ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/617

(2004/C 78 E/0652)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3632/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft: Verklaringen van André Sapir, de adviseur van Commissievoorzitter Prodi, over het cohesiebeleid van de Unie

De adviseur van Commissievoorzitter Prodi, André Sapir, ventileerde onlangs in Barcelona de kennelijk in Spanje, Italië, Portugal, Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Ierland en Duitsland algemeen verbreide opvatting dat het cohesiebeleid ongetwijfeld nuttig is geweest, maar dat het streefdoel nu is: groei. Hij voegde eraan toe dat, als er dan toch een cohesiebeleid bestond, het zich moest richten op de staten en niet op de regio's met de minste inkomen per inwoner.

Wat is de draagwijdte en de betekenis van deze verklaringen van iemand die als adviseur van Prodi optreedt maar niet schroomt de idee dat de regio's de bevoorrechte gesprekspartners voor de uitvoering van het Gemeenschapsbeleid zijn als een politiek standpunt af te breken? Waar haalt de adviseur van Prodi het recht om in die hoedanigheid te verklaren dat de idee om de projecten te concentreren op de staten en op de groei in de rijkste en geïndustrialiseerde regio's van de Unie — en bijgevolg gebieden uit te sluiten die een groot ontwikkelingspotentieel zouden kunnen hebben indien eerst de structurele kloof zou worden gedempt die het gevolg is van nadelige beleidsmaatregelen van de staten en de Unie zelf — een economische en geen politieke overweging is?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(8 januari 2004)

De vraag van het geachte parlementslid houdt verband met verklaringen van André Sapir in een interview dat begin november 2003 werd gepubliceerd in de Spaanse krant El País. Dat interview vond plaats in het kader van een studiebijeenkomst in de IESE-handelsschool, waarop de heer Sapir een verslag heeft voorgesteld van de door hem voorgezeten onafhankelijke studiegroep die was ingesteld op initiatief van de heer Prodi, voorzitter van de Commissie. Zijn verklaringen kwamen echter niet zozeer overeen met de mening van voorzitter Prodi of van de Commissie maar veeleer met de standpunten die in het verslag naar voren waren gebracht. Op de voorpagina van het verslag-Sapir staat te lezen dat enkel de mening van de onafhankelijke groep is weergegeven en niet noodzakelijk die van de Europese Commissie.
Het is de Commissie bekend dat geneesmiddelen die Metronidazol bevatten zijn toegestaan voor de behandeling van bepaalde aandoeningen bij mensen en mogelijk ook bij huisdieren. Metronidazol is evenwel opgenomen in bijlage IV van Verordening (EEG) nr. 2377/90, dat wil zeggen dat deze stof sinds 1998 niet mag worden gebruikt in geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik die worden toegediend aan dieren die voor de productie van levensmiddelen zijn bestemd. De stof is genotoxisch en residuen in levensmiddelen die van behandelde dieren afkomstig zijn kunnen bij elke waarde gevaar opleveren voor de gezondheid van de consument.

De voordelen/risicobeoordeling die voor stoffen in geneesmiddelen voor menselijk gebruik wordt uitgevoerd, is niet op dezelfde wijze van toepassing op geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, waar het gevaar bestaat van residuen die schadelijk zijn voor de consument. Aangezien Metronidazol verboden is voor toediening aan dieren die voor de productie van levensmiddelen zijn bestemd, kan de Commissie een dergelijk gebruik onder geen beding in de EU toestaan.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/105

(2004/C 88 E/0110)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2604/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 augustus 2003)

Betreft: Bescherming van de opgravingen in het antieke Salamina op Cyprus

Volgens B. Karayioryis van de Archeologische Dienst van Cyprus, die vóór de Turkse inval op Cyprus samen met de Franse Archeologische Dienst in het antieke Salamina op Cyprus opgravingen heeft verricht, doet de Turkse professor S. Ozgiurel zonder toestemming van de archeologen die daar als laatste werkzaam waren opgravingen in het antieke Salamina. Kan de Commissie, tegen de achtergrond van het feit dat het internationaal gebruikelijk is dat toestemming wordt gevraagd van de archeologen die als laatste voor jou op een bepaalde plaats werkzaam zijn geweest én het feit dat Turkije het Verdrag van Den Haag heeft ondertekend, waarvan artikel 5 „alle archeologische werkzaamheden in door buitenlandse troepen bezet gebied zonder de toestemming van de wettelijke regering van het land uitdrukkelijk verbiedt”, meedelen welke stappen zij van plan is te gaan ondernemen teneinde de Turkscypriotische autoriteiten te bewegen een eind aan deze illegale opgravingen te maken?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(15 september 2003)

In het algemeen berust de verantwoordelijkheid op het gebied van cultuur bij de lidstaten. De Commissie heeft slechts beperkte bevoegdheid op dit terrein.

Wat betreft de opgravingen in het antieke Salamina, neemt de Commissie de opmerkingen van het geachte parlementslid voor kennisgeving aan. Er bestaat geen juridische grondslag op basis waarvan de Commissie in dit geval actie kan ondernemen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/733

(2004/C 84 E/0826)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3154/03

van Michael Cashman (PSE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft: Veiligheid van mobiele telefoons

Kan de Commissie, gezien de resultaten van recent onderzoek dat aantoont dat de nieuwe generatie mobiele telefoons de werking van diverse types pacemakers kan verstoren, in detail meedelen welke maatregelen worden genomen om te voorkomen dat de gezondheid van EU-burgers wordt geschaad?

Naar verluidt zijn de nieuwere types pacemakers met keramisch filter bestand tegen de invloed van mobiele telefoons. Kan de Commissie bevestigen dat er stappen ondernomen worden om het gebruik van deze nieuwe types in de medische sector te stimuleren en er voor te zorgen dat het publiek op de hoogte is van het risico dat het gebruik van de oude types inhoudt?

Kan de Commissie ook in detail aangeven welke informatie zij sinds 1994 heeft verstrekt met betrekking tot de veiligheid van het gebruik van mobiele telefoons in combinatie met een pacemaker?

Aanvullend antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(15 januari 2004)

De Commissie is niet op de hoogte van de onderzoeken waar de afgevaardigde naar verwijst. Evenmin is de Commissie ervan op de hoogte dat er incidenten zijn voorgevallen onder de bewakingssystemen voor medische apparatuur die op dit moment worden gebruikt.

Pacemakers moeten voldoen aan de vereisten die zijn vastgesteld in Richtlijn 90/385/EEG van de Raad van 20 juni 1990 betreffende actieve implanteerbare medische hulpmiddelen (1). Deze vereisten houden onder andere in dat de apparaten op zodanige wijze ontworpen en vervaardigd moeten zijn dat het gebruik ervan, wanneer ze onder de juiste omstandigheden en voor de juiste doeleinden worden geïmplanteerd, de klinische situatie of de veiligheid van patiënten niet in gevaar brengt. Preciezer gezegd, pacemakers moeten op zodanige wijze worden ontworpen en vervaardigd dat de risico's van redelijkerwijs te verwachten omgevingsomstandigheden, zoals magnetische velden, externe elektrische invloeden, elektrostatische ontlading, druk of variaties in druk en versnelling zoveel mogelijk geëlimineerd of gereduceerd worden. De fabrikant moet tevens een instructieblad leveren op basis waarvan de arts de patiënt kan instrueren over contra-indicaties en de voorzorgsmaatregelen die hij moet nemen. Daarin moeten met name de voorzorgsmaatregelen tegen de risico's van blootstelling aan bovengenoemde verschijnselen worden behandeld. Deze informatie moet in het licht van mogelijke nieuwe risico's worden bijgewerkt.

Uit onderzoek op dit gebied heeft de Commissie begrepen dat interferentie tussen mobiele telefoons en pacemakers kan worden vermeden als een afstand van 20 à 30 cm tussen de apparaten wordt aangehouden.

De Commissie verwacht dat artsen relevante nieuwe informatie aan hun patiënten doorgeven. Daarnaast moeten nationale stelsels van gezondheidszorg wellicht informatie verstrekken via de middelen die tot hun beschikking staan.

(1) PB L 189 van 20.7.1990.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/53

(2004/C 84 E/0059)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3121/03

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Raad

(22 oktober 2003)

Betreft: BTW-verlaging voor geluidsdragers

Op de recente Ecofin-Raad in Luxemburg (7.10.2003) verdedigde Commissaris Bolkestein namens de Commissie het standpunt om geen verlaging voor geluidsdragers en cd's in het bijzonder toe te staan omdat dit marktverstorende effecten zou doen ontstaan. Een minderheid van de leden van de Raad was voorstander van zulk een verlaging.

Wil de Raad, tegen de achtergrond van de actuele discussie in de Unesco om een internationaal juridisch instrument ter waarborging van de culturele diversiteit te creëren, onderzoeken of een verlaging van de BTW voor cd's van beginnende artiesten en/of in de lokale of regionale taal zingende artiesten en/of voor muzikanten van eigen bodem (al of niet in eigen taal zingend) en/of voor bepaalde muziekgenres mogelijk en wenselijk is? Bij de opening van de recente Unesco-vergadering zei president Ciampi dat Italië voorstander is van invoering van een juridisch instrument op het gebied van de culturele diversiteit zodat elk land zijn historische identiteit en het unieke karakter van zijn natuurlijk en onaantastbaar cultureel erfgoed kan beschermen.

Is de Raad bereid een partiële invoering van een verlaging van het BTW-tarief voor cd's toe te staan met als specifiek doel het bewaren van de culturele diversiteit?

Zo ja, welke stappen zal de Raad zetten om dit spoedig te realiseren?

Zo neen, welke stappen ter bescherming van de culturele diversiteit ziet de Raad dan als meer prioritair?

Antwoord

(8 maart 2004)

Het Commissievoorstel betreffende het verlaagd BTW-tarief wordt momenteel door de Raad besproken.

Zolang deze werkzaamheden niet zijn afgerond, kan de Raad zich niet uitspreken over de vragen van het geachte parlementslid.
—

Is zij niet van mening dat een dergelijke houding niet in de richting wijst van een Europa van twee snelheden maar eerder van twee trajecten, namelijk het Europa van de grote en het Europa van de kleine landen? Is zij niet van mening dat schendingen als deze de Europese Unie in een kritieke situatie van totale wanorde brengen?
2.

Ofschoon de Commissie niet voornemens is wetgeving voor te stellen om de bebouwing van zee-oevers te verbieden, wordt er wel gekeken naar de problemen die verband houden met bebouwing in kustgebieden. In 2001 heeft het Parlement een begrotingstoewijzing van 5 miljoen euro goedgekeurd om het groeiende probleem van kusterosie te bekijken. Op grond van deze bijdrage heeft de Commissie een groot pan-Europees project gestart, genaamd „EUrosion” (2), dat uiterlijk in mei 2004 met beleidsaanbevelingen voor het communautaire, nationale, regionale en plaatselijke niveau moet komen ten aanzien van de vraag hoe kusterosie op duurzame wijze kan worden aangepakt. Tot slot worden de lidstaten, in hoofdstuk IV.3.b (i) van Aanbeveling 2002/413/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2002 betreffende de uitvoering van een geïntegreerd beheer van kustgebieden in Europa (3) opgeroepen in het bijzonder maatregelen te overwegen om, in het kader van de nationale strategieën voor een geïntegreerd beheer van kustgebieden die uiterlijk in februari 2006 ingediend moeten worden, verdere verstedelijking van de kust tegen te houden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/590

(2004/C 78 E/0623)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3561/03

van Jan Andersson (PSE) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft: Pseudo-zelfstandige werknemers en sociale dumping

Er is in de afgelopen jaren op de Zweedse arbeidsmarkt, vooral in de bouwsector, een probleem ontstaan omdat werknemers uit kandidaatlanden bereid zijn te werken voor lonen en op arbeidsvoorwaarden die veel lager, resp. slechter zijn dan hetgeen in Zweedse cao's is overeengekomen. De in Zweden bestaande regelgeving kan worden omzeild door aan bouwvakkers, onder meer uit Polen, de status van zelfstandig ondernemer te geven, hoewel ze in feite in alle opzichten als werknemers moeten worden beschouwd. Op de achtergrond bij deze arrangementen staat vaak een soort koppelbaasonderneming, die bemiddelt bij het aanbieden van de diensten van de buitenlandse arbeiders aan Zweedse opdrachtgevers, en die ze helpt om het zogenaamde F-belastingbriefje en de overige vereiste documenten te verkrijgen. De koppelbaasondernemingen moeten in die gevallen onmiskenbaar als werkgever worden beschouwd, maar zij treden naar buiten toe op alsof zij uitsluitend bemiddeling verlenen bij diensten die door zelfstandige ondernemers worden verricht.

Als de omvang van dit verschijnsel zou toenemen, bestaat het gevaar van een stelselmatige sociale dumping. Deze situatie is waarschijnlijk niet uniek voor Zweden.

1. Hoe beoordeelt de Commissie deze situatie?

2. Heeft de Commissie plannen voor maatregelen om dit probleem op te lossen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(22 januari 2004)

Uit de uiteenzetting van het geachte parlementslid blijkt niet duidelijk of de omschreven omstandigheden onder het toepassingsgebied vallen van richtlijn 96/71/CE van het Parlement en de Raad van 16 december 1996 inzake de detachering van werknemers in het kader van het verrichten van diensten (1).

Voor zover het gaat om detachering in de betekenis van richtlijn 96/71/CE, wordt het begrip werknemer, conform artikel 2, lid 2, van genoemde richtlijn, bepaald door het recht van de lidstaat waar de werknemer is gedetacheerd.

Als er daarentegen sprake is van werkverschaffing met als uitgangspunt dat de werknemers hun werkzaamheden in de regel in Zweden verrichten, wordt het toepassingsgebied ratione personae van de arbeids- en werkomstandigheden in het algemeen bepaald door de Zweedse wet.

Vanuit dit perspectief is het aan de ontvangende lidstaat om ervoor zorg te dragen dat de groep personen die door het geachte parlementslid wordt genoemd, onder de wetgeving inzake de bescherming van werknemers valt.

(1) PB L 18 van 21.1.1997.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/29

(2004/C 84 E/0032)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2516/03

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft: Eurostat-task force en de onafhankelijkheid van OLAF

Op 9 juli 2003 heeft de Commissie in verband met de beschuldigingen tegen Eurostat besloten een task force in te stellen. In perscommuniqué IP/03/979 van de Commissie wordt daarin letterlijk opgemerkt: „Er wordt een multidisciplinaire task force ingesteld die vaart moet zetten achter het intern en extern onderzoek dat momenteel door OLAF alleen wordt ingesteld. Deze task force zal verder een omvangrijk administratief onderzoek instellen om opheldering te verschaffen over de persoonlijke verantwoordelijkheid van andere, bij eventuele financiële onregelmatigheden betrokken personeelsleden. De task force zal onder leiding staan van Peter Zangl, momenteel plaatsvervangend directeur-generaal van DG Informatiemaatschappij, en F.-H. Brüner, directeur-generaal van OLAF”.

Deze beslissing is in strijd met het besluit van de Commissie d.d. 28 april 1999 houdende oprichting van het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (1), waarbij de Commissie haar bevoegdheden tot instelling van een intern en extern administratief onderzoek gedelegeerd heeft aan OLAF (art. 2 van dit besluit). De beslissing van de Commissie is verder in strijd met artikel 3 van genoemd besluit, waarin de onafhankelijkheid van OLAF bij het uitoefenen van onderzoeksbevoegdheden expliciet wordt gegarandeerd. Met name de benoeming van een niet tot OLAF behorende ambtenaar tot hoofd van de task force is in strijd met de bepaling dat de directeur van OLAF geen instructies van de Commissie mag aanvaarden.

Heeft de Commissie tegen deze achtergrond het risico geëvalueerd dat ambtenaren en bedrijven in verband waarmee door de task force onderzoek wordt ingesteld, de rechtmatigheid van dat onderzoek zullen aanvechten?

Welke conclusies trekt de Commissie in dit verband uit recente arresten van het Hof van Justitie in de zaken C-11/00 en C-15/00, waarin gewezen wordt op het speciale belang van onafhankelijk onderzoek door OLAF?

(1) PB L 136 van 31.5.1999, blz. 20.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/450

(2004/C 78 E/0474)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3240/03

van Thierry Cornillet (PPE-DE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft: Afschaffing van de exploitatiesubsidie voor de „Info-Point Europa”

Het recente besluit van de Commissie om de exploitatiesubsidie voor de „Info-Point Europa” te schrappen komt op een beslissend moment voor de toekomst van de Europese Unie.

Is de Commissie zich ervan bewust dat dit besluit op het slechtst mogelijke moment is genomen, in de context van de Intergouvernementele Conferentie, de nationale campagnes voor de aanneming van de toekomstige Grondwet en de komende Europese verkiezingen?

Is de Commissie werkelijk geïnformeerd over het grote nut van de „Info-Point Europa”, in termen van voorlichting en communicatie, teneinde Europa dichter bij de burgers te brengen?

Waarom werd, rekening houdend met het nieuwe Financieel Reglement en de omvang van de door de Commissie verleende exploitatiesubsidie, niet voorzien in een progressieve verlaging in plaats van een bruuske stopzetting, met alle financiële problemen van dien voor deze centra, die hun personeel zullen moeten inkrimpen en in sommige gevallen zelfs definitief zullen moeten sluiten?
—

Het CEER heeft in april 2003 zijn eerste standaard over financiële verslaggeving goedgekeurd: „Enforcement of standards on financial information in Europe” (Handhaving van financiële verslaggevingsstandaarden in Europa). Deze standaard levert een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van een gezamenlijke aanpak voor de handhaving van IAS in Europa.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/862

(2004/C 78 E/0916)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3837/03

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft: Privatisering van postbanken

De Griekse regering heeft bij monde van de minister van Financiën, de heer Christodoulakis, haar besluit bekend gemaakt om de Postbank te privatiseren.

Is de Commissie daarvan op de hoogte gebracht door de Griekse regering?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(30 januari 2004)

Wat privatisering betreft, merkt de Commissie op dat artikel 295 (ex-artikel 222) van het EG-Verdrag de neutraliteit van de Gemeenschap garandeert op het gebied van publiek of privaat eigendom van ondernemingen. De lidstaten zijn niet verplicht de Commissie in kennis te stellen van hun voornemen om ondernemingen te kopen of te verkopen, terwijl de Commissie nooit de privatisering van een staatsbedrijf eist of belemmert.

Indien het verstrekken van staatssteun deel uitmaakt van het privatiseringsproces, moeten lidstaten de Commissie op de hoogte brengen overeenkomstig de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag.

De Griekse autoriteiten hebben de Commissie tot nog toe niet op de hoogte gebracht van enig voornemen om staatssteun te verlenen in het kader van de privatisering van de Griekse Postbank.
4.

Ten slotte vraagt het geachte parlementslid of het door de Commissie gesignaleerde probleem kan worden opgelost door de ondernemingen die belast zijn met de uitvoering van de milieutaken om te vormen tot overheidsdiensten. Deze vraag verwijst naar de zogenaamde „in-house”-relaties, waarop de regels inzake openbare aanbestedingen niet van toepassing zouden zijn. Het Hof van Justitie heeft echter gepreciseerd dat de regels inzake openbare aanbestedingen ook dan van toepassing zijn als een staat of een territoriaal lichaam (als aanbestedende dienst) een beroep doet op een derde voor het verlenen van een dienst, behalve in uitzonderlijke omstandigheden waarin de aanbestedende dienst toezicht moet uitoefenen op het desbetreffende lichaam zoals op zijn eigen diensten en het gecontroleerde lichaam tegelijkertijd het merendeel van zijn werkzaamheden verricht ten behoeve van de aanbestedende dienst. Het volstaat dus niet een participatie van 100 % te nemen om te ontsnappen aan de verplichting een oproep tot mededinging te doen (zie het arrest „Teckal” van 18 november 1999 in zaak C-107/98).
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/242

(2004/C 84 E/0287)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3495/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Raad

(24 november 2003)

Betreft: Colombia — Gegijzelden

Op een video-opname die door het persagentschap Reuters openbaar is gemaakt, laat de Colombiaanse guerrillabeweging Ejército de Liberación Nacional (ELN) zien dat de zeven toeristen die op 12 september jl. tijdens een bezoek aan ruïnes in de binnenlanden gevangen werden genomen, nog in leven zijn.

Van de zeven gegijzelden komen er drie uit lidstaten van de Unie (een Spanjaard, een Brit en een Duitse) en zijn er vier afkomstig uit Israël.

De guerrillabeweging heeft toegezegd de gegijzelden etappegewijs vrij te laten nadat een humanitaire commissie de Sierra Nevada zal hebben bezocht om vast te stellen onder welke moeilijke omstandigheden de bewoners van dit gebied leven, maar heeft tevens gedreigd de gegijzelden te zullen doden als het Colombiaanse leger actie zal ondernemen om de gegijzelden te bevrijden.

Kan de Raad in het licht van het voorafgaande het volgende mededelen:

— Kan hij bevestigen dat de gegijzelden nog in leven zijn en in goede gezondheid verkeren?

— Welke stappen heeft hij bij de ELN of humanitaire organisaties ondernomen of denkt hij te ondernemen om de gegijzelden vrij te krijgen?

— Welke stappen heeft hij bij de Colombiaanse regering ondernomen om haar op de hoogte te stellen van de situatie van de gegijzelden, hun leven veilig te stellen en ze vrij te krijgen?

Antwoord

(11 maart 2004)

De Raad deelt het geachte parlementslid mee dat op één na momenteel alle gegijzelden zijn vrijgelaten.

De EU verwacht dat de enige overblijvende gegijzelde uit het UK zo spoedig mogelijk zal worden vrijgelaten.