(2000/C 27 E/069) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1417/99
van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie
(1 september 1999)
Betreft: Vrij verkeer en vrije praktijk geneesheren; zwartwerk van boventallige geneesheren in Belgiº;
oneerlijke concurrentie; schending richtlijnen 93/16/EEG, 82/76/EEG en artikel 12 van het Verdrag
Richtlijnen 82/76/EEG (1) en 93/16/EEG (2) die beide het vrij verkeer van geneesheren en de erkenning van
hun diplomas, certificaten en titels regelen, worden op frappante wijze geschonden door de BelgischeStaat, met belangrijke consequenties op persoonlijk niveau, maar ook ten overstaan van de Belgische Staat.
De gegevens waarover ik beschik (verstrekt door de personeelsdienst van een Brussels universitair zieken-
huis) tonen aan dat enkel in de 3 universitaire ziekenhuizen van Brussel, meer dan 200 geneesherenassistenten kandidaat-specialisten (fr. MACS  MØdecins Assistents Candidats SpØcialistes) werken in eenillegaal statuut als boventallige geneesheren (mØdecins surnumeraires), maar zij zijn desalniettemin aandezelfde arbeidsvoorwaarden gebonden zonder de gepaste vergoeding, zoals voorzien in Bijlage I vanrichtlijn 93/16/EEG.
Dit statuut van boventallige geneesheren is equivalent aan het statuut van schijnzelfstandigen, welbekend in
de HORECA-sector. Dit statuut is zonder twijfel discriminerend ten opzichte van de betrokken geneesherenkandidaat-specialisten, maar zorgt bovendien voor miljoenen € gederfde inkomsten aan de Belgischefederale overheid en de regionale overheden ten gevolge van het zwartwerk van de schijnzelfstandigen,die bovendien nog in oneerlijke concurrentie staan met de ziekenhuizen die niet deelnemen aan dezepraktijk.
Is de Commissie op de hoogte van deze discriminatie zonder enige objectieve motivering en bijgevolg
arbitrair? Is de Commissie van oordeel dat deze praktijk een schending betekent van de richtlijnen 82/76/EEG en 93/16/EEG? Heeft de Commissie gegevens omtrent andere lidstaten of kan ze een onderzoekverrichten naar dergelijke schendingen in de lidstaten? Zo ja, over welke lidstaten gaat het dan?
Kan de Commissie meedelen of ze reeds maatregelen hiertegen heeft ondernomen om een eind te maken
aan deze wanpraktijken die een schending betekenen van artikel 12 van het Verdrag van Amsterdam(voorheen art. 6). Is de Commissie bereid andere maatregelen te treffen op korte termijn teneinde deuitvoering van deze richtlijnen te verzekeren en er meer van te maken dan een morele verplichting?
(1) PB L 43 van 15.2.1982, blz. 21.
(2) PB L 165 van 7.7.1993, blz. 1.
Antwoord van de heer Monti namens de Commissie
(15 september 1999)
Wat het recht op een gepaste vergoeding van artsen kandidaat-specialisten betreft, moet worden opge-
merkt dat Richtlijn 93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter vergemakkelijking van het vrije verkeer
van artsen en de onderlinge erkenning van hun diplomas, certificaten en andere titels niet van toepassingis op sommige categorieºn artsen die een gespecialiseerde medische opleiding volgen.
Het toepassingsgebied van die richtlijn is namelijk beperkt tot onderdanen van de Gemeenschap, en de
verplichting om medische specialisten tijdens hun opleiding een gepaste vergoeding te betalen, geldt alleen
voor de medische specialisaties die alle lidstaten dan wel twee of meer lidstaten gemeen hebben en die in
de artikelen 5 en 7 van Richtlijn 93/16/EEG worden genoemd.
Gezien het bovenstaande kunnen er verschillende statuten naast elkaar bestaan zonder dat dit in strijd is
met het communautaire recht.
De andere onderdelen van de vraag behoren naar mening van de Commissie niet tot haar bevoegdheid,
maar tot die van de autoriteiten van de lidstaten, met inbegrip van de opsporingsinstanties en derechterlijke macht.C 27 E/58 NL 29.1.2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen