ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0737/00

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(17 maart 2000)

Betreft: Opheffing van goedkope posttarieven voor christelijke periodieken in India

In de loop van de eerste twee weken van januari van dit jaar zijn de gunstige posttarieven voor ruim 100 christelijke periodieken in Zuid-India opgeheven met als argument dat de informatie die zij verspreiden niet over politieke of actuele aangelegenheden handelt en derhalve geen nieuws bevat. Als gevolg van deze maatregel dreigen vele van deze publicaties, waarvan er sommige reeds dertig jaar bestaan zonder ooit op dergelijke problemen te zijn gestuit, definitief te verdwijnen.

In het licht van het heersende klimaat van vijandigheid jegens de christelijke gemeenschap in India en de recente stroom van wetgevingsinitiatieven om uitingen van christelijke geloofsbelijdenis tegen te gaan, kan gevoeglijk worden aangenomen dat deze laatste stap wellicht een doelbewuste poging is om hun vrijheid van meningsuiting te beknotten.

Is de Commissie bereid na te gaan of deze maatregel kan worden aangemerkt als een vorm van discriminatie op grond van geloofsovertuiging en deze kwestie in het bevestigende geval bij de Indiase regering aanhangig te maken?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(4 april 2000)

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid en zou erop willen wijzen dat de delegatie van de Commissie in New Delhi de situatie van de religieuze minderheden, met inbegrip van de Christelijke gemeenschap, blijft volgen en hierover verslag uitbrengt. Zulks in nauw overleg met de vertegenwoordigingen van de landen van de Unie in New Delhi.

Sedert de golf van aanvallen op Christelijke gezinnen en instellingen in 1998 hebben de ambassadeurs van de lidstaten van de Unie onophoudelijk hun bezorgdheid hierover kenbaar gemaakt aan de Indiase regering, hoofdzakelijk via stille diplomatie.

De regering van India heeft ondertussen een Nationale Commissie voor Minderheden opgericht die zich in het bijzonder bezighoudt met de bescherming van religieuze minderheden in India en klachten die bij haar binnenkomen onderzoekt. Hoewel deze Commissie niet over gerechtelijke bevoegdheden beschikt zal zij een kalmerende invloed uitoefenen op extremistische groeperingen en zo bijdragen aan de handhaving van de principes van een seculiere overheid en vrijheid van religie zoals deze zijn vervat in de Indiase grondwet.

De Commissie zal haar delegatie in New Delhi verzoeken om, in nauw overleg met de vertegenwoordigingen van de lidstaten van de Unie de achtergrond te onderzoeken van de opheffing van goedkope posttarieven voor ruim 100 Christelijke periodieken in Zuid-India alsmede de gevolgen van eventuele andere discriminerende maatregelen die de vrije verspreiding van informatie door Christelijke en andere groeperingen in India zouden kunnen treffen. Uitgaande van de resultaten van dit onderzoek zal de Commissie haar partners raadplegen en een besluit nemen over de vorm en de inhoud van eventuele protesten die zij hierover bij de Indiase regering kan aantekenen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1190/00

van Timothy Kirkhope (PPE-DE) aan de Commissie

(10 april 2000)

Betreft: Europees Sociaal Fonds

Onder het huidige systeem van uitbetaling voor het Europees Sociaal Fonds (ESF) wordt er voor projecten in de sectoren vrijwilligerswerk en gemeenschapswerk een voorschot van 50 % betaald, gevolgd door een verdere betaling van 30 % (zodra de helft van het eerste voorschot is betaald). De resterende 20 % wordt betaald wanneer de definitieve aanvraag wordt ingediend.

Nu is er door het Departement voor onderwijs en werkgelegenheid een nieuw systeem voorgesteld, volgens hetwelk er een eerste voorschot van slechts 10 % wordt uitbetaald. Vervolgens moeten er dan voor projecten aanvragen achteraf worden ingediend (waarschijnlijk elke drie maanden) om verdere betalingen te verkrijgen. En ook in dit geval wordt een restant van 20 % ingehouden totdat de definitieve documenten worden overgelegd.

Kan de Commissie verduidelijken of zij het recht en het gezag heeft om te interveniëren in de wijze waarop de betalingen van het ESF op nationaal niveau worden verricht? Dit kan namelijk nodig blijken indien zij van mening is dat de middelen niet op de meest effectieve wijze worden toegewezen aan de organisaties die deze het meest verdienen, en wanneer het voortbestaan van deze organisaties in gevaar dreigt te komen. Naar raming zal minstens 90-95 % van de organisaties die in de huidige regeling geld uit het ESF ontvangen onder de nieuwe opzet moeten worden gesloten, omdat ze niet langer meer over voldoende geld zullen beschikken om hun programma's te financieren.

Zou de Commissie niet haar steun kunnen geven aan een alternatief systeem vor betaling, dat door de betrokken organisaties wordt voorgesteld?

Het gaat hier om het zogeheten Schotse Model, dat inhoudt:

- 1e kwartaal: 30 % voorschot

- 2e kwartaal: 25 % voorschot op voorlegging van bevredigende documenten aangaande het 1e kwartaal

- 3e kwartaal: 25 % voorschot op voorlegging van bevredigende documenten aangaande het 2e kwartaal

- 4e kwartaal: slotbetaling van 20 %, nadat een bevredigende audit over alle kwartalen is voorgelegd.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(3 mei 2000)

De verantwoordelijkheid voor het vaststellen van gedetailleerde regels inzake de uitvoering van het Europees Sociaal Fonds (ESF) in een lidstaat berust bij de beheerautoriteit van het programma. De door de Commissie goedgekeurde programmeringsdocumenten bevatten geen informatie over bijvoorbeeld de bedragen die door de initiatiefnemers van projecten bij wijze van voorschot moeten worden betaald. Gezien het voorgaande beschikt de Commissie niet over mogelijkheden om terzake te interveniëren.

Het Departement voor onderwijs en werkgelegenheid heeft, naar aanleiding van gesprekken in het Verenigd Koninkrijk, overigens onlangs besloten het voorschot voor de kosten die in het eerste jaar worden gemaakt voor alle organisaties te verhogen van 10 % naar 30 %. De Commissie heeft dit besluit verwelkomd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0720/00

van Manuel Pérez Álvarez (PPE-DE) aan de Commissie

(17 maart 2000)

Betreft: Distributie in de levensmiddelenindustrie

Distributie vervult in veel economische sectoren een steeds centralere rol in de keten tussen fabrikant en consument.

Dit geldt met name voor de levensmiddelenindustrie.

Een te sterke machtsconcentratie binnen de distributiebranche is ongezond en kan negatieve gevolgen hebben voor zowel consument als producent.

Welke maatregelen zijn momenteel in werking om een evenwicht te handhaven tussen de concentratie in de levensmiddelensector en die in de distributiesector?

Overweegt de Commissie speciale maatregelen of zijn deze reeds genomen ter bescherming van de sectoren die het kwetsbaarst zijn voor eventuele willekeur van distributeurs?

Antwoord van de heer Monti Namens de Commissie

(18 april 2000)

Bij het onderzoek van een aantal recente concentratiegevallen(1) in de sector van het grootwinkelbedrijf in Oostenrijk, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk heeft de Commissie al gewezen op het gevaar dat het geachte parlementslid in zijn vraag signaleert.

In de detailhandel, met name in de levensmiddelensector, worden de inkoopvoorwaarden van de detaillisten in grote mate bepaald door hun marktpositie. In het algemeen is het zo dat naarmate een detaillist meer inkoopt, de leveranciers voordeliger verkoopvoorwaarden bieden. Deze detaillist kan vervolgens zijn concurrenten bestrijden met gerichte prijsverlagingen. De betere marktpositie die daardoor wordt verworven leidt dan weer tot nog betere inkoopvoorwaarden, enzovoort.

Deze spiraal zou kunnen leiden tot een steeds grotere concentratie, zowel op de distributie- als op de inkoopmarkt. Dit proces kan natuurlijk voordelig zijn voor de eindverbruikers, omdat er een hevige concurrentiestrijd kan ontstaan op de distributiemarkt, waarbij de distributeur met een grote koopkracht de voordelen zal doorberekenen aan de consument. Aan deze situatie zal echter een einde komen zodra een of enkele ondernemingen de markt domineren. Want vanaf dat moment heeft de consument nog slechts zeer beperkte keuzemogelijkheden.

De Commissie heeft tot nu toe, als zij had aangetoond dat bepaalde distributeurs door hun concentratie een machtspositie innamen in de zin van de mededingingsregels van het EG-Verdrag, de betrokken ondernemingen er altijd toe bewogen maatregelen te nemen om die situatie te veranderen. Op basis van de kennisgevingen en klachten die zij ontvangt en voor zover de handel tussen de lidstaten in het geding is, zal de Commissie de gevaren blijven afwegen en zo nodig misbruik bestraffen of het ontstaan van een machtspositie verbieden.

(1) Zaken M1221 REWE/Meinl, M1612 Wall Mart/ASDA en M1684 Carrefour/Promodes.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0500/00

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Raad

(24 februari 2000)

Betreft: Schending van het Europees Verdrag over de bescherming van de rechten van de mens en het geconsolideerde verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen

Is de Raad ervan op de hoogte dat op dit ogenblik meer dan 180 leden van het Europees Parlement de onderstaande motie hebben ondertekend:

Indachtig de bepalingen van artikel 3 van het vierde Protocol bij het Verdrag over de bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (1950), zoals gewijzigd middels Protocol 11,

waarin wordt verklaard: niemand mag, bij wege van een maatregel van individuele of van collectieve aard, worden verwijderd van het grondgebied van de Staat waarvan hij een onderdaan is, en: niemand mag het recht ontnomen worden het grondgebied te betreden van de Staat, waarvan hij een onderdaan is, en indachtig de opneming van deze rechten in artikel 6 van de algemene bepalingen van het Verdrag van Amsterdam, doen de onderstaande leden van het Europees Parlement een beroep op de regeringen van Oostenrijk, Griekenland en Italië hun verplichtingen onverwijld na te komen en de leden van hun voormalige koningshuizen volledig in hun burgerrechten te herstellen, met inbegrip van het recht hun geboortelanden vrijelijk te betreden, en dringen erop aan dat het Europese Hof van Justitie stappen onderneemt tegen de in overtreding zijnde staat indien bovenbedoelde rechten niet uiterlijk op 1 januari 2000 zijn hersteld.

Zal de Raad, gezien het feit dat het Verdrag geen grondslag biedt voor discriminatie tegen individuele families en gezien de bepalingen in de Artikelen 39 en 43 van Titel III van de geconsolideerde tekst van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen waarin respectievelijk sprake is van het vrij verkeer van personen, diensten en kapitaal en vrije vestiging, en gezien het feit dat prins Victor Emmanuel al 53 jaar zijn vaderland niet heeft kunnen bezoeken en dat zijn zoon nog nooit voet op Italiaanse bodem heeft mogen zetten en dat, hoewel bovengenoemde rechten onvoorwaardelijk zijn, van Otto von Habsburg werd geëist afstand te doen van fundamentele burgerrechten alvorens hij zich in Oostenrijk mocht vestigen, het bewijs leveren van zijn inzet voor de eerbiediging van de Europese Verdragen en de Europese wet door er bij zijn leden op aan te dringen om Oostenrijk, Italië en Griekenland zonder verwijl voor het Europees Hof van Justitie te dagen?

Antwoord

(2 mei 2000)

Volgens artikel 226 VEG is het aan de Commissie om het Hof van Justitie in te schakelen indien zij van oordeel is dat een lidstaat een van de krachtens dit Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1014/00

van Markus Ferber (PPE-DE) aan de Commissie

(4 april 2000)

Betreft: Kalksteenwinning en bouw van een beton-, cement- en asfaltfabriek aan de Algarve in de omgeving van Tavira

Er bestaan plannen voor de aanleg van een kalksteengroeve aan de Algarve in de omgeving van Tavira, en wel in een natuur- en waterbeschermingsgebied. Ook is men voornemens een beton-, cement- en asfaltfabriek te bouwen. De burgemeester van Tavira heeft naar verluidt reeds opdracht gegeven voor proefboringen, zonder de plaatselijke instanties daarin te kennen. Ook is sprake van EU-subsidiëring voor dit project. Is het geplande project vanuit het oogpunt van natuur- en waterbescherming rechtmatig? Worden voor het project EU-subsidies aangevraagd, of zelfs toegekend, en zo ja, welke en voor welke bedragen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(24 mei 2000)

Volgens Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(1), als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van 3 maart 1997(2), moeten projecten voor steengroeven met een oppervlakte van meer dan 25 hectare worden onderworpen aan een milieueffectbeoordeling overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 5 tot en met 10 van de Richtlijn. Projecten voor steengroeven met een oppervlakte van ten hoogste 25 hectare worden onderworpen aan een milieueffectbeoordeling overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10 van de Richtlijn indien de lidstaten zulks bepalen.

Bovendien is bepaald in artikel 6, lid 3 van Richtlijn 92/43/EEG, van 21 mei 1992, inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(3), dat voor elk project dat niet nodig is voor het beheer van een gebied, maar dat significante gevolgen kan hebben voor dat gebied, een passende beoordeling gemaakt moet worden, rekening houdend met de instandhoudingsdoelstellingen van dat gebied.

Met het oog op de beoordeling van dit geval heeft de Commissie zich tot de Portugese autoriteiten gericht voor inlichtingen over de kenmerken van het bewuste project. De Commissie zal ook de aandacht van genoemde autoriteiten vestigen op de verplichtingen die voortvloeien uit de bovenvermelde bepalingen van het Gemeenschapsrecht.

Het betrokken project wordt niet medegefinancierd door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling.

(1) PB L 175 van 5.7.1985.

(2) PB L 73 van 14.3.1997.

(3) PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0236/00

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(7 februari 2000)

Betreft: De toekomst van houtovens

Kan de Commissie bevestigen dat er geen plannen zijn voor een verbod op het gebruik van houtovens zoals voor de bereiding van traditionele pizza's worden gebruikt?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 februari 2000)

De Commissie is niet voornemens wetgeving in te voeren of andere maatregelen te treffen die kunnen leiden tot een verbod op houtskoolgestookte pizzaovens.

De berichten in sommige kranten en andere media over de mogelijke invoering van een nieuwe hygiënewetgeving zijn volledig onjuist. Bedrijven die zich bezighouden met het bereiden en bakken van pizza's, vallen onder Richtlijn 93/43/EEG van de Raad van 14 juni 1993 inzake levensmiddelenhygiëne(1), die met eenparigheid van stemmen werd vastgesteld in juni 1993 en die de lidstaten moesten ten uitvoer leggen tegen 15 december 1995. Hierin is bepaald dat uitrusting die in direct contact komt met voedsel in goede staat van onderhoud moet verkeren en schoon moet zijn. Er zijn geen specifieke maatregelen voor pizzaovens.

Het geachte parlementslid wordt ook verwezen naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-2771/99(2) van de heer Mastella.

(1) PB L 175 van 19.7.1993.

(2) PB C 330 E van 21.11.2000, blz. 49.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0959/00

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(29 maart 2000)

Betreft: Gemeentebelasting op overnachtingen in een hotel

Het heffen van een belasting op hotelovernachtingen voor het gebruiken van goederen van algemeen belang die gemeentelijk eigendom zijn en die alle burgers van een stad behoren te onderhouden, vindt steeds meer ingang.

Derhalve wordt de bezoekers van een stad bij het betalen van hun hotelrekening verzocht ook een belasting te betalen ter compensatie van het gebruik dat zij hebben gemaakt van gemeentelijke goederen waarvan zij gedurende hun verblijf in een hotel van een stad die deze belasting verlangt, genieten.

Kan de Commissie, gezien het belang van een algemene invoering van deze belasting door de steden op het gehele grondgebied van de Europese Unie, mededelen wat haar standpunt ter zake is, of zij het eens is met de invoering van deze praktijk en of zij overweegt op deze belasting indirect BTW te heffen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(26 mei 2000)

Bij het ontbreken van communautaire wetgeving op dit gebied behoort het in het leven roepen van gemeentelijke belastingen die toeristen die in een gemeente verblijven, verschuldigd zijn ten einde hen mee te doen delen in de financiering van de extra collectieve gemeentelijke uitrusting die nodig is wegens de toestroom van toeristen alleen tot de bevoegdheid van de lidstaten.

De met dit doel in het leven geroepen wetgevingen mogen evenwel geen discriminerende maatregelen omvatten die inbreuk maken op de uitoefening van de bij het EG-Verdrag vastgestelde fundamentele vrijheden; gedoeld wordt op maatregelen zoals bijvoorbeeld het enkel aan buitenlandse toeristen opleggen van een heffing of de toepassing van een hoger tarief voor buitenlandse toeristen zouden zijn. Wanneer dergelijke disciminerende maatregelen ontbreken, zijn gemeentelijke belastingen verband houdende met het verblijf van toeristen niet in strijd met het Gemeenschapsrecht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1396/00

van Bernd Lange (PSE) aan de Commissie

(4 mei 2000)

Betreft: Normalisatie van motorkleding

In de openbare discussie doen nog altijd geruchten de ronde over pogingen om beschermende kleding voor motorrijders te normaliseren. Zo zou bijvoorbeeld het Europees Comité voor Normalisatie (CEN) reeds diverse ontwerpen hebben voorgelegd.

Is de Commissie voornemens motorkleding te normaliseren?

Zij er al stappen in deze richting ondernomen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(8 juni 2000)

Het Europees Comité voor Normalisatie (CEN) is een particuliere organisatie. Het staat het CEN dan ook vrij zelf de normen vast te stellen die het nuttig of nodig acht voor alle economische actoren. De Commissie kan het CEN hierbij niet beïnvloeden.

De Commissie kan de Europese organisaties voor normalisatie, waaronder het CEN, echter wel verzoeken geharmoniseerde Europese normen vast te stellen voor de essentiële eisen in de zogenoemde nieuwe aanpak-richtlijnen. Dit is onder meer het geval voor de nieuwe aanpak-richtlijn nr. 89/686/EEG betreffende persoonlijke beschermingsmiddelen(1).

Er zij op gewezen dat er sinds 1994 overleg is gepleegd tussen het CEN, de Commissie, deskundigen van de lidstaten en verschillende organisaties die de fabrikanten vertegenwoordigen, om te bepalen in hoeverre motorkleding onder de richtlijn betreffende persoonlijke beschermingsmiddelen valt. De uitkomst van dit overleg is door de lidstaten goedgekeurd: motorkleding, evenals handschoenen, laarzen en schoenen, worden niet als persoonlijke beschermingsmiddelen beschouwd, tenzij de fabrikant in zijn publicaties of reclame stelt of te verstaan geeft dat zijn kledingstuk, in zijn geheel genomen, een specifieke vorm van bescherming biedt. In dat geval moet zijn product aan de essentiële eisen van richtlijn nr. 89/686/EEG voldoen. Beschermingsmiddelen, zoals elleboog- of kniebeschermers, die eventueel in motorkleding zijn verwerkt, worden altijd als persoonlijke beschermingsmiddelen beschouwd.

Op het gebied van motorkleding is er momenteel slechts één norm (EN 1621-2) in voorbereiding. Hij betreft de voorwaarden waaraan tests van rugbeschermers tegen mechanische impact in beschermende motorkleding moeten voldoen en de methoden die hierbij moeten worden gerespecteerd. Deze ontwerp-norm, waarvan het CEN in februari 1999 de laatste versie heeft voorgelegd, completeert de in 1997 goedgekeurde norm EN 1621-1 betreffende beschermingsmiddelen.

(1) PB L 399 van 30.12.1989.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0508/00

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(28 februari 2000)

Betreft: Reëel bruto regionaal product per hoofd

In antwoord op de schriftelijke vraag E-2223/99(1) heeft de Commissie gegevens verstrekt over het reële bruto binnenlands product per hoofd en het reële bruto regionaal product per hoofd in de Unie. Kan zij nu volgens dezelfde opsplitsing ook de recentste cijfers voor elke regio voor 1997 bekendmaken? Kan zij ook verklaren waarom het zo lang duurt vooraleer deze cijfers worden gepubliceerd?

(1) PB C 203 E van 18.7.2000, blz. 150.

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(10 april 2000)

De resultaten van de schatting van het regionale bruto binnenlands product (BBP) voor 1997 zijn rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het Secretariaat-generaal van het Parlement gestuurd.

Wat de vertraging bij de publicatie van deze regionale statistieken betreft, moet in aanmerking worden genomen dat het regionale BBP op NUTS 3-niveau wordt gepubliceerd, d.w.z. voor meer dan 1000 regio's in de Gemeenschap. De verzameling en verwerking van deze gegevens in de lidstaten kost tijd. De lidstaten verstrekken de basisstatistiek, de regionale bruto toegevoegde waarde (BrTW), pas 24 maanden na het referentiejaar. Dit is overigens een normale tijd voor de verzameling van dergelijke gedetailleerde statistieken. Helaas sturen de lidstaten deze gegevens niet altijd binnen deze termijn. De Eurostat-publicatie moet dan wachten tot er een redelijke hoeveelheid basisgegevens geleverd zijn. Tot voor kort was er geen rechtsgrond voor deze statistieken, zodat er ook geen instrument was om een tijdige indiening van de gegevens af te dwingen.

Er zal verbetering in deze situatie komen wanneer het leveringsprogramma van het Europees systeem van rekeningen van 1995 (ESR95) in werking treedt. Dan zal de termijn inderdaad tot 24 maanden na het einde van het referentiejaar beperkt blijven, zodat Eurostat de informatie die zij voor de berekening van het regionale BBP voor 1999 in december 2001 in haar bezit zal hebben.