ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/455

(2004/C 88 E/0466)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3190/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(28 oktober 2003)

Betreft: De bevordering van de piloot die het ongeluk bij de Cermis heeft veroorzaakt

Op 3 februari 1998 is een zweefvliegtuig van de Amerikaanse mariniers van de basis Aviano tijdens de operatie Deliberate Guard neergestort bij een laag vliegende proefvlucht. Kort daarna heeft het zweefvliegtuig de kabels geraakt van de kabelbaan die van Cavalese (provincie Trente) naar de Cermis-berg voert. Het zweefvliegtuig was volgens schatting op een hoogte van tussen de 300 en 400 voet, terwijl de passagierscabine die naar beneden ging, zich ongeveer 300 meter van het eindstation bevond.

Door de botsing zijn de kabels ogenblikkelijk gebroken en is de cabine neergestort. Alle 20 inzittenden zijn omgekomen.

Het proces om vast te stellen wie schuld droeg, is gevoerd door een militaire rechtband van de Verenigde Staten. Deze heeft besloten om de uiteindelijke verantwoordelijkheid niet te leggen bij de superieuren van de vier militairen die de bemanning vormden. Op 4 maart 1999 hebben de acht leden van de krijgsraad van Camp Lejeune, allemaal officieren van het marinierskorps, de piloot van het zweefvliegtuig onschuldig verklaard. Dit vonnis heeft verbazing, verontrusting en verontwaardiging gewekt in Italië en andere Europese landen, omdat het in strijd lijkt te zijn met de feitelijke toedracht en erop wijst dat een zo bloedige tragedie kan plaatsvinden als gevolg van een oefenvlucht in vredestijd zonder averij die kan rechtvaardigen dat men de controle over het zweefvliegtuig heeft verloren en zonder dat overgegaan wordt tot strafrechtelijke vervolging.

Onlangs zijn er in de Italiaanse pers berichten verschenen dat kapitein Chandler Seagrave, die het zweefvliegtuig bestuurde en die door de Italiaanse parlementaire commissie veroordeeld is wegens doodslag na een onderzoek naar de toedracht, niet alleen ongestraft is gebleven maar onlangs door het Amerikaanse leger is bevorderd tot majoor.

Gezien de grove belediging van de nagedachtenis van de 20 slachtoffers en hun nabestaanden, luidt mijn vraag aan de Commissie:

1. Is de Europese Unie voornemens zich over de ernst van het gebeuren uit te spreken?

2. Welke prerogatieven bezit de Europese Unie om een onderzoek in te stellen naar de feiten en daadwerkelijk uitdrukking te geven aan haar verontrusting over dit besluit bij het leger van de Verenigde Staten?

3. Kan de Unie maatregelen nemen om te verhinderen dat de schuldigen aan deze tragedie ongestraft blijven?

Antwoord van de heer Patten Namens de Commissie

(26 november 2003)

Deze door de geachte Afgevaardigde aan de orde gestelde zaak is er één voor de betrokken juridische autoriteiten in de Verenigde Staten en Italië. Er bestaan geen gronden waarop de Commissie zich hierover kan uitspreken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/811

(2004/C 78 E/0860)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3410/03

van Joan Vallvé (ELDR) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft: Subsidiëring van het NPW (Nationaal Programma voor waterbeheer) en de milieueffecten hiervan

Op 1 november 2003 werd in de Spaanse Staatscourant de resolutie gepubliceerd met de verklaring betreffende het milieueffect van het project voor wateroverheveling, goedgekeurd in de Spaanse wet 10/2001, in het kader van het Nationaal Programma voor waterbeheer.

De overheveling van water uit de rivier de Ebro naar andere stroombekkens zou gevolgen hebben voor het ecologisch evenwicht in de rivier en de Ebrodelta. Bovengenoemde wet voorzag in opstelling van een integraal beschermingsprogramma voor de Ebrodelta.

De Ebrodelta herbergt een natuurpark dat is aangegewezen als vogelbeschermingsgebied, en is opgenomen in het Natuur 2000-netwerk, overeenkomstig respectievelijk richtlijn 92/43/EEG (1) en richtlijn 79/409/EEG (2).

Anderzijds voorziet dezelfde wet in de mogelijkheid van alternatieve overhevelingsprojecten in plaats van de geplande overheveling. De Catalaanse regering verricht onderzoek naar het alternatief van overheveling van water uit de Rhône naar de stroomgebieden van Catalaanse rivieren en heeft deze studie toegezonden naar de Spaanse centrale overheid.

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat voor de toekomstige overheveling nog geen milieueffectbeoordeling is doorgevoerd, zoals voorzien in het integrale beschermingsprogramma voor de Ebrodelta?

Is de Commissie van plan de toekenning van EU-subsidies aan het Nationaal Programma voor waterbeheer afhankelijk te stellen van onderzoeken naar de milieugevolgen voor de Ebrodelta en vaststelling van het vanuit milieuoogpunt minimaal vereiste debiet dat?

(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2) PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/242

(2004/C 84 E/0286)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3468/03

van Bart Staes (Verts/ALE), Phillip Whitehead (PSE), Catherine Stihler (PSE) en Margrietus van den Berg (PSE) aan de Raad

(21 november 2003)

Betreft: Post-poliosysndroom

De Raad heeft op twee van zijn vergaderingen, de 2384ste (gezondheid, op 15.11.1001 in Brussel) en de 2470ste (werkgelegenheid, sociale zaken, gezondheid en verbruikersbescherming, op 2 en 3.12.2002), akte genomen van verklaringen van België als voorzitter en de Ierse delegatie over de noodzaak van beleidsvoering op EU-niveau om doeltreffend tegemoet te komen aan de problemen van personen die lijden aan post-poliosyndroom (PPS).

Kan de Raad uitleg geven over de beleidsmaatregelen die al getroffen zijn, en meer in het bijzonder over

1. informatie over het voorkomen van het post-poliosyndroom in de Europese Unie, de eerste symptomen, en het onderzoek dat op het ogenblik aan de gang is;

2. de behandeling die momenteel in de lidstaten voorhanden is voor PPS-patiënten om hun gezondheid te herstellen en ze te genezen;

3. de middelen die uit de begroting van de Gemeenschap ter beschikking gesteld zijn voor onderzoek en behandeling?

Mochten dergelijke beleidsmaatregelen totnogtoe niet genomen zijn, wat is dan de verantwoording voor het feit dat ze uitgebleven zijn?

Antwoord

(11 maart 2004)

De Raad attendeert de geachte parlementsleden erop dat de lidstaten verantwoordelijk zijn voor het organiseren en verstrekken van gezondheidsdiensten en dat de Raad derhalve niet bevoegd is zich uit te spreken over stappen die reeds op nationaal of regionaal niveau met betrekking tot het post-poliosyndroom zijn gezet.

Voor informatie betreffende de incidentie van het post-poliosyndroom en de financiering van onderzoek op Europees niveau zouden de geachte parlementsleden hun specifieke vragen daarover misschien rechtstreeks kunnen toezenden aan de Commissie, die verantwoordelijk is voor o.m. de uitvoering van het communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008). Dit programma omvat acties en steunmaatregelen ter verbetering van de informatie en de kennis over de gezondheid.
4.

Hanteert de Commissie — mede in verband met de overwegingen in de voorgaande vragen — maatstaven voor die gevallen waarin economische samenwerking tussen EU en VS wel wenselijk is en in welke niet? Kan zij openheid geven over deze maatstaven?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/629

(2004/C 88 E/0647)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2910/03

van Joan Valivé (ELDR) aan de Commissie

(2 oktober 2003)

Betreft: Problemen aan de Duits-Poolse grens

Op vrijdag 19 september 2003 is de werkgroep van de Europese grensregio's (WGEG) voor zijn volgens rooster voorziene presidiumvergadering bijeengekomen in het Duitse Burg (Spreewald).

In het kader hiervan werd de indiener van deze vraag als lid van het Europees Parlement over het volgende probleem ingelicht:

Om besparingsredenen en vooruitlopend op de toetreding van Polen tot de EU heeft de Duitse douaneadministratie de huurovereenkomst voor de file-opvangzone op het voormalige vliegveld van Preschen (district Spree-Neisse) langs de autosnelweg A15 aan de grensovergang Forst/Olszyna voor 1 oktober 2003opgezegd. De exploitant van deze file-opvangzone stelt hier momenteel parkeerplaatsen voor 700 vrachtwagens en bijkomende stroken voor ADR- en uitzonderlijk vervoer, lege voertuigen en aanhangers ter beschikking, evenals sanitaire voorzieningen en slaapplaatsen opdat de bestuurders de rusttijden zouden kunnen naleven. Verder wordt het vuil regelmatig opgehaald en is er een restaurant- en snackaanbod, wat de urenlange wachttijden van de chauffeurs aan de grens aangenamer moet maken.

Als er tegen 1 oktober 2003 geen akkoord wordt bereikt en de huurovereenkomst effectief opgezegd blijft, dan komt het op de autosnelweg aan de Duits-Poolse grens ongetwijfeld tot kilometerslange files van wachtende vrachtwagens, met alle bekende gevolgen van dien.

Afgezien van de nog steeds volkomen onbevredigende situatie aan de grensovergang Guben-Schlagsdorf, waar de vrachtwagens vrijwel dagelijks tot in de stad Guben zelf staan aan te schuiven, zal de sluiting van de file-opvangzone in Preschen de verkeerschaos gewoon nog veel meer doen toenemen.

Als lid van het Europees Parlement en voorzitter van de WGEG vraag ik de Commissie te willen mededelen of zij van plan is nieuwe maatregelen uit te werken om dit probleem aan de Duits-Poolse grens te vermijden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(6 november 2003)

De Commissie heeft kennisgenomen van de opmerkingen van het geachte parlementslid over de problemen die wellicht binnenkort bij de Duits-Poolse grens, bij de grensovergang van Forst-Olszyna, gaan ontstaan. Daarbij is evenwel aan de hand van de beschikbare informatie niet duidelijk in welke mate de beschikbare voorzieningen voor douanecontroles rechtstreeks worden geraakt door het aflopen van het betrokken huurcontract. Bovendien vallen de administratieve en organisatorische aspecten van de douanediensten niet onder de bevoegdheid van de Commissie; zij vallen volledig onder de nationale bevoegdheid van de lidstaten. Daarom is, zelfs indien de lidstaten zich aan bepaalde communautaire beginselen dienen te houden, het bieden van dergelijke voorzieningen en infrastructuur louter een zaak van nationale bevoegdheid. De Commissie is ten slotte niet bevoegd in te grijpen bij plaatselijke, op contracten berustende regelingen waar de hogervermelde soort voorzieningen van afhankelijk kunnen zijn.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/144

(2004/C 88 E/0153)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3435/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft: Bulgaarse provocatie aan het adres van een EU-lidstaat

Volgens Griekse krantenberichten is in Bulgarije een postzegel in omloop gebracht waarop een deel van de Athosberg (namelijk het Zografosklooster) staat afgebeeld als deel van het Bulgaars grondgebied. Ondanks de protesten van Griekse zijde weigert de Bulgaarse overheid de zegel in te trekken met het argument dat de postzegel is uitgegeven in juni 2001 onder de regering-Kostov, en dat het uit de omloop halen van de zegel reacties zou uitlokken bij de oppositie.

Is deze provocerende houding van Bulgarije aan het adres van een EU-lidstaat in overeenstemming met het gedrag dat een kandidaatland van de EU zou moeten tonen? Is de Commissie voornemens in te grijpen om de circulatie van deze postzegel tegen te gaan en opdat dit land zou inzien dat dergelijke praktijken niet stroken met het kandidaatschap van de EU, en zo ja, hoe?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(12 januari 2004)

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, zouden de postzegels waarnaar het geachte parlementslid verwijst, het Zografosklooster afbeelden, een klooster dat in Griekenland is gelegen en een orde huisvest die Bulgaars spreekt.

De Unie heeft echter geen bevoegdheid op het gebied van postzegels. De Commissie kan dan ook geen maatregelen nemen om te voorkomen dat de betrokken postzegel in omloop wordt gebracht.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/274

(2004/C 78 E/0275)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3378/03

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft: Financiële Europese steun aan Europese contactpunten

Het Directoraat-generaal Pers en Communicatie van de Commissie informeerde op 29 september jl. de gastinstellingen van de Infopunten Europa en Carrefours in heel de Europese Unie over het besluit om vanaf 1 januari 2004 geen werkingssubsidies meer toe te kennen voor deze provinciale Europese Informatiecentra. Concreet betekent dit een subsidieverlies in de orde van grootte van 20 000 EUR per jaar per centrum.

Het belang van deze Europese informatiecentra kan moeilijk overschat worden en kan in de huidige politieke context zelfs noodzakelijk genoemd worden. De nakende historische uitbreiding van de Europese Unie en de Europese verkiezingen in juni 2004 zijn slechts twee van de vele Europese ontwikkelingen waarover de burgers in hun eigen regio geïnformeerd moeten worden. Indien de Commissie de betrokkenheid van de burgers bij het Europese gebeuren wil aanmoedigen, dient zij eveneens te zorgen voor de nodige informatiestromen.

Zonder de broodnodige financiële Europese steun kunnen de Europese contactpunten onmogelijk overleven, waardoor de kloof tussen de Europese instellingen en haar burgers zich nog verder zal verdiepen.

1. Kan de Commissie mededelen welke beweegredenen ten grondslag liggen aan de onverwachte en ondoordachte beslissing van het Directoraat-generaal Pers en Communicatie om de werkingsmiddelen van de Europese contactpunten terug te schroeven?

2. Overweegt de Commissie om de beslissing van het Directoraat-generaal Pers en Communicatie te herroepen en te onderzoeken hoe de Infopoints en Carrefours, gezien hun grote belang naar de Europese burger toe, met extra Europese middelen kunnen worden ondersteund?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(29 januari 2004)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar: het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-3007/03 van de heer Santini (1).

(1) PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 191.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/48

(2004/C 78 E/0046)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1820/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(2 juni 2003)

Betreft: Vlees in worst

Is de Commissie er zeker van dat het gebruik van varkenswang of -halskwab als vlees voor worst nog strookt met gezonde voedingsgewoonten, met name voor kinderen en ouderen, daar het mogelijk is dat in de hypofyse steeds meer resten van farmaceutische middelen en ziektekiemen worden geconcentreerd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(14 juli 2003)

De begrippen „vlees” en „vers vlees” worden in Richtlijn 64/433/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees (1) gedefinieerd. Alle delen van tamme varkens die geschikt zijn voor menselijke consumptie en ter bevordering van de houdbaarheid geen andere behandeling dan een koelbehandeling hebben ondergaan, mogen als vers vlees worden beschouwd. De richtlijn legt antemortem- en postmortemkeuringen op en bevat een lijst van vlees dat door de officiële dierenarts ongeschikt voor menselijke consumptie moet worden verklaard. Krachtens de richtlijn kan hygiënisch geproduceerd vlees van de varkenswang of de varkenshalskwab dus in principe gebruikt worden als grondstof voor de bereiding van vlees voor worsten. Het begrip „vlees voor worsten” zelf wordt in Richtlijn 94/65/EG van de Raad van 14 december 1994 tot vaststelling van voorschriften voor de productie en het in de handel brengen van gehakt vlees en vleesbereidingen (2) niet gedefinieerd. Vlees voor worsten moet worden bereid in overeenstemming met de bepalingen van Richtlijn 94/65/EG inzake vleesbereidingen.

De hypofyse, die zich aan de basis van de hersenen in de schedelholte bevindt, wordt niet verzameld bij de verwijdering van vlees van de varkenswang.

Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 29 april 1996 inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in producten daarvan (3) voorziet in statistisch significant toezicht op voedselproducerende dieren. De richtlijn verplicht de lidstaten ook maatregelen ter bescherming van de consument te nemen wanneer verboden stoffen of residuen boven de toegestane grenswaarden worden aangetroffen. De Commissie brengt jaarlijks verslag over deze acties uit.

(1) PB Ρ 121 van 29.7.1964.

(2) PB L 368 van 31.12.1994.

(3) PB L 125 van 23.5.1996.
—

of zij bereid is mee te werken aan de vorming van professionele of vrijwillige verkiezingsmedewerkers in Mozambique en aan acties om de bevolking, in het bijzonder de schoolgaande jeugd, bewust te maken van de democratische regels en waarden? En zo ja, met welke middelen en programma's?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/729

(2004/C 84 E/0820)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2033/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(18 juni 2003)

Betreft: Heropening van de Griekse middelbare school in Rizokarpasso

De Griekse middelbare school in Rizokarpasso is na de Turkse inval op Cyprus in 1974 gesloten. Sedertdien moeten de kinderen die in de enclave wonen na het beëindigen van de lagere school in het niet-bezette gedeelte van het eiland gaan wonen indien zij hun studies in de middelbare school willen voortzetten. Dit heeft tot gevolg dat de in de enclave wonende gezinnen verhuizen en dat er steeds minder Grieken in dit gebied wonen.

1. Wat denkt de Commissie te doen om ervoor te zorgen dat de middelbare school van Rizokarpasso heropend wordt, in het licht van de nieuwe maatregelen die zij onlangs heeft afgekondigd voor de toenadering van de Turks-Cyprioten tot de Europese Unie, en ook voor de hernieuwde toenadering tussen de twee gemeenschappen (Grieks-Cyprioten en Turks-Cyprioten)?

2. Op welke manier kan de Commissie ervoor zorgen dat de onderwijsrechten van de kinderen in de enclave gegarandeerd worden, welke onder meer worden gewaarborgd door de Turks-Cypriotische zijde met de ondertekening van de Overeenkomst van Wenen III?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Verheugen namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-1983/03 en E-2033/03

(4 augustus 2003)

Over het algemeen blijven de verantwoordelijkheden op het gebied van het onderwijsbeleid een bevoegdheid van de lidstaten. De bevoegdheden van de Gemeenschap zijn beperkt.

Voor de heropening van de school voor voortgezet onderwijs in Rizokarpaso betreft, heeft de Commissie van de opmerkingen van beide geachte parlementsleden nota genomen.

Wat de bijdrage van de Commissie aan het garanderen van het recht op onderwijs van de kinderen van Rizokarpaso verwijst de Commissie gaarne naar haar Mededeling „Mogelijkheden om de economische ontwikkeling van het noordelijk deel van Cyprus te bevorderen en dit gebied nader tot de Unie te brengen” (1). De Commissie stelt verscheidene maatregelen voor om het noordelijk deel nader tot de Unie te brengen, onder meer door een deelneming aan programma's van de Gemeenschap, zoals bijvoorbeeld het Programma Comenius voor scholen, aan te moedigen. De Commissie tracht openingen te vinden om deze maatregelen in overleg met de regering van Cyprus ten uitvoer te leggen.

(1) COM(2003)325 def.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/774

(2004/C 78 E/0824)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3066/03

van Alain Esclopé (EDD) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft: Sloop oude Amerikaanse oorlogsbodems

De Verenigde Staten hebben besloten honderden oude oorlogsbodems van de Amerikaanse marine, die vol asbest zitten en nog veel brandstof aan boord hebben, in een haven aan de oostkust van Engeland te ontmantelen. Het slepen van deze schepen naar de Engelse haven stelt de aangrenzende internationale en nationale territoriale wateren bloot aan aanzienlijke milieurisico's.

Het zou logischer zijn als deze schepen op Amerikaans grondgebied zouden worden ontmanteld en niet op een afstand van duizenden kilometers van hun thuishaven.

Onder druk van Amerikaanse milieugroeperingen en uit financiële overwegingen hebben de Amerikanen besloten dit milieurisico uit de weg te gaan, ten koste van Europese landen die de laatste jaren reeds ernstig door milieurampen zijn getroffen.

Is het in een mondiale, en in het bijzonder Europese context van duurzame ontwikkeling niet op zijn zachtst gezegd vreemd dat dergelijke praktijken kunnen plaatsvinden zonder dat hierover iets wordt gezegd?

Laten we niet vergeten dat het Amerikaanse zeerecht de Amerikanen de bevoegdheid geeft om „manu militari” schepen die een potentieel gevaar vormen, uit hun wateren te verwijderen.

Eens te meer moet worden vastgesteld dat veiligheid het moet afleggen tegen financiële afwegingen.

Is de Commissie van plan de Verenigde Staten eenzijdig tot de orde te roepen of laat zij het aan de betrokken landen zelf over om op te treden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 november 2003)

Naar aanleiding van een klacht over deze zaak onderzoekt de Commissie momenteel of de Gemeenschapswetgeving werd nageleefd. De Commissie beschikt over informatie waaruit zou blijken dat er mogelijk olie, PCB en asbest uit het schip lekt en dat het onzeker is of het recyclingbedrijf in het Verenigd Koninkrijk in staat is de schepen te ontvangen en ze op een milieuvriendelijke manier te recycleren.

Voorts zouden de in Johannesburg aangegane verbintenissen ter bescherming van ons kwetsbare mariene milieu en de ervaring met de rampen met de Erika, de Prestige en de Tricolor ons tot een voorzichtige houding moeten aanzetten.

De Commissie heeft daarom bij de overheidsdiensten van het Verenigd Koninkrijk en van de Verenigde Staten haar bezorgdheid geuit.

Op 20 oktober 2003 legde het voor milieu bevoegde Commissielid hierover een verklaring af in het Parlement.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/499

(2004/C 78 E/0520)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3237/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft: Toegang tot Internet voor Griekse huishoudens

Ondanks de snelle expansie van Internet zijn slechts weinig huishoudens in Griekenland aangesloten op het Internet of hebben toegang daartoe.

Over welke gegevens beschikt de Commissie betreffende toegang of mogelijke toegang van Griekse huishoudens tot het Internet? Op welke plaats staat Griekenland procentueel gezien ten opzichte van de andere lidstaten voor wat betreft de toegang tot het Internet?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(18 december 2003)

Vrijwel alle Griekse huishoudens beschikken over technische infrastructuur die hen toegang kan bieden tot het Internet. Volgens de informatie waarover de diensten van de Commissie beschikken, heeft namelijk 99 % van de huishoudens in het land een vaste telefoonverbinding.

Het daadwerkelijke aantal aansluitingen op het Internet is echter tamelijk gering. In Europees verband (15 lidstaten) staat Griekenland hiermee op de laatste plaats. Slechts 12 % van de huishoudens is aangesloten (eind 2002), terwijl het gemiddelde voor de Europese Unie op 43 % ligt.

Wat het totale aantal aansluitingen op het Internet (huishoudens en overige) betreft, neemt Griekenland met 32 % ten opzichte van de andere Europese landen de laatste plaats in. Voor Portugal is dit 35 %, voor Frankrijk 37 % en gemiddeld voor de Unie 52 %.