SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0588/02

van Margrietus van den Berg (PSE), Michiel van Hulten (PSE)en Joke Swiebel (PSE) aan de Commissie

(5 maart 2002)

Betreft: Onderzoek naar bouwfraude

Heeft de Commissie kennis genomen van de krantenartikelen in de Haagsche Courant van 20 december 2001 (Bouwfraude is ook een zaak voor de Europese Commissie) en de Volkskrant van 14 januari 2002 (Fraude met bustunnel onderzoeken en De Zuidtangent en het vluggertje van 300 miljoen) omtrent bouwfraude in Nederland?

Is de Commissie van mening dat de openbare aanbestedingsprocedures met betrekking tot de spoortunnel van Schiphol en de aanleg van de bustunnel Zuidtangent in Nederland conform de Europese aanbestedingsregels hebben plaatsgevonden?

Is de Commissie nog steeds van mening dat een systeem waarbij bouwondernemingen onderling een systeem van rekenvergoedingen overeenkomen (ook bouwondernemingen die geen opdracht krijgen maar wel een offerte uitbrengen worden gecompenseerd voor gemaakte offertekosten) strijdig is met artikel 81, lid 1, van het EG-Verdrag (voorzover sprake zou zijn van een effect op de handel tussen lidstaten)?

Is de Commissie van mening dat een wettelijk systeem van rekenvergoedingen, waardoor onderlinge afspraken hierover overbodig worden, eveneens strijdig zou zijn met het EG-Verdrag?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(17 april 2002)

Het is de Commissie bekend dat onlangs verscheidene vragen zijn opgeworpen in verband met de rechtmatigheid van het gedrag van bepaalde bouwondernemingen in Nederland, en dat de Nederlandse concurrentieautoriteit deze vragen momenteel behandelt.

De Commissie beschikt niet over elementen op grond waarvan zou kunnen worden vermoed dat de openbare aanbestedingsprocedures met betrekking tot de spoortunnel van Schiphol en de aanleg van de bustunnel Zuidtangent niet conform de bepalingen van de communautaire richtlijnen betreffende de aanbesteding van overheidsopdrachten hebben plaatsgevonden.

De Commissie is van mening dat een afspraak tussen bouwondernemingen over een systeem van rekenvergoedingen de concurrentie beperkt en, voor zover deze afspraak de handel tussen lidstaten ongunstig kan beïnvloeden, strijdig is met artikel 81, lid 1, van het EG-Verdrag. In dit verband herinnert de Commissie de geachte parlementsleden eraan dat zij reeds een beschikking heeft gegeven waarbij een geldboete van 22,5 miljoen euro werd opgelegd, verdeeld over 28 Nederlandse verenigingen in de bouwsector die een afspraak ten uitvoer hadden gelegd die erop was gericht het concurrentiegedrag van de ondernemingen in het kader van openbare of onderhandse aanbestedingen van overheidsopdrachten of van opdrachten van particulieren te coördineren (Beschikking 92/204/EEG van de Commissie van 5 februari 1992)(1). De beschikking van de Commissie is bevestigd door het Gerecht van eerste aanleg(2) en door het Hof van Justitie(3).

De Commissie is van mening dat een nationale regeling waarbij rekenvergoedingen verplicht zouden worden gesteld, strijdig zou kunnen zijn met het communautair recht. Zij kan hierover echter geen definitief standpunt innemen zolang zij de details van de bepalingen van een dergelijke regeling niet kent.

(1) PB L 92 van 7.4.1992.

(2) Arrest van 21 februari 1995, zaak T-29/92, Jurispr. II-289.

(3) Arrest van 25 maart 1996, zaak C 137/95 P, Jurispr. I-1611.