ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/573

(2004/C 84 E/0650)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0327/04

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft: Het graafschap Clare en doelstelling 1 van de structuurfondsen

Uit een eerder schrijven van de Commissie maak ik op dat het graafschap Clare in aanmerking blijft komen voor de overgangsstatus van doelstelling 1 tot 2006.

Vanaf 2004 gaat het graafschap Clare echter deel uitmaken van het nieuwe kiesdistrict Noord-West (vroeger bekend als Connacht Ulster). Kan de Commissie bevestigen dat de bestaande graafschappen van Connacht Ulster hun status als doelstelling 1-regio zullen behouden, maar dat het graafschap Clare deze status niet zal hebben?

Verwacht de Commissie geen moeilijkheden wanneer Clare als enige graafschap van het kiesdistrict Noord-West niet de status van doelstelling 1-regio heeft, ook al heeft dit graafschap met dezelfde moeilijkheden en noden te kampen als de graafschappen van Connacht Ulster?

Kan de Commissie mededelen of het graafschap Clare ook na 2006 een andere status zal houden dan de andere graafschappen van Noord-West?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(29 maart 2004)

De procedure om te bepalen welke regio's over de periode 2000-2006 in aanmerking komen voor steun in het kader van doelstelling 1, is vastgesteld in artikel 3, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (1). Die regels houden in dat de lijst van in aanmerking komende regio's, eenmaal vastgesteld, geldig blijft gedurende de gehele programmeringsperiode 2000-2006.

Zoals de Commissie heeft vermeld in haar antwoord op schriftelijke vraag E-3699/03 (2), zal de opname van het graafschap Clare in het kiesdistrict Noord-West met het oog op de parlementsverkiezingen geen weerslag hebben op de steun voor dat graafschap in het kader van de overgangsstatus van doelstelling 1. De Commissie kan dus bevestigen dat de acht graafschappen Cavan, Donegal, Galway, Leitrim, Mayo, Monaghan, Roscommon en Sligo tot 31 december 2006 in aanmerking blijven komen voor doelstelling 1, terwijl Clare in aanmerking zal blijven komen voor de overgangsstatus van doelstelling 1.

Er wordt niet verwacht dat de opname van Clare in het kiesdistrict Noord-West een effect zal hebben op de uitvoering van de programma's in de regio's die in aanmerking komen voor respectievelijk doelstelling 1 en de overgang s status van doelstelling 1.

Het is voorbarig hypotheses te formuleren in verband met mogelijke steun uit hoofde van de Structuurfondsen. In het derde verslag over economische en sociale cohesie (dat de Commissie op 18 februari 2004 heeft goedgekeurd) stelt de Commissie voor de huidige subsidiabiliteitscriteria van doelstelling 1 te handhaven met het oog op de nieuwe prioriteit convergentie en concurrentievermogen.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.

(2) PB C 78 E van 27.3.2004.
3.

Vindt er in de Europese Unie of in de toekomstige lidstaten consumptie van civetkatten of dergelijke dieren plaats en zo ja, is de Unie in staat hier maatregelen tegen te nemen?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/649

(2004/C 84 E/0731)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0652/04

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft: Europese Commissie tegenstander van de elementaire regels van maritieme veiligheid

In haar mededeling IP/04/159 stelt de Europese Commissie dat de eis van de Griekse autoriteiten dat de bemanningen van cabotagevaartuigen op binnenlandse lijnen moeten slagen voor een examen Griekse taal onwettig is.

Het principe dat de bemanningen de taal van de landen die door cabotagelijnen worden aangedaan moeten kennen getuigt van gezond verstand en geldt bijvoorbeeld al voor de Noorse rederijen die Noorwegen verbinden met zijn buurlanden langs de Noordzee en de Baltische Zee.

Kan de Commissie bevestigen dat haar mededeling IP/04/159 correct is?

Kan de Commissie mij informeren over het resultaat van het onderzoek dat zij ongetwijfeld heeft verricht vooraleer wettelijk bezwaar aan te tekenen tegen de toepassing van het beginsel dat de bemanningen van cabotagevaartuigen die langs de Europese kusten opereren verplicht de plaatselijke taal moeten kennen?

Kan de Commissie mij verklaren hoe zij haar verantwoordelijkheid denkt op te nemen indien zich een ramp voordoet als gevolg van het niet naleven van deze basisregel van de maritieme veiligheid?

Kan de Commissie mij zeggen hoe zij deze volstrekt onverantwoordelijke houding in overeenstemming kan brengen met haar verplichting om de veiligheid op zee te waarborgen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(14 april 2004)

De Commissie acht het niet acceptabel te verlangen dat alle leden van de bemanning, met inbegrip van degenen die niet belast zijn met het verlenen van hulp aan passagiers in noodsituaties, de Griekse taal machtig zijn.

Zij wijst erop dat de problematiek van de communicatie aan boord geregeld wordt door de wetgeving van de Gemeenschap, in het bijzonder Richtlijn 2001/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 inzake de minimumopleiding van zeevarenden (1). Artikel 17 van die richtlijn bepaalt dat de lidstaten erop toe moeten zien dat de bemanningsleden van passagiersschepen die de taak hebben passagiers in noodsituaties te helpen, over voldoende vaardigheden beschikken om met hen te communiceren. Een van de eisen die kunnen worden gesteld is kennis van de talen behorende bij de meest voorkomende nationaliteiten van de passagiers die op de betrokkenen scheepvaartverbinding worden vervoerd.

In verband met de verwijzing van het geachte parlementslid naar de regels die voor Noorse schepen gelden, zal de Commissie de nodige informatie inwinnen bij de Toezichthoudende Autoriteit van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA).

(1) PB L 136 van 18.5.2001.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/240

(2004/C 88 E/0242)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0876/04

van Struan Stevenson (PPE-DE) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft: Illegale visserij in de wateren rond de Azoren

De Portugese autoriteiten hebben openlijk bekendgemaakt dat in januari en februari 63 buitenlandse schepen in de wateren rond de Azoren hebben gevist, waarvan 20 binnen de zone van 100 mijl.

De Portugese media beweerden dat het standpunt van de Commissie terzake is dat zij deze visserijactiviteiten als legaal beschouwt omdat zij in overeenstemming zijn met het advies van de „Juridische Dienst” van de Commissie.

Artikel 15 van verordening (EG) nr. 1954/2003 verklaart zeer duidelijk dat de oude regeling die de wateren rond de Azoren beschermt, pas zal worden ingetrokken na 1 augustus 2004 of na goedkeuring van de nieuwe wetgeving inzake de visserij-inspanningen.

Aanvaardt de Commissie volledige verantwoordelijkheid voor de huidige situatie van ongecontroleerde en onbeperkte visserij in de wateren rond de Azoren?

Zo nee, wat overweegt de Commissie hieraan te doen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 april 2004)

De Commissie kan het geachte parlementslid bevestigen dat zij een standpunt heeft ingenomen inzake de toepassing van Verordening (EG) nr. 1954/2003 (1). Dit standpunt is aan de lidstaten meegedeeld in de vorm van een „speaking note”, tijdens de vergadering van de „groep intern/extern visserijbeleid” van de Raad van 19 februari 2004.

Uit dit document vloeit voort dat vis serij-activiteiten van schepen uit de Gemeenschap, met uitzondering van Portugal, in de zone tussen 100 en 200 mijl rond de Azoren, legaal zijn, overeenkomstig de relevante bepalingen van de hierboven vermelde verordening.

De Commissie is niet op de hoogte van ongecontroleerde of illegale activiteiten in bovengenoemde wateren. Als het Gemeenschapsrecht niet wordt nageleefd, is het in elk geval de verantwoordelijkheid van de nationale overheden — administratieve of wetgevende — om passende maatregelen te nemen met het oog op de correcte toepassing van de communautaire voorschriften. Bovendien kan de Commissie op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag een procedure inleiden tegen een lidstaat die het Gemeenschaprecht niet naleeft.

Het is in elk geval duidelijk dat de Commissie wenst dat de visserij-activiteiten in deze zone plaatsvinden en onder omstandigheden die voor alle betrokken partijen bevredigend en aanvaardbaar zijn.

(1) Verordening (EG) nr. 1954/2003 van de Raad van 4 november 2003 betreffende het beheer van de visserij-inspanning voor bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Gemeenschap, houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 2847/93 en intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 685/95 en (EG) nr. 2027/95, PB L 289 van 7.11.2003.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/432

(2004/C 84 E/0503)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0586/04

van Bill Newton Dunn (ELDR) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft: Paardenpaspoorten

Hoeveel lidstaten hebben uitvoering gegeven aan de beschikking van de Commissie 2000/68/EG (1)? Vindt de Commissie dat zij dit correct hebben gedaan?

Heeft de Commissie plannen om de praktijk van vriesmerken en/of het gebruik van microchips toe te staan als aanvaardbare identificatiemethodes?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(1 april 2004)

Overeenkomstig artikel 4 van Beschikking 2000/68/EG van de Commissie van 22 december 1999 houdende wijziging van Beschikking 93/623/EEG en tot vaststelling van de identificatievoorschriften voor als fok- en gebruiksdier gehouden paardachtigen, moeten de lidstaten erop toezien dat uiterlijk vanaf 1 juli 2000 alle geregistreerde paardachtigen en alle als fok- en gebruiksdier gehouden paardachtigen bij elke verplaatsing vergezeld gaan van het hierboven bedoelde identificatiedocument. Die beschikking is gericht tot de lidstaten.

Beschikking 2000/68/EG verplicht de lidstaten niet kennis te geven van de wettelijke bepalingen die zij ten uitvoer leggen om aan de bepalingen van die beschikking te voldoen. Totnogtoe heeft de Commissie geen enkele klacht ontvangen over het niet-uitvoeren van de beschikking door een lidstaat.

De Gemeenschapswetgeving inzake dierenwelzijn bevat geen specifieke beperkingen voor het gebruik van deze methoden. Ten aanzien van verminkingen in het algemeen is in Richtlijn 98/58/EG van de Raad van 20 juli 1998 inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren (2) bepaald dat de desbetreffende nationale bepalingen in overeenstemming met de algemene Verdragsregels van toepassing zijn.

De Commissie is ervan op de hoogte dat in bepaalde lidstaten elektronische transponders worden gebruikt voor de identificatie van paardachtigen. Bovendien worden vries- en brandmerken voor paardachtigen gebruikt. Na de uitbraak van de Afrikaanse paardenpest op het Iberisch schiereiland in 1989 schreef de Gemeenschapswetgeving voor dat vriesmerken op gevaccineerde paardachtigen werden aangebracht.

Volgens de nu geldende wetgeving is het aanbrengen van merktekens, als aanvulling op de identificatie aan de hand van het paspoort, toegestaan. De bijzonderheden van de aangebrachte merktekens moeten dan in het identificatiedocument worden vermeld.

(1) PB L 23 van 28.1.2000, blz. 72.

(2) PB L 221 van 8.8.1998.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/176

(2004/C 33 E/178)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1837/03

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(3 juni 2003)

Betreft: Aanbestedingen van de Europese Unie

Wanneer aan een in de Unie gevestigd bedrijf een door een orgaan van de Unie uitgeschreven aanbesteding wordt gegund, valt deze dan onder de mededingingswet en zijn maatregelen om de kosten te verhogen, zoals de weigering van een bedrijf in de EU om de winnaar te beleveren en parallelimporten te voorkomen, in strijd met het Verdrag?

Kan de Commissie meedelen welke strafmaatregelen in dergelijke gevallen worden genomen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 juli 2003)

Volgens de Commissie doelt de geachte afgevaardigde in zijn vraag enerzijds op de aanbestedingsverplichtingen van de communautaire instellingen bij de plaatsing van hun opdrachten en anderzijds op de situatie van een bedrijf waaraan een opdracht gegund is en dat te maken krijgt met een weigering van belevering door een ander bedrijf in de Unie.

Bij de plaatsing van hun opdrachten zijn de communautaire instellingen verplicht de bepalingen in acht te nemen van het Financieel Reglement (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 (1) en met name van titel V, waarin de verschillende toepasselijke procedures worden beschreven. Krachtens deze bepalingen moet de aanbesteding in het algemeen plaatsvinden door middel van een zo ruim mogelijke uitnodiging tot inschrijving. De aanbestedingsfase eindigt met de gunning van de opdracht en mondt uit in de ondertekening van een contract met de begunstigde.

Wanneer een ander bedrijf in de Unie de opdrachtnemer weigert te beleveren en/of parallelimporten worden verhinderd, is er mogelijk sprake van een inbreuk op het bepaalde in artikel 82 en/of artikel 81 van het EG-Verdrag. In bepaalde omstandigheden en onder bepaalde voorwaarden kunnen op grond van deze regels de weigering van belevering en de verhindering van parallelimporten verboden worden. Wegens gebrek aan informatie over de feiten die aan de vraag van de geachte afgevaardigde ten grondslag liggen, kan de Commissie geen standpunt innemen over de toepasselijkheid van deze mededingingsregels in dit concrete geval. Om dezelfde reden kan de Commissie zich niet uitlaten over eventuele sancties.

(1) Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 248 van 16.9.2002.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/259

(2004/C 33 E/268)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2389/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(18 juli 2003)

Betreft: Programma ter bevordering van de gezondheid 1997-2002

Kan de Commissie meedelen welke beroepsorganisaties, niet-gouvernementele organisaties, nationale overheden, (openbare of particuliere) instellingen bedragen of bijdragen hebben ontvangen (al dan niet inmiddels overgemaakt) en om welke bedragen het gaat in verband met de afzonderlijke acties die worden genoemd in het communautair actieprogramma voor de bevordering van de gezondheid 1997-2002?

Kan de Commissie meedelen of geëvalueerd is waar de bedragen uiteindelijk terecht zijn gekomen en of de initiatieven succesvol zijn verlopen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Byrne namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-2386/03 en E-2389/03

(18 augustus 2003)

Het vijfjarige communautaire actieprogramma inzake gezondheidsbevordering, -voorlichting, -opvoeding en -opleiding werd op 16 april 1996 bij Besluit nr. 645/96/EC (1) door het Parlement en de Raad met een totale begroting van 35 miljoen ECU goedgekeurd. Op 17 maart 2001 hechtten het Parlement en de Raad hun goedkeuring aan een uitbreiding van dit programma tot 31 december 2002 met een verhoogde begroting van 14,54 miljoen euro voor de laatste twee jaren.

Overeenkomstig artikel 7, lid 2, van Besluit nr. 645/96/EG is een tussentijdse evaluatie van het actieprogramma inzake gezondheidsbevordering uitgevoerd. Het verslag van deze evaluatie is volledig gepubliceerd op de website van de Commissie: http://europa.eu.int/comm/health/index_en.html. Momenteel wordt een eindevaluatie van dit programma en de andere volksgezondheidsprogramma's uitgevoerd. Het verslag hierover zal in 2004 worden gepubliceerd.

Elk binnen het kader van het actieprogramma inzake gezondheidsbevordering gefinancierd project is aan toezicht onderworpen via het tussentijdse evaluatieverslag afhankelijk van de hoogte van het toegekende budget en via het eindverslag. Indien het technische verslag of de financiële balans aanleiding hebben gegeven tot vragen, zijn aanvullende controlemaatregelen getroffen zoals bezoeken ter plaatse met het oog op een precieze financiële controle en een verduidelijking van alle klachten en vragen. Daarnaast zijn, steekproefsgewijs of indien voor meerdere jaren financiering is toegekend, financiële controles ter plaatse uitgevoerd.

Bijgaande lijst toont alle projecten die binnen het kader van het actieprogramma inzake gezondheidsbevordering sinds 1996 financiële steun hebben ontvangen met een precieze aanduiding van het budget per project.

(1) Besluit nr. 645/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 maart 1996 tot vaststelling van een communautair actieprogramma inzake gezondheidsbevordering, -voorlichting, -opvoeding en — opleiding in het kader van de actie op het gebied van de volksgezondheid (1996-2000), PB L 95 van 16.4.1996.
—

Netto begrotingssaldo van de 15 lidstaten voor de periode 1998-2002 De Commissie publiceert jaarlijks een verslag over de toewijzing van de EU-uitgaven. Dit verslag bestaat hoofdzakelijk uit een gedetailleerde analyse van de uitgaven van de Unie per lidstaat. In de bijlage van het verslag is bovendien een statistisch overzicht opgenomen van de begrotingsuitgaven en -inkomsten per lidstaat, met inbegrip van het netto begrotingssaldo. Deze verslagen kunnen worden geraadpleegd op de website van de Commissie op het volgende adres: [http://europa.eu.int/comm/budget/agenda2000/reports_en.htm]. De tabel met de netto begrotingssaldi per lidstaat voor de periode 1995-2001 wordt het geachte parlementslid en het Secretariaat van het Parlement ter informatie toegezonden. Het netto begrotingssaldo voor het jaar 2002 is vanaf september 2003 beschikbaar.
3.

Het is het geachte parlementslid ongetwijfeld bekend dat de Europese landbouw uitgaat van een multifunctioneel model, dat onder meer gericht is op de ontwikkeling van de primaire sector met aandacht voor duurzame ontwikkeling, dierenwelzijn en de ontwikkeling van het platteland in zijn geheel. In dat model is ook ruimte voor acties op de gebieden waarnaar het geachte parlementslid verwijst, zoals recreatie, toerisme en natuurontwikkeling. Op 13 en 14 november 2003 vindt in Salzburg (Oostenrijk) een conferentie plaats over plattelandsontwikkeling in het vooruitzicht van een EU met 25 lidstaten. Hierdoor zal ongetwijfeld een belangrijke bijdrage worden geleverd aan het debat.
3.

Hebben deze werknemers banden gehad met Eurostat of hebben ze die op dit moment? Vier van bovengenoemde ambtenaren waren werkzaam in de afdeling Interne onderzoeken van UCLAF/OLAF, die ook bij Eurostat onderzoeken uitvoerde. Sinds ze OLAF hebben verlaten, is geen enkele van de twaalf ambtenaren naar Eurostat gegaan. De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat geen van de ambtenaren sinds het vertrek bij OLAF zaken heeft behandeld of behandelt die betrekking hebben op Eurostat. De Commissie herinnert het geachte parlementslid er bovendien aan dat de directeur-generaal van OLAF bevoegd is voor de aanstelling van het personeel van OLAF.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/208

(2004/C 65 E/225)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2756/03

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE-DE) aan de Commissie

(15 september 2003)

Betreft: Gegevens van passagiers op vluchten tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten

De EU heeft besloten om aan de VS de gegevens van passagiers op vluchten van de EU naar de VS te verstrekken. Deze gegevens zijn zo gedetailleerd dat ze zelfs creditcardnummers omvatten.

Verlangt de EU op haar beurt van de VS dezelfde gegevens van passagiers op vluchten naar de EU? Indien dit niet het geval is, waarom verlangt de EU dan niet dezelfde informatie van de VS als dit land van de EU verlangt? Is de EU voornemens om passagiersgegevens te vragen die net zo gedetailleerd zijn als de gegevens waar de VS om verzoeken?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 november 2003)

De Commissie heeft niet besloten dat gegevens van passagiers aan de Verenigde Staten verstrekt mogen worden. In werkelijkheid hebben de Amerikaanse autoriteiten luchtvaartmaatschappijen die van, naar en over de Verenigde Staten vliegen eenzijdig de verplichting opgelegd toegang te verlenen tot PNR-informatie (Passenger Name Record), die waarschijnlijk persoonlijke gegevens bevat van passagiers alsmede gegevens over de reservering en de vlucht.

De Commissie is van mening dat deze verplichting mogelijk in strijd is met de EG-voorschriften inzake gegevensbescherming. Zij pleegt overleg met de bevoegde autoriteiten van de VS om tot een oplossing te komen die volledig strookt met zowel het Amerikaanse als het communautaire recht en het legitieme streven van de VS om terrorisme te bestrijden — een streven waar de Unie volledig achter staat — verenigbaar maakt met de noodzaak de grondrechten van de burgers, met inbegrip van hun persoonlijke gegevens, te beschermen.

Tijdens het overleg met de Amerikaanse autoriteiten heeft de Commissie erop gewezen dat zij bepaalde aspecten van het Amerikaanse verzoek om toegang tot passagiersgegevens in de huidige bewoordingen buiten proporties acht. Ook het Parlement en sommige nationale gegevensbeschermingsinstanties in de lidstaten zijn deze mening toegedaan.

Er zijn momenteel gesprekken gaande tussen de Commissie en de lidstaten om vast te stellen hoe bij de bestrijding van het terrorisme op een correcte manier gebruik kan worden gemaakt van PNR-data en wat daarbij de grenzen zijn. De Commissie heeft in haar overleg met de Amerikaanse autoriteiten bij voortduring aangedrongen op eerbiediging van het beginsel van wederkerigheid.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/50

(2004/C 33 E/047)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0533/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 februari 2003)

Betreft: Verbod op abortus in Polen

De Poolse regering heeft besloten in het toetredingsverdrag van Polen tot de Europese Unie een verklaring over moraal, cultuur en bescherming van het leven op te nemen. Deze verklaring bevat een bijzonder restrictieve abortuswet. De opname van dit verbod in het toetredingsverdrag van Polen versterkt niet alleen juridisch een anachronistisch en antidemocratisch verbod met betrekking tot de rechten van de vrouw. Een eventuele goedkeuring door de Europese Unie van een dergelijke verklaring in het toetredingsverdrag zou bovendien een juridische en morele kaakslag betekenen voor de rechten van de vrouw in geheel de Europese Unie. Kan de Commissie mededelen of zij van plan is deze verklaring bij het toetredingsverdrag van Polen te aanvaarden? Welke maatregelen zal zij nemen om ervoor te zorgen dat, los van het toetredingsverdrag, een dergelijk verbod in Polen niet van kracht is?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(2 april 2003)

Het is waar dat de Poolse regering erin is geslaagd een verklaring over de „openbare zedelijkheid” in het toetredingsverdrag te laten opnemen. Deze verklaring bevat geen specifieke verwijzing naar een abortuswet in Polen. De verklaring impliceert dus niet dat Polen is vrijgesteld van zijn taken en verplichtingen in het kader van de EG-verdragen. Integendeel, de huidige lidstaten hebben een algemene gezamenlijke verklaring aangenomen waarin wordt benadrukt dat de aan het toetredingsverdrag gehechte verklaringen niet kunnen worden geïnterpreteerd of toegepast op een wijze die strijdig is met de verplichtingen van de lidstaten, zoals die voortvloeien uit het toetredingsverdrag en de akte van toetreding. De Commissie heeft deze verklaring volledig onderschreven.

Er dient hoe dan ook aan te worden herinnerd dat de lidstaten bevoegd blijven besluiten te nemen met betrekking tot hun nationale abortuswetgeving, en dat abortus in de huidige lidstaten aan diverse beperkingen is onderworpen.