SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0820/03

van Karl-Heinz Florenz (PPE-DE) aan de Commissie

(17 maart 2003)

Betreft: Verplichte braaklegging in het kader van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid

De Europese Commissie heeft in haar voorstellen voor een hervorming van de landbouw een ingrijpende verandering van de braakleggingsverplichting voorgesteld. Thans moet 10 % van het bebouwd oppervlak, waarvoor een aanvraag in het kader van de regeling inzake een algemene bedrijfspremie wordt ingediend, voor een periode van 10 jaar worden braakgelegd. Door deze verandering zou het fundament komen te vervallen voor de thans op circa 900 000 ha gepraktiseerde verbouw van duurzame grondstoffen op braakgelegde gebieden en de op deze plaatsen zinvolle productie van zelf gewonnen mest. Een verplichte braaklegging van 10 % is principieel in strijd met het doel van de hervorming, te weten invoering van meer marktwerking voor de landbouw.

Welke gevolgen voor de verbouw van duurzame grondstoffen verwacht de Commissie door de invoering van langdurige braaklegging?

Waarom is de Commissie van plan de huidige verbouw van duurzame grondstoffen door een verplichte braaklegging van 10 jaar in gevaar te brengen, hoewel zij de uitbreiding van het gebruik van biomassa voor de energie- en industriesector stimuleert?

Hoe verklaart de Commissie dat zij voor meer marktwerking in de landbouw pleit en gelijktijdig een starre braaklegging van 10 jaar voorschrijft?

Hoe moet in zuivere pachtbedrijven de tienjarige braaklegging worden gewaarborgd, wanneer het pachtcontract geen 10 jaar meer loopt of de verpachter een langdurige braaklegging verbiedt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(28 april 2003)

De braakleggingsregeling is ingesteld als een belangrijk instrument voor beheersing van de productie, en dus voor regulering van de markt. Het hoofddoel ervan is niet hernieuwbare grondstoffen te produceren. In feite wordt elk jaar slechts ongeveer 900 000 ha voor dit doel gebruikt, waarvan het grootste deel wordt beteeld met oliehoudende zaden voor verwerking tot energieproducten, en waarvan minder dan 50 000 ha wordt gebruikt voor de verbouw van andere niet voor voeding of vervoedering bestemde gewassen.

De voorstellen tot hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) voorzien in steun voor energiegewassen op niet-braakgelegde grond ten bedrage van 45 EUR/ha binnen de grenzen van een areaal van 1,5 miljoen ha, welk areaal meer dan 50 % groter is dan de braakgelegde oppervlakte die momenteel voor de teelt van dergelijke gewassen wordt gebruikt. Deze steun zal een instrument zijn voor de ontwikkeling van hernieuwbare grondstoffen zonder op een specifiek type gewassen te zijn toegespitst.

Met het oog op de door de Commissie ontplooide biobrandstofinitiatieven zal via dit nieuwe instrument steun voor de productie van hernieuwbare energiegewassen worden verleend zonder de beperking die het Blair House-akkoord oplegt voor oliehoudende zaden, welk akkoord de productie van voor voeding of vervoedering bestemde bijproducten beperkt tot 1 miljoen ton (wat overeenkomt met ongeveer 1 miljoen ha).

De in de regel niet-roulerende braaklegging waarin de hervormingsvoorstellen voorzien, zal haar rol in de beheersing van de productie blijven spelen en ook bijdragen tot het behoud van het milieu en van de biodiversiteit.

De niet-energiegewassen die momenteel op braakgelegde grond worden verbouwd, zullen kunnen worden geteeld op niet-braakgelegde grond die recht geeft op de ontkoppelde bedrijfstoeslag, waarbij alle bij de huidige regeling voorgeschreven controles en ook de verplichting een contract te sluiten zullen komen te vervallen, zodat duidelijk sprake zal zijn van een marktgerichte benadering.

Een landbouwer die is onderworpen aan de braakleggingsverplichting en die momenteel zijn bedrijf volledig of gedeeltelijk in pacht heeft, moet 10 % van zijn akkerbouwareaal uit productie nemen. Volgens het voorstel van de Commissie zal de aldus braak te leggen oppervlakte vanaf 1 januari 2004 niet langer mogen rouleren tenzij de lidstaat daar om milieuredenen toestemming voor geeft, en niet langer voor enig landbouwdoel mogen worden gebruikt. Vanaf de genoemde datum zal voor de braakgelegde percelen aan deze voorwaarden moeten worden voldaan. In geval van overdracht van de grond blijven deze voorwaarden gelden.

Gezien de ontwikkeling van de discussie over deze kwesties heeft het voor de landbouw bevoegde lid van de Commissie echter in de vergadering van de Raad Landbouw en Visserij van 8 april 2003 verklaard dat de Commissie bereid is te onderzoeken of roulerende braaklegging en de mogelijkheid de braakgelegde percelen voor niet voor voeding of vervoedering bestemde gewassen te gebruiken kunnen worden gehandhaafd, waarbij voor de Commissie als voorwaarde geldt dat de controleproblemen kunnen worden geregeld.