SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0590/98 van Sirkka-Liisa Anttila (ELDR) aan de Commissie (23 februari 1998)

Betreft: De fundamentele verschillen inzake levensmiddelencontrole tussen het ontsmettingssysteem van de VS en het EG-beginsel "van veld tot tafel¨

Momenteel wordt onderhandeld over de voorwaarden voor een overeenkomst tussen de Verenigde Staten en de Europese Unie over bepalingen inzake diergeneeskunde en gezondheidsbescherming. In de VS en de EU worden fundamenteel verschillende methoden toegepast om de gezondheid van de consumenten te beschermen. In de VS wordt uitsluitend het eindproduct gecontroleerd, terwijl de consument in de EU daadwerkelijk wordt beschermd door de hele productieketen "van veld tot tafel¨ te controleren. In de VS worden grote hoeveelheden antibiotica en hormonen gebruikt om het rendement van de op industriële leest geschoeide productie van landbouwhuisdieren te verhogen, terwijl de EU streeft naar een gevarieerde landbouwproductie die doelstellingen op het gebied van milieu, dierenbescherming en duurzame ontwikkeling, alsook controle van de hele productieketen van levensmiddelen verwezenlijkt, hetgeen uiteraard extra kosten met zich meebrengt.

Volgens mijn gegevens acht de Commissie het belangrijk dat deze "Veterinary Agreement¨ tussen VS en EU wordt goedgekeurd. Waarom? Zou de EU er, om haar consumenten te beschermen, niet op toe moeten zien dat de geïmporteerde levensmiddelen die in de EU te koop worden aangeboden voldoen aan dezelfde hoge normen voor kwaliteit, hygiëne en diergeneeskundige methoden die wij aan onze eigen levensmiddelenproductie stellen? Commissaris Fischler heeft op overtuigende wijze gesproken over de hoge kwaliteit van levensmiddelen en over bescherming van de gezondheid van de consument. Is het niet de taak van de Commissie de productienormen die de EU heeft gekozen en onze eigen uitgebreide controle te verdedigen? Het is thans zaak de EU-beginselen inzake consumenten- en milieubescherming geplaatst te krijgen op de agenda van de volgende WTO-onderhandelingsronde in 1999. Als de Commissie thans bovengenoemde "Veterinary Agreement¨ goedkeurt, geven wij de mogelijkheid prijs het EU-controlestelsel "van veld tot tafel¨ voor kwaliteitslevensmiddelen te verdedigen.

Is de Commissie voornemens van de handelspartners van de EU - bijvoorbeeld de VS - even complete systemen voor de controle van de gezondheid en de kwaliteit van levensmiddelen te eisen als die waarover de EU zelf beschikt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (30 maart 1998)

Sinds de Commissie in het midden van de jaren tachtig is begonnen vleesexporterende inrichtingen in de Verenigde Staten te inspecteren, zijn voor de handel problemen ontstaan omdat de Gemeenschap en de Verenigde Staten er op het vlak van gezondheidsmaatregelen verschillende opvattingen op na houden. Om deze handelsproblemen te verhelpen is in het begin van de jaren negentig onderhandeld over een overeenkomst ("Red Meat Agreement¨, "Overeenkomst Rood Vlees¨) die de Raad in oktober 1992 bij Besluit 93/158/EEC ((PB L 68 van 19.3.1993. )) heeft

goedgekeurd. Bij deze overeenkomst is erkend dat de regels van de VS en die van de Gemeenschap voor de volksgezondheid eigenlijk gelijkwaardige garanties bieden. De overeenkomst omvat technische oplossingen om de handel te kunnen voortzetten, en bevat de bepaling dat beide partijen zo snel mogelijk in overleg moeten treden om andere problemen betreffende de diergezondheid bij de handel in dieren en dierlijke producten aan te pakken.

Dit overleg heeft een nieuwe impuls gekregen toen op 1 januari 1995 de in het kader van de WTO gesloten Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen (de SFM-overeenkomst) in werking trad, waarvan artikel 4 de bepaling bevat dat leden de sanitaire maatregelen van andere leden, zelfs als die van de eigen maatregelen verschillen, als gelijkwaardig moeten beschouwen wanneer het exporterende land het importerende land objectief kan aantonen dat de maatregelen die het toepast, een adequaat niveau van sanitaire bescherming bereiken. In het genoemde artikel wordt van de leden ook geëist dat zij, wanneer daarom wordt verzocht, onderhandelingen beginnen met het oog op de sluiting van bilaterale en multilaterale overeenkomsten tot erkenning van de gelijkwaardigheid van gezondheidsmaatregelen.

De door het geachte Parlementslid bedoelde ontwerp-overeenkomst tussen de Verenigde Staten en de Gemeenschap die door de Commissie aan de Raad is toegezonden ((COM(97) 566 def. )), heeft betrekking op sanitaire maatregelen voor de handel in levende dieren en dierlijke producten. Bepalingen inzake residuen van geneesmiddelen (bijv. hormonen en antibiotica) vallen momenteel buiten de werkingssfeer van de ontwerp-overeenkomst. Dit aspect valt dus onder de handelswetgeving van de respectieve partijen.

De ontwerp-overeenkomst heeft tot doel de handel in levende dieren en dierlijke producten tussen de VS en de Gemeenschap te vergemakkelijken door een regeling in te stellen waarmee de gelijkwaardigheid, waar mogelijk, kan worden erkend, en door een kader vast te stellen om ook op andere gebieden naar gelijkwaardigheid te streven. Voor elke partij kan gelijkwaardigheid alleen worden erkend wanneer ten genoegen van deze partij is aangetoond dat de overeengekomen handelsvoorwaarden het door haar gekozen niveau van sanitaire bescherming halen. Het is hoe dan ook de importerende partij die bepaalt of de maatregelen van de exporterende partij haar niveau van sanitaire bescherming bereiken. De bepalingen van de ontwerp-overeenkomst laten de rechten van de partijen in het kader van de overeenkomsten van de WTO onverlet, maar de ontwerp-overeenkomst is er vooral op gericht voor beide partijen aanvaardbare oplossingen te vinden, en zodoende te voorkomen dat voor het handelsverkeer schadelijke geschillen zich verder ontwikkelen.

Er worden voorschriften vastgesteld voor de uitwisseling van informatie over aangelegenheden waarop de ontwerp-overeenkomst betrekking heeft, met inbegrip van specifieke voorschriften voor de melding van de uitbraak van ziekten. Voorts is een vrijwaringsclausule vastgesteld op grond waarvan elke partij eenzijdig dringende maatregelen kan nemen voor de bescherming van de gezondheid van mens en dier.

Er zij met nadruk op gewezen dat niets in deze ontwerp-overeenkomst een wijziging voor de basiswetgeving van de Gemeenschap meebrengt. Dergelijke wijzigingen moeten hoe dan ook door de Raad en het Parlement worden vastgesteld op grond van artikel 100A van het EG-Verdrag.

Tijdens zijn vergadering van 16 en 17 maart 1998 heeft de Raad de overeenkomst met eenparigheid van stemmen en met procedureel voorbehoud ten aanzien van de ondertekening ervan, goedgekeurd.