ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/181

(2004/C 65 E/197)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2592/03

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(14 augustus 2003)

Betreft: Bekeuring voor het ontbreken van een nationaliteitskenteken op motorvoertuigen in de Tsjechische Republiek

In de lidstaten van de Europese Unie volstaat op motorvoertuigen voor verplaatsingen naar het buitenland de gewone Europese nummerplaat, waarop het nationaliteitskenteken op een blauwe achtergrond is geïntegreerd. Bij verplaatsingen naar landen die niet tot de Europese Unie behoren, is bovendien een ovalen nationaliteitskenteken vereist, zoniet hangt er de bestuurder een bekeuring boven het hoofd. Ook in de Tsjechische Republiek worden dergelijke bekeuringen opgelegd wanneer een ovalen nationaliteitskenteken op het voertuig ontbreekt.

Is de Commissie van plan met de Tsjechische Republiek te onderhandelen om ervoor te zorgen dat de Europese nummerplaat daar reeds vóór 1 mei 2004 als nationaliteitskenteken wordt erkend?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(18 september 2003)

Bij Verordening (EG) nr. 2411/98 van de Raad van 3 november 1998 inzake de erkenning van het onderscheidingsteken van de lidstaat van inschrijving van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan in het verkeer binnen de Gemeenschap (1) is een zogenaamd „Europees onderscheidingsteken” ingevoerd dat de lidstaten moeten erkennen als een alternatief voor het „ovalen teken” dat is ingevoerd door het Verdrag van Wenen van 1968 (2).

Het Verdrag van Wenen is geratificeerd door de Tsjechische Republiek en het ovalen teken is er nog steeds geldig. Landen die niet tot de Unie behoren, zijn niet gebonden door de verordening van de Raad die uitsluitend betrekking heeft op het intra-communautaire verkeer. Daarom is er geen rechtsgrond om de Tsjechische Republiek te verzoeken het Europese teken vóór 1 mei 2004 te erkennen. Na die datum zal dit land het Europese teken moeten erkennen als onderdeel van het communautair acquis.

(1) PB L 299 van 10.11.1998.

(2) Verdrag van Wenen van 8 november 1968 inzake het wegverkeer, gesloten onder de auspiciën van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/177

(2004/C 65 E/193)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2555/03

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(4 augustus 2003)

Betreft: Exploitanten van de veerdiensten over het Kanaal

Er zijn al eerder vragen gesteld aan de Commissie over de mogelijke kartelpraktijken van de exploitanten van de veerdiensten over het Kanaal en de Eurotunnel (P-3419/00 (1)). In zijn antwoord geeft Commissielid Monti aan dat er werkelijke concurrentie tussen de exploitanten van de veerdiensten over het Kanaal zou moeten zijn.

Verschillende kiezers hebben mij erop gewezen dat de exploitanten van de veerdiensten en de Eurotunnel feitelijk een kartel vormen. Hoewel er verschillende prijzen vermeld staan moet er gedurende het zomerseizoen £300 worden betaald voor een vijfdaags retourbiljet. Zij hebben de indruk dat zij voor dit traject meer moeten betalen dan voor andere verbindingen in de EU (die worden verzorgd door Griekse en Italiaanse veerdiensten). Meer informatie kan worden verkregen op de website die is samengesteld door mensen die hier hun beklag over doen, [http://www.channelpirates.com].

Zou de Commissie commentaar kunnen leveren op de prijsvorming van de exploitanten van de veerdiensten en de Eurotunnel? En is zij van mening dat deze exploitanten in strijd met de mededinging handelen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(22 september 2003)

Het geachte parlementslid is er wellicht van op de hoogte dat de Commissie onlangs onaangekondigde gelijktijdige inspecties heeft gehouden bij enkele exploitanten van veerdiensten over het Kanaal (2). Het doel van deze inspecties was na te gaan of deze ondernemingen onder andere afspraken maken inzake prijzen en handelsvoorwaarden, zoals wordt gesuggereerd door de informatie waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

Zulke onaangekondigde inspecties vormen de voorbereiding van het onderzoek inzake vermoedelijke kartels. Zoals het geachte parlementslid zal begrijpen, kan de Commissie in deze fase van het onderzoek nog geen verdere uitspraken doen.

(1) PB C 151 E van 22.5.2001, blz. 164.

(2) MEMO/03/168 van 3 september 2003; Verklaring van de woordvoerder betreffende inspecties bij veerdiensten over het Kanaal.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/168

(2004/C 65 E/184)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2547/03

van Joan Vallvé (ELDR) aan de Raad

(31 juli 2003)

Betreft: Taalkundig pluralisme op Spaanse paspoorten

Ter uitvoering van de resolutie van 10 juli 1995 (1) moeten alle lidstaten hun paspoorten aanpassen en de vermelding „Europese Gemeenschappen” vervangen door „Europese Unie”.

In het kader van deze aanpassing is in het Spaanse parlement een voorstel ingediend dat is gebaseerd op de erkenning van het pluralisme van de officiële talen in het paspoort van een burger die woont in een autonome regio met meer dan één officiële taal. De Spaanse regering wijst dit voorstel echter onder verwijzing naar de resolutie van 23 juni 1981 (2) van de hand.

In dit verband zij verwezen naar: artikel I-3 van het ontwerpverdrag voor een grondwet van de Europese Unie dat als volgt luidt: „De Unie eerbiedigt haar rijke verscheidenheid van cultuur en taal”, naar artikel II-22 dat als volgt luidt: „De Europese Unie eerbiedigt de verscheidenheid van cultuur, godsdienst en taal”, welke zinsnede ook is opgenomen in het Handvest van de grondrechten, en naar de conclusies van het Europees Jaar van de Talen krachtens besluit van het Parlement en de Raad. Is de Raad voornemens de genoemde resolutie te wijzigen en in het paspoort de officiële talen van een EU-lidstaat op te nemen?

Gecombineerd Antwoord

op de schritftelijke vragen E-2520/03 en E-2547/03

(17 november 2003)

De Raad wijst de geachte parlementsleden erop dat het Verdrag betreffende de Europese Unie de Gemeenschap ter zake geen bevoegdheid verleent.

(1) PB C 200 van 4.8.1995, blz. 1.

(2) PB C 241 van 19.9.1981, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/97

(2004/C 65 E/110)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1876/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(6 juni 2003)

Betreft: Prospectus — nominale waarde van emissies

Kan de Commissie een schatting maken van het aantal obligatieleningen, en van het totale emissievolume, met een nominale waarde van 5 000 EUR of minder, 1 000 EUR of minder, 500 EUR of minder en 100 EUR of minder?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(14 juli 2003)

De Commissie heeft geen poging ondernomen om het aantal obligatie-emissies te schatten. Evenmin heeft zij getracht het totale emissievolume te ramen van obligaties met een nominale waarde per eenheid van 5000 EUR of minder, 1 000 EUR of minder, 500 EUR of minder en 100 EUR of minder. Zij is immers van oordeel dat uit dergelijke gegevens geen conclusies kunnen worden getrokken ten aanzien van het nut van een drempelbedrag voor een nominale waarde per eenheid.

Bij wijze van achtergrondinformatie zij erop gewezen dat het concept van effecten met een hoge nominale waarde per eenheid is ingevoerd met de bedoeling een duidelijk onderscheid te maken tussen effecten bestemd voor professionele beleggers en effecten bedoeld voor kleine beleggers.

De Commissie weet dat er gegevens voorhanden zijn over de nominale waarde per eenheid van bestaande obligaties (het betreft gegevens van de International Primary Market Association (IPMA), die ook door de European Banking Federation worden gebruikt).

Zij is evenwel de mening toegedaan dat dergelijke gegevens geen toegevoegde waarde hebben, en wel om de volgende twee hoofdredenen:

— De bestaande nominale waarden per eenheid zijn thans om praktische redenen op een laag niveau vastgesteld. Zo is het bijvoorbeeld gebruikelijk dat nominale waarden per eenheid van één euro worden gehanteerd omdat obligaties in procenten worden genoteerd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/56

(2004/C 65 E/057)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0901/03

van James Fitzsimons (UEN) aan de Commissie

(17 maart 2003)

Betreft: Filtreerapparatuur voor radongas in grondwater

Zoals de Commissie bekend zal zijn, komt in het grondwater van nature radioactief gas voor. Het is echter niet duidelijk hoe radon uit het water kan worden gefiltreerd. Is dit probleem de Commissie bekend en kent zij methoden of apparatuur voor het filtreren van een dergelijk gas?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(10 april 2003)

De Commissie is op de hoogte van het probleem in verband met van nature in grondwaterbronnen voorkomend radon, met name wanneer dit water wordt gebruikt als drinkwater. In Aanbeveling 2001/928/Euratom van de Commissie wordt aanbevolen na te gaan of correctieve maatregelen nodig zijn voor de openbare watervoorziening indien de concentratie meer dan 100 Bq/1 bedraagt.

In het kader van het Euratom-programma inzake Veiligheid van kernsplijting is met betrekking tot dit specifieke probleem een onderzoeksproject, Tenawa, uitgevoerd. Algemeen doel van dit project, dat in 1999 werd beëindigd, was de studie van diverse verwijderingsmethoden en in de handel verkrijgbare apparatuur en het vermogen daarvan om natuurlijke nucleïden uit drinkwater te verwijderen. Het project bestudeerde een aantal technieken zoals beluchting, actieve kool in korrelvorm, ionenwisseling en membraantechnologie. Sommige van deze technieken bereikten voor de verwijdering van radon een efficiëntiegraad van meer dan 99 %. Verdere details over dit project zijn te vinden op de website van het project: [http://iwga-ig.boku.ac.at/project/tenawa/tenawa1_e.htm].

Uit hoofde van het vijfde kaderprogramma loopt momenteel een onderzoeksproject, Radwat, dat in het kader van het CRAFT-programma wordt gefinancierd via het deelprogramma Milieu en duurzame ontwikkeling, en dat zich concentreert op de ontwikkeling van innovatieve methodes voor het meten van radon en een monitoringsysteem voor gebruik in grondwater. In februari 2004 zal dit twee jaar durend project worden afgerond.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/205

(2004/C 33 E/208)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2035/03

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(18 juni 2003)

Betreft: Stageplaatsen voor verwanten van werknemers van de Europese Unie

Heeft de Commissie voorschriften vastgesteld die verwanten van EU-werknemers uitsluiten van het aanvragen van een stageplaats? Zo nee, waarom niet?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(31 juli 2003)

Het door de Commissie georganiseerde stageprogramma (Blauw boek) is bedoeld voor alle kandidaten die voldoen aan de toelatingsvoorwaarden zoals vastgesteld in de „Bepalingen betreffende de stages bij de Europese Commissie (Besluit van de Commissie van 7 juli 1997)”.

Er is geen speciale behandeling — in gunstige of ongunstige zin — voor kandidaten die verwant zijn met personeelsleden van de instellingen van de Unie.
4.

Is deze gang van zaken voor de Commissie aanleiding om, in het belang van de veiligheid van bemanning en schip, haar standpunt waarin zij zich voorstander toont van de mogelijkheid van „selfhandling” van vracht door de bemanning van een schip, te heroverwegen in het kader van de nu in conciliatie zijnde richtlijn Havendiensten of op enigerlei andere wijze, en de regelgeving aan te scherpen in plaats van te versoepelen? Zo ja, hoe doet de Commissie dit? Zo nee, waarom doet de Commissie dit niet?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/599

(2004/C 78 E/0632)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3584/03

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft: Ontvangen van aanvullend antwoord

Op 6 maart heeft mevrouw Reding namens de Commissie een antwoord gestuurd op schriftelijke vraag E-3868/02 (1). Daarin wordt gesteld dat de Commissie een aanvullend antwoord zal verstrekken.

Kan de Commissie aangeven waarom er tot op heden nog geen aanvullend antwoord is gekomen op de vraag over de gelijke behandeling van kinderen die in Nederland secundair (beroeps)onderwijs volgen en daarvoor in aanmerking komen voor Nederlandse studiefinanciering, en van Nederlandse kinderen die secundair (beroeps)onderwijs volgen in een instelling in Duitsland of België en deze studiefinanciering niet ontvangen?

Kan de Commissie aangeven wanneer dit aanvullend antwoord verwacht mag worden?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(23 januari 2004)

Na zorgvuldige bestudering van dit vraagstuk heeft de Commissie besloten informatie bij de Nederlandse autoriteiten in te winnen om na te gaan of de studiefinancieringswetgeving in overeenstemming is met de communautaire bepalingen inzake het vrije verkeer. Hoewel de lidstaten de toegangsvoorwaarden van het nationale onderwijsstelsel en de voorwaarden voor de verlening van studiebeurzen aan studenten die hun opleiding in een andere lidstaat willen voortzetten mogen vaststellen, moeten zij wel het Gemeenschapsrecht, en in het bijzonder het non-discriminatiebeginsel, in acht nemen, zoals het Hof van Justitie heeft geoordeeld (met name in het arrest Meeusen (zaak C-337/97)).

De ontvangen documentatie heeft voor de Commissie geen aanwijzingen opgeleverd dat de beurzen voor een opleiding in Nederland worden toegekend met schending van de beginselen van het vrije verkeer.

In het bijzonder is gebleken:

— dat de studenten van Nederland het recht hebben zich voor een studie in andere landen van Europa te begeven, en dat zij dit recht ook uitoefenen;

— dat studenten die onderdanen van andere lidstaten zijn het recht hebben een opleiding in Nederland te volgen.

(1) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 157.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/125

(2004/C 88 E/0133)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2995/03

van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft: Vernietiging waardevolle relikwieën van de Agia Sofia

Onlangs heeft de nieuwe directeur van het Museum van de Agia Sofia, Seratzetin Sachin, het Turkse directoraat-generaal Musea en Cultuurschatten op de hoogte gesteld van het feit dat 550 kostbare ikonen en relikwieën van onschatbare waarde (evangeliën en liturgische gewaden) ten gevolg van aantasting door vocht in de opslagruimten van de kerk Agia Sofia als verloren moeten worden beschouwd. De kostbare relikwieën waren afkomstig uit een groot aantal orthodoxe kerken in Turkije die opgehouden hebben als zodanig te fungeren.

Sinds 1985 is de Agia Sofia onderdeel van het internationaal cultureel erfgoed. In het meest recente nationale Turkse programma voor de toepassing van het acquis communautaire staat dat oecumenische cultuurschatten bescherming genieten krachtens wet 3386 van 17 juni 1987, teneinde ze in ongeschonden staat te bewaren voor en door te geven aan toekomstige generaties. Kan de Commissie tegen de achtergrond van het bovenstaande aangeven of hij voornemens is een concreet standpunt met betrekking tot dit onderwerp in te nemen?

Wordt in het kader van de pretoetredinsgprogramma's voor Turkije en/of in het kader van de Medaprogramma's subsidie voor de cultuursector toegekend, en meer in het bijzonder voor de instandhouding van cultuurschatten, zoals die van de Agia Sofia?

Is de Commissie van mening dat de hierboven geschetste ernstige ontwikkeling op het vlak van cultuur en morele waarden een stap achteruit betekent voor wat betreft de toepassing van het acquis communautaire, en op welke wijze denkt de Commissie hierop te reageren?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(12 november 2003)

Zoals al vermeld in het recente antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-2962/03 van de heer Alavanos (1), voorziet het financieel steunprogramma van de Gemeenschap voor Turkije niet in bijstand voor het conserveren of restaureren van religieuze of culturele werken zoals die welke in de Agia Sofia zijn opgeslagen. Het programma is in de eerste plaats opgezet om steun te verlenen voor de aanpassing van Turkije aan de normen van de Unie op politiek, economisch en wetgevend gebied. De projectvoorstellen worden uitgewerkt door de Turkse regering en dienen te worden goedgekeurd door de Commissie; deze goedkeuring wordt alleen gegeven voor projecten die ertoe bijdragen dat wordt voldaan aan de prioriteiten van het partnerschap voor toetreding als goedgekeurd door de Raad van Ministers van 15 mei 2003.

Bovendien volgt de Commissie van nabij de vooruitgang die Turkije boekt bij de overname van het desbetreffende acquis op het gebied van cultuur.

(1) PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 771.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/621

(2004/C 88 E/0641)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2224/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(2 juli 2003)

Betreft: Aanvullend protocol voor de bescherming van nucleair materiaal

In antwoord op mijn vraag H-0867/02 (1) stelt de Commissie dat „de Europese Unie Iran blijft aanmoedigen om het aanvullend protocol voor de bescherming van kernmateriaal van het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie na te leven. Iran zou zich, in het algemeen gesproken, aan de regels blijken te houden, en ook inspectie van zijn nucleaire installaties aanvaarden”.

Nu bevestigt het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie op 17 juni 2003 de beschuldigingen van de Iraanse nationale weerstandsraad, de democratische oppositie tegen het theocratisch regime van Teheran, die ik overgenomen heb en die de Commissie op het ogenblik van haar antwoord maar al te goed bekend waren, zodat blijkt dat wat de Commissie zo voorkwam, in werkelijkheid niet was en niet is.

Hoe verklaart de Commissie dat ze, nog maar een paar maanden geleden, niet anders gedaan heeft als de propaganda van het dictatoriaal regime van Iran herhalen, terwijl het haar niet nodig leek om rekening te houden met de beschikbare informatie over de oorlogszuchtige bedoelingen van het onderdrukkingsregime in Iran, die vandaag bevestigd worden?

Acht de Commissie het niet geboden om meer aandacht te schenken aan objectieve informatie over de werkelijkheid in Iran in plaats van de propaganda van het regime onkritisch voor waarheid aan te nemen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(6 augustus 2003)

De EU heeft herhaaldelijk verklaard dat het thema massavernietigingswapens een groot punt van zorg is in de betrekkingen met Iran. De Commissie erkent dat Iran als ondertekenaar van het non-proliferatieverdrag (NPV) het recht heeft kernenergie te ontwikkelen voor vreedzame doeleinden, maar de Commissie is het met de EU eens dat Iran volledige openheid van zaken moet geven en aan het genoemde verdrag moet voldoen. In juni 2003 was de Commissie tevreden over het rapport van het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie (IAEA), maar constateerde met bezorgdheid dat Iran niet voldaan had aan bepaalde verplichtingen van de veiligheidscontroleovereenkomst van het non-proliferatieverdrag. Zij vertrouwt erop dat Iran deze tekortkomingen onmiddellijk zal aanpakken en hoopt dat het land stappen zal ondernemen om zich aan te sluiten bij relevante internationale instrumenten, zoals het aanvullende protocol van het IAEA, waardoor transparantie gegarandeerd is.

Het spreekt vanzelf dat de Commissie zich niet beperkt tot het „herhalen van de propaganda van een dictatoriaal regime met oorlogszuchtige intenties”, zoals het geachte parlementslid suggereert. De Commissie en de EU-lidstaten doen al het mogelijke om zich te baseren op objectieve informatie. In dit verband zou de Commissie de Iraanse nationale weerstandsraad (NCRI) niet willen betitelen als „de democratische oppoistie” tegen het regime in Teheran.

(1) Schriftelijke vraag van 14.1.2003.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/179

(2004/C 78 E/0185)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2850/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft: Praktijken van bepaalde coöperaties voor de bouw van woningen en vakantieverblijven

Er is in Griekenland fel protest gerezen bij leden van een aantal coöperaties voor de bouw van woningen en vakantieverblijven, die stellen dat ze al jaren jaarlijkse en eenmalige bijdragen betalen zonder dat zij een eigendom hebben verworven. Een voorbeeld hiervan is de coöperatie van gezondheidswerkers voor de bouw van woningen en vakantieverblijven „YGIEIA SYN.PE”, met zetel in Athene (Odos Rizari 17). Deze organisatie werd in 1965 opgericht en in 1968 officieel erkend door het Griekse Ministerie van Sociale Zaken en zij telt 3090 leden. De leden van deze organisatie (dokters en gezondheidswerkers) beweren dat zij nog steeds geen eigendom hebben verworven ook al betalen zij al meer dan 35 jaar jaarlijkse bijdragen aan het bestuur van de coöperatie. Enkele leden van deze organisatie beweren zelfs dat zij bovendien een eenmalige bijdrage van elk honderdduizenden drachmen (prijzen begin jaren tachtig) hebben betaald maar dat zij desondanks nog steeds niet de eigendom gekregen hebben waarop zij recht hebben.

Wat denkt de Commissie over het feit dat onderdanen van EU-lidstaten al meer dan 35 jaar bijdragen betalen voor een bouwcoöperatie die hen nog steeds niet de eigendom heeft gegeven waarop zij recht hebben? Hoe kan worden gezorgd voor een juridische bescherming van de honderdduizenden leden van deze organisatie, alsook van andere organisaties die hun leden al jarenlang (of tientallen jaren lang zoals de leden van bovengaande organisatie beweren) bijdragen vragen zonder dat deze ooit een eigendom verwerven?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(11 november 2003)

Er bestaat geen relevante Europese wetgeving betreffende de door het geachte parlementslid beschreven situatie. De bepalingen van Richtlijn 94/47/EG betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederen zijn niet van toepassing op coöperaties. Deeltijds gebruik (timesharing) houdt in dat een recht wordt gekocht om gedurende drie jaar of langer eenmaal per jaar een bepaalde periode door te brengen in een vakantiewoning. De aankoop van een eigendom in een coöperatie voor de bouw van woningen of vakantieverblijven beperkt het genot van dit eigendom niet tot een bepaalde jaarlijkse periode.

De Commissie heeft geen bevoegdheid om particuliere aangelegenheden te behandelen zoals die waarvan sprake in de vraag van het geachte parlementslid. Te oordelen naar de verstrekte informatie betreft het hier blijkbaar een contractuele zaak waarvoor uitsluitend de desbetreffende nationale autoriteiten bevoegd zijn.
c)

„ADUM — Working together to promote regional and minority languages in Europe” (Open universiteit van Catalonië).
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/323

(2004/C 78 E/0336)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3803/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma „Cultuur 2000” door de gemeente Terni

Op mijn vorige vraag (E-0990/03 (1)) of de gemeente Terni projecten heeft ingediend of subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het programma „Cultuur 2000”, heeft de Commissie op 30 juli 2003 geantwoord dat deze gemeente tot eind 2002 nog geen projecten had ingediend. Kan de Commissie mededelen of dat intussen wel gebeurd is?

(1) PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.