ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4135/97 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (21 januari 1998)

Betreft: Russisch besluit tot uitsluiting van producten van de TIR-regeling

Rusland heeft een groot aantal producten van de transitoregeling uitgesloten; dit houdt in dat deze producten niet meer met een TIR-document naar dat land kunnen worden vervoerd. De Douanecommissie van de Russische Federatie heeft de desbetreffende lastgeving nr. 513 aan de Internationale Wegvervoerorganisatie (IRU) doen toekomen. Hierbij wordt het transitovervoer van een reeks goederen onder dekking van het TIR-document op het grondgebied van de Federatie verboden. Onder deze producten komen bij uitstek communautaire producten voor als bier uit gerst, suiker, gebak, boter en andere vetten uit melk, chocolade, geneesmiddelen, computers, video's, televisieapparaten, vervoermiddelen, enz.

De gevolgen zijn aanzienlijk, niet alleen voor de Europese producten, maar ook voor de Europese vervoerders. Met name voor de vervoerders in de perifere landen van de Unie, zoals Griekenland, betekent het Russische besluit verlies aan vracht, aangezien Griekse vrachtwagens de gelegenheid hadden bepaalde communautaire producten uit een ander land, met bestemming Rusland, als lading op te nemen, welke mogelijkheid nu volledig is weggevallen.

Welke actie denkt de Commissie tegen het besluit van de Russische autoriteiten te ondernemen, niet alleen om de belangen van de communautaire vervoerders veilig te stellen, maar tevens om voorwaarden te bewerkstelligen voor een gezonde mededinging met hun collega's uit de overige Europese landen, die om financiële en morele steun van de Unie vragen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (26 februari 1998)

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte Parlementslid in verband met Lastgeving nr. 513 van de Douanecommissie van de Russische Federatie, krachtens dewelke voor 20 categorieën van goederen afzonderlijke regelingen inzake de zekerheidstelling vereist zijn, afgezien van die welke zijn vastgelegd in de Internationale Overeenkomst betreffende het vervoer van goederen over de weg van 1975 (TIR). De Commissie is er zich van bewust dat deze maatregel ernstige gevolgen voor de exporteurs en vervoerders uit de Gemeenschap inhoudt en een potentiële bedreiging vormt voor de toekomst van de TIR-regeling, die van essentieel belang is voor de internationale handel.

De Commissie heeft in alle betrokken sectoren zeer snel gereageerd door directe contacten met de Russische Douanecommissie en via andere vervoers- en handelsconnecties. Voorts heeft zij de kwestie ter sprake gebracht in de desbetreffende bijeenkomsten van de Economische Commissie voor Europa in Genève.

De tenuitvoerlegging van Lastgeving nr. 513 is sindsdien tot 1 april 1998 uitgesteld. De Commissie zet haar overleg met de Russische instanties en andere betrokken partijen op alle niveaus voort teneinde de permanente intrekking van de maatregel te verkrijgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3851/97 van Rijk van Dam (I-EDN) aan de Commissie (21 november 1997)

Betreft: Godsdienstvrijheid in Marokko

Op mijn schriftelijke vraag E-3136/97 ((PB C 117 van 16.4.1998, blz. 154. )) antwoordde de Commissie dat zij niet in staat is de berichten over de onrechtmatige uitzetting van twee christenen in Marokko te bevestigen. Door verschillende organisaties waaronder "Jubilee Campaign¨, "Open Doors¨ en de Amerikaanse nieuwsservice "Compass Direct¨ wordt het voorval niettemin nadrukkelijk bevestigd. Het is zelfs zo dat ik door de organisatie "Jubilee Campaign¨ gewezen ben op een derde geval van arrestatie en uitzetting. In dit geval betreft het een Egyptische christen, Tharwat Yousef Malek Khali, die op 30 maart 1997 Marokko werd uitgezet omdat hij andere buitenlandse christenen opzocht om met hen gebedsdiensten te houden.

1. Kan de Commissie aangeven op welke wijze zij de berichten over Marokko heeft gecontroleerd en waarom zij de genoemde voorvallen niet kan bevestigen, terwijl drie onafhankelijke organisaties dit wel kunnen?

2. Wil de Commissie bij de Marokkaanse autoriteiten navraag doen naar de twee eerder aan de orde gestelde gevallen en het derde geval van Tharwat Yousef Malek Khali en er bij hun op aandringen dat zij de rechten van deze personen beschermen en garanderen dat zij ongehinderd kunnen terugkeren?

3. Wil de Commissie aan de Marokkaanse autoriteiten de bezorgdheid overbrengen over het feit dat christenen zonder vorm van proces en in strijd met de Marokkaanse wetgeving en de fundamentele mensenrechten worden gearresteerd en uitgezet?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (16 januari 1998)

De Commissie neemt nota van het door de geachte Parlementslid gesignaleerde bijkomende arrestatie betreffende de godsdienstoefening in Marokko.

In verband met de demarches die de Raad en de Commissie in dit opzicht zouden kunnen ondernemen, moge de Commissie het geachte Parlementslid verwijzen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-1759/96 van de heer Van der Waal ((PB C 345 van 15.11.1996. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3922/97 van Paul Lannoye (V) aan de Commissie (11 december 1997)

Betreft: Bestrijdingsmiddelen

Het beleid van de Commissie ten aanzien van bestrijdingsmiddelen is niet duidelijk. Het Europees Parlement is niet in staat controle uit te oefenen op kwantiteit noch kwaliteit van de stroom van bestrijdingsmiddelen die in het kader van het beleid van met name DG I, III en VIII worden verkocht of geschonken. De aanbestedingen die door deze diensten worden gepubliceerd zijn niet altijd met de nodige nauwkeurigheid en deskundigheid geformuleerd om te waarborgen dat vervoer, verlading, opslag en gebruik onder bevredigende omstandigheden plaatsvinden.

Doet de Commissie een beroep - of is zij voornemens zulks te doen - op onafhankelijke adviesbureaus of deskundigen dan wel universiteiten bij de aankoop van bestrijdingsmiddelen, gezien de complexe technische specificaties die nodig zijn om het product in kwestie te omschrijven en de technische bijlagen naar behoren te formuleren, de aanbiedingen te analyseren, kwaliteit en conformiteit van de aankopen te controleren en opslag, toepassing en beheer van afval in het bestemmingsland te organiseren, met name als het om schenkingen of andere soorten hulp van de Commissie gaat?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie (18 februari 1998)

Twee jaar geleden lanceerde de Commissie een initiatief om haar aanbestedingsprocedures voor de levering van gewasbestrijdingsmiddelen te evalueren in samenhang met bevordering van een geïntegreerde bestrijding van plagen (integrated pest management, IPM). Twee documenten, i) progressieve bestrijding van plagen, en ii) het meest recente aanbestedingsdocument, dat onlangs in Rwanda is gebruikt, worden direct naar het geachte Parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement gezonden.

Het initiatief op het gebied van progressieve plaagbeheersing is het eerste resultaat van een onderzoek naar de problemen met gewasbestrijdingsmiddelen in de ruimere zin en naar de implementatie van een geïntegreerde plaagbestrijding, die geleidelijk in landbouwprojecten en -programma's zal worden ingevoerd.

Het onlangs in Rwanda gebruikte aanbestedingsdossier voor gewasbestrijdingsmiddelen in de koffiesector is het resultaat van besprekingen en overleg, en betekent een aanzienlijke aanscherping van de procedures van de Commissie op dit terrein. Dit document wordt momenteel aangepast in verband met bezorgdheid over de toxiciteit van de in pesticiden gebruikte oplosmiddelen. Het document zal ook een uitgebreider voorstel bevatten voor de opleiding van pesticidegebruikers in het veld.

Pesticideproducenten hebben het in Rwanda gebruikte aanbestedingsdossier positief beoordeeld en zijn indirect betrokken bij de besprekingen over pesticidebeheersing en IPM. De Commissie is voornemens aan het eind van dit jaar een officiële aanpak van de Commissie te formuleren, met betrekking tot zowel de aanbesteding op het gebied van gewasbeschermingsmiddelen als IPM.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3788/97 van Panayotis Lambrias (PPE) aan de Commissie (26 november 1997)

Betreft: Het verdrag van Amsterdam - Gehandicapten

De Commissie heeft al eerder gewezen op het zwakke karakter van de bepaling inzake de bestrijding van discriminatie op grond van - onder meer - handicap (artikel 6 A), die is ingevoegd in het verdrag van Amsterdam (geen directe resultaten, vereiste van eenparigheid in de Raad). Bovendien werd op de valreep een bijzondere verwijzing naar gehandicapten geschrapt uit artikel 118 (sociaal beleid) van het nieuwe verdrag. Overigens is Verklaring nr. 22 bij het verdrag, die stelt dat rekening wordt gehouden met de behoeften van personen met een handicap bij het vaststellen van maatregelen krachtens artikel 100 A (harmonisering van de wetgevingen), wegens haar juridisch karakter niet bindend.

1. Kan de Commissie zeggen hoe zij deze zwakke verdragsbepaling inzake gehandicapten maximaal zal benutten en

2. welke concrete voorstellen zij denkt te nemen om vooruitgang te boeken in dit gebied?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (19 januari 1998)

Uit hoofde van artikel 13 van het Verdrag van Amsterdam kan de Commissie, zodra het verdrag van kracht wordt, voorstellen indienen ter bestrijding van discriminatie op grond van handicaps. Deze nieuwe bepaling sluit aan bij de benadering die de Commissie heeft uiteengezet in haar Mededeling van 30 juli 1996 over "Gelijke kansen voor gehandicapten - Een nieuwe strategie van de Europese Gemeenschap inzake gehandicapten¨ ((PB C 12 van 13.1.1997. )). Deze strategie is in hoofdzaak gericht op het bevorderen van een gehandicaptenbeleid dat gebaseerd is op gelijke rechten, en omvat verschillende maatregelen, waaronder: de instelling van een interdienstengroep inzake handicaps, met als taak ervoor te zorgen dat er meer rekening wordt gehouden met gehandicapten bij de ontwikkeling van communautaire beleidsmaatregelen en acties; de oprichting van een werkgroep op hoog niveau van vertegenwoordigers van de lidstaten om de samenwerking op dit terrein met en tussen de lidstaten te verbeteren; het aanmoedigen van de activiteiten van non-gouvernementele organisaties en van het Europees Gehandicaptenforum; het intensiveren van de actie van de Structuurfondsen en met name van het communautaire initiatief EMPLOYMENT-HORIZON.

De vervroegde toepassing van de bepalingen inzake werkgelegenheid van het Verdrag van Amsterdam is eveneens van belang voor gehandicapten. In dit verband heeft de Europese Raad van Luxemburg van 20 en 21 november 1997 besloten dat de lidstaten bijzondere aandacht zullen besteden aan de problemen die gehandicapten ondervinden bij hun (her)intrede in het beroepsleven.

Op basis van de andere vooruitzichten die het Verdrag van Amsterdam opent, van de eindevaluatie van het derde communautaire actieprogramma ten behoeve van gehandicapten (Helios II, 1993-1996), alsmede van de in 1997 uitgevoerde proef- en voorbereidende acties, onderzoekt de Commissie momenteel of het zinvol is bovengenoemde maatregelen aan te vullen, en hoe dat zou moeten gebeuren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3571/97 van Cristiana Muscardini (NI), Gastone Parigi (NI) en Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Milieugevolgen van de HSV

Het project van de Italiaanse spoorwegen voor de Hogesnelheidslijn (HSV) krijgt reacties van gemeentebesturen, burgercomités, verenigingen voor milieubescherming, consortia op milieugebied en van de betrokken regio's. Het gaat dan om de tracés Fréjus-Turijn-Milaan-Venetië, Milaan-Genua en Milaan-Bologna-Florence-Rome-Napels. In het algemeen wordt verwezen naar de schade die het milieu zou ondervinden als het project in de huidige vorm zou worden goedgekeurd, met alle nadelen van dien voor de volksgezondheid, het landschap en het evenwicht van de ecosystemen. Uiteindelijk is een verzoekschrift ingediend bij het EP dat door 35.000 burgers is ondertekend.

1. Is de Commissie op de hoogte van het Italiaanse project?

2. Kan zij mededelen of in het project rekening is gehouden met de milieu-effectrapportage?

3. Kan de Commissie mededelen of deze beoordeling is uitgevoerd volgens de criteria van de communautaire richtlijnen inzake milieubescherming en bescherming van de gezondheid van de burgers?

4. Kan de Commissie, gelet op de technologieën die voor de HSV in andere Europese landen zijn toegepast en na de eerste ervaringen, beoordelen of de technologie van de beweegbare constructie (Pendolino) voor de toekomst te verkiezen is?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (16 januari 1998)

Voor zover de Commissie weet, is voor het project waar het geachte parlementslid het over heeft een milieueffectbeoordeling uitgevoerd.

De Commissie verzoekt de geachte parlementsleden dan ook meer precieze en gedetailleerde informatie te verstrekken over het gemelde gebrek aan zorgvuldigheid dat met betrekking tot de milieuaspecten van voornoemd project aan de dag werd gelegd. Alleen op basis van specifieke klachten en onder verwijzing naar de aspecten die onder Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten ((PB L 175 van 5.7.1985. )) vallen, kan de Commissie op passende wijze ingrijpen door bijvoorbeeld de lidstaat om informatie te verzoeken of een inbreukprocedure in te leiden.

Dankzij de techniek van de beweegbare constructie (Pendolino) kunnen de reistijden worden ingekort en kan de (bestaande) infrastructuur doeltreffender worden gebruikt. Er moet evenwel rekening mee worden gehouden dat snelheidsverschillen tussen de treinen op één lijn tot aanzienlijke capaciteitsproblemen kunnen leiden. De techniek van de beweegbare constructie kan dan ook niet in de plaats komen van de modernisering en aanleg van infrastructuur voor hogesnelheidstreinen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3802/97 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (26 november 1997)

Betreft: Het afvoeren van aardrijkskunde van de leerprogramma's in Italië

De Italiaanse minister van Onderwijs heeft zijn voornemen aangekondigd aardrijkskunde af te voeren van de leerprogramma's van middelbare scholen. Op 150 scholen is men dit jaar al bezig met een experiment dat vooruitloopt op het afschaffen van aardrijkskunde. Op sommige onderwijsinstellingen voor technisch en beroepsonderwijs is het vak de afgelopen jaren al "geruisloos¨ van het programma afgevoerd.

Wat denkt de Commissie van dergelijke voorstellen, zonder afbreuk te doen aan de autonome beslissingsbevoegdheid van de regeringen in onderwijszaken?

Is zij niet van mening dat door het afschaffen van een zo traditioneel en interdisciplinair vak een ernstige belemmering wordt opgeworpen voor de kennis van de "anderen¨? Terwijl juist in deze wereld door globalisering en het Europese eenwordingsproces steeds meer behoefte bestaat aan geografische kennis en kennis van de volkeren die de aarde en in het bijzonder Europa bewonen.

Is zij niet van mening dat dit voorstel een verschraling betekent van het cultureel erfgoed van Italiaanse kinderen ten opzichte van hun leeftijdgenootjes in de Unie? Hoe kunnen zij in de toekomst de regio's van ons continent uit elkaar houden en ze weten te plaatsen, terwijl zij met deze regio's juist steeds vaker in aanraking zullen komen, hetzij op het werk of door toerisme en cultuur?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3550/97 en E-3802/97 van mevrouw Cresson namens de Commissie (10 december 1997)

De Commissie heeft kennis genomen van het feit dat het Italiaanse Ministerie van Onderwijs het aardrijkskunde-onderwijs niet heeft opgenomen in zijn ontwerp-voorstel voor de herziening van het leerplan voor de eerste twee jaar van het middelbaar onderwijs.

De Commissie verwijst de geachte afgevaardigde naar artikel 126 van het EU-Verdrag, waarin is vastgelegd dat de Gemeenschap op onderwijsgebied optreedt "met volledige eerbiediging van de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de inhoud van het onderwijs en de opzet van het onderwijsstelsel¨.

De herziening van het leerplan, de keuze van de vakken en de verdeling van de vakken over de onderwijsjaren vallen onder de nationale bevoegdheid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3870/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (5 december 1997)

Betreft: Concurrentievermogen van de Europese industrie

De Commissie heeft een mededeling gepubliceerd "Benchmarking van het concurrentievermogen - een instrument ten dienste van ondernemers en de overheid¨ (COM(97)0153 def.). Deze mededeling is een goed uitgangspunt voor een vergelijkende studie van het concurrentievermogen (benchmarking).

Samenhang tussen dit initiatief en andere communautaire beleidsvormen, met name het beleid inzake onderzoek en ontwikkeling, innovatie, sociaal-economische samenhang en ondernemingen, is zonder meer noodzakelijk.

Is de Europese Commissie bereid om de doelmatigheid van haar beleid (interne markt, regionaal beleid, onderzoek en ontwikkeling) via benchmarking te toetsen?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (30 januari 1998)

De Commissie is verheugd dat haar standpunt dat benchmarking voor de Gemeenschap een belangrijk instrument kan zijn om prestaties in de verschillende belangrijke sectoren en factoren die het economisch succes bepalen te vergelijken, bijgeval vindt. In dit verband is de Commissie van mening dat benchmarking een belangrijke rol kan spelen bij de evaluatie van communautair beleid.

Om de algemene invoering te bevorderen van benchmarking als instrument om de koers van het beleid te beïnvloeden, voert de Commissie momenteel een aantal proefprojecten uit op belangrijke beleidsterreinen die van invloed zijn op de randvoorwaarden. De proefprojecten vormen een effectieve werkmethode om benchmarking tot ontwikkeling te brengen uitgaande van een consensus waarbij alle belangrijke partijen betrokken zijn, gebaseerd op doorzichtigheid, dialoog en deskundigheid. De bedoeling is dat de aldus ontwikkelde methode vervolgens systematisch wordt toegepast op een groot aantal gebieden waaronder andere takken van communautair beleid.

Tevens zou de Commissie er op willen wijzen dat de eerste stappen in verband met de benchmarking van de andere in de vraag genoemde beleidstakken van de Gemeenschap al zijn gezet. Het actieplan voor de interne markt behelst een vorm van benchmarking die inhoudt dat de vooruitgang in het licht van vastgestelde doelstellingen permanent wordt gevolgd. In het kader van het geïntegreerd programma ten behoeve van het midden- en kleinbedrijf (MKB) en de ambachtelijke sector ((COM(96)329 def. )) zullen de Commissie en de lidstaten gecoördineerde werkzaamheden uitvoeren waarbij benchmarking een belangrijke rol zal spelen om de beste praktijk op het gebied van administratieve vereenvoudiging en ondersteunende maatregelen voor ondernemingen te bevorderen.

Wat de economische en sociale cohesie betreft, zijn in de regionale ontwikkelingsprogramma's die mede door de Gemeenschap worden gefinancierd, in principe kwantitatieve doelstellingen opgenomen gebaseerd op analyses van de verschillen in economische prestaties en concurrentievermogen tussen de regio's. De doelmatigheid van de programma's wordt achteraf geëvalueerd in het licht van de oorspronkelijke kwantitatieve doelstellingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3784/97 van Carlos Pimenta (PPE) aan de Commissie (26 november 1997)

Betreft: Naleving van het voorstel voor een besluit van de Raad (97/C207/11) inzake een internationale overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, Canada en de Russische Federatie betreffende normen voor humane vangmethoden met behulp van vallen

Indien, zoals de Commissie wenst, de Raad besluit het advies van het Europees Parlement te verwerpen en het voorstel voor een overeenkomst met Canada en de Russische Federatie toch goed te keuren, hoe stelt de Commissie dan voor te waarborgen dat de bepalingen van de overeenkomst in de Europese Unie worden nageleefd, overweegt zij met name een voorstel voor een richtlijn of een verordening te doen en zo ja, welke rechtsgrondslag zal zij voorstellen?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie (21 januari 1998)

De Commissie moge het geachte Parlementslid eraan herinneren dat de Internationale Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, Canada en de Russische Federatie betreffende normen voor humane vangmethoden met behulp van vallen nog niet is geratificeerd.

Ook al wordt één en ander reeds overwogen, toch zal de Commissie zich pas formeel kunnen uitspreken in verband met deze kwestie na formele sluiting van de Overeenkomst door de Raad. Het Parlement zal ervan in kennis worden gesteld via de gebruikelijke procedures indien een eventueel voorstel tot omzetting van deze Overeenkomst door de Commissie wordt goedgekeurd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3250/97 van Friedhelm Frischenschlager (ELDR) aan de Commissie (20 oktober 1997)

Betreft: Dierenvervoer

Welke stappen heeft Commissielid Fischler tot dusverre ondernomen om de bouw van vrieshuizen in Libanon te steunen, hetzij in het kader van het MEDA-programma hetzij met EIB-kredieten?

Waarom verstrekt de Commissie bij vervoer van levend vee nog steeds exportpremies, echter niet bij koeltransporten?

Hoeveel kilo levend gewicht en hoeveel kilo ingevroren rundvlees wordt per jaar naar Libanon geëxporteerd?

Zal de Commissie in de toekomst ook NGO's bij haar werkzaamheden betrekken?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (19 december 1997)

De Commissie heeft de Libanese autoriteiten medegedeeld dat het bouwen van vrieshuizen kan worden gefinancierd in het kader van het MEDA-programma. Hiertoe dienen echter een aantal voorwaarden in acht te worden genomen (verenigbaarheid met de richtsnoeren van het MEDA-programma en het project moet worden voorgedragen in het kader van het Libanese indicatieve programma). Wat de algemene doelstellingen van het project betreft, is het bovendien van essentieel belang dat er bepaalde garanties zijn in verband met de vervanging van de invoer van levend vee door de invoer van vlees. Hoewel Libanon tot nu toe geen enkel project heeft voorgedragen dat aan deze voorwaarden voldoet, zal de Commissie deze kwestie toch verder met de Libanese autoriteiten bespreken.

Uitvoerrestituties worden zowel voor levende dieren als voor vers of bevroren rundvlees uitbetaald. Het restitutiebedrag voor rundvlees en levende dieren wordt ten minste eenmaal per trimester vastgesteld en in het Publicatieblad bekend gemaakt. De uitvoer van levende dieren vormt een belangrijke afzetmarkt voor communautair rundvlees en kan eigenlijk niet worden vervangen door de uitvoer van rundvlees aangezien er verschillende slachtritussen zijn, de invoerende landen niet beschikken over vrieshuizen en er in deze landen geen specifieke vraag is naar vers vlees van de vereiste kwaliteit. Indien de uitvoer van levende dieren uit de Gemeenschap onmogelijk zou worden doordat onredelijke voorwaarden worden gesteld, de prijzen niet naar verhouding zijn of de uitvoerrestituties worden afgeschaft, zouden andere leveranciers deze markten overnemen (Australië voert steeds meer levende dieren uit naar de Arabische landen hoewel de afstand veel groter is dan vanuit de Gemeenschap).

In de onderstaande tabel worden de cijfers gegeven betreffende de uitvoer in de loop van de afgelopen drie jaren, van levende dieren (karkasgewichtequivalent) en van vers en bevroren rundvlees uit de Gemeenschap naar Libanon:

>TABLE>

De Commissie raadpleegt geregeld niet-gouvernementele organisaties over het op het gebied van het welzijn van dieren gevoerde beleid, met name de Eurogroep voor het welzijn van dieren, die de overkoepelende organisatie is van groeperingen voor het welzijn van dieren.