SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0199/98 van Hilde Hawlicek (PSE) aan de Commissie (11 februari 1998)

Betreft: Behoud van het boek als cultuurgoed

In zijn rede op de Frankfurter Buchmesse in oktober 1997 zei Commissievoorzitter Santer dat "het boek voor ons zowel een cultuurgoed als een economische factor¨ is. Nu heeft Commissaris Karel Van Miert echter op 14 januari 1998 een klachtenprocedure ingeleid tegen de boekprijsbinding, nog voordat het door de ministers van Cultuur gevraagde advies inzake de vraag of de prijsbinding strookt met artikel 128 van het EG-Verdrag binnen was.

Hoe wordt het boek als cultuurgoed nu naar de mening van de Commissievoorzitter door de Commissie beschermd?

Kent de Commissievoorzitter ook de studie van de voormalige rechter van het Europese Hof van Justitie, de heer Ulrich Everling, waarin deze tot de slotsom komt dat de boekprijsbinding zoals die in Duitsland en Oostenrijk bestaat niet als onverenigbaar moet worden beschouwd met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 85, lid 1 van het EG-Verdrag, voor zover herimport van oorspronkelijk prijsgebonden boeken uit andere dan de genoemde lidstaten, die geen parallel-import is, niet opnieuw aan prijsbinding wordt onderworpen? Wanneer deze visie niet wordt gedeeld, is in ieder geval voldaan aan de voorwaarden voor vrijstelling krachtens artikel 85, lid 3 van het EG-Verdrag. Dat vloeit ook voort uit de beoordeling op grond van het mededingingsrecht, die rekening houdt met de culturele aspecten van de boekprijsbinding.

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (24 maart 1998)

De Commissie heeft er altijd op gewezen dat het initiatief van de Raad om de Commissie opdracht te geven overeenkomstig artikel 152 van het EG-Verdrag een verslag op te stellen, los staat van de mededingingsprocedure betreffende de Duits-Oostenrijkse vaste boekenprijs en deze procedure niet mag vertragen. In deze mededingingszaak, waarbij de uitgevers de prijsbinding al in het voorjaar van 1993 hebben aangemeld en waarvoor uitsluitend de Commissie bevoegd is, moest de formele procedure worden ingeleid nadat de Commissie na uitvoerig onderzoek van de argumenten van de uitgevers tot het voorlopige oordeel was gekomen dat deze argumenten een vrijstelling niet rechtvaardigen.

Tijdens de procedure hebben de partijen het verslag ter tafel gebracht. De conclusie hiervan luidt dat artikel 85, lid 1, niet meer op de vaste Duits-Oostenrijke boekenprijs van toepassing is omdat door het Verdrag betreffende de Europese Unie artikel 128, lid 4, aan het EG-Verdrag is toegevoegd. Dit is in strijd met de gevestigde jurisprudentie van het Hof van Justitie, zoals ook de opsteller van het verslag erkent (hij zegt dat zijn opvattingen "verder gaan dan de jurisprudentie en de besluitvormingspraktijk¨). In 1995, lang na de invoering van artikel 128, lid 4, is het Hof er nog als vanzelfsprekend van uitgegaan dat artikel 85, lid 1, van toepassing was op de grensoverschrijdende Iers-Britse prijsbinding. De mogelijke voordelen van een prijsbinding kwamen steeds pas in artikel 85, lid 3, aan de orde.

Uit de vraag van de geachte afgevaardigde blijkt niet waarom zij ervan uitgaat dat aan de voorwaarden voor een vrijstelling zou zijn voldaan. Zoals gezegd is de Commissie na een diepgaande analyse van alle argumenten en aan de hand van statistisch aantoonbare gegevens in haar voorlopige oordeel tot de tegengestelde conclusie gekomen.