ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/666

(2004/C 88 E/0684)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4019/03

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft: Birma Forum

Op 15 december vond de door de regering van Thailand georganiseerde bijeenkomst plaats in Bangkok over de Road map voor Birma. De EU (en kritische landen als Nederland, het Verenigd Koninkrijk en Scandinavische landen) zijn niet uitgenodigd om te participeren in deze bijeenkomst. Alleen enkele EU-lidstaten waren uitgenodigd omdat zij in praktijk altijd zwaardere strafmaatregelen tegen het Birmese regime hebben tegengehouden (Duitsland, Frankrijk, Italië en Oostenrijk).

Het is van het grootste belang dat het gemeenschappelijk standpunt van de EU over Birma als leidraad is gehanteerd door de aanwezige EU-landen. Ook dient de EU te verzoeken om bij de follow-up betrokken te worden. Tenslotte is het van het grootste belang duidelijk te maken aan alle Aziatische landen dat er geen oplossing voor de problemen in Birma bestaat zonder de actieve participatie van zowel de democratische oppositie (NLD) als de etnische minderheden. De EU dient zich niet te laten verdelen doordat landen tegen elkaar worden uitgespeeld.

1. Welke stappen zet de Commissie om het bovenstaande te bevorderen?

2. Kan de Commissie informatie geven over de uitkomst van de recente herziening van het gemeenschappelijk standpunt van de EU over Birma, ten aanzien van de impact van de huidige sancties?

3. Kan de Commissie bevorderen dat de EU-delegaties in met name China en India overleg tussen beide regeringen en relevante Birmese democratische en etnische oppositie faciliteren, op welke wijze dan ook (eventueel low-profile)? Nu hebben deze regeringen met name contact met de junta. Wil de EU haar contacten met deze landen beter benutten om ze concreet te vragen druk uit te oefenen op het regime c.q. hun goede contacten te gebruiken?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(11 februari 2004)

De Commissie en alle lidstaten blijven een beroep doen op de regering van Birma/Myanmar om met Aung San Suu Kyi, met de Nationale Liga voor Democratie en met etnische minderheidsgroepen een wezenlijke dialoog aan te gaan. Dit was ook de gedragslijn die gevolgd werd door de lidstaten die op 15 december 2003 deelgenomen hebben aan de bijeenkomst te Bangkok.

Het gemeenschappelijk standpunt dient vóór 29 april 2004 vernieuwd te worden. Nu dat er in de terzake doende werkgroepen van de Raad hierover gesproken wordt, zal het geachte parlementslid begrijpen dat de Commissie thans niet in een positie verkeert om op de uitkomst van deze discussies commentaar te leveren dan wel daarop vooruit te lopen.

De Europese Unie heeft bij verschillende gelegenheden ten overstaan van de Aziatische buurlanden, daaronder ook India en China, blijk gegeven van haar bezorgdheid met betrekking tot de toestand in Birma/Myanmar, waarbij zij deze landen ertoe heeft aangemoedigd hun invloed aan te wenden om het bewind in Birma tot enkele duidelijke stappen in de richting van een nationale verzoening en een terugkeer tot de democratie te brengen.
Krachtens de gedragscode voor Commissieleden en diensten, die kort na het aantreden van de Commissie is aangenomen, zijn directeuren-generaal verantwoording verschuldigd aan hun commissaris voor de goede uitvoering van de door de Commissie en de commissaris vastgestelde beleidsrichtsnoeren. Ze zijn verantwoordelijk voor de efficiënte werking van hun directoraat-generaal in overeenstemming met de verdeling van de bevoegdheden en verantwoordelijkheden vastgelegd in het Statuut van de ambtenaren, het Financieel Reglement (1), het Reglement van orde van de Commissie en de regels vervat in SEM 2000 en MAP 2000. Ze moeten de commissaris bijgevolg informeren en verslag uitbrengen over belangrijke gebeurtenissen in diensten, lidstaten of internationale instellingen die gevolgen kunnen hebben voor het beheer van zijn of haar portefeuille of zijn of haar positie binnen de Commissie.

De voorzitter van de Commissie, de heer Romano Prodi, heeft op 18 november 2003 aangekondigd dat de Commissie naar aanleiding van de zaak-Eurostat deze gedragscode wil wijzigen om de informatiestroom tussen diensthoofden en hun commissarissen te verbeteren. De herziening heeft tot doel de informatiestroom tussen diensthoofden en commissarissen beter te organiseren, zodat de leden van de Commissie beter in staat zijn hun politieke verantwoordelijkheid op te nemen ten aanzien van hun eigen activiteiten maar ook ten aanzien van de activiteiten van hun diensten.

De gewijzigde code bepaalt dat zodra commissarissen hun functie opnemen, en op regelmatige tijdstippen daarna, hun diensten alle relevante informatie ter beschikking moeten stellen zodat de commissarissen beter op het werk van hun diensten kunnen toezien en algemene voorschriften kunnen uitvaardigen.

Verder zal de gewijzigde code voorzien in een specifieke procedure om zaken aan de commissaris voor te leggen zodat de directeur-generaal in eigen persoon de commissaris onmiddellijk en rechtstreeks kan wijzen op een feit of een ontwikkeling die betrekking kan hebben op zijn of haar politieke verantwoordelijkheid of op die van de Commissie in haar geheel.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/148

(2004/C 78 E/0153)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2663/03

van Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft: Illegale handel in de ozonlaag afbrekende stoffen

Het Bureau voor milieuonderzoek (Environmental Investigation Agency — EIA) heeft zijn bezorgdheid uitgesproken over de trage ratificatie van het Amendement van Montreal, met name omdat dit betrekking heeft op de illegale handel in de ozonlaag afbrekende stoffen. In oktober 2002 berichtte de EIA dat slechts 84 van de 183 bij het Protocol aangesloten partijen het Amendement hadden geratificeerd, waarbij de ondertekenaars toezegden een vergunningenstelsel in te voeren in verband met de handel in de ozonlaag afbrekende stoffen. Kan de Commissie meedelen welke EU-lidstaten dit amendement hebben geratificeerd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 oktober 2003)

Met ingang van 28 juli 2003 hebben Duitsland, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Finland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk het Amendement van Montreal op het Protocol van Montreal geratificeerd. De Gemeenschap heeft het Amendement van Montreal op 17 november 2000 geratificeerd. Het in 1997 bij de negende bijeenkomst der partijen goedgekeurde Amendement van Montreal verplicht alle partijen ertoe een vergunningenstelsel voor import en export in te voeren. Het invoeren van dergelijke stelsels is belangrijk als bijdrage aan het voorkomen van illegale handel in de ozonlaag afbrekende stoffen. Namens de Gemeenschap en haar lidstaten heeft de Commissie een vergunningenstelsel voor import en export van gereguleerde stoffen ingevoerd; dit stelsel fungeert op grond van Verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (1).

(1) PB L 244 van 29.9.2000.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/416

(2004/C 78 E/0437)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2672/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft: Toewijzing van slots op luchthavens

Wanneer rondt de Commissie haar raadplegingen af over de beoogde wijzigingen van de verordening van 1993 betreffende de toewijzing van slots op communautaire luchthavens, wanneer verwacht zij haar voorstellen te publiceren en is zij voornemens ook aandacht te schenken aan het vraagstuk van grote luchtvaartmaatschappijen die historische rechten uitoefenen ten koste van de ontwikkeling van regionale luchthavens en de vrije mededinging tussen luchtvaartmaatschappijen?

Artikel 9 van de huidige verordening biedt lidstaten de mogelijkheid om slots te reserveren voor regionale verbindingen. Wat is het maximum- en het minimumpercentage slots dat op die manier op luchthavens in de gehele EU wordt gereserveerd, en in welke omstandigheden kan de Commissie optreden om te voorkomen dat op die manier slots worden toegewezen of daarop juist aan te dringen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(26 september 2003)

De Commissie heeft op 20 juni 2001 een voorstel aangenomen tot wijziging van de huidige regels voor de toewijzing van slots op luchthavens (1). Naar aanleiding van het advies van het Parlement in eerste lezing (2) heeft de Commissie op 7 november 2002 haar oorspronkelijke voorstel gewijzigd (3). Het is nu aan de Raad om een gemeenschappelijk standpunt over het voorstel te bepalen. De afronding van het overleg over de voorgestelde herzieningen hangt dus af van de vaststelling van een gemeenschappelijk standpunt.

Zoals aangekondigd in de toelichting bij het oorspronkelijke voorstel, is de Commissie een onderzoek begonnen naar de effecten van verschillende slottoewijzingsplannen. Deze studie moet nog worden afgerond. Op basis van deze studie en verdere raadpleging van de industrie en de lidstaten, zal de Commissie bekijken hoe de slottoewijzingsregeling die op het beginsel van de „historische rechten” gebaseerd is, kan worden gewijzigd.

Wat de toepassing van artikel 9 van de huidige verordening (4) betreft, is er geen minimum- of maximumaantal slots vastgelegd dat een lidstaat op een volledig gecoördineerde luchthaven voor regionale verbindingen mag reserveren. De lidstaat moet de Commissie wel meedelen voor welke routes slots zijn gereserveerd. Deze regeling moet ervoor zorgen dat gereserveerde slots inderdaad overeenkomen met routes naar een afgelegen ontwikkelingsgebied en/of routes waarvoor openbare dienstverplichtingen zijn opgelegd.

(1) PB C 270 E van 25.9.2001.

(2) A5-0186/2002, rapporteur Stockmann van 10 juni 2002.

(3) COM(2002) 623 def.

(4) Verordening (EEG) nr. 95/93 van de Raad van 18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing van „slots” op communautaire luchthavens, PB L 14 van 22.1.1993.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/474

(2004/C 84 E/0548)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1696/03

van Danielle Darras (PSE) aan de Commissie

(15 mei 2003)

Betreft: Europese steun en onderaanneming

Ik heb vele brieven ontvangen over de beoogde herstructurering binnen de groep Arcelor.

Als het de Commissie niet mogelijk is zich tegen dit plan te verzetten op grond van de sociale gevolgen die het heeft — de herstructurering houdt in dat twee fabrieken in Frankrijk (Isbergues en Ardoise) worden gesloten, terwijl een nieuwe fabriek wordt geopend in Cariam, België, waardoor per saldo het aantal arbeidsplaatsen bij Arcelor inkrimpt — heeft zij dan wel de mogelijkheid zich tegen een dergelijke operatie te verzetten, indien door Arcelor, of door onderaannemers van Arcelor, Europese steunmiddelen worden ontvangen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(6 juni 2003)

Uit het dossier in kwestie blijkt dat de fabriek van Sollac Florange (waarvoor Arcelor op termijn zijn investeringen zal stopzetten) geen communautaire bijdrage van de Structuurfondsen uit hoofde van de programma's 1994/1999 en 2000/2006 heeft ontvangen.

Krachtens het subsidiariteitsbeginsel vallen zowel de selectie van de projecten als de uitvoering en het beheer van de uit hoofde van de Structuurfondsen gecofinancierde programma's onder de bevoegdheid van de lidstaten.

De Structuurfondsen nemen deel in de financiering van verrichtingen die binnen de werkingssfeer en de subsidiabele activiteiten vallen zoals omschreven in de verordeningen betreffende de verschillende fondsen. Deze projecten moeten passen binnen de prioritaire zwaartepunten en maatregelen van de bijstandsverlening door de fondsen voor de regio in kwestie. Om voor financiering door een fonds in aanmerking te komen moet het project ook beantwoorden aan de selectiecriteria, die worden goedgekeurd door een toezichtcomité dat zich vergewist van de doeltreffendheid en de kwaliteit van de uitvoering van het bijstandspakket.

Voor de huidige programmeringsperiode 2000-2006 bepaalt artikel 30 van de verordening betreffende de Structuurfondsen (1) dat de bijdrage van de fondsen slechts wordt gehandhaafd indien de verrichting waarop zij betrekking heeft binnen vijf jaar na het besluit over de bijdrage van de fondsen geen belangrijke verandering ondergaat die strijdig is met de aard of de uitvoeringsvoorwaarden, en die voortvloeit uit de beëindiging of de overbrenging naar een andere plaats van een productieve activiteit. In dat geval stelt de lidstaat de Commissie daarvan in kennis en verricht hij de nodige financiële correcties, d.w.z. de gehele of gedeeltelijke intrekking van de communautaire bijdrage.

Voor de voorgaande programmeringsperiodes voorzag de regelgeving niet in de mogelijkheid om uit hoofde van de Structuurfondsen toegekende subsidies terug te vorderen voor zover de verrichtingen op grond van de geldende wetgeving waren uitgevoerd en afgewikkeld.

(1) Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, PB L 161 van 26.6.1999.
3.

Voor de financiering van de uitbreiding van dit systeem moet elk van de erbij betrokken sectoren een bijdrage leveren. Er is geen standaardoplossing: elk specifiek project zal via een eigen constructie worden gefinancierd, naargelang van de omvang van het project, de aard van het project (infrastructuur of rollend materieel, nieuw materieel of vernieuwing van materieel, enz.) en vooral de toestand van het systeem waarin het wordt ingepast, aangezien ETCS niet als autonoom systeem werkt, maar in verbinding met vaste signaliseringssystemen (vergrendelingen, wissels, spoorregelcircuits, enz.) en de zich aan boord bevindende systemen (bestuurscabine, remsysteem, odometrie, enz). Een cofinanciering uit de begroting van de transeuropese netten is mogelijk, en is, voor bepaalde projecten, reeds een realiteit.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/254

(2004/C 84 E/0301)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3856/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft: Aanbestedingscontracten in het kader van het Ville EOF

Kan de Commissie mededelen hoeveel aanbestedingscontracten in het kader van het Ville EOF zijn gegund aan ACS-landen, en voor welk totaalbedrag? Hoeveel van de ingediende projecten zijn afgewezen?

Kan zij voorts mededelen hoeveel contracten zijn gesloten overeenkomstig het bepaalde in de contractuele voorwaarden? Hebben zich vertragingen voorgedaan en zijn er kosten ontstaan tengevolge van arbitrages, meningsverschillen of prijsbijstellingen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(20 februari 2004)

In het kader het 8e Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) zijn in totaal 6199 contracten gegund (waarvan 1851 al zijn afgesloten) voor een bedrag van 8,925 miljard euro. De Commissie houdt geen boekhouding bij noch van de aanvragers die niet werden geselecteerd, noch van de redenen waarom een contract werd afgesloten. Doorgaans voorzien de contracten in maatregelen om de partijen in staat te stellen de doelstellingen van het contract te verwezenlijken, zelfs als de voorwaarden voor de tenuitvoerlegging veranderen; redelijkerwijs kan dus worden geconcludeerd dat de meeste contracten hun doelstellingen volgens de contractuele voorwaarden hebben behaald.

Wat de toewijzing van de contracten betreft, worden de regels die zijn neergelegd in de overeenkomsten van Lomé en de algemene voorschriften voor aanbestedingen (besluit van de Raad van Ministers ACS-EU nr. 3/90 van 29 maart 1990 (1)) nageleefd. Volgens de overeenkomst van Lomé is de nationale ordonnateur verantwoordelijk voor de aanbestedingsprocedure en de toewijzing van de contracten, maar is hij ook verantwoordelijk voor eventuele vertragingen.

Wat de geschillen betreft werden er drie gevallen voor het 8e EOF vastgesteld die op 30 november 2003 nog steeds onbeslist waren. De Nationale Ordonnateur van het EOF heeft evenwel het recht om rechtstreeks met de contractant te onderhandelen zonder medewerking van de Commissie. De veranderingen van de kosten van de contracten waarop de onderhandelingen betrekking hebben en de prijsaanpassingen in het kader van het contract worden niet gedetailleerd in de boekhouding opgenomen.

(1) PB L 382 van 31.12.1990.
1.

De Commissie verwijst naar het antwoord op schriftelijke vraag E-3529/02 van de heer Pronk (3). Voor de rest wil de Commissie erop wijzen dat elke werknemer in België recht heeft op een jaarlijkse vakantie met behoud van loon van ten minste 4 weken. Volgens artikel 2 van de wetten betreffende de jaarlijkse vakantie van de werknemers gecoördineerd op 28 juni 1971 hebben de werknemers recht op een jaarlijkse vakantie naar verhouding tot hun dienstprestaties (…). Het recht op vakantie is aan de werknemer verworven niettegenstaande elke strijdige overeenkomst. Het is de werknemer verboden van de vakantie waarop hij recht heeft, af te zien. Artikel 3 van deze wetten bepaalt dat de duur van de vakantie wordt bepaald per vakantiedienstjaar op basis van de duur van de in de loop van dit dienstjaar verrichte prestaties. (…) De vakantieduur moet ten minste vierentwintig dagen bedragen voor twaalf maanden arbeid (…). Wordt als dienstjaar beschouwd voor de berekening van deze duur het kalenderjaar dat het jaar voorafgaat waarin de vakantie wordt toegekend (…). De Belgische wetgeving mag bijgevolg niet worden verward met de wetgevingen van het type als die welke het onderwerp was van de zaak Bectu (4), omdat de Belgische wetgeving de opening van het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon niet tot een minimale periode van arbeid beperkt, maar de effectieve uitoefening daarvan uitstelt tot het volgende kalenderjaar. Volgens de Commissie is dit in overeenstemming met artikel 7, lid 1 (zie in het antwoord op vraag E-3529/02 aangevoerde argumenten).
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/199

(2004/C 78 E/0204)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2965/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft: Financiering van het onderzoek naar endometriose

Hoeveel financiële steun heeft de EU in de afgelopen drie jaar verleend voor het onderzoek naar endometriose?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(10 november 2003)

In de afgelopen drie jaar heeft de Commissie geen voorstellen gefinancierd die specifiek waren gericht op onderzoek naar endometriose.

Een project dat wordt gefinancierd in het kader van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling: „Programma biowetenschappen” (kernactiviteit Milieu en gezondheid) betreffende „Comparison of exposure-effect pathways to improve the assessment of human health risks of complex environmental mixtures of organohalogens”, is gedeeltelijk op deze ziekte gericht; het bestudeert mogelijke verbanden tussen blootstelling in het milieu en endometriose. Aangezien dit project niet hoofdzakelijk op endometriose is gericht, is het echter niet mogelijk een inschatting te maken van de specifieke financiering voor endometriose.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/475

(2004/C 88 E/0487)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3851/03

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft: Ratificatie van internationale verdragen op het gebied van mensenrechten

Kan de Commissie meedelen wat de meest recente situatie is (per land) met betrekking tot de ondertekening en ratificatie door alle 25 huidige en nieuwe lidstaten van alle verdragen van de Verenigde Naties, de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, de Raad van Europa en overige internationale verdragen op het gebied van de mensenrechten, gelijkheid, bescherming van minderheden en anti-discriminatie?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(30 januari 2004)

Binnen de Verenigde Naties zijn er verschillende verdragen op het gebied van de mensenrechten, gelijkheid, bescherming van minderheden en anti-discriminatie.

Alle 25 bestaande en toekomstige lidstaten zijn partij bij de volgende kernverdragen op deze gebieden:

— het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten

— het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten

— het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing

— het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen

— het Verdrag inzake eliminatie van alle vormen van rassendiscriminatie

— het Verdrag inzake de rechten van het kind

— het Verdrag van 1995 betreffende de status van vluchtelingen.

Binnen de Raad van Europa zijn er verschillende verdragen en protocollen op het gebied van mensenrechten, gelijkheid, bescherming van minderheden en anti-discriminatie. De twee belangrijkste verdragen zijn het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en het Europees Verdrag ter voorkoming van foltering en onmenselijke of wrede behandeling of bestraffing. Alle 25 bestaande en toekomstige lidstaten zijn partij bij deze verdragen.

In de vraag wordt ook de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling genoemd (OESO). Voorzover de Commissie bekend zijn er in het kader van de OESO geen verdragen op het gebied van de mensenrechten, gelijkheid, bescherming van minderheden en anti-discriminatie. Wat de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) betreft, zijn alle 25 bestaande en toekomstige lidstaten van de Unie deelnemende staten. Als zodanig onderschrijven zij de politieke verbintenissen van de OVSE op het gebied van de mensenrechten, gelijkheid, bescherming van minderheden en anti-discriminatie. De OVSE, als politieke organisatie, heeft geen juridisch bindende teksten op deze gebieden.
2.

De formulering van de vraag is zaak van het geachte parlementslid. De Commissie heeft herhaaldelijk het standpunt verkondigd (1) dat de diensten van algemeen belang een cruciale rol spelen bij de ontwikkeling van een sociaal model voor de Unie en dat de lidstaten zelf beslissen over de diensten van algemeen belang en hun functioneren. Niettemin moet worden gewaarborgd dat alle maatregelen die de toepassing van de regels van het EG-Verdrag, en met name de concurrentie en de vrijheden van de interne markt, beperken niet verder gaan dan wat strikt noodzakelijk is om een goede uitvoering van de taak van algemeen belang te garanderen. Met name wanneer de lidstaten besluiten het beheer van dergelijke diensten aan derden op te dragen, moeten deze derden overeenkomstig de regels en beginselen van het Gemeenschapsrecht inzake overheidsopdrachten worden geselecteerd. In dit verband zij vermeld dat de Commissie zeer onlangs haar goedkeuring heeft gehecht aan een groenboek over diensten van algemeen belang (internetadres: http://europa.eu.int/comm/secretariat_generai/services_general_interest). Hierin zijn de overwegingen van de Commissie over dit onderwerp opgenomen en worden alle belanghebbenden uitgenodigd hun opmerkingen en suggesties kenbaar te maken.
3.

In de lidstaten worden de projecten waarvoor leningen zijn toegekend, beheerst door de vermelde richtlijnen, voorzover zij worden uitgevoerd door aanbestedende diensten waarop deze richtlijnen van toepassing zijn. Andere exploitanten kunnen onder Richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie vallen. In derde landen is het geldende nationale recht van toepassing. Alle in derde landen toegekende PHARE- en TACIS-subsidies moeten voldoen aan de beginselen inzake overheidsopdrachten die zijn neergelegd in de toepasselijke communautaire richtlijnen. De in de richtlijnen vastgestelde gedetailleerde bepalingen zijn evenwel alleen van toepassing in de lidstaten.