ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3858/98

van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: FIBA-besluit inzake basket

De Wereldbasketbalbond (FIBA) heeft besloten dat vanaf het seizoen 1999-2000 in de Europese Bekers de beperkingen inzake het aantal niet-communautaire spelers - momenteel zijn dat er maximum twee - worden afgeschaft.

Dit besluit doet de fundamenten van het communautaire basketbal uit elkaar spatten, haalt het niveau van de basketbalploegen van de communautaire lidstaten naar beneden, fnuikt de ambitie van jonge Europese basketbalspelers om een carrière als profspeler te beginnen en heeft als onvermijdelijk resultaat dat de huidige Europese profspelers "werkloos" op de bank moeten blijven zitten.

Het FIBA-besluit heeft in feite twee grote categorieën profspelers op het oog: de basketbalspelers uit het voormalige Joegoslavië en uit de VS, en - wat belangrijker is - het heeft tot gevolg dat de nationale identiteit van het basketbal in de communautaire lidstaten verloren gaat.

Kan de Commissie antwoorden op de volgende vragen:

1. Is de vrijheid van basketbalspelers uit derde landen om zich in Europa te vestigen en er te werken in overeenkomst met het Gemeenschapsrecht?

2. Hoe denkt de Commissie te reageren op dit besluit van de FIBA, dat het Europees basketbal ondermijnt en de Europese basketbalspeler tot tweederangsspeler degradeert?

3. Werd dit besluit genomen na overleg met het syndicaat van de Europese basketbalspelers? Zo neen, is zoiets in overeenkomst met het fundamentele standpunt van de EU dat alle besluiten met betrekking tot arbeidsvoorwaarden moeten worden voorafgegaan door sociaal overleg?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(16 maart 1999)

De Commissie moet de informatie herhalen die reeds is vervat in haar antwoord op schriftelijke vraag H-1131/98 van het geachte parlementslid.

Het door de FIBA genomen besluit doet in beginsel geen afbreuk aan het Gemeenschapsrecht. Bijgevolg is de Commissie niet voornemens een of andere actie tegen deze organisatie te ondernemen. Het besluit werd genomen door de betrokken organen van de Wereldbond, zodat de verschillende verantwoordelijken van deze sport de mogelijkheid hebben gehad hun stem te laten horen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3483/98

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(25 november 1998)

Betreft: Ontwikkelingsgang van het operationeel programma "Industrie"

Het tweede communautair bestek voor Griekenland bevat het operationele programma "Industrie" dat gericht is op de voortdurende verbetering van de concurrentiepositie van de ondernemingen en de totstandbrenging van een relatie waarbinnen concurrentievermogen en ontwikkeling elkaar versterken, waarvoor in totaal gelden ter hoogte van 1.188 miljoen ecu zijn uitgetrokken. In het programma komen de volgende subprogramma's voor: 1. infrastructuur, 2. bevordering van particuliere investeringen, 3. modernisering van ondernemingen, 4. kleine en middelgrote ondernemingen, 5. arbeidspotentieel, en 6. tenuitvoerlegging van het programma.

Kan de Commissie meedelen, overwegende dat er sinds 1994 voor de subprogramma's een tijdschema bestaat:

1. wat de ontwikkeling en het bestedingspercentage van de financiering van ieder van de subprogramma's is;

2. wat het bestedingspercentage is voor met name: a) subprogramma 1, maatregel 1.1, maatregel 1.2 - actie 1.2.2, maatregel 1.4 en maatregel 1.5; b) subprogramma 3, maatregel 3.3; c) subprogramma 4, maatregel 4.2;

3. indien er sprake is van vertraging bij de opneming van de gelden, wat daarvoor de belangrijkste oorzaken zijn;

4. of er bij de laatste herziening van het tweede communautair bestek voor Griekenland wijzigingen in bedoeld programma zijn aangebracht, en zo ja, voor welke bedragen en ten aanzien van welke acties?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(28 januari 1999)

Van de communautaire begrotingsmiddelen die beschikbaar zijn gesteld voor het operationele programma "Industrie" in het kader van het Griekse communautaire bestek (CB) voor de periode 1994-1999, was op 1 december 1998 76 % vastgelegd en 55 % betaald.

Wat de vastlegging van de nationale kredieten betreft, was eind september 1998 de situatie per subprogramma als volgt: 74 % voor subprogramma 1 "Infrastructuur", 80 % voor subprogramma 2 "Particuliere investeringen", 75 % voor subprogramma 3 "Modernisering van ondernemingen", 80 % voor subprogramma 4 "Kleine en middelgrote ondernemingen", 65 % voor subprogramma 5 "Arbeidspotentieel" en 75 % voor subprogramma 6 "Tenuitvoerlegging". Gemiddeld voor het programma als geheel was dat 78,8 %.

Verwacht wordt dat tegen eind 1998 alle nationale kredieten voor het programma zullen zijn vastgelegd behalve voor het subprogramma "Arbeidspotentieel", waarvoor ook in 1999 nog nationale betalingsverplichtingen zullen worden aangegaan.

Het toezichtcomité voor het programma zal in maart vergaderen om de meest recente besluiten van het comité voor het CB te verwerken. Overdrachten tussen subprogramma's en tussen maatregelen zijn niet uitgesloten, maar naar verwachting zullen deze niet van invloed zijn op de vastgestelde hoofddoelstellingen, namelijk modernisering van de bedrijven en van de industriële infrastructuur, het kwaliteitsbeleid en verbetering van de structuur van het midden- en kleinbedrijf. Nieuwe acties op het gebied van het milieu en gelijke kansen zijn in voorbereiding.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4098/98

van John McCartin (PPE) aan de Commissie

(14 januari 1999)

Betreft: Nationale fiscale tegemoetkomingen

In de meeste lidstaten doen sommige regio's het economisch ongeveer twee keer zo goed als andere. Kan de Commissie gezien het voorgaande bevestigen dat nationale fiscale tegemoetkomingen die in het kader van het regionale beleid als stimulerende maatregel worden toegekend, nog steeds aanvaardbaar zijn binnen de eenheidsmarkt?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(10 maart 1999)

De financiële stimuleringsmaatregelen ten gunste van de regionale ontwikkeling moeten vanuit het oogpunt van de rechtsvoorschriften betreffende staatssteun beoordeeld worden. Wat de belastingregeling voor ondernemingen betreft heeft de Commissie onlangs in een mededeling in het Publicatieblad aangegeven welke criteria voor de toepassing van de regels betreffende staatssteun gelden(1). Om door de Commissie verenigbaar met de gemeenschappelijke markt te kunnen worden geacht, moeten fiscale steunmaatregelen ter bevordering van de economische ontwikkeling van bepaalde regio's "in verhouding staan tot de beoogde doelstelling en doelgericht zijn". Deze criteria dragen bij tot een coherente benadering van de communautaire rechtsorde en van de binnenmarkt.

De fiscale steunmaatregelen ten gunste van de regionale ontwikkeling kunnen overigens binnen het toepassingsgebied vallen van de op 1 december 1997 aangenomen gedragscode ter bestrijding van schadelijke belastingconcurrentie in de Gemeenschap. In een dergelijk geval moet de onder auspiciën van de Raad geplaatste groep "Gedragscode", bij het beoordelen van het schadelijke karakter van de betrokken maatregelen, mede rekening houden met het feit dat zij in verhouding staan tot de beoogde doelstelling en doelgericht zijn, overeenkomstig de inhoud van paragraaf G van de code.

(1) PB C 384 van 10.2.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4068/98

van Jaime Valdivielso de Cué (PPE) aan de Commissie

(14 januari 1999)

Betreft: Handel

In oktober 1998 kondigde de Tsjechische Republiek de inwerkingtreding aan van eenzijdige maatregelen tegen de uitvoer van varkensvlees van de EU, nl. een verhoging van de douanerechten van 12 tot 40,9 %. Naar het schijnt zijn Hongarije en Polen hetzelfde van plan.

Kan de Commissie meedelen welke maatregelen worden genomen tegen deze landen die de Europa-overeenkomst eenzijdig hebben verbroken of dit van plan zijn, hetgeen schadelijk kan zijn voor een sector die van groot sociaal-economisch belang is voor de EU in het algemeen en voor Spanje in het bijzonder?

Antwoord van de heer van den Broek namens de Commissie

(16 februari 1999)

De Commissie is ervan op de hoogte dat Tsjechië voornemens was de douanerechten bij invoer van varkensvlees uit de Gemeenschap te verhogen om de negatieve gevolgen van invoer voor de Tsjechische markt, met name van invoer uit de Gemeenschap, tegen te gaan. Om verbetering te brengen in de ongunstige situatie op de varkensvleesmarkt van de Gemeenschap had de Commissie immers restituties vastgesteld ter bevordering van de uitvoer van varkensvlees, met name naar Rusland. Hierdoor nam ook de uitvoer naar Tsjechië en andere geassocieerde landen toe, waardoor de markt voor dit product in deze landen werd verstoord.

Andere geassocieerde landen waren voornemens soortgelijke maatregelen te nemen. De Commissie en de autoriteiten van de betrokken landen pleegden overleg terzake; de Commissie wenste er namelijk voor te zorgen dat deze landen zich hielden aan de bepalingen van de Europaovereenkomsten. De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat dit overleg ertoe heeft geleid dat geen van de betrokken landen dergelijke maatregelen heeft toegepast.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3979/98

van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Besteding van de kredieten van het "Pakket Delors" in Griekenland

Op 4 december 1997 heeft commissaris Wulf-Mathies in antwoord op mijn schriftelijke vraag E-3209/97(1) verklaard dat op 1 oktober 1997 van de kredieten die voor Griekenland waren uitgetrokken in het kader van het "Communautair Bestek voor Bijstandsverlening 1994-1999" ("Pakket Delors II"), 37,87 % was besteed.

Kan de Commissie zeggen wat momenteel de situatie is met betrekking tot de totale besteding van de middelen van het "Pakket Delors"? Kan zij ook zeggen wat de bestedingspercentages zijn per regio en per sector (onderwijs, volksgezondheid, energie, infrastructuur, enz.) in Griekenland?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(28 januari 1999)

Op 1 december 1998 was sprake van een zeer bevredigende mate van besteding van de kredieten uit de Structuurfondsen die in het kader van het communautaire bestek (CB) aan Griekenland zijn toegewezen. Van het voor de periode 1994-1999 toegekende totaalbedrag was 80 % vastgelegd en 56,6 % betaald.

Het is nuttig erop te wijzen dat de lidstaten voor de vastleggingen nog over heel 1999 beschikken, en voor de betalingen zelfs nog over drie jaar (1999, 2000 en 2001).

Een tabel die een overzicht geeft van de uitvoering voor alle onder het CB vallende operationele programma's, wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en ook aan het secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

(1) PB C 187 van 16.6.1998, blz. 3.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2899/98

van Irini Lambraki (PSE) aan de Commissie

(2 oktober 1998)

Betreft: Ernstige problemen voor de producenten van citrusvruchten op Chios

Het is geweten dat de insulaire regio's van de EU en met name de eilanden van de Egeïsche Zee te kampen hebben met bijzondere problemen. Om die reden bepaalt het Verdrag van Amsterdam trouwens dat bijzondere maatregelen zullen worden genomen voor steun aan de insulaire regio's.

Het is vooral de landbouw die onder deze problemen gebukt gaat aangezien de geringe oppervlakte van de landbouwpercelen, gecombineerd met de hoge vervoerkosten tot gevolg heeft dat de uiteindelijke prijs van de producten niet concurrerend is.

De Landbouwersvereniging van citrustelers van Chios is de grootste producentenvereniging in de Egeïsche Zee. Zij staat echter voor enorme problemen aangezien de GMO voor citrusvruchten dezelfde maatstaf aanneemt voor alle regio's van de EU en geen rekening houdt met de bijzonderheden van de insulaire regio's.

Dit beleid zal tot gevolg hebben dat de teelt van citrusvruchten op Chios geleidelijk definitief zal verdwijnen, met ernstige gevolgen voor het sociaal en economisch leven van het eiland, en dat het traditionele dorp Kambos, dat in het midden van deze citrusboomgaarden ligt, zal leeglopen.

Kan de Commissie antwoorden op de volgende vragen:

- Welke mogelijkheden zijn er binnen het bestaande kader om deze producenten te steunen?

- Welke maatregelen zal zij in de onmiddellijke toekomst nemen voor dit concrete probleem in het kader van het nieuw beleid voor steun aan de insulaire regio's?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 november 1998)

Verordening (EG) 2019/93 van de Raad van 19 juli 1993 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de kleinere eilanden in de Egeïsche Zee(1) voorziet in specifieke steunmaatregelen voor plaatselijke producten en afwijkende maatregelen op structuurgebied om rekening te houden met de specifieke sociaal-economische problemen waarmee deze insulaire regio's van de Gemeenschap te kampen hebben.

Daarnaast voorziet de gemeenschappelijke marktordening voor verse groenten en fruit in verscheidene maatregelen die kunnen worden toegepast voor de productie van citrusvruchten op de eilanden in de Egeïsche Zee. De belangrijkste van deze maatregelen betreft een door de telersvereniging in te stellen actiefonds voor de financiering van een operationeel programma. De Gemeenschap verleent steun voor een dergelijk fonds en de betrokken financiële middelen kunnen worden gebruikt voor het aanpakken van de problemen waarmee de betrokken telersvereniging te kampen heeft.

(1) PB L 184 van 27.7.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3686/98

van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie

(7 december 1998)

Betreft: Kerncentrale in Ignalina, Litouwen

1. Is het de Commissie bekend dat het Litouwse parlement in november de nationale energiestrategie zal bespreken en goedkeuren, waarbij het beslist niet ondenkbaar is dat zal worden aanbevolen de reactoren van de kerncentrale in Ignalina, Litouwen, weer in bedrijf te nemen, een maatregel die in strijd zou zijn met de Overeenkomst betreffende de rekening "Nucleaire Veiligheid" en Agenda 2000? Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen, opdat de centrale niet weer in bedrijf wordt genomen?

2. Kan de Commissie de toekenning van middelen aan Litouwen in het kader van de pretoetredingsstrategie afhankelijk stellen van de sluiting van Ignalina?

3. Is de Commissie niet van mening dat de recente door de Litouwse energiesector gesloten contracten voor de export van 6 TWh elektriciteit per jaar voor de komende 10 jaar - bijna evenveel als door één reactor in de centrale van Ignalina wordt opgewekt - de Litouwse autoriteiten ervan zullen weerhouden de reactoren stil te leggen?

4. Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen voor het geval de Litouwse regering de centrale in Ignalina weer in bedrijf gaat nemen?

Antwoord van de heer van den Broek namens de Commissie

(15 januari 1999)

Het is de Commissie bekend dat de Litouwse regering heeft toegezegd vóór eind 1998 een nationale energiestrategie aan het parlement voor te leggen. De Commissie volgt deze zaak nauwlettend.

Samen met de internationale financiële instellingen heeft de Commissie de Litouwse regering herhaaldelijk aangespoord zich te houden aan haar verbintenissen in het kader van de met de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling overeengekomen "rekening nucleaire veiligheid" (Nucleair Safety Account, NSA). Bij de NSA-overeenkomst hebben de Litouwse autoriteiten zich ertoe verbonden geen "rechannelling" toe te passen op de eenheden van de kerncentrale van Ignalina. De Commissie heeft dit een prioriteit genoemd in haar advies inzake de Litouwse aanvraag voor lidmaatschap van de Gemeenschap, in het toetredingspartnerschap, en in het periodiek verslag van 4 november 1998. De Commissie heeft tevens uiting gegeven aan haar bezorgdheid over het energie-exportbeleid van Litouwen.

De Commissie heeft zich bereid verklaard samen te werken met de Litouwse regering bij het opstellen van een algemene energiestrategie. Hierbij moet ook gekeken worden naar de gevolgen van de sluiting van de centrale. Op voorwaarde dat Litouwen zich verbindt tot een aanvaardbaar tijdschema voor de sluiting, kan ondersteunende financiering beschikbaar worden gesteld uit de begroting van de Gemeenschap. Aan de beschikbaarstelling van eventuele Phare-middelen voor de Litouwse energiesector zal de voorwaarde worden gesteld dat er een nationale energiestrategie is vastgesteld overeenkomstig de NSA-overeenkomst, dat de toezegging om geen "rechannelling" toe te passen wordt bevestigd en dat een realistisch tijdschema voor de sluiting wordt vastgesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3521/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(25 november 1998)

Betreft: Compensatie bij instapweigering

Ten aanzien van het voorstel voor een Verordening (EG) 295/91 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor compensatie bij instapweigering in het geregeld luchtvervoer (COM(98) 0041 def. - 98/0022(SYN)(1) zij het volgende opgemerkt: de formulering van sub a) van artikel 2 zou herzien moeten worden om duidelijker aan te geven dat de passagiers zich minstens 30 minuten vóór het vertrek moeten inchecken, of nog eerder, wanneer de luchtvaartmaatschappij of haar reisagent vooraf schriftelijk een dergelijke mededeling heeft doen toekomen aan de passagier. Onder het woord "inchecken" moet worden verstaan: in de rij gaan staan voor het inchecken.

Zou de Commissie voorstellen kunnen indienen voor compensaties in geval van vluchtannuleringen om commerciële redenen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(3 februari 1999)

In het gewijzigd voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) 295/91 van de Raad van 4 februari 1991 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor compensatie bij instapweigering in het geregeld luchtvervoer(2), heeft de Commissie reeds een wijziging voorgesteld van de definitie in artikel 2, punt a), betreffende de regels voor het inchecken.

Volgens de Commissie moeten passagiers zich voor het inchecken melden op de tijd die hen van te voren schriftelijk is meegedeeld, of, indien er geen tijd is meegedeeld, uiterlijk 30 minuten voor de bekendgemaakte vertrektijd. Een dergelijke flexibele regeling maakt kortere of langere inchecktijden mogelijk dan de normale 30 minuten. De Commissie stelt ook voor dat de luchtvaartmaatschappij de verantwoordelijkheid heeft om na te gaan of er zich bij het sluiten van de inchecktijd nog passagiers voor de desbetreffende vlucht in de rij bevinden.

In hetzelfde gewijzigde voorstel heeft de Commissie ook het voorstel van het Parlement opgenomen om in artikel 2, punt d), om commerciële redenen geannuleerde vluchten op te nemen.

(1) PB C 120 van 18.4.1998, blz. 18.

(2) PB C 351 van 18.11.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3444/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(24 november 1998)

Betreft: Emissie van stikstofoxiden door vliegtuigen

Is de Commissie niet van oordeel dat in het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de beperking van de emissie van stikstofoxiden door civiele subsonische straalvliegtuigen (COM(97) 629 def. - SYN 97/0349)(1) dat is gebaseerd op artikel 84, zou moeten worden verwezen naar artikel 130 S? Is het bovendien niet wenselijk dat in de overwegingen van de richtlijn van de Commissie meer wordt verwezen naar de interpretatie van richtlijn 92/14/EEG(2) (beperking van de geluidsemissies van vliegtuigen)?

Is het niet ook wenselijk in de overwegingen van de richtlijn expliciet erop te wijzen dat de richtlijn ook van toepassing is op de landen van de Europese Economische Ruimte en de kandidaatlanden voor toetreding?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(14 januari 1999)

Volgens de Commissie is artikel 84, lid 2, de juiste rechtsgrond voor de voorgestelde richtlijn betreffende de beperking van de emissie van stikstofoxiden (NOX) door civiele subsonische straalvliegtuigen, en wel vanwege de invloed die de maatregel heeft op de markttoegang voor luchtvervoerdiensten.

De Commissie denkt niet dat een verwijzing, voor interpretatiedoeleinden, naar dwarsverbanden tussen Richtlijn 92/14/EEG van de Raad van 2 maart 1992 betreffende de beperking van de exploitatie van de vliegtuigen van bijlage 16 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, boekdeel I, deel 2, hoofdstuk 2, tweede uitgave (1988)(3) en het NOX-voorstel veel zin zou hebben.

Na formeel te zijn goedgekeurd zal deze maatregel deel gaan uitmaken van de "communautaire verworvenheden", met de hieruit voortvloeiende verplichtingen voor landen die het lidmaatschap van de Europese Unie aanvragen.

(1) PB L 108 van 7.4.1998, blz. 14.

(2) PB L 76 van 23.3.1992, blz. 21.

(3) PB L 76 van 23.3.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2951/98

van John Iversen (PSE) aan de Commissie

(8 oktober 1998)

Betreft: EU-subsidie voor particuliere opslag

De prijs van varkensvlees is momenteel zeer laag, daar de boeren de productie hebben opgevoerd na een periode met hoge prijzen. De EU heeft exportrestitutie gebruikt als instrument om de crisis af te weren. Helaas komen niet alle producten voor exportrestitutie in aanmerking, bijvoorbeeld een aantal producten die naar het Verre Oosten worden geëxporteerd.

Is de Commissie bereid het initiatief te nemen dat producten die naar het Verre Oosten worden geëxporteerd en die geen restitutie ontvangen, steun kunnen ontvangen voor particuliere opslag?

Is de Commissie niet van mening dat het verlenen van dit soort steun redelijk is, daar een van de concurrenten op deze markt de VS zijn, die geen milieu-eisen stellen en exportsteun verlenen aan hun producenten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 november 1998)

Bij Verordening (EG) 2042/98 van 25 september 1998(1) heeft de Commissie op 26 september 1998 een regeling ingevoerd waarbij steun wordt verleend voor particuliere opslag van varkensvlees. De stukken varkensvlees die bestemd zijn voor de markten in het Verre Oosten, behoren tot de producten die voor deze steun in aanmerking komen. Bijgevolg kunnen marktdeelnemers voor hun export naar die gebieden gebruik maken van deze regeling.

(1) PB L 263 van 26.9.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3724/98

van David Hallam (PSE) aan de Commissie

(25 november 1998)

Betreft: Straling van elektromagnetische velden en de gevolgen voor de volksgezondheid

Is de Commissie onderzoek bekend naar de gevolgen van elektromagnetische velden (opgewekt door telecommunicatiemasten en bovengrondse elektriciteitsleidingen) voor de volksgezondheid of voor de gezondheid van vee dat in deze velden graast? Is de Commissie, indien geen onderzoek is uitgevoerd, bereid het initiatief te nemen voor een onderzoek naar de gevolgen die straling van elektromagnetische velden heeft voor de volksgezondheid? Is zij, indien mocht blijken dat de volksgezondheid gevaar loopt, bereid wetgeving voor te stellen om plaatselijke, regionale of nationale instanties in staat te stellen voorstellen voor de bouw van telecommunicatiemasten aan regels te binden?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Flynn namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3491/98 en P-3724/98

(11 januari 1999)

In juni 1998 heeft de Commissie een voorstel ingediend voor een aanbeveling van de Raad betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden(1). Het voorstel houdt rekening met de wetenschappelijke adviezen van de Internationale Commissie voor bescherming tegen niet-ioniserende straling, die door de wetenschappelijke stuurgroep van de Commissie zijn onderschreven. Momenteel wordt deze tekst besproken door de Raad, die de tekst ook voor advies aan het Parlement heeft toegestuurd.

In de context van de rapporteringsprocedure waarin deze tekst voorziet, zal rekening worden gehouden met de resultaten van het lopende en toekomstige onderzoek op dit gebied.

(1) COM(98) 268 def.