SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2036/96 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (19 juli 1996)

Betreft: Piraterij in de tv-sector

Het is de Commissie ongetwijfeld bekend dat vele Europese landen geen wettelijke regeling kennen op het gebied van gescramblede uitzendingen. Maar ook tussen de landen die wel - uit de jaren tachtig stammende - wetten op dit gebied hebben, bestaan er grote verschillen wat betreft de aanpak van piraterij en wat betreft de sancties.

Aangezien er in Europa steeds meer zenders komen die gecodeerde programma's uitzenden en er steeds meer decoders verkocht worden waarmee deze programma's clandestien kunnen worden bekeken, is het zaak dat de Commissie onverwijld stappen onderneemt om de nationale wetgevingen te harmoniseren, in dier voege dat de lid-staten voldoende afschrikwekkende (gevangenis)straffen stellen op clandestien decoderen, teneinde de toekomst van de audiovisuele sector in Europa veilig te stellen.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (23 september 1996)

Overeenkomstig het actieplan met betrekking tot de informatiemaatschappij ((Europa op weg naar de informatiemaatschappij: een actieplan - COM(94) 347. )) heeft de Commissie op 6 maart 1996 een groenboek goedgekeurd over de rechtsbescherming van geëncrypteerde diensten op de interne markt ((De rechtsbescherming van geëncrypteerde diensten op de interne markt. Raadpleging over de noodzaak van een communautaire maatregel - COM(96) 76. )). In het groenboek worden de oplossingen behandeld die in de nationale regelgeving zijn gegeven aan het probleem van de piraat-ontvangst (ontvangst zonder betaling van een vergoeding) van geëncrypteerde diensten, alsmede de noodzaak van een communautair initiatief. Naast de producenten van officiële decodeerinrichtingen bestaat er namelijk een bloeiende industrie van niet-erkende fabrikanten. Dezen produceren en verkopen illegale decodeerinrichtingen (decoders, 'smart cards') waarmee de dienst kan worden ontvangen zonder betaling van een vergoeding.

Om aan deze situatie een einde te maken, hebben sommige Lid-Staten sinds het einde van de jaren tachtig specifieke regelgeving vastgesteld voor de bescherming tegen de illegale ontvangst van geëncrypteerde diensten. In andere Lid-Staten loopt de procedure voor het vaststellen van bepalingen in deze zin. Ten slotte zijn er enkele Lid-Staten die nog niet over specifieke regelgeving beschikken.

Na onderzoek van de manier waarop de Lid-Staten dit probleem met regelgeving aanpakken, besluit het groenboek dat het ontbreken van een gelijkwaardig beschermingsniveau in alle Lid-Staten de werking van de interne markt verstoort. Het leidt tot bepaalde belemmeringen voor het vrije verkeer van geëncrypteerde diensten en decodeerinrichtingen en in veel opzichten tot concurrentievervalsing tussen de marktdeelnemers in verschillende Lid-Staten. De huidige diversiteit in de regelgeving wordt door de betrokken kringen ervaren als een belangrijke hinderpaal voor de ontwikkeling van een Europese markt van nieuwe geëncrypteerde diensten.

Tegen deze achtergrond wordt in het groenboek overwogen dat de Commissie een voorstel indient voor een initiatief tot harmonisatie van de nationale wettelijke bepalingen terzake. Een dergelijk initiatief dient een verbod te behelzen op de vervaardiging, de verkoop, de import uit een derde land, het bezit voor commerciële of privé-doeleinden, alsmede de installatie of het via reclame aanprijzen van decodeerinrichtingen die bestemd zijn om de toegang tot geëncrypteerde diensten mogelijk te maken zonder toestemming van de encrypterende organisatie. Ook zou er een verbod komen op het decoderen zonder toestemming van de encrypterende diensten als zodanig. De Lid-Staten zouden verplicht worden doelmatige, evenredige en ontmoedigende sancties op inbreuken vast te stellen; bovendien zou elke belanghebbende partij de mogelijkheid geboden moeten worden een rechtsvordering tot schadevergoeding in te stellen.

Over het groenboek is momenteel een brede raadpleging van de belanghebbenden aan de gang, hetgeen de Commissie in staat moet stellen vóór eind 1996 een definitief besluit te nemen over de noodzaak en de aard van een eventueel optreden van de Gemeenschap.