ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2363/02

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(26 juli 2002)

Betreft: Aanvullende vraag i.v.m. de EU-regeling voor douanepreferenties (H-0453/02)

Naar aanleiding van het antwoord van de Commissie (H-0453/02)(1) op mijn vraag over de EU-regeling voor douanepreferenties van 30 mei 2002 zou ik graag een vraag willen stellen om nader op deze kwestie in te gaan. Van de Commissie zelf zou, in verband met de eis onmiddellijk op te treden tegenover derde landen in gevallen waarbij de gewone risico's die bestaan in de handel met landen met douanepreferenties in het niet vallen tegenover de kans op fouten en verzuimen, kunnen worden verwacht dat zij gebruik maakt van de mogelijkheid de douanepreferenties op te schorten. Bovendien mag dan worden verwacht dat ondernemers op de hoogte worden gesteld als er een redelijke twijfel bestaat over de wijze waarop een preferentieregeling functioneert.

Ik zou de Commissie daarom graag de volgende aanvullende vragen willen stellen: waarom heeft de Commissie er niet de voorkeur aan gegeven de douanepreferentie op te schorten zolang er twijfel bestaat over het land van oorsprong van de vis? Waarom is de Commissie er niet toe overgegaan de Deense visimporteurs te waarschuwen voor de stand van zaken in Noorwegen, terwijl zij reeds in augustus 2001 op de hoogte was van de situatie in dit land?

(1) Schriftelijk antwoord van 11.6.2002.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(12 september 2002)

1. Preferentiële overeenkomsten zoals de EER-Overeenkomst zijn gebaseerd op wederzijds vertrouwen en samenwerking tussen de betrokken partijen. Protocol 4 bij de EER-Overeenkomst voorziet slechts in een tijdelijke opschorting van de preferentiële tarieven voor bepaalde afzonderlijke zendingen tijdens de periode gedurende welke de bewijzen van oorsprong voor bedoelde zendingen worden geverifieerd. De lidstaten passen dit gevalsgewijs toe.

2. In augustus 2001 ontving de Commissie de eerste berichten aangaande twijfels betreffende de oorsprong van vóór genoemde datum uitgevoerde vis. Zij heeft de Noorse autoriteiten onmiddellijk op de hoogte gebracht en hen verzocht toe te zien op de correcte vaststelling van en controle op de oorsprong van bedoelde producten, teneinde situaties die voor de EU-importeurs nadelig zijn te voorkomen.

Gezien de grote behulpzaamheid van de Noorse autoriteiten en hun bereidheid de situatie recht te zetten en de gemelde gevallen uitvoerig te onderzoeken, heeft de Commissie geen reden om aan te nemen dat er zodanige twijfels bestaan over de samenwerking van Noorwegen dat de publicatie van een kennisgeving aan importeurs gerechtvaardigd zou zijn. Een soortgelijke kennisgeving zou in ieder geval van geen nut meer zijn met betrekking tot de situatie die zich in het verleden heeft voorgedaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2663/02

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(23 september 2002)

Betreft: Discriminerend optreden van de Franse overheid

Is de Europese Commissie op de hoogte van de discriminatie van Sikhs in Frankrijk, in de zin dat foto's voor persoonsbewijzen niet aanvaard worden als de persoon in kwestie een tulband draagt? Vindt de Europese Commissie die manier van optreden van de Franse overheid aanvaardbaar?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(25 oktober 2002)

De voorschriften betreffende de manier waarop foto's voor persoonsbewijzen moeten worden genomen vallen onder de nationale bevoegdheid van elke lidstaat. In het Gemeenschapsrecht zijn bepalingen opgenomen wat betreft de afgifte van verblijfsvergunningen aan onderdanen van de Unie en aan hun familieleden ongeacht hun nationaliteit, maar er wordt niet verwezen naar: identiteitsfoto's die onder de nationale bepalingen vallen.

Toch wijst de Commissie erop dat deze foto's bedoeld zijn om een snelle en duidelijke identificatie van de betreffende persoon mogelijk te maken. Dit betekent dat de lidstaten soms specifieke richtsnoeren moeten toepassen wat betreft het gebruik van voorwerpen zoals de door de Sikhs gedragen tulband waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

Bij het vastleggen van dergelijke richtsnoeren moeten de lidstaten erop toezien dat er een evenwicht is tussen de vereisten inzake openbare orde en openbare veiligheid en het recht op vrijheid van godsdienst. Dit recht is opgenomen in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) dat door alle lidstaten werd geratificeerd. Bij iedere beperking van dit recht moet artikel 9, lid 2, van het Verdrag in acht worden genomen dat als volgt luidt:

De vrijheid zijn godsdienst te belijden of overtuiging tot uiting te brengen kan aan geen andere beperkingen worden onderworpen dan die die bij de wet zijn voorzien en in een democratische samenleving noodzakelijk zijn in het belang van de openbare veiligheid, voor de bescherming van de openbare orde, gezondheid of goede zeden of voor de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen.

Indien de Sikhs van mening zijn dat de instructies van de Franse administratie betreffende foto's voor persoonsbewijzen in strijd zijn met het bepaalde in het EVRM moeten zij bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens beroep aantekenen wanneer alle binnenlandse beroepsprocedures zijn uitgeput en binnen zes maanden na het definitieve arrest van een nationale rechter.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2910/02 van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie. Democratische Republiek Congo.



Publicatieblad Nr. 110 E van 08/05/2003 blz. 0124 - 0124



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2910/02 van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie (16 oktober 2002) Betreft: Democratische Republiek Congo Kan de Commissie in verband met de Democratische Republiek Congo een overzicht geven van de projecten die in 2001 zijn goedgekeurd om ten laste van de begroting van de Europese Unie te worden gefinancierd en meedelen hoeveel de totale investering dit jaar bedraagt? Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2909/02, E-2910/02, E-2911/02, E-2912/02,E-2913/02, E-2914/02, E-2915/02, E-2916/02, E-2917/02, E-2918/02,E-2919/02, E-2920/02, E-2921/02 en E-2922/02 (4 december 2002) De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement een tabel met de gevraagde informatie, evenals het Jaarverslag 2001 inzake het communautair ontwikkelingsbeleid en de tenuitvoerlegging van de buitenlandse hulp.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2838/02

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(9 oktober 2002)

Betreft: Afbakening van de visserijzone in de monding van de rivier de Guadiana

Het recente incident in de monding van de rivier de Guadiana aan de Spaans-Portugese grens, dat resulteerde in de inbeslagneming van een Spaans vissersschip door de Portugese vloot, heeft opnieuw de eis van de regering van Andalusië en van de Provinciale Raad voor visserij en aquacultuur van Huelva aan de orde gesteld om te komen tot een duidelijke afbakening van de visserijzone tussen Spanje en Portugal in de monding van de rivier de Guadiana.

Voor de vissers van Huelva is de scheidslijn tussen beide landen onvoldoende duidelijk en zij menen daarom dat een nieuwe visserijovereenkomst tussen beide Iberische landen kan voorkomen dat zich opnieuw dergelijke incidenten voordoen.

Meent de Commissie dat zij, gezien haar vooraanstaande rol in het gemeenschappelijk visserijbeleid, kan bemiddelen, teneinde gevolg te geven aan de eis van de vissers van een Huelva om de genoemde afbakening zodanig te verduidelijken dat zich niet weer dergelijke incidenten kunnen voordoen als het genoemde Spaanse vissersvaartuig is overkomen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 oktober 2002)

De Commissie deelt mede dat zij van de nationale autoriteiten geen verzoek heeft ontvangen om in genoemde zaak te bemiddelen.

Hoe dit ook zij, de kwestie met betrekking tot de afbakening van de visserijzone valt niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap. Het moge echter duidelijk zijn dat de Commissie de wens heeft dat de visserijactiviteiten in dit gebied plaatsvinden onder omstandigheden die voor alle betrokken partijen bevredigend zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2020/02

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(9 juli 2002)

Betreft: Onderzoek naar de biermarkt in Portugal

Ongeveer anderhalf jaar geleden hebben de mededingingsdiensten van de Europese Commissie onder het Portugese publiek een onderzoek gehouden over de vermeende kartelvorming op de Portugese biermarkt door twee grote nationale ondernemingen.

De bevindingen van dit onderzoek, waaraan in alle media veel aandacht is geschonken en dat tot een polemiek van ongekende omvang heeft geleid, zijn tot nu toe niet in Portugal gepubliceerd.

Kan de Commissie uitleggen waarom?

Kan de Commissie aangeven waarom zij besloten heeft op deze manier in Portugal een onderzoek in te stellen, terwijl ze dat nog nooit op een ander gebied in ons land heeft gedaan?

Kan de Commissie mededelen op welke datum zij voornemens is aan het Portugese publiek verantwoording over haar optreden af te leggen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(5 augustus 2002)

Het geachte parlementslid verwijst naar het onderzoek door de Commissie van een vermeend kartel op de Portugese biermarkt. Dit onderzoek begon met het verrichten van controles op grond van artikel 14, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 17 van de Raad: Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag(1) in de lokalen van de twee voornaamste brouwerijen van Portugal en hun nationale vereniging. Deze controles vonden plaats op 17 en 18 januari 2001. De ambtenaren van de Commissie werden bijgestaan door vertegenwoordigers van de Portugese mededingingsautoriteit.

1. en 3. In deze zaak is de Commissie nog bezig met het verzamelen van gegevens en het bestuderen van talrijke documenten die werden gekopieerd tijdens de controles, en van de reacties van de ondernemingen op verzoeken om nadere informatie. Indien de Commissie tot het voorlopige besluit zou komen dat de ondernemingen zich niet hebben gehouden aan de mededingingregels, zal ze een mededeling van punten van bezwaar publiceren. De ondernemingen kunnen dan hun mening schriftelijk bekendmaken en mondeling uiteenzetten tijdens een hoorzitting. Met het oog op de bovengenoemde procedurele verplichtingen, die erop gericht zijn de rechten van de betrokken ondernemingen om verweer te voeren, te eerbiedigen, kan de Commissie in dit stadium niet aangeven of zij en zo ja wanneer zij een beslissing zal nemen en het brede publiek zal informeren over haar bevindingen.

2. De Commissie wenst de aandacht van het geachte parlementslid te vestigen op haar jaarlijkse verslagen over het mededingingsbeleid waarin sprake is van talrijke andere sectoren waarin ondernemingen door de Commissie werden beboet wegens hun deelname aan kartels.

(1) PB P 13 van 21.2.1962, Portugese versie: hoofdstuk 8, Tome 1, blz. 22.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3198/02

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(8 november 2002)

Betreft: Problemen om in een andere taal dan het Nederlands te communiceren in België

Volgens klachten die ook in de Belgische pers te horen zijn, krijgen de Franssprekende Belgen en ook andere EU-onderdanen die communiceren met de overheid van het Vlaamse gewest van dit land de documenten die zij nodig hebben voor het contact met deze overheid enkel en alleen in het Nederlands. Datzelfde probleem doet zich ook voor bij rechtszaken die in de rechtbanken van dit gewest worden beslecht (bijvoorbeeld in Antwerpen en elders), waar de verweerders verplicht worden uitsluitend Nederlands te spreken.

Er zijn hevige protesten over het feit dat de documenten die betrekking hebben op rekeningen of officiële bekendmakingen in het Vlaamse gewest uitsluitend in het Nederlands gesteld zijn, ondanks het feit dat België een land is met meer dan één officiële taal, en met vele duizenden buitenlanders die werken in de vele internationale organisaties en ambassades die in dat land gevestigd zijn.

Is deze praktijk van de Vlaamse overheid in overeenstemming met het communautair recht? Wordt hier niet het recht geschonden van een burger die onderdaan is van dit land ofwel al lang in België woont, om te communiceren in een taal die hij kent? Welke stappen kan de Europese Commissie ondernemen om de communicatie te vergemakkelijken van de niet-Nederlandssprekende Belgische onderdanen en EU-onderdanen die geen Nederlands kennen maar die in een gebied wonen waar de officiële taal het Nederlands is? Wat is de mening van de Commissie over de communicatieproblemen van de mensen die een beroep doen op de gerechtelijke autoriteiten in de Vlaamse regio van België?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(12 december 2002)

De Commissie is niet bevoegd zich uit te spreken over de taalregeling in de lidstaten. Die bevoegdheid behoort enkel en alleen aan de lidstaten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2920/02 van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie. Rwanda.



Publicatieblad Nr. 110 E van 08/05/2003 blz. 0126 - 0126



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2920/02 van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie (16 oktober 2002) Betreft: Rwanda Kan de Commissie in verband met Rwanda een overzicht geven van de projecten die in 2001 zijn goedgekeurd om ten laste van de begroting van de Europese Unie te worden gefinancierd en meedelen hoeveel de totale investering dit jaar bedraagt? Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2909/02, E-2910/02, E-2911/02, E-2912/02,E-2913/02, E-2914/02, E-2915/02, E-2916/02, E-2917/02, E-2918/02,E-2919/02, E-2920/02, E-2921/02 en E-2922/02 (4 december 2002) De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement een tabel met de gevraagde informatie, evenals het Jaarverslag 2001 inzake het communautair ontwikkelingsbeleid en de tenuitvoerlegging van de buitenlandse hulp.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2011/02

van Hans-Peter Martin (PSE) aan de Raad

(2 juli 2002)

Betreft: Aantal en omvang van Raadsvergaderingen

Het aantal en de omvang van de vergaderingen van de Europese Raad en de afzonderlijke raden van vakministers staan ter discussie.

Vindt het huidige voorzitterschap van de Raad dat er te veel of te weinig vergaderingen van de Europese Raad respectievelijk de raden van vakministers zijn?

Wat zou het huidige Raadsvoorzitterschap in verband hiermee gaarne veranderd willen zien?

Is het huidige Raadsvoorzitterschap tevreden over de frequentie en de duur van de aanwezigheid van regeringsleiders en staatshoofden, respectievelijk vakministers?

Antwoord

(16-19 december 2002)

In zijn conclusies van Sevilla (21/22 juni 2002) heeft de Europese Raad een aantal maatregelen aangenomen teneinde de werking van de Raad en de Europese Raad te verbeteren. Een belangrijke maatregel hiertoe is het fors terugschroeven van het aantal vakraden van de Raad. In plaats van zestien vakraden zijn er nu nog slechts negen, hetgeen het aantal vergaderingen zou moeten inperken. Tegelijkertijd zou deze maatregel moeten bijdragen tot een efficiënter optreden van de Raad, door de werkzaamheden op de essentie toe te spitsen, en tot de grotere samenhang in het beleid van de Unie in de diverse sectoren die aan de vooravond van de uitbreiding onontbeerlijk is. Wat de aanwezigheid van ministers en regeringsleiders betreft, zij het geachte parlementslid verwezen naar: de perscommuniqués die hiervan melding maken en waaruit een heel regelmatige aanwezigheid blijkt.

De Raad verzoekt het geachte parlementslid kennis te nemen van zijn besluit van 22 juli 2002 waarbij hij de nieuwe lijst van raadsformaties in zijn reglement van orde heeft opgenomen(1).

(1) PB L 230 van 28.7.2002, blz. 7 e.v.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2841/02

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(2 oktober 2002)

Betreft: Besteding van de middelen van EQUAL, het ESF en het Vierde Actieprogramma voor gelijke kansen door het gemeentebestuur van Rome

In september 2002 publiceerde het toezichtscomité van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken zijn verslag over de besteding van de EU-middelen. Wat opvalt is de zorgwekkende traagheid en het gebrek aan doeltreffendheid bij de toewijzing van de projecten door de territoriale overheden: voor het jaar 2000 zouden de vastleggingen slechts 2 % van het Communautaire Bestek uitmaken.

De Europese Commissie heeft in het verleden herhaaldelijk de alarmbel geluid over de bestedingsgraad van de Europese kredieten door de lokale overheden.

Niettemin weten wij dat enkele territoriale autoriteiten, in casu het gemeentebestuur van Rome, de Europese middelen echt nodig hebben voor beroepsopleiding, werkgelegenheidsprojecten, gelijke-kansenbeleid en sociale integratie. Kan de Commissie mij meedelen:

- of het gemeentebestuur van Rome projecten heeft ingediend in het kader van EQUAL, het ESF en het Vierde Actieprogramma voor gelijke kansen;

- of het gemeentebestuur van Rome voor deze projecten kredieten heeft ontvangen;

- of deze middelen effectief zijn besteed?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(29 oktober 2002)

In het kader van de Structuurfondsen voor de periode 2000-2006 heeft de Commissie het Operationeel Programma Doelstelling 3 Regio Lazio op 21 september 2000 goedgekeurd. De beschikbare begroting bedraagt 884 miljoen euro (45 % Europees Sociaal Fonds, 44 % nationale middelen en 11 % regionale middelen) waarvan 90 miljoen euro (ofwel 10.3 %) bestemd is voor gelijke kansen.

Aangezien de programmeringsperiode pas is gestart, zijn nog maar weinig projecten geselecteerd, wat het lage realisatiepercentage verklaart. In de periode 2000-2001 zijn echter 740 projecten in het kader van gelijke kansen ingediend, waarvan 188 zijn geaccepteerd en gefinancierd.

Het EQUAL-initiatief, dat ook uit het Europees Sociaal Fonds wordt gefinancierd, maakt het mogelijk nieuwe middelen uit te testen ter bestrijding van de discriminatie en de ongelijkheid waarvan zowel werkenden als werklozen het slachtoffer kunnen zijn. De EQUAL-actie maakt deel uit van negen thematische gebieden waaronder gelijke kansen voor vrouwen en mannen. De gemeente Rome neemt deel aan twee projecten op het gebied van gelijke kansen, in samenwerking met het Bureau voor immigratie.

De gemeente Rome heeft geen financiering in het kader van het Vierde Actieprogramma voor gelijke kansen voor vrouwen en mannen ontvangen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2442/02

van Marco Cappato (NI) aan de Raad

(28 augustus 2002)

Betreft: Rapport van de Algemeen Controleur van de Colombiaanse Republiek over het Plan Colombia

In haar derde evaluatierapport over het Plan Colombia heeft de Algemeen Controleur van de Colombiaanse Republiek geschreven:

- dat dit drugsbestrijdingsplan administratieve onregelmatigheden vertoont,

- dat met de gedwongen vernietiging van de drugsteelten het probleem van de drugshandelaars niet is afgehandeld: de totale illegaal verbouwde oppervlakte bedraagt immers nog steeds 163 duizend hectaren en de toename van de plantages verloopt sneller dan hun vernietiging. Zo werden er tussen 2000 en 2002 152 duizend hectaren verbrand, maar kon de coca toch in de tot dan toe voor koffieteelt bestemde zones binnendringen,

- dat het Plan Colombia onvoldoende oog heeft voor de gevolgen voor het milieu.

Is de Raad van plan, gelet op dit rapport en de bijdrage van 31 miljoen dollar van de Europese Unie, om zijn steun aan het Colombiaanse drugsbestrijdingsplan op te schorten?

Zo niet, welke hervormingen denkt hij te ondernemen om te vermijden dat er in de toekomst nog meer geld van de Europese belastingsbetaler wordt verkwist?

Antwoord

(19 december 2002)

1. De Europese Unie steunt de inspanningen van de Colombiaanse regering om een einde te maken aan het geweld dat het land teistert, maar draagt niet bij aan het zogenoemde Plan Colombia. De EU heeft een eigen steunpakket uitgewerkt dat op 24 oktober 2000 in Bogota bekend gemaakt is. Tijdens de derde vergadering van de Steungroep voor het vredesproces in Colombia op 30 april 2001 te Brussel, werd bevestigd dat de EG-bijdrage 140 miljoen euro bedraagt (105 miljoen euro programmeerbare steun en 35 miljoen euro niet-programmeerbare steun). Daarnaast dragen de lidstaten nog 230 miljoen euro bij.

2. De steun van de EG is gericht op:

- het ondersteunen van de lopende Colombiaanse vredesinspanningen;

- het aanpakken van de wortels en oorzaken van het conflict;

- het verstrekken van humanitaire hulp aan de slachtoffers van het conflict.

3. Wat haar eigen steun betreft, ziet de EU er nauwlettend op toe dat die volgens de vastgestelde doelstellingen en regels wordt verleend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2421/02

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(20 augustus 2002)

Betreft: Eventuele executie van de heer Omori Katsuhisa in Japan

De heer Omori Katsuhisa, 53 jaar en ter dood veroordeeld, wordt waarschijnlijk over enige dagen ter dood gebracht. Aangezien executies in Japan meestal groepsgewijs plaatsvinden, moet gevreesd worden dat er in augustus nog meer mensen ter dood zullen worden gebracht.

De heer Omori Katsuhisa is op 10 augustus 1976 aangehouden omdat hij in maart van dat jaar een bom in de kantoren van het commissariaat van politie van Hokkaido (Noord-Japan) tot ontploffing zou hebben gebracht. Aangezien het Hooggerechtshof in juli 1994 zijn beroep heeft afgewezen, kan zijn doodvonnis daadwerkelijk ten uitvoer worden gebracht. Het schijnt dat de raadsman van de heer Omori Katsuhisa een nieuw beroep wilde instellen toen bleek dat de executie van zijn cliënt al op handen was.

Is de Commissie zich ervan bewust dat de heer Omori Katsuhisa hoogstwaarschijnlijk in de komende dagen geëxecuteerd zal worden? Heeft zij de Japanse autoriteiten al verzocht van zijn executie en die van andere ter dood veroordeelden af te zien? Welke maatregelen heeft zij getroffen of denkt zij te treffen om de Japanse regering ervan te overtuigen een moratorium op de doodvonnissen in te stellen, zoals het Europees Parlement in zijn resolutie van juni jl. heeft verzocht?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(13 september 2002)

De Commissie heeft de inspanningen van de Unie om de doodstraf in Japan af te schaffen actief gesteund. De hoofden van delegatie van de Unie hebben in december 2001 een rapport opgesteld over de doodstraf in Japan. Op 18 februari 2002 vond een demarche plaats van de Troika van de Unie bij de Japanse minister van Justitie waarbij het standpunt van de Unie over de doodstraf uitvoerig werd toegelicht.

In februari 2002 kreeg de Troika van de Unie in Tokyo bovendien een permanent mandaat om demarches uit te voeren betreffende de doodstraf; de Troika voert een actieve dialoog met de Japanse parlementaire liga voor de afschaffing van de doodstraf. Het onderwerp wordt van nabij gevolgd door de hoofden van delegatie met het oog op verdere initiatieven, ook in dit specifieke geval.

Wat de heer Omori Katsuhisa betreft, merkt de Commissie op dat het Japanse ministerie van Justitie executies aankondigt nadat deze hebben plaatsgevonden. Het feit dat nog geen aankondiging heeft plaatsgevonden suggereert dat de executie nog niet is uitgevoerd.

De heer Omori Katsuhisa heeft in juli 2002 gevraagd om een nieuwe rechtszaak en de parlementaire liga heeft de minister van Justitie gevraagd hem niet voor het eind van de nieuwe rechtzaak te executeren. De heer Kamei, de voorzitter van de parlementaire liga, heeft ook minister van Justitie Morayama gevraagd de heer Omori Katsuhisa niet te executeren buiten de zittingsperiode van het Japanse parlement (die geëindigd is).