ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4025/97 van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Financiële instrumenten voor fondsen ten behoeve van regionaal beleid

Wanneer denkt de Commissie onderzoeken te starten naar het eventuele gebruik van nieuwe financiële instrumenten om te voorzien in middelen voor regionaal beleid?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (12 maart 1998)

In de context van Agenda 2000 en van de herziening van de huidige verordeningen betreffende de Structuurfondsen voor de periode na 1999 voert de Commissie momenteel een aantal studies uit over de mogelijkheden om nieuwe financiële instrumenten toe te passen. Zij zal een verslag opstellen over de toekomstige steunverlening in het kader van het cohesiebeleid en over het gebruik van verschillende instrumenten om financiële steun te verlenen, waarin bijzondere aandacht zal worden besteed aan de zienswijze dat in de toekomst een oordeelkundiger gebruik dient te worden gemaakt van andere vormen van financiering dan subsidies, afhankelijk van de aard van de betrokken investering, waarbij te denken valt aan leningen (met of zonder rentesubsidie), garanties voor leningen en participaties in het kapitaal.

De Commissie zal bekijken hoe het subsidie-element in de bijstandsverlening van de Structuurfondsen gedeeltelijk door andere (b.v. particuliere) middelen zou kunnen worden vervangen of zou kunnen worden gebruikt om dergelijke andere middelen aan te trekken, zodat de Gemeenschapsbegroting minder zwaar wordt belast, maar het beoogde cohesie-effect toch wordt bereikt. In dit verband wordt momenteel een geselecteerd aantal bestaande programma's waarvoor het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling steun verleent, bestudeerd om na te gaan welk effect met maatregelen op het gebied van financiële instrumentering wordt bereikt.

Nadat de betrokken beleidsvoornemens binnen de Commissie zijn geëvalueerd, zullen naar verwachting besprekingen met de Europese Investeringsbank (EIB), het Europees Investeringsfonds en geselecteerde instellingen in de lidstaten worden gevoerd met het oog op de technische uitwerking van de verschillende mogelijke benaderingen. Bij deze studies en besprekingen zal rekening worden gehouden met de door de Europese Raad van Amsterdam aan de EIB gegeven nieuwe opdracht de ontwikkeling van het midden- en kleinbedrijf te bevorderen, eventueel met gebruikmaking van risicokapitaal waarbij ook het particuliere bankwezen wordt betrokken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4226/97 van Cristiana Muscardini (NI), Gianfranco Fini (NI), Amedeo Amadeo (NI), Roberta Angelilli (NI), Spalato Belleré (NI), Marco Cellai (NI), Gastone Parigi (NI), Sebastiano Musumeci (NI), Salvatore Tatarella (NI) en Antonio Trizza (NI) aan de Raad (22 januari 1998)

Betreft: Teruggave van de bezittingen van de slachtoffers van de holocaust

De pers van geheel Europa spreekt terecht dikwijls en met onveranderde emotie over de vorige holocaust en de overlevenden van deze verschrikkelijke tragedie. Een halve eeuw na deze gebeurtenis is het probleem van de teruggave van de bezittingen die van de slachtoffers zijn gestolen of worden bewaard in over verschillende landen verspreide kredietinstellingen en banken nog niet opgelost, evenmin als het lot van het door de Nazi's gestolen goud is opgehelderd.

Kan de Raad, gezien de wettigheid van de verzoeken van de overlevenden en de wettige erfgenamen, mededelen of hij overweegt alle mogelijke druk uit te oefenen op de betrokken regeringen die al dan niet deel uitmaken van de Europese Unie, om een einde te maken aan deze duidelijke onrechtvaardigheid?

Antwoord (27 april 1998)

Aangezien de Gemeenschap terzake onbevoegd is, bevindt de Raad zich niet in een positie om druk uit te oefenen op de bij deze zaak betrokken regeringen.

In veel landen, waaronder lidstaten van de Europese Unie, wordt momenteel door commissies en andere onafhankelijke instanties onderzocht wat er gebeurd is met de bezittingen van de slachtoffers van de holocaust en met het goud dat de nazi's van de centrale banken van de bezette landen gestolen hebben. Over deze kwestie zijn internationale conferenties gehouden en worden nieuwe bijeenkomsten gepland.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4031/97 van Bryan CASSIDY aan de Commissie. Regels inzake de verantwoordelijkheid van de producent (verpakkingsafval), Verenigd Koninkrijk 1996



Publicatieblad Nr. C 223 van 17/07/1998 blz. 0043



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4031/97 van Bryan Cassidy (PPE) aan de Commissie (14 januari 1998) Betreft: Regels inzake de verantwoordelijkheid van de producent (verpakkingsafval), Verenigd Koninkrijk 1996 Is de Commissie van mening dat de hierboven genoemde Britse regelgeving door haar complexe en bureaucratische karakter een last vormt voor kleine bedrijven in de Unie die zaken willen doen op de Britse markt? Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (23 februari 1998) Zoals het geachte Parlementslid weet, wordt in de derde alinea van artikel 189 van het EG-Verdrag bepaald dat een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat doch dat de nationale instanties de bevoegdheid wordt gelaten vorm en middelen te kiezen. Mits de lidstaat alle eisen van de richtlijn volledig nakomt, mag hij dan ook zelf bepalen in welke vorm en met welke middelen Richtlijn 94/62/EG van het Parlement en de Raad van 20 december 1994 inzake verpakking en verpakkingsafval ((PB L 365 van 31.12.1994. )) in het nationaal recht wordt omgezet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4145/97 van Antoinette SPAAK aan de Commissie. Omzetting van richtlijn 94/80/EG door de lidstaten



Publicatieblad Nr. C 196 van 22/06/1998 blz. 0086



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4145/97 van Antoinette Spaak (ELDR) aan de Commissie (21 januari 1998) Betreft: Omzetting van richtlijn 94/80/EG door de lidstaten Kan de Commissie de balans opmaken van de lidstaten die al dan niet zijn overgegaan tot omzetting in hun nationale recht van richtlijn 94/80/EG ((PB L 368 van 31.12.1994, blz. 38. )) van de Raad van 19 december 1994 tot vaststelling van de wijze van uitoefening van het actieve en passieve kiesrecht bij gemeenteraadsverkiezingen ten behoeve van de burgers van de Unie die verblijven in een lidstaat waarvan zij de nationaliteit niet bezitten? Antwoord van de de heer Monti namens de Commissie (16 februari 1998) Frankrijk en België zijn de enige lidstaten die tot nu toe nog niet zijn overgegaan tot omzetting in hun nationale recht van Richtlijn 94/80/EG van de Raad van 19 december 1994 tot vaststelling van de wijze van uitoefening van het actieve en passieve kiesrecht bij gemeenteraadsverkiezingen ten behoeve van de burgers van de Unie die verblijven in een lidstaat waarvan zij de nationaliteit niet bezitten ((PB L 368 van 31.12.1994. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4167/97 van Simon Murphy (PSE) aan de Commissie (21 januari 1998)

Betreft: Het beweerde gebruik van zwerfhonden en -katten voor onderzoeksdoeleinden aan Belgische universiteiten

Kan de Commissie naar aanleiding van de door de British Union for the Abolition of Vivisection (Britse vereniging tegen vivisectie) bij de Commissie ingediende formele klacht 97/4379 over het gebruik van zwerfhonden en -katten voor onderzoeksdoeleinden in België bevestigen of er intussen een antwoord van de Belgische autoriteiten is binnengekomen?

Is de Commissie bereid, indien het gebruik van zwerfhonden en -katten in strijd met richtlijn 86/609/EEG ((PB L 358 van 18.12.1986, blz. 1. )) voor onderzoeksdoeleinden wordt bevestigd, de inleiding van een inbreukprocedure tegen België voor het Hof van Justitie in overweging te nemen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (27 februari 1998)

De Commissie kan het geachte parlementslid bevestigen dat de Belgische instanties gehoor hebben gegeven aan de verzoeken van de Commissie om informatie.

De Commissie kan ook bevestigen dat mocht worden bewezen dat er in overtreding van Richtlijn 86/609/EEG van de Raad van 24 november 1986 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten betreffende de bescherming van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt ((PB L 358 van 18.12.1986. )) zwerfhonden en -katten voor onderzoekdoeleinden worden gebruikt, en dat de betrokken lidstaat nalaat iets tegen deze situatie te doen, zij kan overwegen een inbreukprocedure tegen de betrokken lidstaat in te leiden.

Indien de vermeende inbreuken op de richtlijn door de nationale instantie zijn onderzocht en de nodige maatregelen tot handhaving zijn genomen en indien er gerechtelijke stappen zijn ondernomen overeenkomstig de relevante nationale regels, dan valt moeilijk vol te houden dat de betrokken lidstaat er niet voor heeft gezorgd dat de onder zijn jurisdictie vallende natuurlijke of rechtspersonen de richtlijn naleven. Enkel en alleen het feit dat er overtredingen voorkomen is op zich niet voldoende om aan te tonen dat een lidstaat de communautaire wetgeving overtreedt aangezien nooit kan worden gegarandeerd dat alle regels te allen tijde worden nageleefd door alle natuurlijke of rechtspersonen. Wel is het de plicht van de lidstaat om de noodzakelijke maatregelen te treffen om iedere inbreuk op de bepalingen van de richtlijn te beëindigen.

De Commissie zal dan ook de door het geachte parlementslid genoemde klacht onderzoeken in het licht van bovenstaande overwegingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3525/97 van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Commissie (12 november 1997)

Betreft: Communautaire deelname aan de Uralides-projecten

Het internationale project Uralides waar momenteel 39 wetenschappelijke instituten uit de hele wereld aan meedoen (24 uit Europa, 1 uit de Verenigde Staten en 14 uit Rusland) heeft tot doel om de Oeral uitputtend te bestuderen. Deze bergrug ligt op de grens van het Europese en het Aziatische continentaal plat en wordt beschouwd als een der rijkste vindplaatsen ter wereld voor al of niet energie-hulpbronnen. Dit project is een uitvloeisel van het multinationale initiatief "Europrobe¨ van de Europese stichting voor wetenschappelijk onderzoek in de aardwetenschappen.

Kan de Commissie meedelen hoe zij staat tegenover het internationaal project Uralides en of zij eventueel bereid is hieraan via een economische bijdrage deel te nemen?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (15 december 1997)

De Commissie is zich terdege bewust van het internationale belang en de zowel wetenschappelijke als economische betekenis van het Uralides project. Uit hoofde van het thans lopende vierde kaderprogramma op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling (Besluit nr. 1110/94/EG) ((PB L 126 van 18.5.1994. )) verleent de Gemeenschap steun aan dit project via INTAS, de Internationale vereniging voor de bevordering van de samenwerking met wetenschappers uit de voormalige Sovjet-Unie.

In de huidige plannen voor het vijfde kaderprogramma ((COM (97) 439 )) dat binnenkort van start gaat wordt de steun aan gezamenlijke onderzoeksprojecten en gecoördineerde acties met Rusland en andere landen van de voormalige Sovjet-Unie op een aantal gebieden, zoals milieu en energie, voortgezet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3659/97 van María Izquierdo Rojo (PSE) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: Autovrije steden

Wat denkt de Commissie van de uitspraak dat "de club van autovrije steden en hun plannen uitsluitend tot doel hebben hun bestuurders snoepreisjes te bezorgen, en dat het hele project neerkomt op verspilling van gemeentegeld¨?

Dergelijke uitspraken bezorgen dit initiatief een kwalijke reputatie. Wat vindt de Commissie hiervan?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (23 januari 1998)

Het autovrije-stedennetwerk telt zo'n 60 plaatselijke autoriteiten over heel Europa die zich inzetten voor de terugdringing van de verkeersintensiteit en voor de promotie van milieuvriendelijke vervoermiddelen in stedelijke gebieden. Dit netwerk wordt deels gefinancierd door de Commissie. Het stelt de steden in staat het genoemde doel na te streven, met name door zowel op technisch als op politiek niveau de uitwisseling van ervaringen en de overdracht van knowhow te vergemakkelijken. Mogelijkheden voor een duurzame mobiliteit worden opgespoord en in het licht van de schijnwerpers geplaatst. Aan goede praktijken wordt meer bekendheid gegeven. Deze activiteiten maken het noodzakelijk dat de vertegenwoordigers van de steden af en toe reizen ondernemen. Uit de informatie waarover de Commissie beschikt, blijkt dat minder dan 12 % van de totale autovrije-stadskredieten in 1997 bestemd was voor reis- en verblijfkosten.

Het netwerk "Autovrije steden¨ tracht de verantwoordelijken voor de stedelijke mobiliteit met elkaar in contact te brengen. Dit is het hoofddoel van zes werkgroepen die de voornaamste stedelijke transportthema's behandelen. De activiteiten van de werkgroepen worden gesteund door grotere evenementen zoals seminars en conferenties, waarbij de plaatselijke autoriteiten, zowel op politiek als op technisch niveau, betrokken zijn.

Het succes van het netwerk blijkt uit het aantal projecten die door de steden op touw worden gezet. Deze zijn ofwel het direct resultaat van de overdracht van ervaring en knowhow, ofwel de vrucht van de samenwerking tussen enkele autovrije steden. Met het netwerk, dat nu regelmatig samenwerkt met de Commissie, zijn in tal van steden positieve resultaten geboekt: het gebruik van de eigen wagen is teruggedrongen, de lucht wordt schoner, energie wordt rationeler gebruikt en de levenskwaliteit verbetert.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3988/97 van Georges Berthu (I-EDN) aan de Raad (15 januari 1998)

Betreft: Euro-bankbiljetten: speciale nationale kentekening

De EMI-raad heeft op 3 december 1996 besloten dat de toekomstige euro-biljetten geen enkel specifiek nationaal kenteken mogen vertonen.

Kan de Raad uitleggen om welke gegronde redenen dat besluit voor de biljetten getroffen is, en waarom hijzelf, klaarblijkelijk om de tegenovergestelde redenen, voor de muntstukken het omgekeerde besloten heeft?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3986/97, E-3987/97, E-3988/97, E-3989/97 en E-3990/97 (19 maart 1998)

De in het Verdrag voorziene verdeling van de bevoegdheden houdt in dat de Europese Centrale Bank het alleenrecht heeft machtiging te geven tot de uitgifte van eurobankbiljetten, ook waar het gaat om de vormgevingsaspecten (artikel 105 A van het Verdrag en artikel 16 van het Protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank).

Tijdens zijn bijeenkomst van 13 en 14 december 1996 te Dublin heeft de Europese Raad zich ingenomen betoond met de hem door het Europees Monetair Instituut voorgelegde ontwerpen voor de eurobankbiljetten.

De definitieve besluiten terzake zullen door de Europese Centrale Bank worden genomen wanneer deze instelling overeenkomstig het Verdrag zal zijn opgericht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3265/97 van María Estevan Bolea (PPE) aan de Commissie (20 oktober 1997)

Betreft: Afgewerkte olie

Kan de Commissie mededelen hoeveel afgewerkte olie er jaarlijks in de Europese Unie wordt voortgebracht?

Kan zij terzake tevens de cijfers bekendmaken per lidstaat en aangeven hoe dit afval wordt beheerd?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (1 december 1997)

De vragen van het geachte Parlementslid worden wellicht beantwoord door de onderstaande gegevens uit een rapport dat in opdracht van de Commissie is opgesteld. Deze gegevens, uitgedrukt in ton, hebben betrekking op de jaren 1994-1995 en bestrijken alle stadia van het beheer van afgewerkte olie door de lidstaten en in de Gemeeschap als geheel.

Uit de tabel blijkt dat 1.827.300 ton (75,6% van de afgewerkte olie) wordt ingezameld. De resterende 24,4% wordt waarschijnlijk illegaal verbrand, samen met het afval verwijderd, gebruikt voor energieproductie door de bedrijven waarvan de olie afkomstig is of in het milieu geloosd.

Van de ingezamelde 75,6% wordt 677.000 ton (37,1%) opgewerkt; daarvan wordt 657.000 ton (36%) gerecycled tot smeeroliën en 20.000 ton (1,1%) tot stookolie van goede kwaliteit.

De resterende 1.150.300 ton (63%) wordt hetzij gebruikt, na behandeling (filtratie) (584.600 ton (32%)), als vervangende brandstof in de industrie (cement) of voor scheepsmotoren, hetzij zonder enige behandeling (566.000 tonnes (31%)) verbrand in afvalovens (of cementfabrieken die daarvoor een vergunning hebben).

Beheer van afgewerkte olie in de periode 1994-1995, in ton

>TABLE>

Bron: Economics of waste oils Regeneration - Coopers & Lybrand, 1997
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3920/97 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (11 december 1997)

Betreft: Voorstelling van de Griekse eilanden op de euro-munten en de euro-bankbiljetten

Commissaris de Silguy heeft in zijn antwoord op een van mijn schriftelijke vragen (E-0885/97 ((PB C 319 van 18.10.1997, blz. 186. ))) gezegd dat de geografische voorstelling van Europa op de euro-munten en -bankbiljetten voorlopig was en dat zij in haar definitieve vorm ook de Griekse eilanden zou bevatten, die niet waren afgebeeld op de ontwerpen van de nieuwe Europese munt welke een tijdje geleden waren gepubliceerd.

Deze kwestie houdt uiteraard de Griekse publieke opinie bezig en houdt ook verband met de noodzakelijke voorwaarde dat de eerste gemeenschappelijke munt in de geschiedenis van ons continent psychologisch aanvaard moet door de Europese volkeren. Kan de Commissie in het licht hiervan zeggen of rekening is gehouden met de belofte van de bevoegde commissaris bij de definitieve vaststelling van de voorstellingen op de nieuwe euro-munten en -bankbiljetten?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie (29 januari 1998)

In mei 1997 heeft het Europees Monetair Instituut de definitieve afbeeldingen voor de euro-bankbiljetten goedgekeurd. Wijzigingen zijn onder meer aangebracht aan de kaart van Europa, die is gecorrigeerd met het oog op de correcte geografische weergave van Europa. In het bijzonder zijn alle eilanden, archipels en grondgebieden met een oppervlakte van meer dan 400 km2 voorgesteld.

Met betrekking tot de munten heeft de Commissie na afloop van de Europese Raad van Amsterdam aangekondigd dat de afbeelding die was uitgekozen voor de gemeenschappelijke zijde van de munten licht gewijzigd zou worden met het oog op een correcte voorstelling van de kaart van Europa.

Deze wijzigingen zijn nu uitgevoerd op basis van de opmerkingen van de autoriteiten van de vijftien lidstaten en de definitieve afbeeldingen zijn goedgekeurd door de Ecofin-Raad van 17 november 1997.

Door de technische beperkingen die voortvloeien uit de grootte van de munten, worden alleen de eilanden met een minimale oppervlakte van 2500 km2 voorgesteld. Op basis van dit criterium is met name Kreta toegevoegd op de afbeelding voor de munten ter waarde van 10 cent tot 2 euro.

Bovendien is de voorstelling van Griekenland herzien in het licht van de opmerkingen van de Griekse overheid, die onder andere de voorstelling van de Peloponesos en het schiereiland Chalkidiki heeft gewijzigd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3990/97 van Georges Berthu (I-EDN) aan de Raad (15 januari 1998)

Betreft: Euro-bankbiljetten: specifieke nationale kentekening

De EMI-raad heeft op 3 december 1996 als zijn mening te kennen gegeven dat de toekomstige euro-biljetten geen specifieke nationale kentekens zouden mogen vertonen. Als het juist is dat die kwestie ver buiten de bevoegdheid voor "de technische voorbereiding van... bankbiljetten¨ (artikel 109 F-3) ligt, en ook dat ze van een andere aard is als het monetair begrip "uitgifte van bankbiljetten¨ (artikel 105 A-1), denkt de Raad dan niet dat het geboden is om er een andere juridische grondslag voor te vinden? Zou men niet van oordeel kunnen zijn dat het besluit onder artikel 109 L-4 valt, dat bepaalt: "De Raad neemt tevens (...) de overige maatregelen die nodig zijn voor de spoedige invoering van de ecu (= de euro) als enige munteenheid van de lidstaten¨?

Is die interpretatie trouwens niet de enige die voor de lidstaten enig toezicht op zo'n bij uitstek politiek besluit kan behouden?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3986/97, E-3987/97, E-3988/97, E-3989/97 en E-3990/97 (19 maart 1998)

De in het Verdrag voorziene verdeling van de bevoegdheden houdt in dat de Europese Centrale Bank het alleenrecht heeft machtiging te geven tot de uitgifte van eurobankbiljetten, ook waar het gaat om de vormgevingsaspecten (artikel 105 A van het Verdrag en artikel 16 van het Protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank).

Tijdens zijn bijeenkomst van 13 en 14 december 1996 te Dublin heeft de Europese Raad zich ingenomen betoond met de hem door het Europees Monetair Instituut voorgelegde ontwerpen voor de eurobankbiljetten.

De definitieve besluiten terzake zullen door de Europese Centrale Bank worden genomen wanneer deze instelling overeenkomstig het Verdrag zal zijn opgericht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3463/97 van Rijk van Dam (I-EDN) aan de Commissie (31 oktober 1997)

Betreft: Toegang Franse binnenwateren

Volgens een bericht in de Scheepvaartkrant van 30 september 1997 worden in Frankrijk buitenlandse schippers geweerd bij reizen binnen Frankrijk. Met name in Zuid-Frankrijk zou cabotage zelfs zo goed als onmogelijk zijn. Daarnaast zou op de bevrachtingsbeurzen in Frankrijk sprake zijn van een categorische weigering om vervoer binnen Frankrijk in niet-Franse schepen te bevrachten. Kan de Commissie deze berichten bevestigen?

Zo ja, welke maatregelen denkt de Europese Commissie te nemen tegen deze schending van het vrije markt-principe en in het bijzonder tegen de cabotageverordening?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (8 december 1997)

Het is de Commissie bekend dat wordt beweerd dat er sprake is van discriminatie ten aanzien van niet-Franse schippers bij de Franse "tour de rôle¨ voor de binnenvaart. Een dergelijke discriminatie zou uiteraard in strijd zijn met het Gemeenschapsrecht en met name met de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 3921/91 van 16 december 1991 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot binnenlands goederen- en personenvervoer over de binnenwateren in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn ((PB L 373 van 31.12.1991. )).

De Commissie heeft contact opgenomen met de Franse autoriteiten om de juistheid van deze bewering na te trekken.