ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1073/99 van Anne McINTOSH Eisen sociale zekerheid



Publicatieblad Nr. C 348 van 03/12/1999 blz. 0151



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1073/99 van Anne McIntosh (PPE) aan de Commissie (13 april 1999) Betreft: Eisen sociale zekerheid Welke stappen denkt de Commissie te nemen tegen de Franse autoriteiten in de Pyrénées-Orientales wegens schending van artikel 84, lid 4 van verordening 1408/71(1), gezien het feit dat de Commissie tegenover mij in een brief van Padraig Flynn van 11 maart 1999 heeft toegegeven dat het krachtens deze verordening verboden is een niet-Franse EU-burger die in Frankrijk gevestigd is een vertaling van zijn geboorteakte te vragen bij aanvraag van een nationaal identificatienummer? Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (3 mei 1999) De Commissie deelt de geachte afgevaardigde mee dat ze de Franse autoriteiten een brief zal sturen in verband met de zaak waaraan de afgevaardigde refereert. De Franse autoriteiten zal worden gevraagd welke maatregelen men overweegt te nemen tegen het Franse socialezekerheidsorgaan in de Pyrénées-Orientales naar aanleiding van het feit dat bedoeld orgaan een niet-Franse EU-burger een Franse vertaling van diens geboortecertificaat heeft gevraagd teneinde een nationaal identificatienummer te kunnen krijgen, hoewel artikel 84, lid 4, van Verordening (EEG) 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en hun gezinsleden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, stipuleert dat autoriteiten, organen en rechterlijke instanties van een lidstaat verzoekschriften of andere documenten welke hun worden toegezonden niet mogen afwijzen op grond van het feit dat zij in een officiële taal van een andere lidstaat zijn opgesteld. (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0267/99

van Florus Wijsenbeek (ELDR) aan de Commissie

(17 februari 1999)

Betreft: Concurrentie tussen rijbewijsverlenende instanties - Herinnering aan vraag E- 2907/98

Kan de Commissie mededelen hoever zij gevorderd is met het verzamelen van de nodige gegevens ter beantwoording van vraag E-2907/98(1) betreffende concurrentie tussen rijbewijsverlenende instanties?

Binnen welke termijn denkt de Commissie bovengenoemde vraag te kunnen beantwoorden?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(3 mei 1999)

Na haar antwoord op schriftelijke vraag E-2907/98(2) van het geachte parlementslid, heeft de Commissie bij de lidstaten navraag gedaan naar de verschillende regelingen. Van 12 lidstaten heeft zij een antwoord ontvangen.

In bijlage II, punt 11, van Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs(3), is bepaald dat een door de lidstaat erkend lichaam toezicht moet uitoefenen op de werkzaamheden van examinatoren.

Uit de tot nu toe ontvangen antwoorden maakt de Commissie op dat de aanwijzing van de voor de organisatie van het rijexamen verantwoordelijke instanties in de verschillende lidstaten als volgt is geregeld.

In België, Duitsland, Nederland, Portugal en Finland zijn particuliere organisaties bij wet belast met deze openbare taak. In België en Duitsland zijn verschillende instanties verantwoordelijk voor de rijexamens. Elk van deze organisaties is verantwoordelijk voor de organisatie van de rijexamens in een bepaalde regio.

In Portugal en Finland kunnen de aangewezen instanties - het directoraat-generaal voor het wegvervoer (P) respectievelijk het centrum voor voertuigadministratie (FIN) - contracten afsluiten met dienstverleners voor het afnemen van rijexamens in specifieke geografische gebieden. De dienstverleners worden gekozen via een aanbesteding. In het Verenigd Koninkrijk is de logistieke organisatie van het theorie-examen via een open aanbesteding uitbesteed.

In de lidstaten bestaan uiteenlopende procedures om in beroep te gaan tegen beslissingen van de instanties die rijbewijzen afgeven. Uit de door de lidstaten verstrekte gegevens blijkt dat er tegen een bepaalde beslissing meestal beroep mogelijk is bij de administratieve of burgerlijke rechter (D, F, IRL, NL, FIN, VK). In sommige lidstaten moet men eerst in beroep gaan bij de afgifte-instantie alvorens zich tot de rechter te wenden (NL, FIN). In andere lidstaten dient men zich eerst tot een hogere (GR) of een andere (P) exameninstantie te wenden om opnieuw rijexamen te doen. In België worden beroepen behandeld door een speciale commissie van onafhankelijke hogere ambtenaren. In Spanje, Italië en Luxemburg moet er volgens de officiële procedure beroep worden aangetekend bij de hoogste instantie van het verantwoordelijke overheidsorgaan.

De lidstaten die tot nu toe hebben geantwoord, wijzen erop dat alleen erkende instanties bevoegd zijn om rijexamens te organiseren.

(1) PB C 96 van 8.4.1999, blz. 153.

(2) PB C 96 van 8.4.1999, blz. 153.

(3) PB L 237 van 24.8.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0498/99

van Mark Watts (PSE) aan de Commissie

(25 februari 1999)

Betreft: Schending van richtlijn 93/119/EG in Frankrijk bij gelegenheid van Eid-el-Kabir

De Commissie heeft talrijke malen duidelijk uitgesproken dat ritueel slachten in de buitenlucht door onbevoegden op grond van richtlijn 93/119/EG(1) niet is toegestaan. Desondanks worden in Frankrijk bij het Eid-el-Kabir-feest elk jaar duizenden schapen ritueel in de openlucht geslacht.

Kan de Commissie zeggen:

1. welke maatregelen zij denkt te nemen om de Franse autoriteiten ertoe aan te zetten richtlijn 93/119/EG toe te passen, zodat er dit jaar bij het Eid-el-Kabir geen ritueel slachten in de buitenlucht plaatsvindt;

2. of zij voornemens is overeenkomstig artikel 169 van het EG-Verdrag een inbreukprocedure in te leiden tegen Frankrijk wegens niet-naleving van de verplichting richtlijn 93/119/EG toe te passen;

3. of zij haar veterinaire dienst zal vragen dit jaar toezicht te houden bij het Eid-el-Kabir-feest in Frankrijk om de aard en de omvang van het probleem vast te stellen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(30 maart 1999)

1. en 2. Naar aanleiding van opmerkingen van de Commissie heeft Frankrijk bevestigd dat op zijn grondgebied Richtlijn 93/119/EG van de Raad van 22 december 1993 inzake de bescherming van dieren bij het slachten of doden volledig ten uitvoer is gelegd. De Franse autoriteiten hebben evenwel toegegeven dat de abattoirs in bepaalde stedelijke gebieden met een ruime moslimbevolking niet over voldoende capaciteit beschikken om het aanzienlijke aantal dieren dat nodig is voor de viering van het Eid-el-Kabir-feest in overeenstemming met de wettelijke voorschriften te slachten.

Enkele lokale autoriteiten hebben het om redenen van openbare orde en volksgezondheid nodig geacht om, met het oog op de viering van het feest, bepaalde plaatsen buiten de slachterijen aan te wijzen.

De Commissie heeft - omdat deze zaak zeer gevoelig ligt - de kwestie in het permanent veterinair comité ter sprake gebracht. De meeste lidstaten hebben er op gewezen dat zij de richtlijn zodanig hebben toegepast dat het slachten van dieren buiten de abattoirs verboden is. De Commissie is evenwel voornemens de resultaten nogmaals in het permanent veterinair comité te bespreken alvorens haar conclusies te trekken.

3. De Commissie beschikt over bewijzen met betrekking tot de viering van het festival buiten de abattoirs en Frankrijk heeft niet ontkend dat deze festiviteiten inderdaad in bepaalde stedelijke gebieden plaatshebben. In dergelijke omstandigheden wordt het houden van toezicht voorlopig niet van primair belang geacht.

(1) PB L 340 van 31.12.1993, blz. 21.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0807/99

van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie

(6 april 1999)

Betreft: Uitvoer van Turks staal

Turkije is vrijgesteld van communautair toezicht ("surveillance") op ijzer- en staalproducten die onder het EEG-verdrag en het EGKS-verdrag vallen, ondanks het verzet van Griekenland. Dit land heeft dan ook terstond zijn bezwaren ingediend bij het bevoegde beheerscomité van de "Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal" (EGKS).

De genoemde vrijstelling bevordert de uitvoer van goedkope Turkse staalproducten en betekent een klap voor de staalproductie van de EU-lidstaten. Volgens recente statistieken is de Turkse staaluitvoer vorig jaar met 105 % gestegen, hetgeen een zware opdoffer is met name voor de Griekse staalindustrie. Griekenland heeft onlangs een officiële aanvraag ingediend om de Turkse uitvoer van staalproducten onder communautair toezicht te stellen.

Kan de Commissie zeggen of dit zal gebeuren en zo ja, wanneer? Kan zij ook zeggen of er is onderzocht welke gevolgen de penetratie van Turkse staalproducten op de communautaire markt heeft voor de productie van staal in de Unie?

Antwoord van de heer van den Broek namens de Commissie

(29 april 1999)

De onder het EG-Verdrag vallende staalproducten van oorsprong uit Turkije zijn in maart 1998 vrijgesteld van voorafgaand communautair toezicht. De onder het EGKS-Verdrag vallende staalproducten zijn daarvan in januari 1999 vrijgesteld, nadat Turkije de resterende heffingen op de invoer van staal uit de Gemeenschap had afgeschaft.

De communautaire invoer van staal uit derde landen steeg in 1998 over het geheel genomen dramatisch en bedroeg circa 23,5 miljoen ton, ongeveer 45 % meer dan in 1997. De communautaire invoer uit Turkije nam met 66 % toe tot circa 1,7 miljoen ton, terwijl de invoer van Turks staal in Griekenland met 90 % steeg tot 406.000 ton. Griekenland neemt circa 23 % voor zijn rekening van de totale invoer van staal uit Turkije.

Deze ontwikkelingen vonden plaats op een moment dat de meeste staalproducten uit Turkije nog onder voorafgaand communautair toezicht stonden. Dit systeem biedt vooraf informatie over de verwachte invoertrends, gebaseerd op de automatische afgifte van invoervergunningen. Het opnemen van landen in het communautair systeem voor toezicht dan wel het uitsluiten van landen daarvan biedt derhalve geen verklaring voor de toename van de invoer in 1998. De stijging van de communautaire invoer van staal uit derde landen in het algemeen, waaronder Turkije, vloeit voort uit de turbulentie op de internationale staalmarkten als gevolg van de crisis in Zuid-Oost-Azië en Rusland.

De Commissie oefent nauw toezicht uit op de gevolgen van de internationale financiële crisis en pleegt met een groot aantal derde landen, waaronder Turkije, regelmatig overleg over de ontwikkelingen in de staalsector. De Commissie en Turkije doen elkaar maandelijks gedetailleerde statistieken toekomen over de handel in staalproducten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0176/99

van José Torres Couto (PSE) aan de Commissie

(11 februari 1999)

Betreft: Aantasting van de persvrijheid van Portugese journalisten in Angola

De Angolese regering heeft zojuist het bevel gegeven tot uitwijzing van een Portugese journaliste en een andere journaliste verboden het land in te komen. De Angolese autoriteiten hebben dit gedaan, omdat de journalisten die beiden werkzaam zijn voor het dagblad Diário de Notícias, in genoemde krant een artikel hebben gepubliceerd dat de Angolese regering in een kwaad daglicht stelt.

Welke maatregelen overweegt de Commissie in het kader van de samenwerkingsovereenkomsten met Angola te treffen om deze aanslag op de vrijheid van informatie te voorkomen?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie

(23 maart 1999)

De Commissie maakt zich grote zorgen over de verslechtering van de situatie in Angola, waar, ondanks internationale demarches tot op het niveau van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, de oorlog is hervat met alle vreselijke gevolgen vandien op humanitair gebied en op het gebied van de eerbiediging van de mensenrechten.

Aan deze bezorgdheid werd met name uiting gegeven in de op 28 december 1998 namens de Unie afgegeven verklaring van het voorzitterschap, waarin "de Angolese regering, en vooral UNITA, dringend wordt verzocht de mensenrechten te eerbiedigen....".

Wat nu het probleem van de persvrijheid betreft, vestigt de Commissie de aandacht van het geachte parlementslid op het feit dat zij een programma ten behoeve van reporters zonder grenzen (RSF) financiert dat beoogt toezicht te houden op de op dit gebied begane schendingen. In dit kader deelt de Commissie het geachte parlementslid mee dat RSF onmiddellijk heeft gereageerd en de Angolese autoriteiten een protestbrief over deze zaak heeft toegezonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0475/99

van Paul Rübig (PPE) aan de Commissie

(5 maart 1999)

Betreft: Werkgelegenheidsinitiatief

Het Europees Parlement heeft bij de begroting 1998 de nadruk gelegd op het zogeheten werkgelegenheidsinitiatief ten bedrage van 150 miljoen [fmxeuro]. Deze strategie is ook voor dit jaar voortgezet en wordt weerspiegeld in begrotingslijn B5-5012 voor steun aan het MKB.

1. Hoe evalueert de Commissie het verloop van dit initiatief tot nu toe in het licht van de conclusies van de Top van Luxemburg?

2. Hoeveel arbeidsplaatsen zijn door middel van deze middelen geschapen of veiliggesteld?

3. Hoe moet het begrotingsbeleid van de Europese Unie verder vormgegeven worden om een doelgericht en efficiënt werkgelegenheidsbeleid in de lidstaten te steunen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(28 april 1999)

Gezien de voorbereidingen die nodig zijn om het Groei- en werkgelegenheidsinitiatief in werking te doen stellen, is het nog te vroeg om het effect van de programma's in ondernemingen te kunnen beoordelen. Er is evenwel vooruitgang geboekt bij alle drie betrokken faciliteiten.

Het startkapitaal van de Europese Technologiefaciliteit (ETF) was tot nu toe afkomstig van fondsen uit 13 van de 15 lidstaten. In twee lidstaten zijn financiële intermediairs benoemd, nog eens zeven fondsen zijn momenteel in onderhandeling met het Europees Investeringsfonds(EIF) en 50 voorstellen worden op het ogenblik bestudeerd.

Wat betreft de selectie van de nationale intermediairs voor de MKB-garantiefaciliteit, heeft het EIF contact opgenomen met alle nationale autoriteiten. Twee lidstaten hebben overeenkomsten ondertekend en verstrekken reeds garanties. In nog zes lidstaten wordt momenteel actief met intermediairs onderhandeld.

In het kader van de Joint European Venture (JEV) heeft de Commissie per 31 maart 1999 18 projecten goedgekeurd, waarbij 36 kleine en middelgrote ondernemingen in de Gemeenschap betrokken zijn. De helft van deze projecten is gesitueerd in de productiesector, de milieusector en de sector van de informatietechnologieën. Uitgaande van de verstrekte prognoses van de afzonderlijke kleine en middelgrote ondernemingen valt te verwachten dat er in het kader van iedere joint venture gemiddeld 15 banen tot stand worden gebracht.

Het totale aantal tot stand gebrachte banen zal worden vastgesteld in het kader van het toezicht op en de evaluatie van de faciliteiten en zal, voor zover mogelijk, worden aangegeven in de jaarverslagen van de Commissie aan het Parlement en de Raad. Het eerste verslag zal later dit jaar worden uitgebracht.

In de werkgelegenheidsstrategie zijn de prioriteiten en het oogmerk van het toekomstige werkgelegenheidsbeleid op nationaal en communautair niveau in grote lijnen vastgelegd. De hoofdverantwoordelijkheid ligt bij de lidstaten. De doelstellingen van de werkgelegenheidsrichtsnoeren geven de koers aan voor de door de lidstaten te ontwikkelen activiteiten. De steun van de Gemeenschap zal in hoofdzaak worden verstrekt door de hervormde Structuurfondsen en in het bijzonder het Europees Sociaal Fonds.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0282/99

van Riccardo Nencini (PSE) aan de Commissie

(17 februari 1999)

Betreft: Slechte situatie op milieu- en gezondheidsgebied in de Tamburi-wijk in Taranto

Lange tijd al is de situatie op het gebied van het milieu en de volksgezondheid in Taranto, meer in het bijzonder de Tamburi-wijk, die in de buurt ligt van de staalfabriek ILVA en de olieraffinaderij van Shell, uiterst bedenkelijk. Met de cijfers die in 1997 zijn opgemeten inzake neoplasie staat Taranto bovenaan de wereldranglijst van plaatsen met het grootste risico op het gebied van milieuverontreiniging.

Uit onderzoek door de A.S.L van Taranto blijkt dat zowat 90 % van de grondstoffen die de ILVA verwerkt, asbest bevatten, hetgeen leidt tot een toename van door asbest veroorzaakte ernstige aandoeningen.

Is de Commissie op de hoogte van deze situatie en is zij van plan hiertegen op te treden?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(31 maart 1999)

De Commissie is tot nu toe niet op de hoogte gesteld van de door het geachte parlementslid beschreven situatie.

Wat de voorkoming of vermindering van luchtverontreiniging betreft, mag ervan worden uitgegaan dat voor de door het geachte parlementslid genoemde staalfabriek en olieraffinaderij Richtlijn 84/360/EEG van de Raad van 28 juni 1984 betreffende de bestrijding van de door industriële inrichtingen veroorzaakte luchtverontreiniging(1) geldt. Krachtens deze richtlijn dienen de lidstaten de nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat voor de exploitatie van dergelijke inrichtingen een voorafgaande, door de bevoegde autoriteiten af te geven vergunning, verplicht wordt gesteld. Dergelijke vergunning mag alleen worden verleend indien alle passende maatregelen ter voorkoming van luchtveronreiniging zijn genomen, met inbegrip van het gebruik van de beste beschikbare techniek, op voorwaarde dat dergelijke preventieve maatregelen geen buitensporige kosten meebrengen. De bevoegde autoriteiten moeten zich er tevens van vergewissen dat de exploitatie van de betrokken inrichtingen geen belangrijke luchtverontreiniging zal veroorzaken. De lidstaten passen eveneens beleidslijnen en strategieën toe die passende maatregelen omvatten om de bestaande inrichtingen aan te passen aan de beste beschikbare techniek.

Olieraffinaderijen en inrichtingen voor de productie en omzetting van metalen zijn expliciet vermeld in bijlage I van de richtlijn. Asbest wordt vermeld in bijlage II: de lijst van de belangrijkste verontreinigende stoffen.

In de richtlijn worden echter geen emissiegrenswaarden voor verontreinigende stoffen vastgesteld.

Aan de hand van de door het geachte Parlemenstlid verstrekte gegevens kan niet worden vastgesteld of er inbreuk werd gepleegd op het Gemeenschapsrecht.

(1) PB L 188 van 16.7.1984.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0116/99

van Hugh McMahon (PSE) aan de Commissie

(22 januari 1999)

Betreft: Milieu-effectbeoordeling (richtlijn 85/337) en inbreukprocedures tegen de Britse autoriteiten

Kan de Commissie aangeven welke inbreukprocedures er sinds 1994 zijn uitgevoerd voor inbreuk op richtlijn 85/337(1) in het VK? Kan de Commissie in het bijzonder uiteenzetten of de Commissie ook actie heeft ondernomen tegen de Britse autoriteiten met betrekking tot Pilmuir Quarry, Newton Mearns en Sheephill Quarry, Milton, Dunbartonshire (beide in Schotland)?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(25 februari 1999)

De Commissie heeft vier inbreukprocedures ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk ingeleid krachtens artikel 169 van het EG-Verdrag met betrekking tot Richtlijn 85/337/EEG. De procedures betreffen de aanleg van een dok, een afvalstortterrein, de tenuitvoerlegging van artikel 7 en de werkingssfeer van de richtlijn.

Wat betreft Pilmuir Quarry werd de procedure ingeleid krachtens artikel 169 van het EG-Verdrag. Na het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-431/92 werd Richtlijn 85/337/EEG echter niet van toepassing op dit project geacht daar de aanvraag van de bouwvergunning voor juli 1988 plaats-vond. De Commissie sloot deze zaak in juli 1997 en een brief over deze beslissing werd het geachte parlementslid toegestuurd.

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0727/99

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(29 maart 1999)

Betreft: Structuurfondsen

Regio's waar het inkomen per hoofd van bevolking lager ligt dan 75 % van het communautaire gemiddelde, worden aangemerkt als "regio's van doelstelling 1" en profiteren van omvangrijke communautaire steun.

Om te weten of deze drempel al of niet is overschreden, bepaalt het voorstel voor een verordening van de Raad, COM(98) 0131 def.(1), houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, dat rekening moet worden gehouden met de cijfers over de afgelopen drie jaar waarover bij Eurostat gegevens beschikbaar zijn.

Momenteel zijn pas de gegevens over de boekjaren 1994, 1995 en 1996 beschikbaar.

Welke regio's in Zweden komen naar het oordeel van de Commissie voor de genoemde periode niet voor "doelstelling 1" in aanmerking?

(1) PB C 176 van 9.6.1998, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0236/99

van Antonio Tajani (PPE) aan de Raad

(15 februari 1999)

Betreft: Rapport van de Italiaanse geheime dienst over het gebruik van de euro voor witwaspraktijken

Is de Raad op de hoogte van de inhoud van het rapport van de SISMI, de Italiaanse militaire geheime dienst, dat in "Il Messagero" van 25 januari 1999 werd gepubliceerd en waarin wordt gesteld dat de euro gebruikt zou kunnen worden voor het witwassen van zwart geld dat nog niet in het financiële en bankcircuit is geïntroduceerd?

Is de Raad voornemens de Italiaanse regering te vragen hem dat rapport toe te sturen?

Welke initiatieven denkt de Raad te nemen om te verhinderen dat bepaalde criminele activiteiten mede dankzij computersystemen en Internet kunnen worden ontplooid?

Antwoord

(26 april 1999)

1. De Raad heeft het door het geachte parlementslid bedoelde rapport niet ontvangen.

2. In verband met het witwassen van geld en het voorkomen van misbruik van computersystemen en Internet voor criminele activiteiten, wenst de Raad de aandacht te vestigen op:

- het gemeenschappelijk optreden van 3 december 1998 inzake het witwassen van geld, de identificatie, opsporing, bevriezing, inbeslagname en confiscatie van hulpmiddelen en van de opbrengsten van misdrijven(1)

- het actieplan ter bestrijding van de georganiseerde criminaliteit(2)

- de resolutie van 17 januari 1995 inzake de legale interceptie van telecommunicatieverkeer(3)

Ook zou de Raad het geachte parlementslid willen attenderen op de lopende besprekingen over:

- een overeenkomst met betrekking tot de rechtshulp in strafzaken;

- een besluit van de Raad waarin Europol belast wordt met de bestrijding van valsemunterij en vervalsing van betaalmiddelen;

- de uitvoering van de conclusies van de Raad van 3 december 1998 inzake de elementen voor de Uniestrategie tegen high-techcriminaliteit, en

- een actieplan ter bevordering van een veiliger gebruik van Internet door het bestrijden van illegale en schadelijke inhoud op mondiale netwerken.

3. Voorts zij gewezen op de werkzaamheden in andere fora zoals b.v.:

- Europol (harmonisatie van de werkzaamheden van de wetshandhavingsinstanties van de EU bij het toezicht op Internet; verband high-techcriminaliteit en georganiseerde criminaliteit);

- Raad van Europa (Comité criminaliteit in cyberspace);

- OESO (Commissie voor informatie-, computer- en communicatiebeleid; "Cryptography Policy Guidelines");

- G8 (Groep high-techcriminaliteit; netwerk van contactpunten; beginselen voor de bestrijding van high-techcriminaliteit);

- Financiële Actiegroep (aanbevelingen met betrekking tot het witwassen van geld).

(1) PB C 333 van 9.12.1998.

(2) PB C 251 van 15.8.1997.

(3) PB C 329 van 4.11.1996.