ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0719/01

van Frédérique Ries (ELDR) aan de Raad

(14 maart 2001)

Betreft: Naar het buitenland ontvoerde kinderen en het geval van de kinderen Limet/de Brouwer in Kenia

In 1994 verliet Marie de Brouwer, een Belgisch onderdaan, zonder haar man en drie kinderen België om in Kenia een nieuw leven te beginnen.

De zorg voor de drie kinderen werd toegekend aan de vader, Olivier Limet, hetgeen in 1997 is bevestigd door het Hof van Beroep in Brussel.

Sinds 9 augustus 1998 weigert mevrouw de Brouwer, die inmiddels de Keniaanse nationaliteit heeft verworven, de kinderen naar hun vader te laten terugkeren, en verhindert elk contact tussen de kinderen enerzijds en hun vader en naaste verwanten in België anderzijds.

De Belgische rechter heeft ten aanzien van mevrouw de Brouwer een internationaal arrestatie- en uitleveringsbevel wegens gijzelneming uitgevaardigd. Zij is tevens veroordeeld tot een gevangenisstraf.

De Keniaanse autoriteiten hebben via de procureur-generaal juridische bezwaren tegen het besluit van de Belgische rechtbanken kenbaar gemaakt en de kinderen onder toezicht van een Keniaanse rechtbank geplaatst.

De drie kinderen hebben hun vader sinds de zomer van 1998 niet meer gezien.

Zou dit geval bij ontmoetingen met Keniaanse ambtenaren op alle niveaus aan de orde kunnen worden gesteld en kan de Keniaanse autoriteiten worden verzocht alles in het werk te stellen om deze kwestie tot een voor alle betrokkenen bevredigend einde te brengen, dit in overeenstemming met het Verdrag inzake de rechten van het kind dat bepaalt dat elk kind dat van een of beide ouders gescheiden is, het recht heeft om rechtstreekse contacten met beide ouders te onderhouden?

Antwoord

(13 juli 2001)

De Raad deelt het geachte parlementslid mee dat het Verdrag van Den Haag van 25 oktober 1981 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen door de Europese Gemeenschap ondertekend noch bekrachtigd is. Evenmin heeft de Europese Gemeenschap bilaterale overeenkomsten met derde landen gesloten waarin de aspecten van de ontvoering van kinderen geregeld zijn.

Deze kwestie dient derhalve op het niveau van de geldende regelingen tussen de lidstaten en derde landen te worden bezien.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1550/01

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(28 mei 2001)

Betreft: Radarinstallatie op de berg Ypsari op Thasos

De dienst burgerluchtvaart en het Ministerie van Vervoer hebben besloten een radarinstallatie met een oppervlakte van 130 m2 te plaatsen op een omheind terrein van 3 000 m2 op de berg Ypsari op het eiland Thasos, die voorgesteld is voor het netwerk Natura 2000, hetgeen heeft geleid tot protesten van de burgemeester van Thasos en van de bewoners van het eiland tegen de aantasting van het milieu, de dreigende verdwijning van de beschermde planten en de gevaren door de elektromagnetische straling.

In hun klacht bij het openbaar ministerie in Kavalla melden de bewoners verschillende onregelmatigheden, bijvoorbeeld dat bij de uitvoering van het project de door de prefect gestelde milieuvoorwaarden niet in acht zijn genomen, de vereiste vergunning van de archeologische dienst niet is verkregen en de wetten op het gebied van de milieubescherming zijn overtreden.

Kan de Commissie met het oog op de bescherming van dit gebied met een bijzondere natuurlijke schoonheid de volgende vragen beantwoorden:

1. Zijn alternatieve oplossingen voor de radarinstallatie onderzocht?

2. Kan zij nagaan of de werkzaamheden op de Ypsari in overeenstemming zijn met de regelingen inzake de bescherming van het milieu, zoals richtlijn 92/43/EEG(1), en als dat niet het geval is, ingrijpen om de vestiging van de radarinstallatie te voorkomen en de locatie weer in ere te herstellen?

(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 juli 2001)

De berg Ypsari op het eiland Thassos vormt een gebied dat door de Griekse autoriteiten in het kader van de habitat-Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna is voorgesteld voor opname in het Europese ecologische netwerk Natura 2000. In dat verband moeten de nationale autoriteiten erover waken dat de daar ontplooide activiteiten de ecologische waarde van het gebied niet in het gedrang brengen.

De Commissie is niet in staat om het geachte parlementslid mede te delen of er onderzoek is verricht naar alternatieven voor het project in kwestie, aangezien een dergelijk onderzoek in de eerste plaats de bevoegdheid van de desbetreffende lidstaat is. Opdat de Commissie zich naar behoren zou kunnen buigen over de aangeklaagde feiten, verzoekt zij het geachte parlementslid evenwel om haar meer nauwkeurige gegevens te verstrekken betreffende de potentiële effecten van het relevante project op het genoemde Natura 2000-gebied.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0227/01

van Rosemarie Müller (PSE) aan de Commissie

(5 februari 2001)

Betreft: Vrij verkeer van gehandicapten

Gehandicaptenorganisaties bekritiseren het feit dat het recht van vrij verkeer en vrije keuze van de werkplek voor gehandicapten in de EU zeer wordt bemoeilijkt door bureaucratische hindernissen. Met name zijn er problemen bij de terugkeer naar het land van oorsprong, omdat daar de voorheen verleende en gedurende het verblijf in het buitenland onderbroken sociale uitkeringen alleen met moeizame nieuwe aanvragen weer kunnen worden verkregen.

Kan de Commissie derhalve meedelen:

1. of zij op de hoogte is van dergelijke juridische en bureaucratische hindernissen die het gehandicapten moeilijk maken hun recht van vrij verkeer uit te oefenen,

2. of zij mogelijkheden ziet iets hieraan te doen,

3. of zij overweegt wetswijzigingen voor te stellen, om dergelijke problemen uit de weg te ruimen en zo ja, wanneer een wetsvoorstel kan worden verwacht?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(21 maart 2001)

De Commissie heeft geen klachten ontvangen over juridische en bureaucratische hindernissen die het gehandicapten moeilijk maken hun recht van vrij verkeer of hun recht van vrije keuze van arbeidsplaats in de Gemeenschap uit te oefenen.

Als de geachte afgevaardigde informatie over specifieke gevallen heeft, wordt zij verzocht deze aan de Commissie mee te delen. Dit zou een onderzoek mogelijk maken om na te gaan of een inbreuk op het Gemeenschapsrecht heeft plaatsgevonden, zodat eventueel kan worden vastgesteld welke maatregelen moeten worden genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0263/01 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Raad. Volgrecht.



Publicatieblad Nr. 340 E van 04/12/2001 blz. 0016 - 0016



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0263/01 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Raad (14 februari 2001) Betreft: Volgrecht Hoe moet in het kader van de ontwerprichtlijn inzake het volgrecht de verkoopprijs exclusief belasting worden berekend bij een doorverkoop waarbij personen betrokken zijn die onder twee of meer nationale BTW- en/of omzetbelastingstelsels vallen? Volgens welke methode wordt het recht berekend, indien er nog overeenstemming moet worden bereikt over de regels voor de fiscale behandeling met betrekking tot BTW/omzetbelasting? Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0257/01, E-0259/01, E-0261/01 en E-0263/01 (13 juli 2001) De vragen van het geachte parlementslid betreffen aangelegenheden die ressorteren onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten. Antwoorden zullen dus afhangen van de maatregelen die de lidstaten uitvaardigen wanneer zij uitvoering geven aan de richtlijn betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk; ook andere bepalingen uit de nationale wetgeving zijn in dezen relevant.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0133/01

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(31 januari 2001)

Betreft: Programma's om de nationale vraag te beïnvloeden

Is de Commissie op de hoogte van programma's die in de lidstaten van de eurozone ten uitvoer worden gelegd om op nationaal niveau de vraag te beïnvloeden teneinde te ontkomen aan de volledige consequenties van een rentevoet en een wisselkoers die alleen voor de eurozone als geheel gelden?

Kan zij die programma's, zo deze bestaan, beschrijven?

Ziet de Commissie eventuele juridische of andere bezwaren tegen:

a) variabele kapitaalheffingen in de banksector als tegenwicht tegen de grotere risico's die verbonden zijn aan bijvoorbeeld leningen voor onroerend goed;

b) variabele belastingvoordelen of variabele verplichte bijdragen aan pensioenfondsen, afhankelijk van de conjuncturele situatie van de economie;

c) heffingen over of belastingvrijstellingen voor rentebetalingen op het grondgebied van een lidstaat, afhankelijk van de prognoses betreffende de conjunctuur?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(17 mei 2001)

In de banksector gelden minimale kapitaalvereisten om de risico's voor het financieel systeem te kunnen opvangen; deze zijn vastgesteld bij richtlijn. De nationale autoriteiten kunnen hogere eisen stellen om het stelsel te beschermen tegen hogere risico's. Als dergelijke hogere eisen worden ingevoerd om de groei van de vraag te beïnvloeden, kan dat echter worden geïnterpreteerd als strijdig met de bepalingen van het EG-Verdrag met betrekking tot het vrij verkeer van kapitaal in de grensoverschrijdende verlening van financiële diensten. Dergelijke barrières moeten worden gemotiveerd volgens de desbetreffende bepalingen van het EG-Verdrag.

Volgens het subsidiariteitsbeginsel staat het de lidstaten vrij de parameters van hun pensioenstelsels te bepalen, ook de mogelijke variatie van de pensioenbijdragen, zolang zij op een niet-discriminerende manier worden toegepast. In het verleden zijn enkele voorbeelden aan te wijzen van regeringen die de arbeidskosten per eenheid product hebben verlaagd door vermindering van de indirecte arbeidskosten, met als gevolg een depreciatie van de reële wisselkoers (het geachte parlementslid gelieve kennis te nemen van een bijlage die rechtstreeks aan hem en het secretariaat van het Parlement wordt gezonden). Dergelijke belastingmaatregelen worden echter over het algemeen om structurele en niet om conjuncturele redenen genomen.

Hoewel de lidstaten vrij hun eigen belastingstructuur kunnen vaststellen zolang daarbij niet wordt gediscrimineerd, zou het zeer moeilijk zijn de belasting op rente te doen variëren met de stand van de conjunctuur. Gezien de tijdsverschillen die zich hierbij voordoen kan wijziging van de belasting op rente om conjuncturele redenen een verstorend effect hebben op de financiële markten.

Bovendien moet een belastingverlichting, bijvoorbeeld op hypotheekaflossingen, als een structurele maatregel worden beschouwd. Verandering ervan om conjuncturele redenen kan een verstorend effect hebben op de beslissingen van de particuliere sector, die gebaseerd zijn op langetermijnfactoren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0850/01

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(22 maart 2001)

Betreft: Voorafgaande mededeling van fiscale beleidsmaatregelen

Is de Commissie van mening dat de ministers van Financiën van de lidstaten haar op de hoogte moeten brengen van de voorgenomen fiscale beleidsmaatregelen voordat ze daadwerkelijk getroffen worden, en zo ja, waarom?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(20 juni 2001)

In haar mededeling over de verbetering van de coördinatie van het economische beleid in het eurogebied(1) heeft de Commissie voorgesteld dat het beginsel van voorlichting vooraf van andere leden van het eurogebied en de Commissie, alvorens een maatregel inzake economisch beleid te nemen, deel moet uitmaken van een reeks gedragsregels die in bedoelde mededeling zijn uiteengezet.

Bedoelde informatie vooraf moet plaatsvinden in het kader van de Eurogroep dan wel in het kader van de werkgroep van de Eurogroep van het Economisch en Financieel Comité, en moet de autoriteiten van de bevoegde lidstaten op de hoogte stellen van de reacties of de boodschappen, en wel voor de afronding van de maatregel die wordt genomen.

Ook moeten de hoofdpunten van de stabiliteitsprogramma's aan de Commissie worden toegezonden alvorens zij door de lidstaten worden goedgekeurd.

De Commissie heeft er via haar mededeling willen op wijzen dat het beginsel dat de lidstaten vooraf de Eurogroep en de Commissie op de hoogte moeten stellen van de voorgestelde fiscale beleidsmaatregelen voordat deze worden genomen, zeker van belang is aangezien een en ander de mogelijkheid biedt om het nationaal beleid te beoordelen in het licht van de economische situatie binnen het eurogebied als geheel, alsook na te gaan welke de gevolgen zijn voor andere deelnemers aan de Europese Monetaire Unie (EMU).

(1) COM(2001) 82 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1254/01

van María Sornosa Martínez (PSE) en María Rodríguez Ramos (PSE) aan de Commissie

(26 april 2001)

Betreft: Gebruik van gedroogde alfalfa als diervoeder

Nu diermeel in verband met de BSE-ziekte is verboden, lijkt gedroogde alfalfa een zeer gunstig alternatief diervoeder. Een hogere productie van dit type diervoeder, waarvan nu jaarlijks 5 miljoen ton worden verbouwd, zou het voordeel bieden dat de ingevoerde hoeveelheid transgene soja niet hoeft te stijgen.

Volgens de CIDE (Europese Vereniging van Groenvoeder-Drogerijen) is alfalfa te verkiezen boven soja wegens de hogere voedingswaarde, de economische rentabiliteit, milieu-eigenschappen en de gemakkelijke traceerbaarheid.

Welke mening heeft de Commissie over het gebruik van alfalfa als alternatief diervoeder voor diermeel?

Zou de Commissie bereid zijn deze sector meer steun te verlenen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(15 juni 2001)

Het geachte parlementslid gelieve kennis te nemen van de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Parlement over de opties om de teelt van eiwithoudende gewassen in de EU te bevorderen(1), welke mededeling is gebaseerd op een werkdocument(2). De voordelen van kunstmatig gedroogde luzerne uit het oogpunt van de landbouw en de diervoeding moeten worden erkend, maar tevens moet erop worden gewezen dat meer steun tot extra uitgaven zou leiden en dat de gemiddelde alternatieve kosten per extra ton sojaschrootequivalent tamelijk hoog lijken.

(1) COM(2001) 148 def.

(2) SEC(2001) 431.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0391/01

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(15 februari 2001)

Betreft: FYROM/Griekenland: Milieuschade Dojranmeer

Het waterpeil van het Dojranmeer (in het grensgebied van FYROM en Griekenland) is de afgelopen 20 jaar drastisch gedaald (5-8 meter). Volgens deskundigen en ook bewoners wordt aan de Griekse kant teveel water voor irrigatie uit het meer gepompt. In diverse publicaties wordt reeds sinds de jaren '80 op dit probleem gewezen. Hoe groot de milieuschade is valt op dit moment niet in te schatten.

1. Bestaat er een overeenkomst tussen FYROM en Griekenland over het gebruik van water uit het Dojranmeer?

2. Omvat deze overeenkomst ook milieuaspecten en worden er op het waterpeil van het meer gebaseerde quota voor het watergebruik genoemd?

3. Op welke manier wordt de reeds vast te stellen milieuschade hersteld?

Antwoord van Mevr. Wallström namens de Commissie

(3 april 2001)

De Commissie heeft geen mededeling van de Griekse regering ontvangen over het bestaan van een bilaterale overeenkomst met de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië over het gebruik van water uit het Dojranmeer.

In het kader van het PHARE CBC (grensoverschrijdende samenwerking) programma heeft de Commissie een studie gefinancierd waarin voor het Dojranmeer een eerste diagnose wordt gesteld. In de studie, die zal worden gevolgd door een studie over de technische aspecten, wordt aangegeven wat de oorzaak is van het sterk verlaagde waterpeil in het meer, en worden herstelmaatregelen voorgesteld in het kader van een beheersplan voor het meer.

Er bestaat op het ogenblik nog geen specifiek, door de Structuurfondsen medegefinancierd plan voor het Dojranmeer, dat herstel van eventuele milieuschade beoogt. Beide landen hebben wel blijk van belangstelling gegeven voor zo'n project in het kader van voornoemd PHARE CBC programma.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0868/01

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(22 maart 2001)

Betreft: Bezoeken van Taiwanese ambtenaren aan de EU

Kan de Commissie bevestigen dat het EU-beleid is geen Taiwanese ambtenaren uit te nodigen voor een bezoek aan een EU-lidstaat? Wanneer dit waar is, kan de Commissie onthullen wie hiertoe het besluit heeft genomen?

Kan de Commissie bovendien uitleggen waarom een dergelijk besluit is genomen en nog steeds van kracht is, want Taiwan is een sterke democratie met vriendschapsbanden met de EU, terwijl de Volksrepubliek China herhaaldelijk kritiek heeft gekregen wegens haar schendingen van de mensenrechten?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(15 mei 2001)

Het behoort niet tot het beleid van de Unie om Taiwanese regeringsfunctionarissen reisvisa te ontzeggen.

Krachtens Verordening (EG) nr. 574/1999 van de Raad van 12 maart 1999 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen van de lidstaten in het bezit moeten zijn van een visum(1), moeten Taiwanese burgers die naar de lidstaten reizen een inreisvisum bezitten.

De nieuwe Verordening van de Raad (EG) nr. 539/2001 van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld(2), die Verordening nr. 574/1999 vervangt, is op 10 april 2001 in werking getreden. De nieuwe onderhandeling, die de visumplicht voor Taiwanese burgers handhaaft, wordt niet toegepast door Ierland en het Verenigd Koninkrijk, die hun beleid ter zake desgewenst mogen aanpassen.

Wat de lidstaten betreft die het Schengen-acquis toepassen(3), worden de besluiten betreffende het verlenen van individuele visa voor verblijven van korte duur genomen in overeenstemming met de bepalingen van de Schengen-overeenkomst en de gemeenschappelijke visuminstructies. Deze bepalingen verlangen een individuele beoordeling van iedere aanvraag. De consulaire diensten moeten met name onderzoeken of de aanvrager aan de voorwaarden voor toegang voldoet zoals vastgelegd is door het Schengen-verdrag (de aanvrager moet bijvoorbeeld in het bezit zijn van een geldig reisdocument en over voldoende middelen van bestaan beschikken; hij mag geen persoon zijn waarvoor een inreisverbod geldt of die beschouwd wordt iemand te zijn die de openbare orde, de openbare veiligheid of de internationale betrekkingen van een lidstaat die de Overeenkomst toepast in gevaar kan brengen).

Het is mogelijk dat er besluiten zijn genomen om visa te weigeren voor Taiwanese burgers, tezamen met besluiten betreffende onderdanen van andere derde landen, in gevallen waarin niet aan de hierboven genoemde voorwaarden was voldaan.

Er zij bovendien op gewezen dat een Schengen-visum geldig is voor alle lidstaten (Ierland en het Verenigd Koninkrijk uitgezonderd), alsook voor IJsland en Noorwegen.

(1) PB L 72 van 18.3.1999.

(2) PB L 81 van 21.3.2001.

(3) Alle lidstaten, met uitzondering van Ierland en het Verenigd Koninkrijk.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0156/01

van Jean-Maurice Dehousse (PSE) aan de Commissie

(31 januari 2001)

Betreft: Gevolgen van de concentratiegolf in de luchtvaartsector

In de luchtvaartsector heeft zich de laatste dagen een nieuwe concentratiegolf voorgedaan: Trans World Airlines is opgeslokt door American Airlines en U.S. Airlines is opgesplitst tussen American Airlines en United Airlines. In de pers stond te lezen dat de Commissie op 12 januari j.l. onder voorwaarden akkoord is gegaan met deze concentratie.

1. Zal deze concentratiebeweging effect hebben op de transatlantische markt, alsmede op de Europese markt?

2. Wat zullen in dat geval de gevolgen zijn?

3. Moet een soortgelijke ontwikkeling worden verwacht bij de Europese maatschappijen?

4. Wat zijn de gevolgen voor de maatschappijen die gelieerd zijn met de hoofdrolspelers van deze transacties (zoals de zes Europese maatschappijen die gelieerd zijn met United Airlines via Star Alliance)?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(29 maart 2001)

1., 2. en 4. Zoals het geachte parlementslid opmerkt, is de luchtvaart naar de Verenigde Staten onlangs inderdaad gekenmerkt door twee concentraties: enerzijds de overname van US Airways door United Airlines en anderzijds de overname van Trans World Airlines (TWA) door American Airlines.

Als de omzetten bij dergelijke transacties voldoen aan de drempels die zijn vervat in Verordening nr. 4064/89/EEG van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen(1), is krachtens het communautaire mededingingsrecht voorafgaande toestemming van de Commissie vereist.

Aldus is de overname van US Airways door United Airlines volgens de regels aangemeld bij de Commissie, die ze op 12 januari 2001 (onder bepaalde voorwaarden) heeft goedgekeurd. Voor meer informatie over deze transactie zij verwezen naar de tekst van het door de Commissie genomen beschikking (zaak COMP/M.2041 United Airlines/US Airways) die op Internet is gepubliceerd(2).

Wat de effecten betreft op bepaalde transatlantische markten of op de Star Alliance, zij met name gewezen op de punten 35-73 van de beschikking.

De overname van TWA door American Airlines is daarentegen niet bij de Commissie aangemeld, aangezien de omzetten niet lijken te voldoen aan de in verordening vastgestelde drempels.

3. Tot op heden is de Commissie niet in kennis gesteld van enige vergelijkbare beweging wat betreft de Europese luchtvaartmaatschappijen.

(1) PB L 395 van 30.12.1989 gewijzigd door Verordening (EG) nr. 1310/97 van de Raad van 30 juni 1997, PB L 180 van 9.7.1997.

(2) http://europa.eu.int/comm/competition/mergers/cases/decisions/m2041_en.pdf.