NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/195

(2004/C 33 E/198)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1995/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 juni 2003)

Betreft: Spoorlijnen in het centrum van Athene

Tegen mei 2004 en met een begroting van 160,4 miljoen euro moet over een lengte van 13 km de spoorlijn die Piraeus via Athene met het knooppunt Aharnon verbindt, worden gemoderniseerd, waarna ze deel zal uitmaken van het voorstadsnet. De Griekse spoorwegmaatschappij OSE heeft hiervoor een aanbesteding uitgeschreven die voorziet in de vervanging van de oude lijn door een nieuwe geëlektrificeerde, een verbreding tot 4 sporen, enz.

De inwoners van de hoofdstad maken zich zorgen dat de aanwezigheid van de spoorlijn de stad in twee zal blijven verdelen, wat niet alleen leidt tot enorme verkeersopstoppingen en de ermee gepaard gaande luchtvervuiling, maar ook tot communicatieproblemen tussen de bewoners van de diverse stadsdelen en een gevoel van isolement en gettovorming.

Voorzien de studies voor de modernisering van het voorstadsnet in een ondergrondse bedding voor de spoorlijn of andere werkzaamheden op dit traject opdat de stad niet langer in twee is verdeeld? Zo neen, hoe denkt de Commissie op te treden om voor dit probleem een oplossing te vinden die vriendelijk is voor het stadsmilieu?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(29 juli 2003)

Bij grote infrastructuurprojecten — zoals de modernisering van een spoorbaanvak — is het aan de lidstaat om het project te ontwikkelen, ervoor te zorgen dat een goed evenwicht wordt gevonden tussen economische, sociale en milieu-overwegingen, en erop toe te zien dat de desbetreffende regelgeving wordt toegepast.

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt is het in het geval van de door het geachte parlementslid genoemde spoorlijn inderdaad de bedoeling het aantal sporen — dat momenteel twee of drie bedraagt, afhankelijk van de locatie — uit te breiden tot vier. Dit zal echter grotendeels gebeuren door een beter gebruik van de reeds beschikbare ruimte binnen het bestaande baanvak. Daarom zou, wat de breedte van dit baanvak betreft, de toekomstige situatie niet wezenlijk moeten verschillen van de huidige.

Het betrokken project, dat de modernisering van een spoorlijn over korte afstand betreft, zou kunnen vallen binnen de werkingssfeer van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (2). In bijlage II.13 bij de richtlijn wordt verwezen naar: „wijziging of uitbreiding van projecten van bijlage I of II waarvoor reeds een vergunning is afgegeven, die zijn of worden uitgevoerd en die aanzienlijke nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben”. Op grond van artikel 4, lid 2, zijn de lidstaten niet verplicht de in bijlage II genoemde projecten aan een milieu-effectbeoordeling te onderworpen. In dit specifieke geval lijkt het weinig waarschijnlijk dat het project, gezien zijn aard en omvang, belangrijke nadelige effecten op het milieu zal hebben. De beoordeling van de ernst van de effecten van het project blijft echter in eerste instantie een zaak van de nationale autoriteiten.

Het project voor de modernisering van dit specifieke baanvak is niet voorgesteld voor medefinanciering door de Unie; de Commissie zal dan ook geen contact opnemen met de Griekse autoriteiten.

(1) PB L 175 van 5.7.1985.

(2) PB L 73 van 14.3.1997.