ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2609/02

van Bruno Gollnisch (NI) aan de Commissie

(18 september 2002)

Betreft: Controle reizigersidentiteit op luchthavens

In het binnenlandse luchtverkeer in Frankrijk worden de identiteitsbewijzen van de reizigers herhaaldelijk gecontroleerd. Zo kan het gebeuren dat een reiziger die in Lyon aankomt uit Parijs, bij het registreren is gecontroleerd en vervolgens bij het aan boord gaan, terwijl er bij aankomst uit Brussel, Berlijn, Madrid enz. noch bij vertrek noch bij aankomst enige controle plaatsvindt.

Worden deze controles door de luchtvaartmaatschappij verplicht gesteld om de tarieven te achterhalen of worden zij door de Franse autoriteiten in verband met de veiligheid opgelegd? Hoe dan ook, vindt de Commissie dat dit verenigbaar is met de Europese regelgeving?

Mochten deze uitzonderingen op de bepalingen van Schengen om veiligheidsredenen worden opgelegd, dan luidt de vraag hoe de Commissie verklaart dat deze veiligheidsregels paradoxaal genoeg in het binnenlandse luchtverkeer strenger zijn dan in het internationale.

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(15 november 2002)

Aangezien het gaat om vluchten binnen een lidstaat, zijn de bepalingen van het acquis van Schengen, waarin het overschrijden van de grenzen tussen de lidstaten wordt geregeld, niet van toepassing.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3920/02

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(14 januari 2003)

Betreft: Alarm vanwege vluchten vogels in het centrum van Rome

De afgelopen dagen zijn er in Rome voor de zoveelste keer reeksen auto-ongelukken gebeurd die verband houden met de massale aanwezigheid van vogels in de stad, met alle verwoestende gevolgen van dien.

Bij het invallen van de winter worden de straten van Rome overspoeld door groepen vogels die, in plaats van door te vliegen naar het zuiden, in de stad blijven om te profiteren van de afwezigheid van roofvogels en van de hogere temperaturen als gevolg van de vervuiling; de kruinen van de Romeinse bomen worden zo gekoloniseerd door duizenden musachtigen, die de burgers aanzienlijke overlast bezorgen, niet alleen door de herrie die zij maken, maar vooral ook vanwege de grote hoeveelheden vogelpoep op de grond.

De zwaarst getroffen zones zijn die waar de concentratie bomen zo hoog is dat enorme aantallen vogels worden aangetrokken. Door hun poep wordt het asfalt gevaarlijk glad, wat desastreuze gevolgen heeft voor het verkeer in de stad (de autoriteiten zijn namelijk gedwongen de weg af te sluiten en het verkeer om te leiden) en voor de veiligheid van motorrijders en automobilisten, die huns ondanks bij verkeersongelukken betrokken raken.

Gezien de ernst van de situatie heeft de gemeente Rome de bomen laten snoeien en de vluchten met kunstmatige signalen naar elders proberen te leiden; dit is echter volstrekt onvoldoende gebleken.

De doeltreffendste oplossing is waarschijnlijk anticonceptie in het land van herkomst, Zweden. Kan de Commissie in het licht daarvan mededelen:

1. of er projecten bestaan voor soortgelijke crisissituaties en of de gemeente Rome er een heeft opgesteld om de vogels eventueel te verdrijven, vanwege het gevaar voor de verkeersveiligheid in de stad;

2. of er voorbeelden zijn, in andere lidstaten van de Unie, van goede praktijken op dit punt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(6 februari 2003)

De Commissie is niet op de hoogte van enig project dat bedoeld is om het aantal trekvogels dat tijdens de trek in steden terechtkomt, te beperken. Zij heeft dan ook geen voorbeelden van goede praktijken. De Commissie beschikt evenmin over informatie over enig project van de stad Rome met dit doel.

Iedere maatregel om het aantal vogels in Rome te beperken moet worden genomen met inachtneming van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(1), indien nodig met gebruikmaking van afwijkingen als bedoeld in artikel 9 van de richtlijn.

Ofschoon het probleem een internationale dimensie kan hebben, zijn uitsluitend de lidstaten bevoegd voor de aanpak ervan. De Commissie kan alleen, en zal desgevraagd ook doen, contacten tussen de betrokken lidstaten faciliteren. Daartoe is echter meer informatie nodig, met name met betrekking tot de identificatie van de soorten die problemen veroorzaken, bijzonderheden over aantallen en informatie over hun oorsprong.

(1) PB L 103 van 25.4.1979.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3364/02

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(20 november 2002)

Betreft: Portugese taal op Euronews

De televisiezender Euronews is van een belang dat diverse malen door het Europees Parlement is erkend. De Commissie zal deze mening zeker delen. De zender Euronews krijgt dan ook aanzienlijke financiële steun van de Gemeenschap, hoewel het een particuliere zender is.

Deze communautaire steun is vooral gerechtvaardigd gezien de veeltalige uitzendingen en de Europese opzet van de zender die niet alleen voor de communicatie tussen Europeanen van belang is, maar ook om de ideeën van de Europese Unie over de gehele wereld uit te dragen.

Onlangs is in de pers het bericht verschenen dat 16 Portugese journalisten die voor Euronews de uitzending in het Portugees verzorgen, binnenkort ontslagen zullen worden en dat daarmee ook een einde komt aan de uitzendingen in de Portugese taal. Ook de internetsite http://www.euronews.net kent een Portugese versie zodat gevreesd kan worden dat ook van deze Portugese versie van de Euronews-site de laatste dagen geteld zijn.

Zoals bekend is het Portugees, met meer dan 200 miljoen mensen die Portugees spreken, de zesde wereldtaal en de derde Europese taal, vlak na het Engels en het Spaans.

Volgens recente informatie wordt Euronews momenteel door 125 miljoen huishoudens in 78 landen van de gehele wereld bekeken.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen of zij het dreigende ontslag van 16 Portugese journalisten die bij Euronews werken kan bevestigen? Kan zij het hoe en het waarom hiervan uitleggen? Denkt de Commissie initiatieven te ontplooien om de voortzetting van de Euronews-uitzendingen in het Portugees te waarborgen? Hoeveel communautaire steun heeft Euronews in 2002, 2001 en 2002 mogen ontvangen? Is de Commissie niet van mening dat de communautaire steun aan de zender Euronews gebonden moet zijn aan de voorwaarde dat Euronews uitzendingen in meerdere talen verzorgt, en ten minste in de Europese talen die in deze wereld het meest gesproken worden, zoals het Portugees?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(3 januari 2003)

Tijdens de laatste drie jaar heeft de Commissie Euronews steun verleend ten bedrage van meer dan 4,1 miljoen EUR (2 063 933 EUR in 2000; 1 375 956 EUR in 2001; en 687 978 EUR in 2002).

Op 23 oktober 2001 hebben de Commissie en Euronews in samenwerking met het Parlement een overeenkomst gesloten. Krachtens deze overeenkomst wordt de samenwerking tussen de Commissie en Euronews tijdens de volgende drie jaar voortgezet en wordt de financiering tijdens deze periode geleidelijk afgeschaft, zodat de coproductie zou moeten toenemen.

De overeenkomst bevat geen bepalingen over het personeel. Dit blijft een interne aangelegenheid van Euronews.

De Commissie is betrokken bij de aan de gang zijnde discussies over de structurele ontwikkeling van Euronews. Tot op heden had Euronews als enige zender een paneuropese berichtgeving. De Commissie zou ervoor willen zorgen dat dit onder de nieuwe regeling ook het geval is, en dat hierbij zoveel mogelijk talen van de Unie worden gebruikt, met inbegrip van het Portugees.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3444/02

van Jorge Moreira Da Silva (PPE-DE) aan de Raad

(3 december 2002)

Betreft: Agressieve reclame in de lidstaten van de Europese Unie

Om in de geesten van het doelpubliek door te dringen aarzelen sommige bedrijven niet om in de straten van de Europese steden soms reclame te maken met obscene afbeeldingen, zonder daarbij aan de slechte invloed op de opvoeding van jongeren te denken. De vulgaire affiches op openbare plaatsen (bushalten, metro-ingangen) worden van jaar tot jaar talrijker.

Betekent dit dat alle middelen goed zijn en dat alles toegelaten is als het de verkoop maar bevordert?

Wat zijn de ethische normen voor de reclame in de verschillende lidstaten van de Europese Unie?

Antwoord

(5 en 6 mei 2003)

De Raad begrijpt dat het geachte parlementslid de belangen van de Europese bevolking wil beschermen met betrekking tot de vaststelling van ethische normen voor de reclame. Ethiek in de reclame behoort evenwel tot de bevoegdheid van de lidstaten. De Raad bezit geen informatie over de normen die in de verschillende lidstaten worden toegepast.

Wat de communautaire bevoegdheid betreft, draagt de Gemeenschap met het oog op de consumentenbescherming overeenkomstig artikel 153 van het Verdrag bij tot de bescherming van de gezondheid, de veiligheid en de economische belangen van de consumenten alsmede tot de bevordering van hun recht op voorlichting en vorming, en hun recht van vereniging om hun belangen te behartigen.

In ieder geval kan de Raad niet optreden zonder een Commissievoorstel in die zin. Tot op heden is bij de Raad nog geen enkel voorstel ingediend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3651/02

van Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Commissie

(11 december 2002)

Betreft: Sluiting van HMC Pubblicità

De media meldden onlangs dat Cairo Communications van Urbano Cairo, de vroegere directeur van Publitalia, de nieuwe concessiehouder voor reclame is van de televisiezender La7, die deel uitmaakt van de groep Tronchetti Provera.

De vroegere concessiehouder van La7, HMC Pubblicità, dat voor 100 % in handen is van SEAT/Telecom, wordt binnenkort opgedoekt. Voor meer dan 40 werknemers dreigt ontslag en de hele procedure kan bezwaarlijk normaal worden genoemd (het ondertekenen van voorgedrukte brieven; de situatie van het bedrijf wordt aan het personeel als onafwendbaar voorgesteld, enz).

Het verlenen van de reclameconcessie van La7 aan Cairo Communications zou, gezien de directe band tussen dat bedrijf en Publitalia, kunnen leiden tot een verdere versterking van het systeem van dominante posities en verregaand quasi-monopolie in de televisie- en reclamesector in Italië, met alle gevolgen van dien, niet het minst de verdere afbraak of zelfs het geheel verdwijnen van het democratisch pluralisme en correcte informatie, die momenteel al tot een minimum herleid zijn.

Als bewijs daarvan en ondanks de omvang en de impact ervan voor de mededinging en het functioneren van de hele televisie- en reclamesector, is de gehele operatie La7/Cairo/HMC in de media nauwelijks aan bod gekomen.

Aangezien bovendien nog andere operaties aan de gang zijn, zoals tussen de groep Tronchetti Provera en de groep Fininvest, met onder meer de overname van Edilnord en het bedrijf Pagine Utili, wilde ik de Commissie vragen of zij kan en wil optreden in het kader van de operatie La7/Cairo Communications en de sluiting van HMC op grond van het feit dat deze transactie de verregaande monopoliepositie van Mediaset en het door Mediaset gecontroleerde Publitalia in de televisie- en reclamesector nog versterkt.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(15 januari 2003)

Het geachte parlementslid verwijst naar een overeenkomst tussen een Italiaanse omroep (La 7) en een Italiaanse concessiehouder voor reclame (Cairo Communications) aangaande de Italiaanse reclamemarkt.

De Commissie is niet op de hoogte van enige klachten aangaande deze overeenkomst tussen Cairo Communications en La 7 en is ook niet in kennis gesteld van deze overeenkomst. Bovendien beschikt de Commissie momenteel over geen enkele informatie om uit te maken of de overeenkomst in kwestie de handel tussen de lidstaten onderling merkbaar beïnvloedt en daardoor onder het toepassingsgebied van de regels betreffende mededinging valt.

Het geachte parlementslid verwijst ook naar de positie van Mediaset/Publitalia op de Italiaanse televisie-en reclamemarkten. Hieromtrent heeft de Commissie geen informatie die de conclusie zou kunnen staven dat de overeenkomst tussen Cairo Communications en TV La 7, door bepaalde vermeende banden tussen de partijen bij de overeenkomst en Publitalia, zou kunnen leiden tot een mogelijke versterking van de positie van deze laatste op de voornoemde markten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3583/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(13 december 2002)

Betreft: Evaluatie van de economische kosten van de ramp met de Exxon Valdez voor de kust van Alaska en voorzieningen betreffende de ramp met de Prestige voor de kust van Galicië

De economische kosten van de ramp met de Exxon Valdez voor de kust van Alaska werden, overeenkomstig de door de VS van de onderneming Exxon geëiste schadevergoeding, vastgesteld op 1 miljard dollar voor schade aan het natuurlijk erfgoed en nog eens 2 miljard dollar voor opruiming en andere noodzakelijke activiteiten. Welk bedrag stelt de Raad in het vooruitzicht voor Galicië gelet op het feit dat de ramp met de Prestige voor de Galicische kust ernstigere gevolgen heeft dan die met de Exxon Valdez?

Gecombineerd Antwoordop de schritftelijke vragen E-3563/02, E-3581/02, E-3582/02, E-3583/02,E-3584/02, E-3587/02, E-3589/02, E-3625/02 en E-3761/02

(5 en 6 mei 2003)

De Raad verwijst de geachte parlementsleden naar de verklaring die het voorzitterschap tijdens de vergaderperiode van het Europees Parlement in december 2002 namens de Raad heeft afgelegd over de verschillende punten die zij aan de orde stellen, en naar de antwoorden die hij tijdens het vragenuur op 15 januari 2003 in Straatsburg heeft gegeven op de vragen H-833/02, H-839/02, H-847/02 en H-871/02, van respectievelijk de heer Josu Ortuojdo Larrea, de heer Manuel Medina Ortega, de heer Camilo Nogueira Román en de heer John Cushnahan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3563/02

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Raad

(12 december 2002)

Betreft: Veiligheid op zee

Drie jaar na het ongeluk met de Erica is nu het treurige einde van de zo ongelukkig gedoopte Prestige aanleiding voor heropening van de discussie over de milieuverantwoordelijkheid van olievervoerders.

Volgens het voorzorgsbeginsel zouden schepen die niet beantwoorden aan de veiligheidsnormen, naar sloopwerven gestuurd moeten worden in plaats van de open zee op. De keuze van de reders wordt echter uitsluitend ingegeven door winstbejag. Momenteel is het helaas zo dat het meest vervuilende raffinaderij-afval wordt vervoerd door de minst betrouwbare (en dus de goedkoopste) schepen.

Na de schipbreuk van de Erica en op instigatie van Frankrijk hebben de Europese autoriteiten gereageerd en heeft het Europees Parlement een pakket maatregelen goedgekeurd dat moet leiden tot wetgeving die dwingender is ten opzichte van classeringsmaatschappijen en reders. In deze regelgeving is voorzien dat alle olietankers met een enkelvoudige scheepswand uiterlijk 2015 uit de vaart moeten zijn genomen.

Wat doen wij echter in afwachting hiervan? Tien dagen na de schipbreuk van de Prestige is een tanker van hetzelfde type, de Byzantio (dezelfde leeftijd, dezelfde structuur, dezelfde lading, dezelfde bevrachter, namelijk de bevrachter die drie jaar geleden de Erica had gehuurd van Total Fina Elf) op weg naar de Franse en Spaanse kusten

Is de Raad, enkele dagen voor het begin van de eerste bestuursraad van het geheel nieuwe Europees Agentschap voor veiligheid op zee, van plan om, tegen de achtergrond van deze zeer verontrustende situatie, nieuwe noodmaatregelen te treffen die op 5 en 6 december op de komende Raad van Europese ministers van Vervoer zouden kunnen worden goedgekeurd?

Gecombineerd Antwoordop de schritftelijke vragen E-3563/02, E-3581/02, E-3582/02, E-3583/02,E-3584/02, E-3587/02, E-3589/02, E-3625/02 en E-3761/02

(5 en 6 mei 2003)

De Raad verwijst de geachte parlementsleden naar de verklaring die het voorzitterschap tijdens de vergaderperiode van het Europees Parlement in december 2002 namens de Raad heeft afgelegd over de verschillende punten die zij aan de orde stellen, en naar de antwoorden die hij tijdens het vragenuur op 15 januari 2003 in Straatsburg heeft gegeven op de vragen H-833/02, H-839/02, H-847/02 en H-871/02, van respectievelijk de heer Josu Ortuojdo Larrea, de heer Manuel Medina Ortega, de heer Camilo Nogueira Román en de heer John Cushnahan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3078/02

van Ulpu Iivari (PSE) aan de Commissie

(28 oktober 2002)

Betreft: Dubbele belastingheffing op orkesten

Op grond van de regelgeving van de Gemeenschap en met name artikel 49 van het EG-Verdrag is het de lidstaten verboden het vrij verrichten van diensten binnen de Gemeenschap door middel van dubbele belastingheffing te beperken. Mij is een geval bekend waarin het hoofdzakelijk met openbare middelen gefinancierde Finse kamerorkest Avanti! in Duitsland, in de deelstaat Sleeswijk-Holstein, waar het in augustus 2001 op een muziekfestival optrad, aan dubbele belastingheffing werd onderworpen. Avanti! moest over zijn tournee-ontvangsten aan deze deelstaat belasting betalen, hoewel het overeenkomstig het tussen beide landen bestaande belastingverdrag aan de Duitse autoriteiten stukken van de Finse autoriteiten had overgelegd, waaruit blijkt dat het voor zijn werk overheidssteun ontvangt, dat de betreffende tournee met openbare middelen was gesteund en dat het als werkgever optrad, d.w.z. dat het de musici een salaris betaalde en hierop belasting inhield en werkgeversbijdragen betaalde. Het orkest correspondeert al bijna twee jaar met de belastingautoriteiten van de deelstaat over de dubbele belastingheffing, en het einde is nog niet in zicht.

Is de Commissie van mening dat dergelijke gevallen een belemmering vormen voor de werking van de interne markt? Wat denkt zij te doen om de werking van de interne markt te verbeteren, in het bijzonder met betrekking tot de problemen die uit dubbele belastingheffing voortvloeien?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(9 december 2002)

Het verheugt de Commissie het geachte parlementslid te kunnen meedelen dat, volgens de informatie die zij van de Duitse fiscale autoriteiten heeft ontvangen, de zaak van het Finse orkest Avanti! wordt geregeld ten gunste van het orkest, waarbij er geen Duitse belasting moet worden voldaan.

De Commissie is zich bewust van het feit dat er specifieke belastingproblemen bestaan met betrekking tot grensoverschrijdende culturele optredens. Dit heeft te maken met het feit dat in de meeste verdragen ter voorkoming van dubbele belasting de heffingsbevoegdheid wordt toegekend aan de staat waar het optreden plaatsvindt; hiermee volgen deze verdragen artikel 17 van de modelovereenkomst van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling. In de praktijk betekent dit dat een artiest die in verschillende landen optreedt, gewoonlijk met meer dan een belastingstelsel in aanraking komt.

Indien de Commissie van oordeel is dat de nationale belastingregels die worden toegepast, discriminerend zijn, staat zij klaar om actie te ondernemen op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag. In dit verband moet ook worden verwezen naar: een zaak die momenteel dient bij het Hof van Justitie (zaak C-234/01 Gerritse(1)) met betrekking tot de door Duitsland geheven belasting op niet-ingezeten artiesten. De uitspraak wordt verwacht in 2003.

(1) PB C 245 van 1.9.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3426/02

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(2 december 2002)

Betreft: Gebruik van de kredieten van DAPHNE door het gemeentebestuur van Fiumicino

In september 2002 heeft het comité van toezicht van het Italiaanse ministerie van Economische Zaken zijn verslag ingediend betreffende de besteding van de kredieten die door de Europese Unie ter beschikking zijn gesteld.

Hieruit blijkt hoe zorgbarend langzaam en onefficiënt de plaatselijke autoriteiten te werk gaan bij de toewijzing van de projecten: zo zou in 2000 slechts 2 % van het totale Communautaire Stimuleringskader zijn vastgelegd.

Ook de Europese Commissie heeft al herhaaldelijk geklaagd over het ontoereikende gebruik van de Europese middelen door de plaatselijke autoriteiten.

In de wetenschap dat sommige territoriale overheden, zoals het gemeentebestuur van Fiumicino, de Europese subsidies zeer goed kunnen gebruiken voor de bestrijding van misbruiken tegen vrouwen en kinderen, wilde ik de Commissie het volgende vragen:

1. Heeft het gemeentebestuur van Fiumicino projecten in het kader van het Daphne-programma ingediend?

2. Heeft Fiumicino financiële steun voor deze projecten ontvangen?

3. Zijn deze kredieten besteed?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(22 januari 2003)

In het kader van het Daphne-programma heeft het gemeentebestuur van Fiumicino sinds 1997 geen voorstellen ingediend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3176/02

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(7 november 2002)

Betreft: Schulden en het groei- en stabiliteitspact

In zijn uitzonderlijk nuttig antwoord op schriftelijke vraag E-1621/02(1) heeft commissaris Solbes Mira bevestigd dat de Commissie bereid is bij de beoordeling van de naleving van het groei- en stabiliteitspact de relevante cyclische en structurele kenmerken van de economie van elke lidstaat in aanmerking te nemen.

De commissaris deelde voorts mee dat de Commissie rekening houdt met het totale bedrag aan schulden van een bepaalde lidstaat, echter alleen in die mate waarin zij een begroting die bijna in evenwicht is of een overschot vertoont als voldoende beschouwt om een voortgezette daling van de totale schuldenlast te verwezenlijken. Het accent van het pact blijft liggen op vervulling van twee centrale doelstellingen van een begrotingstekort van minder dan 3 % van het BBP in een jaar en een evenwichtige algemene begroting voor de economische cyclus.

Is de Commissie niet van mening dat de totale schuldenlast meer aandacht zou moeten krijgen, met name in landen met grote schulden, en dat zulks als gevolg van de wijd verbreide omzeiling van de schuldcriteria van het Verdrag van Maastricht hetgeen bij de opstelling van het groei- en stabiliteitspact niet werd voorzien noodzakelijk is?

(1) Zie blz. 8.

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(4 december 2002)

De lidstaten zijn krachtens het EG-Verdrag verplicht hun schuld onder de referentiewaarde van 60 % van het bruto binnenlands product (BBP) te houden of, indien zij hoger ligt, ze voldoende snel naar deze referentiewaarde terug te dringen. De Commissie is krachtens het EG-Verdrag verplicht de naleving van deze eis te controleren en bij niet-naleving een verslag op te stellen overeenkomstig artikel 104, lid 3, van het EG-Verdrag (procedure bij buitensporige tekorten).

De eis dat de schuld in voldoende mate afneemt en de referentiewaarde in een bevredigend tempo benadert (artikel 104, lid 2, van het EG-Verdrag) is echter niet in uitvoeringsmaatregelen geëxpliciteerd.

De Commissie heeft evenwel het voornemen om de vereisten inzake schuld te verduidelijken zodat de reeds in het EG-Verdrag opgenomen schuldcriteria operationeel kunnen worden gemaakt. Er zal bijzondere aandacht worden besteed aan de dynamiek van verschillende schuldcomponenten (stock-flow adjustment of omvang-stroomaanpassing, primair overschot, verschil in stijging van de rentevoeten) en de verwachte weerslag van de vergrijzing op de overheidsfinanciën. Om de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn beter te kunnen beoordelen, is het ook van belang dat de lidstaten de nodige informatie verstrekken in hun stabiliteits- en convergentieprogramma's.