ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1186/98

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Verkwisting voor het afvalverslag

Weet de Commissie dat het afvalverslag van het Instituut voor prospectief technologisch onderzoek onder auspiciën van het gemeenschappelijk onderzoekscentrum van de Europese Commissie, alle Europese parlementsleden afzonderlijk als expreszending vanuit Spanje toegestuurd is, tegen een stukprijs van 620 peseta?

Vindt de Commissie zo'n verkwistende uitgave niet misplaatst, zelfs voor een verslag over afval?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie

(29 mei 1998)

Het geachte parlementslid is van oordeel dat de Commissie overdreven uitgaven heeft gedaan (totale uitgaven voor de verzendingen: 456 ecu) voor de verzending van het verslag "La définition légale du déchet et son impact sur la gestion des déchets en Europe" aan de leden en plaatsvervangende leden van de commissie Milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming van het Parlement.

Dit document is opgesteld naar aanleiding van een verzoek van de voorzitter van die commissie aan het Instituut voor Technologische Prognose (IPTS) eind februari 1997. Het moest vroeg genoeg bij het Parlement aankomen om op de openbare hoorzitting over afval van 26 november 1997 te kunnen worden gebruikt. Gelet op de door het IPTS gebruikte procedures voor kwaliteitscontrole en op de omvang van deze studie was dit een zeer korte termijn.

De studie is in feite als volgt verlopen:

- start in maart 1997

- eerste volledige werkdocument in juni 1997

- verzending voor raadpleging aan ongeveer 150 Europese experts in juli 1997

- laatste antwoorden ontvangen begin september 1997

- tweede document in oktober 1997 en tweede raadpleging van experts. Antwoordtermijn begin november 1997

- opstelling van de uiteindelijke versie, vertaling van het verslag in het Frans en reproductie in een voldoende aantal exemplaren, 14 november 1997

- verzending in de week van 17 november 1997

- ontvangst en distributie in de postvakken van de leden omstreeks 21 november 1997.

Gelet op dit tijdschema en op het feit dat een normale verzending met de post de naleving van de termijnen niet kon garanderen, was de expressdienst de enige manier om ervoor te zorgen dat de betrokken parlementsleden het verslag tijdig zouden ontvangen.

Ook dient te worden opgemerkt dat het verslag alleen aan de leden van de betrokken parlementaire commissie werd toegestuurd en niet aan alle parlementsleden, zoals de vraag van het geachte parlementslid doet vermoeden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1442/98

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(11 mei 1998)

Betreft: Euro 1999

In de mededeling van de Commissie over de praktische aspecten van de invoering van de euro (COM(98) 0061 def., blz. 14) wordt verwezen naar de twee euro-verordeningen, gebaseerd op artikel 235 en artikel 109 van het Verdrag, waarin de aanrekening van kosten voor de omrekening niet expliciet wordt toegestaan doch evenmin expliciet wordt verboden: "andere juridische principes in de verordeningen en in de nationale wetgeving kunnen de banken echter wel beperken in hun mogelijkheden kosten aan te rekenen: zo zouden geen kosten mogen worden aangerekend voor de omrekening van inkomende betalingen en voor de omrekening van bankrekeningen aan het einde van de overgangsperiode. Evenzo zou het aanrekenen van een hogere provisie voor een in euro luidende dienst dan voor dezelfde in de nationale munteenheid luidende dienst de juridische gelijkwaardigheid van de euro en de nationale munteenheid ondermijnen. De Commissie is van oordeel dat dergelijke praktijken onwettelijk zouden zijn".

Welke maatregelen zouden de centrale banken en/of de nationale overheden naar het oordeel van de Commissie kunnen nemen om te voorkomen dat dergelijke praktijken toch plaatsvinden?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0967/98

van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie

(30 maart 1998)

Betreft: Vrachtvervoer via Oostenrijk en transitovergunningen

De Griekse overheidsonderneming PYRKAL voert vaak transitovrachtvervoer uit over grondgebied van de Gemeenschap en van derde landen. Onlangs moest bij twee gelegenheden (vrachtvervoer van Griekenland naar België en van Slowakije naar Griekenland) worden vastgesteld dat de Oostenrijkse autoriteiten nog steeds een transitovergunning eisen, precies zoals zij deden voordat hun land tot de EU toetrad.

Hierbij mag worden opgemerkt dat het ging om vracht van het type "Rid Class 1 - cargo", aangemerkt als "Euro 1 certificated", dat het vervoer per trein plaatsvond en dat België en Duitsland (lidstaten van de Unie), over wier grondgebied de vracht vervoerd werd, geen enkele transitovergunning eisen.

Kan de Commissie zeggen of Oostenrijk het recht heeft een transitovergunning te eisen voor vracht die van communautaire oorsprong is (iets wat de overige lidstaten van de EU niet doen) en wat zij denkt te ondernemen opdat het gewraakte land zijn verdragsverplichtingen die het in het kader van de Unie is aangegaan, nakomt?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(25 mei 1998)

De Commissie bevestigt dat krachtens Richtlijn 96/49 van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor(1) de afzender het vervoer van gevaarlijke goederen die zijn aangemerkt als "radioactiv immune diffusion (RID) class 1 - cargo" schriftelijk moet aanmelden. Aangezien het geachte parlementslid geen bijzonderheden geeft over het soort goederen dat werd vervoerd, kan de Commissie niet zeggen of de door de Oostenrijkse autoriteiten gevraagde "doorvoervergunning" strookt met de bestaande communautaire wetgeving. Voor het vervoer van goederen van klasse 1 zoals ontplofbare stoffen en artikelen is evenwel de goedkeuring van de bevoegde instantie vereist.

(1) PB L 235 van 17.9.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0995/98

van María Sornosa Martínez (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 april 1998)

Betreft: Betrekkingen tussen de Europese Unie en Equatoriaal Guinee

Het afgelopen jaar heeft de regeringsleider van Equatoriaal Guinee, Teodoro Obiang, een onderhoud gehad met de voorzitter van de Commissie, Jacques Santer, teneinde te komen tot nieuwe afspraken over samenwerking tussen de Europese Unie en zijn land.

De handelwijze van de regering van Obiang staat echter haaks op de inhoud van de met Santer gevoerde gesprekken, aangezien sprake is van een politiek van repressie, verkrachting van Bubi-vrouwen, het willekeurig executeren van mensen, het opsluiten van en het voorkoken van processen tegen 300 gevangenen, alle behorend tot het Bubi-volk en in de meeste gevallen verbonden aan NGO's en de MAIB (Beweging voor zelfbeschikking van het eiland Bioko), de voornaamste partij van het Bubi-volk.

Equatoriaal Guinee heeft communautaire steun ontvangen om de democratisering en de eerbiediging van de mensenrechten in het land te bevorderen, een steun die later werd ingetrokken omdat het land zijn afspraken niet nakwam.

1. Wat is de Commissie van plan te doen om ervoor te zorgen dat de regering van Obiang de afspraken op het gebied van democratisering en eerbiediging van de mensenrechten nakomt?

2. Welk standpunt neemt de Commissie in over de schijnprocessen die de regering van Equatoriaal Guinee voorbereidt en waarvan te vrezen valt dat zij in talloze gevallen zullen leiden tot het uitspreken van de doodstraf?

3. Welke gedragslijn zal de Commissie in de toekomst volgen ten aanzien van de samenwerking met Equatoriaal Guinee?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie

(12 mei 1998)

De Commissie heeft weet van de moeilijkheden in verband met het democratiseringsproces in Equatoriaal-Guinea, met name wat betreft de uitoefening door de oppositie van de fundamentele vrijheden. Zij volgt de politieke ontwikkelingen van het land van nabij en is met de regering van Equatoriaal-Guinea een dialoog aangegaan over de voorvallen waarnaar het geachte parlementslid verwijst. De Commissie heeft in het bestek van deze dialoog de betrokken overheden gewezen op haar ernstige bezorgdheid vanwege de grove schendingen van de mensenrechten bij deze incidenten van de zijde van de ordediensten.

Nadat er verschillende demarches waren ondernomen, hebben de autoriteiten van Equatoriaal-Guinea de Commissie erop gewezen dat degenen die de mensenrechten hadden geschonden, voor het gerecht gebracht en bestraft zullen worden. Bovendien zullen al diegenen die na de voorvallen van januari 1998 in staat van beschuldiging waren gesteld, worden berecht in een openbaar proces, waarbij waarnemers van de Europese Unie, alsmede vertegenwoordigers van Amnesty International aanwezig zullen kunnen zijn.

Het geleidelijk hervatten van de samenwerking met Equatoriaal-Guinea blijft afhankelijk van werkelijke vooruitgang ten aanzien van het eerbiedigen van de mensenrechten, de democratische beginselen en de rechtsstaat, in overeenstemming met artikel 5 van het Vierde Verdrag van Lomé.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1273/98

van Freddy Blak (PSE) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Toegang tot kennis en informatietechnologie

Grote multinationals als Siemens-Nixdorf en IBM hebben hun medewerkers de toegang tot Internet ontzegd en dat ondanks het feit dat deze bedrijven leven van de verkoop van informatietechnologie.

Meent de Commissie niet dat er van de kant van de EU een initiatief moet komen om te waarborgen dat de Europese werknemers niet worden belemmerd in het gebruik van informatietechnologie en de toegang tot kennis?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(18 juni 1998)

De Commissie is het met het geachte parlementslid eens dat het voor grote zowel als kleine bedrijven en organisaties en voor hun werknemers absoluut noodzakelijk is toegang te hebben tot informatietechnologie en tot kennis.

Ook als de noodzakelijke netwerkinfrastructuur aanwezig is, kan een bedrijf echter om een aantal redenen besluiten niet elke werknemer onbeperkte toegang tot het Internet te geven.

In de eerste plaats moet het bedrijf de kosten dragen die zijn verbonden aan het beschikbaar stellen van de voor een aansluiting op het Internet noodzakelijke bandbreedte. Hoewel de liberalisering in de telecommunicatiesector de prijzen zou moeten helpen drukken, zijn de kosten van huurlijnen in Europa helaas nog steeds veel hoger dan in de Verenigde Staten. Het Internetverkeer kan ook tot overbelasting van het bedrijfsnetwerk leiden.

Ook kunnen bedrijven zich zorgen maken over de veiligheidsproblemen die door het binnenhalen van computervirussen kunnen ontstaan, over hun aansprakelijkheid in het geval dat pornografie wordt binnengehaald of software wordt gekopieerd zonder de vereiste toestemming, en over de werktijd die verloren kan gaan doordat werknemers op kantoor voor hun plezier op het Internet gaan surfen.

Het lijkt vooralsnog niet wenselijk om te pogen op Europees niveau te regelen hoe bedrijven hiermee moeten omgaan. De Commissie zou het echter toejuichen als bedrijven die in dit verband met soortgelijke problemen te maken hebben, onderling en met (de vertegenwoordigers van) de werknemers in overleg zouden treden over praktische oplossingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1421/98

van Carmen Díez de Rivera Icaza (PSE) aan de Commissie

(28 april 1998)

Betreft: Blauwe vlaggen

Nu de zomer weer voor de deur staat zullen vermoedelijk weer ontelbare blauwe vlaggen worden toegekend, mede op basis van door de Commissie verstrekte gegevens Welke controlemaatregelen zal de Commissie nemen om misbruik van blauwe vlaggen te voorkomen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(26 mei 1998)

De "Blauwe Vlag"-campagne wordt beheerd door de Stichting voor Milieueducatie in Europa (FEEE), een te Kopenhagen in Denemarken gevestigde NGO. De FEEE is geassocieerd met andere organisaties in de diverse lidstaten, die de stranden beoordelen welke in aanmerking komen voor een Blauwe Vlag. Deze beoordeling wordt gebaseerd op vier belangrijke elementen, ten aanzien waarvan zowel imperatieve criteria als richtsnoeren zijn vastgesteld: milieueducatie en -informatie, milieubeheer, waterkwaliteit (overeenkomstig de richtwaarden van Richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater(1)) en veiligheid en diensten.

De Commissie overweegt geen specifieke controlemaatregelen om misbruiken bij de toekenning van de Blauwe Vlaggen te voorkomen. Alvorens aan een bepaald badstrand een vlag wordt toegekend, wordt het dossier van dat strand beoordeeld door de nationale "Blauwe Vlag"-jury van het betrokken land. Afhankelijk van het land omvat deze jury naast leden van de nationale "Blauwe Vlag"-organisatie ook deskundigen inzake waterkwaliteit, milieubescherming en veiligheid of vertegenwoordigers van de nationale overheid. Indien de nationale jury het over een bepaald kadidaatstrand niet eens kan worden, wordt de beslissing genomen door de Europese FEEE-jury, die bestaat uit leden van de Raad van Bestuur van de FEEE en een vertegenwoordiger van de Commissie.

In de loop van het badseizoen vinden onaangekondigde visitaties door de nationale en de Europese "Blauwe Vlag"-organisaties plaats van de stranden waaraan een Blauwe Vlag is toegekend. Indien enige inbreuk op de "Blauwe Vlag"-criteria wordt geconstateerd, wordt de vlag gestreken tot het euvel is hersteld. Overigens vormen bewustmaking, participatie en educatie van het brede publiek een essentieel aspect van de "Blauwe Vlag"-campagne. Derhalve mag worden aangenomen dat de badgasten de nationale en Europese "Blauwe Vlag"-instanties op de hoogte zullen brengen van alle geconstateerde mankementen.

Overigens moet worden gezegd dat in de loop van het meer dan tienjarig bestaan van de campagne bijzonder weinig echte misbruiken zijn gerapporteerd.

(1) PB L 31 van 5.2.1976.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1243/98

van Bárbara Dührkop Dührkop (PSE) aan de Commissie

(9 april 1998)

Betreft: Subsidies van het EEE-financieringsmechanisme aan het stadsbestuur van Burgos

De Europese Investeringsbank heeft in december 1996 een subsidie van 350 miljoen peseta's toegekend voor een project met het oog op de sanering van het gebied rond het kasteel van Burgos. Sinds het kasteel door de troepen van Napoleon werd opgeblazen, blijven van de oorspronkelijke vesting alleen enkele ruïnes over, die als cultuurgoed zijn erkend en als zodanig zijn beschermd.

Het gemeenteraadslid voor cultuur, dat verantwoordelijk is voor het genoemde stadsproject, heeft het voornemen kenbaar gemaakt om de subsidie voor een ander doel te gebruiken en een nieuw kasteel op te trekken op de ruïnes van het oude. Hij wil dat onmiddellijk een begin wordt gemaakt met de reconstructie, die ernstige gevolgen zou hebben voor het landschap en het beeld van de kathedraal van Burgos, die door de UNESCO tot erfgoed van de mensheid is verklaard, aanzienlijk zou wijzigen.

Kan de Commissie preciseren of een instantie waaraan in het kader van het EEE-financieringsmechanisme een subsidie is toegekend waarvoor met de EIB een contract werd afgesloten, de bestemming van deze middelen unilateraal kan wijzigen?

Wat denkt de Commissie van het feit dat financiële middelen van de EU die bestemd zijn voor de bescherming van ons erfgoed worden gebruikt om schade toe te brengen aan cultuurgoederen?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(25 mei 1998)

Van een totale subsidie van 5,2 miljoen ESP die in oktober 1996 in het kader van het Financieringsmechanisme van de Europese Economische Ruimte is toegekend voor stadsvernieuwing in Castilla y León, heeft het Comité voor het Financieringsmechanisme 310 miljoen ESP aan het gemeentebestuur van Burgos toegewezen voor opgravings- en verstevigingswerkzaamheden van de ruïnes van het kasteel van Burgos.

De Commissie kan bevestigen dat het gemeentebestuur van Burgos de besteding van deze steun, noch het ontwerp of de uitvoering van het project waarvoor de subsidie is toegekend, eenzijdig kan wijzigen. De Commissie kan het geachte parlementslid ook verzekeren dat het Comité voor het Financieringsmechanisme de nodige stappen heeft ondernomen om ervoor te zorgen dat de vorderingen van het project van nabij worden gevolgd door de Europese Investeringsbank.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0666/98

van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie

(10 maart 1998)

Betreft: Chemische stoffen die de hormoonhuishouding ontregelen

Is de Commissie het ermee eens dat gestandaardiseerde screening-tests voor het potentieel hormoonontregelend vermogen van nieuwe en bestaande chemische stoffen noodzakelijk zijn? Zo ja, welke actie wordt in verband hiermee op Europees of internationaal niveau ondernomen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(12 mei 1998)

Het probleem van endocriene stoornissen valt binnen het algemene kader van de bestaande communautaire wetgeving op chemische stoffen. De specifieke opsporing van ontregelende eigenschappen van chemische stoffen op het endocriene stelsel wordt momenteel niet expliciet in Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen(1) en zijn wijzigingen, behandeld. Verschillende wetenschappelijke congressen, georganiseerd door de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), het Agentschap voor de Bescherming van het Milieu van de Verenigde Staten (USEPA), lidstaten van de Gemeenschap en de Commissie, hebben de ontwikkeling van een specifieke teststrategie voor de opsporing van stoffen waarvan men vermoedt dat deze ontregelende effecten op het endocriene stelsel van de mens en de omgeving hebben, aanbevolen. Er werd als onderdeel van deze strategie op de noodzaak van de ontwikkeling van een reeks screeningtests gewezen.

Naast de financiering van verschillende onderzoeksprojecten naar endocriene stoornissen, werkt de Commissie in deze fase met andere landen op OESO-niveau samen om een gemeenschappelijke strategie en de doelstellingen en prioriteiten die met de ontwikkeling van testmethoden samenhangen te definiëren. Een belangrijk resultaat van de eerste bijeenkomst was een consensus over het theoretisch kader van het onderzoek naar de effecten van stoffen die mogelijkerwijs het endocriene stelsel ontregelen. Dit kader omvat een screening-niveau van testen die op het vaststellen van prioriteiten en het bepalen van de werkwijze gericht zijn. Deze benadering vereist de ontwikkeling en validatie van specifieke in vivo en in vitro screeningtests, alsmede de verbetering en validatie van de bestaande testmethoden. Nadere werkzaamheden zullen een selectie van de juiste screeningmethoden en een begin van de validatiewerkzaamheden mogelijk maken.

(1) PB 196 van 16.8.1967.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1329/98

van Graham Mather (PPE) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Gevolgen van WTO-overeenkomsten voor het dierenwelzijn in de EU

Onlangs hebben belangengroepen hun verontrusting geuit over de eventuele gevolgen van sommige WTO-overeenkomsten voor de EU-wetgeving inzake de rechten van dieren. Met name de Britse organisatie Compassion in World Farming stelt dat het EU-verbod op de invoer van bont uit landen waar voetklemmen worden gebruikt en op het op de markt brengen van op dieren geteste schoonheidsmiddelen onder druk van de WTO slijtageverschijnselen begint te vertonen.

1. Is de Commissie van mening dat WTO-overeenkomsten en de EU-wetgeving inzake dierenwelzijn onderling strijdig zijn?

2. Hoe denkt de Commissie de partijen in dit geschil tot elkaar te brengen of erop toe te zien dat het zich niet voordoet?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie

(11 juni 1998)

De WTO-overeenkomsten vormen geen hinderpaal voor de invoering van maatregelen die noodzakelijk worden geacht voor de bescherming van dieren op het grondgebied van de Gemeenschap. De Commissie is echter van mening dat zij niet bilateraal de op het dierenwelzijn gebaseerde productienormen van de Gemeenschap aan derde landen kan opleggen. Overeenkomstig de WTO-regels, zoals die thans worden geïnterpreteerd, bestaat er een conflict tussen de WTO-overeenkomsten en de communautaire bepalingen inzake dierenwelzijn indien de op het dierenwelzijn gebaseerde productienormen van de Gemeenschap als voorwaarde voor de invoer uit derde landen worden gehanteerd.

Deze mogelijke conflicten kunnen op afdoende wijze worden vermeden door in het kader van bilaterale of multilaterale overeenkomsten internationale, op het dierenwelzijn gebaseerde normen vast te stellen. Bovendien kan deze kwestie, aangezien voor het dierenwelzijn een steeds belangrijker plaats wordt ingeruimd in de internationale handel, in de toekomst in WTO-verband aan de orde worden gesteld. De mogelijkheid tot aanpassing van de WTO-regels om tegemoet te komen aan de bezorgdheid omtrent het dierenwelzijn zal in het kader van de vaststelling van de onderhandelingsrichtsnoeren van de Gemeenschap voor de volgende fase van de WTO-onderhandelingen aan bod komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1430/98 van Daniel VARELA SUANZES- CARPEGNA aan de Commissie. Europese samenwerking ter ontwikkeling van de visserijsector in derde landen



Publicatieblad Nr. C 386 van 11/12/1998 blz. 0127



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1430/98 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie (11 mei 1998) Betreft: Europese samenwerking ter ontwikkeling van de visserijsector in derde landen Kan de Commissie gegevens verstrekken over het percentage van de voor samenwerking bestemde kredieten van DG VIII van de Europese Commissie dat is uitgegeven aan de ontwikkeling van de visserijsector in derde landen gedurende de afgelopen vijf jaar?
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1941/98

van Lyndon Harrison (PSE) aan de Commissie

(11 juni 1998)

Betreft: Officiële feestdagen

Kan de Commissie, gezien het feit dat er per jaar niet meer dan 50 dagen zijn waarop geen nationale feesten worden gevierd en waarop de hele Europese Unie en haar Interne Markt open zijn voor zaken, aangeven wat zij zou kunnen doen om het zakenklimaat te verbeteren door het tijdstip van dergelijke officiële feestdagen in de hele Unie te rationaliseren.

Is de Commissie van mening dat het jaarlijkse aantal vrije dagen van de Europese werknemer door deze maatregelen niet mag dalen?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie

(15 juli 1998)

De Commissie is niet bevoegd om zich uit te spreken over de aan de orde gestelde kwestie; deze ressorteert uitsluitend onder de ter zake bevoegde nationale autoriteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0349/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(17 februari 1998)

Betreft: Milieubelastingen

Kan de Commissie naar aanleiding van haar Mededeling "Milieubelastingen en -heffingen in de gemeenschappelijke markt" (COM(97) 0009 def.) de milieubelasting zodanig vaststellen dat deze in geen enkele lidstaat tot verhoging van de totale belastingdruk leidt en rekening wordt gehouden met de mogelijke gevolgen ervan voor het concurrentievermogen van het communautaire bedrijfsleven en zijn vermogen om arbeidsplaatsen te scheppen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(8 april 1998)

De doelstelling van de mededeling is voornamelijk het communautaire juridische kader voor het gebruik van milieubelastingen en -heffingen door de lidstaten binnen de gemeenschappelijke markt te verduidelijken. Derhalve bevat de mededeling geen voorstel voor nieuwe milieubelastingen noch op het niveau van de Gemeenschap noch op dat van de lidstaten.

De lidstaten mogen elke vorm van milieubelasting of -heffing gebruiken en elk tarief vaststellen, op voorwaarde dat zij het communautaire juridische kader respecteren. Normaal gesproken houden de lidstaten, wanneer zij nieuwe milieubelastingen of -heffingen invoeren, rekening met de gevolgen die deze voor het concurrentievermogen zullen hebben.

Indien de lidstaten dit wensen, kunnen zij de inkomsten uit milieubelastingen gebruiken om andere belastingen, zoals belastingen op arbeid, te verlagen. Een dergelijke benadering, de zogenaamde groene belastinghervorming, is door de Commissie in andere documenten zoals het Witboek betreffende groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid(1) en het voorstel voor de belasting van energieproducten(2) aanbevolen.

(1) COM(93) 700 def.

(2) PB C 139 van 6.5.1997.