ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1321/02

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(29 april 2002)

Betreft: Europese financiering van culturele projecten

In het kader van de culturele promotie van de stad Antwerpen overwegen lokale actoren een mobiel maritiem-cultureel project te lanceren. Dit project bestaat uit een cargoschip dat zal worden omgebouwd voor het opluisteren van culturele evenementen met de nadruk op podiumkunsten.

Het zou de bedoeling zijn hieraan een Europese dimensie te geven doordat het schip de stedelijke culturele evenementen in de voornaamste Europese havens zou aandoen.

Kan de Commissie mededelen of een dergelijk project in aanmerking komt voor de medefinanciering onder het Actieprogramma Cultuur 2000? Gelet op de belangrijke socio-economische impact en het grensoverschrijdend karakter wordt de Commissie tevens verzocht mede te delen of dit project tegelijkertijd ook in aanmerking komt voor medefinanciering onder andere communautaire programma's zoals Interreg.

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(28 mei 2002)

Er kan communautaire steun voor culturele projecten worden toegekend in het kader van het programma Cultuur 2000 dat onder meer beoogt de gemeenschappelijke culturele ruimte

te benutten en te zorgen voor de eerbiediging en de bevordering van de culturele verscheidenheid. Via dit programma ondersteunt de Gemeenschap projecten met een echte Europese meerwaarde, d.w.z. projecten waarvan de doelstellingen, de methodologie en de aard van de samenwerking passen in een perspectief dat de lokale, regionale en zelfs nationale belangen overschrijdt en die zijn opgezet om resultaten op Europees niveau te behalen.

Om te kunnen voldoen aan de voorwaarde met betrekking tot de Europese meerwaarde bepaalt het programma duidelijk dat in het kader van Cultuur 2000 slechts communautaire steun kan worden toegekend aan acties waaraan culturele organisaties deelnemen uit ten minste drie verschillende landen die aan het programma kunnen deelnemen. Deze financiële steun wordt verstrekt op grond van specifieke oproepen tot het indienen van voorstellen, die de algemene voorwaarden aangeven waaraan elk ingediend project moet voldoen, alsook de subsidiabiliteits- en uitsluitingscriteria, de selectieprocedure en -criteria en de financiële en contractuele verplichtingen waaraan de gegadigden onderworpen zijn.

De oproep voor de uitvoering van het programma Cultuur 2000 in 2003 wordt in het tweede kwartaal van 2002 in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen gepubliceerd. Deze oproep zal ook op de internetsite van de Commissie http://europa.eu.int/comm/culture/eac/index_fr.html worden geplaatst, waar het geachte parlementslid ook de nodige informatie over het programma kan vinden.

Wat de deelname aan het Interreg-programma betreft, wijst de Commissie erop dat het project in kwestie niet voldoet aan de voorwaarden van dit programma dat is opgezet om de samenwerking tussen de regio's te bevorderen en dat bepaalt dat de projecten door een geheel van grensoverschrijdende of transnationale partners moeten worden ingediend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1528/02

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(4 juni 2002)

Betreft: Maatregelen tegen het economy class-syndroom

Vanuit het vliegtuig rechtstreeks het ziekenhuis in. Dat overkwam een groot aantal EU-burgers die na een vlucht van meer dan 6 uur op een communautaire luchthaven zijn uitgestapt en met een longembolie in het ziekenhuis zijn opgenomen.

Volgens deskundigen wordt het economy class-syndroom veroorzaakt door uitdroging wegens de droge lucht in het vliegtuig, de daling van de druk bij het opstijgen en vooral door te weinig beweging. Artsen raden de luchtvaartmaatschappijen dan ook aan meer ruimte voor de vliegtuigstoelen te creëren.

Kan de Commissie meedelen of zij er overeenkomstig het oordeel van de artsen bij de luchtvaartmaatschappijen op kan aandringen dat de stoelen de passagiers meer plaats bieden om te voorkomen dat men opeengepakt zit, hetgeen de oorzaak is van het economy class-syndroom?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(9 juli 2002)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op mondelinge vraag H-0442/02 van de heer Evans tijdens het vragenuur in de vergaderperiode van het Parlement van juni 2002(1).

(1) Schriftelijk antwoord van 11.6.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0561/02 van Glenys Kinnock (PSE) en Michael Cashman (PSE) aan de Raad. Mensenrechten in Algerije.



Publicatieblad Nr. 229 E van 26/09/2002 blz. 0105 - 0105



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0561/02 van Glenys Kinnock (PSE) en Michael Cashman (PSE) aan de Raad (4 maart 2002) Betreft: Mensenrechten in Algerije Kan de Raad meedelen hoe hij ervoor denkt te zorgen dat de beoordeling van de mensenrechtensituatie in Algerije, en de beoordeling van de vraag of het land het mensenrechtenartikel in de nieuwe associatieovereenkomst EU-Algerije nakomt een apart agendapunt zal zijn op alle toekomstige vergaderingen die in het kader van de associatieovereenkomst worden gehouden, en met name op alle vergaderingen van de associatieraad? Gecombineerd Antwoordop de schritftelijke vragen E-0559/02 en E-0561/02 (26 juni 2002) Overeenkomstig zijn vaste werkwijze in het kader van de politieke dialogen zal de Raad, zolang als dat nodig is, de aangelegenheden in verband met de naleving van de mensenrechten op de agenda van de politieke dialoog met Algerije plaatsen, alsmede op de agenda van de Associatieraad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0440/02

van Neil Parish (PPE-DE) aan de Commissie

(12 februari 2002)

Betreft: Vermiste GLB-middelen in Frankrijk

Naar verluidt zouden er in een officieel Frans boekhoudkundig onderzoek door de Europese Rekenkamer naar de uitgaven van het gemeenschappelijk landbouwbeleid kritische opmerkingen zijn gemaakt naar aanleiding van een geheim, ongecontroleerd systeem van landbouwsubsidies dat zich tot misbruik leent, dat zelden bestraft wordt, ook wanneer dit wordt ontdekt. Veel geld gaat klaarblijkelijk naar andere doeleinden dan de landbouw. Verder wordt bericht dat een derde van alle subsidies kunstmatig is opgeblazen of onjuist is als gevolg van vergissingen of fraude, en dat slechts een vijfde deel van het daarmee gemoeide geld ooit wordt teruggevorderd.

Zou de Commissie de geldigheid van deze audit kunnen bevestigen? Hoe kan de Commissie een zo lamentabel gedrag rechtvaardigen tegenover de Europese belastingbetaler en wat denkt zij te doen tegen deze ten hemel schreiende onrechtvaardigheid? Hoe is het mogelijk dat het land dat de grootste ontvanger van GLB-gelden is een zo groot bedrag via frauduleuze praktijken laat verdwijnen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 maart 2002)

Het bestaan van het auditrapport van de Franse Rekenkamer over het beheer van landbouwsubsidies in Frankrijk, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is de Commissie bekend. Het betreffende auditrapport levert op een aantal domeinen inderdaad kritiek op de Franse overheid. Momenteel is de Commissie het rapport grondiger aan het bestuderen. Dit heeft tot dusver echter geen bevestiging opgeleverd van de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde punten.

De Commissie wenst het geachte parlementslid erop te wijzen dat de dienst Audit van de landbouwuitgaven (de voormalige goedkeuring van de rekeningen) van de Commissie de afgelopen jaren een aanzienlijk aantal inspecties heeft uitgevoerd in Frankrijk. Daarnaast controleert een onafhankelijk Frans orgaan, de CCCOP, jaarlijks nauwgezet de uitgaven in het kader van het EOGFL-Garantie in Frankrijk, waarbij elk jaar honderden individuele aanvragen opnieuw worden onderzocht.

Deze inspecties hebben in de loop der jaren een aantal tekortkomingen in het Franse controlesysteem voor het EOGFL-Garantie aan het licht gebracht en ertoe geleid dat sinds 1994 in het kader van de goedkeuring van de rekeningen 457 miljoen aan financiële correcties zijn toegepast ten aanzien van Frankrijk.

Als de Commissie voornemens is een inspectie uit te voeren in de lidstaten, maakt zij voor haar risico-analyse gebruik van de verschillende gepubliceerde rapporten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0926/02

van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie

(8 april 2002)

Betreft: Rechten van etnische minderheden op vergunningen op St. Lucia (Antillen)

Eén van mijn kiezers heeft vragen bij de plechtige verbintenis die de arbeiderspartij (Labour) van St. Lucia aangegaan is, om een stelsel van vergunningen in te voeren dat enkel inheemse ondernemers vergunning verleent om nutsbedrijven van centraal belang uit te baten. Zou een dergelijke politiek, als ze in de Europese Unie gevoerd werd, naar de mening van de Commissie een schending van de rechten van etnische minderheden betekenen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(13 juni 2002)

De Commissie merkt op dat de vraag te hypothetisch is gesteld om er een uitvoerig en passend antwoord op te geven. De door het geachte parlementslid genoemde situatie doet zich namelijk voor op St. Lucia, dat buiten het grondgebied van de Unie ligt.

De Commissie stelt vast dat in de vraag verschillende belangrijke elementen ontbreken, met name:

- is niet aangegeven of de vraag betrekking heeft op een lidstaat in het bijzonder;

- wordt de rechtsbron van in de vraag bedoelde vergunningen niet geïdentificeerd: het is dus onbekend of het gaat om wetgeving of om een administratieve praktijk, om een collectieve regel of om het gedrag van een particuliere instantie;

- is het desbetreffende gebied niet nauwkeurig genoeg omschreven: het is dus onmogelijk op basis van een eenvoudige verwijzing naar hulpactiviteiten van essentieel belang vast te stellen of het gaat om een of meer economische activiteiten krachtens het EG-Verdrag, waarop men indien nodig de regels betreffende de interne markt en in het bijzonder de regels inzake een of meer vrijheden van verkeer zou kunnen toepassen;

- worden de motieven die de betrokken instanties of personen voor een dergelijk voornemen zouden kunnen aanvoeren niet in de vraag vermeld: het is dus onmogelijk te weten of er sprake is van dwingende redenen van algemeen belang volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie en of er een oorzakelijk verband bestaat tussen genoemde maatregel en de eventuele doelstelling.

Zolang de Commissie hierover niets weet, is zij niet in staat deze kwestie hoe dan ook te beoordelen, zelfs niet in het kort, en de vraag grondiger te beantwoorden. Daarvoor heeft zij bijkomende informatie over deze verschillende aspecten nodig.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0883/02

van Elizabeth Lynne (ELDR) aan de Commissie

(3 april 2002)

Betreft: Maatregelen van de Commissie in vervolg op het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-1/00 van 13.12.2001

Neemt de Commissie maatregelen in vervolg op het arrest van 13 december 2001 van het Hof van Justitie in zaak C-1/00 Commissie vs. Frankrijk (niet-nakoming weigering embargo op Brits rundvlees op te heffen) en zo ja, welke?

Heeft de Commissie gezien het aanhoudende illegale embargo van Frankrijk op Brits rundvlees, de procedure ex-artikel 228 van het EG-verdrag in gang gezet, die haar in staat stelt het bedrag van de boete te bepalen die Frankrijk zou moeten betalen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(7 mei 2002)

Aangezien de Commissie geen bevredigend antwoord heeft ontvangen van de Franse regering met betrekking tot de uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie, heeft zij de procedure krachtens artikel 228 van het EG-Verdrag in gang gezet. Op 21 maart 2002 werd Frankrijk een schriftelijke aanmaning overeenkomstig de desbetreffende procedure toegezonden waardoor deze lidstaat de mogelijkheid werd geboden om binnen 30 dagen zijn opmerkingen in te dienen. De schriftelijke reactie van de Franse autoriteiten d.d. 19 april wordt momenteel bestudeerd.

De in artikel 228, lid 2, vermelde betaling van een forfaitaire som of dwangsom is pas in een later stadium van de procedure aan de orde, namelijk indien de Commissie bij niet-nakoming door de betrokken lidstaat van het met redenen omkleed advies van de Commissie de zaak voor het Hof van Justitie brengt.

In dat geval dient de Commissie het door haar passend geachte bedrag van de te betalen forfaitaire som of dwangsom te vermelden. Het Hof neemt de definitieve beslissing omtrent de eventuele betaling van een forfaitaire som of dwangsom en de hoogte ervan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0430/02

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(21 februari 2002)

Betreft: Illegale praktijken van verenigingen van landbouwcoöperaties in Griekenland ten aanzien van de uitbetaling van communautaire subsidies aan de boeren

Volgens klachten van boeren en klachten van vertegenwoordigers van boerenorganisaties bij de openbare aanklager hebben een aantal verenigingen van landbouwcoöperaties in Griekenland illegaal en eigenmachtig een deel van de communautaire subsidies voor de boeren ingehouden. De Commissie is hiervan op de hoogte en heeft mij geantwoord dat zij overweegt de zaak voor te leggen aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen.

Als nieuw element komt er thans bij dat een aantal verenigingen van landbouwcoöperaties de boeren niet alleen dwingen zogenaamd vrijwillig verklaringen te ondertekenen waarin zij toestemming verlenen om 2 tot 5 % van de subsidies in te houden, maar tegelijkertijd weigeren zij wanneer de boeren dit niet doen de formulieren voor opslag en bestemming in te vullen, die noodzakelijk zijn voor de uitbetaling van de subsidie. Volgens de klachten zijn de verenigingen van landbouwcoöperaties van Apokorono Sfakia en Malene op Kreta hiervan duidelijke voorbeelden.

Wat is de Commissie, aangezien deze praktijk van een aantal verenigingen van landbouworganisaties duidelijk en steeds verder afwijkt van de communautaire wetgeving, van plan om hieraan te doen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(25 maart 2002)

De situatie die in de vraag van het geachte parlementslid wordt beschreven, vloeit voort uit een privaatrechtelijke verhouding tussen de landbouwcoöperaties en hun leden. De Commissie is van oordeel dat het Gemeenschapsrecht in deze omstandigheden niet geschonden is. Voor verdere informatie wordt het geachte parlementslid verwezen naar de antwoorden van de Commissie op de schriftelijke vragen E-0128/02 van de heer Alavanos(1) en E-0238/02 van de heer Trakatellis en andere(2).

(1) PB C 172 E van 18.7.2002, blz. 148.

(2) Zie blz. 99.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0189/02

van Massimo Carraro (PSE) aan de Commissie

(6 februari 2002)

Betreft: Arbeidsgeneeskunde

Op 12 december 2001 heeft de Italiaanse Senaat besluit nr. 824 goedgekeurd waarmee zij instemde met de omzetting in algemene wet van besluitwet nr. 402 van 12 november 2001, die dringende bepalingen bevat in verband met gezondheidswerkers.

Artikel 1 bis van genoemd besluit verleent specialisten in hygiëne, preventieve of forensische geneeskunde en controlerend geneesheren bij verzekeraars de bevoegdheid om de taak van bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers op de werkplaats te vervullen (bevoegd arts).

Vindt de Commissie niet dat het besluit duidelijk in strijd is met de Europese richtlijnen met betrekking tot de bescherming van de veiligheid en de gezondheid op de werkplaats, die dergelijke bevoegdheden toekennen aan gespecialiseerde arbeidsgeneesheren?

Vindt de Commissie ook niet dat specialisten in hygiëne, preventieve of forensische geneeskunde en controlerend geneesheren bij verzekeraars enkel in hun eigen land zouden mogen werken, omdat hun opleiding, in tegenstelling tot die van een gespecialiseerd arbeidsgeneesheer, niet op Europees niveau erkend wordt?

Is de Commissie bovendien niet van oordeel dat de toepassing van bovengenoemd artikel 1 bis een gevaar kan betekenen voor de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers, aangezien de opleiding van specialisten in hygiëne en forensische geneeskunde op deze vlakken te wensen overlaat?

Wat wil de Commissie doen om deze schending van het communautaire recht ongedaan te maken?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(19 maart 2002)

De Commissie heeft een klacht ontvangen over de niet-naleving van het Gemeenschapsrecht in verband met besluit nr. 824 van de Italiaanse senaat.

De Commissie zal een gedetailleerde analyse van de betreffende regelgeving uitvoeren en zal na onderzoek daarvan het geachte parlementslid een aanvullend antwoord verstrekken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1145/02

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(16 april 2002)

Betreft: Commissie-ambtenaren die niet in hun moedertaal spreken

Op al zijn commissievergaderingen biedt het Europees Parlement simultaanvertaling uit en naar alle officiële talen van de Unie aan. Desondanks zijn er diverse Commissie-ambtenaren (vooral Grieken en Nederlanders), die op deze vergaderingen zijn uitgenodigd om er het standpunt van de Commissie toe te lichten, die vrijwel uitsluitend in het Engels (en in mindere mate het Frans) het woord voeren, terwijl ze probleemloos in hun moedertaal zouden kunnen spreken.

Bestaat er bij de Commissiediensten een of andere circulaire die de ambtenaren verbiedt hun moedertaal te gebruiken en hen dwingt om uitsluitend Engels en Frans te spreken? Wat denkt de Commissie te ondernemen om sommige van haar ambtenaren te doen inzien dat ze hun moedertaal kunnen en moeten gebruiken, te meer omdat taaldiversiteit onlosmakelijk verbonden is met het multiculturele karakter van ons continent?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(23 mei 2002)

Er bestaat bij de Commissie geen enkele circulaire die haar ambtenaren verbiedt hun moedertaal te gebruiken en hen dwingt om uitsluitend Engels en Frans te spreken.

De Commissie wil eerst onderstrepen dat uit hoofde van artikel 28, onder f) van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen een van de algemene aanwervingsvoorwaarden is dat de kandidaat blijk geeft van een grondige kennis van een van de talen der Gemeenschappen en van een voldoende kennis van een andere taal der Gemeenschappen voorzover dit voor de door hem te verrichten werkzaamheden noodzakelijk is. Er wordt bijgevolg niet aangegeven dat de kennis van een bijzondere taal van de Gemeenschappen de voorkeur geniet boven die van andere talen.

Zij wil er vervolgens op wijzen dat volgens de uitvoeringsbepalingen van haar reglement van orde de Commissie in de praktijk drie talen gebruikt, te weten: Duits, Frans en Engels.

Volgens de Commissie bestaat er bijgevolg geen objectieve reden om haar ambtenaren te verplichten een of andere taal zij het hun moedertaal te gebruiken buiten de geldende voorschriften en de gevolgde praktijk.

Wat het specifieke geval betreft van de deelname van de Commissie aan parlementaire commissies waar vertolking in alle officiële talen van de Unie mogelijk is, hebben de ambtenaren van de Commissie de keuze om de taal te gebruiken die zij wensen te spreken. Daarom kiezen bijvoorbeeld sommigen voor het gemak ervoor de taal te spreken waarin zij een of ander vraagstuk hebben bestudeerd; anderen daarentegen maken vanwege het technische karakter van het debat gebruik van een taal die door zoveel mogelijk deelnemers is gekend om het grootste gedeelte van de toehoorders in staat te stellen de toespraak direct te volgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0063/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(25 januari 2002)

Betreft: Het Spaanse Voorzitterschap en de werktalen van de Europese Unie

Door de toetreding van 12 nieuwe lidstaten tot de EU, wier officiële talen op dezelfde wijze erkend zullen worden als de talen van de 15 huidige lidstaten, kan nog sterker de neiging ontstaan dat, onverminderd de erkenning van de talen van alle lidstaten, een deel van deze talen in de praktijk de status krijgt van werktalen, zoals nu het geval is bij het Frans en het Engels.

Sommige staten beweren dat hun taal dezelfde erkenning verdient als het Frans of het Engels, waarbij als argument het aantal sprekers binnen de EU wordt aangevoerd. Binnen de EU worden echter ook talen gesproken als het Spaans en het Portugees het Galicisch, een van de talen die gesproken wordt in Spanje, behoort tot dezelfde taalfamilie die door honderden miljoenen mensen op vier continenten worden gesproken, en die een universeel karakter hebben waar rekening mee gehouden zou moeten worden bij de oplossing van dit probleem.

Het zou absurd zijn dat de EU, die een belangrijke rol zou moeten spelen als politieke en economische wereldmacht, deze twee talen niet als werktalen zou bestempelen omdat zij, van de huidige en toekomstige officiële talen, tot de drie meest gesproken talen ter wereld behoren. Welk standpunt gaat het Spaans Voorzitterschap in dezen innemen?

Antwoord

(13 mei 2002)

In artikel 290 van het VEG staat dat de regeling van het taalgebruik door de instellingen van de Gemeenschap door de Raad met eenparigheid van stemmen wordt vastgesteld. Het standpunt van de Raad terzake is opgenomen in zijn Verordening nr. 1 (EU) van 1958, zoals vervolgens gewijzigd bij de toetreding van nieuwe lidstaten; in deze verordening staat dat de Gemeenschap thans elf officiële werktalen kent.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0735/02 van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie. Kameroen.



Publicatieblad Nr. 205 E van 29/08/2002 blz. 0207 - 0207



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0735/02 van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie (15 maart 2002) Betreft: Kameroen Kan de Commissie een overzicht van de projecten in Kameroen geven die goedgekeurd zijn voor financiering ten laste van de EU-begroting in 2001, en hoeveel bedragen de totale uitgaven in Kameroen in 2001? Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0732/02, E-0733/02, E-0734/02, E-0735/02, E-0736/02,E-0737/02, E-0738/02, E-0739/02, E-0740/02 en E-0741/02 (13 mei 2002) De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks de gevraagde gegevens toe.