ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1502/96 van Gerardo Fernández-Albor (PPE) aan de Commissie (12 juni 1996)

Betreft: Verplicht gebruik van met zuurstof verrijkte benzine in de EU

Terwijl thans algemeen loodvrije benzine wordt gebruikt komt in de EU ook benzine met toegevoegde zuurstof. Deze benzine is reeds sedert 1992 verplicht in 39 gebieden van de VS. In de lid-staten van de EU wordt deze benzine gebruikt in Finland terwijl ook de Zweedse regering pleit voor deze brandstof. In Frankrijk wordt in de wet inzake de kwaliteit van de lucht gewezen op het nut van bedoeld produkt.

Aangezien het hier gaat om een benzine met een groter zuurstofgehalte dan de conventionele benzine en de vervuiling door koolmonoxide aanzienlijk wordt verminderd tot ongeveer 25%, is het ongetwijfeld aan te bevelen in de Gemeenschap op deze benzine over te gaan.

Kan de commissie mededelen wat haar standpunt is ten aanzien hiervan en of zij meent dat het gebruik van deze benzine vrijwillig of verplicht moet worden ingevoerd om op extra wijze bij te dragen tot het schoonhouden van de lucht in onze vervuilde steden?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (1 augustus 1996)

De problemen die het geachte Parlementslid ter sprake brengt, kwamen aan bod in een recente mededeling van de Commissie ((COM(96) 248. )). Op 18 juni 1996 heeft de Commissie een nieuwe strategie goedgekeurd voor de reductie van de emissies in de sector van het wegverkeer. Dank zij deze strategie kunnen de stringente normen voor de luchtkwaliteit worden nageleefd in verband met vervuilende stoffen als koolmonoxide, benzeen, stikstofdioxide, stofdeeltjes en troposfeer-ozon.

Deze strategie, die de emissies in de sector van het wegverkeer tegen het jaar 2010 beoogt te verminderen tot 60% à 70% van het huidige niveau, omvat twee voorstellen voor richtlijnen. Het eerste voorstel heeft ten doel de normen voor particuliere voertuigen te verscherpen en het tweede heeft betrekking op de kwaliteitsnormen voor brandstoffen, benzine en diesel. In dit tweede voorstel komen de zuurstofcomponenten voor in de lijst van parameters voor loodvrije benzine uit het Auto oil-programma. De Commissie stelt een maximaal gehalte van 2,3 gewichtsprocent voor, aangezien hogere verhoudingen van zuurstofprodukten in de brandstoffen kunnen leiden tot een toename van andere vervuilende stoffen zoals stikstofoxiden en aldehyden. Dit is trouwens de reden waarom met de goedgekeurde doelstellingen inzake luchtkwaliteit geen hoger gehalte kon worden vastgelegd. De waarde die de Commissie voorstelt, is vergelijkbaar met de waarden die in Californië en Zweden worden gehanteerd.

Overigens is momenteel nog een aantal wetgevende voorstellen, die voortvloeien uit het Auto oil-programma, in voorbereiding. Het gaat hierbij om de emissienormen voor lichte bedrijfsvoertuigen en vrachtwagens en om een reglementering van de inspectie en de jaarlijkse en halfjaarlijkse onderhoudscontrole.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1420/96 van Joan Vallvé (ELDR) aan de Commissie (6 juni 1996)

Betreft: Beheer van het stedelijk afval in de autonome gemeenschap Valencia

De autonome gemeenschap Valencia kampt met een aanzienlijk milieuprobleem als gevolg van de enorme produktie van stedelijk afval en het gebrek aan adequate verwerkingsinstallaties.

Door de weinig vooruitziende blik van de autonome regeringsinstanties die op dit gebied bevoegd zijn en nog afgezien van de bepalingen van SEC(89)0943 def. over de communautaire strategie voor het beheer van afval zijn enorme problemen gerezen, zoals in het geval van de stortplaats van Basseta Blanca (Riba-roja - Valencia) op 30 km van de stad Valencia dat een potentieel gevaar oplevert voor de volksgezondheid blijkens technische mededelingen van de gemeente Riba-roja del Túria.

Deze stortplaats die in 1984 werd geopend en bedoeld was voor de storting van 299.080 m3 gedurende een periode van 17 maanden heeft in de afgelopen twaalf jaar meer dan 3.932.000 m3 afval te verwerken gekregen dat geen voorafgaande bewerking onderging en zonder dat een bepaalde sluitingsdatum was vastgesteld.

Kan de Commissie mededelen of de regering van de autonome gemeenschap Valencia eventueel projecten heeft ingediend om het vraagstuk van het stedelijk afval op te lossen, met name om de situatie van de stortplaats van Basseta Blanca op te helderen?

Antwoord van Mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (26 juli 1996)

Krachtens artikel 7 van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad betreffende afvalstoffen ((PB L 194 van 25.7.1975. )), als gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG van de Raad ((PB L 78 van 26.3.1991. )), dienen de instanties van de Lid-Staten één of meer plannen voor het beheer van afvalstoffen op te stellen en de Commissie daarvan in kennis te stellen.

Tot op heden heeft Spanje slechts één plan ter kennis van de Commissie gebracht, namelijk het nationale plan inzake gevaarlijke afvalstoffen (1995-2000). Wat betreft andere afvaltypes zijn de Commissie geen plannen toegestuurd. De Commissie heeft dus ook geen plan inzake het stedelijk afval in Valencia ontvangen.

De Commissie heeft ten aanzien van Spanje een procedure ingeleid wegens het niet-mededelen van maatregelen ter uitvoering van Richtlijn 91/156/EEG; het Hof van Justitie buigt zich momenteel over deze zaak.

Van het door het geachte Parlementslid genoemde probleem in Basseta Blanca is de Commissie niets bekend. Om licht te brengen in deze zaak zal de Commissie Spanje om nadere informatie verzoeken en zij zal op die basis bepalen welke passende maatregelen dienen te worden getroffen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1650/96 van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie (24 juni 1996)

Betreft: Residuen van phthalaten in babyvoedsel

1. Kan de Commissie mededelen wat zij denkt over het feit dat PVC Weichmacher phthalaten in Britse babyvoeding is gevonden?

2. Welk onderzoek heeft plaatsgevonden waarbij de aanwezigheid van phthalaten werd vastgesteld?

3. Kan de Commissie deze documenten aan de stelster van de vraag doen toekomen? In welke Britse babymelkprodukten werden hoge concentraties van phthalaten gevonden? Werden dergelijke metingen ook bij babyvoedsel buiten Groot Brittannië verricht? In welke andere lid-staten van de EU werden de betreffende produkten op de markt gebracht?

4. Welke directe en indirecte gevaren voor de gezondheid op lange- middellange en korte termijn bestaan er voor zuigelingen die met deze besmette produkten werden gevoed?

5. Welke maatregelen heeft Groot Brittannië genomen om deze produkten uit de markt te nemen?

6. Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om de verkoop in de EU van besmet kindervoedsel te verhinderen en kleine kinderen in de EU te beschermen tegen het gebruik van deze produkten?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (29 juli 1996)

De Commissie verwijst het geachte Parlementslid naar haar gecombineerde antwoord op de schriftelijke vragen E-1593/96 van mevrouw Crawley en E-1778/96 van de heer White ((PB C 322 van 28.10.1996, blz. 87. )).

De Commissie zal ook het advies van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding, waarnaar in dat antwoord wordt verwezen, rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en het secretariaat van het Parlement toesturen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1321/96 van Felipe Camisón Asensio (PPE) aan de Commissie (3 juni 1996)

Betreft: Overeenkomst van de Gemeenschap met de Verenigde Staten op het gebied van de burgerluchtvaart

Kan de Commissie, in verband met de huidige bespreking over de richtsnoeren die moeten worden gevolgd bij de buitenlandse betrekkingen van de Europese Unie met de Verenigde Staten op het gebied van de burgerluchtvaart mededelen:

1. welke voordelen volgens de criteria van de Commissie, een overeenkomst die is gebaseerd op een algemene planning waarin niet alleen de liberalisering van het Transatlantisch vervoer maar ook de vaststelling van gemeenschappelijke normen wat betreft de mededinging, overheidssteun, controle van het luchtvervoer, de veiligheid en de bescherming van het milieu zijn opgenomen, met zich medebrengen;

2. wat haar opvatting is over het begrip van een gemeenschappelijke luchtverkeerszone Europese Gemeenschap/Verenigde Staten gezien het steeds groter wordende aantal nationale overeenkomsten op het stuk van de bilaterale nationale overeenkomsten over "open skies¨?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (9 juli 1996)

Zoals het geachte Parlementslid bekend zal zijn, heeft de Raad op 17 juni besloten de Commissie te machtigen om namens de Gemeenschap onderhandelingen met de Verenigde Staten over de burgerluchtvaart te beginnen.

Een algehele overeenkomst tussen de Gemeenschap en de Verenigde Staten zou de luchtvaartmaatschappijen in staat stellen hun activiteiten te ontplooien in een regelgevingsklimaat dat gelijke voorwaarden waarborgt voor eerlijke concurrentie in het luchtverkeer over en aan beide zijden van de Atlantische oceaan.

De bestaande nationale bilaterale overeenkomsten zijn in dit opzicht te beperkt van opzet wanneer het gaat om belangrijke aspecten als mededingingsregels, eigendom en toezicht en toegang tot luchthavens.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1583/96 van Marianne Eriksson (GUE/NGL) aan de Commissie (24 juni 1996)

Betreft: Radioactief afval

De UK Atomic Energy Authorities (UKAEA) overwegen in Dounreay op grotere schaal radioactief afval te gaan behandelen, met tot gevolg dat er meer radioactief materiaal in het milieu komt. De radioactieve uitstoot wordt door de zeestromingen onder andere naar de Zweedse kust gebracht, met nog meer ongunstige gevolgen voor gezondheid, milieu, toerisme enz.. De Zweedse westkust wordt reeds ernstig getroffen door de vervuiling van de Noordzee.

Voor de geplande uitbreiding van de verwerking van radioactief afval is wellicht afval uit Rusland nodig. Het vervoer van deze afvalstoffen moet via de Oostzee of via Moermansk over zee plaatsvinden. Een eventueel ongeluk betekent een ramp voor het milieu in de Oostzee en de aangrenzende landen.

Dit vraagstuk is van internationale betekenis aangezien andere landen worden blootgesteld aan gevaren voor milieu en gezondheid en aan radioactieve verontreiniging.

Welke maatregelen zal de Commissie vaststellen opdat de geplande uitbreiding van de hoeveelheid radioactief afval in Dounreay niet doorgaat?

Antwoord van Mevr. Bjerregaard namens de Commissie (1 augustus)

De lozingen vanuit Dounreay vallen onder de voorwaarden van een vergunning die wordt afgegeven krachtens de radioactive substances Act van het Verenigd Koninkrijk. De voorwaarden van die vergunning worden momenteel herzien. Het spreekt vanzelf dat de aan de lozing van vloeibaar afval vanaf dit terrein gestelde grenzen waarschijnlijk niet zullen worden verhoogd. De Britse overheid moet ervoor zorgen dat de stralingsdoses die de meest blootgestelde delen van de plaatselijke bevolking binnenkrijgen de in de communautaire wetgeving vastgelegde grenzen niet overschrijden. In verband hiermee is het duidelijk dat er nauwelijks sprake kan zijn van eventuele radioactieve besmetting van de Westkust van Zweden.

Voorts streeft de Commissie naar de naleving door de Lid-Staten van de basisveiligheidsnormen van Richtlijn 80/836/Euratom ((PB L 246 van 17.9.1980. )) van de Raad. Er zijn geen bewijzen dat het Verenigd Koninkrijk de verplichtingen van die richtlijn niet nakomt wat betreft de lozingen vanuit Dounreay.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2004/96 van Francesco Baldarelli (PSE) aan de Commissie (12 juli 1996)

Betreft: Verstoring van de vrije mededinging ten nadele van plaatselijke overheidsbedrijven in Italië

Meer dan eens heeft de Europese Unie het beginsel bekrachtigd volgens welk de overheidsbedrijven op de markt moeten opereren krachtens de regels van de vrije mededinging en heeft zij geoordeeld dat nationale wetgeving waarin de overheidsbedrijven boven de particuliere ondernemers worden bevoordeeld, strijdig is met het Gemeenschapsrecht.

In Italië vallen de plaatselijke overheidsdiensten (nutsbedrijven en overheidsconsortia) van het openbaar vervoer onder de bepalingen inzake de ondeelbare schatkist (Italiaanse wet nr. 730 van 29 oktober 1984 en het Ministerieel Decreet van 2 juli 1990).

Volgens deze Italiaanse wetgeving moeten plaatselijke overheidsbedrijven hun liquide middelen uitsluitend in de provinciale afdelingen van de schatkist storten. In de praktijk mogen de middelenreserves niet worden belegd of gestort bij banken met het oog op kapitaalvermeerdering, maar mag dit geld uitsluitend in de staatskas worden gestort om de liquiditeitsbehoeften van de staat te dekken.

Niet alle ondernemingen, maar slechts de plaatselijke overheidsbedrijven worden aan deze bepalingen onderworpen, dus niet de privébedrijven.

Is de Commissie niet van oordeel dat deze Italiaanse wetgeving duidelijk in strijd is met het beginsel van de vrije mededinging, omdat de plaatselijke overheidsdiensten van het openbaar vervoer immers worden benadeeld?

Is de Commisssie voorts niet van mening dat, in het licht van een dergelijke vermindering van het concurrentievermogen ten gevolge van de Italiaanse wetgeving, een officiële inbreukprocedure op gang moet worden gebracht?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (5 augustus 1996)

De Commissie is van mening dat deze kwestie niet tot haar bevoegdheid behoort omdat er ter zake van het plaatselijke openbaar personenvervoer normaliter geen concurrentie op communautair niveau of handelsverkeer tussen de Lid-Staten bestaat.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1722/96 van James PROVAN aan de Commissie. Convergentie tussen de WTO en de EU- handelswetgeving



Publicatieblad Nr. C 356 van 25/11/1996 blz. 0090



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1722/96 van James Provan (PPE) aan de Commissie (25 juni 1996) Betreft: Convergentie tussen de WTO en de EU-handelswetgeving Is de Commissie in het licht van de opmerkingen van de heer Timmermans, adjunct-directeur-generaal van de Juridische Dienst van de Commissie, over de toenemende convergentie tussen de WTO en de EU-handelswetgeving tijdens de WTO-conferentie te Brugge in 1994, van mening dat de bepaling over het behoud van natuurlijke hulpbronnen in artikel XX van de Algemene Overeenkomst gedekt wordt door de bepaling over openbaar beleid in artikel 36 van het Verdrag van Rome? Antwoord van de heer Santer namens de Commissie (1 augustus 1996) De opmerkingen tijdens de WTO-conferentie te Brugge werden op zuiver persoonlijke titel gemaakt in het kader van een wetenschappelijke conferentie. De Commissie acht het niet nodig op dergelijke opmerkingen in te gaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1600/96 van Honório Novo (GUE/NGL) aan de Commissie (24 juni 1996)

Betreft: Communautaire wetgeving over vuilstortplaatsen voor huishoudelijk afval

In Portugal worden op dit moment in diverse regio's besluiten genomen over de ligging, aanbesteding en aanleg van vuilstortplaatsen voor huishoudelijk en industrieel afval.

Het besluitvormingsproces hierover heeft tot felle protesten van een deel van de bevolking geleid. De plaatselijke autoriteiten worden ervan beschuldigd hun besluiten te nemen op basis van onvolledige en/of technisch gebrekkige studies, zonder dat er milieueffectrapportages zijn uitgevoerd en zonder dat er in sommige gevallen gereageerd is op herhaaldelijke verzoeken om informatie en doorzichtigheid.

De betrokken bevolking en de organisaties die haar vertegenwoordigen zijn er zelfs niet in geslaagd alle informatie in te winnen over of toegang te krijgen tot de nationale en communautaire wetgeving inzake besluiten over de bepaling van de plaats en de aanleg van deze vuilstortplaatsen.

Kan de Commissie in verband hiermee een overzicht geven van de gehele bijgewerkte communautaire wetgeving (voor alle aspecten, met inbegrip van de milieu-aspecten) die momenteel van kracht is voor de bepaling van de ligging van vuilstortplaatsen voor huishoudelijk afval?

Welke van deze communautaire wettelijke voorschriften zijn reeds in de Portugese wetgeving overgenomen, welke nog niet en welke van deze laatste hadden al moeten zijn overgezet?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (17 juli 1996)

De communautaire wetgeving bevat geen specifieke bepalingen ten aanzien van de locatiekeuze voor gecontroleerde stortplaatsen voor huishoudelijk afval. Richtlijn 75/442/EEG ((PB L 194 van 25.7.1975. )) (afvalstoffen in het algemeen), gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG ((PB L 78 van 26.3.1991. )), is in dit geval derhalve van toepassing, met name artikel 4, waarin wordt bepaald dat "de Lid-Staten de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben (...)¨.

Ook moet worden opgemerkt dat de installaties voor de verwijdering van huisvuil in bijlage II van Richtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 5.7.1985. )) (milieu-effectbeoordeling) worden genoemd; bijgevolg moeten de projecten voor de genoemde installaties overeenkomstig artikel 4, lid 2, van deze richtlijn worden onderworpen aan een milieu-effectbeoordeling "indien de Lid-Staten van oordeel zijn dat hun kenmerken zulks noodzakelijk maken¨, dat wil zeggen wanneer deze projecten door hun aard, omvang of ligging een aanzienlijk milieu-effect kunnen hebben (artikel 2).

Tot slot deelt de Commissie de geachte afgevaardigde mede dat de nationale omzettingsmaatregelen voor Richtijn 85/337/EEG de "Decreto-Lei¨ nr. 186/90 en de "Decreto Regulamentar¨ nr. 38/90 zijn, en voor Richtlijn 75/442/EEG de "Decreto-Lei¨ nr. 310/95 en de "Portaria¨ nr. 15/96.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1329/96 van Ana Miranda de Lage (PSE) en Josep Pons Grau (PSE) aan de Commissie (3 juni 1996)

Betreft: Onverenigbaarheid van het GLB met de uitvoer van produkten uit de ontwikkelingslanden

In het hoofdstuk over de ontwikkelingssamenwerking van het Verdrag van Maastricht wordt bepaald dat er een verenigbaarheid moet bestaan tussen de interne beleidsvormen van de Gemeenschap en de betreffende beleidsvormen t.o.v. de ontwikkelingslanden.

In het Verdrag wordt bepaald dat de Gemeenschap steun moet verlenen aan de volledige opneming van deze ontwikkelingslanden in de internationale arbeidsverdeling waarbij uiteraard de uitvoer van de produkten waarin deze een comparatief voordeel hebben, moet worden bevorderd

Het Europees Parlement heeft herhaaldelijk gewezen op de onverenigbaarheid van het GLB met de uitvoermogelijkheden van bepaalde ontwikkelingslanden bij produkten die concurreren met de communautaire produkten.

Kan de Commissie mededelen welke negatieve gevolgen de nieuwe regeling over de inhoud van cacao in chocolade zal hebben op de invoer van dit produkt uit de ontwikkelingslanden alsmede van de relatieve verliezen bij de uitvoer van rijst uit landen en gebieden overzee van het Caribischgebied wanneer het nieuwe besluit over de associatie van de landen en gebieden overzee dat de Commissie bij de Raad referaat heeft ingediend, zal worden goedgekeurd?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie (23 juli 1996)

De Commissie verzekert de geachte Parlementsleden dat zij erop toeziet dat de bepalingen van het EG-Verdrag worden eerbiedigd wat de noodzaak van samenhang van het beleid van de Gemeenschap met haar ontwikkelingsbeleid betreft.

Inzake het cacaodossier heeft het recente voorstel van de Commissie wel onvermijdelijk een compromis opgeleverd waarin met alle betrokken belangen rekening wordt gehouden, dat wil zeggen met de noodzaak de belemmeringen voor het vrij verkeer van het produkt op het heffen, de bescherming van de consumenten door het vereisen van een duidelijke, nauwkeurige en onderscheidende etikettering, en de belangen van de producentenlanden, zoals ook de Gemeenschap verplicht is de Internationale Cacao-overeenkomst te eerbiedigen. Desalniettemin zou de Gemeenschap in het geval waarin de goedkeuring van dit project tot negatieve gevolgen voor de ontwikkelingslanden zou leiden, verplicht zijn de inkomensverliezen door middel van de Stabexmiddelen te compenseren.

Wat de invoer van rijst betreft, zal het voorstel van de Commissie met betrekking tot de handelsregeling van de landen en gebieden overzee (LGO) het mogelijk maken een hoog niveau van rijstuitvoer van het Caraïbische gebied naar de Gemeenschap te handhaven, waarmee ook het gevaar wordt vermeden dat de preferentiële clausules die met name in de regeling voor de LGO zijn vervat, ten opzichte van hun doelstelling worden ontdoken, zoals dit thans het geval schijnt te zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1428/96 van Klaus Rehder (PSE) aan de Commissie (6 juni 1996)

Betreft: Invoerquota en invoerprijzen van fruit uit Hongarije en andere MOE-landen

Tijdens zijn recente bezoek aan Hongarije heeft de Commissaris voor de landbouw, de heer Fischler, toegezegd dat de "traditioneel bestaande handelsbetrekkingen¨ van Hongarije met de Europese Unie bij de uitvoer van fruit zullen blijven bestaan.

1. Welke maatregelen heeft de EU getroffen om deze nog voor de oogst van dit jaar na te kunnen komen?

2. Wat zijn de oorzaken van het feit dat referentieprijzen niet als vroeger alleen voor vers fruit, maar sedert enige tijd ook voor fruit dat voor verdere verwerking is bestemd, worden vastgesteld?

3. Welke referentieprijzen zijn voor beide soorten fruit vastgesteld en wat zijn de redenen voor de vaststelling op dit niveau?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (10 juli 1996)

De interventieprijsregeling die gold bij invoer van bepaalde soorten groenten en fruit in de Gemeenschap is, ten gevolge van de in het kader van de Uruguay-Ronde gevoerde onderhandelingen, vervangen door het systeem van invoerprijzen. Het niveau van deze prijzen is wiskundig vastgesteld op basis van de referentieprijzen die voor de betrokken produkten golden in de periode 1986-1988. De nieuwe prijsregeling is, evenals de oude, van toepassing op alle betrokken soorten groenten en fruit, ongeacht of ze bestemd zijn voor consumptie in verse staat, dan wel voor verwerking.

Voor twee produkten, zure kersen en komkommers bestemd voor verwerking, heeft de Commissie het vorig jaar, gezien de kenmerken van de markt voor deze produkten en de voorzieningsbehoeften van de communautaire industrie, noodzakelijk geacht voorlopig verlaagde invoerprijzen erga omnes vast te stellen. Tegelijkertijd heeft zij de Raad voorgesteld deze verlaagde invoerprijzen definitief te maken. De Raad heeft deze voorstellen aangenomen ((Verordening (EG) nr. 1191/96 van de Raad van 26.6.1996 en Verordening (EG) nr. 1192/96 van de Raad van 25.6.1996, PB L 156 van 29.6.1996. )).

Over de toekomstige voorwaarden voor de invoer van produkten van herkomst uit de landen van Midden- en Oost-Europa wordt momenteel met deze landen onderhandeld. Over de uitkomsten van deze onderhandelingen is thans nog niets bekend.