ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1629/97 van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Commissie (14 mei 1997)

Betreft: Nationaliteit van het personeel van de "European Training Foundation¨ en het CEDEFOP

In een recente nota over deze twee bureaus van de Commissie worden cijfers gegeven over onder meer de samenstelling van het personeel per nationaliteit. Hieruit blijkt dat de meer zuidelijke lidstaten maar weinig vertegenwoordigd zijn. Zo werken bij de ETF maar 10 personen uit Spanje, Portugal en Griekenland tegen 14 Belgen, 10 Nederlanders en 8 Ieren. Ook wordt er niets gezegd over de categorie en taken van elk van hen.

Kan de Commissie een volledig overzicht geven van de ambtenaren en andere personeelsleden van beide bureaus en van hun taken en beroepsindeling? Kan zij tevens mededelen of de ETF straks de MEDA-programma's zal gaan beheren, wat gezien haar vestigingsplaats Turijn voor de hand zou liggen?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (30 juni 1997)

Op het personeel van de Europese Stichting voor Opleiding en van het Cedefop is de regeling voor tijdelijke functionarissen en andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen van toepassing. Het personeel wordt aangeworven op grond van zijn vakbekwaamheid en onkreukbaarheid, en met inachtneming van een zo breed mogelijke geografische spreiding. De aanwerving van personeel is erop gericht het Cedefop en de Stichting in staat te stellen hun taken te vervullen, wat in het laatste geval betekent het zo efficiënt mogelijk verlenen van bijstand op opleidingsgebied aan Oost-Europa en de voormalige Sovjetunie. Bij de Stichting is de directeur verantwoordelijk voor de aanwerving van het personeel en voor alle andere personeelsaangelegenheden, terwijl dit bij het Cedefop de raad van bestuur via de directeur is.

Een uitsplitsing van het personeel van de Stichting en het Cedefop naar rang en nationaliteit wordt aan de geachte afgevaardigde en aan het Secretariaat van het Parlement rechtstreeks toegezonden.

De Commissie heeft op 28 april 1997 een voorstel goedgekeurd tot uitbreiding van het geografische werkgebied van de Europese Stichting voor Opleiding tot de begunstigde landen van het MEDA-programma ((COM(97)117 def. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1498/97 van Pervenche Berès (PSE) aan de Commissie (30 april 1997)

Betreft: Energie - Verontreinigende factoren

Kan de Commissie mij een tabel doen toekomen waaruit het belang blijkt van de diverse factoren van verontreiniging (CO2, gaslekkages per land van herkomst en wijze van transport, lozing van stikstof en zwavel, enz.) die het resultaat zijn van de werking van de elektriciteitscentrales, opgesplitst naar energiebron?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (18 juni 1997)

Het relatieve aandeel van energiebronnen die worden gebruikt voor de energie-opwekking in de emissies die schadelijk zijn voor het milieu, hangt zowel af van emissiefactoren als van de technologie ter bestrijding van de emissies zoals ontzwavelingsapparatuur of branders met een lage uitstoot van stikstofoxiden (NOX). Voor kooldioxide (CO2) zijn er momenteel geen economisch haalbare opties voor het elimineren van de emissies.

Om de verschillen in uitstoot te illustreren tussen de voor de elektriciteitsproductie gebruikte basisbrandstoffen, werden de volgende verhoudingen berekend voor CO2 per tera joule (TJ) brandstofinput op basis van energie- en CO2-statistieken voor 1995:

>TABLE>

In deze vergelijking valt onder gas ook afgeleid gas uit cokesovens en hoogovens. De emissiefactor voor aardgas is lager (ongeveer 56 ton CO2 / TJ)

De volgende emissieverhoudingen bij de elektriciteitsopwekking voor zwaveldioxide (SO2), stikstofoxiden (NOX), methaan (CH4) en lachgas (N2O) zijn afkomstig van modellen in het kader van de studie "European energy to 2020 - A scenario approach¨. De emissieverhoudingen betreffen 1995.

in kg / TJ

>TABLE>

Emissies van CH4 als gevolg van lekkages bij de gasdistributie en gedurende de productie kunnen niet worden toegeschreven aan de elektriciteitsproductie en andere gastoepassingen. In de gasratio zijn dan ook geen CH4-emissies in het stadium vóór de elektriciteitsopwekking begrepen. Dit geldt eveneens voor alle andere verontreinigende en broeikasgassen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1960/97 van Katerina Daskalaki (UPE) aan de Commissie (29 mei 1997)

Betreft: Schending van de rechten van de in een enclave levende onderwijzeres Eleni Foka

De Grieks-Cypriotische onderwijzeres Eleni Foka die in een enclave in het bezette noordelijk gedeelte van Cyprus leeft, is ernstig ziek en behoeft verpleging in het vrije gedeelte van het eiland. Het bezettingsregime zet haar echter onder druk met het dreigement dat zij niet meer zal mogen terugkeren als zij niet de illegale documenten ondertekent die een erkenning van de pseudo-staat van de heer Denktash inhouden.

Kan de Commissie meedelen of zij bereid is tussenbeide te komen, zowel in deze kwestie als ten aanzien van soortgelijke flagrante schendingen van de mensenrechten ten opzichte van de nog maar zeer weinige personen die in het bezette gedeelte van Cyprus opgesloten leven, hierbij met name overwegende:

1. dat Cyprus kandidaatlid van de EU is, en

2. dat Turkije, welk land het gedrag en de politiek van de heer Denktash bepaalt, een met de EU geassocieerd land is en met de Gemeenschap een douane-unie heeft gesloten?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (18 juni 1997)

Volgens de door de Commissie ingewonnen informatie heeft mevr. Phokas onlangs toestemming gekregen om naar het zuidelijke deel van het eiland te vertrekken om er te worden behandeld. Volgens diezelfde inlichtingen behoefde mevr. Phokas bij haar vertrek uit het noordelijke deel van het eiland geen enkel document te ondertekenen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0566/97 van Jean Baggioni (UPE) aan de Commissie (24 februari 1997)

Betreft: Datum van de eerstvolgende aanbesteding voor het PACTE-programma

Het Europees Parlement verleent actieve steun aan het communautair PACTE-programma (Actieprogramma voor plaatselijke gemeenschappen in Europa).

Tot mijn genoegen heb ik vernomen dat dit programma voortaan uit de begrotingslijn voor artikel 10 van het EFRO zal worden gefinancierd.

Kan de Commissie mededelen op welke datum zij de aanbesteding voor dit programma denkt uit te schrijven?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (21 april 1997)

De Commissie heeft nog geen beschikking gegeven betreffende de voortzetting van de financiering van het PACTE-programma. Naar verwachting zal daarover nog vóór de zomer van 1997 een besluit worden genomen. De Commissie zal het geachte Parlementslid daarvan te zijner tijd beslist in kennis stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1221/97 van Thomas Megahy (PSE) aan de Commissie (7 april 1997)

Betreft: Situatie van de Hongaarse landbouwsector

Hongaarse landbouwers hebben onlangs geprotesteerd dat zij in hun bestaan worden bedreigd door goedkope invoer uit de EU. Welke stappen heeft de Commissie ondernomen om ervoor te zorgen dat de overgangseconomieën van de landen van Midden- en Oost-Europa kunnen overleven en zich aan de nieuwe omstandigheden kunnen aanpassen?

Is de Commissie niet ook van oordeel dat een te grote afhankelijkheid van ingevoerde voedingsmiddelen ongewenst zou zijn?

Wijst de Commissie de kritiek van de Hongaarse landbouwers geheel en al van de hand of denkt zij haar huidige vormen van beleid te heroverwegen als reactie op wat een gerechtvaardigde bezorgdheid lijkt te zijn?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (5 mei 1997)

De Commissie is zich ervan bewust dat de landbouweconomie in Hongarije, net als in de overige landen van Midden- en Oost-Europa, een overgangsperiode meemaakt waaraan niet valt te ontkomen. Aanvankelijk heeft dit tot een recessie geleid. Maar sinds vorig jaar zijn er in Hongarije tekenen van herstel.

De Gemeenschap heeft tijdens de overgangsperiode de Hongaarse landbouw gesteund via het Phare-programma. Tussen 1990 en 1995 heeft zij in totaal 78,5 miljoen ecu uitgetrokken om de landbouweconomie meer marktgericht te maken. De steun was vooral bestemd voor de oprichting van een landbouwkredietgarantiefonds, het opzetten van kredietverstrekkingskanalen voor de landbouw en de aanleg van een kadaster.

Voorts hebben de Gemeenschap en Hongarije elkaar in het kader van de Europa-Overeenkomst concessies voor landbouwproducten en voedingsmiddelen verleend, maar wel asymmetrisch in het voordeel van Hongarije. Dit betekent dat de Hongaarse producenten onder gunstige voorwaarden toegang krijgen tot de markten van de Gemeenschap, waar de prijzen hoog liggen.

De Commissie is het er volkomen mee eens dat een te grote afhankelijkheid van ingevoerde voedingsmiddelen niet wenselijk is. Hongarije is echter een netto-uitvoerder van landbouwproducten en voedingsmiddelen. Bovendien is zijn handelsbalans met de Gemeenschap voor de betrokken producten altijd positief geweest (het overschot van Hongarije bedroeg 350 miljoen ecu in 1994 en 492 miljoen ecu in 1995).

De Europa-Overeenkomst omvat evenwel ook procedures om moeilijkheden op de markten als gevolg van de toegenomen invoer van een bepaald product te verhelpen. De Commissie kan het geachte Parlementslid verzekeren dat zij altijd bereid is dergelijke gevallen te onderzoeken en samen met de lidstaten naar oplossingen te zoeken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1326/97 van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie (21 april 1997)

(Betreft: Uitvoering verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad, hervorming van de marktordening voor verse groenten en fruit

Met verordening 2200/96 ((PB L 297 van 21.11.1996, blz. 1. )) is de hervorming van de marktordening voor de sector groenten en fruit ingevoerd. Volgens deze verordening kunnen telersverenigingen via de zogenaamde operationele fondsen tot 50% van bepaalde door hen gemaakte kosten van o.a. het verhandelen van door hen zelf geteelde producten, communautair vergoed krijgen.

Telersverenigingen kunnen ook zogenaamde 'andere activiteiten' uitoefenen, onder andere het in de handel brengen van groenten en fruit van andere telersverenigingen of van producten die zijn geïmporteerd uit derde landen.

Gezien het bovenstaande kan onder bepaalde omstandigheden de nieuwe marktordening resulteren in een verstoring van de eerlijke concurrentie tussen de telersverenigingen enerzijds en bestaande handelsverenigingen anderzijds. De 'andere activiteiten', welke niet voor subsidie in aanmerking komen, kunnen indirect profiteren van de communautaire steun aan de wel voor subsidie in aanmerking komende activiteiten.

1. Hoe denkt de Commissie deze verstoring van eerlijke concurrentie tussen teelt en handel te voorkomen?

2. Hoe denkt de Commissie te kunnen garanderen dat de communautaire steun in de praktijk alleen betrekking heeft op de door de telersverenigingen zelf geteelde producten, zonder verhulde 'kruisbestuiving' op andere, bijvoorbeeld geïmporteerde, producten?

3. Welke concrete maatregelen denkt de Commissie te nemen indien in specifieke gevallen de bovengenoemde concurrentieverstoring toch blijkt te bestaan?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (30 mei 1997)

1. Op grond van Verordening (EG) nr. 2200/96 hebben telersverenigingen recht op financiële steun van de Gemeenschap voor een actiefonds dat uitsluitend mag worden aangewend voor die producten van de sector groenten en fruit waarvoor de betrokken telersvereniging is erkend. De financiële steun van de Gemeenschap mag rechtstreeks noch zijdelings worden besteed voor producten waarvoor de telersvereniging niet is erkend, en mag hoe dan ook niet worden gebruikt voor groenten en fruit die uit derde landen zijn ingevoerd.

2. In hoofdstuk IV van Verordening (EG) nr. 411/97 ((PB L 62 van 4.3.1997. )) zijn algemene bepalingen opgenomen met betrekking tot de uitvoering van de voor financiële steun van de Gemeenschap via een actiefonds in aanmerking komende operationele programma's en maatregelen om producten uit de markt te nemen. Het betreft onder meer bepalingen inzake de controle om na te gaan of aan de voorwaarden voor de steunverlening wordt voldaan.

3. In artikel 13 van Verordening (EG) nr. 411/97 is bepaald wat de sancties zijn bij niet-naleving van de voorschriften van de Gemeenschap met betrekking tot de financiële steun die deze via de actiefondsen verleent.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1078/97 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (21 maart 1997)

Betreft: De kerncentrale in Akkuyu (Turkije)

Volgens berichten in de Turkse pers heeft het huidige nucleaire programma van Turkije militaire doelstellingen. Er wordt meer bepaald verwezen naar Turkse professoren, zoals de heren Kilic en Kadiroglu, die stellen dat dit programma zal zorgen voor de technische kennis en de middelen om kernwapens te produceren, terwijl het met een bepaalde methode mogelijk wordt de geproduceerde hoeveelheid plutonium te vermeerderen in de reactoren van Canadese herkomst ("CANDU¨) welke Turkije op haar grondgebied wil installeren.

De Canadese premier, de heer Chrétien, heeft initiatieven genomen om de verkoop van deze reactoren ook in andere landen, zoals Korea, Thailand enz., te bevorderen, maar volgens recente informatie zouden deze reactoren problemen vertonen inzake veiligheid en zouden zij niet voldoen aan de voorschriften van de Canadese milieuwetgeving.

Kan de Commissie zeggen of zij van deze zaak op de hoogte is, wat de officiële informatie is die zij over dit probleem heeft, en welke directe maatregelen zij zal nemen om een einde te stellen aan het nucleair programma van Turkije, dat gevaren meebrengt voor de veiligheid en het milieu van het gebied?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (15 mei 1997)

De internationale aanbesteding die de Turkse autoriteiten voor de bouw van de centrale in Akkuyu hebben uitgeschreven, zal eind juni 1997 worden afgesloten.

Volgens de inlichtingen die de Commissie heeft ontvangen, zou het resultaat van de beoordeling van de offertes eind 1997 bekend moeten zijn. De offertes dienen betrekking te hebben op de volledige bouw van de installatie en moeten ook voorzien in de dekking van de nodige kredieten ten belope van 100 %. De Turkse autoriteiten hebben dus nog geen keuze gemaakt van het reactortype in het kader van dit project.

De Commissie heeft nota genomen van de bezorgdheid van het geachte Parlementslid maar beschikt niet over bevoegdheden op dit gebied.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0947/97 van Leonie van Bladel (UPE) aan de Raad (17 maart 1997)

Betreft: Midden-Oosten

Welke maatregelen neemt de Raad in het kader van de vredespolitiek inhet Midden-Oosten met betrekking tot de uitspraak gedaan op 7 februari 1997 door de voorzitter van het Iraanse parlement, Nateq-Nouri, "Israël is een onwettige staat en moge God u Palestijnen de overwinning schenken. Ik hoop dat we ooit de vernietiging van Israël kunnen vieren.¨

Gecombineerd antwoord op de schriftelijke vragen E-0946/97, E-0947/97 en E-0948/97 (1 juli 1997)

1. De Europese Unie heeft een kritische dialoog gevoerd met Iran, in overeenstemming met het besluit van de Europese Raad van Edinburgh in 1992. Met deze kritissche dialoog werd beoogd Iran een positievere en constructievere rol te laten apelen in de regio. Zij heeft duidelijk gemaakt dat de betrekkingen tussen de EU en Iran zich niet normaal kunnen ontwikkelen, wanneer er geen vooruitgang wordt geboekt op de gebieden waarop de kritische dialoog betrekking heeft.

2. Naar aanleiding van de uitspraak van het Berliner Kammergericht in de zogenaamde zaak ,,Mykonos¨ heeft het Voorzitterschap op 10 april 1997 namens de Europese Unie een verklaring afgelegd, waarin de betrokkenheid van de Iraanse autoriteiten wordt veroordeeld. De Europese Unie nam er akte van dat onder de huidige omstandigheden een basis voor de voortzetting van de kritische dialoog ontbreekt.

3. Tijdens zijn zitting op 29 en 30 april 1997 te Luxemburg heeft de Raad de betrekkingen van de Europese Unie met Iran uitgebreid besproken. Er werd overeenstemming bereikt over een aantal maatregelen ten aanzien van Iran en besloten werd om de betrekkingen met Iran op de voet kritisch te blijven volgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 244/97 van Hiltrud BREYER aan dee Raad. Etikettering van genetisch gemodificeerde soja en maïs



Publicatieblad Nr. C 373 van 09/12/1997 blz. 0010



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0244/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Raad (13 februari 1997) Betreft: Etikettering van genetisch gemodificeerde soja en maïs 1. Wordt de onlangs vastgestelde novel-food-verordening met betrekking tot de reeds voor de verkoop en teelt binnen de EU toegelaten genetisch gemodificeerde maïs van de firma Ciba-Geigy, toegepast? 2. Zo nee, hoe beoordeelt de Raad dan de juridische situatie, dat twee transgene voedingsgewassen en duizenden nieuwe levensmiddelen niet onder de novel-food-verordening vallen? 3. Mochten de genetisch gemodificeerde soja en maïs niet onder de novel-food-verordening vallen, sluit de Raad zich dan aan bij de mening van vragenstelster, dat in dit geval een nationale etikettering van de GMO's mogelijk is, daar in richtlijn 90/220 EEG ((PB L 117 van 8.5.1990, blz. 15. )) deze vraag bewust wordt opengelaten? Antwoord (16 juni 1997) De regelgeving betreffende nieuwe voedingsstoffen is op 14 mei 1997 in werking getreden ((PB L 43 van 14.2.1997. )). Sommige toepassingsbepalingen moeten nog worden vastgesteld. Het is thans in deze fase niet mogelijk een antwoord te geven op de precieze vragen van het Geachte Parlementslid. In ieder geval is het de taak van de Commissie om er onder toezicht van het Hof van Justitie voor te zorgen dat de bepalingen van het Gemeenschapsrecht correct worden toegepast.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1119/97 van Corrado Augias (PSE) aan de Commissie (24 maart 1997)

Betreft: Transformatie ENEL-controle, buurtschap Stanic, Bari

Is het de Commissie bekend dat op 1 augustus 1996 tussen de gemeente Bari, het bedrijf ENEL en het bedrijf Elettroambiente een overeenkomst is getekend om de in de buurtschap Stanic van Bari gelegen ENEL-centrale te transformeren in een thermoverwerker van stedelijk afval?

Heeft de Commissie gecontroleerd of deze installatie niet in strijd is met het beleid van de Unie ten aanzien van afvalverwerking?

Kan de Commissie ervoor instaan dat alle in zulke gevallen verplichte duidelijkheidscriteria zijn nageleefd?

Kan de Commissie garanderen dat alle bij belangrijke verbouwingen van dit soort installaties verplichte milieueffectrapportages hebben plaatsgevonden?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (6 mei 1997)

De Commissie is niet op de hoogte van de intentieverklaring waar het geachte parlementslid op doelt.

Op dit ogenblik kan de Commissie op grond van de door het geachte parlementslid verschafte inlichtingen niet bepalen of het betrokken project de wijziging van een thermische centrale met een thermisch vermogen van ten minste 300 MW betreft dan wel een installatie voor de vernietiging van industrieel afval en huisvuil. In beide gevallen gaat het om projecten die zijn vermeld in bijlage II van Richtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 5.7.1985. )) betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten.

Op grond van die richtlijn moeten dergelijke projecten aan een milieueffectrapportage worden onderworpen als de lidstaten van mening zijn dat dat vanwege hun kenmerken, d.w.z. de aard, de omvang of ligging, nodig is.

De Commissie zal contact opnemen met de Italiaanse autoriteiten om na te gaan of de bevoegde instanties hebben onderzocht of voor het onderhavige project, vanwege de kenmerken ervan, een milieueffectrapportage moest plaatsvinden.

Bovendien moet bij de benutting en de verwijdering van huisvuil worden voldaan aan Richtlijn 75/442/EEG ((PB L 194 van 25.7.1975. )) betreffende afvalstoffen als gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG ((PB L 78 van 26.3.1991. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0939/97 van Spalato Belleré (NI) aan de Commissie (13 maart 1997)

Betreft: Het beheer van de luchthaven Capodichino bij Napels

De gemeente en de provincie Napels hebben medegedeeld dat zij een akkoord met het bedrijf BAA (British Air Authority) hebben bereikt over de aankoop door laatstgenoemde van een meerderheidsaandeel in GESAC (de maatschappij die de Napolitaanse luchthaven Capodichino beheert) via een kapitaalverhoging en een deelneming van 65%.

Bij dit akkoord tussen de partijen werden andere bedrijven die luchthavens beheren en die geen kans hebben gezien aan de onderhandelingen hierover deel te nemen, terzijde geschoven.

Vindt de Commissie niet dat hiermee de Europese regelgeving inzake openbare aanbestedingen is geschonden en dat er sprake is van een duidelijke concurrentievervalsing in strijd met de mededingingsregels zoals die in de Europese Verdragen zijn vastgelegd?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (6 mei 1997)

De overdracht of aankoop van aandelen tussen ondernemingen is niet in strijd met het Gemeenschapsrecht als wordt voldaan aan de communautaire wetgeving inzake de concentratie van ondernemingen.

In dit geval, waarin een deel van de aandelen in GESAC wordt gekocht door BAA, moet de overdracht worden meegedeeld aan hetzij de bevoegde nationale instanties hetzij de Commissie, afhankelijk van de omvang van de transactie.

Aangezien het hier alleen gaat om de eigendom van de luchthavenmaatschappij, zijn de procedures voor aanbestedingen niet van toepassing.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1307/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (11 april 1997)

Betreft: Veiligheid op vissersschepen

Deze vraag betreft het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 meter of meer bedraagt (COM(96)0255 def. - 96/0168 SYN ((PB C 292 van 4.10.1996, blz. 29. ))) (SEC 1392(96).

Onderhavig voorstel dat een onderdeel vormt van het beleid van de Unie ter verbetering van de veiligheid in het zeevervoer, is bedoeld om een reeks geharmoniseerde veiligheidsregels in te stellen voor vissersvaartuigen die onder de vlag van een lidstaat varen en voor vissersvaartuigen die onder de vlag van een derde staat varen of in de territoriale of binnenwateren van de lidstaten dienst doen of hun vangst in een van de havens van de lidstaten aan land brengen.

Het zal moeilijk zijn om te controleren of de vissersvaartuigen uit derde landen die in de territoriale of binnenwateren van de EU willen vissen of in een communautaire haven hun vangst aan land willen brengen, voldoen aan de vereisten die gelden voor de communautaire vissersvaartuigen.

Is de Commissie derhalve voornemens de lidstaten te stimuleren hun controlemaatregelen zowel te land als ter zee te intensiveren?

Gecombineerd antwoord op de schritftelijke vragen E-1306/97, E-1307/97 en E-1308/97 van de heer Kinnock namens de Commissie (22 mei 1997)

In de toelichting bij het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt ((PB C 292 van 4.10.1996. )), stipt de Commissie aan dat er nieuwe maatregelen moeten worden getroffen ter aanvulling van de maatregelen die bij Richtlijn 93/103/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaartuigen ((PB L 307 van 13.12.1993. )) zijn ingevoerd. De Commissie is voornemens in de tweede helft van 1997 daarover een studie te doen uitvoeren.

Krachtens de door de Commissie voorgestelde richtlijn zullen de lidstaten over de juridische bevoegdheid beschikken om een de vlag van een derde Staat voerend vissersvaartuig dat in de territoriale of binnenwateren van een lidstaat dienstdoet of zijn vangst in een haven van een lidstaat aan land brengt, te controleren teneinde toe te zien op de naleving van de bij deze richtlijn vastgestelde veiligheidsnormen. De logistieke middelen om een dergelijk toezicht in de haven of op zee uit te oefenen zijn reeds beschikbaar in het kader van Richtlijn 95/21/EG van de Raad betreffende de havenstaatcontrole ((PB L 157 van 7.7.1995. )) en het controlestelsel van het Gemeenschappelijk visserijbeleid.

Wat de verzameling van gegevens over slachtoffers en bedrijfsongevallen aan boord van vissersvaartuigen betreft, verwijst de Commissie het geachte Parlementslid naar haar antwoord op Schriftelijke Vraag nr. 2721/96 van de heer Pronk ((PB C 105 van 3.4.1997. )).