ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0721/02

van Jules Maaten (ELDR) aan de Commissie

(14 maart 2002)

Betreft: Tabaksaccijnsen op medicinale kruidensigaretten

Onder verwijzing naar de antwoorden van de Commissie in 1997 op de vragen van Doeke Eisma (E-0480/97(1) en E-2484/97(2)) kan ik u mededelen dat het Gerechtshof in Leeuwarden inmiddels een uitspraak heeft gedaan.

1. Heeft de Commissie van deze uitspraak kennis genomen?

2. Zo ja, heeft de Commissie zich nu een oordeel gevormd over deze zaak, mede gelet op het onderzoek dat de Commissie naar de situatie in de verschillende lidstaten heeft gedaan?

(1) PB C 319 van 18.10.1997, blz. 88.

(2) PB C 82 van 17.3.1998, blz. 90.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 april 2002)

1. De Commissie heeft kennis genomen van de uitspraak van het Gerechtshof van Leeuwarden van 16 april 1999 (nr. 1059/96, jaar 1994-1995).

2. De vraag of artikel 7, lid 2, van Richtlijn 95/59/EG van de Raad van 27 november 1995 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten(1) op medicinale kruidensigaretten kan worden toegepast, is in het Accijnscomité aan de orde gesteld. De conclusie luidde dat dergelijke producten aan accijns moeten worden onderworpen, tenzij een nationale gezondheidsautoriteit of een gelijkwaardige officiële instantie in een lidstaat onder verwijzing naar een lijst van farmaceutische producten besluit dat een bepaald product uitsluitend voor medische doeleinden dient. Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, is Denemarken de enige lidstaat die voor dergelijke producten vrijstelling van accijns verleent.

(1) PB L 291 van 6.12.1995. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/10/EG van de Raad van 12 februari 2002 (PB L 46 van 16.2.2002).
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1405/02

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 mei 2002)

Betreft: Verzelfstandiging van ABX, het wegtransportbedrijf van de NMBS

In het kader van de herstructurering van de Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen (NMBS) zal ABX, het verlieslatende vrachtwagenbedrijf van de NMBS dat

ook over buitenlandse filialen beschikt, verzelfstandigd worden. Volgens persberichten zouden daarbij activa van de NMBS tegen spotprijzen verkocht worden aan ABX. Zo zou bijvoorbeeld de Brusselse site Klein-Eiland, een eigendom van 70 000 vierkante meter, geboekt zijn voor 10 000, terwijl de werkelijke waarde van deze terreinen op meer dan 260 miljoen wordt geschat.

Kan de Commissie zeggen of zij een dergelijke lage inschatting van activa met het oog op de verkoop aan een te verzelfstandigen dochteronderneming verenigbaar acht met de communautaire regelgeving inzake mededinging en overheidssteun?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(21 juni 2002)

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, is de NMBS voornemens haar organisatie te herstructureren en onder meer haar wegvervoeractiviteiten, die momenteel door de NMBS zelf en via dochtermaatschappijen onder de merknaam ABX worden uitgevoerd, over te hevelen naar een onafhankelijk bedrijf, dat volledig in handen van de NMBS zou zijn (ABX Logistics Group). Als onderdeel van deze reorganisatie wil de NMBS een kapitaalsverhoging bij de houdstermaatschappij doorvoeren in ruil voor aandelen via, onder andere, een overdracht van activa. De Commissie is nog niet in kennis gesteld van de bijzonderheden van de financiële elementen van deze reorganisatie en kan daarom, zoals het geachte parlementslid ongetwijfeld begrijpt, geen mening geven over de vraag of hiermee al dan niet overheidssteun is gemoeid en, zo ja, of deze verenigbaar is met de communautaire voorschriften inzake mededinging en overheidssteun.

De Commissie overweegt ernstig de Belgische overheid te verzoeken kennisgeving te doen van haar herstructureringsplan voor de NMBS/ABX, overeenkomstig artikel 88, lid 3, van het EEG-Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0569/02

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(22 februari 2002)

Betreft: Vraag in vervolg op vraag E-2783/00

Onder verwijzing naar mijn schriftelijke vraag E-2783/00(1) betreffende de vraag in hoeverre de Deense regels over het stellen van een zekerheid bij de oprichting van coöperatieve ondernemingen en naamloze vennootschappen in strijd zijn met het EU-recht, en tevens naar mijn brief in dit verband van 27.3.2001 aan de Commissie, waarbij zij op beide vragen heeft geantwoord dat zij op deze kwestie zal terugkomen zodra zij over verdere informatie beschikt, wil ik de Commissie graag de volgende vraag stellen: beschikt zij thans over nieuwe informatie voor de beantwoording van mijn oorspronkelijke vraag?

(1) PB C 136 E van 8.5.2001, blz. 95.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(3 april 2002)

De Commissie heeft een diepgaand onderzoek ingesteld naar de door het geachte parlementslid genoemde bepalingen en heeft zich daarbij gebaseerd op de door de Deense autoriteiten verstrekte gegevens. Zij zal dus binnenkort kunnen antwoorden op de vraag of deze voorschriften overeenstemmen met de beginselen van het EG-verdrag waaraan het Hof van Justitie heeft herinnerd in het arrest Centros.

Het gaat hier om het minimumkapitaal dat vereist is om een vennootschap op te richten. Naar aanleiding van de Europese Raad van Lissabon (23 en 24 maart 2000), heeft hierover benchmarking plaatsgevonden met betrekking tot de tijd en de kosten die verbonden zijn aan de oprichting van een vennootschap. De resultaten daarvan zijn onlangs gepubliceerd en zijn te vinden op de website: europa.eu.int/comm/enterprise/entrepreneurship/support_measures/start-ups/benchmarking.htm.

Het nut van een minimumkapitaal voor kapitaalvennootschappen staat ook op de agenda van de in september 2001 opgerichte deskundigengroep op hoog niveau op het gebied van vennootschapsrecht die aanbevelingen moet doen aan de Commissie om het vennootschapsrecht te moderniseren. De groep zal in juli 2002 verslag uitbrengen. De aanbevelingen van de deskundigengroep op dit gebied zouden een aanzienlijke invloed kunnen hebben op de oprichting van vennootschappen in Europa en met name op het begrip minimumkapitaal.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1230/02

van Luciano Caveri (ELDR) aan de Commissie

(29 april 2002)

Betreft: Telepass-norm

Op de Italiaanse snelwegen wordt voor de automatische inning van tolgelden al jaren lang het Telepass-systeem gebruikt. Kan de Commissie mij zeggen of deze norm op communautaire schaal exporteerbaar is of is het beter dat er voor de gehele Unie een nieuwe en modernere norm voor de tolkostenberekening wordt ontwikkeld?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(3 juni 2002)

Het Telepass-systeem is daadwerkelijk het eerste teletolsysteem dat op grote schaal in Europa gebruikt wordt. Het werd in het begin van de jaren negentig ingevoerd en telt in Italië meer dan 2 miljoen abonnees.

Evenwel zorgt de algehele verbreiding van dit systeem buiten de grenzen van Italië voor verschillende problemen:

- ten eerste hebben verschillende Europese landen zoals Portugal, Frankrijk en Spanje al andere systemen dan Telepass binnen hun landen geïnstalleerd en richten anderen zoals Duitsland of Nederland zich eveneens op andere oplossingen;

- ten tweede hebben de Europese instellingen voor normalisatie verschillende keren de normalisatie van Telepass op Europees niveau geweigerd;

- bovendien is dit systeem momenteel verouderd en hebben meer ontwikkelde technieken hun intrede gedaan die bijvoorbeeld radiostoringen tussen aangrenzende tolwegen, een probleem dat zich in bepaalde gevallen met Telepass voordoet, kunnen voorkomen.

Geconfronteerd met het mislukken van de pogingen op nationaal niveau en van de normalisatie-instellingen en zich onder andere baserend op technische werkzaamheden die in de loop van de afgelopen maanden zijn uitgevoerd in het kader van onderzoeksprojecten en de transeuropese vervoersnetwerken, zal de Commissie als onderdeel van haar werkprogramma voor 2002 een voorstel indienen voor een richtlijn over de interoperabiliteit van elektronische tolsystemen in Europa. Zoals in het Witboek Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen van september 2001 is aangekondigd(1), heeft de Commissie als doel gesteld om tussen 2005 en 2008 een pan-Europees teletolsysteem over het gehele Europese tolwegennet voor alle soorten voertuigen beschikbaar te stellen. Dit systeem sluit geenszins uit dat voor lokale of nationale behoeften tegelijkertijd andere systemen gebruikt kunnen worden. Het systeem moet gebaseerd worden op een moderne en efficiënte technologie die overal in Europa verspreid is en die aan automobilisten en burgers op reis andere diensten met toegevoegde waarde biedt.

(1) COM(2001) 370 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0632/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(6 maart 2002)

Betreft: De militaristische houding van de Verenigde Staten

Wij allen zijn na de gruwelijke aanslagen van 11 september op ondubbelzinnige wijze solidair met de slachtoffers en de Amerikaanse maatschappij. Desalniettemin kunnen wij de militaristische houding van de regering van de Verenigde Staten niet anders dan afwijzen. In plaats van het internationale terrorisme uit te roeien kan deze houding namelijk tot grote ellende leiden en unilaterale acties provoceren, hetgeen uiterst gevaarlijk is en in strijd is met het streven naar vrede in de wereld. De houding van de Amerikaanse regering kan zelfs de EU en haar rol op het wereldtoneel destabiliseren.

Welke maatregelen denkt de Raad te treffen om deze militaristische houding van de Verenigde Staten in te dammen?

Antwoord

(22 juli 2002)

De EU heeft haar onverdeelde sympathie betuigd met de families van de slachtoffers van de aanslagen van 11 september in het bijzonder en de gehele bevolking van de Verenigde Staten.

Terrorismebestrijding blijft een gezamenlijke prioriteit en de EU onderhoudt dan ook geregelde contacten met de Verenigde Staten om te bespreken wat de beste reactie is. De Raad is van mening dat louter militair optreden geen oplossing voor conflicten kan bieden, maar dat het, wil men vrede, stabiliteit en veiligheid tot stand brengen, in een breder kader dient te worden geplaatst en van passende politieke, economische en ontwikkelingsmaatregelen vergezeld dient te gaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1447/02

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(23 mei 2002)

Betreft: Toekomst van de melkquota's

De melkerijsector maakt zich ongerust over een mogelijke ontmanteling van de melkquotaregeling. De regeling waarborgt de producent een redelijk prijsniveau, en afschaffing zou een sterke prijsdaling tot gevolg kunnen hebben, en bijgevolg ook een belangrijk inkomensverlies.

1. Heeft de Europese Commissie studiewerk verricht over de mogelijke gevolgen van afschaffing van de melkquotaregeling op de interne markt?

2. Zo nee, is ze van plan om binnenkort onderzoek te verrichten naar de gevolgen van een dergelijke maatregel?

3. Heeft ze daarnaast ook de echte kosten-batenanalyse van afschaffing van de quotaregeling gemaakt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 juni 2002)

Artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1256/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 3950/92 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten(1), waarbij de in Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992(2) vervatte melkquotaregeling wordt gewijzigd, moet als volgt worden gelezen: De Raad zal in 2003, op basis van een verslag van de Commissie, een tussentijds onderzoek instellen dat doel heeft de bestaande regeling voor de extra heffing na 2006 te beëindigen.

Wat de indiening van dat verslag betreft, worden momenteel verschillende scenario's onderzocht. De conclusie van dat onderzoek zal worden voorgelegd aan het Parlement en aan de Raad in het kader van de Mid Term Review die gepland is voor juli 2002.

(1) PB L 160 van 26.6.1999.

(2) PB L 405 van 31.12.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0787/02

van Ursula Schleicher (PPE-DE) aan de Commissie

(19 maart 2002)

Betreft: Hervorming van de Europese scholen

Is het de Commissie bekend dat de Raad van bestuur van de Europese scholen overweegt om het gebruik van de voertaal (eerste vreemde taal) tot nog meer vakken uit te breiden, waardoor afbreuk zou kunnen worden gedaan aan het onderricht in de moedertaal? Hoe beoordeelt de Commissie de in de Raad van bestuur ter sprake gebrachte hervormingsvoorstellen en welke stappen zal zij nemen om negatieve gevolgen voor een meerderheid van andere taalsecties te voorkomen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(3 juni 2002)

In de preambule van het Verdrag houdende het statuut van de Europese scholen dat alle lidstaten en de Gemeenschappen op 17 juni 1994 hebben ondertekend, wordt gesteld dat met het stelsel van de Europese scholen een vorm van samenwerking tot stand komt met volledige eerbiediging van de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de inhoud van het onderwijs en voor de organisatie van hun onderwijsstelsel, en van hun verscheidenheid qua taal en cultuur.

De Raad van bestuur, de intergouvernementele instantie die verantwoordelijk is voor deze scholen, heeft geen enkel voorstel gedaan of overwogen om het onderwijs in de eerste vreemde taal uit te breiden.

De Raad van bestuur heeft een werkgroep opgericht die tot taak heeft een statistisch onderzoek te verrichten naar de financiële gevolgen die zouden kunnen optreden mocht tot een dergelijke verandering worden besloten. De Commissie zal hierover geen standpunt innemen voordat de resultaten van dat onderzoek beschikbaar zijn, en haar streven zal er dan op zijn gericht ervoor te zorgen dat rekening wordt gehouden met alle relevante opvattingen.

De Commissie stelt alles in het werk om te garanderen dat de verscheidenheid qua taal en cultuur in beginsel en in de praktijk wordt gerespecteerd. Met slechts één vertegenwoordiger op in totaal 16 leden van de Raad van bestuur van de Europese scholen zal zij zich daar binnen haar bevoegdheden naar beste vermogen voor blijven inzetten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0786/02

van Jens-Peter Bonde (EDD) aan de Commissie

(19 maart 2002)

Betreft: Lijst van veiligheidsmaatregelen voor kerncentrales

Kan de Commissie na de gebeurtenissen van 11 september een lijst van veiligheidsmaatregelen voor kerncentrales indienen en kan ze het huidige risico van een zelfmoordaanslag zoals die op het World Trade Center inschatten? Kan dit risico verminderd worden door het gebruik van een betonnen schild van 2,5 meter, zoals in Politiken van 6 november 2001 voorgesteld door Hans Bjerregård van het Forum voor Energie en Ontwikkeling?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(26 april 2002)

De vraag van het geachte parlementslid gaat over de veiligheidsmaatregelen die na de onverwachte gebeurtenissen van 11 september 2001 door de kerncentrales genomen zijn. In dit verband dient eraan herinnerd te worden, dat vanwege de bezorgdheid over non-proliferatie en stralingsbescherming, de sector kernenergie één van de industriële sectoren is waarbij de veiligheids- en beveiligingsnormen het strengst zijn.

Sinds 11 september 2001 hebben de autoriteiten van de lidstaten de bestaande beveiligingsvoorzieningen en de fysieke beschermingsmaatregelen die al gelden voor risicoinstallaties en meer in het bijzonder voor kerninstallaties versterkt. De pers heeft overigens veel aandacht geschonken aan de meest in het oog springende maatregelen, zoals de installatie in Frankrijk van een serie luchtdoelraketten in de nabijheid van de opwerkingsfabriek van bestraalde splijtstofelementen in La Hague. Daarbij moet echter worden opgemerkt dat de fysieke beschermingsmaatregelen van nature vertrouwelijk zijn. De bekendmaking van de details zou hun afschrikkende effect en dientengevolge hun doelmatigheid in gevaar kunnen brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0702/02

van Charles Tannock (PPE-DE)en Robert Goodwill (PPE-DE) aan de Commissie

(13 maart 2002)

Betreft: Gebruik van het nieuwe 500-eurobiljet voor het witwassen van geld en bij belastingontduiking

In antwoord op schriftelijke vraag E-3213/01(1) somt de Europese Commissie een aantal EU-lidstaten op waar tot voor kort bankbiljetten met een waarde van 200 tot 600 in gebruik geweest zijn, al blijft het een feit dat alleen Duitsland en Nederland een biljet hadden waarvan de waarde te vergelijken is met het nieuwe bankbiljet van 500.

De Europese Commissie wijst erop dat het moeilijk te zeggen is in hoeverre de euro gebruikt zal worden in onwettige transacties en dat ze gevallen van abnormaal gebruik van bankbiljetten in onwettige transacties na 2001 zal proberen op het spoor te komen. Maar ze antwoordt niet op de vraag of er politie-instanties geraadpleegd zijn, voordat het besluit gevallen is om een 500-eurobiljet in omloop te brengen en of ze bereid is om intrekking aan te bevelen als na de uitgifte Europol of Interpol tot de bevinding zouden komen dat het voor de zware misdaad een betekenisvol hulpmiddel bij de uitvoering van haar activiteiten vormt. Kan de Europese Commissie nu antwoord geven op die vragen?

Kan ze ook bevestigen dat het biljet op de eerste plaats ingevoerd is, omdat de Duitse overheid erop aangedrongen heeft, ondanks het feit dat het inwoners van Duitsland die belastingen wensen te ontduiken, gemakkelijker maakt om geld het land uit te brengen zonder ontdekt te worden? Zo ja, is dat dan naar haar mening gemakkelijk in overeenstemming te brengen met de aandrang waarmee de Duitse regering de laatste jaren gepleit heeft voor inhouding aan de bron of uitwisseling van informatie om belastingontduiking tegen te gaan?

(1) PB C 147 E van 20.6.2002, blz. 133.

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(2 mei 2002)

Volgens het EG-Verdrag en het statuut van het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB) ligt de bevoegdheid voor de bankbiljetten bij de Europese Centrale Bank. Besluiten tot invoering of terugneming van bankbiljetten kunnen dus niet door de Commissie worden genomen.

Wat de biljetten van 500 betreft die slechts enkele maanden geleden werden ingevoerd, is de Commissie van oordeel dat het ongepast zou zijn hypothetische beleidsaanbevelingen te overwegen op basis van een voorbarig oordeel of speculatie over het specifieke gebruik dat van deze coupure zal of zou kunnen worden gemaakt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0479/02

van Ari Vatanen (PPE-DE) aan de Commissie

(13 februari 2002)

Betreft: Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst en interim-overeenkomst tussen de EU en de Russische Federatie non-discriminatiebeginsel

De in de titel genoemde interim-overeenkomst is op 17 juli 1995 goedgekeurd en op 1 februari 1996 van kracht geworden.

Net als in het Verdrag van Amsterdam (artikel 90) is ook in de overeenkomsten tussen de EU en de Russische Federatie het beginsel van wederzijdse non-discriminatie opgenomen.

Zijn de betrokken artikelen in deze overeenkomsten ook rechtstreeks bindend voor de rechtbanken en andere autoriteiten van de EU-lidstaten?

Voorbeeld: Een rechtbank in een EU-lidstaat stelt vast dat de nationale voorschriften inzake invoerrechten op sommige punten in strijd zijn met het non-discriminatiebeginsel bij de invoer van bepaalde goederen.

Is het onder deze omstandigheden mogelijk dat de rechtbank onder verwijzing naar artikel 90 van het Verdrag van Amsterdam een klacht van bedrijf A wel aanvaardt omdat het deze goederen uit andere EU-landen invoert, maar de klacht van bedrijf B, dat dezelfde goederen uit Rusland invoert, niet aanvaardt met als argument dat de non-discriminatieregel in de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst en de interim-overeenkomst anders dan de non-discriminatiebepaling in het Verdrag van Amsterdam niet bindend is voor de belastingautoriteiten?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(19 maart 2002)

Artikel 300, lid 7, van het EG-Verdrag, bepaalt dat akkoorden met derde landen die door de Raad worden gesloten in overeenstemming met de bepalingen van het EG-Verdrag, verbindend zijn voor de instellingen van de Gemeenschap en voor de lidstaten. Individuele marktdeelnemers kunnen zich beroepen op overeenkomsten met derde landen als deze overeenkomsten geacht worden direct toepasselijk te zijn. Een overeenkomst kan als zodanig worden beschouwd als de bepalingen een voldoende duidelijke en nauwkeurig omschreven verplichting behelst, voor welker uitvoering en werking geen verdere handeling vereist is (zie bijvoorbeeld Zaak 12/86 Demirel en met betrekking tot de WTO-overeenkomst Zaak C-149/96 Portugal v Raad).

De vraag of deze overeenkomsten direct toepasselijk zijn en of er dus ook door personen een beroep op gedaan kan worden, wordt bepaald door de gerechtshoven van de Gemeenschap. Voor zover de Commissie weet is noch het Europees Hof van Justitie noch het Gerecht van Eerste Aanleg gevraagd vast te stellen of de bepalingen van de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst (PSO) en de Interim-Overeenkomst tussen de Gemeenschap en de Russische Federatie rechtstreeks toepasselijk zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1299/02

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(7 mei 2002)

Betreft: Franse landbouwfraude

Zou de Commissie in vervolg op het antwoord van commissaris Fischler op schriftelijke vraag P-0440/02(1) van Neil Parish willen bevestigen dat zij de Commissie begrotingscontrole van het Europees Parlement op de hoogte zal stellen zodra de Commissie het verslag nauwkeurig heeft doorgenomen en geëvalueerd? Zal de Commissie zo spoedig mogelijk haar standpunt naar voren brengen? Hoe denkt de Commissie de vermiste middelen terug te krijgen?

(1) PB C 229 E van 26.9.2002.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(10 juni 2002)

De Commissie is momenteel bezig met een grondig onderzoek van het auditrapport van de Franse Rekenkamer. Zij zal de Commissie Begrotingscontrole van het Europees Parlement haar oordeel over het rapport meedelen indien deze Commissie haar daarom verzoekt. De resultaten van het onderzoek zullen in beginsel beschikbaar zijn vóór het zomerreces.

Indien er aanwijzingen zijn van administratieve tekortkomingen die gevaar opleveren voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), zullen financiële correcties worden voorgesteld in het kader van de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen. Dit is een gevestigd gebruik, dat is vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid(1), waardoor jaarlijks in de gehele Unie 600-800 miljoen per jaar wordt teruggevorderd. Voor Frankrijk belopen de financiële correcties sinds 1994 457 miljoen, d.w.z. minder dan 1 % van het gedeclareerde bedrag.

(1) PB L 160 van 26.6.1999.