SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1546/02

van Wolfgang Ilgenfritz (NI) aan de Commissie

(3 juni 2002)

Betreft: Vertegenwoordiging van de EU-Commissie in Wenen

In het voorjaar van 2002 werden door middel van een aankondiging van een vergelijkend onderzoek in heel Europa kandidaten voor de sinds november 2001 vacante functie van hoofd van de vertegenwoordiging van de Europese Commissie in Wenen gezocht. Volgens berichten schijnt dit vergelijkend onderzoek niet objectief te zijn.

In de Österr. Kurier van 11 maart 2002 staat: Het vergelijkend onderzoek is, naar men zegt, toegesneden op Oostenrijkers, omdat nadrukkelijk uitgebreide kennis van de politieke en maatschappelijke situatie van het land wordt geëist. Op 22 april 2002 schrijft de Kurier: 5 kandidaten hebben gesolliciteerd naar de post die door het vertrek van Wolfgang Streitenberger is vrijgekomen, bevestigt het bureau van EU-commissaris Franz Fischler .

Op 6 augustus 2001 is in de pers te lezen: Als meest kansrijke opvolger wordt Michael Reiterer genoemd, De Oostenrijkse ambtenaar bevestigt dat hij belangstelling heeft voor deze functie.

1. Is het juist dat slechts 5 kandidaten hebben gesolliciteerd naar de functie van hoofd van de vertegenwoordiging in Wenen? Zo neen, hoeveel sollicitaties zijn er dan geweest?

2. Kan de Commissie verklaren waarom slechts zo'n gering aantal sollicitanten naar deze functie heeft gesolliciteerd, hoewel deze toch als een goed betaalde prestigebaan geldt?

3. Welke vakeisen werden in dit vergelijkend onderzoek aan de sollicitanten gesteld? Is het juist dat uitgebreide kennis van de politieke en maatschappelijke situatie in Oostenrijk, alsmede uitstekende kennis van het Duits werden geëist? Zo ja, is dit soort kennis van de landstaal en de -gebruiken in vacatures voor deze functie in alle lidstaten een vereiste?

4. Sinds 6 augustus 2001, d.w.z. lang voor het vergelijkend onderzoek, heerst een zekere voorkeur voor een bepaalde naam (artikel in de pers). Hoe kon de Commissie ervoor zorgen dat eventuele sollicitanten zich daardoor niet hebben laten afschrikken? Is de Commissie niet van mening dat door het vroegtijdig noemen van een naam de objectiviteit en de transparantie van de concoursprocedure zijn geschonden?

5. Hoeveel sollicitaties zijn er telkens in het kader van vergelijkende onderzoeken voor de functie hoofd van vertegenwoordiging van de Europese Commissie in andere lidstaten geweest? Hoeveel waren dat er voor de laatste vijf gepubliceerde functies hoofd van een vertegenwoordiging van de Commissie in Europa (inclusief de lopende vergelijkende onderzoeken)?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(10 juli 2002)

1. Het is juist dat vijf ambtenaren hebben gesolliciteerd naar de functie van hoofd van de vertegenwoordiging in Wenen als gevolg van de publicatie van de vacante functie(1).

2. en 5. Sinds 2000 zijn er voor vijf soortgelijke vacatures die op dezelfde wijze zijn gepubliceerd 25 geldige sollicitaties ontvangen een gemiddelde van vijf kandidaten voor elke vacature voor het hoofd van een vertegenwoordiging. Op een gepubliceerde vacature hebben bijvoorbeeld acht kandidaten gesolliciteerd, op een andere slechts twee. Het feit dat slechts vijf ambtenaren naar de functie in Wenen hebben gesolliciteerd moet daarom niet als uitzonderlijk worden beschouwd.

3. Aan de functie worden inderdaad hoge eisen gesteld, zoals altijd het geval is voor managementfuncties en met name voor hoofden van een vertegenwoordiging. Het is normaal en logisch dat wordt geëist dat een vertegenwoordiger van de Commissie in een bepaalde lidstaat een grondige kennis heeft van het beleid en de instellingen van de Unie en van de politieke, economische en sociale situatie van de lidstaat, alsook een goed begrip van de plaatselijke cultuur, media en instellingen. Andere vacatures voor hoofden van een vertegenwoordiging zijn op precies dezelfde wijze geformuleerd.

4. Het kan gebeuren dat sommige namen van mogelijke kansrijke kandidaten op speculatieve wijze in de pers worden genoemd voordat een managementfunctie wordt vervuld, maar de Commissie kan moeilijk dergelijke speculaties voorkomen. Bovendien is de betrouwbaarheid van dergelijke informatie dubieus. Speculatie kan echter in geen geval de uiteindelijke beslissing van de voor de benoeming bevoegde instantie beïnvloeden. Er bestaat geen betrouwbaar bewijs dat persgeruchten kandidaten ervan weerhouden naar een functie te solliciteren en het zou natuurlijk onmogelijk en autoritair zijn om te trachten te voorkomen dat een vrije pers raadselspelletjes speelt met de namen van vermeende kandidaten voor een functie. De objectiviteit en de transparantie van de selectieprocedure worden intussen echter strikt gehandhaafd door de dienst die voor de vervulling van de vacature verantwoordelijk is.

(1) COM/031/02.