ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0209/99

van Riccardo Nencini (PSE) aan de Commissie

(12 februari 1999)

Betreft: Stortplaats te Corliano (Florence)

Er bestaan plannen om in Corliano (gemeente Cerreto Guidi - Firenze), midden tussen wijngaarden en olijfbossen, een stortplaats van 120.000 m2 aan te leggen.

Naar verluidt is in het kader van dit project niet onderzocht in welke staat het grondwater verkeert en of de mogelijkheid bestaat dat het verontreinigd is als gevolg van sijpelvocht dat de oude stortplaats in de loop der tijd heeft geproduceerd. Evenmin is er in het plan sprake van enige afdichting van de grond onder het afval. Volgens de landkaarten van de provincie bevindt de stortplaats zich in een beschermd hydro-geologisch gebied, dat aan ernstig aardverschuivingsgevaar onderhevig is.

Het project zou enorme overlast voor de plaatselijke bevolking met zich meebrengen en zou bovendien funeste gevolgen hebben voor een gebied dat gekenmerkt wordt door zijn natuurschoon en door een hoogwaardige landbouwproductie. Kan de Commissie met spoed nagaan of dit project uitvoerbaar is en strookt met de vigerende Europese milieuwetgeving?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(17 maart 1999)

De Commissie is op basis van de door het geachte parlementslid ter beschikking gestelde gegevens van mening dat de genoemde werkzaamheden binnen het bereik van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(1) lijken te vallen. In het bijzonder lijkt het om een project te gaan dat onder een van de in bijlage II vermelde categorieën valt. Dergelijke projecten zouden aan een milieu-effectrapportage (MER) moeten worden onderworpen indien lidstaten dit op basis van de omstandigheden waaronder deze projecten plaatsvinden nodig achten.

Richtlijn 75/442/EEG, als gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 betreffende afvalstoffen(2), zou in dit geval ook van toepassing kunnen zijn uit hoofde van artikel 4 dat stelt dat lidstaten de noodzakelijke maatregelen dienen te nemen om bij de terugwinning en verwijdering van afval de volksgezondheid niet in gevaar te brengen en geen gebruik van processen of methoden te maken die nadelig voor het milieu zouden kunnen zijn.

Tevens zouden de artikelen 4, 5. en 7.van Richtlijn 80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen(3) van toepassing kunnen zijn. Deze artikelen verlangen onder bepaalde voorwaarden een onderzoek naar de hydrogeologische toestand van de bodem en een onderzoek naar de vraag of het milieu door de bodemverontreiniging op een al dan niet aanvaardbare wijze belast wordt.

Daar zij niet voldoende op de hoogte is van de door het geachte parlementslid beschreven situatie, zal de Commissie de nodige maatregelen nemen teneinde gedetailleerde gegevens over deze zaak in te winnen en een naleving van het communautair recht te garanderen.

(1) PB L 175 van 5.7.1985.

(2) PB L 78 van 26.3.1991.

(3) PB L 20 van 26.1.1980.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0277/99

van Riccardo Nencini (PSE) aan de Commissie

(17 februari 1999)

Betreft: Duits instituut voor kunstgeschiedenis in Florence

Het Duits instituut voor kunstgeschiedenis in Florence, dat afhangt van het Duitse Ministerie van Onderzoek en Technologie, heeft momenteel 33 vaste medewerkers in dienst, waarvan 15 Duitsers en 18 niet-Duitsers.

Voor hetzelfde werk worden de verschillende nationaliteiten verschillend beloond: de Duitsers beuren een veel hoger salaris dan de overige medewerkers omdat voor eerstgenoemden de loonschaal voor het openbare ambt en voor laatstgenoemden die van de Duitse ambassade in Rome wordt toegepast.

Dit leidt tot een onaanvaardbare feitelijke discriminatie op grond van nationaliteit.

Is de Commissie bereid op te treden om aan deze flagrante discriminatie een eind te maken?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(6 april 1999)

De Commissie is van mening dat alle werknemers die door de Duitse autoriteiten bij het Kunsthistorisch Instituut te Florence zijn aangesteld, vallen onder het beginsel van non-discriminatie wegens nationaliteit. De verschillen in salariëring die tussen de werknemerrs zouden kunnen bestaan, moeten derhalve gebaseerd zijn op objectieve redenen die met de nationaliteit van deze werknemers niets te maken hebben.

Het vaststellen van de arbeidsvoorwaarden, met inbegrip van de salariëring, is een kwestie die onder de bevoegdheid van de werkgever valt, afhankelijk van de taken en de verantwoordelijkheden van de werknemers.

Er zij echter op gewezen dat de lidstaten voor de ambtenaren speciale voorwaarden kunnen vaststellen voorzover deze voorwaarden door de aard van de juridische betrekking tussen de administratie en de werknemer of ambtenaar worden gerechtvaardigd. De voorwaarden voor de toegang tot de categorie "ambtenaar" dienen echter toegankelijk te zijn voor alle Europese werknemers zonder discriminatie wegens hun nationaliteit.

De Commissie is van mening dat het aan de werkgever is deze algemene beginselen van het communautaire recht op de verschillende speciale gevallen toe te passen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0918/99

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(8 april 1999)

Betreft: Richtlijn arbeidsplaats

Is de Commissie bereid een opsomming te geven van alle landen die voldoen aan de brandveiligheidsvoorschriften gesteld in de arbeidsplaatsenrichtlijn (89/654/EEG)(1), aan te geven welke controles en inspecties zij uitvoert om naleving van de brandveiligheidsvoorschriften te verzekeren, alsmede tegen welke landen inbreukprocedures worden ingesteld wegens nalatigheid bij het verzekeren van de naleving en van welke aard deze procedures zijn?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(4 mei 1999)

Alle lidstaten hebben de Commissie op de hoogte gesteld van de nationale maatregelen in verband met de omzetting van Richtlijn 89/654/EEG van de Raad van 30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid voor arbeidsplaatsen (eerste bijzondere Richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG(2)).

Het is aan de lidstaten om voor passende controles op en bewaking van de nationale omzettingsmaatregelen te zorgen. Alle vraagstukken met betrekking tot de toepassing van de maatregelen vallen dan ook onder de bevoegdheid van de nationale autoriteiten die de inspecties en controles moeten organiseren en doen uitvoeren die met het oog op de juiste toepassing van de maatregelen noodzakelijk zijn.

De Commissie heeft geëvalueerd of de nationale omzettingsmaatregelen in overeenstemming zijn met Richtlijn 89/654/EEG en heeft waar nodig passende maatregelen genomen door met name aanvullende inlichtingen te vragen van een aantal lidstaten wier omzettingsmaatregelen op het gebied van de brandbestrijding niet volledig of correct leken.

De analyse van de ingediende antwoorden kan er eventueel toe leiden dat de Commissie uit hoofde van artikel 226 van het EG-Verdrag (voorheen artikel 169) inbreukprocedures instelt.

(1) PB L 393 van 30.12.1989, blz. 1.

(2) PB L 393 van 30.12.1989.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0301/99

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie

(17 februari 1999)

Betreft: Of de aanvullende bepalingen uit de Franse Wet 97-I051 van 18 november over zeevisserij en aquicultuur voldoen aan het communautair recht

De Commissie heeft in haar antwoord op mijn eerdere schriftelijke vraag E-4112/97(1) beweert dat zij erop toe zou zien dat de aanvullende bepalingen van de Franse Wet 97-I051, die door de Franse autoriteiten is aangenomen, in overeenstemming zijn met het communautair recht zoals geïnterpreteerd door het Hof van Justitie.

Is de Commissie bekend met de aanvullende bepalingen van deze wet die nog niet gepubliceerd zijn in de Staatscourant van de Franse Republiek maar wel zijn doorgegeven aan de Frans-Spaanse bedrijven?

Kent de Commissie de circulaire die op 26 oktober 1998 is uitgegaan van het Interdepartementaal Directoraat Maritieme Aangelegenheden voor de Landes en de Pyrenées-Atlantiques van het Ministerie voor Vervoer en Toerisme, alsook het model dat deze bedrijven moeten volgen bij toepassing van de circulaire?

Zo niet, kan de Commissie hierom verzoeken uit hoofde van haar taak om toezicht te houden op de toepassingsmaatregelen van deze wetgeving en in ieder geval meedelen of zij van mening is dat deze aanvullende bepalingen en in het bijzonder de bepalingen uit genoemde circulaire in overeenstemming zijn met het communautair recht, zoals geïnterpreteerd door het Hof van Justitie?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(26 maart 1999)

Naar aanleiding van de door het geachte parlementslid gestelde vraag heeft de Commissie de Franse nationale autoriteiten verzocht de genoemde bepalingen aan haar mee te delen.

(1) PB C 187 van 16.6.1998, blz. 125.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0008/99

van Armelle Guinebertière (UPE) aan de Commissie

(19 januari 1999)

Betreft: Stelsel van exportrestituties en wijziging van de communautaire regelgeving

De uitvoerstromen van landbouw- en voedselproducten, die voor de regio's van de EU-landen van vitaal belang zijn, worden thans bedreigd door de evolutie van de regeling met betrekking tot het stelsel van exportrestituties. Zo valt bijvoorbeeld 60 % van de belangrijkste economische sector van Frankrijk onder de restitutieregeling, een stelsel dat, hieraan zij herinnerd, door de Wereldhandelsorganisatie is bekrachtigd.

Thans wordt er getornd aan het beheer van de interne markt ter bevordering van de uitvoer en wordt voorrang verleend aan de financiële belangen van de EU ten nadele van de grootste economische sector.

Is de Commissie onder deze voorwaarden voornemens zich andermaal te buigen over haar voorstellen in het kader van de wijziging van verordening 3665/87(1) door tijdens de onderhandeling en het beheer van de afgesloten preferentiële akkoorden, rekening te houden met de gevolgen van deze akkoorden voor de activiteit van de exporteurs?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 februari 1999)

Voor producten waarvoor uitvoerrestituties worden toegekend bestaat de kans dat speculatieve economische transacties worden opgezet wanneer de kosten om deze producten opnieuw in te voeren (transportkosten, kosten van verwerking in derde landen en invoerrechten) lager zijn dan de toegekende restitutie.

Om ervoor te zorgen dat geen communautaire middelen worden aangewend voor economische transacties die niet beantwoorden aan de doelstelling van de regeling inzake uitvoerrestituties heeft de Commissie bij Verordening (EG) 313/97 van de Commissie van 20 februari 1997 tot wijziging van Verordening (EEG) 3665/87 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten(2) maatregelen genomen die moeten voorkomen dat het handelsverkeer wordt verlegd. De maatregelen zijn sedert 1 maart 1997 van toepassing en hebben de uitvoerstromen voor landbouwproducten niet verstoord. Het verlies van bepaalde uitvoermarkten in 1998 is met name toe te schrijven aan de internationale economische en financiële crisis (Rusland, Zuidoost-Azië).

In het ontwerp voor herziening van Verordening (EEG) 3665/87 zijn voor de preferentiële overeenkomsten de sedert Verordening (EG) 313/97 bestaande bepalingen overgenomen.

(1) PB L 351 van 14.12.1987, blz. 1.

(2) PB L 51 van 21.2.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0457/99

van Concepció Ferrer (PPE) aan de Commissie

(5 maart 1999)

Betreft: Democratische clausule in overeenkomsten met derde landen

Overwegende dat de eerbiediging van de mensenrechten een van de kernpunten van de Europese Unie is en dat de naleving ervan niet alleen binnen onze grenzen moet worden bevorderd maar ook in derde landen; overwegende dat de opneming van de "democratische clausule" in de overeenkomsten van de Europese Unie met derde landen het mogelijk maakt concrete maatregelen te treffen en zelfs financiële hulp op te schorten wanneer landen de mensenrechten niet eerbiedigen; is de Commissie van mening dat de toepassing van deze clausule in de verschillende overeenkomsten ertoe heeft bijgedragen dat mensenrechten in de wereld nu beter worden geëerbiedigd? Kan de Commissie aangeven in welke gevallen zij overeenkomsten heeft moeten opschorten wegens niet-naleving van de democratische clausule?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie

(13 april 1999)

De Commissie herinnert eraan dat de Raad met het oog op gemeenschappelijke inzet t.a.v. de eerbiediging en de bevordering van de universele waarden doch zonder de bedoeling om voorwaarden te stellen in mei 1995 is overeengekomen om stelselmatig in alle overeenkomsten met derde landen een clausule in te voegen waarbij van de eerbiediging van de democratische beginselen en de mensenrechten een hoofdbestanddeel in de overeenkomsten tussen de Gemeenschap en de derde landen wordt gemaakt, terwijl er tevens een clausule van "niet-uitvoering" wordt ingevoegd.

In deze fase is de Commissie van mening dat de draagwijdte van deze clausules over de toestand van de mensenrechten in de betrokken landen bijzonder moeilijk kan worden ingeschat. Met de door de Raad vastgestelde bepaling kan een belangrijker rol worden toegekend aan de dialoog als middel om tot een oplossing te geraken alvorens tot negatieve maatregelen wordt overgegaan, behalve in geval van bijzondere urgentie, met dien verstande dat pas op de allerlaatste plaats tot de opschorting van de samenwerking moet worden overgegaan.

De maatregelen in geval van ernstige en voortdurende schendingen van de mensenrechten of een onderbreking van het democratische proces, zijn veelomvattend genoeg om, afhankelijk van de ernst van de gevallen, tot aangepaste reacties te kunnen overgaan. Het is een feit dat tot op heden talrijke maatregelen zoals demarches en interventies zijn goedgekeurd, zoals ook wijzigingen van de inhoud van samenwerkingsprogramma's, doch dat er geen enkele overeenkomst als zodanig is opgeschort.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0672/99

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(26 maart 1999)

Betreft: Structuurfondsen

Regio's waar het inkomen per capita lager ligt dan 75 % van het communautaire gemiddelde worden aangemerkt als "regio's van doelstelling 1" en ontvangen aanzienlijke communautaire steun.

Om vast te stellen of het inkomen in een regio boven of onder dit percentage ligt, wordt in het voorstel voor een verordening van de Raad (COM(98) 0131 def.(1)), waarin algemene bepalingen worden vastgesteld voor de Structuurfondsen, bepaald dat gekeken wordt naar de desbetreffende cijfers van de laatste drie jaren waarover Eurostat beschikt.

Op dit moment zijn alleen de cijfers van de begrotingsjaren 1994, 1995. en 1.96 beschikbaar.

Hoe luiden de cijfers over deze periode voor Navarra?

(1) PB C 176 van 9.6.1998, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0602/99

van Patricia McKenna (V) aan de Commissie

(4 maart 1999)

Betreft: Ondertekening van akkoorden krachtens artikel 101 van het Euratom-Verdrag

Kan de Commissie meedelen waarom zij in december een akkoord krachtens artikel 101 van het Euratom-Verdrag getekend heeft met Canada over samenwerking op het gebied van kernenergie, zonder daar het Europees Parlement van op de hoogte te stellen of diens advies in te winnen, hetgeen in strijd is met het interinstitutioneel akkoord dat in een briefwisseling tussen het Parlement en de Commissie tot stand kwam over dergelijke belangrijke Euratom-akkoorden?

Zal de Commissie in het vervolg het Parlement in kennis stellen van alle lopende of komende onderhandelingen op het gebied van kernenergie, met inbegrip van die met de IAEA en andere dergelijke organen. Zal de Commissie in de toekomst het Parlement op voorhand raadplegen over al deze en soortgelijke akkoorden, en zo niet zal zij uitzonderingen voortaan motiveren?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie

(24 maart 1999)

De Commissie gaf een eerste reactie op de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde zaken in de bijeenkomst van de Commissie Buitenlandse Zaken, Veiligheid en Defensiebeleid van het Parlement van 23 februari 1999.

De Commissie staat momenteel in contact met het Parlement om een antwoord te geven op en een oplossing te vinden voor de verschillende recentelijk aan de orde gestelde kwesties met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de briefwisseling tussen de voorzitters van de Commissie en het Parlement van juli 1998 betreffende de sluiting van Euratom-overeenkomsten (op basis van artikel 101, lid 2).
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0927/99

van Fernando Fernández Martín (PPE) aan de Commissie

(7 april 1999)

Betreft: Regeling voor radio-amateurs in Europa

De Europese Commissie, meer bepaald de diensten van DG XIII, leggen momenteel de laatste hand aan het Groenboek over het beleid van de Gemeenschap inzake radiofrequenties. In dit document wordt geen gewag gemaakt van de radio-amateurs. De Commissie is dus schijnbaar niet voornemens deze sector te reguleren.

Er bestaan op dit gebied wel internationale overeenkomsten en akkoorden in het kader van de ITU (Internationale Telecommunicatie Unie), die zijn ondertekend door en worden toegepast in alle lidstaten.

Momenteel zijn er in de Europese Unie ongeveer 300.000 radio-amateurs met een officiële vergunning, die zowel uitzenden in de HF- als in de VHF- en UHF-band. Het gaat om burgers met een uitgebreide ervaring en technische kennis, die onderzoek verrichten en bijdragen tot de technologische ontwikkeling op uiteenlopende gebieden (propagatiestudies, nieuwe transmissiesystemen, satellietcommunicatie, enz.). Dat de Commissie in de voorbereidende documenten voor het genoemde groenboek geen aandacht besteedt aan de radio-amateurs moet naar mijn mening dan ook worden gecorrigeerd.

Wat is het standpunt van de bevoegde commissaris over deze kwestie en welke maatregelen wil hij treffen om deze omissie te corrigeren?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(30 april 1999)

De Commissie publiceerde op 15 december 1998 een Groenboek over het radiospectrumbeleid(1) waarmee een consultatieperiode werd gestart en alle geïnteresseerde partijen werden opgeroepen om hun mening ten aanzien van vragen en kwesties naar voren te brengen. De Commissie heeft tevens drie openbare bijeenkomsten georganiseerd (24 februari 1999 voor individuele geïnteresseerden en bedrijven, 17 maart 1999 voor belangengroepen en verenigingen, 30 maart 1999 voor overheden). De International Amateur Radio Union (IARU) nam aan een van deze bijeenkomsten deel en had (en heeft nog steeds) de mogelijkheid om haar zienswijze kenbaar te maken.

Radio-amateurs evenals hun nationale of Europese belangengroepen worden uitgenodigd om iedere relevant geachte visie in schriftelijke vorm voor te leggen. Iedere bijdrage zal worden gepubliceerd op web site http://www.ispo.cec.be/spectrumgp.

Het Groenboek richt zich vanuit een algemeen oogpunt op kwesties die verband houden met het spectrumbeleid en die betrekking hebben op alle toepassingssectoren inclusief het gebruik door radio-amateurs, dat onder de in het Groenboek besproken categorie Onderzoek en Ontwikkeling (O& O) valt. De Commissie verwelkomt iedere bijdrage die representatieve belangengroepen van radio-amateurs ten aanzien van beleidskwesties op het terrein van het spectrumbeleid wensen te leveren en zal eventuele voorstellen zorgvuldig bestuderen, daarbij rekening houdend met alle ontvangen antwoorden.

(1) COM(98) 596 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1001/99 van Ian WHITE Herziening van Verordening (EEG) nr. 95/93 van de Raad van 18 januari 1993



Publicatieblad Nr. C 370 van 21/12/1999 blz. 0151



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1001/99 van Ian White (PSE) aan de Commissie (20 april 1999) Betreft: Herziening van Verordening (EEG) 95/93 van de Raad van 18 januari 1993 Kan de Commissie specifieke details verschaffen over het aantal regionale luchthavens dat momenteel problemen heeft met het verwerven van exploitabele slots in belangrijke centra en knooppunten van luchtwegen (bijvoorbeeld Frankfurt), en dat profijt zal hebben van de toegezegde herziening van Verordening (EEG) 95/93(1) van de Raad van 18 januari 1993? (1) PB L 14 van 22.1.1993, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3/99 van Alexandros ALAVANOS Vertraging bij de financiering van een programma



Publicatieblad Nr. C 348 van 03/12/1999 blz. 0012



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0003/99 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (19 januari 1999) Betreft: Vertraging bij de financiering van een programma De EU heeft een programma aangenomen voor de bestrijding van schadelijke insecten en virussen in de tabaksteelt met milieuvriendelijke technieken (code 96/T/18). Dit is een programma van het Directoraat-generaal VI-Landbouw, en is in werking getreden in maart 1997. Ondanks het feit dat reeds twee van de vijf fasen van het project zijn voltooid en er aanzienlijke investeringen hebben plaatsgevonden, is de financiering van het programma door de EU nog steeds nihil. Dit heeft tot gevolg dat zowel alle werknemers van het project als alle leveranciers van laboratoriumuitrusting die sinds maart van vorig jaar aangekocht, geïnstalleerd en in gebruik is, nog steeds niet zijn betaald. Kan de Commissie antwoorden op de volgende vragen: 1. Om welke redenen heeft de financiering van het programma vertraging opgelopen? 2. Welke maatregelen zal de Commissie nemen om de verschuldigde bedragen onmiddellijk te betalen? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (10 maart 1999) Het project 96/T/18 betreffende de bestrijding van schadelijke insecten en virussen in de tabaksteelt met milieuvriendelijke technieken maakt deel uit van onderzoeksprojecten op het gebied van tabak. De vertraging bij de betalingen in verband met deze projecten vloeit voort uit een personeelstekort in de betrokken diensten. De Commissie spant zich in een oplossing te vinden voor dit probleem zodat betalingen zo snel mogelijk kunnen worden verricht. Zij zal het geachte parlementslid op de hoogte houden van de ontwikkelingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0718/99

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(29 maart 1999)

Betreft: Structuurfondsen

Regio's waar het inkomen per hoofd van bevolking lager ligt dan 75 % van het communautaire gemiddelde, worden aangemerkt als "regio's van doelstelling 1" en profiteren van omvangrijke communautaire steun.

Om te weten of deze drempel al of niet is overschreden, bepaalt het voorstel voor een verordening van de Raad, COM(98) 0131 def.(1), houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, dat rekening moet worden gehouden met de cijfers over de afgelopen drie jaar waarover bij Eurostat gegevens beschikbaar zijn.

Momenteel zijn pas de gegevens over de boekjaren 1994, 1995 en 1996 beschikbaar.

Welke regio's in Portugal komen naar het oordeel van de Commissie voor de genoemde periode niet voor "doelstelling 1" in aanmerking?

(1) PB C 176 van 9.6.1998, blz. 1.