NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/624

(2004/C 84 E/0697)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0549/04

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(19 februari 2004)

Betreft: Gelijke behandeling in arbeid en beroep

Overtreden de EU-lidstaten of dienstverleners de Europese wettelijke bepalingen betreffende individuele vrijheid, gelijke behandeling ongeacht ras of religie, of de godsdienstvrijheid die opgenomen zijn in

— de Verdragen van de Europese Unie en/of Verdragen van de Europese Gemeenschap, in het bijzonder artikel 6 van het EU-Verdrag en artikel 13 van het EG-Verdrag

— de richtlijn gelijke behandeling 2000/78/EG (1).

— het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, in het bijzonder de artikelen 9 en 10

— het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in het bijzonder de artikelen 10 en 11

als de regeringen een verbod instellen tegen het dragen van religieuze of culturele symbolen door studenten of werknemers zoals de Islamitische hijab (de hoofddoek), de Joodse kippa (het keppeltje), de tulband van de Sikhs of het Christelijke kruis of als dienstverleners mensen discrimineren wegens het dragen van dergelijke zaken?

Zo ja, welke actie overweegt de Commissie te ondernemen om de Europese wetgeving te doen naleven?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(6 april 2004)

De Commissie volgt de situatie en heeft de lidstaten gevraagd haar op de hoogte te stellen van de ontwikkelingen ter zake.

Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 (2) verbiedt discriminatie op grond van leeftijd, handicap, godsdienst, overtuiging of seksuele geaardheid. De richtlijn is van toepassing op de toegang tot arbeid en beroepsopleiding, maar niet op gewoon basis- of secundair onderwijs of de levering van goederen en diensten. De lidstaten moesten de richtlijn uiterlijk op 2 december 2003 omzetten.

Of het verbod op het dragen van religieuze symbolen als onwettige discriminatie in de zin van Richtlijn 2000/78/EG moet worden beschouwd, hangt af van de concrete bepalingen van de desbetreffende wetgeving en de rechtvaardiging die de lidstaten in kwestie er overeenkomstig de richtlijn voor geven.

Artikel 4 van Richtlijn 2000/78/EG bepaalt echter dat een verschil in behandeling dat op een kenmerk in verband met de genoemde discriminatiegronden berust, geen discriminatie vormt indien „een dergelijk kenmerk, vanwege de aard van de betrokken specifieke beroepsactiviteiten of de context waarin deze worden uitgevoerd, een wezenlijke en bepalende beroepsvereiste vormt, mits het doel legitiem en het vereiste evenredig aan dat doel is”. Volgens artikel 2, lid 2, onder b) i), kan indirecte discriminatie ook gerechtvaardigd zijn indien „die bepaling, maatstaf of handelwijze objectief wordt gerechtvaardigd door een legitiem doel en de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk zijn”.

Richtlijn 2000/78/EG laat ook uitdrukkelijk „de nationale wettelijke bepalingen onverlet die in een democratische samenleving noodzakelijk zijn voor (…) de bescherming van de rechten en vrijheden van derden” (artikel 2, lid 5). Een lidstaat kan zich alleen op dit argument beroepen indien de betreffende beperkingen in de nationale wetgeving zijn vastgesteld.

(1) PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.

(2) Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, PB L 303 van 2.12.2000.