ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1909/00

van María Izquierdo Rojo (PSE) aan de Commissie

(16 juni 2000)

Betreft: Financiële bijdrage van de EU aan de verbetering van het secundaire wegennet in de provincie Granada, in het kader van het communautair bestek

Het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) heeft tot doel regionale onevenwichtigheden en verschillen in ontwikkeling ongedaan te maken. Artikel 2 van de desbetreffende verordening bepaalt dat het EFRO o.a tot taak heeft deel te nemen aan de financiering van de (mldr) ontsluiting van plattelandszones en van (mldr) investeringen in infrastructuur waarvan modernisering of aanpassing een voorwaarde is voor het scheppen of ontwikkelen van werkscheppende economische activiteiten, waaronder infrastructuurverbindingen die voor de ontwikkeling van deze activiteiten noodzakelijk zijn (mldr), en de totstandbrenging van voor plaatselijke ontwikkeling en voor werkgelegenheid geschikte infrastructuurvoorzieningen.

Kan de Commissie mededelen of de voorstellen die de Spaanse regering in het kader van de structuurfondsen voor de periode 2000-2006 ingediend heeft rekening houden met deze bepalingen en voorzien in de tenuitvoerlegging van projecten ter verbetering van het secundaire wegennet? Zo ja, wat zal dan, uitgaande van de voorstellen van de Spaanse regering, de financiële bijdrage van de EU zijn aan de verbetering van het secundaire wegennet in de provincie Granada, in het kader van het communautair bestek?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(17 juli 2000)

De Commissie legt momenteel de laatste hand aan het communautaire bestek (CB) 2000-2006 voor de Spaanse regio's van doelstelling 1, in partnerschap met Spaanse autoriteiten, die hebben voorgesteld om een grote mate van prioriteit te geven aan de verbetering van de grote vervoernetwerken, o.m. het wegennet. De secundaire wegen zijn echter geen strategisch thema van de besprekingen met betrekking tot het CB. Die zulllen veeleer ter sprake komen wanneer binnenkort op regionaal niveau wordt onderhandeld over de regionale operationele programma's. Het is dan ook vooralsnog niet mogelijk aan te geven welk bedrag aan middelen uit de Structuurfondsen in een bepaalde regio of provincie aan het secundaire wegennet zal worden besteed.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3463/00

van Laura González Álvarez (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 november 2000)

Betreft: Concentratie van metalen in de Guadalquivir (Andalusië Spanje)

Twee jaar nadat giftige afvalstoffen van de mijn van Aznalcollar in de Guadalquivir zijn terechtgekomen blijkt uit een door de milieuvereniging Ecologistas en Acción gepubliceerd verslag van de Universiteit van Barcelona dat de concentratie van metalen in de rivier bijzonder hoog is en dat de aanwezigheid van metalen in het gebied de in de communautaire wetgeving voorgeschreven normen ruimschoots overschrijdt.

Is de Commissie op de hoogte van dit verslag?

Meent de Commissie niet dat de Spaanse autoriteiten in deze situatie dringend maatregelen moeten nemen om de volksgezondheid, de instandhouding van het ecosysteem van de riviermonding en de economische en toeristische ontwikkelingsmogelijkheden van de regio te waarborgen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(15 december 2000)

De Commissie heeft geen kennis van het door het geachte parlementslid genoemde verslag van de centrale Universiteit van Barcelona over de concentraties aan metalen in de Guadalquivir in Andalusië.

De Commissie zal graag kennis nemen van de inhoud van dit verslag teneinde na te gaan of de relevante communautaire wetgeving in deze kwestie volledig is nagekomen.

De Commissie is bekend met de maatregelen die de Spaanse autoriteiten hebben getroffen om de door het ongeval in de mijn van Aznalcollar aangerichte schade in te dijken en te herstellen en het nationaal natuurpark van Doñana te beschermen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2591/00

van Isidoro Sánchez García (ELDR) aan de Raad

(1 september 2000)

Betreft: Officieel mandaat van de Raad aan de Commissie om het handelsconflict over bananen op te lossen en het ultraperifere karakter van bepaalde communautaire regio's

In het debat dat in de landbouw- en handelssector gevoerd wordt naar aanleiding van de hervorming van de GMO voor bananen worden verschillende opties besproken om tegemoet te komen, vanuit handelsoogpunt, aan de besluiten van de geschillencommissie van de WTO, waarbij quota en douanerechten met elkaar worden gecombineerd.

Welk mandaat heeft de Raad officieel verleend aan de Commissie om te onderhandelen en om een oplossing te vinden voor het handelsconflict met enkele bananenexporterende derde landen dat is ontstaan als gevolg van het invoerstelsel voor bananen op de communautaire markt? En, mocht dit verleend zijn, is er rekening gehouden met het ultraperifere karakter van de communautaire regio's die bananen produceren en die vallen onder artikel 299, lid 2 van het EGV?

Antwoord

(9 november 2000)

De Raad heeft de Commissie geen officieel onderhandelingsmandaat verleend voor het bananenconflict.

Toch zij eraan herinnerd dat de Raad de Commissie voorjaar 1999 meermaals heeft aangespoord om met alle betrokken partijen overleg te plegen om een oplossing voor het conflict te zoeken.

In zijn zitting van 10 juli 2000 heeft de Raad akte genomen van een verslag van de Commissie inzake het overleg dat zij heeft gevoerd om het geschil over bananen op te lossen en de Commissie verzocht na te gaan of de markt eventueel kan worden beheerd volgens een contingenteringsstelsel gebaseerd op het beginsel wie eerst komt, die eerst maalt. De Raad verzocht de Commissie hem verslag uit te brengen over haar zoektocht naar mogelijke oplossingen, inclusief de tariefoplossing en de implicaties daarvan. In het licht van dit verslag zal de Raad zijn standpunt bepalen.

De Raad heeft er toen ook op gewezen dat hij het bananenconflict zo spoedig mogelijk opgelost wenst te zien, met inachtneming van met name de belangen van de communautaire producenten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2930/00

van Marco Cappato (TDI) aan de Commissie

(19 september 2000)

Betreft: Belemmering door de Cubaanse autoriteiten van de gezinshereniging en uitreis van een Italiaans-Cubaans echtpaar

Een Italiaanse burger, Enrico Orlandini, is in 1999 getrouwd met de Cubaanse Yaima Prado Gattorno. Toen deze een paspoort aanvroeg om met haar man naar het buitenland te kunnen vertrekken, gingen de Cubaanse autoriteiten over tot de uitvoering van een eerder uitgesproken vonnis wegens omgang met een buitenlander, dat tot dat moment was opgeschort. Intussen wordt de echtgenoot elk contact met zijn vrouw ontzegd, met het dreigement dat elke toekomstige poging daartoe tot verzwaring van de straf zal leiden.

Is de Commissie voornemens tussenbeide te komen in dit specifieke geval en, meer in het algemeen, om de kwestie van de strafbaarheid van de omgang met een buitenlander ter sprake te stellen in haar contacten met de Cubaanse regering?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(13 oktober 2000)

De Commissie volgt de toestand van de mensenrechten in Cuba op de voet, door via haar delegatie te Mexico deel te nemen aan de werkgroep mensenrechten in Havana. Deze op verzoek van de Raad ingestelde groep, samengesteld uit vertegenwoordigers van de lidstaten, volgt de toestand van de mensenrechten en heeft ontmoetingen met de Cubaanse autoriteiten en de mensenrechtengroeperingen op het eiland.

De Commissie is niet op de hoogte van de specifieke toestand van de persoon die door het geachte parlementslid wordt genoemd, doch zal deze zaak bij de eerstvolgende gelegenheid voorleggen aan de werkgroep mensenrechten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3309/00 van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie. De vergoeding van de drie wijzen die een rapport hebben opgesteld over de zaak-Oostenrijk.



Publicatieblad Nr. 151 E van 22/05/2001 blz. 0130 - 0130



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3309/00 van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie (17 oktober 2000) Betreft: De vergoeding van de drie wijzen die een rapport hebben opgesteld over de zaak-Oostenrijk Het Europees Hof voor de mensenrechten heeft op verzoek van het Portugese voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie een groep van drie deskundigen aangesteld om de mogelijkheid te onderzoeken de zogenaamde sancties tegen Oostenrijk op te heffen. Volgens de conclusies van de groep konden de sancties inderdaad worden opgeheven. Wie heeft de vergoeding van de deskundigen in kwestie betaald en hoeveel bedroeg deze? Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie (29 november 2000) De Commissie heeft de vergoeding niet betaald en verzoekt het geachte parlementslid zijn vraag aan de Raad te stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2960/00

van Carlos Bautista Ojeda (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 september 2000)

Betreft: Schommelingen van de brandstofprijzen in Europa

Houdt de Commissie bij het vaststellen van de steunbedragen voor de Europese landbouwers rekening met de schommelingen van de brandstofprijzen?

Beschouwt de Commissie de brandstofprijs als een bepalende factor voor de uiteindelijke productiekosten van landbouw- en visserijproducten?

Zo ja, wat is dan de invloed van de olieprijs op het toegekende steunbedrag? Welke berekeningsmethode wordt hierbij gehanteerd?

Zo neen, is de Commissie voornemens om bij de volgende hervormingen van de verschillende GMO's met deze factor rekening te houden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 oktober 2000)

Tot een wijziging van de bedragen aan rechtstreekse steun die aan de communautaire producenten worden uitgekeerd, moet worden besloten door de Raad op voorstel van de Commissie. Deze bedragen zijn laatstelijk vastgesteld in het kader van de akkoorden van Berlijn over Agenda 2000, waarover onderhandelingen waren gevoerd waarin het Parlement de belangrijke rol heeft gespeeld die de verdragen aan deze instelling hebben toebedeeld.

De Commissie is zich volkomen bewust van de invloed van de brandstofprijzen op de uiteindelijke productiekosten voor landbouw- en visserijproducten.

De Commissie vindt niet dat de huidige situatie op het gebied van de brandstofprijzen voldoende reden vormt om opnieuw te onderhandelen over de inhoud van de akkoorden van Berlijn, en dus om de bedragen aan rechtstreekse steun te verhogen. Zij volgt met belangstelling de besprekingen die in een groot aantal lidstaten worden gevoerd, en zal mogelijke regelingen toetsen op hun overeenstemming met de communautaire voorschriften.

De ontwikkeling van de producenteninkomens is altijd één van de criteria geweest die de Commissie bij de uitwerking van haar voorstellen hanteert. Voorzover de stijging van de brandstofprijzen geen conjunctureel maar een structureel verschijnsel mocht zijn, zal deze stijging dus één van de elementen zijn waarmee rekening moet worden gehouden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2521/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(2 augustus 2000)

Betreft: Tolheffing op bruggen en investeringen

Is het de Commissie bekend dat op sommige plaatsen de stellige overtuiging bestaat dat tolheffing voor bruggen de investeringen uiterst ongunstig beïnvloedt. Er schijnt bijvoorbeeld aangetoond te zijn dat de tol aan de Tamar-brug bedrijven ervan weerhoudt te investeren in het gebied van Saltash, een gebied van doelstelling 1, omdat het naar schatting £ 300 per persoon per jaar kost om de brug over te steken. Een soortgelijke situatie doet zich voor in Zuid-Gloucestershire waar het investeringsniveau aan de Londense kant van de Severn-brug bijzonder hoog is terwijl een groot deel van het Forest of Dean, dat tegen de overkant van de brug aan ligt en voldoet aan de normen als doelstelling 2-gebied, door de tol van meer dan £ 1000 per persoon per jaar kampt met een onmogelijke investeringsbelemmering.

Is de Commissie bereid na te gaan of deze zorgen gegrond zijn?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(26 september 2000)

Artikel 7 van Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen(1) bepaalt onder welke voorwaarden de lidstaten tol mogen heffen op zware vrachtvoertuigen. Indien een nationale, regionale of plaatselijke overheid besluit een tolheffing in te voeren voor zware vrachtvoertuigen moet de heffing verenigbaar zijn met de richtlijn. Voor de overige voertuigen is het, volgens het subsidiariteitsbeginsel, de bevoegdheid van de bovengenoemde overheden om het percentage van de tolheffing te bepalen, mits dit noch excessief (in verhouding tot de gemaakte kosten) noch discriminerend is.

(1) PB L 187 van 20.7.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2123/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(30 juni 2000)

Betreft: Schending EU-beginselen bij aanwerving werknemers in het kader van een door het ESF gecofinancierd programma in Galicië

In het kader van de programma's inzake plaatselijke en territoriale samenwerking van het Europees Sociaal Fonds, die gericht zijn op de instelling van gecofinancierde programma's voor het scheppen van werkgelegenheid op deze gebieden, heeft de Adviesraad ter bevordering van de werkgelegenheid, het gezin, de vrouw en de jeugd van de autonome gemeenschap Galicië een samenwerkingsovereenkomst met sociale actoren gesloten. Op basis hiervan zijn de Grupos Municipais de Intervenção Rápida (gemeentelijke interventiegroepen GMIR) in het leven geroepen.

In het kader van deze samenwerking heeft de raad van Mondariz (Pontevedra, Galicië) in 1997 een samenwerkingsovereenkomst gesloten met de autonome gemeenschap Galicië om voor de GMIR 12 werknemers in dienst te nemen. De bekendmaking van deze vacatures in de jaren 1997, 1998 en 1999 voldeed niet aan de minimumnormen van openbaarheid en gelijkheid en de regering van Mondariz was volledig vrij bij de toepassing van de aanwervingscriteria, die aanzienlijk afweken van die die door de autonome regering van Galicië zijn opgesteld. Uiterst verdacht was dat de 12 in dienst genomen werknemers bij het nationaal arbeidsbureau stonden ingeschreven als specialisten voor gemeentelijke interventiegroepen, een kwalificatie waarvan de meeste kandidaten niet op de hoogte waren en die voorwaarde was voor de aanwerving. Deze aanwervingscriteria stroken niet met de door de buitengewone Top van Luxemburg inzake werkgelegenheid van november 1997 vastgestelde richtsnoeren waarmee een beleid van gelijke kansen wordt bevorderd dat op alle sectoren van de arbeidsmarkt moet worden toegepast (ook bij de keuze van de instanties die in het genot komen van bijdragen uit de communautaire fondsen). Bovendien wordt door de aanwerving van de betrokken werknemers, allen mannen, het beginsel van niet-discriminatie op grond van het geslacht geschonden.

De Commissie dient erop toe te zien dat bij de toewijzing van de financiële middelen uit hoofde van het Europees Sociaal Fonds de vastgelegde voorwaarden worden nageleefd. Is de Commissie voornemens de autonome gemeenschap Galicië om uitleg te verzoeken betreffende het gebrek aan toezicht en de willekeurige criteria die bij de aanwervingscontracten door de raad van Mondariz zijn toegepast?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(27 juli 2000)

De vraag van de geachte afgevaardigde betreft het beheer van projecten die door het Europees Sociaal Fonds (ESF) worden medegefinancierd. In het kader van de communautaire regelgeving en in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel is het beheer van deze projecten een bevoegdheid van de lidstaten.

Momenteel beschikt de Commissie over onvoldoende gegevens om op deze vraag een antwoord te kunnen geven. De nodige informatie zal bij de Spaanse autoriteiten worden opgevraagd en bij ontvangst onmiddellijk aan de geachte afgevaardigde worden toegestuurd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2492/00

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juli 2000)

Betreft: De Europese financiering van de verbinding over de weg tussen Frankrijk en Piëmont

De verbinding over de weg of via autoweg tussen Zuid-Frankrijk en Zuid-Piëmont was gepland bij de trans-Europese netwerken die de Europese Unie reeds sedert jaren had moeten financieren.

Welke hindernissen belemmeren de Europese Unie bij te dragen tot de financiering van bovengenoemde verbinding?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(14 september 2000)

Het project voor een snelle wegverbinding tussen Nice (F) en Cuneo (I) is opgenomen als gepland project van gemeenschappelijk belang in de kaarten van Beschikking Nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een transeuropees vervoersnet (TEN-V)(1).

Voor projecten van gemeenschappelijk belang kan, uitsluitend op voorstel van de lidstaten en na goedkeuring van het comité financiële steun TEN-V, financiële bijstand van de Gemeenschap worden ontvangen ten belope van 50 % van de totale kosten voor studies en 10 % voor werkzaamheden.

In het kader van het budget TEN-V 1993 heeft de Commissie een effectstudie van deze verkeersader gefinancierd (220 000). Sedertdien is door geen van de twee betrokken lidstaten enig ander verzoek ingediend.

(1) PB L 228 van 9.9.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2434/00

van Michel Hansenne (PPE-DE) aan de Commissie

(18 juli 2000)

Betreft: Belasting over de toegevoegde waarde loonwerk

Als een in lidstaat A gevestigd bedrijf goederen uitvoert naar lidstaat B ter bewerking door een onafhankelijke loonveredelaar en deze goederen uiteindelijk na bewerking rechtstreeks en voor rekening van het in lidstaat A gevestigde bedrijf worden uitgevoerd vanuit lidstaat B naar een in lidstaat C gevestigde koper,

- moet het in lidstaat A gevestigde bedrijf zich dan op grond van de zesde BTW-richtlijn houden aan het in lidstaat B geldende BTW-tarief?

- zo ja, bestaan er vereenvoudigingsbepalingen om te voorkomen dat het in lidstaat A gevestigde bedrijf zich moet houden aan het BTW-percentage in lidstaat B? Moet er onderscheid gemaakt worden naar gelang het loonwerk door de loonveredelaar in rekening wordt gebracht aan het in lidstaat A gevestigde bedrijf of aan de in lidstaat C gevestigde eindgebruiker die klant is van het in lidstaat A gevestigde bedrijf?

- als er vereenvoudigingsbepalingen bestaan, waar zijn deze dan gepubliceerd? Hebben alle lidstaten deze overgenomen?

- als de eventuele vereenvoudigingsbepalingen niet door de Commissie zijn gepubliceerd, wat is hiervan dan de reden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(7 september 2000)

De Commissie stelt vast dat deze vraag identiek is aan de door het geachte parlementslid gestelde schriftelijke vraag E-1680/00

De Commissie moge het geachte parlementslid derhalve verwijzen naar het antwoord dat reeds op deze vraag is gegeven(1).

(1) Zie blz. 99.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2345/00

van Olivier Dupuis (TDI) aan de Commissie

(13 juli 2000)

Betreft: Toetreding van Taiwan tot de Wereldhandelsorganisatie

De Republiek China (Taiwan) is in haar deel van de wereld een toonbeeld van democratisering en economische ontwikkeling en een voorbeeldige rechtsstaat. Toch wacht zij nog steeds op toelating tot de Wereldhandelsorganisatie.

Welke inlichtingen heeft de Commissie over de stand van de multilaterale onderhandelingen over de Taiwanese toetreding? Welke is in het bijzonder de stand van de bilaterale onderhandelingen tussen Taiwan en de Europese Unie? Welke waarborgen kan de Commissie geven dat de komende toetreding van de Chinese Volksrepubliek tot de Wereldhandelsorganisatie de Taiwanese toetreding zal tegenhouden, noch vertragen?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(7 september 2000)

De werkgroep voor de toetreding van Taiwan tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO) is voor het laatst op 30 juli 1999 bijeengekomen. De voorzitter van de werkgroep heeft toen vastgesteld dat alle substantiële vraagstukken waren opgelost. Het secretariaat van de WTO heeft een geconsolideerde versie van het verslag van de werkgroep ter verificatie onder de WTO-leden verspreid. De Commissie heeft de WTO op 29 januari 2000 meegedeeld dat het verificatieproces was beëindigd.

De toetredingsonderhandelingen zijn praktisch afgerond. De door Taiwan aangegane handelsverplichtingen zijn van bijzonder hoge kwaliteit, zowel op het gebied van goederen als van diensten. De Gemeenschap is ook bijzonder tevreden over de zeer positieve resultaten van de bilaterale onderhandelingen met Taiwan, dat verbintenissen is aangegaan die veel verder gaan dan de voor toetreding tot de WTO noodzakelijke minimumcriteria.

In het kader van het WTO-toetredingsproces hebben Taiwan en de Commissie ook onderhandelingen gevoerd over een bilaterale overeenkomst inzake markttoegang, die in oktober 1998 werd gesloten en aan de WTO is voorgelegd. De tariefconcessies zullen op het moment van de toetreding multilateraal worden toegepast.

De Gemeenschap is altijd een krachtig voorstander geweest van een zo spoedig mogelijke toetreding van Taiwan tot de WTO. Bepaalde politieke overwegingen speelden en spelen nog steeds een belangrijke rol.

Nu ook China op het punt staat tot de WTO toe te treden zal de toetreding van Taiwan niet lang meer op zich laten wachten. De Commissie verwacht dat de WTO-werkgroep het verslag op korte termijn goedkeurt.

De procedureregels van de toetredingsakte van Taiwan moeten echter nog vastgesteld worden. Het ligt in de bedoeling dat China en Taiwan op dezelfde zitting van de Algemene Raad van de WTO onmiddellijk achter elkaar in de WTO opgenomen worden.

De Commissie is er in ieder geval van overtuigd dat de toetreding van Taiwan tot de WTO betrekkelijk probleemloos zal kunnen verlopen, omdat hierbij geen problemen van nationale soevereiniteit worden opgeworpen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1399/00

van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie

(4 mei 2000)

Betreft: Certificaat voor farmaceutische producten

Kunnen de beginselen van de vrije handel in overeenstemming worden gebracht met het concept van exclusieve distributierechten, dat een indirect gevolg is van het certificaat voor farmaceutische producten, in het bijzonder met betrekking tot de levering van essentiële geneesmiddelen voor opkomende landen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(16 juni 2000)

De uitvoercertificaten (certificate of pharmaceutical products) die door de nationale of communautaire autoriteiten worden opgesteld, zijn gebaseerd op het model van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).

Zij hebben als hoofddoel aan te tonen dat het geneesmiddel waarvoor dit certificaat wordt gevraagd wel degelijk over een door de autoriteiten in het land van uitvoer afgegeven vergunning voor het op de markt brengen beschikt.

Hun hoofddoel houdt dus verband met de vergunning voor het op de markt brengen en niet met het distributiekanaal of met de toegang tot de geneesmiddelenmarkt. Het verleent als zodanig geen exclusief distributierecht. Het certificaat vormt een garantie en vergemakkelijkt de toegang tot geneesmiddelen in de invoerende ontwikkelingslanden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1167/00

van Nirj Deva (PPE-DE) aan de Raad

(6 april 2000)

Betreft: Seksespecifieke begrotingskredieten

Op grond van artikel 13 van het Verdrag inzake discriminatie kan de Raad (mldr) passende maatregelen nemen om discriminatie op grond van geslacht (mldr) te bestrijden.

Kan de Raad uitleg verstrekken over het gemeenschappelijk standpunt (EG) nr. 13/2000(1) dat op 16 december 1999 werd goedgekeurd, en met name over artikel 3, lid 3 waarin bepaald wordt dat bij de selectie, voorbereiding, uitvoering en evaluatie van de activiteiten (mldr) er bijzondere aandacht (moet) worden besteed aan:

de genderspecifieke rollen, kennis, vooruitzichten en bijdragen van vrouwen/meisjes en mannen/jongens aan het duurzame beheer en gebruik van natuurlijke hulpbronnen?

Kan de Raad uitleggen hoe dit gemeenschappelijk standpunt te rijmen valt met de verplichtingen die in het Verdrag zijn neergelegd?

(1) PB C 64 van 6.3.2000, blz. 47.

Antwoord

(10 oktober 2000)

De Raad acht het niet passend zich uit te spreken over een aangelegenheid waarvoor de besluitvormingsprocedure nog gaande is.