NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/883

(2004/C 78 E/0935)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3935/03

van Bert Doorn (PPE-DE) aan de Commissie

(19 december 2003)

Betreft: Bevoegde rechtbank bij grensoverschrijdende burgelijke en handelszaken onder verordening (EG) nr. 44/2001

In zijn verslag over burgerlijke en handelszaken (het rapport Wallis — A5-0253/2003) dat op 2 september werd goedgekeurd door de plenaire vergadering, heeft het Europees Parlement aangedrongen op een evaluatie en, indien noodzakelijk, een wijziging door de Commissie van verordening (EG) nr. 44/2001 (1).

Onlangs kwam mij opnieuw een probleem ter ore met betrekking tot de toepassing van deze verordening. Een werknemer uit Duitsland verrichtte zijn werkzaamheden in Nederland onder een Nederlands arbeidscontract. Het Duitse recht kent een beëindiging van een arbeidsovereenkomst door eenzijdig ontslag, het Nederlandse recht echter niet. Toen een arbeidsgeschil ontstond, was de Nederlandse werkgever onder verordening (EG) nr. 44/2001 verplicht de Duitse rechter te verzoeken de arbeidsovereenkomst te ontbinden, iets waarmee de Duitse rechter volledig onbekend is.

Deelt de Commissie de opvatting van ondergetekende dat het hierboven beschrevene leidt tot ingewikkelde procedures en een nodeloze administratieve en financiële belasting voor bedrijven in de grensregio's en hun werknemers?

Is de Commissie van plan om conform het verzoek van het Parlement maatregelen te treffen teneinde dit soort ongewenste situaties in de toekomst te vermijden?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(12 februari 2004)

Het Europees Parlement heeft in zijn wetgevingsresolutie van 2 september 2003 het initiatief van het Koninkrijk der Nederlanden verworpen, maar heeft de Commissie niettemin opgeroepen om de nodige aandacht te besteden aan problemen die, met name in grensgebieden, voortvloeien uit de uitsluitende bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat van woonplaats van de werknemer bij door de werkgever ingestelde vorderingen tot gerechtelijke ontbinding van de arbeidsovereenkomst.

In het door de Commissie juridische zaken en interne markt goedgekeurde verslag wordt gesuggereerd om in de eerste plaats te onderzoeken of en in welke mate er problemen zijn of zouden kunnen ontstaan en in de tweede plaats, afhankelijk van het resultaat van dit onderzoek, een wijziging van de regelgeving te overwegen.

Binnen haar algemene controlebevoegdheid ten aanzien van de toepassing of werking van goedgekeurde regelgeving kan de Commissie uiteraard de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwestie of enige andere opgeworpen moeilijkheid in verband met Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad onderzoeken. Wat de onderhavige kwestie betreft, zij opgemerkt dat het vanwege de relatief korte periode sinds de inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad en het beperkte aantal beschikbare gerechtelijke uitspraken, redelijk moeilijk is om een antwoord te geven op de vraag of en in welke mate de bevoegdheidsregel van artikel 20, lid 1, in gevallen zoals aangehaald in de schriftelijke vraag aanleiding heeft gegeven tot praktische problemen. In de loop van 2004 zal echter de databank van de Commissie operationeel worden die toegang verleent tot de uitspraken van de gerechten van de lidstaten inzake de uitlegging van de verordening, wat ter zake van groot belang zal zijn. Ook het Europees justitieel netwerk kan een geschikt forum zijn om deze kwestie verder te onderzoeken. Niettemin dient te worden opgemerkt dat zelfs nadat de kwestie door het Nederlandse initiatief onder de aandacht van de lidstaten is gebracht, geen enkele andere lidstaat (met inbegrip van de aan Nederland grenzende lidstaten) soortgelijke problemen bij de Commissie heeft gemeld of het initiatief heeft ondersteund.

Wat de grond van de kwestie betreft, bevestigt de Commissie dat zij vasthoudt aan het beginsel van bescherming van de werknemer als zwakkere partij en akkoord gaat met de in het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt neergelegde visie dat dit beginsel moet worden gehandhaafd. In deze context dient te worden benadrukt dat er, indien kan worden aangetoond dat de toepassing van artikel 20 van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad in zeer specifieke gevallen niet onontbeerlijk is voor de bescherming van de zwakkere partij in een individuele arbeidsovereenkomst, verschillende oplossingen mogelijk zijn zonder dat noodzakelijk een nieuwe rechtsregel moet worden gecreëerd. Enkele specifieke mogelijkheden zijn reeds vermeld in het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt. Zo zou bijvoorbeeld de suggestie dat mits toestemming van de werknemer de vordering kan worden ingesteld in de lidstaat waar hij gewoonlijk zijn arbeid verricht, geen wijziging van de verordening vergen aangezien artikel 21 reeds in deze mogelijkheid voorziet. Indien wordt aangetoond dat de toepassing van artikel 20 van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad in specifieke situaties praktische problemen oplevert, dienen bijgevolg alle mogelijke opties nauwkeurig te worden onderzocht, en onder meer of een goede oplossing mogelijk is binnen het bestaande kader van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad, bijvoorbeeld op grond van overeenkomsten tot aanwijzing van een bevoegde rechter krachtens artikel 21.

(1) PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1.