SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0620/98

van Gijs de Vries (ELDR) aan de Commissie

(9 maart 1998)

Betreft: Witwassen

Het witwassen van zwart geld is een van de meest dringende problemen aan het worden in de strijd tegen de internationale misdaad. Volgens een schatting (van de heer Bryan West, vice-president van Citibank en vroeger hoofdinspecteur bij de Londense politie) wordt alleen al in de in Londen gevestigde financiële instellingen iedere dag 500 miljoen pond uit criminele activiteiten - voornamelijk drugssmokkel en Russische maffia - witgewassen(1).

Het is dringend noodzakelijk na te gaan hoe de doeltreffendheid van de EU-richtlijn tegen witwassen kan worden verbeterd. Met name moet de rol van de financiële opsporingsdiensten die door de lidstaten zijn aangewezen om de richtlijn te implementeren, opnieuw worden bekeken. Door de talrijke verschillen in de bevoegdheden van de nationale financiële opsporingsdiensten wordt namelijk de uitwisseling van informatie en de samenwerking binnen de Unie ernstig geschaad.

Is de Commissie bereid een werkgroep op te richten, bestaande uit experts uit zowel de publieke als de particuliere sector, om haar op korte termijn van advies te dienen over voorstellen die de richtlijn tot een doeltreffender instrument moeten maken in de strijd tegen het witwassen van geld?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(3 juni 1998)

De Commissie is het met het geachte parlementslid eens dat het witwassen van geld een ernstig en steeds dringender probleem vormt. Zij is ervan overtuigd dat maatregelen ter bestrijding van het witwassen van geld een doeltreffende manier kunnen zijn om de georganiseerde misdaad te bestrijden.

De Commissie zal binnenkort bij het Parlement en de Raad haar tweede verslag indienen over de toepassing van Richtlijn 91/308/EEG van de Raad van 10 juni 1991 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld(2). Dit verslag tracht een oplossing te vinden voor de problemen die door de Raad en het Parlement (resolutie van juni 1996(3)) aan de kaak zijn gesteld naar aanleiding van het eerste verslag van de Commissie(4). De Commissie is van oordeel dat de richtlijn in zoverre succesvol is geweest dat de financiële sector, en met name de banken, zijn gemobiliseerd en dat het financiële stelsel minder toegankelijk is geworden voor geld uit criminele activiteiten. Tegelijkertijd stelt zij vast dat de resultaten tot dusver in de zin van gerechtelijke vervolgingen en veroordelingen voor het witwassen van geld betrekkelijk teleurstellend zijn.

De Commissie onderzoekt momenteel of het nodig is een nieuw voorstel voor een richtlijn in te dienen om de richtlijn van 1991 te actualiseren en uit te breiden, en aldus tegemoet te komen aan de wens van het Parlement om een nieuw initiatief te ontplooien en tevens een aantal aanbevelingen ten uitvoer te leggen die in het Actieplan ter bestrijding van de internationale criminaliteit(5), dat tijdens de Europese Raad van Amsterdam is goedgekeurd, worden gedaan.

Evenals het geachte parlementslid is de Commissie bezorgd over het feit dat verschillen in de rol en de status van de financiële opsporingsdiensten die in de lidstaten zijn opgericht om meldingen van verdachte transacties te ontvangen, een belemmering lijken te vormen voor de uitwisseling van informatie en samenwerking en aldus een mogelijke bedreiging vormen voor de doeltreffendheid van de strijd van de Gemeenschap tegen het witwassen van geld. De Commissie bestudeert thans hoe dit ingewikkelde probleem het best kan worden aangepakt.

(1) Jack Nelson, "Money-Laundering: Now Global, and Piling UP", InternationalHeraldTribune, 3 februari 1998.

(2) PB L 166 van 28.6.1991.

(3) PB C 198 van 8.7.1996.

(4) COM(95) 54 def.

(5) PB C 251 van 15.8.1997.