SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1361/00

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) aan de Commissie

(4 mei 2000)

Betreft: Afvalverbranding in andere lidstaat

De Nederlandse provincie Limburg beschikt niet over een eigen afvalverbrandingscapaciteit. Limburgs afval wordt op dit moment over grote afstanden getransporteerd om elders in Nederland verwerkt te

kunnen worden. Op dit moment is grensoverschrijdende verwerking van afvalstoffen, in casu de verbranding van Limburgs bedrijfsafval in het Duitse Eschweiler-Weisweiler, vanuit de Nederlandse regelgeving zeer beperkt toegestaan. Uitvoer van afvalstoffen met als doel nuttige toepassing is wel toegestaan, mits de mate van nuttige toepassing in het buitenland gelijk of hoger is dan in Nederland.

Is de Commissie op de hoogte van het onderzoek inzake juridische aspecten van grensoverschrijdende afvalverwerking dat in opdracht van de Kamer van Koophandel Zuid-Nederland is uitgevoerd door de Universiteit Maastricht?

Zo ja, wat is de reactie van de Europese Commissie op de conclusies van dat onderzoek?

Kan de Commissie aangeven hoe het Nederlandse beleid inzake in- en uitvoerbeperkingen van voor verwijdering of voor verwerking bestemde afvalstoffen zich verhoudt tot de Europese verordening betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (verordening 259/93/EEG(1)), mede gezien in het licht van de Europese jurisprudentie (zoals o.a. zaak C-2/90 en zaak C-203/96)?

(1) PB L 30 van 6.2.1993, blz. 1.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(9 juni 2000)

In Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap wordt een onderscheid gemaakt tussen de overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen en de overbrenging van voor verwijdering bestemde afvalstoffen. De Commissie beschouwt verbranding met energieterugwinning als een handeling voor nuttige toepassing (R1) overeenkomstig bijlage II B van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen(1), als gewijzigd. Verbranding zonder energieterugwinning wordt beschouwd als een verwijderingshandeling (D10) overeenkomstig bijlage II A van dezelfde richtlijn. Wat de overbrenging van afvalstoffen voor verwijdering betreft, staat artikel 4, lid 3, onder a), punt i), van Verordening (EEG) nr. 259/93 de lidstaten toe de overbrenging van afvalstoffen algemeen of gedeeltelijk te verbieden of daar stelselmatig bezwaar tegen te maken teneinde de beginselen van nabijheid, voorrang voor nuttige toepassing en zelfverzorging toe te passen. Bij gebrek aan dergelijke algemene regels kunnen de lidstaten in afzonderlijke gevallen bezwaar maken tegen de overbrenging van afvalstoffen voor verwijdering op basis van de in artikel 4, lid 3, onder b), opgesomde bezwaren. Wat de overbrenging van afvalstoffen voor nuttige toepassing binnen de Gemeenschap betreft, kunnen de lidstaten uitsluitend geval per geval tegen een dergelijke overbrenging bezwaar maken en alleen op basis van de beperkte redenen voor bezwaar die opgesomd zijn in artikel 7, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 259/93.

De Commissie heeft verscheidene klachten ontvangen betreffende de tenuitvoerlegging van Verordening (EEG) nr. 259/93 door de Nederlandse autoriteiten. Deze klachten zijn het voorwerp van inbreukprocedures tegen Nederland en de Commissie beoordeelt momenteel het Nederlandse antwoord op haar schriftelijke aanmaning. De Commissie is op de hoogte van de door het geachte parlementslid genoemde studie. Deze wordt in het kader van de inbreukprocedures bestudeerd.

(1) PB L 194 van 25.7.1975.