SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4037/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad

(3 januari 2001)

Betreft: Comité 133 (3)

Het Comité 133 vormt het echte machts- en beslissingscentrum voor de handelspolitiek van de Europese Unie. Het comité is genoemd naar artikel 133 van het Verdrag van Amsterdam. Dat artikel voorziet in een door de Raad aangesteld comité ter ondersteuning van de Europese Commissie. Het Comité 133 legt de band tussen de Europese Commissie en de Raad.

Elke EU-lidstaat heeft een vaste en een plaatsvervangende vertegenwoordiger in het comité. Deze ambtenaren nemen belangrijke beslissingen met betrekking tot internationale handelsdossiers, zoals het bananenconflict, de beschikbaarheid van geneesmiddelen voor arme landen en de Amerikaanse heffing op eurostaal. De Raad hakt eventuele politieke knopen door en bekrachtigt de beslissingen van het comité. Sommige voorstellen worden enkel binnen het comité besproken en zonder verdere debatten allemaal tegelijk goedgekeurd door het Coreper (de nationale ambtenaren bij de Europese Unie).

1. Waarom worden de beslissingen van het Comité 133 niet ter bespreking en/of goedkeuring voorgelegd aan het Europees Parlement, gezien het politieke karakter van de beslissingen?

2. Zal de Raad ervoor zorgen dat de beslissingen van het Comité 133 voortaan ter bespreking en/of goedkeuring worden voorgelegd aan het Europees Parlement? Zo neen, waarom weigert de Raad de beslissingen van het Comité 133 ter bespreking en/of goedkeuring voor te leggen aan het Europees Parlement?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-4034/00, E-4036/00 en E-4037/00

(31 mei 2001)

1. De Raad memoreert dat besluiten betreffende de gemeenschappelijke handelspolitiek, overeenkomstig artikel 133 van het Verdrag door de Raad op basis van voorstellen of aanbevelingen van de Commissie worden genomen.

2. Artikel 133, lid 3, bepaalt voorts dat de Commissie, indien zij in het kader van de handelspolitiek door de Raad wordt gemachtigd onderhandelingen te openen, die onderhandelingen voert in overleg met een speciaal comité, door de Raad aangewezen om haar daarin bij te staan, en binnen het kader van de richtsnoeren welke de Raad haar kan verstrekken.

3. Bij de inwerkingtreding van het Verdrag van Rome in januari 1958 is voornoemd speciaal comité op grond van de overgangsbepalingen van artikel 111 ingesteld. Het bestond uit hoge ambtenaren van de lidstaten op het gebied van handelspolitiek, doorgaans op het niveau van directeurs-generaal. Toen artikel 113 van het Verdrag van Rome betreffende de beginselen van de gemeenschappelijke handelspolitiek in februari 1959 van toepassing werd, bleef de samenstelling van het comité ongewijzigd. De opeenvolgende wijzigingen van het Verdrag hebben de inhoudelijke bepalingen van dat artikel onverlet gelaten.

4. Het comité (op het niveau van hoge ambtenaren) kwam normaliter éénmaal per maand bijeen. Bij de start van de zogenoemde Tokio-handelsronde in 1973 bleek het noodzakelijk dat het comité regelmatiger en soms sneller na elkaar vergaderde. Dit heeft geleid tot de oprichting van het comité op het niveau van plaatsvervangers, dat normaliter wekelijks vergadert, terwijl het comité op het niveau van gewone leden zijn maandelijkse vergaderritme behoudt. Het Comité van artikel 133 op het niveau van plaatsvervangers bestaat uit delegatieleden die meestal werkzaam zijn bij de permanente vertegenwoordigingen van de lidstaten in Brussel. De Raad heeft ook sectoriële comités ingesteld (Comité 133/Textiel, Comité 133/Diensten, Comité 133/EGKS, Comité 133/Wederzijdse Erkenning en Comité 133/Motorvoertuigen).

5. Wat betreft de besprekingen in het Comité van artikel 133 over de voorstellen en werkdocumenten van de Commissie en van de documenten waarin de resultaten van de interne besprekingen zijn vervat, zij eraan herinnerd dat de toegang van het publiek tot de documenten van de Raad geregeld is bij Besluit 93/731/EG van de Raad van 20 december 1993, zoals gewijzigd bij Besluit 96/705/EG van de Raad van 6 december 1996 en bij Besluit 2000/527/EG van de Raad van 14 augustus 2000, welke besluiten bepalen wanneer het vertrouwelijke karakter moet worden gehandhaafd; dit is met name het geval bij de handelspolitiek en het industriebeleid.

6. De Raad is zich bewust van de verzoeken van het Europees Parlement in verband met de besluitvormingsprocedures op het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek. Die verzoeken zijn behandeld op de intergouvernementele conferentie, die haar werkzaamheden tijdens de Europese Raad van Nice heeft voltooid. De door de conferentie overeengekomen verdragswijzigingen gaan niet over dit aspect van artikel 133.

7. De Raad en de Commissie brengen het Europees Parlement regelmatig op de hoogte van de belangrijkste aspecten van de handelspolitiek van de Gemeenschap; op grond van de zogenoemde Westerterpprocedure van 1973 brengt de Raad het Europees Parlement op de hoogte van de onderhandelingen over handelsovereenkomsten met derde landen, en dit zowel vóór, tijdens als bij de afsluiting van de onderhandelingen.