SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0197/01

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(29 januari 2001)

Betreft: Artikel 4, lid 3 van richtlijn 90/220 niet toegepast

1. Weet de Europese Commissie dat er in de Europese havens aan de buitengrenzen (bijvoorbeeld La Coruña, Tarragona, Rotterdam of Hamburg) zo goed als geen stelselmatige waterdichte controle op genetisch veranderde producten plaatsvindt, maar hoogstens steekproeven?

2. Beschikt de Europese Commissie over aanduidingen (in percent) in welke omvang de weinige steekproeven gehouden worden?

3. Hoe zorgt de Europese Commissie dat de lidstaten de garantie bieden dat enkel genetisch veranderde producten die uitdrukkelijk toegelaten zijn, in de Gemeenschap op de markt komen?

4. Aangezien in de Verenigde Staten ook genetisch veranderde producten toegelaten zijn die in de Europese Unie verboden zijn: zou de invoer uit derde landen, op de eerste plaats de Verenigde Staten (en vooral maïs en soja), niet systematisch gecontroleerd moeten worden om na te gaan of het genetisch veranderd materiaal in de Gemeenschap toegelaten is?

5. Hoe komen de Europese Commissie en de lidstaten aan de nodige informatie, aangezien er in de Verenigde Staten geen zaaigoedregister bestaat? Mag men ervan uitgaan dat noch de Europese Commissie noch de lidstaten volledig geïnformeerd zijn over de genetisch gemanipuleerde variëteiten die in de Verenigde Staten of andere landen op de markt zijn en in de Europese Unie geïmporteerd zouden kunnen worden?

6. Beschikken (a) de Europese Commissie, en (b) de autoriteiten van de lidstaten eigenlijk wel over testmethoden voor alle genetisch veranderde variëteiten die in de Verenigde Staten verbouwd worden? Kan ik een lijst van de verschillende testmethoden krijgen? Zo nee, hoe kan er zonder testmethoden eigenlijk controle uitgeoefend worden?

7. Waarom treedt de Europese Commissie niet op tegen lidstaten die de bewuste controle enkel met steekproeven uitvoeren en bijgevolg de uitvoering van richtlijn 90/220 niet kunnen waarborgen?

8. Heeft de Europese Commissie er de lidstaten en de publieke opinie op gewezen dat artikel 4, lid 3 van richtlijn 90/220(1) systematische controle voorschrijft?

9. Waarom heeft de Europese Commissie de klachten van Greenpeace niet verder onderzocht en heeft zij ondanks aanwijzingen van onwettige verhandeling (bijvoorbeeld mijn vraag E-1571/99(2) aan haar adres over onwettige handel in zaaigoed in Baden-Württemberg) niet ingegrepen?

(1) PB L 117 van 8.5.1990, blz. 15.

(2) PB C 170 E van 20.6.2000, blz. 36.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(26 maart 2001)

1. t/m 3. Richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen (GMO's) in het milieu, bepaalt in artikel 4 dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat negatieve effecten van de introductie van GMO's op de menselijke gezondheid en het milieu worden vermeden. Daartoe bepaalt artikel 4, lid 3, dat de lidstaten ervoor zorgen dat hun autoriteiten de geschikte inspectie- en controlemaatregelen met betrekking tot GMO's organiseren. In de herziene Richtlijn 90/220/EEG is deze verplichting opgenomen in artikel 4, lid 5.

De Commissie heeft een aantal klachten onderzocht over ladingen die zijn aangekomen in de communautaire havens van La Coruña, Tarragona, Rotterdam en Hamburg. Zoals werd opgemerkt in de context van deze klachten, verplicht artikel 4, lid 3, de lidstaten niet om alle inkomende vaartuigen te controleren. De richtlijn geeft niet aan hoe frequent de inspecties moeten worden uitgevoerd, maar laat dit over aan de lidstaten, die dergelijke inspecties zodanig moeten organiseren dat wordt voldaan aan de veiligheidsvoorschriften van de richtlijn, d.w.z. dat negatieve effecten op de menselijke gezondheid en het milieu worden vermeden.

4. Er werd een technische werkgroep ad hoc inzake inspecties en controlemaatregelen betreffende genetisch gemodificeerde organismen ingesteld teneinde de beschikbaarheid en toepasbaarheid te bespreken van specifieke technische methoden voor de detectie van potentiële ongeoorloofde doelbewuste introducties van genetisch gemodificeerde organismen alvorens zij op de markt worden geplaatst. Er worden thans verdere maatregelen over dit onderwerp besproken in het kader van de specifieke verticale wetgeving.

5. Om GMO's (als zodanig of gemengd met andere producten) in de Gemeenschap te mogen importeren, moet worden voldaan aan de relevante communautaire wetgeving, zodanig dat het publiek verzekerd kan zijn van de veiligheid van deze producten voor de menselijke gezondheid en het milieu. In overeenstemming met Richtlijn 90/220/EEG mogen GMO's slechts op de markt worden gebracht nadat daarvoor krachtens de richtlijn een vergunning is afgegeven. Dit heeft ook betrekking op producten die GMO's bevatten of ervan zijn afgeleid die in de Gemeenschap worden ingevoerd.

Informatie betreffende de huidige stand van zaken met betrekking tot vergunningen voor het op de markt brengen van GMO's in de Verenigde Staten kan worden verkregen via het internet op de websites van de overeenkomstige verantwoordelijke autoriteiten. Aangezien deze specifieke websites vrij toegankelijk zijn, maken de lidstaten en de Commissie gebruik van deze bronnen om hun informatie over de situatie in de Verenigde Staten actueel te houden. De Commissie is ook in regelmatig contact met de Amerikaanse autoriteiten over een reeks van kwesties met betrekking tot GMO's, met inbegrip van de status van vergunningen voor het op de markt brengen van genetisch gemodificeerde variëteiten.

6. De specifieke indeling van GMO's is een procedure die meerdere stappen beslaat, waarin na de algemene indeling als GMO een aantal andere tests volgen om duidelijk een specifiek GMO te kunnen identificeren. Er is in verschillende laboratoria in heel de Gemeenschap een grote verzameling kwalitatieve tests ontwikkeld om GMO's te detecteren. Er heeft een door het Gemeenschappelijk Onderzoekcentrum van de Commissie gecoördineerde validatie van deze tests plaatsgevonden. Deze gevalideerde tests maken de algemene identificatie van een GMO mogelijk en de werkzaamheden aan de verdere ontwikkeling van deze tests worden voortgezet en regelmatig bijgewerkt.

7. en 8. De Commissie zou slechts een procedure op gang brengen tegen lidstaten krachtens artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-Verdrag op basis van bewijzen betreffende het niet nakomen van de verplichtingen van de richtlijn. Zoals met alle juridische procedures, ligt de bewijslast bij de Commissie. Het feit dat de lidstaten niet systematisch alle inkomende vaartuigen uit de Verenigde Staten en Canada controleren, is geen inbreuk op artikel 4, lid 3, van de richtlijn.

9. De Commissie heeft de klachten van Greenpeace verder besproken met de Spaanse en Nederlandse regering. Met betrekking tot de invoering in La Coruña, Tarragona en Rotterdam, is de Commissie tot de conclusie gekomen dat er geen bewijzen zijn op basis waarvan een inbreukprocedure tegen de Spaanse en Nederlandse autoriteiten kan worden ingeleid. Met betrekking tot de invoer in Rotterdam, waarvoor Greenpeace bewijsmateriaal heeft voorgelegd inzake beweerde onregelmatigheden met betrekking tot een specifieke vracht, hebben de Nederlandse autoriteiten een eigen inspectie uitgevoerd van de betreffende vracht, maar hebben daarbij geen ongeautoriseerde levensvatbare GMO's aangetroffen. De Nederlandse autoriteiten hebben de Commissie ervan in kennis gesteld dat het hun beleid is vrachten te inspecteren en te testen wanneer daarover klachten worden ingediend of wanneer onregelmatigheden worden vermoed. De situatie met betrekking tot de invoer in Hamburg wordt nog onderzocht.

Met betrekking tot de situatie in Baden-Württemberg geldt dat de Commissie voorlopige informatie heeft ontvangen van de Duitse autoriteiten volgens dewelke het voornamelijk zou gaan om goedgekeurde variëteiten met een laag niveau van minder dan 1 %. Dit geval wordt echter nog onderzocht.