SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4062/97 van Fernand Herman (PPE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Gezondheidszorg

In verordening 1408/71 ((PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2. )) inzake de sociale zekerheid is bepaald dat burgers in de Europese Unie geen betere medische verzorging in een andere lidstaat mag worden geweigerd als deze verzorging in hun eigen land niet kan worden verstrekt binnen een termijn die gezien hun leeftijd en gezondheidstoestand redelijk is. Sinds 1978 heeft het Hof van Justitie deze bepaling bevestigd (zaak 117/177).

Welke stappen onderneemt de Commissie om erop toe te zien dat de bevoegde Franse autoriteiten aan hun communautaire verplichtingen voldoen door hun ingezetenen toestemming te verlenen om in België een behandeling voor geriatrische revalidatie te ondergaan zodat zij binnen drie maanden weer naar huis kunnen, i.p.v. in Frankrijk genoegen te nemen met lapmiddelen die bovendien meer kosten?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (17 februari 1998)

De Commissie vestigt de aandacht van de geachte afgevaardigde erop dat, ingevolge het arrest van het Hof van Justitie in zaak 117/77 (Pierik) waarnaar wordt verwezen, artikel 22, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 ((Een bijgewerkte versievan deze verordening is goedgekeurd bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996. PB L 28 van 30.1.1997 )) gewijzigd is bij Verordening nr. 2793/81 van de Raad van 17 september 1981 ((PB L 275 van 29.9.1981 )) tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen en Verordening (EEG) nr. 574/72 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71.

Op grond van de huidige tekst van deze verordening is voor de vergoeding van (niet onverwijld noodzakelijke) medische kosten die zijn gemaakt in een andere lidstaat dan die waarin de betrokkene verzekerd is, een voorafgaande toestemming vereist (zie artikel 22, lid 1, sub c). Deze toestemming "mag niet worden geweigerd wanneer de desbetreffende behandeling behoort tot de prestaties waarin de wettelijke regeling van de lidstaat op het grondgebied waarvan de betrokkene woont voorziet, en bedoelde behandeling hem, gelet op zijn gezondheidstoestand van dat moment en het te verwachten ziekteverloop, niet kan worden gegeven binnen de termijn die gewoonlijk nodig is voor de desbetreffende behandeling in de lidstaat waar hij woont¨ (art. 22, lid 2, laatste alinea).

Ten aanzien van het probleem van de toestemming door de Franse autoriteiten voor geriatrische revalidatie in België zal de Commissie alle klachten ter zake in het kader van de thans geldende bepalingen onderzoeken, dat wil zeggen dat zij zal nagaan of de behandeling behoort tot de prestaties waarin de Franse wettelijke regeling voorziet en of zij kan worden gegeven binnen de termijn die gewoonlijk nodig is voor deze behandeling in Frankrijk.

De verenigbaarheid van dit systeem van voorafgaande toestemming met de artikelen 30 en 59 van het EG-Verdrag staat thans evenwel ter discussie bij het Hof van Justitie in de zaken Decker (C-120/95) en Kohll (C-160/96).

De Commissie zal wachten op de arresten van het Hof in deze zaken alvorens, zo nodig, passende maatregelen te nemen.