ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3269/97 van María Estevan Bolea (PPE) aan de Commissie (20 oktober 1997)

Betreft: Gebruikte banden

In artikel 5, lid 2, sub d) van het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende het storten van afvalstoffen (COM(97)0105 def.) ((PB C 156 van 24.5.1997, blz. 10. )) wordt gesteld dat hele gebruikte banden vanaf twee jaar na de datum van inwerkingtreding van de richtlijn, en versnipperde gebruikte banden vanaf vijf jaar na deze datum, niet meer op een stortplaats mogen worden aanvaard.

Kan de Commissie mededelen in welke maatregelen en procedures zij heeft voorzien om de naleving van de bepalingen van bovengenoemde richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen te garanderen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (2 december 1997)

Een in 1991 door de Commissie opgezette werkgroep voor afvalstromen die zich bij voorrang met oude banden moest bezighouden, heeft in zijn definitieve conclusies van september 1993 een verbod op het storten van gebruikte banden voorgesteld. Zoals het geachte Parlementslid al zegt, werd hiermee rekening gehouden in het nieuwe voorstel betreffende het storten van afvalstoffen om te voorkomen dat de stortplaatsen onstabiel worden door de gestorte banden en om het risico van brand te verkleinen. Het verbod op het storten van hele en versnipperde banden is tevens bedoeld om de terugwinning van banden te bevorderen en aldus grondstoffen te sparen.

Wanneer het tijdstip aanbreekt waarop de richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen ten uitvoer moet zijn gelegd, moeten de lidstaten de Commissie mededeling doen van hun nationale uitvoerende maatregelen, die de Commissie op de gebruikelijke manier zal bestuderen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3591/97 van Yves VERWAERDE aan de Commissie. Films met de beste ontvangsten in Spanje



Publicatieblad Nr. C 196 van 22/06/1998 blz. 0008



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3591/97 van Yves Verwaerde (PPE) aan de Commissie (13 november 1997) Betreft: Films met de beste ontvangsten in Spanje Kan de Commissie me de lijst van films, per nationaliteit, geven die in de jaren 1991, 1992, 1993, 1994 en 1995 de beste ontvangsten verwezenlijkt hebben in Spanje? Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie (2 februari 1998) De Commissie zendt het geachte Parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks de gevraagde gegevens toe.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4112/97 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie (16 januari 1998)

Betreft: Beperkingen op de Spaanse investeringen in onder Franse vlag varende vissersschepen

Op 18 november jl. heeft het Franse parlement een nieuwe wet goedgekeurd die de visserij op zee moet regelen. In deze wet worden beperkingen overwogen voor de aanwezigheid op Franse bodem alsook voor het lossen in Franse havens.

Is de Commissie officieel in kennis gesteld van de nieuwe Franse wetgeving?

Vindt de Commissie dat deze wetgeving verenigbaar is met de grondbeginselen van het communautair recht, vooral die welke betrekking hebben op de vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van personen en goederen?

Kan de Commissie mededelen hoe zij denkt over deze wetgeving in het licht van de recente jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie ter zake?

Antwoord van mevr. Bonino namens de Commissie (9 februari 1998)

De geachte afgevaardigde doelt waarschijnlijk op de Franse oriëntatiewet nr. 97-1051 van 18 november 1997 op de zeevisserij en de mariene aquacultuur.

Artikel 6 van deze wet bepaalt "dat een onder Franse vlag varend vissersschip alleen uit de nationale quota mag vissen of een visvergunning kan krijgen wanneer er een werkelijke economische band met het grondgebied van de Franse Republiek bestaat en het wordt geleid en gecontroleerd vanuit een vaste vestiging op het Franse grondgebied¨.

De Commissie is van mening dat deze bepaling in overeenstemming is met het Gemeenschapsrecht, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie, zolang zij in de praktijk wordt toegepast met inachtneming van het evenredigheids- en het non-discriminatiebeginsel.

De Commissie is niet op de hoogte van de beperkingen ten aanzien van de woonplaats van de bemanning of het lossen van onder Franse vlag varende vissersschepen waarop de geachte afgevaardigde in zijn schriftelijke vraag doelt.

De nieuwe Franse oriëntatiewet nr. 97-1051 op de zeevisserij en de mariene aquacultuur maakt nergens gewag van dergelijke beperkingen.

Voor het geval dat door de Franse autoriteiten aanvullende maatregelen worden genomen, zal de Commissie erop toezien dat deze in overeenstemming zijn met het Gemeenschapsrecht zoals uitgelegd door het Hof van Justitie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3917/97 van José Apolinário (PSE) aan de Commissie (28 november 1997)

Betreft: Maatregelen in het kader van het INTERREG II C-initiatief

Naar aanleiding van de resolutie (B4-0932/97) die het EP tijdens de plenaire vergadering van 20 november 1997 met algemene stemmen heeft goedgekeurd en het antwoord van de Commissie op mijn vraag H-0853/97 ((Volledig verslag der vergaderingen, Bijlage, blz. 7. )), dat een uitsluitend technisch karakter had, zou ik de Commissie willen vragen of zij voornemens is een wijziging voor te stellen met betrekking tot de uitgaven die in aanmerking komen voor financiering in het kader van het INTERREG II C-initiatief, waardoor Spanje en Portugal ook in geval van noodweer en overstromingen in aanmerking zouden komen voor hulp, evenals sommige andere lidstaten van de Unie, en niet alleen in geval van droogte.

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (19 januari 1998)

De Commissie is niet voornemens verandering te brengen in de criteria op grond waarvan uitgaven in aanmerking komen voor financiering in het kader van het communautaire initiatief Interreg II C. Zij heeft daar drie redenen voor.

In de eerste plaats heeft het initiatief Interreg II C tot doel transnationale samenwerking op het gebied van ruimtelijke ordening te ondersteunen. De te bevorderen maatregelen en acties moeten structureel of preventief van aard zijn en door de economische ontwikkeling van het betrokken gebied worden gerechtvaardigd. Het is nooit de bedoeling geweest de voor Interreg II C beschikbare middelen te gebruiken om steun te verlenen in geval van een (dreigende) natuurramp.

In de tweede plaats heeft de Commissie Interreg II C goedgekeurd in mei 1996 en zijn de betrokken richtsnoeren gepubliceerd in juli 1996 ((PB C 200 van 10.7.1996. )). Voor de periode 1997-1999 zijn Spanje en Portugal niet in aanmerking genomen voor maatregelen ter voorkoming van overstromingen omdat deze lidstaten daar niet om hebben verzocht. De voorstellen voor operationele programma's zijn in de eerste helft van 1997 bij de Commissie ingediend. Het Portugese programma ter bestrijding van droogte is op 29 september 1997 goedgekeurd en naar verwachting zal het Spaanse programma in de komende maanden worden goedgekeurd. Op te merken valt dat, terwijl de programma's ter voorkoming van overstromingen een transnationaal karakter dragen, het bij de programma's ter bestrijding van droogte om nationale programma's gaat.

Tenslotte kunnen de bestaande programma's ter bestrijding van droogte een (weliswaar uitsluitend indirecte) bijdrage leveren aan een beter waterbeheer en daardoor ook aan de voorkoming van overstromingen. In het kader van deze programma's wordt namelijk onder meer steun verleend voor de hydrologische studie van stroomgebieden, studies met betrekking tot de watervoorraden van en het ecologische evenwicht in specifieke gebieden, de ontwikkeling van strategieën en de planning van acties en maatregelen op het gebied van grondgebruik en een duurzaam hydrologisch beheer.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3966/97 van Reimer BÖGE aan de Commissie. Grenswaarde bij babyvoeding



Publicatieblad Nr. C 187 van 16/06/1998 blz. 0102



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3966/97 van Reimer Böge (PPE) aan de Commissie (12 december 1997) Betreft: Grenswaarde bij babyvoeding Kan de Commissie meedelen of er met betrekking tot de definitie van grenswaarden voor babyvoeding, zoals bijvoorbeeld bij lindaan, nieuwe wetenschappelijke inzichten en beoordelingen op EU- en internationaal niveau bestaan? Zo ja, welke? Welke conclusies trekt de Commissie uit de huidige stand van de wetenschappelijke discussie? Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (6 februari 1998) Het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding (SCF) is verzocht om zijn advies over lindaan in babyvoeding van 23 september 1994 te herzien. Op zijn vergadering van 10 november 1997 werd het SCF mondeling erover ingelicht dat de gezamenlijke vergadering van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN en de Wereldgezondheidsorganisatie (FAO/WHO) over residuen van pesticiden (JMPR) zich op haar bijeenkomst van 22 september - 1 oktober 1997 opnieuw over de lindaangrenswaarden heeft gebogen en de aanvaardbare dagelijkse dosis (ADD) aanmerkelijk heeft verlaagd. Het comité is het erover eens geworden dat zijn oude advies niet langer geldig kan worden geacht maar is niet in staat geweest een nieuw advies te formuleren, aangezien de voor een verlaging van de ADD benodigde gegevens niet beschikbaar waren. Intussen is het secretariaat van het SCF ervan in kennis gesteld dat het advies van de JMPR over lindaan in februari of maart 1998 zal worden gepubliceerd. De Commissie heeft het SCF daarom onlangs verzocht haar te adviseren of een lindaangehalte van 0,03 milligram per kilo babyvoeding, gezien de gegevens waarover de JMPR beschikt, een risico voor de volksgezondheid oplevert en over het maximumgehalte lindaan in babyvoeding dat nog aanvaardbaar kan worden geacht vanuit het oogpunt van de volksgezondheid. Het comité heeft op 15 januari 1998 geoordeeld dat "een maximumgehalte van 0,02 mg/kg in voeding voor baby's en jonge kinderen vanuit het oogpunt van de volksgezondheid aanvaardbaar is¨. Het advies van het SCF van 15 januari 1998 staat op Internet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4177/97 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie (21 januari 1998)

Betreft: Cohesie- en cultuurbeleid

In haar mededeling COM(96)0512 def. "Cohesie- en cultuurbeleid - een bijdrage aan de werkgelegenheid¨ (blz. 4) merkt de Commissie op dat culturele activiteiten alleen in aanmerking komen voor financiering uit hoofde van de Structuurfondsen indien zij bijdragen tot duurzame werkgelegenheid en deel uitmaken van plaatselijke of regionale ontwikkelingsstrategieën.

Kan de Commissie meedelen in hoeverre de culturele projecten die tijdens de periode 1989-1993 en tijdens de huidige programmeringsperiode 1994-1999 in het kader van de Structuurfondsen werden gecofinancierd, hebben bijgedragen tot de werkgelegenheid en de plaatselijke en regionale ontwikkeling?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (17 februari 1998)

De Commissie heeft in haar mededeling beklemtoond dat de samenhang tussen cultuur en het scheppen van regionale of plaatselijke werkgelegenheid nog onvoldoende bekend is. Dit is hoofdzakelijk hieraan toe te schrijven dat de culturele sector niet homogeen is en dat de betrokken activiteiten tot uiteenlopende programmaprioriteiten of statistische categorieën behoren. Bovendien zijn er op cultureel gebied aanzienlijke verschillen tussen de lidstaten wat het begrippenapparaat en de statistische classificatie betreft. Daarom is ervoor gekozen om in de mededeling voorbeelden van succesvolle initiatieven te geven met ramingen van de werkgelegenheidseffecten ervan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3947/97 van Johannes Swoboda (PSE) aan de Raad (15 december 1997)

Betreft: OESO-overeenkomst over de bestrijding van corruptie

De OESO heeft afspraken gemaakt over de bestrijding van corruptie. Deze hebben evenwel uitsluitend betrekking op omkoping van overheidsfunctionarissen.

In hoeverre zet de Europese Unie zich in voor een verdergaande en algehele morele veroordeling en gerechtelijke vervolging van corruptie en omkoping?

Antwoord (30 maart 1998)

De Raad heeft al een aantal maatregelen ter bestrijding van corruptie aangenomen, waaronder:

1. De Overeenkomst van 26 mei 1997 ter bestrijding van corruptie waarbij ambtenaren van de Europese Gemeenschappen of van de lidstaten van de Europese Unie betrokken zijn ((PB C 195 van 25.06.1997, blz.1. )).

2. De Overeenkomst van 26 juli 1995 aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen, en het daaraan gehechte protocol van 27 september 1996 dat specifiek over corruptie handelt ((PB C 316 van 27.11.1995, blz. 48 en PB C 313 van 23.10.1996, blz. 1. )).

3. De gemeenschappelijke standpunten van 6 oktober en 13 november 1997, beide betreffende de onderhandelingen in het kader van de Raad van Europa en de OESO over de bestrijding van corruptie ((PB L 279 van 31.10.1997, blz.1 en PB L 320 van 21.11.1997, blz. 1. )).

Voorts heeft het Luxemburgse voorzitterschap van de Raad een gemeenschappelijk optreden ter bestrijding van corruptie in de privé-sector voorgesteld. Dit voorstel, waarover het Europees Parlement advies heeft uitgebracht, wordt momenteel door de bevoegde werkgroep van de Raad behandeld opdat er de komende maanden goede voortgang mee kan worden gemaakt. Het Britse voorzitterschap hoopt er voor het eind van dit halfjaar overeenstemming over te bereiken.

In dit verband zij vermeld dat het Actieplan tegen georganiseerde criminaliteit, dat de Europese Raad van Amsterdam in juni 1997 heeft goedgekeurd, een specifieke aanbeveling (nr. 6) bevat voor de ontwikkeling van een alomvattend anticorruptiebeleid van de EU om de transparantie in het openbaar bestuur en het bedrijfsleven te vergroten en corrumperende praktijken van de zijde van de georganiseerde criminaliteit te voorkomen. Dit is ook het doel van de mededeling van de Commissie van 21 mei 1997 aan het Europees Parlement en de Raad over het beleid van de Unie ter bestrijding van corruptie.

De Raad zal de bestrijding van fraude en corruptie krachtdadig voortzetten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3815/97 van Caroline Jackson (PPE) aan de Commissie (28 november 1997)

Betreft: Netto-bijdragen aan EU-begroting

Volgens de Economist van 18 oktober 1997 kon de Europese Commissie op een recente zitting van de Raad ECOFIN geen cijfers geven betreffende de nettobijdragen van de afzonderlijke lidstaten aan de EU-begroting. Kan de Commissie, gezien het belang van dit onderwerp en de grote belangstelling van het publiek daarvoor, thans met gebruikmaking van de meest recente cijfers een lijst publiceren van de nettobijdragen van de afzonderlijke lidstaten aan de EU-begroting?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (14 januari 1998)

In een document dat zij aan de EcofinRaad heeft gezonden (en waarvan een kopie rechtstreeks naar het geachte Parlementslid en het secretariaat van het Parlement is gezonden), heeft de Commissie uiteengezet waarom zij geen ramingen van de begrotingssituaties van de lidstaten geeft.

De Commissie is van mening dat budgettaire stromen niet het enige voordeel zijn van het lidmaatschap van de Gemeenschap. Er zijn immers niet alleen financiële, maar ook niet-financiële voordelen en verplichtingen. De niet-budgettaire dimensie is zelfs van veel groter belang dan de budgettaire. Zo kunnen de voordelen van gemeenschappelijke doelstellingen zoals liberalisatie van het handelsverkeer en economische integratie niet alleen in termen van budgettaire stromen worden uitgedrukt. Begrotingsmiddelen komen trouwens niet alleen de ontvangers ervan ten goede, maar ook de andere lidstaten in de vorm van opbrengstenstromen. Typische voorbeelden zijn de Structuurfondsen en de externe uitgaven, waar de uitvoering van projecten vaak tot aankopen van goederen en diensten in andere lidstaten leidt.

Bovendien kan het begrip begrotingssaldo zeer verschillend worden gedefinieerd. Er zijn dus ook verschillende methoden mogelijk om de netto budgettaire voordelen van het lidmaatschap van de Gemeenschap te berekenen, en de keus van de methode wordt vaak ingegeven door de wens een bepaald standpunt te belichten of een bijzondere kwestie te verdedigen. Gezien deze problemen geeft of onderschrijft de Commissie geen bepaalde methode om de begrotingssituatie van de lidstaten te berekenen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3609/97 van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: De verbetering van de positie van algemeen taalwetenschappelijk onderzoek in de communautaire onderzoeksprogramma's

In de toekomst zal een steeds groter deel van de financiering van Europees taalonderzoek rechtstreeks afkomstig zijn van de EU. Het taalonderzoek is in de onderzoeksprogramma's van de EU in vier hoofdcategorieën ingedeeld:

- programma's voor de ontwikkeling en benutting van automatische taalanalyse en systemen voor informatievoorziening,

- programma's voor algemeen cultuuronderzoek,

- programma's voor onderzoek en ontwikkeling, met name gericht op de voormalige Sovjetunie, de voormalige socialistische landen en de ontwikkelingslanden,

- programma's ter ondersteuning van de samenwerking tussen en de scholing van onderzoekers.

Momenteel is er in de communautaire programma's voor taalkundig onderzoek zeer weinig aandacht voor het zogeheten taalkundige basisonderzoek en het theoretisch onderzoek. De financiering van basisonderzoek is vooral problematisch, omdat het gaat om onderzoek waarvan het nut meestal pas na lange tijd duidelijk wordt. Toch wordt in lidstaten als Nederland en Duitsland steun voor theoretisch taalonderzoek gezien als een economische investering. In beide landen staat het theoretisch taalkundig onderzoek dan ook op een buitengewoon hoog niveau.

Welke maatregelen overweegt de Commissie ter verbetering van de positie van het algemeen taalkundig onderzoek? Zou het bijvoorbeeld mogelijk zijn taalonderzoek deel te laten uitmaken van de activiteiten van het GCO (Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek) of een programma te ontwikkelen dat specifiek gericht is op taalkundig basisonderzoek?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (23 januari 1998)

Het voorstel van de Commissie voor het vijfde kaderprogramma voor onderzoek ((COM(97) 142 def. )) voorziet niet in een specifiek programma voor taalkundig basisonderzoek. Wel worden binnen het bestek van het specifieke programma "Totstandbrenging van een gebruikersvriendelijke informatiemaatschappij¨ activiteiten met betrekking tot nieuwe taaltechnologie voorzien om de informatie- en communicatiesystemen gebruiksvriendelijker te maken, speciaal in het kader van kernactiviteit III "Multimedia-inhoud en -instrumenten¨. Deze activiteiten betreffen onder andere bepaalde aspecten van het fundamenteel onderzoek.

Wat het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) betreft, omvatten de huidige werkzaamheden geen taalonderzoek.

Bovendien beschikt het GCO niet over de nodige bevoegdheden om, althans op korte termijn, werkzaamheden op dit gebied te ondernemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3631/97 van Luciano Vecchi (PSE) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Garanties voor de toegang tot werkgelegenheidsinitiatieven in Ierland

Zoals reeds in eerdere vragen is gesignaleerd, blijkt het besluit van de Italiaanse autoriteiten om van non-profitorganisaties bankgaranties te eisen als zij deel willen nemen aan werkgelegenheidsinitiatieven, kostbaar te zijn en nadelig voor organisaties die duidelijk moeite hebben om eigen financiële garanties te verstrekken.

Wetende dat de wetgeving ter zake van lidstaat tot lidstaat verschilt, vraag ik de Commissie of ook Ierland van non-profit organisaties (en in het algemeen van bedrijven die tot de sociale economie en het "derde systeem¨ behoren) financiële of bankgaranties eist en zo ja, op welke voorwaarden.

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3624/97, E-3625/97, E-3626/97, E-3627/97, E-3628/97, E-3629/97, E-3630/97, E-3631/97, E-3632/97, E-3633/97, E-3634/97, E-3635/97, E-3636/97, E-3637/97 van de heer Papoutsis namens de Commissie (30 januari 1998)

De Commissie heeft geen gegevens over de door de lidstaten opgelegde verplichting dat verenigingen zonder winstoogmerk een bankgarantie moeten stellen om te kunnen genieten van de financiële steun die in het kader van de verschillende communautaire programma's wordt verleend. Deze materie valt onder het nationale recht.

Wat de toekenning van subsidies in het kader van het Werkgelegenheidsinitiatief betreft, is het de taak van de nationale overheid, die de overeenkomsten met de projectbeheerders sluit, om overeenkomstig de geldende nationale voorschriften een bankgarantie te eisen. In Duitsland, Griekenland, Spanje, Oostenrijk en Portugal wordt van potentiële projectbeheerders doorgaans geen dergelijke garantie gevraagd om in het Werkgelegenheidsinitiatief te mogen stappen.

Het stellen van een bankgarantie kan inderdaad een extra last vormen, met name voor ondernemingen in de sociale sector, maar het kan evenmin worden ontkend dat een dergelijke garantie absoluut noodzakelijk is wanneer de gebrekkige uitvoering van een overeenkomst financiële gevolgen heeft die de draagkracht van de debiteur te boven gaan.

Het Financieel Reglement van 21 december 1977 ((PB L 356 van 31.12.1977. )), zoals gewijzigd ((PB L 240 van 7.6.1995. )) op 18 september 1995, dat van toepassing is op de algemene begroting van de Gemeenschap, eist dat de contractant een zekerheid stelt wanneer een zeer belangrijke opdracht wordt geplaatst of een project wordt gesteund waarmee hoge bedragen zijn gemoeid. De meeste verenigingen uit de sociale sector worden echter zelden met deze verplichting geconfronteerd, gezien de beperkte omvang van de projecten die zij voorstellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3934/97 van Reimer Böge (PPE) aan de Commissie (4 december 1997)

Betreft: BSE: Indeling lidstaten in verschillende risicogebieden

Kan de Commissie mededelen op welke wijze de lidstaten van de EU met het oog op de OIE-criteria moeten worden ingedeeld in BSE-vrije regio's, regio's met een gering en regio's met een hoog BSE-risico?

Welke manco's vertonen volgens de Commissie de lidstaten die - op grond van de OIE-normen - als gebieden met een gering risico zijn geklasseerd en dus door de Commissie niet als BSE-vrije gebieden kunnen worden beschouwd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (19 januari 1998)

In hoofdstuk 3.2.13 van de code van het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten (IOE), over boviene spongiforme encefalopathie, worden drie categorieën landen vermeld: landen die vrij zijn van BSE, landen met een hoge incidentie van de ziekte en landen met een lage incidentie. De landen worden niet ingedeeld op basis van het risicocriterium.

De BSE-incidentie in een land is niet synoniem met het BSE-risico. De incidentie is afhankelijk van de nauwkeurigheid van opsporing en melding van de ziekte, terwijl de kans op besmetting of overdracht van BSE afhankelijk is van de maatregelen om besmetting te voorkomen of de ziekte uit te roeien. Zo is het mogelijk dat landen waar geen toereikende maatregelen zijn genomen om het gebruik van besmet diervoeder te voorkomen of landen die geen efficiënt opsporingssysteem voor BSE hebben, nog geen ziektegevallen hebben gemeld, maar een groter risico lopen dan landen die wel enkele gevallen hebben gemeld, maar doeltreffend hebben gereageerd.

In zijn advies van 21 oktober 1996 stelde het Wetenschappelijk veterinair comité dat het het risico van BSE in andere lidstaten veel lager inschat dan in het Verenigd Koninkrijk, maar dat het risico niet onbestaande is. Het staat alle lidstaten vrij de Commissie te bewijzen dat de BSE-risicosituatie in hun land bijzonder gunstig is. Verschillende lidstaten hebben dit al gedaan en de documenten die zij hebben ingediend zullen door de bevoegde wetenschappelijke comités onderzocht worden.

Zolang zij het wetenschappelijke advies niet heeft ontvangen, kan de Commissie, wat de situatie in elke afzonderlijke lidstaat betreft, geen standpunt innemen. In een eerste fase werkt de Wetenschappelijke stuurgroep nu aan een lijst met criteria. Aan de hand van deze lijst zullen alle door de lidstaten ingediende documenten worden geëvalueerd.