SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2480/99

van Cristiana Muscardini (UEN) en Mauro Nobilia (UEN) aan de Commissie

(16 december 1999)

Betreft: Veiligheidsnormen voor particuliere woningen

Recente instortingen van particuliere flatgebouwen (verleden jaar in Rome, dit jaar in Foggia), schijnbaar zonder specifieke oorzaken, d.w.z. niet te wijten aan gaslekken of aardbevingen, hebben niet alleen slachtoffers geëist, maar ook tot angst onder de bevolking geleid en bij de openbare bestuurders terecht vragen doen rijzen over de minimale veiligheidsnormen voor particuliere woningen.

Naar analogie van wat gedaan is voor de normalisering van de elektriciteitsinstallaties of de inspectie van de liften in particuliere flatgebouwen, ter waarborging van de veiligheid van de burgers:

1. Kan de Commissie mededelen of er richtlijnen bestaan of op dit moment worden opgesteld waarin technische veiligheidsnormen zijn vastgesteld voor de bouw van particuliere woningen?

2. Is de Commissie op de hoogte van de situatie in de lidstaten met betrekking tot het percentage woningen die vanuit het oogpunt van de veiligheid gevaar opleveren, ofwel wegens natuurlijke oorzaken (aardbevingen en overstromingen), ofwel wegens de ouderdom van het gebouw en het gebruik van volledig achterhaalde technologieën?

3. Is de Commissie niet van mening dat een deel van de structuurfondsen bestemd zou kunnen worden voor maatregelen voor de herstructurering van particuliere woningen teneinde deze veiliger te maken?

4. Waarom overweegt de Commissie niet als alternatieve oplossing en zonder het jaar 2006 af te wachten voor een herziening van de doelstellingen van de huidige fondsen om in de volgende begrotingen een ad-hocfonds te creëren met het doel het gebruik van voor dit doel geschikte bankleningen te bevorderen?

5. Waarom laat de Commissie gezien de klimaatsveranderingen in diverse Europese regio's die de laatste jaren talrijke natuurrampen tot gevolg hebben gehad geen onderzoek verrichten naar de toestand van het grondgebied, met het doel geologisch gezien risicorijke gebieden in de gaten te houden en vervolgens nieuwe technische normen voor de woningbouw vast te stellen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(19 januari 2000)

De Commissie deelt de bezorgdheid van de geachte parlementsleden over het risico van instortingen van woningen in de Gemeenschap zonder duidelijk aanwijsbare oorzaken.

De Commissie ziet de noodzaak in van harmonisering van de verschillende bouwwijzen en bouwtypen, producten, materialen en bouwsystemen en legt momenteel de laatste hand aan de tenuitvoerlegging van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake voor de bouw bestemde producten(1).

Deze richtlijn is gebaseerd op zes fundamentele voorschriften waaronder op de eerste plaats de structurele stabiliteit waaraan producten moeten voldoen om een vast bestanddeel te mogen vormen van bouwwerken. Het gaat hier om een zogenaamde nieuwe aanpak-richtlijn waarbij een verband wordt gelegd tussen de bouwwerken en de producten, waarvan de geschiktheid voor het gebruik moet worden aangetoond. Deze geschiktheid wordt beoordeeld aan de hand van zogenaamde geharmoniseerde technische specificaties die momenteel door normalisatie-instituten worden opgesteld.

De criteria voor de definitie van de risico's betreffende de stabiliteit van gebouwen in verband met hun verouderde staat en in geval van een natuurramp vallen onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten.

Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen(2) voorziet niet in de toewijzing van middelen voor de renovatie en het veilig maken van bestaande gebouwen en er bestaat op dit moment ook geen begrotingspost waarin specifieke middelen voor deze doeleinden zijn opgenomen. In de nieuwe Verordening (EG) nr. 1783/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 1999 met betrekking tot het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling(3) is echter in artikel 2, lid 2, onder e), de mogelijkheid opgenomen tot medefinanciering van maatregelen die gericht zijn op bescherming en verbetering van het milieu, in het bijzonder met inachtneming van het voorzorgsbeginsel en het beginsel van preventief handelen bij de ondersteuning van de economische ontwikkeling.

Ook het toezicht op de ontwikkelingen in gebieden die in verband met klimaatveranderingen geologisch gezien gevaar lopen, valt uitsluitend onder de bevoegdheid van de lidstaten. Bij de opstelling van geharmoniseerde technische specificaties wordt echter normaliter wel rekening gehouden met de ontwikkeling van de technische parameters ingevolge de ontwikkeling van de stand van de wetenschap en nieuw verworven kennis (zoals bijvoorbeeld maatregelen die eisen voorschrijven).

(1) PB L 40 van 11.2.1989.

(2) PB L 161 van 26.6.1999.

(3) PB L 213 van 13.8.1999.