NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/135

(2004/C 33 E/134)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1575/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(8 mei 2003)

Betreft: Broeikasgassen uit stilgelegde kolenmijnen

Welk aandeel in de emissie van broeikasgassen in de Europese Unie komt volgens schatting van de Europese Commissie op rekening van methaan uit stilgelegde kolenmijnen?

In welke lidstaten acht de Europese Commissie het het meest waarschijnlijk dat methaan uit stilgelegde kolenmijnen een betekenisvol aandeel in de totale emissie vertegenwoordigt?

Bestaan er betrouwbare methoden om de hoeveelheid methaan te meten die door stilgelegde kolenmijnen afgegeven wordt aan de atmosfeer?

Welke lidstaten zorgen op dit ogenblik voor financiële of fiscale stimulansen om opvang en gebruikmaking van methaan uit kolenmijnen aan te moedigen?

Heeft de Europese Commissie enig voornemen om het EU-programma voor der verhandeling van emissierechten zodanig uit te breiden dat er subsidie aangevraagd kan worden voor projecten om gebruik te maken van methaan uit kolenmijnen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 juni 2003)

Er zijn uitgebreide gegevens beschikbaar over de methaanuitstoot van in bedrijf zijnde steenkoolmijnen, maar de overeengekomen richtsnoeren voor de Intergouvernementele werkgroep inzake klimaatverandering (Intergovernmental Panel on Climate Change — IPCC) met het oog op de rapportage overeenkomstig het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (United Nations Framework Convention on Climate Change — UNFCCC) voorzien in geen enkele methodologie voor de raming en melding van methaanuitstoot door buiten bedrijf gestelde steenkoolmijnen. Bijgevolg worden tot dusver de emissies van dergelijke mijnen niet berekend of geboekt overeenkomstig internationaal overeengekomen richtsnoeren.

Door de volgende vijf landen worden aanzienlijke hoeveelheden methaan uit in bedrijf zijnde steenkoolmijnen gemeld: Duitsland, Griekenland, Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk.

Er zijn technieken om de methaanuitstoot van buiten bedrijf gestelde steenkoolmijnen te meten.

Een aantal lidstaten werkt aan methodologieën om de methaanuitstoot uit dergelijke mijnen optimaal te bewaken, met name op locaties waar dat methaan wordt gewonnen.

Het is de Commissie niet bekend of een lidstaat thans fiscale stimulansen geeft om de winning en het gebruik van methaan uit steenkoolmijnen te bevorderen. Wel hebben de Britse autoriteiten een voorstel aangemeld waarbij de winning van dit methaangas volledig wordt vrijgesteld van de Britse klimaatveranderingsheffing. Dit voorstel wordt momenteel getoetst aan de regels inzake staatssteun.

Het in maart 2003 binnen de Raad bereikte compromis over de energieheffing omvat de mogelijkheid gehele of gedeeltelijke vrijstelling daarvan te verlenen voor elektriciteit uit methaan dat afkomstig is van buiten bedrijf gestelde steenkoolmijnen (zie artikel 15, lid 1, onder b), vierde streepje, in Raadsdocument 8084/03 Fisc 59 van 3 april 2003). De Raad overlegt thans met het Parlement over dit compromis.

Wat andere financiële stimulansen betreft, is de Commissie alleen bekend dat in Duitsland voor elektriciteit uit methaan dat afkomstig is van steenkoolmijnen, inclusief buiten bedrijf gestelde mijnen, een prijs wordt betaald die boven de marktprijs ligt. De reden is dat methaan uit steenkoolmijnen is vermeld in de definitie van duurzame energiebronnen in de desbetreffende Duitse wetgeving (Erneuerbare-Energien-Gesetz, EEG). De Commissie heeft besloten dat deze maatregel geen staatssteun is (Steunmaatregel NN 27/2000).

De Commissie zal in 2004 en 2006 onderzoeken of de regeling van de Unie voor de verhandeling van emissierechten moet worden uitgebreid tot andere activiteiten en tot de uitstoot van bijkomende broeikasgassen, overeenkomstig artikel 30 van het gemeenschappelijk standpunt. Deze onderzoeken zullen breed worden opgezet en daarbij zal dus ook worden gekeken of de methaanemissies van buiten bedrijf gestelde steenkoolmijnen onder de toepassing van de regeling van de Unie voor de verhandeling van emissierechten moeten vallen. Voorwaarde daartoe zou in ieder geval zijn dat betrouwbare meet- en verslagleggingsprotocollen worden ontwikkeld.