ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0278/99

van Riccardo Nencini (PSE) aan de Commissie

(17 februari 1999)

Betreft: Steun voor de wijnboeren die zijn getroffen door zware hagelbuien in Massa, Carrara en Montignoso (Toscane)

Op 10 april 1998 zijn wijn- en olijfgaarden in de gemeenten Massa, Carrara en Montignoso (Toscane) getroffen door zware hagelbuien.

Naar verwachting is 45-60 % van de oogst van 1998 verwoest.

De wijnbouw neemt in de economie van het hele gebied een belangrijke plaats in.

Ook de wijnstokken hebben ernstige schade opgelopen.

Is de Commissie voornemens de bovengenoemde wijnboeren met gerichte kredieten te steunen, zoals in het verleden in vergelijkbare gevallen is gebeurd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(1 april 1999)

De gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor wijn voorziet niet in steun voor schade die is veroorzaakt door slechte weersomstandigheden. Overigens omvat deze GMO geen productie- of oppervlaktegebonden steunverlening.

Alleen in artikel 78 van basisverordening (EEG) 822/87 van de Raad van 16 maart 1987 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt(1), is sprake van natuurrampen in die zin dat van bepaalde verplichtingen, zoals bijvoorbeeld verplichte distillatie, ontheffing kan worden verleend, hetgeen in dit geval niet van toepassing is.

Voorts zij eraan herinnerd dat schade aan de oogst door hagel normaliter door landbouwverzekeringen wordt gedekt.

De huidige communautaire wetgeving voorziet in twee mogelijkheden om op initiatief van de lidstaten steun met een communautaire financiering te verlenen aan wijnbouwers die door hagel beschadigde wijnbouwpercelen opnieuw moeten beplanten: enerzijds nationale steun voor investeringen in aanplantingen van wijnbouwoppervlakten op basis van de criteria van Verordening (EEG) 2741/89 van de Commissie van 11 september 1989 tot vaststelling van de in het kader van artikel 14 van Verordening (EEG) 822/87 van de Raad ter zake van de nationale steun voor de aanplant van wijnbouwoppervlakten in aanmerking te nemen criteria(2) (deze steun dient vooraf bij de Commissie te worden aangemeld) en anderzijds steun met een communautaire financiering in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) - oriëntatie, voor de voor de doelstelling 1 en 5b in aanmerking komende gebieden. In dit geval geldt de in het communautaire bestek vastgestelde procedure, met eventueel wijzigingen in het operationele programma uit hoofde van Verordening (EG) 2052/88 van de Raad van 24 juni 1988 betreffende de taken van de Fondsen met structurele strekking, hun doeltreffendheid alsmede de coordinatie van hun bijstandsverlening onderling en met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten(3). In voorkomend geval wordt deze steun verleend in het kader van het enig programmeringsdocument, waarvan de tenuitvoerlegging onder de bevoegdheid van de lidstaat en de betrokken regio valt. De door het geachte parlementslid genoemde gemeenten komen evenwel niet in aanmerking voor doelstelling 5b.

(1) PB L 84 van 27.3.1987.

(2) PB L 264 van 12.9.1989.

(3) PB L 185 van 15.7.1988.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1119/99

van Bárbara Dührkop Dührkop (PSE) aan de Commissie

(20 april 1999)

Betreft: Antidopingprogramma van de Europese Commissie

De afgelopen jaren is het dopinggebruik in de sport spectaculair toegenomen. De professionalisering, de al te grote commercialisering en de grote hoeveelheden geld die er in de beroepssport omgaan, hebben veel atleten veranderd in machines van wie onmogelijke resultaten worden geëist. Daarom nemen zij herhaaldelijk hun toevlucht tot drugs en verboden middelen die de gezondheid van topsporters schaden.

De ene lidstaat van de Unie staat anders tegenover doping dan de andere, zoals gebleken is bij de laatste Tour de France.

In december 1998 heeft de Europese Raad van Wenen in zijn conclusies de noodzaak onderstreept van een mobilisering tegen doping en de noodzaak dat de lidstaten en de Commissie de verschillende bestaande nationale maatregelen beter coördineren. Hun werd verzocht de bestaande regels in dit licht nog eens onder de loep te nemen. Het Parlement heeft op 17 december 1998 een resolutie aangenomen waarin de Commissie om een reeks maatregelen wordt gevraagd. Onlangs, op 4 februari 1999, heeft de Wereldconferentie over doping in de sport te Lausanne een aantal conclusies aangenomen, o.a. over een voorlichtingscampagne.

Met welk programma is de Commissie bezig? In welke fase verkeert dit? Denkt de Commissie gebruik te maken van begrotingslijn B3-300 om de voorlichtingscampagnes over deze problematiek te financieren?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(7 mei 1999)

Naar aanleiding van de resolutie van de Europese Raad van Wenen heeft het Duitse Voorzitterschap een informele bijeenkomst georganiseerd van ministers die belast zijn met sportzaken. Tijdens deze bijeenkomst werd een gemeenschappelijk standpunt aangenomen als voorbereiding op de internationale conferentie tegen doping waar de Unie in de slotfase een zeer belangrijke rol heeft gespeeld.

Het Voorzitterschap heeft de Commissie voorgesteld samen met de lidstaten een werkgroep op te richten die reeds is bijeengekomen om, in de eerste plaats, een standpunt van de Unie te formuleren inzake oprichting van een internationaal bureau ter bestrijding van doping.

De werkzaamheden van deze groep in verband met een lijst van eventuele acties op het communautair niveau en de coördinatie op het gebied van wetgeving moeten nog worden afgerond. De resultaten hiervan zullen worden opgenomen in een verslag over sport in Europa dat de Commissie zal uitbrengen aan de Europese Raad van Helsinki.

Van haar kant, heeft de Commissie de Europese ethische groep gevraagd advies uit te brengen over dopingpraktijken in de sport. Voorts heeft ze de medische commissie van het Internationaal Olympisch Comité gefinancierd om een lijst op te stellen van prioriteiten die steun zouden kunnen krijgen in het kader van het communautair onderzoeksprogramma.

Voorlopig kan nog niet worden gezegd of de voorlichtingscampagnes gefinancierd zullen worden uit begrotingslijn B3-300. Zonodig zouden ook andere begrotingslijnen kunnen worden aangewend. Dit moet nog worden besproken met de lidstaten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0755/99

van Stephen Hughes (PSE) aan de Commissie

(29 maart 1999)

Betreft: Antivakbondsactiviteiten

De Sunday Observer berichtte op 17 januari 1999 dat Amerikaanse bedrijven gespecialiseerd in antivakbondsactiviteiten zich in het Verenigd Koninkrijk aan het vestigen zijn. De Europese Federatie van bonden in de sector openbare diensten heeft de Commissie hierover benaderd en om Europese maatregelen gevraagd, omdat het feit dat werknemers worden belemmerd zich bij een bond aan te sluiten in strijd is met de ILO-regels en het EG-Verdrag.

1. Ziet de Commissie toe op de activiteiten van deze bedrijven?

2. Is de Commissie bereid maatregelen voor te bereiden om de activiteiten van deze bedrijven in Europa te verbieden?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(14 april 1999)

De Commissie is op de hoogte van de beweerde activiteiten van bepaalde in het Verenigd Koninkrijk gevestigde Amerikaanse bedrijven. In het communautaire wetgevingskader vallen vakbondsrechten evenwel in beginsel onder de bevoegdheid van de lidstaten, aangezien artikel 2, lid 6, van de Overeenkomst inzake de sociale politiek (artikel 137, lid 6, van het nieuwe Verdrag) het recht tot vereniging en het recht tot staken uitsluit van de sociale bepalingen van het EG-Verdrag.

Daar de kwestie onder de bevoegdheid van de betrokken lidstaat valt, bereidt de Commissie geen maatregelen voor om de beweerde praktijken van deze bedrijven te verbieden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1094/99

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(15 april 1999)

Betreft: Uitzonderingen op artikel 92 van het Verdrag

De regeling die de Europese Raad heeft getroffen voor de lange-termijnbegroting omvat twee verschillende soorten steun aan Noord-Zweden. Een deel van de regio valt onder doelstelling 1 (voorheen doelstelling 6), terwijl het kustgebied een afzonderlijk soort steun ontvangt.

Betekent deze constructie dat de twee gebieden uitzonderingen zijn op de EU-voorschriften inzake overheidssteun overeenkomstig artikel 92 van het Verdrag?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(7 mei 1999)

Geen enkele regio in de Gemeenschap valt buiten de communautaire voorschriften inzake overheidssteun. Zelfs regio's die worden bestreken door de afwijking in artikel 87, lid 3, van het EG-Verdrag (ex artikel 92, lid 3,) zijn aan deze voorschriften onderworpen.

De conclusies van de Europese Raad van Berlijn (die in het verlengde liggen van het door de Commissie voorgestelde ontwerp algemene verordening voor de structuurfondsen) vermelden drie criteria waaraan moet worden voldaan om in aanmerking te komen voor steun uit hoofde van doelstelling 1 van de structuurfondsen. Alleen NUTS II regio's die voldoen aan de eerste voorwaarde, namelijk regio's met een BBP dat minder bedraagt dan 75 % van het communautaire gemiddelde, komen automatisch in aanmerking voor regionale steun uit hoofde van artikel 92, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag dat hetzelfde criterium toepast.

De andere regio's van doelstelling 1, met inbegrip van de regio's in het noorden van Zweden, kunnen in aanmerking komen voor regionale steun uit hoofde van artikel 92, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag wanneer de lidstaat deze opneemt in de lijst van gebieden waaraan steun wordt verleend die hij aan de Commissie voorstelt.

Twee bepalingen (de punten 3.10.4. en 3.10.5.) van de richtsnoeren voor regionale steun(1) zijn met name relevant voor de regio's in het noorden van Zweden. Enerzijds kunnen alle NUTS III regio's met een bevolkingsdichtheid van minder dan 12,5 inwoners per vierkante kilometer in aanmerking komen voor steun uit hoofde van artikel 92, lid 3 onder C van het EG-Verdrag. Anderzijds kunnen alle regio's die in aanmerking komen voor steun uit hoofde van de structuurfondsen, tevens steun verkrijgen uit hoofde van hetzelfde artikel indien is voldaan aan bepaalde voorwaarden met betrekking tot de definitie van het gebied (punt 3.10.3. van de richtsnoeren inzake regionale steun).

(1) PB C 74 van 10.3.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0716/99

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(29 maart 1999)

Betreft: Structuurfondsen

Regio's waar het inkomen per hoofd van bevolking lager ligt dan 75 % van het communautaire gemiddelde, worden aangemerkt als "regio's van doelstelling 1" en profiteren van omvangrijke communautaire steun.

Om te weten of deze drempel al of niet is overschreden, bepaalt het voorstel voor een verordening van de Raad, COM(98) 0131 def.(1), houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, dat rekening moet worden gehouden met de cijfers over de afgelopen drie jaar waarover bij Eurostat gegevens beschikbaar zijn.

De Directeur-generaal van het Bureau voor de Statistiek der Europese Gemeenschappen (Eurostat) maakte in de vergadering van de Subcommissie monetaire zaken op 17.2.1999 bekend dat in de statistische gegevens over de boekjaren 1994, 1995 en 1996 ook die van het grijze circuit van de geanalyseerde regio's waren verdisconteerd, zonder echter de criteria voor de schatting of beoordeling van dit soort bedrijvigheid te vermelden.

Welke deel van het regionale inkomen in Melilla wordt in elk van deze jaren aan het "grijze circuit" toegeschreven en welk deel aan het "witte circuit"?

(1) PB C 176 van 9.6.1998, blz. 1.

Gecombineerd Antwoord

van de heer de Silguy namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0698/99, E-0699/99, E-0700/99, E-0701/99, E-0702/99,E-0703/99, E-0704/99, E-0705/99, E-0706/99, E-0707/99, E-0708/99, E-0709/99, E-0710/99,E-0711/99, E-0712/99, E-0713/99, E-0714/99, E-0715/99 en E-0716/99

(6 mei 1999)

Zoals in het antwoord op schriftelijke vraag E-0697/99(1) van het geachte parlementslid uiteengezet, verricht Eurostat geen directe metingen naar de omvang van de grijze economie in de lidstaten. De Commissie heeft de lidstaten echter gevraagd een aantal procedures uit te voeren om de schattingen van het bruto nationaal product (BNP) en het bruto binnenlands product (BBP) te controleren en te verbeteren, om zo een volledig beeld van de grijze economie te krijgen.

In de nationale gegevens over de jaren 1994, 1995 en 1996, die Spanje in oktober 1998 heeft verstrekt, is rekening gehouden met de resultaten die deze procedures hebben opgeleverd. Deze gegevens zijn derhalve volledig en zij omvatten de grijze economie.

Uit de nationale gegevens die aan Eurostat worden toegezonden, kan het aandeel van het grijze circuit in het totaalcijfer echter niet worden afgeleid. Dit is evenmin mogelijk voor regionale gegevens.

(1) Zie blz. 115.
Kan de Commissie mededelen waarom voor het jaar 2000 31.400.000 € extra wordt uitgetrokken, een
stijging van 246 naar meer dan 277 miljoen euro?
(2000/C 27 E/202) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1706/99
van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie
(29 september 1999)
Betreft: Ontwerpbegroting 2000  personeels- en huishoudelijke uitgaven voor de delegaties van de
Europese Gemeenschap en gedecentraliseerde uitgaven voor hulppersoneel en gedecentraliseerdehuishoudelijke uitgaven
In 1998 bedroeg het totale budget voor personeels- en huishoudelijke uitgaven voor de delegaties van de
Europese Gemeenschap en gedecentraliseerde uitgaven voor hulppersoneel en gedecentraliseerde huis-houdelijke uitgaven 394 miljoen ecu.
Kan de Commissie verklaren waarom de uitgaven in 2000 op 433 miljoen € worden geraamd, dit is bijna
40 miljoen € meer?
Gecombineerd Antwoord
van mevrouw Schreyer namens de Commissie
op de schritftelijke vragen E-1702/99, E-1703/99 en E-1706/99
(18 november 1999)
De Commissie gaat momenteel over tot een grondig onderzoek van het door het geachte parlementslid aan
de orde gestelde probleem; zij zal zo spoedig mogelijk nadere mededelingen ter zake doen.
(2000/C 27 E/203) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1704/99
van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie
(29 september 1999)
Betreft: Programma LIFE
Het programma Life, dat de Europese Unie ter bescherming van het milieu heeft vastgesteld, omvat twee
fasen: 1991-1995 en 1996-1999.
Kan de Commissie mededelen:
1. hoeveel en welke Life-projecten (Life milieu en Life natuur) voor Italiº zijn voorgesteld,
2. hoeveel en welke van deze projecten voor financiering in aanmerking zijn genomen en voor welke
bedragen,
3. hoeveel en welke van deze projecten tot op heden gefinancierd werden 10.9.1999?
Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie
(4 november 1999)
De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks
een tabel met de gevraagde gegevens toe.29.1.2000 NL C 27 E/165 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0599/99

van Frédéric Striby (I-EDN) aan de Commissie

(3 maart 1999)

Betreft: Registratie en belasting van Elzasser pleziervaartuigen

Voor in Frankrijk geregistreerde vaartuigen die de internationale wateren bevaren, moet een "zeebelasting" worden betaald. Voor vaartuigen die de binnenwateren bevaren, en dit geldt dus ook voor Elzasser pleziervaartuigen, moet de belastingsticker VNF worden betaald. Aangezien het Rhône-Rijnkanaal, dat ook Noord- en Zuid-Elzas met elkaar verbindt, gedeclasseerd is, moeten Elzasser pleziervaartuigen nu gebruik maken van het Elzaskanaal. Dit kanaal valt onder een internationaal statuut en hoewel Elzasser pleziervaartuigen die naar Straatsburg, Colmar of Mulhouse willen varen slechts tijdelijk gebruik van dit kanaal zullen maken, moeten zij bij de douane een zeebelasting betalen, hetgeen neerkomt op een dubbele belasting, terwijl buitenlandse vaartuigen hiervan verschoond blijven.

Is de Commissie op de hoogte van deze dubbele belastingheffing? Welke stappen denkt zij tegen de Franse Republiek te ondernemen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(27 april 1999)

Over de door het geachte parlementslid beschreven situatie is de Commissie niets bekend. Er zij evenwel op gewezen dat, aangezien registratie- en verkeersbelastingen op bepaalde vervoermiddelen (waaronder pleziervaartuigen) in de Gemeenschap nog niet geharmoniseerd zijn, het de lidstaten vrij staat dergelijke belastingen in te voeren of in stand te houden op voorwaarde dat deze geen aanleiding geven tot inbreuken op de communautaire wetgeving en met name op artikel 95 van het EG-Verdrag. Dit laatste artikel verbiedt de lidstaten belastingsystemen in te voeren of in stand te houden waarbij de belasting op ingevoerde producten en die op nationale producten verschillend worden berekend op basis van verschillende criteria die ertoe leiden dat op ingevoerde producten een hogere belasting wordt geheven. Op basis van de verstrekte informatie ziet het ernaar uit dat de dubbele belasting die op bepaalde vaartuigen wordt geheven alleen van invloed is op binnenlandse vervoermiddelen en dus geen inbreuk op de communautaire wetgeving vormt.
(2000/C 27 E/037) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1380/99
van Johannes Swoboda (PSE) aan de Commissie
(1 september 1999)
Betreft: Heffing van inkomstenbelasting op grond van bezit in een lidstaat van de Unie
Naar aanleiding van een aanvraag van een Oostenrijkse burger die in Spanje een huis bezit, verzoek ik de
Commissie de volgende vragen te beantwoorden:
1. Is de Oostenrijkse burger door het bezit van dit huis aan de Spaanse inkomstenbelasting onderworpen,
ongeacht de vraag of hij dit huis al dan niet verhuurt?
2. Zou hij alleen dan zijn onderworpen aan de inkomstenbelasting wanneer hij het huis aan derden zou
verhuren?
3. Druist deze regel in tegen EU-bepalingen (b.v. vermijding van dubbele belastingheffing)?
Antwoord van de heer Monti namens de Commissie
(15 september 1999)
In de Spaanse wetgeving is bepaald dat ingezetenen en niet-ingezetenen die in Spanje onroerend goed
bezitten, zelfs indien dit door de eigenaar wordt bewoond en niet wordt verhuurd, bij hun inkomen,
afhankelijk van een persoonlijke inkomstenbelasting, 2 % moeten optellen van de aangepaste belasting-grondslag daarvan. Voor niet-ingezetenen wordt de inkomstenbelasting geheven tegen een vast tarief van25 %. Voor ingezetenen is het belastingtarief het marginale tarief van de persoonlijke inkomstenbelastingdie op het belastbaar inkomen wordt toegepast (tot 56 %).
Ingevolge de overeenkomst van 20 december 1966 tussen Oostenrijk en Spanje ter voorkoming van
dubbele belastingheffing, gewijzigd bij het protocol van 24 februari 1995, inzonderheid de artikelen 6 en24, onder 1), sub a), wordt inkomen uit vastgoed alleen daar belast waar het is gelegen, in dit geval dus inSpanje. Voor de betrokken belastingbetaler kan derhalve geen dubbele heffing over een dergelijk inkomenplaatsvinden.
De Commissie ziet niet in hoe deze wetgeving, die geen discriminatoire bepalingen lijkt te bevatten, een
inbreuk op het Gemeenschapsrecht zou kunnen vormen.
(2000/C 27 E/038) SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1381/99
van Mark Watts (PSE) aan de Commissie
(1 september 1999)
Betreft: Deregulering in het openbaar vervoer
Kan de Commissie mededelen in hoeverre er tot op heden in elk van de lidstaten van de EU deregulering
van de diensten in de sector openbaar vervoer heeft plaatsgevonden?
Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie
(7 september 1999)
De Commissie heeft het Isotope studierapport gesponsord waarin een onderscheid wordt gemaakt tussen
(a) deregulering, waarbij er sprake is van een vrije toegang tot de markt (mededinging op de grond); (b)beperkte mededinging, waarbij de exploitanten exclusieve rechten bezitten op bepaalde routes of gebieden,doch om de paar jaar dienen deel te nemen aan een inschrijving op mededingingsvoorwaarden (mededin-ging voor de grond); (c) het klassieke model waarbij aan een exploitant voor onbepaalde tijd een exclusiefrecht wordt verleend zonder dat daarbij van mededinging sprake is.C 27 E/34 NL 29.1.2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0178/99

van Irene Soltwedel-Schäfer (V) aan de Commissie

(11 februari 1999)

Betreft: Vergelijking BSE tussen Zwitserland en de EU

1. Wat vindt de Commissie van het feit dat in Zwitserland bij relatief veel runderen besmetting met BSE wordt vastgesteld?

2. In hoeverre is het juist dat het BSE-onderzoek in Duitsland veel onnauwkeuriger is dan in Zwitserland?

3. In hoeverre is het juist dat de diagnosemogelijkheden in Duitsland slechter zijn dan in Zwitserland?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 maart 1999)

1. De Commissie is op de hoogte van het grote aantal gevallen van bovine spongiforme encefalopathie (BSE) in Zwitserland. In verhouding tot de omvang van de veestapel verschilt de situatie vrij veel van die in het Verenigd Koninkrijk. Het aantal BSE-gevallen daalt bovendien gestadig sinds de piek van de epidemie in 1995. Deze daling wordt beschouwd als een indicator voor de doeltreffendheid van de bestrijdingsmaatregelen. De Commissie zendt het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks twee tabellen met gegevens over de huidige BSE-incidentie tijdens de afgelopen 12 maanden en het totale aantal BSE-gevallen sinds 1988.

2. Sinds april 1998 zijn de bewakings- en controlemaatregelen betreffende overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE) op communautair niveau geharmoniseerd bij Beschikking 98/272/EG van de Commissie van 23 april 1998 inzake epizoötiebewaking ten aanzien van overdraagbare spongiforme encefalopathieën en tot wijziging van Beschikking 94/474/EG(1). De meeste lidstaten, met inbegrip van Duitsland, hebben al in het kader van het Permanent Veterinair Comité verslag uitgebracht over hun vorderingen met de tenuitvoerlegging van deze beschikking.

Noch deze voortgangsrapporten noch de inspecties van de nationale bewakingssystemen door de Commissie hebben enige aanwijzingen opgeleverd dat de BSE-onderzoeken in Duitsland veel minder nauwkeurig zouden zijn dan in Zwitserland.

3. Bovengenoemde beschikking legt eveneens de voorwaarden vast voor bemonstering en laboratoriumtests voor het opsporen van de aanwezigheid van een TSE overeenkomstig de aanbevelingen in het handboek inzake normen voor diagnostische tests en vaccins van het Internationaal bureau voor besmettelijke veeziekten (OIE). De snelle tests voor het opsporen van BSE na het slachten, die thans in verschillende laboratoria in onder meer Zwitserland worden ontwikkeld, zijn door de OIE nog niet goedgekeurd. De Commissie werkt op dit ogenblik aan een evaluatie van een aantal van die tests, die evenwel nog niet voltooid is.

Tot slot kan worden medegedeeld dat verschillende alternatieve methoden voor TSE-diagnose worden aanbevolen door diverse laboratoria in de hele wereld. Het is evenwel nog te vroeg om al conclusies over de kwaliteit of de nauwkeurigheid van die tests te formuleren.

(1) PB L 122 van 24.4.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1002/99 van Ian WHITE Open commerciële verhandeling van slots op luchthavens



Publicatieblad Nr. C 370 van 21/12/1999 blz. 0151



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1002/99 van Ian White (PSE) aan de Commissie (20 april 1999) Betreft: Open commerciële verhandeling van slots op luchthavens Is het de Commissie bekend dat de mogelijkheid dat slots door luchtvaartmaatschappijen op de open markt worden verhandeld tot gevolg zal hebben dat regionale diensten van relatief geringe omvang louter en alleen door commerciële druk van de grote centrale luchthavens worden verdrongen? Staat dit niet haaks op het beleid van regionalisatie en toegang tot luchtvervoer op basis van een benadering per regio?