ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1774/98

van Ernesto Caccavale (UPE) aan de Commissie

(5 juni 1998)

Betreft: Bankenkartel in Italië

Volgens krantenartikelen en klachten van enkele consumentenverenigingen zouden bepaalde Italiaanse banken die lid zijn van de nationale vereniging van banken ABI van hun klanten eisen dat zij contracten ondertekenen die nadelige, duistere en/of onduidelijke clausules bevatten. Naar verluidt zouden de banken in vele leningsovereenkomsten voor aankoop van een eerste onroerend goed rentevoeten toepassen die zelfs veel hoger zijn dan de Italiaanse anti-woekerwet toelaat. Deze klachten, die er zijn gekomen na de verlaging van de rentevoeten, zouden wijzen op het bestaan van een sterk bankenkartel, geleid door de ABI zelf.

In sommige gevallen is er sprake van duistere onderlinge overeenkomsten die concurrentievervalsend werken en de activiteiten van de andere Europese banken, die natuurlijk geen lid zijn van de ABI, kortwieken.

Kan de Commissie onderzoeken of:

1. de activiteiten van bepaalde banken, en met name sommige overeenkomsten, duistere afspraken of arrangementen, die als doel hebben de mededingingsregels te omzeilen, al dan niet indruisen tegen het Verdrag van Rome;

2. de Italiaanse vereniging van banken geen misbruik maakt van haar dominante positie;

3. het Ministerie van Financiën, het Italiaanse anti-trustbureau en de Italiaanse nationale bank op een of andere manier aansprakelijk zijn voor misstanden in het Italiaanse banksysteem die de toegang van concurrerende Europese banken tot de Italiaanse markt bemoeilijken;

4. een grondig onderzoek kan worden ingesteld naar het eventuele bestaan van overeenkomsten tussen de ABI en de voornaamste Europese verenigingen van banken met het oog op een geografische verdeling van de markt, met enorme schade als gevolg voor de verbruiker, die contractueel in een afhankelijkheidspositie gedrongen wordt ten aanzien van zijn bank?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(22 juli 1998)

1. 2. en 4. De Commissie bevestigt dat zij op de hoogte is van de problemen die in Italië zijn opgedoken bij de vernieuwing van bankleningen (met name hypotheekleningen) die door klanten waren aangevraagd, die wilden profiteren van de verlaging van de rentepercentages. Zij volgt de ontwikkeling hiervan. Krachtens het bepaalde in artikel 3 van Verordening nr. 17/62 van de Raad van 6 februari 1962, eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het EG-Verdrag(1), kan de Commissie een einde maken aan de vastgestelde inbreuken op de artikelen 85 of 86 van het EG-Verdrag. Zij neemt momenteel de feiten nader onder de loep.

3. De Commissie is niet op de hoogte van feiten die erop zouden wijzen dat het ministerie van Financiën, het Italiaanse anti-trustbureau of de Italiaanse nationale bank de toegang van nieuwe concurrenten tot de Italiaanse markt bemoeilijken. In het kader van deze aangelegenheid is zij trouwens zowel met de Italiaanse nationale bank als met de overheid in contact.

(1) PB 13 van 21.2.1962.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1194/98

van Angela Sierra González (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 april 1998)

Betreft: Onroerendgoeddeskundigen

De beroepsorganisatie van onroerendgoeddeskundigen, die overeenkomstig de Spaanse wetgeving inzake verenigingen is opgericht en staat ingeschreven bij het bevoegde Ministerie, oefent sinds 1993 de functies uit van beheer en bemiddeling in de onroerendgoedsector.

Ondanks het feit dat deze beroepsactiviteit voldoet aan de kenmerken vervat in de tweede en derde alinea van artikel 1, sub d), van richtlijn 89/48/EEG(1), of de tweede en derde alinea van artikel 1, sub f), van richtlijn 92/51/EEG(2), weigert de Spaanse overheid deze beroepsactiviteit gelijk te stellen met een geregelde beroepsactiviteit in de zin van bovengenoemde bepalingen en de beroepstitel als zodanig te erkennen, hetgeen in strijd is met bovengenoemde richtlijnen en een niet-naleving betekent van de doelstellingen van artikel 3 van het EG-Verdrag betreffende de vrijheid van verkeer van personen en diensten, en artikel 52 betreffende de vrijheid van uitoefening van werkzaamheden anders dan in loondienst, omdat zij de status van vereniging op Europees niveau niet aan deze beroepsgroep toekent.

De Commissie is hoedster van de Verdragen en dient toe te zien op de eerbiediging van de fundamentele communautaire beginselen zoals de vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van diensten, met het oog op de naleving waarvan verscheidene richtlijnen zijn uitgevaardigd betreffende de erkenning van titels en beroepsactiviteiten in verschillende lidstaten. Wat denkt de Europese Commissie te doen aan deze vorm van discriminatie en belemmering van de communautaire vrijheden, waaraan de Spaanse overheid zich schuldig maakt door genoemde richtlijnen op zodanige wijze om te zetten in nationale wetgeving dat de rechten die deze richtlijnen toekennen aan bepaalde beroepsgroepen, komen te vervallen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(14 juli 1998)

Uit een eerste onderzoek van de door het geachte parlementslid gestelde vraag blijkt dat deze kwestie tot de bevoegdheid van de betrokken lidstaat, te weten Spanje, behoort, aangezien het om de toegang en de voorwaarden voor toegang tot een beroep, alsook om de uitoefening van een beroep gaat, en het al dan niet reglementeren hiervan in een lidstaat een zaak van nationale verantwoordelijkheid is.

(1) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.

(2) PB L 209 van 24.7.1992, blz. 25.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1951/98

van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie

(30 juni 1998)

Betreft: Energiebesparing in bestaande gebouwen

Is er al onderzoek gedaan naar de cijfers in het door EuroACE op 27 april en 12 mei 1998 aan de Commissie gepresenteerde en door CALEB Management Consultants opgestelde rapport "Assessment of the potential for the saving of carbon dioxide emissions in the European building stock"? Aanvaardt de Commissie de vooronderstelling in dit rapport dat er per jaar in deze sector bijna 450 miljoen ton kooldioxide kan worden bespaard? Zo ja, welke maatregelen worden er genomen voor een spoedige tenuitvoerlegging van beleidsmaatregelen die op het bereiken van deze wenselijke doelstelling zijn gericht?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(29 juli 1998)

Er is een zorgvuldige studie gemaakt van het rapport inzake mogelijke terugdringing van de kooldioxide (CO2)-uitstoot door gebouwen in Europa van mei 1998.

Het energieverbruik in gebouwen vormt een groot deel van het totale energieverbruik in de Gemeenschap en veroorzaakt een belangrijk deel van de kooldioxide-uitstoot. Het cijfer van 40 % van het totale energieverbruik in de gebouwensector dat in het rapport wordt genoemd, is gebaseerd op bepaalde veronderstellingen over de definitie van energieverbruik met betrekking tot gebouwen. Men is het er over het algemeen over eens dat er flink op energie kan worden bespaard waardoor grote emissiereducties in de gebouwensector kunnen worden gerealiseerd. Duidelijk is dat indien de Gemeenschap en de lidstaten aan hun verplichtingen in het kader van het Protocol van Kyoto willen voldoen, er maatregelen moeten worden genomen om de energie-efficiëntie in de gebouwensector te verbeteren.

De mogelijke besparing van 450 miljoen ton CO2 voor het jaar 2010 die in het rapport wordt genoemd is waarschijnlijk het maximaal technisch mogelijke. Bij de ontwikkeling van goede maatregelen op zowel nationaal als communautair niveau moet echter ook gekeken worden naar andere criteria zoals kosteneffectiviteit teneinde de economische mogelijkheden vast te stellen. Dit aspect is niet in het rapport meegenomen.

Er is een lijst van eventuele maatregelen die geschikt zijn voor de gebouwensector opgenomen in de recente mededeling van de Commissie (energie-efficiëntie in de Gemeenschap. Op weg naar een strategie voor het rationeel gebruik van energie)(1).

(1) COM(98) 246 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2006/98

van Gunilla Carlsson (PPE) aan de Commissie

(30 juni 1998)

Betreft: Verplichtingen voor kabelexploitanten ("must-carry")

In de meeste Europese landen zijn de kabelexploitanten bij de distributie van televisie- en radioprogramma's aan bepaalde verplichtingen gebonden. Deze behelzen gewoonlijk de distributie van een beperkt aantal openbare uitzendingen. Er lijkt nu een neiging te bestaan deze verplichtingen uit te breiden tot:

1. nationale commerciële programma's,

2. betaal-TV-programma's, en

3. nieuwe thematische kanalen van openbare uitzendmaatschappijen.

Deze uitbreiding kan een negatief effect op de werking van de interne markt en meer in het bijzonder op de vrijheid van dienstverlening hebben.

Kan de Commissie haar zienswijze geven op de aanvaardbaarheid van (de uitbreiding van) genoemde verplichtingen in het licht van de regels voor de interne markt, met name met het oog op artikel 59 van het Verdag?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(29 juli 1998)

De Commissie heeft klachten ontvangen over de vaststelling door lidstaten van bepaalde "must-carry"-regels die het vrije verkeer van omroepdiensten in de interne markt belemmeren. De Commissie onderzoekt deze klachten en heeft in één geval een inbreukprocedure ingeleid.

In het licht van het onderzoek naar de klachten zal de Commissie overwegen of er speciale interpretatieve regels nodig zijn betreffende de proportionaliteit van dergelijke nationale maatregelen en de doelstellingen ervan (met het oog op Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten(1) en artikel 59 van het EG-Verdrag). Bovendien stelt de Commissie een vragenlijst op, die binnenkort aan alle belanghebbenden zal worden toegezonden.

(1) PB L 298 van 17.10.1989.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1789/98

van Viviane Reding (PPE) aan de Raad

(11 juni 1998)

Betreft: Uitstel verbod op dierproeven

Overwegende dat richtlijn 93/35/EEG(1) dierproeven in de cosmetica-industrie wil afschaffen en dat dergelijke proeven met ingang van 1 januari 1998 moeten worden vervangen door alternatieve tests,

overwegende dat enkele EU-lidstaten (Nederland, Duitsland) dit verbod hebben geïntroduceerd, maar de meeste landen niet,

overwegende dat de cosmetica-industrie al kan beschikken over duizenden op dieren geteste stoffen,

overwegende dat er alternatieven voor de meeste, vaak wrede proeven met dieren bestaan die echter niet worden toegepast; dat het onderzoek naar alternatieven maar heel weinig steun krijgt,

overwegende dat de Commissie nog steeds geen initiatieven heeft genomen in verband met de beloofde richtlijn over het verbod op dierproeven voor voltooide cosmeticaproducten,

luidt de vraag waarom de Raad het voor 1998 in de richtlijn geplande verbod uitstelt. Krijgt volgens de Raad commercie voorrang boven dierenbescherming? Welke motieven brengen de Raad ertoe om besluiten over dit onderwerp steeds maar uit te stellen?

Antwoord

(24 september 1998)

De Raad vestigt de aandacht van de geachte afgevaardigde op het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag nr. 1790/98 over dit onderwerp. Het besluit om de datum van toepassing van het verbod op dierproeven tot 30 juni 2000 uit te stellen, is door de Commissie genomen op grond van Richtlijn 97/18/EG met inachtneming van het doel van bescherming van de volksgezondheid en omdat er geen bevredigende vorderingen zijn gemaakt bij de actualisering van methodes waardoor deze dierproeven kunnen worden vervangen.

(1) PB L 151 van 23.6.1993, blz. 32.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1522/98

van Antonio Tajani (PPE) aan de Commissie

(11 mei 1998)

Betreft: Steunverlening aan de door aardbevingen getroffen regio's Marche en Umbrië

De Italiaanse wetgeving voorziet in financiële maatregelen ten behoeve van de door de aardbeving van 26 september 1997 getroffen gebieden in de regio's Marche en Umbrië.

In circulaire nr. 234425 van 29 december 1997 kondigde de Italiaanse minister van Industrie twee nieuwe speciale rangorden aan voor de ontvankelijkheid van verzoeken om in aanmerking te komen voor de in de Italiaanse wet 428/1992 bedoelde bedrijfssteun, waarbij werd aangetekend dat de Europese Commissie daarmee moest instemmen.

Wanneer denkt de Commissie de richtlijnen inzake de steunmaatregelen voor de door de aardbeving getroffen Italiaanse regio's uit te vaardigen?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(5 juni 1998)

De Commissie bevestigt dat zij bezig is met een onderzoek van de regeling voor bedrijfssteun in de regio's Marche en Umbrië als vastgelegd in de bepalingen tot wijziging van wet 488/92. Het betreft wet 364/97, die op 23 december 1997 is bekendgemaakt. In het kader van het onderzoek van dat dossier heeft de Commissie gevraagd om in kennis te worden gesteld van de uitvoeringsbepalingen bij de desbetreffende regeling. Tot nog toe heeft zij deze bepalingen - het gaat waarschijnlijk om de door het geachte parlementslid genoemde circulaire - niet ontvangen.

De Commissie wacht dus op de opgevraagde informatie om een uitspraak te kunnen doen over de verenigbaarheid van de betrokken regeling met artikel 92 en volgende van het EG-Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1852/98

van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie

(12 juni 1998)

Betreft: Dreigende uitsterving van de orang-oetang ten gevolge van de bosbranden op Borneo

Het Wereldnatuurfonds heeft onweerlegbare gegevens verspreid waaruit blijkt dat door brandstichting in Indonesië reeds 800.000 hectare regenwoud op Borneo verloren is gegaan en duizenden primaten die in deze wouden wonen, om het leven zijn gekomen, hetgeen een wisse uitsterving van deze soort in de hand werkt.

Hoewel de jongen, die verweesd zijn en brandwonden hebben, in een speciaal centrum door de mens kunnen worden verpleegd, moeten zij na maanden behandeling weer in hun natuurlijke habitat worden uitgezet. Voor hun voeding hebben zij meer dan 400 plantensoorten nodig, maar ten gevolge van de droogte, het verdwijnen van de bomen door verbranding en het kappen van gewilde houtsoorten, alsmede het ontbreken van fruit, dat 80 % uitmaakt van de voeding van de orang-oetang (dat in het Maleis bosmens betekent) worden hun leven en het voortbestaan van de soort bedreigd.

In de gehele wereld bestaan er verenigingen en stichtingen die zich met het behoud van dit zo belangrijke natuurlijke evenwicht tussen het woud en zijn bewoners bezighouden. Tot die organisaties behoort de "Orangutan Foundation", die een internationale conferentie organiseert, welke van 3 t/m 6 juli in Kuching, de hoofdstad van Sarawak, zal worden gehouden om een beroep op de wereld te doen, opdat aan de brandstichting op Borneo een einde komt en het woud aan zijn bewoners kan worden teruggegeven.

Kan de Commissie zich, in het licht van het voorafgaande, een vorm van samenwerking met genoemde organisatie voorstellen? Europa kan niet werkeloos toezien, maar moet een bijdrage leveren aan de bescherming van de bossen in de wereld en van de apensoorten die met uitsterving zijn bedreigd.

Antwoord van de heer Marin namens de Commissie

(10 juli 1998)

De Commissie maakt zich erg ongerust over de bosbranden in Zuidoost-Azië en de gevolgen daarvan voor zowel mens als dier in het gebied.

Via haar programma's voor bosbouw in Maleisië en Indonesië financiert de Commissie diverse projecten gericht op het waarborgen van een duurzaam beheer van de natuurlijke bossen en het voorkomen van bosbranden.

De Commissie heeft ook een dialoog over bedreigde soorten gevoerd met leden van de Associatie van Zuidoostaziatische Staten (ASEAN) in het Comité Bosbouw Gemeenschap-ASEAN.

Daarnaast financiert de Commissie op dit ogenblik ook spoedhulpprojecten ten behoeve van de slachtoffers van de bosbranden en droogte in Borneo/Kalimantan. Deze spoedhulp kan echter uitsluitend voor mensen worden gebruikt.

De Commissie blijft evenwel bereid steun te verlenen aan niet-gouvernementele organisaties die ijveren voor de bescherming van met uitsterving bedreigde soorten van de wilde fauna en zal ook haar dialoog daarover met de ASEAN-landen voortzetten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1143/98

van José Apolinário (PSE) aan de Commissie

(24 april 1998)

Betreft: Maatregelen in het kader van Agro-Milieu /Azoren

Gezien de specifieke situatie van de Azoren (Portugal), een ultraperifere regio die als zodanig een bijzondere status geniet in het Verdrag betreffende de Europese Unie, vraag ik de Commissie in welke mate deze regio in het tijdvak 1994-1999 communautaire bijstand heeft genoten in het kader van het beleid inzake landbouw en milieu en welke volgens de Commissie de vooruitzichten zijn voor de steunverlening in dit verband voor het financiële tijdvak 2000-2006.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 mei 1998)

Het specifieke programma voor landbouw en milieu op de Azoren in het kader van Verordening (EEG) 2078/92 van de Raad van 30 juni 1992 betreffende landbouwproductiemethoden die verenigbaar zijn met de eisen inzake milieubescherming, en betreffende natuurbeheer(1), is op 3 juni 1994 door de Commissie goedgekeurd.

Het voor medefinanciering in aanmerking komende bedrag voor de periode 1993/1997 is 18,77 miljoen ecu, dat als volgt is opgesplitst:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De raming voor 1998 die op de dag van het besluit is vastgesteld, bedroeg 16,8 miljoen ecu.

Vanaf het jaar 2000 worden de milieumaatregelen voor de landbouw, zoals bepaald in Agenda 2000(2), geïntegreerd in de door de bevoegde autoriteiten in Portugal opgestelde programma's voor regionale ontwikkeling.

(1) PB L 215 van 30.7.1992.

(2) COM(97) 2000 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1417/98

van Gianni Tamino (V) aan de Commissie

(11 mei 1998)

Betreft: Onverenigbaarheid tussen de communautaire voorschriften en de regionale wet nr. 30/97 met bijbehorende jachtkalender van de regio Emilia-Romagna

Het Regionaal Bestuur van de regio Emilia-Romagna (Italië) heeft op 31 maart jl. de nieuwe jachtkalender goedgekeurd in verband met de regionale wet nr. 30/97, waarin o.a. bepaald is dat in het jachtseizoen van 20 september 1998 tot en met 31 januari 1999 gejaagd kan worden op beschermde soorten als mussen (tot 31 december) en spreeuwen.

Is deze regionale regelgeving verenigbaar met de Europese richtlijnen inzake de bescherming van in het wild levende diersoorten, en met name richtlijn 92/43/EEG(1)?

Zo niet, is de Commissie dan niet van mening een inbreukprocedure te moeten inleiden?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(9 juni 1998)

Tegen Italië loopt momenteel reeds een inbreukprocedure inzake, met name, de omzetting van de afwijking waarin artikel 9 van Richtlijn 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand(2) voorziet. Richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna is terzake niet relevant.

Omdat de Commissie het als haar taak beschouwt erop toe te zien dat de wetgeving van de lidstaten op elk niveau in overeenstemming is met het Gemeenschapsrecht, behelzen de inbreukprocedures ook aspecten zoals de bevoegdheid van de regio's om het Gemeenschapsrecht in Italië ten uitvoer te leggen en de verplichting voor die regio's om aan alle bepalingen van dat recht te voldoen. De Commissie zou het op prijs stellen indien het geachte parlementslid haar de tekst kon toesturen die door de Giunta Regionale dell'Emilia Romagna werd goedgekeurd. In ieder geval zal de Commissie de Italiaanse autoriteiten om nadere informatie verzoeken.

Niettemin wil de Commissie het geachte parlementslid wijzen op het feit dat, binnen de strikte voorwaarden en beperkingen van artikel 9 van Richtlijn 79/409/EEG, de jacht op krachtens de richtlijn beschermde soorten op regionaal niveau wettelijk kan worden toegestaan.

(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2) PB L 103 van 25.4.1979.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0892/98

van Daniela Raschhofer (NI) aan de Commissie

(26 maart 1998)

Betreft: Steun voor Bosnië

De delegatie ad hoc van het Europees Parlement onder leiding van Tom Spencer heeft aan het licht gebracht dat de Commissie bij de verdeling van de steun voor de wederopbouw van Bosnië, te weten een bedrag van 408 miljoen ecu, totaal inefficiënt en ongecoördineerd te werk gaat. De delegatievoorzitter heeft het over een "bureaucratisch inadequate en ongecoördineerde handelwijze van de EU".

1. Waarom worden de steunmaatregelen in het kader van een PHARE-project gefinancierd?

2. Hoe ziet de personeelsformatie van de EU-vertegenwoordiging in Sarajevo eruit?

3. Welke concrete voorzorgsmaatregelen zal de Commissie nemen om de duidelijke misstanden bij de samenwerking weg te nemen?

4. Wat gebeurt met de 40 miljoen ecu die in 1997 niet konden worden besteed?

5. In welke vorm en op welke wijze zal de Commissie op de aanbeveling van de delegatie ad hoc reageren?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie

(11 mei 1998)

1. Om na de sluiting van de vredesakkoorden snel te voorzien in de dringende behoeften van Bosnië-Herzegovina waren slechts de financiële middelen van het PHARE-programma onmiddellijk beschikbaar. Later in 1996 was het Parlement bereid om aanvullende middelen voor de wederopbouw goed te keuren; de basisverordening hiervoor werd pas in juli 1996vastgesteld.

2. Momenteel wordt de organisatiestructuur van de vertegenwoordiging van de Commissie in Bosnië-Herzegovina samengesteld en versterkt. De vertegenwoordiging zal vóór deze zomer bestaan uit 21 ambtenaren van categorie A, 5 van categorie B en 10 van categorie C en volledig operationeel zijn.

3. Het nieuwe hoofd van de vertegenwoordiging zal een ruime beslissings-en coördinatiebevoegdheid hebben om ter plaatse snel te kunnen handelen in een internationale context.

4. De circa 40 miljoen ecu die in 1997 na de bijzondere politieke situatie in de Republiek Srpska werd opgeschort, werd grotendeels vrijgegeven na het aantreden van de nieuwe regering Dodik. Deze financiële middelen werden in verhoogd tempo aangewend.

5. De Commissie heeft zorgvuldig rekening gehouden met de voorstellen van de delegatie van het Parlement die ter plaatse is geweest; enerzijds, door op het gebied van de regelgeving verbeteringen te introduceren die beter zijn afgestemd op de bijzondere situatie in Bosnië-Herzegovina, zowel op het vlak van de procedureregeling, die sneller en soepeler is gemaakt, als op het vlak van de directe betrekkingen met de regionale en gemeentelijke autoriteiten; anderzijds door het beheer van het grootste deel van haar programma te decentraliseren en zo bevoegdheden over te hevelen naar de vertegenwoordiging van de Commissie in Sarajevo en tenslotte door het hoofd van de vertegenwoordiging meer bevoegdheid te geven en het aantal personeelsleden te verhogen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1168/98

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Algemene luchtvaart

In de afgelopen jaren is het aantal vliegvelden in de EU dat verkocht is voor andere industriële doeleinden of gesloten werd toegenomen. De algemene luchtvaart wordt daardoor steeds afhankelijker van steeds minder luchthavens.

Erkent de Commissie, in haar streven te zorgen voor redelijke milieu- en geluidsnormen, dat er een steeds grotere druk wordt gelegd op de algemene luchtvaart en op het steeds kleiner wordende aantal luchthavens met adequate faciliteiten voor de algemene luchtvaart?