SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3065/98

van Werner Langen (PPE) aan de Commissie

(8 oktober 1998)

Betreft: Geplande onderwerping loterijwezen aan Europees mededingingsrecht

De inleiding van een inbreukprocedure tegen Ierland overeenkomstig artikel 169 van het EG-Verdrag, het verzoek om een prejudiciële beslissing van een Finse rechtbank aan het Europees Hof van Justitie en de overwegingen of het loterijwezen aan het Europese mededingingsrecht zou moeten worden onderworpen in plaats van aan het nationale normatieve recht, hebben in Duitsland tot verhitte discussies geleid.

De Duitse deelstaten zijn volgens mijn informatie tot dusver niet voornemens de Duitse loterijmarkt te openen voor buitenlandse organisatoren van kansspelen. Hier spelen tal van vraagstukken, maar vooral fiscale argumenten een doorslaggevende rol.

De Commissie wordt tegen deze achtergrond verzocht de volgende vragen te beantwoorden:

1. Om welke redenen is de Commissie teruggekomen op haar oorspronkelijke verklaring van de Europese Top van Edinburgh van 12 december 1992 om af te zien van een reglementering van kansspelen?

2. Wat is de stand van de inbreukprocedure tegen Ierland overeenkomstig artikel 169 van het EG-Verdrag?

3. Hoe luidt het advies dat de Commissie in het kader van het verzoek om een prejudiciële beslissing van een Finse rechtbank bij het Europees Hof van Justitie in de zaak Läärä C-124/97 heeft uitgebracht?

4. Heeft de ECOFIN-Raad zich over deze problematiek gebogen en zo niet, wanneer is hij voornemens dit te doen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commission

(19 november 1998)

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat zij niet is teruggekomen op haar verklaring van 1992, waarin zij stelde dat de voltooiing van de interne markt op het gebied van kansspelen geen wetgevingsmaatregelen vereiste Dit moge blijken uit het feit dat noch aan de Raad noch aan het Parlement enig voorstel op dit gebied ter onderzoek of besluit is voorgelegd. Niettemin zou deze positie in het licht van nieuwe elementen herzien kunnen worden.

In het Schindler-arrest van 24 maart 1994 (zaak C-275/92) heeft het Hof van Justitie erkend dat het organiseren van loterijen (evenals van andere gokspelen) een onder het Gemeenschapsrecht vallende economische activiteit is met bepaalde bijzondere kenmerken die voor de lidstaten reden kunnen zijn haar aan banden te leggen, onder voorbehoud dat de beperkende maatregelen niet discriminerend zijn.

Derhalve kan de Commissie, als na onderzoek van een bij haar ingediende klacht wordt vermoed dat er sprake is van ongerechtvaardigde discriminerende maatregelen op dit gebied, een procedure instellen, waarbij het de betrokken lidstaat altijd vrijstaat zijn opmerkingen kenbaar te maken. Wat dit betreft zullen de Schindler-jurisprudentie en het nog te wijzen arrest in de door het geachte parlementslid genoemde zaak Läärä medebepalend zijn voor het verloop van de procedure tegen Ierland, dat heeft geantwoord op het met redenen omklede advies dat aan dit land is medegedeeld.

Opgemerkt moet worden dat de Commissie in laatstgenoemde zaak van oordeel was dat de toewijzing van een monopolie op het gebied van gokautomaten aan een publiekrechtelijke vereniging geen beperking inhield die onverenigbaar zou zijn met de beginselen van vrije vestiging en vrije dienstverrichting zoals gesteld in respectievelijk artikel 52 en artikel 59 van het EG-Verdrag.