SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2717/97 van Heidi Hautala (V) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Stoffen die de ozonlaag aantasten

Kan de Commissie mededelen: waarom zij in het kader van het Protocol van Montreal en ten aanzien van de stoffen die de ozonlaag aantasten geen concrete maatregelen heeft getroffen om het gebruik van CFK's in de geneeskunde, met name in gedoseerde inhalators, te verbieden en geen nieuwe vergunningen te geven voor CFK's, aangezien er momenteel een uit technisch en economisch oogpunt bruikbaar alternatief is voor deze producten, wanneer zij, nu zij onlangs een actieplan op lange termijn heeft gelanceerd voor de overgang naar CFK-vrije inhalators, het VN-Milieuprogramma een beleid zal voorleggen voor het geleidelijk uit de productie nemen van CFK's,

welk haar beleid is op dit gebied, nadat op de 15de open bijeenkomst van de VN-werkgroep te Nairobi begin juni het technologische en economische onderzoekscomité wetenschappelijk aantoonde dat er alternatieven voor methylbromide zijn, of zij begonnen is met beraadslagingen over het geleidelijk uit de productie nemen van methylbromide of dat zij voornemens is dit te doen en hoe duur het zal zijn om in de EU methylbromide in 2001 tot de helft te verminderen en in 2005 volledig af te schaffen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (22 september 1997)

In het kader van het Protocol van Montreal en van Verordening (EG) nr. 3093/94 van de Raad betreffende stoffen die de ozonlaag afbreken ((PB L 333 van 22.12.1994. )) is overeengekomen dat het gebruik van chloorfluorkoolstoffen (CFK's) in gedoseerde inhalators voor de behandeling van astma en chronische bronchusobstructie een essentiële toepassing is. Dit betekent dat CFK's gebruikt mogen blijven worden in deze medicinale producten zolang artsen en patiënten geen haalbare technische en economische alternatieven ter beschikking staan. Momenteel is er op de Europese markt slechts een klein aantal CFK-vrije producten verkrijgbaar. Zij zijn nog niet in alle lidstaten goedgekeurd en evenmin bieden zij een alternatief voor alle thans gebruikte CFK-producten. In deze fase zou het derhalve geen goed idee zijn het gebruik van CFK's in medische toepassingen te verbieden. Naar verwachting zullen er binnen twaalf tot achttien maanden meer CFK-vrije alternatieven voorhanden zijn. De Commissie is momenteel doende, in samenwerking met een aantal lidstaten, alsmede vertegenwoordigers van de Europese farmaceutische industrie en astmapatiënten, een strategie op te zetten teneinde het gebruik van CFK's in geneeskundige toepassingen geleidelijk uit te bannen naar gelang er alternatieven komen die de gezondheid van de patiënten niet schaden. In september 1997 zal er een blauwdruk van deze strategie beschikbaar zijn en het ozonsecretariaat van het VN-milieuprogramma (UNEP) zal over een exemplaar van dit document kunnen beschikken.

Het beleid van de Commissie ten aanzien van methylbromide bestaat erin op zo kort mogelijke termijn te streven naar de geleidelijke uitbanning van deze stof, zonder de landbouwbedrijven en andere fumigatieactiviteiten waarbij deze stof momenteel wordt gebruikt, in het nauw te brengen. Dit zou bereikt kunnen worden door een snelle afschaffing van deze stof in toepassingen waarvoor op dit moment alternatieven voorhanden zijn en een tijdelijke vrijstelling voor andere, van essentieel belang zijnde toepassingen waarvoor nog alternatieven moeten worden gevonden. In Europa zijn momenteel vooral de zuidelijke lidstaten afhankelijk van methylbromide. Daarom heeft de Commissie, samen met het Nederlandse Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieuhygiëne, de Universiteit van La Lagune en de Consejo superior de investigaciones cientificas, in april 1997 een workshop gefinancierd teneinde voor de zuidelijke lidstaten geschikte alternatieven voor methylbromide te demonstreren en te bespreken.

Wat het uit de productie nemen van methylbromide in een bepaald jaar voor de Gemeenschap als zodanig zou gaan kosten valt niet met voldoende betrouwbaarheid te becijferen. De kosten zullen sterk afhangen van het gekozen alternatief, hetgeen weer wordt bepaald door de plaatselijke omstandigheden. Zo vallen chemische alternatieven, zoals metam-natrium, duurder uit dan methylbromide, terwijl de praktijk van solarisatie en geïntegreerde bestrijding goedkoper is. In gevallen waarin methylbromide reeds met succes is uitgebannen en de bedrijfsvoering in de landbouw dienovereenkomstig is gewijzigd, komt het vaak voor dat er grotere opbrengsten zijn en het bedrijf dus winstgevender is geworden. De Commissie is, op grond hiervan en afgezien van de eventueel nodige vrijstelling voor essentiële toepassingen, van mening dat methylbromide in de gehele Gemeenschap op korte termijn geleidelijk kan verdwijnen, zonder dat de productiviteit of winstcapaciteit van landbouwers die deze stof momenteel gebruiken hieronder te lijden hebben.