SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0541/02

van Reino Paasilinna (PSE) aan de Commissie

(27 februari 2002)

Betreft: Dominante marktpositie in de Italiaanse media

Silvio Berlusconi bezit via zijn ondernemingen drie van de zes nationale televisiezenders in Italië. Het aandeel van deze zenders in de kijkersaantallen is gestegen tot ongeveer de helft. Als eerste minister heeft Berlusconi ook zeggenschap over de drie zenders van de nationale openbare omroep (RAI). Volgens de pers is hij van plan deze om te vormen naar het voorbeeld van zijn eigen zenders. Op die manier kan hij volgens de berekeningen invloed uitoefenen op 90 % van de nationale televisieactiviteit in zijn land.

Daarnaast bezit Berlusconi volgens verschillende bronnen 38 % van de tijdschriftenmarkt in Italië, 30 % van de uitgeversmarkt en ook een deel van de film-, video- en internetmarkt.

Hoe is de Commissie van plan tegen de duidelijk dominante marktpositie die in de Italiaanse media ontstaat, op te treden? Strookt de bestaande situatie met de Europese regelgeving inzake mededinging?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(24 april 2002)

Een machtspositie van een onderneming kan, wat het mededingingsrecht van de Gemeenschap betreft, worden bestreken door artikel 82 van het EG-Verdrag en/of Verordening (EEG) nr. 4064/89(1) van de Raad, hierna de Concentratieverordening genoemd.

In artikel 82 van het Verdrag wordt misbruik van een machtspositie door een onderneming verboden, maar niet het bestaan van een machtspositie als zodanig. Dit misbruik kan bijvoorbeeld bestaan in het rechtstreeks of zijdelings opleggen van onbillijke aan- of verkoopprijzen of van andere onbillijke contractuele voorwaarden; het beperken van de productie, de afzet of de technische ontwikkeling ten nadele van de verbruikers, het toepassen t.o.v. handelspartners van ongelijke voorwaarden bij gelijkwaardige prestaties, hun daarmede nadeel berokkenend bij de mededinging; het feit dat het sluiten van overeenkomsten afhankelijk wordt gesteld van het aanvaarden door de handelspartners van bijkomende prestaties, welke naar hun aard of volgens het handelsgebruik geen verband houden met het onderwerp van deze overeenkomst.

Uit hoofde van artikel 2, lid 3, van de Concentratieverordening wordt de Commissie gemachtigd om concentraties die een machtspositie in het leven roepen of versterken die tot gevolg heeft dat een daadwerkelijke mededinging op de gemeenschappelijke markt of een wezenlijk deel daarvan op significante wijze wordt belemmerd, als onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt te verklaren.

In het kader van de vraag van het geachte parlementslid dient erop te worden gewezen in artikel 21, lid 3, van de Concentratieverordening uitdrukkelijk wordt bepaald dat de lidstaten passende maatregelen kunnen nemen ter bescherming van de pluraliteit van de media en dat andere regels geen specifieke bepalingen bevatten inzake beperkingen op het in het bezit hebben van media.

In deze fase van de informatie lijkt geen enkele van de uiteengezette voorwaarden van toepassing op de situatie waarop het geachte parlementslid de aandacht heeft gevestigd.

(1) Verordening (EEG) nr. 4064/89 van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB L 395 van 30.12.1989), als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1310/97 van de Raad van 30 juni 1997 (PB L 40 van 13.2.1998).