SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3935/00

van Klaus-Heiner Lehne (PPE-DE) aan de Commissie

(13 december 2000)

Betreft: Discriminatie van een Duitse freelance studiereisleidster door de Italiaanse politie

De Italiaanse regering verlangt van buitenlandse reisleiders dat zij in elk van de steden die zij bezoeken een plaatselijk reisleidersexamen afleggen alvorens zij rondleidingen in Italië mogen aanbieden. Dit geldt zelfs voor reisgroepen uit hun eigen land van herkomst (in dit geval Duitsland).

Op grond hiervan heeft de Italiaanse politie een Duitse studiereisleidster in het kader van een rondleiding van een Duitse groep door de kathedraal van Lucca (Italië) op 17 mei 2000 verhinderd de rondleiding voort te zetten. Na haar persoonsgegevens en adres en die van de betrokken firma te hebben opgetekend, werd haar verzocht de domkerk onmiddellijk met haar groep te verlaten en alle verdere communicatie onverwijld te staken. Vervolgens werd haar door de Italiaanse politie een geldstraf ter hoogte van 1 666 666 ITL opgelegd.

De reisleidster is van opvatting dat plaatselijke gidsen dikwijls niet in staat zijn groepen zoals de hare adequaat te begeleiden. Deze zijn meestal niet op de hoogte van het verband tussen de plaatsen die worden bezocht noch van de vooropleiding van de deelnemers. Zijzelf heeft alleen al om praktische redenen niet de mogelijkheid een examen ter plaatse af te leggen omdat de cursussen een duur hebben van enkele maanden en bovendien zeer sporadisch worden georganiseerd (om de acht jaar).

1. Hoe beoordeelt de Commissie de aangeduide voorschriften van de Italiaanse regering en het optreden van de politie, gelet op het feit dat artikel 49 EGV discriminatie op het gebied van dienstverlening verbiedt en gezien de langdurige jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie?

2. Welke maatregelen overweegt de Commissie indien zij vaststelt dat de Italiaanse regering en de autoriteiten inbreuk hebben gepleegd op artikel 49 EGV?

3. Kan de Commissie, indien zij de handelswijze van Italië juist acht, uiteenzetten in hoeverre de vrijheid van dienstverlening kan worden beperkt omwille van het algemeen welzijn en in hoeverre andere voorwaarden zijn vervuld die volgens de jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie een beperking van deze vrijheid toelaten?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(29 januari 2001)

1. en 2. De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoorden op de schriftelijke vraag P-0901/00 van de heer Evans(1) en E-1004/00 van mevrouw Jorgensen(2).

De aan de Duitse reisleidster opgelegde boete is niet in strijd met het communautaire recht. Het beroep van reisleider is in Italië wettelijk geregeld, met andere woorden voor de toegang tot en het uitoefenen van dit beroep moet men in het bezit zijn van een vergunning. Het Hof van Justitie heeft duidelijk bepaald dat het vereiste bezit van een beroepsvergunning voor het verlenen van diensten als reisleider een inbreuk is op het vrij verrichten van diensten, wanneer het bij deze diensten gaat om het rondleiden van toeristen in andere plaatsen dan musea of historische monumenten die slechts met een gespecialiseerde beroepsgids mogen worden bezocht.

Teneinde de jurisprudentie van het Hof van Justitie na te leven, heeft de Italiaanse overheid regionale lijsten goedgekeurd waarop de onder deze uitzondering vallende plaatsen zijn opgenomen. Reisleiders uit andere lidstaten, die groepen toeristen op deze plaatsen wensen rond te leiden, moeten derhalve in het bezit zijn van de bij de Italiaanse wetgeving vereiste beroepskwalificaties. Zij moeten dus met andere woorden de vereiste vergunning verkrijgen via het nationale opleidingsstelsel of via de erkenning van hun in een andere lidstaat verkregen kwalificaties.

De Italiaanse overheid is vrij haar wetgeving te doen naleven via het opleggen van boetes. De Italiaanse wet legt straffen op voor reisleiders die deze wettelijke bepalingen schenden, ongeacht hun nationaliteit. Derhalve zijn de opgelegde boetes niet discriminerend. Er bestaat derhalve geen enkele reden voor een optreden van de Commissie.

3. Overeenkomstig de jurisprudentie van het Hof van Justitie is het algemeen belang dat de onderhavige beperking rechtvaardigt de juiste beoordeling van plaatsen en dingen van historisch belang en de ruimst mogelijke verspreiding van de kennis van de kunst en cultuur van de lidstaat waar de reis plaatsvindt(3).

(1) PB C 374 E van 28.12.2000, blz. 181.

(2) PB C 374 E van 28.12.2000, blz. 199.

(3) Zie arrest van 26 februari 1991 in zaak C-154-89, paragraaf 21.