SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0662/03

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(6 maart 2003)

Betreft: Plicht tot openbaarmaking van de balans van kleine, niet op de beurs genoteerde vennootschappen

Weliswaar bespaart de informatie in de Staatscourant over de gegevens betreffende de balans van kleine, niet op de beurs genoteerde vennootschappen belangstellenden de dagelijkse inzage van het Handelsregister, maar niet de dagelijkse inzage van de Staatscourant om te weten of een bepaalde vennootschap haar balans reeds in het Handelsregister openbaar heeft gemaakt. Daarom moet een echte maatregel ter vereenvoudiging van de wettelijke voorschriften op de interne markt (vierde SLIM-fase) zorgen dat voor het grote aantal kleine, niet op de beurs genoteerde vennootschappen de mogelijkheid blijft bestaan om hun balans in de gebruikelijke papieren vorm in te dienen. De handelsregisters dienen de plicht te hebben om deze in digitaal formaat om te zetten, op te slaan en voor inzage ter beschikking te stellen. Iedere belanghebbende moet de mogelijkheid krijgen om rechtstreeks bij het Handelsregister het feit van depositie na te vragen. Zodoende zou openbaarmaking in de Staatscourant achterwege kunnen blijven, de kosten hiervoor worden bespaard en zou niemand moeilijkheden hoeven te ondervinden bij het opvragen van openbaarmaking. Dit zou een grote vereenvoudiging van de wettelijke voorschriften zijn en zou alleen al in Oostenrijk de lasten voor 100 000 kleine vennootschappen verlichten.

Is het juist dat in feite de crediteuren, kredietregisters, verenigingen voor kredietverzekering en dergelijke organisaties, resp. ondernemingen of concurrenten die belangstelling hebben voor systematische inzage van openbaar gemaakte balansen, normaal toch al on line beschikken over gegevens uit het Handelsregister en dus ook het daarin opgenomen besluit van het Handelsregister inzake de laatste openbaarmaking van de balans? Zo ja, wat is dan het voordeel van de plicht tot openbaarmaking in een Staatscourant vergeleken met de mededeling van depositie van dit document voor kleine, niet op de beurs genoteerde vennootschappen (bijvoorbeeld BV's), als met ingang van 2005 toch alle handelsregisters ervoor moeten zorgen dat op papier ingediende balansen in digitaal formaat worden omgezet en on line kunnen worden geraadpleegd? Zou het ook geen vereenvoudiging van de wettelijke voorschriften van het vennootschapsrecht zijn, als het grote aantal kleine vennootschappen van deze plicht werd ontheven en hun de kosten werd bespaard, zonder dat de transparantie eronder lijdt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(30 april 2003)

De Commissie wijst erop dat deze vraag in wezen dezelfde is als schriftelijke vraag E-1629/02(1) van het geachte parlementslid.

De Commissie verwijst derhalve naar het antwoord dat zij het geachte parlementslid op die vraag heeft gegeven: de elementen van dit antwoord zijn nog steeds geldig. Om elk misverstand te vermijden geeft de Commissie graag de volgende verduidelijkingen.

De schriftelijke vraag van het geachte parlementslid heeft betrekking op het vereiste van artikel 3 van Richtlijn 68/151/EEG van de Raad van 9 maart 1968 (hierna: Eerste richtlijn vennootschapsrecht)(2), dat bepaalt dat alle akten en gegevens in het dossier worden opgenomen of in het register worden ingeschreven en dat zij worden gepubliceerd in het door de lidstaat aangewezen nationale publicatieblad, hetzij in hun geheel of in uittreksel, hetzij door een mededeling omtrent het opnemen van het document in het dossier of de inschrijving daarvan in het register.

Wat de rechtvaardiging van de noodzaak van deze publicatie betreft, bevestigt de Commissie dat het noodzakelijk is te waarborgen dat derden behoorlijk worden geïnformeerd over het feit dat nieuwe akten of gegevens in het dossier zijn opgenomen of in het register werden ingeschreven. Zonder een dergelijke publicatie zouden derden de registers dagelijks moeten raadplegen om te controleren of er wijzigingen zijn doorgevoerd. De Commissie is het met het geachte parlementslid eens dat derden er niet worden van gespaard dagelijks het betrokken nationale publicatieblad na te lezen. De Commissie merkt evenwel op dat het huidige systeem van dagelijkse raadpleging van het nationale publicatieblad op grond van de Eerste richtlijn aanzienlijk eenvoudiger en goedkoper is dan de

dagelijkse raadpleging van (het) register(s) om de volgende redenen: (a) in lidstaten waar de registratie van akten en gegevens gedecentraliseerd verloopt, zou dagelijks een aantal registers moeten worden geraadpleegd, terwijl het nationale publicatieblad een centrale informatiebron vormt; en (b) in alle lidstaten zouden dagelijks de registers moeten worden geraadpleegd voor alle vennootschappen die voor een derde van belang zijn, terwijl het nationale publicatieblad het voordeel biedt dat enkel expliciet aandacht wordt besteed aan vennootschappen waarvan nieuwe akten of gegevens zijn geregistreerd.

Wat de onkosten van deze publicatie voor kleine ondernemingen betreft, benadrukt de Commissie dat volgens artikel 3 van de Eerste richtlijn niet de volledige tekst van de geregistreerde akten moet worden gepubliceerd. De lidstaten kunnen bepalen dat in het nationaal publicatieblad enkel een verwijzing naar de geregistreerde akten moet worden gepubliceerd om de kosten van de publicatie voor de vennootschappen te beperken.

Verder verwijst de Commissie naar haar voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Eerste richtlijn vennootschapsrecht, dat op 3 juni 2002 is goedgekeurd(3). Wat de publicatie in een nationaal publicatieblad betreft, zullen de lidstaten de mogelijkheid hebben dit nationaal publicatieblad in elektronische vorm aan te bieden: de Commissie verwacht dat het besluit om voor de publicatie van het publicatieblad moderne technologieën te gebruiken, zal leiden tot een vermindering van de aan ondernemingen aangerekende kosten.

Ten slotte zullen de lidstaten volgens hetzelfde voorstel ook de mogelijkheid hebben om de publicatie in het nationale publicatieblad te vervangen door een ander, even doeltreffend instrument (op voorwaarde dat voorzien wordt in een centrale toegang in chronologische volgorde tot de informatie over de ondernemingen, wat de belangrijkste functie van een nationaal publicatieblad is). Volgens het voorstel dienen de lidstaten de akten en gegevens van vennootschappen in elektronische vorm ter beschikking van derden te stellen: dit houdt niet noodzakelijk in dat de registers een website moeten opzetten waarop alle akten en gegevens on-line beschikbaar zouden zijn, zoals het geachte Parlementlid suggereert. In elektronische vorm slaat immers op een hele reeks verschillende technologieën, onder meer ook e-mail. De Commissie merkt niettemin op dat het verstrekken van informatie via een website de optie is waaraan veel lidstaten de voorkeur geven, en dat het voorstel de lidstaten de mogelijkheid biedt een besluit te nemen dat een vermindering van de publicatiekosten van ondernemingen in een dergelijke situatie nastreeft: indien de website van het register een centrale toegang in chronologische volgorde tot de informatie over de vennootschappen biedt, zou inderdaad geen publicatie in het nationaal publicatieblad meer vereist zijn.

(1) PB C 52 E van 6.3.2003, blz. 82.

(2) Eerste Richtlijn 68/151/EEG van de Raad van 9 maart 1968 strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks ten einde die waarborgen gelijkwaardig te maken, zoals laatstelijk gewijzigd bij het Toetredingsverdrag van 1994, PB L 65 van 14.3.1968.

(3) PB C 227 E van 24.9.2002. Het Parlement heeft het verslag van de heer Lehne goedgekeurd tijdens de plenaire zitting van 12 maart 2003.