ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2654/00

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie

(1 september 2000)

Betreft: Labelling en controle van dierhuiden

Onderzoek van enkele internationale organisaties leerde ons dat in Azië tot 2 miljoen huisdieren, voornamelijk katten en honden, gedood worden voor hun huid. Dit nadat zij in onwaardige omstandigheden bijeengedreven werden en op weerzinwekkende manier werden gedood. Vele van deze huiden worden ook gebruikt voor de export en duiken zo op in Europese winkels. Ook werd vastgesteld dat vele van deze huiden niet als katten- of hondenhuid worden gelabeld om zo de herkomst van de huiden te verbergen.

Bestaat er een verbod op de invoer van honden- en kattenhuiden?

Zo ja, op welke regelgeving stoelt dit verbod en hoe worden de controles hierop georganiseerd?

Zo neen, bestaat er controle op de foutief of misleidend gelabelde huiden?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(13 oktober 2000)

Er bestaat in de Gemeenschap een uitgebreide wetgeving voor een hele reeks aangelegenheden die betrekking hebben op dierenwelzijn binnen haar aardrijkskundige grenzen. Aangezien de handel in huiden van katten of honden uit hoofde van de CITES-overeenkomst(1) niet is verboden, bestaat er in de Gemeenschap geen verbod op de invoer van dergelijke producten.

Wanneer er huiden en vellen in de Gemeenschap worden ingevoerd, voeren de douanebeambten gewoonlijk visuele controles uit om te zien of de op de etiketten gegeven inlichtingen, zo die er zijn, met de werkelijkheid overeenstemmen. De bedoeling van dit soort controles is tweeërlei: na te gaan of de genoemde producten onder de CITES-overeenkomst vallen en te zorgen voor de juiste douane-indeling om zodoende tot het bijbehorende douanetarief te komen.

(1) Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2877/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(14 september 2000)

Betreft: Fusie van de staatsscheepswerven Bazán en Astilleros Españoles en nieuwe mogelijkheden voor ASTANO om weer koopvaardijschepen te bouwen

Onlangs werd bekend dat de directeur van de Sociedad Estatal de Participaciones Industriales (SEPI), een overheidsinstelling die staatsbedrijven beheert, had besloten twee bedrijven van de staatsholding te laten fuseren, de marinewerf Bazán met zijn voornaamste vestiging in Ferrol in Galicië en Astilleros Españoles, dat koopvaardijschepen bouwt en de eveneens in Ferrol gevestigde werf ASTANO als filiaal heeft. Als reden voor de fusie noemde de directeur van de SEPI dat Bazán een grote orderportefeuille heeft, in tegenstelling tot het andere bedrijf, dat bovendien moet opboksen tegen de Koreaanse concurrentie terwijl straks op last van de Europese Unie alle overheidssubsidies worden geschrapt.

Het besluit van de SEPI, waartegen, naar de directeur verwacht, geen bezwaren ingebracht zullen worden door de mededingingsinstanties van de Europese Commissie, schept een nieuwe situatie die aanleiding zou moeten zijn voor een opheffing van het al jaren geldende verbod voor ASTANO om schepen te bouwen, een verbod dat tot een ernstige economische crisis in Ferrol had geleid.

Zal de Commissie de fusie op de bovengenoemde voorwaarden vergemakkelijken? Zal de Commissie het verbod voor ASTANO om schepen te bouwen opheffen, terwijl het de mogelijkheid blijft houden offshore-installaties te bouwen, een activiteit waarin het zich heeft gespecialiseerd en een zekere faam heeft verworven?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(11 oktober 2000)

De onlangs aangekondigde fusie van de marinewerf Bazán met de koopvaardijscheepswerven Astilleros Españoles is niet gemeld bij de Commissie. De Commissie heeft Spanje verzocht alle relevante gegevens over deze verrichting te verstrekken zodat zij kan beoordelen of hiermee enige staatssteun is gemoeid, en, zo ja, of deze in overeenstemming is met de geldende regels inzake staatssteun voor de scheepsbouw.

Zoals de Commissie heeft verklaard in verscheidene antwoorden op eerdere soortgelijke vragen van het geachte parlementslid (E-94/00(1) and E-660/00(2)), kan de fusie geen gevolgen hebben voor de huidige beperkingen op de activiteiten van de Astano-werf. De blijvende sluiting van de werf voor de scheepsbouw was in 1997 een conditio sine qua non voor de goedkeuring door de Commissie van omvangrijke staatssteun aan de openbare koopvaardijscheepswerven in Spanje. Deze voorwaarde moet worden gehandhaafd.

(1) PB C 280 E van 3.10.2000, blz. 176.

(2) PB C 26 E van 26.1.2001, blz. 84.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2512/00

van Mark Watts (PSE) aan de Commissie

(2 augustus 2000)

Betreft: Speciale verkoopvoorwaarden voor eieren

Verordening (EEG) nr. 1274/91(1) van de Commissie houdende bepalingen ter toepassing van verordening (EEG) nr. 1907/90(2) van de Raad betreffende bepaalde handelsnormen voor eieren, onderscheidt vijf speciale handelsvoorwaarden: eieren van batterijkippen, van hennen met vrije uitloop, van semi-intensief gehouden hennen, scharreleieren en volière-eieren.

Welke maatregelen is de Commissie, in het licht van de goedkeuring van richtlijn 1999/74/EG(3) van de Raad van 19 juli 1999 tot vaststelling van minimumnormen voor de bescherming van legkippen, voornemens te treffen teneinde, verordening van de Commissie (EEG) nr. 1274/91 te herzien?

Is zij voornemens om de speciale marktvoorwaarden (SMT) Eieren van legkippen in batterijen verplicht te stellen voor eieren die in batterijsystemen worden geproduceerd, zoals geschetst in de hoofdstukken II en III van richtlijn van de Raad 1999/74/EG? Is zij voornemens de bezettingsgraad te verlagen voor hennen die eieren produceren die worden verhandeld als eieren van hennen met vrije uitloop?

(1) PB L 121 van 16.5.1991, blz. 11.

(2) PB L 173 van 6.7.1990, blz. 5.

(3) PB L 203 van 3.8.1999, blz. 53.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(28 september 2000)

Zoals het geachte parlementslid misschien weet, heeft de Commissie in haar mededeling inzake de bescherming van legkippen(1) het voornemen te kennen gegeven om niet alleen minimumnormen voor de bescherming van legkippen voor te stellen, maar ook voor te stellen om voor elk tafelei een etikettering verplicht te stellen waarin de productiewijze is aangegeven.

De Raad van zijn kant heeft bij de vaststelling van Richtlijn 1999/74/EG van de Raad van 19 juli 1999 tot vaststelling van minimumnormen voor de bescherming van legkippen(2) de Commissie verzocht om vóór 1 januari 2002 te komen met een voorstel tot aanpassing van de handelsnormen voor eieren en in het kader daarvan met name na te gaan of een verplichte etikettering kan worden ingevoerd.

Deze eventuele aanpassing van de handelsnormen dient in twee fasen te verlopen. Allereerst moet Verordening (EEG) nr. 1907/90 van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde handelsnormen voor eieren(3) worden gewijzigd om vermelding van de productiewijze op eieren verplicht te stellen. Op 6 september 2000 heeft de Commissie een voorstel(4) tot wijziging van de verordening van de Raad in dit opzicht vastgesteld. In de tweede plaats moet Verordening (EEG) nr. 1274/91 van de Commissie van 15 mei 1991 houdende bepalingen ter toepassing van Verordening (EEG) nr. 1907/90 van de Raad betreffende bepaalde handelsnormen voor eieren(5) worden aangepast om bepaalde technische details te regelen, zoals de bezettingsgraad in de openlucht voor hennen met vrije uitloop. De Commissie pleegt in dit verband overleg met alle betrokkenen, waaronder de consumenten, de producenten, de handel en de industrie.

(1) COM(98) 135 def.

(2) PB L 203 van 3.8.1999.

(3) PB L 173 van 6.7.1990.

(4) COM(2000) 522.

(5) PB L 121 van 16.5.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2200/00

van Marco Cappato (TDI) aan de Commissie

(3 juli 2000)

Betreft: Godsdienstvrijheid in Griekenland

Chara Kalomiri, Grieks staatsburger, is verwikkeld in een rechtsgeschil dat grote twijfel oproept over de eerbiediging van de godsdienstvrijheid in Griekenland. De vrouw is door de autoriteiten van de berg Athos aangeklaagd omdat zij van september 1994 tot maart 1995 aan het hoofd stond van een centrum voor praktische psychologische filosofie dat op het schiereiland Chalkididi was gevestigd. Zij is voor de eerste maal in 1997 door de Griekse rechter veroordeeld. Nadat de Raad van State de uitspraak heeft vernietigd, is zij een tweede maal bij herhaling van het proces veroordeeld. De rechters hebben ter staving van hun uitspraak gesteld dat de plaats van boeddhistische cultus, gewijd aan meditatie niet beschikte over de verplichte vergunning van het Ministerie van Onderwijs en Religieuze Zaken, die wordt verstrekt na advies van de orthodoxe hiërarchie.

Is de Commissie, gelet op het feit dat de eerbiediging van de godsdienstvrijheid een individueel en in alle lidstaten erkend grondrecht is, niet van mening dat dringend maatregelen krachtens artikel 6 en 7 EU-Verdrag of artikel 13 EG-Verdrag moeten worden getroffen om een eind te maken aan schending van mensenrechten en fundamentele vrijheden en aan elke vorm van discriminatie in verband met de godsdienstvrijheid, met bijzondere aandacht voor Griekenland?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(8 december 2000)

Na onderzoek van de vraag van het geachte parlementslid is de Commissie van mening dat het optreden van de lidstaat in kwestie niet binnen de werkingssfeer van het Gemeenschapsrecht valt. Volgens een constante jurisprudentie ziet het Hof van Justitie niet toe op de naleving van de grondrechten door de lidstaten wanneer deze buiten de werkingssfeer van het Gemeenschapsrecht handelen. Dientengevolge, en afgezien van de vraag of al dan niet een grondrecht is geschonden, is de Commissie niet bevoegd om in dit geval een procedure wegens inbreuk in de zin van artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-Verdrag tegen Griekenland in te leiden.

De Commissie vestigt bovendien de aandacht van het geachte parlementslid op de mogelijkheid voor de betrokkene om, na de nationale rechtsmiddelen tegen het besluit in kwestie te hebben uitgeput, een verzoekschrift in te dienen bij het Europese Hof voor de rechten van de mens in Straatsburg.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3054/00

van Anneli Hulthén (PSE) aan de Commissie

(28 september 2000)

Betreft: Mogelijkheden voor gehandicapten om deel te nemen aan het vrije verkeer in de EU

Overeenkomstig artikel 13 i van het Verdrag van Amsterdam moet elke EU-burger kunnen deelnemen aan het vrije verkeer in de Unie. Voor personen met een lichamelijke handicap, die bijzonder vervoer of persoonlijke hulp nodig hebben, is dit vrije verkeer niettemin nog altijd zeer beperkt.

Welke maatregelen zijn er naar de mening van de Commissie nodig om gehandicapten ruimere mogelijkheden te geven om zich over de grenzen van de lidstaten heen te kunnen verplaatsen? Zijn er op redelijk korte termijn resultaten op dit gebied te verwachten?

Antwoord van mevr. Diamantopoulou namens de Commissie

(24 oktober 2000)

De door de geachte afgevaardigde geuite bezorgdheid is dezelfde die ten grondslag lag aan de op 12 mei 2000 door de Commissie goedgekeurde mededeling aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's Naar een Europa zonder drempels voor mensen met een functiebeperking(1). Hierin wordt namelijk onderstreept dat mobiliteit van buitengewoon groot belang is voor een volwaardige deelname aan het economische en maatschappelijke leven en dat een gebrek aan mobiliteit een factor is die het recht op deelname van mensen met een functiebeperking in de weg staat, ook wat het vrije verkeer betreft.

Bijgevolg is door de Commissie een veertigtal communautaire initiatieven vastgesteld die op korte, middellange en lange termijn de toegankelijkheid van het vervoer en de infrastructuur voor gehandicapten kunnen bevorderen. Voor nadere informatie wordt de geachte afgevaardigde verwezen naar genoemde mededeling.

(1) COM(2000) 284 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3506/00

van Piia-Noora Kauppi (PPE-DE) aan de Commissie

(10 november 2000)

Betreft: Het Natura-netwerk in Finland

De Commissie heeft in juni tegen Finland een zaak aanhangig gemaakt, omdat Finland in zijn voorstel voor aan te wijzen Natura-gebieden te weinig gebieden ter bescherming van vogels zou hebben opgenomen. De Commissie verwijst hierbij naar het kortgeleden gepubliceerde rapport van de organisatie BirdLife International betreffende de belangrijkste gebieden voor vogels in Europa (Important Bird Areas of Europe).

Laat de Commissie zich bij het beoordelen van de toereikendheid van het Natura-netwerk meer leiden door bovengenoemd rapport dan door de vogelrichtlijn?

Antwoord van de heer Wallström namens de Commissie

(14 december 2000)

Krachtens artikel 4, lid 1, van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(1) moeten de lidstaten met name de naar aantal en oppervlakte voor de instandhouding van de in bijlage I bij de richtlijn genoemde vogelsoorten meest geschikte gebieden als speciale beschermingszones aanwijzen, waarbij rekening wordt gehouden met de bescherming die deze soorten behoeven in de geografische zee- en landzone waar deze richtlijn van toepassing is.

Het Hof van Justitie heeft bevestigd dat, hoewel de lidstaten een zekere keuzevrijheid hebben bij het aanwijzen van de speciale beschermingszones, de indeling van die zones toch moet voldoen aan bepaalde ornithologische criteria als neergelegd in de richtlijn (Zie Zaak C-355/90 Commissie v. Spanje). Bij het aanwijzen van de meest geschikte gebieden voor indeling als speciale beschermingszone slaat de keuzevrijheid van de lidstaten bijgevolg niet op de passendheid om die gebieden als speciale beschermingszone aan te wijzen welke op basis van ornithologische criteria het meest geschikt lijken, maar wel op de toepassing van deze criteria voor de selectie van de meest geschikte gebieden voor de bescherming van de in bijlage I bij de richtlijn genoemde soorten. Bijgevolg zijn de lidstaten verplicht om alle zones, die op basis van ornithologische criteria het meest geschikt lijken voor de bescherming van de soorten in kwestie, als speciale beschermingszone aan te wijzen (Zaak C-3/96 Commissie v. Nederland).

De Commissie is van mening dat de inventarissen inzake belangrijke vogelgebieden, waarvan de laatste in maart 2000 is gepubliceerd door BirdLife International, een belangrijke wetenschappelijke referentie vormen om na te gaan in hoeverre de lidstaten hun verplichting nakomen op het gebied van de aanwijzing van speciale beschermingszones overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad.

(1) PB L 103 van 25.4.1979.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2674/00

van Wolfgang Ilgenfritz (NI) aan de Commissie

(1 september 2000)

Betreft: MAN-industrievoertuigen klacht Kutschera procedure N. IV/35.907/f-2

1. Wanneer kan in bovengenoemde procedure een besluit van de Commissie worden verwacht? In deze aangelegenheid heeft de heer Kutschera reeds een aantal keer contact met ons opgenomen. Volgens hem is tot op heden nog geen procedure tegen MAN gestart.

2. Zijn er bijzondere redenen waarom tot op heden geen procedure op gang is gebracht?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(26 september 2000)

De advocaat van de heer Kutschera werd reeds medegedeeld dat verwacht wordt dat de procedure nog dit jaar zal vorderen.

De Commissie moet prioriteiten(1) vaststellen bij het uitvoeren van haar taken op het gebied van het mededingingsrecht. Aangezien de heer Kutschera zijn rechten voor de Italiaanse rechter verdedigt en verdedigen kan, werd de behandeling van de zaak tot nog toe uitgesteld.

(1) Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18.9.1992, Automec SRL/Commissie, RS T-24/90. Jurispr. 1992 blz. II-2223, punt 77 e.v.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2472/00

van Juan Izquierdo Collado (PSE) aan de Commissie

(12 juli 2000)

Betreft: Tracé hogesnelheidstrein Madrid-Levante

Is de Commissie op de hoogte van het voorstel van de heer Alvarez Cascos, de Spaanse minister van Openbare Werken, inzake het tracé van de hogesnelheidstrein van Madrid naar de Spaanse Middellandse-Zeekust die benaming A modificado (A gewijzigd tracé) heeft gekregen?

Is zij overtuigd van de ernst van de milieugevolgen die door het voorgestelde tracé worden veroorzaakt doordat speciale vogelbeschermingsgebieden en bijzonder waardevolle ecologische zones worden doorkruist?

Zal de Commissie zich voegen naar de wens van het Europees Parlement dat in zijn resolutie van juni 2000 inzake het jaarverslag 1998 over het Cohesiefonds (A5-0140/2000) er bij de Commissie op aandringt bij de keus tussen verschillende alternatieven voor éénzelfde project, de voorkeur te geven aan het meest milieuvriendelijke alternatief?

Zal een project dat geen acht slaat op de aanbevelingen van het Parlement toch kunnen rekenen op financiële steun van de Gemeenschap?

Antwoord van de heer Barnier Namens de Commissie

(7 september 2000)

De Commissie is momenteel niet op de hoogte van de verschillende door de Spaanse autoriteiten overwogen alternatieve oplossingen voor het tracé van de hogesnelheidstrein tussen Madrid en het oosten van Spanje, wat overigens tot de exclusieve bevoegdheid van de lidstaat behoort. Hoe dan ook moet over dit tracé een milieueffectrapport worden opgesteld overeenkomstig de communautaire wetgeving.

Indien voor dit project bijstand uit het Cohesiefonds zou worden aangevraagd, zou de Commissie aan de hand van de aan de aanvraag gehechte documentatie zorgvuldig nagaan of de communautaire milieuregels effectief in acht zijn genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3110/00

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(27 september 2000)

Betreft: Raadgevend Comité visserij

1. Is er naar de mening van de Commissie thans sprake van een evenwichtige bezetting van posten in het bovengenoemde Comité? Dit wat betreft het aantal personen, de geografische spreiding ervan, de nationaliteit en andere factoren die het mogelijk maken dat dit Comité tot een zo evenwichtig mogelijk oordeel kan komen.

2. Kan de Commissie mededelen wat de resultaten waren van de toegezegde evaluatie van de werkzaamheden van dit Comité?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 oktober 2000)

1. Bij de samenstelling van het nieuwe Raadgevend Comité voor de visserij en de aquacultuur wilde de Commissie zorgen voor een evenwichtige vertegenwoordiging van alle bij het gemeenschappelijk visserijbeleid betrokken belangensferen. Het comité bestaat uit 31 leden die door de Commissie worden benoemd voor een periode van drie jaar. Naast de 21 vertegenwoordigers van de visserijsector, die meer dan twee derden van de leden van het comité levert, bestaat het comité uit vertegenwoordigers van de aquacultuursector (4 leden) en van niet-gouvernementele organisaties op het gebied van milieu, ontwikkeling en consumentenbescherming (6 leden).

Van de leden van het Comité worden er 22 benoemd op voordracht van de belangenorganisaties op Europees niveau; alle 11 betrokken organisaties hebben een gewoon lid en een plaatsvervangend lid aangewezen. De overige 9 leden zijn de voorzitters en vice-voorzitters van de werkgroepen van het comité.

De leden van het huidige comité zijn afkomstig uit België (2), Denemarken (6), Duitsland (2), Spanje (6), Frankrijk (6), Ierland (1), Italië (3), Portugal (1) en het Verenigd Koninkrijk (4).

De benoeming van de leden van het comité via de Europese organisaties is niet zozeer bedoeld om een geografisch evenwicht tussen de lidstaten te bewerkstelligen, maar wel om de verschillende Europese organisaties te laten vertegenwoordigen door personen die zij zelf hebben gekozen. De leden van het comité zijn veeleer vertegenwoordigers van hun Europese organisaties dan vertegenwoordigers van hun lidstaat van herkomst.

Bij de samenstelling van de werkgroepen streeft de Commissie echter naar expertise in verband met alle visserij-activiteiten in de Gemeenschap. De 20 leden van deze werkgroepen worden naar gelang van de agenda afzonderlijk aangewezen door de Europese organisaties. Met de koppeling tussen werkgroepen en comité wordt gestreefd naar een evenwichtig en voor zover mogelijk gemeenschappelijk advies.

2. Sinds de definitieve oprichting van het comité in juli 1999 hebben alle toen geplande vergaderingen plaatsgevonden en is het grootste deel van het geplande programma uitgevoerd. Het is nog te vroeg om precieze conclusies te trekken over de nieuwe werkmethoden die zowel de sector als de Commissie moet toepassen. Er vindt momenteel een onderzoek plaats dat in het volgende nummer van Visserij in Europa moet worden gepubliceerd. Uit dit onderzoek moet blijken hoe de sector zelf over de hervorming denkt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2254/00

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(7 juli 2000)

Betreft: Vervolging van dertien Iraniërs met joodse geloofsovertuiging in Iran

Al ongeveer een jaar zitten dertien Iraniërs met joodse geloofsovertuiging in de gevangenis op grond van ongefundeerde beschuldigingen van spionage, terwijl het proces tegen hen, dat achter gesloten deuren op 1 mei is begonnen, geen garanties biedt voor een rechtvaardig, objectief en niet-vooringenomen oordeel. Kan de Commissie gezien de in de komende twee weken verwachte uitspraak en gezien de kritische dialoog met Iran meedelen of zij van plan is verdere druk uit te oefenen met het oog op de eerbiediging van de mensenrechten, tolerantie en een rechtvaardige uitspraak voor de dertien Iraanse joden?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(28 juli 2000)

De Commissie volgt de kwestie van de mensenrechten in Iran met grote bezorgdheid. Vraagstukken in verband met mensenrechten waaronder ook het proces in Shiraz spelen een uiterst belangrijke rol bij de algemene dialoog tussen de Europese Unie en Iran, en worden consequent door de Unie aan de orde gesteld.

Ten aanzien van de specifieke situatie van de 13 Iraanse joden, die te Shiraz terechtstaan wegens een beschuldiging van spionage, hebben zowel de Unie als bepaalde lidstaten het afgelopen jaar een aantal stappen ondernomen. Daarbij heeft de Unie aangedrongen op een vrije, rechtvaardige procesvoering en uiting gegeven aan haar teleurstelling over het feit dat het proces niet openstond voor waarnemers. Naar aanleiding van de uitspraak op 1 juli 2000 verklaarde de Unie bezorgd te zijn en te wensen dat het Hof van Beroep de vonnissen zou intrekken. Ook verklaarde zij voornemens te zijn, deze zaken van nabij te blijven volgen.

De politieke toestand in Iran blijft tweeslachtig. Toch openen de gunstige ontwikkelingen rond de recente Parlementsverkiezingen en de steeds grotere gevoeligheid van Iran voor internationale ongerustheid nieuwe mogelijkheden om een constructieve dialoog met de Iraanse regering op gang te brengen over de mensenrechtenproblematiek. De Commissie zal de situatie van nabij blijven volgen en alle gelegenheden waarnemen om deze verandering ten goede te steunen.