SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0908/02

van Brigitte Langenhagen (PPE-DE) aan de Commissie

(5 april 2002)

Betreft: Naheffingen op visserijproducten uit Noorwegen

In Duitsland zijn het afgelopen jaar problemen ontstaan bij het inklaren van Noorse visserijproducten. Tijdens controles van de hoeveelheden was bij de Duitse douane-autoriteiten het vermoeden ontstaan dat Noorwegen bijvoorbeeld zijn vangstquota's voor kabeljauw had overschreden en ze eisen nu het verschil tussen het verlaagde tarief (0,9 %) en het normale tarief (7,5 %). Deze eis tot het betalen van het verschil wordt nu aan de invoerders of de vervoerders voorgelegd, hoewel die niet als betalingsplichtige kunnen worden beschouwd omdat ze niet rechtstreeks bij de eigenlijke in- en uitvoertransacties betrokken zijn. De betrokken ondernemingen komen door de vorderingen ten belope van meerdere tienduizenden euro's in grote economische problemen. Het gevolg daarvan is dat de betrokkenen de vorderingen op hun beurt aan hun klanten in Noorwegen doorgeven en die nu voor de route via Denemarken of Nederland kiezen, omdat de douanevoorschriften daar klaarblijkelijk anders worden toegepast en er geen naheffingen worden opgelegd en/of garanties gesteld hoeven te worden.

1. Uit hoofde van welke richtlijn worden er naheffingen gevorderd, respectievelijk garantiestellingen verlangd?

2. Hoe verhoudt, wat de toepassing van de douanevoorschriften betreft, de Duitse situatie zich tot die in andere lidstaten?

3. Wie is verantwoordelijk voor het toezicht op de naleving van de voorschriften?

4. Beschikt de Commissie over mogelijkheden om voor een uniforme toepassing in alle lidstaten te zorgen?

5. Bestaan er momenteel onderhandelingen of overeenkomsten tussen Noorwegen en de Commissie op grond waarvan de naheffingen uitgesloten worden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(21 mei 2002)

De Commissie is niet op de hoogte van de door het geachte parlementslid genoemde feiten.

1. Overeenkomstig artikel 8 van Besluit 2000/597/EG, Euratom van de Raad van 29 september 2000 betreffende het systeem van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen(1) worden invoerrechten, als eigen middelen van de Unie, geïnd door de lidstaten overeenkomstig de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die, zo nodig, zijn aangepast aan de eisen van de communautaire regelgeving. Dit betekent dat de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de inning van de invoerrechten.

De lidstaten dienen daarbij dezelfde voorschriften toe te passen overeenkomstig het communautaire douanewetboek(2) en de uitvoeringsbepalingen van dit wetboek(3) die onder andere betrekking hebben op de boeking en de inning van de invoerrechten, de vaststelling van de degenen die deze rechten moeten betalen en de voorwaarden waarop zekerheid moet worden gesteld.

Wanneer de douane bij een controle na de inklaring merkt dat er sprake is van fraude of onregelmatigheden die van invloed zijn op het bedrag aan rechten, moet zij de nodige maatregelen nemen, overeenkomstig artikel 220, lid 1, van het Communautair Douanewetboek, wat de boeking achteraf van de nog verschuldigde rechten betreft. Door controles bij de lidstaten ziet de Commissie erop toe dat de douaneautoriteiten hun verplichtingen op dit gebied nakomen.

2. en 3. Het is de taak van de lidstaten erop toe te zien dat hun douanediensten de communautaire regelgeving, waaronder het communautaire douanewetboek en de uitvoeringsbepalingen van dit wetboek, correct toepassen. Stelt de Commissie vast dat een lidstaat de voorschriften niet goed toepast, dan neemt zij de nodige maatregelen om deze situatie recht te zetten.

4. De Commissie beschikt momenteel niet over gegevens waaruit blijkt dat er sprake is van een ongelijke behandeling van bedrijven, al naar gelang van de lidstaat waar zij zich bevinden. Indien het geachte parlementslid hierover nadere gegevens heeft zou de Commissie hiervan gaarne kennis willen nemen om zo nodig maatregelen te kunnen nemen.

5. De Commissie voert momenteel geen onderhandelingen met Noorwegen om een eventuele naheffing van de wettelijk verschuldigde invoerrechten te voorkomen in de door het geachte parlementslid beschreven situatie. Zij wijst er overigens op dat zij niet onderhandelt over maatregelen die genomen moeten worden ten aanzien van wettelijk verschuldigde rechten.

(1) PB L 253 van 7.10.2000.

(2) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302 van 19.10.1992), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2700/2000 van het Parlement en de Raad van 16 november 2000 (PB L 311 van 12.12.2000).

(3) Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253 van 11.10.1993), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 444/2002 van de Commissie van 11 maart 2002 (PB L 68 van 13.3.2002).