SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3502/01

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 januari 2002)

Betreft: Toerekening van Kyoto-verplichtingen inzake elektriciteitsproductie van importerende staten aan producerende staten

1. Hoe beoordeelt de Commissie dat Nederland het voldoen aan de CO2-verplichtingen van het Kyoto-verdrag inzake klimaatverandering (in 2010 6 % reductie van de uitstoot ten opzichte van het peiljaar 1990, in plaats van de huidige overschrijding met 7 %) probeert te bewerkstelligen door steeds meer stroom te importeren uit het naburige buitenland, zodat de door elektriciteitsopwekking veroorzaakte binnenlandse productie van broeikasgassen niet meer wordt toegerekend aan Nederland maar aan Duitsland, Frankrijk, België of andere EU-lidstaten?

2. Op welke wijze denkt de Commissie het blijkens haar antwoord op mijn vraag E-0959/01(1) door haar nagestreefde evenwicht tussen vraag en aanbod te bewerkstelligen en de jaarlijkse controles alsmede een Europees infrastructuurplan daartoe te benutten?

3. Is de Commissie bereid om te bewerkstelligen dat er voor de lidstaten een importplafond voor elektriciteit wordt vastgesteld om de toerekening van Kyoto-verplichtingen in overeenstemming te brengen met die van de afzonderlijke lidstaten?

(1) PB C 318 E van 13.11.2001, blz. 162.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(21 februari 2002)

1. De Commissie is zich bewust van het feit dat Nederland een aanzienlijk deel van de benodigde stroom uit buurlanden importeert en dat het zodoende gemakkelijker de doelstellingen van Kyoto kan realiseren. Voor zover de regels van het Kyoto-protocol en de eisen van het EG-Verdrag worden nageleefd, staat het de lidstaten vrij te bepalen op welke wijze zij de doelstellingen van Kyoto verwezenlijken. De Commissie wil er echter op wijzen dat het niet vaststaat dat deze import van elektriciteit in de toekomst ook mogelijk is, aangezien dat afhangt van de marktontwikkeling. De Commissie juicht toe dat Nederland structurele maatregelen neemt om voor de nakoming van de verplichtingen in het kader van Kyoto geheel onafhankelijk te zijn, bijvoorbeeld door de forse investeringen in elektriciteitsopwekking uit windenergie en de bevordering van investeringen in duurzame stroom door een vrijstelling van de wettelijke energieheffing bij gebruik van elektriciteit uit duurzame bronnen.

2. De Commissie zal op basis van de rapportage door de nationale instanties verslag uitbrengen over de verhouding tussen vraag en aanbod in de Unie en in de verschillende lidstaten. De nationale instanties moeten ervoor zorgen dat de verhouding tussen vraag en aanbod niet wordt verstoord, en dat stroomtekorten worden voorkomen. De Commissie is er echter van overtuigd dat vraagbeheersingsmaatregelen noodzakelijk zijn om het evenwicht tussen vraag en aanbod te handhaven of bereiken. Daarom is zij voornemens een voorstel te doen voor een richtlijn inzake vraagbeheersing in de energiesector. In haar mededeling over infrastructuur(1) wijst de Commissie op enkele zwakke punten in de Europese gas- en elektriciteitsnetten, en formuleert zij een aantal maatregelen om de knelpunten op te heffen, zoals een rationeler en transparanter gebruik van koppelverbindingen en, in bepaalde gevallen, extra capaciteit om lidstaten in staat te stellen ten volle te profiteren van de interne markt.

3. De Commissie streeft niet naar de invoering van een plafond voor door de lidstaten geïmporteerde stroom. De Unie en de lidstaten willen het Protocol van Kyoto uiterlijk op 1 juni 2002 ratificeren en zullen de daaruit voortvloeiende verplichtingen dus moeten nakomen zodra het protocol in werking is getreden. Hierbij moeten echter tevens de eisen van de interne markt in acht worden genomen, en een verbod op invoer is in dat verband doorgaans geen aanvaardbare maatregel.

(1) COM(2001) 775.