NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/493

(2004/C 84 E/0571)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2503/03

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft: Autoverhuurbedrijven

Uit talloze brieven van burgers uit mijn kiesdistrict blijkt dat zij bij het vooraf boeken van het type „alles inclusief”-huurauto geconfronteerd worden met het feit dat zij extra kosten moeten betalen die de totale kosten van de autohuur dramatisch omhoog jagen.

Heeft de Commissie meer van dit soort klachten ontvangen over de prijzen van huurauto's, met name over de transparantie van prijzen en het steeds vaker voorkomend fenomeen dat brandstof door sommige autoverhuurbedrijven ver boven de marktprijs wordt verkocht?

Heeft de Commissie in het recente verleden contact gehad met autoverhuurbedrijven? Zo ja, welke kwesties kwamen toen ter sprake?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(12 september 2003)

Een bedrijfspraktijk die de consumenten bedriegt ten aanzien van de werkelijke kosten van een dienst, is onverenigbaar met de geest van artikel 153 van het EG-Verdrag, waarin onder meer de nadruk wordt gelegd op het recht van de consumenten op voorlichting, dat altijd een van de voornaamste aandachtspunten bij de bescherming van de consumenten in de Unie is geweest. Het probleem van de „alles inclusief”-huurauto's is tot dusver echter nog niet specifiek onder de aandacht van de Commissie gebracht.

Momenteel is het op grond van Richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 (1), als gewijzigd bij Richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 (2), inzake misleidende en vergelijkende reclame onwettig consumenten te misleiden ten aanzien van de prijs van een dienst (artikel 3, onder b)). Bovendien kunnen prijsverhogingen in contractuele bedingen oneerlijk zijn op grond van Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (3). De indicatieve en niet-exhaustieve lijst in de bijlage bij de richtlijn omvat uitdrukkelijk contractuele bedingen die voorzien in prijsverhogingen zonder dat de consument het overeenkomstige recht heeft om de overeenkomst op te zeggen, indien de eindprijs te hoog is ten opzichte van de overeengekomen prijs (punt 1, onder 1)) (1).

Autoverhuurbedrijven hebben de vraag gesteld of Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (4) volledig van toepassing is op hun sector. Overeenkomstig artikel 3, lid 2, tweede streepje, gelden sommige bepalingen van de richtlijn niet voor onder meer overeenkomsten voor vervoer. Er is bij het Europees Hof van Justitie pas een zaak aanhangig gemaakt waarbij wordt gevraagd of autohuurovereenkomsten onder de richtlijn vallen (EasyCar (UK) Ltd, C-336/03). Deze zaak is nu in behandeling.

Meer algemeen heeft de Commissie grote inspanningen geleverd om oneerlijke bedrijfspraktijken aan te pakken. Deze inspanningen hebben zeer recentelijk het voorstel voor een richtlijn betreffende oneerlijke „business-to-consumer”-handelspraktijken op de interne markt (richtlijn oneerlijke handelspraktijken) (5) opgeleverd. Door die richtlijn zullen, als ze eenmaal is goedgekeurd, oneerlijke handelspraktijken die bijvoorbeeld misleidend zijn, onwettig worden verklaard. Artikel 6, lid 1, onder c), van de voorgestelde richtlijn vermeldt als misleidende praktijk uitdrukkelijk het bedriegen van de consument met betrekking tot de berekening van de prijs.

(1) PB L 250 van 19.9.1984.

(2) PB L 290 van 23.10.1997.

(3) PB L 95 van 21.4.1993.

(4) PB L 144 van 4.6.1997.

(5) COM(2003)356 def.