SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0282/00

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(3 februari 2000)

Betreft: Crisis op de olijfoliemarkt: voorstel tot oprichting van een communautaire databank voor olijfolie

Naar aanleiding van de ernstige crisis op de olijfoliemarkt heeft Italië controles ingesteld bij de grenzen waarlangs grote hoeveelheden olijfolie uit EU- en niet-EU-landen ingevoerd worden.

Ook voor het verkoopseizoen 1999-2000 is sprake van een crisissituatie.

Via niet altijd doorzichtige driehoeksoperaties waarbij Griekse en Spaanse subjecten betrokken zijn, worden in Italië forse partijen spijsolie uit niet-communautaire landen ingevoerd.

Een belangrijke factor in dit verband is het feit dat de productiekosten voor diverse soorten olie in Noord-Afrika uiterst laag zijn.

Bij de controles op in Italië ingevoerde spijsolie blijkt onder meer dat de geconstateerde waarden vreemd genoeg steeds vlak onder de door bijlage I van verordening EEG nr. 2568/91(1) voorgeschreven waarden liggen, maar die controles zetten niet veel zoden aan de dijk.

Verondersteld kan worden dat een groot deel van de in Italië ingevoerde spijsolie bepaald geen onversneden product is en mogelijk een mengsel van oliën uit Noord-Afrika welke met Spaanse of Griekse olie verrijkt is om aan de wettelijke normen te voldoen.

Op dit moment kan de oorsprong van de in Italië ingevoerde en op de markt gebrachte spijsolie niet met absolute zekerheid vastgesteld worden en het spreekt vanzelf dat een en ander, nu en in de toekomst, de oorzaak is van ernstige verstoringen van de markt.

Van belang zijn in dit verband verordening nr. 136/66/EEG(2) van de Raad van 22 september 1966, laatstelijk gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1638/98(3) met name artikel 35 bis. en verordening (EEG) nr. 2815/98(4) van de Commissie van 22 december 1998 betreffende de handelsnormen voor olijfolie.

Zoals reeds geruime tijd voor de wijnsector geldt, is thans wetenschappelijk aangetoond dat de chemische samenstelling van olijfolie verschilt naargelang van het productiegebied.

Zoals bij verordening (EEG) nr. 2348/91(5) voor de wijnsector is geschied, zou er voor olijfolie een communautaire databank moeten worden ingesteld omdat dit het enige instrument is om de geografische oorsprong van olie geldig vast te stellen.

Is de Commissie bereid om, gezien bovenstaande overwegingen, over te gaan tot instelling van een communautaire databank voor olijfolie en zodoende het hoofd te bieden aan de ernstige crisis op de olijfoliemarkt?

(1) PB L 248 van 5.9.1991, blz. 1.

(2) PB 172 van 30.9.1966, blz. 3025.

(3) PB L 210 van 28.7.1998, blz. 32.

(4) PB L 349 van 24.12.1998, blz. 56.

(5) PB L 214 van 2.8.1991, blz. 39.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 februari 2000)

De Commissie is van mening dat er op de olijfoliemarkt geen echte crisis is, met name niet in Italië. De oogst van 1999/2000 is immers uitzonderlijk groot en de prijzen bedroegen eind januari 2000 meer dan 130 % van de drempelprijs voor particuliere opslag bedragen.

Over het algemeen wijzen de voorspellingen voor de verkoop van de oogst voor de hele Gemeenschap op een daling van de voorraden in 1999/2000 en dus op een vraag die groter is dan het aanbod. De sterke daling van de prijzen in december 1999 was blijkbaar het gevolg van het wegwerken van speculatief gevormde overschotten, maar begin januari is er een duidelijk herstel van de markt gevolgd waarvan de olie van de nieuwe oogst heeft kunnen profiteren.

De jaarlijkse invoer olijfolie, minder dan 50 000 ton, is te klein om de communautaire markt, waarvan de productie van 1999/2000 op 1 600 000 ton wordt geschat, te verstoren.

Mengsels van olijf- en zaadolie, al dan niet afkomstig uit de Gemeenschap, die op frauduleuze wijze als olijfolie worden verkocht, worden opgespoord door middel van analyses die zijn vastgesteld in Verordening (EEG) nr. 2568/91 van de Commissie van 11 juli 1991 inzake de kenmerken van olijfoliën en oliën uit afvallen van olijven en de desbetreffende analysemethoden. Er wordt actief aan onderzoek gedaan om deze methoden te verbeteren.

Het versnijden van olijfolie van verschillende oorsprong is niet verboden en is zelfs, als het gaat om olie uit bepaalde regio's, noodzakelijk om de door de consument gewenste oliekwaliteit te kunnen aanbieden. Dit is een belangrijk verschil met de wijnsector.

Het door het geachte parlementslid voorgestelde controle-instrument voor olijfolie wordt momenteel op communautair niveau onderzocht en de Commissie volgt de ontwikkelingen op de voet. De geografische kenmerken van olijfolie worden echter vastgesteld aan de hand van statistische gemiddelden en deze kenmerken geven maar zelden absolute zekerheid over de oorsprong van een bepaalde partij. De situatie wordt veel ingewikkelder in het geval dat het, vanwege kwaliteitseisen, niet anders kan dan dat een mengsel van olijfolie van verschillende variëteiten, bodemtypes of geografische oorsprong in de handel wordt gebracht.

Daarom is de Commissie van mening dat de oprichting van een communautaire databank voor olijfolie als middel van fraudebestrijding geen prioriteit is.