SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2303/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(25 juli 2002)

Betreft: Monsterfusie tussen de twee grootste Duitse energiebedrijven met het doel om daarmee gemakkelijker de energiemarkt in andere EU-lidstaten te kunnen veroveren

1. Is het de Commissie bekend dat in Duitsland het bedrijf Ruhrgas AG via het bezit van een leidingnet en importen 58 % van het aardgas distribueert en dat het bedrijf Eon AG bijna een derde van de elektriciteit levert, waardoor zij in de twee voornaamste sectoren van de Duitse energiemarkt elk een sterk dominerende positie innemen?

2. Heeft de Commissie vernomen dat een verdere concentratie van de zeggenschap over de Duitse energievoorziening door middel van overname van het bedrijf Ruhrgas AG door Eon AG in het voorjaar werd afgekeurd door het Kartellamt, maar nu toch kan doorgaan omdat die beslissing ongeldig is verklaard door middel van een besluit dat namens de Duitse regering op 5 juli 2002 door staatssecretaris Tacke van Economische Zaken openbaar is gemaakt?

3. Kunt u bevestigen dat de Duitse Monopolkommission in mei de fusie ook niet aanvaardbaar vond in het geval dat een aantal deelnemingen in andere bedrijven, zoals VNG in Leipzig, zou worden afgestoten, zoals nu door de Duitse regering van de te fuseren bedrijven wordt verlangd?

4. Komt het, ondanks vrees voor machtsmisbruik en binnenlandse prijsverhogingen, instemmen met deze fusie vooral voort uit een streven van de Duitse regering om een sterk Duits concern te creëren dat begunstigd door de vrije markt van de EU een belangrijk marktaandeel in andere EU-lidstaten kan verwerven?

5. Hoe beoordeelt u de precedentwerking van deze beslissing? Kan deze gaan werken als een stimulans om op nationaal niveau meer van zulke monsterfusies tot stand te brengen?

6. Is deze gang van zaken in overeenstemming met uw beleid ten aanzien van fusies en het mogelijk ontstaan van monopolies? Biedt dit fusiebesluit u de mogelijkheid tot ingrijpen, mede op grond van de grensoverschrijdende gevolgen in andere lidstaten? Bent u voornemens om daarvan gebruik te maken?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(24 september 2002)

1. De Commissie is op de hoogte van de conclusie van de verbodsbesluiten die in januari en februari 2002 door de Duitse mededingingsautoriteit (Bundeskartellamt) werd genomen.

2. Aan de Commissie is medegedeeld dat op 5 juli 2002 de Duitse minister van Economische Zaken en Technologie zijn ministeriële goedkeuring hechtte aan de fusie van Eon en Ruhrgas op basis van artikel 42 van de Duitse kartelwet. Het besluit werd goedgekeurd door de heer Alfred Tacke, staatssecretaris voor Economische Zaken. Het herriep de aangehaalde verbodsbesluiten en een negatieve aanbeveling van de Duitse monopoliecommissie.

3. Door de ernstige beperking van de mededinging af te wegen tegen de argumenten van openbaar belang die door Eon werden aangevoerd, kwam de Duitse monopoliecommissie tot de conclusie dat er geen ministeriële goedkeuring mocht worden gegeven. In het kader van haar advies, besprak de Duitse monopoliecommissie ook mogelijke corrigerende maatregelen zoals opsplitsing en afstoting van Thüga AG, een dochteronderneming van Eon, die een belang heeft in 130 plaatselijke en regionale nutsbedrijven.

4. De Commissie kan geen uitleg verschaffen over de onderliggende redenen voor de ministeriële goedkeuring.

5. De ministeriële goedkeuring werd toegekend voor een specifieke fusiezaak. Over toekomstige fusies in de energiesector moet besloten worden op basis van de specifieke aspecten van elke zaak.

6. De procedure in deze kwestie is gebaseerd op de Duitse kartelwet en werd door de Duitse autoriteiten gevolgd in het kader van hun eigen beleid. De Commissie heeft geen aanwijzingen dat deze zaak een communautaire dimensie heeft of had in de zin van de Europese concentratieverordening(1) en dat zij daardoor ter zake bevoegdheid heeft.

(1) Verordening (EEG) No 4064/89 van de raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen, PB L 395 van 30.12.1989 (volledige tekst opnieuw gepubliceerd in PB L 257 van 21.9.1990).