SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2035/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(21 juni 2000)

Betreft: Internationale luchtvaartverbindingen vanuit Galicië

Hoewel Galicië over drie luchthavens beschikt, in Santiago de Compostela, Vigo en Corunha, heeft een Europese regio als Galicië, met bijna drie miljoen inwoners, geen andere rechtstreekse internationale luchtvaartverbinding dan met Londen. Voor het verkeer met Europa en de rest van de wereld zijn de Galicische burgers dus aangewezen op Madrid, Barcelona of Bilbao. De internationale verbindingen via Londen worden bemoeilijkt door het feit dat er slechts één vlucht per dag is. De reis van Santiago naar Brussel duurt vijf uur van de ene luchthaven naar de andere, en de reis naar Straatsburg, waarbij twee tussenlandingen gemaakt moeten worden, duurt zeven uur. In het antwoord op een eerdere vraag (E-0110/00)(1) van deze afgevaardigde over de decentralisatie van de luchtvaart, verklaarde de Commissie dat de lidstaten de buitenlandse maatschappijen die een basis op hun grondgebied voor internationale vluchten willen vestigen, verplichten de centrale luchthavens te gebruiken, waardoor de overbelasting van deze luchthavens nog verergerd wordt en de decentralisatie wordt geschaad. Dit besluit, dat schijnbaar ingegeven wordt door de belangen van de nationale luchtvaartmaatschappijen van elke lidstaat, druist in tegen de economische en sociale belangen van de burgers en houdt geen rekening met het door de Commissie bevorderde idee en project van één Europees luchtruim.

Welke economische, juridische of technische problemen en voorwaarden moeten, in het licht van het bovenstaande, worden opgelost om ervoor te zorgen dat Galicië over rechtstreekse luchtvaartverbindingen beschikt met de belangrijkste Europese steden, of over de noodzakelijke vluchten om als verbindingsluchthaven te kunnen beschikken over de luchthaven van Londen, als naburige luchthaven met verbindingen naar de hele wereld, of die van Brussel, zodat geen vluchten meer genomen hoeven te worden vanuit Madrid, Barcelona of Bilbao, luchthavens met de slechtste verbindingen voor bepaalde internationale vluchten, in het bijzonder met Europese steden zoals Straatsburg? Omvat het project één Europees luchtruim ook dit soort doelstellingen, die ongetwijfeld van groot belang zijn voor veel Europese steden en regio's?

(1) PB C 330 E van 21.11.2000, blz. 85.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(24 juli 2000)

Sedert de inwerkingtreding op 1 januari 1993, van de drie verordeningen die het derde luchtvaartpakket vormen (Verordening (EEG) nr. 2409/92 van de Raad van 23 juli 1992 inzake tarieven voor luchtdiensten; Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes; Verordening (EEG) nr. 2407/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de verlening van exploitatievergunningen aan luchtvaartmaatschappijen(1)) en de communautaire markt voor de burgerluchtvaart liberaliseren, zijn de communautaire luchtvaartondernemingen volledig vrij om zelf te bepalen welke diensten zij aanbieden aan de vliegvelden in de Gemeenschap waar commerciële vluchten mogelijk zijn. Bijgevolg bestaat er geen enkele juridische of technische belemmering meer voor het soort luchtverbinding met Galicië dat het geachte parlementslid wenst. Er zij op gewezen dat het liberalisatiebeleid een toeneming van het aantal lijnverbindingen binnen de Gemeenschap tot gevolg heeft gehad.

Het spreekt daarentegen vanzelf dat in een geliberaliseerde markt de keuze van de luchtvaartmaatschappijen bepaald wordt door het economisch rendement. De lidstaten kunnen evenwel op bepaalde verbindingen de verplichting tot openbare dienstverlening opleggen.

Het project voor de schepping van een gemeenschappelijk Europees luchtruim is bedoeld om de in de lidstaten bestaande systemen voor de luchtverkeersleiding gelijk te maken ten einde met name de luchtverkeersleidingscapaciteit te verbeteren en daarmee ook de momenteel op de vliegvelden optredende vertragingen te verminderen.

(1) PB L 240 van 24.8.1992.