ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3320/02 van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Raad. Bevoegdheden van de Europese Unie.



Publicatieblad Nr. 155 E van 03/07/2003 blz. 0136 - 0136



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3320/02 van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Raad (19 november 2002) Betreft: Bevoegdheden van de Europese Unie Kan de Europese Unie op het gebied van ontwikkelingsbeleid de tenuitvoerlegging ten uitvoer leggen of steunen, o.a. via financiële steun, van werkzaamheden die worden uitgevoerd door organisaties die in niet-EU-landen werkzaam zijn in sectoren waarin de EU geen wettelijke bevoegdheid bezit? Antwoord (20 februari 2003) De Raad verwijst het geachte parlementslid naar artikel 3, lid 1, onder r), alsmede naar de artikelen 177-181 van het VEG, waarin de communautaire bevoegdheden op het gebied van ontwikkelingssamenwerking zijn vastgelegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3293/02

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(21 november 2002)

Betreft: Ontwikkeling van het toerisme in een vogelbeschermingsgebied in Calpe, Autonome Regio Valencia, Spanje

In 1998 werd het algemene stadsontwikkelingsplan van de Spaanse gemeente Calpe (Autonome Regio Valencia) in dier voege gewijzigd dat er in en rondom het wetland Las Salinas de Calpe -voordien een speciale beschermingszone- honderden huizen gebouwd konden worden (Plan Parcial 4 El Saladar). Dit wetland is een speciaal vogelbeschermingsgebied dat zowel

onder de vogelrichtlijn als onder de habitatrichtlijn (79/409/EEG(1) en 92/43/EEG(2)) valt, en de regionale autoriteiten van Valencia hebben voorgesteld dit gebied op te nemen in het Natura 2000-netwerk.

De gemeente Calpe heeft onlangs de algemene plannen voor de uitvoering van het zogenaamde Plan de Actuaciòn Integral Saladar goedgekeurd. Dit houdt in dat in en rondom de beschermde zone een woongebied van 497 000 vierkante meter ingericht zal worden en dat het behoud van het wetland in gevaar komt. Door de goedkeuring van het plan en de toestemming om zonder bouwhoogtelimiet zelfs op minder dan 45 meter van het wetland honderden huizen te bouwen, zetten de lokale autoriteiten eigenlijk het licht op groen voor de inpalming van het 140 000 vierkante meter grote wetland.

Is de Commissie van mening dat de bovengenoemde EU-richtlijnen geschonden zijn?

Welke maatregelen wil de Commissie nemen om ervoor te zorgen dat de Europese wetgeving nageleefd wordt?

(1) PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

(2) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 december 2002)

De Spaanse autoriteiten hebben de Commissie geen informatie verstrekt over de erkenning van het wetland Las Salinas de Calpe als speciale vogelbeschermingszone. Evenmin hebben zij een voorstel ingediend om dit gebied als gebied van communautair belang op te nemen in het Natura 2000-netwerk. Voorts is dit wetland niet opgenomen in de inventaris van belangrijke vogelgebieden van Spanje, die door de ornithologische vereniging SEO/BirdLife is samengesteld. Bijgevolg is de Commissie van mening dat de Richtlijnen 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand en 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna met betrekking tot dit wetland niet zijn geschonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3237/02

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(15 november 2002)

Betreft: Reclameborden langs snelwegen

De Griekse media hekelen het feit dat langs de snelwegen zomaar reclameborden worden geplaatst, die de aandacht van de automobilisten afleiden en in vele gevallen de zichtbaarheid verminderen met gevaar voor de veiligheid van de chauffeurs. Voor buitenreclameborden langs snelwegen bestaan er in de wetgeving zowel in Griekenland als in de rest van Europa strenge voorschriften omtrent grootte en afstand van de weg, maar blijkbaar worden deze niet voldoende nageleefd.

Het advies van het Comité van de regio's met als titel Prioriteiten op het gebied van verkeersveiligheid in de Europese Unie voortgangsrapport en rangschikking van acties naar prioriteit herinnert eraan dat de veiligheid van de chauffeurs een onderwerp van de hoogste prioriteit is en dat daarom de wegen veilig moeten zijn voor alle vervoermiddelen.

Kan de Commissie zich over dit probleem buigen en de nodige maatregelen nemen zodat de bestaande wetgeving wordt nageleefd of ook voorstellen doen voor maatregelen voor de veiligheid van de chauffeurs? Kan de Commissie als voorwaarde voor subsidies voor de aanleg van wegen stellen dat de desbetreffende wetgeving moet worden toegepast en nageleefd?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(23 december 2002)

De plaatsing van reclameborden valt onder de bevoegdheid van de lidstaten. Bijgevolg kan een dergelijke wet niet op het niveau van de Unie worden gehandhaafd. Bovendien worden reclameborden pas geplaatst nadat een wegdeel in gebruik is genomen. Door subsidies voor wegenaanleg afhankelijk te maken van weginspecties zou dit probleem dus niet worden opgelost.

In haar Witboek Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen(1) heeft de Commissie een vermindering van de dodelijke ongevallen tegen 2010 met 50 % tot doel gesteld. Een van de middelen daartoe is het verminderen van het aantal zogenaamde zwarte plekken op gevaarlijke weggedeelten. In haar werkprogramma voor 2003 heeft de Commissie dan ook een voorstel aangekondigd over eisen inzake richtsnoeren voor het beheer van plaatsen met een hoog ongevallencijfer.

(1) COM(2001) 370 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3831/02

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 januari 2003)

Betreft: Toepassing van richtlijn 97/36/EG

Er zijn klachten dat de meeste Griekse televisiezenders de uitzending van avondvullende films op gezette tijdstippen onderbreken. Volgens artikel 11, lid 3 van richtlijn 97/36/EG(1) tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG(2) van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie- omroepactiviteiten mag de uitzending van audiovisuele producties zoals bioscoop- en televisiefilms (met uitzondering van series, feuilletons, lichte amusementsprogramma's en documentaires) () één keer per tijdvak van 45 minuten worden onderbroken mits de geprogrammeerde duur ervan meer dan 45 minuten bedraagt.

Zou de Commissie mij kunnen meedelen of deze bepaling in Griekenland correct wordt toegepast?

(1) PB L 202 van 30.7.1997, blz. 60.

(2) PB L 298 van 17.10.1989, blz. 23.

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(17 februari 2003)

De Commissie ziet erop toe dat de beginselen uit de richtlijn Televisie zonder grenzen(1) in acht genomen worden en dit geldt in het bijzonder voor de bepalingen ten aanzien van televisiereclame. Tegen deze achtergrond zijn de problemen in verband met de toepassing van lid 3

van artikel 11 van de richtlijn Televisie zonder grenzen, waarnaar door de geachte afgevaardigde verwezen wordt, inderdaad aan de Commissie voorgelegd. De Commissie heeft dit trouwens ook in haar negentiende jaarverslag over de controle op de toepassing van het Gemeenschapsrecht vermeld. In dit verslag heeft de Commissie erop gewezen dat ze momenteel bekijkt of de naar voren gebrachte overschrijdingen als inbreuk kunnen worden beschouwd, waarvoor de desbetreffende lidstaat ter verantwoording kan worden geroepen. Wat dit punt betreft heeft Griekenland de Commissie verzekerd dat de instrumenten in het leven zullen worden geroepen waardoor op de toepassing van de desbetreffende bepaling toe kan worden gezien. De zaak is evenwel nog hangende en de Commissie heeft in afwachting van nadere gegevens tot nu toe nog geen beslissing genomen.

(1) Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie- omroepactiviteiten, PB L 202 van 30.7.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3301/02

van Francesco Fiori (PPE-DE) aan de Commissie

(21 november 2002)

Betreft: Graan uit Oekraïne

Na de bijeenkomst van de Raad op 15 juli 2002 is definitief van afgezien van de mogelijkheid om voor bepaalde veevoedersoorten rekening te houden met de prijsnotering voor zachte tarwe in Odessa. De graansoorten kosten nu 75 dollar per ton, terwijl voor Amerikaans graan, dat als grondslag geldt voor de berekening van de invoerrechten, nu een prijsnotering van 110 dollar per ton geldt. Als er niets tegen wordt gedaan, zal men het Oekraïense graan tegen zeer concurrerende prijzen in de Unie blijven invoeren, omdat het 45 dollar goedkoper is dan de te betalen invoerrechten.

Hoe wil de Commissie, gezien deze verontrustende situatie, met zeer grote spoed die maatregelen nemen welke nodig zijn om de communautaire voorkeur te herstellen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(9 januari 2003)

Om het probleem in verband met de bescherming aan de buitengrenzen in de graansector, dat met name geleid heeft tot de invoer van ongekend grote hoeveelheden graan, op te lossen, heeft de Commissie besloten om met ingang van 1 januari 2003 een nieuwe regeling van invoercontingenten voor zachte tarwe van lage en gemiddelde kwaliteit en voor gerst in te voeren ter vervanging van de huidige regeling. Over de nieuwe regeling is onderhandeld met de handelspartners van de Unie, overeenkomstig het bepaalde in artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst betreffende Handel en Tarieven (GATT). Ze heeft tot doel de bescherming aan de buitengrenzen te herstellen, met behoud van de afzetmogelijkheden op de markt van de Gemeenschap voor alle leveranciers uit derde landen.

Voor zachte tarwe van gemiddelde en lage kwaliteit zal een tariefcontingent van 2 981 600 ton worden geopend tegen een douanrecht van 12 EUR per ton. Binnen dit contingent zullen de Verenigde Staten en Canada nationale contingenten van respectievelijk 572 000 ton en 38 000 ton toegewezen krijgen; alle andere leveranciers, en met name Oekraïne en Rusland, kunnen gebruik maken van het saldo van 2 371 600 ton. Buiten dit contingent is het geconsolideerd douanerecht van 95 EUR per ton van toepassing.

Voor brouwersgerst zal een quotum van 50 000 ton worden geopend tegen een recht van 8 EUR per ton en zullen bijzondere kwaliteitscriteria en bepalingen inzake verwerking gelden. Voor de andere soorten gerst zal een contingent van 300 000 ton tegen een recht van 16 EUR per ton worden geopend. Buiten dat contingent zal een geconsolideerd recht van 93 EUR per ton gelden.

Voor alle andere graansoorten blijft de huidige regeling, volgens welke de douanerechten bij invoer in de Unie worden berekend op basis van de noteringen op de Amerikaanse graanbeurzen die beschouwd worden als representatief voor de wereldmarktprijzen, gehandhaafd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2757/02

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(1 oktober 2002)

Betreft: Noord-Oost-Aziatische ontwikkelingsbank

Kan de Commissie, gelet het antwoord op mijn mondelinge vraag H-0366/02(1) betreffende het belang van grote investeringen in Noord-Oost-Azië en gezien het ontbreken van steun voor de oprichting van een Noord-Oost-Aziatische ontwikkelingsbank, mededelen hoe zij zal waarborgen dat de hoognodige aandacht voor Noord-Oost-Azië feitelijk wordt geïmplementeerd via de bestaande internationale financiële instellingen, zoals de Aziatische Ontwikkelingsbank (ADB) en de Wereldbank (WB)?

(1) Schriftelijk antwoord van 11.6.2002.

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(6 november 2002)

Het feit dat de lidstaten, en niet de Commissie, leden zijn van de internationale financiële instellingen die in de schriftelijke vraag worden genoemd, maakt het fundamenteel onmogelijk voor de Gemeenschap om hun besluiten tot het toekennen van leningen te beïnvloeden. De door de begroting van de Unie beschikbaar gestelde middelen blijven het enige financiële instrument waarmee de Commissie de ontwikkeling van Noord-Oost-Azië kan beïnvloeden, binnen het kader van de relevante verordeningen van de Raad. Deze situatie belet de internationale financiële instellingen en de Commissie echter niet om synergieën en coördinatie te ontwikkelen tussen hun respectieve ontwikkelingsstrategieën en -activiteiten, als zij op dat terrein actief zijn.

De Aziatische Ontwikkelingsbank stelt regionale ontwikkelingsstrategieën op en voert ze uit (Zuid-Azië, Mekong-bekken), waarbij wordt opgemerkt dat een dergelijke regionale benadering ingewikkelder van opzet en uitvoering kan worden indien er aanzienlijke heterogeniteit tussen de verschillende landen bestaat.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3912/02

van Dirk Sterckx (ELDR) aan de Commissie

(14 januari 2003)

Betreft: Exclusiviteitscontracten UEFA en het recht op informatie en persvrijheid

De exclusiviteitscontracten die de UEFA heeft gesloten met de televisieomroepen leiden ertoe dat regionale televisieomroepen die niet over een dergelijk contract beschikken bijzonder beperkt worden in hun mogelijkheden. Deze contracten zijn immers niet alleen van toepassing op de wedstrijden zelf, ook beelden maken van de sfeer rond het stadion en het publiek is verboden.

Druist een exclusiviteitscontract met een dergelijke verregaande inhoud niet in tegen de vrije nieuwsgaring?

Is de Commissie van oordeel dat de inhoud van dergelijke contracten het recht op persvrijheid en/of het recht op informatie schendt?

Welke maatregelen denkt de Commissie te kunnen nemen indien het om een inbreuk zou gaan?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(7 februari 2003)

De Commissie is zich bewust van het probleem dat door het geachte parlementslid ter sprake wordt gebracht.

Bij de huidige stand van de communautaire wetgeving is het aan de lidstaten om de toegang tot nieuws te reglementeren, rekening houdend met de betreffende communautaire wetsinstrumenten inzake intellectueel eigendom (die op hun beurt rekening houden met het grondrecht van vrijheid van meningsuiting zoals vastgelegd in artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de EU(1)).

In het werkprogramma bij het vierde verslag van de Commissie over de toepassing van Richtlijn 89/552/EEG Televisie zonder grenzen(2) kondigde de Commissie aan dat zij van plan is te onderzoeken of er reden is om in de toekomst bepalingen in te voeren over de toegang tot flitsen van gebeurtenissen die onder exclusieve rechten vallen.

Gezien de belangen (van organisatoren van evenementen, houders van rechten, agentschappen, televisieomroepen, het publiek) die op het spel staan en gezien het feit dat sommige lidstaten al specifieke bepalingen ter zake hebben goedgekeurd, zal in deze kwestie worden onderzocht of het ontbreken van communautaire bepalingen een belemmering voor de interne markt vormt.

(1) 1 Artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de EU luidt als volgt: 1. Eenieder heeft recht op vrijheid van meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid een mening te koesteren en de vrijheid om inlichtingen of denkbeelden te ontvangen of te verstrekken, zonder inmenging van enig openbaar gezag en ongeacht grenzen. 2. De vrijheid en de pluriformiteit van de media worden geëerbiedigd.

(2) Vierde verslag van de Commissie over de toepassing van Richtlijn 89/552/EEG Televisie zonder grenzen, COM(2002) 778 def, http://europa.eu.int/comm/avpolicy/regul/twf/applica/comm2002_778final_nl.pdf.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2898/02

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(14 oktober 2002)

Betreft: Kleur bekennen

De Nederlandse regering staat sigarettenfabrikanten expliciet toe om light en mild sigaretten in verschillende kleurverpakkingen te blijven aanbieden na de invoering van de Europese richtlijn terzake (oktober 2003).

Is de Europese Commissie bekend met het artikel Bomhoff blijft roken tegengaan (NRC Handelsblad, 27 september 2002)?

Is de Commissie ook niet van mening dat de opstelling van minister Bomhoff in strijd is met de Europese tabakswet?

Is de Europese Commissie bereid kleur te bekennen en de Nederlandse regering een reprimande te geven?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(11 november 2002)

De door het geachte parlementslid gestelde vraag lijkt volledig te zijn gebaseerd op de informatie die is vervat in een artikel dat is gepubliceerd in het NRC Handelsblad van 27 september 2002 en dat de Commissie bekend is. Zoals het geachte parlementslid allicht zal begrijpen, moet de Commissie de uitvoeringswetgeving van de lidstaten analyseren op grond van de officiële kennisgevingen die zij ontvangt en kan zij geen commentaar leveren op een krantenartikel dat beweert dat een lidstaat al dan niet bepaalde alternatieven overweegt voor de tenuitvoerlegging van een communautaire richtlijn. Tot nu toe heeft de Commissie nog geen kennisgeving over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2001/37/EG(1) van de Nederlandse regering ontvangen. Overeenkomstig de informatie van de Commissie wordt over de Nederlandse wetgeving tot uitvoering van Richtlijn 2001/37/EG blijkbaar nog steeds gediscussieerd in de Nederlandse Eerste Kamer.

Richtlijn 2001/37/EG bepaalt dat teksten, namen, handelsmerken en figuratieve teksten die de suggestie wekken dat een bepaald tabaksproduct minder schadelijk is dan andere, niet meer mogen worden gebruikt op de verpakking van tabaksproducten. De Commissie kan het

geachte parlementslid verzekeren dat zij het grootste belang hecht aan het feit dat de bepalingen van Richtlijn 2001/37/EG, en met name die over misleidende beschrijvingen, in alle lidstaten correct worden toegepast. De Commissie zal de uitvoeringswetgeving van alle lidstaten in dit verband zorgvuldig analyseren.

(1) Richtlijn 2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten Verklaringen van de Commissie, PB L 194 van 18.7.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2696/02

van Joaquim Miranda (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 september 2002)

Betreft: Overheidssteun voor zeevervoer

Overeenkomstig de richtsnoeren van de Commissie moet overheidssteun aan zeevervoer aan de volgende belangrijke doelstellingen voldoen: de schepen moeten onder communautaire vlag varen en de steun moet tot een zo hoog mogelijk werkgelegenheidspercentage voor zeelieden uit de EU leiden.

In 1992 heeft de Commissie in haar XXIIste verslag over het mededingingsbeleid opnieuw bevestigd dat dit beleid gericht moet zijn op:

- het behoud van de werkgelegenheid in de Gemeenschap (zowel ter zee als ter land),

- het behoud van de maritieme know-how van de Gemeenschap en de ontwikkeling van maritieme vaardigheden,

- verbetering van de veiligheid.

Op grond van informatie die afkomstig is van de werknemersorganisaties in deze sector schijnt in sommige lidstaten de overheidssteun te worden verstrekt aan bedrijven die niet alleen niet voldoen aan de eerste doelstelling d.w.z. dat zij bij voorkeur zeelieden uit derde landen aanwerven die ze minder hoeven te betalen maar om dezelfde reden ook de twee volgende doelstellingen niet in acht nemen.

Is de Commissie op de hoogte van deze situatie en wat denkt zij te doen om erop toe te zien dat het beleid inzake de overheidssteun aan het zeevervoer transparant ten uitvoer wordt gelegd en ter ondersteuning dient van de maritieme belangen van de Gemeenschap en de werknemers in deze sector?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(22 november 2002)

De communautaire richtsnoeren voor overheidssteun aan het zeevervoer van 1997 bepalen dat de lidstaten rederijen die actief zijn in het internationale handelsverkeer mogen helpen om hun exploitatiekosten te verminderen door middel van zeer lage vennootschapsbelasting en een verlaging of vrijstelling van sociale bijdragen, ongeachtof het al dan niet werkgeversbijdragen betreft. Ze hebben tot doel de concurrentiekracht van de Europese vloot zodanig te verbeteren dat deze kan overleven op de mondiale markt en de werkgelegenheid en de maritieme know-how te bevorderen.

In de richtsnoeren wordt in het algemeen een verband met de verplichting tot het varen onder een communautaire vlag verondersteld.

Indien aan die voorwaarde wordt voldaan, wordt er in de richtsnoeren geen onderscheid gemaakt op basis van de nationaliteit van de zeelieden, zodra deze onderworpen zijn aan de belastingplicht en/of aan het betalen van een sociale zekerheidsbijdrage van een lidstaat. Maatregelen met betrekking tot de vermindering van fiscale en sociale lasten zijn inderdaad toegestaan voor dergelijke zeelieden.

Zoals aangekondigd in het Witboek, overweegt de Commissie momenteel de aanpassing van de richtsnoeren, op basis van een analyse van de gevolgen van de richtsnoeren voor de registratie van vaartuigen in de lidstaten, de ontwikkeling van de Europese maritieme industrie en de werkgelegenheid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2908/02

van María Valenciano Martínez-Orozco (PSE) aan de Commissie

(16 oktober 2002)

Betreft: Stand inbreukprocedure 93/2212

Kan de Commissie, naar aanleiding van het met reden omkleed advies (art. 226 EG-Verdrag) wegens instelling van onvoldoende beschermingszones voor de vogelstand overeenkomstig richtlijn 79/409/EEG(1), meedelen:

Wat is de huidige stand van zaken in verband met deze procedure?

Heeft de Commissie enigerlei antwoord ontvangen van de Autonome Regio Madrid op genoemde aanmaning?

Welke concrete maatregelen wil de Commissie nemen om tot een oplossing van de genoemde kwestie te komen en de naleving van de communautaire wetgeving te waarborgen?

(1) PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(2 december 2002)

In reactie op de door de Commissie ingeleide inbreukprocedures en de kennisgeving aan de Spaanse autoriteiten van de desbetreffende met redenen omklede adviezen, hebben de verschillende autonome regio's in de afgelopen twee jaar een aanmerkelijke inspanning geleverd om beschermingszones voor vogels in te stellen.

Een analyse van de verschillende door de Commissie ontvangen kennisgevingen betreffende de aanwijzing van dergelijke zones leidt tot de conclusie dat enkele autonome regio's zich reeds in overeenstemming hebben gesteld met de verplichtingen van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, zijn andere regio's daarbij goed gevorderd en heeft een laatste groep in dat verband nog veel werk voor de boeg.

De regio van Madrid heeft reeds zeven nieuwe speciale beschermingszones aangewezen, wat inhoudt dat in dit stadium 23 % van het grondgebied van Madrid is aangewezen als speciale beschermingszone voor vogels.

In de loop van de maand december 2002 zal de Commissie een beslissing nemen betreffende het verdere verloop van deze procedure.