SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2634/99

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(22 december 1999)

Betreft: Schadeloosstelling van EU-onderdanen bij (verkeers)ongevallen in Zwitserland

Lacunes in de Zwitserse wetgeving bieden verzekeringsmaatschappijen de mogelijkheid om de toekenning van schadevergoedingen, voortvloeiend uit de burgerlijke aansprakelijkheid, gedurende een lange tijd voor zich uit te schuiven. Deze bron van rechtsonzekerheid treft ook EU-onderdanen die het slachtoffer zijn van (verkeers)ongevallen in Zwitserland. Zij komen terecht in een juridische procedureslag zonder uitzicht op een billijke vergoeding binnen een redelijke termijn.

De voorgestelde ratificatie van het EU-transportverdrag met Zwitserland in de loop van 2000 dient aangegrepen te worden om dit juridisch probleem zo snel mogelijk op te lossen. EU-onderdanen in Zwitserland hebben immers recht op dezelfde bescherming als de Zwitsers in de 15 EU-lidstaten. Volledigheidshalve dient vermeld dat toenmalig Commissievoorzitter Santer op 12 maart 1998 en op 27 juli 1998 schriftelijk in kennis werd gesteld van dit probleem (brieven van Prof. Dr. Eric Suy, voorzitter van VTB-VAB, en de Belgische vice-premier Elio di Rupo).

1. Welke initiatieven heeft de Commissie genomen om de lacunes in de Zwitserse wetgeving die leiden tot een situatie van rechtsonzekerheid bij (verkeers)ongevallen in Zwitserland, te verhelpen?

2. Zal de Commissie de ratificatieprocedure van het EU-transportverdrag met Zwitserland aangrijpen om van de Zwitserse regering een snelle, billijke en redelijke oplossing te eisen voor dit juridische probleem? Zo neen, waarom niet?

3. Welke stappen zal de Commissie nog zetten om van de Zwitserse regering te eisen dat zo snel mogelijk een billijke en redelijke oplossing wordt gevonden voor dit juridische probleem?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(21 januari 2000)

De Commissie is op de hoogte van een aantal gevallen waarin EU-onderdanen moeilijkheden hebben ondervonden bij de afhandeling van schadevergoedingsprocedures met Zwitserse verzekeringsmaatschappijen naar aanleiding van verkeersongevallen.

Het betreft hier het Zwitsers burgerlijk recht, en voor verkeersongevallen, het stelsel van de groene kaart, dat eveneens onder het burgerlijk recht valt. De Commissie heeft geen bevoegdheid op dit gebied en beschikt niet over mogelijkheden om op te treden tegen verzekeringsmaatschappijen in derde landen in verband met de moeizame afhandeling van schadevergoedingen naar aanleiding van verkeersongevallen in deze landen.

Deze kwesties werden niet bestreken door het onderhandelingsmandaat met betrekking tot de zeven sectoriële overeenkomsten zodat zij geen deel uitmaakten van de onderhandelingen. De Commissie heeft de resultaten van de onderhandelingen voorgelegd aan de Raad(1) en de overeenkomsten werden op 21 juni 1999 in Luxemburg ondertekend. Het is nu aan het Parlement, de lidstaten en de Raad om de overeenkomsten op basis van hun eigen evaluatie te ratificeren.

De Commissie heeft dit vraagstuk in een breder verband aan de orde gesteld bij de Zwitserse autoriteiten en zal de kwestie opnieuw te berde brengen op de volgende bijeenkomst van het gezamenlijk comité van de overeenkomst inzake verzekeringen die in het voorjaar van 2000 zal plaatsvinden, ondanks het feit dat deze zaak strikt genomen buiten de draagwijdte van deze overeenkomst valt.

(1) COM(1999) 229 def.