SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1793/99

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) aan de Commissie

(11 oktober 1999)

Betreft: Verbod op koperhoudende aangroeiwerende verven

Bij besluit van 31 augustus 1999 heeft de Nederlandse minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (doch feitelijk het College Toelating Bestrijdingsmiddelen) het gebruik (daaronder verstaan: het aanbrengen) in Nederland van Koperhoudende aangroeiwerende verven voor de pleziervaart per 1 september 1999 verboden. Het varen in Nederlandse wateren met in het buitenland aangebrachte koperhoudende anti-foulings is echter niet verboden. Het verbod is evenmin van toepassing op vóór 1 september 1999 in Nederland gebruikte koperhoudende anti-foulings.

Wat is de reactie van de Commissie op de stelling dat de Nederlandse maatregel kan worden gekwalificeerd als een handelsbelemmering, zoals verboden onder artikel 30 EG-Verdrag?

Is de Nederlandse overheid bevoegd om vóór afloop van de implementatieperiode van -in casu- richtlijn 98/8/EG(1) (de biociderichtlijn) een dergelijk verbod uit te vaardigen?

Wat zijn de plichten van de Nederlandse overheid betreffende notificering van dit verbod onder richtlijn 98/8/EG dan wel onder de algemene notificeringsrichtlijn met betrekking tot technische maatregelen (richtlijn 98/34/EG)(2) vooraleer het verbod toe te passen?

Heeft Nederland voldaan aan de eventuele notificeringsplicht zoals híerboven bedoeld?

Zo ja, hoe en in welke mate?

Zo nee, hoe is de Commissie van plan daartegen op te treden?

(1) PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.

(2) PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 december 1999)

De Commissie is niet in staat zich uit te spreken zolang zij geen kennisgeving heeft ontvangen over de nationale maatregelen in kwestie.

Indien de nationale maatregelen technische voorschriften zijn in de zin van Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, heeft Nederland niet voldaan aan zijn verplichtingen aangezien de Commissie, voor zover zij dit weet, geen kennisgeving inzake bedoelde maatregelen heeft ontvangen.

Wanneer het wel degelijk technische voorschriften betreft waarvan geen kennisgeving is gedaan in het kader van de procedure van bovengenoemde richtlijn, zal de Commissie als hoeder van het EG-Verdrag alle nodige maatregelen treffen. De maatregel in kwestie moet echter eerst grondiger worden bestudeerd alvorens de Commissie zich daarover kan uitspreken.

Artikel 16 van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden voorziet in een overgangsperiode van 10 jaar. Gedurende deze periode blijft de kennisgevingsverplichting uit hoofde van Richtlijn 98/34/EG van kracht (zie artikel 16, lid 5).

Vóór de datum van verplichte omzetting van de biociderichtlijn, namelijk 13 mei 2000, hebben de Nederlandse autoriteiten het recht bedoelde nationale maatregelen te nemen, op voorwaarde dat, afgezien van bovengenoemde kennisgevingsverplichting, deze maatregelen verenigbaar zijn met artikel 28 (ex-artikel 30) tot en met artikel 30 (ex-artikel 36) van het EG-Verdrag. De Commissie zal deze verenigbaarheid verifiëren op basis van de haar toe te zenden teksten.