ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2044/02

van Elizabeth Lynne (ELDR) aan de Commissie

(10 juli 2002)

Betreft: Problemen voor visueel gehandicapten bij het gebruik van Microsoft Office XP

Kan de Commissie verklaren, gezien de inzet van de EU ten $behoeve van visueel gehandicapten, waarom er bij Microsoft niet op is aangedrongen rekening te houden met de belangen van visueel gehandicapten voordat Microsoft Office XP op de markt werd gebracht?

Welke plannen heeft de Commissie om Microsoft ertoe aan te moedigen met de behoeften van visueel gehandicapte gebruikers rekening te houden?

In de lidstaten werkt een groot aantal visueel gehandicapten bij organisaties in de overheidssector. Welk officieel IT-beleid zal de EU volgen om ervoor te zorgen dat deze organisaties uitsluitend toegankelijke IT-software aanschaffen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(24 september 2002)

De Commissie is niet op de hoogte van het feit dat visueel gehandicapten bijzondere problemen hebben met Microsoft Office XP. De Commissie wijst erop dat Microsoft rekening moet houden met de regelingen van de regering van de Verenigde Staten, waaronder sectie 508 van de Rehabilitation Act, bij de ontwikkeling van producten zoals Microsoft Office XP. Sectie 508 van de Rehabilitation Act schrijft voor dat de federale agentschappen van de Verenigde Staten rekening moeten houden met de toegankelijkheid, voordat zij nieuwe elektronische en informatietechnologieën aanschaffen, verschaffen en onderhouden.

De e-toegankelijkheidsdoelstelling van het actieplan voor 2002 in het eEurope-initiatief beoogt de bevordering van de Design for all-aanpak bij het gebruik van informatietechnologieën en met name de goedkeuring van de richtsnoeren van het Web Accessibility Initiative voor openbare websites.

De mededeling van de Commissie(1) en de resolutie van de Raad 7087/02(2) moedigen de lidstaten aan tot het nemen van maatregelen ter verwezenlijking van de doelstelling van de toegankelijkheid van openbare websites. Dit kan het gebruik van passende software omvatten om toegankelijke inhoud te creëren, bestaande websites te verbeteren en toe te zien op de naleving van de voorschriften, alsook software die wordt gebruikt om toegang te krijgen tot het web.

Resolutie 292/02 van de Raad inzake e-Insluiting roepet de lidstaten op om de barrières in de informatiemaatschappij te slechten door het aanpakken van de technische barrières voor mensen met verschillende handicaps in termen van ICT-apparatuur en door het bevorderen van de ontwikkeling van specifieke software die is aangepast aan de behoeften van kansarme groepen.

(1) COM(2001) 529 def.

(2) Resolutie 7087/02 van de Raad van 20 maart 2002 betreffende het actieplan eEurope 2002: toegankelijkheid van openbare websites en de inhoud ervan; PB C 86 van 10.4.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1760/02

van Christos Folias (PPE-DE) aan de Commissie

(19 juni 2002)

Betreft: Vergunning voor de invoer van runderen

Onder Griekse rundveehouders is grote ongerustheid ontstaan omtrent een mogelijke wijziging in de wijze van toekenning van de vergunningen voor het houden van mestkalveren.

Zit een dergelijke wijziging inderdaad in de pijplijn en, zo ja, hoe denkt de Europese Commissie in een dergelijk geval de toekomst van kleine importeurs te beschermen? De afgelopen jaren hebben zij in de modernisering van hun bedrijven geïnvesteerd en nu worden ze uit de markt gedrukt doordat de economische voorwaarden zoals die voor geïmporteerde runderen gaan gelden uitsluitend ten goede gaan komen aan de grote rundveehouders in de Unie.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 juli 2002)

Bij Verordening (EG) nr. 1126/2002 van de Commissie van 27 juni 2002 betreffende de opening en de wijze van beheer van een tariefcontingent voor de invoer van jonge mannelijke mestrunderen (1 juli 2002 tot en met 30 juni 2003)(1) zijn de uitvoeringsbepalingen vastgesteld voor de periode 2002/2003 in het kader van de door de Wereldhandelsorganisatie (WTO) opgelegde contingenten voor de invoer van levende mannelijke mestrunderen.

De basismethode voor de toewijzing van invoerrechten is niet gewijzigid ten opzichte van de overeenkomstige Verordening uit 2001(2). Dit betekent dat Griekse importeurs nog steeds verzekerd zijn van toegang tot een bepaald deel van het contingent tegen dezelfde voorwaarden voor deelneming. Het specifiek voor de Griekse importeurs gereserveerde deel van het contingent is echter iets verlaagd van 11,5 % (=19 500 dieren) tot 10,7 % (=18 100 dieren) in verband met recente tendensen in de invoerbehoefte.

In de Verordening zijn striktere bepalingen opgenomen over het feitelijke gebruik van invoercertificaten. Het voornaamste doel hiervan is om speculatie met en handel in vergunningen te voorkomen, een doel dat, indien het wordt bereikt, alle daadwerkelijke importeurs, ongeacht hun omzet, ten goede zal komen.

(1) PB L 169 van 28.6.2002.

(2) PB L 150 van 6.6.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0658/02

van Mario Mantovani (PPE-DE), Giacomo Santini (PPE-DE)en Amalia Sartori (PPE-DE) aan de Raad

(8 maart 2002)

Betreft: Teruggave van bezittingen aan ballingen uit Istrië en Dalmatië

In de stabiliserings- en associatieovereenkomst met Kroatië wordt niet ingegaan op de problematiek van teruggave van aan het eind van de Tweede Wereldoorlog geconfisqueerde bezittingen, maar met het oog op een toekomstige uitbreiding moet deze kwestie prioriteit krijgen in het kader van de bescherming van de rechten van minderheden in Kroatië.

Onlangs is ook in het parlement van Zagreb over deze problematiek gedebatteerd. Er is een ad hoc-wet aangenomen over denationalisering waarmee de laatste hoop de grond in wordt geboord van ballingen uit Istrië en Dalmatië om ooit iets terug te zien van de achtergelaten bezittingen.

Gaat de Raad initiatieven nemen die uitgaan boven de overeenkomsten op bilateraal niveau, en zo ja, welke, over de kwestie van teruggave van bezittingen aan ballingen uit Istrië en Dalmatië in Kroatië? Het gaat vooral om eerbiediging van het non-discriminatiebeginsel en het beginsel van gelijke behandeling van etnische minderheden. Deze criteria moeten centraal staan met het oog op een eventuele toetreding van Kroatië tot de Europese Unie.

Antwoord

(30 september 2002)

De Raad deelt de geachte parlementsleden mee dat hij de vraag of wetten inzake de teruggave van na de oorlog onteigende goederen verenigbaar zouden zijn met het Gemeenschapsrecht, niet heeft besproken. Indien de opening van toetredingsonderhandelingen met Kroatië in de toekomst aan de orde komt, zal dat gebeuren met volledige eerbiediging van artikel 49, eerste alinea, van het VEU.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0778/02

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(19 maart 2002)

Betreft: Vervolging van christenen in China

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat er zeer recent in Zuid-China vervolgingen hebben plaatsgevonden die gericht waren tegen leden van de Zuid-Chinese Kerk en waarbij tenminste 5 leden van de Zuid-Chinese Kerk, namelijk Gong Shengliang, Hu Yong (Hu Ling-wei), Xu Fuming (Xu Tong-lao), Li Ying (Li En hui) en Gong Bankun, ter dood zijn veroordeeld en tenminste 3 leden, namelijk Sun Minghua, Xiao Yanli (Xia Tong Ran) en Yi Chan-fu, tot langdurige gevangenisstraffen zijn veroordeeld?

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat de arrestaties en verhoren van leden van de Zuid-Chinese Kerk gepaard zijn gegaan met gewelddadigheden en martelingen?

Op welke wijze wil de Commissie deze mensenrechtenschendingen bij de Chinese regering onder de aandacht brengen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(24 april 2002)

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de situatie van Christenen in China, met inbegrip van met name het geval van dominee Gong Shengliang, die de Unie in haar dialoog met China over de mensenrechten aan de orde heeft gesteld.

De Unie blijft zich inzetten voor meer eerbiediging van de mensenrechten over de gehele wereld. Deze vormen een centraal thema in de betrekkingen van de Unie met derde landen. De Commissie volgt de mensenrechtensituatie in China op de voet. De algemene bezorgdheid van de Unie over de mensenrechten in China wordt voor een groot deel bepaald door het ontbreken van vrijheid van godsdienst.

Een bilaterale dialoog over de mensenrechten tussen de Unie en China kwam in 1996 tot stand. De Unie voert over dit onderwerp openhartige besprekingen met China waarbij vrijheid van godsdienst een sleutelrol speelt. Afgezien van vrijheid van godsdienst wordt tevens gesproken over vrijheid van meningsuiting, vrijheid van vereniging, onderdrukking van politieke dissidenten, de doodstraf, bekrachtiging en tenuitvoerlegging van de verdragen van de Verenigde Naties (met inbegrip van het verdrag inzake politieke rechten en burgerrechten), samenwerking met de Verenigde Naties (het Memorandum van Overeenstemming dat met de Verenigde Naties werd ondertekend en nu moet worden uitgevoerd), ethnische minderheden en willekeurige in hechtenisneming.

De mensenrechtensituatie in China wordt op elk niveau aan de orde gebracht, met inbegrip van Top- en ministeriële bijeenkomsten. De Commissaris belast met buitenlandse betrekkingen bracht dit onderwerp tijdens zijn recente bezoek ter sprake bij de Chinese ministers.

De Commissie zal de situatie op het gebied van de vrijheid van godsdienst op de voet blijven volgen en deze telkens weer in gesprekken met China aan de orde stellen, met inbegrip van de situatie van individuele personen zoals dominee Gong.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1303/02

van Robert Evans (PSE) aan de Raad

(7 mei 2002)

Betreft: Opvangomstandigheden voor asielzoekers in Fuerteventura en Lanzarote

Zou het Spaans voorzitterschap kunnen uitleggen waarom enkele basale mensenrechten van asielzoekers, opgesloten in een oud luchthavengebouw in Fuerteventura, zijn geschonden, zoals blijkt uit rapporten van Human Rights Watch en uit verklaringen van het Spaanse Rode Kruis?

Kan het Spaans voorzitterschap bevestigen dat vluchtelingen in het oude luchthavengebouw:

- het recht is ontzegd contact op te nemen met advocaten;

- het recht is ontzegd telefoongesprekken te voeren;

- met 200 tot 400 andere vluchtelingen moeten samenleven in een ruimte van 20m2;

- het moeten stellen zonder van overheidswege verleende medische zorg of ondersteuning, en afhankelijk zijn van de vrijwillige inzet van NGO's voor de levering van dergelijke basisvoorzieningen;

- het moeten stellen zonder een deugdelijk ventilatiesysteem; en

- vier toiletten en drie douches voor maximaal 500 mensen moeten delen in het mannengedeelte van het opvangcentrum?

Kan het Spaans voorzitterschap tevens uiteenzetten wat er gedaan zal worden om deze omstandigheden te verbeteren, dit in afwachting van de oplevering van nieuwe opvangcentra, en welke stappen ondernomen worden om ervoor te zorgen dat alle opgesloten asielzoekers hun rechten kunnen uitoefenen?

Antwoord

(30 september 2002)

Onder voorbehoud van de bespreking van het advies van het Europees Parlement en de intrekking van twee voorbehouden voor parlementaire behandeling heeft de Raad tijdens de zitting van 25 en 26 april 2002, een algemene oriëntatie vastgesteld ten aanzien van een voorstel voor een richtlijn inzake minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten. De Raad zal de richtlijn formeel aannemen tijdens een van zijn volgende zittingen.

De richtlijn stelt voor de opvang van asielzoekers in de Europese Unie mininumnormen vast die toereikend worden geacht om een menswaardige levensstandaard te garanderen. Er is voorzien in specifieke bepalingen over verblijf en bewegingsvrijheid, eenheid van het gezin, onderwijs aan minderjarigen, werkgelegenheid en toegang tot beroepsopleiding. Ook bevat de richtlijn voorwaarden inzake intrekking, beperking en herziening.

De richtlijn betreft alle onderdanen van derde landen en staatlozen die een asielverzoek indienen aan de grens of op het grondgebied van een lidstaat, zolang zij op het grondgebied mogen verblijven, alsmede bepaalde gezinsleden.

De lidstaten kunnen gunstiger opvangvoorwaarden invoeren of in stand houden, voor zover deze verenigbaar zijn met de richtlijn.

Wat de huidige praktijk in de lidstaten betreft, verzoekt de Raad het geachte parlementslid zich rechtstreeks te richten tot de ter zake bevoegde nationale overheden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1746/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(19 juni 2002)

Betreft: Gevolgen van het verstrijken (op 31 december 2002) van de overgangsperiode gedurende welke de Portugese vloot en die van de Spaanse staat slechts beperkte toegang tot de communautaire wateren hadden

Welke gevolgen zal het verstrijken van deze overgangsperiode hebben voor de Spaanse en Portugese vloot als het gaat om het totale aantal toegestane vangsten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 juli 2002)

Overeenkomstig de Akte van toetreding van 1985 hebben de vissersvloten van beide lidstaten op niet-discriminerende wijze toegang tot alle wateren van de Gemeenschap, met inachtneming van de algemene toegangsbeperkingen die gelden voor sommige gebieden zoals de Shetland Box. Per 1 januari 2003 zal de toegang tot visbestanden buiten de 12-mijlszone gereguleerd worden bij besluit van de Raad in overeenstemming met de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1227/02

van Luciano Caveri (ELDR) aan de Commissie

(29 april 2002)

Betreft: Taalminderheden in de Europese Unie

Eén van de politieke criteria die de Europese Unie hanteert in de onderhandelingen met de kandidaat-lidstaten (de criteria van Kopenhagen) is de bescherming van nationale en taalminderheden. Aan dezelfde evaluaties hebben de huidige lidstaten zich nooit moeten onderwerpen, en ze hebben dan ook nooit plaatsgevonden. Welke gegevens over de bescherming van nationale en taalminderheden uit de Europese Unie bezit de Europese Commissie, en behoort de bescherming van taalminderheden tot de verworvenheden van de Gemeenschap, ook al bestaan er geen officiële regels voor?

Antwoord door de heer Vitorino namens de Commissie

(19 juni 2002)

De Commissie is van mening dat de rechten van personen behorende tot minderheden deel uitmaken van de beginselen die de lidstaten gemeen hebben en die opgesomd worden in artikel 6, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU). Deze beginselen, die in verschillende internationale verdragen(1) werden opgenomen, werden plechtig bevestigd door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Artikel 21, lid 1, verbiedt elke vorm van discriminatie op grond van onder andere etnische afkomst, taal, godsdienst of het behoren tot een nationale minderheid, en artikel 22 bepaalt dat de culturele, godsdienstige en taalkundige verscheidenheid moet worden gerespecteerd. Zoals uit de toelichting op het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie reeds blijkt, zijn deze twee bepalingen gegrondvest op respectievelijk artikel 13 van het EG-Verdrag en artikel 14 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en op artikel 151 van het EG-Verdrag.

Wat de lidstaten betreft, wordt de naleving van deze beginselen verzekerd door de inbreukprocedure van artikel 226 van het Verdrag van de Europese Unie en door de politieke procedure voorzien in artikel 7 van het EU-Verdrag. Volgens de eerste procedure kan de Commissie zich wenden tot het Hof van Justitie als de inbreuk binnen het toepassingsgebied van het Gemeenschapsrecht valt. Volgens de tweede procedure kan de Commissie of een derde van de lidstaten zich wenden tot de Raad, in de samenstelling van de staatshoofden en regeringsleiders, in geval van een ernstige en voortdurende schending van in artikel 6 genoemde beginselen.

(1) Het internationaal pact van de Verenigde Naties betreffende de burgerrechten en politieke rechten, waarvan artikel 27 het culturele leven en de taal van minderheden beschermt, is bijvoorbeeld geratificeerd door alle lidstaten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2099/02

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juli 2002)

Betreft: Schenking van afgedankte beugschepen aan ontwikkelingslanden

In de Europese Unie wordt het afstoten van vissersschepen aangemoedigd door de betaling van slooppremies. Die schepen kunnen in de minst ontwikkelde landen nog worden gebruikt om de plaatselijke voedselproductie en werkgelegenheid te bevorderen. De bestemmingen kunnen zo worden gekozen dat er geen problemen ontstaan met de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid van de Unie of met de Europese markt.

Acht de Commissie het mogelijk dat beugschepen die in de lidstaten niet meer worden gebruikt, worden geschonken aan ontwikkelingslanden voor projecten ter bevordering van de plaatselijke voedselproductie en werkgelegenheid? Welke maatregelen kunnen daarvoor worden genomen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 augustus 2002)

Het voorstel van het geachte parlementslid om uit de vaart genomen beugschepen in te zetten bij projecten in ontwikkelingslanden lijkt op het eerste gezicht aantrekkelijk.

In de hervormingsvoorstellen voor het gemeenschappelijk visserijbeleid zijn evenwel geen steunmaatregelen meer voorzien voor de overbrenging van vissersvaartuigen of de oprichting van joint ventures met derde landen. Doel van deze beleidswijziging is om een einde te maken aan de overbrenging van overtollige vlootcapaciteit in de Gemeenschap naar andere landen, en met name ontwikkelingslanden. Als gevolg van tekortkomingen in de controle- en handhavingsmaatregelen die van essentieel belang zijn voor de bescherming van de lokale visbestanden in deze landen, zou op korte termijn overbevissing kunnen optreden.

De komst van hoogproductieve vissersvaartuigen tegen lage kosten of om niet zou voorts een negatief effect kunnen hebben op de ontwikkeling van de lokale visserijsector en daarmee ook op de werkgelegenheidssituatie. Het effect van een dergelijke maatregel op een ontwikkelingsland zou in feite precies het tegenovergestelde kunnen zijn van wat ermee werd beoogd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2086/02

van Enrique Barón Crespo (PSE) aan de Commissie

(12 juli 2002)

Betreft: Totaalplan voor aandacht voor diabetici

In het VIe Kaderprogramma voor onderzoek is diabetes op initiatief van het EP als een van de te behandelen evolutieve syndromen opgenomen. Naar schatting 19 miljoen burgers van de Gemeenschap weten dat ze diabeticus zijn en waarschijnlijk nog eens 6 miljoen weten dat niet. Wat is daarom de mening van de Commissie over de noodzaak van een specifiek voorkeurstotaalplan om de verschillende nationale regelingen met betrekking tot die ziekte, die in Europa om de zes minuten iemand het leven kost, te harmoniseren?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(25 september 2002)

Ofschoon diabetes een van de grote volksgezondheidsproblemen in Europa is, zijn de bevoegdheden van de Gemeenschap op het gebied van volksgezondheid op grond van artikel 152 van het EG-Verdrag beperkt doordat daarin wordt gesteld dat bij het optreden van de Gemeenschap

op het gebied van de volksgezondheid de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging volledig moeten worden geëerbiedigd. Op het gebied van diabetes hebben de werkzaamheden van de Commissie zich derhalve geconcentreerd op beleidsontwikkeling en maatregelen met betrekking tot de determinanten van diabetes van het type 2, namelijk voeding, vetzucht en lichaamsbeweging. Het komende communautaire programma op het gebied van de volksgezondheid wordt beleidsgestuurd en zal gericht zijn op de bevordering van beleid en activiteiten inzake gezondheidsdeterminanten die van invloed op onder andere diabetes van het type 2.

Daarom is de Commissie met eerbiediging van de verantwoordelijkheid van de lidstaten op dit gebied niet voornemens een specifiek voorkeurstotaalplan voor diabetes op te stellen. Zoals de geachte afgevaardigde echter aangeeft, is diabetes in het Zesde Kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling opgenomen in deel 1 Bundeling en integratie van het onderzoek van de Gemeenschap onder het programma Biowetenschappen, genomica en biotechnologie voor de gezondheid en in deel 3 Versterking van de grondslagen van de Europese onderzoeksruimte.

Bovendien moeten levensmiddelen voor diabetici tegenwoordig voldoen aan de eisen van Richtlijn 89/398/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen(1). De Commissie is evenwel voornemens bij het Parlement en de Raad een verslag in te dienen over de wenselijkheid van speciale bepalingen voor levensmiddelen voor diabetici.

(1) PB L 186 van 30.6.1989.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1620/02 van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie. Gouden regel van Gordon Brown, minister van Financiën van het Verenigd Koninkrijk.



Publicatieblad Nr. 028 E van 06/02/2003 blz. 0125 - 0125



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1620/02 van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie (6 juni 2002) Betreft: Gouden regel van Gordon Brown, minister van Financiën van het Verenigd Koninkrijk Is de Commissie van mening dat de zogeheten gouden regel van Gordon Brown, waarin wordt bepaald dat de kosten van investeringen door de overheid (hoe welkom deze ook moge zijn) in het kader van het groei- en stabiliteitspact niet als uitgaven mogen worden aangerekend, een voorbeeld is van zuiverheid in belastingaangelegenheden die aansluit op de voorwaarden van het pact, of dat hij meer weg heeft van voodoo-economie die de kans verkleint dat het Verenigd Koninkrijk in de loop van de economische cyclus ooit een evenwichtige begroting opstelt? Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie (27 juni 2002) De gulden regel is één van de twee begrotingsregels die door de Britse regering werden ingevoerd om de gezondheid van de overheidsfinanciën te waarborgen. De Britse regering heeft zich er ook toe verbonden aan de voorwaarden van het stabiliteits- en groeipact te voldoen. Dit schrijft voor dat de overheidsbegroting vrijwel in evenwicht moet zijn of een overschot moet vertonen. In de praktijk is de Britse overheidsbegroting de afgelopen jaren in evenwicht gebleven of vertoonde zij zelfs een overschot, waardoor zij dus voldeed aan de voorwaarden van het pact, terwijl zij tegelijkertijd ook in overeenstemming was met de begrotingsregels die de Britse regering zelf had vastgesteld. Daarom lijkt vooralsnog geen tegenspraak te bestaan tussen de voorwaarden van het pact en de fiscale regels van de regering. Er zij op gewezen dat het naleven van de twee Britse begrotingsregels een zaak is van de Britse regering, terwijl de Commissie bij haar toezicht op en de evaluatie van de Britse overheidsfinanciën uitsluitend let op de naleving van het stabiliteits- en groeipact.