ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3954/98

van Nuala Ahern (V) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Stralings- en milieu-effecten tengevolge van de Franse kernproeven op de atollen Mururoa en Fangataufa

Wat waren de belangrijkste resultaten van het onderzoek dat het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie namens de Commissie en de Franse autoriteiten heeft uitgevoerd naar de stralings- en milieu-effecten van de Franse kernproeven op de atollen Mururoa en Fangataufa? Aan wie is het rapport ter beschikking gesteld en aan welke onderzoeken naar deze kwestie gaat de Commissie in de toekomst steun verlenen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(26 januari 1999)

De studie over Mururoa is op verzoek van de Franse regering uitgevoerd door een internationale adviescommissie (IAC) die door de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA) was opgericht. De Commissie had evenals een aantal andere internationale organisaties een vertegenwoordiger in de IAC die ambtshalve aan de IAC-werkzaamheden deelnam. De IAEA heeft de resultaten gepubliceerd in een reeks meer of minder technisch gedetailleerde publicaties met dezelfde titel: "The radiological situation at the atolls of Mururoa and Fangataufa". Deze reeks omvat een brochure(1) van 16 bladzijden, een "summary report"(2) van 62 bladzijden, een "main report"(3) van 282 bladzijden, en een "technical report" in 6 volumes met in totaal ongeveer 950 bladzijden(4).

De resultaten zijn gepresenteerd op twee voorbereidende bijeenkomsten in het Pacifisch gebied en op een IAEA-conferentie in Wenen van 30 juni tot en met 3 juli 1998. Het verslag van de conferentie is gepubliceerd als IAEA-MFCP.

In de brochure zijn de algemene resultaten als volgt samengevat:

"Gezien de gemeten en voorspelde radionuclideniveaus en de geraamde huidige en toekomstige doses is de conclusie van de studie dat er geen radiologische gronden zijn die, nu of in de toekomst, saneringsmaatregelen rechtvaardigen. Ook is het wat de stralingsbescherming betreft niet nodig de atollen te blijven monitoren. Anderzijds geeft de studie wel aan dat een programma om de radioactiviteit in het milieu te meten nuttig kan zijn, niet alleen uit wetenschappelijk oogpunt, maar ook om de bevolking in de toekomst gerust te stellen over de stralingsveiligheid op de atollen."

Gezien deze conclusies is de Commissie niet van plan nieuwe initiatieven te nemen.

(1) 98-00958 IAEA/PI/A60E.

(2) ISBN 92-0-101298-5.

(3) ISBN 92-0-101198-9.

(4) IAEA-MFTR-1 tot 6.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4030/98

van Honório Novo (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 januari 1999)

Betreft: Toezicht op het verbod op de productie en het gebruik van veevoeder op basis van rundveeproducten

Vanaf 1 januari 1999 treedt voor naar het schijnt de hele EU een verbod in werking op de productie en het gebruik van veevoeder dat uit rundveeproducten en/of subproducten bestaat.

Voor zover bekend geldt dit verbod niet voor het gebruik van veevoeder - met uitzondering van voeder voor runderen - dat vervaardigd is met elementen en/of subproducten van andere dieren, zoals varkens en pluimvee.

Kan de Commissie in het licht hiervan mededelen:

1. welke effectieve controlemaatregelen de EG in de praktijk denkt te brengen om de productie en/of het gebruik van veevoeder op basis van elementen en/of subproducten van runderen in alle landen van de EU te verbieden, zonder uitzondering van met name Spanje, waar dergelijk veevoer volgens de beschikbare informatie nog steeds op grote schaal voor varkens wordt gebruikt;

2. of het nog steeds mogelijk zal zijn veevoer te vervaardigen uit elementen en/of subproducten van andere dieren dan runderen?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4094/98

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 januari 1999)

Betreft: Werken in de Nestos-delta

Aansluitend op mijn vorige vraag betreffende de bouw en werking van stuwdammen in de Nestos-rivier (E-1648/98), zou ik de Commissie willen mededelen dat de Griekse elektriciteitsmaatschappij (DEI) begin oktober 1998 de watertoevoer in het bekken van Platanovrissi heeft afgesneden. Dit heeft tot gevolg dat de rivierbedding uitdroogt en er dode vissen aanspoelen, wat uiteraard een negatieve weerslag heeft op het ecosysteem in de Nestos-delta en de naburige Zeestraten (Bosporus en Dardanellen), die door de nationale, communautaire en internationale regelgeving zijn beschermd.

Hiermee schendt de DEI eveneens het Ministerieel Besluit 16492/1996 dat bepaalt dat de DEI verplicht is om te allen tijde, ook tijdens het vullen van de spaarbekkens, een minimumdebiet van 6 m3/sec. te waarborgen over de totale lengte van de rivier, als minimale voorwaarde voor de uitvoering van de werken.

Is de Commissie van deze situatie op de hoogte en hoe denkt zij te reageren bij de bevoegde Griekse instanties om hen op hun verantwoordelijkheden te wijzen? In haar antwoord (26.6.1998) op mijn vorige vraag vermeldde zij dat indien overtredingen worden vastgesteld, zij de maatregelen zal treffen waarin het EG-Verdrag (artikel 169) voorziet. Kan het bovenvermelde optreden van de DEI worden beschouwd als een schending waarvoor naar het Hof van Justitie kan worden gestapt?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(17 maart 1999)

Aansluitend op de ingediende klacht betreffende de omstandigheden waaronder door de Griekse openbare electriciteitsmaatschappij DEI vier stuwdammen gebouwd worden, heeft de Commissie besloten om een inbreukprocedure ten aanzien van Griekenland in te leiden.

In het kader van het onderzoek betreffende deze zaak hebben de Griekse autoriteiten in september 1998 de Commissie een gedetailleerd rapport over de voortgang van de bouwwerkzaamheden overhandigd en de uitvoering van nieuwe studies overeenkomstig het Ministerieel Besluit van 19 september 1996 tot goedkeuring van milieuvoorwaarden aangekondigd.

De Commissie bedankt het geachte parlementslid voor de nieuwe gegevens en zal met deze informatie rekening houden bij een besluit omtrent de vraag, welk vervolg aan deze zaak moet worden gegeven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2982/98 van John McCARTIN Nationale maatregelen ter ondersteuning van producenten van varkensvlees



Publicatieblad Nr. C 320 van 06/11/1999 blz. 0020



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2982/98 van John McCartin (PPE) aan de Commissie (8 oktober 1998) Betreft: Nationale maatregelen ter ondersteuning van producenten van varkensvlees Kan de Commissie mededelen hoe zij staat tegenover de onlangs door de Franse en Duitse regering aangekondigde nationale maatregelen ter ondersteuning van de producenten van varkensvlees en kan zij mededelen of dergelijke nationale steun strookt met de beginselen van de interne markt voor landbouwproducten? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (23 oktober 1998) De Commissie heeft de Franse en de Duitse autoriteiten om nauwkeurige gegevens over de door hen aangekondigde steunmaatregelen voor de varkenssector verzocht, om na te gaan of deze maatregelen staatssteun omvatten en zo ja, of de steun als verenigbaar met de artikelen 92 tot en met 94 van het EG-Verdrag kan worden beschouwd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3369/98

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(16 november 1998)

Betreft: Halfvolle melk

Kan de Commsisie bevestigen dat haar antwoord op vraag E-1368/98(1) juist is?

Is het niet in orde als de lidstaten verschillende prijzen voor volle en halfvolle melk berekenen?

Werd er bij de opstelling van artikel 4, lid 1, sub b) van verordening (EEG) 3392/98(2) rekening gehouden met overwegingen in verband met de gezondheid van kinderen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 december 1998)

De Commissie bevestigt dat haar antwoord op schriftelijke vraag E-1368/98 van het geachte parlementslid correct is.

Volgens de communautaire regelgeving betreffende schoolmelksubsidies wordt het steunbedrag voor de verschillende zuivelproducten bepaald met inachtneming van het gehalte aan melkbestanddelen van de betrokken producten. Met andere woorden: het steunbedrag moet zijn gerelateerd aan de waarde van de producten. Daarmee wordt beoogd te bereiken dat de nettoverkoopprijs van de verschillende producten min of meer gelijk is, zodat de prijs geen rol zal spelen in de keuze die de leerlingen uit de producten maken. De verordeningen verplichten de lidstaten er echter niet toe om voor de verschillende producten dezelfde verkoopprijs te hanteren. Van de lidstaten wordt alleen verlangd dat zij de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de steun in mindering wordt gebracht op de prijs die de leerlingen betalen. Halfvolle melk en volle melk mogen dus tegen verschillende prijzen worden verkocht.

De Commissie is ervan overtuigd dat de toepassing van de communautaire schoolmelkregeling in overeenstemming is met het beleid dat op gezondheidsgebied wordt gevoerd.

(1) PB C 402 van 22.12.1998, blz. 119.

(2) PB L 306 van 11.12.1993, blz. 27.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3815/98

van Concepció Ferrer (PPE) aan de Commissie

(22 december 1998)

Betreft: Programma's en projecten op landbouwgebied in Catalonië

De Commissie voert een beleid van transparantie met betrekking tot haar uitgaven. Kan de Commissie meedelen welke projecten in Catalonië in de periode 1994 - 1999 steun hebben ontvangen in het kader van de verschillende steunmaatregelen op het gebied van de landbouw en de visserij?

Kan de Commissie tevens preciseren welk bedrag uiteindelijk aan elk van deze projecten werd toegekend?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(18 januari 1999)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2862/98

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(14 september 1998)

Betreft: Televerkoop van financiële diensten

Eigenlijk had de financiële dienstverlening onder de algemene richtlijn televerkoop behoren te vallen, maar daar dit niet het geval was, heeft het Europees Parlement de Commissie verzocht een afzonderlijke richtlijn op te stellen voor financiële diensten. Het voorstel voor een richtlijn is op 15 juli 1998 verworpen. In de praktijk komt dit erop neer dat het voor de consument moeilijk is voordeel te ontlenen aan de interne markt voor financiële diensten en dus van de invoering van de euro op de financiële markten.

Waarom houdt de Commissie de financiële sector buiten de interne markt? En waarom heeft zij het voorstel voor een richtlijn inzake financiële diensten verworpen? Hoe overweegt zij ten slotte de toestand recht te trekken waarmee de consument nu is opgezadeld?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Monti namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2764/98 en P-2862/98

(17 november 1998)

Op 14 oktober 1998 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan een voorstel voor een richtlijn betreffende verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten(1), dat momenteel door het Parlement wordt bestudeerd in het kader van de medebeslissingsprocedure.

(1) COM(98) 468.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4036/98

van Ursula Schleicher (PPE) aan de Commissie

(8 januari 1999)

Betreft: Consumentenbescherming - straling door zonnebanken

In de Bondsrepubliek Duitsland verschijnen er steeds weer berichten over het feit dat de straling van zonnebanken in privé-instituten boven de wettelijk voorgeschreven grenswaarden ligt, dat het personeel niet toereikend wordt beschermd en de klanten niet naar behoren worden gewezen op de gevaren en het juiste gebruik van deze zonnebanken. Aangezien te veel UVB-straling huidkanker kan veroorzaken, zou intensiever moeten worden gecontroleerd. In Duitsland worden zonnebanken tot dusverre alleen op vrijwillige basis gecontroleerd. De TÜV-Rheinland geeft het certificaat "Gecontroleerde zonnestudio" af op grond van een controle van de veiligheidsbepalingen en de bekwaamheid van het personeel. Van de 9000 zonnestudio's in Duitsland hebben slechts 45 een dergelijk waarmerk ontvangen.

1. Heeft de Europese Commissie een idee van het aantal zonnecentra in de lidstaten?

2. Hoe beoordeelt de Europese Commissie de gezondheidsrisico's door het ondeskundige gebruik van zonnebanken?

3. Zou het niet passend zijn de lidstaten ten minste in de vorm van een aanbeveling op deze problematiek attent te maken en hen te verplichten tot strengere controles?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(16 maart 1999)

1. De Commissie beschikt niet over gegevens over het aantal zonnecentra in de lidstaten. Een dergelijke telling zou bovendien bemoeilijkt worden door het feit dat deze dienstverlening behalve door de eigenlijke solaria ook nog door andere instituten geboden wordt.

2. en 3. Ofschoon de lidstaten in de eerste plaats verantwoordelijk blijven voor de veiligheid van hun burgers, heeft de Commissie reeds een aantal initiatieven genomen die in de richting gaan van een grotere veiligheid van dit soort apparaten en de daaraan verbonden risico's. Voor meer bijzonderheden wordt de geachte afgevaardigde verwezen naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-1602/98 van de heer Siso Cruellas(1).

De Commissie overweegt in het huidige stadium geen andere specifieke initiatieven.

(1) PB C 50 van 22.2.1999, blz. 54.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4034/98

van Undine-Uta Bloch von Blottnitz (V) aan de Commissie

(8 januari 1999)

Betreft: Steun aan de extensieve landbouw

1. Over welke programma's beschikt de Europese Unie om de extensieve landbouw te steunen?

2. Kan de Commissie voorbeelden geven van gesteunde projecten voor het houden van legkippen op de grond? Indien ja, om welke projecten gaat het dan, waar werden zij verwezenlijkt en met welk bedrag heeft de EU deze projecten gesteund?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 februari 1999)

1. Het gemeenschappelijk landbouwbeleid heeft een belangrijke functie bij de ondersteuning van de marginale gebieden, waar vaak aan extensieve landbouw wordt gedaan. De premies voor de veeteelt en in zekere mate ook de compenserende vergoedingen voor landbouwers in probleemgebieden zijn van groot belang voor de rentabiliteit en het voortbestaan van de landbouw in die gebieden. In het kader van de gemeenschappelijke marktordeningen wordt met name in de sector rundvlees een aanvullend extensiveringsbedrag toegekend voor runderen op bedrijven met een veebezetting van ten hoogste 1,4 grootvee-eenheden (GVE) per hectare; voor de andere premies komen dieren alleen in aanmerking als de veebezetting niet meer dan 2 GVE per hectare bedraagt. Daarnaast worden de lidstaten aangemoedigd om, vooral in het kader van programma's voor milieuvriendelijke landbouw (Verordening (EEG) 2078/92 van de Raad van 30 juni 1992 betreffende landbouwproduktiemethoden die verenigbaar zijn met de eisen inzake milieubescherming, en betreffende natuurbeheer(1)) maatregelen te nemen die een voor het milieu gunstige extensieve productie bevorderen. Deze maatregelen moeten de bestaande extensieve systemen in stand helpen houden of aanzetten tot vermindering van de veebezetting. Uit de evaluatie is gebleken, omvatten de programma's van de lidstaten vooral maatregelen van de laatste soort.

2. Verordening (EG) 950/97 betreffende de verbetering van de doeltreffendheid van de landbouwstructuur(2) biedt de principiële mogelijkheid om landbouwers steun te verlenen voor investeringen die het welzijn van de dieren in de pluimveesector verbeteren, op voorwaarde dat de productiecapaciteit daardoor niet wordt verhoogd. Voor de toekenning van dergelijke steun gelden de bepalingen en maxima die in die verordening voor de algemene steunverlening zijn vastgesteld. Hoe van die mogelijkheid gebruik wordt gemaakt, hangt evenwel van de prioriteiten van de lidstaten af. De goedkeuring van de afzonderlijke dossiers behoort ook tot de bevoegdheid van de autoriteiten van de lidstaten. De Commissie is dan ook niet op de hoogte van de financiering van projecten waarbij leghennen op de grond worden gehouden en van de kosten die daarmee zijn gemoeid.

(1) PB L 215 van 30.7.1992.

(2) PB L 142 van 2.6.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2218/98

van Joan Vallvé (ELDR) aan de Commissie

(16 juli 1998)

Betreft: Het definitief aan de visserij onttrekken van schepen

Verordening 3699/93(1) van 21 december 1993 tot vaststelling van de criteria en voorwaarden voor de structurele bijstand van de Gemeenschap in de sector visserij/aquacultuur en verwerking/afzet van de producten daarvan, omvat in artikel 8, lid 2 maatregelen voor definitieve beëindiging van de visserijactiviteiten van een vaartuig. In dit artikel wordt bepaald dat voor vaartuigen met een tonnage van minder dan 25 bruto registerton alleen de sloop van het vaartuig in aanmerking komt voor overheidssteun in de zin van dit artikel.

Dit betekent dat zonder enig onderscheid schepen moeten worden gesloopt die van groot etnologisch, historisch of artistiek belang zijn - hetgeen bijvoorbeeld geldt voor Catalaanse en Balearische kustschepen - terwijl deze schepen toch voor de vaart behouden zouden kunnen blijven op voorwaarde dat gewaarborgd wordt dat zij zich niet langer met visserij bezighouden.

Kan de Commissie mededelen of een wijziging wordt overwogen van deze bepaling teneinde te komen tot een grotere flexibiliteit en het definitief beëindigen van de visserij gelijk te stellen met alternatieven, zodat het mogelijk blijft om visserijschepen waarvoor een aanvraag is ingediend voor definitieve visserijbeëindiging, voor de vaart te behouden?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(21 september 1998)

Op grond van Verordening (EG) 3699/93 van de Raad van 21 december 1993 tot vaststelling van de criteria en voorwaarden voor de structurele bijstand van de Gemeenschap in de sector visserij/aquacultuur en verwerking/afzet van de producten daarvan(2) kan de steun die in het kader van het Financieringsinstrument voor de Oriëntatie van de Visserij (FIOV) wordt toegekend voor de definitieve beëindiging van de visserijactiviteiten van vaartuigen, in het geval van vissersvaartuigen van minder dan 25 bruto registerton alleen worden betaald als deze vaartuigen worden gesloopt. In bijzondere gevallen, wanneer een vaartuig duidelijk van belang is voor het behoud van het nationaal erfgoed, kan onderbrenging in een museum worden gelijkgesteld met sloop.

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid over het eventuele verlies van oude traditionele vissersvaartuigen. Zij heeft echter geen plannen om de huidige regelgeving te wijzigen voordat de nieuwe programmeringsperiode van de Structuurfondsen is ingegaan.

De Commissie herinnert er evenwel aan dat zij binnenkort opnieuw een voorstel voor een uitvoeringsverordening zal indienen waarin de precieze draagwijdte van de structurele maatregelen in de visserijsector voor de periode 2000-2006 zal worden gespecificeerd.

(1) PB L 346 van 31.12.1993, blz. 1.

(2) PB L 346 van 31.12.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2967/98

van Gisèle Moreau (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 oktober 1998)

Betreft: Toepassing van verordening 1408/71 op de overdracht van verworven rechten

De stelster van deze vraag is benaderd door een Italiaanse burger, woonachtig in Turijn, die gedurende 102 kwartalen pensioenbijdragen heeft betaald in Italië (Fondo Pensioni Ferroneri dello Stato) en gedurende 78 kwartalen in Frankrijk (CRAV). Hem is medegedeeld dat verordening 1408/71 in zijn geval niet van toepassing is. Is de Commissie bereid, nu zij - terecht - voorstelt de bepalingen van verordening 1408/71(1) uit te breiden tot de onderdanen van derde landen die wettig verblijf houden in een lidstaat, stappen te ondernemen om te bewerkstelligen dat verordening 1408/71 voortaan van toepassing is op alle burgers van de Europese Unie, ongeacht hun stelsel van sociale zekerheid?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(2 december 1998)

Verordening nr. 1606/98 van 29 juni 1998(2) beoogt de uitbreiding van het toepassingsgebied van Verordening (EEG) 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen(3) en van Verordening (EEG) 574/72 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) 1408/71(4) tot bijzondere stelsels voor ambtenaren. Ze is op 25 oktober 1998 in werking getreden.

Bijgevolg kan de belanghebbende zich vanaf 29 juni 1998 op artikel 51 bis van deze verordening beroepen om de in de bijzondere stelsels voor ambtenaren in Italië en in het algemene stelsel in Frankrijk vervulde tijdvakken van verzekering bij elkaar op te tellen. De "Ferrovie dello Stato" zijn weliswaar vanaf 1 januari 1993 geprivatiseerd, maar het verzekeringsstelsel is in wezen hetzelfde gebleven en wordt nog steeds door het Ministerie van Financiën beheerd.

De gestelde vraag lijkt betrekking te hebben op het verkrijgen van het recht op een Italiaans anciënniteitspensioen. Indien de belanghebbende zich beroept op de som van de in Italië en Frankrijk vervulde tijdvakken van verzekering, heeft hij natuurlijk recht op het Italiaanse anciënniteitspensioen maar dan wordt de berekening in het algemene stelsel gedaan, daar hij niet kan aantonen 35 jaar te hebben bijgedragen aan het bijzondere stelsel voor ambtenaren.

Daarentegen kan hij aanspraak maken op een ouderdomspensioen ten laste van het bijzondere stelsel van Italiaanse ambtenaren daar hij gedurende 25 jaar en 5 maanden premies heeft betaald ten behoeve van dit stelsel.

(1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.

(2) PB L 209 van 25.7.1998.

(3) PB L 149 van 5.7.1971.

(4) PB L 74 van 27.3.1972.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3970/98

van Juan Colino Salamanca (PSE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Door het wegverkeer veroorzaakte geluidshinder

In het Groenboek van de Commissie over een toekomstig beleid inzake de bestrijding van geluidshinder (COM(96) 0540 def.). wordt het probleem van de door het wegverkeer veroorzaakte geluidshinder op communautair niveau behandeld. Uit dit Groenboek blijkt dat de Europese Unie via de structuurfondsen, het Cohesiefonds en de begrotingslijn "transeuropese netwerken" de bouw financiert van wegen die beantwoorden aan de strengst mogelijke milieu- en veiligheidsnormen.

Kan de Commissie mededelen of dit Groenboek reeds is omgezet in concrete wetgeving waarop de burgers die te lijden hebben van door autowegen veroorzaakte geluidshinder zich kunnen beroepen?

Indien dit niet het geval is, bestaan er dan op Europees niveau voorschriften die de lidstaten ertoe verplichten poreus asfalt te gebruiken of langs de nationale autowegen schermen aan te brengen die bescherming bieden tegen geluidsoverlast?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(17 maart 1999)

Sinds de aanneming van het Groenboek over een toekomstig beleid inzake de bestrijding van geluidshinder heeft de Commissie een voorstel voor een richtlijn inzake de geluidsemissie van materieel voor gebruik buitenshuis aangenomen(1). Het Parlement nam het voorstel in mei 1998 aan zonder het bij amendement te wijzigen. Het Duitse voorzitterschap zal proberen om tijdens de bijeenkomst van de Raad in juni een gemeenschappelijk standpunt te bereiken.

Bovendien is de Commissie begonnen om, in het licht van de reacties op het groenboek, een kaderrichtlijn inzake omgevingsgeluid uit te werken. Dit geschiedt in nauwe samenwerking met deskundigen uit de lidstaten, het bedrijfsleven, niet-gouvernementele organisaties en plaatselijke autoriteiten.

Er bestaan geen communautaire normen die lidstaten het gebruik van poreus asfalt of de plaatsing van geluidswerende schermen langs nationale wegen opleggen. Evenmin is het de bedoeling om in de toekomst via communautaire wetgeving bepaalde oplossingen op dit terrein voor te schrijven, daar dit volgens de Commissie tegen het subsidiariteitsbeginsel zou indruisen.

(1) COM(98) 46 def.