ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0332/99

van Gianni Tamino (V) aan de Commissie

(23 februari 1999)

Betreft: Richtlijn 98/58 van de Raad inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren

In Italië is op 28 januari jl. de "Legge comunitaria 1998" definitief vastgesteld door de Kamer van Afgevaardigden.

Bij de richtlijnen die in nationale wetten omgezet moeten worden ontbreekt richtlijn 98/58/EG van de Raad inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren(1), in artikel 10 waarvan 31 december 1999 wordt genoemd als uiterste datum voor de omzetting in nationale bepalingen.

Het is duidelijk dat Italië deze belangrijke richtlijn niet tijdig zal kunnen uitvoeren, daar de volgende "Legge comunitaria 1999" pas aan het eind van het jaar bekend wordt en voor de omzetting van een richtlijn in het algemeen een jaar nodig is vanaf de datum van aanneming van deze wet.

Is de Commissie van een en ander op de hoogte, wat vindt zij ervan en welke maatregelen denkt zij te nemen?

Heeft de Commissie de nodige stappen gezet om de in artikel 8 van deze richtlijn genoemde uiterste datum van 30 juni 1999 aan te houden en zal zij ook het Parlement in kennis stellen van de uitkomst?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(9 april 1999)

De Commissie was niet op de hoogte van dit probleem. Het is vaste praktijk dat de Commissie de lidstaten herinnert aan de verplichting om richtlijnen tegen de daarvoor vastgestelde datum uit te voeren. Als een richtlijn tegen die datum niet correct is uitgevoerd, wordt automatisch een inbreukprocedure ingeleid.

De Commissie is begonnen met de voorbereiding van het verslag dat voor 30 juni 1999 aan de Raad moet worden uitgebracht op grond van artikel 8 van Richtlijn 98/58/EG van de Raad van 20 juli 1998 inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren(2). De Commissie heeft alle derde landen die dieren of dierlijke producten naar de Gemeenschap mogen uitvoeren, verzocht haar informatie te zenden over wetgeving of andere voorschriften die zij toepassen met het oog op het welzijn van dieren die op landbouwbedrijven worden gehouden, worden vervoerd of worden geslacht. Zodra deze informatie is ontvangen, zal ze worden getoetst zowel aan artikel 8 van Richtlijn 98/58/EG als aan de verplichtingen in het kader van de WTO. Het verslag zal ook worden toegezonden aan het Parlement.

(1) PB L 221 van 8.8.1998, blz. 23.

(2) PB L 221 van 8.8.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0657/99

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(26 maart 1999)

Betreft: Structuurfondsen

Regio's waar het inkomen per capita lager ligt dan 75 % van het communautaire gemiddelde worden aangemerkt als "regio's van doelstelling 1" en ontvangen aanzienlijke communautaire steun.

Om vast te stellen of het inkomen in een regio boven of onder dit percentage ligt, wordt in het voorstel voor een verordening van de Raad (COM(98) 0131 def.(1)), waarin algemene bepalingen worden vastgesteld voor de Structuurfondsen, bepaald dat gekeken wordt naar de desbetreffende cijfers van de laatste drie jaren waarover Eurostat beschikt.

Op dit moment zijn alleen de cijfers van de begrotingsjaren 1994, 1995. en 1.96 beschikbaar.

Hoe luiden de cijfers over deze periode voor de Comunidad Valenciana?

(1) PB C 176 van 9.6.1998, blz. 1.
Het spreekt voor zich dat de taken van de dienst dezelfde blijven. Tevens blijft de dienst belast met het
beheer van het Cohesiefonds. Meer in het algemeen blijft de algemene doelstelling, nl. economische ensociale samenhang, de belangrijkste doelstelling van het regionaal beleid, zoals dat ook wordt omschrevenin de definitie van artikel 158 van het EG-Verdrag (ex-artikel 130a), zoals dat ook bevestigd wordt in deverordeningen betreffende de structuurfondsen voor de volgende periode van het programma.
(2000/C 27 E/210) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1766/99
van António Campos (PSE) aan de Commissie
(11 oktober 1999)
Betreft: Gemeenschappelijk landbouwbeleid
De Voorzitter van de Commissie heeft tijdens de benoemingsplechtigheid toegezegd te zullen streven naar
volledige transparantie ten aanzien van de financiºle middelen van de Unie evenals naar samenwerking methet Europees Parlement.
In het licht van het voorgaande wordt de Commissie derhalve om de volgende inlichtingen verzocht:
1. Hoeveel middelen worden jaarlijks door het EOGFL-Garantie aan de 100 belangrijkste begunstigden in
iedere lidstaat overgemaakt?
2. Welk percentage van de middelen die iedere lidstaat van het EOGFL-Garantie ontvangt is bestemd
voor de 100 belangrijkste begunstigden?
3. Hoeveel landbouwers ontvangen in iedere lidstaat steun uit hoofde van het EOGFL-Garantie?4. Hoeveel landbouwers zijn er in iedere lidstaat?
Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie
(11 november 1999)
De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de
resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
(2000/C 27 E/211) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1773/99
van Liam Hyland (UEN) aan de Commissie
(11 oktober 1999)
Betreft: Werkprogramma van de Commissie voor 1999 en de nieuwe Commissie
In het werkprogramma voor 1999 van de Commissie-Santer wordt bijzondere aandacht geschonken aan
de uitvoering van Agenda 2000 in 1999. Is de Commissie, onder haar nieuwe Voorzitter de heer Prodi,voornemens het bestaande werkprogramma voor 1999 te wijzigen? Is zij, met het oog op de noodzaak hetvertrouwen van de consument in een grote verscheidenheid aan basislevensmiddelen te herstellen,voornemens in te stemmen met de invoering van nieuw beleid ten gunste van agrarische familiebedrijvenen de plattelandssamenleving?
Antwoord van Mr. Prodi namens de Commissie
(25 oktober 1999)
De nieuwe Commissie is voornemens het werkprogramma voor 1999 volledig ten uitvoer te leggen met
betrekking tot de uitvoering van Agenda 2000.29.1.2000 NL C 27 E/171 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0248/99

van Paul Rübig (PPE) aan de Commissie

(12 februari 1999)

Betreft: Verbindingssnelweg ten westen van Wels

In een geïntegreerd wegennet wordt gestreefd naar een noord-zuidverbinding van de Noordzee naar Griekenland. Het traject tussen Hamburg en Belgrado met een lengte van 1.600 km is geheel als snelweg gereed op twee weggedeelten in Oostenrijk na. De verbindingsweg ten westen van Wels moet de schakel gaan vormen tussen de A8 ("Innkreisautobahn") en de A9 ("Phyrnautobahn"). Het doorgaand verkeer moet momenteel aanzienlijk omrijden of de oostelijke ringweg om Wels volgen, een rijksweg die door de bebouwde kom loopt.

Dankzij de verbindingsweg ten westen van Wels zou de verkeersveiligheid enorm toenemen: er wordt dan jaarlijks 100 miljoen km minder gereden en de rijtijden worden ongeveer 900.000 uur korter. De economische winst wordt op bijna een half miljard schilling geraamd. De milieuschade zou duurzaam worden teruggedrongen en het brandstofverbruik per 5.000 voertuigen zou met 10.000 ton per jaar dalen.

Deze verbindingssnelweg bevindt zich nog steeds in de projectfase. Hoe denkt de Commissie de aanleg van deze weg te ondersteunen en te versnellen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(13 april 1999)

De verbindingssnelweg "Westspange Wels" wordt in Beschikking Nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een transeuropees vervoersnet(1) als een project van communautair belang aangemerkt. Deze richtsnoeren vormen een algemeen referentiekader dat bedoeld is om de uitvoering van de in de richtsnoeren genoemde projecten van communautair belang door de betrokken lidstaten aan te moedigen.

De verantwoordelijkheid voor het besluit tot uitvoering van het wegproject in kwestie en de financiering ervan ligt bij de Oostenrijkse regering.

Overeenkomstig Verordening (EG) 2236/95 van de Raad van 18 september 1995 tot vaststelling van de algemene regels voor het verlenen van financiële bijstand van de Gemeenschap op het gebied van transeuropese netwerken(2) kan de Gemeenschap een financiële bijdrage aan dit project leveren indien aan een aantal voorwaarden en criteria wordt voldaan. Een aanvraag voor financiële bijstand dient door de betrokken lidstaten te worden ingediend. Voorbeelden van criteria voor de verlening van financiële communautaire bijstand zijn het uitvoeringsstadium en de financiële betrouwbaarheid van het project of zijn milieu-effecten. De Oostenrijkse regering heeft tot op heden geen beroep gedaan op een dergelijke communautaire financiële bijstand voor het project van "Westspange Wels".

Een bijdrage aan het project via de Ooostenrijkse structuurfondsprogramma's is niet in overweging genomen daar het betrokken gebied voor een dergelijke bijstand niet in aanmerking komt.

(1) PB L 228 van 9.9.1996.

(2) PB L 228 van 23.9.1995.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0695/99

van Christine Crawley (PSE) aan de Commissie

(9 maart 1999)

Betreft: Pensioenzaken deeltijdwerkers

In 1995 verwees het Britse Hogerhuis een van de 45.000 zaken die bij bemiddelingsraden in behandeling waren bij wijze van proef naar het Europese Hof van Justitie. Het betrof de vraag of deeltijdwerkers terecht met terugwerkende kracht aanspraak maken op rechten ten laste van vroegere werkgevers omdat zij door het verlies van pensioenrechten discriminerend zouden zijn behandeld.

Kan de Commissie, daar deze gepensioneerden die op een uitspraak wachten thans beginnen te sterven voordat bekend is of hun beroep resultaat heeft gehad, het Europese Hof van Justitie onder druk zetten zodat binnen zeer afzienbare tijd arrest wordt gewezen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(1 april 1999)

De bij het Hof van Justitie aanhangige zaak waarop de geachte afgevaardigde doelt, blijkt de zaak C-78/98 Preston et alii te zijn, die uiteindelijk in maart 1998 bij het Hof aanhangig is gemaakt. De zitting van het Hof in deze zaak heeft op 23 maart 1999 plaats gevonden.

Deze zaak heeft betrekking op de toepassing van artikel 119 van het EG-Verdrag zoals geïnterpreteerd door het Hof van Justitie in zijn arrest-Barber van 17 mei 1990(1) en in de interpretatieve arresten die daarop zijn gevolgd, meer in het bijzonder de arresten van 28 september 1994 in de zaken C-57/93 Vroege(2) en C-128/93 Fisscher(3). De Britse rechtbank heeft het Hof geraadpleegd over de reële draagwijdte van de beide arresten in kwestie, namelijk het recht voor deeltijdwerkers, waarvan het merendeel uit vrouwen bestaat, om zich na 8 april 1976, de datum van het arrest-Defrenne(4), bij een beroepspensioenregeling aan te sluiten.

De Commissie kan niet in de door de geachte afgevaardigde verlangde zin bij het Hof van Justitie interveniëren.

(1) C-262/88, Jur. 1990, blz. I-1889.

(2) Jur. 1994, blz. I-4541.

(3) Jur. 1994, blz. I-4583.

(4) C-43/75, Jur. 1976, blz. 455.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0078/99

van Graham Mather (PPE) aan de Commissie

(27 januari 1999)

Betreft: Richtlijn 95/29/EC inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer

1. Is de Commissie helemaal tevreden over de omzetting, de uitvoering en de naleving van richtlijn 95/29/EG inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer(1)?

2. Heeft ze officiële klachten ontvangen over lidstaten die hun verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn niet nakomen?

3. Kan de Commissie, met betrekking tot de twee vorige vragen, zeggen om welke bepalingen van de richtlijn en welke lidstaten het gaat?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 maart 1999)

1. De meeste lidstaten hebben Richtlijn 95/29/EG van de Raad correct uitgevoerd. Tegen twee lidstaten lopen evenwel nog steeds inbreukprocedures omdat zij bepaalde eisen van de richtlijn niet hebben opgenomen in hun nationale maatregelen. Er zijn verschillende veterinaire- inspectiemissies in de lidstaten uitgevoerd om de toepassing van de communautaire regels op het gebied van het welzijn van dieren tijdens het vervoer te onderzoeken. Hierbij zijn in verschillende lidstaten tekortkomingen aan het licht gekomen.

2. De Commissie ontvangt veel brieven over het welzijn van dieren, waaronder een aantal klachten over nalatigheid van lidstaten wat betreft de toepassing van Richtlijn 95/29/EG van de Raad, klachten tegen een lidstaat die strengere voorschriften inzake reistijden zou opleggen dan de bij de richtlijn vastgestelde reistijden en een klacht betreffende te strenge voorschriften voor zeeschepen die worden gebruikt voor het vervoer van dieren.

3. De klachten hebben betrekking op te lange reistijden, het verzuim om de dieren te drenken, te voeden, te lossen en te laten rusten, op te zwaar beladen en gebrekkige vervoermiddelen, onnodig lijden van de vervoerde dieren en het ontbreken van de vereiste documenten. Ze gaan over alle lidstaten, behalve Finland, Zweden en Denemarken, en hebben met name betrekking op gebieden waar veel dieren worden vervoerd (o.a. het vervoer van varkens tussen Noord- en Zuid-Europa, het vervoer over de weg van runderen, schapen en paarden uit Oost-Europa naar de Gemeenschap en het vervoer van runderen uit de Gemeenschap naar het Midden-Oosten en Noord-Afrika).

Ook bij door de Commissie uitgevoerde veterinaire inspecties zijn tekortkomingen in de tenuitvoerlegging en de toepassing van de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen aan het licht gekomen. Op diverse gebieden zijn nalatigheden geconstateerd: gebrekkige vervoermiddelen voor transport over weg en zee, vervoer van dieren die niet geschikt zijn voor vervoer, slechte behandeling van dieren, ontoereikend toezicht door de autoriteiten, en verzuim om de dieren te lossen en te laten rusten bij het lange-afstandsvervoer.

De missieverslagen zijn sinds kort beschikbaar op de internet-site van de Commissie (http://europa.eu.int/comm/dg24/).

(1) PB L 148 van 30.6.1995, blz. 52.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 296/99 van Mihail PAPAYANNAKIS Bewerkte voedingsmiddelen op basis van granen en babyvoeding



Publicatieblad Nr. C 341 van 29/11/1999 blz. 0084



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0296/99 van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie (17 februari 1999) Betreft: Bewerkte voedingsmiddelen op basis van granen en babyvoeding Kan de Commissie zeggen of en zo ja, wanneer Griekenland haar de wetgevende, regelgevende en administratieve bepalingen heeft medegedeeld welke het heeft vastgesteld voor de tenuitvoerlegging van Richtlijnen 96/4 en 96/5/EG van de Commissie van 16 februari 1996? Kan zij ook zeggen welke maatregelen zij denkt te nemen indien blijkt dat deze bepalingen slecht zijn uitgevoerd?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0345/99

van Paul Rübig (PPE) aan de Commissie

(23 februari 1999)

Betreft: Discriminerende veerboottarieven van openbare ondernemingen

Het bevoegde lid van de Commissie wordt hierbij bedankt voor het beantwoorden van vraag H-1068/98(1) tijdens de zitting van 15 december 1998 evenals per brief (nr. 207) van 1 februari 1999. Hij heeft dezelfde opvatting over de schending van het EU-recht door particuliere ondernemingen zonder dominante marktpositie.

Over twee aspecten wordt echter om nadere informatie verzocht:

1. Zijn er in concreto ook geen bezwaren met betrekking tot overeenkomsten die indruisen tegen artikel 85?

2. Zou er sprake zijn van een andere situatie wanneer een openbare onderneming als veerbootexploitant zou optreden? Dient de veerbootexploitant in kwestie als openbare onderneming te worden beschouwd?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(31 maart 1999)

Teneinde ieder misverstand te voorkomen, zij opgemerkt dat in het antwoord en de brief waarnaar het geachte parlementslid verwijst, werd verklaard dat er volgens de Commissie geen sprake is van een overtreding van de communautaire concurrentieregels door een particuliere onderneming zonder dominante marktpositie.

1. In verband met artikel 85 van het EG-Verdrag beschikt de Commissie niet over aanwijzingen dat er een horizontale kartelovereenkomst tussen de exploitanten bestaat.

2. Openbare ondernemingen zijn net als alle andere ondernemingen verplicht de communautaire concurrentieregels na te leven. Overeenkomstig artikel 90 van het EG-Verdrag nemen of handhaven de lidstaten met betrekking tot openbare ondernemingen geen enkele maatregel die in strijd is met de concurrentieregels, behalve om de redenen vermeld in artikel 90, lid 2. Er lijkt hier geen sprake te zijn van een overtreding van de communautaire voorschriften door een particuliere onderneming, en de situatie zou evenmin verschillend zijn indien de veerbootdienst door een openbare onderneming werd geëxploiteerd.

De veerbootonderneming waarnaar het geachte parlementslid in dit geval verwijst, is een particuliere onderneming die noch in handen is van noch wordt gecontroleerd door de overheid. Het gaat bijgevolg niet om een openbare onderneming.

(1) Handelingen van het EP (december 1998).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0856/99

van Marilena Marín (UPE) aan de Commissie

(7 april 1999)

Betreft: Gevangenisstraf voor Venetiaanse burgers omdat zij hun ideeën hebben gemanifesteerd

Gezien de gevangenisstraf die is opgelegd aan drie Venetiaanse burgers nadat hun vrijlating op borgtocht overeenkomstig de wet van 8 maart 1999 was ontzegd, en overwegende dat deze drie burgers geen enkel gevaar betekenen: zij hebben meegedaan aan een uitdrukkelijk niet-gewelddadige demonstratie met een diplomatiek karakter op het San Marco-plein in Venetië in 1997, waar werd gedemonstreerd voor een grotere autonomie van de Veneto; overwegende dat zij juist altijd hebben meegedaan aan culturele en maatschappelijke activiteiten en een politiek hebben gevolgd die gericht was op dialoog en gedachtewisseling over de onderwerpen regionale autonomie, rechten van de volkeren en mensenrechten en dat alles binnen het kader van een volgens de regels ingeschreven vereniging;

overwegende dat zij na het uitzitten van hun straf hun normale beroepsactiviteit weer hebben opgepakt en dat zij, nadat de procureur-generaal van Venetië in beroep is gegaan tegen het besluit van de rechters van appèl, het door de grondwet gehuldigde beginsel genieten van "onschuldig zolang schuld niet is bewezen" en dat daarom gevangenisstraf alleen mogelijk is wanneer alle fasen van het proces doorlopen zijn of wanneer er een ernstige bedreiging van hen uitgaat;

overwegende dat de eisen waar deze burgers voor opkomen met niet-gewelddadige acties die worden geïnspireerd door het statuut van autonomie van de Veneto dat sedert 1971 een Italiaanse wet is, geheel legitiem en actueel zijn (men denke in dit verband aan het vorige week door de Italiaanse Ministerraad goedgekeurd wetsontwerp), en dat het volgende geëist wordt: uitoefening van het recht van vrije en vreedzame uiting van eigen ideeën (dit recht door de grondwet wordt gewaarborgd);

kan de Commissie toelichten welke actie zij van plan is te ondernemen om te garanderen dat de fundamentele rechten worden nageleefd die alle lidstaten volgens de bepalingen van de Verdragen van Maastricht en Amsterdam gemeen hebben?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie

(7 mei 1999)

De Commissie herinnert eraan dat de betrekkingen tussen een lidstaat en zijn burgers op het gebied van de eerbiediging van de mensenrechten in de eerste plaats onder het op 4 november 1950 te Rome ondertekende Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden valt. Dit betekent dat wanneer op intern vlak alle rechtsmiddelen zijn uitgeput, de Italiaanse burgers de kwestie aan het Europees Hof voor de rechten van de mens kunnen voorleggen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1065/99

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie

(20 april 1999)

Betreft: Aanpassing van aanvullende bepalingen uit de Franse oriëntatiewet 97-1051 van 18 november 1997 op de zeevisserij en de mariene aquacultuur aan het communautair recht

In verband met het antwoord van de Europese Commissie op mijn vraag E-0301/99(1) verzoek ik de Commissie, zodra zij de in mijn vorige vraag genoemde wetsbepalingen heeft opgevraagd en onderzocht, mij mede te delen of zij deze aanvullende bepalingen, en met name de bepalingen uit de genoemde circulaire betreffende een permanente vestiging, in overeenstemming acht met het Gemeenschapsrecht zoals uitgelegd door het Hof van Justitie?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(5 mei 1999)

De Commissie zou het geachte parlementslid willen meedelen dat ze de omzendbrief van de Franse overheid betreffende de nieuwe bepalingen voor de vangst van de aan Frankrijk toegekende quota, die eind 1998 naar visserijbedrijven werd gestuurd, niet strijdig acht met het Gemeenschapsrecht.

De Commissie heeft de Franse autoriteiten echter nogmaals met klem gevraagd om in het begin bij de toepassing van de nieuwe bepalingen de nodige flexibiliteit aan de dag te leggen teneinde de aanpassing van de visserijbedrijven aan de nieuwe situatie vlot te laten verlopen.

De Franse autoriteiten hebben de Commissie verzekerd dat zulks het geval zal zijn.

(1) PB C 341 van 29.11.1999, blz. 87.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0344/99

van Ursula Schleicher (PPE) aan de Commissie

(23 februari 1999)

Betreft: Product gerelateerde milieubescherming

Zoals verluidt, heeft Directoraat-generaal XI van de Commissie een studie laten verrichten betreffende de bestaande instrumenten op het gebied van de product gerelateerde milieubescherming. In deze studie wordt onder meer geconcludeerd dat er behoefte is aan een breed opgezet, aan de gehele levenscyclus van een product georiënteerd productbeleid.

1. Staat de Commissie achter deze conclusie?

2. Welke andere conclusies trekt de Commissie voor de verdere milieuwetgeving uit deze studie?

3. Wordt op grond van deze studie reeds concrete wetgeving overwogen?

4. Bestaat er een korte versie van deze studie die ter beschikking zou kunnen worden gesteld van het Europees Parlement?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(1 april 1999)

1. De Commissie steunt de conclusie dat een geïntegreerd-productbeleid (GPB) rekening zou dienen te houden met de gehele levenscyclus van producten.

2. Het GPB wordt nog bediscussieerd, terwijl er nog geen definitieve conclusies zijn getrokken. De Commissie heeft hierover in december 1998 een werkbijeenkomst georganiseerd, terwijl het onderwerp zal worden besproken op een informele bijeenkomst van de ministers van milieu in Weimar, van 7 tot 9 mei 1999. De Commissie heeft het voornemen om na de zomer een groenboek inzake het GPB voor te leggen.

3. Er zijn nog geen wetgevende initiatieven genomen.

4. De samenvatting van en de toelichting op de studie zullen het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks worden toegezonden.