SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0511/98

van Dominique Souchet (I-EDN) aan de Commissie

(2 maart 1998)

Betreft: Verbod op het gebruik van drijfnetten

Het is zeker dat in de Baltische Zee accidentele bijvangst met drijfnetten voorkomt. Uit de door het CIEM verzamelde gegevens blijkt dat in deze netten ook verscheidene vogelsoorten (zeekoet en kleine pinguïn) en zeezoogdieren (zeehond en bruinvis) gevangen worden. Onder deze zeezoogdieren bevinden zich soorten waarvan de populatie in deze zones zeer sterk is teruggelopen (bruinvis en zeehond). Bovendien wordt in de Baltische Zee de voorraad wilde zalm met uitsterven bedreigd.

Vindt de Commissie het in het licht van deze informatie logisch om het gebruik van drijfnetten van 2,5 km in de Atlantische Oceaan (buiten de kustzones) te verbieden, terwijl in de Baltische Zee het gebruik van drijfnetten van 21 km (het reservenet niet bijgerekend) wordt toegestaan?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Bonino namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0503/98, E-0505/98, E-0507/98, E-0509/98 en E-0511/98

(21 april 1998)

Het voorstel van de Commissie van 1994(1) gold ook voor de Oostzee en kon geen instemming van het Parlement vinden. Onder andere omdat het ook betrekking had op de Oostzee kon in de Raad geen gekwalificeerde meerderheid worden bereikt. Het Britse voorzitterschap is evenwel voornemens om een compromis voor te leggen dat geen betrekking zou hebben op de Oostzee, waarvoor een aparte verordening zou worden vastgesteld. De Commissie vindt dit, gezien de ontwikkeling van de situatie en de kennis sinds 1991, niet onverstandig. Bijvangsten, met name die welke het geachte parlementslid noemt, gebeuren in de Oostzee hoofdzakelijk met ander vistuig dan drijfnetten, die namelijk in volle zee worden gebruikt, terwijl de genoemde soorten vooral aan de kust voorkomen. De Commissie is voorts inderdaad bezorgd over de toekomst van de doelsoort, namelijk de zalm. Wel heeft zij met voldoening nota genomen van de invoering van een plan ter bescherming van de wilde-zalmbestanden in de Oostzee, waarin de nodige aandacht wordt geschonken aan alle problemen die deze bestanden bedreigen.

De Commissie wijst erop dat in haar voorstel geenszins sprake is van een bijzondere behandeling van de kustwateren en met name van de 12 - mijlszone. In Resolutie A-0009/94 van het Parlement wordt die wel overwogen, maar het Britse voorzitterschap is, voor zover de Commissie bekend is, evenmin voornemens om bepalingen in te voeren die verschillen voor binnen en buiten de 12 - mijlszone.

De Commissie is nog steeds van mening dat de oceaanvisserij met drijfnetten moet worden stopgezet, wil men risico's uit ecologisch en sociaal-economisch oogpunt voorkomen. In haar mededeling aan de Raad van 1994 (COM(94) 50 def.) gaat de Commissie nader in op deze risico's. Vrije toepassing van deze methode zou in strijd zijn met het voorzorgsbeginsel en indruisen tegen de wens van een grote meerderheid in de Gemeenschap die tijdens de discussies in zowel het Parlement als de Raad tot uiting is gekomen. Het zou echter zeer onbillijk zijn deze methode uitsluitend voor de vloten van één of een aantal lidstaten toe te staan. De Commissie acht een omschakeling van de drijfnetvissers nog steeds noodzakelijk. De visserij op witte tonijn blijft natuurlijk open, maar met andere methoden dan het drijfnet. Voor de Franse tonijnvissers is de pelagische trawl bij voorbeeld van bijzonder belang. De Commissie is in het algemeen overtuigd van de noodzaak van steunmaatregelen om de overschakeling op andere technieken dan de drijfnetvisserij te vergemakkelijken.

Met betrekking tot de situatie in de Middellandse Zee is de Commissie verheugd over de invoering, door de Italiaanse autoriteiten, van een regeling die unaniem door de Raad wordt gesteund en precies in de omschakeling van de Italiaanse visserij op zwaardvis voorziet. De Commissie is blij met de vooruitgang die in 1997 op het gebied van de controle is geboekt, maar acht verdere verbetering nog steeds wenselijk.

De Commissie kan de effectieve resultaten van het Italiaanse plan betreffende de diversificatie van de drijfnetvloot nog niet inschatten, aangezien het om een meerjarenplan gaat dat pas in 1999 afloopt. Het is derhalve nog te vroeg om conclusies te trekken met betrekking tot het verdwijnen van dit segment van de Italiaanse vloot. De uitvoering van het plan voor de omschakeling van de Italiaanse visserij op zwaardvis is hoe dan ook vertraagd doordat er onzekerheid was over de behandeling van de omschakelingspremies ten aanzien van het Italiaanse belastingstelsel, welke onzekerheid zeer onlangs is opgeheven.

(1) COM(94) 131 def.