SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2816/99

van Roy Perry (PPE-DE) aan de Commissie

(7 januari 2000)

Betreft: Interreg en de randgebieden aan de kust

Met de opname van bepaalde grensgebieden aan de kust in de bijlage bij de beleidsopties voor Interreg, erkent de Europese Commissie dat het van belang is om grensgebieden aan de kust nauw onderling te helpen samenwerken volgens optie A. Maar ze erkent niet dat er nog andere grensgebieden aan zee zijn die op goede gronden in Interreg IIIA opgenomen kunnen worden, want de lijst van gebieden die in aanmerking komen is op het ogenblik beperkt tot degene die in de laatste programmeringsperiode al met Interreg A-fondsen gesteund zijn.

Een aantal nieuwe grensgebieden aan de kust kunnen aantonen dat ze in staat zijn om de nauwe samenwerkingsbanden te leggen die met Interreg IIIA nagestreefd worden en om zeer concrete resultaten tot stand te brengen.

Ze beschikken namelijk over:

- historische en goed uitgebouwde banden over de zeegrens heen, o.a. veerdiensten en handelsverbindingen;

- steun en inzet voor grensoverschrijdende samenwerking van multisectoriële plaatselijke verenigingen.

Overweegt de Commissie om de Interreg-beleidsopties soepel genoeg te maken, zodat ook nog deze randgebieden aan de kust in aanmerking kunnen komen voor dit finacieringsprogramme?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(10 februari 2000)

Volgens de ontwerp-mededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor een communautair initiatief Interreg voor de programmeringsperiode 2000-2006, die op 13 oktober 1999 door de Commissie is goedgekeurd(1), vindt de samenwerking tussen zeegebieden plaats in het kader van drie door dit initiatief vastgestelde opties: de grensoverschrijdende samenwerking (optie A), de transnationale samenwerking (optie B) en de interregionale samenwerking (optie C).

Wat optie A betreft, is het hoofddoel de grensoverschrijdende samenwerking tussen dicht naast elkaar liggende lokale autoriteiten, dat wil zeggen tussen gebieden die aan landgrenzen liggen. Zoals in het verleden zullen sommige zeegebieden eveneens, bij wijze van uitzondering, deze vorm van samenwerking hanteren. Het blijkt duidelijk uit de indicatieve lijst van prioriteiten en van voor steun in aanmerking komende maatregelen voor deze optie dat de meeste daarvan slechts moeilijk toepasbaar zullen zijn voor grensgebieden die door een zee of een waterweg zijn gescheiden.

Daarentegen komen alle zeegebieden voor steun in aanmerking wat de twee andere opties betreft. Wat de transnationale samenwerking betreft, kan ieder zeegebied deelnemen aan één of twee programma's betreffende een samenwerkingsgebied zoals bijvoorbeeld de Noordzee of de Atlantische ruimte. De lijst van voor deze optie voorziene prioriteiten en maatregelen is omvangrijk en biedt grote mogelijkheden om de samenwerking tussen zeegebieden te starten of te versterken, zoals de bevordering van de intermodaliteit van de meer milieuvriendelijke vervoersmiddelen, zoals het zeevervoer, het vervoer over de binnenwateren en het vervoer per spoor.

Teneinde rekening te houden met de door de betrokken regio's gedane verzoeken is de Commissie trouwens voornemens in de uiteindelijke richtsnoeren een grote flexibiliteit te hanteren in de voor steun in aanmerking komende samenwerkingsmaatregelen tussen zeeregio's. De verschillende samenwerkingstypes kunnen aldus worden gedekt door het programma Interreg, met name door de aan deze regio's geboden mogelijkheid te beschikken over een specifiek prioritair zwaartepunt binnen de toekomstige programma's Interreg III B.

(1) COM(1999) 479 def.