ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2927/01

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 oktober 2001)

Betreft: Kosten van de conferentie Life Sciences and Biotechnology A Strategic Vision, 27 en 28 september 2001 in Brussel

Op 27 en 28 september 2001 organiseerde de Commissie in Brussel een conferentie met als titel Life Sciences and Biotechnology A Strategic Vision.

Kan de Commissie mij informeren over de kosten van dit evenement in de vorm van een gespecificeerde onkostennota?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(28 november 2001)

De onder de auspiciën van de Commissie georganiseerde conferentie Life Sciences and Biotechnology A Strategic Vision vormde een integrerend onderdeel van de werkzaamheden van de Commissie met het oog op de opstelling van een beleidsdocument tegen eind 2001, zoals aangekondigd in het verslag dat de Commissie in maart 2001 uitbracht aan de Europese Raad van Stockholm (23-24 maart 2001). Op 4 september 2001 heeft de Commissie, met de publicatie van een omvangrijk en gedetailleerd werkdocument(1) een brede raadpleging van het publiek op touw gezet.

De conferentie, die plaatsvond op 27 en 28 september 2001, was opgedeeld in zes conferentiezittingen (waaronder vier parallelle workshops over specifieke thema's), om alle relevante onderwerpen ruim aan bod te laten komen. Bijna 40 personen speelden een actieve rol als zittingsvoorzitter of lid van een discussiepanel, waaronder verscheidene leden van het Europees Parlement en van nationale parlementen. Aan de conferentie namen ongeveer 320 personen deel, die een breed scala van standpunten vertolkten. Er waren wetenschappers, belangengroepen van consumenten en milieuverenigingen, technologieleveranciers en andere vertegenwoordigers van de industrie, mensen uit de gezondheidszorg, wetenschapspublicisten en de media, deskundigen en beleidsmakers uit de Gemeenschapsinstellingen en uit de lidstaten, alsmede deskundigen uit derde landen, ook uit ontwikkelingslanden.

De verslagen van de workshops zijn, tezamen met het werkdocument, bekendgemaakt via een nieuwe, specifieke website op de Europa-server (http://europa.eu.int/comm/biotechnology), via welke tevens opmerkingen van het publiek kunnen worden toegezonden en bekendgemaakt.

De totale directe kosten van de conferentie bedroegen ongeveer 104 000, namelijk 78 000 voor reis- en verblijfskosten van particuliere deskundigen uit de Unie en uit derde landen, 16 000 voor de deelneming van regeringsdeskundigen uit de lidstaten en kandidaat-lidstaten, en 10 000 voor logistieke kosten. De kosten van deze conferentie vallen mee in vergelijking met die van soortgelijke evenementen die de Commissie in het verleden heeft georganiseerd.

(1) COM(2001) 454 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2687/01 van Mario Mauro (PPE-DE) aan de Commissie. Financiering in het DG Handel.



Publicatieblad Nr. 172 E van 18/07/2002 blz. 0013 - 0013



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2687/01 van Mario Mauro (PPE-DE) aan de Commissie (3 oktober 2001) Betreft: Financiering in het DG Handel Kan de Europese Commissie een lijst verstrekken van de projecten die in de jaren 2000-2001 in het kader van financiering door het Directoraat-generaal Handel zijn ingediend door de Italiaanse regio's Ligurië, Lombardije, Piemonte en Valle d'Aosta, alsmede de namen van de projecten die vervolgens zijn goedgekeurd? Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie (31 januari 2002) Het directoraat-generaal Handel heeft in 2000 en 2001 geen aanvraag ontvangen voor financiering van projecten in de genoemde regio's.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2875/01

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(22 oktober 2001)

Betreft: Nieuwe fiscale wetgeving Bondsrepubliek Duitsland

Op 7 september 2001 is in de Bondsrepubliek Duitsland het Gesetz zur Eindämmung illegaler Betätigung im Baugewerbe in werking getreden. Deze wet voorziet in de verplichting voor opdrachtgevers van bouwwerkzaamheden om 15 % van de bruto-aanneemsom op de betalingen aan de opdrachtnemer in te houden en af te dragen aan de Duitse fiscus. Dit bedrag is bedoeld als voorheffing voor eventueel in Duitsland verschuldigde vennootschaps-, inkomsten- en/of omzetbelasting.

Het Finanzamt Kleve, dat voor de Nederlandse bedrijven met de uitvoering van de wetgeving belast is, heeft echter nog steeds geen maatregelen getroffen ten behoeve van een efficiënte uitvoering van de wetgeving. Naast het ontbreken van de benodigde uitvoeringsrichtlijnen, ontbreekt het bij het Finanzamt Kleve aan mankracht en aan instrumenten om de regeling te kunnen uitvoeren. Het is niet waarschijnlijk dat deze problemen op korte termijn worden opgelost. Voor vele exporterende Nederlandse bedrijven dreigt hierdoor een financiële en administratieve chaos.

1. Is de Commissie op de hoogte van deze situatie?

2. Is de Commissie met mij van mening dat deze zware, onduidelijke administratieve verplichtingen het werken van Nederlandse bedrijven in Duitsland zeer bemoeilijken en dus concurrentievervalsend zijn?

3. Is de Commissie met mij van mening dat wanneer heldere uitvoeringsmaatregelen uitblijven, uitvoering van de wetgeving bevroren dient te worden, totdat de uitvoeringsrichtlijnen bekend zijn?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(21 december 2001)

1. De Commissie is op de hoogte van de wet van 30 augustus 2001 (Bundesgesetzblatt, deel I, blz. 2267). Op initiatief van de Commissie voorziet deze wet, in tegenstelling tot de vroegere wet met dezelfde oogmerken, niet langer in een verschillende behandeling van binnen- en buitenlandse ondernemingen. De in paragraaf 48 van de wet op de inkomstenbelasting (Einkommensteuergesetz) voorgeschreven belastinginhouding, die voortaan in de nieuwe wet is opgenomen, dient voor het eerst te worden toegepast op betalingen na 31 december 2001.

2. en 3. De Commissie heeft brieven van buitenlandse ondernemingen ontvangen en onderzoekt de daarin vermelde gegevens om na te gaan of de feitelijke toepassing van deze nieuwe wet tot een indirecte discriminatie van buitenlandse bedrijven zal leiden. Eventueel zal de Commissie de nodige maatregelen voor het afschaffen van met het EG-Verdrag onverenigbare maatregelen ondernemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3629/01

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(8 januari 2002)

Betreft: Lijst met fraudegevallen en onregelmatigheden bij het ESF in Spanje tijdens de periode 1994-1999

Kan de Commissie overeenkomstig het kaderakkoord inzake de betrekkingen tussen het Parlement en de Raad van 29 juni 2000 in samenwerking met OLAF een lijst toesturen waarin de organen worden genoemd die betrokken zijn bij de door Spanje gemelde 137 onregelmatigheden bij het ESF met betrekking tot niet-subsidiabele uitgaven in de programmeringsperiode 1994-1999?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(28 januari 2002)

Het geachte parlementslid zij verwezen naar het antwoord van de Commissie op zijn schriftelijke vraag P-3135/01(1).

De Commissie merkt op dat in artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1681/94 van de Commissie van 11 juli 1994 betreffende onregelmatigheden in het kader van de financiering van het structuurbeleid en de terugvordering van in dat kader onverschuldigd betaalde bedragen, alsmede betreffende de inrichting van een informatiesysteem op dit gebied(2) is bepaald dat namen van natuurlijke personen of van rechtspersonen slechts aan een andere lidstaat of een andere instelling van de Gemeenschap mogen worden medegedeeld, wanneer deze gegevens nodig zijn om onregelmatigheden te voorkomen of om deze te bestrijden dan wel om vermoede onregelmatigheden te constateren.

Bijgevolg is de Commissie, bij gebrek aan een specifieke rechtvaardiging, niet voornemens de door het geachte parlementslid genoemde lijst met namen mee te delen.

(1) PB C 147 E van 20.6.2002, blz. 111.

(2) PB L 178 van 12.7.1994.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3604/01

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(8 januari 2002)

Betreft: Integratie van de vereveningssystemen

Financiële deskundigen hebben kritiek geuit op de ondoeltreffendheid van de Europese clearing- en vereveningssystemen, maar hebben aanbevolen om het aan de markten over te laten het initiatief tot modernisering daarvan te nemen.

Het moment lijkt in ieder geval gekomen om een eind te maken aan de versnippering van een structuur die beslist noodzakelijk is voor de integratie van de financiële diensten, omdat het er daarbij om gaat de voorwaarden van een beurstransactie te bekrachtigen, de verplichtingen van beide partijen bij de operatie vast te stellen, de waardepapieren aan de koper te doen toekomen en de betaling aan de verkoper over te maken.

Wanneer moet het desbetreffende initiatief, dat nu echt nodig is om een eind te maken aan de fiscale en regelgevingsbarrières die een belemmering vormen voor een consolidatie van deze nu met drie of vier clearingsystemen werkende sector, volgens de Europese Commissie worden genomen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(25 februari 2002)

De Commissie deelt de mening dat zonder efficiënte, rendabele clearing- en afwikkelingssystemen niet maximaal geprofiteerd kan worden van een geïntegreerde financiële markt in Europa. Overeenkomstig de conclusies van het Comité van wijzen inzake de regulering van de effectenmarkten is de Commissie van oordeel dat het resultaat voornamelijk door de markt vormgegeven moet worden.

De Commissie zal echter de komende maanden een mededeling opstellen over clearing en afwikkeling. Hierin zal het beleid van de Commissie met betrekking tot deze belangrijke systemen beschreven worden. De mededeling zal de vorm krijgen van een raadplegingsdocument en er zal getracht worden belanghebbenden zoveel mogelijk te betrekken bij het besluitvormingsproces over of de publieke overheid zich moet mengen in het creëren van een klimaat voor efficiëntere clearing en afwikkeling in de Gemeenschap, en zo ja, hoe zij dat het beste kan doen.

Voorts zal de werkgroep-Giovannini, bestaande uit deskundigen op het gebied van de financiële markten, later dit jaar een rapport hierover opstellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3710/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 januari 2002)

Betreft: Tenuitvoerlegging van de richtlijn gegevensbescherming van de EU

Hebben alle lidstaten de richtlijn gegevensbescherming geratificeerd? Zo nee, welke maatregelen gaat de Commissie dan nemen om ervoor te zorgen dat de richtlijn gegevensbescherming zo snel mogelijk in de hele Unie van kracht wordt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 februari 2002)

Tot nu toe hebben alle lidstaten op twee na (Ierland en Luxemburg) de Commissie meegedeeld dat ze wetgevende of administratieve maatregelen hebben goedgekeurd om te voldoen aan Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens(1).

Na de inwerkingtreding van de richtlijn op 15 oktober 1998 begon de Commissie een officiële inbreukprocedure tegen de negen lidstaten die de omzetting van de richtlijn niet hadden gemeld. Voor de lidstaten die intussen hebben meegedeeld dat ze uitvoeringsmaatregelen hebben goedgekeurd, werden deze procedures stopgezet. In het geval van Ierland is de inbreukprocedure nog niet afgesloten; in het geval van Luxemburg heeft de actie van de Commissie ertoe geleid dat deze lidstaat door het Hof van Justitie werd veroordeeld in arrest C-450/00.

(1) PB L 281 van 23.11.1995.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3510/01

van Werner Langen (PPE-DE) aan de Commissie

(12 december 2001)

Betreft: Mogelijke concurrentievervalsing op het gebied van de bosbouw in de Bondsrepubliek Duitsland

Bij schrijven van de Europese Commissie van 3 februari 2000, ondertekend door Commissaris Franz Fischler (SG (2000) D/101191) betreffende Overheidssteun Nr. NN 136/99 Duitsland (Brandenburg); Overheidssteun in de vorm van beneden de kostprijs voor boseigenaars verrichte diensten, aan de minister van Buitenlandse Zaken van de Bondsrepubliek Duitsland zegt de Commissie dat de toegekende steun in het onderhavige geval met het EG-Verdrag verenigbaar is, maar dat zij haar beleid inzake overheidssteun aan de bosbouw momenteel doorlicht en zich het recht voorbehoudt om te zijner tijd overeenkomstig artikel 88, lid 1 van het EG-Verdrag dienstige maatregelen voor te stellen.

Kan de Commissie mededelen welke resultaten de toetsing van haar beleid inzake overheidssteun in de bosbouwsector heeft opgeleverd, en in hoeverre zij op dit terrein maatregelen heeft genomen of denkt te nemen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 januari 2002)

Wat de doorlichting van haar beleid inzake staatssteun in de bosbouwsector betreft, heeft de Commissie nog geen conclusies getrokken. De Commissie heeft haar desbetreffende werkzaamheden nog niet afgerond. Vooralsnog valt niet te zeggen wanneer de doorlichting zal worden afgesloten of wat daarvan de conclusies zullen zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2539/01

van Ioannis Souladakis (PSE) aan de Raad

(20 september 2001)

Betreft: Oprichting en bemanning van een afdeling voor de planning van politieoperaties

Tijdens het Zweedse voorzitterschap is besloten een aparte afdeling voor de planning van politieoperaties op te richten binnen het secretariaat van de Europese Raad en werden de algemene richtsnoeren vastgelegd voor de selectie, de opleiding en de individuele uitrusting van de politieagenten.

1. Wat zijn de voorstellen van de Raad onder Belgisch voorzitterschap om de oprichting van deze afdeling voltooien?

2. Welke concrete criteria denkt de Raad vast te stellen voor de bemanning van deze afdeling en voor de uitrusting van de politieagenten die er zullen werken?

3. Op welke manier kunnen volgens de Raad derde staten deelnemen aan deze afdeling en hoe zal tegelijk de autonomie van de besluitvorming van de EU verzekerd blijven?

4. Welke voorwaarden en criteria zal de Raad toepassen ten aanzien van de deelname van derde landen aan deze afdeling?

Antwoord

(25/26 maart 2002)

1. Op 1 juli 2001 is bij het secretariaat-generaal van de Raad door de secretaris-generaal/hoge vertegenwoordiger een politie-eenheid opgericht, die deel uitmaakt van de politiek-militaire structuren. Zij heeft tot taak de EU in staat te stellen politieoperaties te plannen en uit te voeren. Zij bestaat thans uit zeven hoge officieren, te weten twee op basis van een vergelijkend onderzoek geselecteerde EU-ambtenaren en vijf door lidstaten en/of in het kader van uitwisselingsregelingen gedetacheerde nationale deskundigen. Allen zijn internationaal ervaren politiefunctionarissen. De eenheid kan in tijden van crisis vanuit de lidstaten worden versterkt.

2. De huidige prioriteiten van de eenheid zijn:

- voorbereiding van de ministeriële conferentie inzake de toezegging van vermogens, die in november plaatsvindt;

- ontwikkeling en uitvoering van het te Göteborg goedgekeurde actieplan voor de politie;

- het onderhouden van de verbindingen met de OVSE met betrekking tot eventuele inschakeling van de EU voor de politiële aspecten van de kaderovereenkomst in de FYROM. Een lid van de politie-eenheid is bij het bureau van de SVEU in Skopje gedetacheerd.

3. Vanzelfsprekend kunnen derde landen evenmin aan de politie-eenheid deelnemen als aan enige andere afdeling van het secretariaat-generaal van de Raad. De samenwerking met derde landen en met internationale organisaties, met name de VN en de OVSE alsook hun eventuele deelname aan politiële operaties van de Unie, is een andere zaak en wordt thans nader uitgewerkt als onderdeel van de ontwikkeling door de EU van haar politievermogens.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3577/01

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(9 januari 2002)

Betreft: Galicië en het Iberische hoge-snelheidsnet

In het Witboek over het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen(1) noemt de Commissie het Iberische hoge-snelheidsnet als een van de 60 voorstellen van het beleid. Wat is de plaats van Galicië in deze plannen, wat betreft het Galicische net zelf, de aansluiting met het Iberische schiereiland, de Spaanse verbindingen met Frankrijk en de corridor Ferrol-Lissabon? Wat is het tijdschema en de begroting voor de aanleg hiervan? Welke voorstellen hebben de Spaanse en Portugese regering gedaan?

(1) COM(2001) 370 def.

Gecombineerd Antwoordop de schritftelijke vragen E-3577/01 en E-0065/02

(25/26 maart 2002)

In het Commissievoorstel inzake de herziening van Beschikking 1692/96/EG betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van het trans-Europees vervoersnet(1) wordt gedetailleerd ingegaan op de ontwikkeling van het spoorwegnet in Spanje (zie kaarten 3.0 en 3.5 van de bijlage bij het voorstel). Het voorstel voorziet bovendien in interoperabiliteit van het hogesnelheidsnet op het Iberisch Schiereiland.

De Raad heeft het voorstel momenteel in behandeling. In afwachting van een definitief besluit van de Raad en het Europees Parlement kan de Raad daarom vooralsnog niet aangeven welke gevolgen de uiteindelijke herziene beschikking zal hebben voor de situatie van Galicië wat betreft regionale, nationale en trans-Europese spoorwegnetten. Voorts onderstreept de Raad dat met de opneming van een specifiek spoorwegproject in het schema voor een trans-Europees vervoersnetwerk geenszins vooruit wordt gelopen op het uiteindelijke besluit betreffende de daadwerkelijke uitvoering van een specifiek project; de bevoegdheid daarvoor berust bij de nationale autoriteiten. Zo vallen in het door de geachte afgevaardigde genoemde geval besluiten betreffende het tijdschema voor de aanleg enerzijds en de toegekende financiering anderzijds onder de bevoegdheid van de Spaanse nationale autoriteiten.

(1) PB C 362 E van 18.12.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2943/01

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 oktober 2001)

Betreft: Langdurige beslechtingsprocedures bij (verkeers)ongevallen in Zwitserland

In antwoord op vraag E-1080/01(1) deelt de Raad mee dat de Commissie geen initiatief heeft genomen om onderhandelingen te voeren met de Zwitserse Confederatie over een verbetering van de beslechtingsprocedures bij ongevallen in Zwitserland tussen bijvoorbeeld een aldaar verzekerd voertuig en een voertuig dat in een lidstaat van de Gemeenschap is verzekerd. Vermits de vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering hiervoor geen oplossing biedt, dient het toepassingsveld van deze richtlijn nochtans dringend te worden uitgebreid om aanslepende claims tussen EU-slachtoffers en Zwitserse verzekeringsmaatschappijen in de nabije toekomst te vermijden.

Lacunes in de Zwitserse wetgeving bieden verzekeringsmaatschappijen de mogelijkheid om de toekenning van schadevergoedingen, voortvloeiend uit de burgerlijke aansprakelijkheid, gedurende een zeer lange tijd voor zich uit te schuiven. Deze bron van rechtsonzekerheid treft ook EU-onderdanen die het slachtoffer zijn van (verkeers)ongevallen in Zwitserland. Zij komen terecht in een juridische procedureslag zonder uitzicht op een vergoeding binnen een redelijke termijn. Eén van de slachtoffers is een onderdaan van de Belgische Federatie die al jarenlang wacht op een snelle, rechtvaardige en billijke schadevergoeding.

Zal de Commissie het initiatief nemen tot onderhandelingen met de Zwitserse Confederatie over bovengenoemde problematiek en dit in de vorm van een aanbeveling, zoals bepaald in artikel 300 van het Verdrag? Zo neen, waarom weigert ze een dergelijk initiatief, gezien de ontoereikendheid van de vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering om te komen tot een snelle, billijke en redelijke oplossing voor EU-slachtoffers in Zwitserland?

(1) PB C 364 E van 20.12.2001, blz. 41.

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(30 november 2001)

Zoals zij dit in eerdere antwoorden heeft laten weten, heeft de Commissie de verkennende besprekingen met de Zwitserse Bondsstaat voortgezet, ter verruiming van de bescherming uit hoofde van de Vierde Richtlijn(1) betreffende de verzekering van motorrijtuigen bij claims tegen Zwitserse

verzekeringsmaatschappijen. Uit een analyse van de huidige toestand is evenwel gebleken dat de juridische onvolkomenheden als zodanig niet substantieel zijn en dat het pleit over eventuele claims gewoonlijk binnen een redelijk tijdsbestek wordt beslecht. Met betrekking tot het specifieke geval van een Belgisch onderdaan lijkt het dat de lange duur van de procedure niet te wijten is aan het beschikbare juridische instrumentarium.

(1) Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG van de Raad (Vierde Richtlijn motorrijtuigenverzekering), PB L 181 van 20.7.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3682/01

van Glyn Ford (PSE) aan de Raad

(17 januari 2002)

Betreft: Onderwijs en welzijn ten behoeve van zigeuners en trekkende beroepsbevolking

NATT is een professionele onderwijsorganisatie op het gebied van onderwijs en welzijn ten behoeve van zigeuners en de trekkende beroepsbevolking. Deze organisatie is medeoprichter van Efecot, de in Brussel zetelende Europese Federatie voor onderwijs aan kinderen van de trekkende beroepsbevolking (1988).

Efecot heeft voor haar programma's Europese subsidies ontvangen en heeft op verzoek van de Commissie ook een zevenjarig werkprogramma opgesteld. De Commissie heeft Efecot verder gevraagd haar werkmethoden en projectbeheer in verschillende fora als een voorbeeld van goede praktijken te presenteren.

De Commissie heeft onlangs evenwel een regeling ingevoerd waarbij projectvoorstellen door externe beoordelaars worden geëvalueerd. Sedert de invoering van deze regeling zijn de aan deze beoordelaars voorgelegde projecten, die waren gericht op het bevorderen en verbeteren van onderwijs en opleiding aan zigeuners en de trekkende beroepsbevolking, consequent verworpen. De Commissie heeft geen maatregelen genomen op dit probleem te verhelpen.

Welke maatregelen denkt de Raad te nemen om dit probleem te verhelpen en te waarborgen dat deze projecten weer zoals voorheen naar behoren in aanmerking worden genomen?

Antwoord

(18 maart 2002)

De Raad draagt de verbetering van onderwijsstelsels voor iedereen een warm hart toe, maar verzoekt het geachte parlementslid zijn vraag rechtstreeks voor te leggen aan de Commissie, die bevoegd is voor de behandeling van dit soort problemen.