SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1458/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(13 mei 1998)

Betreft: Stadsontwikkeling in Tormarancia en het park van Appia Antica

Het Romeins gebied Tormarancia, waartoe tevens het park van Appia Antica behoort, is in archeologisch en in milieu-opzicht een zeer belangrijk gebied. Hier wordt volgens een oud plan voor ruimtelijke ordening van 1965 een grote stadswijk gepland voor 16.000 tot 22.000 mensen. Het huidige stadsbestuur van Rome heeft nu toestemming gegeven voor de constructie van gebouwen met een totaal volume van 1.500.000 m3 in de onmiddellijke nabijheid van het archeologisch park. Dit besluit is op unaniem verzet van de burgers gestuit (er zijn ook duizenden handtekeningen ingezameld).

De stadsontwikkeling in Tormarancia is niet alleen nadelig voor het archeologisch en natuurlijk erfgoed, maar zou tevens leiden tot een verkeerscollaps in de reeds zwaar belaste omringende wijken. Het stadsgebied zou kunnen verworden tot een voorstadwoestijn, in een district dat kan bogen op het hoogste percentage niet verkocht onroerend goed. Tegen de aanleg van de stadswijk is ook geprotesteerd door de dienst van toezicht voor de archeologie, de commissie voor gewijde kunst van de Heilige Stoel, de vakgroep aardwetenschappen van de universiteit "La Sapienza", het Nationaal Instituut voor geofysica, de Nationale onderzoeksraad, alle buitenlandse instituten te Rome en de "Accademia dei Lincei".

1. Acht de Commissie de geplande stadsontwikkeling in strijd met richtlijn 85/337/EEG(1) inzake de milieu-effectrapportage en de inspraak van de burgers?

2. Acht zij het besluit in strijd met de standpunten van de Europese Unie over de bescherming van het archeologisch erfgoed, zoals met name in bijlage III van richtlijn 97/11/EG(2)?

3. Acht de Commissie het gewenst zich te richten tot de Italiaanse autoriteiten om erop aan te dringen dat de stadsontwikkeling in bedoeld gebied wordt opgeschort totdat de zaak is opgehelderd?

4. Wat is haar algemene standpunt over deze aangelegenheid?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(15 juni 1998)

Op basis van de informatie van het geachte parlementslid meent de Commissie dat de in de vraag bedoelde werkzaamheden een project als bedoeld in bijlage II van Richtlijn 85/337/EEG(3) vormen. Voor dergelijke projecten moet een milieu-effectbeoordeling plaatsvinden als de lidstaten vinden dat dit op grond van de kenmerken ervan nodig is.

Richtlijn 97/11/EG(4) van 3 maart 1997 is de nieuwe richtlijn tot wijziging van Richtlijn 85/337 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten. Op grond van deze richtlijn moet bij de beoordeling van de kwetsbaarheid van het milieu in de gebieden waarop de projecten van invloed kunnen zijn bijzondere aandacht uitgaan naar landschappen van historisch, cultureel of archeologisch belang (Bijlage III punt 2, onder h). Dit element moet worden aangemerkt als een geldige maatstaf voor de lidstaten om op deugdelijke wijze te bepalen voor welke projecten van de lijst in bijlage II een milieu-effectbeoordeling moet worden uitgevoerd (zowel op ad hoc basis als wanneer zij algemene drempelwaarden of criteria vaststellen. Uiterlijk op 14 maart 1999 moeten de lidstaten voldoen aan Richtlijn 97/11/EG.

Aangezien de Commissie niet op de hoogte is van bedoeld project, kan zij geen commentaar geven op de specifieke bedoelde situatie. Zij zal de nodige stappen ondernemen om uitvoerige informatie te vergaren en ervoor te zorgen dat het Gemeenschapsrecht wordt nageleefd.

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(3) PB L 175 van 5.7.1985.

(4) PB L 73 van 14.3.1997.