NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/133

(2004/C 65 E/148)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2327/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft: Stelsel van compenserende vergoedingen voor berg- en achtergestelde gebieden in Griekenland

Naar verluidt is er in het kader van de betaling van de compenserende vergoedingen voor berg- en achtergestelde gebieden in Griekenland een systeem voor de meting van de landbouwoppervlakten goedgekeurd dat geen rekening houdt met de morfologie van de bodem. De boeren en veehouders zijn van oordeel dat dit systeem hen benadeelt omdat het geen rekening houdt met glooiingen en hellingen in de bodem, waardoor de totale berekende oppervlakte veel kleiner is dan in de realiteit.

Kan de Commissie mededelen wat haar standpunt terzake is en of dit systeem werd goedgekeurd op haar initiatief dan wel op initiatief van de Griekse regering?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(18 september 2003)

De bovengenoemde vraag heeft betrekking op het systeem dat wordt gehanteerd voor de meting van de landbouwoppervlakten in het kader van de betaling van compenserende vergoedingen voor berg- en probleemgebieden in Griekenland. Doordat geen rekening wordt gehouden met de morfologie van het gebied, lijkt het systeem nadelig te zijn voor landbouwers en veehouders in gebieden met heuvels en valleien, die bij de meting van het gebied namelijk niet in aanmerking worden genomen.

In de eerste plaats zij opgemerkt dat het probleem van de meting van gebieden niet uitsluitend de compenserende bedragen voor probleemgebieden betreft, doch meer in het algemeen alle soorten op basis van oppervlakte landbouwgrond betaalde communautaire steun. Het controlesysteem voor de vaststelling van de voor steun in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid in aanmerking komende gebieden is gebaseerd op een geïntegreerd beheers- en controlesysteem (GBCS) — en met name op een landbouwpercelenidentificatiesysteem (LPIS) — dat op grond van de Gemeenschapswetgeving verplicht is voor alle lidstaten.

Op grond van de specifieke verordeningen die betrekking hebben op het GBCS (Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van 27 november 1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (1) en Verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december 2001 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (2)) zijn de lidstaten verplicht percelen te meten. In artikel 22, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2419/2001 met betrekking tot het GBCS is het volgende bepaald:

De oppervlakte van de percelen landbouwgrond wordt bepaald met behulp van ieder door de bevoegde instantie omschreven geschikt middel dat een meetnauwkeurigheid garandeert die ten minste overeenkomt met die welke volgens de nationale bepalingen voor officiële metingen is vereist. De bevoegde instantie stelt een tolerantiemarge vast met inachtneming van de gebruikte meettechniek, de nauwkeurigheid van de beschikbare officiële documenten, de plaatselijke situatie, zoals de helling of de vorm van de percelen, en het bepaalde in lid 2.

De Commissie is in dit verband echter voorstander van een projectiesysteem voor de meting van gebieden waarbij inderdaad geen rekening wordt gehouden met hellingen. Dit principe wordt sinds 1993 besproken in deskundigengroepen en is sindsdien in diverse documenten geformuleerd. In hoofdstuk 2 van het werkdocument met richtsnoeren voor controles ter plaatse van percelen — doc. VI/8388/94 rev. 6, sinds 16 mei 2003 vervangen door doc. AGRI/2254/2003 — is dan ook het volgende bepaald:

De te meten oppervlakte is gebaseerd op de oppervlakte zoals die is geïdentificeerd in het nationale systeem dat voor GBCS-GIS wordt gebruikt.

Bij de projectiemethode worden hellingen en valleien weliswaar niet in aanmerking genomen, maar bij de vaststelling van de voor bepaalde steunregelingen in aanmerking komende gebieden of van de verschillende percentages van de betaling per hectare (op basis van „hellingsklassen” bijvoorbeeld) wordt wel rekening gehouden met de algemene hellingsgraad.

In dit verband zij erop gewezen dat de plattelandsontwikkelingsmaatregel „compenserende vergoedingen in de probleemgebieden” steun betreft die is ingevoerd ter compensatie van door landbouwers in bepaalde gebieden geleden nadelen, waarbij bijvoorbeeld rekening wordt gehouden met het eventuele heuvelachtige of bergachtige karakter van het gebied.

Met betrekking tot de tweede vraag van het geachte parlementslid aan de Commissie zij benadrukt dat de definitie van bergachtige en andere probleemgebieden in Griekenland uitsluitend gebaseerd is op parameters die op initiatief van de Griekse regering zijn vastgesteld met inachtneming van de voorwaarden van hoofdstuk V van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen (3).

(1) PB L 355 van 5.12.1992.

(2) PB L 327 van 12.12.2001.

(3) PB L 160 van 26.6.1999.