SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2732/01

van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 oktober 2001)

Betreft: Weg SS 131 Porto Torres-Sassari-Cagliari

De voornaamste verbindingsweg tussen het Noorden en Zuiden van Sardinië, de SS 131 van Porto Torres over Sassari naar Cagliari, voldoet al jaren niet meer en is niet meer aangepast aan de eisen van vandaag, hij is ook zeer gevaarlijk door de smalle rijbanen en het bijzonder druk zwaar vrachtverkeer.

De moderniseringswerken aan de bewuste verkeersas zijn desondanks zeer betwistbaar(1). Er is namelijk gepland om de bestaande rijweg (ongeveer 17 m breed) nodeloos volledig op te breken en volledig opnieuw aan te leggen op de oude bedding, met nieuwe hellingsprofielen op stijgende en dalende stukken en een rijweg met een breedte van meer dan 34 m (4 rijbanen van telkens 3,5 m, 2 parkeerstroken van 3 m, 2 m middenberm, 2 zijbanen voor plaatselijk dienstverkeer, elk met 2 banen per rijrichting, samen 12 m). Verder wordt er een ernstige hindernis opgeworpen voor de weggebruikers hoewel er totnogtoe weinig van in de praktijk gebracht is met geïmproviseerde en slecht aangegeven wegomleggingen over noodwegen met één rijbaan, zodat daarmee de voorwaarden voor ernstige, en zelfs dodelijke ongevallen ontstaan.

Kan de Europese Commissie nagaan:

1. of voor de bewuste wegvakken de milieu-effectbeoordelingsprocedure gevolgd is?

2. Blijkt uit de overeenkomstige documenten dat er enige aandacht besteed is aan de verwoestende weerslag van de werken in hun uitvoeringsfase, als gevolg van de omlegging van het drukke verkeer over een voorlopige éénbaansweg?

3. Hebben de onderzoekende instanties in de ontwerpfase op enig ogenblik rekening gehouden met de mogelijkheid om de aanpassing van de autowegennormen tot stand te brengen door de bestaande bedding gewoon dubbel zo breed te maken zonder de bestaande bedding op te breken, hetgeen voor de Gemeenschap een aanzienlijke verhoging van de infrastructuurkosten betekent? Is er met andere woorden in overweging genomen om de autoweg met twee gescheiden rijbanen uit te voeren, waarvan dus maar één nieuw aan te leggen, terwijl de andere niets anders als de bestaande vier-baansweg zou zijn?

4. Levert de Gemeenschap een bijdrage tot de moderniseringswerken? Zo ja, denkt de Europese Commissie dan niet dat er een onderzoek geopend moet worden en dat men zich moet afvragen hoe het zo ver is kunnen komen dat de bestaande infrastructuur afgebroken wordt?

5. Kan de Europese Commissie nagaan, voor de wegvakken die zich nu nog in de ontwerpfase bevinden, vooral voorbij Oristano/Macomer en in de nabijheid van het knooppunt Olbia,

of de Italiaanse regering en de Anas de technische mogelijkheid onderzocht hebben om de ontwerpen voor weg en spoorweg te coördineren en een deel van de nieuwe autoweg voor een nieuwe spoorwegbedding te gebruiken, die praktisch zonder verdere financiële last en weerslag op het milieu uitgevoerd zou kunnen worden omdat ze in die van de autowegverbinding begrepen zouden zijn(2)?

(1) Wegvak Sardara-Villanovaforru van km 47 tot 58: 50 miljard lire wegvak Mogoro vanaf km 58 tot 65: 58 miljard lire wegvak Uras van km 65 tot 69,5 eerste en tweede deel: 39 + 35 miljard lire tracé Uras Macomer, tweede deel, van km 75 tot 79: 34 miljard lire.

(2) Met als enige uitzondering de 100 km tussen Cagliari en Oristano de spoorwegen op Sardinië (FS) halen op het ogenblik een gemiddelde kruissnelheid van geen 75 km per uur.

Aanvullend antwoordvan de heer Barnier namens de Commissie

(26 april 2002)

De door het geachte parlementslid genoemde autoweg is in aanmerking genomen voor communautaire bijstandsverlening in het kader van het doelstelling 1-programma Infrastrutture di trasporto stradale in de programmeringsperiode 1994-1999.

Volgens de door de Italiaanse autoriteiten, en meer in het bijzonder de Azienda Nazionale Autonoma Strade (ANAS), d.i. de instantie die belast is met de uitvoering van bovengenoemd project, verstrekte gegevens, is de procedure voor de milieueffectbeoordeling volledig doorlopen en is daarbij wel degelijk rekening gehouden met de uitvoeringsfase. Gezien de geringe verkeersomvang, zagen de bovengenoemde autoriteiten echter geen aanleiding deze procedure te betrekken op de gevolgen van de verkeersomleiding over tijdelijke wegen. Overigens zijn bepaalde delen van de oude weg opnieuw gebruikt, waardoor de weg op verscheidene plaatsen kon worden verdubbeld. De mogelijkheid van een geïntegreerde spoor- en autowegverbinding is niet overwogen, omdat dit niet was voorzien in het bestek voor dit project.

Wat de huidige programmeringsperiode 2000-2006 betreft, heeft de Commissie op 19 december 2001 tijdens de vergadering van het toezichtcomité voor het operationeel programma Vervoer de beheersautoriteiten van genoemd programma gevraagd erop toe te zien dat de effecten van de werken op de veiligheid en de dienstregeling worden meegewogen wanneer nieuwe projecten voor bijstandsverlening worden voorgedragen. De Commissie heeft er bovendien op aangedrongen dat bij de selectie van de projecten meer aandacht wordt besteed aan de integratie van het weg- en het spoorwegvervoer.