SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1760/01

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(12 juni 2001)

Betreft: Milieuwetgeving: toepassing van arrest C-387/97 van het Hof van Justitie en betaling van een dwangsom door de Griekse autoriteiten

In zijn arrest van 4 juli 2000 heeft het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (C-387/97) de Helleense Republiek veroordeeld tot het betalen van een dwangsom van 20 000 per dag voor elke dag vertraging bij de niet-uitvoering van het nemen van de onontbeerlijke maatregelen tot nakoming van een eerder arrest van het Hof van Justitie van 7 april 1992 (C-45/91 Commissie tegen Griekenland) waarin Griekenland reeds was veroordeeld omdat het nog niet de noodzakelijke plannen en programma's had opgesteld voor de verwijdering van afvalstoffen in de regio Chania zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder nadelige gevolgen voor het milieu en omdat het nog niet alle maatregelen had toegepast die met de uitvoering van dit arrest gepaard gaan.

Uit inlichtingen van de Commissie blijkt dat sinds de dag van de bekendmaking van het arrest (4 juli 2000) tot mei 2001 in totaal 4 780 miljoen van de gevorderde 5 400 betaald zijn, en dat terwijl de betaling van de dwangsom op de rekening eigen middelen van de Europese Unie wordt voortgezet, de Griekse autoriteiten beweren dat zij alle nodige maatregelen hebben genomen om dit arrest na te komen.

Welke concrete maatregelen hebben de Griekse autoriteiten genomen voor de verwijdering van afvalstoffen in de regio Chania zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder nadelige gevolgen voor het milieu overeenkomstig artikel 4 van richtlijn 75/442/EEG(1) betreffende afvalstoffen, en inzake het opstellen voor deze regio van plannen voor de verwijdering van afval overeenkomstig artikel 6 van richtlijn 75/442/EEG en programma's voor de verwijdering van toxische en gevaarlijke afvalstoffen overeenkomstig artikel 12 van richtlijn 78/319/EEG(2) van de Raad betreffende toxische en gevaarlijke afvalstoffen?

Hoe zal de Commissie vaststellen dat de schending voorbij is en dat de Griekse autoriteiten bijgevolg arrest C-387/97 nakomen? Moet de schade aan het milieu al dan niet worden hersteld en zo ja, in hoeverre is dit in deze regio mogelijk?

Wat zal de Commissie ondernemen om ervoor te zorgen dat er in de toekomst in gelijkaardige gevallen, wanneer het Hof van Justitie een lidstaat een dwangsom heeft opgelegd, procedures voorhanden zijn om na te gaan en te beoordelen of er daadwerkelijk maatregelen worden getroffen om de arresten van het Hof na te leven?

(1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.

(2) PB L 84 van 31.3.1978, blz. 43.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 september 2001)

Naar aanleiding van het arrest van het Hof van Justitie van 4 juli 2000 (C-387/97) dat een dwangsom oplegt van 20 000 voor elke dag vertraging bij het niet-uitvoeren van het arrest van 7 april 1992, heeft Griekenland een bedrag van 5 400 000 betaald voor de periode van 4 juli 2000 tot eind maart 2001.

De Griekse autoriteiten hebben mededeling gedaan van de goedkeuring van de regionale beheersplannen in verband met vast en gevaarlijk afval in de regio Chania, de sluiting van het illegale stort van Kouroupitos en de ingebruikname van een tijdelijke installatie voor de behandeling en de opslag van afvalstoffen in Messomouri in afwachting van de inwerkingstelling van definitieve recycle- en verwijderingsinstallaties.

Een door een deskundige opgesteld verslag heeft uitgewezen dat de door de Griekse autoriteiten aangekondigde maatregelen inderdaad getroffen zijn. Op basis van dit verslag heeft de Commissie onlangs besloten een einde te maken aan de inbreukprocedure. De Commissie zal ook nagaan of het gebied gesaneerd is. De Commissie behoudt zich de mogelijkheid voor een nieuwe inbreukprocedure in te leiden wanneer ze van mening is dat de huidige staat van het gebied een inbreuk vormt op de communautaire wetgeving inzake afval.

De Commissie herinnert het geachte parlementslid eraan dat de zaak in kwestie het eerste arrest is van het Hof van Justitie op basis van artikel 228 (ex-artikel 171) van het EG-Verdrag waarbij een dwangsom wordt opgelegd aan een lidstaat. De ervaring die bij de behandeling van deze zaak werd opgedaan, zal bij de behandeling van toekomstige zaken in aanmerking worden genomen.