SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3053/02

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 oktober 2002)

Betreft: Bosbouw in de Democratische Republiek Congo (DRC)

In haar mededeling Bossen en Ontwikkeling: de aanpak van de Europese Commissie(1) schrijft de Commissie dat de Europese Gemeenschap zich in zekere zin verantwoordelijk voelt voor het duurzaam beheer van de rijkdommen van de bossen op aarde. Vandaar dat voor de bosbouw de volgende specifieke doelstellingen worden voorgesteld: (i) vermindering van ongecontroleerde ontbossing en achteruitgang van de bossen; (ii) vergroting van het totale bosareaal dat duurzaam wordt beheerd; () (iv) instandhouding van het reservoir van genetische rijkdommen en van de biodiversiteit; (v) vergroting van de institutionele capaciteit om tegemoet te komen aan conflicterende eisen ten aanzien van bossen; ().

In haar antwoord op vraag E-3498/01(2) geeft de Commissie te kennen dat een Zimbabwaans bedrijf de grootste kapvergunning ter wereld in de wacht heeft gesleept en dat deze een belemmering vormt voor terugtrekking uit de militaire interventie.

In antwoord op vraag E-0930/02(3) is de Commissie van mening dat gezien het ontbreken van een solide nationaal bosbeleid een duurzaam beheersplan aangenomen en uitgevoerd zou moeten worden om de duurzaamheid van de Congolese kapvergunningen te garanderen en de milieuschade van exploitatie te beperken. Het antwoord vermeldt tegelijk een eindrapport van zes deskundigen over de illegale exploitatie van natuurlijke hulpbronnen in de DRC.

Deelt de Commissie mijn mening dat het afleveren van een dergelijke kapvergunning indruist tegen haar standpunten, uiteengezet in de mededeling over Bossen en Ontwikkeling?

Wat gebeurt er met de opbrengsten van de verkoop van het tropisch hardhout die, af te leiden uit het antwoord op vraag E-0930/02, indrukwekkend kunnen zijn?

Heeft de Commissie inmiddels zoals haar mededeling over Bossen en Ontwikkeling dat stelt en zoals de antwoorden op twee parlementaire vragen dat doen veronderstellen stappen ondernomen om ervoor te zorgen dat in de DRC een duurzaam beheer van de bossen tot stand komt? Zo ja, welke? Zo neen, waarom niet?

Heeft de Commissie inmiddels kennisgenomen van het (tussentijds) rapport van de zes deskundigen? Wat is haar oordeel over hun bevindingen?

(1) COM(1999) 554.

(2) PB C 229 E van 26.9.2002, blz. 27.

(3) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 6.

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(25 november 2002)

De Commissie maakt zich ernstig zorgen over het in concessie geven van 33 miljoen hectare bos in de DRC aan een bedrijf dat banden heeft met de regerende partij en het militaire apparaat in Zimbabwe. De plundering van de natuurlijke hulpbronnen door verschillende legers en milities heeft bijgedragen tot het verlengen van de oorlog in de DRC. Het misbruik van de natuurlijke hulpbronnen in de DRC is in strijd met de beginselen van goed beheer, eerbied voor de mensenrechten en de rechtsstaat zoals die zijn vastgelegd in de Partnerschapsovereenkomst van Cotonou, die de basis vormt van de betrekkingen van de Unie met de landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan. Het misbruik van de houtreserves is uiteraard ook in strijd met het beleid zoals dat in de mededeling van de Commissie over Bossen en Ontwikkeling(1) is uiteengezet.

In het verslag van de Verenigde Naties (VN) over de Illegale exploitatie van de natuurlijke rijkdommen en andere vormen van rijkdom van de Democratische Republiek Kongo wordt erop gewezen dat er een verband bestaat tussen de inkomsten uit de mijnbouw en de aankoop van militair materieel. De inkomsten uit de houtverkoop worden waarschijnlijk voor een soortgelijk doel gebruikt, zowel in de DRC als in andere landen die profiteren van de plundering van de bossen in de DRC. Witwasoperaties zijn nauw verbonden met de criminele ondernemingen die actief zijn in de DRC en dit bemoeilijkt het opsporen van inkomsten uit de verkoop van de geplunderde rijkdommen, waaronder tropisch hardhout.

Het VN-panel van deskundigen beveelt aan dat de lidstaten de inspanningen van de intergouvernementele en niet-gouvernementele organisaties zowel op internationaal als regionaal niveau actief moeten steunen om een halt toe te roepen aan de illegale houtkap.

De Commissie kent uitgebreide financiële steun toe aan een dergelijk initiatief, namelijk het Africa Ministerial Process for Forest Law Enforcement and Governance (AFLEG). Het AFLEG-initiatief moet in Afrika op hoog niveau het politieke engagement creëren om het probleem van de illegale houtkap aan te pakken. Dit initiatief zal in het bijzonder aandacht besteden aan conflicthout dat wordt gebruikt voor het financieren van repressie en gewapende opstanden in de DRC en een aantal andere Afrikaanse landen. Daarnaast wordt ook gewerkt aan aanvullende maatregelen om de Europese markten te sluiten voor de invoer van illegaal gekapt hout.

De steun van de Commissie aan de DRC is door het gewapend conflict onderbroken. Nu de toestand verbetert, kan de samenwerking opnieuw worden hervat.

Het achtste Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) kent financiële steun toe om de institutionele versterking en capaciteitsopbouw in het Ministerie van milieu en bosbouw en het Institut Congolais de Conservation de la Nature (ICCN) te ondersteunen. Daarnaast zou bijkomende steun beschikbaar kunnen worden gesteld via de programmering voor het negende EOF. Ook regionale middelen zouden voor dit doel kunnen worden gebruikt.

De Commissie heeft het eindverslag van het VN-panel van 5 deskundigen bestudeerd. Dit verslag draagt bij tot een beter inzicht in het gewapend conflict in de DRC. De Commissie zal de aanbevelingen van het panel grondig bestuderen en nagaan op welke wijze de inspanningen om een einde te maken aan de plundering van de natuurlijke rijkdommen van de DRC en om de vrede te herstellen in de regio van het Kongo-bekken het best kunnen worden gesteund.

(1) COM(1999) 554 def.