ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3953/00

van Gorka Knörr Borràs (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 december 2000)

Betreft: Decentralisatieproces in Slowakije

In antwoord op mijn vraag E-1924/00(1) over decentralisatie en regionalisatie deelt de Commissie mee dat zij de kandidaat-landen heeft verzocht zo spoedig mogelijk een voorlopige indeling van de nomenclatuur van territoriale eenheden (NUTS) op te stellen die de administratiestructuur weerspiegelt.

Kan de Commissie meedelen wat de huidige stand van deze opstelling en van het decentralisatieproces in Slowakije is?

(1) PB C 72 E van 6.3.2001, blz. 150.

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(16 februari 2001)

In maart 2000 heeft de Slowaakse regering haar goedkeuring gehecht aan een Ontwerp voor decentralisering en modernisering van de openbare dienst, dat een institutionele scheiding tussen de nationale overheid en de lokale en regionale zelfbesturen beoogt tot stand te brengen.

De kandidaat-lidstaten zijn door de Commissie en in het kader van onderhandelingen verzocht in nauwe samenwerking met Eurostat hun voorlopige nomenclatuur van de territoriale eenheden voor de statistiek van de communautaire NUTS-indeling op te stellen. De oprichting van NUTS-eenheden in de kandidaat-lidstaten berust op dezelfde principes als die welke voor de lidstaten gelden en in de publicatie van de Commissie Regio's: Nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek NUTS(1) beschreven zijn.

Slowakije heeft een voorlopige NUTS-indeling opgesteld. De Commissie is zich evenwel bewust van de hervorming van de openbare dienst die in het land plaatsvindt. Het ziet ernaar uit dat bij deze hervorming ook bestuurlijke grenzen zullen worden gewijzigd. De Slowaakse autoriteiten hebben de Commissie over hun plannen geïnformeerd.

De geplande decentralisering voorziet in de decentralisering van functionele bevoegdheden, financiële besluitvorming en politieke macht. Overeenkomstig het bovengenoemde ontwerp zullen de territoriale zelfbesturen alle taken uitoefenen die niet onder de exclusieve bevoegdheid van de nationale overheid ressorteren dan wel indien het alsnog om nationale bevoegdheden gaat aan hen zijn gedelegeerd. De regering heeft een gedetailleerd pakket samengesteld van wetten die goedgekeurd of gewijzigd moeten worden (hoofdzakelijk in 2001), naast een tijdschema voor de tenuitvoerlegging van de hervorming.

(1) ISBN 92-828-7275-0.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3529/00

van Andre Brie (GUE/NGL) aan de Raad

(13 november 2000)

Betreft: De dood van illegale immigranten in Zuid-Italië

Lijken illegale immigranten langs weg gedumpt

De lijken van zes illegale immigranten, waarschijnlijk Koerden, zijn in Zuid-Italië langs de kant van de weg gedumpt. Er wordt van uitgegaan dat ze zijn gestikt en dat de mensensmokkelaar van zijn gruwelijke vracht af wilde. Het hoofd van een van de doden was verbrijzeld, alsof er een vrachtwagen overheen was gereden. Dit is slechts het meest recente geval in een lange reeks sterfgevallen en moorden die wekelijks in Zuid-Italië plaatsvinden. Van hier loopt de belangrijkste route voor illegale immigranten uit Albanië en Montenegro naar Noord- en West-Europa.

Onder verwijzing naar dit bericht in de Italiaanse krant La Repubblica van 18 oktober 2000 en gelet op het feit dat het aantal mensen dat aan de buitengrenzen van de Unie de dood vindt, sinds begin jaren '90 is gestegen en de meeste lidstaten van de EU zich grotere (financiële en technische) inspanningen getroosten om de betrokken grenzen beter te beschermen, vraag ik de Raad:

- of hij deze en soortgelijke berichten kan bevestigen en hoe hij deze gebeurtenissen zelf beoordeelt;

- hoeveel gerechtelijke onderzoeken er in dit verband zijn ingesteld en met welk resultaat deze zijn afgesloten;

- welke concrete maatregelen hij denkt te nemen om te voorkomen dat steeds meer mensen bij een poging om de Europese Unie al dan niet illegaal binnen te reizen, om het leven komen.

Antwoord

(8 maart 2001)

1. De Raad beschikt niet over informatie of over statistische gegevens die hem in staat stellen te antwoorden op de vraag van het geachte parlementslid. Hij attendeert het geachte parlementslid er overigens op dat de onderzoeksactiviteiten in verband met de door hem aangehaalde feiten, de vervolging van de schuldigen voor in dergelijke omstandigheden begane strafbare feiten, alsmede de aanneming van preventiemaatregelen onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen.

2. Wat betreft de acties die de Raad al heeft ondernomen en thans nog onderneemt op het gebied van de strijd tegen de illegale immigratie, verwijst de Raad het geachte parlementslid naar het antwoord op schriftelijke vraag P-1391/00 van de heer Rodi Kratsa-Tsagaropoulou.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3944/00

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(13 december 2000)

Betreft: BTW-tarieven

Welke beperkingen kent de EU-wet voor de vrijheid van regio's of plaatselijke autoriteiten om variabele BTW-heffingen in te voeren als ze dat zouden wensen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(8 februari 2001)

Volgens de vigerende communautaire bepalingen op het gebied van de BTW zijn de lidstaten verplicht een enkel normaal tarief toe te passen op de levering van goederen en diensten en hebben zij de mogelijkheid een of twee verlaagde tarieven toe te passen.

Behoudens een aantal specifieke afwijkingen die bij de onderhandelingen over Richtlijn 92/77/EEG(1) inzake de onderlinge aanpassing van de BTW-tarieven werden toegestaan, dienen de vorengenoemde tarieven op het gehele grondgebied van een lidstaat te worden toegepast.

De BTW is immers een algemene belasting die van alle economische transacties binnen een bepaalde lidstaat wordt geheven. Deze belasting is in verhouding tot de prijs van de goederen en diensten, wordt in elk stadium van het productie- en distributieproces geheven en wordt op de consument verhaald.

Bovendien mogen de door de lidstaten genomen maatregelen op dit gebied op geen enkele wijze een beletsel vormen voor het vrije verkeer van goederen, noch voor de goede werking van de interne markt.

Voorts is er het beginsel van de eenvormigheid van de BTW-tarieven volgens hetwelk identieke goederen en diensten aan dezelfde tarieven dienen te worden onderworpen.

Om al deze redenen is het niet mogelijk lagere of regionale overheden toe te staan variabele BTW-tarieven vast te stellen, aangezien zulks de neutraliteit van de BTW in het gedrang zou brengen.

(1) Richtlijn 92/77/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 tot aanvulling van het gemeenschappelijk stelsel van de belasting over de toegevoegde waarde en tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG (onderlinge aanpassing van de BTW-tarieven) PB L 316 van 31.10.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3916/00

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 december 2000)

Betreft: BSE in Duitsland

Op 24 november 2000 werd bekend (Frankfurter Rundschau, Duitsland, 25.11.2000) dat reeds zeven weken geleden op de Portugese Azoren een in Sachsen-Anhalt geboren rund ziek was geworden als gevolg van BSE. Volgens het Ministerie van Landbouw in Portugal was het in september 1995 geboren dier in 1998 overgebracht naar het eiland São Miguel. Het dier is op 2 oktober 2000 geslacht. Conform de Europese meldplichtverordening voor BSE had dit geval onmiddellijk bij de Europese en Duitse autoriteiten moeten worden gemeld.

1. Wanneer en door wie werd de Commissie op de hoogte gebracht van dit BSE-geval?

2. Werd dit zieke dier, dat afkomstig is uit Duitsland, zowel in de Portugese als de Duitse BSE-statistiek opgenomen?

3. Wanneer zijn de Duitse autoriteiten door de Portugese regering van dit geval op de hoogte gebracht?

4. Als gevolg van het BSE-geval werden 2 800 runderen op de Azoren geslacht. Is er een eis tot schadevergoeding ingediend bij de Bondsrepubliek Duitsland of de leverancier van het met BSE besmette rund?

5. Conform de Europese meldplicht voor BSE hadden de nationale boeren door de autoriteiten moeten worden geïnformeerd. In hoeverre is dit in Duitsland gebeurd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(20 februari 2001)

De Commissie stelt vast dat deze vraag identiek is aan de door het geachte parlementslid gestelde schriftelijke vraag P-3881/00

De Commissie moge het geachte parlementslid derhalve verwijzen naar het antwoord dat reeds op deze vraag is gegeven (1).

(1) Zie blz. 171.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3226/00

van Luis Berenguer Fuster (PSE) aan de Commissie

(17 oktober 2000)

Betreft: Fusies in Spanje: gebruik van het gouden aandeel door de regering

Naar aanleiding van de aangekondigde fusie tussen de twee belangrijkste bedrijven in de Spaanse elektriciteitssector, Endesa en Iberdrola, een fusie waarmee de regering lijkt in te stemmen, is gespeculeerd over de mogelijkheid dat het doel van deze fusie is te voorkomen dat Iberdrola door een buitenlandse concurrent wordt overgenomen. Endesa is in het bezit van het zogeheten gouden aandeel, doch Iberdrola is dit niet.

Is de Commissie het ermee eens dat het gouden aandeel van de Spaanse regering in de onderneming die tot stand komt na de fusie tussen Endesa en Iberdrola, van toepassing wordt op het nieuwe bedrijf? Is de Commissie voornemens stappen te ondernemen om dit te verhinderen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(4 december 2000)

De Spaanse regering heeft de Commissie niet officieel op de hoogte gesteld van haar voornemen om het gouden aandeel uit te breiden naar de onderneming die zou ontstaan door de voorgestelde fusie tussen Endesa en Iberdrola. Daarom zouden opmerkingen van de Commissie met betrekking tot deze kwestie voorbarig zijn.

De speciale rechten of de gouden aandelen die de regering in Endesa heeft, stroken met de rechten die in de Spaanse kaderwet inzake de privatiseringen (nr. 5/1995 van 23 maart) worden vastgesteld. Zoals het geachte parlementslid weet, (zie schriftelijke vraag E-1944/00(1) van het geachte parlementslid) heeft de Commissie ten aanzien van Spanje een inbreukprocedure ingeleid betreffende de hierboven vermelde wet en heeft zij naar aanleiding van het in juli 1999 toegezonden met redenen omkleed advies op 5 juli 2000 besloten de zaak door te verwijzen naar het Hof van Justitie.

(1) PB C 72 E van 6.3.2001, blz. 153.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3872/00

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(8 december 2000)

Betreft: Bronwater uit Groenland

Een groep ondernemers uit Groenland heeft besloten het zeer zuivere water te bottelen dat 4/5 van het eiland bedekt en dit als bronwater op de markt te brengen.

Overwegende dat de consumptie van bronwater in de wereld jaarlijks met 10 % toeneemt en dat het Groenlands product daarom makkelijk de Europese markten zou kunnen veroveren, luidt de vraag of de Commissie niet kan ingrijpen om een rem te zetten op het gebruik van Noordpoolijs en het op de markt brengen van bronwater uit Groenland?

Kan de Commissie bovendien milieubeschermingsmaatregelen nemen, omdat deze praktijken onze planeet schaden die al zo te lijden heeft onder de activiteiten van de mens: de ijskap smelt met een snelheid van ongeveer 45,8 m3 per jaar.

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(8 februari 2001)

Groenland maakt geen deel uit van de Gemeenschap of van het douanegebied van de Gemeenschap. De betrekkingen met Groenland worden geregeld bij de besluiten betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee (LGO) met de Gemeenschap. Op grond van de bepalingen betreffende het handelsverkeer met de LGO geldt voor de producten van deze landen en gebieden het beginsel van het vrije verkeer van goederen, hetgeen betekent dat zij vrij van douanerechten en heffingen van gelijke werking in de Gemeenschap kunnen worden ingevoerd, en dat de Gemeenschap geen kwantitatieve beperkingen of maatregelen van gelijke werking toepast op de producten van oorsprong uit de LGO die in de Gemeenschap worden ingevoerd. Er zijn twee uitzonderingen op deze regels, te weten een algemene voor maatregelen ter bescherming van de openbare zeden, de volksgezondheid, het milieu, enz, en de mogelijkheid om onder bepaalde voorwaarden vrijwaringsmaatregelen in te voeren. In onderhavig geval lijkt de uitzondering op grond van milieu-overwegingen de enige eventueel toepasselijke maar de Commissie is in het huidige stadium niet de mening toegedaan dat bedoelde beperking van het handelsverkeer op grond van milieu-overwegingen te rechtvaardigen zou zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3866/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(8 december 2000)

Betreft: AEEA verbranding van plastic

Is de Commissie op de hoogte van de ontwikkeling en de exploitatie van moderne afvalverbrandingsinstallaties waarin afvalplastic kan worden gebruikt als brandstof? Is de Commissie op de hoogte van het feit dat er bij dit nieuwe type verbrandingsinstallatie sprake is van zeer geringe of zelfs in het geheel geen emissies van gevaarlijke stoffen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(22 februari 2001)

De Commissie zal in de tweede helft van 2001 beginnen aan de opstelling van richtsnoeren over de beste beschikbare technieken (BBT) op het gebied van afvalverbranding. Normaal zullen deze werkzaamheden binnen twee jaar worden voltooid. In het zogenoemde BREF (BBT-referentiedocument) zullen de beste beschikbare technieken voor emissies in lucht en water en voor energie-efficiëntie worden aangegeven.

De Europese minimumnorm voor afvalverbrandingsovens is beschreven in Richtlijn 2000/76/EG van het Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval(1).

Het is de Commissie bekend dat aanzienlijke vooruitgang is geboekt met de milieuvriendelijke verbranding van afvalplastic, zodat daarbij nu een grote hoeveelheid energie wordt teruggewonnen en de uitstoot van verontreinigende stoffen in de lucht en het water zeer gering is.

(1) PB L 332 van 28.12.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3807/00

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(7 december 2000)

Betreft: Illegale heffingen op steun aan de landbouwers

In haar rapport voor het begrotingsjaar 1999 komt de Rekenkamer tot de vaststelling dat in Griekenland op de communautaire steun die aan de producenten wordt uitgekeerd zowel op centraal als op lokaal niveau belastingen worden geheven, terwijl geen enkele communautaire tekst dit toestaat. Meer bepaald moeten de olijfolieproducenten op de communautaire steun een heffing van 1 % betalen aan de nationale federatie van olijfolieproducenten en moeten de producenten van olijfolie, tabak en katoen een heffing van 3 % (ongeveer 17 miljard drachmen) betalen aan de Griekse Landbouwverzekeringen (ELGA).

Welke stappen zal de Commissie ondernemen om te verzekeren dat in Griekenland overeenkomstig de communautaire voorschriften de EU-steun volledig betaald wordt aan de rechthebbenden zonder dat ook maar een klein bedrag wordt ingehouden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(30 januari 2001)

Het is juist dat in Griekenland verschillende bedragen op de communautaire steun worden ingehouden, zowel op centraal niveau (bijv. voor het landbouwverzekeringsfonds, voor Elaiourgiki de Unie van olijfolieproducentenverenigingen, enz.) als op plaatselijk niveau (bijv. de producentenverenigingen, enz.).

De Griekse autoriteiten hebben aangevoerd dat deze bedragen moeten worden beschouwd als bijdragen van de producenten, aangezien ze een duidelijk compenserend effect hebben, en dat, wat de inhoudingen door de producentenverenigingen betreft, daartoe is besloten door de algemene vergaderingen van de leden van die verenigingen.

In Verordening (EG) nr. 1259/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor de regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid(1), die van toepassing is sinds 1 januari 2000, is duidelijk bepaald (artikel 2) dat alle betalingen volledig moeten worden uitgekeerd voor alle in de bijlage bij die verordening vermelde steunregelingen, waaronder die voor olijfolie en tabak, maar niet die voor katoen.

De Commissie onderzoekt de aard en de omvang van de inhoudingen, alsmede de argumenten van de Griekse autoriteiten. Zo nodig zal zij in het kader van de normale goedkeuringsprocedure financiële correcties toepassen.

(1) PB L 160 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3275/00

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(20 oktober 2000)

Betreft: Tarente

Gezien de volgende feiten:

- De Commissie heeft de organisatie Taranto Sviluppo (TS) aangewezen als tussenpersoon voor het beheer van de algemene steun voor het crisisgebied van Tarente.

- TS heeft in het kader van maatregel 2 (steun voor productieinvesteringen) de Commissie en het Ministerie van Schatkist mededeling gedaan van het hoge percentage aan niet uitgevoerde projecten, waarvan was verklaard dat zij voor financiering in aanmerking kwamen, wegens de zeer korte tijd waarbinnen de bedrijven een uitgebreide documentatie hadden moeten voorleggen, zoals bij aanbestedingen.

- TS is met instemming van het Ministerie van Schatkist de ranglijst afgegaan, terwijl de Commissie heeft voorgeschreven de formaliteiten af te wikkelen voor hoogstens 20 % van de financiële toewijzing voor de desbetreffende maatregel, zodat TS de beschikbare kredieten slechts deels in aanspraak kan nemen.

Overweegt de Commissie toestemming te geven om de ranglijst af te gaan, totdat de indertijd aan de gemeenten Tarente, Massafra, San Giorgio Ionico en Statte toegewezen kredieten volledig zijn besteed?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(22 december 2000)

De globale subsidie voor l'area di crisi di Taranto is goedgekeurd bij besluit van de Commissie van 19 mei 1998. Daarbij werd de uiterste datum voor het aangaan van betalingsverplichtingen vastgesteld op 31 december 1999.

Wat de maatregelen in verband met de steunregelingen betreft heeft de Commissie, zoals door het geachte parlementslid is opgemerkt, ingestemd met verschuivingen in de rangorde op de lijst van projecten tot maximaal 20 % van de financiële toewijzing voor de betrokken maatregel. Dit maximum is zo vastgesteld om rekening te houden met het hoge mislukkingspercentage voor dit soort maatregelen, en met het feit dat er een grondig onderzoek moet worden uitgevoerd om de beste projecten te kunnen selecteren en zo de beoogde doelstellingen te kunnen verwezenlijken.

Als er sprake is van hoge mislukkingspercentages is het beheersorgaan daarvoor verantwoordelijk. Het door het geachte parlementslid genoemde punt van de uiterst korte termijnen waarbinnen de bedrijven documentatie moeten indienen valt geheel onder de bevoegdheid van de bemiddelende instantie en is in hoofdzaak toe te schrijven aan de vertragingen bij het op gang brengen van de betrokken maatregel.

De Commissie ziet geen reden om haar standpunt ten aanzien van verschuivingen in de rangorde op de lijst van projecten te herzien.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2776/00

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Raad

(1 september 2000)

Betreft: Martelingen in Turkse gevangenissen

Gezien:

- dat Turkije waarschijnlijk lid zal worden van de Europese Unie,

- het belang van de criteria van Kopenhagen bij het uitbreidingsproces, met name de voorzieningen betreffende de eerbiediging van de mensenrechten

- de verslagen van Amnesty International en de commissie inzake de bestrijding van marteling door middel van isolatie, waarin wordt gesteld dat in de Turkse gevangenissen veelvuldig martelingen en schendingen van de mensenrechten voorkomen,

kan de Raad kanttekeningen plaatsen bij de voorwaarden en de situatie van de mensenrechten in de Turkse gevangenissen, met name in verband met het door Turkije ingediende verzoek om lid te mogen worden van de Unie?

Antwoord

(8 maart 2001)

De Turkse autoriteiten beseffen terdege dat zij nog veel werk moeten verzetten om de omstandigheden in de gevangenissen te verbeteren, een einde te maken aan de martelingen en hun gerechtelijk en penitentiair systeem in het algemeen te hervormen, willen zij aan de criteria van Kopenhagen voldoen.

De omstandigheden in de Turkse gevangenissen komen aan bod in het periodieke verslag van de Commissie over de vorderingen van Turkije op de weg naar toetreding (1), alsmede in het partnerschap voor de toetreding betreffende Turkije.

(1) COM(1999) 513 def, blz. 13.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3569/00

van Isidoro Sánchez García (ELDR) aan de Commissie

(17 november 2000)

Betreft: Garanties voor de vrije transfer van buitenlandse sportlui

Zijn de commissarissen die bevoegd zijn voor sport, werkgelegenheid en mededinging op de hoogte van de contractvoorwaarden voor buitenlandse sportlui waarin is voorzien in de reglementen van sommige sportbonden van een van de lidstaten, en in die van de Europese liga's en internationale federaties, met name de bepaling dat buitenlanders om een licentie te verkrijgen bij de sportbond van de lidstaat in kwestie een verklaring (transferverklaring) moeten overleggen waarin de nationale federatie waar de sportman het vorige seizoen was ingeschreven bevestigt dat zij akkoord gaat met de transfer vóór het begin van de competitie?

Deze transfervoorwaarden zijn waarschijnlijk in strijd met de communautaire wetgeving. Is de Commissie van plan maatregelen te treffen om de vrije transfer van buitenlandse sportlui te garanderen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(12 januari 2001)

De Commissie is van mening dat de vereiste transferverklaring op zich niet onverenigbaar hoeft te zijn met het communautair recht maar dat de voorwaarden voor de verlening en de gevolgen van de weigering om een dergelijke verklaring te verlenen vooral het vrij verkeer van beroepssporters kunnen belemmeren.

De Commissie ziet erop toe dat de communautaire regelgeving op het gebied van de mededinging en het vrij verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap volledig wordt geëerbiedigd.

De Commissie bestudeert thans het nieuwe kader dat de FIFA, de internationale voetbalbond, naar aanleiding van klachten van de Commissie in 1998 aan het uitwerken is. Dit kader omvat met name de procedures voor de transfer van beroepsvoetballers in de Gemeenschap.