ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2706/99

van Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: Visserij: FIOV en het VK

Kan de Commissie statistieken overleggen over de beschikbaarheid van kredieten krachtens het FIOV voor het VK in 1998 en 1999, en over het gebruik hiervan, met specificaties over niet-gebruikte bedragen?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2705/99 en E-2706/99

(22 februari 2000)

Een lidstaat kan, in het kader van de verordeningen betreffende de Structuurfondsen, besluiten door de Gemeenschap voor een bepaald programma toegewezen kredieten een nieuwe bestemming te geven voor een ander programma of in het kader van een ander fonds in de lidstaat. Ook kan een lidstaat kredieten geheel of gedeeltelijk teruggeven aan de Commissie opdat zij deze zo nodig kan toewijzen aan een andere lidstaat of voor andere doeleinden kan aanwenden. Vele lidstaten hebben reeds van een of meerdere van deze mogelijkheden gebruik gemaakt.

De voor de periode 1994-1999 in het financieringsinstrument voor de oriëntatie van de visserij (FIOV) aan het Verenigd Koninkrijk toegewezen kredieten beliepen in totaal 128,14 miljoen euro. In 1999 is dit bedrag op verzoek van de Britse autoriteiten met 25,25 miljoen verlaagd, hoofdzakelijk omdat minder financiële middelen nodig bleken voor een maatregel inzake het uit de vaart nemen van vissersschepen. Het door het Verenigd Koninkrijk weer beschikbaar gestelde bedrag is niet toegewezen aan een andere lidstaat, maar aangewend om de Gemeenschapsbegroting voor 1999 in evenwicht te brengen.

In totaal is in 1998 en 1999 uit hoofde van het FIOV aan het Verenigd Koninkrijk (voor alle programma's van doelstellingen 1 en 5a) respectievelijk 14,5 en 41,2 miljoen toegewezen. De toegewezen bedragen zijn volledig aangewend.

Er zij nadrukkelijk op gewezen dat de bedragen van de toewijzingen voor maatregelen in het kader van een programma slechts indicatief zijn en dat het normaal is dat de toegewezen bedragen onder invloed van de omstandigheden van tijd tot tijd worden herzien.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2652/99

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: Betrouwbaarheid van airbags

In de richtlijnen 96/27/EG(1) en 96/79/EG(2) (in werking getreden op 1 oktober 1999) zijn voorwaarden en eisen op het gebied van verkeersveiligheid en ongevallenpreventie opgenomen, onder meer ten aanzien van de beoordeling van de prestaties van airbags.

Kan de Commissie zeggen:

1. in hoeverre de wetgevings- en niet-wetgevingsmaatregelen van de EU met het oog op de verbetering van de verkeersveiligheid voor de periode 1997-2001 al zijn uitgevoerd;

2. of zij op grond van de gegevens over verkeersveiligheid en ongevallenpreventie waarover zij momenteel beschikt een definitief oordeel kan geven over de betrouwbaarheid van de bestaande airbagsystemen?

(1) PB L 169 van 8.7.1996, blz. 1.

(2) PB L 18 van 21.1.1997, blz. 7.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 maart 2000)

In april 1997 heeft de Commissie een mededeling ingediend voor een grotere verkeersveiligheid in de Gemeenschap(1) met een gedetailleerd actieprogramma voor de periode 1997-2001.

Ingevolge suggesties van het Parlement en de Raad werkt de Commissie aan een nieuwe mededeling met een voortgangsrapport over het actieprogramma, waarin prioriteiten voor toekomstige maatregelen zijn vastgesteld. Hierover wordt momenteel overleg gepleegd binnen de Commissie en gehoopt wordt het document in de zeer nabije toekomst aan het Parlement en de Raad voor te kunnen leggen.

Met betrekking tot de betrouwbaarheid van airbags wordt het geachte parlementslid verwezen naar de twee typegoedkeuringsrichtlijnen inzake botsbestendigheid van auto's, Richtlijn 96/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1996 betreffende de bescherming van de inzittenden van motorvoertuigen bij zijdelingse botsingen en houdende wijziging van Richtlijn 70/156/EEG en Richtlijn 96/79/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de bescherming van de inzittenden van motorvoertuigen bij frontale botsingen en houdende wijziging van Richtlijn 70/156/EEG, die beide sinds oktober 1999 voor alle nieuwe auto's van kracht zijn. Om de proef te doorstaan, met name de frontale botsproef tegen een excentrisch geplaatst vervormbaar blok met een snelheid van 56 kilometer per uur, vormen airbags voor bestuurders en inzittenden doeltreffende technologieën.

In de richtlijnen is evenwel niet uitdrukkelijk bepaald dat airbags moeten zijn aangebracht en zijn er geen specifieke eisen inzake de prestaties daarvan vastgelegd. Bepaald is wel dat de door de vertraging uitgeoefende krachten op antropometrische proefpoppen worden gemeten, waarbij airbags worden gebruikt om de botsingsenergie binnen grenzen te houden waarbinnen nog overlevingskansen bestaan.

In de toekomst zal de industrie ongetwijfeld nog betere botsbestendige constructies ontwikkelen en dat zal tot verdere ontwikkeling van airbags leiden, misschien intelligente airbags en beveiligingssystemen die geactiveerd worden nog voor de eigenlijke schok plaatsvindt, en ook systemen die rekening houden met de leeftijd en de gestalte van de inzittende.

(1) COM(97) 131 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2541/99

van Mario Mantovani (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 1999)

Betreft: Vaststelling prijzen geneesmiddelen in Italië

Bij de Europese Commissie is een reeks klachten binnengekomen over het geneesmiddelenbeleid in Italië, en met name over de economische en sociale gevolgen van de regelgeving die de nationale gezondheidsdienst (Servizio Sanitario Nazionale) via haar prijsvoorschriften oplegt.

De Commissie heeft de Italiaanse regering reeds in februari 1996 een ingebrekestelling toegestuurd en haar op 9 september 1998 een met redenen omkleed advies doen toekomen waarin zij haar gelast zich te conformeren aan de Europese mededingingsregels en verklaart dat de uitgevaardigde criteria voor de vaststelling van de prijzen van geneesmiddelen (met name artikel 36 van wet nr. 449/97 en het besluit van het CIPE (Interministerieel Comité voor economische planning)), op grond waarvan een prijsaanpassing over de te lang geoordeelde periode van zes jaar kan worden gespreid, onjuist zijn.

Deze zijn immers in strijd met de communautaire wetgeving, aangezien het de importeur in bepaalde gevallen onmogelijk wordt gemaakt de kostprijs van het product te dekken, waardoor de import direct of indirect wordt belemmerd en het moeilijk wordt bepaalde fundamentele geneesmiddelen op de Italiaanse markt te verkrijgen.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om ervoor te zorgen dat Italië zich aan de Europese mededingingsregels houdt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(12 januari 2000)

In aansluiting op het met redenen omklede advies dat in september 1999 door de Commissie werd uitgebracht in het kader van de inbreukprocedure krachtens artikel 28 van het EG-Verdrag (ex artikel 30), waarnaar het geachte parlementslid verwijst, heeft de Italiaanse overheid te kennen gegeven de dialoog terzake te willen voortzetten. Ook hebben de betrokken ministeries een voorstel tot wijziging van de desbetreffende regelgeving bij de Commissie ingediend. Deze wijziging, die nog door diverse nationale autoriteiten moet worden goedgekeurd, heeft tot gevolg dat de handelsbelemmering die aanleiding gaf tot de inbreukprocedure, wegvalt, terwijl toch rekening wordt gehouden met de budgettaire eisen, die ten gronde liggen aan deze betwiste maatregel die deel uitmaakt van het sociale-zekerheidsstelsel. Gezien de initiatieven die de Italiaanse overheid heeft genomen, zal de Commissie pas wanneer ze de definitieve tekst heeft ontvangen nagaan of deze zaak aanhangig moet worden gemaakt bij het Hof van Justitie.

Daar de voorgestelde wijzigingen nog niet definitief zijn, kan de Commissie geen nauwkeuriger informatie verstrekken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2757/99

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Administratieve vereenvoudiging

Op 29 april 1999 heeft de Commissie bij de Raad een actieplan ingediend dat kan rekenen op steun van de lidstaten en bedoeld is om de administratieve rompslomp voor bedrijven te vergemakkelijken en onnodige lasten weg te nemen die de concurrentiepositie van Europese bedrijven schaden.

Kan de Commissie iets meedelen over de reacties die het initiatief van de Commissie heeft uitgelokt in de verschillende lidstaten? Welke concrete maatregelen hebben deze genomen om de concurrentiepositie van ondernemingen te verbeteren?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(25 februari 2000)

Het op 29 april 1999 door de lidstaten goedgekeurde actieplan ter bevordering van de ondernemingsgeest en het concurrentievermogen vermeldt inderdaad dat de Commissie periodiek verslag uitbrengt over de geboekte vooruitgang.

Aangezien Commissie en lidstaten volop bezig zijn met de uitvoering van het actieplan, kan de Commissie vóór de raadszitting die eind 2000 tijdens het Franse voorzitterschap zal plaatsvinden, geen verslag uitbrengen. Het is daarom nog te vroeg voor een eerste evaluatie. Niettemin legt de Commissie momenteel in samenwerking met de diverse lidstaten bilaterale contacten om toe te zien op de correcte uitvoering van de goedgekeurde maatregelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2727/99

van Ulpu Iivari (PSE) aan de Raad

(13 januari 2000)

Betreft: Recht van EU-burgers om in een andere lidstaat hun eigen auto te gebruiken

Tot de fundamentele rechten van de EU-burgers behoort het recht van vrij verkeer en verblijf in de lidstaten van de Unie. Zo verblijven veel gepensioneerden uit de Noordse landen voor langere tijd tijdelijk in andere lidstaten. Velen van hen willen hun in eigen land geregistreerde auto gebruiken. De nationale wetgeving van veel lidstaten beperkt echter de tijd gedurende welke een in een andere lidstaat geregistreerde auto mag worden gebruikt.

Denkt de Raad maatregelen te nemen, opdat onderdanen van het ene EU-land bij verblijf in een andere lidstaat zelf hun in eigen land geregisteerde auto kunnen gebruiken?

Antwoord

(10/11 april 2000)

1. Krachtens het Verdrag kan alleen de Commissie voorstellen doen om de huidige situatie te wijzigen. Tot op heden heeft de Commissie geen voorstel in die zin voorgelegd en volgens de informatie waarover de Raad beschikt staat momenteel geen voorstel betreffende de regulering van het wegverkeer op stapel. In dit stadium kan de Raad in dezen derhalve niets ondernemen.

2. Wat betreft de belastingen staat in Richtlijn 83/182/EEG over het tijdelijke gebruik van voertuigen, dat de lidstaten het tijdelijke gebruik van voertuigen, zonder dat er belasting wordt betaald, moeten toestaan voor een al dan niet ononderbroken duur van niet meer dan zes maanden per tijdvak van twaalf maanden.

3. Voorts laat de Raad het geachte parlementslid weten dat de Commissie op 16 februari 1998 een voorstel heeft aangenomen voor een richtlijn van de Raad betreffende de fiscale behandeling van personenauto's die definitief naar een andere lidstaat worden overgebracht in verband met een verandering van verblijfplaats, of tijdelijk worden gebruikt in een andere lidstaat dan die waar zij zijn geregistreerd. Dit voorstel wordt binnen de Raadsinstanties bestudeerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2407/99

van John McCartin (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 1999)

Betreft: Esperanto

Heeft de Commissie onderzoek gedaan naar het gebruik van Esperanto in de Unie? Is zij van mening dat Esperanto een rol kan spelen als instrument voor het creëren van samenhang tussen de huidige en de toekomstige lidstaten van de Europese Unie, en wordt er in de huidige talenregelingen van de EU aandacht besteed aan Esperanto?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(10 februari 2000)

De eerbiediging van de culturele en taalkundige verscheidenheid is een wezenlijk element van de opbouw van de Unie. Bijgevolg is de bevordering van een groter bewustzijn en meer begrip van de cultuur en de taal van de andere Europese burgers van bijzonder belang. Ook in de toekomst zal de taal een noodzakelijke schakel blijven bij het contact met anderen.

Esperanto maakt geen deel uit van de communautaire onderwijs- en beroepsopleidingsprogramma's. Deze programma's beogen de meertaligheid te bevorderen en alle talen in de Unie een gelijk statuut te verlenen. Er dient dus te worden gevarieerd met het onderwijs en het gebruik van de talen teneinde alle burgers toegang te verlenen tot de culturele rijkdom die in de taalkundige diversiteit van de Unie is geworteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2597/99

van Ari Vatanen (PPE-DE) aan de Commissie

(11 januari 2000)

Betreft: Het communautaire actieprogramma Jeugd

De Commissie heeft een voorstel ingediend voor een nieuw communautair actieprogramma Jeugd, waarvan het de bedoeling was dat het van start zou gaan begin 2000. Het voorgestelde programma heeft vooral betrekking op jongeren van 15 tot 25 jaar en sluit aan bij de programmatie van de eind 1999 aflopende jongerenprogramma's Jeugd voor Europa en Europees vrijwilligerswerk voor jongeren. Het Parlement heeft in tweede lezing voorgesteld het budget van het zevenjarenprogramma vast te leggen op 980 miljoen euro. De Raad gaat niet akkoord met het standpunt van het Parlement en is evenmin van plan nog dit jaar de bemiddelingsprocedure op te starten. In die omstandigheden kan over het programma niet tijdig vóór de jaarwisseling een beslissing worden genomen.

Hoe is de Commissie van plan te zorgen voor de continuïteit van de EU-jongerenprogramma's in de periode tussen het aflopen van de huidige programma's eind 1999 en het van start gaan van het nieuwe?

Hoe is de Commissie van plan te voorkomen dat het voorstel komt te vervallen en hoe wil ze ervoor zorgen dat over het programma snel een beslissing wordt genomen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(4 februari 2000)

Op dit ogenblik is er inzake het programma Jeugd tussen de Raad en het Parlement nog geen eindovereenstemming bereikt. De eerste vergadering van het bemiddelingscomité vond op 27 januari 2000 onder Portugees voorzitterschap plaats. De Commissie heeft er vertrouwen in dat het nieuwe programma uiteindelijk zal worden goedgekeurd. Indien de bemiddeling in de loop van het eerste kwartaal van 2000 succesvol wordt afgesloten, loopt de continuïteit van het programma geen gevaar.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2845/99

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Herstructurering van het Bureau voor humanitaire hulp van de Europese Gemeenschap

De structuur en de politieke en administratieve organisatie van het Bureau voor humanitaire hulp van de Europese Gemeenschap (ECHO) binnen de Europese Commissie zijn de laatste jaren herhaaldelijk gewijzigd. In de vorige Commissie viel het bureau onder de bevoegdheid van de commissaris voor humanitaire hulp en visserij. Op dit moment behoort het bureau tot de bevoegdheden van de commissaris voor ontwikkelingssamenwerking. In het Parlement vallen beide werkterreinen (ontwikkelingssamenwerking en humanitaire hulp) onder de bevoegdheden van de Commissie ontwikkelingssamenwerking.

Volgens bepaalde bronnen bestaan er plannen om de bevoegdheid voor de humanitaire hulp van ECHO toe te wijzen aan de hoge vertegenwoordiger van de EU voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid.

De huidige organisatiestructuur, waarbij ECHO behoort tot de bevoegdheden van de heer Nielsen, commissaris voor ontwikkelingssamenwerking, was het resultaat van een denkproces met als doel een zo groot mogelijke eenheid en coherentie in het optreden van de Unie op beide werkterreinen te bereiken. Wij zien dan ook met bezorgdheid dat reeds na zo korte tijd opnieuw een verandering wordt overwogen, die noch vanuit het oogpunt van de politieke verantwoordelijkheid, noch vanuit het oogpunt van een betere coördinatie en een grotere doeltreffendheid in het beheer van de begroting gerechtvaardigd is.

Beschikt de commissaris voor ontwikkelingssamenwerking over informatie over dergelijke plannen?

Wat is zijn standpunt over de mogelijkheid van een dergelijke verandering, en wat zou deze verandering rechtvaardigen?

Antwoord van de heer Nielson, namens de Commissie

(22 februari 2000)

De door de geachte Afgevaardigde geciteerde bronnen, volgens welke de bevoegdheid voor de door het Bureau voor Humanitaire Hulp van de Gemeenschap (ECHO) verstrekte humanitaire hulp aan de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid zou worden toegewezen, zijn de Commissie niet bekend.

Er zijn op geen enkel ogenblik plannen geweest om de verantwoordelijkheid voor het beheer van de humanitaire hulp aan de Raad toe te wijzen. De Commissie wil, zoals zij in het kader van de onlangs aan de Raad en het Parlement toegezonden mededeling(1) heeft gesteld, de kwaliteit van haar optreden, via ECHO, op het gebied van humanitaire hulp verder verbeteren en zij heeft absoluut geen herstructureringsplannen in de door de geachte Afgevaardigde bedoelde zin.

De Commissie is zich zeer goed bewust van het voordeel van het samenbrengen van de portefeuilles voor ontwikkelingssamenwerking en humanitaire hulp onder de bevoegdheid van één Commissielid. Het ligt in de bedoeling om in de mededeling betreffende de samenhang van noodhulp, rehabilitatie en ontwikkeling, die in juli 2000 zal worden ingediend, te wijzen op het voordeel van een nauwere samenhang tussen beide portefeuilles.

(1) COM(1999) 468 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2857/99

van James Nicholson (PPE-DE) aan de Raad

(19 januari 2000)

Betreft: Wereldconferentie over onderwijs voor iedereen in 1990

In 1990 hebben de regeringen van de Europese Unie tijdens de Wereldconferentie over onderwijs voor iedereen toegezegd zich te zullen inzetten voor lager onderwijs voor iedereen in de wereld tegen het jaar 2000. Naar schatting krijgen circa 130 miljoen kinderen in de ontwikkelingslanden nog steeds geen lager onderwijs.

Zet de Raad zich nog steeds in voor lager onderwijs voor iedereen? Zo ja, wat wordt er dan concreet gedaan om deze toezegging na te komen?

Antwoord

(13 maart 2000)

De door het geachte parlementslid bedoelde verbintenis is aangegaan in het kader van een mondiale intergouvernementele conferentie.

Dit is niet de context van de communautaire instellingen en met name de Raad.

Derhalve valt de materie waarnaar het geachte parlementslid verwijst niet onder de bevoegdheid van de Raad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2734/99

van Carlo Fatuzzo (PPE-DE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Invalide 65+-ers gediscrimineerd door Italiaanse wet

In artikel 13 van het Verdrag van Amsterdam wordt bepaald dat de Unie alle vormen van discriminatie op grond van leeftijd zal bestrijden.

Is het de Commissie bekend dat de Italiaanse wetgeving artikel 19 van wet nr. 118 van 30.3.1971 en de latere wijzigingen bepaalt dat volledig gehandicapten levenslang een uitkering ontvangen als zij hun aanvraag indienen voordat zij 65 jaar worden, maar dat degenen die de aanvraag later indienen, ook al voldoen zij aan alle andere voorwaarden, niet in aanmerking komen? Beseft zij dat dit betekent dat Italiaanse bejaarden die aan de in de wet gestelde invaliditeitscriteria voldoen dus gediscrimineerd worden op grond van hun leeftijd op het moment waarop zij de uitkering aanvragen en dat dit voor de rest van hun leven bepalend is voor de vraag of zij een uikering ontvangen of niet?

Is de Commissie voornemens om Italië te verzoeken deze wet onverwijld in te trekken?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(1 maart 2000)

De Commissie heeft geen rechtsgrond om een lidstaat te verzoeken een dergelijke maatregel in te trekken. De organisatie van de socialebeschermingssystemen in de lidstaten is een nationale bevoegdheid, op voorwaarde dat aan sommige basisbeginselen van de communautaire wetgeving wordt voldaan. De communautaire wetgeving kent echter geen recht toe op gelijke behandeling tussen verschillende leeftijdsgroepen.

Op 25 november 1999 heeft de Commissie een pakket van twee wetgevingsvoorstellen en een programma ter bestrijding van discriminatie in de Gemeenschap op grond van artikel 13 (ex artikel 6a) van het EG-Verdrag goedgekeurd(1). Deze voorstellen moeten door de Raad worden aangenomen voordat zij in werking kunnen treden.

Een van deze initiatieven is een horizontale richtlijn ter bestrijding van discriminatie op grond van handicap of leeftijd. De werkingssfeer van het voorstel is echter beperkt tot het gebied van de werkgelegenheid. Sociale uitkeringen vallen daarom niet onder dit voorstel.

(1) COM(1999) 564 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2257/99

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(13 december 1999)

Betreft: Vervoer van ezels

Kan de Commissie aangeven welke stappen zij neemt om een humaan vervoer van ezels en andere paardachtigen te garanderen, zowel binnen de EU als tussen de lidstaten en derde landen?

Uit bewijsstukken die mij door ingezetenen van mijn kiesdistrict ter beschikking zijn gesteld blijkt dat er nog steeds sprake is van onaanvaardbare omstandigheden tijdens het vervoer, waarbij dieren sterven en lijden in te kleine en voor het vervoer ongeschikte voertuigen.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(10 januari 2000)

De Commissie deelt het standpunt dat onnodig lijden van dieren voorkomen moet worden. Daarom wordt de Europese wetgeving voortdurend herzien om rekening te houden met de recentste wetenschappelijke gegevens inzake het welzijn van dieren.

Richtlijn 91/628/EEG van de Raad, gewijzigd bij Richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995, inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer(1) behelst bepalingen ten aanzien van de duur van het transport, de rustperioden en het voederen en drenken van de dieren tijdens het transport.

De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de dagelijkse uitvoering van de regels inzake de bescherming van het welzijn van dieren overeenkomstig hun nationale wetgeving tot uitvoering van de richtlijnen. Door de autoriteiten van de lidstaten moeten passende controles en inspecties worden uitgevoerd om de correcte naleving van de regels te waarborgen.

Het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Commissie (VVB) verricht specifieke controle- en inspectiebezoeken om na te gaan of de lidstaten de communautaire wetgeving op doeltreffende en uniforme wijze toepassen.

Wat de toekomstige activiteiten van de Commissie op dit gebied betreft, is onlangs een werkgroep van het Permanent Veterinair Comité in het leven geroepen om de bijzondere problemen bij de handhaving van de richtlijn ten aanzien van veevervoer over lange afstanden te bestuderen. Mogelijk zijn de conclusies van deze werkgroep voor de Commissie aanleiding om de huidige communautaire wetgeving te wijzigen.

Het is de Commissie uit rapporten van de veterinaire inspectie van het Voedsel- en Veterinair Bureau en klachten van diverse organisaties bekend dat de handhaving van de richtlijn in verscheidene lidstaten inadequaat is. Inbreukprocedures zijn in voorbereiding.

(1) PB L 148 van 30.6.1995.