SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1780/02

van Luciano Caveri (ELDR) aan de Commissie

(24 juni 2002)

Betreft: Gemeenschappelijk luchtruim Italië

Door de verschillende en ingewikkelde problemen in verband met het gemeenschappelijk luchtruim doet zich overduidelijk steeds sterker de behoefte gevoelen aan harmonisatie van de luchtvaartreglementeringen van de lidstaten.

Het Italiaans geval is in sommige opzichten interessant: het Luchtvaartreglement dateert uit 1942 en daarvoor is zelfs na 60 jaar nog geen uitvoeringsverordening uitgevaardigd. Ofschoon tientallen jaren zijn verstreken, zijn de ICAO-bijlagen (18 in totaal) met de bijbehorende technische bijlagen (DOC) nog steeds niet omgezet in het Italiaans recht. In Italië wordt het luchthavenservituut (ICAO bijlage 14 en Italiaanse wet 58 van 1963) niet toegepast, hetgeen ertoe heeft geleid dat de grootste luchthavens haast worden opgeslokt door allerlei vestigingen.

Kan de Commissie ons vertellen wat haar hieromtrent bekend is en welke harmonisatiemaatregelen noodzakelijk zullen zijn, ook voor Italië?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(23 juli 2002)

De situatie met betrekking tot de Italiaanse wetgeving op het gebied van de burgerluchtvaart moet gezien worden tegen de achtergrond van de besluiten die naar aanleiding van internationale overeenkomsten en, in een meer recent verleden, van communautaire maatregelen zijn opgesteld.

In Italië geldt nog altijd de uitvoeringsverordening van het uit 1925 daterende luchtvaartreglement. Wel is er daarnaast een aantal verordeningen goedgekeurd waarmee de bepalingen uit de bijlagen bij het Verdrag van Chicago van 1944 en bepaalde daarmee verband houdende documenten in het nationale recht zijn omgezet.

In 1997 heeft het nationaal agentschap voor de burgerluchtvaart (ENAC) de opdracht gekregen om specifieke verordeningen uit te werken en goed te keuren. Voorts houdt deze organisatie zich bezig met de voorbereiding van alle noodzakelijke administratieve instrumenten om het reglementair kader te vervolledigen.

Bij een recent onderzoek door de Internationale organisatie voor de Burgerluchtvaart (ICAO) naar de mate waarin de bijlagen van het ICAO-Verdrag door de verdragsluitende partijen in de nationale wetgeving zijn omgezet is gebleken dat de bepalingen uit de bijlagen 1, 6, 8 en 18 in de Italiaanse wetgeving zijn overgenomen. De omzetting zou onvoldoende zijn wat bijlage 14 (vliegvelden) betreft.

Wat de dienstverrichtingen op de luchthavens betreft worden er in wet nr. 58 van 4 februari 1963 beperkender normen opgelegd dan die welke in bijlage 14 zijn opgenomen. Door de lokale administraties worden die normen waarvan de toepassing niet altijd aan de nodige controles wordt onderworpen, evenwel niet altijd nageleefd, waardoor de situatie ontstaat zoals die door het geachte parlementslid wordt beschreven. Deze regels vallen evenwel niet onder het communautair recht en kunnen derhalve niet op communautair vlak aan een gerechtelijke controle worden onderworpen.

Om het huidige gebrek aan harmonisatie op het gebied van de burgerluchtvaart te verhelpen en vanaf de jaren 90 beter te kunnen beantwoorden aan de eisen van de interne markt heeft de Gemeenschap pogingen ondernomen om tal van internationale rechtsnormen op het gebied van de luchtvaart in het communautair recht om te zetten. Hierdoor krijgen deze regels een meer dwingend juridisch karakter en kan de correcte toepassing ervan met behulp van communautaire mechanismen worden gecontroleerd. Bij de totstandkoming van het gemeenschappelijk luchtruim zijn de bijlagen 2, 3, 10, 11 en 15 van het ICAO-Verdrag betrokken.