ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0184/99

van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie

(11 februari 1999)

Betreft: Voedingsmiddelen die geen genetisch gemodificeerde ingrediënten bevatten

Commissaris Bonino heeft onlangs bij verscheidene gelegenheden verklaard dat de Commissie voorstander is van een voedingsmiddelensector, andere dan organische voedingsmiddelen, die vrij is van genetische manipulatie.

Kan de Commissie mededelen:

1. welke praktische maatregelen zij neemt om de ontwikkeling van de dergelijke marktsector te bevorderen,

2. welke financiële steun beschikbaar zal worden gesteld als bijdrage tot bevordering van deze ontwikkeling,

3. welke maatstaven zij aanbeveelt om ervoor te zorgen dat toepassingen van genetische manipulatie van de teelt- en productieprocessen worden uitgesloten,

4. of zij, in overeenstemming met de tiende overweging van verordening 258/97(1) betreffende nieuwe voedingsmiddelen, een gestandaardiseerde formulering zal voorstellen voor etiketten op producten die geen genetisch gemodificeerde stoffen bevatten?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(31 maart 1999)

Momenteel bestaat er geen specifieke regelgeving ten aanzien van de producteigenschap "vrij van genetisch gemodificeerde organismen" en derhalve ook niet voor de vermelding van deze eigenschap op de etiketten van voedingsmiddelen die zich daarop zouden kunnen beroepen.

Desalniettemin vermeldt de tiende overweging van Verordening (EG) 258/97 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997 inzake nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten dat "een leverancier niets in de weg staat om de consument via het etiket op een levensmiddel of voedselingrediënt erover te informeren dat het desbetreffende product geen nieuw voedingsmiddel is in de zin van deze verordening of dat de in artikel 1, lid 2, genoemde technieken met behulp waarvan nieuwe voedingsmiddelen worden verkregen, niet zijn gebruikt bij de productie van het desbetreffende levensmiddel of voedselingrediënt". De mogelijkheid om over te gaan tot een vrijwillige etikettering die de eindverbruiker aangeeft dat hij niet te maken heeft met een genetisch gemodificeerd levensmiddel of dat het betrokken product van genetisch gemodificeerde organismen gevrijwaard is, zoals in dit geval van belang zou zijn, is geregeld in Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame(2) en in het bijzonder in de artikelen volgens welke de etikettering de consument niet op een dwaalspoor mag brengen en waarvan de tenuitvoerlegging valt onder de bevoegdheden en verantwoordelijkheid van de autoriteiten in de lidstaten.

De Commissie onderzoekt momenteel evenwel de mogelijkheden voor een overeenkomstige mededeling over dit onderwerp op communautair niveau, maar zij is in dit stadium niet in staat om uitgebreidere informatie over dit thema te geven.

(1) PB L 43 van 14.2.1997, blz. 1.

(2) PB L 33 van 8.2.1979.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 875/99 van James NICHOLSON Initiatief PESCA in Noord-Ierland



Publicatieblad Nr. C 370 van 21/12/1999 blz. 0134



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0875/99 van James Nicholson (PPE) aan de Commissie (8 april 1999) Betreft: Initiatief PESCA in Noord-Ierland Welk bedrag aan middelen is er in de lopende programmeringsperiode uitgetrokken voor Noord-Ierland in het kader van het initiatief PESCA? Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (30 april 1999) Voor het Britse programma in het kader van het initiatief PESCA is voor de lopende programmeringsperiode een bijdrage van 1.724.000 [fmxeuro] toegekend voor Noord-Ierland. Per 31 december 1998 was aan subsidies van de Gemeenschap aan eindbegunstigden in Noord-Ierland in totaal 440.000 [fmxeuro] uitbetaald.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0674/99

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(26 maart 1999)

Betreft: Structuurfondsen

Regio's waar het inkomen per capita lager ligt dan 75 % van het communautaire gemiddelde worden aangemerkt als "regio's van doelstelling 1" en ontvangen aanzienlijke communautaire steun.

Om vast te stellen of het inkomen in een regio boven of onder dit percentage ligt, wordt in het voorstel voor een verordening van de Raad (COM(98) 0131 def.(1)), waarin algemene bepalingen worden vastgesteld voor de Structuurfondsen, bepaald dat gekeken wordt naar de desbetreffende cijfers van de laatste drie jaren waarover Eurostat beschikt.

Op dit moment zijn alleen de cijfers van de begrotingsjaren 1994, 1995. en 1.96 beschikbaar.

Hoe luiden de cijfers over deze periode voor Ceuta?

(1) PB C 176 van 9.6.1998, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0263/99

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(17 februari 1999)

Betreft: Internationaal olympisch comité

Neemt de Commissie genoegen met de maatregelen die het dagelijks bestuur van het Internationaal olympisch comité genomen heeft in antwoord op recente beschuldigingen van ongepast gedrag van bepaalde comité leden?

Onderschrijft de Commissie de mening dat de organisatie van de Olympische Spelen beter geleid zou worden door een vereniging die op een doorzichtiger manier werkt en beter ter verantwoording geroepen kan worden?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(25 maart 1999)

Het komt de Gemeenschap niet toe zich uit te spreken over het gedrag van de leden van het Internationaal Olympisch Comité. De Commissie, die steeds heeft verklaard dat zij de autonomie van verenigingen respecteert, moet zich dan ook van iedere commentaar onthouden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0314/99

van Patricia McKenna (V) aan de Commissie

(19 februari 1999)

Betreft: Gender mainstreaming in de Europese Commissie

Is de Commissie zich ervan bewust dat er in enkele van haar directoraten-generaal (bijvoorbeeld landbouw, douane en indirecte belastingen), ondanks haar gelijkekansenbeleid, een gebrek aan evenwicht bestaat tussen het aantal mannen en vrouwen dat daar werkt?

Heeft de Commissie specifieke plannen om, gezien de alarmerende situatie, dit gebrek aan evenwicht te verhelpen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(23 maart 1999)

De Commissie is zich bewust van de onevenwichtige verdeling van het aantal mannelijke en vrouwelijke leden van haar personeel en stelt daarom sedert 1995 jaarlijkse streefcijfers vast voor de aanwerving van vrouwen in het kader van haar derde actieprogramma inzake gelijke kansen voor mannen en vrouwen bij de Europese Commissie 1997-2000(1). De bedoeling van de jaarlijkse streefcijfers is het aantal vrouwen in categorie A en in managementfuncties te verhogen.

De Commissie controleert hoe de betrokken doelstellingen in de verschillende diensten worden verwezenlijkt. De resultaten van deze controle worden regelmatig doorgegeven aan de groep van Commissarissen inzake gelijke kansen en aan de directeuren-generaal en hoofden van dienst.

Voorts worden er bijzondere inspanningen gedaan om ervoor te zorgen dat vergelijkende onderzoeken zodanig worden opgezet dat geen van beide geslachten bevoordeeld wordt.

DG VI (Landbouw) en DG XXI (Belastingen en douane-unie) vertonen ten aanzien van het evenwicht tussen mannen en vrouwen geen van de andere diensten verschillend beeld. Het geachte parlementslid wordt er echter op geattendeerd dat DG VI onlangs een vrouwelijke directeur en een vrouwelijke assistent heeft benoemd. De Commissie doet het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks een overzicht toekomen met de juiste cijfers.

Voor verdere bijzonderheden wordt het geachte parlementslid verwezen naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-3951/98 van mevrouw Breyer(2).

(1) COM(98) 770 def.

(2) PB C 289 van 11.10.1999, blz. 107.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0137/99

van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Commissie

(11 februari 1999)

Betreft: Communautair beleid ter bevordering van de energieteelt

Landbouwgrond die niet meer dient voor de productie van levensmiddelen mag braak blijven liggen of kan voor andere doeleinden worden gebruikt, bij voorbeeld voor de productie van energie, zonder dat de eigenaar daarbij zijn recht op communautaire subsidies verliest.

Deze zogeheten energieteelt, voor de productie van vooral biobrandstof, vormt dan ook een zeer belangrijk alternatief voor de eigenaars van niet voor de productie van levensmiddelen bestemde landbouwgrond

Kan de Commissie, gezien het belang van dit alternatief, mededelen in welke communautaire initiatieven in het kader van het EU-beleid is voorzien met het oog op de uitbreiding van de energieteelt, welke informatiecampagnes ter zake werden gevoerd, en op welke wijze de Commissie eigenaars van landbouwgrond ertoe zal aansporen niet voor de productie van levensmiddelen bestemde grond voor de energieteelt te gebruiken?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(12 april 1999)

In haar witboek voor energie waarin een strategie en een actieplan ten aanzien van duurzame energie(1) wordt aangekondigd, voorziet de Commissie een aanzienlijke toename van het verbruik van biobrandstof als onderdeel van het totale communautaire energieverbruik. Het gaat om een toename van 45 miljoen ton olie-equivalent (toe) tot 135 miljoen ton in het jaar 2010. Deze ontwikkeling maakt het noodzakelijk dat extra landbouw- en bosgronden ter beschikking gesteld worden voor de non-foodproductie, die van energie in het bijzonder.

Tevens heeft de Commissie als antwoord op het verzoek van de Raad van Landbouwministers, die van 22 tot 26 juni 1998 bijeen kwamen, en in het kader van Agenda 2000 een werkdocument over de teelt van non-foodproducten(2) uitgewerkt. Tijdens de presentatie van dit document aan de Raad van Landbouwministers op 15 december 1998 heeft de Commissie het feit onderstreept dat het hier om een eerste benadering ten aanzien van de problematiek van de steunmaatregelen ten gunste van de non-foodteelten gaat.

Zonder in dit stadium concrete oplossingen voor te stellen, brengt het document de discussie over dit onderwerp op gang en nodigt het geïnteresseerde lidstaten uit om hun standpunt naar voren te brengen.

De Commissie zal in het kader van de onderhandelingen inzake Agenda 2000 de grootst mogelijke aandacht aan dit onderwerp besteden.

(1) COM(97) 599 def.

(2) SEC(98) 2169.
Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie
(6 september 1999)
De Commissie is van mening dat duobanen een zeer nuttig middel kunnen zijn om de flexibiliteit te
vergroten en om werk en gezinsleven met elkaar te verzoenen. In het algemeen is het echter belangrijk dathet bij vrijwillige regelingen blijft en dat de betrokken partijen er volledig achter staan en voldoendeflexibel zijn om het systeem te doen werken. In deze omstandigheden vindt de Commissie eencommunautaire richtlijn die de invoering van verplichte duobaanregelingen vraagt geen goede oplossing.De Commissie meent echter wel dat de lidstaten hun wetgeving en andere voorschriften moeten nakijkenom ervoor te zorgen dat deze de ontwikkeling van duobaanregelingen niet in de weg staan, op voorwaardedat de werknemers over de nodige bescherming blijven beschikken. Dat zou stroken met de werk-gelegenheidsrichtsnoeren van 1999 (Richtsnoer 17).
(2000/C 27 E/062) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1409/99
van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie
(1 september 1999)
Betreft: Plaatsen van bijzonder wetenschappelijk belang
Kan de Commissie mededelen hoeveel procent van zijn grondgebied elk van de vijftien lidstaten
momenteel aanmerkt als zijnde instandhoudingswaardig en derhalve te classificeren als plaats vanbijzonder wetenschappelijk belang?
Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie
(10 september 1999)
Het geachte parlementslid verlangt van de Commissie informatie over de oppervlakte van de gebieden die
door de lidstaten worden voorgesteld om als Sites of Special Scientific Interest te worden aangewezen.
Deze in het Verenigd Koninkrijk gangbare term wordt in het Gemeenschapsrecht evenwel niet gebruikt.
Wel publiceert de Commissie een Natura-barometer, die voor elke lidstaat aangeeft welk percentage van
het nationale grondgebied voor bescherming werd aangewezen krachtens de Vogelrichtlijn (Richtlijn 79/
409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (
1)) en de Habitatrichtlijn
(Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitatsen de wilde flora en fauna (
2)).
De Natura-barometer wordt om de vier maanden geactualiseerd. Hij wordt bekendgemaakt in de nieuws-
brief Natura 2000, die gratis wordt verspreid, en op de Internet-site http://europa.eu.int/comm/dg11/
nature/natura.htm.
(1) PB L 103 van 25.4.1979.
(2) PB L 206 van 22.7.1992.
(2000/C 27 E/063) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1410/99
van Mark Watts (PSE) aan de Commissie
(1 september 1999)
Betreft: Kindervoorstellingen
Kan de Commissie mededelen of er in de EU wetgeving bestaat die zegt dat personen die kindervoor-
stellingen geven over een vergunning moeten beschikken en een opleiding moeten hebben genoten, dat zijnaar hun voorstellingen veiligheidsapparatuur moeten meenemen, en minstens op een minimumniveaumoeten zijn verzekerd?29.1.2000 NL C 27 E/53 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0847/99

van Glyn Ford (PSE) en Alan Donnelly (PSE) aan de Commissie

(7 april 1999)

Betreft: Ombudsman

Is de Commissie gezien de huidige situatie niet van mening dat de drie instellingen - Raad, Commissie en Parlement - een ombudsman zouden moeten aanstellen om erop toe te zien dat de leden en staf van deze drie instellingen de normen van het openbaar ambt en de gedragscodes en regels naleven en dat volledige openheid van bestuur wordt gewaarborgd?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie

(29 april 1999)

Om overleg tussen de drie instellingen op gang te brengen, heeft de Commissie aan de voorzitters van de Raad en het Parlement de drie gedragscodes toegezonden voor respectievelijk de leden van de Commissie, de relaties tussen deze leden en de diensten, alsmede de ambtenaren.

In de gedragscode voor de ambtenaren zijn op gemakkelijk leesbare wijze alle gedragsregels vervat die voortvloeien uit het Statuut, dat op de drie instellingen van toepassing is.

Elke instelling moet toezien op de toepassing van alle geldende regels inzake het gedrag van haar ambtenaren, zowel binnen de instelling als in hun betrekkingen met de buitenwereld.

Wat de externe betrekkingen betreft, is de Europese Ombudsman bevoegd om klachten van burgers van de Unie of van in een lidstaat gevestigde natuurlijke personen of rechtspersonen in behandeling te nemen met betrekking tot wanbeheer bij met name de drie genoemde instellingen. Dankzij de brede definitie van het begrip wanbeheer is de Ombudsman bevoegd voor alle klachten met betrekking tot administratieve beslissingen.

De Ombudsman is dus reeds bevoegd voor alle gevallen die onder deel 5 "Ten dienste van het publiek" van de door de Commissie opgestelde gedragscode voor de ambtenaren vallen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0595/99

van Ian White (PSE) aan de Commissie

(12 maart 1999)

Betreft: Bescherming van dieren tijdens het vervoer

In RSPCA Magazine "Animal Issues" wordt bericht dat Frankrijk, Griekenland, Italië en Portugal de EU-richtlijn 95/29/EG(1) inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer niet ten uitvoer gelegd hebben. Wat is het standpunt van de Commissie dienaangaande en welke maatregelen heeft zij genomen om te waarborgen dat de EU-wetgeving strikt wordt nageleefd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(8 april 1999)

Griekenland, Italië en Portugal hebben nationale maatregelen gemeld voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995 tot wijziging van Richtlijn 91/628/EEG inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer.

Frankrijk heeft deze richtlijn niet volledig ten uitvoer gelegd. De Commissie heeft de inbreukprocedure die zij op grond van artikel 169 van het EG-Verdrag had ingeleid omdat dit land had nagelaten de nodige maatregelen voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn te melden, dan ook niet stopgezet.

(1) PB L 148 van 30.6.1995, blz. 52.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0554/99

van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie

(12 maart 1999)

Betreft: Volksgezondheid en stedelijk milieu

Heeft de Commissie wel eens haar gedachten laten gaan over de noodzaak van de oprichting van een Europawijd netwerk van stedelijke gezondheidsdiensten met het oog op de uitwisseling van beste praktijken inzake de sociale en stedelijke aspecten van het gezondheidsbeleid?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(12 april 1999)

De Commissie streeft inderdaad naar een brede aanpak van het gezondheidsbeleid, met inbegrip van sociale en stedelijke aspecten. Uit hoofde van het huidige geheel aan volksgezondheidsprogramma's die zijn ontwikkeld in de context van het actiekader 1993 van de Commissie op het gebied van de volksgezondheid(1), verleent de Commissie al steun aan een aantal stedelijke netwerken, waaronder een Europees netwerk voor de volksgezondheid in hoofdsteden en regio's.

In het kader van de Europese campagne voor stadsondersteuning verleent de Commissie eveneens steun aan het project "gezonde steden" van de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO), een internationaal ontwikkelingsprogramma op lange termijn dat de gezondheid hoog op de agenda van de besluitvormers in de Europese steden wil plaatsen. Ongeveer 1.100 steden en gemeenten zijn verbonden met 26 nationale en verscheidene regionale en thematische netwerken van gezonde steden in Europa. De activiteiten omvatten de voorbereiding en verspreiding van case-studies en de ontwikkeling van veel-steden actieplannen.

Een van de voornaamste prioriteiten van het nieuwe volksgezondheidsbeleid van de Commissie, zoals uiteengezet in haar mededeling over de ontwikkeling van het volksgezondheidsbeleid in de Gemeenschap(2), zal het creëren van een algemeen geszondheidsvoorlichtingssysteem zijn, waarin de ontwikkeling van de gezondheidstoestand en gezondheidsstelsels zijn opgenomen. Dit zal de desbetreffende autoriteiten in de lidstaten met elkaar verbinden en hen in staat stellen om informatie uit te wisselen over de beste praktijken op vele gebieden van het gezondheidsbeleid. Hoewel de lidstaten de desbetreffende partners voor de diverse onderdelen van het systeem moeten aanwijzen, zullen de regio's en steden naar verwachting nauw bij deze inspanning worden betrokken.

Tenslotte verschaft de gegevensbasis van de Commissie over goede praktijken in stadsbeheer en duurzaamheid(3), die gezondheid als een hoofdonderwerp heeft, een nuttig instrument voor het verspreiden van case-studies die zich concentreren op de sociale en stedelijke aspecten van gezondheidsbeleid.

(1) COM(93) 559 def.

(2) COM(98) 230 def.

(3) http://europa.eu.int/comm/urban/.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1060/99

van Carlos Bru Purón (PSE) aan de Commissie

(20 april 1999)

Betreft: Commissie bij het wisselen van geld

Sommige banken in de eurozone gebruiken dit jaar, vooruitlopend op de toekomst, om commissie op te strijken voor het wisselen van Europese valuta. Deze commissie kan oplopen tot 25 % omdat een regressief criterium wordt gehanteerd bij het wisselen van kleine bedragen.

Kan de Commissie een waarschuwing doen uitgaan naar de banken of de bankverenigingen van de landen van de Economische en Monetaire Unie over de nadelige gevolgen die deze mentaliteit om zolang het nog kan een slaatje te slaan in de toekomst zal hebben voor de bankhandel?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(7 mei 1999)

De Commissie wil het geachte parlementslid meedelen dat zij inderdaad al contact heeft opgenomen met banken en bankfederaties in verband met de kosten die banken aanrekenen voor het wisselen van biljetten uit de eurozone. In een brief die de Commissie in januari 1999 aan de belangrijkste Europese bankfederaties zond, benadrukte de Commissie dat het van cruciaal belang is dat het vertrouwen van het publiek in de introductie van de euro en de geloofwaardigheid van het bancair stelsel niet mag worden ondermijnd door financiële instellingen die oneerlijk voordeel halen uit de toegenomen kosten voor transacties tussen de vroegere nationale valuta's in de eurozone. Op 5 februari 1999(1) drong de Commissie er in een persbericht bij de banken opnieuw op aan voor meer transparantie te zorgen, door gegevens openbaar te maken waaruit blijkt welke wijzigingen (vóór en na de invoering van de euro) zich hebben voorgedaan ten aanzien van de kosten die in rekening worden gebracht voor het wisselen van bankbiljetten van de valuta's van de eurozone en voor grensoverschrijdende chequetransacties, overschrijvingen en betalingen met krediet- en betaalkaarten. Voorts maakte de Commissie onlangs een onderzoek bekend van de klachten die waren binnengekomen op het speciaal opengestelde e-mail-adres en faxnummer, die waren aangekondigd in persbericht IP/99/90. De bankfederaties werd gevraagd om hun reactie op de bevindingen van dit onderzoek.

Het geachte parlementslid zij ook verwezen naar de antwoorden van de Commissie op schriftelijke vragen E-3825/98 van de heer Caudron(2) en P-52/99 van de heer Tamino(3) en naar het antwoord op mondelinge vragen O-29/99 van de heer Hendrick en mevrouw Randzio-Plath, O-31/99 van de heer Gasòliba i Böh, O-32/99 van de heer de Lassus Saint Geniés, O-33/99 van de heer Wolf en O-34/99 van de heer Gallagher tijdens het vragenuur van de vergadering van het Parlement van maart 1999(4).

(1) IP/99/90.

(2) PB C 348 van 3.12.1999, blz. 3.

(3) PB C 325 van 12.11.1999.

(4) Handelingen van het Parlement (maart 1999).
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 323/99 van John McCARTIN Prijzen van lams- en schapenvlees



Publicatieblad Nr. C 325 van 12/11/1999 blz. 0105



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0323/99 van John McCartin (PPE) aan de Commissie (23 februari 1999) Betreft: Prijzen van lams- en schapenvlees Kan de Commissie, voor de meest recente periode waarover gegevens beschikbaar zijn, cijfers geven van de gemiddelde prijzen van lams- en schapenvlees die in elke lidstaat werden betaald? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (11 maart 1999) De gemiddelde prijs in euro per 100 kilo die in elke lidstaat(1) aan de boeren voor geslachte lammeren werd betaald, was in januari 1999(2): >RUIMTE VOOR DE TABEL> (1) Luxemburg: gegevens niet beschikbaar. (2) Gemiddelde voor de eerste vier weken van het verkoopsiezoen 1999-2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0531/99

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie

(8 maart 1999)

Betreft: De conservenindustrie voor visserij- en aquacultuurproducten in de Europese Unie

In de plenaire vergadering van juni 1998 behandelde het Europees Parlement het initiatiefverslag over de conservenindustrie voor visserij- en aquacultuurproducten in de Europese Unie (A4-0137/98)(1) en hechtte hieraan zijn goedkeuring. Het Europees Parlement verzocht de Commissie promotiecampagnes voor communautaire visconserven op te zetten die de consument over herkomst, kwaliteit, productiewaarborgen en de hoge voedingswaarde voorlichten en hem in staat stellen zich van de uitstekende eigenschappen van de communautaire producten te overtuigen.

Kan de Commissie meedelen welke maatregelen zij heeft genomen om aan het verzoek van het Europees Parlement gehoor te geven?

(1) PB C 210 van 6.7.1998, blz. 295.