SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2244/98

van Allan Macartney (ARE) aan de Commissie

(16 juli 1998)

Betreft: Intracommunautaire invoer en registratie van auto's

Is de Commissie op de hoogte van de moeilijkheden die onafhankelijke autohandelaars ondervinden als zij van autoproducenten de goedkeuringsformulieren proberen te krijgen die nodig zijn om handelaars in staat te stellen in hun eigen lidstaat voertuigen te registreren die zij uit een andere lidstaat hebben ingevoerd?

Welke maatregelen neemt de Commissie om ervoor te zorgen dat autoproducenten in de lidstaten hun verplichting nakomen aan autohandelaars goedkeuringsformulieren te verstrekken?

Welke kosten mogen producenten naar de mening van de Commissie voor het verstrekken van goedkeuringsformulieren eventueel doorberekenen aan de handelaars?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(21 september 1998)

In artikel 7, lid 4 van de Richtlijn 92/53/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot wijziging van Richtlijn 70/156/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(1) staat: "1. Iedere Lid-Staat registreert nieuwe voertuigen en staat de verkoop of het in het verkeer brengen daarvan op grond van hun constructie en werking enkel en alleen toe, indien die voertuigen vergezeld gaan van een geldig certificaat van overeenstemming."

De lidstaten moeten erop toezien dat fabrikanten de verplichting nakomen het EG-certificaat van overeenstemming te verstrekken voor alle relevante, niet-geregistreerde voertuigen. Ieder voertuig met een EG-goedkeuringsformulier (dit geldt vanaf 1 januari 1998 voor de meeste nieuwe personenauto's van de categorie M1) kan direct in een andere lidstaat worden geregistreerd, zonder dat voor de goedkeuring enige verdere administratieve stappen ondernomen hoeven te worden. Uitsluitend voor voertuigen zonder EG-goedkeuringsformulier kan een afzonderlijke goedkeuringsprocedure noodzakelijk zijn om geregistreerd te worden in een andere lidstaat. Sommige lidstaten hebben aan fabrikanten of hun vertegenwoordigers de taak gedelegeerd om de documenten uit te geven die nodig zijn voor de nationale afzonderlijke goedkeuring van een voertuig waarvoor in een andere lidstaat al een nationale typegoedkeuring of een afzonderlijke goedkeuring is verleend.

Indien deze delegatie door een lidstaat de vorm aanneemt van een wettelijk monopolie, wil ik het geachte parlementslid verwijzen naar het arrest van het Hof van Justitie van 13 november 1975 in zaak 26-75, General Motors Continental NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen(2):

"De overdracht door een Lid-Staat van de gelijkvormigheidscontrole - Naar haar aard een overheidstaak - Met het oog op de toelating tot het verkeer, des dat de constructeur of zijn enig mandataris, aangewezen door de overheid, bij uitsluiting met die taak wordt belast, in samenhang met de vrijheid van bedoelde constructeur of mandataris om de prijs voor deze verrichting naar eigen goeddunken te bepalen, leidt tot het ontstaan van een machtspositie.

Misbruik van een machtspositie kan met name bestaan in het toepassen van een overdreven hoge prijs in verhouding tot de economische waarde van de verrichte prestatie, waardoor neveninvoer wordt afgeremd, omdat zulks een mogelijk gunstiger prijsniveau in andere verkoopgebieden in de Gemeenschap neutraliseert of leidt tot onbillijke transacties in de zin van artikel 86, tweede alinea, sub a."

Anderzijds stelt het Hof van Justitie in zijn arrest van de zaak tegen Gofette en Gilliard met betrekking tot voertuigen zonder EG-goedkeuringsformulier het volgende:

"De artikelen 30 en 36 EEG-Verdrag moeten aldus worden uitgelegd, dat bij de huidige stand van het gemeenschapsrecht de invoering in een Lid-Staat van een stelsel voor de goedkeuring van voertuigen die zijn ingevoerd uit een andere Lid-Staat, waar zij al waren goedgekeurd of toegelaten, enkel strookt met het verdrag indien:

- de controleprocedure niet met onredelijke kosten of onredelijk tijdverlies gepaard gaat en de overheid er zorg

voor draagt, dat deze voorwaarden ten volle worden nageleefd wanneer de fabrikant of zijn vertegenwoordigers met de noodzakelijke controles worden belast;

- het de importeur vrij staat om, in plaats van de controle, documenten uit de uitvoerende Lid-Staat over te leggen voor zover deze documenten de noodzakelijke gegevens op basis van reeds verrichte controles bevatten."

In de "Interpretatieve mededeling van de Commissie inzake de goedkeurings- en inschrijvingsprocedures voor reeds eerder, in een andere Lid-Staat ingeschreven voertuigen"(3) heeft de Commissie haar standpunt over dit arrest als volgt weergegeven:

"Wanneer de Lid-Staten bepaalde publiekrechtelijke taken aan de fabrikanten of aan hun vertegenwoordigers delegeren, zoals de afgifte van documenten die voor goedkeuring en de inschrijving van een uit een andere Lid-Staat herkomstig voertuig noodzakelijk zijn, dienen de Lid-Staten ervoor zorg te dragen dat bedoelde personen die taken uitvoeren op een wijze die verenigbaar is met de eisen van het vrije verkeer van goederen binnen de Unie. In het bijzonder dienen de fabrikanten of hun vertegenwoordigers de documenten te verstrekken die van hen worden verlangd:

- zonder oproep om het voertuig te tonen, omdat hun tussenkomst betrekking heeft op de technische kenmerken van het voertuig op het tijdstip dat dit voor de eerste maal in het verkeer werd gebracht en niet op de materiële toestand ervan op het tijdstip van invoer;

- zonder overlegging te verlangen van de handelsdocumenten die op het voertuig betrekking hebben (aankoopfactuur, vereffening van bepaalde belastingen, enz.), behalve indien deze absoluut onontbeerlijk zijn om het exacte type van het voertuig te bepalen (namelijk wanneer de in de Lid-Staat van herkomst opgestelde documenten dit niet toelaten);

- tegen redelijke kosten en binnen redelijke termijnen (ter indicatie diene dat als redelijk kunnen worden beschouwd: kosten in de orde van 100 ecu en een termijn van niet langer dan drie weken)."

Wanneer de Commissie een specifieke klacht ontvangt van een burger of marktpartij betreffende het niet-naleven van het communautaire recht door een andere marktpartij, wordt deze klacht onderzocht en zal de Commissie op passende wijze reageren.

(1) PB L 225 van 10.8.1992.

(2) Jurispr. 1975, p. 1367-1381.

(3) PB C 143 van 15.5.1996.