SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3665/02

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(18 december 2002)

Betreft: Harmonisering van Europese tolsystemen voor vrachtwagens op basis van gereden kilometers

De EU-landen kennen momenteel verschillende vormen van tolheffing op hun prioritaire wegennet. In sommige landen bestaan vaste tolpunten, in andere zijn er plannen voor de invoering van moderne tolsystemen die voor het gehele grondgebied de vaststelling en inning van de te betalen tolheffingen technisch mogelijk maken, of wordt binnenkort begonnen met de aanleg van zulke systemen. Te denken valt daarbij aan systemen die met microgolven werken (zoals in Italië) of van GPS gebruik maken (waartoe bijv. in Duitsland is besloten).

1. Moeten de systemen die momenteel ter discussie staan, op het punt van de daarmee te behalen resultaten als technisch gelijkwaardig worden beschouwd? Kan bijvoorbeeld met alle systemen informatie met het oog op verkeersgeleiding en filevermijding op hetzelfde kwaliteitsniveau worden doorgegeven aan de individuele chauffeur?

2. Welk systeem biedt met het oog op de uitbreiding van de EU en de te verwachten toename van het vrachtverkeer op dit moment de grootste technische mogelijkheden om aan de toekomstige uitdagingen het best het hoofd te bieden?

3. Bestaat er in de kandidaat-lidstaten een bepaalde voorkeur?

4. Bij welk systeem zijn de kosten van invoering het laagst respectievelijk wordt het break even-punt het snelst bereikt?

5. Is het bij de momenteel ter discussie staande systemen eventueel ook mogelijk tegen betaling gebruik te maken van eenzelfde keuze aan informatiediensten (bijv. opvragen van de toestand op de weg, het weer op het traject, berichten over ongevallen en files, maar ook van gegevens over de bedrijfsinterne vervoerslogistiek)? Zijn er rentabiliteitsberekeningen uitgevoerd voor de mogelijke benutting van zulke diensten?

6. Zullen wegvervoerders die in het transnationale goederenvervoer actief zijn, afhankelijk van de technische oplossing waarvoor elk land kiest, hun vrachtwagens moeten voorzien van verschillende On Board Units? Zo ja, hoe groot zou dan voor de totale vervoerssector de financiële belasting worden als gevolg van de inbouw van de diverse noodzakelijke systemen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(5 februari 2003)

De genoemde systemen, namelijk die welke met microgolven werken en Dedicated Short Range Communications of DSRC worden genoemd, en de satellietoplossing (plaatsbepaling door satelliet (GPS) en gebruikmaking van mobiele telefoons) zijn niet gelijkwaardig.

Voor de betaling houdt de GPS-oplossing de grootste belofte voor de toekomst in, aangezien zij concrete toepassingen mogelijk maakt op het geheel van het Europese wegennet, zonder installatie van grondapparatuur en van specifieke infrastructuur. De DSRC-oplossing is oorspronkelijk ontworpen met het oog op integratie in de in bepaalde landen bestaande tolhekken. Zij is dus voornamelijk aan die context aangepast.

Wat de andere toepassingen van wegentelematica betreft (informatie voor reizigers, volgen van gevaarlijke stoffen, automatisch oproepen van noodnummer bij ongevallen, enz), maakt het voor de GPS-oplossing gebruikte apparaat het aanbod van al deze diensten mogelijk. Met de DSRC-badge kan echter geen enkele van deze diensten worden geactiveerd omdat deze badge niet voor dat doel is ontworpen.

Voor zover de Commissie momenteel weet, zijn er tot dusverre nog geen uitgebreide rendementsberekeningen over de toepassing van dergelijke telematicadiensten gebeurd. De grote onbekende voor al dergelijke prognoses is dat men niet weet hoeveel klanten bereid zijn om voor dergelijke diensten te betalen, en vanaf welk moment. Er zijn aanwijzingen dat dit aantal, dat nu nog laag is, zal toenemen wanneer doeltreffende en aantrekkelijke diensten worden aangeboden, niet alleen voor op de weg, maar ook voor de combinatie van alle vervoerswijzen over land.

Bepaalde landen beschikken al over systemen voor DSRC-betaling op afstand. Dergelijke betalingstypes zullen in de toekomst zeker nog worden gebruikt om de aanleg van nieuwe infrastructuur te financieren. Landen echter die op hun wegennet een betalingssysteem voor het vervoer van goederen willen opzetten, kijken blijkbaar echter vooral naar de GPS-oplossing.

De kosten van de telematicasystemen worden veroorzaakt door:

- de systemen aan de grond (infrastructuur, apparatuur op de weg, centrale systemen),

- de apparatuur aan boord van de voertuigen.

Wat de kosten van de systemen aan de grond betreft, is de DSRC-oplossing veel duurder qua installatie en het onderhoud. Wat de apparatuur aan boord van voertuigen betreft, is in de huidige situatie de GPS-oplossing veel duurder dan die welke gebruik maakt van DSRC. De Commissie is evenwel van mening dat bij massaproductie de prijs van de satellietapparatuur tegen 2010 aanzienlijk zal verlaagd zijn.

Van nu tot 2010 zouden de kosten van de satellietoplossing aanzienlijk moeten teruglopen en moeten de technische problemen die nu nog bestaan grotendeels zijn opgelost. Deze oplossing wordt waarschijnlijk dus optimaal voor alle gevallen en biedt ook een goede gelegenheid om het Europese satellietnavigatiesysteem, Galileo, dat vanaf 2008 operationeel zal zijn, te benutten.

Ondanks de door de Commissie ondersteunde inspanningen (in toepassing van de Raad van 17 juni 1997) om de interoperabiliteit van de nationale systemen te verbeteren, is het risico groot dat er in de sector van de vrachtwagens zeer diverse en incompatibele apparatuur wordt geïntroduceerd. In haar witboek over het vervoerbeleid heeft de Commissie daarom aangekondigd dat zij in dat verband in de loop van 2003 een ontwerp voor een Europese richtlijn zal indienen bij de Raad en het Europees Parlement.