NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 70/225

(2004/C 70 E/243)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3158/03

van Antonio Mussa (UEN) aan de Commissie

(24 oktober 2003)

Betreft: Erkenning van diploma's

Nog steeds bestaan er in de Europese Unie ernstige problemen op het gebied van de erkenning van diploma's door de lidstaten. De burgers zijn er direct de dupe van: hun recht op vrij verkeer en vrije vestiging in een andere lidstaat met als doel er te gaan werken, wordt er fel door beknot.

Omdat dankzij de Europese integratie het vrije verkeer van burgers en de mobiliteit van studenten en werknemers gestaag zijn toegenomen, heeft de Gemeenschap regels uitgewerkt voor de erkenning van diploma's.

Er bestaat geen automatische erkenning van diploma's en de voorwaarden voor erkenning van een diploma vallen binnen de uitsluitende bevoegdheid van de lidstaten.

Al te vaak wordt de erkenning van een diploma voor de houder ervan een ware nachtmerrie, omdat de voorwaarden die de lidstaten opleggen buitensporig zijn en de bureaucratische procedures zeer lang en moeizaam zijn.

Is de Commissie van plan initiatieven te nemen om de vigerende regelgeving betreffende de erkenning van diploma's te consolideren en te vereenvoudigen door te zorgen voor een meer automatische erkenning, gebaseerd op gemeenschappelijke criteria, en door een maximumtermijn vast te stellen voor de beëindiging van de erkenningsprocedure?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(10 december 2003)

De Unie beschikt over een welomschreven rechtskader op het gebied van de erkenning van beroepskwalificaties voor de gereglementeerde beroepen. Het is belangrijk een onderscheid te maken tussen deze erkenning en de erkenning van titels voor academische doeleinden alsmede de mechanismen die zorgen voor de transparantie van de titels op de arbeidsmarkt.

Het „algemene stelsel” van erkenning van beroepskwalificaties, dat gebaseerd is op het beginsel van onderlinge erkenning, is van toepassing op alle gereglementeerde beroepen die niet vallen onder een van de specifieke regelingen van automatische erkenning die gelden voor bepaalde ambachtelijke, industriële en commerciële werkzaamheden, alsmede voor het beroep van arts, algemeen ziekenverpleger, beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, apotheker en architect. De onderlinge erkenning is gebaseerd op de aanvaarding door de lidstaten van de beroepskwalificaties die door de overige lidstaten zijn afgegeven en toegang tot hetzelfde beroep verlenen. Voor de erkenning van deze beroepskwalificaties kunnen van de migrant in voorkomend geval compenserende maatregelen (een test of een stage) worden verlangd. Deze compenserende maatregelen hebben tot doel de bestaande wezenlijke verschillen tussen de opleiding van de migrant en die welke voor toegang tot hetzelfde beroep in de ontvangende lidstaat wordt verlangd, op te heffen.

In maart 2002 heeft de Commissie een voorstel voor een richtlijn betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (1) ingediend, waardoor de terzake bestaande Gemeenschapswetgeving wordt geconsolideerd, vereenvoudigd en verduidelijkt. Voorts worden enkele nieuwe elementen ingevoerd zoals de liberalisering van de grensoverschrijdende dienstverrichtingen en de vaststelling van gemeenschappelijke platformen voor de beroepen die onder de op onderlinge erkenning gebaseerde algemene regeling vallen. Dit voorstel is momenteel in behandeling met het oog op de goedkeuring door het Parlement en de Raad.

In de zin van het voorstel wordt onder gemeenschappelijk platform verstaan een geheel van beroeps-kwalificatiecriteria die getuigen van een toereikend bekwaamheidsniveau voor de uitoefening van een bepaald beroep en op basis waarvan de beroepsverenigingen de in de lidstaten verworven kwalificaties aanvaarden. Wanneer de Commissie van mening is dat het gemeenschappelijke platform de onderlinge erkenning van beroepskwalificaties kan vergemakkelijken op basis van de technische werkzaamheden die door de desbetreffende beroepsverenigingen op Europees niveau zijn uitgevoerd, neemt zij een beslissing overeenkomstig de regelgevingsprocedure (comitologie). Dit communautaire besluit heeft tot gevolg dat, wanneer de migranten aan de desbetreffende kwalificatievoorwaarden voldoen, de lidstaten geen compenserende maatregelen verlangen. De aldus beoogde gemeenschappelijke platformen hebben tot doel het vrije verkeer van beroepsbeoefenaren verder te vergemakkelijken door de erkenning van kwalificaties meer automatisch te laten plaatsvinden voor migranten die voldoen aan de voor het beroep in kwestie gehanteerde criteria.

Daarmee wordt geen afbreuk gedaan aan de bevoegdheden van de lidstaten om de beroepen te reglementeren en om te bepalen aan welke opleidingsvoorwaarden moet worden voldaan om toegang tot de beroepen te krijgen en om ze uit te oefenen. Bovendien kunnen de lidstaten nog steeds de duur en de inhoud van de opleiding van de aanvrager onderzoeken en deze vergelijken met de op hun grondgebied gestelde eisen, terwijl zij tevens compenserende maatregelen kunnen verlangen wanneer de migrant niet voldoet aan de voorwaarden van het platform in kwestie.

Met betrekking tot de termijnen waarover de lidstaten beschikken om zich uit te spreken over aanvragen om erkenning voor de gereglementeerde beroepen, bevatten de geldende richtlijnen reeds precieze bepalingen. Volgens de toepasselijke richtlijn bedraagt deze termijn drie of vier maanden. In haar bovengenoemde voorstel voor een richtlijn heeft de Commissie één enkele termijn van drie maanden voorgesteld. Aanzienlijke vertragingen bij het nemen van een besluit over de erkenning van kwalificaties kunnen worden gerechtvaardigd door het feit dat de migrant zijn dossier moet completeren. Het richtlijnvoorstel voorziet in een termijn van een maand voor de bevoegde instantie om de ontvangst van de aanvraag te bevestigen en de migrant in voorkomend geval te laten weten welke documenten ontbreken, en het bepaalt tevens dat tussen de bevoegde instanties nauw moet worden samengewerkt om de erkenningsprocedure te vergemakkelijken.

(1) COM(2002) 119 def.