SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2508/00

van W.G. van Velzen (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juli 2000)

Betreft: Gevolgen van veiling van UMTS-frequenties voor mobiele telefonie

In antwoord op mijn spoedvraag aan de Europese Commissie nr. P-1839/00(1) stelt Commissaris Liikanen dat de Commissie het economisch effect van veilingen onderzoekt, welk effect afhangt van een veelheid aan variabelen.

1. Welke criteria hanteert de Commissie om de gelijke behandeling te toetsen van nieuwkomers en incumbents, en betekent dit ook operationeel dat er bij veilingen aparte blokken moeten komen voor nieuwkomers en incumbents?

2. Welke juridische basis gebruikt de Commissie voor een dergelijke ex post economische analyse?

3. Indien zo'n ex post economische analyse aantoont dat de hoge veilingopbrengsten niet te verenigen zijn met het bepaalde in de vergunningenrichtlijn en/of andere principes van het EG-recht, hoe is dan de verdere procedure, en aanwie moet worden terugbetaald? Wat betekent dit voor de reeds gehouden veilingen?

4. Welke ex ante maatregelen gaat de Commissie, mede gezien de huidige context, voorstellen in de komende herziening van de telecomwetgeving om in de toekomst te voorkomen dat er ex post ingegrepen moet worden, en indien er geen maatregelen in het komende pakket maatregelen voorzien zijn, welke moeten er dan worden opgenomen?

5. Hoe garandeert de Commissie dat zo'n economisch onderzoek, dat zorgvuldig zal worden uitgevoerd en dus tijd in beslag zal nemen, geen hindernis of zelfs een concurrentieverstorend effect zal veroorzaken in de zich zeer snel ontwikkelende telecommarkt, waarin het concurrentievoordeel voor bedrijven die als eerste met een product komen onomstotelijk vaststaat?

6. Kan de Commissie toezeggen dat zij er actief op toe zal zien dat bijzondere toegangsovereenkomsten ten behoeve van derden worden gesloten door UMTS-vergunninghouders?

7. a) Is de Commissie akkoord met het gegeven dat bij een aantal veilingen de nationale overheid uitvoert wat volgens de vergunningenrichtlijn (art. 11, lid 2) uitgevoerd moet worden door de NRA?

b) Is de Commissie van oordeel dat bij de Nederlandse veilig, waar de Nederlandse staat optreedt als organisator van de veiling en tegelijkertijd grootaandeelhouder is van één van de bieders in het veilingproces, de neutraliteit gewaarborgd is?

(1) PB C 89 E van 20.3.2001.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(22 september 2000)

1. Zoals vermeld in haar antwoord op schriftelijke vraag P-1839/00(1), volgt de Commissie de tenuitvoerlegging van de procedures in de lidstaten voor het afgeven van vergunningen voor mobiele netwerken van de derde generatie, inclusief die voor het veilen van radiofrequenties, op de voet, in het licht van de geldende bepalingen van Gemeenschapsrecht. Het is aan de lidstaten om die beginselen, inclusief het beginsel van non-discriminatie, toe te passen in het licht van de op hun respectievelijke markten heersende omstandigheden. Of er aparte blokken moeten komen voor nieuwkomers en bestaande bedrijven met licentie is een vraag die iedere lidstaat in het licht van de omstandigheden op zijn grondgebied moet beantwoorden.

2. De Commissie zal het economisch effect evalueren van de in de lidstaten gehanteerde procedures en de relatie van dat effect met de ontwikkeling van innovatieve diensten en concurrentie, niet alleen in de context van een permanente bewaking van de toepassing van Gemeenschapsrecht, maar ook met het oog op de ontwikkeling van een spectrumbeleid in de toekomst.

3. In geval van eventuele procedures in de toekomst zal de Commissie bij haar overwegingen inzake de te nemen maatregelen ieder geval op zichzelf beschouwen.

4. De Commissie heeft de vergunningsregelingen van de lidstaten gecontroleerd overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten(2) (als gewijzigd bij Richtlijn 1999/59/EG van de Raad van 17 juni 1999(3)), en heeft, krachtens Richtlijn 97/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 april 1997 betreffende een gemeenschappelijk kader voor algemene machtigingen en individuele vergunningen op het gebied van telecommunicatiediensten(4) een aantal inbreukprocedures ingeleid in zaken die, hoewel niet specifiek voor derde generatie mobiele communicatie, toch van belang zijn bij de handhaving van de naleving van het communautaire regelgevingskader. Ten aanzien van de op 12 juli 2000(5) door de Commissie goedgekeurde voorstellen voor een regelgevingskader voor het radiospectrumbeleid in de Europese Gemeenschap is de Commissie van mening dat de nadruk die in de voorgestelde

kaderrichtlijn wordt gelegd op coördinatie van spectrumaangelegenheden, samen met de in de radiospectrumbeschikking(6) geboden mogelijkheid tot identificatie van beste praktijken en de toepassing daarvan, zullen bijdragen tot waarborging van het belang van de Gemeenschap op dit gebied.

5. De Commissie heeft zich sinds de goedkeuring in 1998 van haar voorstel voor een UMTS-beschikking(7) ingezet voor een tijdige en gecoördineerde introductie van mobiele systemen van de derde generatie. In haar analyse van het economisch effect van vergunningsprocedures voor derde generatie communicatiesystemen zal zij natuurlijk rekening houden met deze prioritaire doelstellingen, terwijl de analyse geen concurrentievervalsend effect mag hebben.

6. De Commissie zal doorgaan met haar toezicht op de naleving van de bepalingen betreffende de toegang voor derden tot mobiele netwerken in de lidstaten, teneinde de ontwikkeling van eerlijke concurrentie in de gehele Gemeenschap te stimuleren.

7. De Commissie vestigt de aandacht op het feit dat het regelgevingskader toestaat dat naast afzonderlijke in de betreffende lidstaat opgerichte regelgevende instantie ook nog andere instanties regelgevende taken mogen verrichten. In het geval van Nederland moet dus de overheid van die lidstaat beslissen over de verdeling van de regelgevende taken tussen de krachtens nationaal recht aangewezen instanties, en ervoor zorgen dat men zich houdt aan het Gemeenschapsrechtelijke beginsel van structurele scheiding tussen de regelgevende taken en de met de eigendom van of de zeggenschap over een telecommunicatiebedrijf verband houdende activiteiten van deze instanties. De Commissie, van haar kant, heeft geen reden om aan te nemen dat dit beginsel in Nederland niet is nageleefd.

(1) PB C 89 E van 20.3.2001.

(2) PB L 192 van 24.7.1990.

(3) PB L 162 van 26.6.1999.

(4) PB L 117 van 7.5.1997.

(5) COM(2000) 407 def.

(6) COM(2000) 393 def.

(7) Beschikking nr. 128/1999/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 december 1998 betreffende de gecoördineerde invoering van de derde generatie van mobiele draadloze communicatiesystemen (UMTS) in de Gemeenschap: PB L 17 van 22.1.1999.