ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2985/97 van Bernd Lange (PSE) aan de Commissie (15 september 1997)

Betreft: Schendingen van de mensenrechten in Iran

Diverse Iraanse kranten hebben in de afgelopen maanden bericht over stakingen in Iraanse industriële ondernemingen, waarbij stakenden werden gearresteerd door de geheime dienst. Bovendien zouden sinds juni 1997 gevangenen in de gevangenissen van Schiraz, Tabris en Isfahan in hongerstaking zijn gegaan waarop zij zijn gemarteld en in een isoleercel zijn vastgezet.

1. Zijn de Europese Commissie deze gebeurtenissen bekend? Welke repressies in de afgelopen tijd in Iraanse gevangenissen zijn de Europese Commissie bekend? Hoe heeft de Commissie hierop gereageerd? Welke verdere stappen is zij voornemens te doen?

2. In hoeverre is de Commissie op de hoogte van het begin en de vorm van het proces tegen de verdwenen schrijver Faradj Sarkuhi?

3. Welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen als gevolg van de schendingen van de mensenrechten in Iran in verband met de hervatting van de betrekkingen?

4. Is de Commissie het eens met de Britse schrijver Salman Rushdie, dat de lidstaten van de Europese Unie pas weer ambassadeurs naar Iran zouden moeten sturen, wanneer de Iraanse regering schriftelijk en officieel heeft verklaard dat zij afziet van de fatwa?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (1 oktober 1997)

De Commissie heeft geen diplomatieke vertegenwoordiging in Iran en beschikt daarom niet over informatie uit de eerste hand over stakingen in Iraanse industriebedrijven waarover de pers heeft bericht.

De Commissie huldigt de opvatting dat de Europese Unie naar een constructieve benadering van Iran zou moeten streven, maar dat er slechts vooruitgang kan worden geboekt, wanneer Iran zich aan de normen van de internationale wetgeving houdt en zich niet schuldig maakt aan terroristische daden. Dit strookt met het besluit van de Unie om na de uitspraak van het Berlijnse gerechtshof in de zaak Mykonos, in april 1997, de kritische dialoog met Iran op te schorten.

De Unie heeft de Fatwa tegen Salman Rushdie ondubbelzinnig veroordeeld. Zowel dit onderwerp als het proces van Faradj Sarkouhi en de terugkeer van de ambassadeurs van de lidstaten naar Teheran worden momenteel in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid besproken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3155/97 van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie (13 oktober 1997)

Betreft: Finland en het maximum cadmiumgehalte in meststoffen

De Finse grond is zuurder dan de grond in Midden-Europese landen, waar meer kalk in de bodem zit. Daarom zijn cadmium en andere zware metalen in Finland schadelijker voor het grondwater.

Is de Commissie op de hoogte van dit probleem en welke maatregelen neemt zij om de maximumwaarden voor cadmium in meststoffen die in Finland worden gebruikt te handhaven?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (7 november 1997)

De Commissie is bezig met de herziening van de communautaire wetgeving op het gebied van meststoffen, voor wat cadmium betreft, in het kader van de toetredingsverdragen met Finland, Zweden en Oostenrijk. De Commissie heeft beloofd hierbij zorgvuldig te kijken naar de situatie in genoemde drie lidstaten.

Er is een speciaal onderzoek gestart naar de regionale problematiek in verband met het gebruik van cadmium bevattende meststoffen in bepaalde lidstaten, met name in Finland. Het doel van dit onderzoek is na te gaan of er in deze lidstaten speciale omstandigheden zijn, zoals hoge cadmium-depositie via zure regen, een hoog cadmiumgehalte van de grond, de aanwezigheid van veel cadmium in de bodem, bewijzen van een hoog cadmiumgehalte in gewassen, bewijzen van schade aan het aquatisch milieu, of bewijzen van schade voor de volksgezondheid, vooral onder risicogroepen.

De Finse autoriteiten hebben de Commissie en haar adviseur reeds voorzien van uitvoerige rapporten over de plaatselijke omstandigheden en over het gevaar dat het cadmiumgehalte van meststoffen betekent voor de volksgezondheid en het milieu in Finland. Met deze informatie wordt bij het onderzoek rekening gehouden. De Commissie zal de resultaten van het onderzoek voor het einde van dit jaar met alle lidstaten bespreken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2627/97 van Gianni Tamino (V) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Kernenergieprogramma's van Marokko

Is de Commissie op de hoogte van de kernenergieprogramma's van Marokko, die, volgens een artikel in de Amerikaanse "National Trade Data Bank Market Reports¨ van 1993, een productie voorzien van 3.000 MW in het jaar 2000 en 4.700 MW in 2010?

Is de EU met haar eigen samenwerkingsprogramma's betrokken bij het kernenergiebeleid van Marokko, dat gebruik wil maken van de Franse kerntechnologie? En zo ja, hoe beoordeelt de Commissie de toekomst van Marokko op het gebied van de energie en de nucleaire veiligheid?

Is het de bedoeling dat de in aanbouw zijnde hoogspanningslijn tussen Spanje en Marokko dient om elektriciteit naar Afrika te brengen of integendeel om, wanneer de kernprogramma's van Marokko op volle toeren draaien, elektrische energie naar Spanje te exporteren?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (14 oktober 1997)

Voorzover de Commissie weet is er in Marokko geen kerncentrale gepland voor het jaar 2010.

Aan twee Franse ondernemingen is door de Marokkaanse regering een contract gegund voor de bouw, in samenwerking met de Franse Commission de l'énergie atomique (CEA), van een nucleair onderzoekcentrum bij Maamora, even buiten Rabat.

Met het Amerikaanse General Atomics heeft de Marokkaanse regering een afzonderlijk contract gesloten voor de kant-en-klare levering van een volledig uitgerust onderzoeksreactorgebouw, met inbegrip van een Triga Mark II onderzoeksreactor.

De Commissie financiert geen met kernenergie verband houdend programma in het kader van de technische en financiële samenwerking met Marokko.

De bijna voltooide hoogspanningsleiding tussen Spanje en Marokko zal elektriciteitstransport tussen beide landen mogelijk maken en zo het netwerkbeheer en de piekopvang vergemakkelijken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1969/97 van Thomas Megahy (PSE) aan de Commissie (9 juni 1997)

Betreft: Investeringen in schone steenkooltechnologie

Hoe groot is het bedrag dat de Commissie sinds 1985 geïnvesteerd heeft in demonstratieprojecten voor schone steenkooltechnologie?

Hoe groot is het aandeel van deze investeringen per EU-lidstaat?

Hoe groot zijn de huidige kosten per ton ondergronds gewonnen steenkool per lidstaat waar nog steeds ondergronds steenkool wordt gedolven?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (15 september 1997)

Het totaalbedrag dat de Commissie van 1985 tot en met 1996 beschikbaar heeft gesteld voor demonstratieprojecten voor schone steenkooltechnologie bedraagt 212,4 miljoen ecu en de verdeling per lidstaat is als volgt:

>TABLE>

Er moet worden opgemerkt dat het bij vele projecten gaat om een samenwerkingsverband tussen partners uit twee of meer lidstaten (dit is trouwens een absolute vereiste onder de huidige regels voor het programma Thermie). In dergelijke gevallen is de totale projectsteun toegeschreven aan de lidstaat van de hoofdcontractant want het is vrijwel onmogelijk een nauwkeurige verdeling tussen de afzonderlijke partners te geven.

Een groot gedeelte van het bedrag voor Spanje bijvoorbeeld, komt voor rekening van het Puertollano IGCC-project waarvoor de steun van meer dan 50 miljoen ecu in wisselende bedragen verdeeld is onder verschillende andere landen.

De productiekosten voor ondergronds gewonnen steenkool in de lidstaten die deze industrie nog hebben, zijn als volgt:

>TABLE>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2609/97 van José Torres Couto (PSE) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Klacht van Zweeds multinationaal bedrijf tegen Portugese farmaceutische industrie

Het Zweedse farmaceutische concern Astra heeft voor de Commissie een klacht ingediend tegen Portugal op beschuldiging van overtreding van de communautaire richtlijn 65/65/EEG ((PB 22 van 9.2.1965, blz. 369. )). Het Astra-concern had reeds meerdere rechtszaken aangespannen tegen Portugese laboratoria, met name Medinfar, gevestigd te Amadora, die het verloor.

Het doel van het concern is Portugese geneesmiddelen voor de behandeling van maag- en darmzweren uit te schakelen van de concurrentie en het monopolie van Astra, met een jaarlijkse omzet van ongeveer 5 miljard escudos, te beschermen.

Verschillende informaties wijzen erop dat de Commissie stappen zou ondernemen in het kader van de klacht tegen de Portugese regering, wanneer het enige doel van het Zweedse concern Astra de bescherming van zijn afzet is.

Kan de Commissie derhalve mededelen wat haar standpunt terzake is en of in het kader van het mededingingsbeleid dit soort pogingen denkbaar zijn, die slechts erop zijn gericht om monopolieposities te handhaven door de zuidelijke landen te verhinderen hun farmaceutische industrie te exploiteren?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (29 september 1997)

Het geachte Parlementslid lijkt hier te doelen op een bij de Commissie ingediende klacht naar aanleiding van een vermeende inbreuk op de farmaceutische wetgeving van de Gemeenschap door Portugal.

Volgens eiser hebben de Portugese bevoegde instanties toestemming gegeven voor het op de markt brengen van geneesmiddelen die gebaseerd waren op documentatie waarin de farmaceutische kwaliteit duidelijk verkeerd was voorgesteld of waarvoor de wetenschappelijke documentatie ontoereikend was. De Commissie heeft een grondig onderzoek ingesteld naar deze kwestie en heeft onlangs een brief met het verzoek om opheldering naar Portugal gestuurd.

De inbreukprocedure is er uitsluitend op gericht ervoor te zorgen dat de Gemeenschapswetgeving ten volle wordt nageleefd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2900/97 van W.G. van Velzen (PPE) en Ria Oomen-Ruijten (PPE) aan de Commissie (17 september 1997)

Betreft: Richtlijn IPC, geïntegreerde bestrijding van milieuvervuiling

Begin augustus werd bekend dat bij Zelzate in België een enorme bodemverontreiniging bestaat welke wordt veroorzaakt, zo blijkt uit metingen, door polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's). De PAK's die door de lucht worden verspreid hebben in geringere mate hun doorwerking naar de Zeeuw-Vlaamse grensstreek met name de plaatsen Sas van Gent en Axel in Nederland. Het vermoeden bestaat dat een chemiebedrijf de veroorzaker van de vervuiling is.

Kan de Europese Commissie aangeven of dit bedrijf onder de IPC-richtlijn, geïntegreerde bestrijding van milieuvervuiling valt?

Had de Belgische overheid dan conform de regelgeving niet meteen deze ernstige vervuiling bekend moeten maken en de Nederlandse en Zeeuwse autoriteiten onverwijld hiervan in kennis moeten stellen?

Biedt de richtlijn oplosmiddelen aanknopingspunten in het onderhavige geval als zou blijken dat de IPG-richtlijn hierop niet van toepassing is, waardoor meteen maatregelen opgelegd kunnen worden aan het betreffende bedrijf?

Kan de Europese Commissie erop toezien dat dit ook zo spoedig mogelijk geschiedt mede met het oog op de volksgezondheid?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (7 november 1997)

De Commissie heeft over het zogenaamde "bodemverontreinigingsincident¨ in augustus 1997 contact opgenomen met de Belgische instanties. De onrust is ontstaan naar aanleiding van de resultaten van een onderzoek naar bodemverontreiniging dat onlangs in heel Vlaanderen is uitgevoerd en waaruit bleek dat de verontreiniging in de buurt van Zelzate bijzonder hoog was.

Het chemisch bedrijf dat verantwoordelijk wordt geacht voor de verontreiniging, is al meer dan 100 jaar in bedrijf. De laatste jaren is de milieuzorg in de installatie sterk verbeterd, zodat er geen significante emissie meer plaatsvindt. De verontreiniging is dan ook niet veroorzaakt door een acuut voorval, maar door een geleidelijke accumulatie gedurende vele jaren die kan ontstaan doordat verontreinigende stoffen vele decennia lang in de bodem kunnen blijven.

De installatie valt onder Richtlijn 96/61/EG inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (IPPC) ((PB L 257 van 10.10.1996. )). Er dient echter te worden opgemerkt dat de bepalingen van deze richtlijn niet vóór 30 oktober 1999 door de lidstaten hoeven te worden ingevoerd. De Commissie heeft al een aantal initiatieven genomen om ervoor te zorgen dat de richtlijn op een correcte wijze zal worden ingevoerd. Met name is al geconstateerd dat zorgvuldig moet worden gelet op de bepalingen inzake grensoverschrijdende effecten.

Voor informatie over andere relevante communautaire wetgeving worden de geachte parlementsleden verwezen naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-2879/97 van Johanna Boogerd-Quaak ((Zie blz. 90. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2899/97 van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie (17 september 1997)

Betreft: Tenuitvoerlegging van de resolutie van de Raad over de gelijkheid van mannen en vrouwen in de ontwikkelingssamenwerking van december 1995

In de resolutie van de Raad van 20 december 1995 over de gelijkheid van mannen en vrouwen in de ontwikkelingssamenwerking komen de volgende twee punten voor:

"17. De Raad verzoekt de Commissie om, na overleg met de gender- en ontwikkelingsdeskundigen van de Gemeenschap en de lidstaten, gedetailleerde voorstellen voor gemeenschappelijke criteria en indicatoren voor rapportage over de uitvoering van deze resolutie uit te werken...¨

"18. Om te zorgen voor een concreet en doeltreffend toezicht op de uitvoering van deze resolutie zal de Raad in zijn zitting in de tweede helft van 1997 bezien welke vooruitgang door de Gemeenschap en de lidstaten is geboekt.¨

Kan de Commissie meedelen welke maatregelen in aansluiting op deze resolutie van de Raad zijn genomen om tot overeenstemming te komen over gemeenschappelijke criteria en indicatoren voor rapportage over de uitvoering van deze resolutie?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (10 oktober 1997)

Na de resolutie van de Raad van 20 december 1995 werden in 1996 door de Commissie de eerste voorstellen voor een methodologie in verband met de moeilijke kwestie om gemeenschappelijke criteria en indicatoren uit te werken, aan een groep deskundigen van de lidstaten voorgelegd. Na de besprekingen op deze vergadering werd op 11 en 12 september 1997 door de Commissie aan een tweede groep deskundigen van de lidstaten een vragenlijst voorgelegd die gebruik maakt van de gedetailleerde gemeenschappelijke criteria en indicatoren. Dit ontwerp werd met enkele kleine herzieningen goedgekeurd en zal binnenkort in werking treden.

Intussen zal een gedetailleerd voortgangsrapport over de uitvoering van de resolutie door de Gemeenschap en de lidstaten tijdig afgewerkt zijn voor de vergadering van de Raad Ontwikkelingssamenwerking in november 1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2603/97 van Encarnación Redondo Jiménez (PPE) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Verklaringen van commissaris Bonino over de uitvoer van rundvlees uit het Verenigd Koninkrijk

Op woensdag 2 juli 1997 heeft commissaris Bonino ten overstaan van diverse media een aantal verklaringen afgelegd in verband met de uitvoer van vlees uit het Verenigd Koninkrijk naar diverse landen. Heeft de Commissie zich afgevraagd of het al dan niet betaamde deze verklaringen af te leggen en heeft zij stilgestaan bij de gevolgen ervan

1. voor de geloofwaardigheid van het optreden van de Commissie op het gebied van volksgezondheid en consumentenbescherming en

2. voor de communautaire markten voor rundvlees?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2576/97, E-2577/97, E-2578/97, E-2603/97, E-2604/97 en E-2605/97 van mevrouw Bonino namens de Commissie (14 oktober 1997)

Op 2 juli 1997 heeft de Commissie melding gemaakt van de ontdekking van een geval van fraude met illegaal naar andere lidstaten en derde landen uitgevoerd Brits vlees.

Trouw aan haar streven naar transparantie en in lijn met de verbintenissen die zij tegenover het Parlement is aangegaan, heeft de Commissie het Parlement en de lidstaten op de hoogte gesteld van alle ontwikkelingen in deze affaire.

Aldus is in eerste instantie een Spaanse firma met dezelfde naam als een in Guiné-Bissau gevestigde firma ten onrechte van fraude beschuldigd.

Daarna is echter een andere Spaanse firma geïdentificeerd als ontvangster van 200 ton vlees van een van de aan de kaak gestelde Belgische firma's. De door de Commissie geïnformeerde Spaanse autoriteiten voeren thans onderzoeken hierover uit.

De Commissie is zich bewust van het feit dat sommige informatie eventuele gevolgen voor de vleesmarkt kan hebben, maar zij heeft de voorkeur gegeven aan de zorg om de consument te informeren onder naleving van het transparantiebeginsel.

De gebeurtenis waarnaar de geachte afgevaardigden verwijzen heeft echter geen invloed op de markt gehad, omdat volgens de informatie die [op weekbasis] door de lidstaten aan de Commissie wordt verstrekt de groothandelsprijzen van vlees niet zijn aangetast door de onthullingen betreffende de illegale uitvoer van vlees uit het Verenigd Koninkrijk in de maand juli.

De Commissie blijft van mening dat zij de plicht heeft om het Parlement en de lidstaten en zo nodig de consumenten te informeren over dit soort affaires naargelang zij zich ontwikkelen. Deze manier van doen is overigens grotendeels goedgekeurd door de tijdelijke commissie die is belast met de follow-up van de aanbevelingen betreffende de bovine spongiforme encefalopathie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2610/97 van Graham Watson (ELDR) aan de Raad (1 september 1997)

Betreft: Organische veehouderij

Kan de fungerend voorzitter een verklaring afleggen over de huidige onderhandelingsronde over de verordening inzake de regels voor Europese organische veehouderij?

Is de fungerend voorzitter het ermee eens dat de voorgestelde verordeningen momenteel voor grote onrust zorgen onder veel organische boeren die hetzij bezig zijn om te schakelen op organische veehouderij of die het plan daartoe hebben?

Antwoord (17 november 1997)

De Raad heeft op 29 juli 1996 van de Commissie een voorstel voor een verordening (COM(96) 366) ontvangen waarbij Verordening (EEG) nr. 2092/91 inzake biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen wordt aangevuld met betrekking tot de dierlijke productie.

De Raad heeft het Europees Parlement hierover op 12 september 1996 geraadpleegd. Het Parlement heeft in zijn plenaire vergadering van 14 mei 1997 advies uitgebracht.

Voor de voortzetting van zijn besprekingen wacht de Raad op het gewijzigd voorstel van de Commissie ingevolge het advies dat het Europees Parlement heeft uitgebracht.

De Raad is zich ten volle bewust van het belang van dit voorstel en wil met deze verordening tegemoetkomen aan de verwachtingen van de boeren die betrokken zijn bij ontwikkeling van de organische veehouderij.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3308/97 van Florus Wijsenbeek (ELDR) aan de Commissie (20 oktober 1997)

Betreft: Noodzaak Europese School in Den Haag

Is de Commissie ervan op de hoogte dat de werknemers van het Europese Octrooi Bureau in Rijswijk geen Europese schoolfaciliteiten ter beschikking staan, terwijl het hoofdkantoor van het Europees Octrooi Bureau in München wel over de nodige Europese schoolfaciliteiten beschikt?

Acht de Commissie het van belang dat er voor de kinderen van werknemers van het Europese Octrooi Bureau te Rijswijk, van de Europese Ruimte Organisatie te Noordwijk, van Europol in (de buurt van) Den Haag een Europese School komt?

Zo ja, is de Commissie dan van plan om de betreffende nationale autoriteiten, die deze faciliteiten zouden moeten bieden, hierop aan te spreken?

Zo neen, waarom niet?

Kan de Commissie ook aangeven of er in andere Europese steden (o.a. in Dublin, Alicante, Kopenhagen) die in 1992 agentschappen hebben toegewezen gekregen Europese Scholen zullen komen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (17 november 1997)

In het protocol nopens de oprichting van Europese scholen van 13 april 1962 is bepaald dat ten behoeve van de gemeenschappelijke opvoeding en het gemeenschappelijk onderwijs van kinderen van het personeel van de Europese Gemeenschappen instellingen voor onderwijs, geheten "Europese school¨, kunnen worden opgericht op het grondgebied van de partijen bij dit protocol.

Niettegenstaande deze bepaling werd in een op 15 september 1975 ondertekend aanvullend protocol bepaald dat in München een Europese school kon worden opgericht voor de gemeenschappelijke opvoeding en het gemeenschappelijk onderwijs van kinderen van het personeel van de Europese Octrooiorganisatie. Deze school werd in 1977 opgericht. Dit protocol voorzag niet in de oprichting van een Europese school in Rijswijk.

De Commissie is van oordeel dat zij niet bevoegd is om het initiatief te nemen tot de oprichting van nieuwe Europese scholen om te voorzien in de behoeften van niet-communautaire organen. Wanneer het echter gaat om gedecentraliseerde communautaire organen, zoals de in de schriftelijke vraag van het geachte Parlementslid genoemde agentschappen in Dublin, Alicante en Kopenhagen, kan de Commissie het verzoek om oprichting van een Europese school ondersteunen indien dit nodig is voor de goede werking van deze organen en indien aan de criteria (potentiële schoolbevolking, terbeschikkingstelling van lokalen door het gastland, begrotingsmiddelen) wordt voldaan.

In ieder geval moet over de oprichting van nieuwe Europese scholen met eenparigheid van stemmen worden besloten door de Raad van Bestuur, een intergouvernementeel orgaan dat bestaat uit de ministers van de lidstaten die bevoegd zijn voor onderwijs of culturele betrekkingen met het buitenland, en waarvan ook de Commissie lid is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2750/97 van Kyösti Virrankoski (ELDR) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Controleurs op landbouwbedrijven

Vertegenwoordigers van de Commissie voeren op landbouwbedrijven controles uit, waarbij ze in samenwerking met nationale autoriteiten vaststellen of de aanvragen voor communautaire landbouwsteun juist zijn ingediend.

Het gedrag van de controleurs roept echter vragen op. Hebben controleurs het recht om de viering van de vijftigste verjaardag van een landbouwer te verstoren door op diens bedrijf een controle uit te voeren, zoals onder andere in Finland is gebeurd? Tevens is gemeld dat controleurs fotografen van kranten hebben verboden om foto's te nemen.

Gelden voor controleurs de normale beleefdheidsregels en omgangsvormen of is hun optreden meer op zijn plaats in een totalitair regime?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (23 september 1997)

Aangezien over het voorval geen nauwkeuriger gegevens bekend zijn, kan op de vragen die daarop betrekking hebben niet gedetailleerd worden geantwoord. Wel kan een antwoord worden gegeven op de vragen die algemene kwesties betreffen.

De vertegenwoordigers van de Commissie bezoeken de landbouwbedrijven samen met de nationale controlediensten ten einde de nationale controleprocedures te observeren en te evalueren. De bedrijven die door de Commissie worden bezocht, worden vaak willekeurig aangewezen en doorgaans worden de controles alleen beperkt als blijkt dat ze veel ongemak bezorgen aan de boer of het vee. Bovendien moeten controles op de vastgestelde datum worden uitgevoerd, maar op dit punt kan enige soepelheid worden betoond (bijvoorbeeld uitstel met een of twee dagen) als de boer degelijk kan motiveren dat het controlebezoek ongelegen komt.

In verband met de wijze waarop de bedrijven en de uitgaven van de lidstaten worden gecontroleerd, verwacht de Commissie van haar ambtenaren dat zij zich te allen tijde hoffelijk gedragen jegens alle partijen, maar de doelstellingen van de controle toch duidelijk voor ogen blijven houden. Als algemene regel geldt dat de ambtenaren van de Commissie instructies hebben buitensporige belangstelling van de pers bij hun controles te vermijden aangezien zij hun bevindingen eerst aan hun oversten moeten meedelen en ook de rechten van de betrokken personen op landbouwsubsidies moeten worden gevrijwaard.