SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2360/02

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(2 augustus 2002)

Betreft: Veiligheid in de lucht naar aanleiding van de ramp van Überlingen

Na de botsing van een Russisch verkeersvliegtuig en een vrachtvliegtuig boven Überlingen in het begin van juli, waarbij 71 mensen, voornamelijk kinderen, om het leven zijn gekomen, werden

enkele systeemfouten vastgesteld. Daarbij behoren de uitschakeling van een waarschuwingssysteem voor botsingen alsmede van een telefoonsysteem in het hoofdkwartier van de Zwitserse luchtverkeerscontrole in Zürich, alsmede de niet toegestane afwezigheid van een verkeersleider die op het moment van de botsing aanwezig had moeten zijn. Bovendien blijkt uit verslagen dat de door de Zwitserse autoriteiten gebruikte radar niet voldeed aan de door Eurocontrol vastgestelde normen.

Welke lering kan de EU volgens de Commissie, ongeacht de uitkomst van de voor het ongeluk bevoegde onderzoeksambtenaren, uit de ramp trekken, en wat zijn volgens de Commissie de gevolgen voor de voorstellen betreffende een uniforme luchtvaartcontrole (Single Sky), met name met het oog op de kwaliteit van de grondradar en het waarschuwingssysteem voor botsingen in de vliegtuigen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(15 oktober 2002)

Volgens de gegevens die momenteel beschikbaar zijn, heeft het ongeluk plaatsgevonden in een sector van het luchtruim die zich boven het Duitse grondgebied bevindt, maar die wordt beheerd door de Zwitserse luchtverkeerleiding in het kader van de toepassing van een overeenkomst tussen de twee landen, en wel op een moment waarop het luchtverkeer niet overbelast was en kort nadat de scheidingslijn tussen de Duitse sector en de sector onder de leiding van Zwitserland was overschreden, d.w.z. na de overdracht van het Russische vliegtuig van het ene centrum naar het andere. De voorstellen van de Commissie om een gemeenschappelijk luchtruim(1) tot stand te brengen, houden maatregelen in om op Europees niveau de definitie van het bovenste deel van het luchtruim te harmoniseren en om op een coherente en geharmoniseerde manier de functionele luchtruimblokken te bepalen, wat op termijn zou moeten leiden tot een vermindering van de overgangen tussen verschillende luchtverkeercontroles en tot het coherent maken van de procedures inzake de overgang tussen sectoren van verschillende landen, aangezien dergelijke overgangen een breuk in de vlucht inhouden en daardoor een risicofactor kunnen vormen.

Het voorstel van de Commissie inzake de interoperabiliteit van het Europese netwerk voor luchtverkeersbeheer (dat deel uitmaakt van een reeks voorstellen betreffende het tot stand brengen van een gemeenschappelijk Europees luchtruim) zou ook positieve gevolgen kunnen hebben voor apparatuur aan de grond (radars). Deze ontwikkeling van interoperabiliteit van apparatuur en procedures zou een impact moeten hebben op de industrie in het volledige Europese geografische gebied, des te meer omdat Zwitserland betrokken is bij de werkzaamheden om een gemeenschappelijk Europees luchtruim tot stand te brengen en omdat de overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland voorziet in het overnemen door Zwitserland van een deel van het communautair acquis inzake luchtverkeer.

In het kader van het onderzoeksbeleid wordt door de Commissie ook al vele jaren gewerkt aan apparatuur waarmee de piloot een betere kennis van zijn vliegomgeving kan hebben en die de pertinentie verbetert van de informatie die aan de piloot en aan de controleur wordt doorgegeven. Het toepassen van nieuwe apparatuur en bijbehorende procedures zouden moeten leiden tot een grotere veiligheid, bij een gelijktijdige vergroting van de capaciteit.

(1) COM(2001) 123 def en COM(2001) 564 def.