SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0962/99

van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie

(13 april 1999)

Betreft: Garnalenkweek in Bangladesh en milieubescherming

Is de Commissie bereid met de regering van Bangladesh de mogelijkheden te bespreken om de garnalenproducenten te helpen bij de overstap op het "gesloten" systeem van garnalenkweek in het kader waarvan afvalwater opnieuw wordt gebruikt en gezuiverd, en dat daardoor minder schadelijk is voor het milieu dan de gebruikelijke methode?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie

(5 mei 1999)

Bij de garnalenteelt in Bangladesh wordt hoofdzakelijk gebruik gemaakt van extensieve methoden of een verbeterde versie hiervan terwijl slechts bij een klein gedeelte een beroep wordt gedaan op semi-intensieve of intensieve technieken. De garnalenteelt is tevens seizoengebonden en alterneert, afhankelijk van de regio, met de rijstteelt of zoutproductie. Het zijn voornamelijk kleine landbouwers en telers van garnalen die zich hiermee bezig houden en de voor deze activiteit vereiste investeringen zijn relatief laag. Het moderne gesloten systeem voor de visteelt is niet milieuvervuilend maar is een high tech systeem waarmee hoge aanvangsinvesteringen en productiekosten zijn gemoeid en dat een deskundig management vergt. Dit systeem werd dan ook in landen als de Verenigde Staten en Thailand ingevoerd waar de industriële garnalenteelt wordt gekenmerkt door sterke concurrentie.

Om een belangrijke bijdrage te kunnen leveren aan een schoner milieu zou een groot deel van de huidige garnalenteelt in Bangladesh moeten overschakelen op het gesloten systeem. Dit lijkt momenteel bijzonder moeilijk omdat de garnalenteelt met behulp van het gesloten systeem meer geschikt is voor industriële aquacultuurondernemingen dan voor kleine landbouwers, die noch over de financiële middelen, noch over de technische vaardigheden beschikken.

Voorts is de Gemeenschap van oordeel dat zolang de garnalenteelt plaatsvindt in dichtbevolkte en intensief geëxploiteerde kuststreken, deze moet worden bekeken in de context van andere kustbehoeften. Duurzame oplossingen voor specifieke landbouwers die zich met de garnalenteelt bezighouden, zijn wellicht zinloos wanneer een meer globale aanpak van de kustzone ontbreekt die erop gericht is de talloze hulpbronnen en de talloze gebruiksdoeleinden van kustgebieden met elkaar in evenwicht te brengen. Het probleem van aquacultuur en de garnalenteelt is niet alleen de milieuvervuiling maar heeft ook economische en sociale aspecten die tezamen moeten worden aangepakt.

De Commissie heeft begrepen dat de regering van Bangladesh momenteel werkt aan de voorbereiding van een overkoepelend visserijbeleid en een vierde nationaal visserijproject dat beoogt de vis- en garnalenproductie op duurzame wijze te verhogen, de armoede wil bestrijden en wil zorgen voor een duurzame milieubescherming. Haar strategie voor garnalentelers is erop gericht de verbeterde traditionele teelt aan te moedigen in plaats van de intensieve teelt; de vorming van groepen te bevorderen om kleine landeigenaren in staat te stellen garnalen te telen; voorlichtingsdiensten en diergeneeskundige controles te bieden en de institutionele organisatie van haar diensten te verbeteren.

Wanneer de regering van Bangladesh een discussie wil starten over duurzaam milieubeheer, fiscale impulsen en de sociale, milieu- en institutionele vraagstukken waarmee de visserijsector wordt geconfronteerd, is de Commissie bereid een dialoog aan te gaan om te onderzoeken op welke wijze zij optimaal steun kan verlenen aan deze activiteiten.