SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0027/01

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(17 januari 2001)

Betreft: Levering van karnemelk

In punt 36 van het Speciaal verslag van de Rekenkamer nr. 1/99 over de steun voor het gebruik van ondermelk en mageremelkpoeder als diervoeder(1) wordt het volgende gesteld: In Nederland werd geconstateerd dat de grootste steunontvanger (98 % in 1996) zijn geproduceerde karnemelk zonder denaturering leverde aan een landbouwbedrijf in Duitsland. Toch hadden de Nederlandse autoriteiten nooit gecontroleerd of de betrokken karnemelk werkelijk als diervoeder werd gebruikt en zij hadden zelfs de Duitse autoriteiten niet verzocht zulke controles te verrichten.

De Commissie heeft hierop (in hetzelfde verslag) als volgt geantwoord: Wat het door de Rekenkamer in Nederland genoemde geval betreft (punt 36), hebben de diensten van de Commissie de procedure voor de nodige verdere controles ter plaatse ingeleid.

Tegen deze achtergrond wordt de Commissie verzocht het volgende mede te delen:

a) Om welk bedrijf (c.q. bedrijven) gaat het?

b) Welke stappen hebben de Commissie en de plaatselijke autoriteiten ondernomen?

c) Welke controlemaatregelen zijn ter plaatse genomen of zullen worden genomen?

d) Wat is de stand van zaken?

(1) PB C 147 van 27.5.1999.

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(15 maart 2001)

De Commissie kan bevestigen dat het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) naar aanleiding van Speciaal verslag van de Rekenkamer nr. 1/99 de door het geachte parlementslid genoemde controlemaatregelen heeft uitgevoerd.

In dit verband beantwoordt de Commissie de specifieke door het geachte parlementslid gestelde vragen als volgt:

a) Om redenen van vertrouwelijkheid kunnen de namen van de betrokken bedrijven niet worden verstrekt.

b) en c) OLAF heeft twee controles ter plaatse verricht. De eerste vond plaats in Nederland in juni 1999 op het erf van de karnemelkproducent die steun ontving, en de tweede in Duitsland in juli 1999 op het bedrijf dat de karnemelk ontving. In beide gevallen werden de controles verricht in partnerschap met de nationale instantie en wel op grond van Verordening (EEG) nr. 95/91 van de Raad van 4 maart 1991 betreffende onregelmatigheden in het kader van de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en terugvordering van bedragen die in dat kader onverschuldigd zijn betaald, alsmede de organisatie van een informatiesysteem op dit gebied en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 283/72(1).

d) Na deze controles ter plaatse te hebben verricht en enkele juridische aspecten te hebben opgehelderd in verband met de algemene tenuitvoerlegging van deze maatregel, is OLAF tot de slotsom gekomen dat er geen aanwijzingen bestonden om te vermoeden dat er zich onregelmatigheden hadden voorgedaan. De twee betrokken lidstaten werden in mei 2000 van de uitkomst in kennis gesteld, waarna de zaak is afgesloten.

Het geachte parlementslid zij er tevens op gewezen dat de desbetreffende bepaling, Verordening (EEG) nr. 1105/68 van de Commissie van 27 juli 1968 houdende uitvoeringsbepalingen betreffende de toekenning van steun voor ondermelk voor voederdoeleinden(2), die in een subsidie voorzag indien deze karnemelk rechtstreeks als diervoeder werd gebruikt, op 31 december 1999 is ingetrokken in het kader van de destijds uitgevoerde herziening van en wijzigingen in de bepalingen betreffende steunmaatregelen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid.

(1) PB L 67 van 14.3.1991.

(2) PB L 184 van 29.7.1968.