ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1341/96 van Per Gahrton (V) aan de Commissie (3 juni 1996)

Betreft: De guillotine voor tolken en vertalers vanaf 35 jaar

Volgens Zweedse persberichten kunnen personen die ouder zijn dan 35 jaar niet als tolken en vertalers bij de Commissie worden aangesteld.

Is dit juist?

Zo ja, op grond van welke wettelijke voorschriften is dan een dergelijke schandelijke discriminatie van ervaren personen in de meest produktieve jaren van hun leven mogelijk?

Is een dergelijke discriminatie op grond van leeftijd werkelijk in overeenstemming met de regelgeving van de EU en haar algemene grondbeginselen inzake de rechten van de mens?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (27 juni 1996)

Het is juist dat de Commissie de leeftijdsgrens voor haar vergelijkende onderzoeken voor de aanvangsrangen vaststelt op 35 jaar. De vergelijkende onderzoeken voor tolken en vertalers maken hier deel van uit.

In bepaalde gevallen werd de leeftijdsgrens echter opgetrokken tot 40 jaar, bijvoorbeeld voor vertalers met als hoofdtaal Fins en Zweeds in de rangen LA7/LA6. Een hogere leeftijdsgrens (meestal 55 jaar) geldt voor de aanwerving van tolken en vertalers in de rangen LA5/LA4.

Bijlage III, artikel 1, onder g van het Statuut van de ambtenaren geeft de Commissie en de andere Instellingen de mogelijkheid leeftijdsgrenzen voor hun vergelijkende onderzoeken vast te stellen. De Commissie heeft de redenen voor deze door haar gehanteerde werkwijze toegelicht in antwoorden op schriftelijke vragen die de laatste jaren werden gesteld door Parlementsleden, bijvoorbeeld E-1051/96 van mevrouw Waddington ((PB C 297 van 8.10.1996, blz. 77. )), E-355/96 van de heren Cabezón Alonso en Colino Salamanca ((PB C 137, 8.5.1996. )), E-3526/95 van mevrouw White ((PB C 109, 15.4.1996. )), E-2404/95 van mevrouw Stenius-Kaukonen ((PB C 40, 12.2.1996. )), E-1194/95 van de heer Megahy ((PB C 222, 28.8.1995. )), E-984/95 van de heer Megahy ((PB C 202, 7.8.1995. )), E-2214/94 van de heer Mather ((PB C 75, 27.3.1995. )), E-1966/94 van mevrouw Oddy ((PB C 55, 6.3.1995. )), E-3611/93 van de heer Bird ((PB C 6, 9.1.1995. )), E-3542/93 van mevrouw Oddy en 3491/93 van de heer Smith ((PB C 296, 24.10.1994. )) en E-394/92 van de heer Seligman ((PB C 296, 24.10.1994. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0332/96 van Susan Waddington (PSE) aan de Raad (26 februari 1996)

Betreft: Immigratiewetgeving en discriminatie op grond van geslacht

Welke actie onderneemt de Raad krachtens titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) om ervoor te zorgen dat de immigratiewetgeving van de lid-staten in overeenstemming is met artikel K.2, lid 1, VEU en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden?

Welke maatregelen neemt de Raad om de lid-staten te stimuleren niet-discriminerende immigratiewetgeving in te voeren en bepalingen uit de wetgeving te schrappen die discrimineren op grond van geslacht, zoals de bepaling in de Britse Immigration Act waarin vrouwelijke British Overseas Citizens niet worden erkend als gezinshoofd?

Antwoord (7 augustus 1996)

Alle door de Raad in het kader van Titel VI aangenomen besluiten zijn conform de bepalingen van het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzonderheid artikel K2, lid 1, dat eerbiediging van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele rechten voorschrijft, inclusief het daarin vervatte beginsel van niet-discriminatie op grond van het geslacht.

De Raad heeft reeds maatregelen genomen met het oog op een betere niet-discriminerende integratie van personen die op wettige wijze sedert een bepaalde tijd in een Lid-Staat van de Europese Unie verblijven (zie PB C 80 van 18.03.96) en hij zal terzake andere maatregelen bestuderen, die zeker en vast geen aanleiding geven of zullen geven tot enige discriminatie op grond van het geslacht. De Raad is evenwel alleen verantwoordelijk voor de door hem aangenomen besluiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 594/96 van Anita POLLACK aan dee Raad. Mordecai Vanunu



Publicatieblad Nr. C 305 van 15/10/1996 blz. 0006



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0594/96 van Anita Pollack (PSE) aan de Raad (13 maart 1996) Betreft: Mordecai Vanunu De Raad wordt eraan herinnerd dat het Europees Parlement in het verleden verschillende resoluties heeft aangenomen over het feit dat Mordecai Vanunu in Israël nog steeds gevangen wordt gehouden. Heeft de Raad enigerlei poging ondernomen om de Israëlische regering te overreden haar langdurige vendetta tegen deze man op te geven? Gecombineerd Antwoord op de schriftelijke vragen E-0274/96 en E-0594/96 (2 augustus 1996) Het geval van de heer Vanunu is in de Raad niet ter sprake gebracht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0222/96 van Lissy Gröner (PSE) aan de Raad (12 februari 1996)

Betreft: Kinderemigratie van Europa naar overzeese landen

Ongeveer 10.000 Britse kinderen werden volgens schatting van de Engelse zelfhulporganisatie "Child Migrant Trust¨ door het Verenigd Koninkrijk in de eerste jaren na de oorlog als arbeidskrachten naar Australië gestuurd zonder toestemming van de ouders. Vele van deze kinderen werden in overzeese gebieden psychisch en seksueel misbruikt. In 1967 heeft Groot-Brittannië de laatste groep kinderen verscheept.

1. Is de Raad op de hoogte van dit soort kindermigratie?

2. Wat denkt de Raad te doen om de betrokkenen te helpen?

3. Heeft het Centrum voor toezicht op gezinnen zich met het probleem beziggehouden?

4. Kan het Centrum voor toezicht op gezinnen eventueel hulp bieden aan de betrokkenen?

Antwoord (7 augustus 1996)

De Raad beschikt niet over de door het Geachte Parlementslid bedoelde informatie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0124/96 van María Aramburu del Río (GUE/NGL), Laura González Álvarez (GUE/NGL), Angela Sierra González (GUE/NGL), María Sornosa Martínez (GUE/NGL) en Carlos Carnero González (GUE/NGL) aan de Raad (7 februari 1996)

Betreft: Situatie in de Westelijke Sahara

Het is thans twintig jaar geleden dat de tripartiete overeenkomsten werden gesloten over de Westelijke Sahara waardoor nog steeds de hoop leeft op een oplossing waarbij de resoluties van de Verenigde Naties ten uitvoer worden gelegd.

Wat onderneemt de Raad om bij de tenuitvoerlegging van de resoluties van de Verenigde Naties zijn steun verlenen en te zorgen voor de verwezenlijking van het referendum over de zelfbeschikking met volledige democratische garanties?

Welke steun wordt verleend aan het volk van de Sahara in afwachting van een definitieve oplossing over zijn zelfbeschikking als volk?

Antwoord (7 juli 1996)

1. De Raad volgt de ontwikkelingen in de Westelijke Sahara op de voet. De Europese Unie stond en staat volledig achter het vredesplan van de Verenigde Naties, dat voorziet in een vrij, eerlijk en onpartijdig referendum over de zelfbeschikking van het Saharavolk, alsook achter alle inspanningen van de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties om een oplossing te vinden voor het probleem van de Westelijke Sahara. Zoals hij al herhaaldelijk heeft gedaan, blijft de Raad een beroep doen op de partijen om met de Verenigde Naties, en in het bijzonder met de MINURSO, samen te werken om dichter bij een regeling te komen. Wat de aanwezigheid van de Verenigde Naties in de Westelijke Sahara betreft, steunt de Raad Resolutie 1056 van de Veiligheidsraad waarbij het mandaat van de MINURSO - zij het met minder personeel - verlengd wordt met zes maanden, zoals aanbevolen door de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.

2. De steun en de humanitaire hulp die de Europese Gemeenschap aan het Saharavolk geeft, vallen onder de verantwoordelijkheid van de Commissie en met name, voor wat de humanitaire hulp betreft, van het Bureau voor Humaitaire Hulp (ECHO).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1489/96 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (12 juni 1996)

Betreft: Olympic Airways: opschorting van de uitbetaling van de derde tranche van steun van de staat

Volgens een besluit van de Commissie van 30 april 1996 is de uitbetaling opgeschort van de derde tranche van de steun van de staat aan Olympic Airways ter verhoging van het bedrijfskapitaal in het kader van de sanering van deze maatschappij. De belangrijkste reden voor deze opschorting is gelegen in het feit dat uit de overheidsbegroting een bedrag van 11 miljard drachmen ter beschikking is gesteld voor steun aan de pensioenen van de ambtenaren die met vervroegde pensionering wensten te gaan.

Zoals de regering beweert naar aanleiding van bovengenoemde reactie, geeft de manier waarop al deze besluiten in de desbetreffende wet (2271/94) zijn geformuleerd, "de indruk dat het om staatssteun gaat¨, terwijl het als sociale hulp kan worden opgevat.

Kan de Commissie in dit verband meedelen:

1. of zij bereid is haar besluit in het licht van het bovenstaande te herzien;

2. welke andere concrete problemen zij heeft geconstateerd bij de tenuitvoerlegging van het saneringsprogramma ten behoeve van Olympic Airways?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (23 juli 1996)

Bij haar besluit van 30 april 1996 leidde de Commissie opnieuw de procedure in van artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag betreffende steun aan Olympic Airways die bij een eerder besluit van 7 oktober 1994 was goedgekeurd. Ook leidde zij dezelfde procedure in betreffende nieuwe steun die aan het licht was gekomen tijdens de controle voorafgaand aan de uitbetaling van de tweede tranche goedgekeurde steun. De Commissie wacht nu de opmerkingen in van de Griekse regering en van andere Lid-Staten en belanghebbende partijen in het kader van deze procedures. Zij zal haar definitieve beslissing over alle steunmaatregelen nemen met inachtneming van alle relevante elementen.

De reden voor het besluit van de Commissie van 30 april 1996 is dat aan verscheidene voorwaarden van haar besluit van 7 oktober 1994 niet bleek te zijn voldaan. De Griekse regering gaf 11 miljard drachme nieuwe steun aan Olympic Airways ter compensatie van een verbetering van de pensioneringsvoorwaarden van de werknemers van Olympic waartoe door het Griekse parlement was besloten. Het geachte Parlementslid wordt erop geattendeerd dat juridisch gezien het feit dat deze steun eventueel als sociale hulp wordt opgevat niets afdoet aan het feit dat het om staatssteun gaat.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1233/96 van Peter Crampton (PSE) aan de Commissie (23 mei 1996)

Betreft: Afwijkingen in de lid-staten op richtlijn 91/497/EEG

Eind 1995 waren er in Engeland ongeveer 160 slachthuizen in bedrijf die werkten in tijdelijke afwijking van de vers vleesrichtlijn (hygiënische controle) van 1992 (betreffende de tenuitvoerlegging van richtlijn 91/497/EEG ((PB L 268 van 24.9.1991, blz. 69. )))

Op 1 maart 1996 waren er in Engeland, Schotland en Wales, in totaal 477 slachthuizen in bedrijf met een vergunning.

Kan de Commissie mededelen

1. hoeveel slachthuizen met een vergunning er in de afzonderlijke lid-staten zijn?

2. Welke lid-staten hun tenuitvoerlegging van richtlijn 91/497/EEG nog moeten voltooien?

3. Hoeveel afwijkingen op richtlijn 91/497/EEG er in iedere lid-staat nog bestaan?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (13 juni 1996)

1. De Commissie stelt het geachte Parlementslid ervan in kennis dat op grond van Richtlijn 91/497/EEG de volgende aantallen met vers vlees werkende inrichtingen (slachthuizen, uitsnijderijen en koelhuizen) zijn erkend:

>TABLE>

2. Veertien Lid-Staten hebben nationale maatregelen ter uitvoering van Richtlijn 91/497/EEG medegedeeld. Alleen Finland heeft dit nog niet gedaan.

3. De Commissie heeft nog niet van alle Lid-Staten de lijst ontvangen van de inrichtingen waarvoor overeenkomstig Richtlijn 91/497/EEG een afwijking geldt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1036/96 van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie (3 mei 1996)

Betreft: Automatische schadevergoeding voor slachtoffers van ongevallen

Heeft de Commissie onderzocht wat in de verschillende lid-staten de situatie is met betrekking tot schadevergoeding voor slachtoffers?

Kan de Commissie, gelet op de huidige situatie in het VK, waar het aan het slachtoffer is om schadevergoeding van de verzekeraars te vragen, hetgeen in het gros van de gevallen leidt tot langdurige juridische procedures, mededelen of zij voornemens is dit probleem aan te pakken teneinde de rechten van de individu te verbeteren?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (17 juni 1996)

Het is de Commissie bekend dat voor schadevergoeding bij ongevallen in de Lid-Staten uiteenlopende regelingen gelden.

Het risico van letsel ten gevolge van een verkeersongeval wordt in alle Lid-Staten gedekt door een verplichte wettelijke-aansprakelijkheidsverzekering. Uit hoofde hiervan betaalt de verzekeraar indien de polishouder aansprakelijk is. In de meeste Lid-Staten hangt deze aansprakelijkheid af van de vraag of de bestuurder een "fout¨ heeft gemaakt. Deze vraag kan aanleiding geven tot langdurige juridische procedures. Hetzelfde geldt voor de vaststelling van de hoogte van de te betalen schadevergoeding.

Deze problemen zouden slechts kunnen worden opgelost door een niet van fouten afhankelijk systeem voor ongevallen in te voeren, waarvoor een onderlinge aanpassing of zelfs harmonisatie van de diverse aansprakelijkheidswetten in de Lid-Staten nodig zou zijn. Zoals reeds opgemerkt in haar antwoord op schriftelijke vraag nr. 1334/87 van de heer Hänsch ((PB C 57 van 6.3.1989. )), heeft de Commissie zowel om bevoegdheids- als om haalbaarheidsredenen geen plannen om op dit gebied initiatieven te nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1361/96 van Jean-Yves LE GALLOU aan de Commissie. Europese subsidies aan verenigingen, NGO's en andere organisaties



Publicatieblad Nr. C 297 van 08/10/1996 blz. 0125



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1361/96 van Jean-Yves Le Gallou (NI) aan de Commissie (3 juni 1996) Betreft: Europese subsidies aan verenigingen, NGO's en andere organisaties Kan de Commissie de volledige lijst van verenigingen, NGO's en andere organisaties meedelen die Europese subsidies gekregen hebben op grond van begrotingslijn B7-5076 ("maatregelen voor renovatie en wederopbouw ten gunste van de ontwikkelingslanden¨), en het juiste bedrag van de subsidies voor het laatste afgesloten begrotingsjaar? Gecombineerd Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1360/96 en E-1361/96 (21 juni 1996) De Commissie zendt het geachte Parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks een tabel met de gevraagde gegevens toe.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1089/96 van Sérgio Ribeiro (GUE/NGL) aan de Commissie (13 mei 1996)

Betreft: Bescherming van de rechten van migrerende werknemers en hun gezinsleden

De Commissie heeft in haar mededeling over het "sociaal actieprogramma op middellange termijn 1995-1997¨ (COM(95)0134) verklaard dat zij in het eerste semester van 1995 een aanbeveling zal goedkeuren om er bij de lid-staten op aan te dringen hun goedkeuring te hechten aan de Internationale conventie van de VN van 1990 inzake de "bescherming van de rechten van migrerende werknemers en hun gezinsleden¨, teneinde de situatie van de burgers die onder deze omstandigheden in de Unie verblijven, te verbeteren en ervoor te zorgen dat de rechten die hen zijn toegekend met de internationale normen overeenstemmen.

Kan de Commissie mededelen hoe zij aan deze toezegging gevolg heeft gegeven en hoe de diverse lid-staten hierop hebben gereageerd?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (26 juni 1996)

De Conventie van de Verenigde Naties (VN) over de bescherming van de rechten van alle migrerende werknemers en hun gezinsleden is door de Lid-Staten van de Gemeenschap niet geratificeerd.

De Commissie heeft in haar sociaal actieprogramma op middellange termijn ((COM(95) 134 )) verklaard dat zij een aanbeveling zal goedkeuren ter stimulering van de Lid-Staten om de VN-conventie te ratificeren ten einde de positie van in de Gemeenschap wonende migrerende werknemers en hun gezinnen te verbeteren en te waarborgen dat de hun toegekende rechten aan internationale normen voldoen.

De Commissie is bezig met de voorbereidende werkzaamheden, met inbegrip van het ontwerp van een verslag over de moeilijkheden en mogelijkheden van ratificatie door de Lid-Staten en de toegevoegde waarde van ratificatie van deze conventie in vergelijking met andere, door de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) en de Raad van Europa goedgekeurde, internationale instrumenten.

Aangezien de werkzaamheden van de Commissie nog steeds in de voorbereidingsfase verkeren, is het niet mogelijk verdere inlichtingen over de reacties van de Lid-Staten te verschaffen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0853/96 van Leen van der Waal (EDN) aan de Commissie (12 april 1996)

Betreft: Gedwongen stopzetting van religieuze radiozender in Roemenië

Volgens berichten in het Nederlands Dagblad en informatie van de Nederlandse organisatie "Dorkas Hulp aan Vervolgden¨ heeft het Roemeense overheidsorgaan "Nationale Raad voor Zendgemachtigden¨ besloten de uitzendrechten van twee radiostations van de religieuze zender "Voice of the Gospel¨ in Boekarest en Cluj Napoca in te trekken. De radiostations in Timisoara en Suceava worden eveneens met sluiting bedreigd. Dit terwijl de Raad voor Zendgemachtigden in 1989 het besluit nam om de Evangelische Alliantie voor Roemenië, waarin verschillende religieuze groeperingen zijn verenigd, voor vijf jaar uitzendrechten te verstrekken.

1. Kan de Commissie deze berichten bevestigen?

2. Deelt de Commissie mijn standpunt dat deze maatregelen strijdig zijn met de internationaal erkende en in de Roemeense Mediawet en Grondwet vastgelegde rechten op godsdienstvrijheid en vrijheid van meningsuiting?

3. Is de Commissie ook van mening dat genoemde maatregelen op gespannen voet staan met de met Roemenië afgesloten Europa-overeenkomst?

4. Welke stappen denkt de Commissie te nemen?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (10 juni 1996)

De Commissie heeft begrepen dat het een technisch probleem betreft dat verband houdt met het vinden van radiofrequenties met voldoende zendkracht, en dat het niets te doen heeft met de vrijheid van meningsuiting. De Roemeense autoriteiten hebben de "Voice of the gospel¨ een nieuwe frequentie aangeboden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1000/96 van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie (26 april 1996)

Betreft: Naleving van IAO-overeenkomsten door Latijnsamerikaanse landen

Voert de Commissie overleg of zal zij overleg voeren met de regeringen van de Latijnsamerikaanse landen over de naleving van belangrijke IAO-overeenkomsten inzake het verbod op kinder- en slavenarbeid, vrijheid van vereniging, non-discriminatie en rechten voor inheemse volkeren?

Is de Commissie van plan deze overeenkomsten te ondertekenen en na te leven als voorwaarde voor eventuele toekomstige bilaterale overeenkomsten die tussen de EU en deze landen afzonderlijk of als groep worden gesloten?

Is de Commissie van plan er bij de Wereldhandelsorganisatie opaan te dringen dat deze overeenkomsten aan de hand van een toekomstige "sociale clausule¨ op internationaal niveau worden nageleefd?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (10 juni 1996)

Sedert 1992 is in alle door de Gemeenschap met derde landen afgesloten overeenkomsten de bepaling opgenomen dat de eerbiediging van de democratische beginselen en van de mensenrechten een essentieel element van die overeenkomsten uitmaakt.

Een dergelijke clausule is eveneens opgenomen in de samenwerkingsovereenkomsten met de landen van Latijns-Amerika en stelt de Gemeenschap in staat, in verhouding tot de ernst van de gevallen die zich eventueel voordoen, beperkende maatregelen te nemen, welke in het ergste geval een gedeeltelijke of volledige opschorting van de toepassing dan wel de beëindiging zonder meer van de overeenkomst kunnen omvatten.

In alle Latijns-Amerikaanse landen verleent de Commissie, meer bepaald en met het oog op de naleving van de door het Geachte Parlementslid vermelde beginselen, steun voor projecten ten behoeve van kansarme personen zoals kinderen en autochtonen, alsook voor projecten welke de eerbiediging van de vrijheid van vereniging en van de rechten van de inheemse bevolking bevorderen.

Met betrekking tot de aanwending van sociale clausules in de handelsbetrekkingen zij erop gewezen dat het nieuwe stelsel van algemene tariefpreferenties (SAP) van de Gemeenschap voorziet in de toekenning, met ingang van 1 januari 1998, van aanvullende preferenties voor landen die een meer geavanceerd sociaal beleid toepassen en met name de bepalingen van Verdrag nr. 138 van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) betreffende de minimumleeftijd voor toelating tot het arbeidsproces naleven. Deze maatregel heeft tot doel de extra kosten te compenseren welke het gevolg zijn van de aanpassing van het ontwikkelingsbeleid van de begunstigde landen aan de sociale vooruitgang.

Het SAP voorziet bovendien in de mogelijkheid de preferentiële regeling op om het even welk ogenblik volledig of gedeeltelijk in te trekken indien begunstigde landen zich schuldig maken aan onaanvaardbare praktijken. Hiermee wordt onder andere slavernij (dwangarbeid) bedoeld zoals gedefinieerd in de Verdragen van Genève van 25 september 1926 en 7 september 1956, en in Verdragen nr. 29 en nr. 105 van de IAO.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0948/96 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (26 april 1996)

Betreft: Politiek en werkgelegenheid

De vermindering van de communautaire prijzen en de sterke produktiedaling die landbouwers in de Europese Unie is opgelegd door de hervorming van het GLB en door de akkoorden van de Uruguay-Ronde van de GATT hebben een ernstige weerslag gehad op de werkgelegenheid in de landbouwsector en op het platteland van de Unie.

De vermindering van het aantal arbeidsplaatsen waardoor niet slechts degenen die in de landbouw in loondienst werkzaam zijn, worden getroffen, maar ook de zelfstandige producenten, zal zich bovendien doen voelen in sectoren die tot nog toe op grote schaal werden ondersteund. Bovendien zullen er repercussies zijn in die sectoren waarvan de bedrijvigheid in hoge mate afhankelijk is van de landbouw.

Het is dus nodig de werkgelegenheid in de landbouw te stimuleren en de vraag aan de Commissie luidt dan ook:

1. of zij de beroepsstatus wil erkennen van de werkneemsters in de landbouw door middel van een wijziging van richtlijn 86/613/EEG ((PB L 359 van 19.12.1986, blz. 56.)) die aan de lid-staten aanbeveelt om eigen rechten te verlenen aan de echtgenotes van zelfstandigen;

2. of zij sociale dienstverlening kan helpen bevorderen zoals hulp aan kinderen en bejaarden, vervoer, gezondheidszorg, plaatsvervangende diensten, arbeidsproduktiecentra en adviesbureaus voor bedrijven, zodat de vrouwen zich aan nieuwe taken kunnen gaan wijden;

3. of zij initiatieven wil goedkeuren om de stoot te geven tot het opnemen in de wetgeving van de lid-staten van regels voor de beschermende arbeid, assistentie voor technische beveiliging en werkhygiëne in landbouwfamiliebedrijven.

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (14 juni 1996)

In het kader van het vierde communautaire actieprogramma op middellange termijn inzake gelijke kansen voor mannen en vrouwen (1996-2000) ((Besluit van de Raad 95/593/EG van 22.12.1995 - PB L 335 van 30.12.1995 )) wordt de verbetering van de status van de vrouwen in gezinsboerenbedrijven in plattelandsgebieden als een uitdaging voor de toekomst beschouwd.

Ten dien aanzien lijkt richtlijn 86/613/EEG van de Raad van 11 december 1986 ((PB L 359 van 19.12.1986 )) betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen die een zelfstandige beroepsbezigheid, met inbegrip van een landbouwactiviteit, uitoefenen, niet de oorspronkelijk verwachte uitwerking te hebben gehad, wegens de bescheiden verplichtingen die daarin worden opgelegd. De Commissie zal evenwel voortgaan met het bestuderen van de vorderingen die bereikt zijn ten gevolge van de bedoelde richtlijn en zal acties voorstellen ter bevordering van de doelstellingen daarvan. Bovendien zal de Commissie, na de situatie in detail te hebben bestudeerd en na een brede raadpleging van alle betrokken partners, een voorstel doen voor een richtlijn tot wijziging van richtlijn 86/613/EEG met het oog op een antwoord op de reële behoeften op dit gebied, onder andere wat betreft de erkenning van de beroepsstatus van de boerin en het instellen van hulp- en vervangingsdiensten alsmede van informatiestructuren.