SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0173/00

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(31 januari 2000)

Betreft: Hulp van de EU aan Mexico voor delging van bankschulden

De Mexicaanse autoriteiten zullen binnenkort rond 840 miljoen dollar beleggen in obligaties om een begin te maken met de financiering van de schulden die ontstaan zijn door het aanzuiveren van banktekorten. Op deze wijze wil men voldoen aan de verplichtingen die tegenover de bancaire instellingen gedurende het voornoemde saneringsproces van de banken zijn aangegaan.

Na de financiële crisis van 1995 heeft de Mexicaanse regering kapitaal in de banken gestoken om de een kettingreactie van faillissementen in de financiële sector te verhoeden door aankoop van betaalbaar gestelde waardepapieren in ruil voor schuldvorderingen.

Kan de Commissie mededelen of zij een solidaire bijdrage heeft geleverd aan voornoemd proces waarmee Mexico de bankschulden wil vereffenen en welke andere communautaire middelen worden overwogen om een zo belangrijke partner van de EU te helpen de reeds sedert 1995 aanslepende financiële crisis in Mexico voorgoed op te lossen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(2 maart 2000)

De Gemeenschap heeft niet bijgedragen in het pakket financiële noodsteun dat de internationale financiële gemeenschap in 1995 heeft uitgewerkt als antwoord op de financiële crisis waarmee Mexico eind 1994 te maken kreeg. Dit pakket omvatte vooral bijdragen van de Verenigde Staten, het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en Canada, ook al hebben andere internationale financiële instellingen (met name de Wereldbank en de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank) hun kredietverlening aan Mexico in de nasleep van de crisis uitgebreid.

Sinds 1995 heeft de Mexicaanse economie aanzienlijke vooruitgang geboekt bij de aanpak van de macro-economische, financiële en structurele problemen die bijdroegen tot de crisis in 1995, en trok ook de economische groei weer aan. Ook is Mexico erin geslaagd de inflatie sterk terug te dringen, de binnenlandse besparingen te verhogen, haar deviezenreserves weer op te bouwen en het begrotingstekort op een aanvaardbaar niveau te houden. Het bankstelsel blijft weliswaar kwetsbaar, maar de positie ervan is over de voorbije vijf jaar aanzienlijk versterkt. Regelgeving en toezicht werden verscherpt en er lopen diverse steunprogramma's voor banken en debiteuren.

In dit verband lijkt er geen duidelijke rechtvaardiging te zijn om in deze fase voor Mexico een nieuwe reeks financiële steunmaatregelen vanwege de internationale gemeenschap te overwegen. De emissie door het Instituto de Protección al Ahorro Bancario (IPAB Instituut ter bescherming van spaargelden) van schuldbewijzen met variabele interest ter vervanging van vorderingen van banken op het IPAB, uitgegeven tijdens de reddingsoperatie van de banken in 1995, moet de activa van de banken versterken

zonder noemenswaardige invloed op de Mexicaanse begroting. Deze operatie zal volgens marktbeginselen verlopen, zonder dat in beginsel internationale steun vereist is. In ieder geval kan Mexico tot het eind van het jaar een beroep blijven doen op zijn financiële overbruggingsregeling met het IMF.

In de huidige omstandigheden wordt Mexico het best geholpen door het bevorderen van zijn integratie in de mondiale economie, eerder dan door verdere financiële steun. In dit verband kan de overeenkomst met Mexico inzake economisch partnerschap, politieke coördinatie en samenwerking, en met name de bepalingen betreffende handel en financiële diensten, een passend kader bieden. Een en ander moet ook bijdragen tot intensere handels- en investeringsstromen tussen de Gemeenschap en Mexico.