SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3768/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 december 2002)

Betreft: Het naleven van de herhaaldelijk toegekende taalrechten van de Sloveenstalige minderheid in Oostenrijks Karintië voorafgaand aan toetreding van Slovenië tot de Europese Unie

1. Herinnert de Commissie zich dat na de Eerste Wereldoorlog de meerderheid van de grotendeels Sloveenstalige inwoners van de zuidrand van de Oostenrijkse provincie Karintië in een volksreferendum stemde voor het blijven behoren tot de staat Oostenrijk in plaats van aansluiting te vinden bij het toen recent opgerichte koninkrijk van Serven, Kroaten en Slovenen, mede omdat aan hen de toezegging was gedaan dat in hun woongebied ook binnen de republiek Oostenrijk de Sloveense taal een volwaardige rol zou spelen ten behoeve van bestuur, informatie en onderwijs?

2. Herinnert de Commisie zich tevens dat in het Staatsverdrag van 1955, dat na de Tweede Wereldoorlog een volwaardige terugkeer van de Oostenrijkse staat mogelijk maakte, de tot dan ontkende of verwaarloosde collectieve taalrechten van etnische minderheden in hun woongebied opnieuw werden gewaarborgd?

3. Is het de Commissie bekend dat de tot dit moment grootste partij in Karintië en de door die partij geleverde huidige gouverneur Haider hun populariteit mede te danken hadden aan hun propaganda voor een eentalig Duits Karintië en hun verzet tegen de taalrechten van de Slovenen, maar dat een rechterlijke uitspraak op het hoogste niveau in 2001 heeft bevestigd dat de sinds de jaren '70 door Duitstalige tegenstanders van tweetaligheid vernielde en verwijderde Sloveenstalige plaatsnaamborden moeten worden hersteld?

4. Kan de Commissie bevestigen dat dit conflict nu dreigt te escaleren omdat het bestuur van de provincie Karintië uitvoering van de rechterlijke uitspraak blijft tegenwerken, dat vervolgens de Sloveenstaligen in Karintië een voorstel hebben afgewezen om het behoud van hun reeds lang bestaande radiozender Radio Dva te blijven financieren met overheidsgeld in ruil voor het vrijwillig afzien van de meeste Sloveenstalige plaatsnaamborden, en dat deze afwijzing begin 2003 zal worden bestraft met het stopzetten van de subsidies voor dit radiostation?

5. Wat onderneemt de Commissie om te bewerkstelligen dat tijdig vóór de toetreding van de aangrenzende republiek Slovenië op 1 mei 2004 tot de Europese Unie binnen de Oostenrijkse provincie Karintië volledig naleving plaatsvindt van de in 1919, 1955 en 2001 toegekende taalrechten aan de Sloveenstalige bevolking, zodat het meningsverschil tussen de twee bevolkingsgroepen straks niet uitgroeit tot een permanent en steeds moeilijker op te lossen grensconflict tussen twee lidstaten van de EU?

Bron: Het Nederlandse dagblad De Volkskrant van 2.12.2002.

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(17 februari 2003)

De rechten van minderheden behoren tot de beginselen die zijn opgesomd in het eerste lid van artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Die beginselen zijn in verschillende internationale verdragen(1) beschreven en zijn plechtig bevestigd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie(2). Artikel 21, punt 1, van dit Handvest heeft betrekking op het verbod op discriminatie, onder meer op grond van etnische afkomst, taal, godsdienst of het behoren tot een nationale minderheid, en artikel 22 vereist dat de Unie de culturele, godsdienstige en taalkundige verscheidenheid eerbiedigt. Niettemin wordt in artikel 51 van het Handvest verduidelijkt dat de bepalingen ervan zijn gericht tot de instellingen en organen van de Unie met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel en tot de lidstaten, uitsluitend wanneer zij het recht van de Unie ten uitvoer brengen.

Die beginselen worden ten uitvoer gebracht door middel van de niet-nakomingsprocedure waarin artikel 226 (ex-artikel 169) van het EG-verdrag voorziet, en via de politieke procedure die in artikel 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie is vastgesteld. Volgens de eerste procedure kan de Commissie de zaak aanhangig maken bij het Hof van Justitie als de klacht binnen de werkingssfeer van het gemeenschapsrecht valt. Dat is met name het geval als de lidstaat een richtlijn niet correct omzet. Volgens de tweede procedure kan de Commissie of een derde van de lidstaten, als er een ernstige of voortdurende schending van de in artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie genoemde beginselen is, de zaak doorverwijzen naar de Raad, in de samenstelling van de staatshoofden en regeringsleiders.

In de zaak die het geachte parlementslid hier voorlegt, blijkt niet dat het gemeenschapsrecht verkeerd is toegepast en beschikt de Commissie in dit stadium evenmin over informatie waaruit kan worden afgeleid dat er een ernstige en voortdurende schending bestaat van de bepalingen van artikel 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie.

(1) Zie bijvoorbeeld het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten van de VN. Artikel 27 van dit verdrag beschermt het cultureel leven en de taal van personen die behoren tot minderheden. Dit verdrag is door alle lidstaten geratificeerd.

(2) PB C 364 van 18.12.2000.