SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1465/99

van Heidi Hautala (Verts/ALE) aan de Commissie

(1 september 1999)

Betreft: Verbod op azokleurstoffen in de EU

Azokleurstoffen zijn in de EU toegestaan, ofschoon is geconstateerd dat zij eczeem, neusverkoudheid en andere allergische reacties veroorzaken. De levensmiddelenindustrie in Finland en Zweden onthoudt zich traditioneel van het gebruik van azokleurstoffen.

De EU-Commissie is niet akkoord gegaan met een besluit van de Zweedse regering om af te wijken van de kleurstoffenrichtlijn van 1994 en te verhinderen dat met azokleurstoffen gekleurde snoep en dranken in Zweedse winkels komen te liggen.

Waarom heeft de Commissie haar goedkeuring onthouden aan het Zweedse verbod op azokleurstoffen, dat immers niet tot doel heeft de mededinging te vervalsen, maar de consumenten en in het bijzonder de gezondheid van kinderen en jongeren te beschermen? Wat denkt de Commissie te doen, opdat de levensmiddelenindustrie een einde maakt aan het gebruik van azokleurstoffen, die er enkel toe dienen om levensmiddelen er verleidelijker te laten uitzien? Denkt de Commissie maatregelen te nemen om tot een verbod van azokleurstoffen in de gehele EU te komen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(15 oktober 1999)

De motivering van de beslissing van de Commissie betreffende het Zweedse verzoek om, wat het gebruik van azokleurstoffen betreft, af te wijken van Richtlijn 94/0036/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 30 juni 1994 inzake kleurstoffen die in levensmiddelen mogen worden gebruikt(1), wordt uitvoerig toegelicht in Beschikking 1999/0005/EG van de Commissie van 21 december 1998 inzake de kennisgeving door het Koninkrijk Zweden van de nationale bepalingen inzake het gebruik van bepaalde kleurstoffen en zoetstoffen in levensmiddelen(2).

Richtlijn 94/0036/EG werd vastgesteld op basis van de adviezen van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding (SCF) inzake kleurstoffen. Toen die richtlijn werd vastgesteld, waren de Raad en het Parlement op de hoogte van het feit dat het SCF in een advies had gesteld dat azokleurstoffen bij bepaalde personen allergieën veroorzaken. Daarom stelt de richtlijn beperkingen aan het gebruik van azokleurstoffen door de vaststelling van maximumhoeveelheden en een restrictieve omschrijving van de levensmiddelen waaraan die additieven mogen worden toegevoegd. De door de Gemeenschap gekozen oplossing is gebaseerd op voorlichting van de consument. Personen die allergisch zijn voor bepaalde ingrediënten, dienen de mogelijkheid te hebben, levensmiddelen te kopen die deze niet bevatten. Richtlijn 79/0112/EEG van de Raad van 18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame(3) biedt hun deze mogelijkheid omdat zij de vermelding van alle additieven op het etiket verplicht stelt.

De Commissie erkent dat de in Zweden toegepaste maatregelen inzake azokleurstoffen ingegeven zijn door zorg voor de volksgezondheid. Toch was de Commissie van mening dat het Zweedse verzoek niet gerechtvaardigd was omdat de Zweedse maatregelen haar overdreven toeschenen in het licht van het nagestreefde doel: een minder restrictieve maatregel, bijvoorbeeld etikettering van de producten in kwestie, volstaat immers om hetzelfde effect te sorteren.

De Commissie verzamelt momenteel gegevens over de consumptie van voedseladditieven in de Gemeenschap. Zij zal volgend jaar bij het Parlement en de Raad verslag uitbrengen over het resultaat van dit onderzoek. Indien uit dit verslag zou blijken dat er goede redenen zijn om de bestaande wetgeving te wijzigen, dan zal de Commissie de nodige stappen ondernemen.

(1) PB L 237 van 10.9.1994.

(2) PB L 3 van 7.1.1999.

(3) PB L 33 van 8.2.1979.