SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0579/00

van Struan Stevenson (PPE-DE) aan de Commissie

(29 februari 2000)

Betreft: Ontwerpverordeningen veevoeder 2000

In het Verenigd Koninkrijk bestaat bezorgdheid over de ontwerpregeling veevoeder 2000 die door het Ministerie voor Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening is opgesteld. Veetelers menen dat de momenteel van kracht zijnde EU-verordeningen van het genoemde ministerie verlangen dat het erop toeziet dat uitsluitend additieven aan het vee worden toegediend die direct in het veevoeder zijn verwerkt. Een dergelijke bepaling zou het algemene gebruik van mineraalblokken, bolussen met vertraagde afgifte, likstenen en overbemestende minerale supplementen verbieden die gewoonlijk worden toegediend aan grazend of met hooi/kuilvoeder gevoede dieren.

Kan de Commissie bevestigen dat zij voornemens is dergelijke voedingssupplementen te verbieden, en zo ja, of zij de desastreuze uitwerking hiervan op de Britse veeteelt heeft geëvalueerd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(16 mei 2000)

De Commissie zou het geachte parlementslid erop willen wijzen dat zij niet voornemens is om het gebruik van de traditionele mineraalblokken met macro-elementen te verbieden.

Deze producten zijn toegelaten en mogen worden gebruikt als voedermiddelen als ze in de handel worden gebracht in overeenstemming met Richtlijn 96/25/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende het verkeer van voedermiddelen, tot wijziging van de Richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG, 82/471/EEG en 93/74/EEG, en tot intrekking van Richtlijn 77/101/EEG(1), en ze mogen worden gebruikt als aanvullend veevoeder, en met name als mineraal veevoeder, als ze in de handel worden gebracht in overeenstemming met Richtlijn 79/373/EEG van de Raad van 2 april 1979 betreffende de handel in mengvoeders(2).

Bij gebruik in de dagelijkse voeding van bolussen, mineraalblokken, likstenen en minerale supplementen met bepaalde voederadditieven staat het echter niet vast dat de totale dagelijks door de dieren geconsumeerde hoeveelheid onder controle wordt gehouden.

Daarom bepaalt artikel 9k van Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding(3) dat de lidstaten, vanaf 1 oktober 1999, erop moeten toezien dat antibiotica, coccidiostatica en groeibevorderende stoffen alleen worden gebruikt via verwerking in veevoeder.

Bij de goedkeuring van Richtlijn 96/51/EG van de Raad van 23 juli 1996(4) tot wijziging van Richtlijn 70/524/EEG is besloten dat, bij de huidige wetenschappelijke en technische kennis en rekening houdend met de inspectiemethoden, deze additieven alleen mogen worden toegelaten voor gebruikmaking via verwerking in diervoeder.

Er zij op gewezen dat het voor de bovengenoemde categorie van additieven inderdaad van essentieel belang is dat in de praktijk aan de toelatingsvoorwaarden die onder andere een maximale in veevoeder te verwerken dosis bepalen wordt voldaan, aangezien die voorwaarden een waarborg zijn voor de veiligheid van het dier en van de consument.

Als afwijking bepaalt de richtlijn tevens dat additieven die tot andere groepen behoren, zoals vitamines, sporenelementen, enzymen en micro-organismen, mogen worden verstrekt via een andere methode dan verwerking in diervoeder, op voorwaarde dat deze methode in de betrokken verordening toegestaan is. Deze afwijking is toegestaan om rekening te houden met de ontwikkelingen in de technieken om additieven te gebruiken. Zo'n afwijking kan worden overwogen voor deze soorten additieven, omdat de eventuele schadelijke gevolgen van deze stoffen voor de gezondheid van mens en dier a priori laag worden geschat. Tot nu toe is er echter bij geen enkele toelating van een additief een bijzondere bepaling vastgesteld over de toediening ervan via een andere methode dan verwerking in diervoeder.

De Commissie is zich bewust van de problemen die ontstaan als gevolg van de moderne landbouwmethoden. Om een flexibeler kader te creëren om bepaalde stoffen in bepaalde voederadditieven te gebruiken via een andere methode dan verwerking in veevoeder, heeft zij in juli 1997 bij het Parlement en de Raad een voorstel(5) ingediend betreffende het gebruik van voedingssupplementen voor dieren. Deze supplementen zijn bereidingen met eventueel een hoog gehalte aan mineralen, sporenelementen, vitaminen, aminozuren, enz., die over een zeer beperkte periode en langs orale weg worden toegediend aan individuele dieren, via het drinkwater of met het dagrantsoen.

Over dit voorstel, dat door het Parlement in eerste lezing in september 1999 is gewijzigd, heeft de Raad nog geen gemeenschappelijk standpunt vastgesteld.

(1) PB L 125 van 23.5.1996.

(2) PB L 86 van 6.4.1979.

(3) PB L 270 van 14.12.1970.

(4) PB L 235 van 17.9.1996.

(5) PB C 298 van 30.9.1997.