SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2035/96 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (19 juli 1996)

Betreft: Behoud van het Italiaans kunstbezit

Zoals bekend bevindt meer dan de helft van het historisch kunstbezit ter wereld zich in Italië. Desondanks is de Italiaanse overheid blijkbaar niet in staat deze kunstschatten volledig te inventariseren, zulks ondanks de 100.000 dossiers die in 1994 zijn aangelegd en de computerisering van de bestaande archieven. Een en ander is mede te wijten aan de talrijke diefstallen (alleen vorig jaar al zijn er meer dan 2000 kunstwerken verdwenen, waarmee het totale aantal verduisterde kunstwerken op 34.000 is gekomen, terwijl het in 1994 nog 32.500 bedroeg), ondanks de voortdurende inzet van de politie om de gestolen werken terug te vinden.

Wie doordrongen is van de onschatbare waarde van het kunstbezit beseft welk een ontzaglijke schade er wordt veroorzaakt door al deze gevallen van diefstal, heling, illegale opgraving en illegale verkoop van kunstwerken, waarvan niet alleen Italië de dupe is, maar ook de rest van de wereld de gevolgen ondervindt.

Kan de Commissie maatregelen nemen om tot een betere controle te komen en daarmee tot een beter behoud van het Italiaanse kunstbezit, bij voorbeeld via een soort "Europese screening¨ van de kunstwerken door de lid-staten, zodat ze gemakkelijker te identificeren zijn, waardoor illegaal geëxporteerde kunstwerken eerder opvallen?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie (3 oktober 1996)

Overeenkomstig artikel 36 van het EG-Verdrag en binnen de grenzen van dat artikel is het de verantwoordelijkheid van elke Lid-Staat om maatregelen te nemen ter bescherming van zijn nationaal artistiek, historisch en archeologisch bezit, en met name om daarvan een inventaris te maken.

Met het oog op de voltooiing van de interne markt heeft de Raad op 9 december 1992 Verordening (EEG) nr. 3911/92 betreffende de uitvoer van cultuurgoederen ((PB L 395 van 31.12.1992. )) goedgekeurd en op 15 maart 1993 Richtlijn 93/7/EEG betreffende de teruggave van cultuurgoederen die op onrechtmatige wijze buiten het grondgebied van een Lid-Staat zijn gebracht ((PB L 74 van 27.3.1993. )).

Begin 1996 is in het kader van het vierde kaderprogramma voor onderzoek een driejarig project (Grasp) van start gegaan met als doel een telematicasysteem te ontwikkelen waarmee verloren of gestolen goederen kunnen worden geregistreerd en waarmee de onderlinge bijstand en de samenwerking tussen de politiediensten van enkele Lid-Staten kunnen worden versterkt.

In het kader van het communautaire programma voor de uitwisseling van gegevens tussen overheidsdiensten in de Gemeenschap (IDA), dat op 6 november 1995 door de Raad werd goedgekeurd (Besluit 95/468/EG van de Raad ((PB L 269 van 11.11.1995. ))), zal de Gemeenschap een project inzake de illegale handel in cultuurgoederen ondersteunen. Dit project, dat voortbouwt op de resultaten van Grasp, heeft als doel een telematicasysteem bedrijfsklaar te maken dat een dergelijke illegale handel kan helpen voorkomen.

In het kader van de Intergouvernementele Conferentie en in de context van de overheveling van bepaalde beleidsterreinen naar de communautaire pijler, wil de Commissie de fraudebestrijding efficiënter maken. Zij stelt daarom voor een juridische grondslag op te stellen waarvan het doel niet alleen de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap is, maar ook de bestrijding van fraudes die afbreuk doen aan de juiste toepassing van de communautaire wetgeving (bij voorbeeld de regelgeving op het gebied van de uitvoer van cultuurgoerderen).