ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3217/01

van Jean Lambert (Verts/ALE) aan de Commissie

(22 november 2001)

Betreft: Krachtcentrales in Megalopolis, Griekenland

In een onderzoeksproject van de Commissie, ExterneE, staat dat De verkregen resultaten bevestigen dat bruinkool één van de meest vervuilende brandstoffen is die voor het opwekken van elektriciteit wordt gebruikt. Dat is in het bijzonder het geval in Griekenland wegens de minderwaardige kwaliteit van de Griekse bruinkoollagen en vooral hun lage calorische waarde en aanzienlijk zwavelgehalte.

Wij hebben vernomen dat twee krachtcentrales in Megalopolis in Griekenland, die blijkbaar bruinkoolcentrales zijn, sterk vervuilend zijn.

Beschikt de Commissie over cijfers over de verontreiniging door deze twee krachtcentrales?

Is de Commissie er zeker van dat deze krachtcentrales aan de emissieverordeningen van de EU voldoen?

Financiert de Commissie initiatieven om alternatieven voor bruinkoolkrachtcentrales te onderzoeken?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(11 januari 2002)

In het communautair recht vallen emissies van krachtcentrales onder Richtlijn 88/609/EEG van de Raad van 24 november 1988 inzake beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties(1). In deze richtlijn worden bestaande en nieuwe installaties op verschillende wijzen behandeld. Voor installaties waarvoor de oorspronkelijke bouwvergunning voor 1 juli 1987 is afgegeven (omschreven als bestaande installaties), bevat de richtlijn verplichtingen in de vorm van emissiemaxima en verminderingsstreefcijfers voor de emissies van zwaveldioxide en stikstofoxiden van deze categorie installaties op het niveau van de lidstaat. Voor installaties waarvoor de vergunning na die datum is verleend, worden in de richtlijn verplichtingen vastgesteld voor het voldoen aan de in de richtlijn neergelegde emissiegrenswaarden.

De Commissie zal bij de Griekse autoriteiten navragen of de bedoelde installaties als nieuw of bestaand kunnen worden beschouwd binnen het bestek van Richtlijn 88/609/EEG en waar het de conformiteit met de respectieve verplichtingen betreft.

Aangaande de financiering van initiatieven voor het onderzoeken van alternatieven voor bruinkoolcentrales in het bijzonder, gaat een groot gedeelte van de via de Energie-component van het vijfde kaderprogramma (1998-2002) beschikbare financiering naar hernieuwbare energiebronnen, met het uiteindelijke doel de Gemeenschap minder afhankelijk te maken van fossiele brandstoffen en met name van steenkool en bruinkool.

In het geval van bestaande bruinkoolinstallaties, worden in het kader van hetzelfde programma initiatieven gefinancierd ter ontwikkeling van het gecombineerde gebruik van biomassa en bruinkool in deze installaties, ten einde het gebruik van bruinkool en de hieruit voortvloeiende emissies, in het bijzonder van broeikasgassen, omlaag te brengen.

(1) PB L 336 van 7.12.1988.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3313/01

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(28 november 2001)

Betreft: Steun voor de bevordering van de wijnconsumptie in de EU

De Spaanse wijnbouwsector maakt momenteel een bijzonder moeilijke periode door vanwege de immense overschotten en de lage prijzen. Aan het begin van dit nieuwe oogstjaar worden de wijnhuizen geconfronteerd met gigantische overschotten. Naar verluidt bevatten de opslagruimten meer dan tien miljoen hectoliter tafelwijn, hetgeen ervoor heeft gezorgd dat de druiven tegen absolute bodemprijzen worden verkocht.

Daarom hebben de gezamenlijke producenten verzocht om handelssteun ter bevordering van de afzet buiten de grenzen en dringen zij aan op de lancering van promotiecampagnes binnen de eigen grenzen.

Kan de Commissie aangeven of zij, net zoals zij in andere gevallen ten behoeve van andere landbouwproducten heeft gedaan, bereid is om zowel binnen als buiten de grenzen een promotiecampagne voor de consumptie van wijn te financieren en zodoende te waarborgen dat de Spaanse wijnbouwsector dit moeilijke moment te boven komt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 januari 2002)

De Commissie heeft onlangs haar goedkeuring gehecht aan een aantal programma's ter bevordering van de afzet van landbouwproducten in derde landen. Van de 18 goedgekeurde programma's zijn er twee voor de afzet van Spaanse wijnen met oorsprongsbenaming.

Om de afzet binnen de Gemeenschap te bevorderen, zal de Commissie op korte termijn bij het gezamenlijk Comité van beheer inzake de afzetbevordering een voorstel indienen voor uitvoeringsbepalingen ten behoeve van Verordening (EG) nr. 2826/2000 van de Raad van 19 december 2000 betreffende voorlichtings- en afzetbevorderingsacties voor landbouwproducten op de binnenmarkt(1).

In bijlage III bij deze ontwerp-verordening zijn richtsnoeren opgenomen voor afzetbevorderingsacties in de wijnbouwsector.

(1) PB L 328 van 23.12.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2695/01

van Mario Mauro (PPE-DE) aan de Commissie

(3 oktober 2001)

Betreft: Financiering in het DG Regionaal Beleid

Kan de Europese Commissie een lijst verstrekken van de projecten die in de jaren 2000-2001 in het kader van financiering door het Directoraat-generaal Regionaal Beleid zijn ingediend door de Italiaanse regio's Ligurië, Lombardije, Piemonte en Valle d'Aosta, alsmede de namen van de projecten die vervolgens zijn goedgekeurd?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(31 januari 2002)

Het Directoraat-generaal Regionaal Beleid neemt niet deel in de financiering van projecten, maar wel aan regionale en multiregionale ontwikkelingsprogramma's.

Volgens Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1) zijn de evaluaties en de selectie van projecten geen taak van de Commissie, maar van de regionale en nationale beheersautoriteiten bij wie de betrokken projecten trouwens moeten worden ingediend. Deze autoriteiten moeten de gegevens ter beschikking van de Commissie houden met het oog op de controle.

De Commissie stelt het geachte parlementslid derhalve voor de autoriteiten van de betrokken regio's om de lijst van de in de jaren 2000 en 2001 ingediende en goedgekeurde projecten te vragen.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3592/01

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 januari 2002)

Betreft: Milieumaatregelen in de landbouw en de traditionele olijfgaarden

De milieusteun aan de traditionele olijfgaarden is van fundamenteel belang voor het behoud van een ecosysteem dat belangrijk is voor de biodiversiteit (flora en fauna) en van het landschap in Portugese regio's waar het (economisch en sociaal) slecht gaat en steeds meer mensen wegtrekken, zoals blijkt uit de cijfers van de laatste volkstelling (2001). De olijfgaarden blijven in deze regio's een belangrijke bron van inkomsten en werk.

Op de vraag naar de criteria in de nationale regelgeving m.b.t. de milieumaatregelen in de landbouw voor het behoud van de traditionele olijfgaarden, luidde het antwoord van de Portugese regering dat het een besluit van de Europese Commissie betrof.

Deze criteria in het bijzonder de zogenaamde index voor de fysiografische kwalificatie van percelen (IQFP), (die volgens de nationale regelgeving gelijk moet zijn aan 3, 4 of 5) hebben tot gevolg dat een groot deel van de Portugese traditionele olijfgaarden, gelegen in de domeinen in Trás-os-Montes, Alto Douro, Beira Interior en Alentejo, geen steun meer krijgen.

Kan de Commissie aangeven

- op welke gronden haar besluit gebaseerd is;

- welke maatregelen zij denkt te nemen om dit probleem op te lossen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 februari 2002)

De milieumaatregelen in de landbouw hebben tot doel landbouwmethoden te stimuleren die bevorderlijk zijn voor de bescherming en de verbetering van het milieu en de natuurlijke hulpbronnen, voor de instandhouding en de verbetering van beteelde oppervlakten met een hoge landschappelijke natuurwaarde, voor de vrijwaring van de traditionele kenmerken van cultuurgrond en tot slot voor de bescherming van de genetische diversiteit. Dit betekent dat de steun wordt toegekend voor verbintenissen tot uitvoering van milieumaatregelen die meetbaar en verifieerbaar verder gaan dan wat als normale, goede landbouwmethoden kan worden gekwalificeerd.

De traditionele olijventeelt ontvangt in dit verband agromilieusteun volgens de criteria waarnaar het geachte parlementslid verwijst. Deze criteria zijn bepaald in het kader van het plattelandsontwikkelingsplan dat in partnerschap met de Portugese autoriteiten is vastgesteld op basis van hun voorstel en dat door de Commissie is goedgekeurd. De criteria gaan verder dan de hierboven bedoelde goede landbouwmethoden. De premies die worden toegekend, zijn geen productiesteun, maar vormen een stimulans om landbouwmethoden toe te passen die heilzaam zijn voor het milieu (b.v. verbod om gewasbeschermingsmiddelen te gebruiken, verbintenis om minstens om de drie jaar te snoeien, onkruidbestrijding enz.).

De compensaties voor het aangaan van verbintenissen om agromilieumaatregelen uit te voeren, worden berekend op basis van de gederfde inkomsten en de extra kosten die worden teweeggebracht, en rekening houdende met de behoefte aan een financiële stimulans. De steun is bijgevolg niet louter een instrument van inkomensoverdracht, hetgeen onverenigbaar zou zijn met de geldende wettelijke bepalingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3685/01

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(17 januari 2002)

Betreft: National Health Service (NHS)

Kan de Commissie bevestigen dat de regering van het Verenigd Koninkrijk op grond van het Gemeenschapsrecht instanties van de NHS niet mag verbieden zorgcontracten te sluiten met aanbieders uit andere lidstaten, terwijl deze instanties wel contracten mogen sluiten met particuliere zorgaanbieders uit het Verenigd Koninkrijk?

Mag de regering van het Verenigd Koninkrijk NHS-instanties verbieden om contracten te sluiten met zorgaanbieders uit andere lidstaten, totdat er Britse regelgeving is goedgekeurd waarin de voorwaarden voor het sluiten van dergelijke contracten met aanbieders uit andere landen worden geformuleerd? Is een dergelijke beperking aanvaardbaar, gelet op het feit dat de NHS-instanties wettelijk verantwoordelijk zijn voor de gezondheidszorg in hun plaats?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(4 maart 2002)

Het sluiten van contracten waarbij aanbieders uit eigen land worden begunstigd of de aankoop van diensten van aanbieders uit andere lidstaten wordt verboden, lijkt niet in overeenstemming met de Gemeenschapswetgeving te zijn.

Als gevolg van de uitspraken van het Hof van Justitie in de zaak Geraets-Smits en Peerbooms (C-157/99) en in de zaak Vanbraekel (C-368/98) hebben de Britse autoriteiten de Commissie medegedeeld dat zij voornemens zijn hun bestaande regelgeving over de aankoop van ziekenhuisdiensten in het kader van het NHS-systeem te verduidelijken. Zij hebben er ook op gewezen dat zij de gezondheidsinstanties en primary care trusts (mantelorganisaties voor eerstelijnszorg) erop willen wijzen dat diensten in andere Europese landen kunnen worden aangekocht.

In de pers zijn berichten verschenen over Britse patiënten die in andere lidstaten worden behandeld om lange wachttijden voor NHS-behandeling te vermijden.

De uitspraken van het Hof van Justitie in de bovengenoemde gevallen hebben aanleiding gegeven tot een aantal kwesties en de Commissie werkt met de lidstaten samen om daarvoor oplossingen te zoeken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2317/01

van Maria Carrilho (PSE) aan de Commissie

(31 juli 2001)

Betreft: Kaapverdische eilanden

De resolutie over de mededeling van de Europese Commissie over de ontwikkeling van de externe dienst, die het Europees Parlement op zijn plenaire vergadering van 14 juni ll. aangenomen heeft, spreekt in punt 15 van de delegaties die behouden moeten blijven in landen die een positieve rol spelen in het democratiseringsproces en voor de rechten van de mens in hun regio. Toch heeft de mededeling van de Europese Commissie van 3 juli ll. over de ontwikkeling van de externe dienst het over een mogelijke omvorming van de delegatie op de Kaapverdische eilanden tot een informatiekantoor.

Welke plannen heeft de Europese Commissie voor haar delegatie op de Kaapverdische eilanden?

Is ze zich ervan bewust dat een eventuele herorganisatie van haar delegatie op de Kaapverdische eilanden tot een dienst die afhankelijk wordt van de delegatie in Senegal, een feit van regionaalpolitieke betekenis met een negatieve uitwerking op de Kaapverdische eilanden zou zijn?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(8 november 2001)

In haar mededeling van 4 juli 2001 over de ontwikkeling van de buitenlandse dienst(1) heeft de Commissie haar programma van prioriteiten voor de opening van nieuwe delegaties uiteengezet. Tevens heeft zij daarin haar voornemens uitgesproken om een aantal bestaande delegaties te sluiten of te stroomlijnen, hetgeen noodzakelijk is om, gezien de beperkte financiële middelen die de administratie van de buitenlandse dienst ter beschikking staan, elders nieuwe delegaties te kunnen openen.

Terwijl in de mededeling van 2001 inderdaad gesproken wordt van de delegatie in Kaapverdië, was het besluit om de delegatie te Praia te stroomlijnen en een niet-verblijfhoudend hoofd van delegatie te benoemen, reeds eerder genomen in het kader van de mededeling van de Commissie over de ontwikkeling van de buitenlandse dienst van 18 juli 2000(2).

Dit besluit heeft ertoe geleid dat het hoofd van de delegatie in Kaapverdië niet werd vervangen toen hij eind februari 2001 het land verliet en gepensioneerd werd.

Het besluit om Kaapverdië onder de verantwoordelijkheid van de bestaande regionale delegatie in Senegal te plaatsen, welk land tevens verantwoordelijk is voor Gambia, werd louter op basis van administratieve en logistieke overwegingen genomen. De delegatie in Senegal zal uit hoofde van de deconcentratie extra personeel toegewezen krijgen voor een betere ondersteuning van de andere landen waarvoor zij verantwoordelijkheid draagt. Ook het personeel in Kaapverdië zal krachtens deze zelfde operatie worden versterkt.

De verwachting is derhalve dat het besluit van de Commissie vanwege de genoemde extra ondersteuning geen negatieve uitwerking op het samenwerkingsprogramma met Kaapverdië zal hebben.

(1) COM(2001) 381 def.

(2) COM(2000) 456 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3212/01

van John Bowis (PPE-DE), Philip Bushill-Matthews (PPE-DE),Martin Callanan (PPE-DE), Daniel Hannan (PPE-DE),Christopher Heaton-Harris (PPE-DE), Roger Helmer (PPE-DE),Astrid Lulling (PPE-DE), Neil Parish (PPE-DE), Charles Tannock (PPE-DE)en Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(22 november 2001)

Betreft: Economisch-effect-evaluatie voor de richtlijn over fysische agentia (trillingen)

Heeft de Commissie voor de richtlijn over fysische agentia (trillingen) een economisch-effect-evaluatie uitgevoerd en, als dit het geval is, hoeveel bedragen de verwachte jaarlijkse kosten voor het bedrijfsleven als gevolg van de implementatie ervan in elke lidstaat?

Zal de Commissie, om ervoor te zorgen dat het Europees Parlement op de hoogte is van de kosten voor het bedrijfsleven van de richtlijnen waarover het stemt, alsmede om de kosten te beperken, haar economisch-effect-evaluatie toezenden aan de bibliotheek van het Parlement voor elke wetgevingstekst die voor het bedrijfsleven kosten teweegbrengt, zodat elk lid van het Parlement deze informatie kan gebruiken bij de bespreking van de richtlijnen van de Commissie in een parlementaire commissie of voor de stemming in de plenaire vergadering?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(21 december 2001)

De Commissie heeft bij de indiening van haar voorstel voor een richtlijn betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot de blootstelling van werknemers aan de risico's van fysische agentia(1) een notitie over de gevolgen voor het midden- en kleinbedrijf opgesteld, die is gebaseerd op een specifieke effectstudie voor elk in het voorstel opgenomen fysisch agens en die een raming van de kosten als gevolg van de toepassing van de richtlijn bevat. Het is mogelijk dat deze kosten worden verminderd op grond van de grenswaarden die effectief zullen worden goedgekeurd.

De verstrekking van deze informatie maakt deel uit van de gangbare praktijk in de Commissie. Sinds 1986 verstrekt de Commissie een evaluatie van de effecten voor het bedrijfsleven bij voorstellen met aanzienlijke gevolgen voor het bedrijfsleven. De evaluatie van de gevolgen voor het bedrijfsleven wordt op gedecentraliseerde wijze door de verantwoordelijke dienst uitgevoerd en wordt in het officiële COM-document opgenomen om aan de definitieve besluitvormers en het belangstellende publiek informatie te verstrekken over het geschatte effect van het voorstel voor het bedrijfsleven.

(1) PB C 77 van 18.3.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2726/01

van Hartmut Nassauer (PPE-DE) aan de Commissie

(5 oktober 2001)

Betreft: Verslag van de nationale terreurbestrijdingscommissie aan het Amerikaanse Congres

In een verslag dat de nationale terreurbestrijdingscommissie op 5 juni 2000 aan het Amerikaanse Congres heeft voorgelegd, wordt naast Pakistan ook Griekenland genoemd als staat die op het gebied van de terreurbestrijding niet voldoende met de Amerikaanse autoriteiten samenwerkt en daarom in aanmerking zou komen voor sancties.

1. Sedert wanneer is de Commissie op de hoogte van dit verslag, en welke conclusies heeft zij hieruit getrokken?

2. Hoe beoordeelt de Commissie de verwijten die aan Griekenland worden gemaakt?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(28 november 2001)

1. De Commissie kent dit verslag sinds juni 2000. De Commissie is het niet eens met de conclusies ervan, aangezien Griekenland alle verdragen van de Verenigde Naties inzake de bestrijding van terrorisme heeft ondertekend en alle op zijn grondgebied of daarbuiten uitgevoerde terroristische activiteiten actief vervolgt. Voorts zijn het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van Strafvordering in Griekenland aanzienlijk gewijzigd na de goedkeuring van wet nr. 2928 van 27 juni 2001 betreffende terrorisme. Ten slotte hebben Griekenland en de Verenigde Staten in 2000 een verdrag inzake wederzijdse rechtshulp geratificeerd en een memorandum inzake politiële samenwerking ondertekend ter versterking van de bilaterale samenwerking op het gebied van rechtshandhaving, inclusief in geval van terrorisme.

2. De Commissie is van mening dat Griekenland ten volle aan het beleid van de Unie inzake de bestrijding van terrorisme deelneemt en in dit kader ook naar behoren met landen buiten de Unie samenwerkt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2697/01

van Mario Mauro (PPE-DE) aan de Commissie

(3 oktober 2001)

Betreft: Financiering in het DG Onderzoek

Kan de Europese Commissie een lijst verstrekken van de projecten die in de jaren 2000-2001 in het kader van financiering door het Directoraat-generaal Onderzoek zijn ingediend door de Italiaanse regio's Ligurië, Lombardije, Piemonte en Valle d'Aosta, alsmede de namen van de projecten die vervolgens zijn goedgekeurd?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(31 januari 2002)

Een statistisch overzicht betreffende de deelname van de Italiaanse regio's Ligurië, Lombardije, Piemonte en Val d'Aosta aan het vijfde kaderprogramma wordt onverwijld toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat-generaal van het Parlement.

Het overzicht bevat een tabel met de aantallen ingediende projecten en ondertekende contracten per specifiek programma en een lijst met meer gedetailleerde informatie over ondertekende contracten. Lijsten met bijzonderheden over ingediende voorstellen kunnen niet openbaar worden gemaakt, aangezien de Commissie gehouden is de vertrouwelijkheid met betrekking tot alle indieners in acht te nemen.

Meer informatie over contracten, met inbegrip van overzichten en bijzonderheden over de partners, zijn te vinden in de Cordis-database op internet (http://www.cordis.lu of http://dbs.cordis.lu/search/en/simple/EN_PROJ_simple.html).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2532/01

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2001)

Betreft: Aantasting van cultureel erfgoed op Cyprus

Volgens informatie worden de laatste tijd (25/06/01-29/07/01) illegale opgravingen verricht in het gebied rond de antieke stad Salamis, die zich bevindt in het bezette deel van Cyprus. Zij opgemerkt dat het Europese Gerechtshof voor de Mensenrechten in een uitspraak (10/05/01) over het 4e Transnationale Beroep van de Republiek Cyprus tegen Turkije stelt dat de Turkse regering verantwoordelijk is voor deze illegale opgravingen.

Gezien het feit dat vanaf 1974 tot vandaag, onweerlegbare gegevens beschikbaar zijn over de systematische poging tot vernietiging en aantasting van het cultureel erfgoed en de eigenschappen van het door Turkije bezette gebied, waarbij religieuze gronden worden vernietigd en geplunderd en antieke voorwerpen van onschatbare waarde het land uit worden gesmokkeld om te worden verkocht in het buitenland:

1. Wat is de Commissie voornemens te doen om de illegale opgravingen rond de antieke stad Salamis te stoppen?

2. Heeft de Commissie actie ondernomen, of is zij voornemens actie te ondernemen ter bescherming van de historische monumenten en het culturele erfgoed van het door Turkije bezette deel van Cyprus?

Antwoord gegeven door dhr. Verheugen namens de Commissie

(30 oktober 2001)

1. De Commissie is op de hoogte van de opgravingen die plaatsvinden rond de stad Salamis in het noordelijke deel van het eiland, evenals de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (Unesco) en andere internationale organisaties. Helaas leidt de feitelijke verdeling van het eiland tot dergelijke problemen, waardoor het moeilijk is direct actie te ondernemen. De delegatie van de Commissie in Nicosia houdt de gebeurtenissen rond Salamis echter zo goed mogelijk in de gaten.

2. De Commissie financiert door middel van de pretoetredingsbegrotingen van 2000 en 2001 het herstel van de oude stad van Nicosia, als onderdeel van het Masterplan voor Nicosia (rond de moskeeën Omeriye en Selimiye, en in de wijken Phaneromeni en Samanbahce) aan beide kanten van de groene lijn. Dit bi-communale project brengt aldus leden van de Grieks- en Turks-Cypriotische gemeenschappen bij elkaar omdat ze samenwerken bij het herstel van het oude ommuurde deel van Nicosia en het behoud van het architecturaal en cultureel erfgoed. De fase voor het jaar 2000 van het project is op 1 oktober 2001 van start gegaan.