SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0500/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(17 februari 2003)

Betreft: Pelagische spanvisserij en dood van dolfijnen

Op mijn vraag van 5 juni 2002 (E-1606/02(1)) heeft de Commissie geantwoord dat zij voornemens is wetsvoorstellen in te dienen teneinde een oplossing te vinden voor de situatie waarbij dolfijnen gedood worden door spanvisserij.

Uit de laatste, verontrustende gegevens blijkt dat steeds meer dode dolfijnen aanspoelen op de stranden van Zuidwest-Engeland.

Wat onderneemt de Commissie en welke gevolgen denkt zij dat dit zal hebben voor het probleem van de dode dolfijnen?

Zal de Commissie onmiddellijk een tijdelijk verbod op de visserij op zeebaars afkondigen, tot er veranderingen komen in de praktijken, het beheer en de regelgeving met betrekking tot de visserijsector?

(1) PB C 309 E van 12.12.2002, blz. 143.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 maart 2003)

De Commissie is op de hoogte van het feit dat er dode dolfijnen aanspoelen op de stranden van lidstaten, in het bijzonder deze winter in het zuiden van het Verenigd Koninkrijk.

Krachtens de Habitatrichtlijn(1) dienen de lidstaten maatregelen te nemen om kleine walvisachtigen te beschermen en om een gunstige staat van instandhouding van die soorten te garanderen (onder andere evaluatie van de populatie, toezicht op het bij toeval doden, inperkende maatregelen en bescherming van de habitats). De Commissie is er echter van overtuigd dat er bijkomende communautaire maatregelen nodig zijn om de instandhouding van kleine walvisachtigen, specifiek in de visserijsector, op een consistente en coöperatieve manier te bevorderen op communautair niveau.

Teneinde wetgevingsvoorstellen voor te bereiden om het probleem van bijvangsten van walvisachtigen in de visserij aan te pakken, is de Commissie momenteel informatie en advies

inzake deze kwestie, waarom zij de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES) en het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de Visserij (WTECV) had verzocht, aan het bestuderen. De uitwerking van dergelijke voorstellen zal plaatsvinden tijdens de komende maanden en zal gepaard gaan met breed overleg met de belanghebbenden. Hoewel de Commissie ervan overtuigd is dat deze maatregelen zullen leiden tot een aanzienlijke verbetering van de manier waarop het probleem van de incidentele vangsten van walvisachtigen momenteel wordt aangepakt, is het in dit stadium onmogelijk om een nauwkeuriger beeld te krijgen van het precieze effect van maatregelen die nog niet aangenomen zijn.

Volgens ICES(2) is er geen rechtstreeks bewijsmateriaal op grond waarvan de pelagische trawlvisserij op zeebaars als hoofdschuldige kan worden aangewezen voor de grote aantallen dode, bij toeval gevangen dolfijnen die aanspoelen op de kusten van Engeland en Frankrijk. Er zijn met andere woorden, naast de zeebaarsvisserij, ook andere visserijtakken waarbij dolfijnen worden gevangen. ICES meent dat een verbod op pelagische trawlvisserij een arbitraire maatregel zou zijn die waarschijnlijk niet het gewenste effect zou sorteren, maar merkt tevens op dat er dringend nood is aan uitvoerig toezicht op de vele trawlvisserijactiviteiten in deze regio.

Daarom neemt de Commissie, in dit stadium, de mogelijkheid om onmiddellijk een tijdelijk verbod op de zeebaarsvisserij in te stellen, niet in overweging. Hoe dan ook zal het opstellen van verplichte waarnemersregelingen voor de verschillende visserijtakken zeker deel uitmaken van bovengenoemde toekomstige communautaire voorstellen inzake deze kwestie.

(1) Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.

(2) Namelijk het verslag van het ICES-adviescomité voor ecosystemen 2002(beschikbaar op http://www.ices.dk/committe/ace/2002/Section-2.pdf), en meer bepaald in hoofdstuk 2.3.3.