SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2637/00

van Marialiese Flemming (PPE-DE) aan de Commissie

(1 augustus 2000)

Betreft: Vervoer van levende dieren

De richtlijn inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer (richtlijn 91/628/EEG(1) zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29/EG(2)) vormt de vigerende rechtsgrondslag voor het vervoer van levende dieren. Wanneer deze richtlijn wordt nageleefd, is een adequate bescherming van de dieren gewaarborgd. Maar helaas schort het in de afzonderlijke lidstaten vaak aan de omzetting hiervan. Een groot probleem in dit verband vormen vooral de ontoereikende controles door de bevoegde autoriteiten.

Welke maatregelen neemt de Commissie om de omzetting van de voornoemde richtlijn in de lidstaten kracht bij te zetten en de controles op het vervoer van dieren te versterken?

Is de Commissie bereid de uitvoerrestituties voor levende dieren te verlagen respectievelijk op termijn geheel af te schaffen?

(1) PB L 340 van 11.12.1991, blz. 17.

(2) PB L 148 van 30.6.1995, blz. 52.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(17 oktober 2000)

Hoewel de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de dagelijkse handhaving van de communautaire wetgeving brengt het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Commissie specifieke controle- en inspectiebezoeken om na te gaan of de lidstaten de communautaire wetgeving op efficiënte en uniforme manier toepassen.

Uit deze controles en inspecties is gebleken dat een aantal lidstaten tekortschiet bij de naleving van de Gemeenschapswetgeving inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer. Dientengevolge zijn tegen verschillende lidstaten inbreukprocedures aanhangig gemaakt en worden andere dossiers in dit verband momenteel nog onderzocht.

De Commissie zal voor het eind van het jaar bij de Raad en het Europees Parlement een verslag indienen over de tenuitvoerlegging in de lidstaten van de communautaire wetgeving inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer.

Naar aanleiding van de conclusies van dit verslag is de Commissie voornemens voorstellen te doen ter verbetering van het vervoer van dieren.

De export van levende dieren is een belangrijke afzetmogelijkheid voor de communautaire markt voor runderen en kan, vanwege de verschillende manieren van slachten, het tekort aan koelruimten in de importerende landen en de specifieke vraag naar vers vlees van de gewenste kwaliteit in die landen, niet werkelijk worden vervangen door de export van rundvlees. Daar komt nog bij dat een groot deel van de totale export van levende dieren uit de export van fokdieren bestaat, die evenmin kan worden vervangen. Indien de export van levende dieren uit de Gemeenschap door het geleidelijk afschaffen van de uitvoerrestituties onmogelijk zou worden, zouden andere leveranciers deze markten overnemen. Zo exporteert Australië bijvoorbeeld steeds meer levende dieren naar de Arabische wereld, hoewel de afstand tussen Australië en de Arabische landen veel groter is dan tussen de Europese Unie en de Arabische landen.

Bovendien bevat Verordening (EG) nr. 615/98 van de Commissie van 18 maart 1998 bijzondere uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van uitvoerrestituties met betrekking tot het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer ervan(1) naar derde landen

Uit hoofde van de hierboven genoemde verordening moet elke partij runderen die naar derde landen wordt vervoerd, tot de eerste lossingsplaats in het derde land van bestemming, voldoen aan de communautaire wetgeving inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer. Verordening (EG) nr. 615/98 voorziet in de mogelijkheid van veterinaire controles van de dieren na hun aankomst in het derde land van bestemming.

Indien de resultaten van deze controles (die door een dierenarts moeten worden verricht) onbevredigend zijn, wordt de betaling van de uitvoerrestitutie geweigerd of kan de restitutie, wanneer deze reeds betaald is, worden teruggevorderd.

(1) PB L 82 van 19.3.1998.