SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2579/98

van Angela Sierra González (GUE/NGL) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: De gevolgen van de visserij door de pelagische vloot op de Afrikaanse visbanken

Uit diverse hoeken, zowel uit de beroepsvisserij als uit de milieuhoek, is geklaagd over de gevolgen voor het evenwicht op de visbanken van de Afrikaanse noordkust (voornamelijk die van de westelijke Sahara en Mauretanië) van de intensieve bevissing door de communautaire "pelagische vloot" die in dit gebied vist.

Volgens deze informatie zou het gevaar bestaan van overbevissing van bepaalde visgronden en daardoor gevaar voor de duurzaamheid van de visserij in dit gebied op middellange termijn.

Kent de Commissie deze klachten?

Acht de Commissie het voortduren van deze visserijpraktijken met grote pelagische schepen verenigbaar met de instandhouding van de visbestanden in dit gebied?

Zijn de gevolgen van deze vloten voor de kleine ambachtelijke visserij ooit onderzocht?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(9 november 1998)

De Commissie is op de hoogte van diverse verklaringen in verband met de pelagische visserij in Westafrikaanse wateren. Met betrekking tot de vaartuigen uit de Gemeenschap die in het kader van de visserijovereenkomsten in het betrokken gebied vissen, kan worden bevestigd dat, zowel uit de verslagen van de controleautoriteiten van de betrokken kuststaten als uit de inspecties die bij deze vaartuigen zijn uitgevoerd tijdens de aanvoer van hun vangsten in communautaire havens, is gebleken dat deze vaartuigen de in de visserij-overeenkomst voor hun activiteiten voorgeschreven voorwaarden in acht hebben genomen.

Omdat deze pelagische activiteiten nieuwe vangstmogelijkheden vormden die bij de betrokken overeenkomsten aan de communautaire vissersvloot zijn toegekend, heeft de Commissie een aantal initiatieven genomen. In de eerste plaats heeft zij de autoriteiten van de betrokken lidstaten gevraagd toezicht te houden op de vangstaangiften van hun pelagische vaartuigen die in Westafrikaanse wateren vissen. In de tweede plaats heeft zij de lidstaten verzocht deze pelagische vaartuigen te inspecteren wanneer zij hun vangsten in communautaire havens aanvoeren. Tenslotte is de Mauritaanse autoriteiten gevraagd ervoor te zorgen dat vaartuigen van dit segment van de communautaire vloot nationale wetenschappelijke waarnemers aan boord hebben, zoals reeds eerder voor andere vlootsegmenten is gebeurd, teneinde alle dienstige gegevens betreffende de betrokken visserijactiviteiten te verzamelen.

Wat de mogelijke gevolgen voor de ambachtelijke visserij betreft, zou de Commissie erop willen wijzen dat voor de betrokken communautaire vaartuigen beperkingen gelden die hen met name verbieden te vissen in de 12-mijlszone. Ze moeten bovendien voldoen aan zeer strikte eisen inzake de bijvangsten, die voorschrijven dat geen bijvangsten van koppotigen of schaaldieren en slechts 3 % bijvangsten van demersale soorten zijn toegestaan.

De Commissie is bovendien van oordeel dat de visserijactiviteiten van (onder meer) de communautaire vloot in het kader van de visserijovereenkomsten en de interne visserijactiviteiten van onze partners volledig verenigbaar moeten zijn met het evenwicht in de vangstgebieden en met de duurzame instandhouding van de visbestanden. Dit is een basisprincipe dat in overeenstemming is met de bepalingen van het Zeerechtverdrag van de Verenigde Naties en waarop geregeld de aandacht van derde landen wordt gevestigd.

Speciaal voor Noordwest-Afrika zal, na een periode van intensief overleg met de landen uit Afrika, het Caribische Gebied en de Stille Oceaan (de ACS-landen), eerstdaags een project worden ingediend betreffende financiële steun van het Europees Ontwikkelingsfonds om een informatie- en analysesysteem ten behoeve van de visserij te ontwikkelen met de zes landen van de Subregionale Visserijcommissie (SRFC) (Mauritanië, Senegal, Kaapverdië, Gambia, Guinee-Bissau, Guinee). Met deze samenwerking wil men de prestaties van het regionaal en nationaal visserijbeheer verbeteren door nationale onderzoeksinstituten in de zes landen en hun Europese partners in te schakelen en hun onderzoek af te stemmen op de behoeften van de beleidbepalers. Dit project is op de ministerconferentie van de SRFC in Conakry op 9. en 9. oktober goedgekeurd.