ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2712/00

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(1 september 2000)

Betreft: Ondernemingen in de EU

Kan de Commissie, gespecificeerd naar lidstaat en voor elk van de laatste vijf jaar, een schatting maken van het aantal nieuwe ondernemingen, failliet gegane bedrijven en het aantal per saldo nieuwe ondernemingen?

Kan de Commissie ook cijfers verstrekken over de jaarlijkse stock van ondernemingen en een beschrijving geven van de voornaamste kenmerken van elke nationale definitie indien er geen gemeenschappelijke norm voor de EU is?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(6 oktober 2000)

Er zijn op Europees niveau geen statistische gegevens beschikbaar over het aantal nieuwe ondernemingen, het aantal failliet gegane ondernemingen en het nettoaantal nieuwe ondernemingen.

Wel zijn bepaalde niet-geharmoniseerde gegevens met een voorlopige status beschikbaar. Deze zijn rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het secretariaat van het Parlement gezonden. In sommige gevallen zijn er belangrijke verschillen in de definities en wijzen van verzamelen.

Er zijn voor de periode 1995-1998 enkele beperkte jaarcijfers over het totale aantal bestaande ondernemingen beschikbaar voor de meeste sectoren van de markteconomie, die rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het secretariaat van het Parlement zijn gezonden. Deze cijfers zijn afgeleid uit de geharmoniseerde gegevensverzameling voor de structurele bedrijfsstatistiek op basis van Verordening (EG, Euratom) nr. 58/97 van de Raad van 20 december 1996 inzake structurele bedrijfsstatistieken(1), die eind 2001 volledig ten uitvoer zal zijn gelegd.

Momenteel wordt gewerkt aan een ontwikkelingsproject voor statistieken van bedrijfsdemografie. Gehoopt wordt dat dit in 2002 geharmoniseerde gegevens zal opleveren.

(1) PB L 14 van 17.1.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2729/00

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(1 september 2000)

Betreft: Prijzen van landbouwproducten

Kan de Commissie mededelen met hoeveel de prijzen van landbouwproductenop de wereldmarkt gemiddeld zouden stijgen (op basis van de vijf belangrijkste in de EU geproduceerde landbouwproducten), indien de landbouwprijzen in de EU geleidelijk aan die op de wereldmarkt zouden worden aangepast?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 oktober 2000)

Over de geleidelijke aanpassing van de prijzen van landbouwproducten in de Gemeenschap aan de prijzen op de wereldmarkt en het effect daarvan op laatstgenoemde prijzen is uitvoerig gediscussieerd in de jaren '80, toen de kloof tussen de prijzen in de Gemeenschap en de prijzen op de wereldmarkt voor bepaalde landbouwproducten betrekkelijk groot was. Destijds bleek uit verscheidene analyses dat een eenzijdige aanpassing van de prijzen in de Gemeenschap aan de prijzen op de wereldmarkt, bij verder gelijkblijvende omstandigheden, in het algemeen leidt tot een aanzienlijke daling van de landbouwproductie in de Gemeenschap en een sterke stijging van de prijzen op de wereldmarkt. Door een reeks hervormingen van de Gemeenschap in de loop van de jaren '90, waarbij de steun van de Gemeenschap voor bepaalde producten sterk is verlaagd (granen, rundvlees en zuivelproducten) is deze kloof aanzienlijk kleiner geworden en zal het verschil de komende jaren alleen nog maar kleiner worden.

Om het effect van de aanpassing van de prijzen van landbouwproducten in de Gemeenschap aan de prijzen op de wereldmarkt te ramen, is een complex model nodig waarbij rekening wordt gehouden met talrijke uiteenlopende aspecten (waaronder vraag en aanbod, maar ook het binnenlands beleid en de handelsbeleidsinstrumenten in de belangrijkste producerende en handelsregio's). Vooralsnog beschikt de Commissie niet over een dergelijk model.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2127/00

van Benedetto Della Vedova (TDI) aan de Commissie

(30 juni 2000)

Betreft: Liberalisatie van de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens

De Italiaanse regering heeft het wetsbesluit nr. 18 van 13 januari 1999 aangenomen, waarbij richtlijn 96/67(1) betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens in nationale wetgeving wordt omgezet.

De ADUC (Italiaanse consumentenvereniging) heeft een klacht hiertegen ingediend (communautaire verwijzing 99/4472, SG(99)A7228) op grond van het feit dat dit besluit toestaat dat deze markt zijn monopoliepositie behoudt, ten nadele van de consumenten wat betreft de prijs, doeltreffendheid en kwaliteit van de diensten.

DG VII Vervoer heeft bij schrijven van 7 september 1999 (D899/gb/ass150 2901T) de opmerkingen van de ADUC overgenomen en de Italiaanse regering verzocht haar besluit te wijzigen en verklaard anders een klacht in te zullen dienen bij het Hof van Justitie.

Tot op heden heeft noch de Italiaanse regering haar besluit gewijzigd noch de Commissie een procedure ingeleid wegens overtreding van de communautaire richtlijn. Kan de Commissie, acht maanden na bovengenoemde brief van DG VII, meedelen waarom zij nog geen overtredingprocedure tegen de Italiaanse regering heeft ingeleid bij het Hof van Justitie en of zij niet vindt dat het gedrag van de Italiaanse regering objectief beoogt de belangen van de gronddiensten te beschermen, ten nadele van die van de consumenten en in strijd met de vrije concurrentie?

(1) PB L 272 van 25.10.1996, blz. 36.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(11 september 2000)

Bij brief van 7 september 1999 heeft de Commissie de Italiaanse autoriteiten medegedeeld dat bepaalde clausules in wetsbesluit nr. 18 van 13 januari 1999, dat Richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap omzet in Italiaans recht, niet in overeenstemming zijn met de comunautaire regelgeving(1). Genoemde clausules zijn bedoeld om de volledige toepassing van de richtlijn te belemmeren door beperkingen van het recht van toegang tot de markt, zoals verplichte overname van personeel of continuëring van bestaande contracten.

De Commissie onderstreept dat er een inbreukprocedure is ingeleid. Na verschillende malen met de Italiaanse autoriteiten van gedachten te hebben gewisseld heeft de Commissie hen op 3 mei 2000 een aanmaning gestuurd, met het verzoek binnen twee maanden hun opmerkingen te maken.

Volgens de regels van het EG-Verdrag kan de Commissie, wannneer er geen antwoord komt van de lidstaat, of wanneer dit antwoord onbevredigend is, een met redenen omleed advies uitbrengen, waarin zij de lidstaat gelast zich binnen een bepaalde tijd naar de communautaire beginselen te schikken. Het Hof van Justitie kan pas in een later stadium van de procedure worden ingeschakeld.

Bovenstaande informatie is reeds gegeven in de brief van de Commissie van 30 mei 2000 aan de ADUC (associazione per i diritti degli utenti e consumatori). Deze consumentenvereniging is trouwens op de hoogte gehouden van het verloop van de procedure.

(1) PB L 272 van 25.10.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3007/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(26 september 2000)

Betreft: Stedenpartnerschappen en selectiecriteria

Overeenkomstig de selectiecriteria voor stedenpartnerschappen verstrekt de EU geen financiële steun voor uitwisselingen tussen steden die minder dan 250 van elkaar verwijderd liggen.

Tussen Poole (Zuidwest Engeland) en Cherbourg (Frankrijk) bestaat al sinds jaar en dag een stedenband, maar deze steden komen niet in aanmerking voor subsidie omdat zij minder dan 250 km bij elkaar vandaan liggen.

Tussen beide steden ligt echter het Kanaal en om van de ene stad in de andere te komen moet een zee- of luchtreis worden gemaakt, hetgeen kostbaar kan zijn.

Is de Commissie bereid rekening te houden met de hoge reiskosten tussen twee steden die worden gescheiden door een zeegrens, en de selectiecriteria dienovereenkomstig te wijzigen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(27 november 2000)

De Commissie hecht er onverminderd groot belang aan dat het programma voor subsidies voor stedenpartnerschappen efficiënt wordt beheerd, teneinde het volledige succes ervan te waarborgen.

Naar aanleiding van de problemen in het verleden en de daaruit voortvloeiende behoefte aan verbeteringen, het grote aantal voorstellen, alsook hun verscheidenheid voert de Commissie voor het jaar 2001 een nieuwe procedure in, die een grotere efficiëntie tot gevolg zou moeten hebben. In het kader van deze nieuwe procedure zal er meer ruimte zijn voor flexibiliteit bij de behandeling van projecten voor steden die minder dan 250 km van elkaar vandaan liggen.

De Commissie neemt terdege nota van de door de geachte afgevaardigde tot uiting gebrachte zorgen en zal het Europees Parlement op de hoogte houden van de ervaringen die met de toepassing van de nieuwe procedure zullen worden opgedaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2143/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(30 juni 2000)

Betreft: GCO en tests voor GGO-niveaus

Is het juist dat het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) bezig is een test te ontwikkelen voor GGO-niveaus in voedsel, aangezien een dergelijke test momenteel niet bestaat?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(8 september 2000)

Voor de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving over nieuwe levensmiddelen en GGO's is het van essentieel belang te beschikken over erkende methodes voor het opsporen en kwantificeren van genetisch gemodificeerde organismen in voedselmonsters.

Het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) coördineert momenteel een netwerk van laboratoria in de lidstaten dat recentelijk is opgericht om een passende analysemethode te ontwikkelen voor het opsporen en kwantificeren van GGO's.

Diverse analysemethoden die gebruikt kunnen worden voor het opsporen en kwantificeren (bepalen van de aanwezige hoeveelheden) zijn reeds beschikbaar in deze laboratoria. Het GCO zelf heeft onlangs methoden erkend om a) in grondstoffen(1) en verwerkte producten(2) de aanwezigheid van GGO's op te sporen en b) de GGO's te kwantificeren(3) aan de hand van materiaal dat is afgeleid van Round-up® Ready sojabonen en BT-176 maïs; en c) Round-up® Ready sojabonen(4) te identificeren (en kwantificeren). Verdere studies met het oog op de erkenning van de bestaande kwantitatieve methoden zijn zeker noodzakelijk evenals studies voor het ontwikkelen van preciezere en gevoeligere detectiemethoden. Dergelijke studies worden momenteel in een aantal laboratoria uitgevoerd.

Het werk van het GCO (in samenwerking met het Instituut voor de gezondheid en veiligheid van de consument (IHCP) en het Instituut voor referentiematerialen en metingen (IRMM)) op deze gebieden wordt in nauwe samenwerking met het netwerk van laboratoria van de lidstaten voortgezet. De erkenning van een verdere kwantitatieve methode voor het opsporen van GGO's is gepland voor het najaar van 2000.

(1) M. Lipp et al. (1999). IUPAC collaborative trial study of a method to detect the presence of genetically modified organisms in soy beans and maize. J AOAC Int., 82, 923 (1999).

(2) M. Lipp et al. (2000). Validation of a method based on polymerase chain reaction for the detection of genetically modified organisms in various processed foodstuffs. Europ. Food Res. Technol.(ingediend).

(3) G. Van den Eede et al. (2000). Results of a European validation study of a quantitative method. EUR (bij de drukker).

(4) M. Lipp et al. (2000). Validation of an immunoassay for detection and quantitation of a geneticallz modified soybean in food and food fractions using reference materials: interlaboratory study. J. AOAC, (bij de drukker).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2510/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(2 augustus 2000)

Betreft: Discriminatie door Italiaanse banken

Kan de Commissie bevestigen dat het illegaal is als Italiaanse banken EU-burgers discrimineren die een bankrekening in Italië willen openen door hun een buitenlandse bankrekening aan te bieden tegen ongunstige voorwaarden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(2 oktober 2000)

Het vrije verkeer van kapitaal waarin artikel 56 (ex artikel 73B) van het EG-Verdrag voorziet, is een van de hoekstenen van de interne markt. In artikel 58 (ex artikel 73D) van het EG-Verdrag wordt echter uitdrukkelijk vastgesteld dat de lidstaten het recht hebben om bepaalde maatregelen in stand te houden of in te voeren met het oog op belastingheffing (verschillende behandeling van ingezetenen en niet-ingezetenen) en om statistische en administratieve redenen. Dergelijke maatregelen mogen echter niet discriminerend zijn.

Gezien de noodzaak om statistische informatie voor het opstellen van hun betalingsbalans te vergaren leggen de meeste lidstaten hun banken en financiële instellingen een zekere meldplicht op. Bepaalde transacties vanuit en/of naar een rekening van een niet-ingezetene evenals grensoverschrijdende transacties in het algemeen moeten ter kennis worden gebracht van de autoriteiten. Dit is het geval in Italië.

Het beheren van een rekening van een niet-ingezetene brengt dus voor de kredietinstellingen krachtens de huidige Italiaanse wetgeving extra administratieve procedures met zich mee. Indien een dienstverlener besluit om bijkomende lasten in rekening te brengen om de kosten van de noodzakelijke manuele bewerkingen te dekken, wordt deze beslissing genomen met het oog op rentabiliteit en is er dus sprake van een commmerciële beslissing; de beslissing is dan niet discriminerend. Noch de nationale autoriteiten, noch de Commissie kunnen zich mengen in het prijsbeleid van de banken.

Bovendien is een dienstverlener, mocht hij concluderen dat deze bijkomende administratieve procedures een te grote belasting vormen dan dat rekeningen voor niet-ingezetenen nog op een commercieel rendabele basis kunnen worden aangeboden, niet verplicht om een dergelijke dienst te verstrekken.

Hierbij dient te worden opgemerkt dat er in dit verband tevens rekening moet worden gehouden met een fiscaal aspect. Ingezetenen in Italië zijn onderworpen aan de Italiaanse inkomstenbelasting over de rente op hun bankrekeningen. Niet-ingezetenen daarentegen vallen niet onder de Italiaanse inkomstenbelasting over dergelijk inkomen, maar zijn in het algemeen belastingplichtig in het land waar zij verblijf houden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2982/00

van Raffaele Costa (PPE-DE), Antonio Tajani (PPE-DE), Jas Gawronski (PPE-DE), Gianfranco Fini (UEN), Umberto Bossi (TDI), Pier Casini (PPE-DE), Rocco Buttiglione (PPE-DE) en Francesco Turchi (UEN) aan de Raad

(25 september 2000)

Betreft: Waardedaling van de euro

De nieuwsberichten van de afgelopen weken en met name de de zeer recente berichten over de waarde van de euro ten opzichte van de dollar en andere valuta, wekken ernstige bezorgdheid binnen het Europees Parlement.

Afgezien van de verklaringen, die vaak ten onrechte al te optimistisch zijn, wordt de afzonderlijke leden van de Commissie, de Raad en de Europese Centrale Bank (ECB) verzocht een officieel antwoord van de Raad te formuleren waarin wordt uiteengezet met welk economisch, financieel en monetair beleid de Europese Unie de moeilijke situatie van haar munt het hoofd denkt te bieden om een halt toe te roepen aan de val van de munt die tot op heden niet gemakkelijk lijkt te kunnen worden gestopt.

Antwoord

(30 november 2000)

Op 22 september 2000 heeft de voorzitter van de Eurogroep de volgende verklaring afgelegd:

Als voorzitter van de Eurogroep ben ik door Wim Duisenberg, president van de Europese Centrale Bank, geïnformeerd over de interventies die vandaag verricht zullen worden door de monetaire autoriteiten van de eurozone, de Verenigde Staten en Japan. Deze operatie sluit aan op het standpunt dat de ministers van financiën van de eurozone op 8 september in Versailles ingenomen hebben, dat door de Europese Centrale Bank gedeeld en door mij volledig onderschreven wordt.

Deze verklaring is afgelegd in verband met de volgende verklaring die op dezelfde dag door de ECB openbaar gemaakt is:

Op initiatief van de Europese Centrale Bank zijn de monetaire autoriteiten van de Verenigde Staten en Japan tezamen met de Europese Centrale Bank een gecoördineerde interventie op de wisselmarkten, omdat zij allen bezorgd zijn over de implicaties die de recente ontwikkelingen van de wisselkoers van de euro kunnen hebben voor de wereldeconomie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2959/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 september 2000)

Betreft: Probleem van de verzopen graanoogst

De Europese Commissie heeft zich onlangs bereid verklaard de interventienormen voor het vochtgehalte van graan aanpassen indien de situatie op het terrein dit vereist. Intussen is duidelijk geworden dat een wijziging van de interventienormen zich opdringt. Landbouwers spreken zelfs van een verzopen graanoogst na de overvloedige neerslag.

Heeft de Commissie reeds een voorstel uitgewerkt om de interventienormen voor het vochtgehalte te wijzigen? Zo ja, wanneer treedt dit voorstel in voege? Zo neen, zal de Commissie alsnog de interventienormen voor het vochtgehalte wijzigen, gezien de ernst van de situatie op het terrein?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(31 oktober 2000)

De Commissie heeft naar aanleiding van haar verklaring over het vochtgehalte van in 2000 geoogst graan Verordening (EG) nr. 2107/2000 van 4 oktober 2000 vastgesteld houdende afwijking, wat betreft het maximumvochtgehalte van bepaalde in het verkoopseizoen 2000/2001 voor interventie aangeboden soorten graan, van Verordening (EG) nr. 824/2000 tot vaststelling van de procedures voor de overneming van granen door de interventiebureaus, en tot vaststelling van de analysemethoden voor de bepaling van de kwaliteit(1).

Op grond van deze verordening mogen de lidstaten het maximumvochtgehalte voor zachte tarwe, gerst en rogge op 15 % vaststellen en moeten zij daarbij de terzake geldende kortingen toepassen. De verordening is van toepassing met ingang van 1 november, d.i. de datum waarop de interventieperiode in de noordelijke lidstaten ingaat.

(1) PB L 250 van 5.10.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1714/00

van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Huerta de La Punta, Valencia, Spanje

De Commissie heeft in haar antwoord op vraag E-2709/99(1) (van 28 februari 2000) laten weten dat zij informatie over dit onderwerp zal inwinnen.

Kan de Commissie meedelen wat hiervan het resultaat is?

Welke informatie heeft zij van de bevoegde Spaanse autoriteiten ontvangen over het in mijn vraag E-2709/99 aangekaarte onderwerp?

Vindt de Commissie gezien deze informatie niet ook dat de Spaanse autoriteiten zich niet hebben gehouden aan de milieueffectrapportage-richtlijnen, vooral op het punt van de verplichte raadpleging van de betrokkenen en gelet op de alternatieven voor dit project? Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om ervoor te zorgen dat de Habitat van Albufera geen negatieve gevolgen ondervindt van het plan-ZAL?

(1) PB C 303 E van 24.10.2000, blz. 95.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(11 juli 2000)

Naar aanleiding van het antwoord op schriftelijke vraag E-2709/99(1) van het geachte parlementslid, heeft de Commissie besloten om deze kwestie onder referentienummer B-2000/2036 te registreren als van ambtswege ontdekt geval.

In het kader van het onderzoek van het bewuste geval heeft de Commissie de Spaanse autoriteiten verzocht hun opmerkingen te maken over de door het geachte parlementslid vermelde feiten.

Op het verzoek om inlichtingen hebben de Spaanse autoriteiten geantwoord dat het project voor een zone voor de logistieke activiteiten van de haven van Valencia is onderworpen aan een milieueffectbeoordeling overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(2). Het milieueffectrapport voor het project is op 14 december 1999 gepubliceerd. In het kader van de procedure is een impactstudie uitgevoerd. Het resultaat daarvan is aan de bevolking voorgelegd.

Wat het ontbreken van alternatieven betreft, zij erop gewezen dat Richtlijn 85/337/EEG de bouwheer niet verplicht om alternatieven te onderzoeken.

Uit het milieueffectrapport blijkt dat de mogelijke gevolgen van het project voor het natuurgebied la Albufera zijn onderzocht. De conclusie van het rapport is dat het project geen invloed heeft op het park. Ook de mogelijke gevolgen voor de aquifer van de vlakte van Valencia zijn onderzocht. Aangezien de zone voor logistieke activiteiten hoofdzakelijk gewijd zal zijn aan de opslag, verpakking en etikettering van goederen, werd geconcludeerd dat het project geen invloed zal hebben op de aquifer.

Uit het voorgaande kan niet worden afgeleid dat er in het bewuste geval sprake is van een inbreuk op de communautaire milieuwetgeving.

(1) PB C 303 E van 24.10.2000, blz. 95.

(2) PB L 175 van 5.7.1985.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2168/00

van Ioannis Souladakis (PSE) aan de Commissie

(30 juni 2000)

Betreft: Verontrustend gedrag van KFOR-soldaten in Skopje

Volgens persberichten uit de FYROM (Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië) hebben soldaten van de KFOR tijdens hun verlof in Skopje incidenten veroorzaakt op straat en in de bars van de stad, waarbij zij voorbijgangers, en in het bijzonder jonge vrouwen, hebben lastig gevallen. Oorzaak van de meeste incidenten is overmatig alcoholgebruik tijdens de verlofdagen. In vrijwel al deze incidenten zijn het inwoners van Skopje die worden lastig gevallen en van de kant van de Militaire Politie van de KFOR wordt hiertegen erg slap opgetreden. Het gedrag van deze soldaten heeft ook een effect op de gastvrijheid die de FYROM aan de dag legt voor de KFOR-soldaten. Van nog groter belang is dat hierdoor een smet wordt geworpen op een vredesoperatie die de NAVO en de Europese Unie met grote kosten uitvoeren met het doel om de situatie in Kosovo te normaliseren. Vooral de Europese Unie is nauw hierbij betrokken vanwege de akkoorden die zij op een hele reeks gebieden gesloten heeft met de FYROM.

Met welke middelen probeert de Commissie het image van de Europese Unie te beschermen, dat ernstig wordt aangetast door het ongepaste gedrag van de KFOR-soldaten? Hoe denkt zij te voorkomen dat de KFOR gediscrediteerd raakt in zijn rol van vredesstichter in deze regio?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(31 juli 2000)

Zoals het geachte parlementslid weet, is de Commissie betrokken bij het internationale civiele bestuur (UNMiK) in Kosovo en werkt zij daarmee nauw samen.

Verder heeft zij geen enkele bevoegdheid waar het gaat om de internationale militaire aanwezigheid (KFOR) en kan zij derhalve geen commentaar leveren op de in zijn vraag vermelde feiten. Deze problemen zouden besproken moeten worden met de (Europese of niet-Europese) landen die contingenten aan deze strijdkrachten hebben geleverd.