ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/58

(2004/C 88 E/0063)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2022/03

van Lennart Sacrédeus (PPE-DE) aan de Commissie

(17 juni 2003)

Betreft: Arrestatie van Nobelprijsdrager Aung San Suu Kyi

Op 30 mei 2003 werd de belangrijkste voorvechter voor mensenrechten en democratie in Birma, de nobelprijsdrager Aung San Suu Kyi in de buurt van Monywa in Birma gearresteerd. De militaire junta van het land verklaarde dat Aung San Suu Kuyi en negentien andere leden van zijn partij (National League for Democracy — NLD) na botsingen tussen zijn aanhangers en regeringsgetrouwe demonstranten in het noorden van Birma in „beschermende hechtenis” zijn genomen.

Meer dan honderd studenten, sympathisanten van de NLD en boeddhistische monniken werden in de nacht van 31 mei 2003 gearresteerd, en ook enige parlementsleden werden opgepakt. Zeven vooraanstaande vertegenwoordigers van de NLD werden onder huisarrest geplaatst en meer dan 50 lokale afdelingen van de NLD werden tot sluiting gedwongen. De arrestaties gelden als de grootste nederlaag voor de democratie in Birma sinds vele jaren.

Welke feitelijke druk hebben de Commissie en de EU uitgeoefend om de junta in Birma ertoe te bewegen de Nobelprijsdrager Aung San Suu Kyi en de andere arrestanten en de parlementsleden onverwijld vrij te laten? Hoe kan de EU kracht zetten achter haar eis aan de militaire junta de geweldsspiraal te doorbreken en de weg te openen voor een snelle overgang naar democratie?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(7 juli 2003)

De Commissie en de lidstaten hebben herhaaldelijk aangedrongen op de onmiddellijke vrijlating van Daw Aung San Suu Kyi en de gearresteerde NLD-functionarissen en -aanhangers en de heropening van NLD-kantoren in het hele land en ook van alle universiteiten in Birma/Myanmar.

Op 16 juni 2003 heeft de Unie verder besloten zonder uitstel de verscherpte sancties uit te voeren die zich met name op de militaire leiders en hun aanhangers richten. Oorspronkelijk zouden deze sancties op of voor 29 oktober 2003 van kracht moeten worden, zoals overeengekomen in het Gemeenschappelijk Standpunt 2003/297/GBVB van 28 april 2003 betreffende Birma/Myanmar (1).

De Unie heeft bovendien de dialoog met haar gesprekspartners in Azië over de situatie in Birma/Myanmar versterkt, teneinde hen aan te moedigen hun invloed op de Birmaanse regering aan te wenden om Daw Aung San Suu Kyi vrij te krijgen en vooruitgang te ondersteunen op het gebied van goed bestuur en economische hervormingen. Op 17 juni 2003 heeft de Associatie van Zuidoost-Aziatische landen (ASEAN) een tot dusver ongekende oproep gericht tot Birma/Myanmar voor „een vreedzame overgang naar de democratie”.

De sterke internationale reactie op de detentie van Daw Aung San Suu Kyi is bemoedigend, en de Commissie hoopt oprecht dat deze geconsolideerde druk de Birmaanse regering zal beïnvloeden Daw Aung San Suu Kyi en al haar aanhangers vrij te laten en zich eindelijk bereid te tonen om zich in te zetten voor nationale verzoening en een terugkeer naar de democratie.

(1) PB L 106 van 29.4.2003.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/600

(2004/C 78 E/0634)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3587/03

van Koenraad Dillen (NI) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft: Antisemitismerapport Europees Observatorium voor racismebestrijding

Uit de Financial Times en andere Europese kranten konden we deze week vernemen dat het in Wenen gevestigde Europees Observatorium voor Racismebestrijding en Xenofobie besloten heeft de inhoud van een recent rapport over antisemitisme niet publiek te maken. Het Europees Observatorium voor Racismebestrijding en Xenofobie telt vertegenwoordigers van de lidstaten, van de Raad van Europa, van de Commissie en van het Europees Parlement. Het 112 blz. tellende rapport in kwestie werd op verzoek van het Observatorium opgesteld door de Technische Universiteit van Berlijn. Volgens de kranten zou uit het rapport een sterke toename blijken van antisemitische uitlatingen en misdrijven in migrantenmilieus. Om redenen van „politieke correctheid” reden werd daarom besloten het rapport niet vrij te geven.

Kloppen deze berichten?

Was de Commissie op de hoogte van de beslissing om dit rapport niet te publiceren? Kan de Commissie nagaan wat de kostprijs was van dit onderzoek?

Door wie en op basis van welk overleg werd besloten dit rapport niet te publiceren? Op basis van welke argumenten werd besloten het wetenschappelijk onderzoek van de Technische Universiteit van Berlijn op deze wijze te diskwalificeren?

Op basis van welke subsidies wordt het Europees Observatorium voor Racismebestrijding en Xenofobie gefinancierd? Ten belope van welke bedragen? Hoeveel personeelsleden zijn aan het Observatorium verbonden? Wat is de samenstelling van zijn raad van bestuur? In welke mate patroneert de Commissie dit Observatorium?

Kan dit rapport alsnog ter beschikking gesteld worden van de europarlementsleden?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/138

(2004/C 78 E/0141)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2634/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft: Restituties bij uitvoer van rundvlees, vers, gekoeld of bevroren (cod. 0201) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 2001 — verschillen tussen de cijfers van CATS en de OESO

In vervolg op de schriftelijke vragen E-1477/03 en E-1480/03 (1) betreffende restituties bij uitvoer van landbouwproducten door lidstaten naar Vaticaanstad heeft commissaris Fischler op 21 mei 2003 geantwoord dat de Commissie de nodige informatie verzamelt om de vragen te kunnen beantwoorden en dat zij de resultaten van haar nasporingen zo spoedig mogelijk zal meedelen.

Wij willen in dit verband de volgende aanvullende informatie verstrekken over de export van rundvlees, verschillende, gekoeld of bevroren (cod. 0201):

a) uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 2001 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd: — 12 237,500 kg uit Ierland, met een restitutie van 10 844,52 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,89 EUR/kg; — 18 677,300 kg uit Italië, met een restitutie van 12 478,13 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,67 EUR/kg; — 181 335 kg uit Nederland, met een restitutie van 87 462,25 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,48 EUR/kg;

b) uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 2001 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd: — 350 700 kg uit Italië; 158 100 kg uit Nederland;

c) dit zou betekenen dat — onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 22 051,32 EUR voor 35 472,50 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO; — geen steun is aangevraagd ten bedrage van 221 981,26 EUR voor de uitvoer van 332 022,70 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden.

Kan de Commissie uitleggen om welke technische redenen is afgezien van de communautaire steun?

Is de Commissie het ermee eens dat de steeds duidelijker leemten in en discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende institutionele bronnen de geloofwaardigheid daarvan ondergraven en mogelijk te verklaren zijn uit fraude ten koste van de communautaire middelen, of kan de Commissie nu reeds ontkennen dat dit het geval is?

(1) PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.
2.

De Raad stelt het geachte parlementslid ervan in kennis dat, in tegenstelling tot hetgeen de door hem aangehaalde bronnen beweren, de mensenrechten tijdens de topvergadering wel degelijk op de agenda stonden. Mensenrechtenkwesties worden in de contacten met China geregeld op alle niveaus ter sprake gebracht, ook op het hoogste niveau. Tijdens de top van 30 oktober 2003 in Beijing zijn door de EU met name de toetreding van China tot het Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof, de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van godsdienst en de doodstraf aan de orde geweest. Ook hebben beide partijen, in beleidsdocumenten die kort voor de top openbaar zijn gemaakt, mensenrechtenthema's behandeld.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/545

(2004/C 78 E/0574)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3426/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft: Schandaal bij Eurostat: onbeantwoorde vragen

In hoeverre was de Commissie op de hoogte van de beschuldigingen van mevrouw Dorte Schmidt-Brown? Heeft zij op 13 november 2000 informatie ontvangen over de problemen bij Eurocost en heeft zij de heer Franchet om opheldering gevraagd? Heeft zij Commissaris Solbes over de problemen geïnformeerd en heeft zij hem gevraagd iets te ondernemen? Heeft zij de zaak gevolgd of een ander lid van de Commissie op de hoogte gebracht? Welke maatregelen heeft de Commissie genomen naar aanleiding van de brief van 12 juli 2002 van Freddy Blak, lid van het Europees Parlement?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/478

(2004/C 88 E/0490)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3967/03

van Gian Gobbo (NI) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft: Vergoeding voor onteigende bezittingen van Istrische vluchtelingen in Kroatië

Acht de Commissie het gezien het toekomstige besluit van de Raad om onderhandelingen met Kroatië te openen nuttig en juist de pijnlijke kwestie aan de orde te stellen van de onteigeningen die Italiaanse en Europese burgers moesten ondergaan die na de Tweede Wereldoorlog hun eigen land en bezittingen moesten achterlaten aan de nieuw ingestelde Joegoslaafse overheid?

Acht de Commissie de wetgeving waarop de Kroatische overheid zich beroept om teruggave van de bezittingen aan de Istrische vluchtelingen te weigeren strijdig met de beginselen van de Europese Unie en de beginselen van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(6 februari 2004)

Het probleem van de onteigeningen na de Tweede Wereldoorlog is een openstaande bilaterale kwestie tussen de betrokken landen en de Commissie heeft geen juridische bevoegdheid terzake.

De Commissie heeft evenwel bij verschillende gelegenheden, op basis van het beginsel van goed nabuurschap, Kroatië aanbevolen om via dialoog met de betrokken partijen tot een aanvaardbare oplossing van het probleem te komen. Het probleem werd in het laatste stabilisatie- en associatieverslag over Kroatië van april 2003 vermeld en aan de orde gesteld in de periodieke vergaderingen van de Commissie met de Kroatische regering.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/99

(2004/C 78 E/0099)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2251/03

van Joaquim Miranda (GUE/NGL) aan de Commissie

(7 juli 2003)

Betreft: Handvest kind en ziekenhuis

In 1988 werd in Leiden het „Handvest kind en ziekenhuis” opgesteld om de behandeling van kinderen in ziekenhuizen te humaniseren.

Inmiddels hebben negentien Europese landen zich bij dit Handvest aangesloten, zoals Portugal, Frankrijk, Italië, België, Nederland, Duitsland, Zwitserland, Verenigd Koninkrijk, Zweden, Noorwegen, Denemarken, Finland en IJsland. Gezamenlijk hebben zij de „European Association of Children in Hospital” opgericht die tijdens haar zevende Internationale Conferentie, die in 2002 in Brussel plaatsvond, heeft besloten deze problematiek aan de instellingen van de Europese Unie voor te leggen. Kan de Commissie mededelen of zij, hoewel het hier niet om een terrein gaat waarop de Gemeenschap bevoegd is, van zins is dit vraagstuk aan te pakken, en met name de Raad voor te stellen maatregelen goed te keuren die overeenstemmen met de aanbevelingen die in genoemd Handvest zijn opgenomen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(7 augustus 2003)

Zoals het geachte parlementslid vermeldt, valt de kwestie ziekenhuisopname van kinderen niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap.

De verantwoordelijkheid voor de gezondheidszorg berust bij de lidstaten. De Commissie kan op dit gebied niet optreden en zal daarom niet voorstellen dat de Raad maatregelen goedkeurt overeenkomstig de aanbevelingen die in het Handvest kind en ziekenhuis zijn opgenomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/430

(2004/C 78 E/0450)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2792/03

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft: Mogelijkheden van agressieve speculatie in de emissierechtenhandel

Vanaf 2008 wordt het nationale AAU-niveau („assigned amount units”, eenheden die in het kader van het Burden Sharing Agreement (BSA) zijn toegewezen) bij de overheveling van emissierechten naar een ander land zo aangepast dat de AAU's van het verkopende land dalen en die van het aankopende land stijgen, telkens met de overgehevelde hoeveelheid.

Als de grensoverschrijdende overheveling van emissierechten in de periode die in 2008 van start gaat, evenwel het gevolg is van het feit dat de rechten in kwestie oorspronkelijk maar in het land in kwestie waren opgespaard („banked”), krijgt het land van oorsprong van de emissierechten het dubbele van de hoeveelheid opgespaarde emissierechten toegewezen. Het is moeilijk te geloven, zeker nu het om regeringen gaat, dat de lidstaten op grote schaal een beroep zullen doen op dergelijke speculatieve overhevelingen, maar een niet-EU-land uit bijlage I (dat het Protocol van Kyoto ondertekent en aan het EU-emissierechten handelssysteem vóór 2007 deelneemt) zou op die manier kunnen handelen om dubbel zo veel verkoopbare rechten te verkrijgen. Bovendien ontstaat de mogelijkheid gebruik te maken van een bepaalde macht op de markt („market power”), als de opslag plaatsheeft in een concurrerend, ook emissierechten verkopend land (bijvoorbeeld van Oekraïne naar de Duitse Bondsrepubliek). Op die manier wordt de marktpositie van de verkoper die je concurrent is, verzwakt, terwijl je zelf een dubbel voordeel verkrijgt.

Een ander type van agressieve speculatie is mogelijk, als een operatie als degene die een paar jaar geleden plaatshad op de valutamarkten, wordt uitgevoerd op de markten voor de emissierechtenhandel. Op die manier kan een niet-EU-exploitant in theorie ook een concurrent hinderen die binnen de EU (in de emissierechtenhandel) actief is.

Heeft de Commissie zich tegen dergelijke agressieve speculatie in de emissierechtenhandel ingedekt? Zo ja, hoe?

Acht de Commissie het nog steeds onnodig op de markt te interveniëren (bijvoorbeeld via een centraal EU-register) om ingeval van storing op de markten voor emissierechtenhandel het evenwicht te herstellen?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/704

(2004/C 78 E/0752)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0751/03

van Mary Banotti (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2003)

Betreft: Iers Nationaal Ontwikkelingsplan 2000-2006

Hoe werd de 20 miljoen euro onder het Iers Nationaal Ontwikkelingsplan 2000-2006 voor de infrastructuur voor maritiem toerisme toegewezen? Is de Commissie er van overtuigd dat dit volledige budget werd verdeeld zoals oorspronkelijk voorzien?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(14 april 2003)

Het Ierse Nationale Ontwikkelingsplan wordt ten uitvoer gelegd via verscheidene operationele programma's die een scala van maatregelen bevatten, waarvan sommige door de Gemeenschap worden medegefinancierd en andere uit louter nationale middelen worden gefinancierd.

De maatregel betreffende maritiem toerisme is een uit nationale middelen gefinancierde maatregel die voorkomt in de twee regionale operationele programma's, namelijk het programma voor de Border, Midland en Western Region en het programma voor de Southern and Eastern Region.

Aangezien deze maatregel niet door de Structuurfondsen van de Europese Unie wordt medegefinancierd, is de verdeling van de financiële middelen geen zaak waarop de Commissie commentaar kan leveren.
4.

De Commissie financiert een geïntegreerd programma toerisme/plattelandsontwikkeling voor het Bemahara Park, waarmee ook wordt gestreefd naar de verhoging van de plaatselijke capaciteit op het gebied van gidsen en dienstverlening in de toeristische sector. Het scheppen van werkgelegenheid is afhankelijk van het algemene herstel van de economie en dit herstel wordt gesteund door alle programma's voor ontwikkelingshulp in het kader van het 9e EOF. Voor de programma's en projecten in het kader van het EOF dient de Regering van Madagaskar gedetailleerde voorstellen in bij de Commissie met het oog op goedkeuring en financiering in bovenvermelde sectoren die in het kader van het EOF als onderdeel van de landenstrategie werden overeengekomen. Wat de Europese Investeringsbank (EIB) betreft zal Madagaskar zoals andere landen in Afrika, het Caribisch Gebied of de Stille Zuidzee (ACS-landen) kunnen profiteren van de nieuwe investeringsfaciliteit ten bedrage van 2,4 miljard euro die onlangs werd gelanceerd. De EIB is voornemens de particuliere sector door middel van dit instrument te stimuleren en de armoede in de ontvangende landen te bestrijden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/400

(2004/C 88 E/0406)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2310/03

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(8 juli 2003)

Betreft: EU-burgers in Japanse gevangenissen

De Commissie heeft het recht de maandelijkse vergaderingen van de consulaire medewerkers van de EU bij te wonen. Kan de Commissie op basis daarvan aangeven hoeveel EU-burgers, uitgesplitst naar EU-lidstaat, zich momenteel in Japan in een gevangenis bevinden?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(24 juli 2003)

De Delegatie van de Commissie in Tokio neemt alleen deel aan de coördinatievergaderingen van de Unie met betrekking tot consulaire aangelegenheden, wanneer de Commissie specifiek bevoegd is voor de zaken die aan de orde komen. Bezoeken aan gevangenissen en de begeleiding van burgers van de lidstaten die consulaire hulp nodig hebben behoren niet tot de bevoegdheid van de Delegatie. Volgens de laatste gegevens die bekendgemaakt werden tijdens de consulaire bijeenkomst zitten er alleen al in Tokio 100 EU-burgers in de gevangenis. Het is moeilijk aan precieze cijfers te komen, met name wanneer EU-burgers gearresteerd en vastgehouden worden in lokale prefecturen. (In sommige gevallen is hier sprake van een verschillende interpretatie van de nationaliteit; de ambassade van het Verenigd Koninkrijk aanvaardt bijvoorbeeld niet dat de burgers van Hong Kong door de Japanse autoriteiten als Chinese onderdanen beschouwd worden). In de meeste gevallen gaat het om de schending van wetten op het gebied van drugs. De Commissie kan derhalve geen nauwkeuriger cijfers verstrekken over het aantal EU-burgers, uitgesplitst naar EU-lidstaat en adviseert deze informatie rechtstreeks bij de lidstaten zelf in te winnen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/562

(2004/C 78 E/0597)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3482/03

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft: „Legal privilege” voor documenten tussen bedrijven en hun advocatenkantoren

Geldt volgens de Commissie voor de briefwisseling tussen bedrijven en hun advocatenkantoren het „legal privilege” (beginsel van vertrouwelijkheid van de correspondentie met de advocaat) in karteldossiers?

Zo ja, wat kan bedrijven ervan weerhouden kartels te organiseren via hun advocaten, om opsporing te voorkomen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(8 januari 2004)

De Commissie erkent ten volle dat de briefwisseling tussen ondernemingen en hun advocatenkantoren wettelijk beschermd kan zijn. Dit wordt bevestigd door de rechtspraak van het Europese Hof van Justitie en het Gerecht van eerste aanleg, waarin de voorwaarden voor een dergelijk privilege zijn vastgelegd. Overeenkomstig de jurisprudentie is de vertrouwelijkheid van de correspondentie tussen advocaat en cliënt gewaarborgd, maar alleen op voorwaarde dat de briefwisseling enerzijds plaatsvindt in het kader en in het belang van het recht van de cliënt op verdediging en anderzijds afkomstig is van onafhankelijke advocaten, die niet door een dienstverband aan de cliënt gebonden zijn.

Het tweede deel van de vraag van het geachte parlementslid, dat verband houdt met de doeltreffende toepassing van artikel 81 van het EG-Verdrag, is een punt van bezorgdheid voor de Commissie. Om te voorkomen dat ondernemingen gebruik maken van het wettelijk privilege, legt de bovenvermelde rechtspraak bepaalde voorwaarden op. Documenten worden enkel beschermd als het briefwisseling betreft die uitsluitend dient om, in het kader van het recht op verdediging, het advies in te winnen van een advocaat.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/164

(2004/C 78 E/0169)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2770/03

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(16 september 2003)

Betreft: Uitkeringen bij lichamelijk letsel

De Commissie is waarschijnlijk op de hoogte van de aanzienlijke verschillen tussen de lidstaten van de Europese Unie voor wat betreft uitkeringen bij lichamelijk letsel in vergelijkbare omstandigheden.

Is de Commissie voornemens om maatregelen in te voeren om ertoe bij te dragen dat dit probleem wordt aangepakt?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(10 oktober 2003)

De Commissie heeft een aantal specifieke initiatieven genomen om een Europese rechtsruimte te ontwikkelen waarin slachtoffers van lichamelijke letsels een betere toegang hebben tot de rechter.

Zij heeft een voorstel ingediend voor een richtlijn van de Raad betreffende de schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven (1), waarin de schadeloosstelling door de staat centraal wordt gesteld. De voorgestelde richtlijn heeft als doel een minimumnorm in te voeren voor alle slachtoffers van misdrijven in de Unie en de toegang tot schadeloosstelling in grensoverschrijdende situaties te verbeteren. Dit voorstel wordt momenteel besproken in de Raad en het Parlement.

De Commissie heeft onlangs een voorstel ingediend voor een verordening van de Raad betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen (2). De voorgestelde verordening beoogt de harmonisatie van de collisieregels die de lidstaten hanteren bij grensoverschrijdende geschillen, waaronder onrechtmatige daden. In grensoverschrijdende situaties waarbij sprake is van lichamelijke letsels, zal de verordening ervoor zorgen dat de juridische situatie voor het slachtoffer duidelijker en voorspelbaarder wordt.

Op dat gebied verleent de Commissie ook steun aan projecten die het debat over eventuele Europese maatregelen kunnen stimuleren en ertoe kunnen bijdragen dat informatie over nationale wetgeving betreffende lichamelijke letsels meer toegankelijk wordt voor advocaten en burgers.

De Commissie is echter niet van plan maatregelen te treffen om de wetgeving inzake persoonlijke letsels te harmoniseren. Het is niet zeker of een dergelijk initiatief nut heeft en of het EG-Verdrag voorziet in een rechtsgrond. Het belangrijkste verschil tussen de lidstaten is dat de gerechtelijke instanties op een uiteenlopende manier de verschillende, vooral niet-geldelijke verliezen beoordelen en slachtoffers schadeloos stellen. Dat weerspiegelt onder andere de sociaal-economische verschillen tussen de lidstaten. Het is onmogelijk gemeenschappelijke Europese tarieven te ontwikkelen om dergelijke verschillen te neutraliseren.

(1) PB C 45 E van 25.2.2003.

(2) COM(2003)427 def.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/237

(2004/C 78 E/0239)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3187/03

van Geoffrey Van Orden (PPE-DE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft: Vrij verkeer van failliet verklaarde personen in de Europese Unie

Een persoon die in het Verenigd Koninkrijk failliet is verklaard is vrij om in dat land te wonen waar hij verkiest.

Is een persoon die failliet is verklaard in het Verenigd Koninkrijk vrij om in de EU te wonen waar hij verkiest, net als iemand die niet failliet is verklaard?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(17 december 2003)

Een burger van de Unie die in het Verenigd Koninkrijk failliet is verklaard, is vrij om op het grondgebied van de Unie te wonen waar hij of zij verkiest, zolang hij of zij voldoet aan de voorwaarden voor de uitoefening van het verblijfsrecht die zijn vastgelegd in de communautaire wetgeving, d.w.z. in loondienst of als zelfstandige een economische activiteit uitoefenen of over voldoende bestaansmiddelen en een ziekteverzekering beschikken.

In dit opzicht stelt de communautaire wetgeving geen specifieke beperkingen op het recht van vrij verkeer.