welk resultaat?

2. Heeft de Commissie gedacht aan de mogelijkheid om wetgeving op te stellen ten aanzien van het vervaardigen en het in de handel brengen van edelmetalen voorwerpen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(17 februari 1999)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-3158/98 van mevrouw Ferrer(1).

(1) PB C 207 van 21.7.1999, blz. 33.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3993/98

van Ernesto Caccavale (UPE) aan de Commissie

(21 december 1998)

Betreft: Bijdrage ten laste van houders van vergunningen voor telecommunicatiediensten in Italië

Kan de Commissie, gezien het systeem van volledige concurrentie dat sedert 1 januari 1998 de communautaire markt van netwerken en telecommunicatiediensten kenmerkt,

overwegende dat richtlijn 97/13/EG(1) o.a. bepaalt dat "iedere vergoeding die van ondernemingen wordt verlangd als onderdeel van machtigingsprocedures uitsluitend is bedoeld om de administratiekosten te dekken die voortvloeien uit de afgifte, het beheer en de controle van en het toezicht op de naleving van de toepasselijke individuele vergunningen",

overwegende dat Italië bij de onlangs voor 1999 aangenomen financiële wet houders van vergunningen voor de installatie en levering van telecommunicatienetten en -diensten de betaling van een jaarlijkse bijdrage oplegt die wordt berekend aan de hand van gedifferentieerde percentages al naar gelang van de bedrijven op de omzet van alle telecommunicatiediensten en -prestaties en dat deze bijdrage, zij het in afnemende mate, waarschijnlijk tot na 2002 zal voortduren,

overwegende dat de hoogte van deze bijdrage die van de Italiaanse bedrijven wordt verlangd in geen enkele andere lidstaat haars gelijke heeft en volkomen buiten alle proporties lijkt voor het dekken van de administratieve kosten die aan de afgifte van de vergunningen zijn verbonden, mededelen:

- waarom Italië zich niet aan de Europese wetgeving heeft aangepast,

- of deze bijdrage niet in strijd is met de principes van vrije concurrentie, non-discriminatie, evenredigheid en objectiviteit,

- of de Italiaanse telecommunicatiemarkt en -bedrijven niet worden benadeeld ten opzichte van de andere Europese markten, met name bij de ontwikkeling van innoverende diensten en de informatiemaatschappij,

- welke maatregelen zij wil treffen ter waarborging van de eerbiediging van de Gemeenschapswetgeving,

- waarom zij meende niet te moeten zorgen voor het vervolg van haar standpunt van 11 november 1998 jegens de Italiaanse regering?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(20 januari 1999)

De Commissie gaat momenteel over tot een grondig onderzoek van het door het geachte parlementslid aan de orde gestelde probleem; zij zal zo spoedig mogelijk nadere mededelingen ter zake doen.

(1) PB L 117 van 7.5.1997, blz. 15.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3840/98

van Luigi Moretti (NI) aan de Commissie

(22 december 1998)

Betreft: De Italiaanse nationale Munt

Onlangs is bekend geworden dat Europees Commissaris Van Miert de Italiaanse minister van de Schatkist heeft geschreven over de nationale Munt van Italië (Istituto Poligrafico e Zecca di Stato italiana), waarin een aantal feiten voor de voeten wordt geworpen zoals het monopolie dat de Munt uitoefent bij het leveren van papier aan de Italiaanse overheid.

Kan de Commissie meer in details treden en uitleggen om welke feiten het gaat en welke conclusies Commissaris Van Miert heeft getrokken?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(14 januari 1999)

De Commissie heeft in april 1997 een begin gemaakt met onderzoek naar eventuele steunverlening aan Poligrafico. De informatie die op verzoek van de Commissie bij verschillende gelegenheden door de Italiaanse autoriteiten is verstrekt heeft de Commissie niet kunnen overtuigen wat de afwezigheid van staatssteun betreft.

Daarom heeft de Commissie op 28 oktober 1998 besloten de procedure van artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag in te leiden. Dit besluit is bij schrijven van 26 november 1998 aan de Italiaanse regering medegedeeld. De Italiaanse regering wordt verzocht haar opmerkingen te maken en de gevraagde gegevens binnen een maand na de ontvangst van deze brief toe te zenden.

Met deze procedure zal de Commissie kunnen nagaan of er staatssteun is verleend in het geval van de kapitaalverhogingen ten behoeve van Cartiere Miliani di Fabriano, een bedrijf dat in handen is van Poligrafico, alsook ten aanzien van de exclusiviteitsovereenkomst die aan Poligrafico zelf is verleend voor de levering van producten en diensten aan de staat en, zo ja, de verenigbaarheid ervan met de gemeenschappelijke markt kunnen beoordelen. Daarnaast zal de Commissie de aanvullende steunmaatregelen onderzoeken die door de overheid in verband met de herstructurering van de groep zouden zijn verleend.

Deze steunmaatregelen zullen worden onderzocht in het licht van de regels voor overheidssteun zoals vervat in het EG-Verdrag, en met name in het licht van de communautaire kaderregeling voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3699/98

van Gerhard Hager (NI) aan de Raad

(4 december 1998)

Betreft: Studies over overgangsperiodes

De Oostenrijkse bondskanselier heeft voorafgaand aan de Top van Pörtschach gesproken over een studie die, zoals met de regeringsleiders van de kandidaatlanden was afgesproken, aan onderzoeksinstituten zou zijn uitbesteed ter verkrijging van "de gegevens die nodig zijn voor het berekenen van de overgangsperiodes".

1. Is de Raad van deze zaken op de hoogte?

2. Is de Raad bekend of, en zo ja waar deze studies zijn uitbesteed?

3. Is voor deze studies in de gehele Unie een inschrijving geopend, zal dit nog gebeuren, of gaat het om een zuiver Oostenrijks initiatief?

4. Verleent de Raad met eigen materiaal zijn medewerking aan deze studies?

Antwoord

(29 maart 1999)

De Raad is niet op de hoogte van de studie over de gegevens die nodig zijn voor het berekenen van de overgangsperiodes, waarover het geachte parlementslid het heeft.

Het algemene standpunt van de Europese Unie is dat de volledige aanvaarding van het acquis van de Unie een voorwaarde is voor toetreding. Toetreding tot de Unie houdt dus de volledige aanvaarding in van de bestaande en potentiële rechten en verplichtingen van het bestel van de Unie en van haar institutionele kader, het zogenaamde acquis van de Unie. Bij wijze van uitzondering kan de aanvaarding van deze rechten en verplichtingen aanleiding geven tot overgangsmaatregelen van die aard, welke tijdens de toetredingsonderhandelingen zullen worden vastgesteld. Overgangsmaatregelen kunnen bijgevolg slechts bij uitzondering worden toegestaan, moeten een beperkte duur en draagwijdte hebben en dienen te worden geflankeerd door een tijdschema met duidelijk bepaalde etappes voor de toepassing van het acquis.

Het is de taak van de intergouvernementele toetredingsconferenties te onderhandelen over de wenselijkheid, de voorwaarden en de duur van eventuele overgangsmaatregelen. Zoals bekend wordt het gemeenschappelijk standpunt van de Unie in het kader van deze conferenties door de Raad vastgesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3445/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(24 november 1998)

Betreft: Rechtsregels voor de deelneming aan onderzoek en de verspreiding van de resultaten

Momenteel ligt er een voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de regels voor de deelneming van ondernemingen, onderzoekscentra en universiteiten en de regels voor de verspreiding van de onderzoeksresultaten voor het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, alsmede een voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de regels voor de deelneming van ondernemingen, onderzoekscentra en universiteiten en de regels voor de verspreiding van de onderzoeksresultaten voor het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (COM(97) 587 def. 2 - SYN 97/0309 - 97/0310 CNS)(1). Is de Commissie niet van oordeel dat het, gezien de problemen die het midden- en kleinbedrijf ondervindt bij het afbakenen van zijn daadwerkelijke behoeften op technologisch gebied, wenselijk is voor hen aanvullende maatregelen vast te leggen om aan het kaderprogramma voor OTO te kunnen deelnemen, met name in de vorm van regels die het voor personen mogelijk maakt aan genoemd programma deel te nemen in de hoedanigheid van "technologische tussenpersonen", waarbij de adviserende en begeleidende taak van de voorlichtingsnetwerken op dit gebied moet worden versterkt?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie

(28 januari 1999)

In het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling wordt bijzondere aandacht besteed aan het midden- en kleinbedrijf (MKB), met maatregelen die speciaal op het MKB gericht zijn (premies voor de verkennende fase en CRAFT-projecten voor onderzoek in samenwerkingsverband).

Bovendien zijn de lidstaten en de met het programma geassocieerde landen verzocht om nationale CRAFT-contactpunten aan te wijzen, die het MKB moeten voorlichten en helpen deel te nemen aan het kaderprogramma en de thematische programma's.

Dit ondersteuningsnetwerk zal worden gecoördineerd door de Commissie, die voor de opleiding en voorlichting van de leden zal zorgen. Verder kan de Commissie transnationale activiteiten financieren, en daarbij de rol van de aangewezen contactpunten in de diverse lidstaten coördineren.

Het horizontale programma voor innovatie en participatie van het MKB voorziet met name in acties op het gebied van economische en technologische intelligentie, in het kader waarvan de nationale contactpunten met elkaar en met andere tussenpersonen zullen samenwerken om het MKB in bepaalde industriële sectoren en gebieden in Europa specifieke voorlichting en ondersteuning te geven. Ook kunnen zij fungeren als "technologisch tussenpersoon", zoals het geachte parlementslid suggereert.

(1) PB C 40 van 7.2.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0739/98

van Klaus Lukas (NI) aan de Commissie

(18 maart 1998)

Betreft: Discriminatie van niet-ABTA-leden

Uit aan mij ter beschikking gestelde informatie blijkt dat districtsscholen in Groot-Brittannië touroperators die geen lid zijn van de Association of British Travel Agents (ABTA) of die hun hoofdkantoor niet in Groot-Brittannië hebben, op grote schaal discrimineren. Aldus krijgen leraren van de schoolbesturen de instructie voor de organisatie van skicursussen voor hun school in Oostenrijk in geen geval een beroep te doen op niet-Britse touroperators of firma's die niet tot de ABTA behoren. Indien deze instructie niet wordt nageleefd, dan wordt voor de skicursus gewoon geen toestemming verleent. Deze houding is des te onbegrijpelijker, aangezien het argument van een "betere" garantieregeling door ABTA-leden niet geldt, omdat de betrokken firma valt onder de Oostenrijkse reisgarantieregeling (garantiefonds), die overeenkomt met de Britse omzetting (Package Travel, Package Holidays and Package Tours Regulations 1992) van dezelfde EU-richtlijn. Teneinde toch nog voor de organisatie van de skicursussen voor scholen in aanmerking te komen, heeft de betrokken Oostenrijkse firma getracht (ondanks de daarmee verbonden extra kosten) lid van de ABTA te worden. Dit was echter onmogelijk, aangezien de statuten van de ABTA zo zijn opgezet dat de facto alleen Britse firma's kunnen toetreden. De houding van de schoolbesturen, vooral in combinatie met de handelwijze van de ABTA, leidt ertoe dat alle goede bedoelingen die aan de invoering van de interne markt ten grondslag liggen, worden gedwarsboomd.

1. Heeft de Commissie kennis genomen van deze voorvallen?

2. Hoe evalueert de Commissie de houding van de Association of British Travel Agents (ABTA), resp. van de Britse districtschoolbesturen?

3. Welke stappen denkt de Commissie tegen de houding van de Association of British Travel Agents (ABTA), resp. de Britse districtschoolbesturen te ondernemen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(8 mei 1998)

De Commissie gaat momenteel over tot een grondig onderzoek van het door het geachte Parlementslid aan de orde gestelde probleem; zij zal zo spoedig mogelijk nadere mededelingen ter zake doen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3794/98

van Gerhard Hager (NI) aan de Commissie

(11 december 1998)

Betreft: Bestrijding mensensmokkel; uitbreiding naar het Oosten

Bestrijding van mensensmokkel is vooral met het oog op de aanstaande uitbreiding een belangrijk beleidspunt van de Unie. Mij is echter ter ore gekomen dat het smokkelen van buitenlanders in enkele kandidaatlidstaten nog niet eens strafbaar is.

1. Beschikt de Commissie over informatie dat dit werkelijk het geval is?

2. Om welke kandidaatlidstaten gaat het?

3. Wordt er in het kader van de pre-toetredingsactiviteiten naar gestreefd deze situatie ongedaan te maken?

4. Zo ja, hoe ver zijn de voorbereidende maatregelen voortgeschreden en wat is er tot dusverre in feite gedaan?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie

(3 maart 1999)

1. en 2. Voor zover de Commissie weet is het in alle Midden- en Oost-Europese kandidaat-lidstaten strafbaar buitenlanders het land in of uit te smokkelen. De straffen daarvoor verschillen per land.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3. en 4. Zoals het geachte parlementslid weet, wordt momenteel een analytisch onderzoek van het communautair acquis verricht. Dit onderzoek heeft ook betrekking op Justitie en binnenlandse zaken en loopt op dit gebied door tot half mei 1999. In dit verband hecht de Commissie veel belang aan het vraagstuk van de mensensmokkel.

Voorts heeft de Raad op 29 juni 1998 zijn goedkeuring gehecht aan een gemeenschappelijk optreden(1) op basis van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, tot vaststelling van een mechanisme voor collectieve evaluatie van de inwerkingtreding, de toepassing en de daadwerkelijke uitvoering van het acquis van de Europese Unie op het gebied van Justitie en Binnenlandse Zaken in de kandidaat-lidstaten. De groep van deskundigen die in het kader van dit gemeenschappelijk optreden is opgericht, onderzoekt momenteel de kandidaat-lidstaten één voor één.

(1) PB L 191 van 7.7.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3420/98 van Amedeo AMADEO Cabinepersoneel in de burgerluchtvaart



Publicatieblad Nr. C 341 van 29/11/1999 blz. 0005



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3420/98 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (24 november 1998) Betreft: Cabinepersoneel in de burgerluchtvaart Kan de Commissie, naar aanleiding van het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake veiligheidseisen en vakbekwaamheidsattesten voor cabinepersoneel in de burgerluchtvaart (COM(97) 0382 def. - 97/0212 SYN)(1) en overwegende dat het cabinepersoneel uit alle personen bestaat die aan boord van een vliegtuig cabinediensten verrichten en dat de onderhavige richtlijn derhalve zonder uitzonderingen op alle cabinepersoneelsleden moet worden toegepast, een nauwkeuriger definitie geven van het begrip "cabinepersoneel" (artikel 1, lid 1)? (1) PB C 263 van 29.8.1997, blz. 5.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2320/98

van José Apolinário (PSE) aan de Commissie

(22 juli 1998)

Betreft: Landbouw - platteland, Portugal

Kan de Commissie mededelen hoe zij over de toekomst van de landbouw in de plattelandsgebieden van Portugal denkt en welke stappen zij specifiek op landbouwgebied denkt te nemen om het platteland van Portugal te ontwikkelen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(1 oktober 1998)

De structurele steun die door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Oriëntatie (O), wordt gefinancierd in het kader van het tweede communautair bestek voor Portugal (1994-1999), wordt toegekend via de volgende programma's:

- het subprogramma landbouw (dat voor het hele Portugese grondgebied geldt, behalve voor de autonome gebieden Azoren en Madeira), met een totale subsidie ten bedrage van 1.698 mln ecu van het EOGFL, gericht op de modernisering en de versteviging van de concurrentiepositie van de Portugese landbouw. Deze financiële steun wordt verdeeld over de verschillende continentale regio's volgens door de lidstaat vastgelegde prioriteiten;

- het PBOP (Programma ter Bevordering van het Regionaal Ontwikkelingspotentieel), waarvan een specifieke maatregel gericht is op de ontwikkeling van plattelandscentra, waarvoor het EOGFL-O een subsidie van 24 mln ecu toekent;

- het specifieke programma voor de geïntegreerde ontwikkeling van het gebied Alqueva (Pediza) is een meerfondsenprogramma met als doel de ontwikkeling van een door verwoestijning en droogte bedreigd gebied in het binnenland. Het EOGFL-O geeft hiervoor een subsidie van 70 mln ecu.

De Commissie zal in de toekomst veel belang blijven hechten aan plaatselijke ontwikkeling in plattelandsgebieden, als zwaartepunt van een beleid tot diversifiëring en ontwikkeling van het Europese platteland.

In haar verordeningsvoorstel met betrekking tot de steun van het EOGFL voor plattelandsontwikkeling(1), zijn alle maatregelen voor plattelandsontwikkeling gegroepeerd. Het is dan ook de taak van de lidstaat die maatregelen ten uitvoer te leggen die volgens hem het gunstigst zullen zijn voor de toekomstige ontwikkeling van plattelandsgebieden.

Over de volgende programmeringsperiode van de structuurfondsen (2000-2006) zal onderhandeld worden tussen de lidstaat en de Commissie, op basis van een door de lidstaat in te dienen voorstel.

(1) PB C 170 van 4.6.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3375/98

van Quinídio Correia (PSE) aan de Commissie

(17 november 1998)

Betreft: Steun voor herbebossing en het onderhoud van herbeboste gebieden

In de toelichting op het verslag A4-0346/98 van 30 september 1998 wordt opgemerkt dat het autonome gebied Madera van alle EU-landen de hoogste steun voor herbebossing en het onderhoud van herbeboste gebieden heeft ontvangen, ofwel 6.000 ecu per hectare/jaar.

Kan de Commissie in dit verband antwoord geven op de volgende vragen:

1. Zijn deze opmerkingen, die volgens het verslag gebaseerd zijn op externe bronnen uit de bedrijfstak, juist?

2. Voor hoeveel hectare is steun verleend in toepassing van verordening EEG nr. 2080/92(1) tot instelling van een communautaire steunregeling voor bosbouwmaatregelen in de landbouw, en wie waren precies de begunstigden?

3. Welk gebruik is ter plaatse van de betrokken steun gemaakt?

4. Hebben de regionale autoriteiten het gebruik begeleid en gecontroleerd en zo ja hoe?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 januari 1999)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

(1) PB L 215 van 30.7.1992, blz. 96.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3707/98

van Hiltrud Breyer (V) aan de Raad

(11 december 1998)

Betreft: Menselijke stamcellen en weefseltechnologie

Volgens recente berichten zijn Amerikaanse en Britse onderzoeksinstituten bezig met het klonen en herprogrammeren van menselijke embryonale stamcellen ("moedercellen") om lichaamsonderdelen te produceren.

1. Kan de Raad de verzekering geven dat er bij dergelijk onderzoek geen EU-geld wordt gebruikt, direct noch indirect?

2. Kan de Raad mededelen in welke EU-lidstaten dit soort onderzoek toegestaan is en welke vormen van juridisch en ethisch toezicht er bestaan?

Antwoord

(29 maart 1999)

1. Het specifieke themaprogramma "Kwaliteit van het bestaan en beheer van de biologische hulpbronnen", dat deel uitmaakt van het Vijfde Kaderprogramma voor onderzoek (1998-2002), omvat, als onderdeel van de generieke activiteiten in verband met onderzoek en technologische ontwikkeling, het onderzoek naar problemen op het gebied van biomedische ethiek en bio-ethiek, met inachtneming van de fundamentele menselijke waarden. In dit verband is er een verklaring afgelegd dat bij dit onderzoek de betreffende internationale overeenkomsten en gedragscodes, alsook de communautaire wetgeving terzake, dienen te worden gerespecteerd. In het bijzonder zal "binnen dit Kaderprogramma geen enkele onderzoeksactiviteit worden ondernomen waarbij het genetisch materiaal van mensen wordt gewijzigd of gepoogd wordt dit te wijzigen door modificatie van kiemcellen of waarbij in enig ander stadium van de embryonale ontwikkeling wordt ingegrepen zodat deze modificatie erfelijk wordt".

2. De Raad is niet bevoegd om toezicht te houden op de activiteiten die op dit terrein door de lidstaten worden uitgevoerd.