SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2209/00

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(26 juni 2000)

Betreft: Notarissen

Is het de Commissie bekend dat de in de negentiende eeuw in Frankrijk en België geïntroduceerde praktijk om notarissen de mogelijkheid te bieden hun kinderen als hun opvolger in het notarisambt te benoemen, nog steeds bestaat? Een aantal mensen uit mijn Londense kiesdistrict die zich in deze landen wilden vestigen, hebben als gevolg van deze archaïsche wetgeving ernstige problemen ondervonden.

Deze traditie brengt met zich mee dat in Frankrijk ruim een derde van de notarissen uit een gezin komt waar een van de ouders als notaris werkzaam was en dat in België kinderen van notarissen bij de selectie voorrang krijgen. Dit kan worden beschouwd als een hinderpaal voor gekwalificeerde kandidaten die notaris willen worden maar geen toegang krijgen tot het ambt, hetgeen dus een concurrentiebelemmerende factor is. Is de Commissie ook niet van mening dat dit een inbreuk vormt op de regels inzake het vrije personenverkeer binnen de interne markt?

Bovendien zijn slechts tien percent van de Franse notarissen vrouwen, aangezien de erfelijkheidsregel in het Franse notariaat alleen geldt voor mannelijke nakomelingen. Beschouwt de Commissie dit ook niet als een indirecte vorm van seksuele discriminatie?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 juli 2000)

De benoeming van notarissen valt onder de bevoegdheid van de lidstaten. In België en Frankrijk worden deze door de overheid benoemd. De Commissie beschikt niet over nauwkeurige informatie betreffende de door de geachte afgevaardigde aangehaalde praktijk.

Het grote aantal notariskinderen in het beroep, waarop de geachte afgevaardigde wijst, zou door de grote economische waarde van notariaten kunnen worden verklaard. Dit economisch feit, dat ook voor andere vrije beroepen bestaat, zou namelijk personen die niet de financiële middelen hebben om een notariaat te kopen ervan kunnen weerhouden zich kandidaat te stellen voor de benoeming tot notaris. In dit verband zij erop gewezen dat het EG-Verdrag de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet laat (artikel 295 (ex-artikel 222)). Deze economische belemmering is geen met de artikelen 43 of 49 (ex-artikel 52 en 59) van het EG-Verdrag strijdige maatregel. De benoeming van notarissen geschiedt volgens de informatie waarover de Commissie beschikt volgens objectieve regels die met name betrekking hebben op de vereiste beroepskwalificaties.

Wat de kwestie van seksuele discriminatie betreft, in verband met het feit dat in Frankrijk de erfelijkheidsregel in het notariaat alleen geldt voor mannelijke nakomelingen is de Commissie voornemens de Franse overheid om nadere opheldering dienaangaande te vragen. Hier zou het inderdaad kunnen gaan om een rechtstreekse discriminatie, die verboden is bij het communautaire recht en meer in het bijzonder bij Richtlijn 86/613/EEG van de Raad van 11 december 1986 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen, de landbouwsector daarbij inbegrepen, en tot bescherming van het moederschap(1) en bij Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden(2).

(1) PB L 359 van 19.12.1986.

(2) PB L 39 van 14.2.1976.