NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/929

(2004/C 78 E/0983)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0087/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 januari 2004)

Betreft: De strijd van casinobedrijven met een beroep op EU-regels tegen het op beperking van gokverslaving gerichte Nederlandse overheidsbeleid

1. Heeft de Commissie kennis genomen van de vragen van het Nederlandse Tweede-Kamerlid De Wit (Socialistische Partij) nr. 462 van 11 november 2003 aan de ministers van Justitie en Economische Zaken over het Nederlandse kansspelbeleid en het antwoord van minister Donner van 12 december 2003, waarin hij stelt dat het aanbieden van kansspelen om redenen van algemeen belang, zoals het tegengaan van gokverslaving, door een EU-lidstaat kan worden beperkt en dat dit zeker van toepassing is als de lidstaat zelf niet aanmoedigt om deel te nemen aan loterijen, kansspelen of weddenschappen waarvan de eigen schatkist financieel voordeel zou hebben?

2. Deelt de Commissie de in de beantwoording weergegeven mening van minister Donner? Betekent dit dat er dus geen sprake van kan zijn dat in de toekomst buitenlandse casinoketens zich in Nederland mogen vestigen met een beroep op de vrije interne markt?

3. Is het de Commissie bekend dat op dit moment een aantal bedrijven, zoals „JVH Gaming” uit Tilburg en het Franse „Tranchant”, onder verwijzing naar Europese regelgeving desalniettemin probeert om vergunningen te verwerven voor de stichting van casino's in Nederland en pogingen doet om vergunningen voor speelautomatenhallen ruimer te interpreteren zodat er volledige casino's worden toegestaan?

4. Is de Commissie tevens bekend dat de in vraag 3 bedoelde bedrijven van mening zijn dat afwijzing van de door hen gewenste vergunningen in strijd zou zijn met Europese regelgeving? Is er volgens de Commissie enige grond voor het door deze bedrijven ingenomen standpunt?

5. Is de Commissie ook van mening dat het gezien het algemeen belang en het tegengaan van gokverslaving wenselijk is dat deze vorm van kansspelen onder controle blijft van de beslissingsbevoegdheid van de nationale overheden?

6. Is de Commissie bereid om mogelijke gaten in de Europese regelgeving, die bedrijven de mogelijkheid zouden verschaffen om zich aan de regelgeving door de betrokken nationale overheid te onttrekken, te dichten?

Bron: Het Nederlandse Dagblad „BN-De Stem” van 6.1.2004.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(3 maart 2004)

In antwoord op de schriftelijke vraag van het geachte parlementslid deelt de Commisie mee niet op de hoogte te zijn van de contacten tussen het Nederlandse Tweede-Kamerlid De Wit en minister Donner, noch van de door het geachte parlementslid beschreven pogingen van bedrijven om voet aan de grond te krijgen op de Nederlandse casinomarkt. De Commissie kan in dit stadium dan ook geen standpunt over deze kwestie innemen.

De Commissie wil er niettemin aan herinneren dat het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in verscheidene arresten (en kortgeleden nog in het Gambelli-arrest, zie zaak C-243/01) vastgesteld heeft dat beperkingen op het aanbieden van diensten op het gebied van het gokken in de vorm van vergunningen of andere goedkeuringsprocedures beperkingen van de vrijheid van vestiging (artikel 43 van het EG-Verdrag) en op het vrij verrichten van diensten (artikel 49 van het EG-Verdrag) zijn.

Ten aanzien van de vijfde en zesde vraag van het geachte parlementslid erkent de Commissie dat dergelijke beperkingen bij doelstellingen die met het algemeen belang te maken hebben — zoals handhaving van de openbare orde (en met name bestrijding van fraude) en consumentenbescherming (met name de bescherming van minderjarigen en het tegengaan van gokverslaving) gerechtvaardigd zouden kunnen zijn. In overeenstemming met de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is de Commisie evenwel van mening dat dergelijke nationale beperkingen evenredig moeten zijn aan de doelstellingen van algemeen belang. Anders gezegd, deze beperkingen mogen niet verdergaan dan dat wat voor de verwerzenlijking van de doelstellingen van algemeen belang noodzakelijk is.

De Commissie is dan ook van mening dat vestigingsbeperkingen en beperkingen voor grensoverschrijdende voorzieningen op dit gebied bekeken moeten worden in het licht van de specifieke risico's die verbonden zijn aan de desbetreffende gokactiviteiten. Momenteel bestaat er voor dit terrein geen specifieke secundaire EU-wetgeving. In verband met de toenemende grensoverschrijdende mobiliteit en het toegenomen aanbod aan diensten die gokmogelijkheden op afstand aanbieden, heeft de Commissie aangekondigd dat ze in de loop van 2004 onderzoek naar dit vraagstuk zal laten doen. Ze heeft dit soort diensten ook opgenomen in haar recente voorstel voor een richtlijn betreffende diensten op de interne markt (1). In deze tekst is met name bepaald dat de lidstaten in het kader van een gezamenlijke screeningsoperatie met de Commissie en de belanghebbenden een evaluatie moeten maken van de bestaande beperkingen en dat deze evaluatie plaats moet vinden binnen één jaar na goedkeuring van het voorstel voor de richtlijn. Daarnaast is in het voorstel vastgelegd dat afwijkingen van het oorsprongslandbeginsel voor dergelijke diensten mogelijk zijn totdat men op dit gebied eventueel tot Europese harmonisatie is gekomen.

De vraag of een dergelijke Europese harmonisatie nodig is, zal bekeken worden tegen de achtergrond van de uitkomsten van de onderlinge evaluatie door de lidstaten die voorzien is in de dienstenrichtlijn en het hierboven genoemde onderzoek van de Commissie. De Commissie is van mening dat door deze constructieve samenwerkingsaanpak een Europese oplossing gevonden zal worden, die een hoge mate aan bescherming van de openbare orde en een hoog peil aan consumentenbescherming bij diensten op het gebied van het gokken mogelijk zal maken.

(1) COM(2004) 2 def.