ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2857/97 van Michl Ebner (PPE) aan de Commissie (11 september 1997)

Betreft: Vermindering van de stikstofoxyde-emissies van vliegtuigen

Het is technisch mogelijk de stikstofoxyde-emissies van vliegtuigen met 60% te verminderen.

Er bestaat geen richtlijn voor de grenswaarden van de uitlaatgassen van vliegtuigen.

Zowel wat de milieubescherming alsook de concurrentiekracht van de industrie betreft is het vraagstuk van de stikstofoxyde-emissies voor de Unie van bijzonder belang.

In haar mededeling over de toekomst van de burgerluchtvaart in Europa (COM(94)0218 def.) heeft de Commissie haar voornemen kenbaar gemaakt binnen de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) te streven naar een grotere rol van Europa op het gebied van emissies wat uitlaatgassen en geluid betreft.

Kan de Commissie gezien het bovenstaande meedelen of zij voornemens is binnen afzienbare tijd een voorstel inzake vermindering van stikstofoxyde-emissies van vliegtuigen in te dienen en zo neen, of zij überhaupt voornemens is een dergelijk voorstel in te dienen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (24 oktober 1997)

De Commissie heeft binnen de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) nauw samengewerkt met de lidstaten teneinde de invoering te bevorderen van strengere, doch technisch haalbare globale normen voor de vermindering van de stikstofoxide-emissies (NOx) van vliegtuigmotoren. Gezien de geringe vorderingen tijdens dit overleg zal de Commissie echter op korte termijn beslissen of zij een voorstel zal indienen voor een richtlijn die zou verplichten tot een aanzienlijke vermindering van de desbetreffende emissies ten opzichte van de huidige internationale norm.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2892/97 van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie (17 september 1997)

Betreft: Harmonisatie van vitamine- en gezondheidssupplementen

Is de Commissie zich ervan bewust dat de plannen om vitamine- en gezondheidssupplementen te harmoniseren tot gevolg kunnen hebben dat deze slechts een beperkte hoeveelheid vitamine gaan bevatten?

Kan de Commissie de zienswijze aanvaarden dat hoge doseringen aan vitaminen in sommige gevallen de gezondheid van de patiënt opmerkelijk verbeteren?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (15 oktober 1997)

De Commissie heeft een discussiestuk over de toevoeging van vitaminen en mineralen aan levensmiddelen en over gezondheidssupplementen opgesteld, gepubliceerd en rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement toegestuurd. In het stuk worden een aantal vraagstukken aan de orde gesteld, met het verzoek om vóór 30 september 1997 commentaar te leveren. De Commissie zal het ontvangen commentaar zorgvuldig evalueren, alvorens stappen op de weg naar harmonisatie te zetten. In dit stadium kan de Commissie niet zeggen wat de gevolgen zullen zijn van een eventuele harmonisatie voor mogelijke discussiepunten als het vitaminegehalte.

De Commissie zal door algemeen aanvaarde wetenschappelijke gegevens bevestigd bewijsmateriaal met betrekking tot de gezondheidsbevorderende werking van vitaminedoses bestuderen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2655/97 van Patricia McKenna (V) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: EU-steun voor duurzame energie

Op 27 juni 1997 nam de Raad een resolutie aan over duurzame energiebronnen ((PB C 210 van 11.7.1997, blz. 1. )), waarin hij stelde dat duurzame energie van belang is in de strijd tegen klimaatverandering, de zekerheid van de energievoorziening in de toekomst, het scheppen van werkgelegenheid en de versterking van de economische structuur van geïsoleerde regio's.

Tevens werd gezegd "dat er, teneinde de markt voor hernieuwbare energiebronnen te stimuleren, regelgeving kan worden ingevoerd, waarbij de marktdeelnemers worden gestimuleerd energie te kopen die via hernieuwbare bronnen is geproduceerd¨.

Kan de Commissie bijzonderheden verstrekken van haar eventuele plannen om op basis van deze resolutie dergelijke regelgeving in te voeren?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (1 oktober 1997)

De door het Geachte Parlementslid aangehaalde resolutie van de Raad ((PB C 210 van 11.7.1997. )) heeft betrekking op het Groenboek voor een communautaire strategie getiteld "Energie voor de toekomst: hernieuwbare energiebronnen¨ ((doc. COM(96) 576. )). In deze mededeling komen tevens verscheidene wettelijke maatregelen aan bod die ingevoerd zouden kunnen worden teneinde de marktdeelnemers ertoe aan te zetten energie uit alternatieve bronnen te kopen. De daadwerkelijk door de Commissie aangehouden maatregelen zullen het onderwerp vormen van het Witboek en het actieplan met betrekking tot hernieuwbare energiebronnen die de Commissie voor het eind van het jaar zal indienen
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2308/97 van Heidi Hautala (V) aan de Raad (18 juli 1997)

Betreft: Gezondheidsrisico's van siliconenimplantaten

Volgens jongste onderzoekingen kan bij siliconenimplantaten die worden ingebracht om de borsten van vrouwen te vergroten silicone vrijkomen in het lichaam, wat ernstige schade kan toebrengen aan de gezondheid. Aangenomen wordt dat silicone ook terechtkomt in de foetus van zwangere vrouwen, met alle ernstige gevolgen vandien. In de Verenigde Staten loopt tegen de fabricanten van siliconenimplantaten een aantal processen die verstrekkende consequenties kunnen hebben en ertoe zouden kunnen leiden dat de autoriteiten siliconenimplantaten gaan verbieden.

Is het de Raad bekend dat silicone ernstige schade toebrengt aan de gezondheid en in het bijzonder dat silicone naar andere delen van het lichaam en naar de foetus zou kunnen weglekken? Overweegt de Raad maatregelen om de productaansprakelijkheid van de producenten uit te breiden? Is de Raad voornemens deze te verbieden?

Antwoord (17 november 1997)

De kwestie waarnaar de Geachte Afgevaardigde verwijst is tot nu toe niet aan de Raad voorgelegd.

De Geachte Afgevaardigde zou eens bij de Commissie kunnen informeren of zij voornemens is zich met deze problematiek bezig te houden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3061/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (2 oktober 1997)

Betreft: Emissies van organische verbindingen

Referentie: "Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot beperking van de emissies van organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen in bepaalde industriële processen en installaties¨ (COM(96)0538 def. - 96/0276 SYN) ((PB C 99 van 26.3.1997, blz. 32. )). De voorgestelde richtlijn beantwoordt volledig aan het subsidiariteitsbeginsel en beoogt een vermindering van de emissies van vluchtige organische verbindingen in elke sector, op grond van maatregelen die vanuit technisch en economisch oogpunt haalbaar zijn.

Zal de Commissie erop toezien dat alle lidstaten deze richtlijn op juiste wijze in nationaal recht omzetten en zal zij zorgdragen voor een vereenvoudiging van de criteria op grond waarvan zij haar controles zal uitvoeren, gezien het uitermate technische en gecompliceerde karakter van deze materie?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (31 oktober 1997)

De bepalingen van het door het geachte Parlementslid bedoelde voorstel voor een richtlijn tot beperking van de emissies van organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen in bepaalde industriële processen en installaties, beantwoorden helemaal aan het subsidiariteitsbeginsel. Meer bepaald hebben de lidstaten de mogelijkheid om aan de verplichtingen van de richtlijn te voldoen, hetzij door voor elk van de onder de richtlijn vallende industriële sectoren de in de richtlijn opgenomen emissiegrenswaarden op te leggen, hetzij door een nationaal programma uit te werken en ten uitvoer te leggen dat via andere middelen tot dezelfde resultaten leidt. De flexibiliteit van dergelijke nationale programma's maakt het mogelijk om de noodzakelijke emissieverminderingen toe te snijden op het industriële profiel van elke lidstaat en om zo het kosten/baten-effect van de maatregel te maximaliseren. De inhoud en de middelen voor de tenuitvoerlegging van dergelijke programma's worden dan wel aan de lidstaten zelf overgelaten, maar het einddoel, namelijk de vermindering van de uitstoot van vluchtige organische verbindingen, behoudt zijn verplichtend karakter. Wanneer dat einddoel niet wordt bereikt, betekent dit een inbreuk op de richtlijn op dezelfde manier als niet-naleving van om het even welke bepaling van de communautaire regelgeving een inbreuk vormt.

Overeenkomstig de verplichtingen die voortvloeien uit het EG-Verdrag zal de Commissie waken over de goede omzetting van de bepalingen van deze regelgeving in de nationale wetgeving van de verschillende lidstaten. Voorts wenst de Commissie de aandacht van het geachte Parlementslid te vestigen op juridische grondslag van het voorstel (artikel 130 S van het EG-Verdrag), waardoor het de lidstaten is toegestaan om strengere maatregelen vast te stellen dan welke in de richtlijn zijn opgenomen.

De Commissie, die zich bewust is van het vrij technische karakter van de materie, heeft zich bij het opstellen van de tekst van bovengenoemde richtlijn ingespannen om de tekst te vereenvoudigen teneinde de lectuur ervan te vergemakkelijken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2354/97 van Leonie van Bladel (UPE) aan de Raad (18 juli 1997)

Betreft: Rol Angolese regeringstroepen bij verovering Zaïre door Kabila

Wat is de evaluatie van de Raad van het feit dat de troepen van Kabila effectieve militaire steun van het officiële Angolese leger hebben gehad om het grondgebied van Zaïre te veroveren?

Heeft de Raad kenbaar gemaakt tegen een dergelijke militaire ondersteuning te zijn, waarvoor de financiën voortkomen uit de verkoop van de bestaande olievoorraad, geld dat juist voor de ontwikkeling van Angola in het algemeen en de humanitaire situatie in het bijzonder zou moeten worden ingezet?

Hoe legt de Raad aan de Europese burger uit dat de Angolese olievoorraden voor de komende drie jaar reeds verkocht zijn, en de winst ervan onder andere gebruik wordt voor de aanschaf van offensief militair materieel, voor een groot deel aangeschaft bij een land dat betrokken is bij het vredesakkoord, met name Rusland, terwijl de EU-fondsen voor de algemene ontwikkeling van het land schenkt?

Antwoord (13 november 1997)

Volgens de verslagen die de Raad hebben bereikt, lijkt het erop dat eenheden van het Angolese leger steun hebben verleend aan de troepen van Kabila, terwijl UNITA-eenheden tegelijkertijd president MOBUTU steunden.

Onlangs heeft de regering van Rwanda publiekelijk de rol erkend die haar troepen in de strijd om de macht in het land hebben gespeeld. Het is zeker dat ook troepen van andere landen zich in de strijd hebben gemengd.

De Raad heeft iedere militaire inmenging van buitenaf in het conflict in het voormalige Zaïre veroordeeld en heeft de Congolese partijen opgeroepen een vreedzame oplossing voor het conflict te zoeken.

Langs diplomatieke weg en via zijn speciale gezant voor het gebeid van de Grote Meren, de heer Ajello, heeft de Raad de regeringen in de regio verzocht af te zien van iedere inmenging.

Het punt van de aankoop van militaire materieel door de Angolese regering valt niet onder de bevoegdheid van de Raad. Dit gezegd zijnde, acht de Raad het zeker wenselijk dat zowel de Angolese autoriteiten als UNITA hun inkomsten maximaal aanwenden voor de gemeenschappelijke ontwikkelingsdoelstellingen, zoals die zijn vastgelegd in de Overeenkomst van Lomé.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2850/97 van Edith Müller (V) aan de Commissie (11 september 1997)

Betreft: EU-beleid in het voormalig Joegoslavië

Kan de Commissie de exacte kosten aangeven voor het beheer van de EU-programma's in het voormalig Joegoslavië sinds 1995, inclusief de kosten van de diensten van de Commissie in Brussel, bij delegaties/vertegenwoordigende bureaus, alsook van uitbestede administratieve taken (toezicht, evaluatie, vaststelling van projecten, opdrachten,...)?

Gecombineerd Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2850/97 en E-2851/97 (23 oktober 1997)

Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2867/97 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie (11 september 1997)

Betreft: Studie- en samenwerkingsactiviteiten op het gebied van de werkgelegenheid

Blijkbaar is het gewijzigde voorstel voor een beschikking betreffende de studie- en samenwerkingsactiviteiten van de EG op het gebied van de werkgelegenheid (het programma ESSEN) in weerwil van de inspanningen van het Nederlandse voorzitterschap nog steeds niet goedgekeurd.

Is de goedkeuring ervan vóór de bijeenkomst van de buitengewone Europese Raad over werkgelegenheid haalbaar?

Welke weerslag zal deze vertraging hebben op de opstelling van het gezamenlijk verslag over de werkgelegenheidssituatie waarover de Europese Raad zich op het einde van het Luxemburgse voorzitterschap in december dient uit te spreken?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (20 oktober 1997)

Het gewijzigde voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de activiteiten van de Commissie ter zake van analyse, onderzoek, samenwerking en actie op werkgelegenheidsgebied ((Doc. COM(95) 250, zoals gewijzigd bij doc. COM(96) 449. )) is op het ogenblik nog steeds bij de Raad in behandeling.

Het is voor de Commissie niet mogelijk formeel de datum te noemen waarop dit voorstel zal worden goedgekeurd. Het ziet er evenwel naar uit dat de huidige werkzaamheden in de Raad voldoende positief verlopen om een snelle afronding daarvan te mogen verwachten.

De Commissie deelt de geachte afgevaardigde mede dat zij tot dusverre over middelen heeft kunnen beschikken, zij het in beperkte mate, om haar activiteiten ter zake van analyse, onderzoek en samenwerking op werkgelegenheidsgebied te financieren. Deze vertraging zal dus nauwelijks of geen consequenties hebben voor de werkzaamheden in verband met het aan de Europese Raad van december voor te leggen gezamenlijk verslag. Het eventuele uitblijven van een besluit van Raad zal de situatie vanaf 1998 echter ernstig bemoeilijken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2874/97 van Kenneth Coates (GUE/NGL) aan de Commissie (11 september 1997)

Betreft: Vrij verkeer

In het kader van de "baanzoekerstoelage¨ behouden werklozen in het Verenigd Koninkrijk het recht op hun werkloosheidsuitkering wanneer zij naar een ander land in de Europese Economische Ruimte reizen, mits zulks geschiedt om werk te zoeken. Zij kunnen niet elders in de EER op vakantie gaan of een reis maken om de begrafenis van een familielid bij te wonen, en tegelijkertijd hun uitkering blijven ontvangen. Dergelijke beperkingen zijn evenwel niet van kracht voor werknemers in loondienst of voor zelfstandig werkzame personen.

Wat kan de Commissie ondernemen tegen deze discriminatie ten opzichte van werkloze burgers van de Europese Unie die wonen in het Verenigd Koninkrijk, welk land zich niet houdt aan de bepaling dat "moet worden gegarandeerd dat binnen de Gemeenschap alle werknemers... gelijke behandeling genieten ten opzichte van de verschillende nationale wetgevingen...¨?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (15 oktober 1997)

In het kader van de "Job seeker's allowance regulations 1996¨ wordt een uitkeringsgerechtigde toegestaan om zonder verlies van de uitkering of een sanctie twee weken vakantie te houden, maar aan deze vakantie zijn voorwaarden verbonden. Om voor de uitkering in aanmerking te komen moet de betrokkene zowel actief naar werk zoeken als beschikbaar voor werk zijn. In het kader van bepaling 19(1)(p) ("Gevallen waarin iemand als actieve werkzoekende wordt beschouwd¨) moet een uitkeringsgerechtigde gedurende maximaal twee weken als actieve werkzoekende worden beschouwd, ook als hij niet echt naar werk zoekt omdat hij met vakantie is, mits hij beschikbaar voor werk is. Daarom moet de ambtenaar van het arbeidsbureau bepalen of de betrokkene nog steeds voor werk beschikbaar is om zijn uitkering als werkzoekende te kunnen blijven ontvangen en als hij zijn vakantie buiten het Verenigd Koninkrijk doorbrengt, wordt hij niet als beschikbaar voor werk beschouwd.

Het feit dat de werkloze slechts aanspraak op een werkloosheidsuitkering kan maken als hij zoekt naar werk overeenkomstig het bepaalde in artikel 69 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale-zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen ((Bijgewerkt bij Verordening (EG) nr.118/97 - PB 28 van 30.1.1997, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1290/97- PB L 176 van 1.7.1997. )) is in lijn met het grondrecht van de gelijke behandeling en de vrijheden waarin het EG-Verdrag voorziet ((Arrest van het HvJ van 16.5.1991. Zaak C-272/90, Van Noorden, 1991, I, blz. 2543. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3136/97 van Rijk van Dam (I-EDN) aan de Commissie (13 oktober 1997)

Betreft: Godsdienstvrijheid in Marokko

In haar antwoord op vraag E-1759/96 van Leen van der Waal over schending van de rechten van religieuze minderheden in Marokko deelde de Commissie mee dat zij niet zal nalaten de Marokkaanse autoriteiten op de hoogte te stellen van haar bezorgdheid over de eerbiediging van de mensenrechten in Marokko. Daarom breng ik het volgende onder de aandacht van de Commissie.

Onlangs werden twee christenen, een Amerikaan (Timothy Lamb) en een Zuid-Koreaan (Joohyun Ahn), in de Marokkaanse stad Fez gearresteerd en na enkele dagen hechtenis het land uitgezet op beschuldiging van proselitisme. Dit terwijl er geen lokmiddelen zijn gebruikt om een moslim van zijn geloof af te brengen. Bij huiszoeking werden slechts een aantal video- en cassettebanden met een christelijke boodschap en een paar Arabische bijbels gevonden. Volgens de berichten gaf een rechter in Fez Lamb de keus om de islamitische geloofsbelijdenis op te zeggen, waarna hij zou worden vrijgesproken. Ook kreeg Lamb geen gelegenheid om de ambassade te raadplegen of een advocaat in de arm te nemen.

1. Kan de Commissie deze berichten bevestigen en deelt zij mijn mening dat dit optreden van de justitiële en rechterlijke autoriteiten in Marokko in strijd is met het recht op godsdienstvrijheid en het recht op een eerlijke procesvoering?

2. Is de Comissie bereid om aan de Marokkaanse autoriteiten over te brengen dat dit voorval in strijd is met de tussen de EU en Marokko gesloten associatie-overeenkomst en dat zij verontrust is over de situatie van christelijke minderheden in Marokko?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (3 november 1997)

1. De Commissie is niet in staat de berichten te bevestigen die de inhoud vormen van de door het geachte Parlementslid gestelde vraag.

2. Wat betreft de door hem opgeworpen kernvragen kan het geachte Parlementslid het antwoord nalezen dat de Commissie heeft gegeven op de schriftelijke vraag E-1759/96 van de heer van der Waal ((PB C345 van 15.11.1996. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2704/97 van Markus Ferber (PPE) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Bescherming van de korhaan in Oostenrijk

In Oostenrijk mag per twee jaar in de regio Sulzberg een korhaan (voor DM 1000) worden geschoten. In Duitsland staat de korhaan echter op de rode lijst en is dus het gehele jaar beschermd. Terwijl in Duitsland de korhoenders worden verzorgd, kan in Oostenrijk op deze dieren jacht worden gemaakt.

Waaraan ligt het dat twee buurlanden, die beide tot de EU behoren, op het stuk van natuurbescherming zo uiteenlopende regelingen kennen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (22 september 1997)

Krachtens artikel 7 van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van de vogelstand ((PB L 103 van 25.4.1979, laatstelijk gewijzigd als gevolg van de toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden (PB L 1 van 1.1.1995). )), mag er krachtens de nationale wetgeving op de in bijlage II opgesomde vogelsoorten worden gejaagd, mits de lidstaten ervoor instaan dat de jacht op deze soorten de beschermingsinspanningen in hun verspreidingsgebied niet in gevaar brengt. In het door het geachte Parlementslid ter sprake gebrachte geval van het korhoen (Tetrao tetrix) geldt dat er alleen in de in bijlage II.2 opgenomen lidstaten op deze soort mag worden gejaagd. In Oostenrijk mag er zowel op de mannetjes als op de vrouwtjes worden gejaagd, terwijl er in Duitsland uitsluitend jacht mag worden gemaakt op de mannetjeskorhoenders. De uiteenlopende jachtpraktijken zijn derhalve geheel in overeenstemming met de wettelijke bepalingen van de richtlijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2501/97 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (18 juli 1997)

Betreft: CITES - Ivoor

Gezien resolutie B4-0473/97 van het Europees Parlement van 12 juni 1997, waarin er "bij de partijen op aangedrongen wordt om niet in te stemmen met voorstellen van Botswana, Namibië en Zimbabwe om de Afrikaanse olifant van de lijst af te voeren¨ en het wenselijke standpunt van diverse lidstaten om hiertegen te stemmen, heeft het standpunt van de Commissie een groot effect gehad op het uiteindelijke resultaat van het overleg tussen de bij het CITES-verdrag aangesloten partijen.

Kan de Commissie, in het belang van de openheid, de specifieke voorstellen publiceren die zij in Harare in de olifantenkwestie heeft gedaan en wil zij de toezegging doen om ook in de toekomst haar voorstellen voor een gemeenschappelijk standpunt van de lidstaten ruimschoots op tijd aan het Parlement kenbaar te maken?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (26 september 1997)

De voorstellen om de olifantenpopulaties in Botswana, Namibië en Zimbabwe van de lijst af te voeren zijn door een veel groter aantal partijen dan de vereiste twee derde meerderheid aangenomen. Het standpunt van de Commissie om een compromis met strenge voorwaarden te steunen en het hieruit voortvloeiend standpunt van de Gemeenschap om zich van stemming te onthouden, heeft het uiteindelijke resultaat van het overleg op de vergadering niet beïnvloed. De Commissie en de Gemeenschap hebben echter wel gedurende de gehele vergadering bijgedragen tot de goede resultaten die zijn bereikt.

De Commissie is, in overeenstemming met de gedragscode ten aanzien van het Parlement, bereid het in deze kwestie bevoegde comité onmiddellijk volledig op de hoogte te brengen van deze onderhandelingen en de ingenomen standpunten toe te lichten. Het Parlement zal zich er bij deze gelegenheid van kunnen overtuigen dat er geen sprake is van discrepantie tussen zijn, in Resolutie 94-0473/97 van 12 juni 1997 neergelegde standpunt in de olifantenkwestie en dat van de Commissie.

Zoals ter gelegenheid van de vergadering in het kader van de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (CITES) is aangetoond, is de Commissie in beginsel bereid rekening te houden met de standpunten van het Parlement bij het formuleren van voorstellen voor een gemeenschappelijk standpunt van de lidstaten. Evenzo is er op CITES-bijeenkomsten sprake van een regelmatige uitwisseling van informatie tussen de Commissie - samen met het voorzitterschap - en vertegenwoordigers van de niet-gouvernementele organisaties van de Gemeenschap. Wat betreft het in de toekomst ruimschoots vóór CITES-bijeenkomsten aan het Parlement kenbaar maken van de voorstellen van de Commissie voor een communautair standpunt, zal zij de bepalingen van bovenvermelde gedragscode blijven naleven.