NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/402

(2004/C 84 E/0468)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0453/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft: Uitbuiting Portugese werknemers in Frankrijk

In Franse en Portugese persberichten is de ontoelaatbare uitbuiting van Portugese werknemers in Frankrijk, die als slaven worden behandeld, met name in de regio Loire-Atlantique, aan de kaak gesteld. Zoals bekend, werd reeds een klacht ingediend tegen de GID (een internationaal concern van uitbeenbedrijven) omdat deze onderneming zich jegens Portugese werknemers niet hield aan arbeidscontracten, geen salaris uitkeerde, geen vervoerskosten betaalde, geen premies afdroeg, geen vakantiedagen toekende, enz.

Daarom verzoek ik de Commissie mij mee te delen welke maatregelen reeds zijn genomen en welke zij denkt te nemen ter bescherming van de rechten van de Portugese werknemers en om de Franse overheidsinstanties te wijzen op hun verantwoordelijkheid voor wat betreft het in stand houden van deze situatie van slavernij.

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(1 april 2004)

Zoals de Commissie in haar antwoord op schriftelijke vraag E-3834/03 van het geachte parlementslid (1) heeft onderstreept, hangt het antwoord op de vraag of de gevallen in kwestie binnen de werkingssfeer van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (2) of binnen die van Richtlijn 96/71/EG van het Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (3) valt, in de eerste plaats af van het al dan niet permanente karakter van hun activiteit in Frankrijk. In het eerste geval is de Franse arbeidswetgeving volledig van toepassing en kan geen enkele discriminatie op grond van nationaliteit worden toegestaan. In het tweede geval moeten de Portugese werknemers in kwestie een in genoemde richtlijn omschreven „harde kern” van beschermende bepalingen met betrekking tot de in Frankrijk geldende arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden genieten, en worden hun arbeidsvoorwaarden voor het overige geregeld door het recht van het land van herkomst.

De daadwerkelijke controle op de naleving van de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden is in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de nationale autoriteiten en rechtbanken, waaraan alle concrete informatie over de niet-naleving van de arbeidsvoorwaarden door particulieren waarover het geachte parlementslid mogelijk beschikt, moet worden doorgegeven.

De Commissie beschikt niet over aanwijzingen om eraan te twijfelen dat de in de wetgeving van de door het geachte parlementslid bedoelde lidstaat bedoelde controlemiddelen en sancties in het algemeen doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. Zij beschikt evenmin over informatie die erop duidt dat de Franse autoriteiten ten aanzien van overtredingen van de uit het Gemeenschapsrecht voortvloeiende verplichtingen minder voortvarend te werk gaan dan in het geval van de tenuitvoerlegging van de desbetreffende nationale wetgeving.

(1) PB C 78 E van 27.3.2004.

(2) PB L 257 van 19.10.1968.

(3) PB L 18 van 21.1.1997.