ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3994/97 van Eva Kjer Hansen (ELDR) aan de Commissie (11 december 1997)

Betreft: Invoering regelgeving voor vangst en teelt van de Europese paling

Kan de Commissie mededelen wanneer zij met een voorstel zal komen voor regelgeving voor de vangst en teelt van de Europese paling (Anguilla anguilla L.)?

Kan zij tevens een beschrijving geven van de inhoud van eventuele programma's voor het uitzetten van paling?

Overweegt de Commissie de invoering van een uitvoerverbod ter stabilisering van de Europese markt?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-3994/97 en E-4001/97 van mevrouw Bonino namens de Commissie (30 januari 1998)

De Commissie is zich bewust van de waardevolle en steeds belangrijk wordende bijdrage van de palingteelt aan de Europese aquacultuur en van het belang van de palingvisserij in de lidstaten. Zolang het evenwel onmogelijk blijft deze soort gedurende zijn gehele levenscyclus in gevangenschap te houden, zal de teelt ervan afhankelijk blijven van jonge paling die in het wild wordt gevangen. Jonge paling wordt ook gevangen om te worden uitgezet en is ook belangrijk voor de commerciële visserij.

Glasaal wordt gevangen wanneer hij de rivieren opzwemt in de laatste etappe van zijn trek uit de Sargassozee. Tot nog toe behoorde het beheer van de glasaalvisserij hoofdzakelijk tot de bevoegdheid van de lidstaten en er bestaat een aantal nationale controlemaatregelen, die zijn ingegeven door bestaande tradities inzake exploitatie en gebruik. In vijf lidstaten geldt een algemeen verbod op de commerciële visserij op glasaal en elvers, terwijl in een zesde lidstaat een regionaal verbod geldt. In de zuidelijke lidstaten, waar van ouds ook kleinere paling wordt geconsumeerd, is de visserij op glasaal toegestaan maar bestaat er een controle op het vistuig, de vistijden of de vangst- en handelsvergunningen.

Een onlangs voltooid verslag over het beheer van de Europese aal (gezamenlijke actie in het kader van het onderzoeksprogramma voor landbouw en agro-industrie (AIR A94-1939) heeft aangetoond dat het aantal glasaaltjes dat terugkeert is afgenomen. Dit is een ernstige zaak en de Commissie heeft in september 1997 de Internationale raad voor het onderzoek van de zee (ICES) om advies gevraagd over mogelijke beheersmaatregelen om een duurzame ontwikkeling van de palingvisserij in de Gemeenschap veilig te stellen. Dit advies zou in 1998 moeten worden verstrekt en daarom zullen eventuele voorstellen voor beheersmaatregelen, met inbegrip van wederuitzetting, worden uitgesteld tot dan.

Wat een mogelijke beperking van de uitvoer van glasaal naar derde landen betreft zal de Commissie de initiatieven nemen die, gelet op de regels van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en in het licht van de vorenbedoelde studies en alle andere relevante beoordelingselementen, dienstig blijken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3699/97 van Kirsi Piha (PPE) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: De besteding van middelen in Estland in het kader van het PHARE-programma

De Europese Unie verleent steun aan de Midden- en Oost-Europese landen met behulp van het PHARE-programma. Deze steun heeft waarschijnlijk in hoge mate bijgedragen aan de ontwikkeling van de landen die het lidmaatschap van de Europese Unie hebben aangevraagd. Kan de Commissie toelichten op welke wijze de in het kader van het PHARE-programma toegewezen middelen in Estland zijn besteed?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3692/97 en E-3699/97 van de heer Van den Broek namens de Commissie (21 januari 1998)

De Commissie deelt het geachte Parlementslid betreffende het PHARE-programma voor 1997 en 1998 in Estland het volgende mee:

1. Programma voor 1997

a) Nationaal programma

Het in 1997 door PHARE gefinancierde nationaal operationeel programma ten bedrage van in totaal 29,6 miljoen ecu omvat de volgende onderdelen:

>TABLE>

Bovendien is 1,2 miljoen ecu vastgelegd voor Tempus.

Het financieringsmemorandum voor het programma voor 1997 werd in februari 1997 ondertekend en de tenuitvoerlegging van het programma is aan de gang. De resultaten kunnen echter pas worden beoordeeld als de onderdelen van het individueel programma helemaal zijn uitgevoerd.

b) Programma voor grensoverschrijdende samenwerking

Voor grensoverschrijdende samenwerking is 3,1 miljoen ecu vastgelegd.

2. Programma voor 1998

De programmering van het PHARE-programma voor 1998 zal pas in het tweede kwartaal van 1998 plaatsvinden. Het programma zal zich echter concentreren op de meeste prioriteiten die in het advies van de Commissie inzake Estland vastgelegd zijn, waarvoor ongeveer 30 % aan ondersteuning van de instellingen zal worden besteed en 70 % aan steun voor bepaalde investeringen in sectoren zoals milieu, vervoer en landbouw.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3388/97 van John Iversen (PSE) aan de Commissie (23 oktober 1997)

Betreft: Groeibevorderaars

Kan de Commissie bevestigen dat het vermoeden bestaat dat de groeibevorderaar Tylosin in varkensvoeder ertoe kan leiden dat ziekteverwekkende bacteriën in het menselijk lichaam resistent worden tegen het geneesmiddel Erythromyicin?

Zo ja, zal de Commissie dan met een verbod op Tylosin komen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (2 december 1997)

Tylosine is een bij Richtlijn 70/524/EEG ((PB L 330 van 25.11.1978. )) en met name bij Richtlijn 78/974/EEG ((PB L 270 van 14.12.1970. )) tot wijziging daarvan voor gebruik als groeibevorderaar in biggen- en varkensvoeder toegelaten antibioticum. Om op grond van deze richtlijn te worden toegelaten, mag het middel niet schadelijk voor de volksgezondheid zijn en mag het om gegronde redenen in verband met de gezondheid van de mens niet uitsluitend bestemd zijn voor medisch gebruik. Om te kunnen beoordelen of aan de toelatingscriteria is voldaan, moet in het door het bedrijf voorgelegde dossier onderzoek naar kruisresistentie tegen therapeutische antibiotica zijn opgenomen, alsmede onderzoek naar het vermogen van het toevoegingsmiddel om resistentiefactoren te selecteren en deze over te dragen.

Daarbij zij opgemerkt dat tylosine ook als geneesmiddel aan dieren wordt toegediend.

Tot nu toe beschikt de Commissie niet over gegevens waaruit een oorzakelijk verband blijkt tussen het gebruik van tylosine in varkensvoeder en het ontstaan van resistentie tegen erytromycine bij voor de mens pathogene bacteriën. Mocht het geachte Parlementslid echter in het bezit zijn van nieuwe wetenschappelijke gegevens, dan zal de Commissie deze met de grootste zorgvuldigheid bestuderen en eventueel de nodige wettelijke bepalingen vaststellen.

De Commissie deelt het geachte Parlementslid echter mee dat zij momenteel op grond van de bepalingen van het Toetredingsverdrag een onlangs door Finland toegezonden wetenschappelijke rechtvaardiging met betrekking tot tylosine onderzoekt. Finland vraagt namelijk de Gemeenschap voorschriften voor tylosine en spiramycine in die zin aan te passen dat ze als toevoegingsmiddel verboden worden om de doeltreffende werking van deze ook als diergeneesmiddel erkende stoffen niet in het gedrang te brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3670/97 van Gary Titley (PSE) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: Storing satellietuitzendingen en EG-verordening betreffende handelsbelemmeringen

De uitzendingen van MED-TV via de satellietprovider EUTELSAT werden in de periode van 1-23 juli 1997 voortdurend gestoord. Het station zendt uit in de Koerdische taal vanuit Londen onder licentie van de Britse Independent Television Commission.

Kan de Commissie bevestigen dat het storen van MED-TV een inbreuk is op de verordening van de Europese Gemeenschap betreffende handelsbelemmeringen?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie (6 januari 1998)

Het geachte Parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-3449/97 van de heer De Vries ((Zie blz. 60. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3710/97 van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: Uittesten van cosmeticaproducten op dieren

Wat vindt de Commissie van het idee om op het eco-label te vermelden dat voor de vervaardiging van de producten in kwestie geen dieren werden gekweld?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (15 januari 1998)

Het bij Verordening (EEG) nr. 880/92 van de Raad inzake een communautair systeem voor de toekenning van milieukeuren ((PB L 99 van 11.4.1992. )) ingevoerde communautaire systeem voor de toekenning van milieukeuren stelt geen criteria in die specifiek het welzijn van dieren beogen. Er kan echter geen milieukeur worden toegekend voor producten die niet voldoen aan communautaire wetgeving welke van toepassing is op het uittesten van producten op dieren zoals Richtlijn 86/609/EEG inzake de bescherming van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt ((PB L 358 van 18.12.1986. )).

Tot dusver betrof het een louter hypothetisch probleem aangezien er geen milieukeurcriteria voor productgroepen zoals cosmetica zijn ingesteld.

In het voorstel van de Commissie ((COM(96) 603 def. )) tot herziening van Verordening (EEG) nr. 880/92 zijn er geen specifieke eisen opgenomen inzake de bescherming van dieren bij proeven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4023/97 van Panayotis Lambrias (PPE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Verzorging van psychiatrische patiënten in Griekenland

Terwijl een hoog niveau van volksgezondheid een der doelstellingen van de Europese Unie vormt, die met het Verdrag van Amsterdam bekrachtigd is, treden er in Griekenland mankementen bij de verpleging van psychiatrische patiënten op. Een van de zwakke punten is dat particuliere verpleging van de patiënten wordt tegengewerkt. Terwijl namelijk het bedrag voor verpleging in inrichtingen van de overheid op 14.000 drachmen per dag is vastgesteld, mogen de verpleegkosten in particuliere klinieken niet meer dan 7.000 drachmen per dag bedragen. Hoewel 50 % van de psychiatrische patiënten in particuliere klinieken wordt verpleegd, dreigen deze aldus hun werkzaamheden te moeten staken; sommige ervan hebben inderdaad al moeten sluiten.

Kan de Commissie meedelen welke maatregelen zij kan en bereid is te nemen voor de sanering van de sector van de psychiatrische gezondheidszorg in Griekenland?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (25 februari 1998)

Gezondheidszorg, inclusief mentale gezondheidszorg, blijft onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten vallen. Dit zal niet veranderen na de ratificatie van het Verdrag van Amsterdam.

De geachte afgevaardigde dient daarom zijn vraag aan de Griekse autoriteiten te stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3995/97 van Karla Peijs (PPE) aan de Commissie (11 december 1997)

Betreft: Dubbele belasting van vrijgestelde prestaties

Kan de Commissie aangeven wat volgens Europese richtlijnen prevaleert, een van omzetbelasting vrijgestelde levering of een levering belast tegen 0% BTW op grond van een intracommunautaire transactie? En kan de Commissie aangeven waarom?

Erkent de Commissie dat er cumulatie van belasting optreedt als een onderneming uit een lidstaat een prestatie, vrijgesteld van omzetbelasting, exporteert naar een andere lidstaat waarin deze prestatie niet is vrijgesteld van omzetbelasting? En kan de Commissie tevens aangeven of hier een Europees besluit aan ten grondslag ligt, zo ja, welk, of is dit slechts een nationale bevoegdheid?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (14 januari 1998)

In de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag ((PB L 145 van 13. 6. 1977. )) wordt in beginsel een regeling vastgesteld waardoor op grond van artikel 13 van deze richtlijn iedere dubbele heffing op handelingen die in het binnenland zijn vrijgesteld, wordt vermeden. Door een eenvormige toepassing van artikel 13 wordt immers iedere dubbele belasting vermeden, terwijl volgens artikel 28 quater, B, onder a) vrijstelling geldt voor "de intracommunautaire verwervingen van goederen waarvan de levering door belastingplichtigen in ieder geval zou zijn vrijgesteld in het binnenland¨.

Het kan niet worden ontkend dat de handhaving in de lidstaten van overgangsbepalingen op grond van artikel 28, lid 3, tot een op een opeenstapeling van belastingen kan leiden als gevolg van de mogelijkheid voor de lidstaten om handelingen die normaliter zijn vrijgesteld, te blijven belasten of om handelingen waarop normaliter belastingen verschuldigd zijn, te blijven vrijstellen. Dit ontbreken van harmonisatie kan - in uitzonderlijke gevallen - ertoe leiden dat in een lidstaat belasting wordt geheven op handelingen waarvoor de verkoper in zijn eigen lidstaat geen enkel recht op aftrek kan laten gelden.

De Commissie heeft bij herhaling voorgesteld ((PB C 205 van 13. 8. 1992. )) om deze tijdelijke afwijkingen af te schaffen. Met uitzondering van de goedkeuring van de Achttiende Richtlijn 89/465/EEG van de Raad van 18 juli 1989 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - intrekking van een aantal afwijkingen bedoeld in artikel 28, lid 3, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG ((PB L 226 van 3. 8. 1989. )), waarbij een aantal van deze afwijkingen zijn afgeschaft, kon in de Raad geen enkel eenparig akkoord worden verkregen om de nog bestaande afwijkingen af te schaffen.

Daarom heeft de Commissie in haar werkprogramma voor de invoering van een nieuw gemeenschappelijk BTW-stelsel ((COM(96) 328 def. )) duidelijk te kennen gegeven dat zij voornemens is al deze opties, mogelijkheden en afwijkingen die onder de huidige regeling zijn toegestaan, opnieuw te onderzoeken om te komen tot een eenvormige wijze heffing.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3701/97 van Raimo Ilaskivi (PPE) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: De gevolgen van de staking van Franse vrachtwagenchauffeurs voor vervoerders in andere landen

De staking in de Franse vervoerssector, waarmee op politiek en ander vlak wordt gepoogd invloed uit te oefenen op de salarisonderhandelingen voor Franse vrachtwagenchauffeurs, heeft tevens omvangrijke en verstrekkende gevolgen voor ondernemingen in andere landen, die gebruik maken van het Franse wegennet voor transitvervoer. De zo ontstane schade staat geheel los van de interne problemen op de Franse arbeidsmarkt.

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen en gaat de Commissie nemen om de voortgang van het vervoer in Frankrijk van en naar andere lidstaten van de EU te waarborgen en ervoor te zorgen dat de veroorzaakte economische schade volledig wordt vergoed?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (29 januari 1998)

De Commissie heeft geen wettelijke basis om in een nationaal geschil tussen werkgevers en vakbonden op te treden tenzij kan worden aangetoond dat een lidstaat zijn verplichtingen niet nakomt en de wettelijke vrijheid van verkeer van goederen en personen niet handhaaft als bepaald in het EG-Verdrag. De compensatie van schade valt eveneens binnen de nationale bevoegdheid.

De Commissie is echter bereid met de bevoegde autoriteiten samen te werken om te trachten tot oplossingen te komen die bevredigend zijn voor alle betrokken partijen. Daartoe drongen commissarissen er bij Franse ministers herhaaldelijk op aan om de verkeersblokkades op het Franse wegennet te laten beëindigen en heeft de Commissie zowel de Franse autoriteiten als de beroepsorganisaties voor het wegvervoer benaderd met het verzoek werk te maken van de compensatieclaims. De Commissie heeft echter geen wettelijke bevoegdheid om compensatieregelingen te treffen of te beheren of betaling te vorderen wanneer compensatiemaatregelen krachtens nationale wetgeving van lidstaten zijn genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3964/97 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (5 december 1997)

Betreft: Onthulling van commerciële circuits van verdacht vlees

Volgens de rapporten die de Europese Commissie heeft voorgelegd aan het Europees Parlement waarin zij mededeelt welke initiatieven zij heeft genomen in verband met de affaire van de handel in met BSE besmet vlees, zijn een aantal Duitse ondernemingen bij dit circuit betrokken, maar het is niet duidelijk of er al dan niet directe en radicale maatregelen tegen deze firma's zijn genomen.

Eveneens vermeldenswaard is het feit dat de Belgische onderneming "TRAGEX - GEL¨ vanaf november 1996 zonder officiële vergunning heeft gewerkt ondanks de herhaalde waarschuwingen die de Europese Commissie in verband met deze kwestie aan de Belgische overheid heeft gericht. Uit deze hallucinante onthullingen moeten we concluderen dat deze onderneming haar klanten meer dan zes maanden lang niet gecontroleerd vlees heeft geleverd.

Kan de Commissie zeggen welke controlerende instantie (UCLAF of een andere dienst) in het bezit is van de klantenlijsten van de Belgische, Britse of andere ondernemingen die betrokken zijn bij de circuits van verkoop van besmet vlees (en ik vraag hierbij ook dat deze lijsten mij zouden worden toegestuurd)? Heeft zij grondig onderzocht welke rol de Duitse overheid heeft gespeeld in verband met de verkoop van verdacht vlees in communautaire of andere landen, en zo ja, wat waren de resultaten van dit onderzoek?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie (13 januari 1998)

In België, Duitsland, Frankrijk, Ierland, Nederland en natuurlijk het Verenigd Koninkrijk worden momenteel alle gevallen van illegale handel in Brits vlees onderzocht door de nationale autoriteiten. In België, Duitsland, Frankrijk en Nederland lopen gerechtelijke onderzoeken. Voor zover de Commissie weet, ging het bij deze illegale handel om vlees dat in het Verenigd Koninkrijk op de markt zou worden gebracht.

Wat de firma TRAGEX-GEL betreft, die heeft inderdaad zonder de nodige vergunning gewerkt maar wel onder veterinair toezicht.

De Commissie beschikt niet over een lijst van klanten van de bedrijven die bij de illegale handel zijn betrokken. Voor het grootste deel van het vlees is vastgesteld dat het met restituties naar derde landen is uitgevoerd. De betrokken derde landen zijn hiervan op de hoogte gesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3328/97 van Christoph Konrad (PPE) aan de Commissie (22 oktober 1997)

Betreft: Toelaatbaar totaalgewicht van touringcars in de EU

1. Is het de Commissie bekend dat de rechtssituatie ten aanzien van het toelaatbaar totaalgewicht van touringcars in Duitsland en Groot-Brittannië verschillend is (in Duitsland is 18, in Groot-Brittannië slechts 17 ton toegestaan)?

2. Zijn deze Britse verkeersvoorschriften die pas sinds het begin van het jaar van toepassing zijn in strijd met bestaande communautaire wetgeving?

3. Mogen Britse autoriteiten uit Duitsland afkomstige touringcars die meer dan 17 ton wegen het verder rijden op Brits grondgebied ontzeggen en voor het beschikbaar stellen van een vervangende Britse bus overdreven huurprijzen vragen?

4. Als de verkeersbepalingen in Groot-Brittannië niet in strijd zijn met het communautair recht is de Commissie dan bereid de EU-lidstaten te verplichten elkaars nationale verkeersvoorschriften te erkennen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (15 december 1997)

1. De Commissie is zich ervan bewust dat het maximum toegelaten gewicht voor tweeassige voertuigen (met inbegrip van touringcars) die in het Verenigd Koninkrijk rondrijden zeventien ton bedraagt, terwijl in de meeste lidstaten een limiet van achttien ton geldt.

2. Deze situatie is niet in strijd met de Europese wetgeving. De betrokken aangelegenheid werd erkend in de Europese wetgeving sinds 1989, voor het eerst in Richtlijn 89/338/EEG van de Raad van 27 april 1989 tot wijziging van Richtlijn 85/3/EEG betreffende de gewichten, de afmetingen en sommige andere technische kenmerken van bepaalde wegvoertuigen ((PB L 142 van 25.5.1989. )), en vervolgens in Richtlijn 96/53/EG van de Raad van 25 juli 1996 houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en het internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen, en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten ((PB L 235 van 17.9.1996. )).

3. De Britse autoriteiten zijn daarom gerechtigd om touringcars met een bruto gewicht in beladen toestand van meer dan zeventien ton van hun grondgebied te weren, aangezien deze volgens de Britse wetgeving te zwaar beladen zijn.

4. De op het ogenblik in het Verenigd Koninkrijk geldende lagere limiet kan worden gehandhaafd op grond van een afwijking welke is vastgelegd in artikel 8 van Richtlijn 96/53/EG van de Raad. Aan deze afwijking komt op 31 december 1998 een einde, waarna het Verenigd Koninkrijk verplicht zal zijn om touringcars met een gewicht in beladen toestand van maximaal achttien ton toe te laten. Mede met het oog hierop is de Commissie niet voornemens om in de tussentijd nog enige actie te ondernemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3586/97 van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Richtlijn inzake vrije toegang tot gegevens betreffende het milieu

Soms kan er, wanneer inlichtingen worden gevraagd overeenkomstig richtlijn 90/313/EEG ((PB L 158 van 23.6.1990, blz. 56. )), twijfel rijzen over de vraag of particuliere organisaties of bedrijven die overheidstaken op het gebied van de milieubescherming vervullen, onder de richtlijn vallen.

Kan de Commissie in dit verband mededelen of instellingen die overheidstaken op het gebied van natuurbescherming vervullen - bijvoorbeeld bedreigde of zieke dieren - vallen onder richtlijn 90/313/EEG inzake vrije toegang tot gegevens betreffende het milieu? Zo ja, geldt dit dan ongeacht de juridische status van de instellingen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (6 januari 1998)

Artikel 6 van Richtlijn 90/313/EEG inzake de vrije toegang tot milieu-informatie ((PB L 158 van 23.6.1990. )) bepaalt dat de lidstaten de nodige maatregelen nemen om te waarborgen dat milieu-informatie die in het bezit is van lichamen die openbare verantwoordelijkheid op milieugebied dragen en onder toezicht staan van overheidsinstanties via de bevoegde overheidsinstantie of door het lichaam zelf beschikbaar wordt gesteld onder dezelfde voorwaarden die door de richtlijn zijn vastgesteld voor de milieu-informatie die in het bezit is van overheidsinstanties.

Volgens de richtlijn zijn de voornoemde lichamen slechts onderworpen aan de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen indien zij aan twee voorwaarden voldoen: zij moeten openbare verantwoordelijkheid dragen op milieugebied en onder toezicht staan van overheidsinstanties. Indien een instelling als door het geachte Parlementslid bedoeld aan de twee door de richtlijn vastgestelde voorwaarden voldoet, valt deze onder de richtlijn.

Bij gebrek aan meer nauwkeurige inlichtingen kan de Commissie niet beoordelen of de in schriftelijke vraag bedoelde instelling onder artikel 6 van Richtlijn 90/313/EEG valt.