NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/843

(2004/C 78 E/0897)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3971/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft: Duitsland keert niet uit aan de voormalige Italiaanse krijgsgevangenen

De Internationale Organisatie voor Migratie (OIM) die door de Duitse stichting „Herinnering, verantwoordelijkheid en toekomst” belast is met het onderzoek naar de uitkeringen voor slavenarbeid of dwangarbeid tijdens de Tweede Wereldoorlog, heeft niet alleen ten onrechte besloten om een groot deel van de Italiaanse aanvragers geen uitkering te verstrekken, maar is tot nog toe ook in gebrek gebleven bij het uitkeren van de verschuldigde bedragen aan diegenen die wel in aanmerking geacht werden te komen.

Men kan tegen besluiten in beroep gaan bij een „beroepsorgaan” bij de OIM in Genève (IOM Appeals Body, P.O. Box 174, CH-1211 Genève 19, Zwitserland). Maar het blijkt dat dit beroepsorgaan (uit de mededeling van de OIM zelf aan de Italiaanse aanvragers d.d. 11.11.2002) gebonden is door het besluit van de Duitse regering en de Duitse stichting dat de Italiaanse militairen tijdens de Tweede Wereldoorlog de status van krijgsgevangene genoten en daardoor niet in aanmerking komen voor een uitkering.

Acht de Commissie het niet dringend nodig om stappen te nemen opdat een vertraagde dan wel geweigerde uitkering eindelijk de schending van de mensenrechten goedmaakt die bedreven is aan zwakke, in elk geval bejaarde overlevenden van deze tragische episode?

Gecombineerd Antwoord

mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3649/03 en E-3971/03

(11 februari 2004)

De Commissie is niet op de hoogte van de juridische en feitelijke details betreffende de wijze waarop de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) het Duitse programma voor compensatie van dwangarbeid uitvoert. Dit valt onder de bevoegdheid van de Duitse regering, die de details van dit programma in een nationale wet heeft vastgelegd. De Duitse regering bepaalt dan ook onder welke voorwaarden iemand in aanmerking komt voor dit programma. In bovengenoemde Duitse wet is eveneens vastgesteld welke procedure moet worden gevolgd om beroep aan te tekenen tegen de laattijdige uitbetalingen.

Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 (1) is niet van toepassing op regelingen voor slachtoffers van oorlogshandelingen. De Commissie verwijst naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-2757/00 van de heer Alavanos (2) over hetzelfde compensatieprogramma, waarin zij aangeeft dat de commissie verzoekschriften van het Parlement heeft besloten de commissie verzoekschriften van de Duitse Bondsdag te verzoeken om te trachten de situatie van deze slachtoffers te verbeteren.

(1) PB L 149 van 5.7.1971; laatste geconsolideerde versie: Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 tot wijziging en bijwerking van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, en van Verordening (EEG) nr. 574/72 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 - PB L 28 van 30.1.1997.

(2) PB C 136 E van 8.5.2001.