NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/356

(2004/C 78 E/0375)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0521/03

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Commissie

(24 februari 2003)

Betreft: De vrouwenrechten in Pakistan

In 2001 ondertekenden de Europese Unie en Pakistan een samenwerkingsakkoord. Artikel 1 van dit samenwerkingsakkoord bevat een clausule in verband met de eerbiediging van de mensenrechten en van de democratische principes.

Ondanks het feit dat Pakistan deze principes onderschrijft, worden de rechten van de vrouw in Pakistan niet altijd geëerbiedigd. AFP, Reuters en de New York Times melden dat sommige Pakistaanse vrouwen het slachtoffer zijn van bloedwraak, o.a. verkrachting, verbranding, moord, enz. Bloedwraak kan door lokale raden worden uitgesproken.

Heeft de EU reeds gereageerd op deze grove schendingen van de vrouwenrechten? Indien niet, heeft de EU de intentie om te reageren op deze schendingen?

Is er voorzien in een mechanisme om stelselmatig de eerbiediging van de vrouwenrechten in Pakistan te controleren en af te dwingen? En is er voorzien in een mogelijkheid om de samenwerking tussen Pakistan en de EU te schorsen indien in dit land de vrouwenrechten, en meer in het algemeen de mensenrechten, op continue wijze worden geschonden?

Indien het antwoord op de vorige twee vragen negatief is, zal de EU in de toekomst in deze mogelijkheden voorzien?

Als zowel de controle op en het afdwingen van eerbiediging van de vrouwenrechten zijn geregeld en in een eventuele schorsing van de samenwerking tussen Pakistan en de EU is voorzien, geldt dit dan voor alle landen die een gelijkaardig akkoord (een samenwerkingsakkoord van de derde generatie dat expliciete verwijzingen naar mensenrechten bevat) met de EU hebben ondertekend?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(26 maart 2003)

De Commissie en de ambassades van de lidstaten in Islamabad blijven zich ernstige zorgen maken over de situatie op het gebied van de mensenrechten in Pakistan en grijpen elke passende gelegenheid aan om de Pakistaanse autoriteiten op deze kwesties te wijzen.

Op 7 februari 2003 deed de trojka van de Unie in Islamabad een officiële démarche bij de regering waarin de Unie haar bezorgdheid uitte over een aantal mensenrechtenkwesties, met inbegrip van de situatie van de vrouw in Pakistan. Meer specifiek werd in deze démarche benadrukt dat bepaalde wetgeving met name de Hudood-verordeningen de ene gender duidelijk in een betere positie plaatst dan de andere. Ditzelfde geldt ook voor wetgeving met betrekking tot het erfrecht, het hoederecht van kinderen en de regelgeving in verband met het afleggen van getuigenissen. Ook individuele gevallen werden onder de aandacht van de regering gebracht. In de démarche van de Unie werd tevens verwezen naar: praktijken in Pakistan die de Pakistaanse grondwet waarin discriminatie van vrouwen is verboden, duidelijk schenden. Dergelijke praktijken zijn ondermeer eremoorden, obstakels voor vrouwen bij de toegang tot een eerlijk proces en een gebrek aan eerbied voor de rechtszekerheid van vrouwen. Bij zijn bezoek aan Islamabad op 23 mei 2002 bracht het lid van de Commissie dat bevoegd is voor Buitenlandse Betrekkingen de zaak van de mensenrechten eveneens ter sprake bij President Musharraf.

De Commissie houdt zich voorts bezig met vraagstukken op het gebied van de mensenrechten door middel van haar samenwerkingsprojecten in het land. De rechten van de vrouw blijven een diagonaal thema in alle projecten die de Commissie in de sociale sector start zoals gezondheidszorg, onderwijs, water en waterzuivering. Bij de selectie van projecten en de tenuitvoerlegging ervan besteedt de Commissie derhalve met name aandacht aan gendergelijkheid, bevordering van de mondigheid van vrouwen en vrouwenparticipatie met name door middel van het Europees Initiatief voor Democratie en Mensenrechten (EIDHR) waar speciale aandacht uitgaat naar vrouwenrechten. De Delegatie van de Commissie in Pakistan zal in de nabije toekomst bovendien rechtstreeks microprojecten op het gebied van de mensenrechten kunnen financieren die worden uitgevoerd door niet-gouvernementele organisaties (ngo's), waar vrouwenrechten één van de prioritaire gebieden zullen vormen.

Wat een mechanisme betreft voor de controle op en het afdwingen van eerbiediging van de vrouwenrechten in Pakistan kan het geachte parlementslid erop worden gewezen dat de Delegatie van de Commissie in Pakistan plaatselijke initiatieven met betrekking tot vrouwenthema's op de voet volgt.

Dit zijn ondermeer:

— Een nationaal actieplan van Pakistan dat werd voorbereid door het Ministerie voor de ontwikkeling en responsabilisering van vrouwen. Voorts werd een coördinator benoemd die toezicht moet houden op de tenuitvoerlegging van het plan en de werkzaamheden moet coördineren tussen de verschillende ministeries die werd gevraagd aan de vrouw gerelateerde vraagstukken op hun terrein aan te pakken.

— De regering van Pakistan heeft tevens een nationale commissie opgericht voor de status van vrouwen die tot taak kreeg toezicht te houden op schendingen van de rechten van de vrouw en rechtstreeks verslag moet uitbrengen aan het Ministerie voor de ontwikkeling en responsabilisering van vrouwen. Deze nationale commissie kan tevens met voorstellen komen voor hervorming van de wetgeving.

— Bovendien is een niet onaanzienlijk aantal plaatselijke ngo's werkzaam op het gebied van de rechten van de vrouw die bijzonder goed zijn georganiseerd. Zij hebben het Vrouwen Actieforum opgericht (WAF), dat niet alleen toezicht houdt op de situatie op het gebied van de vrouwenrechten doch tevens als pleitbezorger optreedt bij de relevante autoriteiten.