ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3876/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (5 december 1997)

Betreft: Informatiemaatschappij - permanent actieprogramma

De Commissie heeft aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's een mededeling over "Europa in de voorhoede van de Wereldwijde Informatiemaatschappij - een permanent actieprogramma¨ (COM(96)0607 def.) gestuurd.

Is de Commissie bereid voldoende rekening te houden met de bescherming van minderjarigen, zowel ten aanzien van de inhoud van audiovisueel materiaal als het gebruik van Internet?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (21januari 1998)

De Commissie heeft onlangs een voorstel aangenomen voor een actieplan ter bevordering van het veilig gebruik van Internet ((COM(97) 582 def. )) en een voorstel voor een aanbeveling van de Raad betreffende de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid in de context van de audiovisuele en informatiediensten ((COM(97) 582 def. )).

Het actieplan zal de basis vormen voor financiële steun van de Gemeenschap voor een Europees netwerk van hotlines voor de melding van illegale inhoud, zoals kinderporno, voor filtreer- en inhoudbeoordelingssystemen en voor bewustmakingsacties. Het actieplan vormt tevens een ondersteuning van acties in het kader van de aanbeveling van de Raad voor een Europese coördinatie van nationale acties op het gebied van zelfregulering ((PB C 70 van 6.3.1997. )).

Deze acties zullen in belangrijke mate bijdragen aan de bescherming van minderjarigen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3975/97 van Josu Imaz San Miguel (PPE) aan de Commissie (9 december 1997)

Betreft: Spaanse jachtwet

Is de Europese Commissie van oordeel dat richtlijn 79/409/EEG ((PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1. )) de mogelijkheid biedt tot uitzonderingen op artikel 7, lid 4, voor de jacht op vogels tijdens de trek naar hun broedplaatsen? Is de Commissie van mening dat de uitzonderingsbepaling van artikel 9, sub c), van genoemde richtlijn ook van toepassing is op artikel 7, lid 4? Is de Commissie van mening dat een lidstaat bedoelde uitzondering op artikel 7, lid 4, van richtlijn 79/409/EEG in zijn eigen nationale wetgeving kan toepassen, wanneer het daarbij gaat om een meer restrictieve regeling dan die welke is voorzien in de communautaire richtlijn zelf? Is de Commissie van oordeel dat, voor zover de wijziging van de Spaanse wet 4/89 aan bovengenoemde voorwaarden voldoet, de Spaanse uitzonderingsregeling in overeenstemming is met het bepaalde in richtlijn 79/409?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (9 januari 1998)

Het geachte Parlementslid verwijst naar de bepalingen van de in het Spaanse Staatsblad nr. 266 van 6 november 1997 gepubliceerde Spaanse wet 40/1997 van 6 november 1997 tot wijziging van wet 4/1989 inzake de instandhouding van de habitats en de wilde flora en fauna.

Richtlijn 79/409/EEG van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand betreft de bescherming, het beheer en de regulering van in het wild levende vogelsoorten en stelt regels voor de exploitatie daarvan.

Dit beschermingsstelsel is strikt wat trekvogels betreft. Artikel 7, lid 4, van de richtlijn bepaalt:

"(...) Ten aanzien van trekvogels zien zij er met name op toe dat de soorten waarop de jachtwetgeving van toepassing is, niet worden bejaagd tijdens de broedperiode noch tijdens de trek naar hun nestplaatsen. De lidstaten zenden de Commissie alle nuttige gegevens betreffende de praktische toepassing van hun jachtwetgeving.¨

Toch zijn afwijkingen van artikel 7, lid 4, mogelijk mits deze voldoen aan de voorwaarden van artikel 9 van de richtlijn.

De Commissie heeft de voornoemde Spaanse wet bestudeerd en is tot de conclusie gekomen dat zij verenigbaar is met de bepalingen van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van de vogelstand, aangezien de op grond van deze wet toe te stane afwijkingen van het in artikel 7, lid 4, van de richtlijn vastgestelde algemene verbod op het bejagen van trekvogels moeten voldoen aan de in artikel 9 van de richtlijn vastgestelde voorwaarden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4182/97 van Mechtild Rothe (PSE) aan de Commissie (21 januari 1998)

Betreft: Tariefregelingen bij de Nederlandse veerdiensten op de Noordzee

Kan de Commissie mededelen,

of het haar bekend is dat bij de veerdienst van Lauwersoog naar Schiermonnikoog personen van ouder dan 65 jaar reductie krijgen, maar dat deze reductie alleen voor Nederlanders geldt,

of zij niet vindt dat aan deze discriminatie van ouderen uit andere lidstaten een einde moet worden gemaakt en welke maatregelen zij hiertoe overweegt te treffen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (5 maart 1998)

Het is de Commissie bekend dat reducties op grond van leeftijd meestal alleen gelden voor inwoners van de betrokken lidstaat.

De Commissie is van mening dat deze discriminatie dient te worden afgeschaft. Zij heeft dan ook in mei 1989 een aanbeveling goedgekeurd waarin wordt gesteld dat er een gemeenschappelijke "60 plus¨-kaart dient te worden ingevoerd, waarmee de bestaande rechten van ouderen worden uitgebreid tot ouderen uit de hele Unie, vooral wanneer zij in het buitenland reizen. Helaas heeft tot op heden geen enkele lidstaat aan deze aanbeveling gehoor gegeven, hoewel Portugal onlangs een werkgroep heeft ingesteld die deze aangelegenheid moet bestuderen.

Een haalbaarheidsstudie, uitgevoerd door de Commissie in samenwerking met de niet-gouvernementele sector, moet zorgen voor tastbare vorderingen op weg naar een verbetering van de toegankelijkheid voor ouderen van de speciale regelingen en reducties waar ze recht op hebben. Het is de bedoeling modellen te ontwikkelen die door de lidstaten aan hun eigen specifieke situatie kunnen worden aangepast. Dit kan indien nodig leiden tot een gemeenschappelijke basis voor wederzijds erkende kortingsregelingen. Het verslag van deze haalbaarheidsstudie is onlangs afgerond en wordt momenteel door de Commissie bestudeerd. In het licht van dit verslag zal de Commissie de situatie onderzoeken.

De Commissie heeft ook een klacht ontvangen over een dergelijke prijsdiscriminatie bij de veerdienst tussen Den Helder en Texel in Nederland. Zij heeft de Nederlandse instanties om nadere informatie over de desbetreffende wetgeving gevraagd en daarbij gesteld dat zij eraan twijfelt of deze regeling verenigbaar is met het communautair recht.

In het licht van het antwoord van de Nederlandse instanties zal de Commissie ook beslissen of en, zo ja, welke maatregelen in het door het geachte Parlementslid genoemde geval moeten worden genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4227/97 van Maartje van Putten (PSE) aan de Commissie (21 januari 1998)

Betreft: Evaluatierapport monniksrobben in het Middellandse-Zeegebied en de oostelijke Atlantische Oceaan

In het kader van het LIFE-programma heeft de Commissie diverse onderzoeken van lidstaten naar monniksrobben gefinancierd. Deze onderzoeken zijn verricht in zowel het Middellandse-Zeegebied als de oostelijke Atlantische Oceaan. Vervolgens heeft de Commissie een evaluatie verricht van deze in het kader van het LIFE-programma gefinancierde onderzoeken. Dit evaluatierapport is tot op heden nog niet openbaar gemaakt.

1. Kan de Commissie aangeven waarom zij dit evaluatierapport nog niet heeft gepubliceerd; dit mede gezien het principe van de openbaarheid van bestuur?

2. Kan de Commissie aangeven wanneer zij denkt dit evaluatierapport alsnog openbaar te maken?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (27 februari 1998)

In het rapport waaraan het geachte Parlementslid refereert, worden geen onderzoeken geëvalueerd. Het betreft hier een technische en financiële audit van ACNAT- en LIFE-projecten die bedoeld is om de door de begunstigden voorgelegde projecten op hun deugdelijkheid te beoordelen.

Ondanks het feit dat het om een intern rapport gaat, dat bedoeld is om het beheer en de administratie van de LIFE-projecten te verbeteren, heeft de Commissie een kopie van de conclusies van dit rapport doorgegeven aan iedereen die daarom heeft gevraagd. De conclusies zijn trouwens reeds aan die Parlementsleden toegezonden die daarom hadden gevraagd.

Tevens wordt er rechtstreeks een kopie aan het geachte Parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3518/97 van Ludivina García Arias (PSE) aan de Commissie (12 november 1997)

Betreft: Europees regime voor steenkool en andere energie

De lidstaten hebben besloten om in het Verdrag van Amsterdam geen hoofdstuk over energie op te nemen. Hoe denkt de Comissie dat, nu het EGKS-Verdrag is afgesloten, het Europees regime voor steenkool alsook voor andere energie in stand kan blijven?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (4 februari 1998)

Zoals het geachte Parlementslid opmerkt, hebben de lidstaten niet positief gereageerd op het voorstel van de Commissie om in het Verdrag van Amsterdam een hoofdstuk over energie op te nemen.

Het Witboek van de Commissie, "Een energiebeleid voor de Europese Unie¨ ((PB C 224 van 1.8.1996. )), is door het Parlement en de Raad niettemin met algemene instemming ontvangen. In dit document wordt een op gemeenschappelijke doelstellingen gebaseerd kader voor samenwerking geschetst.

Nu in het Verdrag van Amsterdam een hoofdstuk over energie ontbreekt, houdt de Commissie ten aanzien van steenkool vast aan de benadering die zij heeft uiteengezet in de mededeling aan de Raad en het Parlement van 15 maart 1991 ((SEC(91)407 def. )). Met als uitgangspunt dat het EGKS-Verdrag in 2002 afloopt, heeft de Commissie gekozen voor de beleidsoptie dat het Verdrag met het oog op de situatie van de twee sectoren zo flexibel mogelijk moet worden toegepast, en dat de opneming van deze sectoren in het EG-Verdrag in 2002 stapsgewijs moet worden voorbereid ("phasing in¨). Verder behoudt de Commissie zich de mogelijkheid voor om op een bepaald moment, tussen nu en het jaar 2002, sommige bepalingen uit het EGKS-Verdrag op te nemen in het EG-Verdrag, zodat de financiële instrumenten en de sociale bepalingen gehandhaafd kunnen blijven, voor zover dat nuttig of noodzakelijk mocht zijn.

De afgelopen jaren heeft de Commissie belangrijke werkzaamheden ondernomen met betrekking tot de begroting en de financiële activiteiten van de EGKS ((Zie met name COM(97) 506 def. )). Naar aanleiding daarvan heeft de Europese Raad van Amsterdam besloten dat de EGKS-reserves vanaf 2002 worden toegewezen aan een fonds voor gespecialiseerd onderzoek in sectoren die verband houden met de ijzer- en staalindustrie.

De Commissie is zich er overigens van bewust dat de herstructurering van de steenkoolsector ook na het jaar 2002 moet worden voortgezet, terwijl bovendien rekening moet worden gehouden met de toetreding van nieuwe lidstaten, waar zich soortgelijke problemen voordoen als in de communautaire steenkoolindustrie. De Commissie is van oordeel dat de ervaring die de EGKS bij deze herstructureringen heeft opgedaan met de toepassing van begeleidende sociale en regionale maatregelen, nuttig zal zijn bij het vaststellen van de maatregelen die eventueel na 2002 moeten worden genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3712/97 van Outi Ojala (GUE/NGL) aan de Commissie (12 november 1997)

Betreft: De staking van vrachtwagenchauffeurs in Frankrijk

In een gezamenlijke verklaring van drie leden van de Commissie van 2 november 1997 wordt verklaard dat de staking van vrachtwagenchauffeurs in Frankrijk het vervoer over land onmogelijk maakt en daardoor een ernstige belemmering vormt voor een effectieve werking van de interne markt. In de verklaring wordt tevens gesteld dat de Commissie tot taak heeft te waarborgen dat vrij verkeer van goederen en personen mogelijk is en de interne markt naar behoren kan functioneren.

1. Is de Commissie van mening dat zij maatregelen moet nemen om een eind te maken aan de stakingen, die de werking van de interne markt schade toebrengen?

2. Hoe oordeelt de Commissie over stakingen, die de werking van de interne markt schade toebrengen? Geldt dit ook voor andere sectoren dan het vervoer?

3. Is de Commissie van mening dat indien zij zich bemoeit met dergelijke kwesties een grondrecht van de Europese burgers in gevaar wordt gebracht, namelijk het stakingsrecht?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (6 januari 1998)

Het stakingsrecht van de burgers behoort tot de fundamentele rechten binnen de rechtsorde van alle lidstaten en moet derhalve door alle partijen worden gerespecteerd, ook door de Commissie. De Commissie heeft echter geen juridische bevoegdheden om maatregelen op te leggen om een nationaal geschil tussen werkgevers en vakbonden op te lossen, noch streeft zij ernaar die bevoegdheid te krijgen.

Volgens het EG-Verdrag kan de Commissie initiatieven ontplooien om het vrije verkeer in stand te houden indien en wanneer vastgesteld wordt dat een lidstaat niet de noodzakelijke maatregelen heeft genomen om dat vrije verkeer te handhaven.

De verklaring waarnaar het geachte Parlementslid refereert, schetst de activiteiten die de Commissie kan ontplooien en heeft ontplooid in omstandigheden waarbij een geschil het vrije verkeer kan belemmeren of belemmert. Deze activiteiten omvatten schriftelijke en mondelinge contacten met de desbetreffende ministers in de betrokken lidstaat om hen te herinneren aan de verplichtingen in het kader van het Verdrag en om gegevens over verspreiding van informatie te krijgen, over maatregelen om de blokkades op te heffen of over verkeersomleidingen die het effect van eventuele belemmeringen voor transporteurs verminderen.

Ddeze activiteiten van de Commissie verhinderen niet dat zij juridische stappen kan ondernemen tegen de lidstaat via de daartoe geëigende wegen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3606/97 van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Mededeling van de Commissie over de gevolgen van de invoering van de euro voor de kapitaalmarkten (COM(97) 0337 def.)

Het derde deel van dit verslag bevat enkele beschouwingen over de gevolgen van de invoering van de euro voor de markten voor waardepapieren met een variabel rendement. Een van de beschouwingen in dit verslag, dat betrekking heeft op beursoperaties, komt neer op het volgende:

Aangezien er geen significatief verband bestaat tussen de nominale waarde van de aandelen en de onderhandelingsprijs, zijn er onvoldoende redenen voorhanden waarom deze waardepapieren gedeeltelijk in euro's en gedeeltelijk in de nationale munteenheden zouden moeten worden genoteerd of verhandeld.

Kan de Commissie dit punt nader toelichten?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie (12 januari 1998)

De mededeling van de Commissie over de gevolgen van de invoering van de euro voor de kapitaalmarkten ((COM(97) 337 )) gaat in op de vraag hoe de nominale waarde van aandelen moet worden behandeld bij redenominatie in euro. De gevolgen van de redenominatie zullen zeer gering zijn. De nominale waarde van een aandeel houdt geen verband met de marktprijs waartegen het wordt verhandeld; een aandeel is slechts een eenheid van het totale aandelenkapitaal. Redenominatie van dergelijke eenheden verandert niets aan de relatieve waarde ervan, noch aan het aantal eenheden. Redenominatie zal niet of nauwelijks van invloed zijn op de liquiditeit van de aandelenmarkt en de markttransacties. Toch is er een goede reden voor redenominatie: de nominale waarde is een permanent kenmerk van het aandeel, dat niet na verloop van tijd vervalt zoals bij andere effecten en financiële overeenkomsten.

In de mededeling van de Commissie wordt tevens vastgesteld dat overschakeling op aandelen zonder nominale waarde (d.w.z. slechts een bepaald gedeelte van het aandelenkapitaal) redenominatie in feite overbodig zou maken. Hiervoor is in de meeste lidstaten een wijziging van de nationale wetgeving nodig.

De Europese effectenbeurzen hebben aangekondigd dat zij voornemens zijn om op 1 januari 1999 voor alle transacties en noteringen via de "big bang¨-methode over te schakelen op de euro. Deze gemeenschappelijke datum is overeengekomen om de marktdeelnemers in staat te stellen hun systemen te wijzigen in de wetenschap dat alle effecten in euro zullen worden verhandeld. Volgens velen houdt dit besluit tevens verband met het feit dat handel in verschillende valuta's niet mogelijk is (sommige effectenbeurzen zouden gelijktijdige handel in nationale valuta en euro niet kunnen verwerken). Aangezien geen verband bestaat tussen de nominale waarde en de handelsprijs van een aandeel, zal sprake zijn van een volledige overschakeling op de euro.

Hoewel effecten vanaf het begin van de overgangsfase van de economische en monetaire unie (EMU) in euro zullen worden verhandeld, moeten de tussenpersonen waar nodig voor de omrekening zorgen om met hun cliënten af te rekenen in de door de cliënt gekozen valuta.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4095/97 van Peter TRUSCOTT aan de Commissie. Fondsen voor Hertfordshire (1994-1997) in het kader van de fondsen PHARE en TACIS



Publicatieblad Nr. C 196 van 22/06/1998 blz. 0075



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4095/97 van Peter Truscott (PSE) aan de Commissie (16 januari 1998) Betreft: Fondsen voor Hertfordshire (1994-1997) in het kader van de fondsen PHARE en TACIS Zou de Commissie mij kunnen meedelen welke bedragen Hertfordshire heeft ontvangen in het kader van de fondsen PHARE en TACIS gedurende de jaren 1994, 1995, 1996 en 1997? Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (5 februari 1998) De financiering door Phare en Tacis heeft als doel, de Centraal-en Oost-Europese landen respectievelijk de Nieuwe Onafhankelijke Staten en Mongolië steun te verlenen. Er is via deze programma's geen financiering voorhanden voor steun aan gebieden in de Gemeenschap. Organisaties van de openbare en privésector in de Gemeenschap zijn betrokken bij de uitvoering van Phare- en Tacis-programma's. De Commissie houdt bij deze betrokkenheid geen regionale statistieken per land bij.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3450/97 van Allan Macartney (ARE) aan de Commissie (31 oktober 1997)

Betreft: Grensoverschrijdende schuldvorderingen door curatoren

Welke maatregelen zijn genomen om schuldeisers in geval van bankroet van de schuldenaars in staat te stellen om hun geld terug te vorderen, als de betrokken onderneming in een andere lidstaat gevestigd is?

Zijn er in het licht van de totstandbrenging van de interne markt mechanismen die een vlotte afhandeling van grensoverschrijdende claims binnen de Europese Unie mogelijk maken?

Zo neen, zijn er voor de nabije toekomst plannen in die richting?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (6 januari 1998)

De Commissie deelt het geachte Parlementslid mede dat in het Verdrag betreffende insolventieprocedures van 1995, dat is ondertekend door alle lidstaten behalve het Verenigd Koninkrijk, bepalingen zijn opgenomen op grond waarvan de schuldeisers kunnen optreden in faillissementsprocedures. Krachtens dit verdrag hebben schuldeisers die hun gewone verblijfplaats, woonplaats of zetel in een bepaalde lidstaat hebben, het recht hun vorderingen in de in een andere lidstaat geopende insolventieprocedure schriftelijk in te dienen.

Overeenkomstig het verdrag moet zodra in een lidstaat een insolventieprocedure wordt geopend, de rechter of de door die rechter aangewezen curator de bekende schuldeisers daarvan onverwijld in kennis stellen. Deze kennisgeving betreft met name de in acht te nemen termijnen, de sancties ten aanzien van die termijnen en het orgaan of de instantie waarbij de vorderingen moeten worden ingediend. Het bericht vermeldt ook of schuldeisers met een bevoorrechte vordering of een zakelijk zekerheidsrecht hun vorderingen moeten indienen.

De schuldeisers zenden een afschrift van de bewijsstukken met de aard, de datum van ontstaan en het bedrag van de vordering. Zij geven tevens aan of zij voor de vordering aanspraak maken op een voorrecht, een zakelijk zekerheidsrecht of een eigendomsvoorbehoud en op welke goederen hun zekerheid betrekking hebben. De schuldeisers kunnen hun vordering indienen in de officiële taal of een van de officiële talen van de staat waar zij hun woonplaats of gewone verblijfplaats hebben. In dat geval moet de verklaring van indiening van een vordering het opschrift "Indiening van een schuldvordering¨ dragen in de officiële taal van de lidstaat waar de procedure is geopend. Voorts kan van de schuldeisers worden verlangd dat de verklaring van indiening wordt vertaald.

De schuldeisers die partij zijn in deze grensoverschrijdende procedures kunnen slechts na de inwerkingtreding van het verdrag aanspraak maken op deze rechten. Krachtens artikel 93, lid 3, van het verdrag moeten de nationale parlementen van alle lidstaten die dit document hebben ondertekend, het verdrag bekrachtigen. Momenteel kan het verdrag nog niet in werking treden aangezien het Verenigd Koninkrijk het nog niet heeft ondertekend.

De Commissie is voornemens te onderzoeken welke stappen zij kan ondernemen om dit probleem op te lossen en na te gaan of een wetsvoorstel nodig is teneinde de maatregelen die in het verdrag van 1995 zijn opgenomen, ten uitvoer te brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4041/97 van Jesús CABEZÓN ALONSO aan de Commissie. Europese cultuursteden: de criteria



Publicatieblad Nr. C 187 van 16/06/1998 blz. 0113



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4041/97 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie (14 januari 1998) Betreft: Europese cultuursteden: de criteria Denkt de Commissie een voorstel in te dienen voor het vaststellen van de criteria aan de hand waarvan de Raad van ministers van Cultuur van de Europese Unie de stad of steden kan aanwijzen die na het jaar 2000 voldoen aan de voorwaarden voor Europese cultuursteden? Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-4040/97 en E-4041/97 van de heer Oreja namens de Commissie (6 februari 1998) De Commissie vestigt de aandacht van het geachte Parlementslid op het door de Commissie ingediende voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautair initiatief ten behoeve van het evenement "Cultuurstad van Europa¨ ((PB C 362 van 28.11.1997. )), inzonderheid op de artikelen 2 en 3.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3720/97 van Mark Watts (PSE) aan de Commissie (21 november 1997)

Betreft: Hoogte van uitkeringen voor verzorgers in de lidstaten

Kan de Commissie per lidstaat het niveau aangeven van de uitkering die wordt betaald aan personen die zich aan de verzorging van een invalide, een bejaarde of kinderen wijden?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (8 januari 1998)

De Commissie heeft een studie gelanceerd naar de zorgverstrekking aan ouderen in de lidstaten die in het eerste halfjaar van 1998 zal worden gepubliceerd. Deze studie zal aan de geachte afgevaardigde en het Secretariaat van het Europees Parlement worden toegezonden zodra zij beschikbaar is.

De documentatie over het MISSOC (mutual information system on social protection, systeem voor wederzijdse informatie over sociale bescherming) in de lidstaten wordt rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het Secretariaat van het Europees Parlement toegezonden. Zijn aandacht wordt in het bijzonder gevestigd op Hoofdstuk X, dat informatie bevat over gezinstoelagen in het algemeen en verstrekkingen voor kinderen met een handicap in het bijzonder.