NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/62

(2004/C 78 E/0063)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1986/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juni 2003)

Betreft: Luchtverontreiniging in Athene en Thessaloniki

Volgens berichten uit de Griekse kranten van begin juni 2003 is recentelijk voor rekening van de Commissie een onderzoek ingesteld naar het gehalte aan schadelijke stofdeeltjes in 19 Europese steden. Uit deze berichten blijkt dat Athene en Thessaloniki de hoogste percentages troposferische ozon of benzol hebben: 2,6 procent boven de maximaal toegestane waarden van de communautaire milieuwetgeving. Meer in het bijzonder wordt vermeld dat de maximaal toegestane waarde van bovengenoemde verontreinigende stof in de EU 48 μgr/m3 is, maar dat dit gehalte in de twee genoemde steden oploopt tot 125 μgr/m3. Bovendien erkent het ministerie van Milieubeheer, Ruimtelijke Ordening en Openbare Werken dat er een probleem bestaat met gesuspendeerd stof, zeer zeker met het oog op de bepalingen van het Protocol van Kyoto voor het jaar 2005.

Kan de Commissie mij mededelen:

1. Tot welke fundamentele conclusies men in genoemd onderzoek is gekomen met betrekking tot deze verontreinigende stof in Athene en Thessaloniki?

2. In welke mate deze stof bijdraagt aan de totale luchtverontreiniging in Athene en Thessaloniki?

3. Of zij tot nu toe aanbevelingen heeft gedaan aan de Griekse autoriteiten voor de beperking van deze verontreinigende stof, en zo ja, welke acties de Griekse regering heeft ondernomen? Als er geen aanbevelingen zijn gedaan aan de Griekse regering, is de Commissie dan van mening dat de bevoegde Griekse autoriteiten op eigen initiatief preventieve maatregelen hadden kunnen nemen met betrekking tot deze verontreinigende stof?

4. In welke waarden voorziet het Protocol van Kyoto voor de uitstoot van deze verontreinigende stof en hoever is Griekenland gevorderd bij de voorbereidingen op de naleving van deze verplichtingen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 juli 2003)

Gezien een vergelijkbare schriftelijke vraag (E-3254/02 van het geachte parlementslid) (1) die in november 2002 aan de Commissie is toegezonden, gaat het hier waarschijnlijk om het Earlinet-project (European Eurosol Research Lidar Network). Een belangrijke conclusie van dit project is dat het mogelijk is om een infrastructuur te ontwikkelen voor het opzetten van een Europees netwerk van LIDAR-systemen om de verticale distributie van aerosolen te onderzoeken. Aangezien er niet het gehele jaar door permanent metingen zijn verricht, moet men voorzichtig zijn bij het trekken van andere conclusies. Zo ging het bij het project niet om het monitoren van deeltjesconcentraties op grondniveau.

Zwevende deeltjes in de lucht (PM-particulate matter) behoren tot de belangrijkste schadelijke stoffen voor de gezondheid van de mens. Volgens verslagen die officieel bij de Commissie zijn ingediend op grond van bepalingen in de huidige communautaire wetgeving, bedragen de jaarlijkse concentraties van PM10 (d.w.z. deeltjes met een diameter van minder dan 10 micrometer (μm)) in Athene en Thessaloniki 50 tot 70 microgram per m3 (μg/m3). Dit is duidelijk hoger dan de grenswaarde (plus marge) van 46 μg/m3 voor het jaar 2003. Hier is dan ook duidelijk sprake van een belangrijke fractie van de totale luchtvervuiling, evenals in andere grote Europese steden. Andere schadelijke stoffen zoals ozon, benzeen, stikstofoxiden en zwaveloxiden zijn echter eveneens van belang.

De huidige communautaire wetgeving inzake luchtkwaliteit (Kaderrichtlijn Luchtkwaliteit (1996/62/EG (2)) en de afgeleide richtlijnen (1999/30/EG (3), 2000/69/EG (4), 2002/3/EG (5))) bevat grenswaarden voor specifieke verontreinigingen (waaronder PM10) waaraan voor bepaalde data moet zijn voldaan (2005 voor PM10). Wanneer de grenswaarde plus een vastgestelde overschrijdingsmarge (die jaarlijks wordt verlaagd, zodat hij op de ingangsdatum van de grenswaarde nul is) wordt overschreden, zijn de lidstaten verplicht plannen en programma's in te dienen om duidelijk te maken hoe de grenswaarde kan worden bereikt. Deze moeten voor de eerste keer eind 2003 worden ingediend. Het is de taak van de lidstaten om passende maatregelen te treffen om de luchtvervuiling te verlagen. Deze kunnen van lidstaat tot lidstaat verschillen. De Commissie doet geen specifieke aanbevelingen voor de manier waarop de grenswaarden in afzonderlijke gevallen moeten worden bereikt.

Deeltjes beïnvloeden de stralingsbalans door hun specifieke absorptie en verstrooiing van licht, maar worden niet gezien als een belangrijke oorzaak van de klimaatverandering. Derhalve behoren zij niet tot de stoffen die onder het Protocol van Kyoto vallen.

(1) PB C 155 E van 3.7.2003, blz. 119.

(2) Richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september 1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit, PB L 296 van 21.11.1996.

(3) Richtlijn 1999/30/EG van de Raad van 22 april 1999 betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht, PB L 163 van 29.6.1999.

(4) Richtlijn 2000/69/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2000 betreffende grenswaarden voor benzeen en koolmonoxide in de lucht, PB L 313 van 13.12.2000.

(5) Richtlijn 2002/3/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 februari 2002 betreffende ozon in de lucht, PB L 67 van 9.3.2002.