ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3087/02

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(28 oktober 2002)

Betreft: Overheidssteun voor de Duitse houtpulpindustrie

Volgens het dagblad Dagens Industri van 17 september 2002 heeft de Commissie ingestemd met overheidssteun en leninggaranties aan een grote houtpulpfabriek in Stendal in Duitsland

voor een bedrag van in totaal 6,5 miljard Zweedse kronen. Het Zweedse bedrijf Södra beweert dat de Duitse overheidssteun een direct gevaar vormt voor zijn uitbreidingsplannen. De Zweedse bosbouwondernemingen krijgen voor hun investeringen geen enkele overheidssteun en beweren derhalve dat de Duitse overheidssteun de concurrentie op de interne markt vervalst.

Acht de Commissie niet het risico aanwezig dat verdere toekomstige subsidies voor projecten in de bosbouwindustrie met behulp van belastinggelden de Zweedse bosbouwindustrie zal schaden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(27 november 2002)

In juni 2002 heeft de Commissie steun aan Zellstoff Stendal voor de bouw van een nieuwe cellulosefabriek goedgekeurd. De investeringskosten bedroegen ongeveer 800 miljoen EUR. De steun beloopt op ongeveer 250 miljoen EUR.

Het project bevindt zich in het oostelijke deel van Duitsland, dat beschouwd wordt als een van de minder welvarende regio's van de Gemeenschap. In deze regio's kan tot op een door de Commissie bepaald niveau steun worden verleend ter bevordering van de economische ontwikkeling van deze regio's door het ondersteunen van investeringen en werkgelegenheidsschepping.

Het project van Zellstoff Stendal is goedgekeurd op grond van de multisectorale kaderregeling betreffende regionale steun voor grote investeringsprojecten. De Commissie moet bij de beoordeling van de verenigbaarheid van de steun op grond van de multisectorale kaderregeling ook rekening houden met de capaciteit en de marktsituatie in de industrie. Dit gebeurt door te kijken naar capaciteit, marktsituatie en ontwikkeling in de laatste vijf jaar. In de zaak Stendal heeft de Commissie geoordeeld dat er geen overcapaciteit was in de cellulosesector.

Indien een lidstaat vóór 31 december 2003 in dezelfde sector een andere project bij de Commissie aanmeldt, zal zij dit project op zijn eigen waarde beoordelen en daarbij overeenkomstig de geldende voorschriften van de multisectorale kaderregeling rekening houden met de capaciteit en de marktsituatie op het ogenblik dat het project zal worden uitgevoerd, alsmede met de regionale impact van het project. Indien het project na 1 januari 2004 wordt aangemeld, zullen de nieuwe multisectorale voorschriften van toepassing zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2284/02

van Stavros Xarchakos (PPE-DE)en Giorgos Dimitrakopoulos (PPE-DE) aan de Commissie

(25 juli 2002)

Betreft: Gegevens van Europol

Onlangs is na een bomexplosie in de Griekse stad Pireus Savvas Xiros gearresteerd. Alle gegevens wijzen erop dat hij behoort tot de terroristische organisatie 17 november, die zoals bekend voorkomt op de Europese lijst van terroristische organisaties. Uit het onderzoek is naar voren gekomen dat deze man ook banden had met terroristische organisaties die in derde landen actief zijn, zoals de moslimbroeders in Soedan. Daarmee is duidelijk dat de terroristische organisaties internationaal samenwerken.

Beschikt Europol over gegevens en inlichtingen omtrent de bewegingen van genoemde persoon alsmede over andere personen die banden onderhouden met terroristische organisaties en hun internationale bewegingen? Sinds wanneer zijn deze gegevens beschikbaar? Is gebruik gemaakt van het Echelon-systeem om deze gegevens te vergaren en de terroristen te volgen? Zijn zij tijdig aan de Griekse autoriteiten doorgegeven?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(9 oktober 2002)

De Commissie dankt het geachte parlementslid voor de verstrekte inlichtingen en bevestigt dat zij reeds de nodige stappen heeft ondernomen om deze informatie door te geven aan Europol.

Indien de door het geachte parlementslid gevraagde informatie bestaat, is de toegang ertoe evenwel beperkt tot duidelijk omlijnde gevallen die zijn neergelegd in de Europol-overeenkomst. De Commissie behoort niet tot de instanties die toegang hebben tot persoonsgegevens waarover Europol beschikt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3669/02

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 december 2002)

Betreft: Ongeval met de Oklahoma City

Vorige maand heeft zich een ongeval voorgedaan met een tanker van een bekende Noorse rederij. Bij een botsing met de periscoop van een Amerikaanse kernduikboot, de Oklahoma City, werd het schip zo zwaar beschadigd dat het moest worden hersteld. Ik wil eraan herinneren dat zich vorig jaar in volle zee bij Hawaï een soortgelijk ongeval heeft voorgedaan, waarbij ook een Amerikaanse duikboot was betrokken en negen zeevarenden omkwamen.

Kan de Commissie, overwegende dat dit ongeval zich heeft voorgedaan in Europese wateren, zeggen welke maatregelen zij heeft genomen om de doorvaart en de veiligheid van de schepen in EU-wateren te verzekeren? Heeft zij meer bepaald met de Amerikaanse autoriteiten contact opgenomen om de precieze oorzaak van deze herhaalde ongevallen te vernemen? En kan de Commissie tot slot zeggen of er sprake is van lekkage van de gevaarlijke vracht van deze tanker?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(3 februari 2003)

Zoals het geachte parlementslid vermeldt, is de Noorse methaantanker Norman-Lady op 13 november 2002 waarschijnlijk in aanvaring gekomen met de periscoop van een Amerikaanse kernduikboot, de Oklahoma City, ten oosten van de Straat van Gibraltar.

De maatschappij Leif Hoëgh, de rederij van dit schip, heeft medegedeeld dat enkel de dubbele bodem van het schip is beschadigd en dat de dertig bemanningsleden geen gevaar hebben gelopen. Bovendien is geen enkele verontreiniging vastgesteld.

Qua omvang kan het ongeval niet vergeleken worden met de aanvaring ter hoogte van Hawaï in februari 2001 van de Amerikaanse kernduikboot Greenville met een Japans vissersopleidingsschip, waarbij negen zeevarenden de dood vonden.

Naar aanleiding van dit betreurenswaardig ongeval heeft de Comissie geen contact opgenomen met de Amerikaanse autoriteiten en heeft zij geen specifieke maatregelen genomen. Zij heeft namelijk geen bevoegdheid inzake het scheepsverkeer van oorlogsbodems zoals kernduikboten.

Zo passen de uitgebreide maatregelen die zijn genomen om de veiligheid van de scheepsvaart in Europese wateren te verhogen het zogenaamde Erika II-pakket, en meer bepaald Richtlijn 2002/59/EG(1) betreffende de monitoring van de zeescheepvaart in de rechtsorde die tot stand is gekomen in het kader van de Internationale Maritieme Organisatie en hebben zij enkel betrekking op koopvaardijschepen.

Bovendien is het de verantwoordelijkheid van de kuststaat die belast is met de bewaking van het aanvaringsgebied en de andere autoriteiten van de vlagstaten om de oorzaken van het ongeval vast te stellen en na te gaan of de scheepsverkeersregels zijn nageleegd.

(1) Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart en tot intrekking van Richtlijn 93/75/EEG van de Raadl, PB L 208 van 5.8.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3868/02

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE)en Bartho Pronk (PPE-DE) aan de Commissie

(10 januari 2003)

Betreft: Wet op de Nederlandse studiefinanciering

In Nederland wordt studiefinanciering verleend aan leerlingen boven de 18 jaar. Dit geldt voor alle onderwijsvormen. Voor leerlingen boven de 18 jaar wordt geen kinderbijslag meer uitgekeerd.

Wanneer de betreffende leerling in België of Duitsland onderwijs volgt, wordt wel studiefinanciering verleend voor het volgen van hoger en universitair onderwijs, maar niet voor het volgen van secundair, lager of middelbaar beroepsonderwijs.

De Nederlandse overheid staat het studeren in België en Duitsland in het kader van de Nederlandse leerplichtwet wel toe. Ook worden de behaalde Duitse dan wel Belgische diploma's in Nederland als volwaardige diploma's erkend.

1. Is de Commissie van mening dat het niet toekennen van Nederlandse studiefinanciering aan kinderen (ouder dan 18 jaar) die in België dan wel in Duitsland secundair (beroeps)onderwijs volgen, in strijd is met het vrij verkeer van diensten (een erkende buitenlandse opleiding volgen) respectievelijk het vrij verkeer van personen?

2. Is de Commissie van mening dat het niet toekennen van Nederlandse studiefinanciering aan kinderen (ouder dan 18 jaar) die in België dan wel in Duitsland secundair (beroeps)onderwijs volgen, in strijd is met artikel 149 resp. artikel 150 van het EG-Verdrag omdat de Nederlandse overheid daardoor de mobiliteit van studenten belemmert?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(6 maart 2003)

In de regel is elke lidstaat verantwoordelijk voor de opzet en de financiering van zijn eigen onderwijsstelsel.

Wat artikel 149 en artikel 150 betreft: de Nederlandse autoriteiten voldoen aan de doelstelling van de bevordering van de mobiliteit, als beschreven in artikel 149 van het EG-Verdrag, door het volledig accepteren en erkennen van studieperiodes in België en Duitsland.

Wat het vrij verkeer van diensten betreft: hoewel in de vraag sprake is van artikel 49 EG, doet deze bepaling niet ter zake, aangezien de vraag blijkbaar verwijst naar opleidingscursussen die worden georganiseerd door openbare scholen en/of universiteiten. Het Hof heeft bepaald dat dergelijke cursussen geen diensten vormen in de zin van artikel 49 EG.

Wat het vrij verkeer van personen betreft: de Commissie zal deze vraag verder onderzoeken in het licht van de wetgeving en de praktijk in Nederland en zal te zijner tijd een aanvullend antwoord aan de geachte afgevaardigde verstrekken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3077/02

van Michael Cashman (PSE) aan de Commissie

(28 oktober 2002)

Betreft: Bedrijven die Europese subsidies opsporen

Weet de Commissie dat er bedrijven bestaan die liefdadigheidsinstellingen voorstellen om Europese fondsen voor hen te vinden in ruil voor een aandeel van het ontvangen bedrag? Dergelijke bedrijven houden zich bij voorbeeld bezig met het verzamelen van informatie, stellen de documenten en verslagen op die nodig zijn voor de financiering en zorgen ervoor dat alle gegevens voorhanden zijn. Kortom, zij vragen in wezen de subsidies aan. Wat vindt de Commissie van deze praktijken en wat kan er binnen het kader van de bestaande EU-wetgeving gedaan worden om deze op te sporen en te verhinderen? Is de Commissie van plan om deze kwestie in de toekomst aan te pakken?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(20 december 2002)

In de vraag van het geachte parlementslid aan de Commissie wordt gezinspeeld op bepaalde bemiddelingspraktijken door vennootschappen die tegen vergoeding diensten aanbieden aan potentiële kandidaten, opdat deze laatsten een communautaire subsidie zouden krijgen.

Ongeacht de aard van de voorgestelde bemiddeling (het verkrijgen van al dan niet communautaire externe fondsen in het kader van medefinanciering van de actie, administratieve bijstand bij de samenstelling en indiening van het subsidiedossier), voldoen de kosten van dergelijke prestaties contractueel niet aan de algemene criteria inzake subsidiabiliteit van de kosten van de actie overeenkomstig de standaardovereenkomst inzake subsidiëring van de actie, aangezien dergelijke kosten niet rechtstreeks verband houden met het voorwerp van de overeenkomst en evenmin noodzakelijk zijn om de betrokken actie te realiseren, noch rechtstreeks voortvloeien uit deze overeenkomst.

Dergelijke bemiddelingspraktijken kunnen bijgevolg niet worden vergoed met communautaire middelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3794/02

van Christos Folias (PPE-DE) aan de Commissie

(7 januari 2003)

Betreft: Tweede Europees Bestek

Zoals bekend liep op 31 december 2001 de periode af voor het verrichten van de betalingen in het kader van de programma's van het tweede communautair bestek.

Kan de Europese Commissie een gedetailleerd overzicht geven van de totale vastleggingen en betalingen voor elk Structuurfonds en elk operationeel programma, alsook van de overige bedragen die in het kader van deze programma's als definitieve betalingen aan Griekenland zullen worden verricht?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(10 februari 2003)

Tot op heden is in het kader van doelstelling I voor de programmeringsperiode 1994-1999 aan Griekenland 91 % van de toegewezen kredieten uitbetaald.

De Commissie doet het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Europees Parlement hierbij een gedetailleerde tabel toekomen, met de gevraagde informatie voor elk operationeel programma.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3807/02

van Caroline Jackson (PPE-DE) aan de Commissie

(7 januari 2003)

Betreft: EU-classificatie van as van verbrandingsovens

Kan de Commissie bevestigen dat zij in januari 2001 heeft besloten om bodemas van verbrandingsovens niet meer op te nemen in haar classificatie van inerte afvalstoffen en dat dit besluit per 1 januari 2002 door de lidstaten had moeten zijn omgezet?

Zo ja, kan de Commissie dan mededelen welke classificatiestatus bodemas van verbrandingsovens momenteel heeft?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(19 februari 2003)

Bodemas van verbrandingsovens is opgenomen in de Europese lijst van afvalstoffen die is opgesteld bij Beschikking 2000/532/EG van de Commissie van 3 mei 2000 tot vervanging van Beschikking 94/3/EG houdende vaststelling van een lijst van afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, onder a), van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad betreffende afvalstoffen en Beschikking 94/904/EG van de Raad tot vaststelling van een lijst van gevaarlijke afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, lid 4, van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad betreffende gevaarlijke afvalstoffen(1).

In deze lijst wordt een onderscheid gemaakt tussen niet-gevaarlijk en gevaarlijk afval zoals omschreven in Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen(2), maar worden afvalstoffen niet geclassificeerd als inert of niet-inert.

Bodemas van verbrandingsovens is opgenomen onder twee afzonderlijke punten van de lijst die is toegevoegd aan Beschikking 2000/532/EG van de Commissie:

- Punt 19 01 11* bodemas en slakken met gevaarlijke stoffen omvat bodemas die gevaarlijk is geworden doordat zij stoffen bevat die in Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen als gevaarlijk is geclassificeerd of zal worden geclassifieerd(3), in dergelijke concentraties dat het afval een of meer eigenschappen bezit als vermeld in bijlage III bij Richtlijn 91/689/EEG betreffende gevaarlijke afvalstoffen;

- Punt 19 01 12 andere bodemas en slakken dan onder 19 01 11 zijn vermeld omvat bodemas van verbrandingsovens dat niet gevaarlijk is.

De lidstaten dienden de nodige maatregelen te nemen om uiterlijk op 1 januari 2002 aan deze beschikking te voldoen.

(1) PB L 226 van 6.9.2000.

(2) PB L 377 van 31.12.1991.

(3) PB P 196 van 16.8.1967.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1943/02 van Werner Langen (PPE-DE) aan de Commissie. Subsidies van de Europese Unie voor Rijnland-Palts in de periode van 1999 tot 2002.



Publicatieblad Nr. 161 E van 10/07/2003 blz. 0006 - 0006



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1943/02 van Werner Langen (PPE-DE) aan de Commissie (3 juli 2002) Betreft: Subsidies van de Europese Unie voor Rijnland-Palts in de periode van 1999 tot 2002 Kan de Commissie mededelen welke subsidies in de periode van 1999 tot 2002 uit de middelen van de Europese Unie naar Rijnland-Palts zijn gevloeid ingedeeld volgens de verschillende programma's van de EU , wie de ontvangers waren en welke middelen op basis van cofinanciering met de deelstaat Rijnland-Palts of de Bondsrepubliek Duitsland ter beschikking zijn gesteld? Gecombineerd Aanvullend antwoordvan de heer Prodi namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0725/02 en E-1943/02 (22 november 2002) Gezien de omvang van het antwoord stuurt de Commissie het rechtstreeks naar de geachte parlementsleden en het Secretariaat-generaal van het Parlement.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3593/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 december 2002)

Betreft: Initiatieven van de Europese Unie betreffende de wijziging van het internationale zeerecht: de onontwarbare juridische situatie van olietankers

De ramp met de Prestige voor de kust van Galicië de laatste van de zes olierampen waarvan ons land tijdens de afgelopen jaren het slachtoffer is geworden en de moeilijkheden die de autoriteiten ook nu weer hebben ondervonden om de juiste beslissingen te nemen teneinde de gevolgen van de ramp te voorkomen of te beperken, hebben aangetoond dat het internationaal zeerecht en de juridische situatie van olietankers als zodanig een ernstig obstakel vormen voor de bescherming van de zee, het milieu, de economie en de kustbewoners. Het gaat hier immers om een onontwarbare kluwen van belangen, landen en goedkope vlagstaten waarbij eigenaars, reders, bevrachters, oliemaatschappijen, classificatiebureaus en zelfs maffiagroepen die zich schuldig maken aan financiële delicten betrokken zijn. Welke politieke en wetgevende maatregelen denkt de Commissie in het kader van de EU en de internationale gemeenschap te nemen om deze problemen op te lossen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(3 februari 2003)

In haar mededeling Naar aanleiding van het vergaan van de olietanker Prestige van 3 december 2002(1), dringt de Commissie er bij de lidstaten op aan om haar maatregelen te ondersteunen teneinde de eigenaars van schepen te verhinderen hun aansprakelijkheid te beperken wanneer een ongeval aan hen toe te schrijven is en de immuniteit van de belangrijkste actoren van een ongeval (de bevrachter, de reder en de beheerder van het schip) ten aanzien van de eisen tot schadevergoeding de facto op te heffen.

Ter aanvulling op deze maatregel zal de Commissie een verordening voorstellen met strafmaatregelen voor iedereen die verantwoordelijk is voor verontreiniging door een ernstige nalatigheid of illegaal schoonspoelen.

Wat de audits van koopvaardijvlaggen betreft, wordt in de mededeling voorgesteld de maatregelen tegen goedkope vlaggen te coördineren door de controle op de zeevaartdiensten en erkende instanties die de integriteit van de scheepsconstructies controleren, te verbeteren. Het voorstel om een auditprocedure in te stellen, is gedaan tijdens de interministeriële conferentie in Tokyo in januari 2002 en is door de Commissie ondersteund in haar Witboek Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen(2).

In dit kader heeft de Commissie in haar mededeling van 3 december 2002 de lidstaten uitgenodigd om in het kader van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) met haar samen te werken voor de totstandkoming van een code van beste praktijken ten behoeve van de vlagstaten, het starten van een proefproject voor de ontwikkeling van auditprocedures en de invoering van deze procedures als verplichte instrumenten van het IMO.

(1) COM(2002) 681 def.

(2) COM(2001) 370 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3580/02

van Joaquim Miranda (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 december 2002)

Betreft: Vrij verkeer en samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van onderwijs

We zijn ons er in de Europese Unie al geruime tijd van bewust dat er meer moet worden gedaan aan de samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van onderwijs, vooral als het gaat om de opvang van kinderen van Europese burgers die zich, gebruik makend van de mogelijkheden die het vrije verkeer geschapen heeft, elders dan in het land van herkomst vestigen. De bedoeling is dat deze kinderen gemakkelijker integreren in het schoolsysteem en het sociale leven van het land van vestiging.

Op 9 februari 1976 heeft de Raad van Onderwijsministers een resolutie goedgekeurd waarin een actieplan voor onderwijs was opgenomen. In dat plan werd met aandacht gesproken over onder andere:

- De organisatie en ontwikkeling van speciaal opvangonderwijs, mede bedoeld om kinderen in staat te stellen de taal (of talen) van het land van vestiging sneller machtig te worden;

- De mogelijkheid om kinderen onderwijs te geven in de taal en de cultuur van hun ouders, indien mogelijk op school en in overleg met het land van oorsprong.

Kan de Commissie mij vertellen wat er intussen is gedaan om aan deze resolutie gevolg te geven en vervolgens aangeven wat de toestand is in de verschillende lidstaten met betrekking tot het onderwijs in de taal en de cultuur van het land van oorsprong voor kinderen van burgers die uit een ander land afkomstig zijn?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(5 februari 2003)

De Commissie neemt kennis van de bezorgdheid van de geachte afgevaardigde over het onderwijs van de moedertaal in het gastland voor kinderen van Europese burgers die zich in een ander land vestigen, in het bijzonder nu mobiliteit centraal staat in het Europese beleid. De resolutie voorziet evenwel niet in de verplichting voor de lidstaten om verslag uit te brengen en de Commissie beschikt niet over recente informatie over de huidige situatie, noch over de verschillende maatregelen die in de lidstaten zijn getroffen.

Wat het talenonderwijs in het algemeen betreft, voert de Commissie momenteel de tweede fase uit van het communautaire actieprogramma op onderwijsgebied Socrates(1), alsook de tweede fase van het communautaire actieprogramma inzake beroepsopleiding Leonardo da Vinci(2). Deze programma's omvatten een hele reeks maatregelen ter bevordering van het onderwijs en het leren van talen, zoals uitwisselingen van leerkrachten, de productie van nieuw didactisch materiaal, de verbetering van methodes en instrumenten en maatregelen ter bevordering van de vaardigheid in vreemde talen in specifieke situaties en contexten.

(1) Besluit nr. 253/2000/EG van het Parlement en de Raad van 24 januari 2000 tot vaststelling van de tweede fase van het communautaire actieprogramma op onderwijsgebied Socrates, PB L 28 van 3.2.2000.

(2) Besluit nr. 382/1999/EG van de Raad van 26 april 1999 tot vaststelling van de tweede fase van het communautaire actieprogramma inzake beroepsopleiding Leonardo da Vinci, PB L 146 van 11.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2701/02

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(26 september 2002)

Betreft: Bescherming van de privacy bij de correspondentie van Italiaanse banken

De Italiaanse banken maken voor de correspondentie met hun cliënten nog steeds gebruik van enveloppen waarop duidelijk de naam en/of het logo van de bank vermeld staat, waardoor buitenstaanders zomaar kennis kunnen nemen van de relatie tussen een persoon en een bepaalde bank. Dit in tegenstelling tot de banken van de andere Europese landen, die in het algemeen in hun correspondentie de privacy van hun cliënten volledig beschermen.

Is de Commissie voornemens de Italiaanse banken aan te sporen om, net als de andere Europese banken, gebruik te maken van blanco enveloppen, teneinde te voldoen aan de verplichting om de privacy van hun cliënten te beschermen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(6 november 2002)

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, is het in een aantal lidstaten gebruikelijk dat banken enveloppen gebruiken met hun naam en/of logo erop en wordt dat in andere lidstaten door sommige banken gedaan.

In andere lidstaten bestaat kennelijk een duidelijke tendens om blanco enveloppen te gebruiken, voor alle correspondentie of voor bepaalde soorten post, zoals bankkaarten.

De Commissie is van mening dat een klant die het gebruik van enveloppen met de naam of het logo van de bank als een inbreuk op zijn of haar privacy beschouwt, de bank kan verzoeken op een andere manier met hem of haar te communiceren, bijvoorbeeld door gebruik te maken van blanco enveloppen, internetbankieren of door de klant de documenten te laten afhalen bij de bank.

De Commissie kent geen voorbeelden van lidstaten waar dit bij wet is geregeld en heeft zelf ook geen plannen op dat gebied.