SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2154/01

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(18 juli 2001)

Betreft: Regionale visserijorganisaties

In antwoord op mijn vraag E-1378/01(1) heeft de heer Fischler gewezen op het fundamentele belang van de regionale visserijorganisaties (RVO's) voor het toekomstige gemeenschappelijke visserijbeleid. Volgens hem zijn de belangrijkste taken een grotere betrokkenheid van de Gemeenschap bij deze RVO's, binnen haar exclusieve bevoegdheden, en de omzetting van de in het kader van de RVO's goedgekeurde aanbevelingen in het gemeenschapsrecht.

Daarnaast deelde de heer Fischler de oprichting mee van een eenheid die belast is met de follow-up van alle RVO's (met uitzondering van enkele RVO's voor het noordoostelijk gedeelte van de Atlantische Oceaan) en een reorganisatie van het DG Visserij waarmee doeltreffender kan worden ingespeeld op gerezen problemen en de betrokkenheid en deelname van de Gemeenschap aan deze RVO's op doeltreffender wijze en met meer samenhang kan worden aangepakt.

Kan de Commissie een lijst verstrekken van alle aanbevelingen en andere in het kader van de RVO's goedgekeurde maatregelen die reeds in het gemeenschapsrecht zijn omgezet en nog zullen worden omgezet? Kan de Commissie verder mededelingen doen over aanbevelingen en maatregelen die nog niet zijn omgezet en kan zij aangeven wat hiervan de reden is?

Kan de Commissie gedetailleerde informatie verstrekken over de werking, de organisatie en de samenstelling (menselijke, technische en financiële middelen) van de eenheid die belast is met de follow-up van alle RVO's? Waarom is een aantal RVO's voor het noordoostelijk gedeelte van de Atlantische Oceaan uitgesloten en om welke RVO's gaat het hier?

Kan de Commissie gedetailleerde informatie verstrekken over de uiteindelijke personeelsbezetting van het DG Visserij na de reorganisatie?

(1) PB C 350 E van 11.12.2001.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 september 2001)

De Commissie zou uiteraard een lijst kunnen verstrekken van de verschillende aanbevelingen en instandhoudingsmaatregelen van de regionale visserijorganisaties (RVO's), maar het zou moeilijk zijn om op basis daarvan aan te geven in hoeverre deze zijn omgezet in Gemeenschapsrecht. Zo heeft de Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR) ongeveer 60 aanbevelingen en instandhoudingsmaatregelen aangenomen, waarvan vele geen omzetting behoeven omdat ze betrekking hebben op aan bepaalde partijen toegekende vergunningen voor experimentele visserij, terwijl bij andere in éénzelfde tekst een beperking van of verbod op bepaalde vangsten en technische en/of controlemaatregelen worden vastgesteld. Andere RVO's stellen even complexe en even talrijke maatregelen vast. De meeste van deze instandhoudingsmaatregelen hebben betrekking op beperkingen van en een verbod op vangsten, en worden elk jaar in het kader van de vaststelling van de totaal toegestane vangsten (TAC) en de vangstquota omgezet in Gemeenschapsrecht. Gezien de complexiteit die voortvloeit uit de veelheid aan RVO's en hun uiteenlopende methodes voor de vaststelling van instandhoudingsmaatregelen, worden maatregelen buiten het kader van de TAC's en vangstquota op basis van het toepassingsgebied doorgaans ingedeeld in drie categorieën: technische maatregelen, controlemaatregelen en maatregelen tot instelling van een systeem voor het traceren van vangsten in het hele industriële en commerciële circuit.

Uit het repertorium van de geldende communautaire wetgeving blijkt dat de Gemeenschap verordeningen tot omzetting van de door RVO's op deze drie gebieden ingevoerde maatregelen heeft vastgesteld. Zo zijn er bij voorbeeld communautaire verordeningen inzake controle ter uitvoering van NAFO-(1), NEAFC-(2) en CCAMLR-maatregelen en wordt gewerkt aan een verordening inzake de controle op de visserij op over grote afstanden trekkende soorten(3). Uiteindelijk zullen ook de werkzaamheden in het kader van de ICCAT(4) en de IOTC(5), waaraan de Gemeenschap actief deelneemt, in communautaire controleverordeningen worden geïntegreerd. Dit zal ongetwijfeld bevorderlijk zijn voor de uitvoering van deze twee controleregelingen wanneer deze door de genoemde organisaties zullen zijn aangenomen.

Wat de technische verordeningen betreft, is aan de door de NAFO, de NEAFC en de CCAMLR vastgestelde maatregelen ook via verschillende teksten uitvoering gegeven. Hetzelfde geldt voor over grote afstanden trekkende visbestanden, met de goedkeuring dit jaar van Verordening (EG) nr. 973/2001 van de Raad van 14 mei 2001 tot vaststelling van technische maatregelen voor de instandhouding van bepaalde over grote afstanden trekkende visbestanden(6).

Ten slotte heeft de Raad op het gebied van de controle op vangsten zopas Verordening (EG) nr. 1035/2001 tot invoering van een documentatieregeling voor de vangst van Dissostichus spp.(7) goedgekeurd. Voorts zal de Commissie binnenkort een voorstel betreffende het controlesysteem voor tonijn in het kader van het AIDCP(8) aan de Raad voorleggen.

Volgens de Commissie moet een en ander evenwel als een dynamisch proces worden gezien, omdat het er bij de omzetting tegenwoordig veeleer om gaat instandhoudingsmaatregelen bij te werken en te verbeteren dan nieuwe gebieden te reglementeren. Zo moeten volgens de Commissie de verordeningen ter uitvoering van de CCAMLR-maatregelen opnieuw worden bezien, ook al is de tekst pas drie

jaar geleden aangenomen (Verordening (EG) nr. 66/98(9)). Zij is derhalve voornemens om volgend najaar een gezamenlijk voorstel voor twee ontwerp-verordeningen aan de Raad voor te leggen, één met betrekking tot de controle op visserijactiviteiten in het gebied van de CCAMLR-overeenkomst en één met betrekking tot de technische maatregelen voor diezelfde visserijactiviteiten.

Ook op het gebied van de inspectie van en de controle op visserijactiviteiten in het kader van het NAFO-Verdrag zou een bijwerking van de communautaire verordeningen in principe verantwoord zijn(10). Deze organisatie is evenwel voornemens haar controle- en inspectiesysteem in de nabije toekomst grondig te herzien. Derhalve moet aandachtig worden bekeken of dit het juiste moment is om de relevante communautaire verordeningen bij te werken, zonder evenwel deze mogelijkheid uit te sluiten.

Wat de volgende vraag van het geachte parlementslid betreft, kan de Commissie meedelen dat de voor internationale en regionale overeenkomsten verantwoordelijke eenheid van het Directoraat-Generaal Visserij beschikt over 10 statutaire ambtenaren en een gedetacheerde nationale deskundige voor de werkzaamheden en de desbetreffende dossiers van 11 RVO's. De eenheid is niet alleen verantwoordelijk voor gevestigde organisaties zoals de ICCAT, de NAFO, de CCAMLR, de IATTC(11) en de GFCM(12), die het hele jaar door bijzonder actief zijn, maar ook voor andere organisaties die zich nog in de oprichtingsfase (SEAFO(13) en WCPOFC(14)) of zelfs in de onderhandelingsfase bevinden (SIOFC(15)). De twee overige organisaties (WECAFC en CECAF(16)) zijn adviescomités die afhangen van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO). Zij zijn niet zo actief, maar op middellange termijn zouden dit autonome organisaties moeten worden met een eigen budget en eigen beheersfuncties. De eenheid is opgedeeld in teams die verantwoordelijk zijn voor één of meer organisaties, zodat de activiteiten kunnen worden gevolgd en vertegenwoordigers aanwezig zijn op de diverse vergaderingen, zowel plenaire als andere.

Bij de twee door het geachte parlementslid genoemde organisaties voor het noordoostelijk gedeelte van de Atlantische Oceaan gaat het om de NEAFC en de IBSFC(17). De follow-up van hun activiteiten en die van de NASCO(18) valt onder de verantwoordelijkheid van de eenheid voor het beheer van de visbestanden in het directoraat Instandhoudingsbeleid. De deelname van de Gemeenschap aan de NEAFC en de ISBFC onderscheidt zich van die aan andere RVO's door de beheersmethoden voor de visbestanden, de bijzondere positie van de Gemeenschap als kustpartij, de specifieke mechanismen voor samenwerking en uitwisseling met Noorwegen, Groenland, de Faeröer en de Baltische Staten en de in dit verband tot stand gebrachte betrekkingen met kandidaat-lidstaten. Opgemerkt zij evenwel dat de bilaterale visserijovereenkomsten met Groenland door eenheid B3 worden beheerd. Gezien de nauwe samenhang tussen de activiteiten van beide organisaties en het beheer van internationale visbestanden is de bovengenoemde eenheid verantwoordelijk voor de follow-up daarvan.

Het organigram en de taakomschrijving van DG Visserij zijn gepubliceerd en zijn beschikbaar via internet op de home page van het Directoraat-generaal op de Europa website: http://europa.eu.int/comm/dgs/fisheries/index_es.htm

(1) Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan.

(2) Visserijcommissie voor het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan.

(3) Voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling van controlemaatregelen voor de visserij op bepaalde bestanden van over grote afstanden trekkende vissoorten, COM/2000/619 def. - PB C 62 E van 27.2.2001).

(4) Internationale Commissie voor de instandhouding van de tonijnachtigen in de Atlantische Oceaan.

(5) Tonijncommissie voor de Indische Oceaan.

(6) Verordening van 14 mei 2001, PB L 137 van 19.5.2001.

(7) Verordening van 22 mei 2001, PB L 145 van 31.5.2001.

(8) Overeenkomst inzake het Internationale Programma voor het Behoud van Dolfijnen.

(9) Verordening (EG) nr. 66/98 van de Raad van 18 december 1997 houdende bepaalde instandhoudings- en controlemaatregelen voor de visserij in de Antarctische wateren en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2113/96 (PB L 6 van 10.1.1998), gewijzigd.

(10) Verordening (EEG) nr. 1956/88 van de Raad van 9 juni 1988 tot vaststelling van bepalingen voor de toepassing van de door de Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (NAFO) vastgestelde Regeling inzake gezamenlijke internationale inspectie (PB L 175 van 6.7.1988), en Verordening (EG) nr. 3069/95 van de Raad van 21 december 1995 tot vaststelling van een waarnemersregeling van de Europese Gemeenschap voor vissersvaartuigen uit de Gemeenschap die vissen in het gereglementeerde gebied van de Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (PB L 329 van 30.12.1995).

(11) Interamerikaanse Commissie voor Tropische Tonijn.

(12) Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee (GFCM).

(13) Visserijorganisatie voor het zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan.

(14) Western and Central Pacific Ocean Fisheries Commission (ook MHLC proces genoemd).

(15) Southern Indian Ocean Fisheries Commission.

(16) Respectievelijk Visserijcommissie voor het centraal-westelijk deel van de Atlantische Oceaan en Committee for the Eastern and Central Atlantic Fisheries.

(17) Internationale Visserijcommissie voor de Oostzee.

(18) Organisatie voor de instandhouding van de zalm in het noordelijke deel van de Atlantische Oceaan.