SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0862/01

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(22 maart 2001)

Betreft: Mond- en klauwzeer

1. In welke landen die handel drijven met de Europese Unie bestaat er op het ogenblik een duidelijk bewijs van mond- en klauwzeer bij tweehoevige dieren?

2. Welke maatregelen worden er getroffen om zeker te zijn dat er in de Europese Unie geen besmet vlees ingevoerd wordt?

3. Op welk ogenblik heeft de Commissie voor het eerst kennis gekregen van het uitbreken van mond- en klauwzeer in Zuid-Afrika, en op welk ogenblik heeft ze maatregelen getroffen om het besmettingsgevaar af te wenden?

4. Waar is de vertraging aan te wijten?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(18 juli 2001)

Richtlijn 72/462/EEG van de Raad van 12 december 1972 inzake gezondheidsvraagstukken en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de invoer van runderen en varkens en van vers vlees uit derde landen(1) stelt de algemene veterinairrechtelijke voorschriften voor de import vast. Op grond hiervan is een aantal specifieke besluiten van de Commissie over specifieke veterinaire voorschriften en veterinaire certificering van deze dieren en producten aangenomen op advies van het Permanent Veterinair Comité.

Richtlijn 79/542/EEG van de Raad van 21 december 1976 stelt een lijst van derde landen vast waaruit lidstaten de import van runderen, varkens en vers vlees toestaan(2) en van andere producten in overeenstemming met Richtlijn 72/462/EEG. Wat mond- en klauwzeer (MKZ) betreft, zijn alleen Zuid-Amerika en de Zuid-Afrikaanse landen belangrijk met betrekking tot vlees en dierlijke producten. Specifieke regels bepalen de import uit de landen op deze lijst waar een MKZ-epidemie heerst in delen van het land, en/of waar gevaccineerd wordt. De import van huisdieren uit deze landen naar de Gemeenschap is niet toegestaan.

De veterinairrechtelijke voorschriften en de veterinaire certificering voor deze landen zijn vastgelegd in Beschikking 93/402/EEG van de Commissie van 10 juni 1993 betreffende veterinairrechtelijke voorschriften en veterinaire certificering voor de invoer van vers vlees uit landen van Zuid-Amerika(3) en Beschikking 1999/283/EG van de Commissie van 12 april 1999 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften en de voorschriften inzake veterinaire certificering voor de invoer van vers vlees uit bepaalde Afrikaanse landen(4).

Zij schrijven het volgende voor met betrekking tot mond- en klauwzeer:

- het bedrijf/gebied van herkomst van de te slachten dieren moet een bepaalde tijd MKZ-vrij zijn om het vlees naar de Gemeenschap te mogen exporteren;

- het uitbenen en de rijping van het vlees waarvan wetenschappelijk bewezen is dat als er een MKZ-virus aanwezig is, het tijdens dit proces zeker wordt vernietigd. Dit is de laatste 30 jaar in de praktijk effectief gebleken.

Bovendien voert de Commissie (Voedsel- en Veterinair Bureau) ter plaatse inspecties uit om erop toe te zien dat deze bepalingen juist toegepast worden.

De uitbraak werd bevestigd op een varkensboerderij in de buurt van Durban in Zuid-Afrika op 17 september 2000 en de Commissie is op 18 september 2000 geïnformeerd. Op 20 september 2000 heeft zij een gedetailleerd verslag ontvangen van de veterinaire autoriteiten van Zuid-Afrika, dit is doorgegeven aan de hoofden van de veterinaire diensten van de lidstaten.

Ondanks het feit dat de invoer van varkensvlees uit Zuid-Afrika niet toegestaan is, werd de exportcertificering van al het vers vlees van gevoelige dieren onmiddellijk en automatisch gestaakt, aangezien de veterinaire certificering zoals bepaald in Beschikking 1999/283/EG van de Commissie niet langer door de veterinaire autoriteiten van Zuid-Afrika ondertekend kon worden.

Er was geen vertraging.

(1) PB L 302 van 31.12.1972.

(2) PB L 146 van 14.6.1979.

(3) PB L 179 van 22.7.1993.

(4) PB L 110 van 28.4.1999.