SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2761/02

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(1 oktober 2002)

Betreft: Taalgebruik Europees noodnummer 112

In haar antwoord op vraag E-0176/02(1) geeft de Commissie te kennen dat de communautaire wetgeving géén verplichtingen bevat over de talen waarin mensen die het nummer 112 opbellen, te woord moeten worden gestaan. In de praktijk antwoorden de telefonisten van het nummer 112 in de officiële taal of talen van hun land en in vrijwel alle lidstaten ook in het Engels.

Tijdens een colloquium in Luxemburg (op 10 en 11 mei 2002) over het gebruik van dit noodnummer bleek evenwel dat de veeltaligheid of beter: het gebrek daaraan bij zowel gebruikers als beantwoorders voor nogal wat problemen zorgde. Omdat boodschapper en ontvanger elkaar niet goed begrijpen gaat bij deze noodoproepen vaak veel kostbare tijd verloren.

Een van de besluiten was dat het wenselijk zou zijn dat de lidstaten de noodzakelijke beschikkingen zouden treffen om in hun 112-centra de communicatie in minstens de elf officiële talen van de Unie te waarborgen. De voorstellen die werden geopperd om aan deze vraag tegemoet te komen gingen van een commerciële vertaaldienst tot automatische vertaling.

Tijdens een bijeenkomst ter bespreking van de efficiënte afhandeling van noodoproepen op 8 en 9 maart 2002 in het Zweedse Rosersberg haalde ook Lars Hedström, hoofd van het Swedish Rescue Services Agency het taalaspect inzake het 112-nummer aan. De oprichting van een netwerk van nationale oproeppunten en een contacteerbare centrale in elke lidstaat die gepaste hulp kan bieden, was slechts een van de mogelijke oplossingen voor het taalprobleem.

Erkent de Commissie dat er zich bij de oproepen op het Europees noodnummer 112 een taalprobleem stelt en dat dit taalprobleem ervoor kan zorgen dat in noodgevallen kostbare tijd verloren gaat? Zo ja, zal zij naar oplossingen zoeken op welke wijze dan ook die ervoor zorgen dat de 112-centrales de oproepers kunnen beantwoorden in minstens de elf officiële talen van de EU? Zo neen, waarom niet?

(1) PB C 172 E van 18.7.2002, blz. 164.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(14 november 2002)

In haar antwoord op de door het geachte parlementslid gestelde schriftelijke vraag E-0176/02 heeft de Commissie aangegeven dat de telefonisten in kwestie de oproepen beantwoorden in de officiële taal of talen van hun land en, in bijna alle lidstaten, in het Engels.

Het spreekt vanzelf dat de Commissie voorstander van is van een verdere ontwikkeling van de talenkennis van de 112-telefonisten en zich ervan bewust is dat het gebrek aan kennis van een bepaalde taal in sommige gevallen een negatief effect kan hebben op de snelheid en doeltreffendheid van de te leveren hulp. Zij is echter van oordeel dat de vorming die voor de telefonisten zou vereist zijn om te waarborgen dat een antwoord kan worden gegeven in de elf officiële talen van de Unie buitensporig veel zou kosten in verhouding tot het beoogde resultaat. In de praktijk is het zeker wenselijk dat de telefonisten afgezien van het Engels de andere in de Unie meest gebruikte talen zouden kennen. Het is echter essentieel dat de telefonist zich bevindt in de nabijheid van de plaats waar de 112-noodoproep afkomstig is zodat een snel en adequaat antwoord kan worden gegeven op de vraag om hulp. Deze eis beperkt noodzakelijkerwijs de mogelijkheid om deze noodoproepen te centraliseren, bijvoorbeeld op nationaal niveau.

Voorts is de Commissie niet overtuigd van het nut van geautomatiseerde antwoordsystemen, en dit om twee redenen. In de eerste plaats waarborgt de huidige stand van de techniek geenszins de snelheid en betrouwbaarheid van de geautomatiseerde reactie. De systemen voor spraakherkenning bijvoorbeeld zijn nog verre van geperfectioneerd genoeg om de telefonist te kunnen vervangen. In de tweede plaats speelt de menselijke telefonist naar de mening van de Commissie een cruciale rol. Iedere persoon die het 122-nummer oproept verkiest zich tot een persoon te richten in plaats van tot een machine, in het bijzonder in de omstandigheden van nood of urgentie die typisch zijn voor 112-oproepen.