ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1592/98

van Klaus Lukas (NI) aan de Commissie

(25 mei 1998)

Betreft: Faillissement van de "Tauras" bank

Blijkens inlichtingen die ik heb ontvangen is geld van de Europese Unie verloren gegaan ten gevolge van het faillissement van de Litouwse "Tauras"-bank in 1995-97.

1. Hoeveel EU-middelen waren gedeponeerd bij bovengenoemde bank? Welk bedrag kon worden gerecupereerd? Welk bedrag is verloren gegaan?

2. Waarom heeft de EU juist deze bank uitverkoren voor haar betalingen in Litouwen? Wie draagt de verantwoording voor deze keuze? Welke consequenties zal de Commissie uit deze kwestie trekken? Aan de hand van welke procedure selecteert de EU de banken waarmee zij zaken doet?

3. Heeft de Commissie ook in andere gevallen moeten vaststellen dat de door haar uitverkoren bank in een precaire economische situatie kwam te verkeren? Zo ja, in welke gevallen was hiervan sprake, en welke financiële verliezen werden hierbij geleden?

4. Worden de banken, waarlangs de EU haar betalingsverkeer laat lopen, aan een speciale controle onderworpen? Zo ja, hoe gaat deze controle in zijn werk? Zo neen, waarom niet?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(12 juni 1998)

De Commissie heeft de Tauras-bank niet als correspondent geselecteerd en heeft geen communautaire gelden bij die bank gedeponeerd. Bijgevolg zullen door het faillissement van de Tauras-bank geen communautaire gelden verloren gaan.

Het geachte parlementslid verwijst wellicht naar de aanwending van de opbrengsten van de macrofinanciële bijstand die de Gemeenschap in november 1992 aan Litouwen heeft verstrekt. Het verslag over de macrofinanciële bijstand aan derde landen, dat de Commissie jaarlijks bij het Parlement indient(1), bevat een uitvoerige analyse van de tenuitvoerlegging van deze maatregel.

In het kader van het akkoord tussen het Internationaal Monetair Fonds en Litouwen is aan dat land macrofinanciële bijstand verstrekt in de vorm van een communautaire lening aan de Bank van Litouwen. Die maatregel vormt een op zich staande leningstransactie waarvoor de Republiek Litouwen zich garant stelt.

Als gevolg van bijzondere omstandigheden op het ogenblik van de tenuitvoerlegging van die bijstand mochten de Litouwse autoriteiten een deel van de middelen via een beperkt aantal plaatselijke banken doorlenen. Deze doorleningen zijn financiële transacties tussen Litouwse entiteiten, en alle daarna verbonden risico's zijn voor rekening van de staat Litouwen. In deze context hebben de Litouwse autoriteiten op 29 augustus 1995 besloten een bedrag van 17 miljoen ecu aan de Tauras-bank te lenen. Deze doorleningen hebben evenwel geen effect op de vorderingen van de Gemeenschap ten aanzien van Litouwen. De leningen van de Gemeenschap aan Litouwen zijn tot nog toe stipt afgelost en de Commissie verwacht in de toekomst geen moeilijkheden in dat verband.

(1) COM(98) 3 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3054/98

van John Cushnahan (PPE) aan de Commissie

(8 oktober 1998)

Betreft: Manchester United

Hoe zal de Commissie erop toezien dat de geplande aankoop van Manchester United door BskyB niet haaks staat op het mededingingsbeleid van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(4 november 1998)

De geplande aankoop van de voetbalclub Manchester United door BSkyB valt buiten het toepassingsgebied van de fusiegedragsregels (Verordening (EEG) 4064/89 van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen(1), als gewijzigd door Verordening (EG) 1310/97 van de Raad van 30 juni 1997(2)), aangezien het hier niet om een concentratie met een communautaire dimensie gaat. Met name worden bij de geplande aankoop niet de drempels bereikt betreffende de omzet zoals die in artikel 1 van de verordening worden omschreven.

In beginsel zijn derhalve op de geplande aankoop die onderzocht zal worden door de Britse autoriteiten, de nationale mededingingswetten en -procedures van toepassing.

(1) PB L 257 van 21.9.1990.

(2) PB L 180 van 9.7.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2272/98

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(22 juli 1998)

Betreft: Versteviging van de brug in de kustweg in Southport

Kan de Commissie bevestigen dat zij een aan de procedure uit hoofde van artikel 169 voorafgaand onderzoek laat uitvoeren naar de voorgestelde versteviging van de bruggen in de kustweg van Sefton, om vast te stellen of er sprake is van verbetering van de weg zonder dat de milieueffectrapportage overeenkomstig de habitatrichtlijn hoeft te worden uitgevoerd om te waarborgen dat de kust bij Sefton die op de nominatie staat om te worden uitgeroepen tot speciale beschermingszone, geen ongunstige gevolgen ondervindt?

Hebben de desbetreffende Britse autoriteiten op dit onderzoek gereageerd?

Zo niet, is de Commissie dan bereid aan te dringen op een zo spoedig mogelijke oplossing van het probleem daar de werkzaamheden in september 1998 zullen beginnen?

Onderschrijft de Commissie de mening dat het wenselijk is de werkzaamheden stop te zetten indien zij onwettig zijn of er, indien zij niet onwettig zijn, voor te zorgen dat zij kunnen plaatsvinden zonder dat hoeft te worden gevreesd voor latere rechtszaken?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(17 september 1998)

Het is de Commissie bekend dat er beweerd wordt dat de Britse autoriteiten in verband met de versteviging van de bruggen in de kustweg bij Sefton inbreuk hebben gepleegd op sommige bepalingen van Richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(1).

De Commissie is deze zaak aan het bestuderen en heeft contact opgenomen met de Britse autoriteiten. Zij wacht thans op een antwoord van het Verenigd Koninkrijk.

In antwoord op de derde vraag van het geachte parlementslid kan worden meegedeeld dat het de verantwoordelijkheid van de Commissie is om erop toe te zien dat de bepalingen uit het Verdrag en de op grond daarvan genomen maatregelen naar behoren door de lidstaten worden toegepast. Wanneer de Commissie van oordeel is dat een lidstaat een van de krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, kan zij besluiten om op grond van artikel 169 van het EG-Verdrag tot maatregelen over te gaan. De Commissie heeft evenwel geen bevoegdheden om projecten die in de lidstaten worden uitgevoerd tijdelijk stop te zetten.

(1) PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3056/98

van John Cushnahan (PPE) aan de Commissie

(8 oktober 1998)

Betreft: Een aparte superliga in het voetbal

Is het de Commissie bekend dat er plannen zijn om met een aparte superliga voor de toonaangevende Europese voetbalteams te starten? Zal de Commissie deze zaak op de voet volgen en er met name voor zorgen dat de uitzendrechten voor de wedstrijden in dat verband niet uitsluitend naar betaaltelevisiezenders gaan?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(29 oktober 1998)

De Commissie is op de hoogte van de plannen om te starten met een nieuwe Europese voetballiga waarbij een aanzienlijk aantal Europese voetbalclubs zijn betrokken.

De Commissie heeft totnogtoe geen verzoeken tot goedkeuring of vrijstelling of enige klacht in verband met dit plan ontvangen. Indien zij het een of het ander zou ontvangen, of het passend zou achten ex officio op te treden, dan zou zij in het kader van haar beoordeling van het geval onderzoeken welke de voordelen van de nieuwe liga zullen zijn voor de consument. Deze beoordeling zal een onderzoek behelzen van het beleid van de liga ten aanzien van de uitzending van wedstrijden, zij het via sateliettelevisie met vrije toegang (free-to-air), betaaltelevisie of abonneetelevisie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2778/98

van Johanna Maij-Weggen (PPE) aan de Commissie

(14 september 1998)

Betreft: De executie, door ophanging, van de heer Rawhani in Iran

Weet de Commissie dat op 21 juli in Mashad in Iran, de heer Ruhu'llah Rawhani door ophanging ter dood is gebracht omdat hij een jonge vrouw zou hebben bekeerd tot de Bahá'í-religie?

Weet de Commissie dat deze beschuldiging weersproken is door de jonge vrouw zelf, die verklaard zou hebben dat haar moeder een Bahá'í was en dat zijzelf ook als Bahá'í werd opgevoed en weet de Commissie dat de jonge vrouw zelf ook niet gevangen werd genomen?

Weet de Commissie dat de heer Rawhani geen bezoekrecht kreeg na zijn gevangenname, dat hem juridische bijstand is onthouden en dat alles erop wijst dat de heer Rawhani geen serieus proces heeft gehad noch dat er enig formeel vonnis tegen hem is uitgesproken?

Weet de Commissie dat er sinds 1992 geen Bahá'í's meer terechtgesteld waren en dat er nog 15 Bahá'í's gevangen zitten van wie er vier eveneens ter dood zijn veroordeeld?

Wil de Commissie bij de Iraanse regering om opheldering vragen over het uitgevoerde doodvonnis van de heer Rawhani en over het lot van de nog 15 gevangen zittende Bahá'í's?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie

(22 oktober 1998)

De Commissie betreurt de executie in Mashad, Iran, op 21 julI 1998 van de heer Ruhu'llah Rawhani. Op 5 augustus 1998 werd hierover bij de regering van Iran in Teheran een demarche van de trojka verricht.

De Commissie heeft in Teheran geen delegatie en zij beschikt niet over rechtstreekse informatie over de omstandigheden rond het proces en de veroordeling van de heer Rawhani. De autoriteiten van Iran houden vol dat hij gedurende de gehele duur van zijn proces rechtsbijstand heeft gekregen en dat hij niet vanwege zijn geloofsovertuiging ter dood is veroordeeld, aangezien aanhangers van het bahaigeloof, ofschoon zij niet als religieuze minderheid worden erkend, vrij zijn bahai te praktiseren zolang hun activiteiten de nationale veiligheid van Iran niet in gevaar brengen. Eveneens beweren de Iraanse autoriteiten dat de heer Rawhani reeds in 1984 en 1985 was berecht en veroordeeld vanwege misdaden tegen de staatsveiligheid.

De Commissie is ervan op de hoogte dat er nog drie leden van de Iraanse bahai -gemeenschap, namelijk de heren Ataullah Hamid Nasirizadih, Sirus Dhabihi Muqaddam en Hidayat Kashifi Najafabadi, in de gevangenis zitten en eveneens de doodstraf riskeren. De Commissie is, in coördinatie met de lidstaten, over deze zaken ernstig bezorgd. Zij zal de mensenrechtentoestand in Iran zo nauwkeurig mogelijk blijven volgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3225/98

van Roberto Mezzaroma (PPE) aan de Commissie

(26 oktober 1998)

Betreft: Russische duikboten

Weet de Commissie dat er vele atoomduikboten verankerd liggen in de Russische fjorden, aan de grens met andere landen, die practisch of geheel niet worden onderhouden en waarvan de atoomkern nog actief is, en kan zij mededelen:

- welke directoraten-generaal zich met dit probleem bezighouden,

- welke maatregelen de Europese Unie hiertoe heeft getroffen,

- welke de houding van de betrokken landen is,

- wat de werkelijke gevaren zijn, en

- welke ambtenaren zich met deze kwestie bezighouden?

Antwoord van de heer van den Broek namens de Commissie

(13 november 1998)

De Commissie beseft zeer wel dat verbruikte splijtstof van duikboten en ijsbrekers hoge risico's inhouden voor het milieu in de Russische Federatie en de buurlanden. Dit probleem speelt met name in het noordwesten van het land.

De Commissie hecht grote waarde aan het vraagstuk van kernveiligheid in de Russische Federatie. De Gemeenschap levert de grootste bijdrage aan de technische bijstand op het gebied van kernveiligheid in Rusland. Van de 470 miljoen ecu bilaterale bijstand die sedert 1992 werd toegekend heeft de Gemeenschap bijna 300 miljoen ecu bijgedragen (63 %).

De Commissie verleent momenteel steun aan een reeks projecten die zich bezighouden met het vraagstuk van radioactief afvalbeheer en splijtstof met inbegrip van het opmaken van een inventaris van alle radioactieve afvalstoffen en verbruikte splijtstoffen in noord-west Rusland, een internationaal project om verbruikte splijtstoffen te verwijderen uit het schip "Lepse" dat wordt gebruikt om verbruikte splijtstoffen op te slaan, de ontwikkeling van vaten (containers) voor verbruikte splijtstof en het verschaffen van technische bijstand voor het beheer van verbruikte splijtstof (opslag, vervoer, opberging).

Samen met Noorwegen en de Verenigde Staten heeft de Commissie zich bereid getoond deel te nemen aan een bredere gezamenlijke internationale inspanning om een oplossing te vinden voor dit vraagstuk op voorwaarde dat de Russische Federatie de obstakels wegneemt met betrekking tot de aansprakelijkheid van exploitanten van atoomschepen, douane- en belastingvraagstukken bij de tenuitvoerlegging van projecten en in voorkomend geval toegang verleent tot installaties en gegevens.

Tot op heden heeft de Russische Federatie deze obstakels nog niet verwijderd. De Commissie maakt gebruik van alle mechanismen en bilaterale bijeenkomsten om de urgentie van dit vraagstuk te onderstrepen. In het kader van de contactgroep van de deskundigen die werd opgericht onder auspiciën van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie vinden regelmatig bijeenkomsten plaats van de betrokken landen en de Russische Federatie. De volgende bijeenkomst is gepland in november 1998 in Moermansk.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2446/98

van Angela Sierra González (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 juli 1998)

Betreft: Optreden van de multinational Chiquita in Latijns-Amerika

In diverse media zijn onlangs publicaties verschenen met gegevens over de invloed van de multinational Chiquita op de handelspolitiek van de VS.

Zo werd bijvoorbeeld op de FAO-conferentie over bananen, die tijdens de maand mei in Rome werd gehouden, de delegatie van de VS vergezeld door vier "adviseurs", allen kaderleden van het bedrijf Chiquita, en niet door adviseurs van andere multinationals in de bananensector.

De publicaties vermelden ook verscheidene feiten die nader onderzocht dienen te worden zoals:

- de grondaankopen van de multinational in Latijns-Amerikaanse landen, waaronder aankopen die in strijd zijn met de wetgeving van die landen.

- omkoopschandalen in Colombia.

- belangrijke financiële bijdragen voor de politieke leiders die het geschil van de Wereldhandelsorganisatie tegen de marktordening in de sector bananen in de Europese Unie leidden.

Is de Commissie ervan op de hoogte in hoeverre deze multinational invloed uitoefent op het beleid van de VS met betrekking tot de internationale bananenhandel?

Is de Commissie bereid om de beschuldigingen te onderzoeken om meer inzicht te krijgen in de praktijken van de multinational in de Latijns-Amerikaanse landen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 september 1998)

De Commissie weet hoe belangrijk Chiquita als multinationale onderneming in de bananenhandel is. De vertegenwoordigers van deze en andere handelsondernemingen in de bananensector en van de bananenproducenten worden geraadpleegd in het kader van het adviescomité dat als " banana expert group " bekend staat. Die groep is samengesteld uit vertegenwoordigers van producenten van de Gemeenschap, de Staten van Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan (ACS) en van Latijns-Amerikaanse landen, naast vertegenwoordigers van importeurs, groothandelaars en consumentenverenigingen. Het is echter duidelijk dat dit comité een louter adviserende taak heeft. De beslissingsbevoegdheid berust nog steeds bij de bevoegde communautaire instanties.

Een onderzoek naar de activiteiten van Chiquita in Latijns-Amerika behoort niet tot de juridische bevoegdheid van de Commissie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2547/98

van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Kernafvaltransporten

1. De Commissie is in 1994 in een mededeling ingegaan op de grote lijnen van de verwijdering van radioactief materiaal en brandstofelementen. Daarin werd voorgesteld de definiëring en categorisering van radioactief afval te harmoniseren, gemeenschappelijke concepten voor de opwerking, de beperking van het volume en het vervoer van radioactief afval op te stellen en plannen te ontwikkelen ter verbetering van de veiligheid bij de verwijdering, vooral bij de opslag. Ziet de Commissie in de thans bekend geworden overschrijdingen van de grenswaarden bij kernafvaltransporten uit de Bondsrepubliek Duitsland en Zwitserland naar Frankrijk nu een aanleiding handelend op te treden?

2. De wettelijke voorschriften voor de maximale belasting tijdens het vervoer zijn af te leiden uit de geldende aanbevelingen van de IAEA. Voor niet-vastzittende contaminaties aan het oppervlak van containers en vervoersmiddelen voorzien de vervoersvoorschriften in de volgende grenswaarden: 4 Becquerel per cm2 voor beta/gammastralers en 0,4 Becquerel per cm2 voor Alphastralers. De grenswaarden zijn preventieve waarden die werden vastgesteld ter bescherming van personen die in contact komen met te vervoeren objecten.

3. Is de Commissie niet van oordeel dat de voorschriften van de IAEA door de bekend geworden overschrijdingen van de grenswaarden bij het vervoer van radioactief afval en afgewerkte kernbrandstoffen met maximaal het 5000 - voudige op onaanvaardbare wijze zijn overtreden, en welke conclusies trekt zij daaruit?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3079/98

van Ursula Stenzel (PPE) aan de Commissie

(9 oktober 1998)

Betreft: Algemeen vergelijkend onderzoek

Na interventies van EP-lid Caccavale heeft de Commissie op voorstel van de heer Liikanen, lid van de Commissie belast met personeelszaken, besloten tot stopzetting van het algemeen vergelijkend onderzoek dat sinds 14 september binnen de Commissie loopt. Aan dit onderzoek is op 38 plaatsen deelgenomen door rond 30.000 kandidaten. Het eerste deel van het onderzoek is geannuleerd vanwege talrijke onregelmatigheden, die reeds door Commissaris Liikanen zijn toegegeven.

De deelnemers aan dit vergelijkend onderzoek hebben deels hoge kosten opgelopen, daar de Europese Commissie voor de eerste maal de deelnemers geen reis- en verblijfkosten heeft vergoed.

Kan de Commissie mededelen of deze kosten bij de herhaling van de proeven aan de kandidaten worden vergoed?

Welke concrete stappen denkt de Commissie nemen om ervoor te zorgen dat dergelijke onregelmatigheden in de toekomst niet meer kunnen voorkomen?

Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen om de betrapte bedriegers onder de kandidaten iedere verdere toegang te weigeren?

Volgens de Europese Commissie beliepen de kosten van het geannuleerde algemeen vergelijkend onderzoek rond 1,2 miljoen ecu. Kan de Commissie derhalve tevens mededelen wie binnen haar diensten de verantwoordelijkheid voor deze zaak op zich neemt en hoe de ontstane extra kosten zullen worden betaald?

Zal deze zaak persoonlijke consequenties hebben, en kan de Commissie in het algemeen mededelen welke stappen nu worden ondernomen ter verbetering van het negatieve imago op het stuk van personeelsaangelegenheden, dat door deze kwestie is ontstaan?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2300/98

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE) aan de Commissie

(22 juli 1998)

Betreft: Onderzoek naar het gebruik van asbest

De Commissie heeft een onderzoek ingesteld naar de "Technische en economische effecten van het gebruik van asbestvervangende stoffen". Wat waren de resultaten van dit onderzoek? Heeft het nieuwe gegevens opgeleverd omtrent het gebruik van asbest en asbestvervangende stoffen? In welke fase verkeert het voorstel voor een richtlijn houdende een verbod van het gebruik van asbest?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(21 september 1998)

De door het geachte parlementslid genoemde studie over de effecten van de vervanging van asbestcementproducten en de beschikbaarheid van alternatieven is op verzoek van de Commissie uitgevoerd door een adviesinstantie (Environmental Resources Management (ERM), Beheer van de milieuhulpbronnen).

De Commissie heeft het ERM gevraagd de economische en sociaal-economische effecten van een eventueel Gemeenschapswijd verbod op asbestcementproducten te evalueren (het ERM werd verzocht zich te concentreren op de weerslag hiervan in Griekenland, Spanje en Portugal, de drie lidstaten waarvoor een verbod waarschijnlijk gevolgen zou hebben omdat zij nog steeds een belangrijke asbestcementindustrie hebben) en alle huidige toepassingen van chrysotielasbest vast te stellen en na te gaan of er voor elk van deze toepassingen alternatieven zijn die veiliger zijn en goede prestaties leveren.

De conclusies van beide delen van de studie zullen een belangrijk aandeel hebben in het komende voorstel van de Commissie voor een richtlijn houdende een verbod op chrysotielasbest. De studie zal de Commissie en de lidstaten met name in staat stellen zich te buigen over passende uitzonderingen op een verbod en de weerslag van tijdelijke derogaties.

Het ERM heeft een ontwerpeindverslag opgesteld voor de Commissie, maar dit is nog niet publiekelijk beschikbaar gemaakt voor de lidstaten of andere belanghebbenden omdat er nog steeds enkele stukken informatie ontbreken en de definitieve opmaak nog moet worden voltooid. De resultaten van de studie zullen echter op korte termijn beschikbaar zijn en in de komende paar maanden naar de lidstaten worden gestuurd.

Naast dit onderzoek naar de economische effecten van een verbod heeft de Commissie tevens het wetenschappelijk advies ingewonnen van het onafhankelijke wetenschappelijk comité voor toxiciteit, ecotoxiciteit en het milieu (SCTEE) over de relatieve gezondheidsrisico's van chrysotielasbest en chrysotielasbestvervangende stoffen. Het advies van het SCTEE wordt ook in de komende paar maanden verwacht.

De ontwerprichtlijn zal aan de lidstaten worden aangeboden zodra deze twee zaken zijn afgerond.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2381/98

van Florus Wijsenbeek (ELDR) aan de Commissie

(27 juli 1998)

Betreft: Onduidelijkheid voorwaarden cabotagevervoer

Is de Commissie zich ervan bewust dat, sedert de invoering van beperkte cabotage, slechts eenmaal een inventarisatie is gemaakt van de voorwaarden waaronder cabotage mag worden verricht?

Realiseert de Commissie zich bovendien dat sindsdien ook nieuwe landen tot de Unie zijn toegetreden en dat voor deze landen nooit een dergelijk overzicht is samengesteld?

Is de Commissie voornemens deze voorwaarden in een volledig overzicht samen te vatten en te publiceren? Zo ja, wanneer? Zo neen, waarom niet?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(6 oktober 1998)

Artikel 6 van Verordening (EEG) 3118/93 van de Raad van 25 oktober 1993 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot het binnenlands goederenvervoer over de weg in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn(1) bepaalt dat (onder voorbehoud van de toepassing van de communautaire voorschriften) de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften van de lidstaat van ontvangst gelden op vijf in de verordening vermelde gebieden. Deze vijf gebieden zijn de tarieven en contractuele voorwaarden van het vervoer, de afmetingen en gewichten van wegvoertuigen, de voorschriften inzake het vervoer van sommige categorieën goederen, de rij- en rusttijden, en de belasting over de toegevoegde waarde (BTW) op vervoersdiensten.

De Commissie is ervan op de hoogte dat een aantal nationale organisaties voor hun eigen leden een uitvoerige inventaris van de nationale regels in andere landen publiceren. Een inventaris van Transport en Logistiek Nederland bijvoorbeeld behandelt 49 landen in de uitgave van 1998.

Het is niet aan de Commissie een handleiding van de nationale wetgeving op al deze gebieden op te stellen en te actualiseren, maar het zou wellicht nuttig zijn indien een internationale organisatie van wegvervoerders een dergelijk werk coördineerde teneinde overlappingen te vermijden.

(1) PB L 279 van 12.11.1993.