NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/153

(2004/C 88 E/0163)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3623/03

van Ioannis Marinos (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft: Discriminatie Griekse bewoners Turkse eilanden Imvros en Ténedos

Op de eilanden Imvros en Ténedos leeft reeds 3 000 jaar een autochtone Griekse bevolking. Deze eilanden werden in 1923 krachtens het Verdrag van Lausanne aan Turkije overgedragen. Artikel 14 van dit verdrag bepaalt dat de eilanden moeten beschikken over „een speciale bestuurlijke structuur, bestaande uit plaatselijke vertegenwoordigers, met volledige garanties voor de autochtone/niet-moslimbevolking ten aanzien van hun zelfbestuur en de bescherming van hun leven en bezittingen”. In andere bepalingen is vastgelegd dat de handhaving van de orde wordt gewaarborgd door „eenheden die afkomstig zijn uit de autochtone bevolking, die zullen worden samengesteld door het plaatselijk zelfbestuur zoals bovenstaand bedoeld, en die onder het bevel van dit plaatselijk zelfbestuur staan”.

Volgens de officiële Turkse volkstelling van 1927 woonden er destijds op Imvros 7 000 Grieken en een te verwaarlozen aantal Turken, terwijl de verhouding Grieken-Turken op Ténedos 2.500-1 247 was. Op dit moment wonen er op Imvros nog 250 Grieken, tegenover 9 000 Turkse kolonisten. Op Ténedos leven nog slechts 30 Grieken. Het Turkse bestuur heeft ook de duizenden jaren oude, officiële namen van de eilanden gewijzigd in GOKCE ADA, respectievelijk BOZCA ADA. Het beleid van vervolgingen is na 1955 geïntensiveerd, in 1964 voortgezet en bereikte zijn hoogtepunt in 1974, het jaar waarin Turkse troepen Cyprus binnenvielen.

Het bepaalde in artikel 14 van het Verdrag van Lausanne is door de Turkse staat nooit nageleefd. Ook aan het onderwijs in het Grieks is een eind gekomen met de onteigening door de Turkse staat van de zes Griekse lagere scholen, de middelbare school en de vier crèches (die in totaal 1 300 leerlingen hadden en gebouwd waren met geld van de Griekse gemeenschappen op de twee eilanden). De 300 christelijke kerken en de vier kloosters was hetzelfde lot beschoren. Dit soort methoden worden alleen gehanteerd in landen met een streng regime van „apartheid”. De verjaging van de Grieken van Imvros en Ténedos werd voltooid met de inbeslagneming van hun bezittingen; kenmerkend is dat degenen die gedwongen werden de eilanden te verlaten de Turkse nationaliteit is afgenomen en aldus hun vermogen verloren en dit zelfs niet aan hun nakomelingen konden nalaten. Er zij op gewezen dat bijvoorbeeld in het dorp Agridia op Imvros (tot voor kort het enige nog overgebleven volledig Griekse dorp, zowel wat inwoners, als wat bezittingen betreft) een inventarisatie door het Turkse kadaster heeft plaatsgevonden en uit de resultaten die na 23 juni 2003 werden gepubliceerd, valt op te maken dat 77,18 % van het totale areaal dat in het bezit van de inwoners was aan de Turkse overheid is vervallen, en dat slechts 22,82 % nog in privéhanden is.

Hoe verhoudt het bovenstaande zich tot een land dat kandidaat is voor toetreding en beweert zich te conformeren aan hetgeen in de Unie gangbaar is? Zal de EU verlangen dat het recht op het hebben van bezittingen voor alle niet-moslims in Turkije onverwijld en volledig wordt hersteld, vóór de datum van vaststelling van het begin van de officiële pretoetredingsonderhandelingen met Turkije?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(5 februari 2004)

De Commissie is op de hoogte van de mogelijke schending van de mensenrechten tegen de oorspronkelijke Griekse minderheid op de Egeïsche Eilanden Imvros en Tenedos, waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

De Commissie heeft de kwestie van de rechten van minderheden in Turkije geëvalueerd in haar periodiek verslag 2003 (1). Voorts verwijst zij het geachte parlementslid naar het antwoord dat zij heeft gegeven op schriftelijke vraag nr. E-3025/03 van de heer Hatzidakis (2).

(1) COM(2003)676 def.

(2) Zie blz. 127.