SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3719/98

van Giuseppe Rauti (NI) aan de Commissie

(11 december 1998)

Betreft: Liberalisering van de cabotage: uitstel tot 2004 voor Italië

Is de Commissie op de hoogte van de dramatische situatie waarin Italië zal komen te verkeren wanneer op 1 januari a.s. de nieuwe voorschriften inzake Europese cabotage in werking treden? De voorgenomen "liberalisering" geldt immers niet voor Griekenland, dat uitstel krijgt tot 2004 en zich opmaakt om de Italiaanse cabotage, die 80 % van de passagiers- en 45 % van de vrachtcabotage vertegenwoordigt en op 1 januari zal worden "geliberaliseerd", te koloniseren. Het gaat hier om een sector die, zoals Giorgio Lonardi op blz. 35 van "La Repubblica" van 17 november jl. schreef, in Italië werk biedt aan 15.000 zeelieden op 470 schepen plus 2.000 personeelsleden aan land en 29.000 personen in aanverwante bedrijfstakken. Een en ander betekent dat Italië een omzet van 5.000 miljard lire per jaar dreigt kwijt te raken aan een land als Griekenland dat de mededingingsregels schendt door gebruik te maken van "bijeengeraapte" bemanningen, bestaande uit niet-communautaire burgers die in naar slavernij riekende omstandigheden moeten werken.

Lijkt het de Commissie niet rechtvaardig en ethisch en maatschappelijk gezien juist om ofwel aan Griekenland dezelfde termijnen op te leggen als aan Italië, ofwel de inwerkingtreding van de nieuwe voorschriften ook voor Italië uit te stellen tot 2004?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(18 januari 1999)

De Commissie is het niet eens met de door het geachte parlementslid gegeven voorstelling van de situatie.

In de eerste plaats biedt Verordening (EEG) 3577/92 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de Lid- Staten (cabotage in het zeevervoer)(1) de staat van ontvangst de mogelijkheid in de Gemeenschap gevestigde reders die cabotage met eilanden verrichten bepaalde voorwaarden op te leggen voor alle aangelegenheden in verband met de bemanning, en de Italiaanse wetgeving staat niet toe dat onderdanen van derde landen werkzaam zijn aan boord van schepen die cabotage verrichten. Voorts moeten die in de Gemeenschap gevestigde reders voldoen aan alle voorwaarden voor het verrichten van cabotage in de lidstaat waar het schip geregistreerd is. Ook de Griekse wetgeving schrijft voor dat alleen personen met de Griekse nationaliteit of de nationaliteit van een andere lidstaat van de Gemeenschap op schepen die cabotage verrichten mogen werken. Griekse reders zullen bijgevolg geen bemanningsleden uit derde landen kunnen inzetten voor cabotage met Italiaanse eilanden.

Tevens is, volgens de twee verslagen die door de Commissie in 1995(2) resp. 1997(3) over de uitvoering van Verordening (EEG) 3577/92 zijn opgesteld, de deelname van onderdanen van derde landen aan de geliberaliseerde cabotagesectoren in de vijf zuidelijke lidstaten marginaal geweest. Het is dan ook uiterst onwaarschijnlijk dat zich een ontwikkeling zal voordoen waarbij de Italiaanse cabotage met eilanden als het ware zal worden "gekoloniseerd" door de vloot van een andere lidstaat.

De verordening van de Raad is verbindend in al haar onderdelen. De Commissie heeft niet de bevoegdheid kortere termijnen op te leggen of door de Raad vastgestelde overgangsperiodes te verlengen.

(1) PB L 364 van 12.12.1992.

(2) Verslag van de Commissie aan de Raad - Uitvoering van Verordening (EEG) 3577/92 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de Lid-Staten (1993-1994) - COM(95) 383 def.

(3) Verslag van de Commissie aan de Raad over de uitvoering van Verordening (EEG) 3577/92 van de Raad houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de Lid-Staten (1995- 1996) en over het sociaal-economisch effect van de liberalisatie van cabotage met eilanden - COM(97) 296 def.