SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1912/00

van Pasqualina Napoletano (PSE) en Giovanni Procacci (ELDR) aan de Commissie

(16 juni 2000)

Betreft: Beperking van de vrijheid van verkeer van EU-burgers op het grondgebied van Cyprus

In april 2000 maakte een groep Italiaanse staatsburgers een toeristische en religieuze reis naar Cyprus. Op het programma stond zowel een bezoek aan het noordelijke als aan het zuidelijke deel van het

eiland. Hoewel de Italiaanse ambassade in Nicosia van de Cypriotische autoriteiten vooraf toestemming had gekregen voor een doorreis naar het noordelijke deel van Cyprus, werd de groep zonder voorafgaande waarschuwing en zonder opgaaf van redenen het overschrijden van de groene lijn die Cyprus scheidt van het door Turkije bezette deel geweigerd.

Is de Commissie bekend met vergelijkbare gevallen ten aanzien van EU-burgers en is zij van oordeel dat deze gang van zaken normaal is in een partnerschapsrelatie ter voorbereiding op toetreding?

Zijn dergelijke reisbeperkingen voor communautaire burgers in het licht van de toetreding van Cyprus tot de Europese Unie volgens de Commissie in overeenstemming met het beginsel van het vrije personenverkeer?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(27 juli 2000)

De Commissie is op de hoogte gebracht van het door de geachte Afgevaardigden vermelde incident. Zij heeft zowel haar delegatie in Nicosia als de Italiaanse ambassade in Cyprus om bijzonderheden verzocht. Zij heeft tevens de Cypriotische minister van Buitenlandse Zaken om toelichting gevraagd.

Het Ministerie van Buitenlandse Zaken heeft het volgende geantwoord:

Wanneer de Italiaanse ambassadeur de politie van Cyprus (niet het Ministerie van Buitenlandse Zaken) toestemming vroeg voor deze groep om heilige plaatsen, waaronder het St. Barnabas-klooster, in het door Turkije bezette deel van Cyprus te bezoeken, heeft de Cypriotische politie het beleid van de regering met betrekking tot de toegang van personen tot het bezette deel ten uitvoer gelegd. Basiselement van dit beleid is het verzekeren van de bescherming van de rechten van de staat Cyprus met betrekking tot antiquiteiten en van de kerk van Cyprus met betrekking tot heilige plaatsen die haar toebehoren. De toegang tot deze plaatsen is volgens Protocol 1 bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens een exclusief recht waarvoor de eigenaars bevoegd zijn. De regering van Cyprus kan niet optreden op een wijze die als een schending van deze rechten zou kunnen worden geïnterpreteerd.

Er zij op gewezen dat noch de Cypriotische politie noch een andere Cypriotische autoriteit op enig moment toestemming zouden hebben gegeven voor het bezoek van de groep aan het bezette deel van Cyprus.

Er moet ook rekening worden gehouden met de gevoeligheden van de Cypriotische burgers waaraan door het onwettige regime de toegang tot het bezette deel van Cyprus wordt geweigerd gewoon omdat zij geen Turken, Turks-Cyprioten of vreemdelingen zijn. Dit geldt uiteraard in het bijzonder voor het historisch klooster van St. Barnabas, de stichter van de kerk van Cyprus.

Het is de geachte Afgevaardigden bekend dat als gevolg van de de facto-verdeling van het eiland in twee strikt gescheiden delen de in de Verdragen vastgelegde fundamentele vrijheden en met name het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal, het recht van vestiging en de universeel erkende politieke, economische, sociale en culturele rechten op dit ogenblik niet over het gehele grondgebied van het eiland kunnen worden uitgeoefend. Deze vrijheden en rechten zouden moeten worden gewaarborgd in het kader van een omvattende regeling waarbij de grondwettelijke bepalingen voor de gehele Republiek Cyprus opnieuw in ere worden hersteld.