SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0878/02

van Marit Paulsen (ELDR) aan de Commissie

(21 maart 2002)

Betreft: Overtreding van besluit 2000/766/EG (verbod verwerkte dierlijke eiwitten)

Op grond van besluit van de Raad 2000/766/EG(1) moeten de lidstaten zowel de export als de import verbieden van verwerkte dierlijke eiwitten die bestemd zijn als voeder voor levensmiddelenproducerende dieren. De Commissie heeft in besluit 2001/9/EG(2) de lidstaten ertoe verplicht om op een bepaalde, voorgeschreven wijze te controleren of aan dit verbod de hand wordt gehouden.

Ondanks deze maatregelen zijn er thans berichten dat verwerkte dierlijke eiwitten via havens in België en Nederland worden uitgevoerd naar Brazilië, waar ze gebruikt worden als voeder voor kippen, die later naar de EU worden uitgevoerd om daar als levensmiddel te worden verkocht.

Kan de Commissie deze berichten bevestigen dan wel ontkennen? Als zij deze berichten kan bevestigen, wat heeft de Commissie dan gedaan om aan deze gang van zaken een eind te maken? Als de Commissie de berichten moet ontkennen, op welke wijze heeft zij zich er dan van vergewist dat zij onjuist zijn?

(1) PB L 306 van 7.12.2000, blz. 32.

(2) PB L 2 van 5.1.2001, blz. 32.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 april 2002)

Artikel 3, lid 2, van Beschikking van de Commissie 2001/9/EG van 29 december 2000 betreffende controlemaatregelen voor de tenuitvoerlegging van Beschikking 2000/766/EG van de Raad betreffende bepaalde beschermingsmaatregelen ten aanzien van overdraagbare spongiforme encefalopathieën en het vervoederen van dierlijke eiwitten(1) (bekend als het uitgebreide verbod op diervoeder) verbiedt de uitvoer van verwerkte dierlijke eiwitten, op voorwaarde dat zij bestemd zijn voor door het diervoederverbod verboden gebruiksdoeleinden. Daarom kunnen verwerkte dierlijke eiwitten niet worden uitgevoerd als zij bestemd zijn voor gebruik in voeder voor landbouwhuisdieren die worden gehouden, vetgemest of gefokt voor de vleesproductie, zoals slachtkuikens. Een lidstaat mag verwerkte dierlijke eiwitten uitvoeren voor andere doeleinden, zoals de productie van voeder voor huisdieren of verbranding, op voorwaarde dat vóór de uitvoer een bilaterale overeenkomst met het derde land wordt gesloten, die een verbintenis van het derde land omvat om het eindgebruik te respecteren en het product niet voor verboden gebruiksdoeleinden opnieuw uit te voeren. De lidstaten die een dergelijke uitvoer toestaan, moeten de Commissie en de overige lidstaten in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid in kennis stellen van alle bepalingen en voorwaarden die met het betrokken derde land zijn overeengekomen.

De Commissie heeft de lidstaten bij verschillende gelegenheden op deze verplichtingen gewezen. Ook de controle op de productie, het gebruik, de destructie en de uitvoer van verwerkte dierlijke eiwitten is één van de sleutelkwesties die worden onderzocht tijdens de inspecties van het Voedsel- en Veterinair Bureau in de lidstaten.

Bovendien heeft de Commissie onlangs aan de hand van een vragenlijst een enquête uitgevoerd naar onder meer de verwijdering van verwerkte dierlijke eiwitten. Uit de enquête is gebleken dat sommige lidstaten verwerkte dierlijke eiwitten naar derde landen uitvoerden voor verbranding of voor gebruik in voeder voor huisdieren. Al deze uitvoer was in overeenstemming met artikel 3, lid 2, van Beschikking 2001/9/EG. Geen van de lidstaten heeft de Commissie in kennis gesteld van de uitvoer van verwerkte dierlijke eiwitten naar Brazilië. Als het geachte parlementslid beschikt over informatie over een dergelijke uitvoer naar Brazilië, wordt zij vriendelijk verzocht deze informatie aan de Commissie toe te sturen.

(1) PB L 306 van 7.12.2000.