ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3761/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(4 december 2000)

Betreft: Europese stadssanering en het geval van de wijk Bologna 2 in Calderara di Reno

In de gemeente Calderara di Reno (Bologna) in de regio Emilia-Romagna (Italië) bevindt zich een enorm groot woonblok dat als Bologna 2 bekend staat en dat zowel structureel als sociaal gezien steeds meer en onstuitbaar in het slop raakt; dit woonblok en het omliggende gebied zijn in handen van criminele bendes die zich bezighouden met prostitutie, drugshandel, wapenhandel, enz.

De bewoners en winkeliers die zich inzetten voor de sanering van het gebied, riskeren voortdurend hun leven en het optreden van de politie en de magistratuur levert geen duurzaam resultaat op.

Calderara is een kleine gemeente met ongeveer 10 000 inwoners en heeft niet genoeg financiële middelen om het gebied in kwestie op eigen houtje te saneren.

Kan de Commissie mededelen:

- welke initiatieven zij op Europees niveau heeft genomen voor de sanering van vervallen stadswijken, in het bijzonder wijken van middelgrote en/of kleine gemeenten die eventueel onderling met elkaar verbonden zijn?

- of er op communautair niveau initiatieven bestaan voor de financiering van plannen voor stadssanering en tevens sociale integratie ten behoeve van de ernstig in verval geraakte wijken en stedelijke gebieden?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(25 januari 2001)

De Europese Unie kan op grond van het communautaire initiatief URBAN II financiële bijstand verlenen aan stedelijke gebieden die met sociaal-economische problemen te kampen hebben. Bovendien vallen de rehabilitatiegebieden onder doelstelling 2 van de Structuurfondsen.

Wat URBAN II betreft, heeft de Europese Commissie op 28 april 2000 de richtsnoeren goedgekeurd voor dit initiatief voor economische en sociale rehabilitatie van in crisis verkerende steden en buurten met het oog op een duurzame stadsontwikkeling(1). In de programmeringsperiode 2000-2006 bedraagt de totale bijstand uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling voor dit nieuwe initiatief 700 miljoen.

Voor dit initiatief komen stedelijke gebieden met ten minste 20 000 inwoners in aanmerking, maar, wanneer daartoe gegronde redenen bestaan, kan dit minimum tot 10 000 worden verlaagd. Voor de betrokken gebieden moeten minstens drie van de in punt II.11 van de bovengenoemde mededeling genoemde criteria die op een probleemsituatie wijzen, vervuld zijn, zoals b.v. een hoog percentage langdurig werklozen, hoge criminaliteits- en misdaadcijfers of een sterk vervuild milieu.

De Commissie wijst erop dat volgens de bovengenoemde richtsnoeren de betrokken lidstaat programma's in het kader van het URBAN-initiatief moet indienen.

Aangezien Calderara di Reno niet gelegen is in een gebied dat onder doelstelling 2 valt, kunnen in deze gemeente geen voor doelstelling 2 uitgetrokken middelen worden besteed.

(1) PB C 141 van 19.5.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3740/00

van Robert Sturdy (PPE-DE) aan de Commissie

(28 november 2000)

Betreft: Voorstel alles behalve wapens

De lidstaten hebben, gezien het voorstel voor een unilaterale afschaffing van tarieven voor alles behalve wapens ten behoeve van de 48 minst ontwikkelde landen in de wereld, verzocht informatie te verstrekken over de gevolgen van dit voorstel voor de Europese landbouw op het punt van de kosten. Dit onderzoek wordt momenteel door de Europese Commissie verricht.

Ik heb begrepen dat deze beoordeling van de gevolgen nog vóór het besluit van de Raad terzake zal zijn afgerond.

In mijn hoedanigheid van lid van het Europees Parlement verzoek ik de Commissie om dit document en de eventuele ondersteunende stukken beschikbaar te stellen aan mijzelf en aan de andere leden van de Landbouwcommissie van het Europees Parlement, zodra het rapport is voltooid en aan de Raad is toegezonden.

Is de Commissie bereid mijn verzoek in te willigen?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(14 december 2000)

Het geachte parlementslid verwijst naar het recente voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2820/98 van de Raad houdende toepassing, voor de periode van 1 juli 1999 tot en met 31 december 2001, van een meerjarenschema van algemene tariefpreferenties(1), teneinde de douanevrijstelling zonder enige kwantitatieve beperking uit te breiden tot producten van oorsprong uit de minst ontwikkelde landen(2).

Het is de Commissie een genoegen het geachte parlementslid, en de desbetreffende commissies van het Parlement, een effectrapportage voor genoemd voorstel te doen toekomen wanneer dit aan de Raad wordt toegezonden.

Al doet de Commissie een voorstel voor een autonome maatregel in het kader van het algemeen stelsel van preferenties van de Gemeenschap, toch mag dit niet worden gezien als unilaterale afschaffing van tarieven. Het voorstel van de Commissie valt namelijk binnen de context van multilaterale verbintenissen en zal worden gevolgd door initiatieven van andere ontwikkelde landen.

(1) PB L 357 van 30.12.1998.

(2) COM(2000) 561 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3350/00

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(25 oktober 2000)

Betreft: Uitbreidingsverzoek van de raffinaderij Petrola Hellas

In mei 1998 diende de raffinaderij Petrola Hellas bij het Griekse ministerie van milieu, ruimtelijke ordening en openbare werken en de andere bevoegde ministeries zijn nieuwe investeringsplan in, waarbij ook een vergunning werd aangevraagd voor de bouw van een groot aantal nieuwe units, die (volgens verklaringen van kaderleden van het bedrijf) ongeveer 13 hectare zouden beslaan en zouden worden opgetrokken in de bufferzone tussen de bestaande installaties van Petrola en deze van het bedrijf Pyrkal. Deze uitbreiding vormt evenwel een regelrechte schending van de Griekse wetgeving (presidentieel besluit 791/81) en van de communautaire regelgeving, met name van de richtlijnen 85/337/EEG(1), 82/501/EEG(2) (Seveso-richtlijn) en 84/360/EEG(3).

Petrola ligt op een boogscheut van de dichtbevolkte gebieden Elefsina, Aspropyrgo, Magoula en Mandra. Deze uitbreiding in de bufferzone grenzend aan Pyrkal zou bijgevolg het gevaar voor ongevallen doen toenemen. Bovendien zou de roetneerslag in het ecologisch reeds zwaar aangetaste gebied meer dan verdrievoudigen, zou het brandstofverbruik drie- tot verviervoudigen en zou de uitstoot van verbrandingsgassen op zijn minst verdrievoudigen.

Kan de Commissie de bovenstaande gegevens onderzoeken en Griekenland om de relevante uitleg vragen? Kan de Commissie, in plaats van in te stemmen met een nieuwe vergunning voor Petrola, bijdragen tot het onmiddellijk nemen van maatregelen om de vervuiling, de lekken en de reukhinder van de raffinaderij aan te pakken?

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2) PB L 230 van 5.8.1982, blz. 1.

(3) PB L 188 van 16.7.1984, blz. 20.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 december 2000)

Naar aanleiding van verschillende artikelen die in de pers zijn verschenen, heeft de Commissie op 7 juni 2000 een brief gestuurd naar de Griekse autoriteiten, waarin ze uitleg vraagt over de uitbreiding van de installaties van Petrola. Tot op heden hebben de Griekse autoriteiten deze brief niet beantwoord.

Na de vraag van het geachte parlementslid zal de Commissie zich opnieuw tot de Griekse autoriteiten richten, met de vraag of de uitbreiding van de nieuwe installaties van Petrola is goedgekeurd. De Commissie heeft ook nadere bijzonderheden gevraagd over de gestelde milieuvoorwaarden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3790/00

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(7 december 2000)

Betreft: BTW-tarieven voor het herstel van gebouwen

Acht de Commissie het wenselijk om aan de dringende vraag naar nieuwe huisvesting zoveel mogelijk te voldoen door het aanpassen of renoveren van bestaande woningen in plaats van door het bouwen van nieuwe woningen op nieuwe, nog groene locaties, en is zij bereid te voldoen aan het verzoek van Gordon Brown om de BTW te verlagen tot 5 % voor het ombouwen van onroerend goed tot meervoudige woningen en om iedere regering in de EU die dit wenst een nultarief voor de BTW te laten vaststellen voor renovatie van bestaande gebouwen en zo de instandhouding en bescherming van het platteland aan te moedigen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(1 februari 2001)

De situatie in het kader van de huidige communautaire BTW-wetgeving is dat categorie 9 van bijlage H van Zesde BTW-Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid- Staten inzake omzetbelasting Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag(1) betrekking heeft op de levering, bouw, renovatie en verbouwing van in het kader van het sociaal beleid verstrekte huisvesting. De lidstaten kunnen derhalve op genoemde diensten een verminderd BTW-tarief toepassen van niet minder dan 5 %. Voor alle reparaties of wijzigingen van het woningbestand welke niet aan deze definitie beantwoorden, geldt het gewone BTW-tarief.

Het is alleen de lidstaten die op 1 januari 1991 een nultarief toepasten, toegestaan dit tarief voor een overgangsperiode aan te houden. Het is bijgevolg in het kader van het huidige Gemeenschapsrecht niet mogelijk een nieuw nultarief in te voeren.

(1) PB L 145 van 13.6.1977. Deze Richtlijn werd laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/65/EG van de Raad van 17 oktober 2000 (PB L 269 van 21.10.2000).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4134/00

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(16 januari 2001)

Betreft: Richtlijn over kabelbaaninstallaties

Bij het ernstige ongeluk met de gletschertrein in Kaprun aan de voet van de Kitzsteinhorn zijn op 11 november 2000 155 mensen om het leven gekomen.

Kan de Commissie naar aanleiding hiervan de volgende vragen beantwoorden:

1. Bestaat het vermoeden dat dit ongeluk vermeden had kunnen worden, indien bij de bouw van de kabelbaan in Kaprun de voorschriften van de richtlijn 2000/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende kabelbaaninstallaties voor personenvervoer reeds van kracht was geweest?

2. Zo niet, is de Commissie voornemens de bestaande richtlijn binnen afzienbare tijd te verbeteren?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(28 februari 2001)

1. Richtlijn 2000/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende kabelbaaninstallaties voor personenvervoer(1) heeft ten doel de veiligheid van kabelbaaninstallaties te verzekeren door de fundamentele veiligheids- en gezondheidsvoorschriften vast te stellen die bij alle nieuwe installaties, inclusief kabelspoorwegen, zweefbanen en skisleepliften voor personenvervoer, moeten worden nageleefd. Deze richtlijn is op 20 maart 2000 goedgekeurd, maar zal pas op 3 mei 2004 volledig van toepassing zijn, na een overgangsperiode van vier jaar (gerekend vanaf de datum van bekendmaking). Ondertussen zijn op deze installaties vooral nationale voorschriften van toepassing.

Zolang het onderzoek van de ramp bij de Kitzsteinhorngletscher niet is afgerond, kan niet worden gezegd of de ramp voorkomen had kunnen worden wanneer de richtlijn van kracht zou zijn geweest.

2. Volgens Richtlijn 2000/9/EG moeten de lessen uit het verleden in aanmerking worden genomen bij de veiligheidsanalyse voor alle geplande installaties en moeten er vrijwaringsmaatregelen worden genomen als een goedgekeurde installatie of componenten daarvan gevaar voor de gezondheid of de veiligheid kunnen opleveren.

Indien uit de onderzoek van het ongeluk aan de voet van de Kitzsteinhorn blijkt dat de desbetreffende communautaire wetgeving, waaronder Richtlijn 2000/9/EG, moet worden aangepast, zullen hiertoe zo snel mogelijk de nodige voorstellen worden gedaan.

(1) PB L 106 van 3.5.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3521/00

van Olivier Dupuis (TDI) aan de Commissie

(13 november 2000)

Betreft: Nieuwe beschuldiging tegen de heer Marzouki in Tunesië

Op 23 oktober 2000 keerde de heer Moncef Marzouki terug uit Marokko waar hij had deelgenomen aan bijeenkomsten van het Euromediterrane Netwerk voor de mensenrechten, ter voorbereiding van het Euromed-burgerforum over het recht op vereniging, en aan een congres van de Arabische voorvechters van de mensenrechten. Hij zou later in Barcelona deelnemen aan een colloquium van het Euromed-netwerk van de Groenen. Moncef Marzouki werd voorgeleid en door de deken van de rechters van instructie, de heer Armor Ben Mansour, beschuldigd van lidmaatschap van een niet-erkende vereniging (de Nationale raad voor de vrijheden in Tunesië), verspreiding van valse geruchten, smaad aan de overheid en het gerecht, verspreiding van pamfletten die de openbare orde kunnen verstoren en opruiing van de bevolking om zich te verzetten tegen de wetten van het land. Deze zware beschuldigingen kunnen Moncef Marzouki tot twintig jaar opsluiting kosten. Bovendien kreeg de heer Marzouki eens te meer verbod zich te verplaatsen.

Is de Commissie niet van oordeel dat dit proces op grond van een misdrijf van meningsuiting het vierde dat tegen Moncef Marzouki wordt aangespannen een zoveelste bewijs is dat zich in Tunesië een politiestaat aan het nestelen is, gebaseerd op de systematische schending van het recht op vrije mening en meningsuiting en van de vrijheid van vereniging?

Meent de Commissie niet dat het de hoogste tijd is om maatregelen te nemen om de mensenrechtenclausule uit de associatieovereenkomst met Tunesië te doen naleven?

Zo niet, met welke middelen is de Commissie van plan de Tunesische autoriteiten ertoe te brengen de antidemocratische en politiestaattendens in positieve zin om te buigen en eindelijk de weg in te slaan van democratische hervormingen en de uitbouw van de rechtsstaat?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(5 december 2000)

Na nota genomen te hebben van de maatregelen die de Tunesische overheid met betrekking tot de heer Marzouki heeft getroffen, heeft de Commissie haar gemachtigde in Tunesië verzocht het verloop van deze affaire met aandacht te volgen in nauwe samenwerking met de hoofden van missie van de lidstaten te Tunis.

In algemene zin kan worden gezegd dat de Commissie voortgaat met de benadering die het lid van de Commissie, verantwoordelijk voor de buitenlandse betrekkingen, op 14 juni 2000 in de voltallige zitting van het Parlement uiteen heeft gezet. Deze benadering is enerzijds gericht op een verdieping op alle niveaus, voor de politieke dialoog tussen de Unie en de Tunesische autoriteiten, en anderzijds, op de ontwikkeling van positieve acties ter bevordering van de mensenrechten, waaronder met name de vrijheid van meningsuiting en van vereniging.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3555/00

van Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Commissie

(15 november 2000)

Betreft: Transparantie bij de ECB

De ECB heeft een besluit genomen dat van alle kanten bekritiseerd is, om de notulen van de eigen besluitvormingsorganen niet te publiceren. Dit besluit valt te betreuren, maar zou gerechtvaardigd kunnen worden met de noodzaak een open discussie mogelijk te maken over besluiten van monetair beleid. Het standpunt van de ECB over het geheime karakter van deze notulen is absoluut onaanvaardbaar wanneer de discussies gaan over onderwerpen die niets te maken hebben met keuzes van monetair beleid, maar draaien om het gebruik van overheidsgelden, in het bijzonder de begroting van de instelling, controle en fraudebestrijding, het beheer van de reserves, het drukken en uitbrengen van nieuwe bankbiljetten, de criteria bij het aannemen en bevorderen van personeel.

Kan de Commissie laten weten welk standpunt zij inneemt over de transparantie van de besluitvormingsprocessen van de ECB en het Parlement op de hoogte brengen door alle informatie toe te spelen waarover zij als waarnemer beschikt ten aanzien van de besluiten die zijn genomen binnen de besluitvormingsorganen van de ECB in zaken die geen nauw verband houden met monetair beleid?

Naar verluidt worden sommige cruciale besluiten van de ECB niet genomen in de directieraad, maar bij informele bijeenkomsten die plaatsvinden de dag voor de vergadering van de directieraad en waar alle leden van de raad aanwezig zijn, maar niet de vertegenwoordiger van de Commissie.

Kan de Commissie meedelen of zij bekend is met deze praktijk en of zij het in overeenstemming acht met de letter en de geest van het Verdrag en, zo niet, welke stappen zij wil nemen om van de ECB gedaan te krijgen dat zij zich houdt aan het Verdrag?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(15 december 2000)

Artikel 10.4 van het statuut van het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB) bepaalt dat De besprekingen van de vergaderingen (van de Raad van bestuur) mldr vertrouwelijk (zijn). De Raad van bestuur kan besluiten het resultaat van zijn beraadslagingen openbaar te maken. Bijgevolg valt elk besluit betreffende de bekendmaking van de notulen van de vergaderingen van de Raad van bestuur ontegensprekelijk onder de exclusieve bevoegdheid van de Raad van bestuur zelf. De Commissie is hier niet bij betrokken. Er moet ook op worden gewezen dat het EG-Verdrag geen onderscheid maakt tussen besluiten betreffende het monetair beleid en andere besluiten.

Volgens artikel 12.1 van het statuut van het ESCB is de Raad van bestuur, waarvan de vergaderingen door de Voorzitter van de Raad en een lid van de Commissie kunnen worden bijgewoond, het enige besluitvormingsorgaan dat instaat voor de tenuitvoerlegging van de taken waarmee het ESCB krachtens zijn statuut en het EG-Verdrag is belast. Geen enkel ander orgaan kan zulke besluiten nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4146/00

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Raad

(16 januari 2001)

Betreft: Financieringsregeling verplichte BSE-tests voor runderen van meer dan 30 maanden

Op 19 december 2000 besliste de Landbouwraad naar verluidt dat de financiering van de verplichte tests voor alle runderen van meer dan 30 maanden die in de voedselketen worden opgenomen om te voorkomen dat met BSE besmet vlees in de voedselketen terechtkomt, in genen deel zal gebeuren met Europese middelen. Hetzelfde geldt voor de kostprijs van het verbod vleesafval te verwerken in diervoeders.

Vreest de Raad niet dat, wanneer men de financieringsregeling zonder meer overlaat aan de lidstaten, de verschillen in de gekozen oplossingen een bron zullen zijn van concurrentieverstoring en verschuiving van bepaalde handelsstromen? Acht de Raad het derhalve niet aangewezen terzake voor alle lidstaten geldende regels vast te stellen?

Antwoord

(14 mei 2001)

De Raad is zich bewust van de problemen die zich kunnen voordoen wanneer er op dit gebied gedifferentieerde financieringsregelingen worden ingevoerd.

De Raad wenst eraan te herinneren dat er tijdens de zitting van 19 december 2000 geen besluit is genomen over de financiering van de tests. Wel had de Raad in de voorgaande zitting, van 4 december, nota genomen van het voorstel van de Commissie waarin de snelle tests voor de opsporing van BSE verplicht worden gesteld voor runderen van meer dan 30 maanden die in de voedselketen worden opgenomen.

De Raad heeft bij die gelegenheid benadrukt dat de financiële middelen moeten worden gevonden waarmee de cofinanciering op communautair niveau van de uitvoering van deze tests kan worden gewaarborgd, met dien verstande dat het hele pakket BSE-besluiten moet beantwoorden aan de door de Europese Raad van Berlijn overeengekomen financiële vooruitzichten.

Vervolgens heeft de Commissie Verordening (EG) nr. 2777/2000 aangenomen, die voorziet in cofinanciering van de tests ten belope van 15 euro per test.

De Commissie heeft voorts twee beschikkingen inzake opsporing aangenomen (2000/764 en 2000/773), die per 1 juli 2001 van toepassing zijn. Het geachte parlementslid wordt verzocht zich rechtstreeks tot de bevoegde instelling te wenden om de gedetailleerde inhoud van de teksten te vernemen.

In artikel 36 van het voorstel tot vaststelling van de gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten, dat op 19 oktober 2000 bij de Raad is ingediend, verklaart de Commissie dat zij een rapport zal opstellen over de in de lidstaten verleende financiële steun voor het verwerken en verwijderen van dierlijke bijproducten, dat vergezeld zal gaan van passende voorstellen. Zodra de Commissievoorstellen zijn ingekomen, zal de Raad ze beslist met de hoogste prioriteit behandelen.

Tijdens de Raadszitting van 29 januari 2001 zegde de Commissie toe dat zij in de volgende zitting van de Raad (Landbouw) verslag zou uitbrengen over de nationale steun ter financiering van de BSE-maatregelen tegen de achtergrond van een goede werking van de interne markt. In de zitting van de Raad van 12 februari 2001 heeft de Commissie dit verslag uitgebracht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3564/00

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(17 november 2000)

Betreft: Vervoer van levende dieren naar het slachthuis

De bescherming van dieren tijdens het vervoer wordt geregeld in richtlijn 91/628(1) als gewijzigd bij richtlijn 95/29(2), die voorschriften bevat ten aanzien van verbetering van het vrachtvervoer, beladingdichtheid, reis- en rusttijden, aantallen dieren alsook een verbod op het vervoer van gewonde of zieke dieren. Deze richtlijn is door een groot aantal lidstaten echter niet omgezet in nationale wetgeving en bovendien wordt niet toegezien op de naleving van de in richtlijn 95/29 gegeven voorschriften.

Kan de Commissie meedelen op welke termijn zij de richtlijn van 1995 zal herzien om een eind te maken aan de onmenselijke behandeling waaraan dieren tijdens het vervoer blootstaan? Hoe denkt zij te kunnen waarborgen dat een betere controle op het vervoer wordt uitgeoefend?

(1) PB L 340 van 11.12.1991, blz. 17.

(2) PB L 148 van 30.6.1995, blz. 52.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(17 januari 2001)

Alle lidstaten hebben nu Richtlijn 91/628/EEG of 19 november 1991, zoals gewijzigd bij Richtlijn 95/29/EG van 29 juni 1995 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer, in hun nationale wetgeving omgezet.

Het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) voert periodieke inspectiebezoeken in de lidstaten uit om controle uit te oefenen op de acties die door de autoriteiten zijn ondernomen om aan de richtlijnen te voldoen. In een aantal lidstaten zijn ernstige tekortkomingen ten aanzien van de tenuitvoerlegging van de nationale wetgeving ter omzetting van de richtlijnen aan het licht gekomen als gevolg van de inspecties van het VVB en de klachten die door dierenbeschermingsorganisaties bij de Commissie zijn ingediend. De Commissie heeft in dit verband tegen sommige lidstaten reeds inbreukprocedures ingesteld krachtens artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-Verdrag.

De Commissie plant voor de nabije toekomst ook een aantal belangrijke initiatieven om de situatie te verbeteren.

De Commissie heeft onlangs een verslag(1) goedgekeurd over de opgedane ervaring sinds de tenuitvoerlegging van de richtlijn inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer. Dit document wordt aan de Raad en het Parlement voorgelegd. Dit verslag geeft een aantal mogelijkheden aan voor verbetering van het regelgevend kader op dit gebied.

(1) COM(2000) 809 def.