ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1113/01 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie. Geografische beperkingen voor de gesubsidieerde aankoop van onroerend goed.



Publicatieblad Nr. 340 E van 04/12/2001 blz. 0174 - 0174



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1113/01 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie (6 april 2001) Betreft: Geografische beperkingen voor de gesubsidieerde aankoop van onroerend goed Is het met de EU-regelgeving verenigbaar dat plaatselijke autoriteiten in het Verenigd Koninkrijk de huurders van onbewoonbaar verklaarde woningen in de socialewoningbouwsector subsidie aanbieden voor de aankoop van onroerend goed, met dien verstande dat deze subsidie alleen wordt verleend wanneer het aan te kopen onroerend goed in Engeland of Wales is gelegen? Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie (11 juni 2001) Artikel 56 (ex-artikel 73b) van het EG-Verdrag verbiedt alle restricties op kapitaalbewegingen. Hieronder zouden ook de grensoverschrijdende aankopen van vastgoed kunnen vallen. Volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie gelden ook als restricties indirecte belemmeringen waardoor de bij het EG-Verdrag gegarandeerde vrijheid denkbeeldig wordt. De Commissie is evenwel niet van oordeel dat de door het geachte parlementslid genoemde maatregelen van plaatselijke autoriteiten waarbij aan huurders van onbewoonbaar verklaarde woningen subsidies worden aangeboden om binnen een beperkt gebied van een lidstaat vastgoed aan te kopen, strijdig zouden zijn met deze vrijheid. Er wordt immers geen onderscheid naar nationaliteit gemaakt tussen de huurders van de betrokken onbewoonbaar verklaarde woningen. De belastings- en uitgavenmaatregelen op nationaal of plaatselijk vlak houden meestal positieve of negatieve prikkels in om bepaalde verrichtingen op specifieke terreinen onder jurisdictie van de betrokken entiteit uit te voeren overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel dat beschreven is in artikel 5 (ex-artikel 3b) van het EG-Verdrag. Zo zullen nationaal of plaatselijk toegestane industriële subsidies vestiging binnen een beperkt gebied inhouden, en dus niet elders in de Gemeenschap, en worden betaald uit de belastingen die in dezelfde of gelijksoortige gebieden zijn geïnd. Hoewel staatssteun in dit geval een probleem zou kunnen zijn, is er nooit sprake van geweest dat nationale maatregelen zoals deze in strijd zijn met de vrijheden van het EG-Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0933/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(28 maart 2001)

Betreft: Snellere behandeling van steun bij rampen

In een Deens TV-programma met als titel Eurocraten, dat op 11 februari 2001 op de Zweedse televisie werd uitgezonden, kwam onder meer de kwestie aan de orde van de lange behandelingstijden voor steunverlening bij rampen en steunverleningsprojecten in het algemeen. Onder meer werd als voorbeeld een project voor het redden van het regenwoud in Bolivia aangehaald. De projectaanvraag werd in december 1997 bij de Commissie ingediend. Het project werd bij de Commissie na vijf maanden officieel goedgekeurd. Maar de werkzaamheden aan onder meer het contract en de budgettering van de fondsen liepen aanzienlijk uit. Commissielid Nielson verklaarde onder meer in februari 2000 dat de financiering rond was. Maar in november 2000 weet nog steeds niemand bij de Commissie iets over de vraag of het project van start mag gaan.

Een ander geval dat werd aangehaald had betrekking op de rampenhulp nadat de orkaan Mitch in november 1998 in Midden-Amerika had huisgehouden. De Commissie beloofde in december 1998 en in mei 1999 200-250 miljoen aan steun bij rampen. Voor het uitgeven van het geld wordt in mei 2000 toestemming gegeven, daarna volgt de procedure voor het starten van het rampenproject. Drie jaar na de ramp kan het project starten.

Uit de hierboven aangehaalde behandeling van steunprojecten blijkt overduidelijk de ineffectiviteit van de bureaucratie. Is de Commissie overgegaan tot een evaluatie van haar steunverlening bij rampen en heeft zij voorstellen voorgelegd over de instelling van een snelle procedure voor steunverlening bij rampen die niet jaren in beslag neemt?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(19 juni 2001)

De Commissie zou het geachte parlementslid willen herinneren aan haar antwoord op schriftelijke vraag nr. P-1085/01 van de heer Schmidt(1).

Voorts zou de Commissie eens te meer willen onderstrepen dat er verwarring bestaat tussen de humanitaire hulp die door het Bureau voor humanitaire hulp van de Europese Gemeenschap (ECHO) wordt geboden, en de via andere communautaire instrumenten verleende ontwikkelingshulp op langere termijn. Bijgevolg bevestigt zij andermaal dat de humanitaire hulp aan de slachtoffers van de orkaan Mitch in recordtijd werd verleend en dat het daarvoor uitgetrokken bedrag (ongeveer 40 miljoen) geheel en al is uitgegeven.

Over de ontwikkelingsprojecten die nog in uitvoering zijn moest overeenstemming worden bereikt met nationale overheden, terwijl die projecten ook een lange voorbereidingsfase vereisten (beoordeling van de behoeften, evaluatie, uitwerking van voorstellen, enz.). Dit betekent noodzakelijkerwijs een aanpak op langere termijn.

Desalniettemin erkent de Commissie dat er behoefte aan dringende, belangrijke verbeteringen in de snelheid en de kwaliteit waarmee de hulp wordt verleend, bestaat. Daarnaar streeft zij momenteel, tegen de achtergrond van de hervorming van de buitenlandse hulp van de Gemeenschap.

(1) PB C 318 E van 13.11.2001, blz. 197.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1465/01

van Bruno Gollnisch (TDI) aan de Raad

(21 mei 2001)

Betreft: Zwendel met deeltijds eigenaarschap van vakantiewoningen (timesharing)

Er doen zich sinds een heel aantal jaren misbruiken en zwendelpraktijken voor in de beroepsgroep die zich bezighoudt met deeltijds eigenaarschap van vakantiewoningen, het zgn. Timesharing.

Honderden mensen zijn al slachtoffer geworden, en blijven het worden, van de toeristische mafia die fictieve verblijfsweken in onbestaande appartementen verkoopt en doorverkoopt, en dan spoorloos verdwijnt zodra ze haar slag geslagen en het geld geïnd heeft.

De praktijk heeft al veel schade toegebracht aan de toeristische faam van verschillende plaatsen in Spanje (meer bepaald Tenerife en Denia), het zuiden en zuidwesten van Frankrijk (vooral Canet-plage), en de overzeese eilanden (Guadeloupe).

Denkt de Raad ernstig onderzoek in te stellen naar wat een ernstig probleem blijkt te zijn?

Denkt hij maatregelen tegen de instellingen, maatschappijen en zelfs banken te treffen die wetens en willens een internationale zwendel opzetten?

Bevat de huidige Europese wetgeving op het toerisme en de bescherming van de verbruiker specifieke maatregelen voor timesharing?

Als zou blijken dat het bepaalde landen aan ijver ontbreekt omdat de overheid er dat soort praktijken oogluikend toelaat, denkt de Raad ze dan aan te sporen om in te grijpen? Met welke procedure?

Antwoord

(27 september 2001)

Het geachte parlementslid zij erop gewezen dat de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van één of meer onroerende goederen wordt geregeld door Richtlijn 94/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 1994 betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederen. (1) Deze richtlijn strekt tot onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten die direct of indirect te maken hebben met het verkrijgen van een recht op deeltijds gebruik van één of meer onroerende goederen.

De door het geachte parlementslid genoemde misbruiken en zwendelpraktijken bij timesharing worden vooralsnog niet door een specifiek rechtsinstrument van de Europese Unie gesanctioneerd.

De vele rechtsinstrumenten die de Raad op basis van artikel 34 van het VEU heeft aangenomen, zijn echter bedoeld om aanzienlijke verbetering te brengen in de samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten bij de bestrijding van internationale fraude.

Mochten de nationale wetgevingen van de lidstaten geen bevredigend antwoord op dit probleem bieden, dan ligt het op de weg van een lidstaat of van de Commissie gebruik te maken van hun initiatiefrecht en een voorstel in te dienen om de genoemde praktijken op een geharmoniseerde wijze op Europees niveau te sanctioneren.

(1) PB L 280 van 29.10.1994, blz. 83.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0906/01

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(28 maart 2001)

Betreft: Hygiëne en veiligheid van de werknemers

In het antwoord van de Commissie op mijn vraag E-0339/00(1) over adequate controles door de lidstaten volgens artikel 4, lid 2, van kaderrichtlijn 89/391/EEG(2) over de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van werknemers, wordt het volgende gezegd: Mochten de Commissie concrete aanwijzingen bereiken waaruit blijkt dat de nationale overheden hun verplichtingen in dit verband niet nakomen, dan zou zij de nodige maatregelen treffen en met name de inbreukprocedure uit hoofde van artikel 226 (ex-artikel 169) van het EG-verdrag inleiden indien de resultaten van het onderzoek naar het concrete geval daartoe aanleiding zouden geven.

Het probleem blijft acuut want de controles zijn nog steeds ontoereikend. De Commissie heeft enerzijds vanaf 20.3.2000 informatie verzameld over deze kwestie en heeft anderzijds concrete klachten ontvangen via het verzoekschrift 00/4404, SAG2000A/382828/2 van de Algemene Confederatie van werknemers van Griekenland en mijn schriftelijke vraag E-0014/00(3):

1. Wanneer zal de Commissie de informatie die zij heeft verzameld mededelen?

2. Waarom is zij niet overgegaan tot het instellen van de inbreukprocedure ex-artikel 226 met de gegevens op grond waarvan de klacht zijn ingediend of die zij zelf heeft verzameld?

(1) PB C 303 E van 24.10.2000, blz. 178.

(2) PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.

(3) PB C 280 E van 3.10.2000, blz. 158.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(18 juni 2001)

De Commissie hecht eraan erop te wijzen dat een complex vraagstuk als het uitoefenen van voldoende controle en toezicht door de lidstaten, zoals vastgelegd in artikel 4, lid 2 van Kaderrichtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk niet los kan worden gezien van gedetailleerde en volledige gegevens over een eventueel niet naar behoren functionerend controle- en toezichtsysteem.

Ten aanzien van de situatie in Griekenland heeft de Commissie de klager naar aanleiding van een klacht van de Algemene Confederatie van werknemers van Griekenland om aanvullende informatie gevraagd. Nadat deze informatie binnen was, heeft de Commissie ook nog een brief naar de Griekse regering gestuurd, waarin om inlichtingen over de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk gevraagd is. Hoewel de Griekse autoriteiten schriftelijk nog eens aan deze brief herinnerd zijn, zijn er tot nu toe nog geen inlichtingen aan de Commissie verstrekt.

De inlichtingen die naar aanleiding van schriftelijke vraag E-0339/00(1) van de geachte afgevaardigde ingewonnen zijn, zullen de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement apart worden toegestuurd.

(1) PB C 303 E van 24.10.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1676/01

van Jaime Valdivielso de Cué (PPE-DE) aan de Commissie

(14 juni 2001)

Betreft: Scheepsbouw

In verband met de oneerlijke concurrentie waaraan Korea zich al jaren schuldig maakt, zoals blijkt uit het vierde verslag van de Commissie over de scheepsbouwsector, heeft de Commissie uiteindelijk op 8 mei voorgesteld deze kwestie op 30 juni a.s. aan de Wereldhandelsorganisatie voor te leggen.

Verder wordt voorgesteld onverwijld steun goed te keuren voor deze zo zwaar geplaagde sector die kan oplopen tot 14 % voor de getroffen segmenten. Deze steun werd op 31 december 2000 opgeschort.

In de periode van 31 december tot heden zijn nauwelijks orders binnengekomen, waarbij onze sector volledig was overgeleverd aan de oneerlijke concurrentie van Zuid-Korea. Welke compensaties zullen aan de betreffende bedrijven worden verleend wegens de in deze periode geleden schade?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(30 juli 2001)

Zoals het geachte parlementslid in zijn vraag opmerkt, zijn in de Gemeenschap de eerste maanden van dit jaar in de scheepsbouwsector weinig orders geplaatst. Dit kan echter voor een groot deel worden verklaard door de vele orders die eind vorig jaar zijn geplaatst in verband met het afschaffen van de bedrijfssteun. De Commissie ziet geen noodzaak om de scheepswerven te compenseren voor dit tijdseffect. Een kleiner aantal orders is in 2001 niet alleen in de Gemeenschap geconstateerd. Zuid-Koreaanse scheepswerven hebben in het eerste kwartaal van 2001 bijvoorbeeld 32,6 % minder orders gekregen dan in hetzelfde tijdvak vorig jaar.

De Commissie zet actief alle mogelijke middelen in om de situatie in de wereldwijde scheepsbouw te normaliseren. Zij voert daarom onderhandelingen met de Zuid-Koreaanse regering om de situatie te stabiliseren en zo tot normale prijzen op de wereldmarkt te komen. De Commissie is tegelijkertijd bezig met een WTO-actie tegen illegale Koreaanse subsidies en een tijdelijk defensiemechanisme voor scheepswerven in de Gemeenschap. Mochten de onderhandelingen met Korea mislukken, dan wordt de WTO-actie tegen Korea gestart en wordt het tijdelijke defensiemechanisme aan de Raad en het Parlement voorgesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1599/01

van Christos Zacharakis (PPE-DE) aan de Commissie

(21 mei 2001)

Betreft: Veroordeling van Turkije door het Europees Hof voor de rechten van de mens

In zijn recent arrest van 10 mei heeft het Europees Hof voor de rechten van de mens Turkije veroordeeld voor aanhoudende massale schendingen van de mensenrechten op Cyprus sedert het jaar 1974, en zodoende heeft het de Republiek Cyprus in het gelijk gesteld.

De Turkse regering heeft niet gewacht om te verklaren dat zij het arrest van het Europees Hof voor de rechten van de mens niet zal erkennen, ook al heeft zij in 1990 officieel de rechtsmacht

van dit hof erkend. In het verleden heeft zij dezelfde negatieve houding aangenomen tegenover een soortgelijke uitspraak van 1996 van ditzelfde hof in de zaak-Loïzidou. Kan de Commissie de volgende vragen beantwoorden:

- Welke directe maatregelen zal de Commissie nemen om te verzekeren dat de arresten van het Europees Hof voor de rechten van de mens door Turkije worden gerespecteerd?

- Welke gevolgen vloeien voort uit de Turkse houding, waarmee dit land herhaaldelijk zijn verplichtingen schendt tegenover de Europese instellingen in het perspectief van zijn toetreding tot de Europese Unie? Hoe zullen deze gevolgen concreet gestalte krijgen in het kader van de politieke en economische betrekkingen van de Europese Unie met Turkije?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(19 juni 2001)

De Commissie is op de hoogte van het recente arrest van het Europees Hof voor de rechten van de mens, waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

Als voor toetreding gegadigd land, moet Turkije aan de criteria van Kopenhagen voldoen, onder andere op het gebied van mensenrechten.

Dit is een van de onderwerpen die bij het Partnerschap voor toetreding en de meer intensieve politieke dialoog met Turkije worden besproken. De Commissie zal de prestaties van alle kandidaat-landen aan de normen van Kopenhagen toetsen en daarvan haar beoordeling geven in de periodieke verslagen over de vooruitgang die deze landen met de voorbereiding op hun lidmaatschap hebben geboekt. Die verslagen moeten in november 2001 worden goedgekeurd.

Voorts zij het geachte parlementslid eraan herinnerd dat er in het laatste periodieke verslag, dat in november 2000 werd gepubliceerd(1), melding werd gemaakt van de zaak Loizidou versus Turkije.

(1) COM(2000) 713 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0048/01

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(22 januari 2001)

Betreft: Steun voor Groupement Européen de Recherches Technologiques sur les Hydrocarbures

In antwoord op de schriftelijke vraag E-1041/00(1) deelt mevrouw de Palacio mee dat de Commissie sinds 1990 voor een totaalbedrag van 49 455 924 (49,46 Meuro) steun heeft verstrekt aan de Groupement Européen de Recherches Technologiques sur les Hydrocarbures. Daarmee kreeg de Groupement Européen de Recherches Technologiques sur les Hydrocarbures zo'n 62 procent van de EU-steun voor de Franse petroleumindustrie.

1. Wie heeft de opeenvolgende subsidieaanvragen namens de Groupement Européen de Recherches Technologiques sur les Hydrocarbures ingediend bij de Commissie?

2. Wanneer werd de eerste subsidieaanvraag namens de Groupement Européen de Recherches Technologiques sur les Hydrocarbures ingediend bij de Commissie?

3. Wie controleert de Groupement Européen de Recherches Technologiques sur les Hydrocarbures (aandeelhouderschap, kruisparticipaties, samenstelling raad van bestuur)?

4. Welke projecten heeft de Groupement Européen de Recherches Technologiques sur les Hydrocarbures uitgevoerd in de periode 1990-1998?

(1) PB C 46 E van 13.2.2001, blz. 110.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(5 april 2001)

1. De lijst met bedrijven die de verschillende subsidieaanvragen hebben ingediend in naam van de Groupement Européen de Recherches Technologiques sur les Hydrocarbures wordt rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat-generaal van het Parlement.

2. De eerste subsidieaanvraag voor de Groupement Européen de Recherches Technologiques sur les Hydrocarbures (GERTH) werd vastgesteld in 1975.

3. De GERTH wordt als volgt omschreven:

De GERTH is een economische belangengemeenschap (Groupement d'Intérêt Economique), onderworpen aan de beschikking van 23 september 1967 (wetsbesluit van de Franse autoriteiten, waarmee goedkeuring wordt gehecht aan de oprichting van een economische belangengemeenschap).

De Groupe de recherches technologiques sur les hydrocarbures, opgericht in 1974, is samengesteld uit de volgende leden:

- ELF Aquitaine, Tour Elf 2, Place la Coupole, La Défense 6, F-92400 Courbevoie (No RCS Nanterre B555120784)

- Totalfina SA, 2, Place la Coupole, La Défense, F-92400 Courbevoie (No RCS Nanterre B542051180)

- Institut Français du Pétrole (IFP) 1-4, Avenue de Bois Préau F-92500 Rueil-Malmaison

De lijst van de personen in de raad van bestuur, de naam van de bedrijfsinspecteur en van het kabinet van accountants wordt rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat-generaal van het Parlement.

De GERTH functioneert als volgt: de belangengemeenschap coördineert de administratieve en financiële aspecten van de projecten in het wetenschappelijke milieu.

De GERTH neemt deel aan de voorbereiding van projecten en de verspreiding van de resultaten.

4. Tabellen waarin een overzicht wordt gegeven van de projecten die tijdens de periode 1990-1998 door GERTH werden gerealiseerd worden rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat-generaal van het Parlement.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0471/01

van Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) aan de Commissie

(21 februari 2001)

Betreft: Colombia-plan

Sinds 1990 hebben er in Colombia meer dan 35 000 mensen, voor het merendeel burgers, het leven verloren in schermutselingen tussen gewapende groepen. Het vredesproces betrekt sinds september van vorig jaar ook het zogenaamde Colombia-plan in de rekening, dat voorgesteld is door president Andrés Pastrana en op 7 miljard dollar voor de periode van 2000-2006 geschat wordt. Voor dezelfde periode voorziet de Europese Commissie een economische inbreng van 105 miljoen in Colombia. In totaal geeft de Europese Unie 300 miljoen.

Het Europees Parlement beschouwt de toestand in Colombia hoegenaamd niet als een gewapend en militair conflict, en stelt in zijn resolutie van 18 januari 2001 dat de Europese Unie een eigen niet-militaire strategie moet volgen - dat de huidige toestand en conflicten in Colombia zeker niet alleen met de wapens uitgevochten worden maar ook een sociale en politieke dimensie hebben- dat het economisch isolement waarin het land zich bevindt, eist dat de Europese Unie voornamelijk projecten bekostigt die gericht zijn op steunverlening aan en modernisering van de civiele sector.

Hoe zou de Commissie de gemeenschappelijke Europese samenwerkingsstrategie omschrijven, en in hoeverre zijn bepaalde aspecten van het Colombia-plan er in tegenspraak mee? Op welke sectoren denkt de Commissie haar economische hulpverlening te richten, en welke concrete projecten steunt ze in het onderwijs, de landbouw, visvangst, gezondheidszorg, en voor de hervorming van het gerecht en de eerbiediging van de rechten van de mens?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(31 mei 2001)

De Commissie heeft in haar mededeling over het meerjarenprogramma voor steun aan Colombia, die in oktober 2000 is goedgekeurd, reeds verklaard dat zij zich realiseert dat de militaire component van het Colombia-plan zowel in Colombia zelf, als in Europa grote zorg wekt. In hetzelfde document staat dat de Commissie niet van plan is deel te nemen aan enig initiatief met een militaire dimensie in Colombia.

De Commissie overweegt projecten te financieren op twee belangrijke gebieden:

- programmeerbare hulp ter waarde van 105 miljoen voor de periode 2000-2006, in de volgende sectoren: sociale/economische ontwikkeling en armoedebestrijding (40 miljoen); alternatieve ontwikkeling (30miljoen); steun voor de hervorming van het rechtswezen (25 miljoen); steun en bevordering van de mensenrechten (10 miljoen).

- daarnaast wil de Commissie steun verlenen voor een reeks projecten met betrekking tot noodhulp, te verlenen via het Bureau voor humanitaire hulp van de Europese Gemeenschap (ECHO) (vooral steun voor ontheemden), NGO-cofinanciering, en bescherming van milieu en tropische bossen.

Momenteel wordt gewerkt aan het identificeren van specifieke projecten in deze categorieën; daarbij zijn ook onafhankelijke experts betrokken.