SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3252/02

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(19 november 2002)

Betreft: Internationale buslijndienst overeenkomstig de EU-regels: verordening van de Raad (EEG) nr. 684/92 van 16 maart 1992, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 11/98

Na het verkrijgen van toestemming van de Deense autoriteiten voor het onderhouden van een lijndienst overeenkomstig verordening (EEG) nr. 684/92 van 16 maart 1992(1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 11/98(2), heeft een Deense busvervoersonderneming voor eigen rekening zelfstandig een lijndienst met bussen ingesteld op een traject tussen het centrum van Kopenhagen (Denemarken) en de luchthaven bij Malmö/Sturup (Zweden).

De luchthaven bij Malmö/Sturup wordt niet alleen gebruikt voor binnenlandse Zweedse vluchten maar ook door een aantal chartermaatschappijen en verscheidene goedkope luchtvaartmaatschappijen, waaronder Ryanair. Op de luchthaven Sturup behoeven veel lagere kosten te worden betaald dan op de luchthaven van Kopenhagen (Kastrup). Steeds meer Deense vliegtuigpassagiers kiezen daarom de luchthaven van Sturup als uitgangspunt voor hun vliegreizen. Deze Deense passagiers maken gebruik van de zojuist ingestelde buslijn (buslijn 737) van het centrum van Kopenhagen naar de luchthaven in Zweden.

Voor het onderhouden van een buslijndienst is het noodzakelijk dat er vaste haltes met borden en informatie over de rijtijden kunnen worden ingericht, zodat de passagiers de weg naar het vertrekpunt van de bus kunnen vinden. De gemeente Kopenhagen heeft echter geweigerd erin toe te stemmen de bus naar de luchthaven in Zweden een centrale en redelijk aantrekkelijke halte in Kopenhagen te geven. De gemeente zegt op grond van verkeersoverwegingen niet te willen toestaan dat deze bussen passagiers en bagage op een eigen, centrale plaats ophalen en afzetten. De gemeente heeft de buslijndienst een plaats buiten de stad aangewezen, waar geen enkele passagier veel plezier aan de buslijn naar de Zweedse luchthaven zal beleven.

Deze kwestie is reeds bij de mededingingsautoriteit in Denemarken aan de orde gesteld, die heeft vastgesteld dat concurrentie in het luchtvervoer weliswaar wenselijk is, maar tevens verklaarde dat de kwestie van het aanwijzen van een halteplaats voor het verkeer naar de luchthaven in Zweden onder de gemeente Kopenhagen valt. Het mag als voor de hand liggend worden beschouwd dat de gemeente Kopenhagen zich bij haar weigering een halteplaats aan te wijzen heeft laten leiden door de wens de luchthaven van Kopenhagen zoveel mogelijk passagiers te bezorgen, zonder rekening te houden met de kosten voor de passagiers.

Kan de Commissie een uitspraak doen over de vraag of de gemeente Kopenhagen het recht heeft een normale concurrentie tussen de twee luchthavens te verhinderen door de toegang tot een snelle en doeltreffende busverbinding tussen Kopenhagen en Malmö/Sturup te bemoeilijken?

(1) PB L 74 van 20.3.1992, blz. 1.

(2) PB L 4 van 8.1.1998, blz. 1.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(7 januari 2003)

Verordening (EEG) nr. 684/92 van de Raad van 16 maart 1992, als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 11/98, voorziet in gemeenschappelijke regels die als doel hebben de toegang tot de internationale vervoermarkten voor reizigers te garanderen voor de vervoerders van alle lidstaten zonder discriminatie op grond van nationaliteit of vestigingsplaats. De Verordening vormt derhalve de uitvoering van het fundamenteel principe van de vrijheid van dienstverrichting in de sector van het reizigersvervoer.

Verordening (EEG) nr. 684/92 als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 11/98 bepaalt dat de toegang tot een geregeld internationaal reizigersvervoer onderworpen is aan een vergunning van de bevoegde instanties van de lidstaat op het grondgebied waarvan het punt van vertrek is gelegen. Conform artikel 5 van de verordening, vermeldt deze vergunning in het bijzonder de reisweg van de vervoerdienst, de stopplaatsen en de dienstregelingen.

Het zijn dus de bevoegde instanties van de lidstaten deze instanties kunnen nationaal, regionaal of lokaal zijn die belast zijn met het onderzoek en de toekenning van een vergunning voor een geregelde reizigersvervoersdienst. In dat opzicht beschikt de bevoegde instantie van elke lidstaat over een

beoordelingsruimte, om in het bijzonder rekening te kunnen houden met de eisen inzake veiligheid en openbare orde op zijn grondgebied en meer specifiek op zijn wegennet. Deze beoordeling kan uiteraard niet gebeuren op basis van criteria in verband met de nationaliteit of aan de vestingsplaats. De redenen die door de Deense autoriteiten zouden zijn aangehaald, namelijk de verkeerssituatie, lijken in dit verband onder de bevoegdheden van de Deense autoriteiten als overheid te vallen.

Dit gezegd zijnde, spreekt het vanzelf dat de lidstaten de gemeenschappelijke bepalingen inzake de toegang tot de reizigersvervoermarkten op een bruikbare, redelijke en proportionele manier moeten toepassen. Zonder in dat verband te oordelen over de beslissing van de Deense autoriteiten waarvoor de Commissie trouwens slechts over weing gegevens beschikt, moet het argument met betrekking tot het verkeersbeheer duidelijk gerechtvaardigd en gemotiveerd worden in de beslissing van de bevoegde autoriteiten. Bovendien moet er met de eisen inzake het verkeersbeheer rekening gehouden worden op een manier die een reële inhoud geeft aan het recht van een reizigersvervoerder om een nieuwe geregelde buslijndienst in het leven te roepen. In dit kader moet de vervoerder verplicht worden in stopplaatsen te voorzien om passagiers in of uit te laten stappen op plaatsen die uitzicht bieden op een redelijke en uitvoerbare exploitatie van deze vervoersdienst.

In voorkomend geval is het aan de nationale rechter om over het redelijke en proportionele karakter van de beslissingen van de bevoegde instanties van de lidstaten te oordelen.