ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1969/02

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(8 juli 2002)

Betreft: Falun Gong

Is de Commissie op de hoogte van aantijgingen dat het Chinese bewind zich schuldig heeft gemaakt en zich nog steeds schuldig maakt aan vervolging van aanhangers van de Falun Gong-beweging en heeft de Commissie deze kwestie aangekaart bij de Chinese regering?

Gelooft de Commissie dat de Chinese regering een aanvaardbare reden heeft voor het optreden waarvan zij wordt beticht en beschikt de Commissie over aanwijzingen dat belijders van Falun Gong een bedreiging zijn voor de stabiliteit van de staat, de communistische partij, de openbare orde of het handelsverkeer in China?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(17 juli 2002)

De Commissie volgt de mensenrechtensituatie in China op de voet en is op de hoogte van incidenten in verband met aanhangers van de Falun Gong-beweging. De Unie heeft verschillende malen formele stappen bij de Chinese autoriteiten ondernomen om uiting te geven aan haar bezorgdheid over meldingen van foltering en mishandeling van gearresteerde Falun Gong-beoefenaars en over de zware straffen die aan de Falun Gong-belijders zijn opgelegd. De Commissie heeft er bij China op aangedrongen die strenge straffen te herzien en ervoor te zorgen dat alle betrokkenen de nodige garanties krijgen voor een eerlijk proces, met inbegrip van adequate juridische bijstand. Zij heeft bij China ook aangedrongen op naleving van de mensenrechtenovereenkomsten van de Verenigde Naties die door China zijn ondertekend en die bepalingen betreffende de vrijheid van meningsuiting en het recht op een eerlijk proces bevatten.

In 1996 is een bilaterale mensenrechtendialoog tussen de Unie en China ingesteld. In dat verband heeft de Unie regelmatig individuele gevallen van schendingen ter sprake gebracht, onder meer ten aanzien van aanhangers van de Falun Gong-beweging, en zij zal dit ook in de toekomst blijven doen. De kwestie is ook aangekaart tijdens de laatste ronde van de dialoog in Madrid in april 2002.

De Commissie heeft geen aanwijzingen dat de belijders van Falun Gong een bedreiging vormen voor de stabiliteit van de Chinese staat, de communistische partij, de openbare orde of het handelsverkeer in China.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2380/02

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(2 augustus 2002)

Betreft: Doodstraf

Hoeveel van de huidige lidstaten hebben onderdanen uitgeleverd aan bondsstaten van de Verenigde Staten (of aan federale autoriteiten), die de doodstraf opleggen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(23 september 2002)

Momenteel bestaan er in de Unie nog geen rechtsinstrumenten die voorschriften bevatten betreffende uitleveringsovereenkomsten tussen de huidige lidstaten en de Verenigde Staten. Deze overeenkomsten zijn gebaseerd op bilaterale verdragen tussen de lidstaten en de Verenigde Staten.

Het is de Commissie niet bekend, of de lidstaten een onderscheid maken naargelang welke autoriteit van de federale overheid of van een deelstaat van de Verenigde Staten zal oordelen over de persoon waarvoor om uitlevering wordt verzocht en naargelang deze deelstaat of overheid de bevoegdheid heeft om de doodstraf uit te spreken.

De Commissie meent evenwel dat de meeste bilaterale verdragen tussen lidstaten en de Verenigde Staten bepalen dat uitlevering kan worden geweigerd tenzij voldoende waarborgen over het niet toepassen van de doodstraf worden gegeven, ongeacht of de betrokkene al dan niet een onderdaan van de betrokken lidstaat is.

Wat de uitlevering van eigen onderdanen betreft, meent de Commissie dat op grond van de bestaande overeenkomsten slechts vier lidstaten eigen onderdanen aan de Verenigde Staten uitleveren, ongeacht de straf die hen daar zou kunnen wachten.

De Commissie benadrukt dat zij niet de beste instantie is om informatie te verstrekken over wettelijke regelingen die de lidstaten op geldige wijze buiten het kader van de Unie hebben vastgesteld. De lidstaten zelf zijn zeker beter geplaatst om ter zake gedetailleerde informatie te verstrekken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3550/02

van John Cushnahan (PPE-DE) aan de Commissie

(4 december 2002)

Betreft: Natriumglutamaat E621

Kan de Commissie bevestigen dat natriumglutamaat E621 volgens het in het kader van de EU-regelgeving goedgekeurde classificatiesysteem voor aromastoffen geen natuurlijke aromastof is? Is het bijgevolg niet misleidend voor consumenten en strijdig met artikel 2, a), i) van Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad(1) dat producten met E621 het opschrift dragen dat zij geen kunstmatige aromastoffen bevatten?

(1) PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(9 januari 2003)

Natriumglutamaat E 621 wordt voor gebruik in bepaalde voedingsmiddelen toegestaan bij Richtlijn 95/2/EG van het Parlement en de Raad van 20 februari 1995 betreffende levensmiddelenadditieven met uitzondering van kleurstoffen en zoetstoffen(1). Natriumglutamaat is een smaakversterker. Smaakversterkers worden in artikel 1, lid 1, van Richtlijn 95/2/EG als volgt omschreven: smaakversterkers: stoffen die de bestaande smaak en/of geur van een levensmiddel versterken. Smaakversterkers moeten op de voedingsmiddelen worden geëtiketteerd onder vermelding van categorie en specifieke naam of E-nummer.

Natriumglutamaat wordt niet vermeld in het repertorium van chemisch gedefinieerde aromastoffen, als vastgesteld in Beschikking 1999/217/EG van de Commissie van 23 februari 1999 tot vaststelling van een repertorium van in levensmiddelen gebruikte aromastoffen, dat is samengesteld in toepassing van Verordening (EG) nr. 2232/96 van het Europees Parlement en de Raad van 28 oktober 1996(2), zoals laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2002/113/EG van de Commissie van 23 januari 2002(3), en is daarom geen aromastof.

De aanwezigheid van natriumglutamaat sluit daarom niet uit dat het etiket de afwezigheid van kunstmatige aromastoffen aangeeft.

Alle voornoemde wetgeving is te vinden op de website van Directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming inzake additieven en aromastoffen: http://europa.eu.int/comm/food/fs/sfp/addit_flavor/index_en.html.

(1) PB L 61 van 18.3.1995.

(2) PB L 84 van 27.3.1999.

(3) PB L 49 van 20.2.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2965/02

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(22 oktober 2002)

Betreft: Televisiezender voor informatie aan landbouwers

Via het tweede communautair bestek voor steunverlening en op initiatief van het Griekse Ministerie van Landbouw waren kredieten uitgetrokken voor de oprichting van een televisiezender die tot doel zou hebben de Griekse landbouwers informatie te verstrekken in verband met hun werkzaamheden.

Bij mijn weten is er tot nu toe geen dergelijke televisiezender, en ik zou dan ook aan de Commissie willen vragen:

1. Hoeveel geld was er ter beschikking gesteld voor de werking van de televisiezender, en wanneer?

2. Waarom is de zender niet van start gegaan en wat zijn de ontwikkelingen in deze kwestie?

3. Is zij zelf tevreden over het beheer van de genoemde kredieten en zo neen, welke stappen heeft zij ondernomen voor het transparant gebruik ervan?

Antwoord van heer Fischler namens de Commissie

(29 november 2002)

1. In het kader van het nationaal operationeel programma voor de ontwikkeling van de landbouwsector op grond van het tweede communautair bestek 1994-2000 voor Griekenland was een proefproject gepland voor de digitalisering van de bestaande gegevens van het ministerie van Landbouw over plattelandsontwikkeling en de aankoop van een beperkt aantal decoders. Dit project is pas in de zomer van 2001 met grote vertraging door het ministerie van Landbouw uitgevoerd.

2. Als onderdeel van het derde communautair bestek heeft het ministerie van Landbouw in het kader van het nationaal operationeel programma voor plattelandsontwikkeling 2000-2006 voorgesteld een zender op te richten en een ontwikkelingsprogramma voor televisie in plattelandsgebieden op te zetten, dat onder andere de aanschaf van 20 000 decoders en satellietantennes (10 000 voor collectieve organisaties en 10 000 voor geselecteerde individuele personen) omvat. Al in een vroeg stadium deden zich bij de programmering en de uitvoering van deze actie aanzienlijke moeilijkheden voor en in het voorjaar van 2002 is zij op verzoek van de Commissie uit het programma geschrapt. Er zijn binnen het derde communautair bestek geen uitgaven gedaan voor deze actie. De daarmee samenhangende maatregel zal uit het nationaal operationeel programma voor plattelandsontwikkeling 2000-2006 worden geschrapt en het bedrag dat voor deze actie was gereserveerd, zal in het kader van de op stapel staande programmawijziging aan andere acties worden toegewezen.

3. De Commissie zal de resultaten en het beheer van het eerste proefproject voor digitalisering beoordelen en een besluit nemen over de financiële follow-up op basis van het eindverslag over het nationaal operationeel programma voor ontwikkeling van de landbouwsector, dat nog niet door de Griekse autoriteiten is ingediend, en de afsluiting van het tweede communautair bestek (1994-1999) voor Griekenland.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3482/02

van Freddy Blak (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 november 2002)

Betreft: Nepotisme in het Directoraat-generaal Landbouw van de Commissie

De Commissie heeft de heer Fabrizio Barbaso benoemd als adjunct-directeur-generaal in het Directoraat-generaal Landbouw. In die functie is hij onder meer voor markten bevoegd.

De heer Barbaso was in oktober 2000 aangesteld als adjunct-directeur-generaal Markten, maar hij werd van deze functie ontheven in juli 2002 nadat het Europees Gerecht van Eerste Aanleg had geoordeeld dat hij niet over de nodige ervaring beschikte inzake aangelegenheden in verband met landbouwmarkten.

Hoe kan de Commissie rechtvaardigen dat dezelfde persoon herbenoemd wordt tot adjunct-directeur-generaal wanneer hij volgens het arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg niet competent is in het gebied onder zijn bevoegdheid?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(20 januari 2003)

Het geachte parlementslid wordt erop gewezen dat het arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg de benoeming van de in de vraag genoemde ambtenaar heeft geannuleerd op basis van de toen geldende functiebeschrijving. Het Gerecht heeft de ambtenaar evenwel niet geschorst zoals wordt gesuggereerd en de ambtenaar is ook op geen enkele andere wijze geschorst.

De recente benoeming in het Directoraat-generaal Landbouw (DG AGRI) is verlopen overeenkomstig de procedures die de Commissie in december 2000 heeft vastgesteld en die zijn vermeld in de mededeling betreffende de beoordeling, selectie en benoeming van leidinggevende ambtenaren bij de Commissie(1). Die mededeling wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement toegestuurd. Bij de opstelling van het vacaturebericht voor die functie is uitgegaan van het beleid dat de Commissie in december 2000 heeft ingesteld en waarbij personen in dienst worden genomen die diverse leidinggevende managementsfuncties in de instelling kunnen vervullen. De Commissie heeft ook rekening gehouden met de wijzigingen in de organisatiestructuur van DG AGRI, die in de tussenperiode operationeel zijn geworden.

Na een eerste screening van de kandidaten en daaropvolgende interviews door het Raadgevend Comité voor de Aanstellingen, heeft dit Comité zoals gebruikelijk een shortlist opgesteld van kandidaten waaruit een verdere keuze kon worden gemaakt. Op die lijst stonden vijf kandidaten. Deze kandidaten zijn vervolgens geïnterviewd door de voor landbouw bevoegde Commissaris en door mijzelf, als Commissaris voor Personeelszaken en administratie. Daarop heeft de Commissie besloten dat de heer Barbaso beschikt over de beste combinatie van de in het vacaturebericht voor deze functie omschreven bekwaamheden en eigenschappen. De heer Barbaso is vervolgens volgens de voorschriften benoemd.

(1) SEC(2000) 2305/5.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2528/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(11 september 2002)

Betreft: Gebruik van Palestijnse menselijke schilden door Israël

De Israëlische mensenrechtenorganisatie Betselem heeft onthuld dat het Israëlische leger op 14 augustus jl. een Palestijnse jongeman op misdadige wijze gebruikt heeft als menselijk schild en dat deze jongeman daarbij, evenals de gezochte persoon, is omgekomen. Het Israëlische leger gebruikt in het kader van haar koloniale repressieve oorlog ook menselijke schilden tegen de Palestijnse bevolking. Waarom doet de EU niets aan deze acties van een land dat al zijn krachten tegen een weerloos volk inzet? Wat gaat de Raad ondernemen om dit misdadige optreden van de staat Israël te verbieden?

Antwoord

(18 februari 2003)

Het geachte parlementslid wijst op een van de meest tragische aspecten van het Israëlisch-Palestijns conflict, namelijk het lijden van de burgerbevolking. Hoewel beide partijen hun verplichtingen moeten nakomen om geen burgers als doelwit te gebruiken en geen acties te ondernemen waardoor zij fysiek in gevaar worden gebracht, blijven Israëlische en Palestijnse mannen, vrouwen en kinderen een hoge tol betalen. Daarom heeft de Raad in zijn verklaringen geweld en terrorisme in het Israëlisch-Palestijns conflict steeds opnieuw ronduit veroordeeld.

De Raad heeft het probleem van de burgerslachtoffers geregeld aan de orde gesteld in zijn contacten met Israël.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2614/02

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(18 september 2002)

Betreft: Invoering van bankbiljetten van 1 en 2 EUR

Momenteel wordt overal in de eurozone fel gediscussieerd over de vraag of en in welke mate de invoering van de euro op 1.1.2002 een prijsopdrijvend effect heeft gehad.

Doordat de consumentenbonden voortdurend cijfers publiceren die deze prijsinstabiliteit moeten bevestigen en door de permanente discussies in de media, wordt de euro in de ogen van veel consumenten tot duro. De gevolgen zijn dalende consumptiecijfers voor de handel, maar vooral een dalend vertrouwen van veel consumenten in het Europese monetaire beleid en dus in de nieuwe munt, die eigenlijk, met het oog op de Europese gedachte, geen weemoedige gevoelens over de nationale voorgangers zou mogen losmaken.

In Italië hebben consumentenverenigingen en vakbonden deze week zeer negatief op de publicatie van de nieuwste voorlopige index van kleinhandelsprijzen (+ 2,3 % in augustus) gereageerd, zodat Giulio Tremonti, minister van economische zaken en financiën, zich tenslotte voor de invoering van een 1-eurobankbiljet in Italië heeft uitgesproken. Deze maatregel moet een antwoord zijn op de algemene tendens om munten in tegenstelling tot bankbiljetten als waardeloos te beschouwen. Door dit nieuwe bewustzijn moet dan voor de consument een positief consumptieklimaat worden geschapen.

Vindt de Commissie niet ook dat de invoering in geheel Europa van bankbiljetten van 1 en 2 EUR een doeltreffende psychologische maatregel kan zijn om de huidige onzekerheid tegen te gaan?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(22 oktober 2002)

De denominaties die voor de bankbiljetten werden gekozen, vallen onder de uitsluitende verantwoordelijkheid van de Europese Centrale Bank. De beslissing zeven coupures met een waarde van 5 tot 500 EUR in te voeren, werd genomen na vier jaar diepgaande besprekingen in het kader van de Werkgroep drukken en uitgifte van een Europees bankbiljet, die in 1992 werd opgericht door het comité van de presidenten van de centrale banken. De eurobarometer-enquêtes die sinds begin 2002 worden gehouden, tonen aan dat de bankbiljetten zeer goed door de Europese burgers worden geaccepteerd en uit niets blijkt de wens het gamma te wijzigen. De eventuele invoering van coupures van 1 of 2 EUR heeft bovendien (behalve in Griekenland en Italië) geen werkelijke steun gekregen en stuit soms op ernstige tegenstand (volgens een recente opiniepeiling verklaart bijvoorbeeld 68 % van de Fransen daartegen gekant te zijn).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3223/02

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(14 november 2002)

Betreft: Kandidaat-lidstaten en de hoeveelheid warme lucht

Heeft de Commissie een idee van de hoeveelheid zogenaamde warme lucht die de 10 (en vervolgens 12) nieuwe lidstaten in hun bezit zullen hebben tijdens de beginfase van het EU-schema voor de handel in emissierechten (2005-2007) of tijdens de daaropvolgende fase(s)? Hoeveel warme lucht kan de Duitse Federale Republiek in verhouding verkopen, rekening houdend met de Duitse hereniging die plaatsvond na het referentiejaar van het Kyoto-protocol?

Heeft de Commissie strategieën ontwikkeld om te bepalen wanneer en hoe deze warme lucht op de markt gebracht moet worden op basis van de prijs van de emissierechten (en de effectieve emissiereducties in de EU)? Zo ja, waar zijn deze strategieën gepubliceerd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 januari 2003)

De streefcijfers van het Protocol van Kyoto gelden voor de periode 2008-2012. Vóór die tijd zijn er geen juridisch bindende streefcijfers.

De communautaire regeling voor de handel in uitstootrechten voor broeikasgassen, waarin door het voorstel van de Commissie(1) wordt voorzien, is een op entiteiten gebaseerde regeling voor de verhandeling van rechten. Toewijzingen van rechten moeten worden verleend aan entiteiten die onder de richtlijn vallen overeenkomstig vooraf bepaalde criteria en in overeenstemming met het bepaalde in het EG-Verdrag, in het bijzonder met betrekking tot overheidssteun.

Als met warme lucht bedoeld wordt een grotere toewijzing van rechten dan de verwachte reële behoeften van bedrijven, dan is de Commissie ervan overtuigd dat er geen warme lucht zal worden verhandeld, niet tijdens de periode 2005-2007, noch daarna. De reden daarvan is dat het voorstel de autoriteiten niet toestaat hun entiteiten méér te geven dan zijn waarschijnlijk nodig hebben.

In deze omstandigheden wordt niet verwacht dat er zogenaamde warme lucht zal worden verhandeld door exploitanten in een of andere, al dan niet nieuwe, lidstaat.

(1) PB C 75 E van 26.3.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1890/02

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(1 juli 2002)

Betreft: Regionale codering van DVD-spelers

Kan de Commissie naar aanleiding van mijn schriftelijke vragen over regionale codering van DVD-spelers in juni 2000 (E-1509/00 en E-1510/00(1)) en het besluit om een en ander nader te onderzoeken in juni 2001, een update bezorgen van wat er op dit gebied al is ondernomen en in hoeverre al vooruitgang is geboekt?

(1) PB C 53 E van 20.2.2001, blz. 157-158.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(6 september 2002)

Zoals het geachte parlementslid weet, heeft de Commissie in juni 2001 een onderzoek ingesteld naar het regionale DVD-coderingssysteem. Volgens de grote filmproducenten is de basisdoelstelling van dit systeem de bescherming van hun intellectuele eigendomsrechten en van het traditionele patroon om hun films in verschillende delen van de wereld op verschillende tijdstippen uit te brengen, evenals de bescherming tegen piraterij.

De Commissie begrijpt de bezorgdheid van het geachte parlementslid (zoals uiteengezet in zijn schriftelijke vraag E-1510/00), dat dit systeem kan verhinderen dat consumenten profiteren van eventueel goedkopere DVD's. In de loop van haar onderzoek heeft de Commissie van een groot aantal filmstudio's, producenten van DVD-spelers en detailhandelaren zeer veel informatie verkregen over de invoering en werking van het regionale coderingssysteem. De Commissie legt momenteel de laatste hand aan haar analyse van de verenigbaarheid van dit systeem met de mededingingsregels van de Gemeenschap.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1907/02

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(2 juli 2002)

Betreft: Immigratie

Wat is de mening van de Commissie over de immigratiewetgeving die onlangs in Denemarken is aangenomen? Vormt deze een schending van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, met name van art. 12 en art. 14 van het Verdrag?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(5 augustus 2002)

Hoewel de Commissie erop moet toezien dat de fundamentele vrijheden die zijn neergelegd in het Gemeenschapsrecht worden geëerbiedigd, is zij niet bevoegd om de verenigbaarheid van de nationale wetgeving die buiten de werkingssfeer ligt van het Gemeenschapsrecht aan het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens te toetsen. Dit blijkt uit de jurisprudentie van het Hof van Justitie (Demirel, Warauf en ERT) en artikel 51 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

Op het gebied van immigratie bestaat er nog geen communautaire bepaling die is gebaseerd op artikel 63 van het EG Verdrag. Bovendien heeft Denemarken ervoor gekozen artikel 63 van het EG Verdrag niet toe te passen op basis van het protocol bij het Verdrag van Amsterdam.

Ten aanzien van het vrije verkeer van burgers van de Unie en hun gezinsleden die onderdanen zijn van een derde land, zijn de bepalingen van de nieuwe Deense immigratiewetgeving niet van toepassing.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2921/02

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(16 oktober 2002)

Betreft: Saint Kitts and Nevis

Kan de Commissie in verband met Saint Kitts and Nevis meedelen welke projecten in het jaar 2000 ten laste van de begroting van de Europese Unie zijn gefinancierd?

Kan de Commissie meedelen wat het totale bedrag aan steun is dat in het jaar 2000 voor alle genoemde plannen aan dit land is verleend?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2909/02, E-2910/02, E-2911/02, E-2912/02,E-2913/02, E-2914/02, E-2915/02, E-2916/02, E-2917/02, E-2918/02,E-2919/02, E-2920/02, E-2921/02 en E-2922/02

(4 december 2002)

De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement een tabel met de gevraagde informatie, evenals het Jaarverslag 2001 inzake het communautair ontwikkelingsbeleid en de tenuitvoerlegging van de buitenlandse hulp.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3084/02

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(28 oktober 2002)

Betreft: Afslankmiddel Letigen

In Denemarken is heftig gedebatteerd over een verbod op het afslankmiddel Letigen, omdat er over deze pil veel klachten waren binnengekomen. Zelfs Zweden reisden over de Öresund naar Denemarken om Letigen te kopen.

Deze afslankpil is echter in andere EU-landen verboden. Welke voorschriften gelden daar voor de interne markt? Moet Letigen in de hele Unie worden toegelaten wanneer het in één lidstaat is toegelaten? Wanneer Letigen echter een echt gevaar is voor de gezondheid zoals critici in Denemarken beweren, zou dat dan werkelijk verkocht mogen worden in een lidstaat, terwijl dat in de meeste lidstaten verboden is?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(26 november 2002)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-3064/02 van de heer Lund(1).

(1) Zie blz. 152.