SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1799/02

van Wolfgang Ilgenfritz (NI) aan de Commissie

(19 juni 2002)

Betreft: Vrijwaringsheffing op suikerinvoer uit het voormalige Joegoslavië

In mei van dit jaar is in Oostenrijk een vrijwaringsheffing ingevoerd voor uit het voormalige Joegoslavië (Servië en Kroatië) ingevoerde suiker.

Deze heffing heeft als gevolg dat kleine en middelgrote ondernemingen in hun bestaan bedreigd worden, enerzijds omdat Italië kennelijk de heffing niet int, waardoor Oostenrijkse bedrijven een concurrentienadeel ondervinden, en anderzijds omdat het onderzoek door de dienst fraudebestrijding te lang zou duren. Een en ander leidt ertoe dat voor miljoenen vrijwaringsheffing als reserve moeten worden aangelegd, een financiële inspanning die de kleine en middelgrote ondernemingen niet kunnen opbrengen.

Kan de Commissie de volgende vragen beantwoorden:

- Hebben wij hier volgens de Commissie te maken met een schending van de mededingingsregels?

- Hoe wil de Commissie voorkomen dat kleine en middelgrote bedrijven door dergelijke maatregelen geruïneerd worden?

- Is het de Commissie ook bekend dat de onontbeerlijke controles door de dienst fraudebestrijding te lang duren?

- Zo ja, wat is de Commissie van plan te doen opdat die controles bespoedigd worden om te vermijden dat bedrijven geruïneerd worden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 juli 2002)

Volgens de douanevoorschriften van de Gemeenschap (communautair douanewetboek en de uitvoeringsbepalingen ervan) hebben de douaneautoriteiten het recht om een zekerheidstelling te vragen om de betaling van een douaneschuld te waarborgen.

Wat de invoer van suiker uit de Westelijke Balkanlanden betreft heeft de Commissie onlangs een aanzienlijke toename van het volume ervan vastgesteld, en tegelijkertijd een toename van de communautaire export naar deze landen. Er zijn gegronde twijfels wat de aard van deze handel in beide richtingen betreft. Tegelijkertijd zijn er aanwijzingen dat de oorsprong van de goederen niet correct wordt aangegeven.

De Commissie heeft derhalve besloten een mededeling aan de importeurs te publiceren, waarin zij deze aanraadt voorzorgsmaatregelen te nemen, aangezien er gerede twijfel bestaat met betrekking tot de correcte toepassing van de preferentiële regelingen voor suiker door de Westelijke Balkanlanden. De deelnemers aan het handelsverkeer in de Gemeenschap zullen ook worden geïnformeerd dat het in het vrije verkeer brengen van de goederen in kwestie tot een douaneschuld kan leiden en dat de financiële belangen van de Gemeenschap daardoor worden geschaad.

Ondertussen hebben de invoerende lidstaten bij de betrokken landen om verificatie achteraf van de bewijzen van oorsprong gevraagd die voorgelegd worden voor suiker die uit de Westelijke Balkanlanden wordt geïmporteerd. De maatregelen van de Oostenrijkse douaneautoriteiten, dat wil zeggen de eis dat de handelaars bij de invoer van suiker, die aan een dergelijke controle wordt onderworpen, een zekerheid moeten stellen, moet in dit verband worden bezien en is derhalve in overeenstemming met de geldende regels.

De tijd die nodig is tot de zekerheid is vrijgegeven hangt af van de noodzakelijke controles om aan te tonen dat de tariefpreferenties waarop aanspraak wordt gemaakt, legitiem kunnen worden toegekend. De geldende voorschriften voorzien in een maximum van tien maanden voor het antwoord van het uitvoerland.

Het staat de lidstaten vrij om te beslissen of zij al dan niet een zekerheid verlangen, maar zij zijn allemaal verplicht de financiële belangen van de Gemeenschap te beschermen en zullen de betaling van een eventueel ontstane douaneschuld moeten waarborgen. De zekerheid kan de zekerheid kan worden gesteld door storting van een geldsom of door een borgstelling. De wijze waarop de verlangde zekerheid wordt gesteld kan uiteraard met iedere deelnemer aan het handelsverkeer afgesproken worden om financiële moeilijkheden te voorkomen, maar het is aan de douaneautoriteiten om te beslissen in welke vorm de zekerheid kan worden aanvaard teneinde de financiële belangen die op het spel staan naar behoren te beschermen.

De in de schriftelijke vraag beschreven situatie schijnt ook wat de concurrentieregels van de Gemeenschap betreft geen problemen op te leveren. Het lijkt hier niet te gaan om een beperkende overeenkomst tussen ondernemingen (artikel 81 van het EG-Verdrag) en evenmin, om misbruik van machtsposities (artikel 82 van het EG-Verdrag) of om staatshulp (artikel 87 van het EG-Verdrag).