ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0146/98 van Brian Simpson (PSE) aan de Commissie (2 februari 1998)

Betreft: Dresser-Rand

Weet de Commissie dat de firma Dresser-Rand die is gevestigd in Wythenshawe (VK) haar productie binnenkort zal overplaatsen naar Le Havre in Frankrijk, met een verlies van 300 arbeidsplaatsen in een doelstelling 2-gebied van het EFRO?

Kan zij nagaan of dit het gevolg is van door de Franse autoriteiten aan het bedrijf betaalde onwettige subsidies of douceurs?

Aanvullend antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (16 april 1998)

De Commissie heeft over deze zaak contact opgenomen met de Franse autoriteiten. Dezen hebben haar verzekerd dat zij in dit stadium niet op de hoogte zijn van enig steunvoornemen in het kader van de overbrenging door Dresser-Rand van de productie van zuigercompressoren van de fabriek te Wythenshawe naar die in Le Havre, waar deze activiteit reeds plaatsvindt.

Bovendien hebben de Franse autoriteiten toegezegd dat zij, ingeval er een voornemen komt om steun te verlenen, de Commissie op de hoogte zullen brengen van de voorwaarden waaronder deze steun wordt toegekend.

In dat geval zal de Commissie zich ervan vergewissen dat de communautaire regelgeving inzake overheidssteun wordt nageleefd. Ook zal zij dan niet nalaten het geachte Parlementslid in kennis te stellen van haar eventuele conclusies terzake.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0665/98 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (10 maart 1998)

Betreft: Tewerkstelling van leerkrachten in het kader van het programma voor de uitbreiding van het lessenpakket voor het eerste jaar van het hoger middelbaar onderwijs in Griekenland

De resolutie van de Europese Raad van Amsterdam over groei en werkgelegenheid ((PB C 236 van 2.8.1997, blz. 3. )) begint met de volgende zin: "Er moet absoluut een nieuwe impuls worden gegeven om werkgelegenheid bovenaan op de politieke agenda van de Europese Unie te houden.¨ In de ontwerpresolutie van het Europees Parlement over de buitengewone Werkgelegenheidstop wordt er in verband met de verdeling van de arbeidstijd op gewezen dat de ondernemingen en de sociale partners paal en perk moeten stellen aan structureel overwerk door nieuwe arbeidsplaatsen te creëren.

In Griekenland wordt momenteel in het kader van de acties ter ondersteuning van de uniformering van het leerprogramma van het hoger middelbaar onderwijs - die uit het communautair bestek worden gefinancierd - gewerkt aan de uitbreiding van het lessenpakket voor het eerste jaar van het hoger middelbaar onderwijs. Het is de bedoeling dat daarvoor voornamelijk een beroep wordt gedaan op de reeds in vast dienstverband aangestelde leerkrachten, die bijgevolg zullen moeten overwerken, en dit terwijl duizenden leerkrachten werkloos zijn.

Welke maatregelen denkt de Commissie in het licht van het bovenstaande te treffen om ervoor te zorgen dat deze nieuwe arbeidsplaatsen - die nota bene met middelen uit het communautair bestek worden gecreëerd - naar werkloze leerkrachten gaan?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (16 april 1998)

De extra lessen waarnaar de geachte afgevaardigde verwijst, zijn voor leerlingen van het hoger middelbaar onderwijs, in het bijzonder in het onlangs opgerichte geïntegreerde (of geuniformeerde) lyceum. Het doel van deze bij deze eerste overgangsfase georganiseerde lessen is de leerlingen te helpen zich aan te passen aan de nieuwe eisen van het geïntegreerde lyceum (nieuwe cursussen, nieuwe leerplannen, nieuwe didactische aanpak). Zij zijn eerder van tijdelijke dan van structurele aard en zij zullen worden beëindigd aan het einde van het huidige communautaire steunkader (CSK).

Daarnaast verklaren de Griekse autoriteiten die de operatie uitvoeren in de technische beschrijving dat "de docenten voor de extra lessen moeten worden gekozen door de lerarenvereniging in samenwerking met de schooldecanen... uit naburige scholen of onder hooggekwalificeerde docenten die nog steeds geen aanstelling hebben...¨. Bovendien "mogen de docenten van een speciale extra-leseenheid niet degenen zijn die de overeenkomstige reguliere lessen geven aan de leerlingen in kwestie¨.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0765/98 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (18 maart 1998)

Betreft: Gevaarlijke problemen met de biologische rioolwaterzuiveringsinstallatie op Psittalia

De verwerking van het afvalwater van Attika in de biologische rioolwaterzuiveringsinstallatie op het eiland Psittalia is een ernstig ecologisch probleem aan het worden. Samengevat gaat het om de volgende problemen:

a) De verwerking van de 250 ton slijk die dagelijks uit de eerste graads afvalverwerking komt welke dagelijks zal oplopen tot 800 ton, zodra over drie jaar de tweede graads afvalverwerking wordt voltooid.

b) De giftige stoffen van het slijk waarvan de gemiddelde waarde van de concentratie zware metalen (chroom, nikkel, zink, koper, enz.) de in Richtlijn 86/278/EEG ((PB L 181 van 4.7.1986, blz. 6. )) toegestane concentraties in grote mate overschrijdt.

c) De concentraties zware metalen in het afvalwater die de biologische verwerking ervan problematisch maken.

d) De problemen die ontstaan door de verdraagzaamheid waarvan de EYDAP, de hoofdstedelijke water- en rioleringsmaatschappij, getuigt ten opzichte van de industrieën die het netwerk van deze maatschappij gebruiken voor de afvoer van niet-biologisch verwerkt afvalwater.

Kan de Commissie meedelen wat zij voornemens is te ondernemen om de Saronische Golf te redden met name nu de biologische afvalverwerking op Psittalia door de Europese Unie wordt gefinancierd?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (28 april 1998)

De toxiciteit van het zuiveringsslib van het eiland Psyttalia lijkt het gevolg te zijn van bepaalde lozingen van industrieel afvalwater in de opvangsystemen en zuiveringsinstallaties voor stedelijk afvalwater.

Krachtens artikel 11 van Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater ((PB L 135 van 30.5.1991. )) moeten de lidstaten ervoor zorgen dat het lozen van industrieel afvalwater wordt onderworpen aan door de bevoegde autoriteit of instantie vooraf vast te stellen voorschriften en of te verstrekken bijzondere vergunningen. Met name moet het industriële afvalwater een zodanige voorbehandeling hebben ondergaan als nodig is om ervoor te zorgen dat de werking van de waterzuiveringsinstallatie en de zuivering van het slib niet worden gehinderd en dat het slib op een uit milieuoogpunt verantwoorde wijze veilig kan worden afgevoerd.

Zo mag dit slib slechts in de landbouw worden gebruikt indien wordt voldaan aan het bepaalde in Richtlijn 86/278/EEG van de Raad van 12 juni 1986 betreffende de bescherming van het milieu, in het bijzonder de bodem, bij het gebruik van zuiveringsslib in de landbouw.

In haar hoedanigheid als hoedster van het EG-Verdrag zal de Commissie bij de Griekse autoriteiten nagaan of deze bepalingen worden nageleefd. Zo nodig zal zij in het kader van de procedure van artikel 169 van het EG-Verdrag een onderzoek instellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0365/98 van Georges Garot (PSE) aan de Commissie (24 februari 1998)

Betreft: Vergoeding ter compensatie van natuurlijke belemmeringen

Kortgeleden is mij een probleem voorgelegd waarmee fokkers van ezels in berggebieden te kampen hebben. Deze fokkers komen op het ogenblik niet in aanmerking voor een vergoeding ter compensatie van natuurlijke belemmeringen. De bepalingen met betrekking tot deze vergoeding, genoemd in verordening 2328/91 ((PB L 218 van 6.8.1991, blz. 1. )), zijn voor wat paardachtigen betreft slechts van toepassing op zogende merries en merrieveulens van zware rassen. De regeling is niet van toepassing op ezels, ongetwijfeld vanwege het feit dat er maar weinig ezels zijn. Toch spelen ezels een belangrijke rol bij het verwijderen van struikgewas en het onderhoud van berggebieden. Er zijn dan ook goede redenen om voor deze dieren dezelfde steunmaatregelen te laten gelden als voor andere dieren die bijdragen aan de ontwikkeling van weidegebieden in bergregio's. Is het naar de mening van de Commissie mogelijk om ook fokkers van ezels in aanmerking te laten komen voor vergoedingen ter compensatie van natuurlijke belemmeringen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (11 maart 1998)

De compenserende vergoedingen voor natuurlijke handicaps worden door een communautaire verordening geregeld (de artikelen 17 tot en met 19 van Verordering (EG) nr. 950/97 betreffende de verbetering van de doeltreffendheid van de landbouwstructuur ((PB L 142 van 2.6.1997. )), artikelen 17 tot 19), maar daarin wordt gepreciseerd dat deze steunregeling niet verplicht is voor de lidstaten, die een "compenserende vergoeding (kunnen) toekennen¨ en aangegeven dat ingeval de lidstaten de regeling toepassen, zij "voor de toekenning van de compenserende vergoeding aanvullende of beperkende voorwaarden (mogen) vaststellen¨ (artikel 18, lid 2).

Met betrekking tot het houden van ezels heeft Frankrijk juist van die laatste mogelijkheid gebruik gemaakt door deze activiteit niet als een subsidiabele vorm van veehouderij aan te merken. Ezelhouderijen kunnen daarentegen wel in aanmerking komen voor de "graslandpremie¨, aangezien deze niet specifiek voor probleemgebieden is bestemd, maar wel voor alle bedrijven die over grasland beschikken, ongeacht hun ligging.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0164/98 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (2 februari 1998)

Betreft: De consument en houtproducten

Staat de Commissie achter certificeringsstelsels voor bossen, die de consument in staat stellen met kennis van zaken zijn keuze te bepalen bij de aanschaf van milieuvriendelijke houtproducten?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (24 maart 1998)

De Commissie heeft zich niet verbonden tot een bepaald certificeringsstelsel voor bossen als algemeen beleidselement, maar stimuleert en organiseert formele en informele discussies over dit vraagstuk in verschillende fora en volgt het gebruik en de resultaten van initiatieven om bossen te certificeren en andere mechanismes om een duurzaam bosbeheer op de markten voor bosproducten te bevorderen. Bovendien heeft de Commissie, vaak door middel van medefinanciering, een aantal projecten en andere initiatieven gesteund die worden uitgevoerd in het kader van artikel 4, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 3062/95 betreffende maatregelen op het gebied van tropische bossen ((PB L 327 van 30.12.1995. )) en in het kader van het Bosprotocol bij de Overeenkomst van Lomé.

De Commissie is zich bewust van de toenemende, legitieme druk van de zijde van het publiek om meer zekerheid te krijgen over een duurzaam bosbeheer. Internationaal kan certificatie worden gezien als een van de hulpmiddelen die kunnen bijdragen tot een beter bosbeheer in die regio's van de wereld waar ontbossing en grootschalige aantasting van de bossen als gevolg van verkeerde houtwinning optreden. In Europa zal de certificering van bossen naar alle waarschijnlijkheid geen grote gevolgen voor het bosbeheer hebben, aangezien dit al wordt gekenmerkt door een hoge mate van duurzaamheid. Als er al voordelen zijn, zullen deze hier beperkt blijven tot eventuele marktvoordelen en een betere voorlichting van het publiek over de milieuvoordelen van hout en houtproducten ten opzichte van niet-duurzame grondstoffen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0465/98 van Allan Macartney (ARE) aan de Commissie (27 februari 1998)

Betreft: Niet-verwezenlijking van de doelstellingen van het derde meerjarig richtprogramma voor vissersvloten door de lidstaten

Hoe denkt de Commissie op te treden, gezien haar verklaring op de vergadering van april 1997 van de Raad, tegen de lidstaten die de meerjarige richtprogramma's niet in de voorgeschreven periode geëerbiedigd hebben, of die zich niet van de middelen voorzien hebben om toezicht te houden op de programma's of om de Commissie op de hoogte te brengen van de juiste stand van zaken bij hun vissersvloot vanuit het gezichtspunt van de doelstellingen van de programma's?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (16 april 1998)

Voor het vaststellen van de doelstellingen van het meerjarig oriëntatieprogramma (MOP) voor de periode 1997-2001 is op de in het vorige MOP vastgestelde doelstellingen voor eind 1996 een verminderingspercentage toegepast. Lidstaten die de doelstellingen voor 1996 niet hebben gehaald, moeten niet alleen hun achterstand inhalen maar bovendien de in het kader van het huidige MOP vereiste verminderingen doorvoeren.

Dit betekent niet dat de termijn voor de verwezenlijking van de doelstellingen van het vorige MOP, namelijk 1996, niet meer geldt. De Commissie heeft al maatregelen getroffen die zouden kunnen leiden tot gerechtelijke stappen tegen de lidstaten die hun verplichtingen niet zijn nagekomen. Er is reeds een aantal brieven verzonden waarin deze lidstaten wordt medegedeeld dat eventueel een inbreukprocedure wordt ingeleid, hetzij omdat zij de MOP-doelstellingen niet hebben verwezenlijkt, hetzij omdat zij hebben nagelaten de vlootgegevens in het vlootregister van de Gemeenschap bij te werken of de vloottonnage om te rekenen in brutotonnage.

De Commissie onderzoekt momenteel de antwoorden van de lidstaten op deze brieven.Verder is een team van inspecteurs en ambtenaren van de Gemeeenschap begonnen met een reeks bezoeken aan alle lidstaten, met de bedoeling erop toe te zien dat al die lidstaten beschikken over het vereiste kader om aan de verplichtingen van de MOP's te voldoen. Als de Commissie er niet van overtuigd is dat serieuze inspanningen worden gedaan om deze verplichtingen te vervullen, zal zij niet aarzelen tegen de betrokken lidstaten de nodige gerechtelijke stappen te ondernemen. Intussen heeft de Gemeenschap voor sommige lidstaten de bijstandsverlening al geschorst, totdat in deze lidstaten de doelstellingen van het MOP III zijn bereikt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0540/98 van Mark Watts (PSE) aan de Commissie (4 maart 1998)

Betreft: Het welzijn van intensief gehouden soepkippen (voor hun vlees gefokte kippen)

In de gehele EU werden in 1996 4.025 miljoen kippen gefokt voor hun vlees. Er bestaat geen EG-richtlijn die het welzijn van deze vogels moet beschermen.

De meeste kippen worden intensief gehouden in gigantische schuren zonder ramen. Wanneer de vogels groter worden, treedt ernstige overbevolking op. De ergste welzijnsproblemen hebben te maken met het feit dat moderne soepkippen zo worden gefokt dat zij in ongeveer zes weken slachtrijp zijn. De poten van de vogel kunnen niet gelijke tred houden met de snelle spierontwikkeling en kunnen daardoor het overontwikkelde lijf van de vogel niet naar behoren torsen. Het gevolg hiervan is dat elk jaar tientallen miljoenen soepkippen in de EU lijden aan pijnlijk vergroeide poten.

Gezien het bovenstaande luidt de vraag welke plannen de Commissie heeft om het pas opgerichte wetenschappelijk comité voor dierlijke gezondheid en dierlijk welzijn te verzoeken een rapport uit te brengen over het welzijn van intensief gehouden soepkippen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (27 maart 1998)

Zoals de Commissie heeft aangegeven in haar antwoord op de schriftelijke vragen nrs. 1963/96 en 1964/92 is er momenteel geen communautaire wetgeving inzake het welzijn van slachtpluimvee. De Commissie erkent dat de in het kader van het Europees Verdrag ter bescherming van landbouwhuisdieren gedane aanbevelingen bijbehorende regelgeving op het niveau van de Gemeenschap zullen vergen om zo de uniforme toepassing ervan in de lidstaten te vergemakkelijken.

In dit verband heeft de Commissie bij de Raad een voorstel ingediend voor een richtlijn van de Raad inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren ((PB C 156 van 23.6.1992. )), die de juridische grondslag zal zijn voor in de toekomst bij de Raad in te dienen voorstellen op het gebied van het welzijn van landbouwhuisdieren.

De Commissie is bovendien voornemens het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren te vragen een advies uit te brengen over het welzijn van slachtkuikens.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0603/98 van Bartho Pronk (PPE) aan de Commissie (4 maart 1998)

Betreft: Maatschappelijke vorming voor volwassenen en de plaats ervan in het onderwijsbeleid van de Commissie

Ziet de Commissie maatschappelijke vorming voor volwassenen als basis voor het naar elkaar toegroeien van de EU en zo ja, hoe denkt zij hiertoe met haar programma bij te dragen?

Is het juist dat geen aparte begrotingslijn bestaat voor maatschappelijke vorming voor volwassenen?

Is het juist dat de Commissie maatschappelijke onderwerpen slechts steunt wanneer zij voor de Commissie actueel zijn (bijvoorbeeld de euro), maar de NGO's geen gelegenheid geeft steun te verkrijgen van de Commissie voor onderwerpen die zij zelf selecteren?

Hoe kunnen onderwijsmanifestaties voor ethische onderwerpen en waardeproblemen worden gesteund, of ook methodekwesties in verband met de maatschappelijke vorming voor volwassenen die door NGO's wordt georganiseerd?

Is de Commissie bereid de maatschappelijke vorming voor volwassenen als aparte sector te erkennen en te steunen, naast het onderwijs dat plaatsvindt op de universiteit, binnen de beroepsopleiding en op school?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (8 april 1998)

De Commissie hecht veel belang aan de ontwikkeling van volwassenenonderwijs. Het Socrates-programma beoogt de Europese samenwerking op het gebied van het volwassenenonderwijs te verbeteren ten einde bij de volwassenen de Europese burgerzin te bevorderen. Voor de actie volwassenenonderwijs bestaat geen begrotingslijn ad hoc. Het budget hiervoor is opgenomen in dat van het Socrates-programma (actie 3.5.A).

Ieder jaar geeft de Commissie in de gids voor kandidaten aan welke prioritaire activiteiten zij voornemens is te steunen op het gebied van volwassenenonderwijs. Hierbij wordt tevens rekening gehouden met gelijke kansen, toegang voor gehandicapten en met de voorkeur voor plattelands- en achtergebleven regio's. De meerderheid van de gefinancierde projecten komen voort uit initiatieven van verenigingen en non-gouvernementele organisaties (NGO's) en hebben met name betrekking op de integratie van minderbegunstigde groepen (migranten, gehandicapten, analfabeten, werklozen), de Europese burgerzin en de samenwerking op het gebied van het volwassenenonderwijs (vergelijking van de stelsels, uitwisseling van goede praktjken).

De Commissie is zich er ten zeerste van bewust dat het in een maatschappij die een economische, sociale, culturele, wetenschappelijke en technologische verandering doormaakt, noodzakelijk is iedere burger de mogelijkheid tot levenslang leren te waarborgen. In het volgende Socrates-programma zal dit een prioritaire doelstelling zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 479/98 van Richard HOWITT aan de Commissie. Beleidsopties voor programma's van de structuurfondsen, zoals overeengekomen op de informele bijeenkomst van de Raad op 14 en 15 november 1996 in Ierland



Publicatieblad Nr. C 310 van 09/10/1998 blz. 0072



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0479/98 van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie (27 februari 1998) Betreft: Beleidsopties voor programma's van de structuurfondsen, zoals overeengekomen op de informele bijeenkomst van de Raad op 14 en 15 november 1996 in Ierland Is de Commissie het ermee eens dat er argumenten zijn om haar beleidsopties voor de programma's van de structuurfondsen (of wat daar in de toekomst mee overeenstemt), zoals overeengekomen op de informele bijeenkomst van de Raad op 14 en 15 november 1996 in Ierland, goed te keuren op hetzelfde ogenblik als de definitieve versie van de nieuwe verordeningen voor de structuurfondsen voor de periode 2000-2006, om overbodige werkzaamheden van de lidstaten om hun voorstellen uit te werken te voorkomen en zodat er achteraf geen tijdrovende veranderingen moeten gebeuren? Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (6 April 1998) De nieuwe voorstellen voor verordeningen betreffende de structuurfondsen bevatten een specifieke bepaling op grond waarvan de Commissie per doelstelling communautaire richtsnoeren moet vaststellen. Deze richtsnoeren zullen worden gepubliceerd voordat de lidstaten hun programma's presenteren om hen nodeloos werk te besparen en te vermijden dat achteraf wijzigingen moeten worden aangebracht. Het is de bedoeling de richtsnoeren tegelijk met de definitieve goedkeuring of zo snel mogelijk daarna vast te stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0039/98 van Giacomo Leopardi (PPE) aan de Commissie (29 januari 1998)

Betreft: Uitgaven voor geneesmiddelen: heffingen en de vraag of deze verenigbaar zijn met de beginselen van de Europese Unie

In het kader van het wetsontwerp inzake de financiële speelruimte van 1998 heeft het Italiaanse parlement een door de Italiaanse regering voorgesteld amendement goedgekeurd dat de farmaceutische ondernemingen, de groothandeldistributiebedrijven en de apotheken verplicht een bijdrage te betalen aan de nationale gezondheidsdienst, die overeenkomt met 60% van de overschrijding van de voor 1998 toegestane uitgaven, waarbij de lasten verdeeld worden op basis van de percentages van de opbrengst uit de consumentenprijs van de geneesmiddelen (art. 31, lid 15 van het wetsontwerp nr. 4354).

Kan de Commissie mededelen of deze wetsbepaling, die een heffing oplegt op het overschrijdingspercentage van de farmaceutische uitgaven waarvoor de apotheken, producenten en groothandelaren geenszins verantwoordelijk zijn, verenigbaar is met de beginselen van de Europese Unie en de vrijheid van ondernemerschap, rekening houdend met het feit dat de apotheken reeds gehouden zijn een bijdrage aan de nationale gezondheidsdienst te storten die varieert van 3,75 tot 12,5% van de prijs van de geneesmiddelen die voor rekening van de Italiaanse staat aan de ziekenfondsverzekerden worden verstrekt?

Antwoord van de heer M. Monti namens de Commissie (6 april 1998)

De bijdrage aan de nationale gezondheidsdienst waaraan het geachte Parlementslid refereert moet worden gelijkgesteld met een heffing op het verbruik van geneesmiddelen, zelfs wanneer niet de consumenten de belastingplichtigen zijn. De rechtmatigheid van een dergelijke belasting moet dan ook in de eerste plaats worden getoetst aan de communautaire bepalingen inzake indirecte belasting.

De Commissie merkt in dit verband op dat de bijdrage in kwestie geen bezwaren doet rijzen, aangezien het gaat om een type van heffing dat op Gemeenschapsniveau niet is geharmoniseerd en dat daarenboven geen bron van ongelijke fiscale behandeling kan zijn ten nadele van producten uit andere lidstaten.