SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0354/00

van Armando Cossutta (GUE/NGL) en Lucio Manisco (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 februari 2000)

Betreft: Duurdere WA-verzekeringen voor auto's

Sinds in 1994 de verplichte tarieven voor WA-verzekeringen voor auto's werden geliberaliseerd, zijn de premies die de verzekernemers moeten betalen zorgbarend gestegen. Dit jaar zullen de tarieven in Italië in één klap met 30 à 60 % stijgen, en dat geldt voor alle op de markt actieve

verzekeringsmaatschappijen. Bovendien constateert men een gecoördineerde tendens tot premieverhoging, wat erop wijst dat de verzekeringsmaatschappijen aan een soort kartelvorming doen.

De voorzitter van de Italiaanse Anti-trust, Giuseppe Tesauro, heeft verklaard zich zorgen te maken over de forse stijging van de premies en over het feit dat de geboden garanties daarentegen minder worden; er wordt bovendien een onderzoek ingesteld om na te gaan of er inderdaad sprake is van kartelvorming.

1. Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om de kartelvorming van verzekeringsmaatschappijen in Italië te stoppen en te bestraffen?

2. Vindt zij niet dat het feit dat de WA-verzekering voor auto's verplicht is, voor de Italiaanse staat een reden moet zijn om stappen te ondernemen bij de verzekeringsmaatschappijen, teneinde te waarborgen dat er juiste prijzen worden gehanteerd in plaats van de te hoge premies die door bovengenoemde kartels worden vastgesteld?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(27 maart 2000)

1. De Commissie neemt nota van de beweringen van de geachte parlementsleden dat er mogelijk een kartel tussen Italiaanse verzekeraars zou bestaan op het gebied van premies voor WA-verzekeringen. Ook neemt zij nota van het onderzoek dat momenteel door de Italiaanse autoriteiten inzake concurrentie wordt ondernomen. Toch moet eraan worden herinnerd dat zij voor onderzoek en eventuele bestraffing van concurrentiebeperkingen slechts bevoegd is wanneer deze de handel tussen de lidstaten aanzienlijk aantasten. Aangezien het niet zeker is dat zich in dit geval een dergelijk effect voordoet, en gezien het feit dat de nationale autoriteiten reeds een onderzoek hebben geopend, zou het wenselijk zijn dit onderzoek niet te verstoren in de geest van de mededeling van de Commissie betreffende de samenwerking tussen de Commissie en de mededingingsautoriteiten van de lidstaten(1).

2. De Commissie zou de aandacht van de geachte parlementsleden willen vestigen op het feit dat de communautaire regelgeving op dit gebied erop is gericht de verzekeringsmaatschappijen de mogelijkheid te bieden in andere lidstaten diensten aan te bieden en filialen op te richten op basis van een toestemming die wordt verleend door de lidstaat van oorsprong. Meer in het bijzonder hebben de derde verzekeringsrichtlijnen, en vooral de derde richtlijn andere verzekeringen dan levensverzekeringen, Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG(2), die van toepassing is op het gebied van de autoverzekering, het beginsel vastgesteld van vrijheid op tariefgebied en de opheffing van voorafgaande of systematische controles op de tarieven en de contracten die verzekeringsmaatschappijen voornemens zijn op de markt te brengen.

De Commissie kan derhalve in de door de geachte parlementsleden voorgestelde zin niet optreden. Aangezien de controletaken ten aanzien van de verzekeringsmaatschappijen uitsluitend tot de bevoegdheid van de nationale autoriteiten behoren, is de Commissie niet in staat de door de maatschappijen voorgestelde verzekeringspremies te verifiëren en zich over het niveau daarvan uit te spreken. De bevoegde nationale instelling moet erop toezien dat de verzekeringspremies voldoende hoog zijn om de maatschappijen de mogelijkheid te bieden hun contractuele verbintenissen na te komen.

(1) PB C 313 van 15.10.1997.

(2) PB L 228 van 11.8.1992.