ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1527/01

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 mei 2001)

Betreft: Vervalsing van wijn in de Portugese regio Oeste

Verschillende media hebben eind maart dit jaar meegedeeld dat in de Portugese regio Oeste 25 miljoen liter vervalste wijn, waaraan water en brandewijn op basis van suikerriet en suikerbieten was toegevoegd, in beslag zijn genomen.

Blijkbaar heeft de onderneming in kwestie al eerder op identieke wijze wijn vervalst, die naar Angola werd geëxporteerd. De fraude werd ontdekt door nationale en communautaire instanties. Voor de export van de wijn was communautaire steun beschikbaar gesteld.

Tegen deze achtergrond wordt de Commissie verzocht het volgende mede te delen:

- Is de Commissie op de hoogte van vervalsing van wijn door een onderneming uit de Portugese regio Oeste, dat communautaire uitvoersubsidies heeft ontvangen?

- Zo ja, welke bedragen zijn hiermee gemoeid en welke stappen heeft zij ondernomen?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(13 juli 2001)

Het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) heeft verklaard dat het in 1999 de uitvoer van wijn naar Angola door een Portugese onderneming met zetel te Lageosa Do Dao heeft onderzocht. Tijdens dit onderzoek kon worden vastgesteld dat deze onderneming systematisch verboden behandelingen van wijn heeft uitgevoerd om het alcoholgehalte ervan te verhogen, terwijl zij onterecht uitvoerrestituties voor een bedrag van 11 miljoen heeft ontvangen.

Het eindverslag van het onderzoek van OLAF is in maart 2000 toegezonden aan de administratieve en gerechtelijke autoriteiten van Portugal. De Portugese overheidsdiensten hebben de terugvorderingsprocedure gestart op 28 juli 2000.

De Portugese autoriteiten hebben in 2000 twee mededelingen opgesteld op grond van Verordening (EEG) nr. 595/91 van de Raad van 4 maart 1991 betreffende onregelmatigheden in het kader van de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en terugvordering van bedragen die in dat kader onverschuldigd zijn betaald, alsmede de organisatie van een informatiesysteem op dit gebied(1).

Bovendien heeft OLAF verklaard op 10 april 2001 inlichtingen te hebben ingewonnen bij de Portugese autoriteiten nadat in maart 2001 andere gegevens waren vermeld in de pers van dat land. Deze hebben geantwoord dat uit de gegevens waarover zij beschikten de conclusie kon worden getrokken dat er geen communautaire middelen gemoeid waren met deze zaak; zij wezens tevens op het onderzoeksgeheim. Deze zaak heeft geen aanleiding gegeven tot een mededeling op grond van Verordening (EEG) nr. 595/91. Overeenkomstig deze verordening zenden de lidstaten aan de Commissie binnen twee maanden na het einde van elk kwartaal een lijst met de onregelmatigheden ten aanzien waarvan een eerste administratief of gerechtelijk proces-verbaal is opgemaakt.

(1) PB L 67 van 14.3.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2014/01

van Jo Leinen (PSE) aan de Commissie

(6 juli 2001)

Betreft: Commercieel centrum Gigapole aan de Duits-Franse grens (district Forbach)

Aan de Duits-Franse grens, in het district Forbach, departement Moselle is de bouw gepland van een reusachtig commercieel centrum, Gigapole, met een oppervlak van 100 000 m2.

Dit giganteske centrum zou ernstige negatieve gevolgen hebben voor de detailhandel aan weerszijden van de grens. De Gewerbeverband des Saarlandes e.V. schat dat ieder jaar 400 miljoen aan koopkracht uit de winkels in de omgeving naar deze Gigapole zullen stromen. Dit zou leiden tot een leegloop van de binnensteden en de teloorgang van de detailhandel in de steden Saarbrücken, Völklingen en Saarlouis in het Saarland en Sarreguemines en Forbach in Lotharingen.

Een dergelijk megacentrum - dat inspeelt op de nabijheid van de grens - druist in tegen alle regels van een adequate ruimtelijke ordening en sociaal-economische ontwikkeling.

Tegen deze achtergrond wordt de Commissie verzocht het volgende mede te delen:

1. Is de Commissie op de hoogte van de plannen voor het Gigapole in het district Forbach?

2. Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om deze scheeftrekking van de mededinging en schending van de beginselen van de ruimtelijke ordening een halt toe te roepen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(10 september 2001)

De Commissie heeft niets vernomen over plannen voor de bouw van een Gigapole-winkelcentrum in de buurt van Forbach. Vestigingsregelingen voor winkelcentra en ruimtelijke ordening in het

algemeen vallen niet onder de bevoegdheid van de Commissie, maar onder die van de bevoegde regionale of nationale autoriteiten in de lidstaten. De Commissie kan hierover geen standpunt innemen.

De Commissie moedigt wel grensoverschrijdende samenwerking van de bevoegde nationale of regionale autoriteiten aan.

De mededingingsregels van de Gemeenschap (artikel 81 en 82 (ex-artikel 85 en 86) van het EG-Verdrag) hebben betrekking op de uitbanning van overeenkomsten tussen ondernemingen die de mededinging beperken (bv. prijsafspraken tussen concurrenten) en van misbruik van een dominante positie. Artikel 82 verbiedt dominantie zelf niet.

Hoewel de Commissie klachten die onder haar aandacht worden gebracht, wel wil onderzoeken, kan zij, daar zij geen nadere informatie heeft, niet het standpunt van het geachte parlementslid delen dat het geplande Gigapole-winkelcentrum in de buurt van Forbach de mededinging in de zin van de mededingingsregels van de Gemeenschap waarschijnlijk zal verstoren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0068/01

van Herman Schmid (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 januari 2001)

Betreft: Vluchtelingen in Turkije

Algemeen wordt erkend dat Turkije aanzienlijke vorderingen zal moeten maken wat betreft de mensenrechten van Koerden en andere minderheden in het land. In Oost-Turkije bevinden zich echter duizenden vluchtelingen uit Koerdische gebieden in Irak en Iran, van wie sommige door de UNHCR worden erkend als vluchtelingen, maar andere geen enkele officiële status hebben. Deze groepen zijn niet automatisch begrepen in de eisen die worden gesteld ten aanzien van de behandeling van de Koerden in Turkije, aangezien zij geen Turkse staatsburgers zijn. Gevolg is dat zij meer blootstaan aan gevaren dan andere groepen van Koerdische origine.

Wat zal de Commissie ondernemen om deze groepen van vluchtelingen te beschermen en ze op te nemen in het programma inzake minderheden en mensenrechten dat Turkije geschikt moet maken voor het lidmaatschap van de EU?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(15 februari 2001)

Bij Turkije's voorbereiding op zijn toetreding tot de Europese Unie is de toestand in verband met mensenrechten in Turkije inderdaad voor verbetering vatbaar. In de mededeling betreffende het partnerschap voor toetreding met Turkije, die op 8 november 2000 door de Commissie werd goedgekeurd(1), is aangegeven welke punten daarbij voorrang moeten krijgen. Houdt Turkije zich aan die prioriteiten, dan zou dat duidelijk verbetering brengen in de situatie waarin alle Turkse staatsburgers verkeren, ongeacht hun herkomst.

Wat de situatie van de vluchtelingen betreft - of deze nu wel of niet van Koerdische afkomst zijn -, behelst het acquis op het gebied van justitie en binnenlandse zaken duidelijke bepalingen inzake de lidmaatschapsverplichtingen op dit gebied. Dat omvat in het bijzonder de intrekking van het geografische voorbehoud bij het Verdrag van Genéve van 1951, teneinde tot een wettelijke verplichting te komen om aan alle asielaanvragen te kunnen voldoen, ongeacht de geografische herkomst van de asielaanvragers. De asielproblematiek in het algemeen was een van de onderwerpen van een werkbezoek dat in september 2000 door deskundigen uit de Europese Unie aan Turkije werd gebracht, op het terrein van justitie en binnenlandse zaken. Bij die gelegenheid wezen de asieldeskundigen op het belang van dit aspect en op een aantal tekortkomingen en potentiële terreinen van financiële samenwerking, die binnenkort met Turkije zullen worden besproken om de praktische gevolgen van een dergelijke ingrijpende wijziging van de asielwetgeving in Turkije op te vangen. Ook de vluchtelingenkwestie wordt in de mededeling over het toetredingspartnerschap behandeld, waarbij met name wordt gepleit voor het opzetten van accommodatievoorzieningen en sociale ondersteuning voor vluchtelingen in Turkije.

(1) COM(2000) 714 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0356/01

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(6 februari 2001)

Betreft: BSE

Is de Commissie op de hoogte van het geval met de runderdriehoek, waarbij runderen vanuit Turkije in Griekenland zouden zijn geraakt, om vervolgens naar Salento te worden verscheept en, na een kort verblijf in twee slachterijen, naar België te worden gebracht, van waaruit via twee Belgische import-exportbedrijven, kalveren in Italië zouden zijn beland? Voor de dieren zou een belachelijk lage prijs zijn betaald, omdat zij een hoog risicogehalte hadden. De Belgische magistratuur zou in de zaak zijn geïnteresseerd, ook gelet op het feit dat de dieren besmet zouden zijn met BSE.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(24 april 2001)

De Commissie is niet van dit geval op de hoogte. Daarom kan zij geen commentaar leveren op de specifieke aantijgingen. Zij zou graag informatie ontvangen waarmee die kunnen worden gestaafd.

In het algemeen zij opgemerkt dat Turkije geen levende runderen naar de Gemeenschap mag uitvoeren omdat het niet voldoet aan de vereisten van Richtlijn 72/462/EEG van de Raad van 12 december 1972(1) inzake gezondheidsvraagstukken en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de invoer van runderen, schapen, geiten en varkens en van vers vlees en vleesproducten uit derde landen. Als gevolg van de bluetongue-epidemie in Griekenland is het vervoer van levende runderen van het Griekse grondgebied naar andere lidstaten sinds november 1999 verboden op grond van Griekse wetgeving en Beschikking 2000/350/EG van de Commissie van 2 mei 2000 betreffende epizoötiebewaking ten aanzien van bluetongue in Griekenland en bepaalde maatregelen om de verspreiding van de ziekte te voorkomen(2).

(1) PB L 302 van 31.12.1972.

(2) PB L 124 van 25.5.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1352/01

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(7 mei 2001)

Betreft: Driewielers voor gehandicapten

Is het de Commissie bekend dat in een bepaalde lidstaat geproduceerde driewielers voor gehandicapten niet altijd door gehandicapten in andere lidstaten kunnen worden gebruikt omdat er verschillende regels bestaan over eventuele speciale vergunningen en over het eventuele besturen van dergelijke voertuigen door gehandicapten?

Overweegt de Commissie deze problematiek aan te pakken?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(13 juli 2001)

In de communautaire wetgeving wordt in verband met rijbewijzen(1) en typegoedkeuringen(2) onderscheid gemaakt tussen twee categorieën driewielers: driewielers met een maximumsnelheid van meer dan 45 kilometer per uur (km/h) en langzamere driewielers.

Hierbij moet worden opgemerkt dat de zogenaamde lichte gemotoriseerde drie- en vierwielers die niet onder Richtlijn 91/439/EEG betreffende het rijbewijs vallen, nog steeds een nationale aangelegenheid zijn. Bijgevolg kan elke lidstaat zijn eigen regels voor het gebruik ervan vaststellen.

Wanneer iemand echter in het bezit is van een rijbewijs voor een driewieler waarvan de door de constructie bepaalde maximumsnelheid meer bedraagt dan 45 km/h en die driewieler in overeenstemming met de bovengenoemde richtlijn betreffende het rijbewijs is aangepast, wordt dit door de lidstaten onderling erkend.

Er zijn verschillen tussen de lidstaten, omdat punt 5 van bijlage III van bovengenoemde richtlijn toestaat dat de lidstaten voor de afgifte of verlenging van een rijbewijs strengere normen vaststellen dan de in bijlage III vervatte minimumnormen. Bovendien wordt de vraag of en onder welke voorwaarden een gehandicapte mag rijden uiteraard onderzocht door de betrokken nationale medische instanties die verantwoordelijk zijn voor het medisch onderzoek. Het valt niet te vermijden dat bij de interpretatie van identieke wetgeving op dit vlak kleine verschillen optreden, niet alleen tussen lidstaten, maar ook tussen de bevoegde medische instanties binnen dezelfde lidstaat, als gevolg van de onvermijdelijke verschillende inzichten van de artsen.

De Commissie wil de mobiliteit en het vrije verkeer van gehandicapten bevorderen. Daarom worden momenteel de acties onderzocht die in de verschillende lidstaten zijn ondernomen om binnen de Gemeenschap tot een meer geharmoniseerde aanpak te komen.

(1) Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, PB L 237 van 24.8.1991.

(2) Richtlijn 92/61/EEG van de Raad van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen, PB L 225 van 10.8.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1388/01

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(7 mei 2001)

Betreft: Korenwolf

Heeft de Commissie informatie over de geheimzinnige verdwijning van de korenwolf?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(28 juni 2001)

De Commissie houdt zich reeds vijf jaar bezig met het probleem van de overleving van de hamster (Cricetus cricetus) in de streek van Aachen. Dit is gebeurd in reactie op de bezorgdheid betreffende de effecten van ontwikkelingsprojecten op de bescherming van deze soort, welke onder de aandacht van de Commissie is gekomen door een Verzoekschrift geval 685/96, dat voorligt bij het Comité verzoekschriften van het Parlement, en door verscheidene klachten met betrekking tot de voorstellen voor projectontwikkeling.

Het geachte parlementslid verwijst naar de mededelingen(1) welke de Commissie onder dat verzoekschriftnummer heeft toegezonden aan het parlementaire comité en waarin een volledig overzicht van het probleem in kwestie wordt gegeven.

(1) Laatste mededeling: PE 221.901/REV/III.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1804/01

van Wolfgang Ilgenfritz (NI) aan de Commissie

(13 juni 2001)

Betreft: Subsidiëring van de kosten van de overgang op de Euro

De overgang op de Euro is met name een bijzondere belasting voor firma's die automaten aanbieden (bijv. pinda-automaten, speelautomaten, enz.). Daarbij zullen zeker kosten ontstaan die op dit moment nog volstrekt niet te overzien zijn, bijv. voor nieuwe bankbiljetlezers, programmeereenheden voor het herkennen van munten, licenties, enz.

Daar deze bedrijven door deze enorme kosten in hun bestaan worden bedreigd, is het absoluut noodzakelijk dat er speciale steunmaatregelen van de EU voor deze bedrijven komen en dat de betrokken ondernemers de nodige middelen ter beschikking gesteld worden.

Gaarne zouden wij derhalve vernemen in welke vorm middelen ter beschikking worden gesteld aan bedrijven die met dit probleem te maken hebben.

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(19 juli 2001)

De Commissie is zich terdege bewust van de eisen van de muntautomatensector tot compensatie voor de kosten die deze naar zijn mening ten gevolge van de overschakeling op de euro zal moeten dragen. De Commissie houdt regelmatig bijeenkomsten met Europese vertegenwoordigers van de muntautomatensector om de problemen en mogelijke oplossingen te bespreken.

De ministers van de eurozone zijn tot een gemeenschappelijk standpunt gekomen over deze eisen tot compensatie. Zij waren van oordeel dat de kosten van de omschakeling een investering zijn en moeten worden gedragen door de betrokken sectoren. De openbare sector draagt zijn eigen kosten; zo moeten ook de andere sectoren hun eigen financiële inspanning tot aanpassing voor eigen rekening nemen.

De voordelen die voortvloeien uit de invoering van de euro zijn blijvend, terwijl de kosten die voor de omschakeling worden gemaakt eenmalig zijn en betrekkelijk gering zijn in vergelijking met het toekomstige profijt voor alle sectoren van het bedrijfsleven.

Voorts hebben de euromuntstukken een hogere veiligheidsnorm in vergelijking met de nationale muntstukken en dit zal de muntautomatensector zeker helpen om de veiligheid bij zijn transacties te vergroten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0952/01 van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie. Bekendmaking van wijzigingen in de fiscale beleidsvoering.



Publicatieblad Nr. 350 E van 11/12/2001 blz. 0063 - 0064



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0952/01 van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie (28 maart 2001) Betreft: Bekendmaking van wijzigingen in de fiscale beleidsvoering Vindt de Commissie dat de ministers van Financiën van de lidstaten haar alle voorgenomen veranderingen in het fiscaal beleid moeten meedelen voordat ze aangekondigd of uitgevoerd worden? Zo ja, waarom? Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie (20 juni 2001) Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op zijn schriftelijke vraag E-0850/01(1). Dit antwoord is nog steeds van toepassing. (1) Zie blz. 51.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0593/01

van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie

(1 maart 2001)

Betreft: Wederzijdse erkenning van bevoegdheid tot lesgeven in de Europese Unie

Naar aanleiding van een vraag uit mijn kiesdistrict van John Spencer, wonende Plains Field 68, Beckers Green, Braintree, Essex, CM7 3PD, vraag ik de Commissie of zij zich ervan bewust is dat deze persoon niet een gelijke behandeling als onderwijzer in Oostenrijk ten deel is gevallen alhoewel hij een academische graad heeft verworven aan de universiteit van Cambridge en bevoegd is tot het geven van onderwijs, hetgeen een inbreuk vormt op de richtlijn van de Raad 89/48/EEG(1) van 21 december 1998 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten (opgenomen in 294A0103(38)(2) en 294A0103(57)(3))?

Kan de Commissie dit geval onderzoeken en bepalen of de rechten die John Spencer geniet op grond van de richtlijn 89/48/EEG, werden geschonden?

(1) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 206.

(3) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 371.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(22 mei 2001)

De Commissie is niet op de hoogte van het geval John Spencer. Om deze zaak bij de Oostenrijkse autoriteiten te kunnen aankaarten en nader te kunnen onderzoeken, heeft zij meer informatie nodig. De Commissie is dan ook voornemens de heer Spencer rechtstreeks aan te schrijven om hem de relevante stukken en informatie te vragen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1110/01

van Christoph Konrad (PPE-DE) aan de Commissie

(6 april 2001)

Betreft: Onterechte sancties tegen Duitse vervoersondernemingen door de Britse Immigratiedienst

1. Zijn de verscherpte grenscontroles ter voorkoming van illegale immigratie die het Verenigd Koninkrijk uitvoert bij EU-burgers die dit land per bus of personenauto willen binnenreizen volgens de Commissie verenigbaar met het Europees recht?

2. Zijn de hoge geldstraffen die de Britse Immigratiedienst oplegt aan Duitse vervoersondernemingen in wiens vrachtwagens c.q. hiermee vervoerde containers (buiten hun schuld) illegale immigranten worden ontdekt (2000£ per illegale immigrant) volgens de Commissie verenigbaar met het Europees recht?

Daarnaast zijn vervoersondernemingen die naar het Verenigd Koninkrijk rijden reeds vooraf gedwongen dure investeringen te doen in veiligheidsvoorzieningen en de scholing van chauffeurs. Welke maatregelen neemt de Commissie tegen deze scheeftrekking van de concurrentie?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(16 mei 2001)

1. Volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt, zijn de controles door de Britse autoriteiten van burgers van de Unie die per bus of personenauto naar het Verenigd Koninkrijk reizen, in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht waarin is bepaald dat de burgers van de Europese Unie het grondgebied van een ander lidstaat kunnen betreden wanneer zij een geldige identiteitskaart of paspoort voorleggen.

2. Het geldende Gemeenschapsrecht omvat geen regeling voor de aansprakelijkheid van goederenvervoerders over de weg voor personen die zich in hun voertuigen bevinden en niet in het bezit zijn van de vereiste reisdocumenten om het grondgebied van de lidstaten te betreden.

De noodzaak om veiligheidsmaatregelen te nemen en vrachtwagenchauffeurs op te leiden is op zichzelf geen concurrentievervalsing. Bij de Britse controlemaatregelen wordt geen onderscheid gemaakt volgens de herkomst van de goederen of de nationaliteit van de betrokken transportonderneming. De Commissie is dus van oordeel dat de Immigration and Asylum Act 1999 niet strijdig is met het Gemeenschapsrecht.

Bovendien wordt het geachte parlementslid verzocht het antwoord na te lezen dat de Commissie heeft gegeven op de schriftelijke vraag P-4024/00 van mevrouw Doyle(1).

De Commissie zak in elk geval waakzaam blijven ten aanzien van deze kwestie en de eventuele gevolgen voor het Gemeenschapsrecht onderzoeken.

(1) PB C 235 E van 21.8.2001, blz. 50.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1232/01

van Carlos Candal (PSE) aan de Commissie

(10 april 2001)

Betreft: Reorganisatie van het Directoraat-generaal Visserij

De reorganisatie is waarschijnlijk voornamelijk gemotiveerd door de noodzaak bij de rationalisatie van de diensten van de Commissie een grotere efficiency in te voeren en het interne evenwicht te handhaven tussen de verdeling van taken tussen de verschillende hoge ambtenaren uit verschillende lidstaten, en met name uit die lidstaten die een sterke traditie op de betreffende gebieden hebben.

Kan de Commissie aangeven of met al deze overwegingen rekening is gehouden bij de reorganisatie van het betreffende Directoraat-generaal?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 mei 2001)

Met de reorganisatie van het Directoraat-generaal Visserij is inderdaad een verdere verbetering van het functioneren van de Commissie beoogd. De verantwoordelijkheden zijn over hogere ambtenaren verdeeld met inachtneming van hun deskundigheid op de verschillende terreinen van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

De belangen van alle lidstaten, ook van de lidstaten met een sterke traditie in de betrokken sectoren, blijven net als in het verleden te allen tijde gewaarborgd doordat de Commissie handelt in overeenstemming met de Verdragen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2062/01

van Sir Robert Atkins (PPE-DE) aan de Commissie

(3 juli 2001)

Betreft: Vertragingen in het luchtverkeer

Is de Commissie zich bewust van de woede en frustratie die bij de Europese luchtreizigers leven als gevolg van de toenemende vertragingen door de verstopping van het luchtruim, en welke urgente maatregelen wil zij nemen om aan deze aanhoudende en onaanvaardbare problemen een einde te maken?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(31 juli 2001)

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de vertragingen die het gevolg zijn van de congestie van het luchtverkeer. Gedurende de eerste vijf maanden van 2001 zijn er nog te veel vertragingen in de luchtverkeersleiding gebleven, ofschoon er in vergelijking met 2000 een kleine daling in het totale luchtverkeer is geweest.

De Commissie heeft begin 2000 een groep op hoog niveau ingesteld om verbeteringen in de huidige organisatie van de luchtverkeersdiensten uit te werken. De groep op hoog niveau heeft in november 2000 verslag uitgebracht(1) en de Commissie bereidt nu als vervolg daarop wetgevingsvoorstellen voor. Daarin wordt een gemeenschappelijke aanpak uiteengezet met betrekking tot de organisatie van het luchtruim en de dienstverlening en van de standaardisatie van de apparatuur.

De Commissie hoopt dat deze voorstellen door de communautaire wetgever gunstig worden ontvangen en een belangrijk effect op de vertragingen zullen hebben. Zij heeft met genoegen geconstateerd dat zij hierin wordt gesteund in het door het geachte parlementslid opgestelde rapport van het Parlement

over de totstandbrenging van een gemeenschappelijk luchtruim(2). De Europese Raad heeft deze kwestie ook besproken op zijn twee laatste vergaderingen te Göteborg op 15 en 16 juni 2001, waarbij werd gewezen op het belang van het initiatief voor een gemeenschappelijk luchtruim.

(1) http://europa.eu.int/comm/transport/themes/air/ses_en.pdf.

(2) Rapport A5-0141/2000 van 26 mei 2000.