ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0624/00

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(3 maart 2000)

Betreft: Asielcijfers en initiatieven voor een gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid

Kan de Commissie een overzicht geven van het totaal aantal asielzoekers die de afgelopen jaar de EU zijn binnengekomen, commentaar geven bij de curve van de aantallen asielzoekers in de EU in de voorbije vijf jaar, het aantal asielzoekers per hoofd en per lidstaat aangeven en toelichtingen geven bij de recente ontwikkelingen in de totstandbrenging van een gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(13 april 2000)

De recente ontwikkelingen in de totstandbrenging van een gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid omvatten titel IV van het nieuwe EG-Verdrag dat op 1 mei 1999 in werking trad, de conclusies van het voorzitterschap van de buitengewone Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999, meer in het bijzonder punten 3, 4 en 10 tot 27, en vooral initiatieven van de Commissie zoals het werkdocument Naar gemeenschappelijke normen inzake asielprocedures van 3 maart 1999(1), een voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betreffende de instelling van Eurodac voor de vergelijking van vingerafdrukken van asielzoekers en van bepaalde andere vreemdelingen (26 mei 1999)(2), een voorstel voor een Richtlijn van de Raad inzak het recht op gezinshereniging (1 december 1999)(3) en een voorstel voor een Beschikking van de Raad tot instelling van een Europees Vluchtelingenfonds (14 december 1999)(4). Ten slotte is er nog het scorebord van de vorderingen op het gebied van de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid in de Unie, dat door de Commissie is voorgesteld aan de Raad en het Parlement.

Twee tabellen met betrekking tot asielaanvragen worden rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het Secretariaat van het Parlement.

(1) SEC(1999) 271 def.

(2) COM(1999) 260 def.

(3) COM(1999) 638 def.

(4) COM(1999) 686 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0337/00

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 februari 2000)

Betreft: Tweede communautair bestek

Het tweede communautair bestek voor Griekenland loopt op zijn eind. Kan de Commissie, aangezien in 2000 alleen nog werkzaamheden worden voltooid waarvoor voor eind 1999 contracten waren gesloten,

de volgende vragen beantwoorden:

1. Wat is het opnamepercentage van de kredieten voor de programma's van de nationale en de regionale tak van het tweede communautair bestek?

2. Bij welke programma's is het opnamepercentage het laagst, en wat zijn de voornaamste redenen voor de vertraging bij de opname?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(7 april 2000)

1. Het gemiddelde bestedingspercentage (betalingen) voor de verschillende operationele programma's (OP's) van het communautaire bestek (CB) voor Griekenland in de programmeringsperiode 1994-1999 bedroeg, voor alle Structuurfondsen tezamen, op 15 januari 2000, 72,5 % voor de nationale OP's en 76,8 % voor de regionale OP's.

Als gevolg van de herprogrammeringen die tot eind 1999 hebben plaatsgevonden, zal het vastleggingspercentage voor alle programma's zeer binnenkort 100 % bereiken. Voor de betaling van de voor het CB voor Griekenland toegewezen middelen staat de regeling een extra termijn van twee jaar toe.

2. Voor de programma's met betrekking tot de postdiensten en de particuliere infrastructuur van Noord-Griekenland is het bestedingspercentage betrekkelijk laag, maar de bedragen hiervoor zijn laag en kunnen dus in de nabije toekomst gemakkelijk worden besteed. Deze vertraging is hoofdzakelijk te wijten aan moeilijkheden bij het begin van het programma voor de postdiensten en aan de te late goedkeuring, in 1997, van de middelen voor de particuliere infrastructuur van Noord-Griekenland.
92000E0914

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0914/00 van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie. Aantal EU-wetgevingsvoorstellen.



Publicatieblad Nr. 374 E van 28/12/2000 blz. 0184 - 0185
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1810/00

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(8 juni 2000)

Betreft: Beschikbaarheid van openbare toiletten in de EU

In de EU gelden verschillende normen ten aanzien van de beschikbaarheid van openbare toiletten. Deelt de Commissie mijn standpunt dat het publiek niet zou mogen worden verplicht voedsel en drank te gebruiken in een gelegenheid om gebruik te kunnen maken van de toiletten?

Kan de Commissie mij mededelen of zij voornemens is voorstellen te doen om de EU-staten te verplichten een adequaat aantal publieke toiletten beschikbaar te stellen die goed moeten worden schoongehouden?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(22 juni 2000)

Het aan de orde gestelde onderwerp valt niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1720/00

van Cecilia Malmström (ELDR) aan de Commissie

(20 mei 2000)

Betreft: IGC

In zijn rede aan de Humboldt Universiteit van 12 mei jongstleden kwam de Duitse minister van Buitenlandse Zaken met het voorstel om de Europese Commissie als uitvoerend orgaan van de Unie te vervangen door de Europese Raad.

Hij zei ook dat inniger samenwerking niets anders betekent dan een sterkere intergouvernementele vervlechting.

Is de Commissie het op een of beide punten met de heer Fischer eens?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(21 juni 2000)

In een eerste reactie juichte de Commissie de strekking van de door de heer Fischer als persoonlijke verklaring bestempelde toespraak toe. De Commissie houdt echter vast aan haar gedragslijn om geen commentaar te leveren op uit hun verband gerukte opmerkingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1493/00

van Mauro Nobilia (UEN) aan de Commissie

(11 mei 2000)

Betreft: Gebruik van ESF-middelen voor herscholingscursussen in Italië

Gelet op het volgende: op 25 mei 1999 hebben de afdeling regionaal vervoer van de Italiaanse spoorwegen en nationale federale secretariaten van vakbondsorganisaties een overeenkomst getekend inzake de organisatie van cursussen op het vlak van bijscholing, technologische innovatie, bedrijfsreorganisatie en herscholing, met cofinanciering van het Europees Sociaal Fonds en het Ministerie van werkgelegenheid; volgens het cursusprogramma zouden in verschillende fasen ongeveer 2.165 werknemers van de Italiaanse spoorwegen aan de cursussen deelnemen; ter verkrijging van de cofinanciering uit het ESF moest het personeel dat de cursussen zou volgen, van tevoren worden aangewezen overeenkomstig de behoefte aan innovatie, reorganisatie en herscholing, en moesten de cursisten representatief zijn voor de verschillende werknemersgroepen binnen het bedrijf; het gedelegeerd gouvernementeel bestuur van het district rond de Vesuvius in de regio Campania heeft evenwel uitsluitend steun aangevraagd en verkregen voor cursussen op hoog niveau (management, coördinatoren, projectanalisten, verantwoordelijken voor controle en beheer, enz.) terwijl de bijscholingscursussen voor werknemers op lager niveau zijn verwaarloosd; de deelnemers van deze cursussen zijn direct door de directie van de onderneming aangewezen; tot op heden hebben acht cursussen plaatsgevonden; de criteria op grond waarvan de onderneming steun vraagt voor genoemde cursussen zijn onbekend.

Kan de Commissie derhalve:

1. vaststellen of dit alles juist is;

2. vaststellen of de criteria voor de indeling van de deelnemers aan de cursussen niet strijdig zijn met de regelgeving voor de besteding van de ESF-middelen;

3. eventueel vaststellen wie verantwoordelijk is voor een oneigenlijk beheer van de ESF-middelen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(27 juni 2000)

De Commissie is op grond van dat wat door de geachte afgevaardigde naar voren is gebracht van oordeel dat er geen onregelmatigheden hebben plaatsgevonden en er geen voorschriften van de Gemeenschap overtreden zijn. Degene die bepaalde vaardigheden in een bedrijfstak tot ontwikkeling wil brengen draagt als enige de verantwoordelijkheid voor de keuze die daarbij gemaakt wordt.

Deze keuze moet uiteindelijk naast het regionale beleid op het gebied van de beroepsopleiding worden gelegd, waarin vastgelegd is aan welke criteria programma's moeten voldoen om in aanmerking te komen voor medefinanciering van de Gemeenschap.

In dit besluitvormingsproces heeft de Commissie geen enkele stem, daar deze kwestie niet onder de bevoegdheden valt die in het kader van het beheer van de Structuurfondsen aan de Commissie zijn toegekend.

Uit de door de geachte afgevaardigde aangedragen feiten blijkt daarentegen wel dat er sprake is geweest van een gebrek aan transparantie bij de selectie van de categorieën te scholen werkenden.

De Commissie zal de autoriteiten van de regio Campania dan ook om opheldering vragen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1070/00

van Gianfranco Fini (UEN) en Francesco Turchi (UEN) aan de Commissie

(4 april 2000)

Betreft: Steunverlening doelstelling 2 voor Viterbo en provincie

Doordat de Italiaanse regering en de regio Lazio de lijst van voor steun in aanmerking komende regio's in het kader van doelstelling 2 met vertraging bij de Commissie hebben ingediend, zullen de stad en de provincie Viterbo het lopende jaar geen communautaire steun ontvangen.

De Commissie wordt verzocht de stad en de provincie Viterbo alsnog op te nemen onder de gebieden die voldoen aan de vereisten van doelstelling 2.

Tevens wordt de Commissie verzocht de door de Italiaanse instanties ingediende voorstellen met betrekking tot de voor steun in aanmerking komende gebieden in het kader van doelstelling 2 van de Structuurfondsen met spoed te evalueren.

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(24 mei 2000)

Op 1 oktober 1999 hebben de Italiaande autoriteiten hun voorstel betreffende de voor doelstelling 2 in aanmerking komende gebieden bij de Commissie ingediend. Op 11 oktober 1999 heeft de Commissie Italië meegedeeld dat het betrokken voorstel niet ontvankelijk was omdat het niet strookte met de bepalingen in artikel 4, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1), volgens welke de zones die voldoen aan de criteria van de leden 5 en 6 van dat artikel ten minste 50 % van de in aanmerking komende bevolking moeten omvatten.

De Commissie heeft de Italiaanse autoriteiten dan ook gevraagd haar zo spoedig mogelijk een gewijzigd voorstel te doen toekomen dat in overeenstemming is met de regelgeving van de Raad. In het kader van die wijziging moeten, enerzijds, nieuwe gebieden die aan de communautaire criteria voldoen, worden opgenomen en moeten, anderzijds, bepaalde gebieden die aanvankelijk waren voorgesteld maar die niet aan die criteria voldoen, worden geschrapt.

In dit verband wijst de Commissie de geachte parlementsleden erop dat de provincie Viterbo aan de communautaire criteria van artikel 4, lid 6, van de genoemde algemene verordening voldoet.

De Commissie moet tot haar spijt constateren dat zij tot dusver nog geen nieuw voorstel heeft ontvangen. Zij heeft de Italiaanse autoriteiten meermaals eraan herinnerd dat dringend zo'n voorstel moet worden ingediend zodat kan worden voorkomen dat de betrokken gebieden worden benadeeld. Italië is namelijk de enige lidstaat waarvoor de gebieden van doelstelling 2 niet konden worden vastgesteld.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0785/00

van Maria Sanders-ten Holte (ELDR) aan de Commissie

(16 maart 2000)

Betreft: Niet nakomen van DG XIII van beloofde subsidie aan Nederlands Film Festival

In 1995 besliste de Europese Commisie (DG XIII) het Nederlands Film Festival een financiële bijdrage van 12.000 ecu toe te kennen voor het organiseren van het Scientific Technical Festival. Het bedrag werd na meerdere brieven, telefoontjes en betalingsverzoeken pas begin 1997 ontvangen. In 1996 werd wederom een subsidie toegezegd, ditmaal 2 x 12.000 ecu, door ambtenaar X van DG XIII van de Europese Commissie. De noodzakelijke papieren werden door prijsontvanger ingevuld en teruggestuurd. Tot op de dag van vandaag is het geld echter nog niet ontvangen ondanks meerdere brieven, verzoekschriften en het deponeren van een klacht bij de Europese Ombudsman.

In antwoord op een vorige vraag van een lid van het Europees Parlement (nr. E-2730/98(1)) aangaande dit onderwerp heeft de Commissie geantwoord het diepgaand onderzoek van de Europese Ombudsman af te zullen wachten. Inmiddels is het antwoord van de Europese Ombudsman al lang bekend. De Europese Ombudsman legt de morele overwinning bij het Nederlands Film Festival en heeft DG XIII een critical remark gegeven en gesproken van bad governance. Op een vervolgvraag aan de Commissie van 20 april 1999 van hetzelfde lid is nooit antwoord gekomen.

1. Is de Europese Commissie op de hoogte van de gang van zaken betreffende de toekenning van geldbedragen door een ambtenaar van DG XIII en het verschuilen achter niet ontvangen post en verhuizing van dienst?

2. Heeft de betreffende ambtenaar wellicht meer beloofd dan hij kan waarmaken?

3. Is de Europese Commissie van mening dat zij moreel verplicht is het Nederlands Film Festival alsnog te betalen nu de Ombudsman het Nederlands Film Festival in het gelijk heeft gesteld? Zo nee, waarom niet?

(1) PB C 135 van 14.5.1999, blz. 106.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(2 mei 2000)

1. De Commissie is op de hoogte van de situatie die ertoe heeft geleid dat er voor het Nederlands Film Festival geen tweede subsidie is toegekend. De feiten zijn in detail weergegeven in de beslissing die de Europese ombudsman, bij wie op 23 januari 1997 een klacht was ingediend, op 20 oktober 1998 na een diepgaand onderzoek heeft genomen en waarmee hij de zaak heeft gesloten.

2. De Commissie heeft die beslissing overgenomen en met name de kritische opmerkingen in de conclusie van de ombudsman, die de in dit geval toegepaste procedure als slecht beheer bestempelt.

3. Voor de toekenning van subsidies door de Commissie zijn er precieze regels wat de grond, de vorm en de termijnen betreft en de Commissie is imperatief verplicht deze na te leven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0796/00

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(16 maart 2000)

Betreft: Veetransporten

Kan de Commissie, in aansluiting op de toezeggingen die commissaris David Byrne tijdens de op 16 februari jl. gehouden bijeenkomst van de Eurogroep Dierenwelzijn heeft gedaan met betrekking tot

de tenuitvoerlegging van de wetgeving inzake het vervoer van levend vee en de daarbij impliciet door de Commissie gedane uitspraak dat er zich bij het Voedsel- en Veterinair Bureau slechts één inspecteur specifiek met transportzaken bezighoudt, mededelen welke bijkomende voorzieningen zij denkt te treffen om ervoor te zorgen dat de lidstaten de desbetreffende wetgeving effectief toepassen, en hoeveel personeelsleden er precies met de uitvoering van deze taak als specifieke doelstelling zullen worden belast?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(2 mei 2000)

De Commissie heeft altijd veel aandacht besteed aan het welzijn van dieren tijdens het vervoer.

De eerste richtlijn inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer is goedgekeurd in 1977 (Richtlijn 77/489/EG van de Raad van 18 juli 1977(1)). Ze is vervangen door Richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991(2) en later gewijzigd bij Richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995(3).

De dagelijkse toepassing van de communautaire voorschriften valt onder de bevoegdheid van de autoriteiten van de lidstaten.

In artikel 13 van Richtlijn 95/29/EG van de Raad is bepaald dat de Commissie bij de Raad een verslag moet indienen, eventueel vergezeld van voorstellen, betreffende de ervaringen van de lidstaten sinds met de tenuitvoerlegging van de Richtlijn is begonnen. Het verslag, dat met alle beschikbare informatie rekening zal houden, zal vóór juni 2000 aan de Raad worden voorgelegd. De Commissie zal voorstellen indienen om de huidige wetgeving te wijzigen met het oog op een betere rechtshandhaving in het licht van de conclusies van het bovenvermelde verslag.

Bij het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) in Dublin zijn momenteel drie veterinaire deskundigen van de Commissie specifiek werkzaam op het gebied van het welzijn van dieren. De controles die zij in de lidstaten uitvoeren hebben ook betrekking op aspecten van het welzijn van dieren tijdens het vervoer. De tenuitvoerlegging van Richtlijn 91/628/EEG inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer zal hoge prioriteit blijven krijgen bij de werkzaamheden van de VVB-werkgroep die zich bezighoudt met het welzijn van dieren.

Aan de welzijnsaspecten wordt ook aandacht besteed bij de controles door andere inspecteurs van het VVB, met name aan het welzijn van legkippen in batterijen en bij het slachten.

(1) PB L 200 van 8.8.1977.

(2) PB L 340 van 11.12.1991.

(3) PB L 148 van 30.6.1995.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0409/00

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(15 februari 2000)

Betreft: Vermindering van het gebruik van turfmolm in de tuinbouw

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om een vermindering van het gebruik van turfmolm in de particuliere en de beroepstuinbouw te bevorderen en stimulansen te geven voor het gebruik van alternatieven teneinde laag gelegen veengrondhabitats te beschermen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(31 maart 2000)

Bij het zoeken naar alternatieven voor het gebruik van turf in de tuinbouw gaat de Commissie na of het mogelijk is regels te geven voor compostproductie uit het biologisch afbreekbare gedeelte van stedelijk afval. Compost van goede kwaliteit (wat betreft de aanwezigheid van zware metalen, organische verbindingen en pathogenen) kan turf bij verschillende toepassingen in de particuliere en beroepstuinbouw vervangen.

Het belangrijkste mechanisme van de Gemeenschap voor de bescherming van laagveenhabitats is de oprichting van het Natura 2000-netwerk van beschermde gebieden overeenkomstig Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(1).

De Commissie heeft ook veel projecten voor het behoud en het herstel van de veengebieden overeenkomstig de LIFE-verordening gesteund.

(1) PB L 206 van 22.7.1992, als gewijzigd bij Richtlijn 97/62/EG van de Raad van 27.10.1997, PB L 305 van 8.11.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0239/00

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(7 februari 2000)

Betreft: Territoriale werkgelegenheidspacten

Kan de Commissie in verband met de territoriale werkgelegenheidspacten:

1. het juiste aantal in de cohesielanden tot stand gebrachte pacten mededelen;

2. de evolutie in de diverse cohesielanden toelichten;

3. aangeven op welke beginselen de nieuwe pacten voor de periode 2000-2006 steunen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(23 maart 2000)

De gedetailleerde lijst en een eerste balans van de 89 territoriale werkgelegenheidspacten die in 1997 op initiatief van de Commissie zijn opgesteld, zijn gepubliceerd in het document van de Commissie Tweede Tussentijds verslag over de Territoriale Werkgelegenheidspacten(1).

Voor de volgende programmeringsperiode zal de basisaanpak van de Commissie bestaan in het aanmoedigen van de consolidatie van de territoriale pacten en de opneming van dergelijke pacten in zoveel mogelijk operationele programma's van de Structuurfondsen. Hiervoor zijn gedetailleerde richtsnoeren aangegeven in het document van de Commissie Gids voor de territoriale werkgelegenheidspacten 2000-2006(2).

(1) SEC(1999) 1932.

(2) SEC(1999) 1933.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0779/00

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(16 maart 2000)

Betreft: Gemeenschappelijk handelsbeleid en de IGC

In het advies van de Commissie over de Intergouvernementele Conferentie wordt voorgesteld de bepalingen van het gemeenschappelijk handelsbeleid, met inbegrip van stemming bij gekwalificeerde meerderheid in de Raad, uit te breiden tot overeenkomsten over diensten en intellectuele eigendom.

Kan de Commissie bevestigen dat de uitbreiding van het gemeenschappelijk handelsbeleid zonder uitzondering voor alle diensten zal gelden, met inbegrip van de diensten op cultureel gebied en audiovisuele diensten in het bijzonder?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(7 april 2000)

In haar advies over de Intergouvernementele Conferentie (IGC) maakt de Commissie bij de uitbreiding van de bepalingen inzake het handelsbeleid in artikel 133 (ex artikel 113) van het EG-Verdrag geen onderscheid tussen de soorten dienstverlening.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0833/00

van Bertel Haarder (ELDR) aan de Commissie

(21 maart 2000)

Betreft: Recht schadeloosstelling te vragen voor onteigend onroerend goed in Polen

Ingevolge nieuwe voorschriften in Polen kunnen uitsluitend Poolse burgers die meer dan vijf jaar in Polen woonachtig zijn schadeloosstelling vragen voor onroerend goed dat na de tweede wereldoorlog is onteigend. Dat houdt in dat mensen die tijdens of na de Tweede Wereldoorlog uit Polen hebben moeten vluchten, de Poolse staat niet kunnen vragen om schadeloosstelling.

Kan de Commissie mededelen of zij deze problematiek kent en, zo ja, of hierover in verband met de Poolse toetredingsonderhandelingen wordt gesproken?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(27 april 2000)

Zoals zij reeds heeft aangeduid in haar antwoord op de mondelinge vraag H-0642/99, die de heer Titley tijdens het vragenuur op de deelzitting van het Parlement in november 1999 heeft gesteld(1), volgt de Commissie het debat in Polen over het nieuwe wetsontwerp van de Poolse regering inzake de teruggave van in beslag genomen eigendommen, met veel belangstelling.

De Commissie ziet heel goed in dat dit een zeer ingewikkeld onderwerp is, in de eerste plaats voor het binnenlands beleid van Polen. Net zoals bij de huidige lidstaten, valt de opstelling van teruggaveprogramma's onder de bevoegdheid van Polen.

Momenteel worden voorgestelde amendementen op de wet inzake de teruggave, welke verband houden mlet nationaliteits- en verblijfsbepalingen, in de Sejm aangevochten en worden deze door het Constitutionele Hof op hun conformiteit met de Poolse grondwet getoetst. Het valt nog te bezien wat de uiteindelijke strekking van de nieuwe wetgeving zal zijn.

De Commissie zou iedere vooruitgang die er met de goedkeuring van deze wet wordt geboekt toejuichen. Zij zal deze zaak van nabij blijven volgen en hierover rapporteren in het volgende periodiek verslag.

(1) Handelingen van het Europees Parlement (november 1999).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0986/00

van Bill Miller (PSE) aan de Commissie

(31 maart 2000)

Betreft: Wet-Evin

Kan Commissaris Bolkestein ons de verzekering geven dat hij als de onderhandelingen geen resultaat opleveren dat te verenigen is met het Verdrag en rechtszekerheid biedt voor privébelangen, de zaak aanhangig maakt bij het Europees Hof van Justitie?

Gecombineerd Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0984/00, E-0985/00 en E-0986/00

(3 mei 2000)

De Commissie wijst er nogmaals op dat zij deze zaak zeer nauwgezet bestudeert, niet alleen vanwege de zorg die deze het Parlement baart, maar ook omdat zij erop wil toezien dat de regels van de interne markt worden geëerbiedigd.

De Commissie wil er in deze zaak in de eerste plaats voor zorgen dat de extraterritoriale gevolgen van de wet-Evin verenigbaar zijn met artikel 49 (ex artikel 59) van het EG-Verdrag, dat wil zeggen dat deze gevolgen in evenredigheid moeten zijn met de doelstelling van bescherming van de volksgezondheid, een doelstelling waar de Commissie volledig achter staat. In dit opzicht vindt de Commissie dat de gedragscode van 1995 in beginsel voldoende waarborg biedt dat aan de evenredigheidseis wordt voldaan. Zij is echter van mening dat de Franse autoriteiten de gedragscode verder moeten verbeteren teneinde het toepassingsgebied ervan tot enkele welomschreven gevallen te beperken en te waarborgen dat de code meer rechtszekerheid en een grotere voorspelbaarheid biedt aan alle partijen, waaronder organisatoren van sportevenementen in andere lidstaten. De Commissie is van plan deze punten binnenkort met de Franse autoriteiten te bespreken. Zodra de Commissie in deze zaak tot een definitief besluit komt, zal zij dit via de gebruikelijke procedures bekendmaken. Uiteraard geeft zij graag antwoord op eventuele verdere vragen van de geachte parlementsleden.