ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2292/97 van Giacomo Santini (UPE) aan de Commissie (26 juni 1997)

Betreft: Concentratie van ondernemingen op de markt voor industriële accu's

Op 31 mei 1997 heeft de Groep EXIDE Verwaltungs GmbH uit Buedingen, een onderneming die behoort tot de EXIDE Corporation uit Bloomfield Hills, Michigan, mondiaal marktleider in de sector industriële accu's met een marktaandeel van 35%, de twee ondernemingen DETA Akkumulatorenwerk GmbH uit Bad Lauterberg, een bedrijf dat loodhoudende accu's produceert, en MAREG Akkumulatoren GmbH uit Duisburg, voor 100% overgenomen.

Deze overname betekent een verdere marktconcentratie in de sector, waardoor de huidige (en op zich al onaanvaardbare) oligopolie zou uitmonden in een bijna volledig monopolie. De EXIDE-Groep heeft in 1996 een omzet gehaald van rond 2,3 miljard dollar, waarvan 1,6 miljard in de EU werd gerealiseerd. Onlangs heeft de onderneming twee van de belangrijkste Europese accuproducenten, TUDOR en CEAG, overgenomen, terwijl in de voorgaande jaren reeds vele andere bedrijven waren opgekocht.

Denkt de Commissie onderzoek te verrichten naar de uit bedoelde transactie resulterende trustvorming en van haar bevindingen verslag uit te brengen aan de borgstellende instantie in Duitsland, de bevoegde communautaire instellingen en het Europees Parlement?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (17 juli 1997)

De door het geachte Parlementslid aangehaalde transactie valt volgens de communautaire mededingingsregels, inzonderheid Verordening nr. 4064/89 van de Raad betreffende de controle op concentraties van ondernemingen ((PB L395 van 30. 12. 1989. )), niet onder de bevoegdheid van de Commissie. De omzet van de overgenomen ondernemingen ligt op communautair niveau beneden de in de verordening vastgestelde drempelwaarde van 250 miljoen ECU, zodat de concentratie niet de vereiste dimensie heeft om onder de communautaire concentratieregelgeving te vallen.

Bijgevolg zijn de nationale kartelautoriteiten, en voor deze zaak meer bepaald het Duitse Bundeskartellamt, voor de concentratie bevoegd. De Commissie is ervan op de hoogte dat het Bundeskartellamt een onderzoeksprocedure heeft ingeleid, die thans lopende is, en waarbij klanten en concurrenten van de betrokken ondernemingen verzocht is hun opmerkingen over de transactie bekend te maken. Indien het geachte Parlementslid deze zaak verder wil nagaan, suggereert de Commissie hem contact op te nemen met de Duitse autoriteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2317/97 van Frédéric Striby (I-EDN) aan de Commissie (7 juli 1997)

Betreft: Hernieuwd onderzoek naar anti-dumpingmaatregelen voor invoer van kaliumchloride uit de GOS-staten

De Commissie is in 1995 gestart met het onderzoek dat was gepland in het kader van de tussentijdse herziening van de anti-dumpingrechten op de invoer van kaliumchloride uit de GOS-staten. Deze rechten zouden oorspronkelijk in 1999 aflopen.

De Elzasser potassiumsector en de Europese kaliumindustrie in het algemeen zijn bang dat de prijzen zullen stagneren of zelfs dalen wanneer men zich niet aan de termijn van 5 jaar houdt.

Welke stappen overweegt de Commissie met betrekking tot kaliumchloride te nemen in het licht van de door Sir Leon Brittan op gang gebrachte discussie om bij anti-dumping-onderzoeken meer rekening te houden met het "communautaire belang¨?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie (1 augustus 1997)

Op 5 augustus 1995 werd er naar aanleiding van een verzoek van de Russische exporteur International Potash Company (IPC), een joint venture van Russische en Wit-Russische mijnen, een begin gemaakt met een herzieningsonderzoek van de anti-dumpingmaatregelen op de invoer van kaliumchloride uit Wit-Rusland, Rusland en Oekraïne.

Het herzieningsonderzoek beperkt zich tot de aspecten dumping en belang van de Gemeenschap. De onderzoeken ter plaatse zijn in beide gevallen beëindigd en de Commissie legt thans de laatste hand aan de berekeningen en conclusies.

Wat het tijdschema betreft, men is voornemens begin september een voorstel bij de Raad in te dienen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2396/97 van Carles-Alfred Gasòliba i Böhm (ELDR) aan de Commissie (10 juli 1997)

Betreft: Toepassing van de EOGFL-begroting

In 1996 is voor de Regio Valencia een serie projecten geprogrammeerd op basis van steun uit programma 714.50: landbouwsteun uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw.

Kan de Commissie meedelen hoe het staat met de toepassing van deze gelden in 1996?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (30 juli 1997)

Een maatregel die "Programma 714.50 - Landbouwsteun uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw¨ heet, komt niet voor onder de maatregelen die ten laste van de begroting 1996 zijn gefinancierd door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL).

De Commissie kan de gestelde vraag derhalve niet beantwoorden.
22. 1. 98 NL C 21/79 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Aangezien de lidstaten een gunstig advies hebben uitgebracht, gaat de Commissie de nodige betalingsverplich-
tingen daarvoor aan ten aanzien van de kredieten op begrotingslijn B7-410, overeenkomstig het in de begrotingvoor 1997 opgenomen relevante commentaar. De teams van de technische bijstand worden aangetrokken via deaanbestedingsprocedures waarin Verordening nr. 1488/96 van de Raad (MEDA) (
1) en het financieel reglement
van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voorzien.
(1) PB L 189 van 30.7.1996.
(98/C 21/173) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1659/97
van Nikitas Kaklamanis (UPE) en Mihail Papayannakis (GUE/NGL)aan de Commissie
(14 mei 1997)
Betreft: De toekomst van de Communautaire Bestekken
Voor de voltooiing van veel projecten in Zuid-Europese landen die worden gefinancierd uit het Cohesiefonds en
de Structuurfondsen, is zeer waarschijnlijk aanvullende financiering nodig. Volgens informatie van DG XVIdenkt het bevoegde lid van de Commissie een hoorzitting te organiseren waar de lidstaten hun mening kunnengeven over de hoogte van de financiering. Heeft de Commissie reeds bestudeerd welke investeringen op de langetermijn nodig zijn voor de voltooiing van projecten die uit het tweede communautaire bestek zijn ondernomen,en heeft zij algemene ideee ¤n over de wijze waarop de financiering ervan in zijn werk moet gaan?
Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie
(8 juli 1997)
De Commissie is voornemens om, kort na de intergouvernementele conferentie, globale voorstellen voor de
toekomstige financiering van de Gemeenschap en voor beleidsmaatregelen op het gebied van de economische ensociale cohesie na 1999 in te dienen. Het ziet er naar uit dat de minst welvarende regio’s van de Gemeenschap debelangrijkste begunstigden van de structurele hulp moeten blijven. Ook de steunverlening ten behoeve vanregio’s in de meer welvarende lidstaten die problemen hebben bij hun structurele aanpassing, waaronderplattelandsregio’s, en ten behoeve van de aanpassing van de menselijke hulpbronnen, zal moeten wordenvoortgezet.
Het is moeilijk in detail aan te geven welke voorstellen de Commissie zal indienen, maar hoe dan ook zal in het
kader van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds moet worden gestreefd naar een grotere concentratie, eensterkere vereenvoudiging en een hogere doeltreffendheid van de bijstandsverlening.
(98/C 21/174) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1664/97
van David Bowe (PSE) aan de Commissie
(20 mei 1997)
Betreft: Afgedankte autos
Waarom kan de Commissie haar ontwerpvoorstel voor een richlijn betreffende afgedankte autos niet afronden?
Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie
(2 juli 1997)
De Commissie is voornemens haar voorstel voor een richtlijn inzake afgedankte voertuigen nog voor de zomer
vast te stellen. De Commissie legt op dit moment de laatste hand aan de tekst, die betrekking heeft op een aantaltechnische, economische en organisatorische kwesties die zorgvuldig moeten worden overwogen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1337/97 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie (21 april 1997)

Betreft: Controlemaatregelen tijdens het vangstseizoen van bonito in de Atlantische Oceaan

Beschikt de Commissie voor het bonito-vangstseizoen van dit jaar opnieuw over een controlevaartuig in de wateren van de Atlantische Oceaan?

Kan de Commissie gedetailleerde gegevens verstrekken over de plannen voor dit jaar en de kosten van controle gedurende het bonito-vangstseizoen op de Atlantische Oceaan?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (22 mei 1997)

aangezien de lidstaten steeds meer middelen aanwenden voor de inspectie en de controle van vissersvaartuigen die gebruik maken van drijfnetten en in stijgende mate wordt voldaan aan de geldende maatregelen, zal de Commissie voor het tonijnvangstseizoen 1997 geen controleschip voor inspecteurs van de lidstaten en de Commissie charteren.

In het komende tonijnvangstseizoen zal de Commissie met gebruikmaking van controleschepen van de lidstaten controleren of de lidstaten die de tonijnvisserij met drijfnetten bedrijven, voldoen aan hun verplichtingen op het gebied van controle en toezicht. Wat het tonijnvangstseizoen in de Atlantische Oceaan betreft, zal de Commissie de betrokken lidstaten in mei ontmoeten om afspraken te maken over een vroegtijdige toepassing van een gecoördineerde gemeenschappelijke aanpak van de controle op de Atlantische Oceaan in 1997. De Commissie wil gedurende het gehele seizoen tenminste twee eigen teams van twee inspecteurs inzetten in telkens verschillende gebieden om de controles op de schepen met drijfnetten op zee en aan de wal te checken. Naar schatting zullen de door de Commissie te dragen kosten voor het tonijnvangstseizoen in de Atlantische Oceaan circa 70.000 ecu bedragen.

De Commissie hecht er groot belang aan dat alle lidstaten die met drijfnetten vissen hun inspecties zowel onderling als met de Commissie coördineren en alle eigen inspectiemiddelen ontplooien om de globale doeltreffendheid van de controles op de drijfnetvisserij te vergroten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0650/97 van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Commissie (6 maart 1997)

Betreft: Illegale immigratie via Italië

De heer Tamas Kiss, een hoge ambtenaar van het Internationale Centrum voor de ontwikkeling van het migratiebeleid, een intergouvernementele organisatie met zetel in Wenen, heeft verklaard dat Italië één van de landen is waar illegale immigranten die in de Europese Unie willen binnenkomen naar toe gaan (International Herald Tribune, Parijs, 11 februari 1997). De redacteur Celestine Bohlen voegt hieraan toe dat het voornaamste probleem het gebrek aan coördinatie is tussen de Italiaanse kustbewakingsdiensten, waarvan er minstens vier zijn.

Kan de Commissie, aangezien dit een probleem is voor de Unie als geheel, deze feiten bevestigen en mededelen hoe zij optreedt om een einde te maken aan deze illegale praktijken?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie (18 april 1997)

In het kader van de werkzaamheden van titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie, wordt de Commissie regelmatig in kennis gesteld van het bestaan van clandestiene immigratiestromen naar de lidstaten. In dit opzicht staan bepaalde lidstaten, zoals Italië, door hun geografische ligging natuurlijk meer aan deze clandestiene immigratiestromen bloot, hoewel alle lidstaten met dit soort problemen worden geconfronteerd.

De bestrijding van de illegale immigratiestroom vindt met name plaats door de controle aan de buitengrenzen. De tekst van de ontwerp-overeenkomst buitengrenzen ((Door de Commissie ingediend voorstel voor een besluit, op grond van artikel K3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzake de opstelling van een overeenkomst betreffende de overschrijding van de buitengrenzen van de lidstaten (PB C 11 van 15.1.1994). )) kon tot op heden niet worden goedgekeurd vanwege meningsverschillen tussen bepaalde lidstaten.

Er zij echter op gewezen dat, zelfs wanneer de overeenkomst in werking zou zijn getreden, de organisatie en de coördinatie van de diensten die verantwoordelijk zijn voor de controle op de immigratie nog steeds uitsluitend onder de interne bevoegdheid van de lidstaten zouden vallen, in het onderhavige geval derhalve van Italië.

Bovendien wijst de Commissie erop dat zij sedert 1996 samenwerkingsprogramma's tussen de overheidsdiensten van de lidstaten ten uitvoer legt. Dank zij deze programma's, die een communautaire financiering omvatten, kunnen de opleiding en de wederzijdse kennis van de ambtenaren van methodes en procedures die door hun collega's in andere lidstaten worden gebruikt, verder worden ontwikkeld, zodat de nationale overheidsdiensten beter kunnen reageren op de door het geachte Parlementslid ter sprake gebrachte problemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1524/97 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (5 mei 1997)

Betreft: Vrij verkeer in de EER

Het statuut van de seizoenarbeider in de EER, dat b.v. in Liechtenstein wordt toegepast op ongeveer 350 Italiaanse burgers die daar soms wel elf maanden per jaar werken, benadeelt deze werknemers op onmenselijke en onheuse wijze: zij worden maatschappelijk uitgesloten, hun gezinnen worden uit elkaar gerukt, zij genieten geen enkele sociale bescherming, zij zijn niet verzekerd; kortom, zij zijn beroofd van de meest fundamentele rechten zoals het recht op gezinstoelagen, pensioenuitkering, prestaties van de sociale verzekeringen, werkloosheidsuitkering, invaliditeitspensioen en schoolopleiding. Sinds kort worden verblijfsvergunningen niet meer voor blokken van negen maanden toegekend, maar voor vier maanden met onderbreking. Aldus kan een seizoenarbeider, ook al werkt hij elf maanden per jaar zoals iedere andere burger, nooit rechten opbouwen, ook niet voor zijn gezin. Kortom, dit is een echt schandaal dat zich in het hart van Europa afspeelt.

1. Laat de Commissie het voortduren van een dergelijke situatie toe?

2. Is de Commissie niet van mening dat naast het vrij verkeer van kapitaal, goederen en diensten ook en vooral het vrij verkeer van personen in de landen van de EER moet worden toegestaan?

3. Acht de Commissie het niet wenselijk en politiek correct om afschaffing te verlangen van het statuut van de seizoenarbeider in de EER en om via een herziening van de Overeenkomst EU/EER te zorgen voor het vrije verkeer van personen, zoals voorzien in protocol 15?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (11 juni 1997)

De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) bestrijkt alle vier vrijheden van de interne markt, met inbegrip van het vrij verkeer van personen. De afwijkingen op het gebied van het vrij verkeer van personen ten aanzien van Liechtenstein zijn vervat in Protocol 15 van de EER-Overeenkomst. Deze afwijkingen zijn van tijdelijke aard en gelden slechts tijdens een overgangsperiode die op 1 januari 1998 afloopt.Aan het eind van de overgangsperiode zullen de overgangsmaatregelen gezamenlijk worden herzien door de overeenkomstsluitende partijen, waarbij naar behoren rekening zal worden gehouden met de specifieke geografische situatie van Liechtenstein. De Commissie is reeds een dialoog aangegaan met de autoriteiten van Liechtenstein om ervoor te zorgen dat op de vastgestelde datum de nodige maatregelen worden genomen om de overgangsperiode af te sluiten en dat het communautair acquis op het gebied van het vrij verkeer van personen op 1 januari 1998 in Liechtenstein in werking treedt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1900/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (4 juni 1997)

Betreft: Groenboek onderwijs/opleiding - transnationale mobiliteit

Wij verwijzen naar het Groenboek onderwijs - opleiding - onderzoek: de belemmeringen voor transnationale mobiliteit (COM(96)0462 def.). Het is volgens ons uiterst belangrijk dat oplossingen worden gevonden voor de problemen die de mobiliteit beperken van personen die zich voorbereiden op de arbeidsmarkt. In deze tijd waarin werk een schaars en moeilijk te vinden goed is moet elke vorm van protectionisme van de nationale arbeidsmarkt door lidstaten van de Unie worden bestreden. Aan het eind van hun leertijd zouden personen die deelnemen aan communautaire stimuleringsprogramma's voor het onderwijs met dit probleem te maken kunnen krijgen, waarover het Groenboek zwijgt.

De Commissie wordt verzocht dit aspect te belichten en in het slotdocument te verwerken.

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1900/97, E-1901/97, E-1902/97, E-1903/97 en E-1904/97 (22 JULI 1997)

Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0530/97 van Ana Miranda de Lage (PSE) aan de Raad (19 februari 1997)

Betreft: Steun van de Spaanse regering aan Tunesië

Een Spaanse krant publiceerde op 26 januari 1997 het bericht dat de Spaanse regering haar steun aan Tunesië niet afhankelijk stelt van de eerbiediging van de mensenrechten door dat land.

Is het toelaatbaar, gelet op de artikelen B, F, J en J.1 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en de artikelen 130 U, 228 en 238 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, en gezien de inspanningen van de Raad, de Commissie en het Parlement om systematisch de democratische clausule op te nemen in de overeenkomsten met derde landen, met inbegrip van de Euro-Mediterrane overeenkomsten (die door Tunesië zijn ondertekend), dat de regering van een lidstaat van de EU de eerbiediging van de mensenrechten achterstelt bij de nationale belangen en de economische steun aan een land niet afhankelijk stelt van de eerbiediging van de mensenrechten in dat land?

Antwoord (14 juli 1997)

In haar betrekkingen met derde landen hecht de Unie bijzonder belang aan de eerbiediging van de mensenrechten en de democratische beginselen.

Tunesië was het eerste land dat een Euro-mediterrane associatieovereenkomst ondertekende. In artikel 2 van deze overeenkomst, de zogeheten "mensenrechtenclausule¨, staat dat de betrekkingen tussen Tunesië en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, evenals alle bepalingen van de overeenkomst, gebaseerd zijn op de eerbiediging van de democratische beginselen en de mensenrechten.

In deze "mensenrechtenclausule¨, die steevast wordt opgenomen in overeenkomsten met derde landen, wordt de bereidheid van de EU om haar samenwerking met het partnerland te versterken, tot op zekere hoogte afhankelijk gesteld van de conduitestaat van het ondertekende land op het gebied van de mensenrechten.

De Raad beklemtoont dat alle lidstaten hun verplichtingen uit hoofde van het Verdrag en de internationale overeenkomsten van de Europese Gemeenschap nakomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1812/97 van Karl Habsburg-Lothringen (PPE) aan de Commissie (20 mei 1997)

Betreft: Gevoelige gebieden

Kan de Commissie bevestigen dat er momenteel naar gestreefd wordt bepaalde gebieden in de Alpen, zoals bijvoorbeeld de Brenner en de St. Gotthard, tot gevoelige gebieden te verklaren, met alle consequenties van dien, waaronder de invloed op de wegenkostenrichtlijn?

Is de Commissie niet ook van mening dat deze effectieve en noodzakelijke maatregel ook zou moeten worden uitgebreid tot andere gebieden die door een extreme belasting door het verkeer zijn getroffen en waar de wegen door gebieden met een uiterst grote ecologische gevoeligheid leiden, zoals het Tauernscheitel-traject en andere Alpenpassen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (18 juni 1997)

Het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen ((COM(96) 331 def. )) omvat passende voorzieningen om te doen betalen voor het gebruik van kwetsbare routes in gebieden waar het aanbod en het gebruik van wegeninfrastructuur hogere kosten meebrengt dan gemiddeld in de Gemeenschap. Er wordt overwogen om de zones die in die categorie vallen te karakteriseren naar een hoge milieugevoeligheid, waarop zwaar verkeer een ongunstig effect kan hebben.

In afwachting van het advies van het Parlement blijkt echter uit het verloop van besprekingen over het Commissievoorstel in de Raad dat een groot aantal lidstaten moeite heeft met het concept kwetsbare routes en met de implicatie van hogere kosten. De discussie spitst zich daarom toe op de kwestie of de betalingsregeling voor intensief gebruikte Alpenroutes moet verschillen van die welke van toepassing zou zijn in de rest van de Gemeenschap.

De Commissie wil hieraan toevoegen dat Richtlijn 96/62/EG inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit ((PB L 296 van 21.11.1996. )) bepaalt dat de lidstaten gebieden en agglomeraties moeten aanwijzen waarin de normen voor de luchtkwaliteit worden overschreden of waar het risico bestaat dat deze worden overschreden. Voor deze zones en agglomeraties moeten actieprogramma's worden opgezet en ten uitvoer gelegd die al naar gelang van het geval eventueel maatregelen met betrekking tot het wegverkeer moeten omvatten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2012/97 van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie (4 juni 1997)

Betreft: Hong Kong

Het is de Commissie waarschijnlijk bekend dat in de gezamenlijke Chinees-Britse verklaring over de kwestie Hong Kong wordt gezegd dat verkiezingen moeten worden gehouden voor het nieuwe wetgevende orgaan van de speciale administratieve regio Hong Kong. Ook zal het de Commissie bekend zijn dat een door 400 geselecteerde kiezers "gekozen¨ voorlopige wetgevende raad al vóór de overdracht van de soevereiniteit op 1 juli 1997 bijeen is gekomen en zaken heeft behandeld en dat deze voorlopige wetgevende raad op 1 juli meteen de plaats van de bestaande gekozen raad zal innemen.

Is de Commissie ook niet van mening dat het optreden tot dusverre van de voorlopige wetgevende raad in strijd is met de gezamenlijke verklaring van 1984 en dat het functioneren van deze raad na 30 juni eveneens een inbreuk vormt op de internationale overeenkomst die bij de Verenigde Naties is geregistreerd?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie (25 juni 1997)

De Commissie is niet bij machte een exacte juridische analyse te geven van een overeenkomst waarbij de Gemeenschap geen partij is en zij kan de vraag van het geachte Parlementslid op dat punt dus niet beantwoorden. Het is evenwel duidelijk dat de controverse en de ongerustheid die ontstaan zijn naar aanleiding van de benoeming van de toekomstige leden van de voorlopige wetgevende Raad in december jl., het algemene vertrouwen in de continuïteit van Hongkong na de souvereiniteitsoverdracht alleen maar kunnen ondermijnen. Om die reden had de Commissie er indertijd op aangedrongen om zo spoedig mogelijk na de overdracht van de speciale administratieve regio (SAR) verkiezingen te houden, zodat er een nieuwe wetgevende Raad zou kunnen worden gevormd.

Ofschoon het de bedoeling is dat de toekomstige voorlopige wetgevende Raad pas op 1 juli 1997 in werking zal treden, zijn de leden ervan al bijeen geweest.

Inmiddels is op de 9e plenaire zitting van het Voorbereidingscomité van de SAR Hongkong in mei vastgesteld op welke wijze de verkiezingen van de eerste wetgevende Raad van de SAR gehouden moeten worden.

De nu voor de eerste wetgevende Raad vastgestelde verkiezingsprocedures vormen een afspiegeling van die welke voor de volgende wetgevende Raad in de Basiswet van Hongkong zijn vastgesteld (die in 1990 is afgekondigd om de gezamenlijke verklaring waarover het geachte Parlementslid het had, tot wet te verheffen). Er zijn verschillende procedures vastgesteld, directe en indirecte, waaronder ook de verkiezing door een speciaal geselecteerd electoraal college.

De Commissie staat positief tegenover het besluit van het voorbereidingscomité dat de verkiezingen uiterlijk op 30 juni 1998 gehouden moeten worden. Zij hoopt dat deze verkiezingen veel eerder kunnen plaatshebben, zodat er een begin kan worden gemaakt met de verwezenlijking van het "uiteindelijke doel¨, dat in de Basiswet is vastgelegd, en verkiezingen met algemeen stemrecht behelst van alle leden van de wetgevend Raad van de SAR.