SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1992/99

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(9 november 1999)

Betreft: Voorstel voor een richtlijn elektronisch schroot

- Door de aanzienlijke levensduur van elektrische apparaten (5 tot 20 jaar) zijn de verwijderingskosten voor de handel nauwelijks te ramen en dus moeilijk te berekenen.

- De consument wordt ertoe aangezet elektrische apparaten vaker in derde landen te kopen om bij de koop de inleverheffing te omzeilen. Zulke apparaten zijn bij inlevering niet van andere te onderscheiden en moeten dus zonder compensatie van kosten terug worden genomen.

- De rapportageverplichting inzake verwijdering of toepassing veroorzaakt extra administratief werk, waar geen vergoeding tegenover staat.

- Worden officiële importeurs ten opzichte van parallelimporteurs gediscrimineerd door de verplichte opzet van een verwijderingssysteem?

Zijn deze bezwaren van de Europese groothandel volgens de Europese Commissie terecht en welke steun kan de bedrijfstak van de Europese Commissie eventueel verwachten?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(21 december 1999)

De Commissie is thans wetgeving aan het opstellen betreffende het beheer van afval van elektrische en elektronische apparatuur (WEEE, Waste Electrical and Electronic Equipment). De Commissie bespreekt thans de belangrijkste punten van deze ontwerp-wetgeving, met inbegrip van de respectieve verantwoordelijkheden van fabrikanten, importeurs en andere distributeurs. Er moet op worden gewezen dat, algemeen gesproken, distributeurs alleen gelijk worden gesteld met producenten in de zin van het ontwerp-voorstel wanneer zij op professionele basis elektrische of elektronische apparatuur in een lidstaat importeren.

De Commissie wil een aantal opmerkingen maken over de door de geachte afgevaardigde aangeroerde kwesties. Het is waar dat er een bepaalde onzekerheid bestaat met betrekking tot de toekomstige prijzen voor recycling en opslag van schroot van elektrische en elektronische producten. Uit onderzoek naar de prijsontwikkeling hiervan komt echter naar voren dat de producenten waarschijnlijk kunnen uitgaan van de huidige prijzen ten behoeve van het opbouwen van de nodige reserves voor het toekomstig beheer van WEEE.

Uit onderzoek blijkt ook dat een afvalheffing op de prijs van het product niet zo hoog zou zijn dat een grote verschuiving te verwachten is op het gebied van de consumentengewoonten met betrekking tot de aankoop van producten. Bij deze veronderstelling wordt rekening gehouden met de voordelen voor de consument om zijn producten in de nabije omgeving in te kopen. Aankopen van consumenten in andere lidstaten ten gevolge van dergelijke afvalheffingen zullen derhalve minimaal zijn. Er moet in deze context op worden gewezen dat vergelijkbare bezwaren naar voren werden gebracht met betrekking tot een alternatief financieringssysteem voor WEEE, waarbij consumenten een prijs zouden moeten betalen bij het tot afval laten verwerken van hun apparatuur. Ook in dergelijke gevallen zouden consumenten ertoe kunnen neigen apparatuur die aan het eind van de levenscyclus is gekomen naar derde landen te vervoeren ten behoeve van afvalverwerking, om aan de afvalheffing te ontkomen of zelfs om de apparatuur op eigen initiatief van de hand te doen op een wijze die schadelijk is voor het milieu.

Potentiële voordelen voor parallelle importeurs van buiten de Gemeenschap ten opzichte van geregistreerde importeurs of producenten zijn problemen die betrekking hebben op de toepassing van het beginsel van producentenaansprakelijkheid en andere op producten betrekking hebbende wetgeving. Deze kwestie is een van de punten die thans binnen de Commissie in de context van het WEEE-initiatief worden besproken.

Eén van de problemen van het Europees afvalbeheersbeleid is het gebrek aan precieze gegevens betreffende de hoeveelheden afval die worden geproduceerd en opgeslagen of teruggewonnen. Dergelijke gegevens zijn niet alleen van cruciaal belang bij het opstellen van wetgeving, maar ook bij het ten uitvoer leggen daarvan. Het is duidelijk dat de gegevens over deze elementen zullen moeten worden verstrekt door hen die belast zijn met de respectieve handelingen op dit gebied. In welke mate producenten aan deze taken moeten bijdragen, moet nog worden besproken.