ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0353/03

van Marco Cappato (NI) aan de Raad

(6 februari 2003)

Betreft: Verklaringen van de heer Sirchia, de Italiaanse minister van Volksgezondheid, over EU-lidstaten die schuldig zijn aan misdaden tegen de menselijkheid

Op 28 november 2002, ter gelegenheid van de opening van het high-tech-centrum voor biomedische wetenschappen van de Università Cattolica del Sacro Cuore in Campobasso, heeft de Italiaanse minister van Volksgezondheid, Girolamo Sirchia, in het openbaar verklaard (en alle persbureaus hebben het die dag doorgegeven) dat duidelijk gezegd en bij de wet bekrachtigd dient te worden dat reproductief klonen een misdaad tegen de menselijkheid is. Therapeutisch klonen is naar zijn mening niet beter, want het verschilt niet substantieel van reproductief klonen. Sirchia beweerde voorts niet in te zien hoe deze twee anders dan dialectisch kunnen worden onderscheiden (persbureau AGI, 28 november 2002). Bij dezelfde gelegenheid heeft minister Sirchia benadrukt dat naar zijn mening zowel reproductief als therapeutisch klonen een misdrijf is in de orde van slavernij, kindermishandeling en de gruwelen van de nazi's (persbureau ANSA, 28 november 2002).

Wat is de reactie van de Raad op de uitlatingen van een minister van een EU-lidstaat die indirect andere lidstaten beschuldigt van misdaden tegen de menselijkheid, omdat zij therapeutisch klonen toestaan en toepassen, ook met behulp van overheidsgeld, op zoek naar een behandeling en hoop op leven voor miljoenen zieken in Europa?

Meent de Raad niet dat hij de Italiaanse regering om opheldering moet vragen, met name met het oog op het aanstaande Italiaanse voorzitterschap van de EU, of deze beschuldiging, waarbij de handelwijze van lidstaten op één lijn wordt gesteld met de misdaden van nazi-Duitsland, een officieel standpunt van de Italiaanse regering is?

Antwoord

(13 mei 2003)

De Raad is niet van plan zich uit te spreken over de publieke verklaringen van de minister van Volksgezondheid van de Italiaanse regering.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0747/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(11 maart 2003)

Betreft: Informatie over openbare aanbestedingen

Hoe gaat de Commissie tewerk bij het toekennen van contracten aan officiële diensten die in de lidstaten inlichtingen verstrekken over de openstaande overheidsopdrachten voor de EU?

Een van die diensten, Tenders Direct (www.tendersdirect.co.uk), is blijkbaar een commercieel bedrijf dat zijn gebruikers geld aanrekent voor toegang tot de informatie over openbare aanbestedingen. Kan de Commissie duidelijkheid verschaffen over het statuut van Tenders Direct, en kan zij meedelen of dit bedrijf een licentieovereenkomst heeft met het Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen om toegang te mogen verlenen tot de informatie over openbare aanbestedingen?

Heeft Tenders Direct een monopoliepositie in het Verenigd Koninkrijk als informatiebron voor overheidsopdrachten voor de EU, en zo ja, hoe kan de Commissie die situatie rechtvaardigen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(14 april 2003)

Alle overheidsopdrachten die een bepaald bedrag overschrijden moeten worden gepubliceerd in het Supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie (S-serie, Publicatieblad S of PB S) en in de gehele Unie worden gepubliceerd. De bedragen waarboven een aanbesteding in de Unie moet worden gepubliceerd, zijn in richtlijnen van de Unie vastgelegd.

Het Supplement bij het Publicatieblad wordt uitgegeven door het Publicatiebureau en verschijnt zowel on line (Tenders Electronic Daily = TED http://ted.publications.eu.int) als off line (CD-ROM PBS). TED is gratis toegankelijk maar voor de cd-rom moet worden betaald. Overnemen wordt toegestaan op voorwaarde dat de bron wordt vermeld (zie verklaring inzake auteursrecht in TED).

Iedereen die de inhoud van TED wil downloaden, bijvoorbeeld om diensten aan te bieden zoals het waarschuwen van belangstellende bedrijven die willen inschrijven op overheidsopdrachten in de Unie, moet een licentie-overeenkomst ondertekenen. Tot dusverre hebben 99 licentiehouders een licentie-overeenkomst met het Publicatiebureau ondertekend; zij zijn in alle lidstaten (behalve Griekenland) en buiten de Unie gevestigd.

De licentie-overeenkomsten kosten momenteel:

- 1 taal: 3000 EUR per jaar

- 2 talen: 3600 EUR per jaar

- 3-11 talen: 3900 EUR per jaar

Tenders Direct wordt geleid door Millstream Associates Ltd, een van de 99 licentiehouders. De licentiehouders kunnen met de informatie waarover zij beschikken hun eigen diensten ontwikkelen, zoals waarschuwingssystemen, waarvoor zij hun gebruikers een tarief mogen aanrekenen.

Tenders Direct heeft geen monopoliepositie aangezien er momenteel in het Verenigd Koninkrijk 25 licentiehouders zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0644/03

van Koldo Gorostiaga Atxalandabaso (NI) aan de Raad

(4 maart 2003)

Betreft: Jaarlijks debat 2002 over de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid

Op 12 februari jl, tijdens het jaarlijkse debat 2002 over de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, heb ik de Raad en commissaris Vitorino de volgende vragen gesteld, waarop ik geen antwoord heb ontvangen.

Op 13 februari 1981, dat wil zeggen 22 jaar geleden, is in het Koninkrijk Spanje Joseba Arregi, een Baskische politieke gevangene, gestorven aan de gevolgen van marteling terwijl hij door de politie in hechtenis werd gehouden.

In 2002 zijn 634 personen om politieke redenen gearresteerd. 127 van hen verklaarden naderhand voor de rechter dat zij slecht waren behandeld of waren gemarteld.

Heeft de Raad duidelijke gegevens over deze kwestie ontvangen van de Spaanse regering?

Meent de Raad dat de Spaanse regering het beginsel van transparantie in acht heeft genomen?

Vorig jaar heeft de Spaanse regering voorgesteld enkele sociale organisaties (media en culturele organisaties) te verbieden, die de politieke onderdrukking van Baskische dissidenten aan de kaak hadden gesteld. Naar aanleiding van een Spaans initiatief heeft de Europese Unie een zwarte lijst opgesteld van organisaties en individuen die beschuldigd worden van openlijke of stilzwijgende steun voor terrorisme. De beschuldigden hebben geen wettelijke verdedigingsmiddelen noch daadwerkelijke toegang tot de rechter.

Is de Raad van mening dat het beginsel van democratische controle in het geval van Spanje daadwerkelijk ten uitvoer is gelegd?

Is de Raad voornemens in de nieuwe, nog op te stellen teksten een rechtsmiddel op te nemen voor degenen die op de zwarte lijst van de Europese Unie staan?

Antwoord

(13 mei 2003)

De Raad kan geen standpunt innemen ten aanzien van individuele strafzaken noch van de handhaving van de openbare orde in de lidstaten.

Wat de laatste vraag van het geachte parlementslid betreft verzoekt de Raad het geachte lid van het Europees Parlement nota te nemen van het feit dat de Raad zijn goedkeuring heeft gehecht aan Besluit 2003/48/JBZ van de Raad van 19 december 2002 betreffende de toepassing van specifieke maatregelen op het gebied van politiële en justitiële samenwerking ter bestrijding van het terrorisme, overeenkomstig artikel 4 van Gemeenschappelijk Standpunt 2001/931/GBVB dat in Publicatieblad Nr. L 16 van 22 januari 2003, op blz. 68 is bekendgemaakt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1025/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(28 maart 2003)

Betreft: Aanwending door de gemeente Pisa van subsidies uit hoofde van het programma Jumelage van steden 2000

In september 2002 heeft het comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Het subsidiebeleid van de Europese Unie omvat ook een steunprogramma voor het stimuleren van jumelage tussen Europese steden. Vele Italiaanse steden, waaronder Pisa, zouden hiervoor bijzonder geschikt zijn.

Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

1. of de gemeente Pisa projecten heeft ingediend om in aanmerking te komen voor de subsidies van het programma Jumelage van steden 2000?

2. of de gemeente Pisa subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen?

3. of deze subsidies gebruikt zijn?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Reding namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0864/03, E-0886/03, E-1017/03, E-1018/03,E-1019/03, E-1020/03, E-1021/03, E-1022/03, E-1023/03, E-1024/03,E-1025/03, E-1026/03, E-1027/03, E-1028/03 en E-1029/03

(8 mei 2003)

De financiële middelen voor het programma Stedenbanden worden niet decentraal beheerd.

De subsidies worden door de Commissie toegekend aan de hand van projectvoorstellen van plaatselijke overheden of comités voor stedenbanden.

Uitbetaling van de subsidies vindt pas plaats na afloop van het evenement en nadat bewijsstukken zijn voorgelegd.

Voor de deelname van de plaatselijke autoriteiten aan het programma Stedenbanden wordt ieder jaar een oproep tot het indienen van projectvoorstellen in het Publicatieblad van de Europese Unie gepubliceerd.

Wat de vragen van de geachte afgevaardigde aangaat de gemeenten Fiumicino (E-0886), Frosinone (E-0864), Ancona (E-1017), Florence (E-1019), Livourne (E-1020), Macerata (E-1021), Perosa (E-1023), Pesaro (E-1024), Pisa (E-1025) Pistoia (E-1026) Siena (E-1028) et Terni (E-1029) hebben in 2000 geen financiële steun voor stedenbanden ontvangen.

De gemeenten: Carrara (E-1018) Massa (E-1022) Prato (E-1027) hebben in 2000 financiële steun voor stedenbanden ontvangen en de middelen ook besteed.

De geachte afgevaardigde kan zich voor nadere informatie ook tot de plaatselijke autoriteiten wenden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1477/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 mei 2003)

Betreft: Uitvoerrestituties voor boter, andere vetten en oliën op melkbasis en kaasproducten van lidstaten naar Vaticaanstad

Bij het aanvullend antwoord op schriftelijke vraag P-3202/02(1) is een tabel gevoegd met de gegevens over de hoeveelheden product waarvoor uitvoerrestituties worden verstrekt en de bedragen in euro.

Uit deze tabel kunnen de volgende gegevens over de uitvoer van boter, andere vetten en oliën op melkbasis en kaasproducten (cod. 0405) naar Vaticaanstad worden afgelezen:

a) in 1998 is 155 kg product uit Oostenrijk geëxporteerd, waarvoor EUR 272 200,57 aan uitvoerrestituties is verstrekt, dat wil zeggen een subsidie van EUR 1 756,13 per kg uitgevoerde boter;

b) in 1999 is 0,064 kg product uit Italië geëxporteerd, waarvoor EUR 402,90 aan uitvoerrestituties is verstrekt, dat wil zeggen een subsidie van EUR 6 295,31 per kg uitgevoerde boter.

Waarschijnlijk gaat het om 155 000 kg in 1998 en circa 230 kg voor 2000, met een subsidie die schommelt tussen een waarschijnlijker 1,76 en 1,75 EUR per kg geëxporteerd product.

Als we deze correcties aanbrengen, blijkt dat in totaal in 1998 174 215,500 kg is geëxporteerd, in 1999 156 230 kg, in 2000 145 560 kg en in 2001 146 200 kg.

Volgens verordening (EG) nr. 419/2002(2) mogen de gegevens in de tabel (ontleend aan de gegevensbank CATS) ook worden gebruikt voor toezicht en prognoses.

In de bovengenoemde tabel is gespecificeerd dat de eenheden, het gewicht of de hoeveelheid en het bedrag in euro door de lidstaten zijn verstrekt.

Kan de Commissie laten weten:

- of er iemand verantwoordelijk is, en zo ja wie, voor het controleren van de gegevens van de lidstaten?

- of en in welke vorm er toezicht is gehouden en welke prognose er is opgesteld naar aanleiding van de hoeveelheden boter, andere vetten en oliën op melkbasis en kaasproducten die door de lidstaten naar Vaticaanstad zijn geëxporteerd?

- of zij niet meent dat de minuscule staat Vaticaanstad te veel van deze producten invoert, met andere woorden of ervan uit wordt gegaan dat ze in Italië worden verkocht?

(1) PB C 137 E van 12.6.2003, blz. 172.

(2) PB L 64 van 7.3.2002, blz. 8.

Gecombineerd Antwoordvan de heer Fischler namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1477/03, E1478/03, E-1479/03 en E-1480/03

(21 mei 2003)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1596/03

van Regina Bastos (PPE-DE) aan de Commissie

(6 mei 2003)

Betreft: Sluiting van de Schuh-Union in Ponte de Lima, Portugal

Het Duitse schoenenconcern Schuh-Union heeft op 30 april 2003 zijn fabriek in Ponte de Lima gesloten waardoor meer dan 180 werknemers op straat zijn komen te staan. Via een enkele bekendmaking die op de ingang van de fabriek was bevestigd liet de directie de werknemers weten dat de fabriek haar poorten had gesloten.

Het concern had schriftelijk laten vastleggen dat de fabriek minstens 20 jaar in Ponte de Lima zou blijven, maar na 12 jaar werd dus besloten de productie stop te zetten.

De directie noemde als oorzaak dat er niet genoeg bestellingen waren binnengekomen, maar in werkelijkheid werden deze bestellingen naar andere fabrieken in Roemenië en Turkije doorgespeeld waar de lonen lager liggen.

In mei 2002 heeft het concern Schuh-Union al een fabriek in Maia (Portugal) gesloten om de productie naar Roemenië over te hevelen. Hierdoor kwamen 460 werknemers op straat te staan. De directie beweerde toen dat de fabriek in Ponte de Lima dankzij deze sluiting op volle kracht kon blijven produceren zonder dat er van een personeelsinkrimping sprake zou zijn.

Desalniettemin sloot Schuh-Union in oktober 2002 het snij- en naaiatelier van zijn fabriek in Ponte de Lima waarbij 172 werknemers met onmiddellijke ingang werden ontslagen.

Er zij op gewezen dat 97 % van de werknemers in deze fabriek vrouwen zijn van tussen de 40 en 50 jaar die natuurlijk grote problemen zullen ondervinden bij het vinden van een nieuwe baan, met name in een regio waar het aanbod zeer beperkt is.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen:

- of het concern Schuh-Union financiële steun van de EU heeft ontvangen,

- en zo ja, hoeveel, wanneer en onder welke voorwaarden?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(4 juni 2003)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0817/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(17 maart 2003)

Betreft: Vrijheid van personenverkeer in de Europese Unie

De vrijheid van het personenverkeer is een fundamenteel beginsel dat aan onze Europese Unie ten grondslag ligt. Het regionaal beleid kan echter in zekere zin beschouwd worden als een uitzondering op dit beginsel, en is ook heel belangrijk voor onze Unie.

Op het eiland São Jorge, in de autonome regio van de Azoren, heeft zich al meer dan eens het probleem voorgedaan dat de opleiding van leerlingen van de plaatselijke technische school niet door het Europees Sociaal Fonds gefinancierd wordt omdat deze leerlingen niet uit de regio afkomstig zijn. Het argument hierbij is dat de steun regionaal is en alleen ten goede kan komen aan bewoners van de autonome regio.

De veronderstelling dat steun voor de opleiding van jongeren die om diverse redenen niet van de Azoren afkomstig zijn en die op het eiland São Jorge een opleiding willen volgen, een inbreuk vormt op de mededingingsregels of de doelstellingen van de regionale ontwikkeling lijkt mij niet realistisch omdat mijns inziens juist de onmogelijkheid om voor steun in aanmerking te komen indruist tegen het vrije verkeer van burgers in de Europese ruimte en een klein eiland zoals São Jorge benadeelt.

Is de Commissie gezien het voorafgaande niet van mening dat een juiste interpretatie van het Verdrag moet leiden tot de vrije toekenning van regionale communautaire steun van het Europees Sociaal Fonds aan de burgers die niet van de Azoren afkomstig zijn, voorzover de opleidingen in de autonome regio worden gegeven en duidelijk gericht zijn op inwoners van de autonome regio?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(23 april 2003)

De steun van de Europese Gemeenschap, die door het Europees Sociaal Fonds gegeven wordt, heeft onder andere tot doel om de economische en sociale samenhang te versterken en beoogt de verschillen in ontwikkelingniveau tussen de verschillende regio's te verkleinen.

In dit verband is de Commissie van mening dat de steun voor de opleiding van jongeren aan de plaatselijke school voor beroepsonderwijs van het eiland São Jorge, die door het Europees Sociaal Fonds (ESF) gefinancierd wordt, de bewoners van de Regio ten goede moet komen, onafhankelijk van hun plaats van herkomst.

De eindbegunstigden van subsidies van de Gemeenschap in de Região Autónoma dos Açores moeten dan ook een bewijsstuk overleggen dat ze in de Regio woonachtig zijn. Bij dit voorschrift is geen sprake van discriminatie op grond van nationaliteit, aangezien de eis dat er bewijsstukken moeten worden overgelegd dat men woonachtig is in de regio voor alle personen geldt, of het nu om Portugezen of om mensen uit andere landen van herkomst gaat.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0083/03

van Carlos Bautista Ojeda (Verts/ALE) aan de Raad

(23 januari 2003)

Betreft: Beleid van de Europese Unie tegenover Marokko

Andalusië is een van de regio's van de Europese Unie met de hoogste werkloosheid. Is de Raad er zich van bewust dat alle onderhandelingen die hij in de afgelopen jaren met Marokko heeft

gevoerd over de meest uiteenlopende thema's als landbouw, visvangst, diplomatieke betrekkingen, immigratie of drugshandel, op de een of andere manier rechtstreekse gevolgen hebben voor Andalusië, op economisch of sociaal vlak, of voor het imago van deze regio in de rest van de wereld?

Acht de Raad het niet noodzakelijk dat de EU in deze concrete gevallen de bevoegde instanties en de Andalusische regering over de onderhandelingen raadpleegt, of tenminste van hun mening op de hoogte is?

Kent de Raad de politieke situatie in Andalusië? Weet hij dat er in Spanje voortdurende onenigheid heerst tussen de regeringen van de autonome gewesten en de federale regering? Beseft de Raad wel dat veel van zijn beslissingen de politieke kloof tussen beide administraties nog meer verdiepen en nu al een rechtstreekse negatieve invloed hebben op de ontwikkeling en de economie van Andalusië? Ziet de Raad niet dat veel van zijn beslissingen een negatieve uitwerking hebben op de ontwikkeling van een van de regio's met de hoogste werkloosheidscijfers in de EU?

Ik zou het op prijs stellen indien de Raad zich bij de beantwoording van deze vragen niet beroept op het ontbreken van bevoegdheden van de Europese Unie op dit vlak of aanvoert dat het de lidstaten zijn die bevoegd zijn voor de betrekkingen met hun regio's. De zeven en een halve miljoen inwoners van Andalusië, van Europa, zijn het beu om als wisselgeld te worden gebruikt in de onderhandelingen over landbouw en visserij die de EU met Marokko voert.

Antwoord

(8 mei 2003)

De Raad kan slechts bevestigen dat hij niet bevoegd is een oordeel te vellen over de mate waarin de lidstaten, wanneer zij in de Raad onderhandelingen voeren, rekening houden met regionale of andere belangen.

Meer in het algemeen wenst de Raad, wat betreft de betrekkingen op het niveau van de Europese Unie, te memoreren dat de stem van de regio's met name tot uiting wordt gebracht in het Comité van de regio's waarin, zo tekent de Raad aan, Andalusië wordt vertegenwoordigd door zijn minister-president en door zijn directeur-generaal voor Europese Zaken en Externe Samenwerking.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0388/03

van Markus Ferber (PPE-DE) aan de Commissie

(13 februari 2003)

Betreft: Benoeming van Morten Jung-Olsen tot afdelingshoofd en hoofdonderhandelaar voor Bulgarije

1. Klopt het dat de huidige Commissaris voor uitbreiding, Günter Verheugen, Morten Jung-Olsen heeft benoemd tot afdelingshoofd en hoofdonderhandelaar voor Bulgarije?

2. Is het juist dat de heer Olsen wegens vermeende medewerking aan de binnenlandse veiligheidsdienst (Stasi) van de voormalige DDR in Denemarken in voorarrest heeft gezeten?

3. Zo ja, welk standpunt neemt de Commissie hierover in?

4. Heeft de Commissie een algemeen standpunt ten aanzien van medewerkers die vroeger voor geheime diensten hebben gewerkt?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(31 maart 2003)

1. De heer Morten Jung-Olsen is geheel in overeenstemming met de bestaande regels betreffende benoemingen in november 2001 aangesteld als hoofd van de eenheid C/1 Bulgarije van het directoraat-generaal Uitbreiding (ELARG).

Hij is aangesteld door de directeur-generaal Uitbreiding, overeenkomstig de gedecentraliseerde procedure inzake de selectie en aanstelling van hoofden van eenheid, die in de Commissie sinds april 2001 van kracht is en die bepaalt dat de betreffende directeur-generaal het tot aanstelling bevoegde gezag is.

2. De heer Jung-Olsen is vrijgesproken van elke tegen hem geuite aantijging. Zoals het geachte parlementslid ongetwijfeld weet, is het een democratische grondregel dat arrestatie geen vermoeden van schuld inhoudt en dat bij vrijspraak door het gerecht de naam van een persoon wordt gezuiverd.

3. De Commissie heeft het volste vertrouwen in de heer Jung-Olsen.

4. Artikel 27 van het Statuut bepaalt dat aanwerving erop gericht dient te zijn, de instelling de medewerking te verzekeren van ambtenaren die uit een oogpunt van bekwaamheid, prestatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen voldoen (). Daarom moeten ambtenaren, wanneer ze in dienst treden, onder andere, de nodige referenties overleggen, die over het algemeen worden verstrekt door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarvan hij of zij onderdaan is. De aanwerving gaat niet door als de persoon in kwestie deze referenties niet kan overleggen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1363/03

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(10 april 2003)

Betreft: Het wenende water

1. Hoeveel bedragen de productiekosten van het stripverhaal Het wenende water dat onlangs verschenen is?

2. Waar is dat stripverhaal verspreid? Waar wordt het uiteindelijk verspreid?

3. Welk doel wordt ermee nagestreefd?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(25 april 2003)

Het geachte parlementslid zou alle informatie over de strip Het wenende water rechtstreeks moeten inwinnen bij het directoraat-generaal Voorlichting en public relations van het Secretariaat-generaal van het Parlement.

Het Publicatiebureau heeft immers alleen het druk- en bindwerk van de strip in kwestie uitgevoerd en dit voor rekening van het Parlement.

1. Het Publicatiebureau weet niet wat de totale productiekosten van de publicatie bedragen.

2. De geproduceerde exemplaren zijn aan de diensten van de opdrachtgever geleverd.

3. Het Publicatiebureau kan op de derde vraag van het geachte parlementslid geen antwoord geven.