ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3275/97 van Florus Wijsenbeek (ELDR) aan de Commissie (20 oktober 1997)

Betreft: Vonnissen in België

Is het de Commissie bekend dat in 1985 het Europese Hof van Justitie de Belgische universiteiten verboden heeft om buitenlandse studenten een hoger collegegeld te vragen dan de Belgen zelf betalen) (Arrest 13.2.1985, nr. 293/85).

Weet de Commissie verder dat drie jaar later een tweede arrest van het Hof volgde dat iedere gedupeerde student het teveel betaalde bedrag terug kon vorderen (Arrest 2.2.1988, nr. 24/86) en dat naar aanleiding daarvan de rechtbank in Antwerpen in 1988 de Belgische staat veroordeelde tot de terugbetaling van duizenden guldens (30.6.1988, nr. 11582)?

Weet de Commissie vervolgens dat na bovengenoemde veroordeling de Belgische staat tot op heden in gebreke is gebleven zijn schuld terug te betalen, ondanks herhaalde verzoeken van de gedupeerde, ook via het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken?

Lijkt het de Commissie niet onaanvaardbaar dat een lidstaat een vonnis ten gunste van een burger van een andere lidstaat zo lang negeert?

Is de Commissie voornemen stappen hiertegen te nemen?

Zo ja, welke?

Zo neen, waarom niet?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (21 november 1997)

De Commissie kent de jurisprudentie waarnaar de geachte afgevaardigde verwijst.

Verder heeft de Commissie een niet-nakomingsprocedure tegen België ingesteld, onder meer omdat België nog steeds studenten uit de Gemeeenschap belet om ten onrechte betaald collegegeld (minerval) terug te vorderen. Het Hof van Justitie was van mening dat België het Europees recht schendt: "...door de mogelijkheid om het uit het oogpunt van het gemeenschapsrecht onverschuldigd betaalde schoolgeld te doen terugbetalen, ad hoc te beperken tot de gemeenschapsonderdanen die vóór 13 februari 1985 beroep in rechte hebben ingesteld...¨ ((Arrest van 3 mei 1994, Commissie tegen België, zaak 47/93. Jurisprudentie 1994, blz. 1-1593. )).

De Commissie is van mening dat de Belgische wetgeving op het punt van het recht om onrechtmatig betaald schoolgeld terug te vorderen nog steeds niet met het gemeenschapsrecht in overeenstemming is en heeft wegens niet-uitvoering van het arrest van het Hof op grond van artikel 171 van het EG-Verdrag een niet-nakomingsprocedure ingesteld. Deze procedure loopt momenteel.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3126/97 van Gerardo Fernández-Albor (PPE) aan de Commissie (13 oktober 1997)

Betreft: Jongerenuitwisseling tussen bedrijven in lidstaten van de Unie

De afgelopen jaren hebben uitwisselingsprogramma's voor jongeren een hoge vlucht genomen, waardoor onze jongeren in staat zijn gesteld ervaringen op te doen in andere landen dan hun land van herkomst.

Tot nu toe is echter weinig aandacht besteed aan de uitwisseling van jongeren door bedrijven in de verschillende lidstaten, een uitwisseling die jongeren gedurende een bepaalde periode in staat zou stellen hun gebruikelijke arbeidsplaats te verwisselen met een soortgelijke in een andere lidstaat, een en ander op basis van wederkerigheid, zodat twee jongeren hiervan gelijktijdig profiteren.

Kan de Commissie aangeven welke ervaring hier tot dusver mee is opgedaan en welke projecten en initiatieven zij overweegt om een dergelijke uitwisseling van arbeidsplaatsen tussen jongeren te bevorderen, zodat jonge werknemers in staat worden gesteld in andere landen beroepservaring op te doen, een en ander met inachtneming van de desbetreffende wettelijke bepalingen?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (25 november 1997)

In het kader van het programma Leonardo da Vinci organiseert de Commissie op het gebied van de beroepsopleiding voor jongeren verschillende soorten stages en uitwisselingen in Europa.

Sedert het begin van het programma in 1995 zijn meer dan 15.200 jonge werknemers in bedrijven of opleidingsinstellingen in de verschillende deelnemende landen geplaatst en hebben zo'n 32.000 jongeren die een intitiële beroepsopleiding volgen, stage gelopen (vaak in bedrijven). Voorts hebben bijna 6400 opleiders aan een uitwisseling binnen de Gemeenschap deelgenomen.

Bovendien hebben sedert 1995 bijna 22.600 studenten en jongeren met een universitair diploma stage kunnen lopen in bedrijven in de verschillende landen die aan het programma deelnemen.

Daarnaast heeft de Commissie de aanzet gegeven tot een breed debat met de lidstaten en de betreffende organisaties over de actiegebieden die zij in haar groenboek over de belemmeringen voor transnationale mobiliteit van jongeren in opleiding heeft vastgesteld ((doc. COM (96) 462 )). Zij zal thans overeenkomstig de ontvangen reacties een aantal maatregelen treffen om de transnationale mobiliteit van de verschillende in het groenboek genoemde doelgroepen * vooral studenten, "leerlingen¨, vrijwilligers en onderzoekers * te bevorderen. Een eerste maatregel zou kunnen bestaan in het ontwerpen van een communautair instrument ter bevordering van de transnationale mobiliteit in het kader van Europese trajecten voor jongeren die al dan niet in het leerlingwezen een alternerende opleiding volgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3821/97 van Roberto MEZZAROMA aan de Commissie. Zweden



Publicatieblad Nr. C 134 van 30/04/1998 blz. 0180



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3821/97 van Roberto Mezzaroma (UPE) aan de Commissie (28 november 1997) Betreft: Zweden Is het waar wat diverse Europese dagbladen, zoals de Messagero van 26 augustus 1997 en het Dagens Nyheter, melden nl. dat Zweden in het midden van deze eeuw vele duizenden vrouwen van "inferieur¨ ras zou hebben laten steriliseren? Antwoord van de heer Santer namens de Commissie (17 december 1997) De Commissie herinnert eraan dat het niet haar gewoonte is ten aanzien van artikelen in de pers een standpunt in te nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3573/97 van Giancarlo Ligabue (UPE) aan de Commissie (4 november 1997)

Betreft: Het beleid van DG X met betrekking tot de radio

De radio maakt een technologische ontwikkeling door waarbij van het analoge systeem wordt overgestapt op het digitale systeem (Digital Audio Broadcasting, DAB). Dankzij DAB wordt de radio multimediaal: informatie, diensten en gegevens worden aan de traditionele muziek- en amusementspogramma's toegevoegd. DAB-radio heeft de experimentele fase achter de rug en zal via grondverbindingen en nieuwe frequentiebanden, die verschillen van de klassieke FM en AM, uitzenden. In de nabije toekomst zal het tevens mogelijk zijn uitzendingen rechtstreeks via de satelliet te onvangen, ook mobiel. Deze technologieën maken grote investeringen voor het uitzenden en maken van de programma's noodzakelijk met hoge kosten voor de producenten die zich gedurende de nodige tijd, misschien wel tien jaar, van twee netten moeten bedienen, de huidige FM en de nieuwe DAB, zonder dat zij op hoge reclame-inkomsten kunnen rekenen. Deze moeilijkheden zullen zich waarschijnlijk sterker doen gevoelen bij de kleine plaatselijke radiozenders die een groot risico lopen te verdwijnen.

1. Waarom wordt bij maatregelen van DG X voortdurend aan de radio voorbijgegaan, ondanks verzoeken van de Europese radioproducenten en hun organisaties?

2. Waarom definieert DG X in officiële documenten de audiovisuele sector als zijnde samengesteld uit "televisie en film¨, zoals ook te lezen valt in het Commissiedocument over de stand van zaken en perspectieven van het audiovisueel beleid van 30 juli 1997.

3. Waarom wordt in hetzelfde document in het gedeelte over de ontwikkeling van de audiovisuele sector en zijn prioriteiten met geen enkel woord over de radio gerept?

4. Is in de "Groep van hoog niveau¨ die in het document wordt aangekondigd, de opneming van deskundigen en vertegenwoordigers van de radio gepland?

5. Om welke reden heeft het Directoraat-generaal nooit een project of actieplan voor de radio voorgesteld in tegenstelling tot hetgeen is geschied (Media II - Actieplan voor t.v. 16:9) voor televisie, film, boeken en andere media?

6. Waarom zijn de enige middelen voor innoverende maatregelen bij radio en t.v. ten behoeve van de meertaligheid toegekend aan projecten die worden gesteund door de openbare radio en t.v. en hun consortia, die reeds over veel overheidsmiddelen beschikken, ondanks projectvoorstellen van groepen kleine particuliere radioproducenten?

7. Wat denkt de Commissie, met name Directoraat-generaal X, te ondernemen om een einde te maken aan het ongunstige klimaat voor de radio ten gevolge van de steun aan andere media, soms rechtstreekse concurrenten, zoals de t.v., wat heeft geleid tot een grote concurrentieverstoring op de interne markt en de afzonderlijke nationale markten?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie (28 november 1997)

Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2997/97 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (1 oktober 1997)

Betreft: Tenuitvoerlegging van de richtlijn 80/778/EEG

De richtlijn 80/778/EEG ((PB L 229 van 30.8.1980, blz. 11. )) geeft richtsnoeren voor de bewaking van de kwaliteit van het drinkwater en voor het nemen van de noodzakelijke maatregelen voor de waarborging van de kwaliteit ervan, met name in het belang van de volksgezondheid.

Welke maatregelen is de Commissie, gelet op de recnte gebeurtenissen met de vervuiling van het drinkwater in de stad Kastoria, voornemens te nemen met het oog op de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving ten behoeve van de bescherming van het drinkwater? Beantwoordt de watervoorziening van de stad Kastoria aan de voorschriften van de richtlijn 80/778/EEG? Welke maatregelen wil zij nemen om bij te dragen aan de verbetering van en een efficiënte controle op de tenuitvoerlegging van de kwalitatieve voorschriften voor het drinkwater in de stad Kastoria en in andere gebieden van Griekenland?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (12 november 1997)

Uit hoofde van artikel 7, lid 1 van Richtlijn 80/778/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water zijn de lidstaten verplicht voor de parameters in bijlage I van deze richtlijn waarden vast te stellen die van toepassing zijn op voor menselijke consumptie bestemd water. In artikel 12 is overigens bepaald dat de lidstaten de nodige maatregelen moeten treffen om de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water regelmatig te kunnen controleren. De modaliteiten van deze controles worden vastgelegd door de nationale instanties; deze laatste zijn echter gehouden de in de bijlagen II en III van de richtlijn vermelde methoden en frequenties (zoveel mogelijk) te respecteren. Bovendien moesten de lidstaten de nodige maatregelen nemen om er vanaf 1985 op toe te kunnen zien dat de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water in de hele Gemeenschap strookt met de verplichtingen uit hoofde van de richtlijn.

De Griekse autoriteiten hebben Richtlijn 80/778/EEG in nationale wetgeving omgezet door middel van ministeriële besluiten uit 1974 en 1986 ((Ministeriële besluiten nr. G4/1722 van 24.9.1974, Fek B nr. 988 van 7.10.1974 en A5/288 van 23.1.1986, Fek B nr. 53 van 20.2.1986. )). Op 17 februari 1997 hebben de Griekse autoriteiten de Commissie overigens gedetailleerde informatie verstrekt over de kwaliteit van het drinkwater in diverse gebieden in Griekenland in het jaar 1995. Deze kennisgeving omvat statistische gegevens met betrekking tot de regio Kastoria. Wat betreft de referentieperiode lijken de resultaten van de geanalyseerde parameters in overeenstemming te zijn met de richtlijn.

De Commissie zal, nu zij kennis heeft genomen van het onderhavige geval, de Griekse autoriteiten opheldering vragen omtrent de kwaliteit van het drinkwater in de regio Kastoria en de maatregelen die zij reeds hebben genomen (of nog zullen nemen) teneinde ervoor te zorgen dat de verplichtingen uit hoofde van Richtlijn 80/778/EEG worden nagekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2977/97 van Florus Wijsenbeek (ELDR) aan de Commissie (17 september 1997)

Betreft: Niet verkrijgen van lpg-brandstof in Spanje voor beroepsvervoer uit lidstaten

Is het de Commissie bekend dat in Spanje op dit moment alleen het Spaanse beroepsvervoer lpg mag tanken en dat deze autobrandstof niet verkrijgbaar is voor niet-Spaanse ingezetenen en dus ook niet voor het beroepsvervoer uit de lidstaten van de EU?

Is de Commissie van mening dat dit beleid in strijd is met de regels van de Europese Unie omtrent de gelijke behandeling van personen uit de lidstaten van de Unie?

Is de Commissie bereid hierover met de nationale autoriteiten contact op te nemen teneinde dit beleid een halt toe te roepen?

Zo ja, hoe? Zo neen, waarom niet?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (19 november 1997)

De door het geachte Parlementslid aangegeven feiten zijn de Commissie niet bekend.

Om te bepalen of deze feiten strijdig met het gemeenschapsrecht kunnen worden geacht, zal de Commissie bij de nationale autoriteiten inlichtingen inwinnen omtrent de wetgeving die van toepassing is op de levering van deze brandstof en de handelwijze van de overheidsdiensten of de economische subjecten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3257/97 van Edgar Schiedermeier (PPE) aan de Commissie (20 oktober 1997)

Betreft: Hervorming van de Europese steunprogramma's

De centrale gemeentelijke organisaties van Beieren hebben over de hervorming van de Europese steunprogramma's een omvangrijk document, getiteld "Lust und Frust¨, opgesteld. Daarin eisen zij dat de Commissie alleen steunprogramma's dient voor te stellen die een werkelijke Europese meerwaarde opleveren, met het oog op het subsidiariteitsbeginsel. Verder wordt aangedrongen op concentratie, betrokkenheid van de burgers, langere aanvraagtermijn, gelijktijdige en tijdige vertaling in alle officiële talen, alsmede uitzonderingen op de multilaterale deelname. Bovendien wordt transparantie, uniformering van de aanvragen en deregulering geëist.

Wil de Commissie aan deze wensen tegemoetkomen, en zo ja, op welke wijze?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie (10 december 1997)

De Commissie dankt het geachte Parlementslid voor het feit dat hij het document van de gemeentelijke autoriteiten van Beieren onder de aandacht van de Commissie heeft gebracht.

In Agenda 2000 ((Doc. COM(97)2000. )) heeft de Commissie haar visie op de hervorming van het communautaire beleid uiteen gezet. Vanaf voorjaar 1998 zullen formele voorstellen op de verschillende beleidsterreinen worden ingediend. Vóór die tijd kan de Commissie niet nader omschrijven welke voorstellen zij zal doen. Zonder vooruit te lopen op deze voorstellen, kan de Commissie echter wel vaststellen dat de wensen van de Beierse gemeentelijke autoriteiten in grote lijnen nauw aansluiten bij haar eigen ideeën.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2489/97 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Raad (28 juli 1997)

Betreft: Brutale Turkse provocatie met betrekking tot het oecumenisch patriarchaat van Constantinopel

Met een ongehoord initiatief heeft de Turkse ambassade van Brussel, door middel van een brief, ondertekend door ambassaderaad Cemil Karaman, de heer Etienne Quintiens, secretaris van het Comité van christelijke kerken in België, ervan op de hoogte gesteld dat er geen "Oecumenisch Patriarchaat¨ in Istanboel bestaat, maar enkel een "Patriarchaat van Fanari¨, waarbij het dreigement werd geuit dat brieven die aan het "Oecumenisch Patriarchaat¨ worden gericht, geretourneerd zullen worden.

Kan de Raad mededelen wat zijn standpunt is tegenover deze brutale Turkse provocatie, en tevens hoe hij denkt te reageren op de acties van een land dat in de EU wenst te worden opgenomen, maar in geen enkel opzicht het gedrag van een Europees land vertoont?

Antwoord (15 januari 1998))

De Raad herinnert eraan dat het vraagstuk van de mensenrechten in het kader van de politieke dialoog tussen de Europese Unie en de Turkse Republiek regelmatig aan de orde komt. In dit kader onderneemt de Raad doorlopend pogingen om een op verzoening gerichte aanpak te bevorderen, met name ten aanzien van de volgende punten:

- de toepassing van nationale wetten en verordeningen,

- de nakoming van de - door een internationaal verdrag gewaarborgde - verplichtingen van de Turkse staat jegens de niet-Islamitische minderheden,

- de religieuze en spirituele aspiraties van een groot aantal christenen in de gehele wereld, die, om hen moverende historische en canonieke redenen, zijne Heiligheid de Oecumenisch Patriarch kunnen beschouwen als eerste onder gelijken (primus inter pares), d.w.z. de orthodoxe Patriarchen en Aartsbisschoppen. In dat verband kan communicatie van groot belang zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3251/97 van Katerina Daskalaki (UPE) aan de Commissie (20 oktober 1997)

Betreft: Gevaar voor de archeologische vindplaats van de Kerameikos

Onlangs werd het definitieve besluit genomen om een ondergrondse metrotunnel aan te leggen onder de antieke begraafplaats van Athene, de Kerameikos, een archeologisch monument dat van uniek belang is voor het Europees cultureel erfgoed. Dit gebeurde ondanks het feit dat de bevoegde culturele en archeologische autoriteiten en diensten hebben gewaarschuwd voor de zeer ernstige gevolgen die dit project zou kunnen hebben voor de archeologische vindplaats van de Kerameikos.

Is de Commissie voornemens een initiatief te nemen om na te gaan of er alternatieve oplossingen zijn en om het zichtbare gevaar dat dit monument bedreigt, te voorkomen?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (12 november 1997)

De gevaren die de ondergrondse archeologische vindplaatsen als gevolg van de aanleg van de metro in Athene bedreigen, zijn de Commissie genoegzaam bekend. Zij volgt de voortgang van de werkzaamheden van nabij.

Het nu voorgestelde tracé, dat gedeeltelijk onder de oude Keramikos-begraafplaats loopt, is goedgekeurd, nadat was vastgesteld dat er bij het oorspronkelijke tracé een te groot risico voor beschadiging van de begraafplaats bestond. De Griekse Archeologische Raad moet over het tracé een definitief advies uitbrengen aan de hand van de resultaten van de boring van een kleine proeftunnel en van het daaropvolgende geotechnische onderzoek.

De Commissie is van oordeel dat de huidige werkwijze het meest geschikt is om alle gevaar voor de Keramikos-begraafplaats uit te schakelen. Toch zal de Commissie blijven toezien op de verdere werkzaamheden en op de gevolgen ervan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2277/97 van Sebastiano Musumeci (NI) aan de Commissie (2 juli 1997)

Betreft: Lasterstuk in de Duitse pers tegen Sicilië

In het Duitse dagblad Das Bild is in mei 1997 een artikel verschenen dat als titel droeg "Untreue Braut von Hunden zerrissen¨ ("Ontrouwe bruid door honden verscheurd¨). Het artikel was van de journalist Von Andreas Englisch die een recent tragisch voorval in Catania weliswaar realistisch beschreven heeft, maar het tegelijk ook aangedikt heeft met nooit nagetrokken, dermate gruwelijke details dat ze zelfs absurd lijken. Dit is de zoveelste poging van de Duitse pers om de Italiaanse en vooral de Siciliaanse samenleving in diskrediet te brengen en een gebrek aan beschaving te verwijten.

Acht de Commissie:

1. het niet wenselijk strenger controle uit te oefenen op de persorganen welke in dit geval overduidelijk beheerst worden door journalisten zonder scrupules of beroepsethiek die misschien wel in opdracht werken van lobbies die het image van Sicilië als vakantiebestemming - waar de regio in het buitenland al zo lang aan werkt - willen beschadigen;

2. het niet nodig om bij de Duitse regering stappen te ondernemen opdat er een einde komt aan dergelijke lage lastercampagnes welke haaks staan op de in het Verdrag van Maastricht plechtig neergelegde beginselen van solidariteit en wederzijds respect tussen de volkeren?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (20 oktober 1997)

De Commissie waardeert de bezorgdheid van het geachte Parlementslid voor het in de vraag aangehaalde probleem.

Met betrekking tot de specifieke punten die hierin ter sprake komen, zij er echter op gewezen dat het toezicht op de pers in het algemeen onder de bevoegdheid van de betrokken lidstaat valt, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel. Op grond van de regels van het EG-Verdrag mag de Commissie op dit gebied alleen optreden indien het wettelijke kader of de handelswijze die aan de bewuste publicatie ten grondslag ligt, onverenigbaar is met het Gemeenschapsrecht, in het bijzonder ten aanzien van de interne markt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2650/97 van Roberto Mezzaroma (UPE) aan de Raad (1 september 1997)

Betreft: De vervaardiging van de Europese munt

Op 9 juni 1997 heeft de Raad van ministers van Financiën ECOFIN een eerste ontwerp goedgekeurd voor de verordening inzake de afmetingen en materialen voor het systeem EUROCOINS; op grond van dit eerste ontwerp, dat ook door de Europese Raad van Amsterdam is onderschreven, zou roestvrij staal als materiaal geheel worden uitgesloten.

Roestvrij staal heeft evenwel de onderstaande voordelen:

1. economisch: er wordt meer dan 300 miljoen ecu bespaard daar slechts drie tussenmaten worden gemaakt (0,1, 0,2 en 0,5 euro),

2. technisch: zeer goed materiaal voor het slaan van munten, duurzaamheid qua uiterlijk en afmetingen, geschikt voor muntautomaten,

3. hygiënisch: het roestvrij staal dat wordt gebruikt door de Munterijen van de belangrijkste lidstaten is voor de gezondheid van de consument geheel zonder nadelen,

4. hergebruik: roestvrij staal wordt voor 80% vervaardigd uit gebruikt materiaal en het product kan voor 100% worden hergebruikt,

5. toxiciteit voor het milieu: roestvrije producten brengen geen milieuproblemen met zich mee,

6. voorziening: de vervaardiging van de EURO-munten (ca. 300.000 ton) levert geen problemen op.

Welke initiatieven zijn ontplooid en om welke redenen is tot op heden uitsluitend gekozen voor munten van koper en koperlegeringen, met volledige uitsluiting van roestvrij staal, dat toch een typisch Europees product is (44% van de wereldproductie)?

Gecombineerd antwoord op de schriftelijke vragen E-2596/97 en E-2650/97 (10 november 1997)

De Commissie heeft op 5 juni 1997 bij de Raad een formeel voorstel voor een verordening van de Raad over de denominaties en technische specificaties van euromuntstukken ingediend.

Dit voorstel neemt in grote lijnen de technische elementen over die zijn voorgesteld door de directeuren van de Munten van de lidstaten, aan wie de Raad de opdracht had gegeven een volledig voorstel voor één Europees muntsysteem te bestuderen en op te stellen. Wat de materialen voor de productie van de euromuntstukken betreft, is de studie van de directeuren van de Munten met name gebaseerd op de meest recente technische kennis, zowel economisch gezien als vanuit het oogpunt van de volksgezondheid.

Tijdens zijn zitting van 7 juli 1997 heeft de Raad zijn politieke goedkeuring aan het Commissievoorstel gehecht, onder voorbehoud van later door de Raad aan te nemen wijzigingen na bespreking van de eventueel door het Europees Parlement in eerste en/of tweede lezing voor te stellen amendementen. Er zij namelijk op gewezen dat dit op artikel 105 A van het EG-Verdrag gebaseerde voorstel onderworpen is aan de samenwerkingsprocedure met het Europees Parlement en dat de betreffende verordening door de Raad pas formeel kan worden vastgesteld wanneer de lidstaten die de euro als Europese munt aannemen, bekend zijn (artikelen 105 A en 109 K van het Verdrag).

De Raad heeft intussen het Europees Parlement is eerste lezing over dit voorstel geraadpleegd en wacht zijn advies af.