SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1120/98

van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie

(8 april 1998)

Betreft: Niet-erkenning van de geldigheid van een Franse autoverzekering in het Verenigd Koninkrijk (ref. 980024A)

Kan de Commissie uitleggen waarom een in Frankrijk afgesloten autoverzekering niet door de Britse Vehicle Registration Officers werd erkend toen de heer Moisdon zijn motorrijtuigenbelasting wilde betalen? Kan de Commissie, gezien het feit dat andere dan autoverzekeringen in de gehele EU gelden, uitleggen waarom deze anomalie bestaat? Is de Commissie van mening dat het in dit geval gaat om obstructie van de interne markt op het gebied van verzekeringsdiensten? Is de Commissie voornemens in verband hiermee enigerlei actie te ondernemen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(12 juni 1998)

Wat betreft de verplichte dekking in het kader van de motorrijtuigenverzekering, voorziet artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG (eerste richtlijn inzake motorrijtuigenverzekering), aangevuld door artikel 1 van Richtlijn 84/5/EEG (tweede richtlijn inzake motorrijtuigenverzekering) en artikel 1 van Richtlijn90/232/EEG (derde richtlijn inzake motorrijtuigenverzekering) in de invoering van de verplichte wettelijke aansprakelijkheidsverzekering tegen materiële schade en lichamelijk letsel van de inzittenden van voertuigen die gewoonlijk op het grondgebied van een lidstaat zijn gestald. Deze dekking is verplicht over het gehele grondgebied van de Gemeenschap. De omvang van de aansprakelijkheid is afhankelijk van de financiële grenzen van de dekking (dit moet vallen binnen de grenzen vermeld in artikel 2, lid 2 van Richtlijn 84/5/EEG) dan wel van de risico's die naast materiële schade en letsel aan de inzittenden worden gedekt. De uitgebreide dekking valt buiten het toepassingsgebied van de richtlijnen inzake motorrijtuigenverzekering.

De communautaire wetgeving inzake de interne markt voorziet in de erkenning van een in een andere lidstaat afgesloten verzekering door middel van het systeem van de "groene kaart". Wat de verplichte motorrijtuigenverzekering betreft, zijn de lidstaten verplicht ervoor te zorgen dat die verzekering het gehele grondgebied van de Gemeenschap bestrijkt tegen betaling van één enkele premie. De derde richtlijn inzake motorrijtuigenverzekering schrijft voor dat een polis automatisch de in de bezochte lidstaat wettelijk voorgeschreven dekking tegenover derden moet verschaffen dan wel de dekking die in de lidstaat waar het voertuig gewoonlijk is gestald wordt geboden indien laatstgenoemde dekking hoger is en dit zonder dat de verzekeraar daarvoor een bijkomende premie vraagt. De "vehicle registration officers" van het Verenigd Koninkrijk zijn verplicht assurantiecertificaten te erkennen die in andere lidstaten zijn afgegeven en geldig zijn, doch alleen wat de dekking tegenover derden betreft. Wat de volledige (d.w.z. uitgebreide) dekking betreft die in een andere lidstaat (bijvoorbeeld Frankrijk) is verkregen, hangt het van het door de Franse verzekeraar ondertekende contract af of de omvang van de uitgebreide dekking (bedrag van de vergoeding en soorten verzekeringen) die in Frankrijk wordt verschaft ook in andere lidstaten wordt verschaft. In onderhavig geval is het mogelijk dat de ingezetene van het kiesdistrict van de geachte Afgevaardigde bij zijn Franse verzekeraar een uitbreiding van de dekking moet vragen waarvoor deze laatste een bijkomende premie kan vragen.

Volgens het verzekeringsrecht van de Gemeenschap bepaalt de lidstaat waar het voertuig is ingeschreven ook de lokalisatie van het risico. Indien de verzekerde met zijn voertuig van een lidstaat naar een andere lidstaat wenst te verhuizen en hij zijn voertuig in de lidstaat van zijn nieuwe verblijfplaats wenst in te schrijven - wat blijkbaar hier het geval is - verandert de lokalisatie van het risico. In dit verband dienen in het Verenigd Koninkrijk ingeschreven voertuigen te worden gedekt door een verzekering wettelijke aansprakelijkheid die is afgesloten bij een verzekeraar die van de controle-autoriteiten van deze lidstaat van oorsprong - in dit geval het Verenigd Koninkrijk - een vergunning heeft gekregen om zijn activiteiten uit te oefenen en die lid is geworden van het plaatselijk garantiefonds en het lokale bureau van motorrijtuigenverzekeraars. De verzekeraar moet niet zijn gevestigd in de lidstaat waar het voertuig is ingeschreven. Integendeel, de verzekerde kan om het even welke verzekeraar kiezen - of met zijn vroegere verzekeraar blijven werken - op voorwaarde dat hij een vergunning heeft gekregen om deze activiteit in alle lidstaten uit te oefenen, indien die verzekeraar ermee instemt dat voertuig te verzekeren op basis van dienstverrichting.

In onderhavig geval hebben de Britse controle-autoriteiten het recht verzekeringscertificaten af te wijzen die zijn afgegeven door maatschappijen die in andere lidstaten zijn gedomicilieerd en die betrekking hebben op voertuigen die voordien in andere lidstaten waren geregistreerd doch waarvoor een Britse kentekenplaat wordt aangevraagd (d.w.z. dat zij een Brits risico worden), indien de maatschappijen niet hebben voldaan aan alle wettelijke voorwaarden voor het verkrijgen van een geldige vergunning om hun activiteiten naar Britse recht uit te oefenen. Daartegenover staat dat indien die maatschappijen aan alle door het Britse recht gestelde voorwaarden hebben voldaan, de afwijzing door de Britse autoriteiten van door die maatschappijen afgegeven verzekeringscertificaten als een maatregel die strijdig is met artikel 59 van het EG-Verdrag (vrij verrichten van diensten) zou kunnen worden beschouwd. De Commissie heeft meer informatie nodig van de burgers die in verband met dit laatste contact hebben opgenomen met de geachte Afgevaardigde.