SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0052/01

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(16 januari 2001)

Betreft: BSE: Het begraven van koeien in Mesía (Galicië)

De Commissie is reeds op de hoogte van de macabere vondst van een stortplaats voor koeienkadavers in Galicië in de laatste dagen van december 2000, een vondst waarover in de gehele Europese pers is bericht.

Enkele uren na de vondst maakte het gewestelijk bestuur bekend voor deze stortplaats verantwoordelijk te zijn. De politieke gezagsdragers beriepen zich hierbij op de besluiten van de Raad van Ministers van de EU van 4 december en wezen erop dat het bij de in Mesía gestorte kadavers niet ging om dieren waarvan werd vermoed dat zij waren besmet en dat het begraven ervan op deze wijze geen enkel risico inhield en volledig is geschied in overeenstemming met de wettelijke bepalingen.

Gezien de verwarring die de uitspraken van de politieke autoriteiten in de publieke opinie teweeg hebben gebracht en de ernst van het voorval verzoek ik de Commissie antwoord te geven op de volgende vragen:

- Is het volgens de communautaire voorschriften verplicht om de kadavers van koeien die een natuurlijke dood zijn gestorven, te verbranden? Zo ja, sinds wanneer?

- Is het volgens de communautaire wetgeving verplicht om een prionentest uit te voeren op een koe die is gestorven zonder dat het dier BSE-symptomen vertoonde? Zo ja, sinds wanneer?

- Voorzien de communautaire voorschriften in de mogelijkheid om het kadaver van een aan een natuurlijke dood gestorven koe te begraven zonder eerst het risicomateriaal te hebben verwijderd? Wat is precies het risicomateriaal?

- Aan welke voorwaarden moeten stortplaatsen voldoen om kadavers te kunnen begraven in overeenstemming met de communautaire wetgeving?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(28 februari 2001)

Overeenkomstig Beschikking 2000/418/EG van de Commissie van 29 juni 2000 houdende vaststelling van voorschriften inzake het gebruik van materiaal dat risico's inhoudt ten aanzien van overdraagbare spongiforme encefalopathieën en tot wijziging van Beschikking 94/474/EG(1), moeten sinds 1 oktober 2000 dode runderen waaruit het gespecificeerd risicomateriaal (d.w.z. schedel, met inbegrip van de hersenen en de ogen, de tonsillen, het ruggenmerg van dieren van meer dan 12 maanden en de ingewanden van de twaalfvingerige darm tot en met het rectum van alle dieren, ongeacht de leeftijd) niet is verwijderd, volledig worden vernietigd door:

- verbranding met of zonder voorafgaande verwerking

- meeverbranding met voorafgaande verwerking

- begraving op een erkende stortplaats na voorafgaande verwerking bij een temperatuur van ten minste 133°C gedurende 20 minuten en onder een druk van 3 bar

Punt 4 van bijlage I bij deze beschikking bepaalt dat de lidstaten de begraving mogen toestaan in de gevallen als bedoeld in artikel 3, lid 2, van Richtlijn 90/667/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering en verwerking van dierlijke afvallen, voor het in de handel brengen van dierlijke afvallen en ter voorkoming van de aanwezigheid van ziekteverwekkers in diervoeders van dierlijke oorsprong (vissen daaronder inbegrepen) en tot wijziging van Richtlijn 90/425/EEG(2) en volgens een methode die elk risico op overdracht van een BSE uitsluit en die door de bevoegde autoriteit is erkend en wordt gecontroleerd.

De afwijking als bedoeld in artikel 3, lid 2, van Richtlijn 90/667/EEG moet als uitzonderlijk worden beschouwd en onder geen geval mag zij worden beschouwd als routineprocedure voor de verwijdering van dierlijk hoog-risicomateriaal.

Overeenkomstig Beschikking 98/272/EG van de Commissie(3), als gewijzigd bij Beschikking 2000/764/EG van de Commissie van 29 november 2000 betreffende het testen van runderen op boviene spongiforme encefalopathie (BSE) en tot wijziging van Beschikking 98/272/EG inzake epizoötiebewaking ten aanzien van overdraagbare spongiforme encefalopathieën(4), moeten dieren die op de boerderij of tijdens het transport zijn gestorven steekproefsgewijs op BSE worden onderzocht. De minimale steekproefgrootte wordt in de beschikking vastgesteld. Het eerste onderzoek moet geschieden aan de hand van een van de drie post mortem-sneltests, als vermeld in de beschikking en als het testresultaat positief is, moet het monster ter bevestiging naar een laboratorium worden gezonden volgens erkende procedures.

(1) PB L 158 van 30.6.2000.

(2) PB L 363 van 27.12.1990.

(3) PB L 122 van 24.4.1998.

(4) PB L 305 van 6.12.2000.