SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1739/96 van Georg Jarzembowski (PPE) aan de Commissie (17 juni 1996)

Betreft: Verordening (EEG) nr. 1893/91

In het antwoord dat commissaris Kinnock namens de Commissie op 12 september 1995 op mijn schriftelijke vraag P-2295/95 ((PB C 340 van 18.12.1995, blz. 29. )) betreffende verordening nr. 1893/91 ((PB L 169 van 29.6.1991, blz. 1. )) heeft gegeven, heeft de Commissie aangekondigd de ingewikkelde juridische verbanden en aspecten van de boekhouding betreffende mogelijke kruissubsidiëring nog eens met de Duitse autoriteiten te bestuderen.

1. Heeft dit onderzoek inmiddels plaatsgevonden en zo ja, hoe luidt thans het gedetailleerde antwoord ter zake op bovengenoemde schriftelijke vraag uit 1995?

Kan de Commissie ook de volgende vraag beantwoorden: is het in paragraaf 8, lid 4, tweede zin PBefG (wet personenvervoer) juridisch en praktisch onomstotelijk vastgelegde begrip "rentabiliteit¨ in overeenstemming met de bepalingen van verordening 1893/91 inzake de openbare-dienstverplichtingen, met name ten aanzien van het gedeelte van de definitie waar externe financieringen in de vorm van eigen kapitaal ten laste van de overheidsbegroting of winstoverboekingen van deelnemende staatsondernemingen/-semi-ondernemingen worden gelijkgesteld aan intern verdiende winsten?

2. Wanneer dit onderzoek nog niet heeft plaatsgevonden, wanneer wordt er dan een begin mee gemaakt en wanneer zal de vragensteller een definitief antwoord ter zake krijgen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (11 juli 1996)

Zoals reeds in het antwoord op schriftelijke vraag E-0381/95 ((PB C 270 van 16.10.1995 )) van het geachte Parlementslid werd aangegeven, kunnen de Lid-Staten, krachtens het bepaalde in artikel 1, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EEG) nr. 1191/69 ((PB L 156 van 28. 6.1969. )), als gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1893/91, ondernemingen waarvan de activiteiten uitsluitend bestaan uit de exploitatie van stads-, voorstads- of streekvervoerdiensten van de werkingssfeer van deze verordening uitsluiten.

De vrijstelling waarin de door het geachte Parlementslid genoemde wijzigingsverordening van de Bondsregering van 29 november 1994 voorziet, loopt blijkbaar af op 31 december 1995. Dit betekent dat de Duitse Bondsautoriteiten beslist hebben om vanaf 1996 de bovenvermelde vervoersondernemingen niet langer van het algemene toepassingsgebied van de communautaire wetgeving uit te sluiten. In dit geval is het bepaalde van Verordening (EEG) nr. 1191/69 van toepassing op de ondernemingen die stads-, voorstads- en streekvervoerdiensten exploiteren en die daarvan tot dusverre op grond van de wijzigingsverordening waren vrijgesteld.

Zodoende moet de Commissie, overeenkomstig artikel 17, lid 1 en 2 van Verordening 1191/69, in kennis worden gesteld van de betaling van compensaties voor de lasten die uit de openbare-dienstverplichtingen voortvloeien. Deze compensaties moeten in overeenstemming zijn met het bepaalde van de verordening. Artikel 1, lid 5 van de verordening bepaalt meer in het bijzonder dat, indien een openbare dienstverplichting wordt voorgeschreven, de compensatiemethoden, vermeld in de afdelingen II, III en IV van toepassing zijn. In de artikelen 10 t/m 13 zijn gemeenschappelijke methoden vastgesteld voor de berekening van het bedrag van de compensaties. Bovendien wordt in artikel 1, lid 5, tweede zin, het volgende gepreciseerd:

"indien een vervoersonderneming zowel aan openbare-dienstverplichtingen gebonden diensten als andere activiteiten verricht, moeten de genoemde openbare diensten ondergebracht zijn in afzonderlijke afdelingen die ten minste aan de volgende voorwaarden voldoen:

a) [-]

b) de uitgaven worden gecompenseerd door de bedrijfsinkomsten en de betalingen van de overheid, met uitsluiting van de mogelijkheid dat middelen van of naar een andere activiteitensector van de onderneming worden overgeheveld¨.

Financiële transacties die niet rechtstreeks verband houden met het tekort bij de exploitatie van de opgelegde openbare-dienstverplichtingen, zijn niet aan de bovenvermelde regeling van Verordening (EEG) nr. 1191/69 onderworpen. Dit betekent dat kapitaalsverhogingen ten laste van de overheidsbegroting of kruissubsidiëring van de vervoersactiviteit vanuit een andere activiteitensector van de onderneming, niet noodzakelijkerwijs buiten het toepassingsgebied vallen van artikel 92 van het EG-Verdrag betreffende steunmaatregelen van de staten. Er moet echter van geval tot geval worden beslist of artikel 92 van toepassing is. Ten eerste moet worden onderzocht of de investering groter is dan de investering die door een particuliere investeerder in een normale vrije markt-situatie zou zijn gedaan. Ten tweede moet worden nagegaan of de steunmaatregelen de mededinging vervalsen of dreigen te vervalsen, en of deze steun het handelsverkeer tussen de Lid-Staten ongunstig beïnvloedt. Wat het soort steunmaatregelen betreft die volgens het geachte Parlementslid betrekking hebben op het stads-, voorstads- en streekvervoer, is het mogelijk dat niet steeds aan deze laatste voorwaarden is voldaan.

Gedetailleerde antwoorden kunnen alleen van geval tot geval worden gegeven, op grond van de informatie die door de betrokken Lid-Staat aan de Commissie is meegedeeld krachtens artikel 93, lid 3 van het EG-Verdrag.