SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1410/01

van Rosemarie Müller (PSE) aan de Commissie

(3 mei 2001)

Betreft: Natuurlijke recreatieplassen

Als alternatief voor natuurlijke zwemwateren en aangelegde zwembaden werden de afgelopen jaren steeds vaker kunstmatige natuurlijke recreatieplassen aangelegd. Zij bestaan in de regel uit een zwemplaats en een daarvan gescheiden bezinkvijver, waarin door water- en oeverbeplanting een natuurlijke zuivering wordt bereikt. De exploitanten wijzen er enerzijds op dat de waterkwaliteit beter te controleren is dan in veel door industrielozingen verontreinigde natuurlijke wateren en anderzijds dat het mogelijk is af te zien van chlorering waarvan in conventionele zwembaden gebruik wordt gemaakt. Afgezien van de voordelen die het niet-gebruik van chloor voor de gezondheid met zich meebrengt, lijkt het zuiveringsprocédé door planten ook goedkoper te zijn.

Er schijnt echter grote rechtsonzekerheid te bestaan die een belemmering vormt voor investeringen in recreatieplassen. Onduidelijk is namelijk of dergelijke natuurlijke recreatieplassen al dan niet onder de huidige geldende EU-richtlijn 76/160/EEG(1) betreffende de kwaliteit van het zwemwater vallen, en in hoeverre de lidstaten vrij zijn strengere hygiënenormen voor recreatieplassen dan voor conventionele, gechloreerde zwembaden vast te stellen.

Kan de Commissie mededelen of natuurlijke recreatieplassen onder de thans geldende richtlijn betreffende de kwaliteit van het zwemwater vallen, en, indien dit onduidelijk is, of zij dergelijke recreatieplassen expliciet zal opnemen onder het toepassingsgebied van de binnenkort in te dienen herziene richtlijn betreffende zwemwater.

(1) PB L 31 van 5.2.1976, blz. 1.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 juni 2001)

De beschreven natuurlijke recreatieplassen hebben doorgaans een kunstmatige afsluiting tegen het grondwater of andere wateren en komen er dus niet mee in contact. In dit opzicht kunnen zij worden vergeleken met kunstmatige zwembaden en vallen derhalve niet onder het toepassingsgebied van de bestaande zwemwaterrichtlijn(1).

De voorschriften inzake de kwaliteit van het zwemwater in het Gemeenschapsrecht zijn gebaseerd op artikel 175 (ex-artikel 130 S) van het EG-Verdrag. De lidstaten zijn vrij verdergaande of strengere beschermende maatregelen op nationaal niveau te nemen, ook voor de kwaliteit van het zwemwater, indien deze maatregelen verenigbaar zijn met het Verdrag (artikel 176 (ex-artikel 130 T) van het Verdrag).

De Commissie zal in haar volgende voorstel voor een nieuwe zwemwaterrichtlijn het begrip zwemwater zo precies mogelijk definiëren. Dit is ook één van de doelstellingen van de huidige raadplegingsprocedure naar aanleiding van de mededeling van de Commissie over het zwemwaterbeleid(2), met inbegrip van de Conferentie over de kwaliteit van het zwemwater van 24 tot 26 april 2001. Een algemene opname van alle natuurlijke recreatieplassen in het voorstel van de Commissie, zoals beschreven in de schriftelijke vraag, wordt niet verwacht.

(1) Richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater, PB L 31 van 5.2.1976.

(2) Mededeling van de Commissie van 21.12.2000: Een nieuw zwemwaterbeleid, COM(2000) 860 def.