SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1229/02

van Luciano Caveri (ELDR) aan de Commissie

(29 april 2002)

Betreft: Overeenkomst inzake de bescherming van de Alpen (Alpenverdrag)

De Europese Commissie laat nog steeds verstek gaan op de werkzaamheden van het Alpenverdrag: een onbegrijpelijke houding ten aanzien van dit internationale rechtsinstrument.

Waarom neemt de Commissie niet aan de werkzaamheden deel? Op welke datum werd de toetreding van de Unie tot het Alpenverdrag geratificeerd? Wat is het standpunt van de Unie ten aanzien van elk protocol afzonderlijk? Wat zijn de termijnen voor de ondertekening en de ratificatie van de protocollen? Wat staat ratificatie in de weg?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Wallström namens de Commissie opde schritftelijke vragen E-1148/02, E-1149/02 en E-1229/02

(12 juni 2002)

De Raad heeft op 26 februari 1996 Besluit 96/191/EG betreffende de sluiting, namens de Gemeenschap, van de Overeenkomst inzake de bescherming van de Alpen (Alpenovereenkomst) vastgesteld(1). Drie dagen later is het bekrachtigingsinstrument neergelegd. Vervolgens is de Gemeenschap op 29 mei 1996 Partij bij de Alpenovereenkomst geworden.

De Gemeenschap heeft op 20 december 1994 de protocollen inzake ruimtelijke ordening en duurzame ontwikkeling, het protocol inzake berglandbouw en het protocol inzake natuur- en landschapsbehoud ondertekend.

Zoals vermeld in het antwoord op de door mevrouw Flemming tijdens het vragenuur van de zitting van het Parlement van maart 2002 gestelde mondelinge vraag H-0111/02(2), wil de Commissie haar beperkte middelen maximaal toespitsen op gebieden waar haar beleid toegevoegde waarde kan genereren.

Daarom is de Commissie niet voornemens de bekrachtiging van voornoemde protocollen voor te stellen. Wel is de Commissie van mening dat het voor de Gemeenschap belangrijk zou zijn Partij te worden bij het Vervoerprotocol bij de Alpenovereenkomst. Daarom heeft zij op 16 januari 2001 een voorstel inzake de ondertekening van dit protocol ingediend(3), dat thans door de Raad wordt behandeld.

Wat de ondertekening of bekrachtiging van de overige drie protocollen betreft, heeft de Commissie geen plannen voor verdere voorstellen, maar dit mag niet worden opgevat als gebrek aan belangstelling voor het bevorderen van duurzame ontwikkeling in het Alpengebied.

De Commissie benadrukt integendeel het belang dat zij aan berggebieden hecht. Dit komt tot uiting in het feit dat de Commissie in het tweede Cohesieverslag heeft erkend dat berggebieden reeds een achterstand hebben en dat zij bijgevolg als een van de tien prioriteiten van het toekomstige cohesiebeleid van de Gemeenschap zijn aangemerkt. Tevens wil de Commissie opdracht geven voor een studie inzake berggebieden. Met die studie wordt beoogd berggebieden af te bakenen (zoning), een databank met verschillende typen indicatoren op te zetten, met name die welke betrekking hebben op milieu en risico's, en tenslotte de situatie van die gebieden te analyseren uit een oogpunt van duurzame ontwikkeling. Andere communautaire beleidssectoren zoals plattelandsontwikkeling en milieubeleid leveren eveneens een bijdrage aan de duurzame ontwikkeling van berggebieden, inclusief het Alpengebied, alsook aan de instandhouding van bergecosystemen en biodiversiteit.

Wat de dorsale d'Allemagna betreft, dient te worden vermeld dat deze weg niet is opgenomen in de lijst van trans-Europese vervoersnetwerken die zijn geïnventariseerd bij Beschikking Nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een transeuropees vervoersnet(4). Het feit dat de dorsale d'Allemagna geen officieel trans-Europees vervoersproject is vormt echter geen beletsel voor de Italiaanse autoriteiten om deze weg aan te leggen, mits dit gebeurt in overeenstemming met de desbetreffende communautaire wetgeving.

(1) PB L 61 van 12.3.1996.

(2) Schriftelijk antwoord van 12.3.2002.

(3) COM(2001) 18 def.

(4) PB L 228 van 9.9.1996.