SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2896/00

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(6 september 2000)

Betreft: Opname van Polen en Tsjechië in de transeuropese netwerken

Een toekomstige toetreding van Polen en Tsjechië tot de EU vergroot het belang van het verder uitbouwen van de transeuropese vervoersnetwerken. Het beeld van een doorgaande noord-zuidverbinding van Stettin via Berlijn, Praag en Linz naar Koper is voor vele economische regio's van grote betekenis. Deze verbinding biedt niet in de laatste plaats de toetredingskandidaten Polen en Tsjechië toegang tot de vervoersader de Donau en tot de havens aan de Middellandse Zee.

Daarbij is het traject Linz Ceske Budejovice als verlenging van de Phyrnroute van bijzondere strategische betekenis. Uit recente studies blijkt deze route in vergelijking tot andere varianten bijzonder gunstig te zijn. De regionale integratie en de vestigingskwaliteit in de grensregio worden duurzaam verbeterd.

De spoorverbinding Linz Ceske Budejovice/Praag is reeds opgenomen in het TEN-net en in het TINA-net van de landen van Midden- en Oost-Europa. Het uitbouwen van de wegen krijgt echter alleen aandacht van de kant van de toetredingskandidaten.

Hoe zien de middelen en het tijdschema voor de uitvoering van het uitbouwen van het spoor op het traject Ceske Budejovice Linz er uit?

Welke redenen pleiten naar de mening van de Commissie voor het opnemen van de wegverbinding Ceske Budejovice Linz in het TEN-programma? Hoe snel kan een positief besluit worden verwacht?

Welke flankerende maatregelen dienen volgens de Commissie op nationaal en regionaal niveau te worden getroffen om de verwezenlijking van TEN te steunen en te versnellen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(5 oktober 2000)

De bijdrage tot de totstandbrenging van het Trans-Europese vervoersnet maakt deel uit van de belangrijke communautaire beleidsmaatregelen waarin door het EG-Verdrag, artikelen 154 tot en met 156 (ex-artikelen 129b tot en met 129d), wordt voorzien. Bovendien worden deze beleidsmaatregelen gedefinieerd in Beschikking nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een Trans-Europees vervoersnet(1).

Overeenkomstig deze beschikking werkt de Commissie momenteel een verslag betreffende de herziening van de richtsnoeren af, dat in november 2000 aan het Parlement en de Raad moet worden voorgelegd. In dit verslag zal een analyse worden gegeven van de ontwikkeling van de vervoersstromen en de vraag naar vervoer sinds 1996, alsmede van de ontwikkeling van de technologieën die op deze sector van toepassing zijn. In het verslag zullen dienovereenkomstig aanpassingen van de beschikking van 1996 worden voorgesteld, waaronder eventueel een bijwerking van de cartografie van het netwerk.

In dit kader en in het kader van de komende uitbreiding van de Unie heeft de Commissie reeds verscheidene jaren, in nauwe samenwerking met de lidstaten en de regeringen van de kandidaat-lidstaten, gewerkt aan de identificatie van de elementen van het vervoersnet van deze kandidaat-lidstaten die op het ogenblik van hun toetreding in het Trans-Europese vervoersnet moeten worden geïntegreerd. Dit initiatief, dat bekend is onder de naam TINA (Transport Infrastructure Needs Assessment), heeft in oktober 1999 na een eerste analyseronde een zogenaamd definitief verslag opgeleverd. Dit verslag zal de komende jaren wellicht worden bijgewerkt en uitgediept.

De Noord-Zuidcorridor die Stettin, Berlijn, Praag, Linz en Koper verbindt, en met name het traject tussen Budweis en Linz, maakt deel uit van de bijzonder belangrijke economische problematiek van de toegang van de Midden- en Noord-Europese landen tot de Adriatische zeehavens.

Aangezien er een intermodaal en multimodaal vervoersnet tot stand moet worden gebracht, moet worden onderstreept hoe belangrijk het is een voldoende dicht netwerk te realiseren en verschillende oplossingen te bieden voor deze essentiële problematiek. De verschillende corridors lijken elkaar aldus aan te vullen, maar concurreren ook met elkaar. Dergelijke oplossingen zijn met name de pan-Europese vervoerscorridors nrs. IV en V, die in 1995 op Kreta en in 1997 te Helsinki op ministerieel niveau zijn goedgekeurd, alsmede de reeds in de richtsnoeren geplande Noord-Zuidverbindingen, zoals de zogenaamde Brenner-as tussen Verona en München.

Krachtens het subsidiariteitsbeginsel vallen de bouw en het beheer van de vervoersinfrastructuur bovendien onder de verantwoordelijkheid van de nationale of lokale autoriteiten, ook als deze infrastructuur van communautair belang is. Voor de financiering van de projecten kan eventueel communautaire steun worden gevraagd, die via verschillende instrumenten kan worden toegestaan. Zo kan met name een beroep worden gedaan op de begroting voor de Trans-Europese netwerken of op de structuurfondsen voor de lidstaten of op de PHARE- en ISPA-programma's voor de kandidaat-lidstaten van Midden-Europa.

Als de Oostenrijkse en Tsjechische autoriteiten de spoorlijn of de weg tussen Linz en Budweis willen moderniseren met financiële steun van de Gemeenschap, kunnen zij aldus een bijdrage via deze communautaire programma's vragen.

Wat de opneming van deze wegenas in het Trans-Europese netwerk betreft, moet het volgende verslag van de Commissie betreffende de herziening van de richtsnoeren tot verschillende debatten in het Parlement en de Raad leiden. De nationale autoriteiten zullen bij die gelegenheid hun standpunt kunnen voorstellen. Volgens Beschikking nr. 1692/96/EG is het hoofdzakelijk in het licht van het karakter van gemeenschappelijk belang van dit wegtraject teneinde de samenhang, de koppeling en de interoperabiliteit van het Trans-Europese netwerk alsmede de toegang tot dit net te waarborgen, dat deze opneming kan worden onderzocht.

(1) PB L 228 van 9.9.1996.