SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0141/01

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Raad

(1 februari 2001)

Betreft: Openbare debatten

Welke bezwaren heeft de Raad ertegen om zijn zittingen voor het publiek en de pers toegankelijk te maken, wanneer wetgevingsvraagstukken besproken en in stemming gebracht worden?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0140/01, E-0141/01, E-0142/01, E-0143/01 en E-0144/01

(31 mei 2001)

1. De Raad herinnert het geachte parlementslid eraan dat hij er geen moeite mee heeft om de in de Raad besproken vraagstukken van wetgevende en van uitvoerende aard afzonderlijk te behandelen. De Raad geeft nu reeds aan wanneer hij optreedt in zijn hoedanigheid van wetgever (zie artikel 7 van het reglement van orde waar de gevallen worden genoemd waarin de Raad als wetgever in de zin van artikel 201, lid 3, tweede alinea, van het EG-Verdrag optreedt), juist om de transparantie op dit werkgebied te vergroten.

2. De Raad wijst het geachte parlementslid erop dat hij reeds vele maatregelen heeft genomen om zijn procedures voor het publiek toegankelijk te maken. Onder de in overeenstemming met dit beleid genomen maatregelen noemt de Raad met name:

- het gebruik om ten minste één openbaar debat over belangrijke nieuwe wetgevingsvoorstellen te houden,

- automatische beschikbaarstelling aan het publiek van de resultaten van de stemming en de stemverklaringen, samen met de verklaringen voor de raadsnotulen wanneer de Raad in zijn hoedanigheid van wetgever optreedt, ingevolge artikel 207 van het EG-Verdrag en het reglement van orde van de Raad,

- de toegang tot documenten van de Raad, die normaliter wordt verleend wanneer de Raad in zijn hoedanigheid van wetgever optreedt, terwijl het beroep op het recht van weigering om de vertrouwelijkheid van de besprekingen van de Raad te beschermen, tot het vereiste minimum wordt beperkt,

- de bekendmaking op internet van lijsten van voorlopige agendapunten, met inbegrip van verwijzingen naar de in verband met ieder agendapunt besproken documenten, voor zittingen van de Raad en van de voorbereidende organen van de Raad, die betrekking hebben op zaken waarin de Raad in zijn hoedanigheid van wetgever optreedt.

3. De Raad werkt thans aan de definiëring van nieuwe regels waarmee beoogd wordt de bestaande regels inzake transparantie voor alle wetgevingsdocumenten te verbeteren. De Raad hecht een aanzienlijk belang aan een zo groot mogelijke openbaarmaking van zijn wetgevende activiteiten, en wenst daarbij een evenwicht te bewaren ten opzichte van de noodzaak om een efficiënte en doeltreffende besluitvorming te waarborgen en de noodzaak om gerubriceerde informatie te beschermen en de vertrouwelijkheid van zijn besprekingen van niet-wetgevende aard te garanderen.

In dit opzicht maakt deze demarche deel uit van dezelfde verbintenis als die in de verklaring betreffende de toekomst van de Unie die gehecht is aan de slotakte van de Conferentie (zie bijlage IV van het te Nice door de Conferentie van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten overeengekomen ontwerp-verdrag), waar in punt 6 wordt verklaard dat de Conferentie erkent dat de democratische legitimiteit en de transparantie van de Unie en haar instellingen permanent moeten worden verbeterd en verzekerd, teneinde deze dichter bij de burgers van de lidstaten te brengen.

4. De Raad is van oordeel dat het voor de Raad ongepast zou zijn om zich uit te laten over de wijze waarop de nationale wetgevende lichamen besluiten hun werkzaamheden te organiseren, of over aangelegenheiden die op louter speculatie of vermoeden zijn gebaseerd.

5. In ieder geval, wat schendingen van artikel 6 van het VEU betreft, wordt in artikel 7 van het VEU de procedure beschreven die moet worden toegepast om te bepalen of door een lidstaat een ernstige en voortdurende schending van de in artikel 6, lid 1, genoemde beginselen is gepleegd. Bovendien vestigt de Raad de aandacht van het geachte parlementslid op het feit dat het Verdrag van Nice ook een aanvullende bepaling in artikel 7 bevat, die bepaalt dat de Raad kan constateren dat er duidelijk gevaar bestaat voor een ernstige schending, en krachtens welke het Parlement een initiatiefrecht heeft.

6. De Raad is van oordeel dat zijn eigen praktijk verenigbaar is met artikel 6 van het VEU en ziet geen reden om zijn Juridische dienst om advies te vragen met betrekking tot de toepassing van het Verdrag en zijn eigen reglement van orde op dit gebied.