NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/151

(2004/C 33 E/148)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1662/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(19 mei 2003)

Betreft: Gedifferentieerde tolheffing

Onder punt 54 van de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 20 en 21 maart 2003 worden de lidstaten opgeroepen om tot een definitief akkoord te komen over de richtlijn inzake verhandelbare emissierechten.

Het in 1993 van kracht geworden model voor het ecopuntensysteem geldt nog tot december 2003. Onderzoeken hebben tot nog toe aangetoond dat de doelstellingen die werden opgenomen in het toetredingsverdrag met Oostenrijk — vermindering van de uitstoot van stikstofoxiden met 60 procent en beperking van het aantal ritten van vrachtwagens (108 % -clausule) — binnen deze tijdspanne niet konden worden gehaald: de uitstoot van schadelijke stoffen nam niet met 60 maar met slechts 52 procent af. De 108 % -clausule werd door de Europese Commissie en de lidstaten bekritiseerd omdat daarmee geen kwantitatieve berekening van het aantal passerende vrachtwagens, maar een kwalitatieve doelstelling voor een algemene vermindering van de uitstoot van schadelijke stoffen werd ingevoerd. Als oplossing zou men een gedifferentieerde tolheffing kunnen introduceren, met relatieve sancties voor vervoersondernemingen naargelang hun individuele uitstoot van schadelijke stoffen.

Welke economisch en ecologisch verantwoorde alternatieven biedt de Commissie als de 108 % -clausule wordt opgeheven?

Ziet de Commissie het nut in van een reglementering van de emissies door de invoering van een gedifferentieerde tolheffing?

Welke vorm van steun biedt de Commissie in dit opzicht aan de lidstaten en in het bijzonder aan de kwetsbare gebieden in de centrale Alpen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(3 juli 2003)

De bovengrens voor het aantal transitoritten dat per jaar mag worden gemaakt — de zogenaamde „108 % -clausule” — is als een belangrijke inconsistentie van het ecopuntensysteem beschouwd en dit standpunt wordt bevestigd door de instemming van het Parlement om deze uit het systeem te schrappen (1). Deze clausule kan alleen van toepassing zijn als de algehele milieuprestaties van vrachtwagens met meer dan 8 % per jaar verbeteren. Aangezien het ecopuntensysteem echter bedoeld is om vervoerders ertoe aan te zetten bij ritten door Oostenrijk milieuvriendelijker vrachtwagens te gebruiken, is een sanctie die feitelijk ontstaat doordat vrachtwagens „te groen” zijn, moeilijk te rechtvaardigen.

Wat de in artikel 11 van Protocol nr. 9 vastgestelde doelstelling van het ecopuntensysteem betreft: de totale emissie van stikstofoxiden (NOx) moet in de periode van 1 januari 1992 tot en met 31 december 2003 met 60 % dalen. Op 1 januari 1992 waren er voor de EU-15 in theorie 23 556 220 ecopunten beschikbaar. Aangezien er is afgesproken dat elk ecopunt overeenkomt met één eenheid NOx, zal de doelstelling van het ecopuntensysteem derhalve overeenkomstig de bepalingen van Protocol nr. 9 worden gehaald wanneer in één kalenderjaar 40 % van dit totaal (d.w.z. 9 422 488 ecopunten) is gebruikt en dit zal in 2003 het geval zijn.

Wat de statistische gegevens voor de NOx-emissie in Oostenrijk betreft: de exacte procentuele afname van de NOx-emissie van vrachtwagens die door Oostenrijk rijden moet tegen vele factoren worden afgewogen, zoals bijvoorbeeld de hoeveelheid verontreiniging die door het binnenlandse verkeer of door andere wegvoertuigen dan vrachtwagens wordt veroorzaakt, de emissie van een goed onderhouden motor in vergelijking met een slecht onderhouden motor en de omstandigheden waarin de testcycli van de nieuwe motoren worden gemaakt.

Tijdens de discussie die momenteel over de verlenging van het ecopuntensysteem wordt gevoerd, hebben zowel het Parlement als de Raad het idee besproken om de meest verontreinigende vrachtwagens van de transitoritten door Oostenrijk uit te sluiten. Vrachtwagens die minder slecht voor het milieu zijn, zoals de categorie EURO IV, zouden dan van het ecopuntensysteem worden vrijgesteld.

De emissie moet in de eerste plaats worden gereguleerd door adequate normen in de wetgeving (de EURO-indeling). Bovendien is de Commissie van plan binnenkort een voorstel voor een sectorale richtlijn in te dienen inzake heffingen voor het gebruik van de wegeninfrastructuur tot wijziging van Richtlijn 1999/62/EG (2).

Het is de bedoeling dat deze richtlijn bijdraagt tot gelijke kansen op de vervoersmarkt, terwijl er tevens rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken van kwetsbare gebieden en corridors.

(1) Voorstel van de Commissie, PB C 120 E van 24.4.2001, op 1 september 2001 door het Parlement goedgekeurd.

(2) Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen, PB L 187 van 20.7.1999.