ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3011/02

van Eluned Morgan (PSE) aan de Commissie

(23 oktober 2002)

Betreft: Subsidies in het kader van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid aan de Britse koninklijke familie

Hoe hoog is het bedrag aan GLB-subsidies dat Koningin Elizabeth II ontvangt? Hoe hoog is het bedrag aan GLB-subsidies dat Prins Charles ontvangt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 november 2002)

De geachte afgevaardigde vraagt om informatie over subsidies vanuit het gemeenschappelijke landbouwbeleid die aan bepaalde individuele personen worden gegeven.

De lidstaten moeten jaarlijks bepaalde administratieve informatie aan de Commissie toezenden, waarvan inhoud en vorm nauwkeurig in communautaire voorschriften zijn beschreven. Maar krachtens Verordening (EG) nr. 45/2001(1) moet de Commissie ervoor zorgen dat de desbetreffende informatie vertrouwelijk wordt behandeld en goed is beveiligd. Om die reden verbieden communautaire voorschriften het de Commissie om de gevraagde informatie aan de geachte afgevaardigde te verstrekken.

De geachte afgevaardigde wordt aangeraden, zich met zijn verzoek rechtstreeks tot de desbetreffende lidstaat te wenden, die beschikt over alle informatie die nodig is om de geachte afgevaardigde te antwoorden.

(1) Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, PB L 8 van 12.1.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3601/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 december 2002)

Betreft: Gevolgen van de vervuiling met de door de olietanker Prestige vervoerde stookolie Acties ter bestrijding van de langdurige gevolgen van de vervuiling

Volgens bepaalde berichten heeft de door de Prestige vervoerde stookolie een hoge giftigheidsgraad. Wat zijn de chemische eigenschappen van de door de Prestige vervoerde stookolie die voor de Galicische kust drijft? Wat zijn de mogelijke gevolgen voor het ecosysteem op de korte en de lange termijn? Welke maatregelen zullen er worden genomen om het mariene milieu schoon te maken in een uitermate gevoelig Europees gebied zoals Galicië?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 februari 2003)

De door de Prestige vervoerde olie is niet alleen toegelaten op de markt, maar ook opgenomen in het ISO-repertorium (International Standards Organisation) als zware stookolie.

Dit product is een raffinageresidu met als kenmerken dat het zeer viskeus is en zeer moeilijk te verwijderen is wanneer het zich op zee en/of de kusten verspreidt. Het is dan ook de allervervuilendste stookolie, wat verklaart waarom verscherpte veiligheidsmaatregelen vereist zijn.

Op zijn vergadering van 6 december 2002 heeft de Raad ingestemd met het voorstel van de Commissie om enkelwandige olietankers die zware koolwaterstoffen vervoeren, voortaan uit de havens van de Unie te weren.

In die context heeft de Commissie op 20 december 2002(1) een voorstel ingediend voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad met het oog op het verbod van het vervoer van zware oliesoorten in enkelwandige tankers naar en vanuit havens in de Unie en een versnelling van het in het kader van het Erika-I-pakket vastgestelde tijdschema voor het uit de vaart nemen van enkelwandige olietankschepen.

De Commissie heeft de Raad en het Parlement verzocht om zich onverwijld over deze tekst te buigen met het oog op de spoedige vaststelling ervan.

De Commissie is voornemens om, teneinde de gevolgen van de verontreiniging op de Spaanse kusten te evalueren, een studie te subsidiëren over de milieueffecten van het ongeval. Er is in dat verband al contact opgenomen met de Spaanse autoriteiten.

(1) COM(2002) 780 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2729/02

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 september 2002)

Betreft: Raadadviseur-auditeur in mededingingsprocedures

De Commissie heeft onlangs de rol van de raadsadviseur-auditeur in mededingingsprocedures versterkt zodat deze beschermer wordt van de fundamentele procedurerechten, zoals het recht om gehoord te worden en het recht op toegang tot de dossiers van de Commissie. De raadsadviseur-auditeur zal ook niet langer deel uitmaken van het DG-Mededinging maar ressorteert om redenen van transparantie rechtstreeks onder de voor mededinging bevoegde Commissaris.

Kan de Commissie zeggen wie precies deze raadsadviseur aanwerft, op basis van welke criteria en wie de verantwoordelijkheid neemt voor zijn werkzaamheden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(4 december 2002)

Met het oog op de volledige eerbiediging van de rechten van verdediging van de ondernemingen die het voorwerp uitmaken van een procedure krachtens de mededingingsregels (de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag en de controle op concentraties) heeft de Commissie bij besluit van 23 mei 2001 betreffende het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures(1) de functies van de raadadviseur uitgebreid en zijn administratieve situatie gewijzigd.

Om zijn volledige onafhankelijkheid van het met het onderzoek van de zaken belaste Directoraat-generaal te waarborgen, ressorteert hij nu rechtstreeks onder het lid van de Commissie dat bevoegd is voor mededingingszaken.

De procedure voor selectie en benoeming van de raadadviseur-auditeur verloopt overeenkomstig de bepalingen van het Statuut van de ambtenaren, maar is zo geconcipieerd dat zijn onafhankelijkheid ten opzichte van het betrokken Directoraat-generaal wordt gewaarborgd.

De Commissie is verantwoordelijk voor de handelingen van de raadadviseur-auditeur.

(1) PB L 162 van 19.6.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3305/02

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 november 2002)

Betreft: Bezoek Commissie aan Griekenland

Op 3 september jl. vond op Zakynthos een ontmoeting plaats tussen vertegenwoordigers van het directoraat-generaal Milieu van de Commissie en vertegenwoordigers van bevoegde plaatselijke overheden en de Griekse regering. Onderwerp was de bescherming van de zeeschildpad Caretta Caretta. Kan de Commissie mij informeren over de resultaten van deze ontmoeting? Hebben de leden van de delegatie van de Commissie overtredingen van de communautaire wetgeving geconstateerd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 januari 2003)

Van 3 tot 5 september 2002 heeft een delegatie van de Commissie een bezoek gebracht aan het eiland Zakynthos om na te gaan in welke mate alle nodige maatregelen waren genomen voor de bescherming van de zeeschildpad Caretta caretta met het oog op de naleving van het arrest van het Hof van Justitie van 30 januari 2002(1). Het Hof had verklaard dat Griekenland de verplichtingen die uit hoofde van artikel 12, lid 1, sub b) en d), van Richtlijn 92/43/EEG(2) op het land rusten, niet was nagekomen.

De delegatie van de Commissie heeft vastgesteld dat er vooruitgang is geboekt en dat de situatie in vergelijking met de vorige jaren beter is geworden. Wel is gebleken dat Griekenland, in het licht van het arrest van het Hof, niet alle nodige maatregelen heeft getroffen om het arrest na te leven, met name het tot stand brengen en in werking stellen van een efficiënt systeem van strenge bescherming van de schildpad. De resultaten van dit bezoek zijn aan de Griekse autoriteiten medegedeeld.

De Commissie zal niet aarzelen alle passende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat Griekenland het op 30 januari 2002 door het Hof gewezen arrest in de zaak van de Caretta caretta naleeft.

(1) Arrest van het Hof van 30 januari 2002, Commissie tegen Helleense Republiek, zaak C-103/00, Jurisprudentie 2002, blz. 1147.

(2) Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3166/02

van Emma Bonino (NI) aan de Commissie

(6 november 2002)

Betreft: De scheepsramp met de Joola

Op donderdag 26 september 2002 is de Joola vergaan die voer tussen Ziguinchor en Dakar. Het is gebeurd bij het eiland Karabane voor de kust van Gambia. Van de 1 034 opvarenden hebben tot op heden slechts 64 er het levend van afgebracht. Deze tragedie behoort tot de ernstigste in de geschiedenis van de burgerscheepvaart en heeft aan ongeveer 1 000 mensen het leven gekost.

De regering van Senegal heeft veel gedaan om de schipbreukelingen bij te staan, de slachtoffers te repatriëren en de familie van slachtoffers en verdwenenen bij te staan, maar natuurlijk wordt door zo'n ernstige ramp het gehele land getroffen.

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om de families van de slachtoffers en de regering van Senegal te hulp te schieten, als blijk van concrete solidariteit van de Europese Unie met een door de Overeenkomst van Cotonou met de Unie geassocieeerd land?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(15 januari 2003)

De Commissie beschikt niet over de nodige instrumenten voor het eventueel bieden van hulp aan de families van de slachtoffers van een ramp.

Wat de humanitaire hulp betreft, is de Commissie niet in staat op een dergelijke situatie te reageren in het kader van Verordening (EG) nr. 1257/96 van de Raad van 20 juni 1996 betreffende humanitaire hulp(1). Deze Verordening is vooral gericht op het redden en beschermen van mensenlevens tijdens en na acute noodsituaties die het gevolg zijn van rampen. Het verlenen van bijstand aan de families van de slachtoffers van het ongeval met het schip de Joola valt buiten het toepassingsgebied van de Verordening.

(1) PB L 163 van 2.7.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3503/02

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(10 december 2002)

Betreft: Wilde vogels die in sleepnetten verstrikt raken

Kan de Commissie meedelen welke actie zij onderneemt om ervoor te zorgen dat vissersschepen in de EU stappen nemen om te voorkomen dat zeevogels verstrikt raken in sleepnetten?

Op deze manier raken honderdduizenden zeevogels verstrikt en sterven zij een wrede dood.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 januari 2003)

De Commissie is zich bewust van het probleem en deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid.

Het probleem doet zich vooral voor in het zuidelijk halfrond, waar zeevogels beschermd worden door de voorschriften van de Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR), die in de communautaire regelgeving zijn omgezet(1).

Sinds 1998 heeft de CCAMLR nieuwe technische maatregelen tot vermindering van de incidentele sterfte van zeevogels en zeezoogdieren vastgesteld. In juli 2002 heeft de Commissie een voorstel(2) ingediend voor een verordening van de Raad waarin alle bepalingen inzake technische maatregelen die gelden voor de visserij door communautaire vaartuigen in het verdragsgebied, in één enkel instrument worden samengebracht. In de artikelen 7 en 8 van de voorgestelde verordening is uitdrukkelijk sprake van incidentele sterfte van zeevogels bij de beug- en de trawlvisserij.

Voorts heeft een van de vier internationale actieplannen van de Voedsel- en landbouworganisatie (FAO) tot doel de incidentele vangst van zeevogels bij de beugvisserij te verminderen; dit is een vrijwillig te gebruiken instrument in het kader van de Gedragscode voor een verantwoorde visserij, die verdere bescherming biedt via nationale regelingen.

De Commissie is zich ervan bewust dat de huidige situatie moet worden verbeterd. Zij is voornemens om vóór eind 2003 regelgevingsvoorstellen in te dienen om de zeevogels in de wateren van de Unie beter te beschermen, zoals vooropgezet in het actieplan(3).

(1) Verordening (EG) nr. 66/98 van de Raad van 18 december 1997 houdende bepaalde instandhoudings- en controlemaatregelen voor de visserij in de Antarctische wateren en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2113/96, artikel 14, lid 3, en bijlage IV, PB L 6 van 10.1.1998.

(2) COM(2002) 355 def.

(3) COM(2002) 186 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3060/02

van Frank Vanhecke (NI) aan de Raad

(25 oktober 2002)

Betreft: Europese Conventie

In een interview met de Financial Times van 7 oktober jongstleden heeft Valéry Giscard d'Estaing, voorzitter van de Conventie over de Toekomst van Europa, die een Europese Grondwet moet uitwerken, beklemtoond dat hij tegenstander is van meer bevoegdheden voor de Commissie en dat hij voorstander is van een grotere samenwerking tussen de regeringen van de lidstaten, die soeverein moeten blijven. De voorzitter van de Conventie is hier duidelijk voorstander van een confederaal model.

Vertolkt Valéry Giscard d'Estaing met deze confederale visie ook de visie van de Raad?

Hoe staat de Raad tegenover het idee van de voozitter van de Conventie om de naam Europese Unie eventueel te vervangen door de naam Verenigd Europa die volgens Valéry Giscard d'Estaing dichter bij de burgers zou liggen?

Antwoord

(20 februari 2003)

De Raad geeft nooit commentaar op verklaringen aan de pers. Hij heeft geen standpunt ingenomen over de besprekingen die thans in de Conventie aan de gang zijn, en het zou niet passend zijn dit te doen. De keuze van een model voor een toekomstig Europa of de suggestie voor een eventuele naamsverandering van de Europese Unie heeft de voorzitter van de Conventie op eigen initiatief naar voren gebracht. De Raad heeft deze punten niet besproken, noch hierover een standpunt ingenomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2509/02

van Christopher Beazley (PPE-DE) aan de Commissie

(3 september 2002)

Betreft: Krantendistributie in de lidstaten

Is de Commissie ervan op de hoogte dat Ierse krantenverkopers die van Britse landelijke kranten worden voorzien, aan de distributeur een toeslag carriage service charge moeten betalen, die zij niet hoeven te betalen voor bepaalde Ierse landelijke kranten?

Is het de Commissie bekend dat de eis om deze toeslag te betalen, te wijten is aan een exclusief distributiesysteem voor enkele kranten, zodat de krantenverkopers geen andere bevoorradingsmogelijkheden hebben?

Is deze situatie volgens de Commissie verenigbaar met de beginselen van de interne markt?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(24 oktober 2002)

De Commissie is op de hoogte van het bestaan van distributiesystemen voor kranten en van de toepassing van een toeslag carriage charges in de lidstaten, en met name in het Verenigd Koninkrijk(1), maar heeft geen specifieke informatie over het huidige functioneren van dit systeem in Ierland.

Indien de exclusieve distributiesystemen waarnaar het geachte parlementslid verwijst gebaseerd zijn op overeenkomsten tussen uitgevers, groothandelaars en krantenwinkels, vallen zij mogelijk onder het communautaire mededingingsrecht zoals vastgelegd in artikel 81 van het EG-Verdrag en in het bijzonder onder Groepsvrijstellingsverordening (EG) nr. 2790/1999(2) in samenhang met de Richtsnoeren inzake verticale beperkingen(3), eerder dan onder de verdragsbepalingen inzake marktvrijheid, die vooral betrekking hebben op staatssteun.

De Commissie heeft betreffende de in de schriftelijke vraag beschreven situatie nog geen mededeling of klacht op grond van het mededingingsrecht van de Gemeenschap ontvangen. De Commissie beschikt momenteel evenmin over aanwijzingen dat het verschil in de groothandelsprijs van Ierse en Britse kranten in Ierland het gevolg is van handelingen die onverenigbaar zijn met

de hiervoor genoemde groepsvrijstellingsverordening of richtsnoeren of anderszins in strijd zijn met het mededingingsrecht van de Gemeenschap. Mogelijk is de toeslag carriage charges, die specifiek voor uit het Verenigd Koninkrijk ingevoerde uitgaven wordt opgelegd, bedoeld om de extrakosten van groothandelaars voor transport en distributie te dekken.

De Commissie volgt van nabij de evolutie van de grensoverschrijdende prijzen van kranten en tijdschriften binnen de Unie in het licht van het communautaire mededingingsrecht en zal contact opnemen met de Ierse en Britse mededingingsautoriteiten om deze zaak verder te onderzoeken.

(1) Zie herziening door het Britse Office of Fair Trading, www.oft.gov.uk/news/press+releases/2002/pn+02-02.htm.

(2) Verordening (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen, PB L 336 van 29.12.1999.

(3) Bekendmaking van de Commissie Richtsnoeren inzake verticale beperkingen, PB C 291 van 13.10.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2692/02

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad

(26 september 2002)

Betreft: Uniform Europees registratiesysteem voor wapens

Nogal wat wapenproducenten hebben een systeem om de wapens die ze produceren te identificeren en te registreren. Er worden meestal serienummers aangebracht op één of meerdere onderdelen van het wapen. De informatie-uitwisseling onder de EU-landen over de gevolgde werkwijze is echter onvolledig. Bovendien kunnen de huidige markeringen soms op zeer eenvoudige wijze worden verwijderd. Een en ander zet de vraag naar een eenvoudige, efficiënte en universeel toepasbare techniek kracht bij. De markeringen kunnen in een nationaal register worden bijgehouden zodat achteraf kan worden nagegaan welke route wapens aangetroffen in een conflictzone hebben afgelegd.

Deelt de Raad mijn oordeel dat de EU best zo snel mogelijk werk maakt van een uniform, sluitend registratiesysteem voor wapens? Zo ja, welke stappen heeft hij ondernomen en zal hij nog ondernemen om dit te bewerkstelligen? Zal de Raad er in dit geval bij de lidstaten op aandringen om een efficiënte informatie-uitwisseling op poten te zetten en nationale registers aan te leggen opdat de wapens, zeker in het illegaal circuit, kunnen worden getraceerd? Zo neen, waarom niet?

Antwoord

(20 februari 2003)

Richtlijn 91/477/EEG van de Raad van 18 juni 1991 inzake de controle op de verwerving en het bezit van vuurwapens voorziet in een alomvattende regeling van de verwerving van en de handel in vuurwapens(1).

Artikel 91 van de Overeenkomst van 1990 ter uitvoering van het Akkoord van Schengen van 14 juni 1985 voorziet in een regeling voor informatie-uitwisseling over de verwerving van vuurwapens die een aanvulling is op artikel 13 van richtlijn 91/477/EEG van de Raad. Voorts stelt het besluit van het Uitvoerend Comité van 28 april 1999 (SCH/Com-ex (99) 10) inzake de illegale handel in vuurwapens de formulieren vast die gebruikt moeten worden bij de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten over inbeslaggenomen vuurwapens.

Richtlijn 91/477/EEG van de Raad is niet van toepassing op commerciële transacties in wapens en munitie voor oorlogsdoeleinden. De slagkracht van de Gemeenschap op dit gebied wordt beperkt door artikel 296 van het Verdrag.

Voorts memoreert de Raad dat hij in zijn zitting van 15 april 2002 conclusies heeft aangenomen met betrekking tot een lijst van concrete maatregelen betreffende de gevolgen van de terroristische dreiging voor het beleid van de EU inzake non-proliferatie, ontwapening en wapenbeheersing. In dat kader hebben de EU als zodanig en haar lidstaten zich ertoe verbonden om met name de uitvoering van het actieprogramma van de Verenigde Naties inzake de bestrijding van de illegale handel in lichte wapens en van het document van de OVSE over handvuurwapens en lichte wapens aan te moedigen en in voorkomend geval de multilaterale instrumenten te versterken, met name door prioriteit toe te kennen aan de opstelling van een internationaal instrument over de markering en tracering van handvuurwapens en lichte wapens (het betreft met name een Frans-Zwitsers voorstel).

(1) PB L 256 van 13.9.1991, blz. 51.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2541/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(6 september 2002)

Betreft: Onregelmatigheden rond de geplande bouw van een vergassingsinstallatie in de Ría de Ferrol (Spanje)

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat het Spaanse bedrijf Reganosa ondanks de ongevallen van Toulouse en Enschede, met de instemming van de gemeentelijke autoriteiten

die verantwoordelijk zijn voor het bestemmingsplan en de ruimtelijke ordening, en in weerwil van de Seveso-richtlijn en de Spaanse wetgeving die een minimumafstand van 2000 meter voorschrijft voornemens is een installatie voor opslag en vergassing van LNG te bouwen op een plek waar binnen een straal van 2 kilometer meer dan 40 000 mensen wonen en waar het geplande manoeuvreerpunt voor de methaantankers die de installatie van LNG moeten voorzien, nauwelijks 500 meter verwijderd is van de wapenopslag, de marinebasis van Ferrol en de oorlogsschepen?

Weet de Commissie dat bij de planning van de vergassingsinstallatie bovendien geen milieu-effectbeoordeling overeenkomstig richtlijn 85/337/EEG(1) en richtlijn 97/11/EG(2) is verricht, maar slechts een lijst van de milieu-effecten is opgesteld door de regionale regering van Galicië, die 10 % van de aandelen van de projectontwikkelaar bezit?

Heeft de Commissie de Spaanse regering om gedetailleerde informatie over deze kwestie verzocht? Welke inlichtingen heeft de Spaanse regering verstrekt?

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Wallström namens de Commissieop de schritftelijke vragen P-2541/02 en E-2555/02

(15 oktober 2002)

De Commissie is op de hoogte van de feiten waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

Naar aanleiding van de parlementaire vragen E-1310/01 van mevrouw Mckenna, E-1359/01 van mevrouw Gonzalez Alvarez en E-1379/01 van het geachte parlementslid(1), heeft de Commissie besloten een zaak te openen van een van ambtshalve ontdekt geval, geregistreerd onder nummer 2001/2141.

In het kader van het onderzoek, heeft de Commissie twee maal beroep gedaan op de Spaanse autoriteiten om na te gaan of Richtlijn 85/337/EEG(2) van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectenbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten en Richtlijn 96/82/EG(3) van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (Seveso), in dit bijzondere geval correct werd toegepast.

Het laatste antwoord van de Spaanse autoriteiten wordt thans door de Commissie bestudeerd.

Het dossier zal in oktober met de Spaanse autoriteiten worden besproken in het kader van de bilaterale vergadering die zal worden belegd om de stand van zaken op te maken betreffende een aantal klachten en overtredingen op milieugebied.

De Commissie zal, in haar rol van hoedster van verdragen, het nodige doen om te verzekeren dat de communautaire wetgeving in deze specifieke gevallen geëerbiedigd wordt.

(1) PB C 350 E van 11.12.2001.

(2) PB L 175 van 5.7.1985, gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad op 3 maart 1997, PB L 73 van 14.3.1997.

(3) PB L 10 van 14.1.1997.