ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0168/98 van Gianni Tamino (V) aan de Commissie (28 januari 1998)

Betreft: Verlenging van de concessie aan de exploitatiemaatschappij "Autostrade s.p.a.¨

De Italiaanse ministerraad heeft op vrijdag 16 januari, tegen de mening van de milieuminister in, besloten om slechts met enkele, weinig ingrijpende wijzigingen zijn goedkeuring te hechten aan het wetsbesluit om de aan de exploitatiemaatschappij "Autostrade s.p.a.¨ verleende concessie met nog eens 20 jaar te verlengen, van de oorspronkelijk in het contract voorziene vervaldatum in het jaar 2018 tot het jaar 2038. Ook werd de Italiaanse Rekenkamer verzocht ofwel met deze verlenging in te stemmen, ofwel - indien zij hiertoe niet bereid is - de verlenging van de concessie met een voorbehoud te registreren. Aan de verlenging van de vergunning zijn enkele wegenbouwprojecten verbonden, zoals ondermeer een 32 kilometer lang bergpas-tracé of de aanleg van de derde baan in het traject Bologna-Florence van de Autostrada del Sole, die krachtens het contract rechtstreeks onder het beheer van "Autostrade¨ zullen komen, zonder dat hiervoor een officiële Europese aanbestedingsprocedure hoeft te worden gevolgd. Zoals ik in mijn vorige vraag reeds heb medegedeeld, heeft de Rekenkamer een verlenging van de concessie verworpen, maar heeft de regering besloten hiermee geen rekening te zullen houden.

Uit interviews en verklaringen in de diverse kranten kan men vernemen dat de Italiaanse minister van Openbare Werken het niet nodig vindt de desbetreffende documenten naar Brussel op te sturen, omdat Brussel volgens hem niet om specifieke documentatie heeft gevraagd en bovendien niet bevoegd is in deze aangelegenheid.

Is de Commissie van mening dat de besluiten en het algemene optreden van de Italiaanse regering in overeenstemming zijn met de Europese normen op dit gebied?

Wat is, in het bijzonder, het oordeel van de Commissie over de weigering van de Italiaanse regering om haar over deze kwesties in te lichten en over de twijfel ten aanzien van de bevoegdheden op dit gebied?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (30 maart 1998)

De Commissie heeft de Italiaanse overheid op 1 december 1997 een uitdrukkelijk verzoek om informatie over de concessie aan de maatschappij Autostrade S.p.A. gestuurd.

De Italiaanse overheid heeft de vragen in deze brief nog niet beantwoord. Er zijn echter contacten tussen de Commissie en de Italiaanse overheid.

Niets wijst er in dit stadium op dat de Italiaanse regering zich aan de verplichting tot samenwerking krachtens artikel 5 van het EG-Verdrag wil onttrekken en dat zij niet alle informatie wil verstrekken die voor de analyse van het geval nodig is. Hieruit volgt evenmin dat de bevoegdheid van de Commissie in twijfel wordt getrokken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0618/98 van Graham Mather (PPE) aan de Commissie (9 maart 1998)

Betreft: Richtlijn 91/439 inzake rijbewijzen

Op grond van de bepalingen van richtlijn 91/439/EEG ((PB L 237 van 24.8.1991, blz. 1. )) kunnen in het Verenigd Koninkrijk diabetici die insuline gebruiken een rijbewijs voor voertuigen van categorie C1 en D1 niet verlengd krijgen, tenzij in "zeer uitzonderlijke omstandigheden¨. De betrokken belangengroepen verklaren dat dit de economische situatie en de levenskwaliteit van vele individuen ernstig zal schaden.

1. Op welk statistisch materiaal zijn deze bepalingen gebaseerd?

2. Wanneer is er sprake van bovengenoemde "uitzonderlijke omstandigheden¨?

3. Overweegt de Commissie niet ruimere uitzonderingen toe te staan op de bepalingen van deze richtlijn, op voorwaarde dat er een periodiek medisch onderzoek plaatsvindt?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (23 april 1998)

De Commissie verwijst het geachte Parlementslid naar haar antwoorden op schriftelijke vragen E-113/98 en E-539/98 van respectievelijk mevrouw Waddington en mevrouw Nicholson ((PB C 310 van 9.10.1998, blz. 23 en 24. )) en mondelinge vraag H-60/98 van mevrouw McIntosh tijdens het vragenuur in de vergadering van het Parlement van februari ((Handelingen van het Parlement (februari 1998). )).

De Commissie overweegt geen algemene uitzonderingen op de bepalingen van de richtlijn. Zoals gesteld in bovengenoemde antwoorden moeten de lidstaten zelf bepalen wat "zeer uitzonderlijke omstandigheden¨ zijn en beslissen hoe vaak het medisch onderzoek moet plaatsvinden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0232/98 van Antonios Trakatellis (PPE) en Giorgos Dimitrakopoulos (PPE) aan de Commissie (13 februari 1998)

Betreft: Vermindering van de uitgaven voor het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid en goedkeuring van maatregelen voor de modernisering van de landbouw

Kan de Commissie in het licht van de volledige hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid en de uitdagingen voor de toekomst van de Europese Unie die door de Commissie in Agenda 2000 worden genoemd, antwoorden op de volgende vragen:

1. Welke bedragen zijn door de structuurfondsen uitgetrokken voor het dekken van de uitgaven van het GLB en voor de structurele interventies in de sector landbouw en veeteelt in de regio's van doelstelling 1, per jaar en per lidstaat?

2. Met hoeveel procent werden de uitgaven van het EOGFL, afdeling Garantie, verminderd en welk bedrag vertegenwoordigt dit percentage in ecu in vergelijking met de volledige begrotingen van de periode 1992-1997, per jaar en per lidstaat?

3. Wat was de ontwikkeling van de uitgaven (percentage en absolute cijfers) van het EOGFL, afdeling Oriëntatie in verhouding met het totaal van de uitgaven van het EOGFL, alsook in vergelijking met de volledige begrotingen van de periode 1992-1997, per jaar en per lidstaat?

4. Welke maatregelen heeft de Gemeenschap genomen voor modernisering, structurele interventies en programma's voor het GLB en welke bedragen zijn voor de uitvoering van deze maatregelen uitgetrokken van de begrotingen uit de periode 1992-1997, per jaar en per lidstaat?

5. Welke maatregelen en programma's zijn goedgekeurd voor de jonge landbouwers en voor de invoering van nieuwe technologieën in de landbouwbedrijven en in de veeteeltsector en welke bedragen zijn daarvoor uitgetrokken in de periode 1992-1997, per jaar en per lidstaat?

6. Is er een overeenstemming in absolute ecu-waarden tussen de vermindering van de landbouwuitgaven van het EOGFL, afdeling Garantie, en de ontwikkeling van moderniseringsmaatregelen en interventies voor de landbouw voor de periode 1992-1997, per jaar en per lidstaat?

7. Met welke concrete maatregelen zal een oplossing worden geboden voor het probleem van de voortdurende vermindering van het inkomen in de landbouw en hoe zal worden gezorgd voor de ontwikkeling van een moderne, concurrerende en zelfvoorzienende landbouw in de EU in het zicht van de uitdagingen van de internationale concurrentie en de aanstaande uitbreiding van de EU?

Aanvullend antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (6 mei 1998)

Wegens de omvang van het antwoord, dat talrijke tabellen omvat, zal de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toesturen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0853/98 van Graham Mather (PPE) aan de Commissie (11 maart 1998)

Betreft: Kaartjes voor het WK voetbal (Frankrijk 98)

In de media en door leden van het Europees Parlement is herhaaldelijk beweerd dat de methode voor de toewijzing van kaartjes voor de wedstrijden in het kader van het wereldkampioenschap voetbal dat deze zomer in Frankrijk wordt gehouden in strijd is met de mededingingsregels.

De Commissie heeft gezegd (PE 264.470) dat zij hierover contact heeft opgenomen met vijf touroperators en het Franse organisatiecomité, en na ontvangst van hun reacties zal vaststellen of de mededingingsregels zijn overtreden.

Kan de Commissie, overwegende dat deze zaak van groot publiek belang is en dat eventuele maatregelen van de Commissie zo spoedig mogelijk moeten worden genomen willen de EU-burgers er nog van kunnen profiteren, mededelen welk tijdschema haar voor deze procedures voor ogen staat en of er een formele publieke verklaring zal worden afgelegd?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (23 april 1998)

Na het antwoord van het Franse organisatiecomité (CFO) op het verzoek van de Commissie in februari 1998 om nadere informatie, is de Commissie tot de voorlopige conclusie gekomen dat bepaalde aspecten van de regeling van het CFO voor de verdeling van kaartjes supporters discrimineert die buiten Frankrijk wonen en dat het CFO zodoende haar machtspositie in de zin van artikel 86 van het EG-Verdrag heeft misbruikt.

Ten einde de gevolgen van deze discriminatie zoveel mogelijk te herstellen, vroegen de diensten van de Commissie het CFO alle overblijvende 160 000 niet verkochte kaartjes uitsluitend beschikbaar te stellen voor buiten Frankrijk gevestigde personen. Het CFO gaf op 23 maart 1998 te kennen dat zij niet kon ingaan op een dergelijk verzoek. Wel wilde zij deze tickets aan zowel binnen Frankrijk als daarbuiten gevestigde personen aanbieden op basis van non-discriminatie.

Gezien de weigering van het CFO om de overblijvende kaartjes uitsluitend toe te wijzen aan buiten Frankrijk wonende mensen, gaf Commissaris Van Miert onlangs te kennen dat zijn diensten een formele rechtsprocedure tegen het CFO voorbereiden met betrekking tot de kaartjes die reeds in het kader van de bovenvermelde discriminerende regeling verkocht zijn. De Commissie is van plan deze procedure snel vooruit te laten gaan, rekening houdend met de noodzakelijke procedurevoorschriften.

De Commissie erkent het belang van veiligheidsmaatregelen bij eender welk kaartjesverdelingssysteem voor de Wereldbeker maar is in het huidige stadium van haar procedure van oordeel dat het verdeelsysteem van het CFO niet om veiligheidsredenen te rechtvaardigen is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1013/98 van Wilmya Zimmermann (PSE) aan de Raad (3 april 1998)

Betreft: Problemen met de voogdij over buitenlandse pleegkinderen in Duitse gezinnen en het vrije verkeer in de EU

Buitenlandse pleegkinderen hebben vaak niet dezelfde status als hun pleegouders. Dat geldt voor kinderen van asielzoekers of buitenlandse kinderen voor wie hun land van herkomst geen identiteitspapieren heeft uitgegeven (deels ook EU-landen). Vaak ontstaan daardoor moeilijkheden met het vrije personenverkeer (overschrijding van grenzen).

1. Welke oplossing wordt binnen de EU hiervoor beoogd?

2. Op welke wijze zal bij de oplossing van het probleem rekening worden gehouden met de VN-Conventie inzake de rechten van het kind, de Conventie van Den Haag betreffende de adoptie van kinderen en het voorstel voor een Europese Conventie betreffende het recht op een gezinsleven (voorstel van de Europese Coördinatie voor het recht van buitenlanders op een gezinsleven, 25 Bld de Bonne Nouvelle, F-75002 Parijs)?

Antwoord (16-17 juni 1998)

1. De Raad wijst erop dat hij op 30 november 1994 heeft besloten tot een gemeenschappelijk optreden op basis van artikel K.3, lid 2, onder b), van het Verdrag betreffende de Europese Unie, ter vereenvoudiging van het reizen voor scholieren uit derde landen die in een lidstaat verblijven ((PB L 327 van 19.12.1994, blz. 1. )). Volgens artikel 1 van dit gemeenschappelijk optreden mag een lidstaat geen visum verlangen van scholieren uit derde landen die in een andere lidstaat verblijven, wanneer zij in het kader van een schoolexcursie deelnemen aan een groepsreis van leerlingen.

Volgens artikel 2 van dit gemeenschappelijk optreden verlangt een lidstaat evenmin een paspoort of een identiteitsbewijs van deze scholieren, mits, onder meer, de leerkracht die de groep leerlingen begeleidt, een lijst kan overleggen met recente foto's van de daarop vermelde leerlingen.

2. De Raad heeft noch van de Commissie, noch van de lidstaten andere voorstellen op basis van artikel K.3, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie ontvangen over de voorwaarden waaronder kinderen uit derde landen op het grondgebied van de lidstaten mogen reizen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0547/98 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (4 maart 1998)

Betreft: Melkcentrale

Naar aanleiding van het antwoord van de heer Fischler d.d. 27 november 1997 op vraag E-3408/97 ((PB C 158 van 25.5.1998, blz. 103.)) waarin ik om nadere inlichtingen verzocht:

Dezer dagen zijn in de Italiaanse pers nieuwe berichten verschenen over het twijfelachtig beheer van de melkcentrale van Rome dat ertoe heeft geleid dat 57 miljard lire uit de kas is verdwenen.

De Italiaanse Rekenkamer heeft deze zaak bevestigd en een proces aangespannen tegen de 20 administrateurs die het bewind hebben gevoerd tussen 1978 en het moment waarop het bedrijf is verkocht.

Dit getal is het gevolg van het continu traineren van de betalingen aan de distributiemaatschappijen Cada en Sicedab die de melk van het bedrijf hebben verkocht. Om deze situatie op te lossen zijn er al in het verre verleden, namelijk in 1978, schikkingen getroffen tussen de melkcentrale, de Cada en de Sicedab over het erkennen van de schulden en de terugbetaling van de bedragen. Voordat het zover was, moest er eerst gedreigd worden met inbeslagneming, hypotheken, verlenging van vergunningen, verbeurdverklaring van cliëntenportefeuilles en van het wagenpark, aanbestedingen. In de tussentijd is de rechtspositie van de melkcentrale gewijzigd: zij is namelijk geprivatiseerd. De vraag aan de Commissie luidt:

1. of zij ook nu nog geen oordeel kan uitspreken in het licht van de vrijgekomen extra informatie;

2. of de verkoop van de melkcentrale van Rome aan de Cirio ertoe kan leiden dat de dominante marktpositie van dit bedrijf nog verder wordt versterkt waardoor de vrije concurrentie wordt aangetast?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (3 april 1998)

Vanwege de complexiteit van het voor het betrokken dossier vereiste technische onderzoek heeft de Commissie nog geen standpunt kunnen innemen.

Behalve de informatie over de gecumuleerde schulden van de Centrale del Latte di Roma, die vermeld staan in de jaarverslagen, heeft de Commissie geen informatie over de eventuele aanvullende schuld van 57 miljard lire waarvan het geachte Parlementslid melding maakt.

Wat de versterking van de marktpositie van de koper betreft, wil de Commissie het geachte Parlementslid erop wijzen dat het onderzoek van het dossier momenteel betrekking heeft op met name de toekenning van nationale steun ter dekking van de bedrijfskosten van de Centrale del Latte di Roma, en op de verenigbaarheid van de door de gemeente Rome gevolgde privatiseringsprocedure met de normen die de Commissie ter zake altijd hanteert.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1096/98 van John Cushnahan (PPE) aan de Commissie (30 maart 1998)

Betreft: Consumentenbescherming in Ierland

De Ierse Consumers' Association is een niet-gouvernementele organisatie zonder winstoogmerk die zich sinds 1996 inzet voor de Ierse consument.

Is het de Commissie bekend dat deze organisatie van DG XXIV heeft vernomen dat haar kredietaanvraag voor 1998 niet wordt ingewilligd?

Welke maatregelen stelt de Commissie, in het kader van het Verdrag van Amsterdam waarin de nadruk wordt gelegd op uitbreiding van de consumentenbescherming, voor opdat de rechten van de consument ook in Ierland worden bevorderd en waargenomen door een onafhankelijke consumentenorganisatie, zoals in alle andere EU-lidstaten bestaat?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (27 april 1998)

De Commissie kan bevestigen dat in het kader van een door de Commissie georganiseerde algemene oproep tot het doen van aanvragen een aanvraag van de Consumers' Association of Ireland (CAI) voor financiering van drie met elkaar verband houdende projecten is ontvangen.

De Commissie heeft ongeveer 380 aanvragen ontvangen, waarvan ongeveer 60 voor financiële steun zijn geselecteerd. Gezien de budgettaire beperkingen konden niet meer projecten worden gefinancierd.

De aanvraag van de CAI betrof de financiering van het magazine "Consumers Choice¨. De Commissie heeft dit gedurende een aantal jaren financieel gesteund, maar er is beslist dat het geen doelstelling van het communautaire consumentenbeleid kan zijn om een en dezelfde actie op doorlopende grondslag financieel te steunen. Dit zou het risico van afhankelijkheid van communautaire financiering met zich brengen, iets wat noch de Commissie, noch de begrotingsautoriteit wenst. Het besluit om het project van de CAI niet te financieren moet in deze context worden gezien. Deze motivering van het besluit van de Commissie is tijdens een onlangs gehouden vergadering aan de voorzitter van de CAI uiteengezet.

De Commissie wijst er echter op dat twee projecten van consumentenorganisaties in Ierland zijn geaccepteerd. Deze houen nauwer verband met de in 1998 voor steun vastgestelde prioriteiten.

Tenslotte is de Commissie voornemens een grote conferentie mede te financieren, die dit jaar in Ierland zal worden gehouden over de nieuwe bepalingen inzake consumentenbeleid in het Verdrag van Amsterdam.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0972/98 van Mary Banotti (PPE) aan de Commissie (30 maart 1998)

Betreft: Bhutanese vluchtelingen en de reactie van de EU

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat er in Nepal in de districten Jhapa en Morang momenteel 100.000 Bhutanese vluchtelingen in kampen wonen?

Welke hulp verleent de Europese Unie aan deze vluchtelingen?

Is de Commissie tevreden met het feit dat de regering van Bhutan haar verantwoordelijkheden voor deze vluchtelingen erkent?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (21 april 1998)

De Commissie is op de hoogte van het feit dat er ongeveer 100.000 Bhutanese vluchtelingen leven in de oostelijke districten van Nepal, Jhapa en Morang.

De Gemeenschap is de belangrijkste hulpverlener. In totaal nemen de bijdragen van de Gemeenschap een aanzienlijk percentage in van het totale steunpakket. Van 1992 tot 1997 werd vooral voor projecten inzake verzorging en onderhoud 13,4 miljoen ecu toegekend terwijl er ook aanzienlijke bijstand werd verleend voor humanitaire en voedselhulp.

De huidige kwestie betreft niet de erkenning van de verantwoordelijkheden, maar de noodzaak een definitieve oplossing te vinden voor het vluchtelingenprobleem. De Commissie die voortdurend een dialoog tracht te onderhouden met de Bhutanese en Nepalese regeringen om hen te overtuigen tot een akkoord te komen, is zich er echter van bewust dat dit probleem niet gemakkelijk is op te lossen. Oplossingen kunnen alleen voortvloeien uit een diepgaande dialoog tussen de betrokken partijen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0870/98 van Gerhard Hager (NI) aan de Commissie (26 maart 1998)

Betreft: Legalisering van illegale immigranten

In het tijdens de vergaderperiode van februari goedgekeurde verslag over de mensenrechtensituatie in de Europese Unie in 1996 worden expliciet een aantal lidstaten genoemd die de verblijfsstatus van illegaal op hun grondgebied verblijvende personen na een bepaalde termijn legaliseren.

1. Ziet de Commissie in de handelwijze van deze lidstaten een tegenspraak met de bestaande wetgeving in de Unie?

2. Ziet de Commissie in de handelwijze van deze lidstaten een tegenspraak met het acquis van Schengen?

3. Wat denkt de Commissie met het oog op de opname van het acquis van Schengen in de wetgeving van de Gemeenschap tegen dergelijke verschillen te ondernemen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (5 juni 1998)

De Commissie gaat momenteel over tot een grondig onderzoek van het door het geachte Parlementslid aan de orde gestelde probleem; zij zal zo spoedig mogelijk nadere mededelingen ter zake doen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0739/98 van Klaus Lukas (NI) aan de Commissie (18 maart 1998)

Betreft: Discriminatie van niet-ABTA-leden

Uit aan mij ter beschikking gestelde informatie blijkt dat districtsscholen in Groot-Brittannië touroperators die geen lid zijn van de Association of British Travel Agents (ABTA) of die hun hoofdkantoor niet in Groot-Brittannië hebben, op grote schaal discrimineren. Aldus krijgen leraren van de schoolbesturen de instructie voor de organisatie van skicursussen voor hun school in Oostenrijk in geen geval een beroep te doen op niet-Britse touroperators of firma's die niet tot de ABTA behoren. Indien deze instructie niet wordt nageleefd, dan wordt voor de skicursus gewoon geen toestemming verleent. Deze houding is des te onbegrijpelijker, aangezien het argument van een "betere¨ garantieregeling door ABTA-leden niet geldt, omdat de betrokken firma valt onder de Oostenrijkse reisgarantieregeling (garantiefonds), die overeenkomt met de Britse omzetting (Package Travel, Package Holidays and Package Tours Regulations 1992) van dezelfde EU-richtlijn. Teneinde toch nog voor de organisatie van de skicursussen voor scholen in aanmerking te komen, heeft de betrokken Oostenrijkse firma getracht (ondanks de daarmee verbonden extra kosten) lid van de ABTA te worden. Dit was echter onmogelijk, aangezien de statuten van de ABTA zo zijn opgezet dat de facto alleen Britse firma's kunnen toetreden. De houding van de schoolbesturen, vooral in combinatie met de handelwijze van de ABTA, leidt ertoe dat alle goede bedoelingen die aan de invoering van de interne markt ten grondslag liggen, worden gedwarsboomd.

1. Heeft de Commissie kennis genomen van deze voorvallen?

2. Hoe evalueert de Commissie de houding van de Association of British Travel Agents (ABTA), resp. van de Britse districtschoolbesturen?

3. Welke stappen denkt de Commissie tegen de houding van de Association of British Travel Agents (ABTA), resp. de Britse districtschoolbesturen te ondernemen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (8 mei 1998)

De Commissie gaat momenteel over tot een grondig onderzoek van het door het geachte Parlementslid aan de orde gestelde probleem; zij zal zo spoedig mogelijk nadere mededelingen ter zake doen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0850/98 van Johanna Maij-Weggen (PPE) aan de Commissie (26 maart 1998)

Betreft: De invoering van een grenslandtoets bij alle nationale wetgeving

Is het de Commissie bekend dat uit rapportages van de Euregio's blijkt dat lidstaten regelmatig wetgeving maken die haaks staat op de wetgeving van buurlanden waardoor burgers en bedrijven in de grensstreken in een lastige positie komen en waardoor het positieve effect van de open grenzen in de Europese Unie wordt gefrustreerd of teniet gedaan?

Wat vindt de Commissie van het idee om een Europese Richtlijn uit te werken die de lidstaten verplicht bij alle relevante nationale wetgeving een "grenslandtoets¨ in te voeren zodat dit soort negatieve effecten worden voorkomen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (5 juni 1998)

De Commissie gaat momenteel over tot een grondig onderzoek van het door het geachte Parlementslid aan de orde gestelde probleem; zij zal zo spoedig mogelijk nadere mededelingen ter zake doen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 908/98 van Daniel VARELA SUANZES- CARPEGNA aan de Commissie. Import van tonijnruggen uit derde landen



Publicatieblad Nr. C 323 van 21/10/1998 blz. 0095



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0908/98 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie (26 maart 1998) Betreft: Import van tonijnruggen uit derde landen Kan de Commissie de hoeveelheid in de Europese Unie ingevoerde tonijnruggen mededelen, in totaal en per land van herkomst? Gecombineerd Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0907/98, E-0908/98, E-0909/98, E-0910/98, E-0911/98, E-0912/98, E-0913/98, E-0914/98 en E-0915/98 (30 april 1998) Wegens de omvang van het antwoord, dat talrijke tabellen omvat, zal de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toesturen.