ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1159/96 van Robin Teverson (ELDR) aan de Commissie (15 mei 1996)

Betreft: Richtlijn 88/166/EEG betreffende legkippen in batterijen

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om ervoor te zorgen dat richtlijn 88/166/EEG tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van legkippen in batterijen ((PB L 74 van 19.3.1988, blz. 83. )) door de lid-staten ten uitvoer wordt gelegd?

Omdat er slechts één EU-controleur voor het welzijn van dieren bestaat, is het duidelijk dat de Commissie niet in staat is inspecties zelf uit te voeren.

Kan de Commissie aangeven hoeveel nationale inspecties er in elke lid-staat zijn uitgevoerd en of er sancties zijn opgelegd wegens niet-naleving van de voorschriften?

Is de Commissie van plan voor het welzijn van dieren meer EU-controleurs aan te stellen, aangezien één controleur duidelijk ontoereikend is?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (7 juni 1996)

Tot op heden beschikt de Commissie over slechts één veterinair deskundige die werkzaam is op het gebied van dierenwelzijn. De werkzaamheden en inspectiebezoeken van deze deskundige zijn vooral gericht op de bescherming van dieren tijdens transporten.

De Commissie heeft dan ook nog geen begin kunnen maken met inspecties ter plaatse met betrekking tot de bescherming van leghennen in batterijen. Zij is echter bereid om, wanneer de nodige begrotingsmiddelen beschikbaar worden gesteld, meer veterinaire deskundigen in te schakelen om haar verplichtingen op de vele andere terreinen van het dierenwelzijn na te komen.

Er is de Commissie niets bekend over het aantal verrichte controles op het gebied van de bescherming van leghennen in batterijen, noch over reeds opgelegde sancties, daar dit tot de bevoegdheid van de Lid-Staten behoort.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1524/96 van Christine Crawley (PSE) aan de Commissie (5 juni 1996)

Betreft: Communautair initiatief voor stedelijke gebieden

Zijn alle Britse programma's voor stedelijke gebieden goedgekeurd en ondertekend? Zo niet, kan de Commissaris dan aangeven waaraan deze vertraging te wijten is?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (26 juni 1996)

De uitvoering van het communautaire initiatief URBAN vindt in het Verenigd Koninkrijk plaats via elf programma's. De twee programma's voor Noord-Ierland zijn door de Commissie goedgekeurd. De overige negen, betreffende stedelijke gebieden in Groot-Brittannië, zijn nog niet goedgekeurd.

De autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk hadden in maart 1995 weliswaar de URBAN-zones uitgekozen, doch de toewijzing van financiële middelen aan de onderscheiden programma's nam nadien behoorlijk wat tijd in beslag en werd pas in oktober 1995 vastgesteld. Intussen is een nieuw probleem gerezen in verband met de beheersprocedures. De Commissie dringt er met name op aan dat de doelgebieden zelf een redelijk deel van de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de programma's krijgen.

Het is de wens van de Commissie de programma's zo snel mogelijk goed te keuren en zij heeft de bevoegde autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk uitgenodigd voor een ontmoeting om de resterende verschillen van inzicht weg te werken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0959/96 van Christine Oddy (PSE) aan de Raad (29 april 1996)

Betreft: Nigeria

Welke maatregelen denkt de Raad te nemen om een onderzoek in te stellen naar de situatie in Nigeria en om ervoor te zorgen dat de democratie wordt hersteld?

Antwoord (14 oktober 1996)

De Europese Unie maakt zich ernstig zorgen over het manifeste gebrek aan eerbied voor de democratische beginselen en de mensenrechten waarvan het regime in Nigeria blijk heeft gegeven en nog steeds geeft. Na de nietigverklaring, in 1993, van verkiezingen die als vrij en eerlijk werden beschouwd, en de daaropvolgende machtsovername door het leger, heeft de Europese Unie een aantal restrictieve maatregelen getroffen op het gebied van de militaire samenwerking en het uitreiken van visa.

Nadat de schendingen van de mensenrechten in november 1995 een nieuwe climax hadden bereikt met de executie van mensenrechtenactivist Ken Saro-Wiwa en zijn medegedaagden na een schijnproces, heeft de Europese Unie op 20 november, respectievelijk 4 december 1995, twee gemeenschappelijke standpunten vastgesteld op grond van artikel J.2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, die voorzien in verdergaande restrictieve maatregelen ten aanzien van Nigeria. Er werd met name een wapenembargo afgekondigd. Die maatregelen maken deel uit van nieuwe inspanningen om de Nigeriaanse autoriteiten ertoe aan te zetten de mensenrechten te eerbiedigen en spoedig terug te keren naar een democratisch bestuur.

In het gemeenschappelijk standpunt van 4 december 1995 staat dat "verdere maatregelen zullen worden overwogen, met inbegrip van sancties, indien de Nigeriaanse autoriteiten geen specifieke stappen zullen ondernemen gericht op een snelle overgang naar de democratie en volledige eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat¨. In deze context volgt de Raad de ontwikkeling van de situatie in Nigeria van zeer nabij, via de diplomatieke vertegenwoordigingen van de Lid-Staten van de Europese Unie ter plaatse en in coördinatie met andere leden van de internationale gemeenschap, en zal hij in het licht van de ontwikkelingen ter plaatse bezien welke maatregelen er verder moeten worden genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1119/96 van Brian Crowley (UPE) aan de Commissie (13 mei 1996)

Betreft: Aanvragen voor cofinanciering in het kader van het kaderprogramma O& O

Kan de Commissie meedelen wat de minimum en maximum salarissen waren die bedrijven die betrokken waren bij het derde en vierde kaderprogramma O& O vroegen voor (i) ingenieurs, (ii) managers/administrateurs en (iii) onderzoekers?

Kan de Commissie tevens bij benadering gemiddelde cijfers geven voor de cohesielanden en de vier grootste lid-staten?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (1 juli 1996)

Overeenkomstig artikel 7 van de regels voor de deelneming van ondernemingen, onderzoekcentra en universiteiten aan de activiteiten van de Gemeenschap op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (Besluit 94/763/EG van de Raad van 21 november 1994) ((PB L 306 van 30.11.1994. )), bestaat de financiële bijdrage van de Gemeenschap gewoonlijk in de terugbetaling van een evenredig deel van de werkelijke kosten van het onderzoekproject, met inbegrip van de indirecte algemene kosten.

Aangezien de personeelskosten van een project, hoewel aanzienlijk, slechts een onderdeel zijn van de totale kosten, en gezien de verschillende criteria die voor de personeelscategorieën door de deelnemers worden gehanteerd, maakt de Commissie in haar bestaande gegevensbanken geen onderscheid tussen de verschillende elementen van de totale projectkosten. Zij is bijgevolg niet in staat minimum-, maximum- of gemiddelde salarisbedragen die in Lid-Staten of groepen van Lid-Staten gebruikelijk zijn, mee te delen. Er moet echter worden opgemerkt dat contractanten, indien mogelijk, de barema's gebruiken die door de nationale autoriteiten worden gehanteerd en deze aanpassen om met mogelijke verschillen in financieringregelingen rekening te houden.

De kosten van de verschillende elementen van een projectvoorstel en het overeenkomstige financieringsniveau van de Gemeenschap worden tijdens de evaluatie van het voorstel door onafhankelijke deskundigen beoordeeld, en gedurende de onderhandelingen over het contract tussen de deelnemers van het consortium en de Commissie, grondig onderzocht. Bovendien doet de Commissie beroep op zowel haar eigen personeel als externe organisaties om de contracten en contractanten te controleren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1881/96 van Robin Teverson (ELDR) aan de Commissie (11 juli 1996)

Betreft: Richtlijn 88/166/EEG inzake legbatterijen

In antwoord op mijn vraag E-1159/96 ((Zie blz. 34. )) heeft de Commissie verklaard dat zij geen informatie heeft over het aantal verrichte inspecties, aangezien dergelijke activiteiten duidelijk binnen het bevoegdheidsterrein van de lid-staten vallen. In artikel 7, lid 1 en 2, van de richtlijn ((PB L 74 van 19.3.1988, blz. 83. )) wordt echter duidelijk gesteld dat de Commissie ter plaatse regelmatig een passend onderzoek instelt naar de toepassing van de richtlijn en dat deskundigen van de Commissie samen (...) inspecties verrichten. Bovendien wordt bepaald dat de Commissie algemene periodieke verslagen opstelt over de resultaten van de verrichte inspecties.

Waarom komt de Commissie deze verplichtingen niet na? Indien zij dit niet doet, hoe kunnen wij dan weten of de afzonderlijke lid-staten de richtlijn toepassen? Heeft de Commissie een algemeen periodiek verslag opgesteld over de resultaten van de verrichte inspecties, zoals in de richtlijn wordt bepaald?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (31 juli 1996)

Zoals de Commissie reeds heeft verklaard in haar antwoord op schriftelijke vraag E-1159/96 van het geachte Parlementslid, beschikt zij over onvoldoende personeel voor het uitvoeren van de veterinaire controles, zodat zij tot nu toe niet in staat was controles ter plaatse te verrichten met betrekking tot de bescherming van legkippen in batterijkooien (Richtlijn 88/166/EEG van de Raad).

De Commissie beschikt derhalve niet over de nodige gegevens om uit te maken of de richtlijn in alle Lid-Staten uniform wordt toegepast. Bij gebrek aan controleresultaten kon de Commissie bijgevolg ook geen periodieke verslagen opstellen.

Er wordt nogmaals op gewezen dat de Commissie wel degelijk bereid is haar verplichtingen na te komen zodra in de begroting de nodige financiële middelen beschikbaar worden gesteld voor de aanwerving van extra veterinaire inspecteurs.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1261/96 van Kirsten Jensen (PSE) aan de Commissie (24 mei 1996)

Betreft: Vruchtdragende bananen

Sinds de Commissie in 1993 de invoerquotaregeling voor bananen invoerde, is het heel moeilijk geworden bananen buiten de quota te verkopen.

Dit is er mede de oorzaak van dat er niet genoeg gedaan wordt om de produktie van vruchtdragende bananen te bevorderen.

Is de Commissie voornemens stappen te doen ter bevordering van de produktie van vruchtdragende bananen, bij voorbeeld door hieraan een deel van het invoerquotum toe te kennen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (20 juni 1996)

Voor de invoer in de Gemeenschap van ecologisch geteelde bananen gelden dezelfde voorschriften als voor alle andere bananen. Ook vóór de totstandkoming van de interne markt werden dergelijke bananen in verschillende Lid-Staten al ingevoerd in het kader van de regeling die voor de traditionele bananen gold.

In de Gemeenschap worden uit diverse landen, waaronder de Dominicaanse Republiek en Angola, ecologisch geteelde bananen ingevoerd en in de handel gebracht.

De Gemeenschap en haar Lid-Staten dienen zich te houden aan het internationale recht. Volgens de in het kader van de WTO vastgestelde regels mag tussen gelijksoortige produkten geen onderscheid worden gemaakt op basis van de teeltmethode, zodat geen apart invoerquotum mag worden vastgesteld voor ecologisch geteelde bananen en evenmin een deel van de bestaande invoerquota voor dergelijke bananen mag worden gereserveerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1383/96 van Miguel Arias Cañete (PPE) aan de Commissie (6 juni 1996)

Betreft: Inspectie van avocado's uit Mexico

De VS, die de natuurlijke handelspartner van Mexico zijn, hebben, ter bescherming van de eigen produktie en op grond van fytosanitaire normen in overeenstemming met de GATT, de invoer van Mexicaanse avocado's verboden. In de EU echter worden Mexicaanse avocado's zonder enige inspectie ingevoerd.

Overweegt de Commissie, gezien dit feit, geen maatregelen ter bescherming van zo iets belangrijks als de volksgezondheid in de EU en ter voorkoming van eventuele ziekten ten gevolge van een gebrek aan controle?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (5 juli 1996)

De Commissie is op de hoogte van het door de Verenigde Staten uitgevaardigde verbod met betrekking tot de invoer van Mexicaanse avocado's. Dit verbod houdt verband met de aanwezigheid in Mexico van verschillende soorten fruitvliegen en van snuitkevers die stengels en zaden aantasten.

Zoals de Commissie reeds in haar antwoord op mondelinge vraag nr. H-436/96 van het geachte Parlementslid tijdens het vragenuur van de Parlementszitting van juni 1996 ((Handelingen van het Parlement (juni 1996). )) over een hierbij nauw aansluitend onderwerp heeft aangegeven, is zij eveneens op de hoogte van de problemen met de mijt "oligonychus perseae¨ bij de avocadoteelt in Mexico. Deze mijt is schadelijk voor de bomen, omdat ze ontbladering veroorzaakt. Voor de vruchten is zij onschadelijk.

De fytosanitaire wetgeving van de Gemeenschap bevat voorschriften om het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van onder andere voor avocado's schadelijke fruitvliegen te voorkomen, en biedt de Gemeenschap dus een afdoende fytosanitaire bescherming. Momenteel worden deze voorschriften echter herzien om rekening te houden met nieuwe wetenschappelijke gegevens, inclusief die over de verspreiding van de betrokken organismen via avocado's.

Hoe dan ook, de betrokken organismen houden geen gevaar in voor de consument of voor de volksgezondheid. De Commissie overweegt dan ook geen maatregelen op dit vlak.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1373/96 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (6 juni 1996)

Betreft: Melkquotum

De laatste tijd verschijnen er steeds meer publikaties waarin gewag wordt gemaakt van een rechtstreekse verstoring van het evenwicht in de sectoren melk en vlees in de EU door het afmaken van meer dan 3 miljoen produktierunderen in Engeland in verband met BSE.

Het is een bekend feit dat Griekenland de Europese Gemeenschap al vele jaren vraagt om een hoger quotum voor koemelk zodat dit in de buurt komt van het communautaire gemiddelde (dat 315 kilo per inwoner per jaar bedraagt, tegenover 60 kilo in Griekenland).

Kan de Commissie overwegen het Griekse quotum met ten minste 125.000 ton op te trekken (van 625.000 naar 750.000 ton) zodat er althans ten dele tegemoet wordt gekomen aan de vraag in Griekenland naar verse koemelk, welke vraag vandaag de dag geraamd wordt op meer dan 1 miljoen ton?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (28 juni 1996)

De Commissie denkt niet dat boviene spongiforme encefalopathie in de Gemeenschap zodanige gevolgen op korte termijn zal hebben dat er op de markt een tekort aan melkprodukten ontstaat. Er is integendeel sprake van een omslag van de tendens die de afgelopen twee jaar was geconstateerd, zodat momenteel de marktprijzen dalen en de door de interventiebureaus overgenomen hoeveelheden boter en magere-melkpoeder toenemen.

Onder deze omstandigheden is het niet verantwoord de totale gegarandeerde hoeveelheid voor een Lid-Staat te verhogen, temeer daar de regeling inzake de extra heffing in het jaar 2000 verstrijkt en in de betrokken kringen reeds is begonnen met de bezinning over de toekomst van de gemeenschappelijke marktordening voor melk en zuivelprodukten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1647/96 van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie (24 juni 1996)

Betreft: Niet-toepassing van de richtlijn inzake de bescherming van vogels in het land Brandenburg

1. Is het de Commissie bekend dat in het land Brandenburg geen enkel gebied voor de bescherming van vogels werd aangewezen?

2. Ziet de Commissie hierin een inbreuk op de richtlijn voor de vogelbescherming (79/409/EEG ((PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1. )))?

3. Denkt de Commissie een procedure wegens inbreuk op het verdrag aanhangig te maken?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (31 juli 1996)

1. De Commissie ontving van de Duitse regering reeds in 1991 een niet-bindende lijst met mogelijke speciale beschermingszones in de nieuwe Duitse deelstaten, inclusief Brandenburg. Deze gebieden werden formeel goedgekeurd in 1992, maar niet die in Brandenburg, die naar werd toegezegd in 1993 zouden worden goedgekeurd. Dit is echter nog niet gebeurd. De Commissie stuurde de Duitse regering in februari 1996 een brief waarin zij haar aan de kwestie Brandenburg herinnerde.

2. Duitsland heeft ongeveer 500 speciale beschermingszones overeenkomstig Richtlijn 79/409/EEG aangewezen. De Commissie is er echter van op de hoogte dat de richtlijn in dit verband in een aantal deelstaten nog niet afdoend ten uitvoer werd gelegd. Dit geldt ook voor het feit dat er voor Brandenburg nog geen speciale beschermingszones werden goedgekeurd.

3. De Commissie heeft, met het oog op de inbreukprocedure van artikel 169 van het EG-Verdrag, Duitsland in de gelegenheid gesteld zijn opmerkingen te maken. De Commissie bereidt momenteel een met redenen omkleed advies voor.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0920/96 van Peter Pex (PPE) aan de Commissie (23 april 1996)

Betreft: Gebrek aan een uniforme postcode in de Europese Unie

In Europees verband wordt reeds jaren gesproken over een uniforme postcode in de Europese Unie zonder dat ook maar een uitzicht bestaat op een oplossing, laat staan dat een uitvoeringsdatum voorhanden is.

Mijns inziens is de zojuist geschetste situatie een ongewenste omdat de uitgevers van wenskaarten door de bestaande verschillen in de opbouw van de postcode ook verschillende posities moeten voordrukken. De huidige combinaties van de EU-postcodes lopen uiteen van 4 tot 8 cijfers en letters. Gevolg is dat, wil men als uitgever ook de buitenlandse markt bedienen, deze voor elke lid-staat een ander postcodekader moet drukken. Dat brengt natuurlijk veel extra kosten met zich mee.

Kan de Europese Commissie aangeven wat de stand van zaken is rond de uniformering van de postcodes in de Europese Unie? En is het geen zaak van Europees belang dat men als Europese Unie als een eenheid naar buiten kan treden juist met een uniforme postcode? Wat is de Europese Commissie van plan te doen aan het gemis van een uniforme postcode?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (31 mei 1996)

De Commissie heeft sinds begin 1986 regelmatig stappen ondernomen om de stand van zaken te bepalen inzake de postcodes die door de openbare postdiensten worden gebruikt en na te gaan in welke mate de postgemeenschap (bestaande uit de bevoegde instanties, professionele en residentiële gebruikers alsmede dienstenleveranciers) het nodig acht een uniforme EU-postcode in te voeren.

In dit verband had de Commissie een studie laten uitvoeren van de aspecten die verbonden zijn aan de mechanisering en automatisering van de postverrichtingen. Eén van de besluiten van de studie was dat voor de (professionele en residentiële) gebruikers van de postdiensten een uniforme EU-postcode aanvankelijk geen absolute prioriteit was.

Intussen heeft de Commissie een globale benadering goedgekeurd inzake de onderwerpen die verband houden met de harmonisering en standaardisering van de diensten en het Europees Comité voor Normalisatie (CEN) de opdracht gegeven een lijst op te stellen van normen voor de postsector die prioritair moeten worden uitgewerkt. Het comité voor de postprogrammering, dat de medewerking krijgt van de verschillende betrokken partijen (professionele gebruikers, consumentenorganisaties, openbare en particuliere exploitanten), acht het wenselijk normen vast te stellen inzake inhoud en de algemene plaatsbepaling van de op de envelop gedrukte informatie, waaronder ook de postcode. De desbetreffende werkzaamheden zullen in de nabije toekomst plaatsvinden aangezien het technisch comité van het CEN zopas het verslag dat door het programmeringscomité was ingediend, heeft goedgekeurd.

De Commissie zal de verdere ontwikkelingen aandachtig volgen voor het geval dat een optreden ten behoeve van de Europese gebruikers noodzakelijk blijkt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1868/96 van Fernando Fernández Martín (PPE) aan de Commissie (28 juni 1996)

Betreft: Inbreuk op de communautaire bepalingen ten aanzien van de GOM voor bananen

Het is algemeen bekend dat in enkele havens in Noord-Europa kratten ingevoerde bananen officieel 18.11 kg wegen maar dat hun werkelijk gewicht ongeveer 19 à 20 kg bedraagt. Er bestaan aanwijzingen dat bepaalde communautaire instellingen al meer dan twee jaar op de hoogte zijn van dit feit. Dit verschil in gewicht tussen de aangegeven hoeveelheid en de werkelijke invoer komt neer op ongeveer 100.000 ton per jaar, hetgeen een inbreuk betekent op de werking van verordening nr. 404/93 ((PB L 47 van 25.2.1993, blz. 1. ))aangezien de extra-ingevoerde hoeveelheid niet door de douanediensten wordt geregistreerd.

Het is ook bekend dat de Commissie dit probleem heeft bestudeerd en een advies zal moeten uitbrengen over deze zaak die een vervalsing op de bananenmarkt veroorzaakt.

Heeft de Commissie inmiddels dit advies opgesteld en wanneer zal dit bekend worden gemaakt?

Welke maatregelen heeft zij in dit geval genomen of denkt zij te nemen om te vermijden dat er inbreuk gemaakt wordt op de communautaire normen?

Welke maatregelen ten aanzien van de controle op het gewicht van de kratten bananen denkt zij tenslotte te nemen om een einde te maken aan deze ontoelaatbare situatie?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (23 juli 1996)

Zoals het geachte Parlementslid terecht opmerkt, is het probleem van de behandeling van de aangiften ten invoer van bananen aan de Commissie voorgelegd. De Commissie heeft de Lid-Staten hierover vragen gesteld.

In sommige Lid-Staten hebben de importeurs de gewoonte om in de aangifte voor het in het vrije verkeer brengen als nettogewicht van een karton bananen een standaardgewicht (40 pond = 18,14 kg) te vermelden. De ervaring leert dat het werkelijke gewicht van een karton vaak groter is dan dit standaardgewicht. Het gaat echter niet om systematische overschrijdingen en de door het geachte Parlementslid genoemde extra invoer van 100.000 ton kan niet worden bevestigd.

Om te kunnen nagaan of de aangiften correct zijn, zouden de douane-autoriteiten voor elke ingediende aangifte een steekproef uit de kartons moeten wegen. Nu is algemeen bekend dat wegens het gebrek aan personeel doorgaans slechts 2 à 3 % van de aangiften door middel van een fysieke douanecontrole wordt geverifieerd. Dit is niet voldoende om het probleem op bevredigende wijze te kunnen oplossen.

Het bestaan van deze uiteenlopende en moeilijk te controleren gebruiken levert in meer dan één opzicht problemen op. Met name gaat het daarbij om de inachtneming van het tariefcontingent dat in het kader van de gemeenschappelijke marktordening voor bananen is vastgesteld, en om de inning van de eigen middelen van de Gemeenschap. De Commissie is momenteel maatregelen aan het uitwerken om een correcte en uniforme toepassing van de communautaire regeling te garanderen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1597/96 van José Apolinário (PSE) aan de Commissie (24 juni 1996)

Betreft: Toepassing van de richtlijnen 85/73 - 88/409 en 93/118 door het Koninkrijk Spanje

In hoeverre neemt het Koninkrijk Spanje de richtlijnen 85/73/EEG ((PB L 32 van 5.2.1985, blz. 14. )), 88/409/EEG ((PB L 194 van 22.7.1988, blz. 28. )) en 93/118/EEG ((PB L 340 van 31.12.1993, blz. 15. )) in acht, met name met betrekking tot de toepassing van de heffing voor sanitaire controle?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (15 juli 1996)

Spanje heeft de verschillende bepalingen betreffende de retributies voor de sanitaire controles overeenkomstig de Richtlijnen 85/73/EEG, 88/409/EEG en 93/118/EEG in nationaal recht omgezet. De op grond van de betrokken richtlijnen door Spanje aan de Commissie medegedeelde wetteksten zijn door de Commissie onderzocht en in overeenstemming bevonden met voornoemde richtlijnen.

Wat de inning betreft van de retributies van sanitaire controles door de Spaanse autoriteiten deelt Spanje, na een klacht die bij de Commissie was ingediend omdat de retributies in de Spaanse slachthuizen naar verluidt niet zouden worden geïnd, aan de Commissie regelmatig de bewijzen mee dat de retributies voor sanitaire controles wel degelijk worden geïnd door de Spaanse "comunidades autónomas¨.