ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0443/01

van Georges Berthu (NI) aan de Commissie

(13 februari 2001)

Betreft: Activiteiten van de vereniging Racine

De privaatrechtelijke Franse vereniging Racine (réseau d'appui et de capitalisation des innovations européennes: netwerk ter ondersteuning en kapitalisatie van Europese innovaties), actief op het gebied van werkgelegenheid en beroepsopleiding, heeft ten doel de communautaire richtsnoeren in de Franse context te concretiseren door het verlenen van technische bijstand aan projectbegeleiders. Deze vereniging wordt in hoge mate gesteund door het ESF dat 90 % van de operationele begroting schijnt te financieren.

Is de Commissie in staat zich een oordeel te vormen over de concrete bijdrage van deze vereniging, die klaarblijkelijk nauwelijks bekend is bij de sociale partners? Zijn de gegevens over de besteding van de fondsen en alle rekeningen van deze vereniging openbaar?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(27 maart 2001)

Racine (een vereniging zonder winstoogmerk krachtens de wet van 1901) draagt actief bij tot de uitvoering van diverse programma's inzake het werkgelegenheids- en sociaal beleid.

In dit verband kunnen de volgende opdrachten worden genoemd:

- begeleiding van de communautaire initiatieven ADAPT en Werkgelegenheid;

- bijdragen in het kader van de doelstellingen 3 en 4 van de Structuurfondsen;

- het onderdeel enquêtes en analysen van de eerste fase van het programma Leonardo da Vinci (1995-1999);

- voor Frankrijk: de organisatie van de studiebezoeken van het programma Leonardo da Vinci dat wordt beheerd door het Europees centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop);

- strategisch toezicht op de nieuwe voorzieningen;

- voor de interministeriële afvaardiging voor de stad (Délégation interministérielle de la ville): specifieke werkzaamheden voor buurtbeheer;

- Racine neemt ook deel aan activiteiten van Phare.

Als begeleider van projecten houdt Racine regelmatig contact met de maatschappelijke instellingen. Deze instellingen hebben overigens een vertegenwoordiger in één van de drie colleges die de raad van bestuur van Racine uitmaken (overheidsinstellingen, sociale partners en deskundigen).

Wat zijn boekhouding betreft, is Racine als vereniging krachtens de wet van 1901 voor de goedkeuring van zijn rekeningen onderworpen aan een audit door een financieel controleur.

Voorts wordt Racine van overheidswege door een financieel controleur geauditeerd die door het Franse ministerie van Begroting wordt aangewezen en die ook aan de bestuursvergaderingen van de vereniging deelneemt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0093/01

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(29 januari 2001)

Betreft: Stortplaats van runderkadavers in Mesía (Galicië, Spanje)

De eerste dagen van het nieuwe jaar werden in Galicië in een oude open kwartsmijn meer dan 300 runderkadavers gevonden die heimelijk daarheen waren getransporteerd. De storting was verricht door de werknemers van de onderneming die van de regionale regering de opdracht had gekregen de kadavers te verbranden omdat zij niet in de voedselketen mochten worden opgenomen.

Kan de Commissie, gezien de redenen die door de Spaanse en Galicische autoriteiten zijn aangevoerd om deze storting te verdedigen meedelen:

of zij, en zo ja, via welke mechanismen, de toepassing in de lidstaten van de door de Raad van Ministers aangenomen maatregelen ter uitroeiïng van BSE en ter bescherming van de gezondheid van de Europese consument, controleert?

Kan zij tevens meedelen welke sanctiemaatregelen zij voornemens is te treffen wegens bovengenoemde praktijken?

En wat zij voornemens is te ondernemen in het concrete geval van de runderkadavers in Galicië?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(13 maart 2001)

Ten aanzien van de volksgezondheid en de gezondheid van dieren bestaat het beleid van de Commissie erin in hoge mate waakzaam te blijven om ervoor te zorgen dat de lidstaten hun verplichtingen uit hoofde van het Gemeenschapsrecht volledige nakomen.

Deskundigen van de Commissie voeren regelmatig inspectiebezoeken in de lidstaten uit om na te gaan of de communautaire wetgeving inzake boviene spongiforme encefalopathie (BSE) en aanverwante zaken correct wordt uitgevoerd.

De door de geachte afgevaardigde aan de orde gestelde kwestie wordt door de Commissie onderzocht.

Wanneer na vaststelling van de feiten blijkt dat Spanje zijn verplichtingen niet nakomt, is de Commissie bereid om binnen haar bevoegdheden de nodige actie te ondernemen om ervoor te zorgen dat het Gemeenschapsrecht in acht wordt genomen. In sommige gevallen kan deze actie de instelling van inbreukprocedures uit hoofde van artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-Verdrag omvatten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0522/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 februari 2001)

Betreft: Verlaging van het werkgeversaandeel in de sociale lasten

Een politieke partij in Zweden stelt voor het werkgeversaandeel in de sociale lasten voor mensen ouder dan 57 jaar in Zweden eventueel te verlagen. Het werkgeversaandeel in de sociale lasten voor mensen ouder dan 57 jaar zou met 10 procentpunten kunnen worden verlaagd om de werkgevers ertoe aan te zetten oudere werknemers aan te nemen.

In Zweden is in het verleden reeds een soortgelijk debat gevoerd toen de korting op het werkgeversaandeel in de sociale lasten voor werkgevers in Noord-Zweden werd ingetrokken, omdat dit de concurrentie op de binnenlandse markt zou verstoren. Kan de Commissie, dit alles in overweging nemende, mededelen of een lidstaat eenzijdig het werkgeversaandeel in de sociale lasten voor een bepaalde leeftijdsgroep op zijn nationale arbeidsmarkt kan verlagen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(3 april 2001)

De Commissie is voorstander van een grotere participatie van zogeheten oudere werknemers aan de arbeidsmarkt en van bevordering van actief ouder worden. Dit doel is ook opgenomen in Besluit 2001/63/EG van de Raad van 19 januari 2001 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2001(1). Richtsnoer 3 hiervan bepaalt dat de lidstaten beleid moeten ontwikkelen voor actief ouder worden met het oog op het vergroten van de geschiktheid van en de stimulansen voor oudere werknemers om zo lang mogelijk aan het werk te blijven, in het bijzonder door het belasting- en socialezekerheidsstelsel te herzien om het aantal belemmeringen te verminderen en het voor oudere werknemers aantrekkelijker te maken om aan de arbeidsmarkt te blijven deelnemen. Bovendien wordt de lidstaten in richtsnoer 12 gevraagd om de indirecte loonkosten voor specifieke doelgroepen te verlagen. De door de geachte afgevaardigde beschreven maatregel strookt met deze doelen mits zij in alle sectoren van de economie wordt toegepast om te voorkomen dat bepaalde sectoren of bedrijven worden begunstigd.

In haar bericht over de controle op overheidssteun en de vermindering van de arbeidskosten(2) heeft de Commissie uiteengezet dat maatregelen voor bepaalde categorieën werknemers geen overheidssteun zijn in de zin van lid 1 van artikel 87 (ex artikel 92) van het EG-verdrag mits zij automatisch zonder onderscheid te maken tussen bedrijven in de hele lidstaat van toepassing zijn. Op grond van laatstgenoemde voorwaarden zou een verlaging van de werkgeversbijdrage voor oudere werknemers niet onder de regelgeving voor overheidssteun vallen.

Tenslotte wijst de Commissie er opnieuw op dat de lidstaten de socialezekerheidsstelsels moeten opzetten en financieren (Aanbeveling 92/442/EEG van de Raad van 27 juli 1992 betreffende de convergentie van de doelstellingen en het beleid op het gebied van de sociale bescherming(3)).

(1) PB L 22 van 24.1.2001.

(2) PB C 1 van 3.1.1997.

(3) PB L 245 van 26.8.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0171/01

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(1 februari 2001)

Betreft: Raadpleging en herziening van het GBV

Welke voornemens heeft de Commissie om na de publicatie van het Groenboek over de herziening van het GBV alle betrokkenen zoveel mogelijk te raadplegen?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0171/01 en E-0211/01

(9 maart 2001)

De Commissie is voornemens een brede discussie op gang brengen over de toekomst van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Het Groenboek zal aan alle belanghebbenden beschikbaar worden gesteld. Het streven van de Commissie is er vooral op gericht zoveel mogelijk belanghebbenden bij het proces te betrekken en hen op deze wijze aan te sporen om haar hun suggesties en opmerkingen over het Groenboek toe te zenden.

Daarnaast zal de Commissie begin juni 2001 een openbare hoorzitting houden waar alle belanghebbenden in de gelegenheid zullen worden gesteld hun meningen, ideeën en opmerkingen over de toekomst van het gemeenschappelijk visserijbeleid naar voren te brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0612/01

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(1 maart 2001)

Betreft: Europese politieke partijen

Kan de Commissie mededelen welke plannen er bestaan om een einde te maken aan de bestaande regelingen voor de subsidiëring van door Europese politieke partijen georganiseerde politieke en -verkiezingscampagnes in de lidstaten?Tekst

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(22 maart 2001)

In artikel 4 van de voorgestelde verordening(1) worden de doelstellingen opgesomd die op grond van de verordening mogen worden gefinancierd. Binnenlandse campagnes of activiteiten vallen hier niet onder.

Partijen die in aanmerking komen dienen hun begrotingen en rekeningen openbaar te maken, deze worden aan de normale controleprocedures onderworpen die gelden voor alle ontvangers van middelen uit de communautaire begroting evenals, zoals uiteengezet in artikel 5 van de voorgestelde verordening, aan een jaarlijkse audit door een externe en onafhankelijke instantie.

Het niet in acht nemen van de bepalingen van de verordening kan terugvordering en weigering van verdere financiering tot gevolg hebben.

(1) COM(2000) 898 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0256/01

van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie

(8 februari 2001)

Betreft: Volgrecht

Heeft de Commissie plannen om in het kader van de ontwerprichtlijn een centraal Europees register van alle in aanmerking komende kunstenaars en hun erfgenamen op te stellen en, zo niet, hoe moeten de in artikel 9 genoemde natuurlijke en rechtspersonen de rechten op een werk bepalen indien twee of meer personen van buiten het rechtsgebied van de betrokken lidstaat hierop aanspraak maken?

Gecombineerd Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0256/01, E-0260/01, E-0262/01 en E-0264/01

(26 maart 2001)

Op 13 december 2000 heeft het Parlement zich uitgesproken voor verschillende amendementen op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 19 juni 2000 betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk(1). Krachtens artikel 251 (ex artikel 189b), lid 3, van het EG-Verdrag moet de Raad zich over deze amendementen uitspreken. Om op de door het geachte parlementslid gestelde vragen met betrekking tot bepaalde concrete bepalingen te antwoorden, zal de Commissie het gemeenschappelijk standpunt, zoals gewijzigd door het Parlement als referentiepunt nemen.

Het geachte parlementslid is bezorgd over de verplichtingen die deze richtlijn de in artikel 9 vermelde rechtspersonen oplegt, die krachtens het bepaalde in artikel 1, lid 4, vaak aansprakelijk zullen zijn voor het betalen van het volgrecht, in het geval dat meerdere personen menen recht op het volgrecht te hebben of in het geval dat dit volgrecht niet wordt opgeëist.

De betalingsmodaliteiten van het volgrecht hangen af van de gekozen beheerswijze. Het gemeenschappelijk standpunt zoals gewijzigd wijst erop dat deze kwestie onder de bevoegdheid van de lidstaten valt, die specifieke oplossingen moeten aandragen. Voor zover een lidstaat bijvoorbeeld heeft gekozen voor het verplichte collectieve beheer van het volgrecht moeten de maatschappijen voor collectief beheer deze kwesties behandelen.

De kwestie van de betaling van een schuld in geval van onzekerheid over de schuldeiser doet zich in ieder geval in vele andere gevallen dan dat van het volgrecht voor en de lidstaten beschikken dienaangaande over duidelijk vastgestelde rechtsregels. De in artikel 9 bedoelde personen moeten dus slechts in deze gevallen de door hun nationaal recht vastgestelde procedures volgen.

Gezien deze bovenstaande uitleg is het opstellen van een centraal Europees register van alle voor het volgrecht in aanmerking komende kunstenaars en hun erfgenamen een administratieve formaliteit zonder enig belang. De Commissie is dan ook niet voornemens dit register op te stellen.

Het geachte parlementslid stelt eveneens een vraag over de draagwijdte van artikel 5. In dit verband bevestigt de Commissie dat de verkoopprijs op basis waarvan het volgrecht wordt berekend exclusief belasting is, die gewoonlijk aan de nettoprijs wordt toegevoegd zoals bijvoorbeeld de BTW. Deze richtlijn doet dus geen afbreuk aan de belastingstelsels van de lidstaten.

(1) PB C 300 van 20.10.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0287/01

van Mark Watts (PSE) aan de Commissie

(9 februari 2001)

Betreft: Welzijn van mestkuikens

Op 21 maart 2000 bracht het Wetenschappelijk comité voor gezondheid en welzijn van dieren van de Commissie een verslag uit over het welzijn van kuikens die voor de vleesproductie worden gehouden (mestkuikens). In dit verslag wordt vastgesteld dat veel mestkuikens pijn lijden vanwege misvormde poten en aan hartkwalen sterven, omdat de mesterijen alleen maar oog hebben voor een snelle groei. Het Wetenschappelijk Comité wijst er verder op dat de bezettingsdichtheid maximaal 25 kg/m2 mag zijn wil men ernstige welzijnsproblemen grotendeels voorkomen, en dat bij meer dan 30kg/m2, zelfs bij zeer goede milieucontrolesystemen, de frequentie waarmee zich ernstige problemen voordoen sterk

stijgt. Het Comité concludeert verder dat de zeer strenge voederbeperkingen waaraan de ouderdieren van mestkuikens zijn onderworpen tot onaanvaardbare welzijnsproblemen leiden en dat het welzijn van de broedvogels moet worden verbeterd.

Op de zitting van de Landbouwraad van november 2000 drongen verscheidene delegaties er bij de Commissie op aan om zo spoedig mogelijk een voorstel voor een richtlijn betreffende de bescherming van mestkuikens voor te bereiden.

Wanneer denkt de Commissie in het licht van deze ontwikkelingen een voorstel voor een richtlijn van de Raad voor te bereiden om een oplossing te vinden voor de in het verslag van het Wetenschappelijk Comité beschreven problemen in verband met de gezondheid en het welzijn van mestkuikens?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(28 februari 2001)

De Commissie verwijst de geachte afgevaardigde naar haar gemeenschappelijke antwoord op de schriftelijke vragen E-1809/00 en E-1848/00 van mevrouw McAvan(1) over hetzelfde onderwerp.

(1) PB C 89 E van 20.3.2001, blz. 89.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0078/01

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(29 januari 2001)

Betreft: Aankoop van runderen voor destructie

Op 4 december 2000 heeft de Raad Landbouw besloten dat runderen van meer dan dertig maanden zullen worden opgekocht teneinde te worden vernietigd om te voorkomen dat vlees van met BSE besmette dieren wordt geconsumeerd. Welke reikwijdte heeft deze regeling en wanneer en op welke wijze zal deze in de Europese Unie ten uitvoer worden gelegd? Hoe wordt deze regeling in Galicië verwezenlijkt? Op hoeveel dieren is zij van toepassing en welke technische en budgettaire maatregelen zullen worden genomen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 maart 2001)

Bij Verordening (EG) nr. 2777/2000 van 18 december 2000 houdende vaststelling van buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de rundvleesmarkt(1) heeft de Commissie een regeling vastgesteld voor het opkopen van runderen om ze te vernietigen. Deze uitzonderlijke marktondersteunende maatregel, die op 1 januari 2001 van kracht is geworden, heeft tot doel rundvlees uit de markt te nemen tot en met 30 juni 2001. De daaropvolgende dag wordt het testen op boviene spongiforme encefalopathie (BSE) verplicht voor alle geslachte runderen ouder dan 30 maanden (ODM-runderen).

Intussen kunnen op grond van de genoemde verordening alleen ODM-runderen die negatief op een BSE-test hebben gereageerd, voor menselijke consumptie worden verkocht. ODM-runderen die niet zijn getest, moeten door de lidstaten worden opgekocht om definitief, via vernietiging, uit de markt te worden genomen.

Hoewel deze verordening in alle lidstaten geldt, zijn op sommige bepalingen toch uitzonderingen mogelijk. Denemarken, Nederland, Oostenrijk, Finland en Zweden nemen dan ook niet actief aan de regeling deel, terwijl Duitsland en Luxemburg ODM-runderen opkopen, hoewel zij over genoeg capaciteit beschikken om alle voor de slacht aangeboden ODM-runderen te testen.

Spanje past de verordening volledig toe, maar problemen wat betreft technische capaciteit, personeelsopleiding, logistiek, enz. hebben de eigenlijke start van de werkzaamheden vertraagd.

Er is geen maximumaantal dieren vastgesteld waarop de regeling van toepassing is. Volgens de landbouwbegroting is voor de communautaire cofinanciering van deze aankopen (70 % van de aankoopprijs) evenwel hoogstens 700 miljoen beschikbaar.

Er is voorzien in deze cofinanciering, maar verder moeten de lidstaten zelf alle nodige financiële en technische middelen ter beschikking stellen om de regeling goed te laten functioneren.

(1) PB L 321 van 19.12.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0060/01

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 januari 2001)

Betreft: Economische bijstand aan Montenegro

De EU heeft besloten om vóór de lokale verkiezingen in Montenegro in juni 2000 aan deze republiek 15 miljoen aan economische bijstand te verlenen. Kan de Commissie aangeven voor welke doeleinden deze bijstand is gebruikt? Zijn de middelen in Montenegro op correcte wijze beheerd?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(30 maart 2001)

Op de vraag van de geachte Afgevaardigde over de door de EG aan Montenegro verleende bijstand kan het volgende worden geantwoord:

- De EG heeft in 2000 belangrijke steunmaatregelen ten gunste van de Republiek Montenegro goedgekeurd. Deze maatregelen omvatten meer dan 9 miljoen voor humanitaire hulp, tot 20 miljoen voor macrofinanciële bijstand, 11 miljoen voor voedselzekerheid en in totaal 20 miljoen (in twee fasen van respectievelijk 5 miljoen en 15 miljoen) voor wederopbouw. Deze steun komt bovenop de bilaterale hulp van de lidstaten, vooral op het gebied van infrastructuur, hervorming van de overheidsdiensten en economische hervormingen. Uit de omvang van de bijstand blijkt dat de Raad Algemene Zaken en ook het Europees Parlement voorrang gaven aan de ondersteuning van Montenegro om het te helpen weerstaan aan de sterke economische druk van het regime van Milosevic en om het land te helpen op de weg naar democratie en hervormingen.

- De humanitaire hulp en de macrofinanciële steun zijn thans uitbetaald. Aan de macrofinanciële steun waren voorwaarden verbonden die de regering heeft moeten vervullen om de tweede tranche uitbetaald te krijgen. De 11 miljoen voor voedselzekerheid moeten nog worden omgezet in een financieringsovereenkomst omdat de regering nog maar pas de laatste tranche van het programma voor 1999 ter ondersteuning van de voedselzekerheid heeft ontvangen waaraan ook stringente voorwaarden waren gekoppeld.

- De Commissie denkt dat het door de geachte Afgevaardigde genoemde bedrag van 15 miljoen betrekking heeft op de tweede fase van het wederopbouwprogramma 2000 waarmee een bedrag van 20 miljoen was gemoeid. Dit programma, dat bij besluiten van de Commissie van november en december 2000 voor respectievelijk 1 en 14 miljoen is goedgekeurd, omvatte steunmaatregelen op het gebied van de vervoersinfrastructuur, onderwijs, landbouw, financiën en administratieve en technische bijstand. De eerste fase van het pakket infrastructuurmaatregelen (5 miljoen vastgelegd in mei 2000) is in uitvoering doch de tweede fase moet nog van start gaan omdat de fondsen pas eind 2000 zijn vastgelegd en de dossiers en verantwoordelijkheid voor de uitvoering aan het Europees Bureau voor Wederopbouw zijn overgedragen. Nu dit Bureau in Podgorica is gevestigd, hoopt de Commissie dat met de tenuitvoerlegging kan worden begonnen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0145/01

van Toine Manders (ELDR) en Jules Maaten (ELDR) aan de Commissie

(31 januari 2001)

Betreft: Brandbaarheid kleding

Onlangs heeft in Volendam (NL) een vreselijke brand in een uitgaansgelegenheid het leven gekost aan tien mensen en tientallen anderen in levensgevaar gebracht of voor het leven verminkt. Een van de redenen voor het ontstaan van de brand was de aanwezigheid van onveilige, brandbare producten, onder andere kleding. Naar aanleiding hiervan heeft de Nederlandse confectie-industrie aangekondigd om vrijwillig het brandbaarheidsgehalte van gebruikte materialen in het etiket van kleding te vermelden.

1. Ik verzoek de Commissie studie te doen naar de mogelijkheid c.q. wenselijkheid van Europese wetgeving op grond waarvan in heel Europa de verplichting zal bestaan de brandbaarheid van kleding in het etiket te vermelden, teneinde de consument van de risico's bewust te maken;

2. Aansluitend op vraag 1, te onderzoeken of het mogelijk c.q. wenselijk is voor alle consumentenproducten welke brandgevaarlijk kunnen zijn, voor de gebruiker een soortgelijk waarschuwingsetiket aan te brengen.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(7 maart 2001)

Kleding is niet onderworpen aan specifieke communautaire regelgeving inzake brandbaarheid. Zij valt onder de werkingssfeer van Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 inzake algemene productveiligheid(1), die een algemene veiligheidsverplichting vaststelt. In de nieuwe versie van de richtlijn die thans wordt herzien, wordt verwezen'naar Europese normen waarvan de naleving het vermoeden geeft dat de producten aan de algemene veiligheidsverplichting voldoen.

De Commissie heeft in december 2000 aan het Europees normalisatiecomité een mandaat verstrekt voor de opstelling van Europese normen betreffende de brandbaarheid van nachthemden, vanwege de beschikbare statistieken waaruit het bijzondere risico van dit soort kleding blijkt. De Commissie gaat nu de noodzaak onderzoeken van een nieuw mandaat met betrekking tot de brandbaarheid van andere categorieën kleding. Daarom zal zij de lidstaten en de andere betrokken actoren, zoals de consumentenverenigingen en de industriefederaties, raadplegen om hun advies terzake in te winnen en gegevens en statistieken te verkrijgen over de ongevallen die de laatste jaren hebben plaatsgevonden.

De Commissie is van mening dat waarschuwingen in de vorm van een etiket de beschikbare technische oplossingen kunnen aanvullen, als deze oplossingen het niet mogelijk maken het betreffende risico volledig uit te sluiten. De normalisatie-instelling kan deze waarschuwingen voorschrijven als zij niet beschikt over andere toereikende technische oplossingen.

(1) PB L 228 van 11.8.1992.