NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/741

(2004/C 78 E/0790)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2464/03

van Piia-Noora Kauppi (PPE-DE) aan de Commissie

(23 juli 2003)

Betreft: Prijzen van elementaire postdiensten

De Europese consument betaalt vaak niet-te-rechtvaardigen hoge prijzen voor elementaire postdiensten. Dit lijkt met name het geval te zijn in Duitsland waar een postzegel twee maal zoveel kost als het Spaanse equivalent. De Deutsche Post werd eerder dit jaar door de Duitse toezichthouder weliswaar verplicht de prijs van postzegels engiszins te verlagen (van 0,56 EUR tot 0,55 EUR), maar de prijs van een postzegel voor een brief van minder dan 20 gram is nog altijd de hoogste in West-Europa, zelfs als rekening wordt gehouden met elementen als kwaliteit van dienstverlening en bevolkingsdichtheid.

In februari 2000 heeft de DVPT (Deutscher Verband für Post und Telekommunikation e.V.), de Duitse organisatie voor postdiensten en telecommunicatie, een klacht ingediend bij de Europese Commissie (nr. 37821) over de excessieve prijzen die de Deutsche Post berekent in het concessiegedeelte. De DVPT voert aan dat de Deutsche Post deze excessieve prijzen in het concessiegedeelte hanteert om andere diensten te kunnen onderhouden en beweert dat dit een overtreding is van artikel 82 van het Verdrag (misbruik van een dominerende positie).

In de afgelopen jaren heeft de Commissie belangrijke besluiten genomen om een eind te maken aan de ongeoorloofde praktijken van een aantal exploitanten van postdiensten. Kan de Commissie meedelen in welk stadium eerdergenoemde klacht van de DVPT zich bevindt, en welke maatregelen zij denkt te nemen om deze te honoreren?

Kan de Commissie mededelen hoe zij wil waarborgen dat de voorwaarden in de richtlijnen over de postdiensten en de mededeling over de postdiensten (mededeling van de Commissie over de toepassing van de mededingingsregels op de postsector en over de beoordeling van bepaalde overheidsmaatregelen met betrekking tot postdiensten (1)) in verband met de doorzichtigheid van rekeningen van de exploitant, in acht worden genomen, vooral wat betreft de scheiding van concessie-en commerciële activiteiten?

Kan de Commissie aangeven of en zo ja op welke manier zij, in aanvulling op de bepalingen in de richtlijnen over postdiensten en de mededeling over de postdiensten, gedetailleerde richtsnoeren zal publiceren voor de nationale regelgevende instantie (NRA) over de controle op de tarieven, kostenmeting van de universele dienst (indien van toepassing) en de besteding van winsten uit monopolies door de houders, met voorstellen voor de toepassing van alternatieve methoden zoals de rendementsmethode (ROCE)?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(4 september 2003)

De eerste vraag van het geachte parlementslid betreft de huidige stand van het onderzoek van de Commissie naar de door de DVPT ingediende klacht betreffende bepaalde posttarieven die in Duitsland door Deutsche Post AG worden aangerekend (2). Jammer genoeg is de Commissie momenteel niet in staat iets over het resultaat van haar onderzoek bekend te maken, daar het nog steeds loopt. De Commissie wil echter beklemtonen dat — zoals het geachte parlementslid opmerkt — het in de eerste plaats aan de lidstaten zelf is om ervoor te zorgen dat de door de monopoliehouder aangerekende posttarieven evenredig zijn met de werkelijk gemaakte kosten. De Duitse regelgever — de Regulierungsbehörde für Telekommunikation und Post (RegTP) — heeft op grond van de Duitse Postwet vergaande bevoegdheden om de hoogte van de posttarieven te bepalen op basis van een analyse van de kosten van de gevestigde exploitant.

Met betrekking tot de naleving van de bepalingen van de Postrichtlijn betreffende de doorzichtigheid van de rekeningen is het in de eerste plaats aan de nationale regelgevende instanties op het gebied van postdiensten om deze verplichting in acht te nemen (artikel 14, lid 5, van Richtlijn 97/67/EC (3)). De Commissie heeft zich in 2001 echter tot een aantal lidstaten gewend om zich ervan te vergewissen dat de toepasselijke bepalingen volledig werden nageleefd. Bovendien werd namens de Commissie een specifieke studie uitgevoerd waarbij in detail werd nagegaan hoe het stond met de tenuitvoerlegging en de toepassing door de lidstaten van de in de richtlijn opgenomen bepalingen betreffende de doorzichtigheid van de rekeningen („Study on the cost accounting systems of providers of the universal postal service”, CtCon juli 2001); de conclusie van de studie was dat artikel 14 van Richtlijn 97/67/EG in het algemeen gesproken werd geïmplementeerd en toegepast.

De Commissie is van oordeel dat de daadwerkelijke toepassing van de bepalingen van de richtlijn en van de mededingingsregels tot dusver een adequate basis vormt om een afdoende scheiding tussen concessie-en commerciële postactiviteiten te garanderen. Vanwege de complexiteit van deze problemen zal de Commissie echter de verdere ontwikkelingen op dit gebied goed in de gaten houden.

De Commissie is in dit stadium niet voornemens gedetailleerde richtsnoeren inzake de door het geachte parlementslid aangegeven punten aan de nationale regelgevende instanties te verstrekken. De situatie wordt nu reeds permanent door de Commissie gevolgd en bij diverse gelegenheden (bv. workshops en panels ter voorbereiding van studies, bilaterale vergaderingen) worden meningen en praktijken betreffende sommige van deze punten uitgewisseld tussen de nationale regelgevende instanties en de Commissie. Bovendien heeft de Commissie, zoals hierboven vermeld, een aantal studies laten uitvoeren waarin op sommige van deze gebieden een vergelijking wordt gemaakt en aanbevelingen in verband met beste praktijken worden gedaan; die studies kunnen de basis vormen voor een geharmoniseerde verbetering van de nationale praktijken (bv. de bovenvermelde studie over bedrijfsadministratie; studie over het effect van bepaalde aspecten van de toepassing van Richtlijn 97/67/EG, Omega Partners, augustus 2001; studie over de kostenberekening en financiering van universele postdiensten, NERA, oktober 1998).

Het verslag over de toepassing van de richtlijn, dat de Commissie vóór 31 december 2004 aan het Parlement en de Raad moet voorleggen (artikel 1, lid 5, van Richtlijn 2002/39/EG (4)), lijkt een gelegenheid te zijn waarvan de Commissie gebruik zou kunnen maken om verdere maatregelen voor te stellen, mocht dit noodzakelijk blijken.

(1) PB C 39 van 6.2.1998, blz. 2.

(2) Zaak nr. COMP/37821 — Deutscher Verband für Post und Telekommunikation E.V./Deutsche Post AG.

(3) Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst, PB L 15 van 21.1.1998.

(4) Richtlijn 2002/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 tot wijziging van Richtlijn 97/67/EG met betrekking tot de verdere openstelling van de postmarkt in de Gemeenschap voor mededinging, PB L 176 van 5.7.2002.