SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2008/01

van Renato Brunetta (PPE-DE) aan de Commissie

(6 juli 2001)

Betreft: Aardgasleverantie aan de Europese interne markt

Volgens onderzoekgegevens van de Europese Investeringsbank The western european gas market, 1996 was de afhankelijkheid van de Europese Unie van niet-communautaire bronnen in 1995 31 % en zal die in 2010 zijn gestegen tot 45 %.

Voor de levering van al dit gas zijn gediversifieerde leveringscontracten op langer termijn nodig alsmede een optimaal beheer en de aanleg van pijpleidingen die het vervoer van het geleverde gas naar de consumentenmarkten mogelijk maken. Bij het ontwerpen van deze oplossingen moet het aspect van operationeel beheer van de gastransportnetwerken worden beschouwd als een uitermate belangrijk strategisch probleem.

Naar aanleiding van het bovenstaande luidt de vraag: welke initiatieven heeft de Commissie genomen of denkt zij te gaan nemen om maximaal garant te kunnen staan voor reliability and dependability van de aardgasleveranties uit niet-communautaire bronnen (die steeds belangrijker worden) en in het bijzonder wat zijn de organisatievormen waaronder het geheel van leveranties en transport komt te vallen om het probleem aan te kunnen van de gevolgen van eventuele ernstige rampen of van het boycotten van leveranties door de producerende landen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 september 2001)

Naar verwachting zal de aardgasvraag van de Gemeenschap de komende decennia blijven toenemen, terwijl de communautaire gasproductie op middellange en lange termijn zal teruglopen. Er moet dus van worden uitgegaan dat de communautaire afhankelijkheid van niet-Europese gasleveranciers in de loop van de komende 20 tot 30 jaar zal oplopen.

Gezien die toenemende vraag naar ingevoerd gas neemt het belang van sterke politieke en fysieke banden met externe leveranciers en van een gediversifieerde leveranciersportefeuille toe. In het groenboek(1) van de Commissie Op weg naar een Europese strategie voor een continue energievoorziening zijn de voornaamste strategische problemen voor de continuïteit van de Europese energievoorziening behandeld, onder meer de mogelijke geopolitieke gevolgen van de verwachte toenemende afhankelijkheid van invoer uit derde landen zoals Algerije en Rusland.

Hoewel moet worden opgemerkt dat de continuïteit van de levering door de voormalige Sovjet-Unie en het huidige Rusland, de voornaamste externe gasleverancier van de Gemeenschap, gedurende de afgelopen 25 jaar voorbeeldig is geweest, is een versterking van zowel de technische als de politieke samenwerking met externe leveranciers van wederzijds strategisch belang.

Het beste recept om de geopolitieke risico's te verminderen of te beheersen en de veiligheid van de energievoorziening van Europa te waarborgen, is duidelijk gebaseerd op het beginsel van vrije handel; de integratie van open markten en nauwere samenwerking met externe leveranciers en transitlanden. Een wederzijdse integratie en een opening van de stroomop- of stroomafwaarts gelegen markten zal ook kapitaal aantrekken voor de nodige investeringen in de productie- en transportinfrastructuur.

op de top EU-Rusland van 30 oktober 2000 in Parijs is overeengekomen een energiedialoog op geregelde basis in te stellen tussen de Gemeenschap en Rusland teneinde voortgang te boeken bij de omschrijving en totstandbrenging van een energiepartnerschap tussen de Unie en Rusland. De algemene doelstelling daarbij is om de betrekkingen op energiegebied te verbeteren en ervoor te zorgen dat het beleid van opening en integratie van de energiemarkten wordt voortgezet.

Om de betrouwbaarheid van de energievoorziening tussen Rusland en de Gemeenschap te verbeteren, werd in de gemeenschappelijke verklaring van de top EU-Rusland van 17 mei 2001 te Moskou de evaluatie van de betrouwbaarheid van de bestaande energietransportinfrastructuur als prioriteit vastgelegd.

De communautaire gasleveranciers beschikken over een reeks instrumenten om bij onderbreking van de bestaande aanvoerlijnen de continuïteit van de voorziening te waarborgen, onder meer ondergrondse gasopslag. De opslagcapaciteit van de Gemeenschap is de afgelopen jaren aanzienlijk toegenomen. Een andere centrale doelstelling is een volgehouden diversificatie van het aanbod, inclusief van vloeibaar aardgas. Ongeveer 80 % van de totale bewezen gasreserves in de wereld liggen op economische afstand van de Gemeenschap waardoor die zich in een vrij comfortabele gasvoorzieningspositie bevindt. Bovendien zijn de wereldgasreserves zeer aanzienlijk.

Het potentieel van gasproductie binnen de Gemeenschap mag echter evenmin worden onderschat. In nauwe samenwerking met de gasproducenten onderzoekt de Commissie momenteel de vooruitzichten op het gebied van zowel de interne als de externe gasbronnen. Het is daarbij de bedoeling de veiligheid van de gasvoorziening voor Europa te waarborgen en te zorgen voor een aangepast en stabiel kader dat bevorderlijk is voor investeringen in de gassector.

Gezien het strategische belang van de continuïteit van de energievoorziening beveelt de Commissie in haar voorstel voor een herziening van de bestaande richtlijn betreffende de interne markt voor aardgas(2) de lidstaten aan om een instantie aan te wijzen die moet toezien op kwesties inzake de veiligheid van de voorziening, met name op het evenwicht tussen vraag en aanbod op de nationale markt en het niveau van de verwachte toekomstige vraag en beschikbare capaciteit.

(1) COM(2000) 769 def.

(2) COM(2001) 125 def.