SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2985/00

van Carlo Fatuzzo (PPE-DE) en Francesco Speroni (TDI) aan de Commissie

(20 september 2000)

Betreft: Belemmering van het vrij verkeer van personen

Verordening 1247/92(1) bepaalt dat EU-burgers geen recht meer hebben op ouderdoms- of invaliditeitspensioenen wanneer zij zich vestigen buiten de lidstaat waarvan zij de nationaliteit hebben.

Dit vormt vaak een onoverkomelijke belemmering voor de uitoefening van het recht om vrij op het grondgebied van de lidstaten te verblijven, dat is verankerd in artikel 18 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.

Is de Commissie voornemens wijzigingen voor te stellen op verordening 1247/92 met het oog op een algehele en daadwerkelijke tenuitvoerlegging van het bepaalde in artikel 18, ook voor burgers die de genoemde sociale uitkeringen ontvangen?

(1) PB L 136 van 19.5.1992, blz. 1.

Antwoord van mevr. Diamantopoulou namens de Commissie

(30 oktober 2000)

Op communautair niveau coördineren Verordening (EEG) nr. 1408/71 en de uitvoeringsverordening nr. 574/72(1) de verschillende wettelijke stelsels van sociale zekerheid, die met name het beginsel van export van sociale prestaties op het hele grondgebied van de Europese Unie waarborgen.

Bij Verordening (EEG) nr. 1247/92 van de Raad van 30 april 1992 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1408/71, waarop de geachte afgevaardigden doelen, zijn in deze communautaire regelgeving nieuwe voorschriften ingevoerd die van toepassing zijn op bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties die bestemd zijn om ofwel bij wijze van vervangende, aanvullende of bijkomende prestatie de daarin bedoelde risico's te dekken, ofwel uitsluitend voor de specifieke bescherming van gehandicapten (zie artikel 4, 2 bis, van Verordening (EEG) nr. 1408/71).

Deze prestaties vallen zowel onder de sociale zekerheid als de bijstand wegens hun personele werkingssfeer, hun doelstellingen en hun wijze van toepassing, alsook vanwege het feit dat zij nauw samenhangen met de economische en sociale context van de lidstaat die ze verstrekt, en dus met de woonplaats van de betrokkene.

Bijgevolg kent artikel 10 bis van Verordening (EEG) nr. 1408/71 aan dergelijke prestaties, voor zover zij in bijlage II bis van genoemde verordening zijn vermeld, een speciale status toe, die afwijkt van het exportbeginsel, zodat de rechthebbenden op deze prestaties deze uitsluitend op het grondgebied van de lidstaat waar zij wonen, kunnen ontvangen.

In zijn arrest van 4 november 1997 in de zaak C-20/96 (Snares tegen Adjudication Officer)(2) heeft het Hof van Justitie de geldigheid van de specifieke coördinatievoorschriften voor de bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties, en met name de niet-exporteerbaarheid daarvan, ten opzichte van de bepalingen van het EG-Verdrag reeds bevestigd.

In dit stadium is de Commissie niet voornemens een wijziging van Verordening (EEG) nr. 1247/92 voor te stellen.

(1) Laatste geconsolideerde versie: Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 tot wijziging en bijwerking van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, en van Verordening (EEG) nr. 574/72 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 PB L 28 van 30.1.1997.

(2) Jurispr. 1997, blz. I-6057.