ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3685/02

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(19 december 2002)

Betreft: Seychellen

Kan de Commissie met betrekking tot de Seychellen een overzicht geven van de goedgekeurde projecten die in 2001 uit de begroting van de Europese Unie zouden worden gefinancierd en aangeven om welk totaalbedrag aan investeringen het voor dat jaar gaat?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-3680/02, E-3681/02, E-3682/02, E-3683/02, E-3684/02,E-3685/02, E-3686/02, E-3687/02, E-3688/02, E-3689/02, E-3690/02, E-3691/02,E-3692/02, E-3693/02, E-3694/02, E-3695/02, E-3696/02, E-3697/02, E-3698/02,E-3699/02, E-3700/02, E-3701/02, E-3702/02, E-3703/02, E-3704/02, E-3705/02,E-3706/02, E-3707/02, E-3708/02, E-3709/02, E-3710/02, E-3711/02, E-3712/02,E-3713/02, E-3714/02, E-3715/02, E-3716/02, E-3717/02, E-3718/02, E-3719/02,E-3720/02, E-3721/02, E-3722/02, E-3723/02, E-3724/02 en E-3725/02

(11 februari 2003)

Het geachte parlementslid vindt hieronder een tabel waarin het totale bedrag aan hulp aan de volgende landen is opgenomen:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De Commissie stuurt een meer gedetailleerde tabel rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement, evenals het jaarverslag 2001 over het ontwikkelingsbeleid en de tenuitvoerlegging van de externe hulp.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3709/02

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(19 december 2002)

Betreft: Oeganda

Kan de Commissie met betrekking tot Oeganda een overzicht geven van de goedgekeurde projecten die in 2001 uit de begroting van de Europese Unie zouden worden gefinancierd en aangeven om welk totaalbedrag aan investeringen het voor dat jaar gaat?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-3680/02, E-3681/02, E-3682/02, E-3683/02, E-3684/02,E-3685/02, E-3686/02, E-3687/02, E-3688/02, E-3689/02, E-3690/02, E-3691/02,E-3692/02, E-3693/02, E-3694/02, E-3695/02, E-3696/02, E-3697/02, E-3698/02,E-3699/02, E-3700/02, E-3701/02, E-3702/02, E-3703/02, E-3704/02, E-3705/02,E-3706/02, E-3707/02, E-3708/02, E-3709/02, E-3710/02, E-3711/02, E-3712/02,E-3713/02, E-3714/02, E-3715/02, E-3716/02, E-3717/02, E-3718/02, E-3719/02,E-3720/02, E-3721/02, E-3722/02, E-3723/02, E-3724/02 en E-3725/02

(11 februari 2003)

Het geachte parlementslid vindt hieronder een tabel waarin het totale bedrag aan hulp aan de volgende landen is opgenomen:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De Commissie stuurt een meer gedetailleerde tabel rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement, evenals het jaarverslag 2001 over het ontwikkelingsbeleid en de tenuitvoerlegging van de externe hulp.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3716/02

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(19 december 2002)

Betreft: Tonga

Kan de Commissie met betrekking tot Tonga aangeven welke projecten er in 2000 uit de EU-begroting zijn gefinancierd;

meedelen hoeveel de totale omvang bedraagt van alle hulp, in welke vorm dan ook, die in 2000 aan dit land is verleend?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-3680/02, E-3681/02, E-3682/02, E-3683/02, E-3684/02,E-3685/02, E-3686/02, E-3687/02, E-3688/02, E-3689/02, E-3690/02, E-3691/02,E-3692/02, E-3693/02, E-3694/02, E-3695/02, E-3696/02, E-3697/02, E-3698/02,E-3699/02, E-3700/02, E-3701/02, E-3702/02, E-3703/02, E-3704/02, E-3705/02,E-3706/02, E-3707/02, E-3708/02, E-3709/02, E-3710/02, E-3711/02, E-3712/02,E-3713/02, E-3714/02, E-3715/02, E-3716/02, E-3717/02, E-3718/02, E-3719/02,E-3720/02, E-3721/02, E-3722/02, E-3723/02, E-3724/02 en E-3725/02

(11 februari 2003)

Het geachte parlementslid vindt hieronder een tabel waarin het totale bedrag aan hulp aan de volgende landen is opgenomen:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De Commissie stuurt een meer gedetailleerde tabel rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement, evenals het jaarverslag 2001 over het ontwikkelingsbeleid en de tenuitvoerlegging van de externe hulp.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3695/02

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(19 december 2002)

Betreft: St. Lucia

Kan de Commissie met betrekking tot St. Lucia een overzicht geven van de goedgekeurde projecten die in 2001 uit de begroting van de Europese Unie zouden worden gefinancierd en aangeven om welk totaalbedrag aan investeringen het voor dat jaar gaat?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-3680/02, E-3681/02, E-3682/02, E-3683/02, E-3684/02,E-3685/02, E-3686/02, E-3687/02, E-3688/02, E-3689/02, E-3690/02, E-3691/02,E-3692/02, E-3693/02, E-3694/02, E-3695/02, E-3696/02, E-3697/02, E-3698/02,E-3699/02, E-3700/02, E-3701/02, E-3702/02, E-3703/02, E-3704/02, E-3705/02,E-3706/02, E-3707/02, E-3708/02, E-3709/02, E-3710/02, E-3711/02, E-3712/02,E-3713/02, E-3714/02, E-3715/02, E-3716/02, E-3717/02, E-3718/02, E-3719/02,E-3720/02, E-3721/02, E-3722/02, E-3723/02, E-3724/02 en E-3725/02

(11 februari 2003)

Het geachte parlementslid vindt hieronder een tabel waarin het totale bedrag aan hulp aan de volgende landen is opgenomen:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De Commissie stuurt een meer gedetailleerde tabel rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement, evenals het jaarverslag 2001 over het ontwikkelingsbeleid en de tenuitvoerlegging van de externe hulp.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3409/02

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(29 november 2002)

Betreft: Zevende wijziging van de cosmeticarichtlijn

De cosmetica-industrie waarschuwt dat de termijnen voor de invoering van alternatieve proeven (zonder proefdieren), een voorwaarde om het door het Parlement en de Raad afgesproken verkoopverbod te vermijden, slechts kunnen worden gerespecteerd wanneer de huidige valideringsprocedures drastisch worden ingekort.

Welke stappen is de Commissie van plan te gaan nemen om een eind te maken aan onnodige vertragingen, en de duur van de validerinsgprocedures voor alternatieve proeven (zonder proefdieren) aanzienlijk te verkorten?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(21 januari 2003)

Validering is een cruciale fase in de evolutie van elke alternatieve testmethode gaande van de ontwikkeling tot en met het routinegebruik ervan, aangezien validering uit een onafhankelijke beoordeling van de relevantie en de betrouwbaarheid van de methode bestaat, en daardoor de wetenschappelijke basis vormt waarop de wetgevers kunnen beslissen om de alternatieve testmethoden in hun wetgevingen of testrichtsnoeren op te nemen. Een aantal met succes gevalideerde alternatieve tests werden reeds door de regelgevende instanties op nationaal en internationaal niveau goedgekeurd en opgenomen in allerhande regelgevingen en testrichtsnoeren.

De Commissie heeft de volgende stappen ondernomen om het hele validerings- en goedkeuringsysteem te versnellen:

- Introductie van een prevalideringsonderzoek, dit is een kleinschalig interlaboratoriumonderzoek, uitgevoerd om te verzekeren dat het protocol van een testmethode voldoende geoptimaliseerd en gestandardiseerd is ter opname in een formeel valideringsonderzoek, waardoor het valideringsproces versneld werd door de problemen in reeds in een eerder stadium te kunnen benoemen en ze daardoor sneller te kunnen oplossen.

- De uitvoering van vergelijkende valideringsonderzoeken waarin de structuur en uitvoering van een methode vergeleken worden met die van een gelijkaardige methode, die reeds een formele validering ondergaan heeft en die aanvaard werd als zijnde wetenschappelijk geldig. Deze procedure heeft het ook mogelijk gemaakt methoden veel sneller te valideren.

- De tijdschaal van prevalidatie tot aanvaarding voor regelgeving is over het algemeen zes jaar, terwijl de prevalidatie en de validatie van een methode over het algemeen drie jaar in beslag nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3657/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(18 december 2002)

Betreft: Zwarte vloed in Galicië: verlegging van de zeevaartroute van Finisterre verder buiten de kust

De Europese publieke opinie maakt zich erg ongerust over de gevaren die haar kustgebied loopt door het verkeer van tankschepen die kort buiten de kust met sterk vervuilende vrachten onderweg zijn. We staan hier voor een globalisering waarvan het gedeelte dat in het donker blijft, en dat allerlei soorten misbruiken omvat, zoals uitbuiting van arbeidskrachten en aantasting van het milieu, groter is dan het gedeelte waarvoor de internationale organisaties en de staten regelgevend optreden. 60 % van de koopvaardijvloot van heel de wereld vaart onder een goedkope vlag.

De zeeroute van Finisterre, die op 25 mijl buiten de kust ligt, vertegenwoordigt bijv. een jaarlijks verkeer van 65 000 koopvaardijschepen, waarvan er 6 000 gevaarlijke vrachten aan boord hebben, hetgeen erop neerkomt dat er elk anderhalf uur een Prestige voorbijvaart.

Denkt de Commissie enig voorstel in te dienen om nieuwe zeevaartroutes vast te leggen die verder van de kust verlopen, zodat het gevaar van nieuwe gevallen van zwarte vloed geringer wordt?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw de Palacio namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-3653/02 en E-3657/02

(11 februari 2003)

De Commissie beseft zeer goed dat kuststaten hun kusten moeten kunnen beschermen tegen de risico's van de scheepvaart in druk bevaren gebieden zoals de Cap Finisterre.

In dit verband is een ontwerpverordening om het vervoer van zware olieproducten in enkelwandige olietankers van of naar havens van de Unie te verbieden en om het uit de vaart nemen van enkelwandige olietankers te versnellen, reeds op 20 december 2002 door de Commissie bij de Raad en het Parlement ingediend.

Voorts is de Commissie van mening dat de internationale regelgeving inzake het zeerecht al te zeer gericht is op het recht van de vrije scheepvaart, ten koste van de belangen van de kuststaten. De Commissie heeft echter niet de bevoegdheid om zelf nieuwe maatregelen voor te stellen om gevaarlijke schepen van de kusten verwijderd te houden.

In dit verband, en zoals aangekondigd in haar mededeling van 3 december 2002(1), zal de Commissie voor aangelegenheden die binnen de grenzen van haar eigen bevoegdheden vallen aan de Raad een onderhandelingsmandaat vragen en op de andere gebieden de maatregelen van de lidstaten coördineren, om het Zeerechtverdrag van de Verenigde Naties te amenderen teneinde een beter evenwicht te verkrijgen tussen de eisen inzake milieubescherming en de vrije scheepvaart.

Zo zal de Commissie ook alle acties van de lidstaten binnen de Internationale Maritieme Organisatie ondersteunen, en indien nodig coördineren, om nieuwe instrumenten tot stand te brengen voor het volgen en beheren van het scheepvaartverkeer, ter bescherming van de kustwateren, met name de territoriale wateren en exclusieve economische zones, tegen de bedreigingen voor het mariene milieu.

(1) COM(2002) 681 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2767/02

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(1 oktober 2002)

Betreft: CELEX-databank Toegang van het publiek tot informatie betreffende de werkzaamheden en wetgeving van de Europese Unie

De databank CELEX van de Europese Gemeenschappen is voor de burger enkel toegankelijk:

- ofwel via een forfaitair abonnement van 1140 EUR per jaar;

- ofwel via een pay per view-systeem, waarbij het gemiddelde tarief per geconsulteerd document ongeveer 1,2 EUR bedraagt.

Hoe rechtvaardigt de Europese Commissie deze situatie, in het bijzonder in het licht van het in verscheidene communautaire teksten erkende recht op toegang van de burger tot de informatie betreffende de werkzaamheden en wetgeving van de Europese Unie, evenals van het recht op gelijke toegang van de burger tot deze informatie.

Welke stappen zal de Europese Commissie ondernemen om aan deze schending van de rechten van de Europese burger zo spoedig mogelijk een einde te maken, en zo ja, wanneer?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(13 november 2002)

Het recht van het publiek op toegang tot de informatie over de wetgevende activiteiten van de instellingen en tot de wetgeving van de Unie is gewaarborgd via EUR-Lex, een internetdienst die sinds 1 januari 2002 geheel gratis is. Alle geldende Europese wetgeving is dus vrij toegankelijk.

Verdere ontwikkelingen zullen ertoe leiden dat ook alle voorbereidende wetgevingsdocumenten, met instemming van de betrokken instellingen, al voordat ze verschijnen in het Publicatieblad, via EUR-Lex beschikbaar zijn. Nu al worden deze documenten in de openbare registers van het Parlement, de Raad en de Commissie vermeld. De integrale tekst zal steeds vaker via EUR-Lex en de registers kunnen worden opgevraagd. Bovendien wordt eraan gewerkt om de toegang voor de burger te vereenvoudigen.

CELEX is meer dan alleen een middel om toegang tot de wetgevingsteksten te krijgen: het is een gegevensbank voor alle wetgeving, voor de voorbereidende werkzaamheden, de jurisprudentie en de parlementaire vragen. De documenten worden systematisch geanalyseerd, geindexeerd en aan elkaar gekoppeld. CELEX biedt vergaande zoekmogelijkheden aan de hand van verschillende criteria en voorziet zo in de specifieke behoeften van professionele gebruikers. Het bevat bovendien voorzieningen voor een visuele weergave op maat, zoals de mogelijkheid om een tekst gelijktijdig in twee talen weer te geven, op de tekst in te zoomen of voor een geselecteerd tekstgedeelte een zoekopdracht te geven. Dit vereist aanzienlijke investeringen, die gedeeltelijk worden gefinancierd met de opbrengsten uit abonnementen en licenties.

Naast de rechtstreeks of via een licentiehouder of gateway verkregen abonnementen wordt CELEX ook gratis of tegen een geringe vergoeding verspreid onder erkende documentatie- en informatiecentra (netwerk van Europese documentatiecentra, Euro Info Centres, Info Points, informatiecentra voor landelijke gebieden enz). Een bezoek aan deze centra vormt ook een waarborg voor de burger, die voor inzage in principe een beroep kan doen op gespecialiseerde documentalisten en geroutineerde gebruikers van de gegevensbank.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2930/02

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(17 oktober 2002)

Betreft: Geneesmiddelen voor postduiven

Ziet de Commissie redenen om in artikel 67 van het herzieningsprocedure voor 2001 (herziening van de geneesmiddelenwetgeving van de EG) te eisen dat geneesmiddelen voor postduiven uitsluitend op recept verkrijgbaar zijn?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(11 november 2002)

In artikel 4, lid 2, van Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik(1) wordt de lidstaten de mogelijkheid geboden afwijkingen toe te staan voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik die uitsluitend bestemd zijn om te worden gebruikt voor bepaalde categorieën diersoorten, waaronder postduiven. Uit hoofde van deze nationale bepaling zullen deze producten worden vrijgesteld van de eisen voor een vergunning voor het in de handel brengen. Deze producten mogen echter geen stoffen bevatten die alleen onder diergeneeskundig toezicht mogen worden gebruikt, en de lidstaten moeten adequate maatregelen treffen om ongeoorloofd gebruik van deze

producten voor andere dieren te voorkomen. In artikel 67 van Richtlijn 2001/82/EG zijn de minimumvoorwaarden voor de verstrekking van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik vastgelegd onverminderd strengere communautaire of nationale regels. Lidstaten mogen derhalve op grond van de nationale wet de toepassing van strengere voorwaarden eisen. Samenvattend is de toepassing van artikel 67 van Richtlijn 2001/82/EG op geneesmiddelen voor postduiven afhankelijk van de nationale bepalingen en van de kenmerken van de geneesmiddelen zelf.

(1) PB L 311 van 28.11.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3351/02 van Jean Lambert (Verts/ALE) aan de Commissie. Aanvraag EG 566/2000.



Publicatieblad Nr. 161 E van 10/07/2003 blz. 0084 - 0084



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3351/02 van Jean Lambert (Verts/ALE) aan de Commissie (19 november 2002) Betreft: Aanvraag EG 566/2000 In haar brief d.d. 19 juni 2002 deelt de Commissie mede dat het niet nodig is onderzoek naar de magnetronmarkt in EU- en EVA-landen te verrichten. Op de hoorzitting van 21 februari 2002 in verband met de aanvraag deelde de Commissie mede dat zij een dergelijke studie had verricht. Kan de Commissie een definitief antwoord geven op de vraag of een dergelijke studie al dan niet is uitgevoerd, en, indien dit het geval is, deze zo vlug mogelijk aan het Parlement toezenden? Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (6 december 2002) De Commissie wenst het geachte parlementslid ervan in kennis te stellen dat het begrip studie dat in de Commissie verzoekschriften ter sprake is gebracht, is gebruikt in de zin van een analyse van de marktsituatie en van de feiten zoals in elke mededingingszaak die haar wordt voorgelegd, wordt verricht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2833/02

van Anneli Hulthén (PSE) aan de Commissie

(9 oktober 2002)

Betreft: Salmonella in vleesbereidingen

Sinds november 2001 is Zweden volgens de Commissie niet langer verplicht eigen controles op salmonella uit te voeren bij vleesbereidingen uit andere EU-landen. De Commissie heeft er namelijk op gewezen dat deze producten niet onder de Zweedse salmonellagarantie vallen.

In 2002 hebben de Zweedse levensmiddeleninspectiedienst en vijf gemeenten onderzoek gedaan naar salmonella in vleesbereidingen zoals gemarineerde kip, kebab, gekruid gehakt en gezouten vlees, die uit andere EU-landen worden ingevoerd. Hieruit blijkt dat ca. een derde van de onderzochte partijen besmet is met salmonella.

Is de Commissie op de hoogte van dit salmonellaprobleem in vleesbereidingen en kan de uitzondering die eerder voor Zweden gold, worden uitgebreid zodat zij opnieuw voor vleesbereidingen geldt?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(15 november 2002)

De Commissie is ervan op de hoogte dat in Zweden herhaaldelijk salmonella wordt aangetroffen in vleesbereidingen uit andere lidstaten. De Commissie maakt zich zorgen over de toestand.

Bij hun toetreding tot de Europese Unie hebben Finland en Zweden aanvullende garanties gekregen met betrekking tot salmonella. De garanties betreffen de invoer van bepaalde levende dieren, eieren, vers vlees, vers vlees van pluimvee en gehakt vlees in Finland en Zweden. Om deze aanvullende garanties uit te breiden tot vleesbereidingen moet de desbetreffende communautaire wetgeving worden geamendeerd. Opgemerkt zij echter dat Richtlijn 94/65/EG van de Raad van 14 december 1994 tot vaststelling van voorschriften voor de productie en het in de handel brengen van gehakt vlees en vleesbereidingen(1) reeds een norm voor salmonella in vleesbereidingen heeft vastgesteld. Alle vleesbereidingen uit de Gemeenschap moeten aan die norm voldoen.

De Commissie is van mening dat het niet nodig is de aanvullende garanties met betrekking tot salmonella tot deze producten uit te breiden, aangezien de communautaire wetgeving reeds een norm voor salmonella in vleesbereidingen heeft vastgesteld. De Commissie is er zich echter van bewust dat de bovengenoemde norm voor salmonella mogelijk aan herziening toe is. De Commissie werkt in dit verband aan een herziening van de huidige microbiologische normen in de communautaire wetgeving. Bovendien overweegt de Commissie betere bemonsteringsvoorschriften en een strengere norm voor salmonella in vleesbereidingen vor te stellen. De maatregelen zouden moeten leiden tot minder salmonellabesmetting in vleesbereidingen in heel de Gemeenschap.

Bovendien zullen de huidige herzieningen van de communautaire wetgeving inzake levensmiddelenhygiëne en zoönoses leiden tot strengere controles op salmonella in heel de voedselketen, van boer tot bord, zodat de aanwezigheid van salmonella in levensmiddelen zoals vleesbereidingen sterk zal verminderen.

(1) PB L 368 van 31.12.1994.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2834/02

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(2 oktober 2002)

Betreft: Teruggave van BTW

De teruggave van BTW overeenkomstig de achtste BTW-richtlijn zou volgens de planning reeds jaren geleden zijn verdwenen toen deze richtlijn ten uitvoer zou worden gelegd in de Zesde EEG-richtlijn. BTW-plichtige bedrijven in de Europese Unie zouden hun EU-BTW kunnen aftrekken van hun eigen binnenlandse periodieke BTW-opgave en de EU-staten zouden dan op een later tijdstip de BTW-verschillen onderling verrekenen.

Van het voorstel om een Europese BTW-teruggavesysteem op te zetten is nooit iets terechtgekomen, hetgeen grote bureaucratische problemen voor het Europese bedrijfsleven tot gevolg had.

Heeft de Commissie, gezien deze problemen, stappen ondernomen om de lasten voor bedrijven in verband met de BTW-teruggave te verlichten? Welke alternatieven voor een Europees BTW-teruggavesysteem ziet de Commissie?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(6 november 2002)

Het geachte parlementslid verwijst naar het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de regeling voor het recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde(1), dat in juni 1998 door de Commissie werd ingediend. Dit voorstel strekte ertoe de teruggaafprocedure van de achtste BTW-richtlijn(2) af te schaffen en in plaats daarvan de belastingplichtige te machtigen om de BTW rechtstreeks in mindering te brengen op zijn periodieke BTW-aangifte, die hij indient in de lidstaat waar hij gevestigd is. Deze lidstaat zou vervolgens via een stelsel van onderlinge restitutie tussen de lidstaten de in mindering gebrachte bedragen kunnen terugkrijgen van de lidstaat waar de belasting werd voldaan.

Ondanks de volle steun van de gebruikers en de gunstige adviezen van het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité kon er over dit voorstel tot dusver binnen de Raad geen unaniem akkoord worden bereikt.

Dit is meer bepaald te wijten aan het feit dat het voorstel gedurende een bepaalde periode niet op de agenda stond, omdat andere dossiers als prioritair werden bestempeld.

Tijdens de Ecofin-Raad van 4 juni 2002 heeft het voorzitterschap van de Raad evenwel te kennen gegeven dat het voornemens was dit voorstel terug op de agenda te plaatsen. Het Deense voorzitterschap is deze toezegging nagekomen en heeft aanzienlijke inspanningen geleverd om tot een compromis te komen dat voor alle lidstaten aanvaardbaar is.

De Commissie is er nog steeds van overtuigd dat dit voorstel de enige mogelijkheid is om tot een aanmerkelijke vereenvoudiging te komen voor de gebruikers, die de BTW die zij in een andere lidstaat hebben moeten voldoen, op dezelfde wijze zouden kunnen terugkrijgen als de BTW in het binnenland.

(1) PB C 219 van 15.7.1998.

(2) Richtlijn 79/1072/EEG van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen, PB L 331 van 27.12.1979.