SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1573/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (6 mei 1997)

Betreft: Onderaannemingspraktijken in de kleding- en textielsector

In verband met de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over het concurrentievermogen in de textiel- en kledingindustrie in de EU (COM(96)0210 def.) zij opgemerkt dat er in deze industrietak naar schatting 800.000 mensen werkzaam zijn. Deze subsector ziet zich met zware problemen geconfronteerd en de toekomstige ontwikkeling ervan zal bepalend zijn voor het voortbestaan van de gehele sector.

De Comissie wil met haar mededeling een reeks voorstellen formuleren en met maatregelen komen ter ondersteuning van de inspanningen van deze sector om zijn concurrentiepositie te verbeteren, met name in de sfeer van kwaliteitsverbetering, innovatie, betrouwbaarheid en flexibiliteit.

In hoeverre denkt de Commissie ervoor te kunnen zorgen dat de fiscale behandeling en de sociale lasten voor deze sector niet te zwaar zullen uitvallen?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (12 juni 1997)

De onderaanneming in de textiel- en kledingsector ondergaat de gevolgen van een aantal belangrijke ontwikkelingen die consequenties hebben voor de sector als geheel maar vooral voor de deelsectoren die een beroep doen op weinig geschoolde werkkrachten. Die ontwikkelingen hangen samen met de internationalisering van de productie - waarbij een steeds belangrijkere rol wordt gespeeld door de lagelonenlanden -, de diversiteit van de vraag, de toenemende rol van de distributie en de zich wijzigende aanpassingsstrategieën van de opdrachtgevers.

Overigens beschikken de onderaannemingsbedrijven over troeven die hun een concurrentievoordeel verschaffen en bevorderlijk zijn voor de verbetering van de productiviteit. Het gaat met name om voordelen zoals kwalificatie, service, een beter gebruik van soepele organisatiestructuren en productkwaliteitssystemen.

Naar aanleiding van haar mededeling over de onderaanneming heeft de Commissie met de medewerking van de sociale partners een werkgroep "onderaanneming¨ in het leven geroepen die een stimulerende en animerende rol moet spelen. Hij heeft inzonderheid als taak de verspreiding van informatie en van de beste praktijken op Europees niveau te bevorderen en via concrete proefprojecten de participatie van de bedrijven in deze sector aan de bestaande communautaire en nationale initiatieven te vergroten.

Wat de arbeidskosten (zowel de lonen zelf als de sociale bijdragen en de fiscale druk) betreft, is de Commissie van mening dat die in deze sector zeer hoog zijn in vergelijking met de totale kosten van de productie. Wel hangen die arbeidskosten af van de gebruikte technologie, de deelsector en het land. In de geïndustrialiseerde landen belopen deze kosten in de confectie-industrie in het algemeen 40% van alle productiekosten. Tegelijk bestaan er binnen de Gemeenschap aanzienlijke verschillen, niet alleen qua lonen maar ook qua sociale lasten en qua loonbelasting.

In december 1993 is op de vergadering van de Raad van Essen een gemeenschappelijk kader voor de door de lidstaten na te streven structurele hervorming van de arbeidsmarkt opgesteld. Dit kader wordt aangevuld met een jaarlijkse evaluatie van de situatie op Europees niveau, gebaseerd op de nationale programma's. Er bestaat momenteel in Europa grote eensgezindheid over het feit dat, om de werkgelegenheid en de concurrentiekracht van de bedrijven te bevorderen, een ombuiging van de reeds 15 jaar aanhoudende trend om de fiscale en sociale lasten op de loonarbeid te concentreren, noodzakelijk is. Van deze koerswijziging, die in 1993 in het Witboek "Groei, concurrentievermogen, werkgelegenheid¨ ((Doc. COM(93) 700. )) werd bepleit, is in de meeste lidstaten in de praktijk nog steeds weinig te merken.

De Commissie is ervan overtuigd dat het noodzakelijk is de uitwisseling van informatie en ervaringen op dit gebied te intensiveren. Van zijn kant heeft de Raad op zijn vergadering te Dublin in december 1996 zijn goedkeuring gehecht aan de door de Commissie voorgestelde algemene benadering, waarbij een structurele evolutie van de stelsels van fiscale en sociale heffingen wordt beoogd die de werkgelegenheid en het milieu ten goede moet komen. Het gaat er met name om, de ongebreidelde escalatie van de fiscale concurrentie een halt toe te roepen, die een hinderpaal vormt voor alle inspanningen om de belastingstructuren op een nieuwe leest te schoeien.

De Commissie benadrukt evenwel dat het tot de bevoegdheid van de afzonderlijke lidstaten behoort, de beste manieren te selecteren om de indirecte arbeidskosten (sociale bijdragen, loonbelasting) te verlichten en de middelen te vinden om die operaties te financieren. De verlaging van de indirecte kosten moet evenwel op zodanige wijze worden toegepast dat geen concurrentievervalsing ontstaat, wat precies het geval dreigt te zijn als zij op specifieke economische sectoren wordt geconcentreerd.