SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1217/02

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(29 april 2002)

Betreft: Classificatie van verse melk'

De discussie die in Italië is ontstaan over de vraag wat verstaan moet worden onder verse melkproducten, waarbij gedacht wordt aan een bepaalde kleur en een houdbaarheid van 8 dagen, mag de Commissie niet onverschillig laten, zowel gezien artikel 2 van richtlijn 2000/13/EG(1) van 20 maart 2000 als richtlijn 92/46/EEG(2) van 16 juni 1992.

In haar antwoord op vraag P-0352/02(3) over deze kwestie verklaart de Commissie niet over voldoende informatie te beschikken over het fabricageproces van dit soort melk. Er is een gedetailleerder beschrijving nodig aldus de Commissie om te kunnen vaststellen of de etikettering van dit product beantwoordt aan de communautaire voorschriften.

Waarom heeft de Commissie dan niet de nodige inlichtingen over het fabricageproces ingewonnen om te kunnen vaststellen of het terecht is dat melk die niet vers is wel vers wordt genoemd?

Als er geen strikte communautaire definitie van het begrip verse melk is, hoe kan dan worden voorkomen dat de Europese consumenten een product als vers beschouwen dat verschillende bewerkingen heeft ondergaan, alleen omdat de Commissie geen voorstellen heeft gedaan voor de definitie van verse melkproducten (of van brood, om een ander voorbeeld te noemen)?

Is het aanvaardbaar dat ondanks het bestaan van een gemeenschappelijke markt dezelfde naam wordt gebruikt voor producten die in werkelijkheid een verschillende behandeling hebben ondergaan?

Hoe lang nog zal de Commissie toestaan dat de consument onbeschermd blijft en dat, zoals in het onderhavige geval, ondoorzichtig is waar het product vandaan komt en wat de kwaliteit ervan is?

Heeft de Commissie eindelijk besloten de nodige stappen te zetten om zo gedetailleerd mogelijke informatie te krijgen over het fabricageproces van de betreffende melk en te bepalen of de etikettering van dit product voldoet aan de communautaire voorschriften?

(1) PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29.

(2) PB L 268 van 14.9.1992, blz. 1.

(3) PB C 160 E van 4.7.2002, blz. 211.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(15 juli 2002)

De Commissie heeft meer technische informatie kunnen verkrijgen over het procédé dat het mogelijk maakt de melk te verkrijgen waarnaar het geachte parlementslid verwijst. Op grond hiervan en zoals de Commissie reeds in haar antwoord op schriftelijke vraag P-0352/02 heeft uiteengezet, het is mogelijk te antwoorden dat er tot nu toe geen communautaire kwaliteitsnormen bestaan die de criteria vaststellen voor de definitie van verse melk, zoals bijvoorbeeld de tijd die sinds het melken is verstreken. Bij ontstentenis van specifieke communautaire regels behouden de lidstaten de mogelijkheid om onder naleving van de regels van het EG-Verdrag nationale bepalingen vast te stellen en de Commissie is in kennis gesteld van het bestaan van dergelijke bepalingen in Italië.

De Commissie deelt echter de zorg van het geachte parlementslid betreffende het recht van de consument om duidelijk geïnformeerd te worden over de aard en de kenmerken van een product dat op het grondgebied van de Unie in de handel wordt gebracht en om de kwaliteitsverschillen te kunnen beoordelen die binnen een bepaalde groep van producten bestaan. Er bestaan reeds homologe communautaire bepalingen voor sommige producten, zoals eieren(1) waarvan de versheid een essentieel kwaliteitskarakter voor de consument vormt.

In eerste instantie heeft de Commissie het voorstel van het Parlement en de Raad aanvaard om in de ontwerp-verordening inzake levensmiddelenhygiëne(2) terug te keren tot een definitie van rauwe melk die dichter staat bij die welke thans voorkomt in Richtlijn 92/46/EEG van de Raad(3): melk die is afgescheiden door de melkklier van een of meer koeien, ooien, geiten of buffelkoeien, en die niet is verwarmd tot boven 40°C en die evenmin een behandeling met een gelijkwaardig effect heeft ondergaan. Hoewel het begrip rauwe melk niet overeenkomt met dat van verse melk, zou de hantering van deze definitie op het niveau van de etikettering, als het voorstel in zijn huidige vorm wordt goedgekeurd, een belangrijke informatie voor de consument inhouden.

In tweede instantie zal de Commissie bekijken of het nodig is in het Gemeenschapsrecht specifiekere bepalingen op te nemen met betrekking tot de kwaliteit van consumptiemelk, met name de kwalificatie vers.

(1) Verordening (EEG) nr. 1274/91 van de Commissie van 15 mei 1991 houdende bepalingen ter toepassing van Verordening (EEG) nr. 1907/90 van de Raad betreffende bepaalde handelsnormen voor eieren PB L 121 van 16.5.1991.

(2) COM(2000) 438 def.

(3) Richtlijn 92/46/EEG van de Raad van 16 juni 1992 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de produktie en het in de handel brengen van rauwe melk, warmtebehandelde melk en produkten op basis van melk, PB L 268 van 14.9.1992.