ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3386/02

van Marco Pannella (NI) aan de Commissie

(22 november 2002)

Betreft: Vietnam

Volgens verschillende informatiebronnen zijn op 29 oktober 2002 in de Buon Ma Thuot-gevangenis in Vietnam drie montagnardburgers zonder enige vorm van proces

geëxecuteerd door toebrenging van dodelijke injectie. Zij waren door de Vietnamese politie gearresteerd na een vreedzame demonstratie in februari 2001. De moorden op Y-Suon Mlo uit het dorp Buon Kuang, op Y-Het Nie Kdam, uit het dorp Buon Ea Tieo en op Y-Wan Ayun, uit het dorp Buon Gram, zijn bevestigd door de Montagnards Foundation Inc, een organisatie die op internationaal niveau opkomt voor de bescherming van de rechten van de inheemse montagnardbevolking, en door Agence France Presse. Deze executies komen nog eens bij andere buitenrechtelijke executies die volgens zorgwekkende berichten plaats hebben gevonden en nog staan te gebeuren in andere Vietnamese gevangenissen. De Vietnamese autoriteiten schenden verzoeken van het Mensenrechtencomité van de Verenigde Naties van 27 juli 2002 (VN doc: CCPR/C/SR.2031), zij ontzeggen onafhankelijke waarnemers de toegang om te verifiëren of de mensenrechten wel worden nageleefd op centrale hoogvlakte. Wat denkt de Commissie te doen om een eind te maken aan deze ernstige schendingen van de mensenrechten die bedoeld zijn om de gehele etnische minderheid van de montagnards te intimideren?

Wat denkt de Commissie te doen om de verzoeken te ondersteunen van het Mensenrechtencomité van de Verenigde Naties van 27 juli 2002? Vindt de Commissie ook niet dat de voortdurende schending van de mensenrechten in Vietnam en het niet-inwilligen van verzoeken van het Mensenrechtencomité van de Verenigde Naties van 27 juli 2002 een ernstige schending betekenen van de samenwerkingsovereenkomst die de Europese Unie en Vietnam in 1995 hebben gesloten? Kan zij niet onmiddellijk een klacht indienen overeenkomstig artikel 2 van deze overeenkomst?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 december 2002)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid graag naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-2845/02(1).

De Commissie is er niet in geslaagd in het bezit te komen van betrouwbare informatie over de buitengerechtelijke executies waarnaar wordt verwezen in onderhavige vraag maar tracht alsnog inlichtingen in te winnen over deze kwestie via alle beschikbare kanalen.

(1) PB C 192 E van 14.8.2003, blz. 81.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2585/02

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 september 2002)

Betreft: Inflatoire gevolgen van de invoering van de euro

Toen de euro in januari 2002 in circulatie werd gebracht, vreesde men voor een stijging van de inflatoire druk, met name na de afloop van de dubbele circulatieperiode, wegens

onterechte afrondingen naar boven of clandestiene prijsverhogingen. Via de Portugese pers is onlangs bekendgemaakt dat veel prijzen in de voedings-, kleding- en openbaarvervoersector verhoogd zouden zijn boven het te verwachten jaarlijkse niveau in de lidstaten van de eurozone. Zo stegen de prijzen in Frankrijk volgens de consumentenorganisatie Que Choisir? met 10 %, terwijl de Nederlandse Bank in augustus verklaarde dat het inflatiepercentage door de overstap naar de euro verdubbeld is. Gezien het voorafgaande bereiden diverse consumentenorganisaties in de Europese Unie een koopstaking voor 12 september a.s. voor.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen:

- Wat de gevolgen van de invoering van de euro per lidstaat en in het gehele eurogebied voor de prijsindex zijn?

- Indien deze informatie niet beschikbaar is, is zij dan niet van mening dat dergelijke gegevens onontbeerlijk zijn?

Hoe zij de gevolgen van de invoering van de euro voor de inflatie in de eurozone evalueert?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Solbes Mira namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2451/02 en P-2585/02

(24 oktober 2002)

Volgens een analyse van Eurostat die in juli 2002 werd gepubliceerd, zijn de consumptieprijzen in de eurozone volgens het geharmoniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen tussen de eerste zes maanden van 2002 en de laatste zes maanden van 2001 met 1,4 % gestegen. 1,2 % hiervan wordt verklaard door historische inflatietendensen en door specifieke factoren die niet rechtstreeks verband houden met de invoering van de euro (klimatologische omstandigheden, indirecte belastingen enz).

Het inflatoire effect van de overgang naar de chartale euro blijft derhalve beperkt (ten hoogste 0,20 %), hoewel misschien iets minder dan bij de vorige ramingen (ten hoogste 0,16 %). In de meeste lidstaten zijn de nationale bureaus voor de statistiek of de centrale banken tot soortgelijke ramingen gekomen waarin over het algemeen ook sprake is van een beperkt effect.

Toch werden in bepaalde sectoren ongewone prijsverhogingen waargenomen (restaurants en cafés, gezondheidsdiensten, kleinhandel enz). Deze prijsverhogingen hebben, in combinatie met ongunstige afrondingen voor bepaalde veel gevraagde consumptieproducten, bij het publiek misschien de indruk gewekt dat er een groter inflatoir effect is dan blijkt uit de officiële indexcijfers voor alle consumptiegoederen en diensten.

Globaal gezien neemt de inflatie af sedert het begin van 2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1906/02

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(2 juli 2002)

Betreft: Vereiste van settled status voor studieleningen in het Verenigd Koninkrijk

De autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk stellen de settled status (ingezetene zijn met een verblijfstitel van onbepaalde duur) als voorwaarde om in aanmerking te komen voor een studielening. Is deze vereiste naar de mening van de Commissie in overeenstemming met de Verdragen?

Aanvullend antwoordvan mevrouw Reding namens de Commissie

(29 januari 2003)

Wat de studiefinanciering betreft, die hetzij in de vorm van een beurs, hetzij in de vorm van een lening toegekend wordt om collegegelden te betalen en/of in het levensonderhoud te voorzien, hebben werknemers uit de Unie en hun kinderen volgens de regelgeving van de Gemeenschap recht op dezelfde behandeling als de onderdanen van de betrokken lidstaat.

Studenten die noch werknemer, noch kind van een werknemer zijn, hebben wat betreft de studiefinanciering die een lidstaat met het oog op een beroepsopleiding en een universitaire studie aan zijn onderdanen verstrekt recht op dezelfde behandeling als de onderdanen van die lidstaat, voor zover die studiefinanciering bestemd is voor de betaling van inschrijvingsgeld en andere heffingen, en met name collegegeld. Studiefinanciering die aan studenten verstrekt wordt om in het levensonderhoud te voorzien, valt buiten de werkingssfeer van het EG-Verdrag in de zin van artikel 12 van het Verdrag (Lair-zaak 39/86, Raulin-zaak C-357/89, enz). In het verlengde van deze jurisprudentie bepaalt artikel 3 van Richtlijn 93/96/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 inzake het verblijfsrecht voor studenten(1) dat de richtlijn geen recht geeft op de uitbetaling van beurzen om in het levensonderhoud te voorzien.

Uit onderzoek naar de Britse wetgeving over studiefinanciering voor studenten blijkt dat de voorwaarde van een settled status niet voor onderdanen van de Unie geldt. Onderdanen van de Unie moeten uitsluitend voldoen aan de eis dat ze voorafgaand aan hun verblijf drie jaar lang in de Europese Economische Ruimte (EER) woonachtig moeten zijn geweest.

(1) PB L 317 van 18.12.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2940/02

van Mikko Pesälä (ELDR) aan de Commissie

(10 oktober 2002)

Betreft: Hulpgoederen voor Afghanistan

De EU is een van de belangrijkste financiers van de wederopbouw van Afghanistan. Tot aan het jaar 2006 krijgt het land ca. een miljard euro aan steun.

Om te zorgen dat de hulpgoederen goed op hun plaats van bestemming aankomen, is onder moeilijke omstandigheden moeilijk te verwezenlijken. Luchtvracht is vaak te duur.

Welke plannen en tijdschema heeft de Commissie voor het afleveren van de hulpgoederen op hun plaats van bestemming?

Is er in de Commissie gesproken over een alternatief voor de hulpverlening, te weten het verzenden van de hulpgoederen per spoor via Finland? Immers, vanaf de havens van deze lidstaat van de EU tot aan de grenzen van Afghanistan heeft het spoor dezelfde breedte, zijn de opslagmogelijkheden in de buurt van de logistieke centra in Zuidoost-Finland voortreffelijk, is de leveringszekerheid van het vervoer via Rusland al vele jaren bewezen en zijn betrekkingen met zowel de Russen als de Afghanen opgebouwd.

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(25 november 2002)

De Commissie is inderdaad een van de belangrijke donoren voor Afghanistan. Aankoop van voor Afghanistan bestemde bulkhoeveelheden op Europese markten is tamelijk uitzonderlijk. Hierin zal naar verwachting in de toekomst geen verandering komen, aangezien de uitvoerende partners ook trachten de goederen in de subregio aan te kopen om de transportkosten te beperken. In dit opzicht heeft de Commissie positief gereageerd op verzoeken van het Wereldvoedselprogramma om tarwe in Kazachstan aan te kopen voor voedselhulp voor Afghanistan.

De Commissie past de standaardregels en normen toe voor aanbestedingen. Over de route voor de goederen wordt besloten door leveranciers en handelaren bij het doen van de offerte. De Commissie is verplicht de meest voordelige offerte te kiezen zonder zich te laten beïnvloeden door de wijze waarop leveranciers en handelaren hun offertes, met inbegrip van transportbepalingen, opstellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3598/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 december 2002)

Betreft: Evaluatie van de economische kosten van de ramp met de Exxon Valdez voor de kust van Alaska en voorzieningen betreffende de ramp met de Prestige voor de kust van Galicië

De economische kosten van de ramp met de Exxon Valdez voor de kust van Alaska werden, overeenkomstig de door de Verenigde Staten van de onderneming Exxon geëiste schadevergoeding, vastgesteld op 1 miljard dollar voor schade aan het natuurlijk erfgoed en nog eens 2 miljard dollar voor opruiming en andere noodzakelijke activiteiten. Welk bedrag stelt de Commissie in het vooruitzicht voor Galicië gelet op het feit dat de ramp met de Prestige voor de Galicische kust ernstigere gevolgen heeft dan die met de Exxon Valdez? Van welke mechanismen en wettelijke instrumenten denkt de Commissie zich te bedienen om deze schadevergoeding af te dwingen?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw de Palacio namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-3597/02 en E-3598/02

(26 februari 2003)

Het geachte parlementslid wordt hierbij verwezen naar: de antwoorden van de Commissie op parlementaire vragen H-0848/02(1), E-3362/02 en E-3404/02(2), E-3439/02(3), E-3590/02(4), E-3591/02(5), E-3593/02(6), E-3594/02(7), E-3599/02(11), E-3602/02, E-3603/02 en E-3604/02(8), E-3655/02 en E-3656/02(9) en P-0001/03(10) die alle aspecten behandelen in verband met de ramp met de Prestige en met name de aspecten schadevergoedingen en kosten waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

(1) Schriftelijk antwoord van 14.1.2003.

(2) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 85.

(3) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 90.

(4) PB C 222 E van 18.9.2003, blz. 91.

(5) PB C 222 E van 18.9.2003, blz. 92.

(6) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 110.

(7) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 111.

(8) PB C 192 E van 14.8.2003, blz. 124.

(9) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 123.

(10) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 166.

(11) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 111.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3927/02

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(15 januari 2003)

Betreft: Het patenteren van software

Hoe kan de Commissie verzekeren dat ze, door haar voorstellen voor het patenteren van software, de internetgebruikers niet de voordelen zal ontnemen van de hoogwaardige toepassingen en besturingssystemen die zijn ontwikkeld door middel van kosteloze en vrij toegankelijke software?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(11 februari 2003)

Het Europees Octrooiverdrag en de nationale wetten sluiten computersoftware als dusdanig uit van octrooieerbaarheid en de Commissie is niet van plan om aan deze situatie iets te veranderen.

Het voorstel van de Commissie voor een richtlijn betreffende de octrooieerbaarheid van in computers geïmplementeerde uitvindingen uit februari 2002(1) is dus niet bedoeld om het gamma octrooieerbare zaken uit te breiden. Het heeft wel ten doel uniforme regels vast te stellen die octrooibureaus en rechtbanken moeten volgen bij het beoordelen van de octrooieerbaarheid van uitvindingen waarbij het gebruik van een apparaat of methode nodig is die gebruik maakt van computersoftware. Dat is nodig: de lidstaten zijn gebonden door het Europees Octrooiverdrag, maar dat is momenteel niet in de communautaire wetgeving opgenomen, en in de praktijk worden de respectieve nationale wetten niet altijd op dezelfde manier geïnterpreteerd, in het bijzonder als het over details gaat.

Een richtlijn die de algemene situatie van wat al dan niet octrooieerbaar is niet wijzigt, zal internetgebruikers niets ontnemen waarvan ze anders konden genieten. Maar zowel gebruikers als ontwikkelaars van computersoftware, ongeacht of het om kosteloze, vrij toegankelijke of andere software gaat, zullen profiteren van de toegenomen rechtszekerheid en uniformiteit die de richtlijn moet opleveren.

Sommige van de amendementen die aan bod kwamen tijdens de bespreking van het voorstel in de Raad zouden de rechtszekerheid nog vergroten, aangezien ze nauwkeurig omschrijven welke zaken van octrooieerbaarheid moeten worden uitgesloten omdat ze geen technische bijdrage leveren. De Commissie heeft aangegeven dat zij deze amendementen tijdens de lopende onderhandelingen in overweging zal nemen.

Artikel 6 van het voorstel bevat bovendien een belangrijk veiligheidsmechanisme voor softwareontwikkelaars: het uitoefenen van octrooirechten mag niet botsen met de uitzonderingen in Richtlijn 91/250/EEG van de Raad van 14 mei 1991 betreffende de rechtsbescherming van computerprogramma's(2) door het auteursrecht in verband met de doelstelling om compatibiliteit tot stand te brengen.

Tot slot verlangen de artikelen 7 en 8 van het voorstel van de Commissie dat zij volgt welk effect in computers geïmplementeerde uitvindingen hebben op innovatie en mededinging, zowel in Europa als internationaal, en dat zij daarover bij de Raad en het Parlement verslag uitbrengt. Deze bepalingen, die niet alleen oog hebben voor de gevolgen van de richtlijn, voorzien daarmee in een waardevol mechanisme om op onvoorziene toekomstige ontwikkelingen in deze sector te reageren.

(1) PB C 151 van 25.6.2002.

(2) PB L 122 van 17.5.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3371/02

van Marianne Eriksson (GUE/NGL) aan de Raad

(27 november 2002)

Betreft: Document van Caïro en reproductieve gezondheid

De regering-Bush heeft tijdens een bijeenkomst ter voorbereiding van de volgende ESCAP-bijeenkomst in Bangkok verklaard het in 1994 door de internationale VN-conferentie van Caïro vastgestelde actieprogramma niet te zullen steunen. In het actieprogramma wordt o.m. de nadruk gelegd op het recht van vrouwen op een goed functionerende reproductieve gezondheidszorg en seksuele voorlichting in ontwikkelingslanden. De VS keert zich thans tegen dit programma en pleit in plaats daarvan voor seksuele onthouding en gezinsplanning. Het is een grote stap terug de vrouwen van de wereld hun reproductieve rechten te ontnemen, zolang nog steeds iedere minuut een vrouw overlijdt aan de gevolgen van een abortus of een zwangerschap.

Is de Raad voornemens de VS op de bijeenkomst van december weerwerk te bieden en het document van Caïro ook in de toekomst te steunen?

Antwoord

(8 mei 2003)

De Raad blijft het actieprogramma steunen dat in 1994 is vastgesteld door de internationale VN-conferentie van Caïro over bevolking en ontwikkeling.

De Raad heeft niet de gelegenheid gehad zijn standpunt betreffende de uitvoering van het programma met de VS te bespreken.

De Raad benadrukt evenwel dat hij in mei 2002 tijdens zijn zitting in de formatie Ontwikkeling conclusies heeft aangenomen waarin hij, in punt 13, heeft verklaard dat hij de steun aan de gezondheidssector in de ontwikkelingslanden wil opvoeren en de sterke kanten en comparatieve voordelen van de verschillende partijen verder wenst te benutten, dat hij derhalve het voornemen van de Commissie verwelkomt om de samenwerkingsregelingen met de lidstaten en met de internationale organisaties of openbare/particuliere instanties, met name de UNFPA, te versterken, en dat hij van oordeel is dat deze regelingen ook de initiatieven op regionaal en nationaal niveau ten goede moeten komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3571/02

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 december 2002)

Betreft: Voorstel voor een geheimhoudingsclausule in het zevende kaderprogramma voor onderzoek

In Zweden leeft de opvatting dat de Zweedse grondwet niet strookt met het voorstel voor een geheimhoudingsclausule in het zevende kaderprogramma voor onderzoek. Volgens het tijdschrift Ny Teknik is geheimhouding in de ontwerpovereenkomst voor het nieuwe kaderprogramma regel en openheid uitzondering.

Overeenkomstig de Zweedse wetgeving dienen de universiteiten echter inzicht van zaken te geven en hebben zij niet het recht openbaar onderzoek geheim te houden. Naar verluidt heeft de Zweedse ministerie van Onderwijs de Commissie medegedeeld dat het dezelfde regels wenst als in het vijfde en vierde kaderprogramma.

Is de Commissie voornemens de Zweedse standpunten in overweging te nemen of staat bedoeld geheimhoudingsvoorstel in zijn huidige vorm vast?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(23 januari 2003)

Het in het tijdschrift Ny Teknik genoemde rapport heeft betrekking op een van de eerste versies van het ontwerpcontract voor onderzoekprojecten in het kader van het zesde kaderprogramma. Na commentaar van de Zweedse delegatie tijdens een vergadering van de werkgroep Contracten van lidstaten en geassocieerde staten, stelde de Commissie een herziene versie van het ontwerpcontract

op. De vertrouwelijkheidsclausule bepaalt dat de Commissie en de contractanten zich ertoe verbinden de vertrouwelijkheid te bewaren van alle informatie die hen met betrekking tot de uitvoering van het project wordt meegedeeld en die met betrekking tot de uitvoering van het project als vertrouwelijk is aangemerkt. Dit en de andere aspecten in verband met vertrouwelijkheid zijn in overeenstemming met de bepalingen van Zweedse wet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3356/02

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(27 november 2002)

Betreft: Het Groenboek van de Commissie en de follow-up mededeling over consumentenbescherming

Commissaris Byrne heeft op 7 december 2001 verklaard dat het Groenboek over consumentenbescherming onderdeel moet uitmaken van het Beter Reguleringsinitiatief. Volgens hem was het welslagen van het Groenboek een testcase voor de ideeën over good governance en betere regulering.

Op 5 juni 2002 heeft de Commissie een mededeling over effectrapportage goedgekeurd als onderdeel van het Beter Reguleringspakket, waarin milieueffectrapportage wordt gedefinieerd als integraal onderdeel van het proces om beleidsvoornemens te ontwerpen en besluitvormers alsook het publiek bewust te maken van de mogelijke impact.

De vraag luidt of de Commissie, gezien de verklaring van commissaris Byrne, kan bevestigen dat zij met haar benadering van het Groenboek en de follow-up mededeling over EU-consumentenbescherming op één lijn zit met de in de mededeling van de Commissie over milieueffectrapportage neergelegde beginselen.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(17 december 2002)

De Commissie is verheugd te kunnen meedelen dat de benadering van het groenboek(1) en de mededeling over de follow-up ervan(2) strookt met de in de mededeling over effectbeoordeling beschreven beginselen en een voortrekkersrol speelt bij de werkzaamheden in verband met een

betere regelgeving. In de mededeling over de follow-up van het groenboek verbindt de Commissie zich ertoe een effectbeoordelingsverslag te publiceren ter aanvulling van een toekomstig voorstel voor een kaderrichtlijn over eerlijke handel. Uit het werkprogramma 2003 van de Commissie blijkt dat tijdens het tweede trimester van 2003 een uitgebreid effectbeoordelingsverslag en een voorstel zullen worden ingediend. Bovendien heeft de heer Byrne op 14 november 2002 de conclusies van een aantal studies (onder meer een studie over effectbeoordeling) aan de Raad Concurrentievermogen voorgelegd. U zult deze studie, die de basis vormt voor de effectbeoordeling waarmee het voorstel gepaard gaat, te zijner tijd op de website van het directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming kunnen raadplegen.

(1) COM(2001) 531 def.

(2) COM(2002) 289 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0245/02

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(6 februari 2002)

Betreft: Toelichting bij het antwoord op de schriftelijke vragen betreffende de balans van het optreden in Afghanistan in de zin van de doelstellingen van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 22 januari 2001

Uit het antwoord van de Europese Commissie op de schriftelijke vragen nrs. E-3220/01 en E-3252/01(1) betreffende de balans van het optreden in Afghanistan in de zin van de doelstellingen van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 22 januari 2001 blijkt dat afgezien van de humanitaire hulp en een of andere verklaring van het oorspronkelijke engagement niets in huis is gekomen, hoewel de Commissie haar voornemen te kennen heeft gegeven haar optreden te richten op het bereiken van de doelstellingen van het gemeenschappelijk standpunt.

Ik wens dan ook de volgende eenvoudige vraag die ik in de twee genoemde schriftelijke vragen al heb gesteld te herhalen:

Welke concrete initiatieven heeft de Commissie vóór de gebeurtenissen van 11 september genomen om de doelstellingen van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad te verwezenlijken? Meer in het bijzonder: welk bedrag aan Europese kredieten (in euro) is tussen 1 januari en 11 september 2001 uitgegeven en hoeveel is besteed aan het optreden in Afghanistan, en waarvoor (begrotingslijn en titel van het project), aan wie zijn de middelen uitbetaald, wie daarvan is gecontroleerd en door wie en wat zijn de bevindingen van die controles?

(1) PB C 160 E van 4.7.2002, blz. 76.

Aanvullend antwoordvan de heer Patten namens de Commissie

(27 augustus 2002)

Tussen 1 januari en 11 september 2001 werden slechts twee begrotingsinstrumenten gebruikt om de acties van de Gemeenschap in Afghanistan uit te voeren, zowel voor humanitaire hulp als voor hulp aan ontwortelde bevolkingsgroepen. Alle bedragen zijn overgemaakt naar internationale organisaties (zoals de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties of het Rode Kruis) of niet-gouvernementele organisaties (NGO's).

Verdere details betreffende de communautaire bijdragen in deze periode, waarom het geachte parlementslid vroeg, zijn opgenomen in de tabellen die het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks zijn toegezonden.

Alle projecten werden onderworpen aan de normale procedures voor administratieve en boekhoudkundige controles die in de standaardvoorwaarden van de contracten zijn vastgesteld. Deze operaties worden of rechtstreeks uitgevoerd door de diensten van de Commissie of door externe accountants. De resultaten waren volledig in overeenstemming met de doelstellingen van artikel 1 van het Gemeenschappelijk Standpunt.