SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0452/99

van Gianni Tamino (V) aan de Commissie

(5 maart 1999)

Betreft: Epidemie van vesiculaire varkensziekte

Eind januari zijn er in Italië en met name in de provincie Mantua drie haarden van vesiculaire varkensziekte ontdekt, waardoor ongeveer 10.000 varkens moesten worden afgemaakt. De vesiculaire ziekte is een uit symptomatisch oogpunt nogal onopmerkelijke pathologie en is, ondanks de grote besmettelijkheid ervan, binnen enkele dagen afgelopen zonder bijzondere gevolgen voor de getroffen dieren, afgezien van het feit dat zij in enkele gevallen hun nagels verliezen. De vesiculaire ziekte die door een enterovirus wordt veroorzaakt, vertoont wat de symptomen betreft grote gelijkenis met mond- en klauwzeer, waarvan echter de gevolgen voor de getroffen dieren (ook runderen zijn hierbij betrokken) van aanzienlijke omvang zijn. Het vlees van de wegens de vesiculaire ziekte geslachte dieren is bestemd voor zoötechnisch gebruik.

Onder de huidige omstandigheden hebben de fokkers wegens de drastische gezondheidsvoorschriften die worden toegepast de neiging gevallen van vesiculaire ziekte niet aan te geven. In tegenstelling tot vroeger kan met de huidige diagnosemiddelen in kortere tijd onderscheid worden gemaakt tussen vesiculaire ziekte en mond- en klauwzeer.

Kan de Commissie mededelen of zij meent dat het wenselijk is de huidige gezondheidsvoorschriften te herzien en de verplichte aangifte van vesiculaire ziekte af te schaffen, of zij niet vindt dat de slachtingsmaatregelen in geen verhouding staan tot het niet zeer ernstige karakter van de ziekte, hoeveel tijd nodig is met de huidige diagnosemiddelen om vesiculaire ziekte van mond- en klauwzeer te onderscheiden, of de bestemming van het vlees van de zieke dieren voor de veevoederproductie niet in strijd is met de communautaire voorschriften na de BSE-crisis, welk bedrag totaal in de laatste jaren aan compensaties is uitbetaald aan de fokkers voor het slachten en of er een nauwkeurige kosten/batenanalyse is verricht van de huidige profylactische maatregelen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(8 april 1999)

De huidige bepalingen betreffende vesiculaire varkensziekte (SVD) zijn opgenomen in Richtlijn 92/119/EEG van de Raad van 17 december 1992 tot vaststelling van algemene communautaire maatregelen voor de bestrijding van bepaalde dierziekten en van specifieke maatregelen ten aanzien van de vesiculaire varkensziekte(1), die is vastgesteld omdat de ziekte in lijst A van dierziekten van het Internationaal Bureau voor Besmettelijke Veeziekten (OIE) is opgenomen. Volgens de Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen van de Wereldhandelsorganisatie geldt dit bureau als technische referentie-instantie voor de ontwikkeling en de bevordering van internationale welzijnsnormen voor dieren en richtsnoeren en aanbevelingen voor de handel in levende dieren en dierlijke producten. Lijst A bevat de dierziekten waarvan uitbraken gelet op het aanzienlijke economische belang en de snelle verspreiding van de ziekten onmiddellijk moeten worden aangegeven. Derhalve zijn ingrijpende wijzigingen in het communautaire beleid met betrekking tot een ziekte zoals SVD slechts mogelijk indien de huidige OIE-indeling wordt gewijzigd.

Eén van de redenen om SVD op te nemen in lijst A is de gelijkenis met mond- en klauwzeer. De laatste tijd zijn nieuwe diagnosemiddelen ontwikkeld waarmee beide ziekten snel (doorgaans binnen 24 uur) van elkaar kunnen worden onderscheiden.

Overeenkomstig de ter zake geldende communautaire voorschriften moet als voeder voor niet-herkauwers gebruikt vlees- en beendermeel van zoogdieren een specifieke hittebehandeling ondergaan om het agens van boviene spongiforme encefalopathie te inactiveren. Het gebruik van karkassen van wegens SVD geslachte varkens voor de productie van vlees- en beendermeel is niet in strijd met de communautaire voorschriften.

De laatste drie jaar hebben zich de Gemeenschap alleen in Italië uitbraken van SVD voorgedaan. De compensaties voor varkenshouders na de uitbraken van 1997 bedroegen in totaal 8833 miljoen Italiaanse lire (4,6 miljoen [fmxeuro]). Voor 1998 hebben de Italiaanse autoriteiten nog geen gegevens aan de Commissie verstrekt, maar gelet op het aantal geslachte varkens zal het bedrag vermoedelijk dicht bij dat voor 1997 liggen.

De Commissie heeft geen kosten-batenanalyse van de maatregelen ter bestrijding van SVD uitgevoerd. Wil men het nut van de huidige uitroeiingsmaatregelen evalueren, dan moet men er wel rekening houden mee houden dat de aanwezigheid van de ziekte een ernstige belemmering voor het intracommunautaire handelsverkeer en voor de uitvoer van levende varkens en varkensvleesproducten naar derde landen kan vormen.

(1) PB L 62 van 15.3.1993.