SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3464/01

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(4 januari 2002)

Betreft: MAA-verzekeringen (Italië): schending van het mededingingsbeginsel

De zaken die vooraf zijn gegaan aan en gepaard zijn gegaan met het overdragen van alle verzekeringsactiviteiten van MAA-verzekeringen aan de SAI (Società Assicuratrice Industriale Spa) tegen een symbolisch bedrag van 1 000 lire, laten opvallende anomaliën zien.

N. B.: Het uitgebrachte bod op 19 januari 1995 door Toro Assicurazioni Spa, dat alle verzekeringsactiviteiten van MAA Spa wilde overnemen, was uiterst gunstig: de verkopende partij (en daarmee de aandeelhouders) zouden een waarde ontvangen die mocht worden vastgesteld door de buitengewoon commissaris van de MAA; het voorgestelde akkoord met Toro werd evenwel afgewezen door de buitengewoon commissaris van de MAA, waardoor de MAA-aandeelhouders in het nadeel waren zonder dat het toezichtorgaan ISVAP ingreep: dit heeft toestemming verleend voor bovengenoemde verkoop aan de SAI.

Bij deze verkoop werd de waarde van de premieportefeuille preferentiële branches vastgesteld op een percentage van 8 %, terwijl deze volgens marktevaluatie bij een civielrechtelijke procedure op 80 % werd geraamd.

De buitengewoon commissaris zou volgens professor Gianluca Ottaviani in het ISVAP-rapport van 12 december 1995, ten onrechte de MAA-reserves met ongeveer 120 miljard lire hebben belast, en daarmee zouden de onderhandelingen over aankoop door SAI Spa begunstigd zijn.

Is de Commissie ook niet van mening dat het nalatig optreden van de ISVAP in de praktijk een verkoop heeft bevorderd die het beginsel van vrije concurrentie met voeten treedt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(25 februari 2002)

De Commissie dankt het geachte parlementslid voor zijn vraag betreffende de rol van ISVAP in de overname van alle verzekeringsactiviteiten van MAA Assicurazioni door SAI.

Voor het ogenblik heeft de Commissie geen weet van de bijzonderheden die door het geachte parlementslid onder haar aandacht zijn gebracht. Daarom verricht zij thans enig voorbereidend onderzoek alvorens een vollediger antwoord te geven op de vraag van het geachte parlementslid.

De Commissie speelt hoe dan ook geen directe rol in het toezicht op individuele verzekeringsondernemingen in de lidstaten. Noch het EG-Verdrag, noch de communautaire verzekeringsrichtlijnen verlenen haar immers specifieke toezichthoudende bevoegdheden, zodat de Commissie niet belast is met het verlenen van een vergunning aan of het uitoefenen van toezicht op ondernemingen die verzekeringsactiviteiten wensen te ontplooien. Het behoort daarentegen tot de bevoegdheid van elke individuele lidstaat om deze nationale toezichthoudende taak te organiseren en uit te oefenen (zie artikel 9 van Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering)(1), alsook artikel 12 betreffende de overdracht van portefeuilles en artikel 15 inzake gekwalificeerde deelneming in een verzekeringsonderneming). Het bedrijfseconomisch toezicht op MAA is derhalve in de eerste plaats een aangelegenheid die de Italiaanse autoriteiten aangaat. Overigens staat tegen besluiten van lidstaten ten aanzien van een verzekeringsonderneming, die worden genomen op grond van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welke in overeenstemming met deze richtlijn zijn vastgesteld, beroep op de rechter open (artikel 56 van Richtlijn 92/49/EEG).

Wanneer een benadeelde partij van oordeel is dat de nationale toezichthoudende autoriteiten het bepaalde in de relevante communautaire richtlijnen niet naar behoren in acht hebben genomen, kan zij de zaak aanhangig maken bij de nationale rechtbanken. De nationale rechtbanken zijn immers bevoegd om uit te maken of een nationale toezichthoudende autoriteit zich bij de uitoefening van haar toezichthoudende taken aan de prudentiële wetgeving heeft gehouden. Ook kunnen zij passende maatregelen nemen om de naleving van de wetgeving af te dwingen. De Commissie heeft tot taak erop toe te zien dat de lidstaten bij de uitoefening van deze toezichthoudende bevoegdheden hun verplichtingen op grond van de desbetreffende communautaire richtlijnen nakomen en de goede werking van de interne markt niet belemmeren.

(1) PB L 228 van 11.8.1992.