SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2797/02

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(7 oktober 2002)

Betreft: Low Frequency Active Sonar

Naar aanleiding van het antwoord van de Commissie op mijn vorige vraag E-2442/01(1): Low Frequency Active Sonar (LFAS) wordt door de Amerikaanse marine gebruikt voor wetenschappelijke, commerciële en militaire doeleinden in de Atlantische Oceaan, waaronder het gebied voor de kust van de Azoren, binnen de territoriale wateren van Portugal. Binnen of zelfs buiten de territoriale wateren van Portugal kan het gebruik van Low Frequency Active Sonar (sonar met een lage frequentie) zeer nadelige gevolgen hebben voor walvissen en dolfijnen die in de Portugese territoriale wateren leven. Vandaar dat Portugal verplicht is de vereiste maatregelen te nemen ter voorkoming van de bewuste verstoring van walvisachtigen die krachtens richtlijn 92/43/EEG(2) van de Raad streng zijn beschermd. Voorts zijn er aanwijzingen dat soortgelijke LFAS-systemen worden ontwikkeld in Frankrijk, Duitsland, Nederland, het Verenigd Koninkrijk en door de NAVO.

Is de Commissie in het licht van het bovenstaande thans voornemens deze zaak met de Amerikaanse regering te bespreken?

Zal de Commissie de Portugese regering attenderen op haar verplichting krachtens richtlijn 92/43 van de Raad?

Is het de Commissie bekend dat soortgelijke projecten in de lidstaten of door de NAVO worden ontwikkeld?

(1) PB C 81 E van 4.4.2002, blz. 177.

(2) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(29 november 2002)

De walvisachtigen zijn strikt beschermd bij Richtlijn 92/43/EEG (de habitatrichtlijn)(1) die aan de lidstaten de verplichting oplegt maatregelen te treffen, met name om te voorkomen dat deze dieren opzettelijk worden verstoord.

Sonars van het type Low Frequency Acive Sonar (LFAS) zenden met lage frequentie intense geluidspulsen uit. Er bestaan zeer sterke vermoedens inzake de verstorende effecten van dit type geluidsgolven voor walvisachtigen, maar over ernst en gevolgen daarvan is nog verder onderzoek nodig.

De Commissie is van mening dat bij het gebruik van dit type technologie de nodige voorzorgen in acht moeten worden genomen teneinde rekening te houden met de potentiële effecten op walvisachtigen. Bovendien zijn de bepalingen van Richtlijn 92/43/EEG betreffende de bescherming van walvisachtigen ten volle van toepassing in de territoriale wateren en ook in de exclusieve economische zones wanneer de desbetreffende lidstaat er zijn soevereine bevoegdheid over uitoefent. De Commissie heeft de lidstaten reeds herhaaldelijk herinnerd aan deze bepaling.

Tot dusverre is de meeste informatie over dit sonartype die de Commissie heeft bereikt, gemotiveerd door het samenvallen van relevante militaire activiteiten met het aanspoelen van specimina van walvisachtigen.

Hoewel de communautaire wetgeving de lidstaten niet verplicht om informatie over dergelijke activiteiten te verstrekken, tenzij in specifieke gevallen zoals in verband met de afwikkeling van klachten, heeft de Commissie zich op het Comité Habitats van 20 november tot de lidstaten gericht met het verzoek uitvoeriger informatie te verkrijgen van de nationale autoriteiten van de lidstaten waar dergelijke gebeurtenissen waarschijnlijk plaatsvinden.

Op dit moment is de Commissie niet van plan dit probleem te berde te brengen in het kader van haar relaties met de Verenigde Staten.

(1) Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206 van 22.7.1992), als gewijzigd bij de Akte van toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden (PB L 1 van 1.1.1995).