NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 70/13

(2004/C 70 E/013)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3543/02

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(11 december 2002)

Betreft: Westelijke Sahara

Is de Commissie het erover eens dat Marokko al het mogelijke doet om de kwestie van de Westelijke Sahara van de agenda te houden? Zijn er geen aanwijzingen dat Marokko probeert journalisten de toegang tot dit gebied te ontzeggen? Welke gevolgen zal volgens de Commissie de exploratie naar aardolie hebben voor de kansen om een vreedzame oplossing te vinden voor alle kwesties in verband met dit gebied — vooral ook gezien het feit dat Amerikaanse de Franse oliemaatschappijen thans voor de Afrikaanse kust naar olie zoeken?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 januari 2003)

De Commissie beschikt over geen bewijzen dat Marokko de kwestie van de Westelijke Sahara van de agenda tracht te houden. Integendeel, de Commissie kan werkelijk bevestigen dat de Marokkaanse minister van Buitenlandse Zaken, de heer Benaïssa, tijdens zijn laatste bezoek aan Brussel deze kwestie openhartig heeft behandeld in zijn gesprekken met vertegenwoordigers van de Commissie.

Het conflict in de Westelijke Sahara staat ook op de agenda van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties die deze kwestie eind januari 2003, kort nadat de Secretaris- generaal van de Verenigde Naties een nieuw verslag over de toestand in de Westelijke Sahara heeft ingediend, zal behandelen.

Het standpunt van de Commissie ten aanzien van het conflict in de Westelijke Sahara is dat alleen een oplossing waarmee de bij het conflict betrokken partijen instemmen resultaat kan opleveren. Daarom blijft de Commissie de inspanningen van de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de heer Kofi Annan, en van zijn persoonlijk gezant, de heer James Baker III, steunen om de partijen bij het conflict tot een billijke, blijvende en wederzijds aanvaardbare oplossing te brengen.

Wat betreft de inspanningen van Marokko om journalisten de vrije toegang te ontzeggen tot de Westelijke Sahara, heeft de Commissie geen klachten ontvangen noch enige verwijzing daarnaar gevonden in het „Verslag 2002 van Journalisten zonder Grenzen”.

Wat betreft de gevolgen van de olie-exploratie in de Westelijke Sahara voor de kansen op een vreedzame oplossing van het conflict, is de Commissie van mening dat deze kwestie niet bijzonder relevant schijnt te zijn voor de oplossing van dit conflict.

Andere overwegingen in verband met de olie-exploratie in de Westelijke Sahara zijn grondig onderzocht in het advies dat de juridisch adviseur van de Verenigde Naties over dit onderwerp in zijn brief van 29 januari 2002 aan de voorzitter van de Veiligheidsraad heeft uitgebracht.

De Commissie is de belangrijkste donor van humanitaire hulp aan de Sahrawi-vluchtelingen via het Europees Bureau voor Humanitaire Hulp (ECHO) in samenwerking met zijn niet-gouvernementele partnerorganisaties. De hulp bestaat uit voedsel en medische hulp ter waarde van 81 miljoen euro tussen 1993 en 2001 en nog eens 14,3 miljoen euro voor het Globaal Plan 2002. Daarnaast vraagt de Commissie aan de partijen vertrouwenswekkende maatregelen goed te keuren, zoals de vrijlating van krijgsgevangenen, de vergemakkelijking van contacten en bezoeken tussen gescheiden families en de eerbiediging van de civiele garanties. Deze maatregelen zullen bijdragen tot het creëren van betere voorwaarden voor een vruchtbare dialoog tussen de bij het conflict betrokken partijen.

Op de laatste bijeenkomst van de ministeriële Trojka in Algiers op 5 juni 2002 heeft de Unie Marokko, Algerije en het Polisario gelijktijdig gewezen op haar bezorgdheid en verzoeken in verband met de humanitaire aspecten van het conflict in de Westelijke Sahara. De Unie heeft bevestigd dat zij de inspanningen van de Verenigde Naties steunt om een voor beide partijen aanvaardbare oplossing te vinden en zij dringt er bij beide partijen op aan het probleem op te lossen van de vermiste personen en alle personen vrij te laten die sinds het begin van het conflict zijn vastgenomen. De Unie heeft ook aangedrongen op de volledige eerbiediging van de civiele garanties en mensenrechten in de gebieden van de Westelijke Sahara; voorts heeft zij de bij het conflict betrokken partijen verzocht de contacten en bezoeken tussen leden van door het conflict gescheiden families te vergemakkelijken.

Tenslotte mag het belang van de ratificatie van de associatieovereenkomsten met Marokko (1) en Algerije (2) in deze context niet worden onderschat. Deze overeenkomsten voorzien in een regelmatige en institutionele politieke dialoog tussen de Unie en de betrokken landen.

(1) Van kracht sedert 1 maart 2000.

(2) Ondertekend in Valencia op 22 april 2002 en door het Europees Parlement geratificeerd op 11 oktober 2002, moet door de betrokken nationale parlementen worden geratificeerd voordat zij in werking treedt.