SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3528/98

van Edith Müller (V) aan de Commissie

(13 november 1998)

Betreft: Toepasselijkheid van richtlijn 85/337/EEG in een deel van een lidstaat (of meerdere lidstaten), met name op het gebied van de omschakeling van vroegere militaire vliegvelden, bijvoorbeeld Weeze/Laarbruch (Duitsland)

Het Europese Hof van Justitie oordeelt in een arrest dat de Duitse wet op de milieueffectbeoordeling lacunes vertoont en niet strookt met richtlijn 85/337/EEG(1), met name omdat niet alle projecten worden getoetst die erin zijn voorgeschreven.

1. Behoren vroegere militaire vliegvelden die nu een civiele bestemming krijgen principieel tot de groep projecten waar de kritiek van het arrest van het Hof op slaat of volgt de Commissie de mening van de Duitse regering dat een goedkeuring overeenkomstig § 6 van de wet op het luchtverkeer (korte goedkeuringsprocedure zonder milieueffectbeoordeling) volstaat?

2. Moet in het geval in kwestie rekening worden gehouden met het feit dat een deel van de betrokken vliegvelden dicht bij de staatsgrens liggen en dus rechten voor het overvliegen van een ander grondgebied (in het geval van Weeze/Laarbruch: Nederland) in het geding zijn?

3. Moet in dit bijzondere geval ook met de Nederlandse wetgeving rekening worden gehouden?

4. Zijn de Commissie vergelijkbare gevallen in andere lidstaten bekend en hoe is het probleem daar aangepakt?

5. Zijn de Commissie vergelijkbare gevallen of afzonderlijke projecten in Duitsland bekend waarbij de milieueffectbeoordeling werd omzeild en hoe is dat probleem aangepakt?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(21 januari 1999)

1. Waarschijnlijk bedoelt het geachte parlementslid het arrest van het Hof van Justitie van 22 oktober 1998 in de zaak C-301/95 (Commissie/Duitsland), waarbij het Hof oordeelde dat Duitsland inbreuk had gepleegd op Richtlijn 85/337/EEG, omdat het niet binnen de gestelde termijn de nodige maatregelen had genomen om aan de richtlijn te voldoen, de Commissie niet in kennis had gesteld van alle maatregelen die het had genomen om aan de richtlijn te voldoen, geen milieueffectbeoordeling had voorgeschreven voor alle projecten waarvoor dat op grond van de richtlijn wel vereist was, terwijl de goedkeuringsprocedure na 3 juli 1988 gestart was, en omdat het bij voorbaat hele in Bijlage II van de richtlijn vermelde categorieën projecten daarvan had uitgesloten.

In het arrest wordt niet speciaal verwezen naar militaire vliegvelden die in burgerluchtvaarthavens worden veranderd. Derhalve moet van geval tot geval bekeken worden of dit arrest in bepaalde gevallen daarop betrekking zou kunnen hebben. De Commissie is niet in staat commentaar te geven op de mening van de Duitse regering over § 6 van de Luftverkehrsgesetz, aangezien zij niet over die mening is geïnformeerd.

2. en 3. Artikel 7 van Richtlijn 85/337/EEG bepaalt dat, wanneer een lidstaat constateert dat een project aanzienlijke effecten kan hebben op het milieu in een andere lidstaat, of wanneer een lidstaat die aanzienlijke effecten zou kunnen ondervinden hierom verzoekt, de lidstaat op welks grondgebied het project wordt voorgesteld, de krachtens artikel 5 verzamelde informatie aan de andere lidstaat doet toekomen op hetzelfde tijdstip als hij deze informatie ter beschikking stelt van zijn eigen onderdanen. Deze informatie dient als grondslag voor het in het kader van de bilaterale betrekkingen van beide lidstaten eventueel noodzakelijk overleg op basis van wederkerigheid en op voet van gelijkwaardigheid. Deze bepaling zou op het door het geachte parlementslid genoemde geval van toepassing kunnen zijn.

4. en 5. Wat betreft de toepassing van Richtlijn 85/337/EEG op onder bijlage II vallende luchthavens in andere lidstaten is de Commissie geïnformeerd over een geval in het kader van een procedure krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag met betrekking tot een luchthaven in Bozen, Italië. De Commissie is van mening dat in dit geval een milieueffectbeoordeling had moeten worden uitgevoerd. Wat de projecten in Duitsland betreft is de Commissie in kennis gesteld van een aantal klachten in verband met gevallen waarin geen milieueffectbeoordeling is uitgevoerd, omdat de richtlijn niet correct werd toegepast. In die gevallen heeft de Commissie de klagers verwezen naar de inbreukprocedures die uit bovengenoemd (punt 1) arrest van het Hof zijn voortgevloeid.

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.