SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3834/98

van Paul Rübig (PPE) aan de Commissie

(22 december 1998)

Betreft: Gevolgen van de internationale financiële turbulentie voor de Europese staalmarkt - Industriebeleid

De internationale staalconjunctuur heeft te maken met nieuwe uitdagingen: drie grote regio's in de wereld (Rusland, Zuid-Oost-Azië en Latijns-Amerika) zijn in economische moeilijkheden. Daaruit moeten twee conclusies worden getrokken: de invoer in Europa is door de omleiding van de traditionele handelsstromen enorm gestegen, namelijk in 1998 uit Azië met 520 %, en uit de VS met 109 %. Anderzijds is door de concentratie van de afzetmarkten de Europese uitvoer teruggelopen, nog versterkt door regionale protectionistische tendensen. De Europese staalproducenten houden tot op heden met succes stand. Het is nu met name nodig perspectief te bieden met het industriebeleid in de sector.

Hoe beoordeelt de Commissie in het Europese kader de staalindustrie en de structuren ervan? Hoe kan het concurrentievermogen van de sector worden bevorderd?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(29 januari 1999)

De Commissie kan zich verenigen met de analyse van het geachte parlementslid met betrekking tot de crisis in de door hem genoemde drie grote regio's van de wereld. De economische problemen in deze gebieden zijn des te ernstiger daar zij achtereenvolgens zijn ontstaan, elkaar daarna hebben versterkt en plotseling optredende gevolgen hebben gehad. Om die redenen dient door de sectoren die in het bijzonder door deze crisis zijn getroffen, en met name de ijzer- en staalindustrie, snel te worden gereageerd indien zij zich aan de nieuw ontstane situatie willen aanpassen.

Met name de plotselinge daling van de vraag in Zuidoost-Azië, een gebied dat traditioneel staalproducten invoert, alsook de forse daling van de economische groei in een aantal andere landen in Azië en de economische crisis in Rusland, hebben geleid tot een overaanbod van staalproducten op de wereldmarkt. Sinds begin 1998 zijn hierdoor aanzienlijke verstoringen veroorzaakt in het internationale handelsverkeer, hetgeen weer tot flinke prijsverlagingen heeft geleid.

Deze markten vormen belangrijke afzetgebieden voor de Europese staalproducenten die hiervan de rechtstreekse en indirecte gevolgen ondervinden en dat zowel via een stijging van de invoer op de markten binnen de Gemeenschap als een toegenomen concurrentie op de andere exportmarkten van onze ijzer- en staalindustrie.

Verder kan op grond van de verwachte vermindering van de activiteiten in de sectoren van de gebruikers in 1999 alsmede van de algemene vertraging van de economische groei een daling van de vraag naar staal op de markt van de Gemeenschap worden verwacht. Bijgevolg zullen zowel externe als interne factoren van invloed zijn op de industriesectoren in de Gemeenschap en met name op de staalbedrijven die zullen worden uitgedaagd om zich aan deze nieuwe situatie aan te passen. Zij zullen daarop moeten reageren met aanzienlijke kostenverlagingen en een stijging van de productiviteit, alsmede met de ontwikkeling van nieuwe producten, waardoor zij in staat zullen zijn om hun concurrentievermogen te vergroten.

De maatregelen waarover de Europese autoriteiten beschikken om de staalindustrie in deze moeilijke fase van haar bestaan te ondersteunen, zijn zeer beperkt van aard. De Europese autoriteiten kunnen slechts verbeteringen voorstaan op de kadervoorwaarden waarbinnen de Europese staalindustrie werkt. Er zullen voorstellen in die zin worden gedaan in een mededeling welke de Commissie aan het opstellen is om deze in de Industrieraad van 29 april 1999, alsmede met het Raadgevend Comité EGKS en het Europees Parlement te kunnen bespreken.