SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2398/00

van Sebastiano Musumeci (UEN) aan de Commissie

(18 juli 2000)

Betreft: Vervoer en distributie van levensmiddelen op het eiland Ginostra

De vigerende communautaire wetgeving betreffende de hygiëne van de levensmiddelen (93/43/EEG(1) en 96/3/EG(2)) stelt strenge beperkende voorwaarden aan het vervoer en de distributie van levensmiddelen op het grondgebied van de Europese Unie. Het eiland Ginostra, dat bij het eiland Stromboli hoort, in de Middellandse Zee, heeft geen vliegveld en geen haven. Wegens het ontbreken van een passende haveninfrastructuur op het eiland zijn de transport- en distributiebedrijven gedwongen de basisgoederen in precaire en discontinue omstandigheden over te slaan met een bootje dat pendelt tussen de oever en de lijnboten die voor het eiland aanleggen. Deze gedwongen werkwijze maakt het onmogelijk de communautaire voorschriften na te leven, zodat de betrokken bedrijven zich blootstellen aan sancties van de controleurs van de Italiaanse staat.

Kan de Commissie meedelen of zij het niet nodig acht de communautaire wetgeving inzake transport en distributie van levensmiddelen dringend te herzien en een afwijking in te bouwen voor de kleine eilanden in de Europese Unie die bevoorradingsproblemen ondervinden omdat zij niet beschikken over degelijk uitgeruste aanlegplaatsen,

Kan de Commissie meedelen welke alternatieve oplossingen zij wil vaststellen om de wettigheid te garanderen voor de plaatselijke bedrijven, wier enige schuld erin bestaat de inwoners het recht te waarborgen op hun eiland te kunnen blijven leven,

Kan de Commissie meedelen of zij een ambtenaar naar Ginostra wil zenden om zich rekenschap te geven van het ernstige ongemak waarmee de eilandbewoners hebben te kampen bij het vervoer en de distributie van levensmiddelen?

(1) PB L 175 van 19.7.1993, blz. 1.

(2) PB L 21 van 27.1.1996, blz. 42.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(29 september 2000)

De Commissie onderkent dat het vervoer van levensmiddelen naar regio's met specifieke geografische omstandigheden of die bevoorradingsproblemen ondervinden een speciale benadering vereist. Uit de door de geachte afgevaardigde gestelde vraag is evenwel zeer moeilijk op te maken welk onderdeel van de Gemeenschapswetgeving moeilijk is toe te passen bij het vervoer van goederen naar het eiland Ginostra. De Commissie meent dat de bestaande wetgeving, zoals opgenomen in Richtlijn 93/43/EEG van de Raad van 14 juni 1993 inzake levensmiddelenhygiëne, zeer algemeen van aard is en daarom overal moet worden toegepast. Richtlijn 96/3/Euratom, EGKS, EG van de Commissie van 26 januari 1996 inzake een afwijking van enkele bepalingen van Richtlijn 93/43/EEG van de Raad inzake levensmiddelenhygiëne voor het bulkvervoer van vloeibare oliën en vetten over zee betreft de uitermate bijzondere situatie van het bulkvervoer van oliën en vetten in containers die ook worden gebruikt voor het vervoer van andere goederen. Het zou voor de Commissie zeer nuttig zijn meer precieze informatie te ontvangen over de punten waarop communautaire regels in concreto problemen opleveren.

De Commissie heeft bijzondere aandacht voor de problemen en omstandigheden in verband met de geografische situatie van bepaalde gebieden en hoewel de bestaande communautaire wetgeving inzake voedselhygiëne wordt geacht te voldoen, is het onmogelijk in de Gemeenschapswetgeving met elke afzonderlijke situatie rekening te houden. Er zijn in dit verband dan ook voorstellen uitgewerkt om, in het kader van het subsidiariteitsbeginsel, de lidstaten meer mogelijkheden toe te kennen om de situatie van gebieden met specifieke geografische omstandigheden ter plaatse te evalueren, en om, waar nodig, de regels aan de desbetreffende situatie aan te passen. Deze flexibiliteit mag op geen enkele wijze tot een gevaar voor de voedselveiligheid leiden.

Gezien het voorgaande lijkt het niet nodig om, zoals door de geachte afgevaardigde wordt voorgesteld, een deskundige van de Commissie naar Ginostra te sturen.