NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/690

(2004/C 78 E/0736)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3340/02

van Astrid Thors (ELDR) aan de Commissie

(26 november 2002)

Betreft: Certificering van ecograan bij uitvoer op de interne markt

De Finse uitvoer van ecograan naar Duitsland ligt momenteel stil. De reden hiervan is dat de Duitse opkopers niet akkoord gaan met de certificering die de Finse autoriteiten toepassen. Duitsland eist dat iedere individuele partij wordt voorzien van een ecocertificaat, terwijl de Finse autoriteiten dat niet noodzakelijk achten. Op grond van de ecoverordening van de EU is evenmin een certificering van iedere partij vereist, maar het is wel gebruikelijk in een groot deel van de handel in ecologische producten in de EU.

In Finland hecht men er waarde aan de uitvoer van ecograan veilig te stellen en men is zonodig bereid de controle zodanig te veranderen dat de certificaten die de kopers eisen ook kunnen worden opgesteld. De kopers in Duitsland zijn echter niet bereid geweest duidelijke modellen te geven voor de manier waarop men de certificering graag zou willen zien uitgevoerd.

Is de Commissie van oordeel dat de eis van de Duitse kopers dat iedere individuele partij ecograan afzonderlijk moet worden gecertificeerd als concurrentiebelemmerende maatregel moet worden gezien? Zo ja, wat denkt de Commissie dan te ondernemen om een einde te maken aan deze belemmering op de interne markt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 januari 2003)

Het geachte parlementslid verklaart dat de Finse uitvoer van „biologische” granen naar Duitsland momenteel stilligt, omdat de Duitse kopers eisen dat elke individuele partij „biologische” granen vergezeld gaat van een certificaat, zonder evenwel aan te geven volgens welk model dat certificaat moet worden opgesteld.

In bijlage III van Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad van 24 juni 1991 inzake de biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen (1) zijn bepalingen betreffende de minimumeisen inzake controle opgenomen en is inzonderheid bepaald dat de marktdeelnemer, bij ontvangst van een product uit een andere eenheid, moet nagaan dat de volgende informatie is vermeld op het etiket of op een begeleidend document:

a) naam en adres van de marktdeelnemer, en ook van de eigenaar of de verkoper van het product indien dit een ander persoon is;

b) de naam van het product, met inbegrip van een verwijzing naar de biologische productiemethode;

c) de naam en/of het codenummer van de controle-instantie of -organisatie waaronder de marktdeelnemer ressorteert en

d) in voorkomend geval, het identificatiemerk van de partij, overeenkomstig een merksysteem dat op nationaal niveau is erkend of dat in overleg met de controle-instantie of -organisatie is vastgesteld.

De kopers van granen mogen dus eisen dat de informatie betreffende de verwijzing naar de biologische productiemethode en de controle-instantie of -organisatie aanwezig is. De verordening van de Raad schrijft niet voor dat deze informatie in een certificaat moet worden vermeld.

Artikel 12 van Verordening (EEG) nr. 2092/91 garandeert bovendien het vrije verkeer van „biologische” producten in de Gemeenschap en bepaalt dat de lidstaten het in de handel brengen van producten die aan de verordening voldoen, niet mogen belemmeren om redenen die verband houden met de productiemethode, de etikettering of de presentatie.

(1) PB L 198 van 22.7.1991.