SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2265/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (2 juli 1997)

Betreft: Voorkeur voor voor hergebruik geschikt verpakkingsmateriaal in de wetgeving van de lidstaten

Uit de door enkele lidstaten gemelde wettelijke maatregelen ter omzetting van richtlijn 94/62/EG ((PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10. )) inzake verpakkingsmateriaal blijkt dat de voorkeur wordt gegeven aan voor hergebruik geschikt en niet aan terugwinbaar verpakkingsmateriaal.

Uit een oogpunt van milieubescherming lijkt die keuze volstrekt niet gerechtvaardigd; bovendien is zij in strijd met de inhoud van de betrokken richtlijn, en vooral met de beginselen van artikel 30 van het EG-Verdrag inzake het vrij verkeer van goederen.

De bedoelde wettelijke maatregelen vormen dan ook een gevaarlijke bedreiging voor de interne markt.

Is de Europese Commissie, gezien de haar toevallende rol als controlerend orgaan, bereid die maatregelen te blokkeren ten einde de onvermijdelijke marktdistorsies te voorkomen?

Omgekeerd blijkt zij op dit moment een compromis met de Duitse autoriteiten te overwegen waarbij effectief de voorkeur wordt gegeven aan hergebruik, met alleen specifieke afwijkingen voor de verpakking van bronwater en wijn. Voor andere verpakkingen zou uitsluitend voorzien worden in ontheffing voor het aantal kilometers boven een bepaalde afstand van het aangegeven centrum.

Een soortgelijk compromis zou een serie ernstige problemen doen rijzen: compartimentering van de markt, belemmering van het vrij verkeer, beperking van de mededinging, afremming van innovatie, gebrek aan soepelheid, onzekerheid ten aanzien van de wetgeving, uitholling van richtlijn 94/62/EG, meer gevolgen voor het milieu, stijging van de vervoers- en distributiekosten - met name voor de levensmiddelenverwerkende bedrijven - en dus ook van de consumptieprijzen, zonder te spreken van de hoge, nieuwe investeringen welke nodig zijn ter aanpassing van de productieinstallaties voor verpakkingsmateriaal.

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (4 september 1997)

Zoals het geachte parlementslid zegt, beoordeelt de Commissie momenteel de conformiteit van de Duitse verpakkingswetgeving met de Europese regelgeving. Parallel met de inbreukprocedures heeft de Commissie zich ook rechtstreeks met de Duitse overheidsinstanties in verbinding gesteld om na te gaan hoe de problemen in verband met non-conformiteit kunnen worden opgelost. Het geachte parlementslid kan er zeker van zijn dat de Commissie zorgvuldig alle problemen met betrekking tot de regels van de interne markt evalueert.

Los van het resultaat van deze contacten zij erop gewezen dat, hoewel Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval in de eerste plaats gericht is op de preventie van verpakkingsafval, deze de lidstaten niet verplicht de voorkeur te geven aan het hergebruik van verpakkingen. Anderzijds belet de richtlijn de lidstaten zeker niet dit zelf te doen, op voorwaarde dat de nationale wetgeving in overeenstemming is met het Verdrag. In deze context zij opgemerkt dat programma's voor hergebruik niet door de richtlijn worden geharmoniseerd op een Europees niveau. Het is dan ook niet correct ervan uit te gaan dat een voorkeur voor hergebruik een overtreding van de communautaire wetgeving inhoudt.Er moet per geval worden nagegaan of specifieke elementen van een dergelijk programma ingaan tegen de bepalingen van het Verdrag.

Het is correct dat in Richtlijn 94/62/EG geen duidelijke hiërarchische relatie tussen hergebruik en recycling wordt vastgesteld wegens een gebrek aan levenscyclusanalyses op Europees niveau. Dit belet de lidstaten evenwel niet op hun niveau en op basis van hun eigen levenscyclusanalyses nationale systemen voor hergebruik en recycling op te zetten. De Commissie moet dan beoordelen of deze systemen verenigbaar zijn met het op Europees niveau opgezette wettelijke kader.

Tenslotte zij erop gewezen dat Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval tot doel heeft enerzijds schadelijke effecten van verpakking en verpakkingsafval op het milieu te voorkomen of te beperken en aldus een hoog milieubeschermingsniveau te waarborgen en anderzijds de werking van de interne markt te garanderen en handelsbelemmeringen, concurrentieverstoring en concurrentiebeperking in de Gemeenschap te voorkomen. Elke conformiteitstoetsing moet toegespitst zijn op beide aspecten, d.w.z. op de handel èn op het eveneens belangrijke milieueffect van het programma voor hergebruik.