SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2214/97 van Karla Peijs (PPE) aan de Commissie (13 juni 1997)

Betreft: Implementatie richtlijn 83/189/EEG door de Nederlandse regering

1. Is de Commissie op de hoogte van het omvangrijke pakket wetten en regels dat sinds 1983 (richtlijn 83/189/EEG, gewijzigd in 1989) ((PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8. )) door de Nederlandse regering niet is aangemeld bij de Europese Commissie in het kader van de interne markt?

2. Is de Commissie op de hoogte van het feit dat de Nederlandse regering bekend gemaakt heeft dat het probleem niet alleen in Nederland speelt maar in meerdere lidstaten van de EU?

3. Zo ja, welke lidstaten? Wat is de omvang van de nalatigheid en welke schade is toegebracht aan de interne markt door de nalatige lidstaten?

4. Kan de Commissie aangeven op welke wijze zij de implementatie van de wetgeving van de Europese Unie controleert in de lidstaten, wetgeving in het algemeen en de betreffende richtlijn in het bijzonder?

5. Kan de Commissie aangeven wat de juridische consequenties zijn van de nalatigheid van de Nederlandse regering?

6. Is de Commissie ook van mening dat gedupeerde burgers, bedrijven en organisaties de Europese Commissie als hoedster van de Verdragen en de Nederlandse Staat als nalatige nationale overheid aan kunnen spreken op vergoeding voor geleden schade?

7. Is de Europese Commissie het ermee eens dat het Nederlandse voorzitterschap een soort 'generaal pardon' wil opnemen in het Verdrag van Amsterdam ongeacht de schade die daarmee toegebracht kan worden aan de interne markt, aan particulieren en aan rechtspersonen?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (16 juli 1997)

1. De Commissie is er door de Nederlandse overheid van in kennis gesteld dat deze, in strijd met de eisen van Richtlijn 83/189/EEG, gedurende de hele periode sinds de inwerkingtreding van de richtlijn verzuimd heeft een groot aantal technische voorschriften bij de Commissie aan te melden. Om hoeveel en welke maatregelen het gaat, wordt momenteel uitgezocht. De Commissie is op de hoogte van voorlopige cijfers die door de minister van Economische Zaken aan het Nederlandse parlement zijn voorgelegd.

2. en 3. Dat er in andere lidstaten een soortgelijk probleem zou bestaan, is de Commissie niet bekend, hoewel zij tegen de meeste lidstaten ooit wel eens is opgetreden wegens niet-aanmelding van een technisch voorschrift. Er zijn momenteel ongeveer 83 inbreukprocedures tegen lidstaten aanhangig wegens niet-nakoming van de verplichtingen van Richtlijn 83/189/EEG.

4. Over de werking van Richtlijn 83/189/EEG wordt door de Commissie aan het Parlement regelmatig verslag uitgebracht. Het meest recente verslag is op 26 juni 1996 ((Verslag van de Commissie inzake de werking van Richtlijn 83/189/EEG in 1992, 1993 en 1994, COM(96)286 def. )) ingediend. Deze verslagen hebben betrekking op het normale beheer van de richtlijn en de resultaten ervan.

De Commissie heeft de lidstaten in haar mededeling van 1986 ((Mededeling van de Commissie betreffende de niet-nakoming van bepaalde voorschriften van Richtlijn 83/189/EEG, PB C 245 van 1.10.1986. )) geattendeerd op hun verplichtingen en op de risico's wanneer ze deze niet nakomen. Voorts heeft de Commissie een systeem van toezicht op in de lidstaten gepubliceerde technische voorschriften ingesteld om gevallen van niet-aanmelding op te sporen. Door middel hiervan heeft zij gelegenheid gehad om inbreukprocedures tegen lidstaten in te leiden. In de in verband met deze procedures verzonden brieven worden de gevolgen van niet-naleving expliciet aangegeven.

In het kader van bijeenkomsten van het raadgevend comité inzake Richtlijn 83/189/EEG heeft de Commissie de lidstaten herhaaldelijk op hun verplichtingen attent gemaakt. Met name naar aanleiding van het arrest van het Hof van Justitie in de zaak C-194/94 ((Zaak C-194/94 CIA Security International SA tegen Signalson SA en Securitel SPRL, 30 april 1996. )) organiseerde de Commissie een discussie over de gevolgen van niet-aanmelding overeenkomstig de richtlijn en gaf zij de lidstaten duidelijk advies. Dit advies werd herhaald ter gelegenheid van bilaterale bijeenkomsten met lidstaten om de oplossing van aanhangige inbreuken te bespreken.

5. In het bovenbedoelde arrest verklaarde het Hof van Justitie voor recht: "De artikelen 8 en 9 van Richtlijn 83/189, zoals gewijzigd bij Richtlijn 88/182/EEG ((PB L 81 van 26.3.1988. )), moeten aldus worden uitgelegd, dat particulieren zich daarop kunnen beroepen voor de nationale rechter, die een nationaal voorschrift dat niet overeenkomstig de richtlijn is meegedeeld, buiten toepassing dient te laten¨.

6. De verplichting om technische voorschriften aan te melden rust krachtens de richtlijn op de lidstaten. De Commissie kan niet aansprakelijk worden gesteld voor het feit dat de lidstaten zich niet van verantwoordelijkheden kwijten waarop zij duidelijk en herhaaldelijk zijn geattendeerd. Over de aansprakelijkheid beslissen de rechtbanken in het licht van de jurisprudentie van het Hof van Justitie.

7. De Nederlandse overheid heeft de Commissie meegedeeld dat zij van plan is de situatie die voortvloeit uit het feit dat zij bepaalde technische voorschriften niet heeft aangemeld te verhelpen door haar verplichtingen na te komen. De Commissie verheugt zich over deze houding.