SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2748/00

van Luisa Morgantini (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 augustus 2000)

Betreft: Incorrecte toepassing van de EG-Israël-Overeenkomst

In 1998 bevestigde Israël tegenover de EG-Commissie zijn officiële beleid en gebruikelijke praktijk om certificaten te verstrekken voor producten die geheel geproduceerd of voor een belangrijk deel verwerkt zijn in Israëlische nederzettingen in de sinds 1967 door Israël bezette gebieden als zijnde afkomstig uit de staat Israël. Bij het debat in de plenaire vergadering van het Parlement over de incorrecte toepassing

van de EG-Israël-handelsovereenkomst herhaalde de Israëlische vertegenwoordiging bij de EG publiekelijk als zijn standpunt dat de grenzen van de staat Israël nergens in de EG-Israël-akkoorden zijn vastgelegd en dat Israël zijn territoriale grenzen vaststelt volgens nationaal recht en dat het dienovereenkomstig herkomstcertificaten verstrekt. Zoals in de mededeling van de Commissie van mei 1998(1) wordt opgemerkt, annexeert de nationale wetgeving van Israël belangrijke delen van de gebieden die het in 1967 bezette, reguleert deze de vestiging van Israëlische nederzettingen en lijft deze de bezette gebieden in in de internationale handelsjurisdictie van Israël. Israël's beleid van annexatie en de vestiging van nederzettingen en de Israëlische wetgeving op grond waarvan dit ten uitvoer gelegd wordt, worden door de internationale gemeenschap, met inbegrip van de Europese Unie en alle lidstaten, beschouwd als duidelijke en ernstige schendingen van het internationaal recht (SEC(1998) 695).

In maart 2000 deelde de Commissie ons mee dat Israël's interpretatie van de territoriale clausules in zijn akkoorden niet strookt met die van de Gemeenschap. Toch besloot de Commissie in april 2000 een nieuwe associatieovereenkomst met Israël dat dezelfde territoriale clausule bevatte in werking te laten treden. Staat deze aldus geformuleerde overeenkomst Israël zoals het beweert, in feite toe zijn op een verdrag gebaseerde handelsbetrekkingen met de Gemeenschap te exploiteren op een wijze die belangrijke bepalingen van internationaal recht schendt die voor Israël en voor de lidstaten van de Gemeenschap bindend zijn? Zou de sluiting van een dergelijk verdrag verenigbaar zijn met artikel 3, lid 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (Amsterdam), mede gelet op het consequente beleid van de Europese Unie om de eerbiediging van het internationaal publiekrecht, met speciale verwijzing naar het Vierde Verdrag van Genève van 1949, te handhaven?

(1) SEC(98) 695 def.

Gecombineerd Antwoord van de heer Patten namens de Commissie op de schritftelijke vragen P-2748/00 en P-2786/00

(18 september 2000)

De mededeling aan de Europese importeurs is nog steeds van kracht omdat er geen nieuwe mededeling is gepubliceerd om het eind van de geldigheid ervan aan te geven. De Israelische autoriteiten hebben de nodige maatregelen getroffen om administratieve samenwerking mogelijk te maken, maar de kwestie van de territoriale grenzen is nog steeds aan de orde, hetgeen verklaart waarom deze mededeling nog steeds geldig is.

Het besluit om de Associatieovereenkomst tussen de EU en Israël ten uitvoer te leggen werd niet door de Commissie genomen, maar is het resultaat van de voltooiing van de ratificatieprocedure door het Parlement (op 29 februari 1996) en de nationale parlementen van de lidstaten.

De Commissie bevestigt dat de Euromediterrane Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Gemeenschappen en hun lidstaten enerzijds en Israël anderzijds, van toepassing is op het grondgebied van de lidstaten en op het grondgebied van de staat Israël.

De Commisise deelt het geachte parlementslid mede dat het voorzitterschap van de Unie en de Commissie in de eerste Associatieraad van 13 juni 2000 tot uitdrukking gebracht hebben dat de Unie de territoriale clausule van de Associatieovereenkomst met Israël respecteert.