SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2491/99

van Pere Esteve (ELDR) aan de Commissie

(16 december 1999)

Betreft: Overheveling rivierwater in Europa

Sommige regio's in Europa hebben een groot zoetwateroverschot, andere kampen met een ernstig terkort.

Overweegt de Commissie acties om zich in het kader van de interregionale samenwerking in te zetten voor de overheveling van zoetwater in excedentaire regio's naar regio's die hieraan een tekort hebben?

Antwoord van Mevr. Wallström namens de Commissie

(2 februari 2000)

Door verschillen in geografie en klimaat, maar ook in menselijk ingrijpen en tradities, vertonen lidstaten en regio's nogal uiteenlopende patronen inzake waterhuishouding en volgen zij verschillende benaderingen bij het oplossen van de daarmee verband houdende problemen. Dit is een van de redenen waarom het Parlement, de Raad, de lidstaten en niet-gouvernementele organisaties van mening zijn dat een nieuw Europees waterbeleid noodzakelijk is.

De voorgestelde kaderrichtlijn betreffende het waterbeleid(1)(2), die momenteel door het Parlement in tweede lezing wordt behandeld, breidt de werkingssfeer van de waterbescherming uit tot alle watermassa's en bevordert het duurzame gebruik van water als hulpbron; zij voorziet in het bereiken van een goede status voor alle wateren binnen een vastgesteld tijdschema, na een gecombineerde aanpak met emissiegrenswaarden en doelstellingen inzake waterkwaliteit; zij zorgt ervoor dat alle vereiste maatregelen worden genomen op basis van stroomgebiedbeheer; zij zorgt voor coördinatie van doelstellingen wanneer regio's of lidstaten stroomgebieden delen; zij eist dat kwesties met betrekking tot waterkwantiteit worden aangepakt voorzover zij ondersteuning bieden aan de doelstelling inzake kwaliteit, b.v. door te streven naar een duurzaam evenwicht tussen onttrekkingen en natuurlijke aanvullingen; en zij verhoogt de doorzichtigheid en de inzet van alle betrokken burgers en partijen wanneer de plannen voor het stroomgebiedbeheer worden opgesteld.

De Commissie is ervan overtuigd dat de problemen in verband met waterbeheer bij de bron moeten worden aangepakt. Daarom houdt de voorgestelde kaderrichtlijn betreffende het waterbeleid de verplichting in dat lidstaten en regio's hun waterproblemen in gedeelde stroomgebieden gezamenlijk aanpakken, zij het niet noodzakelijk met het oog op een grootschalige overheveling van water tussen stroomgebieden. Als de Gemeenschap zich in dit stadium zou verbinden tot het stimuleren van de regulering van waterlopen, zou zij daarmee ingaan tegen de beginselen van duurzame ontwikkeling en het aanpakken van milieuproblemen bij de bron, die in het EEG-Verdrag zijn vastgelegd en een van de grondslagen van de voorgestelde kaderrichtlijn betreffende het waterbeleid vormen. Pas wanneer de kaderrichtlijn betreffende het waterbeleid is vastgesteld en er vergelijkbare doelstellingen zijn opgesteld, komen de benodigde gegevens beschikbaar. De Commissie voelt zich daarin gesteund door het advies in eerste lezing van het Parlement van februari 1999(3) inzake het voorstel.

Wanneer echter specifieke projecten aan de vastgestelde milieudoelstellingen voldoen en er een consensus tussen de partijen bestaat, zal de kaderrichtlijn betreffende het waterbeleid op geen enkele wijze dergelijke oplossingen verhinderen. Terzelfdertijd dienen de financiële instrumenten van de Gemeenschap zoals de structuurfondsen en het Cohesiefonds te worden ingezet om gelijktijdig en met het oog op de lange termijn economische groei, sociale cohesie en milieubescherming met andere woorden duurzame ontwikkeling te bevorderen. Het toekomstige communautaire initiatief Interreg III voorziet

als in aanmerking komende maatregelen onder meer in samenwerking op het gebied van duurzaam waterbeheer (overstromingen, droogten) in het kader van de ruimtelijke ordening.

(1) PB C 108 van 7.4.1998.

(2) Gemeenschappelijk standpunt door de Raad vastgesteld op 22.10.1999, nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.

(3) PB C 150 van 28.5.1999.