ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/493

(2004/C 84 E/0570)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2496/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(25 juli 2003)

Betreft: Afwijkingen op de mondiale lopende rekening

Kan de Commissie voor afgelopen jaar een raming en voor dit jaar een prognose geven van de omvang van de afwijkingen op de mondiale lopende rekening, uitgedrukt in euro en als percentage van het BBP? Kan zij toelichten waarom deze afwijking naar haar mening bestaat en mededelen of zij van mening is dat niet geregistreerde ontvangsten uit buitenlandse handel in enkele of alle lidstaten hiervan de reden zijn? Zo ja, wat is de waarschijnlijke omvang van de te geringe registratie en is er reden om aan te nemen dat deze per lidstaat eventueel kan verschillen? Welke gevolgen zou deze te geringe registratie voor de lidstaten kunnen hebben voor de waargenomen balans van de lopende rekeningen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(3 september 2003)

De Commissie maakt geen schattingen van de omvang van de afwijking van de mondiale lopende rekening. Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) is de enige internationale organisatie die voldoende informatie heeft om dergelijke schattingen te maken.

De meest recente cijfers over de afwijking van de mondiale lopende rekening, berekend door het IMF, hebben betrekking op 2001. De afwijking bedroeg toen in totaal 131,1 miljard euro. Uitgaande van de schatting die de Wereldbank van het bruto binnenlands product (bbp) voor 2001 (34 748 miljard euro) heeft gemaakt, komt deze afwijking overeen met 0,38 % van het mondiale bbp. De gemiddelde afwijking voor de periode 1995-2001 bedroeg — 49,4 miljard euro. In alle jaren, behalve in 1997, vertoonde deze afwijking een minteken.

Wat de bijdrage van de lidstaten aan de mondiale asymmetrie betreft, heeft de Commissie (Eurostat) alleen de omvang van de in de betalingsbalans van de Unie waargenomen asymmetrieën tot haar beschikking (1). In 2001 bedroegen de asymmetrieën in de lopende intra-EU-rekening 34,3 miljard euro (0,39 % van het bbp van de Unie). De afwijking is positief, wat betekent dat de gemelde activa de gemelde passiva in de betalingsbalans van de Unie overtreffen. Voorlopigeresultaten voor 2002 wijzen op een afwijking van 31,4 miljard euro. Deze positieve afwijking is een structureel kenmerk van het saldo van de lopende intra-EU-rekening over de periode 1995-2001. Over die periode vertoonde het saldo van de lopende intra-EU-rekening een gemiddelde positieve afwijking van 42,5 miljard euro.

Nadere gegevens zijn te vinden in twee bijlagen die rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement worden gestuurd.

(1) Uitgebreidere informatie is beschikbaar in Eurostat, 2002. Asymmetries of Current account in the intra-UE balance of payments, Working Papers and studies (http://europa.eu.int/comm/eurostat/Public/datashop/print-catalogue/EN?catalogue=Eurostat&collection=12-Working % 20papers % 20and % 20studies&product=KS-AO-02-004-_-N-EN).
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/374

(2004/C 78 E/0396)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1594/03

van Emilio Menéndez del Valle (PSE) aan de Commissie

(6 mei 2003)

Betreft: Handelsovereenkomst EG/Israël

Op 17 mei 2001 sprak het Europees Parlement zich in een resolutie over het Midden-Oosten (1) als volgt uit: „ … overwegende dat het feit dat handelsakkoorden door Israël onjuist ten uitvoer worden gelegd, tot gevolg heeft dat goederen die geproduceerd zijn in illegale nederzettingen onder de voordelen van de communautaire preferenties vallen,” (…) dringt er bij „de Commissie en de lidstaten op aan om doorslaggevende maatregelen te nemen teneinde eventuele schendingen van de regels van oorsprong door Israël in het kader van het handelsakkoord met de EU te corrigeren, en het Parlement daarover in te lichten, teneinde elke indirecte medeplichtigheid aan illegale nederzettingsactiviteiten te voorkomen”.

Blijft Israël nog steeds weigeren bij de vermelding van herkomst van zijn exportartikelen een onderscheid aan te brengen tussen in Israël geproduceerde goederen en in illegale nederzettingen vervaardigde produkten?

Is de Commissie van oordeel dat Israël het Protocol betreffende regels van oorsprong in het kader van het handelsakkoord momenteel in acht neemt?

Antwoord van de heer Bolkestein Namens de Commissie

(5 juni 2003)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar gemeenschappelijk antwoord op mondelinge vragen H-0266/03, H-0268/03, H-0270/03, H-0272/03, H-0278/03, H-0283/03, H-0287/03 van de heer Lipietz, mevrouw Banotti, de heer Cushnahan, mevrouw Morgantini, de heer Pronk, de heer Dhaene en mevrouw Sandbaek tijdens het vragenuurtje van het Parlement tijdens de sessie van mei 2003 (2).

(1) PB C 34 E van 7.2.2002, blz. 356.

(2) Schritelijk antwoord van 13.5.2003.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/618

(2004/C 78 E/0653)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3645/03

van Salvador Jové Peres (GUE/NGL) en Pedro Marset Campos (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft: Akkoord EU-Marokko

Op 24 oktober het 2003 gaf een functionaris van de Commissie op een conferentie in Almería toe dat de export van groente en fruit uit Marokko bij een aantal gelegenheden de door de Associatieovereenkomst vastgestelde maximumquota heeft overschreden. Hij erkende met name dat Marokko meer tomaten en courgettes in Europa had ingevoerd dan volgens de quotaregeling toegestaan was. Volgens de pers verklaarde deze functionaris dat het nieuwe contingent courgettes dat met Marokko was overeengekomen „niets nieuws is en geen enkele bedreiging vormt voor de producenten in zuid-oost Spanje, omdat Marokko deze hoeveelheden al eerder illegaal had ingevoerd waardoor de gevolgen voor de markt onwerkbaar zullen blijven”.

Waarom is de Commissie niet opgetreden als zij op de hoogte was van de overschrijding van de invoerquota? Hoe wil zij de naleving van de quota controleren na de hernieuwing van de Associatieovereenkomst EU-Marokko? Welke maatregelen overweegt zij bij overschrijding van de quota?
1.

De Commissie is zich bewust van het probleem met betrekking tot de ongecontroleerde verwijdering van afvalstoffen in Griekenland. Op basis van door de Griekse autoriteiten toegezonden informatie en na een groot aantal klachten heeft de Commissie in juli 2002 een inbreukprocedure ingeleid op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag. De Griekse autoriteiten hebben erkend dat eind 2002 nog 1399 illegale of ongecontroleerde stortplaatsen in bedrijf waren en hebben verklaard dat een nieuw afvalbeheersplan in behandeling was. Volgens hun tijdschema zouden alle illegale stortplaatsen eind 2007 gesloten zijn en worden zij door permanente installaties vervangen. De Commissie heeft in december 2002 een met redenen omkleed advies op grond van artikel 226 van the EG-Verdrag uitgebracht waarin Griekenland werd verzocht de nodige maatregelen te nemen om te voldoen aan de eisen van Richtlijn 75/442/EEG van 15 juli 1975 (3) betreffende afvalstoffen zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG van 18 maart 1991 (4). Indien Griekenland zijn verplichtingen niet nakomt zal de Commissie niet aarzelen om de zaak voor het Hof van Justitie te brengen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/424

(2004/C 78 E/0444)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2772/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(16 september 2003)

Betreft: Hoogte van de dekking van de beroepsaansprakelijkheidsverzekering voor kleine verzekeringsfirma's

Is de Commissie voornemens de aanzet te geven tot lagere Europese grenzen inzake de dekking van de beroepsaansprakelijkheidsverzekering? Een van de inwoners van mijn kiesdistrict is bezorgd over de hoogte van de dekking ten belope van 1 miljoen euro die hij als kleine verzekeringsfirma moet betalen.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 oktober 2003)

Het geachte parlementslid verwijst heel waarschijnlijk naar Richtlijn 2002/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 betreffende verzekeringsbemiddeling (1). Door die richtlijn zal een juridische regeling tot stand worden gebracht waardoor een hoog niveau van professionalisme voor verzekeringstussenpersonen wordt bereikt en de voorschriften inzake aan de klanten te verstrekken informatie worden aangescherpt. Daardoor zullen de klanten beter worden beschermd.

De richtlijn bepaalt dat verzekeringstussenpersonen bij een bevoegde autoriteit in hun lidstaat van herkomst in een register moeten worden ingeschreven, op voorwaarde dat zij voldoen aan strenge vereisten inzake bekwaamheid, betrouwbaarheid, dekking tegen beroepsaansprakelijkheid en, wanneer de verzekeringstussenpersonen financiële middelen van hun klanten beheren, de nodige financiële draagkracht.

De richtlijn vereist dat verzekeringstussenpersonen in het bezit zijn van een beroepsaansprakelijkheidsverzekering die het gehele grondgebied van de Gemeenschap dekt, of een andere vergelijkbare garantie voor aansprakelijkheid wegens beroepsnalatigheid, voor een bedrag van ten minste 1 000 000 EUR, van toepassing per schadegeval, en in het totaal 1 500 000 EUR per jaar voor alle schadegevallen. Die verzekering of financiële garantie is niet vereist wanneer een verzekeringsonderneming, herverzekeringsonderneming of andere onderneming in naam waarvan de verzekerings- of herverzekeringstussenpersoon handelt, volledig aansprakelijk is voor het handelen van de tussenpersoon (overeenkomstig artikel 4, lid 3, van de richtlijn).

Zodra de verzekerings- of herverzekeringstussenpersoon in zijn lidstaat van herkomst is geregistreerd, kan hij uit hoofde van de vrijheid van vestiging en de vrijheid van dienstverrichting in de gehele Gemeenschap zijn werkzaamheden uitoefenen.

De richtlijn moet per 15 januari 2005 door de lidstaten worden toegepast.

(1) PB L 9 van 15.1.2003.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/94

(2004/C 84 E/0123)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3731/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Terni

In antwoord op vraag E-0973/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Terni projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het SAVE II-programma, heeft de Commissie op 25 april 2003 meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord van die gemeente nog projecten voor SAVE II heeft ontvangen?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw de Palacio namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3704/03, E-3705/03, E-3706/03, E-3707/03, E-3708/03, E-3709/03, E-3710/03, E-3711/03, E-3712/03, E-3713/03, E-3714/03, E-3715/03, E-3716/03, E-3717/03, E-3721/03, E-3722/03, E-3723/03, E-3724/03, E-3725/03, E-3726/03, E-3727/03, E-3728/03, E-3729/03, E-3730/03 en E-3731/03

(28 januari 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid in verband met de 25 schriftelijke vragen inzake de gemeenten Ancona, Carrara, Firenze, Livorno, Macerata, Massa, Perugia, Pesaro, Pisa, Pistoia, Prato, Siena en Terni mede dat Altener II en SAVE II beide geëindigd zijn in 2002, hetgeen betekent dat er sinds april 2003 uitnodigingen tot het indienen van voorstellen zijn gepubliceerd en er ook geen projecten meer zijn voorgesteld.

In verband met schriftelijke vraag E-3716/03, heeft de stad Pistoia een voorstel ingediend voor het Altener II-programma in de uitnodiging tot het indienen van voorstellen 2001. Dit voorstel „Resred” heeft het niet gehaaid en kreeg geen steun, omdat onderzoek van onafhankelijke deskundigen had uitgewezen dat het voorstel niet voldoende meerwaarde op Europees niveau bood en niet genoeg tot navolging zou aansporen, omdat het zich richtte op voorlopige haalbaarheidsstudies in voornamelijk Italiaanse en Griekse gemeenten; verder hebben ook andere problemen inzake de voorgestelde aanpak, projectteam, begroting enz. tot dit negatieve resultaat geleid.

(1) PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/438

(2004/C 88 E/0443)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2741/03

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft: Kroatië

Zal de Commissie bij de behandeling van de aanvraag van Kroatië om toetreding tot de Europese Unie aandacht besteden aan de situatie in Krajina en de mogelijke terugkeer van de door het Kroatische leger in 1995 verdreven bevolking? Is zij van oordeel dat de mogelijkheid tot terugkeer voor de ontheemden en de behandeling van minderheden onder de criteria van Kopenhagen voor toetreding tot de EU vallen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(26 september 2003)

Bij de behandeling van de aanvraag van Kroatië om toetreding tot de Unie zal de Commissie nagaan in welke mate Kroatië voldoet aan de criteria die zijn vastgelegd in de Artikelen 49 en 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie alsmede de criteria die zijn opgenomen in de conclusies van de Europese Raad van Kopenhagen (1993). Volgens laatstgenoemde criteria („Criteria van Kopenhagen”) dient een lidstaat: (i) een stabiele democratie te zijn, de mensenrechten te respecteren, een rechtsstaat te zijn en minderheden te beschermen; (ii) een functionerende markteconomie te hebben en het vermogen om het hoofd te bieden aan de concurrentiedruk en de marktkrachten binnen de Unie; (iii) de gemeenschappelijke voorschriften, de normen en het beleid over te nemen die de hoofdzaak vormen van het Gemeenschapsrecht.

Daarom zal beoordeling van het proces van terugkeer van vluchtelingen naar Kroatië en de behandeling van minderheden cruciaal zijn bij de vaststelling of de overheid voldoet aan de criteria van Kopenhagen, op basis waarvan de Commissie de Raad de aanbeveling zal doen om in het voorjaar van 2003 al dan niet toetredingsonderhandelingen met Kroatië te beginnen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/217

(2004/C 78 E/0222)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3070/03

van Christoph Konrad (PPE-DE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft: Concurrentiedistorsies door Duitse wet inzake de internationale economie

1. Is het de Commissie bekend dat de Duitse Bondsregering op het gebied van de wapenindustrie een nieuwe vergunnings- en meldingsplicht voor de verkoop van ten minste 25 % van de aandelen van binnenlandse bedrijven aan buitenlandse kopers wil invoeren? Zo ja, hoe reageert de Commissie hierop en heeft zij hierover reeds een standpunt ingenomen?

2. Deze nieuwe federale wet moet gelden voor ondernemingen die exportrelevante goederen vervaardigen of daarmee handelen. Doel van de vergunningsplicht moet zijn om het wegtrekken van Duitse ondernemingen en het verwerven van invloed door derde landen op de gevoelige wapenbranche te controleren.

3. De definitie en de afbakening van datgene wat in ruimere zin tot „wapenindustrie” behoort, is vaag. Wat denkt de Commissie tegen het gevaar te ondernemen dat zich door een dergelijk vergunningsvoor-behoud van een EU-regering ook in andere economische branches een politiek gemotiveerde beïnvloeding kan ontwikkelen en dat daardoor de concurrentiepositie en de vrijheid van ondernemers van de betrokken Duitse ondernemingen essentieel kan worden beïnvloed?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(27 november 2003)

Overeenkomstig artikel 56 van het EG-Verdrag zijn alle beperkingen van het kapitaalverkeer tussen lidstaten onderling en tussen lidstaten en derde landen verboden, maar overeenkomstig artikel 58 van het EG-Verdrag doet het bepaalde in artikel 56 niets af aan het recht van de lidstaten:

— alle nodige maatregelen te nemen om overtredingen van de nationale wetten en voorschriften tegen te gaan;

— te voorzien in procedures voor de kennisgeving van kapitaalbewegingen ter informatie van de overheid; en

— maatregelen te nemen die op grond van de openbare veiligheid gerechtvaardigd zijn (artikel 58, lid 1, onder b, van het EG-Verdrag).

In zijn vraag verwijst het geachte parlementslid naar een Duits federaal wetsvoorstel, dat nog in voorbereiding is. Voordat de Commissie een verder standpunt kan innemen, moeten de bestaande wetgeving en de definitieve bewoordingen van het wetsvoorstel worden onderzocht. Een goedkeurings- of aanmeldingsprocedure met betrekking tot de verkoop van meer dan 25 % van de aandelen van binnenlandse bedrijven aan buitenlandse kopers op het gebied van de wapenindustrie en de exporthandel kan namelijk vallen onder deze voorzichtigheidsoverwegingen. De Commissie zal natuurlijk nagaan of het toepassingsgebied van deze nieuwe wet geen aanleiding geeft tot bezwaren in de zin van artikel 58, lid 3, van het EG-Verdrag (willekeurige discriminatie, verkapte beperking van het vrije kapitaalverkeer).

Op basis van de beschikbare informatie is de Commissie niet van plan specifieke maatregelen te nemen als de lidstaten initiatieven nemen zoals die beschreven door het geachte parlementslid. De Commissie zal echter ervoor blijven zorgen dat het vrije kapitaalverkeer niet onrechtmatig wordt beperkt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/306

(2004/C 78 E/0308)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3642/03

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft: Eurobarometerenquête

Kan de Commissie mededelen waarom in afdeling 2.2 van de jongste Eurobarometer Flash Survey (nr. 151) de vraag is gesteld of ondervraagden bepaalde landen een bedreiging van de wereldvrede achtten?

Wat is de bedoeling van deze afdeling, daar beoordeling van toekomstige bedreigingen van de wereldvrede niet wordt genoemd als een van de fundamentele doelen van het onderzoek en gezien het feit dat de antwoorden in de conclusie van Flash Survey niet eens worden genoemd?

Kan de Commissie mededelen hoe de landen die in dit onderzoek voorkomen zijn uitgekozen en welke maatregelen zal zij nemen om te waarborgen dat de methodologie van dit soort onderzoeken in de toekomst wordt verbeterd?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(23 december 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-3334/03 van mevrouw Muscardini (1).

(1) Zie blz. 263.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/779

(2004/C 78 E/0829)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3100/03

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft: Betrokkenheid van de Commissie bij nationale campagnes

In het statuut van de Commissie staat dat de Commissie en haar werknemers in hun relaties met het publiek „voorkomend, zakelijk en onpartijdig” moeten optreden

Kan de Commissie, vooral in verband met de eis van onpartijdigheid, zeggen hoe zij zich in de praktijk opstelt tegenover Commissieleden en/of werknemers van de Commissie die meedoen aan nationale campagnes voor referenda in verband met de EU en de EMU?

Gecombineerd Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3098/03 en E-3100/03

(19 november 2003)

Zoals de Commissie reeds herhaaldelijk heeft geantwoord op schriftelijke of mondelinge vragen van Parlementsleden (1), zijn haar leden mannelijke en vrouwelijke politici die een politieke functie vervullen en die, met inachtneming van de verplichtingen die uit hun functie voortvloeien, de vrijheid behouden om in volledige onafhankelijkheid en onder hun eigen verantwoordelijkheid hun persoonlijke mening te uiten.

De gedragscode voor de Commissieleden bepaalt dat de Commissarissen actief lid mogen zijn van een politieke partij of vakbond, voorzover dat hun beschikbaarheid ten dienste van de Commissie niet in het gedrang brengt.

(1) Zie bijvoorbeeld het antwoord van voorzitter Prodi op schriftelijke vraag E-2459/99, E-2600/99 en E-2628/99, PB C 225 E van 8.8.2000 en het antwoord van voorzitter Prodi op schriftelijke vraag E-2629/99, PB C 46 E van 13.2.2001.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/441

(2004/C 78 E/0463)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2903/03

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Commissie

(1 oktober 2003)

Betreft: Opschorting van samenwerkingsovereenkomsten en uitstel van de ondertekening van samenwerkingsakkoorden

In zijn antwoord op mijn vraag E-0520/03 (1) van 13 februari 2003 omtrent de eerbiediging van de vrouwenrechten in Pakistan, informeerde de Raad me dat tot op heden geen enkele overeenkomst met een derde land waarin een mensenrechtenclausule als „essentieel element” was opgenomen, werd opgeschort.

Wel schortte de EU in een aantal gevallen waarbij de essentiële elementen van de overeenkomst werden geschonden, sommige bepalingen van de overeenkomst op. Dit was het geval voor de financiële bepalingen van het akkoord van Cotonou met Zimbabwe (2002), de Comoren (2000), Ivoorkust (2000), Fiji (2000), Haïti (2000) en Liberia (2001). Welke schendingen van de essentiële elementen vonden in deze zes verschillende landen plaats?

In het geval van Kroatië (1995), Pakistan (1999), Algerije (1998) en Rusland (1995) werd de ondertekening van de samenwerkingsakkoorden uitgesteld vanwege bezorgdheid op het gebied van de mensenrechten. Mensenrechten is natuurlijk een breed begrip. Over welke schendingen van de mensenrechten ging het hier in deze vier landen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(25 november 2003)

De Commissie hecht groot belang aan de mensenrechtenclausule in overeenkomsten tussen de Gemeenschap en derde landen en beschouwt dit als een positief instrument om mensenrechten en democratie te bevorderen. Structurele uitwisselingen met derde landen op basis van deze clausule bieden een betere mogelijkheid om de doelstellingen van de clausule te verwezenlijken dan het toepassen van starre criteria voor de schorsing van delen van een overeenkomst. De Commissie is het er desalniettemin mee eens dat in sommige omstandigheden strafmaatregelen noodzakelijk zijn. Wanneer dergelijke maatregelen uiteindelijk genomen worden, na zorgvuldige beoordeling van de specifieke situatie in het betreffende land, is het van belang niet alleen na te denken over het effect van de maatregelen, maar ook over de voorwaarden waaronder ze weer opgeheven kunnen worden.

Sinds 1996 is een aantal malen een beroep gedaan op de mensenrechtenclausule, waaronder met betrekking tot een aantal door het geachte parlementslid genoemde landen, ter onderbouwing van het verzoek tot een officiële overlegprocedure met een derde land of de schorsing van de samenwerking en het opleggen van andere sancties. In al deze gevallen werd de mensenrechtensituatie in het betreffende land zorgvuldig beoordeeld. Daarbij vermeed de Commissie een „mechanische” of „typologische” methode, waardoor alle aspecten van de precaire situatie in het betreffende derde land onvoldoende in ogenschouw zouden zijn genomen.

De Commissie hanteert dezelfde aanpak bij een besluit over het vertragen of uitstellen van onderhandelingen over of de ondertekening van een bilaterale overeenkomst, zoals het geachte parlementslid beschrijft.

(1) PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 62.