SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0935/02

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(9 april 2002)

Betreft: Grensoverschrijdend vervoer van overledenen in de EU

Het vervoer van overledenen die buiten hun land van herkomst overleden zijn is in de EU geregeld in de Overeenkomst van Berlijn (1937) en in het Verdrag van Straatsburg dat de Raad van Europa in 1973 heeft opgesteld. Deze regelingen hebben echter geen zin meer, daar wordt uitgegaan van grenscontrole en omdat geen rekening wordt gehouden met een Europese economische zone. Voorts hebben deze regelingen hoge kosten tot gevolg doordat de formaliteiten niet gelijkgetrokken zijn en ten gevolge van de voorgeschreven producten (zinken binnenkist). De nabestaanden begrijpen bijvoorbeeld

niet dat een lijktransport van bijvoorbeeld Wenen naar Bregenz (510 km) mogelijk is zonder zinken binnenkist, terwijl een dergelijke kist verplicht is als het transport plaatsvindt tussen Salzburg en Freilassing (10 km). Argumenten zoals hygiëne en veiligheid zijn in dit geval irrelevant. Het is geenszins de bedoeling nationale regelingen met betrekking tot het begrafeniswezen aan te pakken, maar uitsluitend een uniforme regeling te vinden voor het internationale vervoer van overledenen binnen Europa.

Welke maatregelen overweegt de Commissie opdat grensoverschrijdend vervoer van overledenen niet moeilijker is dan vervoer in een lidstaat?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Bolkestein namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0923/02, E-0935/02, E-1122/02 en E-1133/02

(8 mei 2002)

De Commissie verwijst naar haar gemeenschappelijke antwoord op de recente schriftelijke vragen E-0073/02 van de heer Cashman, E-0087/02 van mevrouw Muscardini, E-0210/02 van de heer Kauppi, E-0344/02 van mevrouw Korhola, E-0346/02 van mevrouw Matikainen-Kallström, E-0407/02 van mevrouw Thomas-Mauro en E-0679/02 van mevrouw Flemming(1). Gemakshalve wordt het standpunt van de Commissie hieronder uiteengezet.

De Commissie erkent dat de repatriëring van de stoffelijke resten van een persoon die in een andere lidstaat dan zijn/haar lidstaat overleden is, een gevoelige en moeilijke kwestie is die groot leed kan veroorzaken aan de betrokken familie.

De Commissie is door recente schriftelijke vragen op de hoogte van bepaalde specifieke gevallen waarbij de repatriëring van een overledene van de ene lidstaat naar de andere voor moeilijkheden gezorgd heeft. De Commissie beschikt echter niet over informatie of statistieken die een beeld geven van een mogelijk probleem en de omvang ervan.

Deze problemen kunnen een aantal vragen oproepen, waarvan sommige betrekking hebben op verschillende aspecten van het communautair beleid, bijvoorbeeld transport, gezondheid, vrij verkeer. De Gemeenschap lijkt evenwel geen duidelijke bevoegdheden ter zake te hebben. Bovendien is de reglementering betreffende de overdracht van lichamen van overledenen neergelegd in de Internationale Overeenkomst van Berlijn betreffende het vervoer van lijken (1937, nr. 4391 League of Nations Treaty Series) en de Overeenkomst inzake het vervoer van lijken van de Raad van Europa, gesloten in september 1973. In elk geval moeten de lidstaten die het transport van overledenen regelen, in overeenstemming met de rechtspraak van het Hof van Justitie, alle vereisten op een niet-discriminerende wijze toepassen. Elke afwijking op grond van de volksgezondheid moet in overeenstemming zijn met de rechtspraak van het Hof.

In het licht van het bovenstaande zal de Commissie deze kwestie van dichtbij blijven volgen, maar zij overweegt momenteel geen enkel specifiek initiatief.

(1) PB C 160 E van 4.7.2002, blz. 178.