ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2489/01

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(13 september 2001)

Betreft: Documenten van de Commissie in verband met de veiligheidsdienstaffaire

Artikel 197 van het EG-Verdrag vormt de rechtsgrondslag voor de controle van de Commissie door het Europees Parlement en zijn leden. Deze controle kan, indien nodig, de terbeschikkingstelling van vertrouwelijke gegevens door de Commissie inhouden.

Kan de Commissie mij kopieën toezenden van de volgende documenten:

1. het UCLAF-rapport van 12 maart 1998 aan de secretaris-generaal van de Commissie over het onderzoek inzake het contract IMS/Group 4 Securitas (inclusief de bijlagen) en het antwoord van de heer Trojan van 3 april 1998;

2. de nota van het afdelingshoofd Daniel van der Spree van 23 april 1998 ter attentie van de financieel controleur van de Commissie (The UCLAF/DGXX investigation into the guarding contract awarded to IMS/Group 4 Securitas), inclusief alle bijlagen en het antwoord van mevrouw Ventura?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(20 november 2001)

De gevraagde documenten betreffen een zaak die nog steeds door de Belgische gerechtelijke autoriteiten wordt onderzocht. De Commissie is van mening dat zij de goede gang van het onderzoek niet mag verstoren en dat zij in dit stadium geen informatie over dit dossier kan verstrekken overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF)(1), en de transparantieregels.

(1) PB L 136 van 31.5.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3475/01

van Charles Tannock (PPE-DE) en Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(8 januari 2002)

Betreft: Swapoperaties van de laatste Italiaanse regering om de ware omvang van het Italiaanse begrotingstekort te versluieren

Is het de Commissie bekend dat de vorige Italiaanse regering swapoperaties op de rente heeft proberen uit te voeren (zoals uitvoerig beschreven in een rapport van de Internationale Vereniging voor de effectenmarkt ISMA, zonder dat het land genoemd wordt) om de ware omvang van het Italiaanse begrotingstekort vóór de toetreding van Italië tot de eenheidsmunt te versluieren? Zo ja, beschouwt ze die handelwijze dan als te goeder trouw of in strijd met de verplichtingen van Italië terzake?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(11 februari 2002)

De Commissie heeft een onderzoek ingesteld naar de door de lidstaten uitgevoerde swaps. Dergelijke transacties hadden betrekking op het schuldbeheer, en besloten werd de hoogte van de schuld na de swaptransacties te bepalen. Voor de vaststelling van de invloed van de swaps op het tekort in 1997 werd nog steeds gebruik gemaakt van het Europees stelsel van economische rekeningen (ESER) uit 1979. Hierin was echter alleen sprake van valutaswaps en niet van renteswaps die op het tekort van invloed zouden kunnen zijn. Omdat in het ESER van 1979 een duidelijke regeling van renteswaps ontbrak, zou Eurostat voor de behandeling van dergelijke transacties het Europees stelsel van nationale en regionale rekeningen (ESR) uit 1995 als referentiemateriaal hebben gebruikt. Dit behandelde renteswaps toen als transacties die een (positief of negatief) effect op het tekort hebben.

Dit beginsel is onlangs nog bevestigd in een speciale verordening over de behandeling van swaps in het kader van de procedure bij buitensporige tekorten: Verordening (EG) nr. 2558/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2223/96 van de Raad, met betrekking tot de herindeling van betalingen in het kader van swapovereenkomsten en termijncontracten met rentevaststelling na afloop (forward rate agreements)(1).

Indien de betrokken lidstaat de swapfaciliteiten heeft gebruikt om zijn tekort te verkleinen, bestaat hiertegen wegens de behandeling van de swaps in het ESER van 1979 en het ESR van 1995 vanuit statistisch oogpunt geen bezwaar.

(1) PB L 344 van 28.12.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2284/01

van David Martin (PSE) aan de Commissie

(31 juli 2001)

Betreft: Productie van foie gras

In haar in 1999 verschenen aanbevelingen inzake de eenden- en ganzenfokkerij adviseerde de Permanente Commissie van de Raad van Europa voor het Europees Verdrag ter bescherming van de rechten van landbouwdieren dat er, in afwachting van nieuw wetenschappelijk bewijsmateriaal over alternatieve productiemethoden en de daaraan verbonden welzijnsaspecten, alleen foie gras mag worden geproduceerd waar dat momenteel gangbare praktijk is.

Is het de Commissie bekend of er ook foie gras wordt geproduceerd op andere plaatsen dan waar zulks ten tijde van de aanbeveling van de Raad van Europa van 1999 gebruikelijk was?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Byrne namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2284/01, E-2285/01 en E-2286/01

(18 september 2001)

De aanbevelingen van het Permanent Comité van de Raad van Europa voor het Europees Verdrag ter bescherming van de rechten van landbouwdieren zijn gericht tot de verdragsluitende partijen.

De verdragsluitende partijen hebben ingestemd met de definitie van gangbare praktijken om de productie van foie gras tot bepaalde streken in Europa te beperken. Zij zijn met de naleving van de eisen in deze aanbevelingen waaronder de door de geachte afgevaardigde genoemde eisen, belast.

Alle lidstaten hebben Richtlijn 98/58/EG inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren(1) in hun nationaal recht omgezet. Noch Richtlijn 98/58/EG noch bovengenoemde aanbevelingen bevatten een verbod op dwangvoeding.

(1) PB L 221 van 8.8.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2762/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 oktober 2001)

Betreft: EU-subsidie als concurrentiemaatregel

In 1999 besloot de Zweedse regering tot een pakket steunmaatregelen ten gunste van Bengtsfors. Er werd een bedrag van 60 miljoen kroon ter beschikking gesteld als werkgelegenheidssteun en naar aanleiding daarvan besloot de autoproducent TWR de productie van het speciale voertuig dat hij binnenkort op de markt zal brengen te verplaatsen naar de oude fabriek van Lears. De nieuwe fabriek biedt in 2003 werk aan 500 mensen. Er werd eveneens een bedrag van 50 miljoen aan arbeidsmarktsubsidie ter beschikking gesteld.

Met name ten aanzien van het bedrag van 60 miljoen kroon aan werkgelegenheidssteun werd echter gediscussieerd over de vraag of de Zweedse regering een dergelijk besluit kon nemen en of hiervoor niet de toestemming van de Commissie vereist was. Indien van overheidswege steun wordt verleend aan de auto-industrie moet de Commissie goedkeuring verlenen voor bedragen van meer dan 5 miljoen, hetgeen ongeveer overeenkomt met 45 miljoen Zweedse kroon.

Naar aanleiding van een in 2000 gestelde vraag over bovengenoemde zaak heeft de Commissie gevolgd wat er gebeurde met de overheidssteun aan Bengtsfors. Bovengenoemde werkgelegenheidssteun was kennelijk niet het grote bedrag, waarvan in eerste instantie werd uitgegaan. Hoe deze zaak zich later heeft ontwikkeld is ons niet bekend.

Is het bedrag van 60 miljoen kroon dat Zweden als werkgelegenheidssteun van de overheid heeft uitgekeerd aan Bengtsfors in verband met de overplaatsing van de onderneming Lears, door de Commissie goedgekeurd?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(26 november 2001)

In maart 2001 besloten de Zweedse autoriteiten op regionaal niveau werkgelegenheidssteun ten bedrage van 18,6 miljoen SEK (ongeveer 1,9 miljoen) te verlenen aan de onderneming Nisch Produkter AB in Bengtsfors. Op grond van de informatie waarover zij beschikt, is de Commissie van mening dat deze onderneming deel uitmaakt van de automobielindustrie. Overeenkomstig de communautaire kaderregeling inzake staatssteun aan de automobielindustrie(1) behoeft steun die in het kader van een goedgekeurde steunregeling wordt verleend en niet hoger is dan 5 miljoen voor een specifiek project, niet afzonderlijk bij de Commissie te worden aangemeld.

De steun voor Nischprodukter AB wordt verleend in het kader van een in 1997 door de Commissie goedgekeurde regeling inzake werkgelegenheidssteun(2) en het bedrag ligt onder de drempel. De steunmaatregel behoefde derhalve niet afzonderlijk bij de Commissie te worden aangemeld en kan worden geacht te zijn goedgekeurd.

(1) PB C 279 van 15.9.1997.

(2) Steunmaatregel nr. E 23/95, PB C 16 van 21.1.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2903/01

van Gunilla Carlsson (PPE-DE) aan de Commissie

(22 oktober 2001)

Betreft: Steun van de Belgische staat aan Sabena

De terreuraanslagen in de VS hebben de Europese luchtvaartmaatschappijen in economische moeilijkheden gebracht. De Raad heeft maatregelen besproken om de gerezen verzekeringsproblemen op te lossen, maar sluit rechtstreekse economische steun aan noodlijdende ondernemingen uit. De Commissie heeft zich langdurig en doelgericht ingespannen om dergelijke concurrentievervalsende subsidiëring uit de wereld te helpen.

Tegen deze achtergrond is het merkwaardig dat België, de huidige EU-voorzitter, de luchtvaartmaatschappij Sabena, waarin de Belgische staat een meerderheidsaandeel heeft, met geld en garanties te hulp komt. Sabena's economische problemen zijn geenszins nieuw en kunnen niet worden toegeschreven aan de crisis waardoor momenteel de luchtvaart als geheel wordt getroffen. De aanpak van de Belgische regering komt uitsluitend aan zuiver nationale belangen ten goede en zet de mededinging buitenspel, waardoor de overlevingskansen van de andere Europese luchtvaartmaatschappijen nog geringer worden.

Welke stappen denkt de Commissie te nemen om de Belgische regering te verhinderen financiële steun aan Sabena te geven?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(3 december 2001)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-2878/01 van Sir Atkins(1).

(1) Zie blz. 184.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2998/01

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 oktober 2001)

Betreft: Maatregelen voor de luchtvaartsector

De Vereniging van Europese luchtvaartmaatschappijen AEA heeft er in haar verklaring aan de commissaris voor Vervoer, mevrouw de Palacio, op gewezen dat de maatregelen die de Commissie op 10 oktober 2001 heeft bekendgemaakt, ontoereikend zijn om de crisis aan te pakken die na de aanslagen van 11 september 2001 in de luchtvaartsector is ontstaan.

Reeds vóór de aanslagen bevonden heel wat Europese luchtvaartmaatschappijen zich immers in een hachelijke situatie. Kan de Commissie meedelen of zij studies heeft verricht om na te gaan welke de objectieve economische gevolgen van de terreuraanslagen van september zijn?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(7 december 2001)

Het valt nauwelijks te betwisten dat een bepaald aantal luchtvaartmaatschappijen vóór 11 september 2001 al financiële problemen hadden, en dat de eerste tekenen van een ommekeer in de economische ontwikkeling in de luchtvaartsector reeds zichtbaar waren. Er kan dus worden aangenomen dat de gebeurtenissen van 11 september 2001 voor een onverwachte versnelling en een duidelijke verergering van de reeds merkbare crisis hebben gezorgd.

De Commissie heeft daarom een voorlopige inschatting gemaakt van de gevolgen van 11 september 2001 en zich positief uitgelaten over steun ter compensatie van de sluiting van het luchtruim, bijkomende veiligheidsmaatregelen en dekking van de risico's in verband met terroristische aanslagen.

De Commissie was in haar mededeling van 10 oktober 2001(1) van mening dat de bepalingen van artikel 87, lid 2, onder b) (ex-artikel 92) van het EG-Verdrag toegepast konden worden op de compensatie voor de door de luchtvaartmaatschappijen als gevolg van de vier dagen durende sluiting van het luchtruim geleden verliezen, mits:

- de compensaties op niet-discriminatoire wijze aan alle luchtvaartmaatschappijen in eenzelfde lidstaat worden toegekend;

- de compensaties alleen betrekking hebben op de onkosten die werden gemaakt in de vier dagen van 11 tot 14 september 2001;

- de compensatiebedragen op een precieze en objectieve wijze worden berekend.

De Commissie was van mening dat niet van het beleid inzake staatsteun afgeweken moest worden, omdat men anders het gevaar liep het voor het luchtvervoer noodzakelijke herstructureringsproces te vertragen.

De Commissie houdt de ontwikkelingen in de luchtvaartbranche bovendien nauwgezet in de gaten aan de hand van de informatie die de lidstaten en de voornaamste deelnemers uit de sector haar verstrekken.

(1) COM(2001) 574 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3026/01

van Ulla Sandbæk (EDD) aan de Commissie

(30 oktober 2001)

Betreft: Overtreding van de Europese habitat-richtlijn

Zal de Commissie overgaan tot het uitvoeren van een onderzoek als de Deense staat de bepalingen van artikel 6 van de Europese habitat-richtlijn overtreedt door de uitvoering van een door het Deense Ministerie voor Milieu en Energie goedgekeurd gepland project voor een pretpark van 3000 m2 in het hart van een van de belangrijkste ecosystemen van Denemarken (nr. 150) Klinteskov? Vindt de Commissie het correct, dat de provincie Storstrøm financiële middelen vrijmaakt voor dit park op grond van het Europese programma uit hoofde van doelstelling 2? In hoeverre is het in verband met de verwerkelijking van dit pretpark noodzakelijk dat er een MEB-screening komt?

Wat betreft het verloop van de zaak wordt verwezen naar de brief aan de Commissie van Per Villum Petersen van 20 augustus dit jaar en de in die brief toegevoegde bijlagen.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(21 december 2001)

Naar aanleiding van de klacht waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is de Commissie bezig met een onderzoek om na te gaan of aan de desbetreffende communautaire milieuwetgeving is voldaan. Dit onderzoek heeft betrekking op de onderdelen van de klacht waarin wordt gesteld dat er sprake is van inbreuken op Richtlijn 92/43/EEG van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(1) en Richtlijn 85/337/EEG van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(2), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van 3 maart 1997(3).

Het onderzoek van de Commissie is nog niet afgerond en er is derhalve nog geen beslissing genomen of er in deze zaak een inbreukprocedure zal worden ingeleid. Voor de Commissie is het dan ook nog te vroeg om een standpunt in te nemen over de door het geachte parlementslid gestelde specifieke vragen of er in dit geval sprake is van inbreuken op het communautaire recht. De Commissie heeft de indiener van de klacht al op de hoogte gesteld over de behandeling van de zaak en hij zal voortdurend op de hoogte worden gehouden van de door de Commissie ondernomen activiteiten.

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(4) zijn de lidstaten in het kader van de decentralisatie zelf volledig verantwoordelijk voor de keuze van de individuele projecten die binnen elk regionaal programma worden gecofinancierd. Desalniettemin moeten alle regionale programma's, voordat ze door de Commissie worden goedgekeurd, aan een evaluatie vooraf worden onderworpen waarbij met name de effecten op het milieu worden geraamd.

(1) PB L 206 van 22.7.1992.

(2) PB L 175 van 5.7.1985.

(3) PB L 73 van 14.3.1997.

(4) PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3037/01

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(30 oktober 2001)

Betreft: Handbagage in vliegtuigen

Naar aanleiding van de verschrikkelijke gebeurtenissen van 11 september in de VS werden ook in Europa de controles op de luchthavens aanzienlijk verscherpt. Ook handbagage wordt nu pijnlijk nauwkeurig gecontroleerd.

Is de Commissie derhalve niet van oordeel dat het aanbeveling zou verdienen om uit veiligheidsoverwegingen een algemeen verbod in te voeren op het meenemen van handbagage in het vliegtuig, zodat in de toekomst alle bagage, met inbegrip van handbagage, onmiddellijk bij het inchecken moet worden afgegeven?

Antwoord van Mevr. de Palacio namens de Commissie

(19 december 2001)

De door het geachte parlementslid voorgestelde maatregel is samen met de luchtverkeersveiligheidsdeskundigen bestudeerd, maar zeer controversieel gebleken. De passagierscontrole zou er wel gemakkelijker door worden, maar de maatregel zou discriminerend werken voor mensen die bepaalde dingen gedurende de reis binnen handbereik willen of moeten hebben.

De winst op het stuk van veiligheid is niet groot genoeg geacht om de maatregel op te nemen in het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van de veiligheid in de burgerluchtvaart(1), dat de Commissie op 22 oktober 2001 bij het Parlement en de Raad is ingediend, en nu door het Parlement wordt behandeld.

(1) COM(2001) 575 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2952/01

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(25 oktober 2001)

Betreft: Mededinging in de luchtvaart en overheidssubsidies

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om te waarborgen dat de begrijpelijke beslissing van de EU-regeringen om hun luchtvaartmaatschappijen in verband met de verschrikkelijke gebeurtenissen van 11 september financiële steun te bieden niet de vorm aanneemt van onrechtmatige subsidies waarmee luchtvaartmaatschappijen in de ene lidstaat boven die in een andere worden bevoordeeld, of de reorganisatie bij bepaalde luchtvaartmaatschappijen, die al lang voor de terroristische aanslagen nodig was, wordt verhinderd?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 december 2001)

De Commissie heeft op 10 oktober 2001 een Mededeling(1) aan het Parlement en de Raad aangenomen, waarin zij haar standpunt schetst met betrekking tot de economische gevolgen van de terroristische aanslagen in de Verenigde Staten en de crisis waarmee de luchtvaartbranche momenteel wordt geconfronteerd.

Voor wat betreft staatssteun wordt in deze mededeling onder meer uitgelegd op welke wettelijke basis en in hoeverre de Commissie maatregelen van de lidstaten waarbij aan luchtvaartmaatschappijen op niet-discriminerende basis financiële compensatie wordt verleend voor de verliezen die direct verband houden met de terroristische aanslagen en de sluiting van het Amerikaanse luchtruim welwillend in overweging zal nemen.

Deze maatregelen worden in ieder geval door de Commissie getoetst aan de gebruikelijke regels en procedures inzake staatssteun in de luchtvaartsector.

Opgemerkt zij ook dat verenigbaarheid van steun aan maatschappijen in financiële moeilijkheden iets anders is dan compensatie voor schade die direct gerelateerd is aan de gebeurtenissen van 11 september 2001.

(1) COM(2001) 574 def.: Gevolgen voor de luchtvaart na de aanslagen in de Verenigde Staten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2729/01

van Albert Maat (PPE-DE), Reimer Böge (PPE-DE)en Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(5 oktober 2001)

Betreft: Uitvoer van sperma naar derde landen

We vernemen van fokkersverenigingen dat er problemen rijzen bij de uitvoer van sperma naar bepaalde derde landen (bijv. Japan en Hongarije, maar ook Oostenrijk). De landen in kwestie verbieden de invoer van sperma uit landen waar zich gevallen van gekkekoeienziekte voorgedaan hebben. Het internationaal bureau voor epizoötieën (OIE) stelt in zijn documenten dat sperma geen gekkekoeienziekte kan overbrengen (hetzelfde geldt voor melk en leer), en er is dan ook geen reden om de invoer te verbieden. De landen die de invoer van sperma verbieden, zijn allemaal lid van het internationaal bureau voor epizoötieën.

Is de toestand de Europese Commissie bekend, en hoe denkt ze het probleem op te lossen? Is het invoerverbod van de landen in kwestie niet in strijd met de regels van de Wereldhandelsorganisatie?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(26 november 2001)

De Commissie is op de hoogte van de beperkingen die bepaalde derde landen hebben opgelegd met betrekking tot de uitvoer van sperma uit landen die getroffen zijn door boviene spongiforme encefalopathie (BSE). De Commissie is van mening dat dergelijke beperkingen niet gebaseerd zijn op wetenschappelijke beginselen en zij gaan dan ook zonder twijfel in tegen de internationale normen, d.w.z. de diergezondheidscode van het Internationaal Bureau voor Besmettelijke Veeziekten (OIE). Derhalve is de Commissie van mening dat deze beperkingen in strijd zijn met de regels van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en de Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen (SPS).

De Commissie heeft het hierboven genoemde probleem herhaaldelijk met de betrokken derde landen aan de orde gesteld tijdens bilaterale en multilaterale contacten onder meer in het SPS-Comité , en erop aangedrongen dat invoerbeperkingen wetenschappelijk verantwoord moeten zijn en moeten voldoen aan de internationale normen. De Commissie zal dit probleem aan de orde blijven stellen bij toekomstige contacten met de betrokken landen.

Voor wat betreft de door Oostenrijk opgelegde beperkingen met betrekking tot uit Frankrijk en Duitsland afkomstig sperma, overweegt de Commissie inbreukprocedures in te leiden tegen Oostenrijk op basis van artikel 226 (ex-artikel 169) het EG-verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2550/01

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2001)

Betreft: Aanklacht tegen de discriminatie waaronder buitenlandse gedetineerden in gevangenissen in de EU te lijden hebben.

Verschillende rechtbanken in de EU hebben het feit aan de kaak gesteld dat overheden, inclusief de rechterlijke macht, ongestraft buitenlandse, al dan niet uit de EU afkomstige, gedetineerden discrimineert ten opzichte van gevangenen uit eigen land bij het toekennen van verloven.

De rechters achten het onrechtvaardig dat niet-ingezetenen systematisch verlof wordt geweigerd met het argument dat zij niet gevestigd zijn in het land waar zij hun straf uitzitten en dus kunnen vluchten. Aangezien er geen sprake is van verloven, is er bovendien geen derdegraads detentie omdat hun gedrag in vrijheid niet kan worden beoordeeld.

Kan de Commissie aangeven of zij, om een einde te maken aan deze discriminatie tegen niet ingezeten al dan niet uit de EU afkomstige gedetineerden bij het toekennen van verloven, het wenselijk acht om te komen met Europese regelgeving die de garantie biedt dat aan niet-ingezeten gedetineerden op dezelfde voorwaarden verlof wordt toegekend als aan wel ingezeten gedetineerden?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(30 oktober 2001)

De Commissie wijst erop dat zij groot belang hecht aan de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde vraagstukken waarbij het in het Handvest van de grondrechten vastgelegde gelijkheidsbeginsel en niet-discriminatiebeginsel in het geding zijn.

De Commissie merkt op dat het bij de door het geachte parlementslid genoemde regels inzake de toekenning van verlof aan gedetineerden gaat om strafrechtelijke bepalingen die in beginsel tot de bevoegdheid van de lidstaten behoren. Het Gemeenschapsrecht stelt echter grenzen aan deze bevoegdheid, zoals blijkt uit de vaste jurisprudentie(1). Dergelijke regels mogen geen discriminatie op grond van nationaliteit inhouden jegens personen aan wie het gemeenschapsrecht het recht toekent om zich naar een lidstaat te begeven of in een lidstaat te verblijven, met name als ontvanger van diensten, en evenmin de door het Gemeenschapsrecht gewaarborgde vrijheden beperken, tenzij een dergelijke discriminatie gerechtvaardigd is op grond van objectieve omstandigheden of op grond van de verantwoordelijkheden van de lidstaten inzake de handhaving van de openbare orde en de binnenlandse veiligheid.

De Commissie is voornemens er bij de lidstaten op aan te dringen ervoor te zorgen dat hun verlofregels voor gedetineerden geen discriminatie op grond van nationaliteit inhouden.

Op dit moment ziet de Commissie geen reden om communautaire regelgeving voor te stellen die de niet-ingezeten gevangenen verlof toestaat onder dezelfde voorwaarden als de ingezeten gevangenen.

(1) Arrest van het Hof van Justitie van 2 februari 1989 in zaak 186/87. Jurispr. 1989 blz. 195; arrest van het Hof van Justitie van 10 februari 2000 in zaak C-340/97. Jurispr. 2000 blz. I-957.