SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0497/01

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(22 februari 2001)

Betreft: Efficiënt beheer van het radiospectrum

De Nederlandse mediawet (artikel 82f) verbiedt commerciële radio-aanbieders om in meer dan een commercieel frequentiepakket tegelijk te participeren. Dit verbod leidde onlangs tot veel publiciteit omdat het in principe inhoudt dat twee gelieerde radiostations niet allebei in aanmerking kunnen komen voor een frequentie tijdens de veiling van etherfrequenties die Nederland in de zomer van 2001 wil houden. De populaire commerciële zender Classic FM dreigde daarmee van de Nederlandse radio te verdwijnen. Classic FM, dat ruim anderhalf miljoen luisteraars heeft, maakt namelijk deel uit van het commerciële Sky Radio, dat eveneens aan de veiling van etherfrequenties zal deelnemen. Aangezien een dergelijk verbod zowel inging tegen de mening van de Nederlandse Mededingingsautoriteit als tegen een meerderheid in de Tweede Kamer die hierin geen bezwaren zag, besloot het kabinet de deelname van zowel Classic FM als Sky Radio toch toe te staan.

1. Is de Commissie van mening dat artikel 82f van de Nederlandse Mediawet in overeenstemming is met de Europese telecommunicatiewetgeving, meer in het bijzonder met de bepalingen over beheer van het radiospectrumbeleid in de richtlijn betreffende machtigingen voor elektronische communicatienetwerken en -diensten en de ophanden zijnde aanpassing van deze richtlijn?

2. Is de Commissie het met mij eens dat het doel van een veiling is te komen tot een efficiënte verdeling van schaarse middelen en dat het verbod voor twee gelieerde radiostations allebei in aanmerking te kunnen komen voor FM-etherfrequenties, geen garantie biedt dat de schaarse ruimte ook daadwerkelijk efficiënt wordt gebruikt?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(11 april 2001)

1. Richtlijn 97/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 april 1997 betreffende een gemeenschappelijk kader voor algemene machtigingen en individuele vergunningen op het gebied van telecommunicatiediensten (de Vergunningsrichtlijn) behandelt de procedures voor het toekennen van algemene machtigingen en individuele vergunningen.

De titel van de richtlijn geeft reeds aan dat de door het geachte parlementslid genoemde radio-omroepdiensten niet opgenomen zijn in het toepassingsgebied van de richtlijn omdat zij niet worden beschouwd als telecommunicatiediensten. Artikel 1, lid 1 van de richtlijn bevestigt dit.

Het toekomstige regelgevingskader, voorgesteld door de Commissie in juli 2000, zal gelden voor alle transmissienetwerken voor elektronische communicatie, met inbegrip van netwerken en diensten voor de transmissie van radio- en televisie-uitzendingen. Bovengenoemd kader voorziet echter niet in de verstrekking van inhoudsdiensten, waaronder de inhoud van uitzendingen. In ieder geval onderhandelen het Europees Parlement en de Raad momenteel over het voorstel van de Commissie. Een beoordeling van de bepalingen, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, moet dan ook wachten tot een definitieve tekst voor de betrokken richtlijnen is goedgekeurd.

2. Volgens de Commissie kan de beperking in de Nederlandse mediawet (artikel 82f) om slechts een vergunning per radio-omroeporganisatie toe te kennen aan een specifiek doel beantwoorden, bijvoorbeeld om mediapluralisme te waarborgen.

De bepaling zelf bevat wel een afwijking in lid 3 teneinde rekening te houden met het efficiënte gebruik van radiofrequenties. Zo staat de Nederlandse mediawet de Nederlandse autoriteiten toe om het efficiënte gebruik van de radiofrequenties als maatstaf te nemen en op basis hiervan meer dan een frequentie toe te kennen aan een radio-omroeporganisatie.