ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2835/98 van Niall ANDREWS aan de Commissie. Sellafield



Publicatieblad Nr. C 142 van 21/05/1999 blz. 0042



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2835/98 van Niall Andrews (UPE) aan de Commissie (28 september 1998) Betreft: Sellafield Is het de Commissie bekend dat er onlangs een lekkage heeft plaatsgevonden van de nucleaire opwerkingsfabriek in Sellafield in de Ierse Zee en heeft zij de Britse regering hierover om opheldering gevraagd? Zo ja, wat heeft de Britse regering geantwoord? Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (22 oktober 1998) De Commissie weet niets van recente lekkage in de Ierse Zee vanuit de opwerkingsfabriek van Sellafield. Desondanks zal de Commissie voor nadere inlichtingen contact opnemen met de Britse autoriteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3675/98 van Gerhard HAGER aan de Commissie. Begroting '99



Publicatieblad Nr. C 142 van 21/05/1999 blz. 0146



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3675/98 van Gerhard Hager (NI) aan de Commissie (7 december 1998) Betreft: Begroting '99 Onder de titel "Begroting voor de belastingbetaler" werd de ontwerpbegroting in eerste lezing door het EP goedgekeurd. Men heeft vooral naar besparingen van de uitgaven gestreefd. Voor het EP werden echter de begrotingsposten met 1,7 % in vergelijking met het vorige jaar verhoogd. Als reden werd onder meer aangevoerd dat er extra kosten gemoeid zijn met de aanstaande verkiezingen. 1. Om welke concrete maatregelen en om welke verhogingen gaat het? 2. Wie krijgt toegang tot deze extra middelen? Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (5 januari 1999) De Commissie is van oordeel dat zij niet bevoegd is in deze aangelegenheid op te treden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3191/98 van Arthur NEWENS aan de Commissie. EU-bijstand voor de landen van de voormalige Sovjetunie



Publicatieblad Nr. C 142 van 21/05/1999 blz. 0103



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3191/98 van Arthur Newens (PSE) aan de Commissie (27 oktober 1998) Betreft: EU-bijstand voor de landen van de voormalige Sovjetunie Wat is het totaal bedrag aan hulp dat verleend is aan elk van de landen die vroeger deel uitmaakten van de Sovjetunie voor elk jaar sinds het uiteenvallen van de Sovjetunie, en kan ik een uitsplitsing van die hulp krijgen volgens de hoofding waaronder hij verleend is?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3434/98

van María Estevan Bolea (PPE) aan de Commissie

(24 november 1998)

Betreft: Branden in het Russische verre oosten

Sedert vorige lente wordt de taiga in het Russische verre oosten (het eiland Sachalin en de streek van Chabarovsk) geteisterd door een groot aantal branden. Als gevolg van de lange en droge zomer, de sterke wind en het ontbreken van brandbestrijdingsmiddelen zijn reeds meer dan 1.800.000 hectare bos in vlammen opgegaan. Naast dit onmetelijke verlies worden ook unieke diersoorten bedreigd zoals de Oessoeri-tijger, waarvan de habitat voor 80 % is verwoest. De branden, die nog steeds niet onder controle zijn, leiden tot een verlies aan biologische diversiteit en hebben negatieve gevolgen voor het wereldklimaat.

Is de Commissie op de hoogte van deze situatie?

Is de Commissie voornemens financiële of materiële hulp te bieden bij deze milieuramp?

Antwoord van de heer van den Broek namens de Commissie

(8 december 1998)

De Commissie is op de hoogte van het probleem van bosbranden waarmee de Russische Federatie wordt geconfronteerd niet alleen in Sakhalin en Khabarosk, maar ook elders op het grondgebied. Jaarlijks is er sprake van schade aan of het verloren gaan van 1 tot 3 miljoen ha bos als gevolg van branden.

In het kader van het actieprogramma van Tacis voor 1997 ontwierp de Commissie een project dat zich specifiek met deze kwestie bezighoudt en dat in de komende weken van start zal gaan. De naam van het project is "Verbetering van de meldsystemen voor bosbranden" en heeft als voornaamste doel verbetering, zowel in termen van hieraan bestede tijd als in termen van kwaliteit, van de bosbrandbestrijding in de Russische Federatie. Drie regionale centra zullen direct of indirect van het project profiteren (Pushkino, Krasnoyarsk en Khabarosk).

Een gedetailleerde beschrijving van dit project wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3347/98

van Ernesto Caccavale (UPE) aan de Commissie

(16 november 1998)

Betreft: Onwettige instandhouding van het monopolie van de Italiaanse staatsdrukkerij (Istituto Poligrafico Italiano)

Onlangs concludeerde het Hof van Justitie in zaak C/44/96 dat Oostenrijk een einde moest maken aan het bij de wet vastgestelde monopolie op de levering van goederen en diensten aan de overheid, dat in handen was van Strohal Rotationsdruck GesmbH. Overeenkomstig de communautaire wetgeving mag de overheid derhalve geen exclusieve rechten toekennen voor de levering van door haar gebruikte papier- en drukwaren, behalve in een zeer beperkt aantal uitzonderingsgevallen (zoals waardepapieren, zegels en gebundelde wetsteksten). In andere Europese landen als Frankrijk en Groot-Brittannië is de privatisering van publiekrechtelijke instanties die het alleenrecht hadden de Staat te bevoorraden, reeds een feit, maar in Italië is op dit gebied niets veranderd. Volgens berichten in de pers zou de president van het Istituto Poligrafico Italiano, dat vorig jaar nog een verlies leed van meer dan 600 miljard lire, voornemens zijn de schulden van het concern aan te zuiveren dankzij een besluit van de Italiaanse regering dat inhoudt dat circa 1.000 miljard lire aan overheidsgeld in het Istituto wordt gepompt en dat het monopolie van dit laatste op de levering van papier en drukwaren aan de overheid wordt gehandhaafd.

De vraag aan de Commissie is dus

- of het genoemde besluit niet als staatssteun moet worden gezien

- en of er niet voldoende aanleiding bestaat om een inbreukprocedure in te leiden tegen de Italiaanse staat, die in weerwil van de communautaire voorschriften inzake vrije mededinging een beschermde markt in deze sector in stand houdt.

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(15 december 1998)

In april 1997 heeft de Commissie de Italiaanse autoriteiten vragen gesteld over vermeende overheidssteun aan Istituto Poligrafico. De informatie die de Italiaanse autoriteiten bij diverse gelegenheden hebben verstrekt, heeft de Commissie niet kunnen overtuigen dat er geen sprake is van overheidssteun.

Daarom heeft de Commissie op 28 oktober 1998 besloten de procedure van artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag in te leiden. Zodoende kan zij nagaan of er sprake is van overheidssteun en zo ja, of deze verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. De vermeende steun omvat kapitaalverhogingen ten behoeve van Cartiere Miliani di Fabriano, dat onder de zeggenschap staat van Istituto Poligrafico, en overeenkomsten waarbij Istituto Poligrafico exclusief goederen en diensten aan de Staat levert.

Aan de hand van de door de Italiaanse autoriteiten meegedeelde opmerkingen zal de Commissie de maatregelen toetsen aan de in het EG-Verdrag vervatte regels inzake overheidssteun, en inzonderheid de artikelen 92 en 93.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2840/98

van Carmen Díez de Rivera Icaza (PSE) aan de Commissie

(28 september 1998)

Betreft: Caulerpa taxifolia

Kan de Commissie mededelen hoe het staat met de winning van caulerpa taxifolia in het lopende jaar onder auspiciën van het Life-programma?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(28 oktober 1998)

Het instrument Life heeft in 1995 een multinationaal project voor de bestrijding van de expansie van de algensoort Caulerpa taxifolia in de Middellandse Zee (en niet voor de winning ervan) in aanmerking genomen voor steun. Dit project wordt gecoördineerd door de Franse wetenschappelijke instelling "Groupement d¢intérêt scientifique (GIS) Posidonie".

Dit project, met een voor steun in aanmerking komende totale kostprijs van 968 000 ecu, wordt voor 50 % door de Gemeenschap gefinancierd. Het project omvat vier acties: opsporing en opvolging van nieuwe algengroei (openbare documenten waarin wordt gevraagd getuigenissen toe te zenden, model om de expansie te voorspellen, verslagen over de situatie), demonstratie van technieken om de algen uit te roeien, met name door middel van warm zout water, koperionen via elektrolyse en via ionenuitwisselingsmembranen, vaststelling van producten die caulerpenine afbreken en van de eventuele accumulatie ervan in de voedselketen en tenslotte bewustmaking van burgers en besluitvormers en de opleiding van wetenschappers uit Malta, Tunesië en Algerije voor het onderzoek naar algengroei en de follow-up ervan.

Het project verloopt normaal en zal naar verwachting in februari 1999 ten einde lopen. De projectcoördinator publiceert regelmatig documenten waarin de stand van zaken met betrekking tot de expansie van de algen en de acties daartegen wordt opgemaakt.

Onder de meest recente publicaties kunnen de volgende het geachte parlementslid wellicht interesseren:

- Meinesz A., Cottalorda J.M., Chiaverini D., Cassar N. & Vaugelas J. de, 1998 - "Suivi de l'invasion de l'algue Caulerpa taxifolia en Méditerranée: situation au 31 décembre 1997" - LEML-UNSA Publ. - 238 bladzijden (ter perse);

- Boudouresque C.F., Meinesz A. & Gravez V., 1998 - "Scientific papers and documents dealing with the alga Caulerpa taxifolia introduced to the Mediterranean. Tenth edition." GIS Posidonie publishers, Marseille, Fr - 66 bladzijden.

Ook is het mogelijk rechtstreeks in contact te treden met de projectcoördinator (Professor C.F. Boudouresque - GIS Posidonie - Parc scientifique et technique de Luminy - Case 901 - F13288 Marseille cedex 09).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3298/98

van Paul Rübig (PPE) aan de Commissie

(9 november 1998)

Betreft: Richtlijn voor de bouw van schiettenten

Naar verluidt is de Commissie voornemens een richtlijn vast te stellen waarin de voorwaarden voor het opzetten van schiettenten in geheel Europa uniform worden geregeld. Het gaat niet alleen om veiligheidsvoorschriften maar ook om nieuwe financiële bepalingen, namelijk hoge borgtochten. Een dergelijke borg zou het opzetten van een nieuwe schiettent in gevaar kunnen brengen.

In de zin van het subsidiariteitsbeginsel overeenkomstig artikel 3b van het EG-Verdrag kan men zich ook principieel afvragen of een dergelijke regeling wel op EU-niveau kan worden vastgesteld.

Is het juist dat de Commissie voornemens is het opzetten van schiettenten te harmoniseren?

Zo ja, hoe ziet dat er in detail uit?

Welke argumenten ter zake van haar bevoegdheid voert de Commissie aan?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie

(6 januari 1999)

De Commissie is niet voornemens een richtlijn op te stellen voor uniforme regels inzake de bouw van schiettenten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2370/98

van Jesús Cabezón Alonso (PSE) en Juan Colino Salamanca (PSE) aan de Commissie

(27 juli 1998)

Betreft: Premiegerechtigde kalveren in Spanje

Hoe is het te verklaren dat de Raad van ministers van Landbouw in oktober 1997 een verhoging van het aantal premiegerechtigde stierkalveren (650.000) in Spanje heeft toegezegd, maar dit aantal in juni 1998 heeft teruggeschroefd tot 603.000?

Is de Commissie zich ervan bewust dat zowel de oorspronkelijk vastgestelde als de later herziene cijfers ver verwijderd zijn van het daadwerkelijke aantal in Spanje geslachte kalveren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 september 1998)

Het aantal van 603.674 premiegerechtigde mannelijke runderen is het aantal dat in oktober 1996 door de Landbouwraad is toegekend en is 9,5 % hoger dan het daarvóór geldende maximumaantal. Dit cijfer moet worden vergeleken met de verlaging met ongeveer 20 % voor alle lidstaten samen. In dezelfde vergadering van de Landbouwraad is, in het kader van de hervorming op lange termijn en met het oog op inwerkingtreding per 1 januari 1997, besloten om in het bijzonder het geval van de lidstaten die aanvragen voor aanzienlijk hogere aantallen premies dan hun regionale maxima hebben ingediend en waar de verhouding tussen het toegekende maximumaantal en het aantal geslachte dieren onder het gemiddelde voor de Gemeenschap ligt, nader te bekijken.

Om de door de Raad vastgestelde termijn in acht te kunnen nemen, heeft de Commissie in de begeleidende maatregelen bij het prijzenpakket voor 1998/1999 een voorstel tot verhoging van het maximumaantal tot 649.896 premiegerechtigde dieren opgenomen. Dit cijfer ligt maximaal 10 % hoger dan het door Spanje meegedeelde aantal premieaanvragen voor mannelijke runderen. De Landbouwraad van juni 1998 heeft dit voorstel ingetrokken en het besluit over deze zaak, wat Spanje en Portugal betreft, opnieuw uitgesteld tot de discussie over Agenda 2000(1) en heeft als termijn voor de toepassing ervan het verkoopseizoen dat begint op 1 juli 1999 vastgesteld.

De Spaanse situatie is de Commissie goed bekend en daarom heeft zij ook het in het bovenvermelde prijzenpakket opgenomen voorstel ingediend.

(1) COM(97) 2000 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2805/98

van John Cushnahan (PPE) aan de Commissie

(17 september 1998)

Betreft: Het Auto-Olie-programma

Volgens de in juni 1998 goedgekeurde voorstellen inzake het Auto-Olie-programma wordt gelode benzine met ingang van 1 januari 2000 in de EU verboden, met de mogelijkheid van vrijstelling voor lidstaten tot 2005. Kan de Commissie meedelen welke lidstaten om vrijstelling hebben verzocht en of Ierland hier ook toe behoort? Op grond van welke criteria wordt tot dergelijke vrijstellingen besloten?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(23 oktober 1998)

Artikel 3, lid 3, van de Richtlijn 98/70/EG van het Parlement en de Raad van 13 oktober 1998(1) betreffende de kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof en houdende wijziging van Richtlijn 93/12/EEG(2) bepaalt dat, bij wijze van afwijking, na een verzoek dat uiterlijk op 31 augustus 1999 bij de Commissie moet zijn ingediend, een lidstaat toestemming kan krijgen om de handel in loodhoudende benzine op zijn grondgebied nog tot uiterlijk 1 januari 2005 toe te staan.

De lidstaat moet dan wel aantonen dat invoering van zo'n verbod zou leiden tot ernstige sociaal-economische problemen of met name vanwege het klimaat in die lidstaat geen algemene voordelen op milieu- of gezondheidsgebied zou opleveren.

Tot nu toe heeft nog geen enkele lidstaat een verzoek tot afwijking ingediend.

(1) PB L 350 van 28.12.1998.

(2) PB L 74 van 27.3.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2385/98

van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie

(17 juli 1998)

Betreft: Voortzetting van het vervoer van Italiaans afval ter verwijdering in de verbrandingsinstallatie voor bijzonder afval van Biebesheim (Duitsland)

Sinds 1997 heeft het Regierungspräsidium Darmstadt aan de Italiaanse firma 3 R Servizi S.p.A. herhaaldelijk na een aanvraag op grond van artikel 4 II a), 5 I van de verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen (EEG) 259/93(1) vergunning verleend voor het vervoer van Italiaans afval ter verwijdering in de verbrandingsinstallatie voor bijzondere afvalstoffen te Biebesheim. Importeur van het afval is de Hessische Industriemüll GmbH (HIM).

In totaal werden tot 24.6.1998 vergunningen voor het transport uit Italië van ten minste 7000 ton afval ter verwijdering in Duitsland verleend. Verdere aanvragen van de firma 3 R Servizi S.p.A. zijn al aangekondigd. De bevoegde instanties van de deelstaat zien zich op grond van het Europees recht niet in staat om een einde te maken aan deze invoer van afval.

De wettelijke voorschriften van Hessen op het gebied van afvalstoffen bepalen dat de HIM voor de verwerking van het afval uit Italië een officiële ontheffing van de bepalingen van het afvalverwerkingsprogramma van de deelstaat nodig heeft. De eis van de ontheffing wordt echter sinds kort niet meer gesteld omdat de goedkeuringsinstantie van oordeel is dat zuks onverenigbaar is met het EG-recht.

Kan de Commissie mededelen of het feit dat voor het overbrengen van afval ter verwijdering overeenkomstig artikel 4 II a), 5 I van de verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen een vergunning wordt geëist consequenties heeft voor het recht van de lidstaat die het afval ontvangt bovendien van de ontvanger van het afval een ontheffing te verlangen van de bepalingen van het afvalverwerkingsprogramma? Zo ja, welke?

(1) PB L 30 van 6.2.1993, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3728/98

van Anneli Hulthén (PSE) aan de Commissie

(25 november 1998)

Betreft: Noodzaak herziening van de arbeidstijdrichtlijn

Naar aanleiding van het feit dat het bedrijf Ericsson het besluit heeft genomen de productie van prints naar Schotland over te brengen en daarmee de activiteiten in Norrköping te beëindigen, is er een discussie ontstaan over de vraag of het mogelijk is dat de Britse toepassing van richtlijn 93/104/EG(1) tot sociale dumping aanleiding kan geven. In het geval van het besluit van Ericsson om de activiteiten naar Schotland over te brengen lijkt het erop dat de uitzonderingen die de Britse regering vroeger in de richtlijn heeft aangebracht er rechtstreeks toe hebben bijgedragen dat Ericsson ervoor koos de activiteiten in Norrköping te beëindigen en in plaats daarvan gebruik te maken van een toeleverancier in Schotland, waar de arbeidstijdrichtlijn op de Britse manier wordt toegepast. Over het geheel genomen kan deze kwestie niet anders worden gezien dan een geval van sociale dumping.

Kan de Commissie daarom mededelen of zij het noodzakelijk acht met spoed over te gaan tot herziening van de Britse uitzonderingsregeling in de arbeidstijdrichtlijn ter voorkoming van nieuwe gevallen van sociale dumping, vergelijkbaar met wat er gebeurde in verband met de overplaatsing van productieactiviteiten door Ericsson naar Schotland, en zo ja, overweegt zij dan vervroeging van deze herziening van de Britse uitzondering in de arbeidstijdrichtlijn, zodat een dergelijke herziening vóór het jaar 2003 plaatsvindt?

(1) PB L 307 van 13.12.1993, blz. 18.

Gecombineerd Antwoord

van de heer Flynn namens de Commissie op de schritftelijke vragen P-3727/98 en P-3728/98

(19 januari 1999)

De geachte parlementsleden worden verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op mondelinge vraag H-1128/98 van de heer Sjöstedt tijdens het vragenuur in de vergaderperiode van het Parlement van december 1998(1).

(1) Handelingen van het Parlement (december 1998).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2888/98

van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Commissie

(28 september 1998)

Betreft: Betaling van communautaire schulden met kunstwerken

In bepaalde gevallen zijn zowel ondernemingen als particulieren om diverse redenen genoodzaakt om bedragen aan de schatkist van de Europese Unie af te dragen of terug te storten.

Soms ondervinden ondernemingen of particulieren als gevolg van de economische situatie hierbij grote moeilijkheden door gebrek aan liquide middelen, waardoor het de voorkeur verdient om in het uiterste geval de schuld te voldoen door het afstaan van kunstwerken uit hun bezit.

Kan de Commissie meedelen of het mogelijk is om, net als in de lidstaten gebeurt bij een schuld van ondernemingen of particulieren aan de nationale fiscus, schulden aan de Europese Unie te betalen met kunstwerken, en zo ja, of er daarvoor een regeling bestaat en of zij de juridische bevoegdheid bezit om dergelijke kunstwerken in nationale musea in de lidstaten in bewaring te geven?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(4 december 1998)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2666/98

van Gerhard Hager (NI) aan de Raad

(1 september 1998)

Betreft: Betrekkingen tussen de Raad en het Europees Parlement

Vooruitlopend op het Verdrag van Amsterdam hebben de beide vorige Raadsvoorzitterschappen de rechten van het EP om te worden geraadpleegd op het gebied van de derde pijler uitgebreid.

1. Hoe zal het nieuwe voorzitterschap zich in dit verband opstellen?

2. Hoe staat het voorzitterschap tegenover de wens dat vertegenwoordigers van de Raad bij de beraadslagingen in de commissies van het EP aanwezig moeten zijn en gemachtigd om namens de Raad het woord te voeren?

3. Met het oog op de samenhang en continuïteit van de werkzaamheden bij het EP zou het nuttig zijn als elk voorzitterschap een schriftelijk eindverslag over zijn werkzaamheden zou indienen. Wat vindt de Raad van dit voorstel?

Antwoord

(27 november 1998)

De Raad is voornemens de eerste en de tweede alinea van artikel K.6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) betreffende informatie, overleg en inachtneming van de opvattingen van het Europees Parlement op dezelfde manier toe te passen als tot dusver is gebeurd. In dit verband zal het Oostenrijkse voorzitterschap, zoals de vorige twee voorzitterschappen, doorgaan met de raadpleging van het Europees Parlement over ontwerpen van juridisch bindende besluiten op de onder titel VI van het VEU vallende gebieden.

Wat de aanwezigheid van vertegenwoordigers van de Raad in vergaderingen van de parlementaire commissies betreft, zij erop gewezen dat het voorzitterschap van de Raad geregeld voor de parlementaire commissies verschijnt om er van gedachten te wisselen over de door titel VI bestreken thema's.

De Raad wijst erop dat het Europees Parlement eind 1998 een overzicht zal ontvangen van de werkzaamheden die de Raad in het kader van titel VI van het VEU heeft verricht. Evenals de voorgaande jaren zal dat gebeuren ter gelegenheid van het debat dat overeenkomstig artikel K.4 ieder jaar wordt gehouden. Bovendien wordt aan het Europees Parlement ieder jaar een verslag voorgelegd over de vorderingen die de Europese Unie met name op het gebied van justitie en binnenlandse zaken heeft geboekt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2536/98

van André Fourçans (PPE) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Werking van de Europese financiële markten

De komst van de euro zal leiden tot een steeds grotere integratie van de Europese financiële markten. Een eerste tot uiting hiervan is de aankondiging van het samengaan van de Beurs van Londen en de Beurs van Frankfurt.

Is de Commissie in dit nieuwe kader dat langzamerhand zijn beslag zal krijgen, van mening dat moet worden gestreefd naar een grotere harmonisatie van de regels voor de werking van de Europese financiële markten, of is zij van oordeel dat het goed zou zijn te streven naar het oprichten van een Europese instelling voor toezicht in de trant van de Security and Exchange Commission in de Verenigde Staten?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(13 oktober 1998)

De komst van de euro zal snel leiden tot een sterkere integratie van de grote financiële markten. Deze verandering zal tot stand komen door de beslissing om monetair beleid te voeren met behulp van geldmarktinstrumenten, door de nationale geldmarkten via Target rechtstreeks met elkaar te verbinden en door de beslissing van de nationale autoriteiten om vanaf 1999 nieuwe en bestaande schulden in euro uit te drukken. De opheffing van het wisselkoersrisico en van regels voor de congruentie van valuta's zullen ook aanzienlijke gevolgen hebben voor de beurzen en het gedrag van ondernemingen die aandelen uitgeven en investeerders beïnvloeden.

De Commissie is er zich evenwel ook van bewust dat de komst van de euro de overblijvende lacunes en achterpoortjes in de interne markt van financiële diensten duidelijker zichtbaar zal maken. Om alle voordelen van de euro te benutten is het essentieel dat de werking van de markten voor financiële diensten wordt vereenvoudigd. Daartoe zal de Commissie tegen het eind van het jaar, in overeenstemming met de conclusies van de Europese Raad van Cardiff van juni 1998 een "actiekader" indienen voor de verbetering van de interne markt voor financiële diensten. Hierbij zal de doeltreffendheid van de toepassing van de huidige wetgeving worden getoetst, zullen de gebreken worden aangegeven die mogelijkerwijs een wijziging van de wetgeving vereisen en zal het standpunt van de Commissie over de modernisering van de reglementering van de financiële markten worden geschetst. Deze herziening van het beleid zal worden gebaseerd op een veelheid van informatie afkomstig van ondernemingen, vertegenwoordigende instellingen, wetgevers en controleurs.