ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0035/02

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 januari 2002)

Betreft: Aanleg van een afvalstortplaats in Novellara (Reggio Emilia)

De provincie Reggio Emilia en de gemeente Novellara (Reggio Emilia) hebben samen met de bedrijven Unieco, Sabar en Agac in maart 2001 een akkoord getekend voor de aanleg in Novellara van een stortplaats van de tweede categorie, type B, met uitsluiting van gevaarlijke afvalstoffen.

Dit besluit heeft tot protesten geleid van de betrokken burgerij en verschillende milieuverenigingen, waaronder Legambiente, die de Regionale Administratieve Rechtbank (TAR) verzocht heeft om het akkoord nietig te verklaren.

Kan de Commissie controleren of bij de lokalisering en de aanleg van de stortplaats van de tweede categorie, type B, in Novellara alle Europese normen op het stuk van de bescherming van het milieu en de gezondheid van de burgers zijn nageleefd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens Commissie

(7 maart 2002)

De Commissie heeft tot taak te zorgen voor de correcte toepassing van de Gemeenschapswetgeving, in het licht van de bevoegdheden die haar krachtens het EG-Verdrag zijn toegekend. Als hoedster van het EG-Verdrag aarzelt zij niet alle nodige maatregelen te nemen, waaronder het inleiden van inbreukprocedures uit hoofde van artikel 226 van het EG-Verdrag, teneinde te zorgen voor de naleving van de Gemeenschapswetgeving.

In de door het geachte parlementslid genoemde specifieke situaties is de mogelijke relevante Gemeenschapswetgeving de Richtlijn inzake milieueffectbeoordeling, Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(1), zowel voor als na wijziging bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997(2).

Op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie kan momenteel echter, aangezien een grond voor een klacht inzake de toepassing van de Gemeenschapswetgeving ontbreekt, geen inbreuk worden vastgesteld. Indien het geachte parlementslid gedetailleerde informatie kan verschaffen op grond waarvan de Commissie deze kwestie in het licht van bovengenoemde richtlijn kan beoordelen, kan de Commissie deze aangelegenheid ook nader onderzoeken.

(1) PB L 175 van 5.7.1985.

(2) PB L 73 van 14.3.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0176/02

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 februari 2002)

Betreft: Europees noodnummer 112

In 1993 werd het Europees noodnummer 112 ingevoerd.

Kan de Commissie zeggen hoeveel lidstaten van de Unie hun oude noodnummer inmiddels hebben vervangen door het nummer 112?

Zal de Commissie de lidstaten die 112 nog niet als Europees noodnummer gebruiken verplichten dit te doen? Zo ja, binnen welke termijn? Zo neen, waarom niet?

In welke talen zullen Europeanen die dit noodnummer oproepen te woord worden gestaan?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(1 maart 2002)

Twee lidstaten (Denemarken en Nederland) hebben hun voormalige nood- of alarmnummer vervangen door het nummer 112.

In artikel 1, lid 2, van Beschikking 91/396/EEG van de Raad van 29 juli 1991 inzake de invoering van een gemeenschappelijk Europees oproepnummer voor hulpdiensten(1) wordt bepaald: Het gemeenschappelijk Europees oproepnummer voor hulpdiensten wordt, indien daartoe aanleiding bestaat, ingevoerd naast eventuele bestaande nationale oproepnummers. Het nummer 112 moest uiterlijk op 31 december 1996 worden ingevoerd.

De lidstaten zijn bevoegd om een beslissing te nemen over de nood- of alarmnummers die op hun grondgebied kunnen worden ingevoerd. Dit betekent dat de Commissie de lidstaten er niet toe kan verplichten het nummer 112 als enig nood- of alarmnummer te gebruiken.

In de communautaire wetgeving zijn geen verplichtingen opgenomen over de talen waarin mensen die het nummer 112 opbellen, te woord moeten worden gestaan. In de praktijk antwoorden de telefonisten van het nummer 112 in de officiële taal of talen van hun land en in vrijwel alle lidstaten ook in het Engels. In sommige lidstaten is ook het gebruik van het Frans, het Duits of andere talen toegestaan.

(1) PB L 217 van 6.8.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0098/02

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(29 januari 2002)

Betreft: Groei van het regionale BBP

Kan de Commissie voor elke regio van elke lidstaat van de EU het groeipercentage van het nominale BBP (BBP tegen lopende basisprijzen of het dichtstbijzijnde equivalent) gedurende de tien jaar tot 1999 aangeven?

Kan zij recentere cijfers terzake verstrekken, indien die beschikbaar zijn?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Solbes Mira namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0098/02 en E-0099/02

(20 maart 2002)

Het geachte parlementslid kan de gevraagde informatie vinden in de tabellen, waarvan een kopie rechtstreeks aan hem en aan het secretariaat-generaal van het Parlement wordt verzonden.

De volgende punten zijn hierbij van belang:

- de berekeningen werden gemaakt op basis van het bruto binnenlands product (BBP) in nationale valuta (euro voor EUR15), om te vermijden dat de groeipercentages worden beïnvloed door wijzigingen van de wisselkoersen en van de omvang van de regionale bevolking;

- de gegevens betreffen de periode vanaf 1995; vanaf dat tijdstip zijn er namelijk gegevens beschikbaar overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2223/96 van de Raad van 25 juni 1996 inzake het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Gemeenschap(1). Bovendien zouden gegevens over een langere periode onderhevig zijn aan veranderingen in de gebruikte regionale nomenclatuur (NUTS 2);

- Het geachte parlementslid kan alle bij die berekeningen gebruikte basisinformatie vinden op de site: http://europa.eu.int/comm/eurostat/Public/datashop/print-catalogue/EN?catalogue=Eurostat. Deze gegevensbank bevat bovendien gedetailleerdere informatie (bijvoorbeeld op het niveau NUTS 3 van de regionale nomenclatuur).

De gegevens over 2000 zullen beschikbaar zijn in januari 2003.

(1) PB L 310 van 30.11.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0101/02

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(29 januari 2002)

Betreft: Bevolkingsontwikkeling in Oxfordshire

Erkent de Commissie dat Eurostat met onlangs gepubliceerde cijfers over het graafschap Oxfordshire de indruk heeft gewekt dat de bevolking is gekrompen, terwijl dit feitelijk niet het geval is?

Kan zij bevestigen dat uit de correcte cijfers blijkt dat de bevolking van Oxfordshire juist is blijven groeien en dat dit graafschap een van de meest dynamische gebieden van het Verenigd Koninkrijk blijft?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(19 maart 2002)

In de Eurostat-publicatie Regions: Statistical yearbook 2001, die eind oktober 2001 is gepubliceerd, is de regio Berkshire, Buckinghamshire and Oxfordshire (NUTS 2) ten onrechte opgenomen in de top vijf van regio's in de Gemeenschap waar de bevolking is gedaald ten gevolge van migratie, met een foutief netto-migratiesaldo van 76 % van de bevolking. Eurostat heeft in een verklaring van 12 november 2001 Error on net migration rates of five United Kingdom (UK) regions bekendgemaakt dat het correcte migratiesaldo voor deze regio + 2,9 % bedraagt. De fout was het gevolg van een storing van de informaticaverbinding tussen het Britse Office for National Statistics (ONS) en Eurostat.

Er zij op gewezen dat deze publicatie geen afzonderlijke informatie over de county Oxfordshire (NUTS 3) bevatte.

De Commissie bevestigt dat de bevolking van Oxfordshire volgens de laatste ramingen (gemiddelde voor 1999) duidelijk blijft groeien.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0148/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(1 februari 2002)

Betreft: Inperking van de werking van Europese aanbestedingsregels door middel van publiek private samenwerking

1. Is de Commissie bekend met de op 18 januari 2002 door de volksvertegenwoordiging van de Nederlandse provincie Noord-Brabant vastgestelde samenwerkingsovereenkomst met de Noord-Brabantse Christelijke Boerenbond (NCB) voor het gezamenlijk in de vorm van een publiek private samenwerking (PPS) oprichten van een Tuinbouwontwikkelingsmaatschappij (TOM)?

2. Zijn naar het oordeel van de Commissie de voor overheden geldende Europese aanbestedingsrichtlijnen die bij het verstrekken van opdrachten aan derden gelijke kansen nastreven voor met elkaar concurrerende bedrijven ook van toepassing indien de overheid niet zelfstandig naar buiten treedt maar dit doet in de vorm van een gemeenschappelijke rechtspersoon waarin naast de overheid een of meer vaste private partners deelnemen?

3. Welke mogelijkheden biedt de in vraag 2 bedoelde vorm van PPS om een in deze samenwerking betrokken onderneming onderhands opdrachten te verstrekken dan wel zonder openbare aanbesteding derden in te schakelen, waardoor het belang van toepassing van PPS als middel om Europese regels te omzeilen toeneemt? Maakt het verschil of de zeggenschap binnen de PPS voor meer of minder dan 50 % in handen is van de overheid?

4. Wordt een PPS-constructie ook in andere lidstaten dan Nederland door overheden toegepast als middel om de eigen keuzevrijheid te vergroten? Is deze mate van toepassing groter of kleiner dan in Nederland?

5. Kan de Commissie met betrekking tot de vraag of het begrip publieke instelling in de PPS-constructie, daadwerkelijk van doorslaggevend belang is een vraag die onbeantwoord blijft in de adviesbrief die door externe adviseurs is opgesteld inzake de oprichting van de TOM duidelijkheid verschaffen over de vraag welke algemene regels van toepassing zijn en in hoeverre die van invloed zijn op deze specifieke situatie?

6. Is de Commissie van mening dat de in deze vraag bedoelde TOM opdrachten in overeenstemming met de richtlijnen dient aan te besteden, of is deze organisatie volledig vrij om haar eigen werkwijze te bepalen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(8 maart 2002)

De Commissie is niet op de hoogte van de samenwerkingsovereenkomst die op 18 januari 2002 door de volksvertegenwoordiging van de Nederlandse provincie Noord-Brabant en de Noord-Brabantse Christelijke Boerenbond werd gesloten om gezamenlijk een tuinbouwontwikkelingsmaatschappij in de vorm van een publiek-private samenwerking op te richten.

De Europese richtlijnen inzake overheidsopdrachten bepalen niet dat dergelijke overeenkomsten aan de Commissie moeten worden gemeld.

Het antwoord op de vragen van het geachte parlementslid hangt af van de precieze inhoud van deze samenwerkingsovereenkomst.

Daarom zal de Commissie de Nederlandse overheid om een kopie van de overeenkomst vragen, zodat ze de juridische situatie kan beoordelen in het licht van de communautaire richtlijnen inzake overheidsopdrachten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0172/02

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 februari 2002)

Betreft: Veiligheid van bestraald voedsel

Bij de doorstraling van levensmiddelen en specerijen ontstaat een groep van chemicaliën, de zogeheten cyclobutanonen, die niet in ander voedsel voorkomen en zelfs helemaal niet in de natuur voorkomen. Dit feit is al 30 jaar bekend.

In recente experimenten geleid door Duitse wetenschappers in dienst van de Duitse overheid is aangetoond dat een van deze cyclobutanonen genetische schade veroorzaakt bij ratten en genetische schade aan menselijke cellen. Het gaat hier om 2-dodecylcyclobutanon (2-DCB). Een van de onderzoekers is Henry Delincée van de Bundesforschungsanstalt für Ernährung (Federaal Onderzoekscentrum voor voeding) in Karlsruhe.

Van twee andere chemische stoffen in de cyclobutanon-familie, 2-TCB en 2-TDCD, is ook aangetoond dat ze genetische schade en schade aan menselijke cellen veroorzaken.

Is de Europese Commissie op de hoogte van deze onderzoekingen?

Is de Europese Commissie bereid om de potentiële gevaren van deze cyclobutanonen voor de volksgezondheid te laten onderzoeken?

Is de Europese Commissie bereid af te zien van voorstellen voor het legaliseren van de bestraling van levensmiddelen in de Europese Unie totdat een allesomvattend onderzoek is gedaan naar de waarschijnlijkheid dat cyclobutanonen de menselijke gezondheid schaden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(14 maart 2002)

De Commissie is op de hoogte van de nieuwe toxicologische onderzoeken naar cyclobutanonen. Op verzoek van de Commissie hebben de auteurs hun rapport over deze onderzoeken aan het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding doen toekomen.

Op 8 augustus 2001 hechtte de Commissie haar goedkeuring aan een mededeling aan het Europees Parlement en de Raad over voedsel en voedselingrediënten die in de Gemeenschap mogen worden behandeld met ioniserende straling, teneinde een openbaar debat op gang te brengen over voedingsmiddelen en voedselingrediënten waarvoor toestemming voor behandeling met ioniserende straling zou moeten worden gegeven. Bovengenoemd rapport over cyclobutanonen is in november 2001 voltooid. De Commissie wacht met verdere stappen tot het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding het heeft geëvalueerd en het debat naar aanleiding van haar mededeling is afgesloten.

Informatie over bestraling van voedsel en voedselingrediënten is beschikbaar op de volgende website van DG Gezondheid en consumentenbescherming van de Europese Commissie: http://europa.eu.int/comm/food/fs/sfp/sfp_index_en.html.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0269/02

van Malcolm Harbour (PPE-DE) aan de Commissie

(1 februari 2002)

Betreft: Voorbereiding voor de bijeenkomst van de Europese Raad in Barcelona

Op zijn bijeenkomst in Lissabon in 2000 verzocht de Europese Raad de Commissie, de Raad en de lidstaten om elk overeenkomstig hun respectieve bevoegdheden de noodzakelijke maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat tegen 2003 aanbestedingen van de Gemeenschap en nationale overheden on-line kunnen plaatsvinden. Denkt de Commissie dat dit doel zal worden bereikt en welke bewijzen kan zij aanvoeren ter staving van haar standpunt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(22 februari 2002)

In het kader van het initiatief eEurope, dat bevestigd werd door de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000, heeft de Commissie zich ertoe verbonden te ijveren voor een wettelijk kader dat geschikt is voor de plaatsing van overheidsopdrachten langs elektronische weg.

De Commissie heeft op 10 mei 2000 twee voorstellen voor een richtlijn(1) goedgekeurd, die onder meer de elektronische plaatsing van overheidsopdrachten mogelijk moeten maken. De voorstellen worden besproken door de Raad en het Parlement, dat op 16 januari 2002 zijn amendementen in eerste lezing heeft ingediend.

De Commissie heeft bovendien initiatieven genomen om het wettelijke kader voor de elektronische plaatsing van overheidsopdrachten te vervolledigen met de goedkeuring van de richtlijn over het gebruik van de standaardformulieren bij de bekendmaking van aankondigingen van overheidsopdrachten (Richtlijn 2001/78/EG van de Commissie van 13 september 2001)(2) en van het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de gemeenschappelijke woordenlijst overheidsopdrachten (CPV)(3).

Van haar kant heeft de Commissie al het mogelijke gedaan om ervoor te zorgen dat de streefdatum van 2003 wordt gehaald.

(1) PB C 29 E van 30.1.2001.

(2) Richtlijn 2001/78/EG van de Commissie van 13 september 2001 tot wijziging van bijlage IV van Richtlijn 93/36/EEG van de Raad, van de bijlagen IV, V en VI van Richtlijn 93/37/EEG van de Raad, van de bijlagen III en IV van Richtlijn 92/50/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/52/EG, alsmede van de bijlagen XII tot en met XV, XVII en XVIII van Richtlijn 93/38/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 98/4/EG (richtlijn over het gebruik van de standaardformulieren bij de bekendmaking van aankondigingen van overheidsopdrachten), PB L 285 van 29.10.2001.

(3) PB C 25 E van 29.1.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0031/02

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(23 januari 2002)

Betreft: Prijsverschillen

Kan de Commissie, op een wijze die vergelijkbaar is met haar cijferweergave voor de Europese Unie van 1990 tot 2000 van het prijsverschilcoëfficiënt (particuliere consumptie inclusief indirecte belastingen) voor elke lidstaat in het verslag van de Commissie Economische hervorming: verslag over de werking van de product- en kapitaalmarkten in de EU(1) cijfers voor de eurozone verstrekken?

Kan de Commissie ook vergelijkbare gegevens verschaffen voor de lidstaten die niet deelnemen?

(1) COM(2001) 736 def.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 maart 2002)

Tabel 1 met de variatiecoëfficiënt van de particuliere consumptie in de periode van 1992 tot 2000(1) voor de Europese Unie als geheel en voor de 12 lidstaten die aan de Europese Monetaire Unie (EMU) deelnemen, is rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement gestuurd. De variatiecoëfficiënt voor de 12 lidstaten is voor de volledige periode berekend, hoewel de derde fase van de EMU pas op 1 januari 1999 van start is gegaan (1 januari 2001 voor Griekenland).

Sinds 1992 zijn de prijzen zowel bij de 15 lidstaten als bij de 12 lidstaten naar elkaar toegegroeid. De convergentie vond evenwel grotendeels in de eerste helft van de jaren negentig plaats; de laatste jaren lijkt ze tot stilstand gekomen.

De convergentie onder de 15 lidstaten lijkt iets sterker te zijn geweest dan bij de 12 lidstaten, maar de prijsverschillen zijn nog steeds groter in de Europese Unie als geheel. Momenteel bedraagt de variatiecoëfficiënt ongeveer 15 procent voor de gehele Unie en 12 procent voor de 12 lidstaten.

Ook tabel 2, die het prijspeil in de drie landen die niet aan de EMU deelnemen ten opzichte van het gemiddelde van de 15 lidstaten sinds 1990 weergeeft, is rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement gestuurd. De prijsconvergentie ten opzichte van het EU-gemiddelde is vrij groot geweest in Denemarken en Zweden, terwijl het Verenigd Koninkrijk van onder het gemiddelde naar boven het gemiddelde in de Europese Unie is geëvolueerd(2). De sterke convergentie in Denemarken en Zweden verklaart een groot deel van de prijsconvergentie onder de 15 lidstaten.

(1) De variatiecoëfficiënt geeft aan hoeveel de prijzen gemiddeld van het gemiddelde afwijken en is een maat van de prijsspreiding in de lidstaten. Volgens de Ecofin-Raad is de variatiecoëfficiënt een van de structurele indicatoren van de economische hervorming, bedoeld om de prijsconvergentie te meten. Een variatiecoëfficiënt van 0,15 betekent bijvoorbeeld dat de prijzen gemiddeld met ± 15 % van het gemiddelde afwijken. Als de variatiecoëfficiënt van de relatieve prijzen voor de Europese Unie na verloop van tijd daalt (stijgt), dan convergeren (divergeren) de prijzen in de lidstaten.

(2) Om de vergelijking te kunnen maken, zijn de prijzen in dezelfde munteenheid (euro) uitgedrukt, waardoor ze onderhevig zijn aan schommelingen in de wisselkoers tussen de euro en de nationale munten buiten de eurozone.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0216/02 van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie. Botswana.



Publicatieblad Nr. 160 E van 04/07/2002 blz. 0199 - 0199



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0216/02 van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie (6 februari 2002) Betreft: Botswana Welke projecten zijn er in het jaar 2000 uit de EU-begroting gefinancierd in Botswana? Wat is de volledige omvang van de steun die in de loop van het jaar 2000 in alle vormen verleend is aan Botswana? Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0215/02, E-0216/02, E-0217/02,E-0218/02, E-0219/02, E-0220/02, E-0221/02, E-0222/02, E-0223/02,E-0224/02, E-0225/02, E-0226/02, E-0227/02 en E-0228/02 (25 maart 2002) Wegens de omvang van het antwoord, dat talrijke tabellen omvat, zal de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toesturen.
2.

Is de Commissie van oordeel dat er voldoende aanwijzingen zijn om te onderzoeken of de avalverlening door de autonome regering van Valencia aan SPTA een instrumenteel karakter heeft en in wezen bedoeld is om Terra Mítica te steunen?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3649/01

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(14 januari 2002)

Betreft: Terrorisme, Somalië en informatie

Naar aanleiding van de recente aanslagen en de strijd tegen het terrorisme wordt Somalië genoemd als een land dat als platform dient voor machtige groeperingen die banden hebben met het islamitisch fundamentalisme, dat deze groepen financiert en voorziet van wapens en instructeurs voor de oprichting van opleidingskampen voor terroristen.

In het licht daarvan is gedacht aan een militair optreden om alle pogingen om vanuit Somalië terreuraanslagen op te zetten te pareren.

Kan de Commissie aangeven of zij, in de gegeven omstandigheden en om de bevolking informatie te verstrekken die bijdraagt aan de versterking van de democratie en de strijd tegen het fundamentalisme:

- het niet dienstig en passend zou vinden een onafhankelijk informatienetwerk in de somalische taal op te zetten om de bevolking correct te informeren?

- Niet gelooft dat, in de gegeven omstandigheden, een correcte informatie kan bijdragen aan de vrede en de invoering van een waarachtig democratisch stelsel, op basis van een consensus van alle bevolkingsgroepen uit alle regio's?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(22 februari 2002)

De Commissie is van mening dat correcte informatie het best geleverd kan worden door informatiedeskundigen. Recent heeft de Commissie bijgedragen aan de financiering van specifieke opleidingsinitiatieven op dit gebied voor Somalië, in nauwe samenwerking met de BBC World Service.

Het belangrijkste doel van het project was een opleidingsprogramma voor journalisten, waarin zowel technische vaardigheden aan bod kwamen, als redactie, schrijven en productie. Door middel van het ontwikkelen en versterken van deze vaardigheden trachtte het opleidingsprogramma Somalische journalisten in staat te stellen materiaal te produceren voor de opbouw van een sterke, pluralistische samenleving. In totaal woonden 83 Somalische journalisten van de geschreven pers, radio en televisie de cursussen van de BBC bij en er werden werkgroepen gehouden in verschillende delen van Somalië.

Wanneer de omstandigheden in Somalië de ontwikkeling van democratische informatie toelaten, zou de Commissie samenwerking kunnen overwegen met erkende organisaties om verdere acties gericht op het versterken van de informatiecapaciteit in Somalië te bevorderen.

Benadrukt moet worden dat correcte informatie niet voldoende is om een democratisch politiek systeem goed te laten functioneren. In het geval van Somalië is het grootste deel van de bevolking analfabeet en wordt de publieke opinie gedomineerd door belangen van lokale groeperingen en clans. Traditionele en religieuze leiders spelen daarom een belangrijke rol als opinieleiders. Daarnaast blijft de verspreiding van informatie in Somalië beperkt door de hoge investeringskosten, logistieke problemen en oorlog.

Desalniettemin profiteert toch een deel van de bevolking van meer diverse informatie: door de instorting van de staat kwamen er meer informatiebronnen beschikbaar, zowel geschreven als audiovisueel, en er worden al dagelijks buitenlandse programma's uitgezonden in Somalië.