ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2768/02

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(1 oktober 2002)

Betreft: Pay-as-you-drive

De Britse verzekeraar Norwich Union wil vanaf 2004 in Europa de pay-as-you-drive-autoverzekering lanceren. Bedoeling is dat verzekeringspremies berekend worden op het effectieve gebruik van de auto. Auto's moeten daarvoor uitgerust worden met een systeem dat locatie en afgelegde routes registreert.

Wat is de mening van de Commissie over dit initiatief?

Volgt de Commissie de redenering van Norwich Union dat verzekeringspremies met dit systeem rechtvaardiger en goedkoper zullen worden voor mensen die hun auto minder vaak gebruiken?

Zal de Commissie stappen zetten om deze nieuwe verzekeringsformule te reglementeren en zo ja, welke?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(14 november 2002)

De Commissie heeft er uit een verzekeringsoogpunt geen bezwaar tegen dat een verzekeraar een pay-as-you-drive-systeem invoert voor de berekening van premies bij verzekeringsovereenkomsten voor motorvoertuigen, zoals vermeld door het geachte parlementslid. Algemeen gesproken kan het aanpassen van de premie aan het effectieve gebruik van het voertuig inderdaad voordelig zijn voor de verzekeringsnemer, op voorwaarde dat de bestuurder behoorlijk verzekerd blijft.

Zoals het geachte parlementslid wellicht weet, is de communautaire wetgeving inzake financiële diensten, waaronder verzekeringsproducten, echter gebaseerd op het beginsel van de vrijheid van tarifering. De Commissie is dan ook van mening dat de kosten van verzekeringspremies voor voertuigen bepaald moeten worden door de markt. Volgens de Commissie is het niet haar taak om een bepaalde berekeningsmethode voor premies op te leggen, zoals voorgesteld door het geachte parlementslid, maar veeleer om de efficiëntie van de interne verzekeringsmarkt te verbeteren zoals wordt beschreven in het Actieplan voor financiële diensten. De Commissie is ervan overtuigd dat scherpere concurrentie de consument kan helpen in zijn zoektocht naar lagere prijzen en een ruimere en innoverende productkeuze.

Toch kan de voorgestelde methode problemen opleveren in verband met de algemene gegevensbeschermingsrichtlijn 95/46/EC(1) en de nieuwe richtlijn 2002/58/EC betreffende privacy en elektronische communicatie(2), in het bijzonder met betrekking tot het evenredigheidsbeginsel en de specifieke bepalingen voor het gebruik van locatiegegevens. Derhalve is het raadzaam dat iedereen die een dergelijk systeem ontwikkelt, dit doet in nauwe samenwerking met zijn gegevensbeschermingautoriteit om te garanderen dat het niet in strijd is met de wetgeving inzake gegevensbescherming.

(1) Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, PB L 281 van 23.11.1995.

(2) Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie, PB L 201 van 31.7.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3861/02

van Barbara Weiler (PSE) aan de Commissie

(10 januari 2003)

Betreft: Invoering van een Europees identiteitsbewijs voor gehandicapten

Naar aanleiding van het Europees Jaar voor gehandicapten is het zinvol om een uniform Europees identiteitsbewijs voor gehandicapten in te voeren. Dat zou ook met het oog op de mobiliteit een belangrijke stap zijn.

Op grond van artikel 13 EGV (antidiscriminatieartikel) zou hierover een Europees initiatief kunnen worden genomen. Is de Commissie voornemens een desbetreffend voorstel in te dienen en zo ja, wanneer?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(10 februari 2003)

De vraag die de geachte afgevaardigde heeft opgeworpen, betreft geen thema dat onder discriminatie op grond van handicap valt. De Commissie is dan ook van oordeel dat artikel 13 niet kan worden ingeroepen om wetgeving te creëren voor de aangelegenheid die in de schriftelijke vraag aan bod komt. De Raad heeft daarenboven duidelijk te kennen gegeven dat de regels voor de toekenning van kaarten aan gehandicapten volgens haar tot de bevoegdheid van de lidstaten behoort(1). De Commissie is bijgevolg niet van plan om ter zake een voorstel te presenteren.

(1) Aanbeveling van de Raad 98/376/EG van 4 juni 1998, PB L 167 van 12.6.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3494/02

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Raad

(9 december 2002)

Betreft: Bloedvergieten in Nigeria

De schrijnende gebeurtenissen in Nigeria (moord op meer dan 200 christenen, brandstichting en vernieling van kerken en winkels) tonen nogmaals sterk aan hoe ernstig het internationale verschijnsel is van extreem geweld telkens als er een poging ondernomen wordt om de Sharia als staatswet op te leggen. Ook al blijft de EU bij haar principe dat de tradities van elk land gerespecteerd moeten worden, mag zij niet passief blijven toekijken als de mensenrechten, de menselijke waardigheid, de vrijheid van godsdienst en meningsuiting op zo'n grove en onmenselijke manier geschonden worden dat er een bloedbad aangericht wordt en bezittingen vernield worden, zoals zopas in Nigeria en straks misschien in één van de andere landen waarin fundamentalistische moslimorganisaties werkzaam zijn.

1. Kan de Raad mededelen of hij het niet noodzakelijk acht politieke sancties te nemen wanneer er, in naam van de godsdienst, een dergelijk bloedbad veroorzaakt wordt?

2. Kan de Raad mededelen welke maatregelen hij voornemens is te nemen om soortgelijke tragedies in de toekomst te voorkomen?

Antwoord

(4 maart 2003)

De vrijheid van denken, geweten en godsdienst is neergelegd in fundamentele internationale instrumenten inzake mensenrechten, waaronder de mensenrechtenverdragen van de Verenigde Naties. De EU veroordeelt de vervolging van mensen vanwege hun geloof of levensovertuiging, ongeacht de omstandigheden. De EU neemt elke gelegenheid te baat om er bij staten op aan te dringen wetten en praktijken te hanteren die tolerantie en wederzijds respect bevorderen, en religieuze minderheden tegen discriminatie, intimidatie en aanvallen te beschermen. Specifieke gevallen van godsdienstvervolging worden regelmatig bij de betrokken regeringen aangekaart, zowel in bilaterale contacten als in multilaterale fora zoals de jaarlijkse vergaderingen van de Commissie voor de rechten van de mens van de VN en van de Derde Commissie van de Algemene Vergadering van de VN.

In het geval van Nigeria is de EU weliswaar bezorgd over de recente uitbarstingen van geweld, maar is zij niettemin ingenomen met het streven van de Federale Regering om de Nigeriaanse wetgeving in overeenstemming te brengen met de internationale verdragen op het gebied van de mensenrechten. Tevens ziet de Europese Unie de vreedzame en wettige acties van zowel islamitische als christelijke mensenrechtengroeperingen in Nigeria in dit verband als een positief teken. De EU heeft de Nigeriaanse autoriteiten laten weten dat zij bereid is de bestaande dialoog in het kader van haar partnerschap met Nigeria voort te zetten, om de huidige ontwikkeling in de richting van een consolidering van de democratie en de eerbiediging van de mensenrechten te versterken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2905/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(16 oktober 2002)

Betreft: Preventieve aanval van de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk op Irak

De president van de Verenigde Staten, Georg Bush, heeft in strijd met de internationale rechtsorde die wordt vertegenwoordigd door de Verenigde Naties en in strijd met de elementaire beginselen van de internationale betrekkingen, zonder dat het dictatoriale karakter van het huidige regime in Irak als excuus mag dienen, een preventieve aanval van de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk op Irak aangekondigd. Dit is des te ernstiger omdat deze aanval gebaseerd is op een theorie met een expliciet imperialistisch karakter, volgens welke de Verenigde Staten zich het recht toeëigenen om preventieve oorlogen te voeren tegen alle landen die hun suprematie in de wereld betwisten.

Hoe staat de Europese Unie tegenover deze imperialistische oorlogsplannen? Welke stappen onderneemt zij om te trachten deze plannen te verhinderen, bijvoorbeeld met een beroep op de naleving van het internationaal recht? Welke stappen heeft zij ondernomen ten aanzien van het optreden van de minister-president van een EU-lidstaat als het Verenigd Koninkrijk?

Antwoord

(3 maart 2003)

De Raad is van oordeel dat Irak zich moet houden aan de VN-resoluties die op het land betrekking hebben, in het bijzonder de resoluties inzake massavernietigingswapens. De Raad heeft steeds gepleit voor een actie in het kader van de Verenigde Naties waarbij het internationaal recht wordt gerespecteerd. Hij was daarom ten zeerste verheugd over het besluit van de Verenigde Staten om in dat kader met hun partnerlanden samen te werken. De Raad heeft dan ook met voldoening geconstateerd dat Resolutie 1441 over Irak op 8 november 2002 met eenparigheid van stemmen door de VN-Veiligheidsraad is aangenomen.

Irak moet nu ten volle met de Verenigde Naties samenwerken, en zijn verplichtingen nakomen zoals die voortvloeien uit de resoluties van de VN-Veiligheidsraad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2587/02

van Ingo Schmitt (PPE-DE) aan de Raad

(11 september 2002)

Betreft: Op radiotechniek gebaseerde wapens

Is het de Raad bekend dat er nog steeds veel (uit de koude oorlog stammende) wapens bestaan die met radiotechniek/frequenties werken, en dat deze wapens vaak in het bezit zijn van particulieren?

Zijn er om die reden plannen voor de invoering van controles?

Heeft de Raad naar aanleiding van resolutie A4-0005/1999 van het Europees Parlement stappen ondernomen en, zo ja, welke?

Antwoord

(4 maart 2003)

De kwestie die het geachte parlementslid aan de orde stelt inzake op radiotechniek gebaseerde wapens, is nooit eerder aan de Raad voorgelegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2979/02

van Anders Wijkman (PPE-DE) aan de Commissie

(22 oktober 2002)

Betreft: Omvangrijke overheidssteun aan de Duitse houtindustrie

De houtindustrie heeft zich in Duitsland de afgelopen tien jaar aanzienlijk uitgebreid. Deze uitbreiding is mogelijk gemaakt door zeer omvangrijke overheidssteun aan de industrie. In de zomer van 2002 heeft Stendahl Pulp Mercer International besloten tot verdere uitbreiding. De Duitse overheid levert aan dit project (met een totaalbegroting van ongeveer 800 mio.)

een bijdrage van 715 miljoen aan leningen en steun. Overheidssteun van deze omvang beïnvloedt het mededingingsvermogen van de andere houtindustrieën in de regio op uiterst ongunstige wijze. Hoe verklaart de Commissie dat zij overheidssteun van deze omvang heeft goedgekeurd, terwijl deze haaks staat op de fundamentele voorwaarden (open-markteconomie, handel en mededinging tussen de landen van de EU) voor ontwikkeling en groei van de gemeenschappelijke markt van de EU?

In het kader van de aanstaande uitbreiding is er sprake van dat de lagere landbouwsteun aan de kandidaat-lidstaten eventueel wordt gecompenseerd via investeringssteun aan de industrie. Klopt dit?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(25 november 2002)

In juni 2002 gaf de Commissie toestemming voor steun aan Zellstoff Stendal voor de bouw van een nieuwe cellulosefabriek(1). De investeringskosten bedroegen ongeveer 800 miljoen EUR. Het steunbedrag beloopt ongeveer 250 miljoen EUR.

De steun werd toegekend op basis van regionale overwegingen om de economische ontwikkeling van een van de minderbegunstigde regio's in de Gemeenschap te bevorderen door het ondersteunen van investeringen en het scheppen van werkgelegenheid. Het project Zellstoff Stendal werd goedgekeurd op basis van de multisectorale kaderregeling betreffende regionale steun voor grote investeringsprojecten. De Commissie heeft ingestemd met de steunverlening omdat dit project een positieve impact heeft op de werkgelegenheid in de regio en omdat zij van oordeel is dat er geen overcapaciteit is in de betreffende sector.

Door de toepassing van de regels van de multisectorale kaderregeling voor grote investeringsprojecten werd het bedrag van de aan het Stendal-project toegekende steunverlening verlaagd ten opzichte van de intensiteit van de steun die over het algemeen wordt toegekend in de regio waar het project wordt uitgevoerd.

Dienovereenkomstige regels worden thans reeds toegepast in de kandidaat-lidstaten. Bijgevolg is de investeringssteun aan de industriesector geen compensatie voor een mogelijke verlaging van de landbouwsteun in de kandidaat-lidstaten.

(1) Zie persbericht IP/02/888 van 19.6.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2986/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Raad

(23 oktober 2002)

Betreft: Maatregelen om ongelukken in de visserij tegen te gaan

Het Europees Parlement heeft op 5 april 2001 een resolutie aangenomen over veiligheid en oorzaken van ongevallen in de visserij(1). In artikel 7 werd de Raad gevraagd om de Commissie opdracht te geven haar eigen inspanningen en die van de lidstaten en de internationale organisaties te coördineren en overleg te voeren met de betrokken sector en opleidingsinstellingen in de lidstaten ter bevordering en versterking van de preventieve- en veiligheidsmaatregelen in de visserij.

Heeft de Raad in dit verband een maatregel genomen?

Vindt de Raad ook niet dat deze coördinatie door de Commissie kan bijdragen aan de vermindering van het aantal ongevallen in de visserij?

(1) PB C 21 E van 24.1.2002, blz. 359.

Antwoord

(20 februari 2003)

De veiligheid in de visserij is een van de voornaamste onderwerpen in de wetgeving van de Raad op visserijgebied. Met name in Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector wordt voorzien in overheidssteun voor de vernieuwing van vissersvaartuigen, en onder andere voor verbetering van de veiligheid aan boord.

In het kader van de voorstellen voor de hervorming van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid, heeft de Commissie een voorstel ingediend tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2792/1999, dat maatregelen bevat om de steun voor de modernisering van de vaartuigen voort te zetten, met name op het gebied van de veiligheid aan boord, op voorwaarde dat deze maatregelen de visserij-inspanning niet verhogen.

De Raad is deze voorstellen thans aan het bespreken.

Op het gebied van veiligheid en gezondheid op de arbeidsplaats speelt de nieuwe communautaire strategie inzake de gezondheid en de veiligheid op het werk (2002-2006) een belangrijke rol.

De Raad heeft in juni 2002 een resolutie inzake de nieuwe communautaire strategie aangenomen, waarin wordt gewezen op de noodzaak om de gezondheid en de veiligheid op het werk in het beleid van de Gemeenschap te bevorderen en om een gecoördineerde aanpak uit te werken die onder andere het visserijbeleid bestrijkt.

In punt II.7 van de resolutie roept de Raad de Commissie op om hem, in het kader van haar initiatiefrecht, ieder voorstel voor te leggen dat nodig is voor het verwezenlijken van de in de nieuwe strategie genoemde doelstellingen inzake gezondheid en veiligheid, en in het bijzonder die voorstellen welke nodig zijn om het bestaande wetgevingskader te consolideren, te vereenvoudigen en te rationaliseren, teneinde een betere toepassing van de vigerende wetgeving mogelijk te maken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2659/02

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(20 september 2002)

Betreft: Samenwerking met dwarsliggende landen en gebieden

De Financial Action Task Force heeft op 21 juni 2002 een bijgewerkte lijst gepubliceerd met de landen en gebieden die niet tot samenwerking bereid zijn. Daarop staan de Cookeilanden, Dominica, Egypte, de Filipijnen, Grenada, Guatemala, Indonesië, de Marshalleilanden, Myanmar, Nauru, Nigeria, Niue, Oekraïne, Rusland alsmede Saint Vincent en de Grenadines.

Kan de Commissie meedelen

1. welke betrekkingen de EU met deze landen onderhoudt?

2. welke maatregelen de Commissie in het kader van deze betrekkingen neemt om het witwassen van geld te bestrijden?

3. of er bij de toetredingsonderhandelingen met Oekraïne over speciale maatregelen wordt gesproken?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(5 november 2002)

1. en 2. De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar het antwoord op schriftelijke vraag E-3497/01(1) van de heer Turco.

3. De Commissie benadrukt dat in het kader van de uitbreiding niet met Oekraïne wordt onderhandeld over toetreding. De betrekkingen met Oekraïne spelen zich af in het kader van de Overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en Oekraïne, anderzijds(2). Binnen dit kader hebben zowel Oekraïne als de Unie prioriteit toegekend aan justitie en binnenlandse zaken. Als gevolg daarvan heeft het actieplan op het gebied van justitie en binnenlandse zaken dat met Oekraïne werd overeengekomen, ook betrekking

op het witwassen van geld. De Unie zal de inspanningen van Oekraïne om het witwassen van geld tegen te gaan, ondersteunen, zodat het land kan voldoen aan de normen van het verdrag van de Raad van Europa inzake het witwassen van geld van 1990, de aanbevelingen van de Financial Action Task Force en de standaarden die zijn vastgesteld door de Egmont Groep. Daarnaast is de versterking van het witwasbestrijdingssysteem in Oekraïne ook een prioriteit in het TACIS-programma.

(1) PB C 277 E van 14.11.2002, blz. 6.

(2) PB L 49 van 19.2.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2907/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(16 oktober 2002)

Betreft: Belegering van het kantoor van president Arafat, van Palestina, door het Israëlische leger van Ariel Sharon

De belegering van het kantoor van president Arafat van Palestina door het Israëlische leger is een in politiek en moreel opzicht zeer ernstige en wrede daad van geweld, tegen de achtergrond van de gewelddadige situatie waarin Palestina en Israël verkeren door de koloniale bezetting van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook door de staat Israël. Als het aan Ariel Sharon ligt krijgt deze bezetting ongetwijfeld een genocidaal karakter.

Voor alle Europese burgers die rechtvaardigheid en vrede een warm hart toedragen en streven naar het beëindigen van alle vormen van lijden door de overheersing van een volk door een ander volk, vormt de agressie van het Israëlische leger tegen een ongewapende president een laffe en schaamteloze daad, die een hard en krijgshaftig antwoord verdient van de instellingen van de Europese Unie. Wij kunnen niet toestaan dat een dergelijk antwoord tot dusverre is uitgebleven en in ieder geval altijd ondergeschikt wordt gemaakt aan de blinde pro-Israëlische standpunten van de Verenigde Staten.

Wat doet en denkt de Raad van de Unie te doen aan deze agressie van het leger van Sharon die een affront voor de gehele mensheid vormt?

Antwoord

(3 maart 2003)

De Raad gelooft niet dat acties zoals de recente belegering van het kantoor van president Arafat door het Israëlische leger kan bijdragen tot een oplossing van de Israëlisch-Palestijnse crisis. Derhalve was de Raad ingenomen met de aanneming van resolutie 1435 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties (op 30 september 2002) en drong hij er bij beide partijen op aan zich zo terughoudend mogelijk op te stellen en deze resolutie integraal na te leven. Hij nam er nota van dat de Israëlische strijdkrachten zijn begonnen met hun terugtrekking uit de zone rond het kantoor van de Voorzitter van de Palestijnse Autoriteit en herhaalde dat beperking van de bewegingsvrijheid van de Palestijnen en hun leiders, en de vernietiging van hun infrastructuur, niet bijdragen tot de terreurbestrijding, noch tot Israëls rechtmatige streven naar veiligheid. Meer dan ooit is het nu van belang dat de Israëli's en de Palestijnen terugkeren naar de onderhandelingstafel. De Raad zal zich voor dit doel blijven inspannen, met name in het kader van het diplomatieke kwartet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2904/02

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 oktober 2002)

Betreft: Bretoens

Onlangs werd in Europa de Dag der Talen gevierd, op die dag werd een rapport voorgesteld over het Bretoens, de laatste nog levende Keltische taal op het Europese vasteland, die met uitsterven is bedreigd.

Nog slechts 300 000 van de vier miljoen inwoners van Bretagne begrijpen het Bretoens. Negentien jaar geleden waren dat er nog dubbel zoveel. Meer dan 80 % van degenen die nog Bretoens begrijpen zijn ouder dan 60 jaar. Het is een wedloop tegen de tijd want als alles blijft zoals het is, is het Bretoens ten dode opgeschreven. De Bretoenen hebben kritiek op Parijs, dat hun taal niet officieel erkent.

Voor de 3 000 kinderen die Bretoens volgen op school zijn er geen subsidies omdat de rechtsgronden hiervoor zouden ontbreken. Dit is een onhoudbare situatie.

Kan de Commissie het initiatief nemen om een rechtsgrond te creëren in het kader van haar bevoegdheid voor educatie?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(19 november 2002)

Artikel 149 van het EG-Verdrag bepaalt duidelijk dat de inhoud van het onderwijs en de opzet van het onderwijsstelsel onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten vallen.

De Gemeenschap is binnen de grenzen van de haar door het Verdrag toegewezen bevoegdheden vooral op het gebied van cultuur en onderwijs actief om de verscheidenheid van talen in Europa te waarborgen. In het verleden werden regionale en minderheidstalen voornamelijk via het onderwijs beschermd. In overeenstemming met artikel 151, lid 4, dat bepaalt dat de Europese Unie bij al haar werkzaamheden met culturele aspecten rekening moet houden, zijn veel projecten met betrekking tot regionale en minderheidstalen gefinancierd in het kader van communautaire programma's op het gebied van onder meer regionale en plattelandsontwikkeling, de informatiemaatschappij en het sociaal beleid.

Naar aanleiding van de resolutie van de Raad van 14 februari 2002 betreffende het bevorderen van talendiversiteit en het leren van talen in het kader van de uitvoering van de doelstellingen van het Europees Jaar van de talen(1), zal de Commissie op grote schaal overleg plegen op basis van een discussiestuk dat later in 2002 wordt gepubliceerd. Het overleg zal midden 2003 uitmonden in een mededeling aan het Europees Parlement en de Raad over een actieplan om het leren van talen en talendiversiteit te bevorderen. De acties zullen uit hoofde van bestaande communautaire programma's worden gefinancierd en omvatten maatregelen om regionale en minderheidstalen te beschermen.

(1) PB C 50 van 23.2.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3232/02

van Werner Langen (PPE-DE) aan de Commissie

(15 november 2002)

Betreft: Besturen van een tweewielig motorvoertuig met een B-rijbewijs

In de Bondsrepubliek Duitsland kan, anders dan in de overige EU-landen, een tweewielig motorvoertuig tot 125 ccm alleen met een B-rijbewijs (motorvoertuigen) worden bestuurd, als het rijbewijs van de oude categorie 3 vóór 1 april 1980 werd gehaald.

1. Kan de Commissie meedelen hoe de regelingen betreffende het besturen van een tweewielig motorvoertuig tot 125 ccm in de lidstaten van de Europese Unie eruitzien?

2. Denkt de Commissie dat er binnen afzienbare tijd in deze kwestie maatregelen op Europees niveau moeten of kunnen worden genomen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(19 december 2002)

1. De Commissie vestigt de aandacht van het geachte parlementslid op haar Interpretatieve mededeling betreffende het rijbewijs in de EU, die de gevraagde informatie bevat(1). In bovengenoemde mededeling wordt gezegd dat België, Spanje, Frankrijk, Italië en Oostenrijk het recht verlenen om een licht tweewielig motorvoertuig te besturen met een rijbewijs van categorie B en worden de precieze voorwaarden uiteengezet waaronder dit recht wordt verleend. Hierbij dient vermeld dat sedert de publicatie van bovenvermelde mededeling België op 1 september 2002 dit recht voor de nieuwe houders van een rijbewijs van categorie B heeft ingetrokken.

2. De Commissie is niet voornemens in de nabije toekomst initiatieven op dit gebied te nemen.

(1) PB C 77 van 28.3.2002, deel I, B.3, 4e streepje.