ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/182

(2004/C 84 E/0222)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0250/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft: Pensioenleeftijd van voetbalscheidsrechters

Pierluigi Collina is de beste voetbalscheidsrechter in de wereld en werd zes keer verkozen tot beste arbiter. Hij zal in 2005 echter geen scheidsrechter meer kunnen zijn want 45 jaar is de officiële pensioenleeftijd voor zijn beroep in Italië. Andere lidstaten hebben ook een pensioenleeftijd van 45 jaar voor voetbalscheidsrechters.

Deelt de Commissie het standpunt dat deze regel leeftijdsdiscriminatie inhoudt in het kader van de EU-wetgeving?

Deelt de Commissie ook het standpunt dat deze regel een schending is van de EU-arbeidswetgeving?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 maart 2004)

Op basis van de informatie van het geachte parlementslid kan de Commissie met betrekking tot dit specifieke geval geen standpunt innemen aangezien:

— de regel op alle categorieën van arbiters lijkt te worden toegepast en we moeten weten of het om een zuivere sportregel gaat. Om de toepasbaarheid van Europese regels te rechtvaardigen, is economische impact vereist (1);

— er geen bewijs is van de mogelijke argumenten die sportorganisaties gebruiken om de instelling van een dergelijke leeftijdsgrens te rechtvaardigen.

De Commissie kan daarom alleen herhalen dat Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (2) discriminatie op het gebied van arbeid op grond van, onder meer, leeftijd verbiedt en uiterlijk op 2 december 2003 in nationaal recht moet zijn omgezet. Bovendien kunnen de lidstaten indien nodig een bijkomende periode van drie jaar krijgen, te rekenen vanaf 2 december 2003, om de bepalingen van de richtlijn inzake discriminatie op grond van leeftijd en handicap ten uitvoer te leggen. België, Duitsland, Nederland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk hebben de Commissie laten weten dat zij van die extra periode van drie jaar gebruik zullen maken; Denemarken heeft één extra jaar gevraagd. Italië heeft Richtlijn 2000/78/EG omgezet bij Decreet nr. 216 van 13 augustus 2003, dat op 28 augustus 2003 in werking is getreden. Aangezien Italië de richtlijn heeft omgezet, moeten individuele klachten over discriminatie volgens de nationale wetgeving aan de nationale rechtbanken worden voorgelegd.

De Commissie herinnert er voorts aan dat verschillen in behandeling op grond van leeftijd volgens artikel 6 van de richtlijn in bepaalde omstandigheden kunnen worden gerechtvaardigd, indien zij objectief worden gerechtvaardigd door een legitiem doel en de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk zijn. Het hanteren van vaste leeftijdsgrenzen mag alleen als deze objectief en redelijk worden gerechtvaardigd door een legitiem doel.

(1) Gevoegde zaken „Deliège” C-51/96 en C-191/97.

(2) PB L 303 van 2.12.2000.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/659

(2004/C 84 E/0743)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0703/04

van Helena Torres Marques (PSE) aan de Commissie

(4 maart 2004)

Betreft: Bijdragen van de lidstaten aan de Gemeenschapsbegroting

De bijdragen van de lidstaten aan de begroting van de Europese Unie bedragen minder of iets meer dan 1 % van hun nationaal inkomen.

We weten dat de Gemeenschapsbegroting van essentieel belang is voor een evenwichtige en samenhangende ontwikkeling van de Europese Unie en voor de verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon en Gotenburg. Kan de Commissie mededelen of het niet mogelijk is dat deze bijdragen niet langer worden meegeteld voor het tekort van de afzonderlijke lidstaten?

Op deze wijze kan het aanvullen van het begrotingstekort via vermindering van de bijdragen aan de Gemeenschapsbegroting niet langer als excuus worden aangevoerd om de verhoging van de ontvangsten in het kader van de nieuwe financiële vooruitzichten van de Europese Unie voor 2007-2013 te verhinderen.

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(24 maart 2004)

Krachtens het EG-verdrag zijn de lidstaten verplicht buitensporige tekorten te vermijden (dit wil zeggen dat het tekort van de totale overheid onder de 3 % van het bruto binnenlands product (BBP) moet blijven). Het begrip „overheid” is gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 2223/96 van de Raad van 25 juni 1996 inzake het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen (1) in de Gemeenschap (2), ESR 1995, waarin ook de te volgen statistische methoden zijn beschreven. Alle overheidsuitgaven zijn van invloed op het buitensporig tekort. De bijdragen van de lidstaten in de begroting van de EU behoren tot de overheidsuitgaven.

De Commissie is er geen voorstander van specifieke posten uit te sluiten bij de berekening van de totale overheidsuitgaven. Om de doelstellingen van Lissabon en Göteborg te kunnen bereiken is het echter van belang dat de kwaliteit van de overheidsuitgaven wordt opgevoerd en meer aandacht wordt besteed aan kosteneffectieve uitgaven die de groei bevorderen. In de globale richtsnoeren voor het economisch beleid heeft de Commissie herhaaldelijk aanbevolen om de overheidsuitgaven in die zin te heroriënteren; zij heeft daarbij steeds de steun van het Parlement en de Raad gekregen. Door de overheidsuitgaven in hun begroting te heroriënteren kunnen zowel de lidstaten als de EU een grotere bijdrage leveren om de doelstellingen van Göteborg te bereiken.

(1) SEC 95.

(2) PB L 310 van 30.11.1996.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/194

(2004/C 84 E/0235)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0294/04

van Herman Vermeer (ELDR) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft: Openbare tarievenstructuur voor het Central European Pipeline System

Is de Europese Commissie op de hoogte van het bestaan van CEPS (Central European Pipeline System)? Dit systeem is tijdens de Koude Oorlog tussen 1950 en 1989 aangelegd door de NAVO-bondgenoten om brandstof door te pompen ten tijde van oorlog. Dit militaire infrastructuursysteem wordt nu commercieel aangewend om de lopende onderhoudskosten van het systeem mee af te dekken. De tarieven die de NAVO echter in rekening brengt zijn voor de verschillende klanten van het systeem verre van transparant. Is de Commissie van mening dat deze lopende onderhoudskosten van het CEPS openbaar zouden moeten worden gemaakt en dat er een transparante transporttarievenstructuur aan gekoppeld zou moeten worden? Uiteindelijk biedt dit systeem een dienst aan op onze interne Europese transportmarkt en zouden de concurrenten graag inzage willen hebben in de tarieven die door dit met overheidsgeld gefinancierde transportsysteem op de Europese transportmarkt worden gehanteerd. Zou de Commissie afspraken willen maken op korte termijn met de logistieke dienst bij de NAVO om tot een transparant systeem van tarieven te komen? Ik zou zelf willen pleiten voor een systeem van een jaarlijkse rapportage van de lopende onderhoudskosten van CEPS en een minimum- en maximumtarief dat men hanteert om deze zo goed mogelijk mee af te dekken. Daarnaast zijn niet alle trajecten van het systeem even interessant voor commerciële exploitatie. Echter, worden de onderhoudskosten van deze trajecten ook in rekening gebracht?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(4 maart 2004)

De Commissie is op de hoogte van het bestaan van het pijpleidingnetwerk van de NAVO (NATO Pipeline System — NPS). Dit net bestaat uit negen afzonderlijke eenheden voor de opslag en distributie van brandstoffen en smeermiddelen. De grootste component van het net (Central European Pipeline System — CEPS) strekt zich uit over België, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg en Nederland. Het netwerk zorgt voor de verbinding van opslagplaatsen, luchtmachtbases, burgerluchthavens, tankstations en toegangspunten, en is ontworpen overeenkomstig de NAVO-bepalingen inzake petroleumproducten en de distributie ervan. Volgens cijfers van de NAVO neemt het CEPS-net het transport van 2 tot 3 % van de in de betrokken lidstaten vervoerde petroleumproducten voor zijn rekening.

Hoewel het netwerk vooral wordt gebruikt voor militaire doeleinden, zijn commerciële transacties niet uitgesloten. De tarieven worden gepubliceerd, zoals in Frankrijk, of worden in onderling overleg geval per geval afgesproken onder toezicht van een comité waarin alle leden van het netwerk zijn vertegenwoordigd.

Er bestaat geen specifieke communautaire wetgeving inzake tarieven of de toegang van derden tot oliepijplijnen. De Commissie is dan ook niet van plan om met de NAVO als internationale organisatie te onderhandelen over de vaststelling van dergelijke regels voor dit specifieke geval.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/400

(2004/C 84 E/0466)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0440/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(18 februari 2004)

Betreft: Grenswaarden voor de emissie van deeltjes

In het antwoord op mijn schriftelijke vragen E-3639/03 (1) en E-3502/03 (1) betreffende de belasting met schadelijke stoffen in het Eisack- en Wippdal en de luchtkwaliteitnorm in gebieden met een zeer groot verkeersaanbod werd ik gewezen op richtlijn 1999/96/EG (2), waarmee strengere grenswaarden voor de emissie van nieuwe zware bedrijfswagens in twee fasen worden ingevoerd. In de eerste fase — EURO 4 — wordt, vergeleken met de huidige uitstoot, met ingang van 2006 de emissie van deeltjes met 80 % verlaagd.

Zou het met het oog op de bedreiging van de gezondheid van aanwonenden van trajecten met een groot verkeersaanbod niet zinvol zijn om deze fase eerder in te voeren — misschien al in 2005 — en de uitstoot van deeltjes geheel uit te sluiten?

Kan de Commissie hierop reageren?

(1) PB C 78 E van 27.3.2004.

(2) PB L 44 van 16.2.2000, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/356

(2004/C 84 E/0414)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0298/04

van Bob van den Bos (ELDR) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft: Betrekkingen tussen EU en Libië en mensenrechten in Libië

Libië doet er alles aan om te reïntegreren in de internationale gemeenschap. In september 2003 zijn de VN sancties tegen Libië opgeheven. Er vindt sinds enkele jaren een toenadering plaats tussen de EU en president Khadafi. Commissievoorzitter Prodi geeft in zijn gesprekken met de president aan deze betrekkingen te willen verbeteren. Op 30 december 2003 nodigde hij Libië uit om zich aan te sluiten bij het Barcelona-proces, waarop kolonel Khadafi verklaarde dat hij klaar is om volwaardige deelname aan het proces te overwegen. Tevens wordt momenteel overwogen een visserijakkoord te sluiten met Libië.

In hoeverre speelt de mensenrechtensituatie een rol in de houding van de Europese Unie ten opzichte van Libië? Zijn mensenrechten een onderwerp van gesprek in de relaties tussen de Europese Commissie en de regering in Tripoli?

Welk oordeel heeft de Commissie over de mensenrechtensituatie in Libië? Ziet zij daar verbeteringen in?

Is de Commissie bereid te faciliteren bij de aanvraag voor een bezoek van een delegatie van onafhankelijke mensenrechtenorganisaties aan Libië met het doel de mensenrechtensituatie aldaar in kaart te brengen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(15 maart 2004)

Op dit moment zijn er geen officiële betrekkingen tussen de EU en Libië. Sinds 1999 is Libië passief waarnemer bij het Barcelona-proces.

De EU hoopt dat Libië als volwaardig lid kan toetreden tot het Barcelona-proces, wat alleen mogelijk is op onvoorwaardelijke wijze en indien Libië instemt met het gehele acquis ervan.

Aldus zal het mogelijk worden een dialoog te voeren met Libië over alle onderwerpen die van belang zijn, waaronder ook de mensenrechten.

Zoals de situatie nu is wordt het onderwerp van de mensenrechten op ad hoc basis met Libië besproken, zonder dat voor de betrekkingen een officieel kader bestaat.

Tot slot zij vermeld dat Amnesty International onlangs een bezoek heeft gebracht aan Libië. Deze organisatie was sinds 1988 de toegang tot het land ontzegd. De Commissie beschouwt dit als een positieve ontwikkeling.
1.

Momenteel heeft de Commissie geen bevoegdheid om zich te mengen in individuele gevallen die betrekking hebben op de verwijdering van asielzoekers uit Nederland. De beide in dit verband relevante voorstellen voor een richtlijn (de richtlijn inzake minimumnormen voor asielprocedures en de richtlijn over het aanmerken van een persoon als vluchteling of als persoon die internationale bescherming behoeft) zijn nog niet goedgekeurd door de Raad. Aangezien deze voorgestelde communautaire wetgeving nog niet is goedgekeurd of nog niet van kracht is, kan de Commissie niet onderzoeken of het beginsel van non-refoulement in deze individuele gevallen is geschonden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/188

(2004/C 84 E/0228)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0261/04

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft: Spaans verbod op motorfietsen met aanhanger

Kan de Commissie bevestigen dat motorfietsen in Spanje geen aanhangers mogen trekken? Is dit verbod toegestaan overeenkomstig de EU-wetgeving inzake o.m. vervoer en vrij verkeer, en zo ja, welke maatregelen overweegt de Commissie dan?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(11 maart 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat de omzetting van Richtlijn 97/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1997 betreffende bepaalde onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen (1) in Spaans recht in 1997 en 1998 de goedkeuring en de inschrijving in die lidstaat van twee- of driewielige voertuigen (motorfietsen) met koppelinrichtingen voor aanhangwagens of opleggers mogelijk heeft gemaakt. Het verbod op het rijden met motorfietsen die een aanhangwagen trekken, bleef echter bestaan in het Algemeen reglement inzake voertuigen.

De Commissie oordeelde dat het volledige verbod op het rijden met een motorfiets die een aanhangwagen trekt, een belemmering voor het vrije verkeer kon vormen, en daarom heeft ze in 1998 op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag een niet-nakomingsprocedure tegen Spanje ingesteld wegens schending van de artikelen 18, 28 en 49 betreffende het vrij verkeer van personen, goederen en het vrij verrichten van diensten. Deze procedure is momenteel aanhangig bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (zaak C-197/02).

Heel recentelijk hebben de Spaanse autoriteiten Koninklijk Besluit 1428/2003 van 21 november 2003 aangenomen tot goedkeuring van het Algemeen verkeersreglement voor de toepassing en de ontwikkeling van de tekst van de Wet op het verkeer, het rijden met motorvoertuigen en de verkeersveiligheid van 2 maart 1990. Dit nieuwe Algemeen verkeersreglement is op 23 januari 2004 in werking getreden en heeft het volledige verbod op het rijden in Spanje met motorfietsen die een aanhangwagen trekken, ingetrokken.

De Commissie wijst erop dat artikel 12 van het nieuwe reglement toestaat dat motorfietsen aanhangwagens of opleggers trekken indien het gewicht daarvan niet meer bedraagt dan 50 % van het gewicht van het trekkende voertuig. Voor het rijden met een aanhangwagen gelden bovendien bepaalde voorwaarden: het mag alleen overdag en in omstandigheden die een goede zichtbaarheid waarborgen, de snelheid van de motorfiets moet met 10 % worden verminderd ten opzichte van de toegestane snelheden, en in de aanhangwagen mogen in geen geval personen worden vervoerd.

Dit verbod zal echter ook moeten worden ingetrokken in het Algemeen reglement inzake voertuigen, dat momenteel wordt gewijzigd.

(1) PB L 226 van 18.8.1997.
1.

In het verlengde van Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep is een dergelijk kader tot stand gebracht en is discriminatie op grond van leeftijd, handicap, godsdienst of overtuiging, of seksuele geaardheid verboden. De richtlijn heeft betrekking op de toegang tot het arbeidsproces, de salariëring, de arbeidsvoorwaarden, ontslag, opleiding, enz. en bestrijkt zowel directe als indirecte discriminatie.
1.

Hoeveel communautaire steun is aan de Finex-groep in Portugal en in de andere landen van de Europese Unie uitgekeerd?
2.

In deze omstandigheden hoeft de Commissie dus niet een of ander contract op te zeggen. Zowel met professor Ramadan als met de andere leden van de groep is er nooit een contract afgesloten. In dit verband merkt de Commissie op dat de samenstelling van deze groep van wijzen de diversiteit moest weerspiegelen van de vraagstukken die aan bod komen in het kader van de interculturele dialoog binnen de Unie en het Middellandse-Zeegebied. In het algemeen is zij voornemens op dezelfde wijze te blijven doorgaan, omdat zij ervan overtuigd is dat de helderheid van de diagnose die vereist is voor elke actie die in het gemeenschappelijk belang van de Unie en haar lidstaten is, in ruime mate afhangt van de verscheidenheid van standpunten en onderzoeken. Verder beklemtoont de Commissie dat de werkzaamheden van de groep van deskundigen zijn verlopen met volledige inachtneming van de principes van de Unie en de vereisten van de dialoog. Alle leden van deze groep hebben zich zonder enige uitzondering volledig aangepast aan deze gemeenschappelijke regel door een verslag goed te keuren en te ondertekenen dat uitdrukkelijk gebaseerd was op de volgende principes: respect voor de andere, gelijkheid op alle niveaus, absolute en volledig onbeperkte vrijheid van geweten, solidariteit en wederzijdse kennis.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/922

(2004/C 84 E/1019)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0952/04

van Benedetto Della Vedova (NI) aan de Commissie

(29 maart 2004)

Betreft: Procedure artikel 24 van verordening (EG) nr. 4253/88

In 1999 heeft een opleidingsinstituut van het Italiaanse Ministerie van Arbeid een schorsingsbevel gekregen voor de financiering van bepaalde opleidingsprogramma's (EOS, Now, Adapt en Youthstart) in afwachting van het verloop van deze procedure (procedure art. 24 van verordening (EG) nr. 4253/88 (1). Dit was naar aanleiding van een strafrechtelijke vervolging tegen een administrateur in verband met feiten die teruggingen op de periode 1991/1992 en die verder niets te maken hadden met de opleidingsactiviteiten.

Het opleidingsinstituut is in beroep gegaan bij de TAR en vervolgens bij de Italiaanse Raad van State tegen dit ministerieel besluit. Dit beroep is afgewezen met als motivering dat het Ministerie niet de vergunning had ingetrokken, maar zich het recht had voorbehouden dit te doen aan het eind van de strafrechtelijke procedure.

De voormalig administrateur is vervolgens door de rechtbank vrijgesproken. Het opleidingsorgaan heeft het Ministerie verzocht om door te mogen gaan met de projecten en de financiering te deblokkeren. Het Ministerie heeft hierop geantwoord dat, ondanks de vrijspraak, het Ministerie de vrijheid had om de nieuwe overeenkomst al dan niet te ondertekenen en daarmee de hervatting van de activiteiten mogelijk te maken.

De procedure overeenkomstig artikel 24 van verordening (EG) nr. 4253/88 is niet bijzonder duidelijk. Ten aanzien van de omstandigheden die hebben geleid tot bevriezing (b.v. instelling van een gerechtelijke vervolging) is onduidelijk welke procedure gevolgd moet worden om de activiteiten te kunnen hervatten (en/of het afsluiten van een overeenkomst over het voortzetten van haar activiteiten) en het deblokkeren van de gelden.

Daarom luidt de vraag:

1. of afgezien van de financiën ook de bevroren activiteiten kunnen worden voortgezet;

2. wat de procedure is voor de ondertekening van een overeenkomst nadat er een schorsingsbesluit is gevallen zowel voor de ondertekening van de overeenkomst als voor de desbetreffende financiering.

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(30 april 2004)

De beslissing om een subsidie toe te kennen valt onder de bevoegdheid van de aangewezen instantie in Italië (in overeenstemming met de communautaire verordeningen, het door de Commissie goedgekeurde operationele programma en de Italiaanse wetgeving). Aangezien het door het geachte parlementslid ter sprake gebrachte geval betrekking heeft op een maatregel van de aangewezen instantie die het project in Italië beheert, moet men zich tot deze instantie in Italië richten om de gelden te deblokkeren of de activiteiten te hervatten.

De Commissie kan het geachte parlementslid de contactgegevens van de aangewezen instantie in Italië bezorgen.

(1) PB L 374 van 31.12.1988, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/348

(2004/C 84 E/0405)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0277/04

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(5 februari 2004)

Betreft: Participatie van EU in bouw evenementenhal Brussel

Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest is van plan een multifunctionele evenementenhal te bouwen in de „Europese wijk”, met name op het zg. Van Maerlantblok. Volgens de woordvoerster van de Brusselse minister-president Ducarme zou de Europese Unie toegezegd hebben financieel te participeren in dit project, ten belope van 30 % van de totale kostprijs.

Klopt deze informatie?

Welke concrete engagementen werden hieromtrent aangegaan met het Brussels Hoofdstedelijk Gewest?

Welke meerwaarde biedt de betreffende evenementenhal voor de Europese instellingen boven op de reeds bestaande (en geplande) infrastructuur?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(11 maart 2004)

Het „Ombudsplan”, een studie die is uitgevoerd in opdracht van de Belgische regering, kwam met ideeën voor 133 initiatieven waarover de Belgische autoriteiten het publiek raadplegen. Eén van die ideeën betrof de bouw van een cultureel centrum op het Jean Rey plein. In de activiteiten van dat cultureel centrum zou het concept „Europese Cultuur” centraal staan.

In het „Ombudsplan” wordt medefinanciering door de Europese instellingen (Parlement, Raad, Comité van de Regio's, Europees Economisch en Sociaal Comité en Commissie) tot 30 % voor het hele project gesuggereerd.

De Commissie is verheugd over dit initiatief, dat een bijdrage levert tot het lopende debat over verbeteringen aan de „Europese wijk”. Zoals is gebleken uit haar mededeling van 10 december 2003 (1), wil de Commissie graag in een partnerschap met de Belgische autoriteiten inspanningen leveren om in de wijk verschillende verbeteringen tot stand te brengen.

Het geachte parlementslid wordt er evenwel op gewezen dat de Commissie haar opmerkingen over het „Ombudsplan” nog aan de Belgische autoriteiten moet doorsturen en dat er nog geen formele onderhandeling van enige soort heeft plaatsgevonden omtrent een mogelijke financiële bijdrage.

(1) COM(2003)755 def.