SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0090/98 van Sérgio Ribeiro (GUE/NGL) aan de Commissie (30 januari 1998)

Betreft: Gevallen van pedofilie in de autonome regio Madeira (Portugal), sekstoerisme en internationaal netwerk

Sedert minstens 7 jaar zijn er openbare klachten over het bestaan van gevallen van verkrachting en seksuele exploitatie van kinderen in de autonome regio Madeira. Sommige van deze gevallen werden zelfs bij Interpol aangegeven. Sindsdien is echter niets gedaan om de ernst van deze gevallen na te gaan, noch werd dit afschuwelijke proces aangepakt en evenmin werden de eventuele verantwoordelijken aangeklaagd en gestraft. Het regionaal bestuur legde zelfs verklaringen af om te minimaliseren of zelfs te ontkennen wat zovele aanwijzingen bewijzen.

Onlangs werden door de media reportages uitgezonden die aangifte deden van de praktijken van de kinderprostitutie, gevallen van seksueel geweld tegen minderjarigen en de productie van pornografische films, waaraan kinderen van 8 tot 13 jaar deelnamen die naar werd vastgesteld afkomstig waren uit de gemeente Lobos op Madeira. In twee films wordt een kind van 4 jaar verkracht en gefolterd. Deze nieuwe feiten zijn een duidelijke aanwijzing voor het verband met het sekstoerisme en voor het waarschijnlijke bestaan van een internationaal netwerk met zenuwcentra, vertakkingen en medeplichtigen in verschillende EU-lidstaten.

Kan de Commissie, gezien het zeer ernstige karakter van de feiten en het gegronde vermoeden van internationale en intercommunautaire banden, mededelen,

of zij bereid is alle haar ter beschikking staande communautaire middelen te gebruiken als stimulans voor en ter bevordering van de samenwerking en de coördinatie van de nationale maatregelen die deze plaag vereist en waarom het Europees Parlement verzocht in zijn resolutie van november jl., en of zij het in het concrete geval van de situatie en de vertakkingen in Portugal, met name in genoemde autonome regio, niet dringend noodzakelijk acht met de Portugese autoriteiten gecoördineerde acties te ondernemen die licht werpen op wat de publieke opinie zozeer heeft geschokt en ertoe bijdragen verantwoordelijkheden na te gaan die niet in de doofpot mogen worden gestopt met het schandelijke voorwendsel van de valuta-inkomsten van het toerisme en die voorkomen dat wegens de ingewikkeldheid van het politie-onderzoek en de gerechtelijke procedures de schuldigen ongestraft blijven?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie (17 maart 1998)

De Commissie deelt de weerzin van het geachte Parlementslid tegen alle vormen van seksueel misbruik en seksuele exploitatie van kinderen.

De verantwoordelijkheid voor de aanhouding en de strafrechtelijke vervolging van de daders berust bij de politie en de justitiële autoriteiten van de betrokken lidstaat.

Desniettegenstaande vestigt de Commissie de aandacht van het geachte Parlementslid op het het Gemeenschappelijk Optreden van de Raad van 24 februari 1997 ter bestrijding van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen ((PB L 63 van 4.3.1997. )). Op grond van dit gemeenschappelijke optreden dienen de lidstaten de bestaande wetgeving en praktijken te toetsen om te verzekeren dat de in titel I, deel B, genoemde soorten gedragingen (waartoe de door het geachte Parlementslid bedoelde delicten behoren) strafbaar worden gesteld en dat dergelijke delicten met doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties worden bestraft.

De Europese Drugseenheid, de voorloper van Europol, is bevoegd om op te treden tegen gevallen van mensenhandel, indien het betrokken delict ernstig van aard is en er twee of meer lidstaten bij betrokken zijn. De eenheid heeft reeds van haar bevoegdheid op dit terrein gebruik gemaakt, met name in een aantal gevallen waarbij sprake was van kinderpornografie.

Door middel van het programma STOP en het Daphne-initiatief geeft de Commissie steun aan overheidsdiensten en beroepsbeoefenaren, alsook aan niet-gouvernementele organisaties en vrijwilligersorganisaties die zich bezighouden met de bestrijding van sexuele uitbuiting van kinderen.

Met betrekking tot de specifieke kwestie van kindersekstoerisme en de volledige reeks voorstellen voor maatregelen ter bestrijding van dit verschijnsel zij gewezen op de mededeling van de Commissie over de bestrijding van kindersekstoerisme van 27 november 1996 ((COM(96) 547 def., PB C 3 van 7.1.1997. )), waarin de globale strategie wordt uiteengezet. Uit de resolutie van het Europees Parlement van 6 november 1997 ((Nog niet gepubliceerd. )) en de verklaring van de Raad van 26 november 1997 is gebleken dat brede overeenstemming over deze mededeling bestaat.

In 1997 werd begonnen met de tenuitvoerlegging van de voorgestelde maatregelen ter bestrijding van kindersekstoerisme. Er werd onder meer besloten een initiatief te lanceren om de coördinatie op Europees niveau van de nationale voorlichtings- en bewustmakingscampagnes op het gebied van kindersekstoerisme te versterken. De door de Gemeenschap medegefinancierde communicatieprojecten, waarbij zowel niet-gouvernementele organisaties als professionele touroperators zijn betrokken, worden reeds ten uitvoer gelegd. Bovendien is de Commissie voornemens een Eurobarometeronderzoek betreffende kindersekstoerisme uit te voeren, dat ertoe moet bijdragen dat de publieke opinie zich beter bewust wordt van dit verschijnsel en waardoor het gemakkelijker wordt om vast te stellen op welke plaatsen kindersekstoerisme wordt bedreven.