SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3032/02

van Albert Maat (PPE-DE), Herman Vermeer (ELDR),Brigitte Langenhagen (PPE-DE), Niels Busk (ELDR)en Struan Stevenson (PPE-DE) aan de Commissie

(23 oktober 2002)

Betreft: De onderhandelingen met Noorwegen, IJsland, Faeröer-eilanden en Rusland over de internationale verdelingen van blauwe wijting

Wanneer vindt de volgende ronde van onderhandelingen plaats tussen de Gemeenschap en derde landen, zoals Noorwegen, IJsland en de Faeröer, over de verdeling van de vangstmogelijkheden voor blauwe wijting in het noordoostelijke gedeelte van de Atlantische Oceaan? Heeft de Commissie vooruitgang geboekt in de onderhandelingen met de betreffende derde landen tijdens en na de laatste ronde van de onderhandelingen, en zo ja welke?

Realiseert de Commissie zich dat het besluit van de Gemeenschap van juli 1999 om de vangstmogelijkheden voor blauwe wijting voor haar vissers eenzijdig te beperken heeft geleid tot een reductie van het EU-vangstaandeel (zijnde de vangsten in EU-wateren plus de EU-vangsten in de internationale wateren) van ongeveer 65 % in de periode 1993-1997 tot vermoedelijk minder dan 20 % nu?

Realiseert de Commissie zich dat met haar opstelling tot nu toe de vissers uit de Gemeenschap ernstig economisch nadeel hebben ondervonden, terwijl er geen enkele vooruitgang is geboekt in het kader van verantwoord beheer van het blauwewijtingbestand en de onderhandelingspositie van de Gemeenschap door dit drastisch teruggelopen vangstaandeel aanzienlijk is verslechterd?

Realiseert de Commissie zich dat deze opstelling een slecht signaal is naar de vissers uit de Gemeenschap en dit het draagvlak voor verantwoord beheer zal ondermijnen? Is de Commissie (ook) van mening dat met het door de Gemeenschap uitgevoerde beleid van de eenzijdig verantwoorde visserij, wellicht juist het tegenovergestelde wordt bereikt van hetgeen met dit beleid wordt beoogd?

Is de Commissie bereid op korte termijn ervoor zorg te dragen dat de historische vangstrechten van de Gemeenschap alsnog gehonoreerd worden?

Vindt de Commissie ook niet dat in de huidige situatie andere maatregelen moeten worden overwogen (additionele vangstmogelijkheden voor vissers van de Gemeenschap, handelsmaatregelen, etc.), om tot een overeenkomst te komen die recht doet aan de historische vangstrechten van de Gemeenschap?

Op welke wijze denkt de Commissie dat het getoonde onverantwoorde handelen van derde landen ten aanzien van de visserij op blauwe wijting bij de onderhandelingen over de verdeling van de blauwe wijting rechtgezet kan worden, zodat de vissers van de Gemeenschap hierdoor niet gedupeerd worden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(3 december 2002)

De jongste vergadering van kuststaten over blauwe wijting vond plaats in Oslo op 7 en 8 november 2002. Ook op de jaarlijkse vergadering van de NEAFC de Visserijcommissie voor het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (Londen, 12-15 november 2002) is over blauwe wijting gesproken.

Er is sinds de vergadering van kuststaten van december 2001 geen vooruitgang geboekt. Op die vergadering is een langetermijnbeheersplan overeengekomen, waarin is bepaald hoe de TAC (totaal toegestane vangsten) moet worden vastgesteld. De partijen kunnen het evenwel met een TAC-toewijzing oneens zijn.

De belangrijkste nog hangende kwestie betreft de toewijzing. Het langetermijnbeheersplan heeft geen waarde als er geen overeenstemming is over de verdeling van de TAC en het regelen van deze kwestie heeft voor de Commissie de hoogste prioriteit. De Commissie is zich volledig bewust van de ontwikkeling van de vangsten door de partijen. De daling van het aandeel van de Gemeenschap in de totale internationale aanvoer is geen gevolg van het beheer van de visserij op blauwe wijting door de Gemeenschap, maar van het gebrek aan verantwoordelijk beheer bij de andere partijen.

De Commissie is het niet eens met de mening dat de onderhandelingspositie van de Gemeenschap is verzwakt door de daling van haar vangstaandeel. De Commissie zal niet accepteren dat sommige andere partijen, die zich onverantwoordelijk gedragen, grotere aandelen krijgen in het kader van een eventuele overeenkomst over de toewijzing. Zij zal bij de komende onderhandelingen druk blijven uitoefenen op de andere partijen en alle mogelijke maatregelen overwegen om tot een globale overeenkomst te komen.