SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4037/97 van Joaquín Sisó Cruellas (PPE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Schurft bij schapen

Er bestaat mogelijk verband tussen de runderencefalopathie ofwel gekkekoeienziekte en de schapenkwaal die bekendstaat als schurft of "bibberatie¨. Dit verband zou het nodig kunnen maken om voorzorgsmaatregelen te treffen. Het woord schurft wijst op "jeuken¨ als het meest in het oog springende symptoom van deze ziekte. Schurft wordt gekenmerkt door een intens jeuken, een geleidelijke motorische incoördinatie, verlamming en uiteindelijk de dood ten gevolge hebbend. Deze ziekte is actueel geworden sinds de gekkekoeienziekte zich voordoet die voor de mens besmettelijk is. Beide ziekten worden immers veroorzaakt door een niet-conventionele agens waar zowel mens als dier aan kan lijden. De voornaamste infectiehaard is te vinden bij dieren die afkomstig zijn uit veestapels die geïnfecteerd zijn door direct contact of door overdracht van hun ouders. Schurft ontwikkelt zich heel langzaam, binnen een periode van 2-10 maanden. Het is een kwaal die geleidelijk toeneemt en dodelijke gevolgen heeft. De dieren die worden aangestoken, zijn meer dan een jaar oud, vooral tussen de twee en vier jaar. Zij vertonen een opvallend verlies aan wol. De verwondingen doen zich voor aan de kop, net als bij gekke koeien. Er bestaat nog geen behandeling en evenmin zijn er speciale vaccins, waardoor alle aangestoken dieren en hun nakomelingen moeten worden geslacht.

Gelet op de enorme impact op de gehele Europese samenleving van de gekkekoeienziekte luidt de vraag:

- Heeft de Commissie onderzoek verricht om er achter te komen welke gevolgen schurft heeft voor de Europese schapenteelt? Zo ja, wat waren daarvan de resultaten? En, zo nee, is zij van plan een dergelijk onderzoek in te stellen?

- Welke voorzorgsmaatregelen zijn in de maak om te voorkomen dat deze ziekte verwordt tot een "gekkeschapenziekte¨?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (17 februari 1998)

De geachte afgevaardigde legt terecht een verband tussen boviene spongiforme encefalopathie (BSE) en scrapie, een spongiforme encefalopathie bij schapen en geiten. Beide behoren tot de groep ziekten die bekend staan als overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE's), en als een van de mogelijke oorzaken van het optreden van BSE bij runderen wordt genoemd het voederen met vlees- en beendermeel dat het scrapieagens bevat.

Scrapie bij schapen is al meer dan twee honderd jaar bekend en komt bijna overal in de wereld waar schapen worden gehouden voor. Desondanks is er geen bekend verband tussen scrapie en enige ziekte bij de mens. Bij wijze van proef is BSE echter overgedragen op schapen door ze te voederen met hersenmateriaal van met BSE besmette runderen, waardoor een klinisch op scrapie gelijkende ziekte is ontstaan. Ofschoon het voederen van schapen en geiten met van herkauwers afkomstige proteïne in de Gemeenschap sinds 1994 verboden is, bestaat er een geringe kans dat BSE bij schapen kan voorkomen en verkeerdelijk voor scrapie wordt aangezien.

Daarom heeft de Commissie hoog-risicoweefsels van schapen en geiten opgenomen in haar Beschikking van 30 juli 1997 houdende verbod, in verband met overdraagbare spongiforme encefalopathieën, op het gebruik van risicomateriaal ((PB L 216 van 8.8.1997. )).

Op grond van Richtlijn 91/68/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in schapen en geiten ((PB L 46 van 19.2.1991. )) is het verplicht de autoriteiten van de betrokken lidstaten in kennis te stellen van het vermoeden of het voorkomen van scrapie. De lidstaten kennen verschillende nationale voorschriften voor de surveillance van scrapie en de Commissie werkt op het ogenblik aan een voorstel voor communautaire regels inzake de surveillance van TSE's. Dit zal waarschijnlijk in de tweede helft van 1998 aan de Raad kunnen worden voorgelegd en zal, wanneer het wordt goedgekeurd, de door de geachte afgevaardigde bedoelde informatie verschaffen.