SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2849/00

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(4 september 2000)

Betreft: Albanië criminaliteit

De recente tragische gebeurtenissen in Apulië, waarbij twee ambtenaren van de Guardia di Finanza zijn gedood toen hun boot door Albanese mensensmokkelaars werd geramd, hebben opnieuw het probleem aan de orde gesteld van de betrekkingen tussen Italië en zijn buurlanden, en met name Albanië.

Niets wijst erop dat de mensenhandel vanuit Albanië aan het afnemen is. Integendeel, de criminaliteit blijft met ongezien cynisme en geweld toeslaan.

De Albanese regering en de overheid in het algemeen slagen er niet in of hebben er de politieke wil niet voor het verschijnsel in te dijken.

Het land waarborgt dan ook op geen enkele manier de eerbiediging van de mensenrechten, pijler van elk optreden van de EU.

Waarom overweegt de Commissie niet alle financiële steun aan Albanië onmiddellijk stop te zetten tot het land de facto bewezen heeft dat het een eind heeft kunnen maken aan de mensenhandel en aan de drugs- en wapensmokkel, factoren die de veiligheid van de Europese burgers en het grondgebied van de EU, in eerste instantie van Italië en Apulië, ondermijnen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(11 oktober 2000)

De Commissie is zich bewust van de problemen die worden veroorzaakt door de mensensmokkel over de Adriatische Zee. Albanië is een van de belangrijkste routes voor de illegale binnenkomst in de Gemeenschap vanuit de Balkan. De georganiseerde criminaliteit heeft zich in Albanië met name na de crisis van 1997 ontwikkeld. Bestrijding van de georganiseerde criminaliteit is een onderdeel van de noodzakelijke versterking van de openbare orde, de wetshandhaving en de corruptiebestrijding in Albanië, ook bij de overheid. De huidige wetgeving is duidelijk ontoereikend om de netwerken die zich bezighouden met mensensmokkel, een activiteit die sinds 1999 aanzienlijk is toegenomen, te ontmoedigen. Dit probleem is in het kader van de bilaterale betrekkingen herhaaldelijk ter tafel gebracht. In het najaar van 2000 wordt naar alle waarschijnlijkheid nieuwe wetgeving vastgesteld.

Naar aanleiding van deze situatie heeft de Raad Algemene Zaken in juni 2000 het door de Groep op Hoog Niveau opgestelde actieplan voor Albanië en de omliggende regio goedgekeurd. Dit actieplan voorziet in een aantal maatregelen op het gebied van externe betrekkingen, ontwikkelingsbeleid en justitie en binnenlandse zaken, onder andere ter bestrijding van mensenhandel. Deze maatregelen worden gefinancierd door de lidstaten en uit bestaande communautaire begrotingslijnen, en vanaf 2001 uit een specifieke begrotingslijn voor samenwerking met derde landen op migratiegebied.

De hulp die de Gemeenschap Albanië biedt richt zich over het algemeen op institutionele opbouw (onder andere hervorming van douane, politie, justitie en openbaar bestuur) en ontwikkeling van infrastructuur (wegen, water, sanering) ter bevordering van stabilisatie en ontwikkeling in het land. Budgettaire bijstand wordt verleend volgens specifieke sectorale voorwaarden. In 1999 werd hulp geboden ter bestrijding van de kosten die verband hielden met de crisis in Kosovo, toen Albanië (het armste land van Europa) tijdelijk onderdak bood aan 500 000 Kosovaren (meer dan 8 % van de bevolking). De Commissie is van oordeel (zie haar antwoord op schriftelijke vraag P-2787 van mevrouw Angelilli(1)) dat bevriezing van de hulp aan Albanië, omdat het land niet in staat is gebleken de illegale migratie te beheersen, geen goede oplossing is.

Aan de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit in het algemeen en mensenhandel in het bijzonder wordt ten slotte alle aandacht besteed in het kader van een aantal regionale initiatieven, zoals het stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa en het Adriatisch initiatief, dat gebaseerd is op de Verklaring van Ancona van 19/20 mei 2000.

(1) Zie blz. 9.