NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/718

(2004/C 78 E/0766)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1531/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(29 april 2003)

Betreft: Import van tonijn in blik uit Thailand en de Filippijnen

In november 2001 besloten de EU, Thailand en de Filippijnen in WTO-verband overleg te plegen om vast te stellen in hoeverre de voorkeursbehandeling die tonijnconserven uit ACS-landen genieten ten koste gaat van de belangen van Thailand en de Filippijnen. Omdat men niet tot een oplossing kon komen die aanvaardbaar was voor alle partijen werd besloten de kwestie voor te leggen aan een bemiddelaar. Deze adviseerde op 20 december 2002 dat de EG voor 2003 een tariefcontingent van 25 000 ton moest openen met een douanetarief voor een meest begunstigde natie van 12 %, waarna de Gemeenschap besloot in te stemmen met het voorstel van de bemiddelaar. De Commissie heeft in dit verband een voorstel voor een verordening van de Raad ingediend betreffende de opening en het beheer van een tariefcontingent voor de invoer van tonijnconserven (1). In artikel 4 van dit voorstel staat dat de oorsprong van tonijnconserven die voor het tariefcontingent in aanmerking komen overeenkomstig de geldende EG-wetgeving wordt vastgesteld. Op grond van artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 (2) tot vaststelling van het communautair douanewetboek zijn goederen bij welker vervaardiging twee of meer landen betrokken zijn geweest, van oorsprong uit het land waar (…) de laatste ingrijpende (…) bewerking heeft plaatsgevonden (…).

Kan de Commissie meedelen wat zij op grond van de geldende EG-wetgeving inzake herkomstregels in de aan te nemen verordening zal verstaan onder conserven afkomstig uit Thailand en de Filippijnen? Zijn dit alle producten waarvan de laatste bewerking heeft plaatsgevonden in die landen, los van de vraag waar de bewerkte grondstof vandaan komt?

Realiseert de Commissie zich dat een dergelijke opvatting van de herkomstregels ertoe kan leiden dat het doel van het voorstel voor een verordening wordt voorbijgeschoten, namelijk om alleen tonijnconserven uit Thailand en de Filippijnen een preferentiële behandeling te geven en niet om de EU-markt open te stellen voor tonijnproducten uit andere Aziatische landen zoals Indonesië?

Is de Commissie zich bewust van de schade die deze toepassing van de herkomstregels kan toebrengen aan de tonijnverwerkende industrie in de EU, die grotendeels is gevestigd in doelstelling 1 regio's die sterk afhankelijk zijn van de visserij? Welke maatregelen heeft zij genomen of zal zij nemen om te voorkomen dat dit zal gebeuren?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(5 juni 2003)

De Commissie bevestigt dat tonijnconserven die worden geproduceerd in landen die deze binnen de voorgestelde contingenten naar de Gemeenschap wensen te exporteren, overeenkomstig het communautair douanewetboek (3), met name artikel 24, beschouwd worden als van oorsprong uit het land waar de laatste ingrijpende en economisch verantwoorde verwerking of bewerking heeft plaatsgevonden, ongeacht de oorsprong van de gebruikte tonijn. Overeenkomstig artikel 26 van het douanewetboek wordt in artikel 4, lid 2, van de voorgestelde Raadsverordening betreffende de opening van het contingent bepaald dat door overlegging van een certificaat van oorsprong moet worden aangetoond dat de goederen in aanmerking komen voor het deel van het tariefcontingent waarvoor de aanvraag wordt ingediend.

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar het voorstel voor een verordening betreffende de opening van een tariefcontingent voor tonijnconserven, in het bijzonder lid 1, waarin wordt bepaald dat het contingent openstaat voor tonijnconserven van oorsprong uit alle landen. Dit is in overeenstemming met artikel XIII van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (GATT), evenals de verdeling van het contingent in vier delen volgens de hoeveelheid die de betrokken landen in het verleden hebben verhandeld, waarin artikel 3 van het voorstel voorziet. De klagers hebben hunnerzijds met deze verdeling ingestemd. Het geachte parlementslid wordt erop gewezen dat tonijnconserven uit Indonesië mogen worden geëxporteerd tot 11 % van de omvang van het jaarlijkse contingent. De reden hiervan is dat Indonesië als derde leverancier van de Gemeenschap (met een aandeel in de invoer van 10 %) recht heeft op alle verhoogde meestbegunstigingscontingenten, zulks overeenkomstig artikel XIII van de GATT. De Commissie acht het daarom onwaarschijnlijk dat Thailand of de Filipijnen economisch voordeel zouden zien in een poging om tonijnconserven uit Indonesië weer uit te voeren, gezien het beperkte aandeel in het contingent (respectievelijk 52 % en 36 %) waarvoor zij in aanmerking komen.

De Commissie is niet van mening dat de tonijnverwerkende industrie in de Gemeenschap door toepassing van de genoemde oorsprongsregels schade zal ondervinden. Zij zal de situatie na de tenuitvoerlegging van het contingent blijven volgen en is in dit stadium niet voornemens maatregelen te nemen.

(1) COM(2003) 141 def.

(2) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.

(3) Verordening (EG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 (PB L 302 van 19.10.1992).