SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3908/98

van Miguel Arias Cañete (PPE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Forfaitair bedrag voor de productie van olijfolie uit afval van olijven

In de huidige regeling wordt alleen voor de productie van olijfolie uit afval nog een forfaitair bedrag betaald. Per 100 kg geproduceerde olijfolie, wordt een bedrag ontvangen voor 108 kg (8 % voor de olie uit afval), of deze olie nu wel of niet wordt geproduceerd, hetgeen niet gecontroleerd wordt.

Als de betaling gebaseerd zou worden op de werkelijk geproduceerde olie uit afval, zou dat leiden tot verbetering en vereenvoudiging van de controles, zonder dat dit tot hogere lasten voor de begroting zou leiden, omdat de productie immers dezelfde is, of het nu om de ene of de andere olie gaat, omdat de productiesteun in beide gevallen bij de oliefabrikant terechtkomt...

Ook zou de regeling beter afgestemd zijn op de werkelijkheid, omdat met de forfaitaire bedragen productiesteun wordt betaald voor olie uit afval die niet wordt geproduceerd. Tevens zou dit de kwaliteit van de olie van de eerste persing ten goede komen, omdat een zwaardere persing van de olijven leidt tot een grotere productie van een slechtere kwaliteit. Wanneer voor de werkelijke productie wordt betaald, waarbij dezelfde steun wordt toegekend voor de werkelijke productie van beide oliën, zouden de olijven niet zo zwaar geperst hoeven te worden in de oliefabriek omdat het uit te betalen bedrag hetzelfde zou zijn, waarbij het niet uitmaakt welk percentage de oliefabrikant ontvangt voor beide oliën. Dit zou ook ten goede komen aan het milieu.

Is de Commissie, gelet op het voorgaande, niet van mening dat de regeling zou moeten worden aangepast, om beter te zijn afgestemd op de werkelijkheid, wat zowel ten goede zou komen van de consument als van het milieu?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3904/98, E-3905/98, E-3906/98, E-3907/98 en E-3908/98

(3 februari 1999)

Bij de vaststelling van Verordening (EG) 1638/98 van de Raad van 20 juli 1998 tot wijziging van Verordening nr. 136/66/EEG houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijke marktordening (GMO) in de sector oliën en vetten(1) waren de Commissie en de Raad het erover eens dat in de periode die voorafgaat aan de indiening van de voorstellen tot definitieve hervorming van de GMO voor olijfolie, bijzondere prioriteit zou worden toegekend aan een grondig onderzoek van de aspecten van de kwaliteitsstrategie, met inbegrip van de aspecten die verband houden met olie uit afvallen van olijven.

Bij de uitwerking en aanneming van Verordening (EG) 2366/98 van de Commissie van 30 oktober 1998 houdende uitvoeringsbepalingen van de productiesteunregeling voor olijfolie voor de verkoopseizoenen 1998/1999 tot en met 2000/2001(2) heeft de Commissie zich ervoor ingespannen om in de regeling de meest noodzakelijke aanpassingen aan te brengen in afwachting van het genoemde grondige onderzoek van een en ander dat zal voorafgaan aan de opstelling van de voorstellen voor de definitieve hervorming. Dit geldt bij voorbeeld voor de aspecten die verband houden met de forfaitaire betaling van de productiesteun voor de olie uit afvallen van olijven (8 %) en de aanpassing daarvan.

Met betrekking tot andere aspecten zoals de controles op de afvallen van olijven en de bankdocumenten inzake de verkoop van afvallen van olijven, moeten de controlediensten van de lidstaten, en vooral de controlebureaus voor olijfolie, zich ervan vergewissen dat de uitgaven voor de productiesteun voor olijfolie regelmatig zijn, en in dit verband moeten zij de oliefabrieken en de andere betrokken partijen ertoe verplichten een specifieke boekhouding te voeren of andere door deze diensten of bureaus adequaat geachte maatregelen te nemen.

Wat meer in het bijzonder de bepaling van de rendementscoëfficiënt voor de oliefabrieken betreft, zijn de door het geachte parlementslid bedoelde coëfficiënten volgens artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) 2366/98 indicatief en moet met die coëfficiënten rekening worden gehouden indien er geen desbetreffende technische specificaties inzake de oliefabriek voorhanden zijn.

(1) PB L 210 van 28.7.1998.

(2) PB L 293 van 31.10.1998.