ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3937/97 van Gordon Adam (PSE) aan de Commissie (12 december 1997)

Betreft: De beperkingen die de British Ice Hockey Association Ltd. (BIHA) en de Internationale IJshockey Federatie (LIHF) opleggen aan spelerstransfers

De British Ice Hockey Association Ltd. als overkoepelende organisatie voor de ijshockeysport in het Verenigd Koninkrijk heeft op gezag van de Internationale IJshockey Federatie waarvan zij lid is, geld gevraagd voor het registreren van spelers die afkomstig zijn van andere ijshockeyverenigingen dan die uit het Verenigd Koninkrijk. Dit geld komt nog eens boven op het geld dat betaald moet worden voor de registratie van Britse spelers.

Het tarief dat wordt gehanteerd voor spelers uit andere landen van de Europese Unie, varieert al naar gelang het land waar zij het eerst zijn geregistreerd.

Tevens vraagt de BIHA geld voor een International Transfer Card (ITC) waarvoor het bedrag afhankelijk is van het land van herkomst van de speler.

Worden deze tarieven gehanteerd binnen het bereik van het Verdrag van Rome, omdat zij beperkingen opwerpen voor jongeren uit andere landen van de Europese Unie die recreatief dan wel beroeps ijshockey willen spelen in het Verenigd Koninkrijk?

Heeft de zaak-Bosman gevolgen voor andere sporten dan voetbal, in het bijzonder voor ijshockey?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3937/97 en E-3950/97 van de heer Flynn namens de Commissie (30 januari 1998)

Aan de hand van de informatie die de geachte afgevaardigde haar heeft verstrekt, meent de Commissie dat het heffen van speciale inschrijvingsgelden van ijshockeyspelers die geen lid zijn van de British Ice Hockey Association Ltd. wanneer zij door een Britse club worden gecontracteerd, neerkomt op een discriminatie die indruist tegen het EG-Verdrag.

Wanneer deze ijshockeyers hun sport als beroepsactiviteit willen uitoefenen, zouden de transfer- en registratiegelden belemmeringen van het vrij verkeer van werknemers vormen en rechtstreeks in strijd zijn met artikel 48 van het EG-Verdrag, overeenkomstig het Bosman-arrest. Daarnaast kan, wanneer hockey niet-professioneel wordt gespeeld, door een gezinslid van een Europese werknemer of door een Europese burger die in het Verenigd Koninkrijk woont, het tarief voor niet-Britse spelers eveneens een discriminatie van Europese burgers vormen en tegen het EG-Verdrag indruisen.

Tot slot wil de Commissie bevestigen dat de uitspraak-Bosman niet alleen betrekking heeft op het beroepsvoetbal, maar ook op alle beroeps- of semi-beroeps sportactiviteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4021/97 van Panayotis Lambrias (PPE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Gevaarlijke levensmiddelen in supermarkten

Niet alleen uit recente studies van consumentenorganisaties, maar ook uit verklaringen van de bevoegde overheidsdiensten voor de controle van de kwaliteit van de levensmiddelen in Griekenland blijkt dat de volksgezondheid aldaar rechtstreeks wordt bedreigd door de verkoop van vervalste, bedorven en vervuilde levensmiddelen, waarbij het gehele gamma in het geding is, van tafelwater en olijfolie tot vlees, vleeswaren en verpakte producten. Het probleem wordt nog verergerd door het ontbreken van een uniforme instantie voor de controle op levensmiddelen: de bevoegdheid ter zake is nu verdeeld over 8 ministeries en ongeveer 50 directoraten.

Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen opdat Griekenland zich houdt aan de communautaire wetgeving inzake levensmiddelen en opdat het recht van de Griekse burger op gezondheid wordt gerespecteerd?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (19 februari 1998)

Op grond van Richtlijn 89/397/EEG inzake de officiële controle op levensmiddelen ((PB L 186 van 30.6.1989. )) moeten de lidstaten de levensmiddelen in het meest geschikte stadium van productie, distributie en handel controleren. Controle, in de zin van deze richtlijn, houdt in dat levensmiddelenbedrijven worden geïnspecteerd en dat levensmiddelen worden bemonsterd, onderzocht en geanalyseerd, teneinde te garanderen dat de aan de Europese consument aangeboden levensmiddelen met de nationale en Europese wetgeving inzake levensmiddelen in overeenstemming zijn.

Krachtens artikel 5 van Richtlijn 93/99/EEG betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op levensmiddelen ((PB L 290 van 24.11.1993. )) is de Commissie belast met de controle op en de beoordeling van de gelijkwaardigheid en de doeltreffendheid van de methodes die door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten bij de officiële levensmiddelencontrole worden gehanteerd. Met die bedoeling is de Commissie in 1996 en 1997 de situatie in Griekenland en andere lidstaten ter plaatse gaan opnemen. Dit eerste bezoek heeft aangetoond dat een betere communicatie en coördinatie tussen de Griekse autoriteiten de doeltreffendheid van het systeem voor de officiële levensmiddelencontrole zouden verbeteren. Een en ander is in het evaluatieverslag van de Commissie onder de aandacht van de Griekse autoriteiten gebracht. Om de vooruitgang te kunnen evalueren, zijn in 1998 verdere bezoeken aan Griekenland en de andere lidstaten gepland.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3894/97 van Gerardo Fernández-Albor (PPE) aan de Commissie (11 december 1997)

Betreft: Specifiek onderzoek door de Commissie

Het opzetten van specifiek onderzoek vormt een van de belangrijkste pijlers van het communautair beleid dat berust op de resultaten van zulk onderzoek. In veel gevallen wordt dit onderzoek door de Commissie uitbesteed op basis van bepaalde selectiecriteria.

Doordat moeilijk te achterhalen valt welk onderzoek wordt verricht, kan het gebeuren dat zowel organisaties als particulieren niet de vruchten kunnen plukken van de resultaten. Daarom ware het te wensen dat er een gids wordt uitgebracht met een overzicht van het onderzoek dat in opdracht van de Commissie wordt verricht en in hoeverre de resultaten beschikbaar zijn.

Kan de Commissie meedelen welke criteria worden gehanteerd bij het uitbesteden van onderzoek over concrete onderwerpen, wie kan profiteren van de resultaten van dit onderzoek en of zij van mening is dat het zin zou hebben om een Europees Instituut voor communautair onderzoek in het leven te roepen dat zich moet bezighouden met het uitvoeren, beheer en beschikbaar stellen van dit onderzoek?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie (30 januari 1998)

Terecht benadrukt het geachte Parlementslid dat talrijke onderzoeken buiten de diensten van de Commissie worden uitgevoerd. De belangrijkste reden hiervoor is dat voor bepaalde onderzoeken over specifieke onderwerpen grondige technische of wetenschappelijke kennis vereist is; daar de Commissie niet over deze kennis beschikt, moet een beroep worden gedaan op externe deskundigen.

Tot dusverre bestaat er geen gids van onderzoeken die door de Commissie zijn uitgevoerd. Sedert september 1997 bevat het gegevensbestand ADAM echter enkele gegevens met betrekking tot de onderzoeken waartoe de Commissie het initiatief heeft genomen. Dit bestand is via de host Europa voor elke burger (ook buiten Europa) toegankelijk; in ADAM is van elk onderzoek de titel opgenomen, een samenvatting, gevolgd door de conclusies, alsook de verantwoordelijke organisatie en andere nuttige informatie. Het bestand bevat gegevens over onderzoeken die na 1987 zijn uitgevoerd.

In verband met het streven naar meer openheid ten opzichte van de buitenwereld en naar meer transparantie ten opzichte van de burgers van de Unie heeft de Commissie op 8 februari 1994 haar goedkeuring gehecht aan Besluit nr. 94/90/EGKS, EG, Euratom inzake de toegang tot documenten van de Commissie ((PB L 46 van 18.2.1994. )). Krachtens dit besluit kan elke natuurlijke of rechtspersoon zich tot de Commissie wenden om toegang te verkrijgen tot een van haar documenten, met inbegrip van een door haar in opdracht gegeven onderzoek. Deze toegang wordt de betrokken persoon verleend, tenzij het gewenste document onder een van de uitzonderingsbepalingen valt om bepaalde algemene of particuliere belangen te beschermen of om de geheimhouding van de beraadslagingen van de Commissie te waarborgen.

Rekening houdend met het bovenstaande acht de Commissie het op dit moment niet nodig om over te gaan tot de oprichting van een "Europees instituut voor communautair onderzoek¨.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4053/97 van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie (15 december 1997)

Betreft: Import van gevaarlijk Chinees vuurwerk

In antwoord op schriftelijke vraag E-0102/95 ((PB C 145 van 12.6.1995, blz. 28.)) heeft de Commissie een mogelijk Europees voorstel inzake de veiligheid van vuurwerk van de hand gewezen met het argument dat de openbare veiligheid genoegzaam kon worden gewaarborgd via de richtlijn algemene produktveiligheid. Sindsdien heeft zich een stijging voorgedaan van het aantal ongelukken en slachtoffers in verband met het gebruik van explosief Chinees mortiervuurwerk. Dit wijst erop dat de richtlijn produktveiligheid aan de consument niet het veiligheidsniveau waarborgt dat hij redelijkerwijs kan verwachten (namelijk dat het product veilig is voor het gebruik waarvoor het redelijkerwijs kan worden geacht bedoeld te zijn).

Is de Commissie van mening dat het feit dat dit vuurwerk de Gemeenschap binnenkomt gelijk staat met:

1. een tekortschieten van de controle die op de plaats van binnenkomst wordt uitgevoerd om te waarborgen dat producten beantwoorden aan de fundamentele veiligheidsnormen? Zo ja, welke maatregelen stelt zij voor ter verbetering van de veiligheidscontrole op geïmporteerde goederen? dan wel met

2. een meer algemeen tekortschieten van de richtlijn produktveiligheid wat betreft de waarborging van de veiligheid van vuurwerk? Zo ja, is de Commissie bereid haar standpunt over wetgeving ter waarborging van de veiligheid van vuurwerk te herzien?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (21 januari 1998)

De Commissie blijft van mening dat specifieke regelgeving voor vuurwerk op communautair niveau niet nodig is.

De Commissie is bezorgd over de ongelukken met vuurwerk, vooral als die de laatste tijd zijn toegenomen. Maar het aantal ongelukken en de ernst ervan hangen grotendeels af van de plaatselijke gewoonten in verband met het gebruik van vuurwerk in het openbaar. Deze gewoonten verschillen sterk naargelang de lidstaat. Alle lidstaten leggen veiligheidsvoorschriften op die aan de plaatselijke gebruiken aangepast zijn. De Commissie denkt dat een richtlijn ongelukken met vuurwerk niet doeltreffender zal voorkomen dan nationale veiligheidsvoorschriften.

Dit betekent dat de veiligheid van vuurwerk uit een derde land (zoals China) door de lidstaten volgens hun eigen voorschriften moet worden gecontroleerd, alvorens het binnen de Unie op de markt wordt gebracht. De handhaving van deze controles is eerder een zaak voor de lidstaten dan voor de Commissie.

De Commissie denkt niet dat de richtlijn algemene productveiligheid ((PB L 228 van 11.8.1992. )) hier ten aanzien van de consument tekortschiet. Deze richtlijn regelt de veiligheid van vuurwerk niet specifiek, maar bevat voor de nationale autoriteiten wel een leidraad voor ongevallenpreventie. Preventieve en informatieve campagnes van nationale en plaatselijke autoriteiten lijken het aantal ongevallen ook te kunnen doen dalen, vooral als ze op touw worden gezet net vóór een periode waarin veel vuurwerk wordt afgestoken (zoals Nieuwjaar).
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3932/97 van Sérgio Ribeiro (GUE/NGL) aan de Commissie (4 december 1997)

Betreft: Stroomgebied van de rivieren de Lis en de Seiça - Portugal/Cohesiefonds

Omdat deze regio met ernstige milieuproblemen kampt, is reiniging van het stroomgebied van de rivier de Lis (en de Lena) en de Seiça (en andere rivieren) van prioritair belang.

Dit is erkend door de plaatselijke overheden en de opeenvolgende regeringen en om die reden is er, naar verluidt, een aanvraag ingediend bij het Cohesiefonds voor ondersteuning ten bedrage van 7 miljard escudos bestemd voor de reiniging van dit complexe stroomgebied.

Kan de Commissie meedelen wanneer de aanvraag is ingediend en hoe het staat met de behandeling ervan? En kan zij nu al aangeven wanneer de aanvraag beoordeeld wordt en wanneer er een besluit kan worden verwacht?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (6 januari 1998)

Op 20 november 1997 heeft de Commissie een aanvraag ontvangen tot cofinanciering, door het Cohesiefonds, van de eerste fase van een op initiatief van de Vereniging van gemeenten van Alta Estremadura opgezet geïntegreerd project voor de sanering van het stroomgebied van de rivieren Lis en Seiça, in de regio's Pinhal Litoral en Médio Tejo (districten Leiria en Santarém).

Deze aanvraag omvat verschillende deelprojecten zoals de bouw of de aanpassing van zes waterzuiveringsinstallaties en de aanleg van ongeveer 200 kilometer afvoerkanalen vóór 31 december 1999.

De Commissie zal deze aanvraag onderzoeken op basis van de technisch-economische evaluatie van het project, de voor Portugal beschikbare financiële middelen van het Cohesiefonds en de prioriteiten die door de Commissie en de lidstaten zijn vastgelegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3198/97 van Anita POLLACK aan de Commissie. Tweede richtlijn over het vennootschapsrecht



Publicatieblad Nr. C 174 van 08/06/1998 blz. 0023



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3198/97 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (16 oktober 1997) Betreft: Tweede richtlijn over het vennootschapsrecht Is de Commissie van oordeel dat richtlijn 77/91/EEG ((PB L 26 van 31.1.1997, blz.1. )) een voldoende stevige basis biedt om tegen een regering stappen te ondernemen wegens maatregelen die in strijd zijn met deze richtlijn en in de periode tussen het tijdstip van de inwerkingtreding en de omzetting in nationaal recht zijn genomen? Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (8 december 1997) De Commissie kan tegen een lidstaat een niet-nakomingsprocedure op gang brengen wanneer zij van oordeel is dat die lidstaat een uit het Gemeenschaprecht voortvloeiende verplichting niet heeft nageleefd. In beginsel is dat vanzelfsprekend eveneens mogelijk met betrekking tot de door het Geachte Parlementslid bedoelde Richtlijn 77/91/EEG van de Raad van 13 december 1976 strekkende tot het coördineren van de waarborgen welke in de Lid-Staten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van artikel 58, tweede alinea, van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks ten einde die waarborgen gelijkwaardig te maken. De wenselijkheid en de strekking van een dergelijke maatregel kunnen niettemin slechts worden beoordeeld op basis van de concrete omstandigheden van ieder afzonderlijk geval van niet-nakoming dat aan een gegeven lidstaat kan worden toegeschreven, en waarbij tevens duidelijk naar bepaalde nationale voorschriften kan worden verwezen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3684/97 van Mark Watts (PSE) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: Ontwerp van multilaterale overeenkomst op het gebied van investeringen

Hoe denkt de Commissie over het ontwerp van multilaterale overeenkomst op het gebied van investeringen waarover de OESO zich thans beraadt?

Is zij het ermee eens dat een soortgelijke overeenkomst wereldwijd een bedreiging voor het milieu en de levenskwaliteit kan vormen en de autonome behartiging van economische en sociale zaken in het gedrang kan brengen?

Vindt zij ook niet dat de desbetreffende voorstellen tot gevolg kunnen hebben dat elke vorm van flexibiliteit op investeringsgebied verloren gaat en dat verkeerdelijk wordt geïnvesteerd?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie (7 januari 1998)

Een besluit van de Raad van 22 mei 1995 voorziet in deelneming van de Gemeenschap aan de onderhandelingen over een Multilaterale Overeenkomst inzake investeringen, die in het kader van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) worden gehouden. Op 27 november 1995 werden er door de Raad onderhandelingsrichtsnoeren voor de deelneming van de Gemeenschap en de lidstaten aan de onderhandelingen vastgesteld. In mei 1997 besloot de ministeriële bijeenkomst van de OESO dat de onderhandelingen over de Multilaterale Overeenkomst inzake investeringen voor haar volgende bijeenkomst van begin mei 1998 moeten worden afgerond.

Het doel dat de Gemeenschap en haar lidstaten bij de onderhandelingen nastreven, is het bereiken van een wettelijk bindende overeenkomst die voor alle bestuursniveaus geldt en een doorzichtig niet-discriminerend en liberaal investeringsklimaat schept in de aan de investeringen voorafgaande en op de investeringen volgende fasen dat door slechts beperkte, nauwkeurig omschreven, horizontale, sectoriële of voor een bepaald land specifieke uitzonderingen wordt ingeperkt en wordt gesteund door doelmatige geschillenbeslechtingsprocedures investeerder/staat en staat/staat. Het resultaat van de onderhandelingen moet in overeenstemming met het EG-Verdrag zijn en ervoor zorgen dat het integratieproces van de Gemeenschap in de toekomst kan worden voortgezet.

De Commissie is van mening dat de Multilaterale Overeenkomst inzake investeringen, indien dit doel wordt bereikt, een leemte in de internationale regels voor een wereldwijde economie aanvult en Europese investeerders, de werkgelegenheid en het concurrentievermogen ten goede komt. Wat betreft de eventuele bedreiging die de overeenkomst voor milieu- en menselijk welzijn vormt en het vermogen van regeringen om in eigen land doelmatige milieumaatregelen uit te werken en uit te voeren, zij het geachte Parlementslid verwezen naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vragen nr. E-3289/97 ((PB C 134 van 30.4.1998, blz. 131. )) en nr. E-3291/97 ((PB C 134 van 30.4.1998, blz. 132. )) van de heer Kreissl-Dörfler. Ook zij erop gewezen dat de onderhandelingsgroep van de Multilaterale Overeenkomst inzake investeringen in oktober 1997 besloot tot het verrichten van een milieutoetsing van de overeenkomst, die in januari 1998 moet worden afgerond.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4013/97 van Patricia McKenna (V) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Lichte metro van Dublin (Luas)

Kan de Commissie mededelen,

hoeveel communautaire kredieten zijn toegewezen voor de financiering van de voorbereidende werkzaamheden aan de Ballymun-lijn van de Luas, de geplande lichte metro van Dublin,

hoeveel zij tot nu toe voor de voorbereidende werkzaamheden aan het gehele Luas-project heeft toegewezen, en of zij voornemens is in de nabije toekomst voor deze voorbereidende werkzaamheden nog verdere kredieten toe te wijzen?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (6 februari 1998)

In het kader van het operationeel programma voor vervoer (1994-1999) is voorgesteld dat het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling 65 % van de totale uitgave van 216 miljoen ecu voor het LUAS-project voor zijn rekening neemt (en dus 140 miljoen ecu bijdraagt). Verder is naar aanleiding van de evaluatie halverwege de looptijd van het Ierse gecombineerde programmeringsdocument (GPD) overeengekomen nog eens 10 miljoen ecu toe te wijzen voor de financiering van de voorbereidende werkzaamheden met betrekking tot de derde LUAS-lijn naar Ballymun.

De meest recente over dit project beschikbare gegevens hebben betrekking op de uitgaven tot en met 5 oktober 1997. Tot die datum was voor de voorbereidende werkzaamheden voor het hele LUAS-project in totaal 20,471 miljoen ecu betaald, waarvan 0,045 miljoen ecu voor de Ballymun-lijn. Daarnaast is een bedrag van 0,082 miljoen ecu (niet-medegefinancierde uitgave) betaald voor voorbereidende werkzaamheden in verband met de uitbreiding naar Sandyford.

Naar aanleiding van de evaluatie halverwege de looptijd is overeengekomen dat het Toezichtcomité van het GPD in het voorjaar van 1998 een definitief besluit over dit project zal nemen. In afwachting daarvan zullen de voorbereidende werkzaamheden met betrekking tot het LUAS-project verder worden gefinancierd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4231/97 van Undine-Uta Bloch von Blottnitz (V) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: EU-subsidies aan een rechtsextremistische organisatie in Zuid-Zweden

In Duitse kranten wordt erop gewezen dat een zekere "Maatschappij voor biologische antropologie, eugenetiek en gedragsonderzoek¨ 225.000 DM uit het landbouwfonds van de EU zou hebben ontvangen. Deze organisatie zou door de Hamburgse advocaat Jürgen Rieger worden geleid, die voor een van de sleutelfiguren van het Europese rechtsextremisme zou doorgaan. De subsidies zouden aan de racistische Maatschappij voor biologische antropologie, eugenetiek en gedragsonderzoek betaald zijn omdat deze beweert in het Zuidzweedse Moholm ecologische landbouw te bedrijven.

1. Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat racistische organisaties via de begroting van de EU worden gesteund?

2. Kan de Commissie uitsluiten dat uit de landbouwbegroting van de EU of andere begrotingslijnen steun wordt gegeven aan racistische en/of rechtsextremistische organisaties?

3. Welke controle-mechanismen heeft de Commissie om het schijnorganisaties moeilijk te maken zich op onrechtmatige wijze subsidies te verschaffen, hebben de controles het in het geval Moholm laten afweten en zal de Commissie dit geval thans nauwkeuriger onderzoeken om eventueel ten onrechte betaalde subsidies terug te vorderen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (2 februari 1998)

De steun waarnaar de geachte afgevaardigde verwijst, werd waarschijnlijk verleend in het kader van het Zweedse milieuprogramma voor de landbouw "Miljöprogrammet¨. Dit programma omvat een maatregel ter ondersteuning van biologische landbouw, als de begunstigden aanvaarden om aan een aantal verplichtingen te voldoen, zoals het niet gebruiken van bestrijdingsmiddelen.

Het "Miljöprogrammet¨ voert Verordening (EEG) nr. 2078/92 van de Raad van 30 juni 1992 betreffende landbouwproductiemethoden die verenigbaar zijn met de eisen inzake milieubescherming, en betreffende natuurbeheer ((PB L 215 van 30.7.1992. )) in Zweden uit en wordt medegefinancierd door de Gemeenschap.

De lidstaten voeren de programma's uit, ontvangen aanmeldingen van de afzonderlijke landbouwers, gaan na of de gegadigden aan de in de Verordening vastgestelde objectieve voorwaarden voldoen, voeren de nodige controles uit en leggen zo nodig straffen op. De Commissie is daarom niet direct verantwoordelijk voor de administratieve tenuitvoerlegging van het programma en wordt niet systematisch over de afzonderlijke steundossiers geïnformeerd.

Het programma is door Zweden opgesteld en ter goedkeuring voorgelegd en de Commissie heeft onderzocht of het aan de bepalingen van de Verordening inzake het milieuprogramma voor de landbouw voldoet (Verordening (EEG) nr. 2078/92).