ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3632/97 van Luciano Vecchi (PSE) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Garanties voor de toegang tot werkgelegenheidsinitiatieven in Luxemburg

Zoals reeds in eerdere vragen is gesignaleerd, blijkt het besluit van de Italiaanse autoriteiten om van non-profitorganisaties bankgaranties te eisen als zij deel willen nemen aan werkgelegenheidsinitiatieven, kostbaar te zijn en nadelig voor organisaties die duidelijk moeite hebben om eigen financiële garanties te verstrekken.

Wetende dat de wetgeving ter zake van lidstaat tot lidstaat verschilt, vraag ik de Commissie of ook Luxemburg van non-profit organisaties (en in het algemeen van bedrijven die tot de sociale economie en het "derde systeem¨ behoren) financiële of bankgaranties eist en zo ja, op welke voorwaarden.

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3624/97, E-3625/97, E-3626/97, E-3627/97, E-3628/97, E-3629/97, E-3630/97, E-3631/97, E-3632/97, E-3633/97, E-3634/97, E-3635/97, E-3636/97, E-3637/97 van de heer Papoutsis namens de Commissie (30 januari 1998)

De Commissie heeft geen gegevens over de door de lidstaten opgelegde verplichting dat verenigingen zonder winstoogmerk een bankgarantie moeten stellen om te kunnen genieten van de financiële steun die in het kader van de verschillende communautaire programma's wordt verleend. Deze materie valt onder het nationale recht.

Wat de toekenning van subsidies in het kader van het Werkgelegenheidsinitiatief betreft, is het de taak van de nationale overheid, die de overeenkomsten met de projectbeheerders sluit, om overeenkomstig de geldende nationale voorschriften een bankgarantie te eisen. In Duitsland, Griekenland, Spanje, Oostenrijk en Portugal wordt van potentiële projectbeheerders doorgaans geen dergelijke garantie gevraagd om in het Werkgelegenheidsinitiatief te mogen stappen.

Het stellen van een bankgarantie kan inderdaad een extra last vormen, met name voor ondernemingen in de sociale sector, maar het kan evenmin worden ontkend dat een dergelijke garantie absoluut noodzakelijk is wanneer de gebrekkige uitvoering van een overeenkomst financiële gevolgen heeft die de draagkracht van de debiteur te boven gaan.

Het Financieel Reglement van 21 december 1977 ((PB L 356 van 31.12.1977. )), zoals gewijzigd ((PB L 240 van 7.6.1995. )) op 18 september 1995, dat van toepassing is op de algemene begroting van de Gemeenschap, eist dat de contractant een zekerheid stelt wanneer een zeer belangrijke opdracht wordt geplaatst of een project wordt gesteund waarmee hoge bedragen zijn gemoeid. De meeste verenigingen uit de sociale sector worden echter zelden met deze verplichting geconfronteerd, gezien de beperkte omvang van de projecten die zij voorstellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3804/97 van José APOLINÁRIO aan de Commissie. Europees Sociaal Fonds en toerisme



Publicatieblad Nr. C 187 van 16/06/1998 blz. 0061



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3804/97 van José Apolinário (PSE) aan de Commissie (26 november 1997) Betreft: Europees Sociaal Fonds en toerisme Kan de Commissie naar aanleiding van haar antwoord op mijn vraag E-2036/97 ((PB C 391 van 23.12.1997, blz. 151. )) over de verdeling van de activiteiten van het EFRO over de lidstaten tevens de kredietbedragen aangeven die uit het ESF in de communautaire bestekken in het kader van de verschillende operationele programma's in elk van de 15 lidstaten zijn vastgelegd voor het toerisme? Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (30 januari 1998) De Commissie zendt het geachte Parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks een tabel met de gevraagde gegevens toe.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3628/97 van Luciano Vecchi (PSE) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Garanties voor de toegang tot werkgelegenheidsinitiatieven in Frankrijk

Zoals reeds in eerdere vragen is gesignaleerd, blijkt het besluit van de Italiaanse autoriteiten om van non-profitorganisaties bankgaranties te eisen als zij deel willen nemen aan werkgelegenheidsinitiatieven, kostbaar te zijn en nadelig voor organisaties die duidelijk moeite hebben om eigen financiële garanties te verstrekken.

Wetende dat de wetgeving ter zake van lidstaat tot lidstaat verschilt, vraag ik de Commissie of ook Frankrijk van non-profit organisaties (en in het algemeen van bedrijven die tot de sociale economie en het "derde systeem¨ behoren) financiële of bankgaranties eist en zo ja, op welke voorwaarden.

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3624/97, E-3625/97, E-3626/97, E-3627/97, E-3628/97, E-3629/97, E-3630/97, E-3631/97, E-3632/97, E-3633/97, E-3634/97, E-3635/97, E-3636/97, E-3637/97 van de heer Papoutsis namens de Commissie (30 januari 1998)

De Commissie heeft geen gegevens over de door de lidstaten opgelegde verplichting dat verenigingen zonder winstoogmerk een bankgarantie moeten stellen om te kunnen genieten van de financiële steun die in het kader van de verschillende communautaire programma's wordt verleend. Deze materie valt onder het nationale recht.

Wat de toekenning van subsidies in het kader van het Werkgelegenheidsinitiatief betreft, is het de taak van de nationale overheid, die de overeenkomsten met de projectbeheerders sluit, om overeenkomstig de geldende nationale voorschriften een bankgarantie te eisen. In Duitsland, Griekenland, Spanje, Oostenrijk en Portugal wordt van potentiële projectbeheerders doorgaans geen dergelijke garantie gevraagd om in het Werkgelegenheidsinitiatief te mogen stappen.

Het stellen van een bankgarantie kan inderdaad een extra last vormen, met name voor ondernemingen in de sociale sector, maar het kan evenmin worden ontkend dat een dergelijke garantie absoluut noodzakelijk is wanneer de gebrekkige uitvoering van een overeenkomst financiële gevolgen heeft die de draagkracht van de debiteur te boven gaan.

Het Financieel Reglement van 21 december 1977 ((PB L 356 van 31.12.1977. )), zoals gewijzigd ((PB L 240 van 7.6.1995. )) op 18 september 1995, dat van toepassing is op de algemene begroting van de Gemeenschap, eist dat de contractant een zekerheid stelt wanneer een zeer belangrijke opdracht wordt geplaatst of een project wordt gesteund waarmee hoge bedragen zijn gemoeid. De meeste verenigingen uit de sociale sector worden echter zelden met deze verplichting geconfronteerd, gezien de beperkte omvang van de projecten die zij voorstellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4020/97 van Panayotis Lambrias (PPE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Lood in het drinkwater

De Wereldgezondheidsorganisatie heeft het toegestane percentage lood in drinkwater drastisch verlaagd. Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om de lidstaten te helpen bij een zo spoedig mogelijke beperking van de hoeveelheid lood in het drinkwater en hoe denkt zij de plaatselijke autoriteiten - en de Europese burgers in het algemeen - een brede voorlichting ter zake te geven, gezien het gevaar dat lood oplevert voor de menselijke gezondheid, met name voor zuigelingen en kleine kinderen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (18 februari 1998)

In haar voorstel ((PB C 131 van 30.5.1995. )) tot wijziging van Richtlijn 80/778/EEG van 15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water ((PB L 229 van 30.8.1980. )) (de drinkwaterrichtlijn) heeft de Commissie de door de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) voor lood aanbevolen waarde van 10 microgram per liter (10 ìg/l) aangenomen. Deze norm werd door het Parlement goedgekeurd (eerste lezing op 12 december 1996) evenals in het op 19 december 1997 vastgestelde gemeenschappelijke standpunt van de Raad over de voorgestelde richtlijn (nr. 12767/97).

Zodra de richtlijn is aangenomen, hetgeen in beginsel in de loop van 1998 zal gebeuren, zijn de lidstaten verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging ervan. Wegens de aanzienlijke financiële en praktische gevolgen beschikken de lidstaten bij wijze van uitzondering voor lood over een periode van 15 jaar, in plaats van de gebruikelijke vijf jaar, om aan de parameterwaarde van 10 ìg/l te voldoen. In de periode tussen 5 en 15 jaar zal de tussentijdse norm 25 ìg/l bedragen in plaats van 50 ìg/l, de huidige norm voor lood.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3625/97 van Luciano Vecchi (PSE) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Garanties voor de toegang tot werkgelegenheidsinitiatieven in België

Zoals reeds in eerdere vragen is gesignaleerd, blijkt het besluit van de Italiaanse autoriteiten om van non-profitorganisaties bankgaranties te eisen als zij deel willen nemen aan werkgelegenheidsinitiatieven, kostbaar te zijn en nadelig voor organisaties die duidelijk moeite hebben om eigen financiële garanties te verstrekken.

Wetende dat de wetgeving ter zake van lidstaat tot lidstaat verschilt, vraag ik de Commissie of ook België van non-profit organisaties (en in het algemeen van bedrijven die tot de sociale economie en het "derde systeem¨ behoren) financiële of bankgaranties eist en zo ja, op welke voorwaarden.

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3624/97, E-3625/97, E-3626/97, E-3627/97, E-3628/97, E-3629/97, E-3630/97, E-3631/97, E-3632/97, E-3633/97, E-3634/97, E-3635/97, E-3636/97, E-3637/97 van de heer Papoutsis namens de Commissie (30 januari 1998)

De Commissie heeft geen gegevens over de door de lidstaten opgelegde verplichting dat verenigingen zonder winstoogmerk een bankgarantie moeten stellen om te kunnen genieten van de financiële steun die in het kader van de verschillende communautaire programma's wordt verleend. Deze materie valt onder het nationale recht.

Wat de toekenning van subsidies in het kader van het Werkgelegenheidsinitiatief betreft, is het de taak van de nationale overheid, die de overeenkomsten met de projectbeheerders sluit, om overeenkomstig de geldende nationale voorschriften een bankgarantie te eisen. In Duitsland, Griekenland, Spanje, Oostenrijk en Portugal wordt van potentiële projectbeheerders doorgaans geen dergelijke garantie gevraagd om in het Werkgelegenheidsinitiatief te mogen stappen.

Het stellen van een bankgarantie kan inderdaad een extra last vormen, met name voor ondernemingen in de sociale sector, maar het kan evenmin worden ontkend dat een dergelijke garantie absoluut noodzakelijk is wanneer de gebrekkige uitvoering van een overeenkomst financiële gevolgen heeft die de draagkracht van de debiteur te boven gaan.

Het Financieel Reglement van 21 december 1977 ((PB L 356 van 31.12.1977. )), zoals gewijzigd ((PB L 240 van 7.6.1995. )) op 18 september 1995, dat van toepassing is op de algemene begroting van de Gemeenschap, eist dat de contractant een zekerheid stelt wanneer een zeer belangrijke opdracht wordt geplaatst of een project wordt gesteund waarmee hoge bedragen zijn gemoeid. De meeste verenigingen uit de sociale sector worden echter zelden met deze verplichting geconfronteerd, gezien de beperkte omvang van de projecten die zij voorstellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4169/97 van Eryl McNally (PSE) aan de Commissie (21 januari 1998)

Betreft: SKY-satellietuitzendingen in de EU

Volgens SKY, de maatschappij voor satelliettelevisie, is het Britse burgers die voor SKY-uitzendingen in het Verenigd Koninkrijk hebben betaald, op grond van het Britse auteursrecht verboden bij een bezoek aan of een verblijf in andere lidstaten van de Europese Unie uitzendingen te ontvangen. Veel Britse burgers, die verblijven in of een bezoek brengen aan andere EU-lidstaten zijn zo gedwongen het ofwel zonder SKY te doen ofwel illegaal hun SKY-card mee naar het buitenland te nemen en bij SKY een adres in het Verenigd Koninkrijk op te geven. Geen enkel ander EU-land kent beperkingen wat betreft het kijken naar satellietuitzendingen. Zij zijn in alle Europese landen vrij toegankelijk.

Wat kan de Commissie doen om ervoor te zorgen dat voor Britse abonnees op SKY-satelliettelevisie dezelfde rechten en voorwaarden gelden als voor andere Europese burgers?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (24 februari 1998)

Het is de Commissie bekend dat de ontvangst van bepaalde satellietuitzendingen in de Gemeenschap wordt beperkt om hoofdzakelijk auteursrechtelijke redenen. Dit geldt niet alleen voor de uitzendingen die de geachte afgevaardigde noemt, maar ook voor de uitzendingen van verscheidene andere maatschappijen voor satelliettelevisie die in een van de lidstaten zijn gevestigd.

De Commissie heeft de gevallen waarin consumenten in hun keuze van televisieprogramma's worden beperkt, al onderzocht, maar is tot de conclusie gekomen zij niet kan ingrijpen omdat van inbreuken op het Gemeenschapsrecht geen sprake lijkt te zijn.

Beperkingen ten aanzien van de ontvangst van bepaalde satellietuitzendingen zijn niet afhankelijk van nationale wettelijke beperkingen inzake de doorgifte van televisieuitzendingen, maar zijn een gevolg van commerciële beslissingen van de betrokken omroeporganisaties, die hoofdzakelijk stoelen op exploitatie-overeenkomsten met de beheerders van de uitzendrechten. Er is bijgevolg geen sprake van een overtreding van de interne-marktregels.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3384/97 van Jaak Vandemeulebroucke (ARE) aan de Commissie (23 oktober 1997)

Betreft: Sollicitatieformulier voor een aanwerving voor het Europees Milieuagentschap (Kopenhagen)

In het Publicatieblad C 294 A van 27 september 1997 wordt bekendgemaakt dat het Europees milieuagentschap een sollicitatieronde organiseert ter aanwerving van een adjunct-directeur.

Het bijgevoegde sollicitatieformulier is eentalig opgesteld in het Engels, en dit in alle taalversies van hogervermeld Publicatieblad.

Indien de Commissie daadwerkelijk een gelijke behandeling van alle burgers in de hele Europese Unie nastreeft, is zij dan niet van oordeel dat alle kandidaten voor deze sollicitatieronde moeten kunnen deelnemen in hun eigen moedertaal en dat in dit concrete geval Engelstalige kandidaten een duidelijk voordeel hebben?

Is de Commissie bereid om degelijke en concrete maatregelen te treffen om in de toekomst dergelijke vormen van discriminatie tegen te gaan en heeft ze plannen om aangaande deze sollicitatieronde alsnog sollicitatieformulieren in de officiële talen te voorzien?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (1 decembre 1997)

Zoals het geachte Parlementslid wel bekend zal zijn, is het Europees Milieuagentschap een onafhankelijke instantie, waarover de Commissie geen directe zeggenschap heeft. De verantwoordelijkheid voor alle personeelszaken van het Agentschap, inclusief rekrutering, berust bij de raad van bestuur van het Agentschap, die het dagelijks bestuur en de algemene bestuurszaken aan de directeur delegeert. De raad van bestuur zelf heeft twee door het Parlement aangestelde vertegenwoordigers, die misschien kunnen helpen met verdere opheldering in deze kwestie.

Het bericht over een selectieprocedure voor de rekrutering van een adjunct-directeur is in alle taalversies in het Publicatieblad bekendgemaakt op basis van de gegevens die van het Agentschap waren ontvangen. De verstrekte en gepubliceerde teksten bestonden uit een sollicitatieformulier in het Engels en een vacaturebericht in alle officiële talen. De beslissing of nieuwe sollicitatieformulieren zullen worden gepubliceerd, blijft aan het Agentschap, maar dit heeft de Commissie meegedeeld dat alle sollicitanten die zich bij het Agentschap hebben aangeboden identieke sollicitatieformulieren in de eigen taal zullen ontvangen, zodat gelijke behandeling van alle sollicitaties kan worden verzekerd.

In de regel zullen de vertegenwoordigers van de Commissie in de raad van bestuur zich houden aan de beginselen van gelijke kansen en selectie op basis van geschiktheid, efficiëntie en integriteit van de sollicitant met betrekking tot de eisen van de post.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3850/97 van Jean-Pierre Bébéar (PPE) aan de Commissie (5 december 1997)

Betreft: BSE - Industrieel gebruik van talg

Beschikking 97/534/EG ((PB L 216 van 8.8.1997, blz. 95. )) van de Commissie van 20 juli 1997 betreft het verbod in de EU - met ingang van 1 januari 1998 - op het gebruik van risicomateriaal afkomstig van runderen, schapen of geiten "in verband met overdraagbare spongiforme encefalopathieën¨.

In de Europese Unie vervaardigen bedrijven oleochemische producten op basis van talgderivaten die bijvoorbeeld worden gebruikt als wasverzachters, additieven voor verf, drukinkt of emulgatoren voor asfalt.

Door beschikking 97/534 zouden alle officiële goedkeuringen en homologaties van deze producten door hun cliënten op losse schroeven komen te staan.

Is het mogelijk de bescherming van de volksgezondheid te handhaven en tegelijkertijd de beschikking van de Commissie duidelijker te formuleren voor wat betreft de invoer uit derde landen in verband met de productie van derivaten anders dan voor farmaceutische en cosmetische doeleinden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (5 februari 1998)

Beschikking 97/534/EG van de Commissie van 30 juli 1997 houdende verbod, in verband met overdraagbare spongiforme encefalopathieën, op het gebruik van risicomateriaal verbiedt met ingang van 1 april 1998 het gebruik in de Gemeenschap van gespecificeerd risicomateriaal voor welk doel ook. De Commissie omschrijft "gespecificeerd risicomateriaal¨ als:

a) de schedel, met inbegrip van de hersenen en de ogen, de tonsillen en het ruggenmerg van:

- runderen van meer dan twaalf maanden,

- schapen en geiten van meer dan twaalf maanden of waarbij een van de blijvende snijtanden door het tandvlees is gebroken;

b) de milt van schapen en geiten.

Het effect van deze beschikking op de talgproductie is dat als grondstof gebruikt slachtafval de voornoemde weefsels niet zal bevatten, maar deze weefsels vormen geen aanzienlijk gedeelte van de grondstof. Bovendien zullen gestorven dieren niet voor de talgproductie beschikbaar zijn, maar deze karkassen vormen slechts een zeer klein gedeelte van de grondstof. Het effect van Beschikking 97/534/EG op de talgproductie in de Gemeenschap zal bijgevolg verwaarloosbaar klein zijn.

Wat de invoer uit derde landen betreft, schrijft de beschikking alleen voor dat voor producten voor voedingsmiddelen, veevoeder, medische, farmaceutische en cosmetische produkten een certificaat moet worden afgegeven waaruit blijkt dat deze producten vrij van gespecificeerd risicomateriaal zijn. Zij heeft geen betrekking op talgproducten voor industrieel gebruik.

De Commissie is zich echter bewust van het feit dat de formulering van de beschikking in sommige kringen, zoals aangegeven door de geachte afgevaardigde, aanleiding kan geven tot verschillende interpretaties. Daarom is de Commissie voornemens om bij de wijziging van de beschikking in het licht van het nieuwe wetenschappelijke advies de tekst te verduidelijken om duidelijk te maken dat de beschikking niet van toepassing is op producten die geen risico voor de gezondheid opleveren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3566/97 van Graham Mather (PPE) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Mededeling van de Commissie over belastingcoördinatie (COM(97)0495)

Tijdens de ECOFIN-zitting van 13 oktober 1997 werd de mededeling van de Commissie voor het eerst behandeld. In het document wordt een pakket van maatregelen voorgesteld ter bestrijding van wat schadelijke belastingmededinging wordt genoemd. De Raad heeft de Commissie verzocht uiterlijk op 12 november een nieuwe mededeling in te dienen en daarin de resultaten te verwerken van de zitting van de Raad en van de bijeenkomst van 20 oktober van de Groep Belastingbeleid. Met algemene stemmen benadrukten de ministers dat zij voornemens waren ter zake op de ECOFIN-zitting van 1 december politieke overeenkomst te bereiken.

Over de belasting van inkomen uit kapitaal wordt in punt 19 III van de mededeling gezegd dat iedere lidstaat een minimum aan bronbelasting moet heffen of aan de andere lidstaten gegevens moet verstrekken over inkomen uit kapitaal.

1. Hoe zou minimum van de bronbelasting in een bepaalde lidstaat voor belastingdoeleinden worden aangepast aan het in het land waar een burger verblijft gebruikelijke percentage van de belasting op inkomen uit kapitaal?

2. Welk onderzoek heeft de Commissie verricht om te bepalen hoeveel dergelijke aanpassingen kosten?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3563/97, E-3564/97, E-3565/97, E-3566/97 en E-3567/97 van de heer Monti namens de Commissie (3 februari 1998)

De Commissie wil de geachte afgevaardigde graag zowel op haar nieuwe mededeling van 5 november 1997 ((COM(97) 564 def. )) als op de conclusies van de Raad Ecofin van 1 december 1997 inzake het belastingbeleid wijzen.

In zijn conclusies heeft de Raad een tekst over de belasting van spaargelden goedgekeurd; deze omvat vier punten die als basis voor een nieuw voorstel voor een richtlijn kunnen dienen.

Zoals de Commissie in haar bovengenoemde mededeling al aankondigde, is zij voornemens zeer spoedig een dergelijk voorstel te doen, in principe tegen april 1998.

In het huidige stadium vindt de Commissie het voorbarig commentaar te geven op de gevoelige en moeilijke kwesties die de geachte afgevaardigde aanroert.

De Commissie denkt hierover nog na en zal haar standpunt in het voorstel voor een richtlijn duidelijk naar voren brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4122/97 van Anita POLLACK aan de Commissie. Eco-label



Publicatieblad Nr. C 187 van 16/06/1998 blz. 0127



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4122/97 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (16 januari 1998) Betreft: Eco-label Heeft de Commissie in elk van de lidstaten van de Europese Unie de opvattingen van de consument over het eco-label van de EU gepeild? Zo ja, wat hebben deze peilingen uitgewezen? Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (27 februari 1998) De Commissie heeft tot dusver in geen enkele lidstaat een enquête uit gevoerd naar de mening van de consumenten over de communautaire milieukeur. Een dergelijke enquête zou op dit ogenblik prematuur zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3177/97 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (13 oktober 1997)

Betreft: Vernieuwende acties voor boerinnen en vrouwen op het platteland

De Commissie heeft, teneinde de positie van de vrouwen op het platteland te steunen en te versterken, een oproep voor voorstellen voor proef- en demonstratieprojecten voor vernieuwende acties voor boerinnen en vrouwen in het algemeen gelanceerd (96/C/284/10).

1. Kan de Commissie meedelen: of zij de beoordeling en de selectie van de ingediende projecten reeds voltooid heeft, en

2. hoeveel en welke van de ingediende voorstellen waarbij sprake is van Griekse deelneming, zijn goedgekeurd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (9 december 1997)

1. De beoordeling en de selectie van de voorstellen die in het kader van de door het geachte Parlementslid genoemde oproep tot het indienen van voorstellen zijn voorgelegd, is nog niet beëindigd.

2. De Commissie kan het geachte Parlementslid in dit stadium derhalve niet de gevraagde informatie geven over de Griekse voorstellen.