SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1812/96 van Joan Colom i Naval (PSE) aan de Commissie (5 juli 1996)

Betreft: Gevolgen van de "Euro¨ voor de CFA-frankzone en de Overeenkomsten van Lomé

Sedert 1990 is het proces voor de invoering van één gemeenschappelijke valuta aanzienlijk gevorderd waarbij echter een groot aantal vragen rijst waarop tot op dit moment nog geen duidelijk antwoord is gegeven. Ondanks het antwoord van de Commissie op een eerdere vraag over de gevolgen van de Europese Monetaire Unie voor de CFA-frank (vraag 119, H-832/90, die op 21.11.1990 ((Handelingen van het Europees Parlement 396 (november 1990).)) werd beantwoord) blijven talloze twijfels bestaan zoals deze onder meer tot uitdrukking kwamen tijdens de onlangs gehouden Paritaire Vergadering ACS-EU in Windhoek. Kan de Commissie in dit verband mededelen:

- welke studies werden verricht naar de invloed van de invoering van de Euro voor de CFA-frank voor de Overeenkomst van Lomé in het kader van EU-Verdrag en de hieropvolgende besluiten?

- Welke eventueel de belangrijkste conclusies zijn van deze studies?

- Welke de gevolgen zijn van de Euro voor de garantie van de convertibiliteit van de CFA-frank/Franse frank die door Frankrijk is gegeven, ervan uitgaande dat de Euro de Franse frank zal vervangen?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie (18 september 1996)

De bepalingen van het EG-verdrag hebben geen invloed op het systeem van de franc-zone. Wanneer in het begin van de derde fase van de Economische en Monetaire Unie (EMU) de wisselkoersen onherroepelijk worden vastgelegd, wordt de wisselkoers van de CFA-franc (franc van de Afrikaanse financiële gemeenschap) ten opzichte van de euro en van de nationale munteenheden van de Lid-Staten die aan de monetaire unie deelnemen, bepaald. Op het moment dat de Franse franc vervangen wordt door de euro, geldt voor de CFA-frank automatisch de wisselkoers ten opzichte van de euro. Dit heeft geen gevolgen voor de Afrikaanse landen van de CFA-zone, omdat het monetair beleid van de euro door dezelfde beginselen geleid zal worden als het huidige monetaire beleid van de Franse franc(FF).

Artikel 109 van het EG-Verdrag, waarin het wisselkoersbeleid van de monetaire unie ten opzichte van de andere valuta geregeld wordt, is dus niet van toepassing op de CFA-franc. Frankrijk kan ook in de toekomst via zijn begroting de convertibiliteit van de CFA-franc blijven garanderen in het kader van de algemene regels van het EG-Verdrag betreffende de overheidsfinanciën (artikelen 104, 104a, 104b, 104c).

De band tussen de CFA-franc en de FF (en daarna de euro) zal waarschijnlijk geen invloed hebben op het monetaire beleid van de Gemeenschap. De geldhoeveelheid van de landen van de franc-zone bedraagt namelijk niet meer dan 2% van de geldhoeveelheid van Frankrijk en hun gezamenlijke BBP minder dan 4% van het BBP van Frankrijk. Bovendien is sprake van een voortschrijdende integratie van de Westafrikaanse economische en monetaire unie (Uemoa), met name op het punt van het multilateraal toezicht op het economisch beleid van de leden, waardoor minder kans bestaat op economische en financiële crises in de landen van de Uemoa. Mochten er door buitengewone omstandigheden toch gevolgen zijn voor het monetair beleid van de Gemeenschap, dan is de Europese Centrale Bank in staat deze op te vangen.

De Commissie heeft nog geen studies gepubliceerd over de gevolgen van de omvorming van de franc-zone in euro-zone. Wel is de Commissie in het kader van de Uemoa betrokken bij het invoeren van een systeem van wederzijds toezicht dat tot meer convergentie op het vlak van het macro-economisch beleid moet leiden. Hierbij lijkt zich de conclusie op te dringen dat er geen gevolgen voor de EMU zullen zijn. Voor de betrokken Afrikaanse landen zijn de gevolgen eerder positief, omdat zij voortaan kunnen profiteren van de voordelen van de uitbreiding van hun monetaire zone. Dit zijn met name lagere kosten voor transacties met partners van de Gemeenschap, toegang tot een uitstekende internationale reservevaluta en beschikking over een beter functionerende monetaire markt. De internationale rol die de euro speelt, biedt hen de mogelijkheid, bij hun uitvoer naar de rest van de wereld gebruik te maken van deze munt als rekeneenheid, zodat zij minder wisselkoersrisico's lopen dan wanneer alleen de dollar gebruikt zou worden.

Door de koppeling van de CFA aan de euro beschikken de Lid-Staten over een stabiele en convertibele munt, zoals ook al het geval was in de franc-zone. Dit stelt hen in staat een monetair beleid te voeren dat niet leidt tot inflatie, de kwaal die andere ontwikkelingslanden de vruchten van de groei ontneemt.