SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0810/00

van Pasqualina Napoletano (PSE) aan de Commissie

(10 maart 2000)

Betreft: Situatie van tandartsen in Italië

Italië heeft de communautaire richtlijn van 1978 tot regeling van het beroep van tandarts bij wet nr. 409/85 in de nationale wetgeving opgenomen en tevens doen gelden voor afgestudeerden in de medicijnen, die zich voor 28 januari 1980 aan de universiteit hadden ingeschreven. Het gevolg van het ontbreken van een regeling in de periode 1978-1985 was dat duizenden jongeren na 1980 aan een

medicijnenstudie begonnen om tandarts te kunnen worden, hetgeen hen met terugwerkende kracht onmogelijk werd gemaakt door de omzetting van de richtlijn in 1985. Deze jonge artsen die het beroep van tandarts uitoefenden, zagen door wet nr. 471/88 hun rechten weer erkend, maar deze wet werd naar aanleiding van een klacht door het Hof van Justitie betwist. Op 8 oktober 1998 keurde de Italiaanse regering een wetsbesluit goed dat voorschrijft dat tandartsen die zich tussen 1980 en 1985 aan de universiteit hadden ingeschreven, zich moeten onderwerpen aan een geschiktheidproef als noodzakelijke voorwaarde om het beroep van tandarts, dat zij overigens reeds sedert 10 jaar uitoefenen, te mogen blijven uitoefenen.

Kan de Commissie, overwegende dat bovengenoemde artsen dit zien als een onrechtvaardig gevolg van de vertraging van de opneming van de richtlijn door Italië,

overwegende dat de Commissie bij monde van Commissielid Monti op een vraag van november 1998 over de onderhavige kwestie op 14 januari 1999 antwoordde dat de geschiktheidproef niet door de Commissie is opgelegd, maar het resultaat is van overleg tussen haar en de Italiaanse autoriteiten,

overwegende dat het niet slagen voor de proef betekent dat personen die toch een diploma bezitten en het beroep sedert meer dan 10 jaar uitoefenen, automatisch uit het register van tandartsen worden geschrapt, mededelen:

1. of zij zich zou verzetten tegen de oplossing van het probleem van deze artsen door een opleidings- en nascholingscursus zonder selectief eindexamen (een procedure die ook wordt toegepast voor andere beroepen zoals psychotherapeut en advocaat wet nr. 93/16 of huisarts wet nr. 277/91),

2. of zij niet vindt dat in elk geval de door personen die al tenminste sedert 10 jaar het beroep van tandarts uitoefenen, verworven rechten moeten worden beschermd?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(3 april 2000)

Zoals blijkt uit het antwoord op schriftelijke vraag no E-3352/98 van mevrouw Muscardini(1) waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is de proeve van bekwaamheid als middel om deze artsen te legaliseren, hetgeen in het arrest van het Hof van Justitie van 1 juni 1995(2) in twijfel wordt getrokken, het resultaat van overleg tussen de Italiaanse autoriteiten en de Commissie, dat op verzoek van de eerstgenoemden heeft plaatsgevonden. Als dit overleg niet had plaatsgevonden, had Italië ingevolge artikel 228 (ex artikel 171) van het EG-Verdrag alle maatregelen moeten nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest, en dus alle betrokken artsen gewoon de bevoegdheid moeten ontnemen om het beroep van tandheelkundige uit te oefenen.

De Commissie heeft ermee ingestemd de betrokken artsen als tandheelkundige te legaliseren met name op voorwaarde dat een proeve van bekwaamheid wordt afgelegd en ze heeft dienovereenkomstig een wijzigingsvoorstel van Richtlijn 78/686/CEE inzake de onderlinge erkenning van diploma's van de beoefenaar der tandheelkunde(3) voorgelegd in het kader van een voorstel voor een richtlijn van het Parlement en de Raad van 2 december 1997(4), Slim geheten. Dit voorstel wordt momenteel in het kader van de medebeslissingsprocedure door het Parlement en de Raad besproken. De artsen zullen onder deze voorwaarden het recht om het beroep van tandheelkundige uit te oefenen, blijven behouden.

(1) PB C 182 van 28.6.1999.

(2) Jurisprudentie 1995, bladzijde I-1319.

(3) PB C 233 van 24.8.1978.

(4) PB C 28 van 28.1.1998.