ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0641/01

van Francesco Speroni (TDI) aan de Commissie

(6 maart 2001)

Betreft: Benaming van melk

In Italië wordt melk verkocht onder verwijzing naar een bepaalde streek (Busto Arsizio-melk, Brianza-melk) zonder dat er enig verband bestaat tussen de streek in kwestie en de streek waar de melk geproduceerd wordt.

Kan de Commissie zeggen of deze handelspraktijk te verenigen valt met de bestaande voorschriften?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 mei 2001)

De door de geachte afgevaardigde genoemde melkbenamingen zijn niet geregistreerd als Beschermde oorsprongsbenaming of Beschermde geografische aanduiding in de zin van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 betreffende de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen(1).

Richtlijn 2000/13/EG van het Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame(2) bepaalt in artikel 2 dat de etikettering en de wijze waarop deze is uitgevoerd de koper niet mogen kunnen misleiden, () ten aanzien van de kenmerken van het levensmiddel en met name () de oorsprong of herkomst (van dit levensmiddel).

Een benaming of een aanduiding in de etikettering die naar een bepaalde streek verwijst, is bijgevolg slechts toegestaan als het levensmiddel daadwerkelijk in deze streek wordt vervaardigd.

De Commissie zal contact met de Italiaanse autoriteiten opnemen om alle informatie te verkrijgen die nodig is om het door de geachte afgevaardigde vermelde geval te onderzoeken.

(1) PB L 208 van 24.7.1992.

(2) PB L 109 van 6.5.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0394/01

van Ioannis Marínos (PPE-DE) en Giorgos Dimitrakopoulos (PPE-DE) aan de Raad

(20 februari 2001)

Betreft: Terroristische actie van de ETA

Volgens informatie die de gezaghebbende Spaanse krant El Païs heeft ontvangen van de politie en gewone burgers zou de terroristische organisatie ETA met doodsbedreigingen kleine ondernemers en bedrijven in Baskenland onder druk hebben gezet om hun belangrijke bedragen af te persen. Onlangs was er heel wat ophef over een dergelijke doodsbedreiging tegen de Franse voetbalster Lizarazou, en de krant Diario 16 onthulde dat vele Baskische voetballers dergelijke doodbedreigingen van de ETA hebben ontvangen en de terroristen geld betalen in ruil voor hun leven. Dit geld wordt natuurlijk gebruikt om de dodelijke terroristische acties van deze organisatie te betalen maar dient ook om de terroristen een luilekkerleven te laten leiden.

Telkens wanneer er een moord wordt gepleegd door de ETA beperkt de Raad zich ertoe het geweld af te keuren en zijn spijt uit te drukken over de slachtoffers (en dat doet het Parlement uiteraard ook). Maar vindt de Raad niet dat het veel efficiënter zou zijn indien hij er tegelijk op zou wijzen dat deze terroristen, die beweren dat zij strijden voor een onafhankelijk Baskenland, ook strijden voor hun persoonlijke verrijking? Zou een dergelijke beschuldiging niet drastisch de steun voor hun actie beperken, aangezien dit hun zogezegde revolutionaire onbaatzuchtigheid en hun patriottische ambities in diskrediet zou brengen?

Is de Raad voornemens in het licht hiervan een geïntegreerd beleid voor de bestrijding van het terrorisme uit te stippelen?

Antwoord

(16 juli 2001)

De Raad beoogt een geïntegreerde aanpak van het verschijnsel terrorisme. Halfjaarlijks wordt er een document opgesteld over de dreiging die ervan uitgaat en op gezette tijden wordt er van gedachten gewisseld over de recente incidenten.

Eén van de doelstellingen van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid is de bestrijding van het terrorisme. Meer bepaald voorziet de aanbeveling van de Raad van 9 december 1999 in samenwerking tussen de autoriteiten van de lidstaten bij de financiering van de bestrijding van terrorisme.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1325/01

van Arie Oostlander (PPE-DE) aan de Commissie

(3 mei 2001)

Betreft: Veroordeling tot 15 maanden gevangenschap van de heer Sotiris Bletsas voor de verspreiding van door de Commissie gefinancierd informatiemateriaal

In een resolutie van 3 februari 2001 veroordeelt het Europees Bureau voor Minder Gebruikte Talen (EBLUL) in Dublin de veroordeling van de heer Sotiris Bletsas, Grieks staatsburger, door de rechtbank van Athene tot 15 maanden gevangenschap. De heer Sotiris Bletsas zou valse informatie hebben verspreid over een Europese minderheidstaal in Griekenland. Die zogenaamde valse informatie bestaat echter uit een verwijzing naar het feitelijk bestaan van de taal Vlachs in door het Europees Bureau voor Minder Gebruikte Talen geproduceerd voorlichtingsmateriaal over minderheidstalen in Europa. Dit materiaal wordt gefinancierd door de Europese Commissie. Bovendien is het feitelijk bestaan van de taal Vlachs erkend in het Euromosaic Rapport van de Europese Commissie.

Is de Europese Commissie bekend met de veroordeling van de heer Sotiris Bletsas?

Zo ja, acht de Commissie het besluit van de rechtbank van Athene in strijd met het fundamentele recht op vrijheid van meningsuiting?

Is de Commissie van plan om eventueel stappen te nemen tegen de lidstaat Griekenland?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(22 juni 2001)

Zoals al geantwoordt is op de schriftelijke vraag E-0487/01 van de heren Wyn en Knörr Borràs(1) volgt de Commissie deze kwestie op de voet. Zij heeft de Giekse regering om nadere inlichtingen gevraagd en in het bijzonder om een kopie van het vonnis.

De Commissie kan geen stelling nemen voordat zij over alle gegevens beschikt die voor een volledig begrip van de feiten nodig zijn.

(1) PB C 261 E van 18.9.2001, blz. 125.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0261/01 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Raad. Volgrecht.



Publicatieblad Nr. 340 E van 04/12/2001 blz. 0016 - 0016



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0261/01 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Raad (14 februari 2001) Betreft: Volgrecht Slaat verkoopprijs exclusief belasting, die volgens de ontwerprichtlijn de basis moet vormen voor het te vorderen recht, ook op de vermogenswinst- of overeenkomstige belasting en hoe moet deze worden berekend bij een doorverkoop waarbij diverse uiteenlopende nationale belastingwetgevingen een rol spelen? Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0257/01, E-0259/01, E-0261/01 en E-0263/01 (13 juli 2001) De vragen van het geachte parlementslid betreffen aangelegenheden die ressorteren onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten. Antwoorden zullen dus afhangen van de maatregelen die de lidstaten uitvaardigen wanneer zij uitvoering geven aan de richtlijn betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk; ook andere bepalingen uit de nationale wetgeving zijn in dezen relevant.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1114/01

van Carlos Carnero González (PSE) aan de Raad

(9 april 2001)

Betreft: Maatregelen van de regering van Namibië tegen homoseksuelen

De media hebben vandaag laten weten dat Sam Nujoma, president van Namibië, de politie heeft opgedragen alle gays en lesbiennes te arresteren, op te sluiten en het land uit te zetten, met als reden dat de nationale grondwet homoseksualiteit niet toelaat.

Deze maatregelen schenden de mensenrechten van de burgers van Namibië, zijn in strijd met de fundamentele principes van een rechtsstaat en derhalve absoluut onaanvaardbaar voor de internationale gemeenschap.

De Europese Unie moet derhalve de besluiten van de Namibische regering verwerpen, onmiddellijke afschaffing ervan eisen en erop toezien dat de grondrechten van de burgers van dat land, met inbegrip van de vrije keuze van seksueel gedrag, volledig worden geëerbiedigd.

Bovendien heeft Namibië de Overeenkomst van Cotonou en de bepalingen ervan inzake de eerbiediging van de democratische beginselen en de mensenrechten ondertekend. Welke maatregelen denkt de Raad onverwijld te treffen om zich tegen de besluiten van de Namibische regering te verzetten en de onvoorwaardelijke annulering ervan te eisen?

Antwoord

(16 juli 2001)

In antwoord op de vraag van het geachte parlementslid kan de Raad hem mededelen dat de EU de plaatselijke vertegenwoordiger van het voorzitterschap met een demarche in Windhoek heeft belast om uiting te geven aan de bezorgdheid van de EU over de bedreigingen en het verbale geweld jegens minderheden in Namibië. De EU vindt dergelijke officiële verklaringen tegen minderheden, waaronder homoseksuelen, onaanvaardbaar en beschouwt ze als een verontrustend teken van intolerantie.

De EU vindt dat deze verklaringen en maatregelen niet stroken met het beleid van verzoening, tolerantie, harmonie en eenheid in verscheidenheid dat de Regering van Namibië na de onafhankelijkheid ingesteld heeft en roept de Regering van Namibië op om de mensenrechten te blijven respecteren.

De EU is van oordeel dat de beledigende verklaringen van Namibië jegens minderheden het vertrouwen in de toekomt van Namibië schenden en de lovenswaardige inspanningen van de Regering ondermijnen om buitenlandse investeringen aan te trekken, het toerisme te ontwikkelen en de levensstandaard van het Namibische volk te verbeteren.

De inhoud van de demarche kan later als een verklaring van de EU worden uitgegeven en zodra de reactie van de Namibische regering op de demarche bekend is, zal de EU hierop zo nodig terugkomen.

De Raad heeft ook nota genomen van de resolutie over de rechten van homoseksuelen in Namibië die het Europees Parlement heeft aangenomen tijdens zijn zitting van 5 april 2001 te Straatsburg en die het voornemens is aan de Regering van Namibië te zenden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1823/01

van Daniela Raschhofer (NI) aan de Commissie

(20 juni 2001)

Betreft: De invoering van statiegeld voor wegwerpverpakkingen in Duitsland

In Duitsland wordt overwogen de regelgeving voor verpakkingen te wijzigen en statiegeld in te voeren voor wegwerpverpakkingen voor dranken.

Is de Commissie van mening dat deze regeling om milieuredenen noodzakelijk is? Is de Commissie zich ervan bewust dat andere verwerkingssystemen, zoals bijvoorbeeld thermische verwerking, een minstens even hoog niveau van milieubescherming waarborgen?

Ziet de Commissie in deze nationale maatregel een beperking van het vrije verkeer van goederen overeenkomstig artikel 28 van het EG-Verdrag?

Is de Commissie zich ervan bewust dat met richtlijn 94/62(1) een volledige harmonisatie heeft plaatsgevonden van de verpakkingsvoorschriften voor geheel Europa en dat uitzonderingen alleen mogelijk zijn op grond van artikel 95, lid 5, waarbij de voorwaarden genoemd in artikel 5, met name nieuwe wetenschappelijke inzichten en het bestaan van een specifiek probleem voor deze lidstaat duidelijk niet aan de orde zijn?

(1) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10.

Gecombineerd Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1774/01, E-1775/01, E-1777/01 en P-1823/01

(26 juli 2001)

Het ontwerp voor een tweede wijziging van de Duitse verordening inzake verpakkingen, die is aangemeld in het kader van Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval(1) en Richtlijn 98/34/EG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften(2), is door de Commissie bestudeerd in het licht van de toepasselijke bepalingen van het Gemeenschapsrecht.

Onder meer de door het geachte parlementslid aangehaalde punten zijn door de bevoegde diensten van de Commissie bestudeerd.

Aangezien de Bundesrat tijdens zijn zitting van 13 juli 2001 een voorstel voor een gemeenschappelijke verordening van verscheidene deelstaten heeft goedgekeurd en niet het ontwerp dat aan de Commissie is voorgelegd, is het van geen belang meer of dit ontwerp verenigbaar is met het Gemeenschaprecht.

(1) PB L 365 van 31.12.1994.

(2) PB L 204 van 21.7.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0763/01

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(13 maart 2001)

Betreft: Belasting op tweedehands auto's die uit andere EU-landen ingevoerd worden

Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft op 22 februari ll. uitspraak gedaan in de zaak C-393/98. Het vonnis zegt dat Portugal niet het recht heeft om belasting te heffen op tweedehands auto's die uit andere EU-landen ingevoerd worden.

Denemarken heeft een wettelijke regeling die tot doel heeft om de invoer van tweedehands auto's uit andere EU-landen te verhinderen. Dat gebeurt aan de hand van een registratieheffing, waarvan het bedrag vastgesteld wordt door een schatting van de waarde van het voertuig dat ingevoerd wordt. Er vindt zowel een eerste schatting als een controle achteraf plaats, en tenslotte de vastlegging van de belastingaanslag.

De aanslag kan sterk variëren, maar ligt normalerwijze in de orde van 200 %. Er zijn gevallen te vinden dat er 500 % aan belasting geëist wordt, wat vanzelfsprekend prohibitief is, zelfs in vergelijking met de hoge belastingtarieven voor nieuwe wagens die in Denemarken vanzelf al van toepassing zijn.

Kan de Europese Commissie laten weten of naar haar mening de uitspraak tegen Portugal op analoge wijze tegen de Deense belasting op ingevoerde tweedehands wagens aangewend kan worden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 juni 2001)

De Commissie bevestigt dat zij het arrest van het Hof van Justitie van 22 februari 2001 in de zaak C-393/98, Gomes Valente, beschouwt als een arrest dat gevolgen kan hebben die verder reiken dan het geschil dat met het oog op een prejudiciële beslissing aan het Hof is voorgelegd.

Uit een eerste analyse van de Commissie komen de volgende belangrijke punten naar voren:

- Het Hof constateert dat om de omslachtigheid te vermijden van een systeem waarbij de werkelijke waardevermindering van elk betrokken voertuig wordt bepaald door een waardeschatting of expertise, een lidstaat door middel van forfaitaire tabellen die zijn vastgelegd in een wettelijke of bestuursrechtelijke bepaling en berekend op basis van criteria als ouderdom, kilometerstand, staat van onderhoud, type aandrijving, merk of model van het voertuig de waarde van gebruikte voertuigen kan vaststellen die in het algemeen de werkelijke waarde zeer sterk benadert.

- Het Hof eist dat zelfs met een nieuw stelsel dat rekening houdt met bovengenoemde factoren, aan particulieren die de waardeschatting door de administratie zouden aanvechten de mogelijkheid wordt geboden om dit in rechte te betwisten.

- Het Hof stelt dat de fiscale neutraliteit tussen lidstaten hoegenaamd niet betekent dat een concurrentievoordeel van gebruikte voertuigen, die in een andere lidstaat tegen betere voorwaarden op het gebied van prijs enz. zijn verkregen, zou moeten worden tenietgedaan.

Al deze punten kunnen op onder meer Denemarken van toepassing zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0758/01

van Werner Langen (PPE-DE) aan de Commissie

(7 maart 2001)

Betreft: EU-slachtprogramma ter ondersteuning van de rundvleesmarkt

In het kader van het EU-slachtprogramma ter ondersteuning van de rundvleesmarkt is het de bedoeling dat er in Duitsland 400 000 koeien van meer dan dertig maanden worden opgekocht, geslacht en verbrand. Onder deze regeling vallen 12 000 runderen in de deelstaat Rijnland-Palts. Op een aanbesteding van het Bondsministerie van Consumentenbescherming, Landbouw en Voeding in de Bundesanzeiger (staatscourant) kunnen 314 Duitse slachthuizen inschrijven als zij in staat zijn veertig koeien per uur te slachten. Als reden wordt verwezen naar de strenge voorschriften in de EU-verordening. Volgens een van de grootste slachthuizen in Rijnland-Palts is het niet mogelijk veertig koeien per uur te slachten omdat het nemen van hersenmonsters voor de BSE-test voor vertraging zorgt. Als gevolg hiervan zouden de koeien naar slachthuizen moeten worden vervoerd die wel over de nodige capaciteit beschikken. Vervoerskosten voor de boeren en onnodig lange veetransporten moeten echter worden voorkomen.

Kan de Commissie meedelen:

1. Wat de strenge voorschriften precies inhouden die ertoe leiden dat er veertig koeien per uur moeten worden geslacht, en hoe restrictief deze worden uitgevoerd?

2. Hoe ze deze voorschriften motiveert en beschouwt zij deze gezien de hierboven genoemde moeilijkheden als absoluut noodzakelijk?

3. Welke mogelijkheden ze ziet om concrete problemen bij de uitvoering tegen te gaan?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(3 mei 2001)

Verordening (EG) nr. 2777/2000 van de Commissie van 18 december 2000 houdende vaststelling van buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de rundvleesmarkt(1) bevat geen voorschriften met betrekking tot de slachtcapaciteit van slachthuizen. Wel is in artikel 7 van die verordening bepaald dat de lidstaten alle nodige maatregelen moeten vaststellen voor een behoorlijke toepassing van de betrokken regeling, waaronder met name artikel 5 van die verordening.

Volgens door de Duitse autoriteiten verstrekte informatie is de minimale slachtcapaciteit per slachthuis vastgesteld omdat het aantal personeelsleden dat op korte termijn beschikbaar is voor de controles ter plaatse, beperkt is. Toch zijn de voor deelneming geselecteerde slachthuizen geografisch gespreid over de belangrijkste rundvleesproducerende gebieden in Duitsland, zodat de afstand waarover de dieren moeten worden vervoerd, redelijk blijft.

(1) PB L 321 van 19.12.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0567/01

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(27 februari 2001)

Betreft: Betrouwbaarheidsverklaring voor het DG Regionaal beleid

Tijdens de vergadering van de Commissie begrotingscontrole van 7 februari 2001 verklaarde Europees Commissaris Fischler dat het exacte foutenpercentage bij de financiële verrichtingen in het Directoraat-generaal Landbouw in 1999 3,06 % bedroeg.

Kan de Commissaris die bevoegd is voor regionaal beleid in de geest van samenwerking en transparantie tussen de Europese instellingen een soortgelijk percentage geven voor de financiële verrichtingen in het DG Regionaal beleid en zo niet, waarom niet?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie op de schritftelijke vragen P-0553/01, E-0554/01, E-0555/01, E-0556/01, E-0557/01, E-0558/01, E-0559/01, E-0560/01, E-0561/01, E-0562/01, E-0563/01, E-0564/01, E-0565/01, E-0566/01, E-0567/01, E-0568/01, E-0569/01 en E-0570/01

(11 april 2001)

De Commissie wijst het geachte parlementslid er op dat de Rekenkamer in het kader van haar betrouwbaarheidsverklaring voor de algemene begroting geen foutenpercentage verstrekt, aangezien zij het als een al te eenvoudige voorstelling beschouwt om het succes van het financiële beleid van de Commissie aan deze ene indicator af te meten.

Drie jaar geleden besloot de Kamer derhalve de openbaarmaking van een algemeen foutenpercentage te staken en een eigen methodologie voor het opstellen van een betrouwbaarheidsverklaring te ontwikkelen teneinde de kwijtingverlenende autoriteit van gedetailleerdere informatie te voorzien.

Verder heeft de Rekenkamer bij herhaling te kennen gegeven dat het geheel misleidend zou zijn als zij foutenpercentages op een lager niveau (zoals per sector of directoraat-generaal) zou moeten afleiden uit een algemeen foutenpercentage. Het beperkte aantal transacties dat de Kamer controleert, is onvoldoende om een geldig foutenpercentage vast te stellen op dit lagere niveau.

Bijgevolg kan de Commissie het geachte parlementslid de gevraagde informatie niet verschaffen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1075/01

van John Cushnahan (PPE-DE) aan de Raad

(5 april 2001)

Betreft: Beschuldigingen van politiegeweld in de Tsjechische Republiek

Is de Raad bekend met de beschuldigingen van politiegeweld in de Tsjechische Republiek tijdens de vergadering van de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds in Praag in september 2000? Wat is de Raad, gezien de schending van de rechten van degenen die na de protesten werden aangehouden, van plan te ondernemen om ervoor te zorgen dat de Tsjechische Republiek alle klachten van folteringen en slechte behandeling op onpartijdige wijze onderzoekt?

Antwoord

(16 juli 2001)

De Raad heeft geen specifieke informatie ontvangen over beschuldigingen van politiegeweld in de Tsjechische Republiek tijdens de vergadering van de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds in Praag in september 2000.

De Raad hecht er het allergrootste belang aan dat de kandidaat-lidstaten de beginselen democratie, rechtsstaat en mensenrechten eerbiedigen. Wat de Tsjechische Republiek betreft, merkt de Raad op dat in het periodieke verslag van de Commissie van 2000 over de vorderingen van de Tsjechische Republiek op de weg naar toetreding geconcludeerd wordt dat Tsjechië aan de politieke criteria van Kopenhagen blijft voldoen. Er kan met name worden opgemerkt dat de Tsjechische Republiek haar binnenlands institutioneel kader op het gebied van de mensenrechten is blijven uitbouwen door na de aanstelling, in 1998, van een commissaris voor de mensenrechten, in februari 2000, het bureau van de ambtenaar voor de bescherming van rechten (ombudsman) op te richten, dat bevoegd is voor een aantal zaken, waaronder klachten over de politie.

Mocht er sprake zijn van schending van de hierboven genoemde grondbeginselen, dan zou, in het bijzonder in het kader van de bij de Europa-overeenkomst ingestelde organen, overwogen kunnen worden bij de Tsjechische Republiek de nodige stappen te ondernemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1413/01

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(14 mei 2001)

Betreft: Fiscale discriminatie van uitzendkrachten uit andere lidstaten

Tot dusver werd, in het geval van uitzendorganisaties, de aan gemeenten verschuldigde gemeentebelasting berekend over de som van het arbeidsloon.

Per 1 januari 2001 moet een onderneming die personeel via een uitzendorganisatie in dienst heeft genomen, op grond van artikel 20 van het Bundesbegleitgesetz 2001, BGBL 1, 142/2000, over 70 % van het salaris gemeentebelasting betalen. Omdat op deze wijze onder meer ook de loonnevenkosten en een winstpercentage bij de berekeningsgrondslag worden betrokken, moet deze gemeentebelasting op zijn minst dubbel worden betaald.

Een van een in een andere lidstaat gevestigde uitzendorganisatie aan een Oostenrijkse onderneming in het binnenland ter beschikking gestelde werknemer wordt bij de berekening van de gemeentebelasting veel slechter behandeld dan een rechtstreeks bij dit binnenlands bedrijf aangestelde werknemer.

Ook wanneer het laatstgenoemde binnenlandse bedrijf bijvoorbeeld een binnenlands elektriciteitsbedrijf opdracht geeft voor een reparatie, hoeft veel minder gemeentebelasting te worden betaald, dan wanneer de reparatie zou worden uitgevoerd door een elektricien die afkomstig is van een uitzendorganisatie die in een andere lidstaat is gevestigd.

Kan de Commissie meedelen of deze duidelijke discriminatie van en concurrentievervalsing voor in andere lidstaten gevestigde uitzendondernemingen stroken met de Europese wetgeving?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(31 mei 2001)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op zijn schriftelijke vraag E-0411/01(1).

Dit antwoord is nog steeds van toepassing.

(1) Zie blz. 22.