SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1710/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie (23 mei 1997)

Betreft: Duitse wet op de toelevering van elektriciteit

In een brief van Commissaris Van Miert aan de Duitse minister van Economische Zaken Rexrodt van 26 oktober 1996 worden de negatieve gevolgen van de Duitse wet op de toelevering van elektriciteit (Stromeinspeisegesetz) op de intracommunautaire handel in elektriciteit aan de orde gesteld. In verband met deze brief wordt ook Directoraat-Generaal XVII verzocht advies uit te brengen. In een intern advies van DG XVII aan DG IV van medio 1996 wordt verwezen naar vermeende "buitensporig hoge windfall profits¨ bij nieuwe of in de toekomst te bouwen windkrachtinstallaties in Duitsland. Inmiddels (begin 1997) zijn er studies van Duitse onderzoeksinstituten over de kostenontwikkeling bij windenergie gepubliceerd waaruit blijkt dat van buitensporige steun door de wet op de toelevering van elektriciteit geen sprake kan zijn. Deze studies tonen aan dat alleen op gunstige lokaties aan de kust de momenteel toegekende vergoedingstarieven toereikend zijn voor een economisch rendabele exploitatie van de installaties. De kosten van mogelijke toekomstige schade en reparatiewerkzaamheden werden hierbij nog niet eens in aanmerking genomen.

1. Is het Directoraat-Generaal voor energie op de hoogte van deze studies en is zij voornemens haar opmerkingen van medio 1996 in het licht van deze nieuwe inzichten te relativeren?

2. Hoe beoordeelt DG XVII de eveneens in de bovengenoemde interne nota naar voren gebrachte stelling dat hernieuwbare energiebronnen alleen door openbare begrotingsmiddelen zouden mogen worden bevorderd, in plaats van de meest succesvolle instrumenten ter bevordering van hernieuwbare energiebronnen waarvoor helemaal geen openbare middelen vereist zijn (b.v. de wet op de toelevering van elektriciteit) voort te zetten en verder te ontwikkelen? Staat een dergelijke voorkeur voor financiering uit openbare middelen niet haaks op de criteria van Maastricht, die een restrictief budgettair beleid vereisen?

3. Welke methodes voor de bevordering van hernieuwbare energiebronnen hebben volgens de Commissaris voor energie de afgelopen jaren het meest effect gesorteerd? Biedt een systeem met gegarandeerde minimumprijzen niet de meest efficiënte mogelijkheid om het marktaandeel van hernieuwbare energiebronnen zo snel mogelijk te vergroten?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1708/97, E-1710/97, E-1712/97 en E-1717/97 van de heer Papoutsis namens de Commissie (31 juli 1997)

In dit stadium kan de Commissie geen commentaar leveren over de verschillende cijfers inzake de kosten en capaciteiten van de Duitse elektriciteitssector. De Commissie bevestigt echter haar engagement voor de bevordering van hernieuwbare energiebronnen. Gezien de positieve reacties op het Groenboek over hernieuwbare energiebronnen ((COM (96) 576 def. )) wil de Commissie verdere maatregelen voorstellen om de penetratie van hernieuwbare energiebronnen in de Unie te bevorderen teneinde de vooropgestelde indicatieve doelstelling van een aandeel van 12% tegen 2010 te bereiken.

Richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit ((PB L 27 van 30.1.1997. )) trad op 19 februari 1997 in werking. Krachtens de artikelen 8, lid 3, en 11, lid 3, kunnen de lidstaten bij het inschakelen van stroomproductie-eenheden prioriteit geven aan productie-installaties die gebruik maken van hernieuwbare energiebronnen, afvalstoffen of warmte-krachtkoppeling (WKK). De richtlijn houdt zich echter niet bezig met het probleem van de financiering van zulke acties, dat, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, op nationaal niveau bij de uitvoering van de richtlijn moet worden opgelost. De Commissie zal alle voorgestelde maatregelen onderzoeken wat hun verenigbaarheid met de richtlijn betreft, onverminderd de relevante bepalingen van het EG-Verdrag, in het bijzonder de bepalingen betreffende de concurrentie.

In zijn besluit van 27 mei 1997 over een strategie voor hernieuwbare energiebronnen, goedgekeurd op basis van het Groenboek van de Commissie over hetzelfde onderwerp, tekent de Raad aan dat in het kader van de liberalisering van de energiemarkten een beleid op het niveau van de lidstaten en - met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel - van de Gemeenschap noodzakelijk is om het concurrentievermogen van de hernieuwbare energiebronnen te verbeteren. De Commissie wil meer aandacht schenken aan deze kwestie, inclusief het vraagstuk van de wetten inzake toelevering van elektriciteit, in het kader van het voorbereidend werk voor de opstelling van een Gemeenschapsstrategie voor hernieuwbare energiebronnen. Zoals aangekondigd in het Groenboek, wil de Commissie haar strategie, in de vorm van een Witboek en een voorstel voor een actieplan, later in 1997 publiceren.