SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3426/01

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(21 december 2001)

Betreft: Kalkgroeve in Moralet (Alicante Spanje)

Een kalkgroeve in Amoladoras (Moralet) wordt sedert 1998 illegaal geëxploiteerd. De omwonenden hebben zich herhaaldelijk bij verschillende overheidsinstellingen over die groeve beklaagd wegens de slechte invloed ervan op gezondheid, ademhalingsproblemen (door het vele stof) en lawaaihinder. In eerste instantie verzochten de buurtbewoners gesteund door de ombudsman van Valencia het gemeentebestuur in het kader van de mogelijke verlening van de vergunning een milieueffectenstudie uit te voeren. In dat milieueffectrapport kregen de installaties een positieve beoordeling, maar werd geen rekening gehouden met het feit dat op slechts 20, 40 en 80 meter van de groeve mensen wonen en werden geen maatregelen voorgesteld om de eventuele gevolgen van de exploitatie voor de omgeving van de installaties en de gezondheid van de buurtbewoners te beperken.

Aangezien de groeve niet aan de minimumvereisten op het gebied van milieu en bescherming van de volksgezondheid voldoet, wordt ze momenteel zonder vergunning van de gemeente geëxploiteerd.

Rekening houdend met het feit dat de groeve van Moralet:

- overeenkomstig bijlage 2 van richtlijn 85/337/EEG(1) en latere wijzigingen (milieueffecten) als winningindustrie onder de toepassing van de richtlijn valt;

- overeenkomstig artikel 2, sub b, van richtlijn 90/313/EEG(2) (milieu-informatie, in afwachting van de inwerkingtreding van de wijzigingen) als activiteiten die hinder veroorzaken, onder de toepassing van deze richtlijn valt,

hoe is de Commissie voornemens ervoor te zorgen dat met betrekking tot deze kwestie de bepalingen van richtlijn 85/337/EEG in acht worden genomen, zodat een correct milieueffectrapport gegarandeerd is?

Hoe is de Commissie voornemens te garanderen dat het recht, overeenkomstig de bepalingen van richtlijn 90/313/EEG, van de omwonenden op correcte informatie over de risico's die de installaties van de groeve met zich mee kunnen brengen, in acht wordt genomen?

Kan de Commissie garanderen dat de kalkgroeve van Moralet niet in strijd is met de communautaire wetgeving betreffende voorkoming van geluidshinder, in het bijzonder wat de machines betreft?

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2) PB L 158 van 23.6.1990, blz. 56.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 maart 2002)

Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(1), gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart(2),

zou in casu van toepassing kunnen zijn omdat steengroeven en dagbouwmijnen onder bijlage I vallen wanneer de terreinoppervlakte meer bedraagt dan 25 hectare (ha), en onder bijlage II vallen in de andere gevallen.

Opgemerkt zij dat artikel 2 van deze richtlijn bepaalt dat projecten die met name gezien hun aard, omvang of ligging een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben, onderworpen worden aan een beoordeling van die effecten voordat een vergunning wordt verleend.

Projecten die vallen onder bijlage I moeten onderworpen worden aan een beoordeling conform de artikelen 5 tot 10. Ten aanzien van de in bijlage II opgesomde projecten moeten de lidstaten op basis van een onderzoek per geval of op basis van door de lidstaat zelf vastgestelde drempelwaarden of criteria bepalen of het project aan een beoordeling dient te worden onderworpen conform de artikelen 5 tot 10. Wat betreft het onderzoek per geval of de vaststelling van drempelwaarden of criteria moet de lidstaat rekening houden met in bijlage III vastgestelde relevante selectiecriteria. De door de instantie genomen beslissing moet ter beschikking gesteld worden van het publiek.

Opgemerkt zij dat Richtlijn 85/337/EEG gewijzigd is bij Richtlijn 97/11/EG. In artikel 3, lid 2, van Richtlijn 97/11/EG is evenwel bepaald dat, indien een vergunningsaanvraag vóór 14 maart 1999 is ingediend, de bepalingen van Richtlijn 85/337/EEG van vóór de wijziging van kracht zijn.

Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie(3) bepaalt in artikel 3 dat overheidsinstanties verplicht zijn op verzoek milieu-informatie beschikbaar te stellen aan iedere natuurlijke of rechtspersoon, zonder dat deze een belang behoeft aan te tonen.

In lid 4 van genoemd artikel is bepaald dat overheidsinstanties zo spoedig mogelijk en uiterlijk binnen twee maanden moeten antwoorden aan degene die om informatie heeft verzocht. Een weigering om de gevraagde informatie te verschaffen moet met redenen worden omkleed en gebaseerd zijn op één van uitzonderingen die vermeld zijn in artikel 3, lid 2 en lid 3.

In artikel 4 van Richtlijn 90/313/EEG is bovendien bepaald dat een persoon die van oordeel is dat zijn verzoek om informatie zonder goede redenen is afgewezen of genegeerd of door een overheidsinstantie ontoereikend is beantwoord, overeenkomstig het nationale rechtsstelsel bij een rechterlijke of bestuursrechtelijke instantie in beroep kan gaan tegen dat besluit.

De Commissie kan op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie alleen niet vaststellen of de Spaanse instanties van de omwonenden van de steengroeve in kwestie een verzoek hebben ontvangen voor toegang tot de informatie betreffende de risico's van de steengroeve, en zij dat verzoek zouden hebben behandeld op een wijze die niet in overeenstemming is met de eisen van de richtlijn.

Indien een instantie, in strijd met de bepalingen van de richtlijn, een verzoek om toegang te krijgen tot informatie afwijst, heeft de betrokken aanvrager overeenkomstig het voormelde artikel 4 van de richtlijn en de Spaanse omzettingswetgeving het recht in beroep te gaan.

Tenslotte bestaat er momenteel geen communautaire wetgeving waarin grenswaarden zijn bepaald voor milieulawaai als gevolg van het gebruik van machines op een terrein. Evenwel zouden de lidstaten ingevolge Richtlijn 2000/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 mei 2000 inzake de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten betreffende de geluidsemissie in het milieu door materieel voor gebruik buitenshuis(4) sinds 3 januari 2002 het in de handel brengen of de ingebruikneming in de Gemeenschap van bepaald materieel voor gebruik buitenshuis aan bepaalde verplichtingen inzake geluidshinder moeten onderwerpen. Met name artikel 12 van deze tekst stelt geluidsemissiegrenswaarden vast voor diverse machines, waaronder bepaalde types verdichtingsmachines, graaflaadmachines en dumpers.

In ieder geval zal de Commissie zich tot de Spaanse autoriteiten wenden en deze vragen hun opmerkingen te maken over de door het geachte parlementslid aan het licht gebrachte feiten, teneinde er zorg voor te dragen dat het geldende communautaire recht in casu wordt gerespecteerd.

(1) PB L 175 van 5.7.1985.

(2) PB L 73 van 14.3.1997.

(3) PB L 158 van 23.6.1990.

(4) PB L 162 van 3.7.2000.