ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3094/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie (2 oktober 1997)

Betreft: Mogelijkheden voor de behandeling van mensen met ernstige klachten door chemicaliën

1. In welk Europees land bestaan er toereikende medische behandeling en therapie voor mensen met ernstige klachten als gevolg van chemicaliën en overgevoeligheid voor chemicaliën?

2. In welk Europees land is er sprake van adequate diagnostiek (zoals het onderzoek in verband met de Golfoorlog) onder gecontroleerde omstandigheden (Environmental Control Unit) voor mensen met overgevoeligheid voor chemicaliën, voedselallergie, neurotoxische defecten?

3. Zijn er klinieken die voldoen aan de milieunormen van het 'Environmental Health Center' te Dallas (VS)? (Vrij van chemicaliën, geen desinfectie, luchtfiltering, gefilterd water, meubels van glas, staal of hars- en terpeenvrije houtsoorten, geen vast tapijt, rookverbod, geen geurstoffen toegestaan enz., zie beschrijving van het EHC)

4. Zijn er klinieken die voldoen aan de medische normen van het 'Environmental Health Center'? (Ervaren artsen voor milieuziekten, detoxificatietherapie, immuunstelseltherapie, teststoffen zonder conserveringsmiddelen enz.)?

5. Is er geschikte accommodatie die vrij is van schadelijke stoffen?

6. Is er in Europa een kliniek met dergelijke gecontroleerde omstandigheden (ECU) en chirurgen, waar men in staat is operaties uit te voeren bij patiënten met overgevoeligheid voor chemicaliën?

7. Welke Europese landen geven overheidssubsidie aan geschikte milieuklinieken?

8. In hoeverre worden patiënten met ernstige klachten als gevolg van chemicaliën in de landen van de EU psychiatrisch behandeld?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (24 november 1997)

Behandelings- en therapiekwesties, als de door de geachte afgevaardigde genoemde, vallen onder de bevoegdheid van de lidstaten.

Een exemplaar van een studie naar de overgevoeligheid voor chemische stoffen met kwalitatieve informatie daarover zal aan de geachte afgevaardigde en aan het secretariaat van het Parlement worden toegezonden.

De Commissie heeft reeds naar deze studie verwezen in haar antwoord op schriftelijke vraag E-2904/97 ((Zie blz. 33. )) van de geachte afgevaardigde.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3313/97 van John Iversen (PSE) aan de Commissie (20 oktober 1997)

Betreft: Vervoer van kalveren

Is de Commissie bekend hoeveel kalveren precies uit andere EU-landen naar Nederland worden vervoerd om te worden opgefokt tot kistkalveren?

Is dit in overeenstemming met de vigerende voorschriften op het gebied van het vervoer van dieren?

Acht de Commissie dit soort vervoer ethisch verantwoord?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (25 november 1997)

Volgens de cijfers waarover de Commissie beschikt (Comext) zijn in 1996 in totaal 363 182 kalveren uit andere lidstaten naar Nederland verzonden. De Commissie heeft geen statistieken die aangeven hoeveel van die kalveren kistkalveren waren. In Nederland wordt ongeveer 25 % van de kalveren in groepen gehouden.

Voor het vervoer van kalveren gelden de voorschriften van Richtlijn 91/628/EEG inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer ((PB L 340 van 11.12.1991. )). De Commissie is niet op de hoogte van overtredingen van deze richtlijn bij het vervoer van kalveren naar Nederland. Zolang bij het vervoer van deze dieren de voorschriften van de richtlijn in acht worden genomen kan er normaliter geen bezwaar tegen zijn uit een oogpunt van dierenwelzijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3242/97 van Alfonso Novo Belenguer (ARE) aan de Commissie (20 oktober 1997)

Betreft: Toxische spenen

Onlangs zijn in Frankrijk 30.000 spenen van het merk Remond van de markt gehaald, toen men ontdekte dat in deze spenen een kankerverwekkende stof was verwerkt die nitrosmaina heet.

Aangezien deze zaak spoed eist en verontrusting wekt, luidt de vraag:

1. Is het de Commissie bekend of de Franse regering deze producten inderdaad van de markt heeft gehaald?

2. In concreto: kan de Commissie meedelen hoe het ervoor staat in Spanje, in het bijzonder in de regio Valencia?

3. Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om te controleren of deze producten inderdaad volledig van de Europese markt zijn genomen?

Antwoord van mevr. Bonino namens de Commissie (18 november 1997)

In het kader van Richtlijn 92/59/EEG inzake algemene productveiligheid ((PB L 228 van 11.8.1992. )) en meer in het bijzonder van de spoedprocedure voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten over de genomen maatregelen ten aanzien van producten die een ernstig en onmiddellijk gevaar opleveren, is de Commissie door de Franse autoriteiten van het door de geachte afgevaardigde genoemde probleem op de hoogte gebracht.

Direct na ontvangst is deze informatie via het waarschuwingssysteem verspreid onder alle autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de bescherming van de gezondheid en veiligheid van de consumenten in de verschillende lidstaten en in de Europese Economische Ruimte (EER).

1. Volgens de door de Franse autoriteiten verstrekte informatie heeft de firma Sebir-Remond zelf preventief opdracht gegeven tot het uit de handel nemen van sommige van de gewraakte spenen, die volgens een consumentenorganisatie een kankerverwekkende stof zouden bevatten.

De Franse autoriteiten hebben zelf het gehalte aan nitrosamines en nitroseerbare stoffen in de gewraakte spenen en in die van andere merken onderzocht en tevens gecontroleerd of de producten in kwestie ook inderdaad uit alle betrokken instellingen (crèches, ziekenhuizen, apotheken...) verwijderd waren. Voor eind oktober 1997 was een overzicht van de door de lidstaat en het bedrijf getroffen maatregelen gepland.

2. Ondanks de verspreiding via het waarschuwingssysteem van de door de Franse autoriteiten verstrekte informatie, is de Commissie door de Spaanse autoriteiten niet ingelicht over de ten aanzien van deze producten getroffen maatregelen, noch over het vóórkomen van het probleem in deze lidstaat of in zijn regio's.

3. Volgens Richtlijn 93/11/EEG betreffende de afgifte van N-nitrosamines en N-nitroseerbare stoffen door elastomeer- of rubberspenen en -fopspenen ((PB L 93 van 17.4.1993. )), moeten de lidstaten de handel in en het gebruik van spenen en fopspenen die een bepaalde hoeveelheid N-nitrosamines en N-nitroseerbare stoffen afgeven, verbieden. In het kader van haar bevoegdheden zal de Commissie erop toezien dat alle lidstaten ook inderdaad aan deze verplichting voldoen, opdat de veiligheid van de Europese consumenten gewaarborgd is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3223/97 van Marjo Matikainen-Kallström (PPE) aan de Commissie (16 oktober 1997)

Betreft: Posttarieven in Frankrijk

De Franse PTT berekent voor postzendingen met dezelfde grootte en gewicht verschillende tarieven, al naar gelang van het EU-land waar de zending naar toe moet. Zo zijn de tarieven voor zendingen naar Finland en Zweden hoger dan voor andere bestemmingen. Harmonisatie van de posttarieven is een in de gehele Gemeenschap door middel van internationale verdragen en algemene praktijken geaccepteerd beginsel, en de discriminerende tarieven van de Franse PTT betekenen een ernstige schending daarvan.

Acht de Commissie het discriminerende beleid van Frankrijk aanvaardbaar en in overeenstemming met de wetgeving van de Europese Unie? Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om een einde te maken aan deze discriminerende praktijken van Frankrijk?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (24 november 1997)

Bij hun posttarieven maken de Franse posterijen, wat zendingen van losse documenten en goederen betreft, inderdaad een onderscheid tussen Finland en Zweden enerzijds en de overige lidstaten anderzijds. Naar het schijnt zijn de tariefzones sedert de toetreding van Finland en Zweden in Frankrijk niet opnieuw ingedeeld; deze zones zijn daardoor sinds 1995 onveranderd gebleven.

Anderzijds is er geen internationale overeenkomst waardoor een postbedrijf ertoe zou worden verplicht voor alle landen van de Gemeenschap dezelfde tarieven te hanteren. In de resolutie van de Raad van 7 februari 1994 over de ontwikkeling van de postdiensten in de Gemeenschap ((PB C 48 van 16.12.1994. )), alsmede in het gemeenschappelijk standpunt van 29 april 1997 met het oog op de aanneming van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst ((PB C 188 van 19.6.1997. )) wordt bepaald dat de tarieven op de kosten gebaseerd moeten zijn.

Indien het aldus gemaakte tariefonderscheid te rechtvaardigen zou zijn met het argument dat de bedrijfskosten in bepaalde gevallen hoger uitvallen, mag de Commissie er niet van uitgaan dat het hier om discriminerende praktijken gaat.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3081/97 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (2 oktober 1997)

Betreft: Schending van de internationale verplichtingen van Turkije

Turkije heeft in 1923 het Verdrag van Lausanne ondertekend, dat voorzag in een bijzonder statuut van autonomie en plaatselijk zelfbestuur voor de eilanden Imvros en Tenedos. Turkije heeft echter systematisch de verplichtingen geschonden die het is aangegaan, en heeft (reeds de dag na het ondertekenen van het verdrag) massaal vervolgingen ingesteld tegen de autochtone eilandbewoners van Griekse afkomst, die al eeuwenlang ononderbroken op deze eilanden woonden. Dit klimaat van terreur werd onder meer gecreëerd door de confiscatie van gronden die aan Grieken toebehoorden, zoals blijkt uit het geval van de 800 ha die "onteigend¨ werden voor 2 TRL per 0,1 ha, en aldus werden afgenomen van de 900 Griekse eigenaars, die in het dorp Schinoudi op Imvros woonden.

De Turkse staat heeft op dit eiland ook een gevangenis voor zware misdadigers gebouwd, waardoor het klimaat van terreur tegen de inwoners nog werd versterkt. Deze tactiek is zeer succesvol gebleken want er zijn slechts 230 Griekse ouderlingen op Imvros overgebleven en het aantal Grieken dat op Tenedos woont is nog veel kleiner.

Op te merken valt dat de gevangenissen na dit "succes¨ werden gesloten in 1992.

Kan de Commissie zeggen wanneer zij Turkije opmerkzaam heeft gemaakt op de kwestie van haar verdragsverplichtingen in verband met de naleving van het door de Turken ondertekende Verdrag van Lausanne, wat het antwoord van de Turken was en welk commentaar zij heeft bij de laatste verklaring van de Turkse minister van Buitenlandse Zaken, de heer Cem, dat zijn land weigert de kwestie van de Imia-eilanden voor het Internationaal Gerechtshof van Den Haag te brengen?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (11 n ovember 1997)

Het onderwerp van de vraag valt niet onder de bevoegdheid van de Commissie (die tot haar spijt dan ook niet over de verlangde informatie beschikt).
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3277/97 van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie (13 oktober 1997)

Betreft: Dupering Europese importeurs van Bangladese textiel door naheffing

Onder het GSP worden importen vanuit Bangladesh met herkomstcertificaten onder gunstiger voorwaarden toegelaten op de Europese markt.

Nu blijkt dat niet alle door de overheid verstrekte certificaten terecht zijn afgegeven. Daarom heeft Bangladesh met terugwerkende kracht 15.000 certificaten van oorsprong, op voordracht van de Commissie, ongeldig verklaard. De Commissie wil een naheffing van invoerrechten vorderen over importen uit de jaren '94-'96. Hierdoor komen vele Europese importeurs in de grote financiële problemen.

1. Is de Commissie van mening dat er bij de Bangladese overheid voldoende kennis bestaat over de opstelling van oorsprongscertificaten? Zo nee, heeft de Commissie dan voldoende bijstand geleverd ter correcte opstelling hiervan?

2. Sinds wanneer was de Commissie op de hoogte van de technische problemen met de certificaten? Heeft zij de importeurs daar toen onverwijld van op de hoogte gesteld?

3. Zo nee, waarom niet? Verwacht de Commissie dat importeurs zelf de geldigheid van officiële overheidscertificaten van oorsprong verifiëren? Zo ja op welke wijze kan een ondernemer dit controleren?

4. Is de Commissie van mening dat de naheffing in de context van ongeldige officiële certificaten terecht is? Zo ja, acht de Commissie het dan redelijk drie jaar na dato van importen nog een naheffing in te stellen?

5. Op welke manier denkt de Commissie dit soort problemen in het vervolg te voorkomen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (18 november 1997)

Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2483/97 van Luciano Pettinari (GUE/NGL) aan de Commissie (16 juli 1997)

Betreft: INTERREG II en de haven van Monopoli

De haven van Monopoli in Apulië is één van de belangrijkste contactpunten tussen Italië en Albanië en vormt dus een belangrijke verbinding tussen de Europese Unie en Tirana. Wegens deze belangrijke rol is de haven van Monopoli opgenomen op een lijst van plaatsen die voor communautaire financiering in het kader van INTERREG II (Italië-Albanië) in aanmerking komen. Na een aantal contacten op hoog niveau tussen de gemeente van Monopoli, het voorzitterschap van de Raad van Ministers van Italië en de regio Apulië was de haven definitief opgenomen onder de INTERREG II-projecten. Zonder duidelijke reden hebben de diensten van de EG-Commissie de gemeente van Monopoli echter op 22 mei 1997 medegedeeld dat de haven van deze stad uit het INTERREG II-programma geschrapt was.

Kan de Commissie uiteenzetten - gezien het feit dat dit een onterechte inmenging is in de keuzen die aan de politieke organen voorbehouden zijn en gezien de natuurlijke en evidente waarde van de haven van Monopoli voor de ontwikkeling van de betrekkingen EU-Albanië - om welke reden de haven van Monopoli geschrapt is van de lijst van plaatsen die in aanmerking komen voor INTERREG II- steun? Acht de Commissie zich daarentegen niet verplicht om tenminste een deel van het ter beschikking staande bedrag aan deze haven toe te kennen, gezien het feit dat, mocht de gehele som aan de haven van Bari worden toegekend, de totale financiering veel meer zou bedragen dan Bari in feite nodig heeft? Welke plaatsen in de regio Apulië komen in aanmerking voor steun in het kader van het INTERREG II-programma en welke selectiecriteria zijn er gehanteerd?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (22 september 1997)

Doelstellingen, inhoud en begunstigden van het Interreg II-programma Italië-Albanië zijn in het kader van het partnerschap tussen de Commissie, de Italiaanse regering en de regio Apulië bepaald volgens de procedures voor de goedkeuring van de door de Gemeenschap medegefinancierde bijstandsprogramma's.

Volgens het op 10 oktober 1996 goedgekeurde programma behoort de haven van Monopoli niet tot de specifieke projecten waarvoor bijstand wordt verleend. Onlangs zijn de regionale autoriteiten echter begonnen met een procedure om de leden van het Toezichtcomité voor het programma te raadplegen over opneming van de haven van Monopoli. Ook de voor de beoordeling van dit voorstel benodigde gegevens zijn aan de Commissie en de overige leden van het Toezichtcomité toegezonden en worden momenteel door hen bestudeerd.

Wat de in aanmerking komende gebieden betreft, dient te worden gememoreerd dat de hele provincie Bari onder het programma valt. De specifieke plaatsen waarnaar de Interreg-steun gaat, zijn de plaatsen van uitvoering van de ondersteunde projecten. De criteria voor de selectie van de projecten verschillen volgens het type actie en worden gespecificeerd in de onder het programma vallende maatregelen en in de door de Italiaanse autoriteiten gepubliceerde oproepen tot het indienen van voorstellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3327/97 van Jessica Larive (ELDR) aan de Commissie (15 oktober 1997)

Betreft: Plutonium aan boord van Amerikaanse ruimtesonde Cassini gevaar voor de volksgezondheid

Uit het Algemeen Dagblad van 27 september 1997 vernam ik dat op 13 oktober a.s. de Amerikaanse ruimtesonde Cassini wordt gelanceerd met aan boord 34 kilo plutonium. De Nederlandse vereniging voor gezondheidszorg en vredesvraagstukken heeft, evenals een aantal Amerikaanse collega's, de waarschuwing uitgesproken dat de risico's van deze onderneming onaanvaardbaar hoog zijn. Indien de sonde verongelukt, wat eerder is gebeurd met bijvoorbeeld de Challenger in 1996(?), kan een hoeveelheid plutonium in de atmosfeer komen die volgens de somberste prognoses de totale wereldbevolking 5 keer ziek kan maken. Het inademen van 0,1 microgram veroorzaakt al longkanker. Volgens medici kan de fatale stof gedurende tientallen jaren als sluipmoordenaar zijn werk doen.

1. Is de Commissie op de hoogte van de lancering van deze Amerikaanse ruimtesonde en van de onaanvaardbare gezondheidsrisico's die dit met zich meebrengt voor de totale wereldbevolking indien de sonde verongelukt met het plutonium aan boord?

2. Zo ja, is de Commissie dan niet van mening dat ieder risico voor de volksgezondheid moet worden uitgesloten alvorens de lancering plaatsvindt?

3. Is de Commissie derhalve bereid om de Amerikaanse regering te verzoeken de lancering af te gelasten?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (5 november 1997)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar het antwoord dat zij heeft verstrekt op de mondelinge vragen H-0628/97 van de heer Bowe, H-0631/97 van mevrouw Ahern, H-0634/97 van de heer Crampton, H-0659/97 van de heer Lannoye en H-0661/97 van de heer Pimenta tijdens het vragenuur van de parlementaire vergaderperiode van september 1997 ((Handelingen van het Europees Parlement (september1997). )) en op schriftelijke vraag E-2757/97 van de heer Schmidt ((Zie blz. 59. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2648/97 van Eryl McNally (PSE) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Steroïde-recepten

Vele patiënten hebben zowel lichamelijke als financiële schade ondervonden van het gebruik van steroïden in medicijnen. Is de Commissie zich bewust van de ernstige bezorgdheid van het publiek op dit punt en is zij voornemens om stappen te ondernemen teneinde patiënten beter te doordringen van de gevaren van het gebruik van voorgeschreven medicijnen, die steroïden bevatten?

Gecombineerd Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2648/97 en E-2668/97 (8 oktober 1997)

Steroïden, die reeds tientallen jaren ter beschikking staan, zijn krachtige geneesmiddelen waarvan de doeltreffendheid in diverse therapeutische indicaties is aangetoond. In bepaalde situaties kunnen zij echter ernstige ongewenste effecten hebben. Bij het voorschrijven hiervan moet dientengevolge het in de geneeskunde welbekende beginsel gelden dat de baten en risico's van de toediening van een bepaald geneesmiddel zorgvuldig tegen elkaar moeten worden afgewogen.

Alle steroïden bevattende geneesmiddelen die momenteel op de markt zijn, zijn goedgekeurd door de lidstaten wier taak het ingevolge het vigerende Gemeenschapsrecht is, enerzijds alle nuttige informatie over het toezicht op de desbetreffende geneesmiddelen te verzamelen, met name die betreffende de eventuele ongewenste effecten bij de mens, en anderzijds deze gegevens op wetenschappelijk vlak te bestuderen door ze in verband te brengen met de gegevens over het gebruik van steroïden en door rekening te houden met de veelvuldig geconstateerde gevallen van verkeerd gebruik en ernstig misbruik van deze geneesmiddelen.

Wanneer een lidstaat, in het licht van de aldus verzamelde informatie in het kader van de geneesmiddelenbewaking, van mening is dat de vergunning om een geneesmiddel op de markt te brengen moet worden gewijzigd, opgeschort of ingetrokken, is hij verplicht het Europees Bureau voor geneesmiddelenbeoordeling hier onmiddellijk van op de hoogte te stellen. Als hij dit noodzakelijk acht, heeft de bewuste lidstaat overigens de mogelijkheid zich tot dit bureau te wenden alvorens een beslissing te nemen. Wat steroïden bevattende geneesmiddelen betreft is tot op heden geen van beide procedures ingeleid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3310/97 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (15 oktober 1997)

Betreft: De houding van Turkije in de kwestie van de illegale immigranten

Op 15 september 1997 hebben drie Koerdische illegale immigranten de dood gevonden in een mijnenveld aan de Grieks-Turkse grens. Helaas doen zich soortgelijke gebeurtenissen de laatste tijd regelmatig voor. De Turkse regering neemt geen praktische maatregelen om het vervoer van vluchtelingen naar de grens te stoppen, hetgeen vaak een tragische afloop tot gevolg heeft, noch zoekt zij contact met Griekenland voor een gezamenlijke en althans humanitaire oplossing van dit vraagstuk.

Ook de Europese Unie ziet lijdzaam toe. In antwoord op een desbetreffende vraag die ik in 1992 gesteld heb (H-1179/92) ((Handelingen van het Europees Parlement, 3-425 (december 1992). )), heeft de Raad geantwoord: "Na de inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de Europese Unie zullen ook de bepalingen van titel VI betreffende de samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, die met name betrekking hebben op het immigratiebeleid en het beleid inzake de onderdanen van derde landen, van toepassing zijn¨.

Ook nu het Verdrag van Maastricht van kracht is geworden, is er evenwel geen enkele concrete maatregel genomen ten aanzien van Turkije.

Welke stappen zal de Commissie bij Turkije ondernemen opdat dit land zich houdt aan zijn internationale verplichtingen, hierbij overwegende dat Turkije een verdrag voor een douane-unie met de Europese Unie heeft gesloten?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (7 november 1997)

In de resolutie van de Associatieraad EG-Turkije van 6 maart 1995 hebben de partijen overeenstemming bereikt over het institutioneel kader voor samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken.

Wegens de politieke situatie kon deze samenwerking niet tot stand komen.

In het kader van de op 15 juli 1997 door de Commissie goedgekeurde mededeling over de verdere ontwikkeling van de betrekkingen met Turkije ((doc. COM(97) 394. )) heeft de Commissie nog eens gewezen op het belang dat zij hecht aan samenwerking op dit gebied en in het bijzonder op het gebied van de immigratie.

Het uitvoeren van concrete acties in het kader van deze samenwerking zal eveneens afhangen van de situatie aangaande de financiële samenwerking met Turkije.