SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2384/98

van Giovanni Burtone (PPE) aan de Commissie

(17 juli 1998)

Betreft: Is een uitstel van betaling en een kwijtschelding van de belastingschulden van Siciliaanse ondernemingen verenigbaar met het Verdrag?

Na de aardbeving die op 13 december 1990 Oost-Sicilië heeft getroffen, heeft de Italiaanse staat de in de getroffen gemeente gevestigde bedrijven toegestaan om o.a. socialeverzekeringspremies en BTW voorlopig niet af te dragen.

De komende dagen moeten deze bedrijven met terugwerkende kracht alsnog de over de jaren 1990, 1991 en 1992 opgeschorte bijdragen ophoesten.

Wanneer de belastingschuld onmiddellijk zou moeten worden betaald, zou dat betekenen dat vele bedrijven er economisch aan onderdoor gaan. De regio heeft namelijk tussen 1990 en 1998 in een periode van depressie verkeerd. Dat blijkt wel uit het feit dat de omzet zodanig is gedaald dat de economische kracht van Sicilië gehalveerd is.

Terwijl het INPS heeft bepaald dat de socialeverzekeringspremies over een periode van 10 jaar mogen worden afgelost, wil de belastingdienst daarentegen aan veel kortere termijnen vasthouden. De gevolgen hiervan voor de werkgelegenheid zouden dramatisch uitpakken in een gebied dat toch al wordt gekenmerkt door een zeer hoog werkloosheidspercentage.

De EU beschouwt werkloosheidsbestrijding als een van de prioriteiten van haar acties. Op de Europese Raad van Luxemburg is vastgesteld dat een van de middelen om werkloosheid te verminderen, is gelegen in belastinginstrumenten.

Op de Europese Raad te Luxemburg van 21 november 1997 is nogmaals gewezen op de noodzaak om het belastingstelsel gunstiger te maken voor de werkgelegenheid en om de tendens van toenemende belastingdruk en verplichte heffingen op arbeid om te buigen. De lidstaten hebben toegezegd om de belastingdruk op arbeid te verminderen.

De vraag aan de Commissie luidt of zij ervoor kan zorgen dat de bedrijven die indertijd voorlopig vrijgesteld zijn:

- alsnog uitstel van betaling krijgen over hun belastingschuld tot 31 december 1998 en

- of kwijtschelding van de opgeschorte schulden terwille van investeringen, modernisering en meer werkgelegenheid verenigbaar is met het EG-Verdrag?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(2 oktober 1998)

Inzake BTW is er een harmonisatie op basis van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977(1), laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG van de Raad van 20 december 1996(2).

Wat betreft de verplichtingen van de belastingplichtigen wordt in artikel 22, lid 5, van de richtlijn het principe vastgesteld dat iedere belastingplichtige het nettobedrag van de belasting over de toegevoegde waarde bij de indiening van de periodieke aangifte moet voldoen. In de tweede zin van dit artikel wordt echter van voornoemd principe afgeweken, waar de lidstaten de mogelijkheid wordt geboden om " een ander tijdstip voor de betaling van dit bedrag vast te stellen. " Die afwijking mag echter niet tot gevolg hebben dat de belastingschuld wordt verminderd of geannuleerd.

Een verlenging van de betalingstermijn zou een overheidssteun vormen die de Commissie dient to onderzoeken op grond van artikel 92 en volgende van het EG-Verdrag.

Overeenkomstig artikel 22, lid 9, onder c), van de Zesde Richtlijn, kunnen de lidstaten belastingplichtigen ontheffen " van betaling van de verschuldigde belasting, indien het bedrag daarvan onbeduidend is. " Hieruit volgt dat, uitgezonderd de gevallen waarin de door een belastingplichtige verschuldigde belasting over de toegevoegde waarde zeer gering kan worden geacht, een lidstaat de belastingschuld van de belastingplichtige niet kan verlagen.

(1) Richtlijn 77/388/EEG van de Raad betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, PB L 145 van 13.6.1977.

(2) PB L 338 van 28.12.1996.