ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3793/98

van Gerhard Hager (NI) aan de Raad

(11 december 1998)

Betreft: Bestrijding mensensmokkel; uitbreiding naar het Oosten

Bestrijding van mensensmokkel is vooral met het oog op de aanstaande uitbreiding een belangrijk beleidspunt van de Unie. Mij is echter ter ore gekomen dat het smokkelen van buitenlanders in enkele kandidaatlidstaten nog niet eens strafbaar is.

Beschikt de Raad over informatie dat dit werkelijk het geval is?

Antwoord

(29 maart 1999)

1. Op 24 februari 1997 heeft de Raad een gemeenschappelijk optreden aangenomen op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie ter bestrijding van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen(1). Krachtens dit gemeenschappelijk optreden dienen de lidstaten op nationaal niveau specifieke maatregelen te nemen om mensensmokkel in hun nationale wetgeving strafbaar te stellen. Ook voorziet het in vormen van rechtshulp bij het onderzoek en de gerechtelijke vervolging van mensensmokkel.

2. De bepalingen in kwestie maken deel uit van het acquis van de Europese Unie, dat de kandidaat-lidstaten bij hun toetreding volledig zullen moeten overnemen. De voorbereiding van de kandidaat-lidstaten op de overname van deze onderdelen van het acquis, is een zaak van de huidige versterkte pretoetredingsstrategie. Justitie en Binnenlandse Zaken maken in het bijzonder deel uit van de prioriteiten van elk van de partnerschappen voor de toetreding, die voor de kandidaatlanden van Midden- en Oost-Europa zijn bepaald. Voorts wordt de situatie in ieder kandidaatland bekeken in het kader van de doorlichting en in het kader van het mechanisme voor collectieve evaluatie van de inwerkingtreding, de toepassing en de daadwerkelijke uitvoering van het acquis van de Europese Unie op het gebied van Justitie en Binnenlandse Zaken in de kandidaat-lidstaten; dit mechanisme is vastgesteld in het kader van het gemeenschappelijk optreden van 29 juni 1998 (2).

3. De Raad heeft informatie terzake ingewonnen in het kader van de informatieuitwisseling op het niveau van deskundigen tussen de lidstaten en de landen van Midden- en Oost-Europa en Cyprus. Uit die informatie blijkt dat het binnensmokkelen of naar buiten smokkelen van vreemdelingen in elk van deze kandidaat-lidstaten een strafbaar feit is waarop sancties staan zoals gevangenisstraffen, boetes en confiscatie.

(1) PB L 63 van 4.3.1997.

(2) PB L 191 van 7.7.1998, blz. 8.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2543/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Milieu-effectrapportage voor een telefooncentrale

Ten aanzien van mijn eerdere vraag "Niet-ioniserende stralingen in de gemeenten Orte en Gallese" (nr. E-2073/98) betreffende het bouwen van een satellietstation voor mobiele telefonie met een sterkte van 5 gigahertz, wil ik erop wijzen dat voor deze installatie geen milieu-effectrapportage heeft plaatsgevonden overeenkomstig richtlijn 85/337/EEG(1). Kan de Commissie hierover haar mening geven?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(28 oktober 1998)

Satellietstations voor mobiele telefonie staan niet op de projectenlijst van Bijlage I of II van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(2).

Indien voor het door het geachte parlementslid genoemde satellietstation geen milieueffectrapportage is verricht, kan dit station dus niet als een inbreuk op de communautaire wetgeving worden beschouwd.

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2) PB L 175 van 5.7.1985.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3436/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(24 november 1998)

Betreft: Vertragingen bij URBAN in Rome

Kan de Commissie, onder verwijzing naar mijn vorige vraag over het beheer van het communautaire initiatief URBAN in Rome (E-2221/97)(1) mededelen of de geconstateerde en door de Commissie bevestigde vertragingen bij de uitvoering van URBAN in Rome nu inderdaad zijn ingehaald en, indien dit niet het geval is, welke initiatieven zij denkt te nemen om ervoor te zorgen dat de geplande uitvoeringstermijnen worden nageleefd, ook gezien het feit dat de betrokken wijk zich nog steeds erover beklaagt dat zij nauwelijks hierbij wordt betrokken?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(25 januari 1999)

Op basis van de beschikbare informatie kan worden geconstateerd dat met de uitvoering van subprogramma 3 van het communautaire initiatief (PCI) URBAN dat betrekking heeft op de stad Rome, enige vooruitgang is geboekt in vergelijking met de situatie in 1997. Desondanks zijn minder betalingsverplichtingen aangegaan en minder betalingen verricht dan gemiddeld voor het PCI URBAN voor Italië en is de in de startfase opgelopen vertraging nog niet weggewerkt.

Om er zeker van te zijn dat de in het kader van vermeld PCI aan Italië toegekende financiële middelen worden benut, blijft de Commissie de uitvoering van het programma van dichtbij volgen en zal ze, indien nodig, in overleg met de betrokken instanties voorstellen de financiële middelen anders over de subprogramma's te verdelen, in welke mogelijkheid trouwens reeds in het interne reglement van het betrokken toezichtcomité is voorzien.

(1) PB C 82 van 17.3.1998, blz. 46.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2890/98

van Gianni Tamino (V) aan de Commissie

(28 september 1998)

Betreft: De Hortus botanicus van Padua

In Padua ligt vlakbij de oude basilieken van St. Antonius en Santa Giustina de oudste hortus botanicus ter wereld die in 1545 door de Republiek Venetië is gesticht. De Hortus is van onschatbare waarde en is door de UNESCO op de lijst van Erfgoed der mensheid geplaatst.

De Hortus is eigendom van de Universiteit van Padua en is er momenteel slecht aan toe. Er vlak naast zijn nieuwe gebouwen in aanbouw die het water onttrekken dat onmisbaar is voor de instandhouding van de vele zeldzame en antieke planten in de tuin. Om de Hortus te redden van het oprukkend beton in de omgeving is er een plan opgesteld om de terreinen in de omgeving op te kopen, de gebouwen die in aanbouw zijn, weer af te breken, een beschermende laag aan te leggen en de oude Hortus te verbinden met de binnenplaatsen van de basilieken van St. Antonius en Santa Giustina. Voor dit plan is een enorme hoeveelheid geld nodig (gesproken wordt van 30 miljard lire). Ondanks de toezeggingen hebben de Italiaanse autoriteiten - de Universiteit van Padua, de gemeente Padua, de regio Veneto en de Italiaanse regering - dit geld nog niet bij elkaar gekregen.

In 1993 heeft de Hortus botanicus van Padua - in het kader van een modelproject voor instandhouding van het Europees architectonisch erfgoed - een bijdrage ontvangen van 31.829 ecu. De Commissie heeft dit geld gefourneerd voor herstel van de stenen muur die om de Hortus loopt (ref. 93/IT/83). Kan de Commissie meedelen hoe zij denkt de investering van destijds te redden en welke communautaire programma's volgens haar geschikt zijn voor de bescherming van dit erfgoed dat verloren dreigt te gaan?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(4 december 1998)

Door in 1993, in het kader van haar actie ter ondersteuning van modelprojecten voor de instandhouding van het Europees architectonisch erfgoed, financiële steun te verlenen voor de Hortus botanicus van Padua die door de Organisatie der Verenigde Naties voor opvoeding, wetenschap en cultuur (Unesco) op de lijst van Erfgoed der mensheid is geplaatst, heeft de Commissie erkend dat deze Hortus van onschatbare waarde is en dat de maatregelen die zijn geprogrammeerd voor de bescherming ervan een exemplarisch karakter hebben. Overeenkomstig de voor deze actie geldende voorschriften werd deze bijdrage toegekend voor de tenuitvoerlegging van een specifiek project en kon zij niet worden verlengd.

De Commissie beschikt sedert 1997 over een specifiek programma ter ondersteuning van projecten inzake transnationale samenwerking voor de instandhouding, bescherming en opwaardering van het cultureel erfgoed, getiteld "Raphaël". Een nieuw project inzake de instandhouding en de opwaardering van deze Hortus botanicus zou eventueel door de Commissie in aanmerking kunnen worden genomen op voorwaarde echter dat het beantwoordt aan de formele criteria die zijn vermeld in de jaarlijks in het Publikatieblad gepubliceerde oproepen tot het indienen van voorstellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2692/98

van Iñigo Méndez de Vigo (PPE) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Spoedhulp voor Soedan

Het grootste land van Afrika verkeert in ernstige moeilijkheden: 1,2 tot 2,6 miljoen mensen verkeren in levensgevaar. Inmiddels zijn al 600.000 kinderen het slachtoffer van de hongersnood in Soedan. Dit alles in combinatie met het voortduren van een al vijftien jaar lang woedende burgeroorlog heeft ervoor gezorgd dat een deel van de bevolking niet langer met eigen middelen kan overleven en de hand moet ophouden.

Wat denkt de Commissie in deze situatie te doen? Heeft de Commissie een programma voor humanitaire hulpverlening ontwikkeld om de gevolgen van de hongersnood te verlichten? Zo nee, denkt de Commissie dit in de nabije toekomst te ontwikkelen en op welke termijn?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(18 september 1998)

De Commissie verleent al vele jaren hulp aan de slachtoffers van de oorlog in Soedan. In 1997 was de Commissie de belangrijkste donor van humanitaire hulp (totale waarde 21,4 miljoen ecu) aan Soedan. Deze middelen werden toegekend aan instellingen van de Verenigde Naties (zoals UNICEF, het Kinderfonds van de Verenigde Naties, en het Wereldvoedselprogramma), aan het Rode Kruis, en aan diverse niet-gouvernementele organisaties (NGO's). Tevens werden deze middelen gebruikt ter financiering van de luchtbrug van het Bureau voor Humanitaire Hulp van de Europese Gemeenschap (ECHO), waarmee het onontbeerlijke luchtvervoer van hulpverleners en goederen naar anderszins ontoegankelijke oorden in Soedan wordt verzorgd.

Dit jaar heeft de Commissie in verband met de ernstige problemen vanwege de droogte en de verharding van de gevechten, tot op heden in totaal 54,8 miljoen ecu verschaft. Voor de toekenning van deze som wordt het geachte parlementslid verwezen naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-2643/98 van de heer Mc Cartin(1).

(1) PB C 289 van 11.10.1999, blz. 6.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2882/98

van Niels Kofoed (ELDR) en Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(28 september 1998)

Betreft: Vermindering van de restituties bij de uitvoer van aardappelzetmeel

Het Beheerscomité voor graan heeft op 13 augustus besloten de restituties voor de uitvoer van aardappelzetmeel te verminderen met een forfaitair bedrag van 10 ecu (maisbasis), hetgeen onmiddellijk het evenwicht heeft verstoord en deze sector in een nadelige concurrentiepositie tegenover de andere zetmelen heeft geplaatst.

In het verslag van het Europees Parlement van 28 april 1998 over de verlenging van het quotasysteem voor aardappelzetmeel werd het cruciale beginsel van evenwicht tussen de verschillende types van zetmeel erkend en gesteund, en het werd bovendien bevestigd in Raadsverordening 1284/98(1) van 16 juni 1998.

Kan de Commissie in het licht van dit zeer gevoelige evenwicht en de aanstaande veranderingen in het gemeenschappelijk landbouwbeleid (Agenda 2000) antwoorden op de volgende vragen:

1. Waarom is bij de berekening van de restituties voor de uitvoer van aardappelzetmeel op 12 augustus 1998 geen rekening gehouden met dit principe van evenwicht, dat altijd een hoeksteen is geweest - en nog steeds is - van het communautair beleid inzake zetmeel?

2. Is zij bereid in de toekomst het standpunt te volgen van het Europees Parlement alsook dat van de Raad inzake onrechtvaardigheid door het gebrek aan evenwicht in de zetmeelsector?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(28 oktober 1998)

1. Aan het besluit van 13 augustus 1998 om de uitvoerrestitutie voor aardappelzetmeel met een forfaitair bedrag van 10 ecu per ton (maïsbasis) te verlagen zonder de bedragen voor de overige zetmeelsoorten, en met name voor maïszetmeel, te wijzigen, lag de omstandigheid ten grondslag dat de marktsituatie voor maïs in de moeilijke periode tussen twee verkoopseizoenen niet erg doorzichtig was en dat vanaf medio augustus de nieuwe aardappeloogst beschikbaar was.

Met ingang van 11 september 1998 is de normale situatie van gelijkwaardige restituties voor aardappelzetmeel en maïszetmeel hersteld.

2. De Commissie brengt de inhoud in herinnering van haar verslag aan de Raad over de contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel van 11 november 1997(2) en vestigt met name de aandacht op de volgende opmerking die zij daarin in het kader van Agenda 2000 heeft gemaakt:

"'Aangezien de prijs- en compensatieregeling voor aardappelzetmeel altijd aan die voor maïs gekoppeld was, geldt hiervoor de basisverordening voor granen en zal de regeling derhalve ook de aanpassingen voor maïs volgen die in het kader van Agenda 2000 toegepast zullen worden.'."

(1) PB L 178 van 23.6.1998, blz. 3.

(2) COM(97) 576 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3808/98

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(22 december 1998)

Betreft: MKB-richtsnoeren

In haar perscommuniqué over het voorstel tot herziening van de EMAS-verordening deelt de Commissie o.a. mede dat zij bijzondere maatregelen wil nemen ten gunste van het midden- en kleinbedrijf. Dit houdt volgens de Commissie in dat er richtsnoeren worden opgesteld voor de behandeling van het MKB door de goedkeuringsinstanties, zodat deze de cultuur in het MKB kunnen respecteren en begrijpen.

Kan de Commissie, aangezien deze richtsnoeren nog niet klaar zijn, mededelen hoe zij zich de opstelling ervan voorstelt? Hoe zal een eventuele werkgroep zijn samengesteld - hoe waarborgt de Commissie een verstandige gedachtewisseling met het MKB in dit verband, - is het eventueel denkbaar dat een aantal kleine en middelgrote bedrijven uit alle lidstaten wordt uitgenodigd?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(26 februari 1999)

De Commissie heeft op 30 oktober 1998 een voorstel voor een verordening van de Raad inzake de vrijwillige deelneming van organisaties aan een communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem(1) (EMAS) aangenomen, dat Verordening (EEG) 1836/93 van de Raad van 29 juni 1993 inzake de vrijwillige deelneming van bedrijven uit de industriële sector aan een gemeenschappelijk milieubeheer- en milieuauditsysteem(2) herziet. Artikel 10 van dit voorstel voorziet in een bepaald aantal maatregelen bedoeld om de deelname van organisaties aan dit vrijwillige systeem te bevorderen. Het betreft in het bijzonder maatregelen ten behoeve van het midden- en kleinbedrijf (MKB). Wat de voorgenomen maatregelen betreft, geldt een taakverdeling tussen de lidstaten en de Commissie.

De Commissie heeft in het bijzonder de uitwerking van richtsnoeren voor de erkende milieuverificateurs gepland. Zij zijn belast met het onderzoek naar de vraag of een organisatie handelt in overeenstemming met het geheel van bepalingen van de EMAS-verordening en of de verstrekte informatie correct en betrouwbaar is. Het is belangrijk dat deze verificateurs in staat zijn het functioneren van het MKB te begrijpen, aangezien zij de schakel dienen te vormen tussen de bepalingen van de verordening en de tenuitvoerlegging daarvan op het niveau van organisaties en met name de kleine en middelgrote ondernemingen. Zij dienen derhalve in staat te zijn een aan deze realiteit aangepaste verificatie te verzekeren

Deze richtsnoeren zijn in samenwerking met de erkende milieuverificateurs en de Europese Unie van ambachten en het midden- en kleinbedrijf opgesteld. De Europese representativiteit van deze organisatie maakt het inderdaad mogelijk rekening te houden met de situatie van het MKB in de verschillende lidstaten. Het is dus voor ondernemingen zeer wel mogelijk om het kanaal van de UEAPM te gebruiken wanneer zij wensen deel te nemen aan de ontwikkeling van deze richtsnoeren.

(1) COM(98) 622 def.

(2) PB L 168 van 10.7.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3583/98

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(3 december 1998)

Betreft: Besnoeiingen in het operationeel programma "Telecommunicatie" in Griekenland

In haar antwoord op mijn vraag H-0859/98(1) verklaart de Commissie dat zij krachtens artikel 4 van het besluit inzake economische steun aan het operationele programma "Telecommunicatie" de Griekse autoriteiten haar besluit heeft meegedeeld de betalingen voor dit programma op te schorten. Artikel 4 van bovenbedoeld besluit stelt echter expliciet dat bij niet-naleving van het tijdschema voor de harmonisatie van bepaalde richtlijnen op de kredieten van het EFRO wordt besnoeid. Kan de Commissie meedelen of ook het subprogramma 5 "Menselijk potentieel" van het programma "Telecommunicatie", dat uitsluitend door het ESF wordt gefinancierd, door de opschorting van de betalingen wordt getroffen?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(28 januari 1999)

Zoals de Commissie in de vergaderperiode van het Parlement van oktober 1998(2) tijdens het vragenuur heeft gezegd in antwoord op mondelinge vraag H-859/98 van het geachte parlementslid, heeft zij de schorsing aangekondigd van de betalingen voor het operationele programma (OP) op telecommunicatiegebied dat valt onder het zwaartepunt "infrastructuur" van het communautaire bestek voor Griekenland.

De opleidingsacties in het kader van subprogramma 5 zijn strikt gekoppeld aan de in dit OP geplande acties betreffende infrastructuur en nieuwe dienstverlening. Deze opleidingsacties vormen een afzonderlijk subprogramma om louter administratieve redenen, namelijk om voor een beter financieel beheer per Fonds te kunnen zorgen. De schorsing van de betalingen geldt derhalve voor elk communautair Fonds dat bij de financiering van het genoemde OP is betrokken.

(1) Handelingen van het Europees Parlement (oktober 1998).

(2) Handelingen van het Parlement (Oktober 1998).
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3176/98

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(12 oktober 1998)

Betreft: Uitvoering van de nitraatrichtlijn

Het correcte waarnemen van het nitraatgehalte van oppervlakte- en bodemwater is essentieel voor de juiste uitvoering van de richtlijn.

1. Kan de Commissie aangeven of er wetgeving bestaat die aangeeft op welke wijze en waar het nitraatgehalte in het grondwater gemeten moet worden (conform hetgeen is bepaald in bijlage I van de richtlijn)?

2. Is de Commissie van mening dat in alle EU-lidstaten de meting van het nitraatgehalte op uniforme wijze gebeurt?

3. Kan de Commissie verzekeren dat door de metingen onderzoeksresultaten ter beschikking komen die ook voor verschillende grondsoorten gelijkwaardige vergelijking mogelijk maken?

Antwoord van Mevr. Bjerregaard namens de Commissie

(9 november 1998)

Artikel 6, lid 2, van Richtlijn 91/676/EEG(1) inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen bepaalt als volgt: "Er wordt gebruik gemaakt van de in bijlage IV genoemde referentiemeetmethoden". Bijlage IV luidt als volgt: "Stikstofverbindingen worden gemeten met behulp van de methode beschreven in Richtlijn 77/535/EEG van de Commissie van 22 juni 1977 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de bemonsterings- en analysemethoden voor meststoffen(2), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/519/EEG(3)".

Wat de chemische analyse betreft, de referentiemethode daarvoor staat beschreven in Bijlage IV. De bemonstering wordt echter niet op uniforme wijze verricht. De Commissie is momenteel bezig met de ontwikkeling van controlerichtlijnen overeenkomstig artikel 5, lid 6, en met de vorm van de overeenkomstig artikel 10 in te dienen verslagen, teneinde de metingen in de toekomst uniformer te maken, daarbij rekening houdend met de verschillende milieuomstandigheden in de respectievelijke regio's van de Gemeenschap. De betreffende voorstellen zullen waarschijnlijk in de eerste helft van 1999 aan de lidstaten worden voorgelegd.

Artikel 1 bepaalt dat de richtlijn tot doel heeft de waterverontreiniging die wordt veroorzaakt of teweeggebracht door nitraten uit agrarische bronnen te verminderen, en verdere verontreiniging van dien aard te voorkomen. Deze doelstelling is niet aan bepaalde grondsoorten gekoppeld.

(1) PB L 375 van 31.12.1991.

(2) PB L 213 van 22.8.1977.

(3) PB L 265 van 12.9.1989.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3552/98

van Katerina Daskalaki (UPE) aan de Raad

(1 december 1998)

Betreft: Kinderarbeid in Europese bedrijven in Turkije

Onlangs is informatie aan het licht gekomen over brutale uitbuiting van kleine kinderen als arbeidskrachten in Turkse bedrijven die eigendom zijn van dochterondernemingen van grote westerse (vooral Europese) multinationals. Een Italiaanse krant en een Italiaans tijdschrift verwezen naar concrete gevallen waarbij minderjarigen vele uren moeten werken in fabrieken waarin Europees-communautaire belangen zijn vertegenwoordigd.

Is de Raad op de hoogte van dit probleem en is hij, overwegende dat in de Europese Unie de arbeid van minderjarigen en de uitbuiting van kleine kinderen streng verboden zijn en er in het Europees Parlement al een reeks resoluties hieromtrent is aangenomen, voornemens maatregelen te treffen?

Antwoord

(29 maart 1999)

In de huidige akkoorden inzake de betrekkingen tussen de Europese Gemeenschap en Turkije, namelijk de Overeenkomst van Ankara van 1963, de aanvullende protocollen en de besluiten van de Associatieraad, is niets bepaald over samenwerking op het gebied van de arbeids- voorwaarden in Turkije.

De Raad bestudeert momenteel echter de uitvoering van een Europese strategie met betrekking tot Turkije. Volgens de informatie van de Commissie zou in de nabije toekomst een verkennende vergadering met de Turkse autoriteiten kunnen worden belegd om de sociale aspecten, waaronder de fundamentele sociale rechten, te bespreken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4045/98

van Nelly Maes (V) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Werking Europese Informatiecentra die gefinancierd zijn door begrotingslijn B3-301

De Commissie begrotingscontrole van het EP ging op 15 december 1998 akkoord met een kredietoverschrijving ten bedrage van 3 miljoen ecu ten gunste van begrotingslijn B3-301 (Informatiecentra). Over het begrotingsjaar 1998 werd zo 13,5 miljoen ecu in de begroting voor deze begrotingspost opgenomen.

De drie belangrijkste doelstellingen van deze begrotingslijn zijn:

- medefinanciering van informatie- en documentatiecentra voor het grote publiek i.s.m. de nationale overheidsdiensten,

- financiering van in totaal 500 initiatieven, waaronder voorlichtingscentra voor het platteland, de Europese Documentatiecentra, de infopoints-Europa, de depotbibliotheken in de nationale bibliotheken en de fora voor duurzame ontwikkeling,

- financiering van voorlichtingsacties van de internationale vereniging voor Europahuizen (100 huizen over geheel Europa).

1. Kan de Commissie mij een gedetailleerd overzicht bezorgen van alle in België gefinancierde initiatieven op de bovenvermelde begrotingslijn, met vermelding van de personen en/of groeperingen die financiële steun ontvingen, wat er gesubsidieerd werd (brochures, personeel, infomateriaal, welke beleidsterreinen behandeld werden,...) evenals de vermelding van de adressen waar de gesubsidieerde partners hun activiteiten ontwikkelen?

2. Kan de Commissie mij een overzicht geven, eventueel via jaarverslagen, van de activiteiten die deze gesubsidieerde partners de voorbije vijf jaar in België ontwikkelden?

3. Kan de Commissie mij meedelen of zij regelmatig de gesubsidieerde activiteiten evalueert op hun doelmatigheid? Zo ja, kan ik deze evaluatieverslagen ontvangen?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(1 maart 1999)

Wegens de omvang van het antwoord, dat talrijke tabellen omvat, zal de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toesturen.