SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0312/98 van Karla Peijs (PPE) aan de Commissie (10 februari 1998)

Betreft: Kasverplichtingen in de Italiaanse overheidsfinanciën

In de Nederlandse Tweede Kamer zijn de volgende vragen gesteld aan de Nederlandse minister van Financiën. Wil de Commissie, om een maximale objectiviteit ten opzichte van Italië te bevorderen, deze vragen eveneens beantwoorden?

1. Hebt u kennis genomen van berichten rond de ophoping van toekomstige kasverplichtingen (de zgn. "residui passivi¨) in de Italiaanse overheidsfinanciën, waarbij het zou gaan om door het parlement geautoriseerde uitgaven, waarvoor de minister van Financiën geen, of beperkte kasmiddelen heeft toegekend? ((Financial Times, 16 december 1977. ))

2. Is het waar dat eind 1997 de omvang van deze "residui passivi¨ zou zijn opgelopen tot rond 10% BBP?

3. Deelt u de mening dat een dergelijke ophoping van kasverplichtingen het risico van een moeilijk controleerbare uitgavenverhoging in de toekomst vergroot?

4. Is het bestaan van de "residui passivi¨ een relevante factor bij het EMU-toelatingsexamen?

5. Hebt u tevens kennis genomen van de verkoop van 540 ton goud door het Italiaanse Buitenlandse Valuta Kantoor (UIC) aan de Banca d'Italia? ((Reuters, 11 december 1997. ))

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie (16 maart 1998)

Bij de Italiaanse begrotingsprocedures geschiedt de toewijzing van middelen door het Parlement zowel op basis van betalingsverplichtingen als op kasbasis. Het is gebruikelijk dat de begrotingskredieten hoger zijn dan de werkelijke uitgaven van de overheid. Middelen die gedurende het jaar niet worden gebruikt, de zogenoemde "residui passivi¨, kunnen worden overgedragen naar volgende begrotingsjaren. Elk jaar vormt de som van de nieuwe kredieten plus de overgebleven kredieten van de voorgaande jaren het "uitgavenpotentieel¨ van elk ministerie, elke lagere overheid of elke overheidsinstelling. Op basis van dit "uitgavenpotentieel¨ kan elk overheidslichaam de creditering van middelen uit de Schatkist verlangen tot het door het Parlement vastgestelde maximum voor de kasmiddelen. De middelen worden vervolgens op de lopende rekening van het overheidslichaam in kwestie gestort en als gerede liquiditeit beschikbaar gehouden.

In 1997 stelde het Parlement strenge beperkingen vast voor de kasbegroting en voor het gebruik van schatkistmiddelen. Dientengevolge werden de bestaande liquiditeitenreserves van vele overheidslichamen opgebruikt, maar tevens namen de niet-bestede kredieten, de "residui passivi¨, belangrijk in omvang toe. Volgens voorlopige ramingen beliep hun bedrag, gecumuleerd over vele jaren waarin de werkelijke uitgaven lager bleven dan de begrotingskredieten, eind 1997 misschien wel ongeveer 10% van het bruto binnenlands product (BBP).

Het bestaan van de "residui passivi¨ vormt geen gevaar voor de toekomstige uitgaven, zolang het Parlement voor de kasbegroting beperkingen handhaaft die in overeenstemming zijn met zijn algemene begrotingsdoelstellingen. Voor deze aanpak werd voor de volgende drie jaar gekozen met de wet op de financiën voor 1998. Bovendien werkt de Italiaanse regering momenteel aan nieuwe wetgeving waarbij beperkingen worden gesteld aan het gedeelte van de "residui passivi¨ dat naar het volgende jaar kan worden overgedragen en een deel van de bestaande voorraad wordt geannuleerd.

De Commissie zal een beoordeling van de houdbaarheid van de Italiaanse begrotingssituatie en van die van de andere lidstaten geven in haar convergentieverslag overeenkomstig artikel 109 J, lid 1, van het EG-Verdrag, dat tegen 25 maart 1998 zal worden gepubliceerd.

Het vraagstuk van de belastingen over de verkoop van goud door het "Ufficio Italiano Cambi¨ aan de "Banca d'Italia¨ wordt behandeld in het antwoord op schriftelijke vraag P-0311/98 van mevrouw J.R.H. Maij-Weggen ((Sie blz. 164. )).