SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1576/02

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Commissie

(4 juni 2002)

Betreft: Geweld in de huiselijke omgeving

Volgens een studie van de universiteit van Madrid ondergaat een op de vijf Europese vrouwen in de loop van haar leven geweld van de kant van haar man of levensgezel en lopen, in het algemeen gesproken, vrouwen tussen de 15 en 44 jaar op het Europees continent meer risico om gewond te raken of te sterven als gevolg van geweld in het huiselijk milieu als van alle andere oorzaken samen: kanker, malaria, een verkeersongeval of oorlog.

De cijfers zijn nog sprekender in Groot-Brittannië, waar dat soort geweld om de drie dagen een vrouw het leven kost, of in Oostenrijk, waar de helft van de echtscheidingen uitgesproken worden op grond van klachten van vrouwen tegen hun levenspartner wegens mishandeling.

Bovendien brengen dergelijk feiten hoge economische kosten met zich mee in de vorm van ziekenhuisrekeningen en arbeidsonderbrekingen, die door de Finnen in hun land op 50 miljoen euro per jaar geraamd worden, en door de Nederlanders op 150 miljoen.

Het gaat om een ingewikkeld probleem, en hoewel er al doeltreffende campagnes geweest zijn, zoals die van de nultolerantie voor het geweld, die in 1999 in Europa met succes van start gegaan is, blijft men van een zienswijze uitgaan die nog al te angstvallig is. Hoe denkt de Commissie daarom die sociale plaag te benaderen, die bovendien ook economische gevolgen heeft?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(22 juli 2002)

Het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen, met inbegrip van huiselijk geweld, is in de hele Unie een prioriteit. De toenemende bezorgdheid en consensus van alle belangrijke actoren om zowel de oorzaken als de gevolgen van geweld aan te pakken, heeft het aantal maatregelen op Europees niveau doen stijgen.

Het belangrijkste actieprogramma van de Commissie tegen huiselijk geweld dat momenteel loopt, is het Daphne-programma voor de periode 2000-2003. Het bestrijdt geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen. De doelstellingen van het Daphne-programma zijn a) zowel niet-gouvernementele organisaties (NGO's) als andere organisaties, met inbegrip van de overheidsinstanties die op het gebied van geweldbestrijding actief zijn, steunen en aanmoedigen om multidisciplinaire netwerken op te zetten en te zorgen voor de uitwisseling van informatie en goede praktijken, alsook voor samenwerking op communautair niveau, b) de bewustmaking van het grote publiek en van specifieke beroepsgroepen zoals artsen, leerkrachten, juridisch adviseurs, sociaal werkers enz, en c) het steunen van de preventie van geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen, met inbegrip van slachtoffers van mensenhandel met het oog op al dan niet commerciële seksuele uitbuiting en ander seksueel misbruik.

Na de nultolerantie-campagne die de Commissie gevolg gevend aan een resolutie die in 1997 door het Parlement was goedgekeurd, in 1999/2000 heeft gelanceerd, is het nu meer aangewezen dat elk van de lidstaten zijn bewustmakingsinspanningen op nationaal en/of lokaal niveau voortzet, rekening houdend met de eigen behoeften en eisen, hoewel ze hun campagnes natuurlijk ook kunnen coördineren, bijvoorbeeld door gemeenschappelijke prioriteiten te stellen.

Het Spaans voorzitterschap heeft in nauwe samenwerking met de Commissie een grote stap vooruit gezet om dit thema op het hoogste politieke niveau te brengen, te beginnen met de informele ministerconferentie over geweld tegen vrouwen op 18 en 19 februari 2002 in Santiago de Compostela. De conferentie werd door het Spaans voorzitterschap georganiseerd, met de steun van de Commissie.

De conclusies van de conferentie zijn op 7 maart 2002 voorgelegd aan de Raad Werkgelegenheid en sociale zaken. Bij die gelegenheid onderstreepten de lidstaten het belang van een multidisciplinaire aanpak op verschillende niveaus om het geweld tegen vrouwen uit te roeien; van de uitwisseling van beste praktijken binnen de Unie; en van het verder ontwikkelen van bewustmakingscampagnes in de lidstaten. Er is ook een verwijzing naar dit thema opgenomen in de conclusies van de Europese Raad van Barcelona (van 15 en 16 maart 2002). Dat was de eerste keer dat de Europese Raad dit thema behandelde.

De lidstaten en de Commissie zijn het erover eens dat een gestroomlijnde benadering van gegevens en statistieken en een gemeenschappelijke interpretatie en terminologie op het gebied van geweld in de Unie nodig zijn om vergelijkbare informatie te verkrijgen. De Commissie stelt het Deense initiatief op prijs om voort te bouwen op het werk van het Spaanse voorzitterschap en om tijdens het Deense voorzitterschap in de tweede helft van 2002 indicatoren te ontwikkelen en te presenteren voor de evaluatie en de follow-up van de vooruitgang op het gebied van de bestrijding van geweld tegen vrouwen. Dergelijke indicatoren moeten in de juiste beleidsgebieden worden geïntegreerd, in het bijzonder in justitie en binnenlandse zaken, gezondheid en onderwijs.

Deze indicatoren zullen gebaseerd zijn op een studie en een gids voor goede praktijken die door het Spaanse voorzitterschap zijn ontwikkeld, met bijzondere aandacht voor gegevens en maatregelen in de lidstaten op het gebied van geweld tegen vrouwen, in het bijzonder huiselijk geweld, met inbegrip van wettelijke, juridische en handhavingsmaatregelen.