SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0360/01

van Werner Langen (PPE-DE) aan de Commissie

(8 februari 2001)

Betreft: Hindering van reisleiders in Portugal

Tijdens korte toeristische reizen naar Portugal komt het vaak voor dat Duitse reisleiders bij hun werk worden gehinderd of door inheemse reisleiders worden bedreigd en dat met de politie wordt gedreigd. Het is zelfs tot handtastelijkheden gekomen. Inheemse reisleiders en gezagsdragers verwijzen in dit verband naar de wettelijke verordening nr. 179/89 van 27.5.1989. Deze verordening was kennelijk in strijd met het geldend EU-recht. Daarom heeft de Portugese regering op 23 maart 1999 een nieuwe verordening uitgevaardigd, nr. 93/99, die de uitoefening van het beroep van reisleider door EU-burgers

tijdens korte toeristische verblijven mogelijk maakt. Aan deze vergunning zijn echter nog steeds voorwaarden verbonden (art. 6 A van verordening 93/99, in combinatie met artikel 5, II van verordening 179/89), die beperkingen voor bepaalde steden en monumenten inhouden (bijlage bij verordening 93/99).

Kan de Commissie het volgende mededelen:

1. Op welk punt was verordening 179/89 in strijd met het communautair recht?

2. Is de nieuwe verordening 93/99 in het algemeen en in het bijzonder wat betreft de bijlage erbij in strijd met het EU-recht, met name het recht op vrije beroepsuitoefening en het beginsel van het vrij verkeer van werknemers in de Europese Unie? Zo ja, hoe denkt zij het EU-recht in deze kwestie in Portugal te doen zegevieren en ertoe bij te dragen dat dergelijke schendingen de jure en de facto worden geëlimineerd?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(7 maart 2001)

Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten(1) is door de Portugese wet nr. 179/89 (Decreto-Lei No 179/89, de 27 de Maio) omgezet voor wat het beroep van toeristengids betreft. Dit beroep is in Portugal gereglementeerd, d.w.z. dat voor de uitoefening ervan een specifieke kwalificatie vereist is. Overeenkomstig de richtlijn is bij wet nr. 179/89 een stelsel van erkenning van beroepskwalificaties ingevoerd dat tot doel heeft toeristengidsen uit andere lidstaten de mogelijkheid te bieden hun beroep in Portugal uit te oefenen.

Deze wet was echter in strijd met artikel 49 (ex artikel 59) van het EG-Verdrag, zoals geïnterpreteerd in de jurisprudentie van het Hof van Justitie over toeristengidsen(2). Volgens deze jurisprudentie moet een onderscheid worden gemaakt tussen gidsen die zich in een andere lidstaat vestigen om daar permanent te werken en gidsen die tijdelijk diensten verstrekken in een andere lidstaat. In het eerste geval mag een lidstaat van de gidsen verlangen dat zij een nationale opleiding volgen of hun kwalificaties laten erkennen. In het tweede geval is dit echter in strijd met het beginsel van het vrij verrichten van diensten. Het Hof is niettemin van oordeel dat het algemeen belang verband houdend met het uitbaten van de historische rijkdommen en de ruimst mogelijke verspreiding van de kennis van de kunst en cultuur van een land een beperking op het vrij verrichten van diensten rechtvaardigt. Het Hof specificeert voorts dat een lidstaat het beginsel van het vrij verrichten van diensten overtreedt wanneer het de dienstverrichting van toeristengidsen afhankelijk stelt van het bezit van een beroepskwalificatie wanneer die dienstverrichting bestaat in het begeleiden van die toeristen op andere plaatsen dan de musea of historische monumenten die alleen onder begeleiding van een gespecialiseerde beroepsgids kunnen worden bezocht. Het Hof staat dus een uitzondering toe op het beginsel van het vrij verrichten van diensten door toeristengidsen.

Om zich te schikken naar het arrest van het Hof van Justitie heeft de Portugese regering wet nr. 93/99 (Decreto-Lei No 93/99 de 23 de Maio) goedgekeurd. Deze wet wijzigt wet nr. 179/89 teneinde, enerzijds, toeristengidsen uit andere lidstaten de mogelijkheid te bieden in Portugal diensten te verrichten zonder voorafgaande erkenning van hun kwalificaties en, anderzijds, vast te stellen welke plaatsen in Portugal onder bovengenoemde uitzondering vallen. De lijst van deze plaatsen, die als bijlage bij wet nr. 179/89, zoals gewijzigd, is gevoegd, lijkt niet in strijd te zijn met het evenredigheids- en subsidiariteitsbeginsel.

Gezien het voorgaande is de Commissie van oordeel dat de Portugese wetgeving niet in strijd is met het Europees recht.

(1) PB L 19 van 24.1.1989.

(2) Arrest van 26 februari 1991 in zaak C-154/89, Commissie/Frankrijk, Jurispr. 1991, blz. I-0659; Arrest van 26 februari 1991 in zaak C-180/89, Commissie/Italië, Jurispr. 1991, blz. I-0709; Arrest van 26 februari 1991 in zaak C-198/89, Commissie/Helleense Republiek, Jurispr. 1991, blz. I-0727.