SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1998/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie (9 juni 1997)

Betreft: Mesthormonen

1. Welke mesthormonen zijn in de VS voor toepassing bij welke dieren (koeien, stieren, ossen, jonge runderen, koekalveren, resp. stierkalveren) toegestaan?

2. Hoe, in welke vorm, hoe vaak, in welke dosering en op welke leeftijd van de dieren worden deze afzonderlijke hormonen aan de betrokken dieren toegediend?

3. Hoe kunnen de veehouders zich deze hormonen verschaffen?

4. Wie dient ze toe?

5. Welke taak heeft de veearts in verband met de hormonenmesterij?

6. Wie controleert de correcte toepassing van de in de VS toegestane mesthormonen?

7. Hoe wordt voorkomen dat deze niet op de correcte wijze worden toegepast?

8. Welke maatregelen worden in de VS genomen om het gebruik van niet toegestane mesthormonen te voorkomen?

9. Welke effecten heeft de behandeling met de diverse mesthormonen van geval tot geval voor het organisme van de hierboven genoemde dieren in morfologisch en fysiologisch opzicht, vooral ten aanzien van de endocrine klieren?

10. Op grond van welke wetenschappelijke onderzoekresultaten kunnen de VS bewijzen dat de behandeling met de diverse mesthormonen er niet toe leidt dat er een negatieve verandering optreedt in een van de talrijke stoffen die het vlees bevat?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (23 juli 1997)

1. In de Verenigde Staten van Amerika zijn zes groeihormonen voor toepassing bij runderen toegestaan: zeranol, trenbolon, oestradiol, progesteron, testosteron en melengestrolacetaat. Zeranol is ook bij schapen toegestaan.

2. Melengestrolacetaat wordt bij vaarzen van 12 tot 24 maanden via de voeding toegediend. De overige hormonen worden aan runderen en schapen bijna altijd in combinatie toegediend in de vorm van een onder de oorhuid geïnjecteerd implantaat.

3. & 4. Deze hormonen zijn vrij verkrijgbaar, zonder recept van de veearts. De veehouders kunnen ze rechtstreeks of per postorder bij de verkopers (winkels in producten voor de landbouw, dierenapotheek) betrekken.

5. In het kader van de hormonenmesterij heeft de particuliere veearts geen speciale taak. De veehouder zelf mengt de hormonen door de voeding, als dat in het geval van melengestrolacetaat al niet door de industrie is gebeurd, of injecteert de groeihormonen in het oor; hij is verantwoordelijk voor de naleving van de gebruiksvoorwaarden.

6. Voor zover de Commissie bekend, oefenen de officiële veeartsen van het Ministerie van Landbouw of de functionarissen van de Food and Drug Administration (FDA) geen speciale controle uit op het gebruik van de groeihormonen bij dieren waarvan het vlees voor de Amerikaanse markt bestemd is.

7. Het "US national residue program¨ inzake de controle op residuen in voor de Amerikaanse markt of voor de export naar landen buiten de Gemeenschap geproduceerd vlees voorziet pas sinds enkele jaren in een zeer gering aantal analyses om de correcte toepassing van de toegestane hormonen te controleren.

Voor naar de Gemeenschap geëxporteerd vlees hebben de Amerikanen echter een systeem ingevoerd dat functioneert onder verantwoordelijkheid van de veehouders en dat moet waarborgen dat dit vlees afkomstig is van dieren die nooit met groeihormonen behandeld zijn.

8. De Commissie is ervan in kennis gesteld dat de Verenigde Staten wettelijke maatregelen hebben genomen om het gebruik van niet toegestane hormonen te verbieden. Tegen fraudeurs kunnen bestuurs- en strafrechtelijke maatregelen worden getroffen.

9. Het effect van anabolen op de morfologie van de dieren hangt van een groot aantal factoren af, zoals geslacht en leeftijd van het dier, ras, toegediende dosis, combinatie van verschillende stoffen en voeding. In het algemeen hebben zij een gunstige uitwerking op de groei en op de verkalking van het skelet, en nemen de dieren sneller in gewicht toe dan niet behandelde dieren.

De fysiologische uitwerking hangt samen met de aard van de toegediende stof (oestrogeen, androgeen of gestageen) en het geslacht van het behandelde dier. Het is in dit bestek onmogelijk een overzicht te geven van alle uitwerkingen op de fysiologie van de dieren, en met name op de endocriene klieren. Indien de geachte afgevaardigde dat wenst, kan de Commissie haar wetenschappelijke documentatie hierover verstrekken.

10. De Amerikaanse regelgeving inzake de toestemming voor het in de handel brengen van groeihormonen wordt door de FDA vastgesteld. Deze laatste heeft zich gebaseerd op wetenschappelijke gegevens die indertijd vertrouwelijk door de industrie zijn medegedeeld. Het merendeel van deze gegevens is tamelijk oud, sommige zelfs meer dan 15 jaar.