SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1990/99

van Xaver Mayer (PPE-DE) aan de Commissie

(28 oktober 1999)

Betreft: Situatie van schapenhouders in de EU

1. De economische situatie van de schapenhouderij in de Europese Unie wordt al geruime tijd gekenmerkt door onbevredigende verdienstmogelijkheden. Dit geldt voor de opbrengsten uit de vleesproductie, maar met name ook voor de opbrengsten uit de wolproductie. Als gevolg hiervan lopen de schapenbestanden voortdurend terug.

a) Overweegt de Commissie maatregelen te nemen om naar een verbetering van de opbrengstsituatie in de sectoren vlees en wol te streven?

b) Acht de Commissie het met name nodig om aan de productie van wol als hernieuwbare grondstof steun te verlenen?

c) Welke argumenten zijn er voor of tegen een dergelijke steunverlening?

2. Het ritueel slachten van lammeren en schapen is in Duitsland verboden. Aangezien er echter een grote vraag naar vlees van aldus geslachte dieren bestaat, worden ze naar buurlanden vervoerd en daar geslacht, waarna het aldus geproduceerde vlees terug naar Duitsland wordt vervoerd.

a) Moet het in Duitsland geldende verbod op ritueel slachten volgens de Commissie als concurrentievervalsing worden aangemerkt?

b) Is het noodzakelijk om op dit terrein tot een harmonisering van de wettelijke voorschriften te komen?

Antwoord van de heer Fischler Namens de Commissie

(17 november 1999)

Voor schapenhouders is 1998 inderdaad een bijzonder moeilijk jaar geweest. De prijs voor schapenvlees lag toen op zijn laagste peil sinds 1995. De telers zijn voor dit inkomensverlies vergoed door middel van de ooipremie, die 50 % hoger lag dan het voor het verkoopseizoen 1997 betaalde bedrag. Voorts kan een aanvullende premie van 6,64 euro per ooi worden betaald aan telers in probleemgebieden.

Investeringen in de schapenteelt kunnen in principe ook worden gefinancierd op grond van Verordening (EG) nr. 950/97 van 20 mei 1997 betreffende de verbetering van de doeltreffendheid van de landbouwstructuur(1), mits de voorwaarden inzake investeringssteun vervuld zijn. Op dezelfde manier kunnen ook andere structurele steunmaatregelen worden overwogen in het kader van regionale programma's uit hoofde van doelstelling 1 of doelstelling 5b. Deze investeringssteun wordt gehandhaafd in de nieuwe Verordening (EG) nr. 1257/1999 van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van bepaalde verordeningen(2).

Voor wol bestaat er geen specifieke subsidieregeling. Aangezien wol geen landbouwproduct is als bedoeld in Bijlage I (ex Bijlage II) bij het EG-Verdrag, kan in het kader van het EOGFL geen steun worden verleend aan wolproducenten.

Richtlijn 93/119/EG van de Raad van 21 december 1993 inzake de bescherming van dieren bij het slachten of doden(3) bevat een aantal bepalingen die terzake als gemeenschappelijke minimumnormen dienen. Het koosjer slachten van schapen en geiten in een abattoir is legaal in de zin van de Richtlijn, gelet op de in artikel 5, lid 2, bepaalde afwijking van het bedwelmingsvoorschrift.

De Commissie zal in het licht van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie onderzoeken of een verbod op ritueel slachten op het grondgebied van een lidstaat in de gegeven omstandigheden overeenstemt met de algemene regels van het EG-Verdrag. De Commissie is het ermee eens dat verschillen in nationale wetgeving betreffende het toestaan van ritueel slachten van dieren aanleiding kunnen geven tot concurrentievervalsing. Dit dient echter in een ruimere context te worden beoordeeld, waarin rekening wordt gehouden met complexe factoren. De Commissie is er momenteel niet van overtuigd dat het goed zou zijn op dit vlak communautaire regels vast te stellen.

(1) PB L 142 van 2.6.1997.

(2) PB L 160 van 26.6.1999.

(3) PB L 340 van 31.12.1993.