SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1373/98

van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie

(7 mei 1998)

Betreft: Verzekering van onderdanen van andere lidstaten in militaire dienst

Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft onlangs geoordeeld dat de militaire dienst een fundamentele plicht is van de burgers ten aanzien van de staat, welke echter ook voor de staat verplichtingen creëert. In de uitspraak van het Hof wordt gesteld dat de staat een compensatie moet geven voor de nadelige gevolgen voor de betrokkene tijdens de duur van de militaire dienst en dat hij volgens de communautaire wetgeving de werkgevers moet verplichten ervoor te zorgen dat hun werknemers in militaire dienst verzekerd zijn, op voorwaarde dat hun arbeidscontract niet was verbroken voor de betrokkene in militaire dienst ging.

De vraagt rijst nu of dit voordeel ook mag worden toegekend aan personen die in een lidstaat werken die niet hun land van herkomst is, maar die hun dienstplicht moeten gaan vervullen in het land waarvan zij onderdaan zijn.

Kan de Commissie zeggen of een EU-onderdaan die woont en werkt in een andere EU-lidstaat dan zijn land van herkomst, kan eisen dat de lidstaat waar hij werkt ervoor zorgt dat hij verzekerd is voor de duur van zijn militaire dienst in zijn land van herkomst en zo ja, onder welke voorwaarden?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(8 juni 1998)

De communautaire wetgeving bepaalt dat onderdanen van de Gemeenschap verplicht verzekerd dienen te zijn in de lidstaat waar zij werken, onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van die lidstaat (Verordening (EG) 118/97 van de Raad van 2 december 1996 tot wijziging en bijwerking van Verordening (EEG) 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale-zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, en van Verordening (EEG) 574/72 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) 1408/71(1)).

Wat meer in het bijzonder de militaire dienst betreft, geeft de jurisprudentie van het Hof van Justitie duidelijke antwoorden op de vragen van de geachte afgevaardigde. Volgens deze jurisprudentie dienen, indien en voor zover de militaire dienst door de wetgeving van de lidstaat waar de dienstplicht is vervuld als een verzekeringstijdvak wordt beschouwd, de ander lidstaten de diensttijd ook als zodanig te erkennen bij de berekening van de verschuldigde prestatie, ook als volgens hun eigen wetgeving deze periode niet meegerekend hoeft te worden (zie het arrest van 15 december 1993, Fabrizzi e.a., C-113/92, C-114/92 en C-56/92, Jurispr. p. I-6707). Indien echter de diensttijd voor de eigen onderdanen als verzekeringstijdvak geldt, dient de in een andere lidstaat verrichte militaire dient ook als zodanig erkend te worden. (zie het arrest van 25 juni 1997, Romero, C-131/96, Jurispr. p. I-3659).

Evenzo dient een "sociaal voordeel" in de zin van verordening (EEG) 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap(2), dat aan de eigen onderdanen wordt toegekend (meerekening van de duur van de militaire dienst bij de bepaling van de anciënniteit in de onderneming), ook toegekend te worden aan migrerende werknemers die in hun eigen land hun dienstplicht hebben vervuld (arrest van 15 oktober 1969, Ugliola, Jurispr. p. 363).

Anderzijds is de jurisprudentie terughoudender wat de aanvullende sociale bescherming betreft. Volgens het arrest van 14 maart 1996 (De Vos, C-315/94, Jurispr. p. I-1417) heeft "een werknemer die de nationaliteit van een lidstaat bezit en op het grondgebied van een andere lidstaat werkt, geen aanspraak op doorbetaling van de bijdragen (werkgevers- en werknemersaandeel) voor de aanvullende ouderdoms- en overlevingsverzekering van de werknemers in openbare dienst, ten belope van het bedrag dat had moeten worden betaald indien de arbeidsovereenkomst niet was geschorst door de oproeping van de werknemer in militaire dienst, wanneer de in de openbare dienst werkzame onderdanen van deze staat bij vervulling van hun dienstplicht in deze staat daarop een wettelijke aanspraak hebben". (Zie voor een volledig overzicht van de jurisprudentie over deze materie de gedetailleerde analyse van advocaat-generaal Cosmas in zaak C-248/96, Grahame, Jurispr. 1997, p. I-6407).

(1) PB L 28 van 30.1.1997.

(2) PB L 257 van 19.10.1968.