SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2752/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 oktober 2001)

Betreft: Kosten van uitlaatgastesten voor geïmporteerde auto's

Ongeveer 500 particuliere auto-importeurs hebben via een firma de Zweedse staat voor een miljoenenbedrag voor de rechter gedaagd (september 2000). De auto-importeurs werden gedwongen tot 12 600 Zweedse kronen te betalen voor uitlaatgastesten, ondanks het feit dat de bijdrage hiervoor op grond van EU-regels niet hoger mag zijn dan 900 kronen.

Wat is het oordeel van de Commissie over de Zweedse regels wat betreft uitlaatgastesten voor privé geïmporteerde auto's? Hebben de privé-importeurs gelijk als zij vinden een onredelijke bijdrage te moeten betalen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(26 november 2001)

Richtlijn 96/96 van de Raad van 20 december 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens(1) stipuleert dat alle lidstaten een inspectie dienen uit te voeren van hun motorvoertuigen ten minste wanneer het voertuig vier jaar oud is en vervolgens om de twee jaar. Lidstaten kunnen strengere normen vastleggen voor in hun land geregistreerde voertuigen en ongeveer de helft van de lidstaten stelt de eis dat voertuigen regelmatiger worden gekeurd of eerder dan de in de richtlijn vastgestelde datum. De technische controle omvat ondermeer een controle van de uitlaatemissie alsmede een controle van de veiligheid van de reminstallatie en het functioneren van de lichten.

Doordat in de richtlijn minimumnormen worden vastgesteld wordt het vrij verkeer gewaarborgd. Een voertuig dat in het bezit is van een geldig keuringsbewijs van de technische controle in een lidstaat mag in de Gemeenschap en elders circuleren. Omdat deze normen minimaal zijn en omdat lidstaten hogere normen kunnen vaststellen voor de in hun land geregistreerde voertuigen kunnen zij eisen dat voertuigen hun eigen technische keuring moeten ondergaan alvorens zij in het desbetreffende land kunnen worden geregistreerd. En voertuig met een geldig keuringsbewijs van bijvoorbeeld een Duitse of Franse technische controle dient bijvoorbeeld opnieuw te worden gekeurd alvorens het in Zweden kan worden geregistreerd. Zweden heeft dan ook het recht te eisen dat voertuigen zijn nationale keuring moeten ondergaan (met inachtneming van de voorwaarden van Richtlijn 96/96) alvorens het voertuig in Zweden kan worden geregistreerd.

Zweden heeft niet het recht te eisen dat voertuigen voldoen aan normen die het niet oplegt aan zijn eigen voertuigen. Is een technische controle in Zweden verplicht waneer een voertuig drie jaar oud is (in tegenstelling tot de minimumleeftijd van vier jaar die in de richtlijn is vastgesteld) dan mag Zweden een keuring verplicht stellen voor voertuigen die ten minste drie jaar oud zijn alvorens ze kunnen worden geregistreerd. Zweden mag en kan echter niet wettelijk voertuigen uit een andere lidstaat (die op grond van de communautaire wetgeving zijn goedgekeurd) vroeger keuren dan zijn eigen geregistreerde voertuigen omdat dit een verstoring van de concurrentievoorwaarden zou zijn.

Voorts heeft het Hof van Justitie in zijn jurisprudentie de voorwaarden beschreven die in afwachting van volledige harmonisatie gelden voor de invoering van een stelsel voor de goedkeuring van voertuigen die zijn uitgevoerd uit een andere lidstaat waar zij al waren goedgekeurd of toegelaten en dat strookt met de artikelen 28 tot en met 30 (ex-artikelen 30 tot en met 36) van het EG-verdrag. Een van deze voorwaarden is ondermeer dat de controleprocedure niet met onredelijke kosten gepaard mag gaan(2). Aan de hand van de gegevens in de vraag van het geachte parlementslid kan de Commissie echter geen uitspraak doen over de bijzondere voorwaarden die ertoe hebben geleid dat de 500 particuliere auto-importeurs tot 12 600 kronen moesten betalen.

Indien werd aangetoond dat het voor de technische controle gevraagde bedrag in verband met vervuiling discriminatie inhoudt van ingevoerde voertuigen ten opzichte van soortgelijke of concurrerende nationale voertuigen, dan zou artikel 90 (ex-artikel 95) van het EG-verdrag dat fiscale discriminatie verbiedt, van toepassing zijn. Van dergelijke discriminatie is volgens de Commissie op grond van de gegevens waarover zij beschikt echter geen sprake.

(1) PB L 46 van 17.2.1997.

(2) Zie met name, zaak 406/85 (Gofette en Gilliard), Jurisprudentie 1987, blz. 2525.