ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1857/96 van José Barros Moura (PSE) aan de Commissie (5 juli 1996)

Betreft: Europese collectieve overeenkomsten

Het antwoord van 10 juni 1996 van Commissaris Flynn op mijn vraag nr. 1087/96 ((PB C 280 van 25.9.1996, blz. 115. )), gaat - met alle respect - niet volledig in op het probleem.

Waar staat geschreven dat het woord "besluit¨ in artikel 4, lid 2, van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek niet wordt gebruikt in de precieze technische betekenis van artikel 189 van het EG-Verdrag? Waar haalt de Commissie die zekerheid vandaan?

Wat is in dat geval de conceptuele en praktische autonomie van het tweede deel van lid 2 van artikel 4 in verhouding tot het eerste deel van datzelfde lid 2?

Waarom zou - zoals mijn stelling is - het doel van het in artikel 4, lid 2, van de Overeenkomst vermelde "besluit¨ er niet precies in bestaan om de Europese collectieve overeenkomsten tegenover iedereen bindend te maken, een interpretatie die het voordeel heeft dat het zou gaan om een traditionele en in het recht met betrekking tot de collectieve arbeidsovereenkomsten op internationaal niveau algemeen gebruikte oplossing, die tegelijkertijd overeenstemt met de definitie van het technisch begrip "besluit¨ als communautaire handeling?

Die vraag heeft een theoretisch, maar vooral een praktisch belang, want door de door de Commissie voorgesteld en door de Raad goedgekeurde oplossing (richtlijn) zou de doeltreffendheid van de overeenkomsten afgezwakt kunnen worden.

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (9 september 1996)

Zoals zij in de toelichting bij haar voorstel voor een richtlijn betreffende de raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof ((COM(96) 26 def. )) heeft uiteengezet, is de Commissie (en de Raad) van mening dat met de term "besluit¨ in de zin van artikel 4, lid 2, van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek een van de in artikel 189 van het EG-Verdrag genoemde bindende wetgevende handelingen bedoeld wordt. Ter ondersteuning van deze stelling moge dienen dat deze term in de Duitse versie wordt weergegeven met het woord "Beschluss¨, terwijl het "Entscheidung¨ had moeten luiden als een besluit in de strikte zin des woords bedoeld zou zijn geweest.

Overigens wordt met de communautaire handeling de tenuitvoerlegging van de overeenkomst tussen de sociale partners beoogd en een richtlijn leent zich daar zeer wel voor zonder dat afbreuk wordt gedaan aan de autonomie van de sociale partners, die in twee opzichten volledig wordt geëerbiedigd:

* het zijn de ondertekenende partijen die al dan niet besluiten de Commissie gezamenlijk te verzoeken van deze mogelijkheid tot tenuitvoerlegging gebruik te maken;

* de tekst van de overeenkomst wordt door het communautaire besluit niet gewijzigd; dit beperkt zich ertoe het ten uitvoer te leggen en op te nemen in het Gemeenschapsrecht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0953/96 van Viviane Reding (PPE) aan de Commissie (26 april 1996)

Betreft: Bestrijding van economische misdrijven

Tijdens zijn 35ste zitting heeft het Comité van de Unie van financieel personeel in Europa op 22 september 1995 vastgesteld dat op het gebied van de directe belastingen kennelijk in alle lid-staten de politieke wil ontbreekt om economische misdrijven en de grijze economische sector doelmatig te bestrijden.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om aan deze negatieve situatie op efficiënte wijze een einde te maken?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (6 juni 1996)

Bij economische misdrijven en informele economische activiteiten is doorgaans sprake van ontduiking van directe belastingen, in het bijzonder de inkomensbelasting.

De Commissie wil erop opmerkzaam maken dat directe belastingen onder de bevoegdheid van de Lid-Staten vallen en dat bestrijding van belastingfraude bijgevolg hoofdzakelijk een taak is van de nationale belastingautoriteiten.

Desalniettemin heeft de Commissie recentelijk in een document (("Belastingheffing in de Europese Unie¨ - doc. SEC (96) 487 def. )), dat voorgelegd werd aan de Raad van Ministers van Financiën van 13 april jl. in Verona, de Lid-Staten gewezen op de noodzaak om belastingerosie als gevolg van de opkomst van een parallelle economie te bestrijden.

Wat betreft de wettelijke maatregelen op communautair niveau ter bestrijding van de internationale belastingfraude, wijst de Commissie erop dat de Raad reeds in 1977 een richtlijn betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten op het gebied van de directe belastingen, heeft goedgekeurd ((PB nr. L 336 van 27.12.1977. )). Op grond van de bepalingen van deze richtlijn moeten de Lid-Staten elkaar alle inlichtingen verstrekken, die van nut kunnen zijn voor een juiste vaststelling van inkomsten en de vermogensbelasting.

De Commissie onderzoekt op dit moment met de Lid-Staten de mogelijkheden om de uitwisseling van informatie uit te breiden met het oog op een efficiënter bestrijding van belastingfraude.

Een ander voor belastingfraude zeer gevoelig gebied, waarvoor de Commissie communautaire maatregelen nodig acht, vormt de belastingheffing op de beleggingsopbrengsten. Met de volledige liberalisatie van het kapitaalverkeer in de Gemeenschap dreigt in toenemende mate het gevaar dat dergelijke inkomsten niet worden aangegeven.

Om deze reden heeft de Commissie in 1989 een richtlijn voorgesteld ter instelling van een gemeenschappelijke stelsel van bronheffing op rente ((PB nr. C 141 van 7.6.1989. )). Ondanks talrijke beraadslagingen, waarvan de laatste plaats vonden tijdens het Voorzitterschap van Duitsland in 1994, heeft de Raad nog geen overeenstemming bereikt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0771/96 van Ole Krarup (EDN) aan de Commissie (1 april 1996)

Betreft: Milieu-effectbeoordelingsrichtlijn (85/337/EEG)

De milieu-effectbeoordelingsrichtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 05.07.1985, blz. 40. )) bevat een aantal eisen ten aanzien van het onderzoek naar en de hearing over milieubelastende projecten. Is de Commissie van mening dat deze eisen een wettelijke verplichting vormen voor de nationale overheden?

In de praktijk is namelijk gebleken dat het niet zeker is

- of in overeensteming met de richtlijn, de bouwheren een voorlopige berekening indienen van de gevolgen voor het milieu alvorens de definitieve of gedeeltelijke metingen af te wachten (art. 5, lid 2),

- of de hearings als voldoende kunnen worden beschouwd zolang de definitieve inlichtingen niet in het materiaal van de hearing zijn opgenomen,

- of er een toestemming voor het begin van de werkzaamheden kan worden afgegeven wanneer een MER-goedkeuring van een of meerdere overheden voor het project of voor delen hiervan ontbreekt,

- of de beoordeling van de milieueffecten kan worden opgeschoven tot het definitieve besluit, nadat de goedkeuring van het project is verleend of als voorwaarde hiervan kan worden opgenomen.

Is er volgens de Commissie in genoemde gevallen sprake van een inbreuk op de richtlijn of kan een dergelijke inbreuk in zo'n geval via de gerechtelijke weg worden vervolgd?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (24 mei 1996)

Zoals alle tot de Lid-Staten gerichte richtlijnen, is Richtlijn 85/337/EEG bindend wat het te bereiken resultaat betreft, maar laat zij de Lid-Staten vrij in de uitvoeringswijze.

Wanneer op grond van Richtlijn 85/337/EEG een milieu-effectbeoordeling is vereist, moet die worden uitgevoerd voordat de vergunning voor het betrokken project wordt verleend. Daartoe moet de krachtens artikel 5, lid 2, van de richtlijn vereiste informatie worden verstrekt en moeten de in artikel 6, lid 2, bedoelde raadplegingen worden gehouden. In het kader van de vergunningsprocedure moet rekening worden gehouden met de overeenkomstig de artikelen 5 en 6 ingewonnen informatie. In de richtlijn is evenwel niet bepaald dat alleen een vergunning mag worden verleend als alle in het kader van de beoordelingsprocedure geraadpleegde milieu-instanties daarmee instemmen.

De Commissie onderzoekt alle aan haar voorgelegde overtredingen van Richtlijn 85/337/EEG en gaat indien nodig over tot gerechtelijke vervolging overeenkomstig artikel 169 van het EG-Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1989/96 van Susan Waddington (PSE) aan de Commissie (17 juli 1996)

Betreft: De mensenrechtensituatie in China

Onder verwijzing naar haar antwoord op mijn vraag E-1053/96 ((PB C 297 van 8.10.1996, blz. 78. )) wil ik de Commissie vragen of zij in de toekomst de dialoog tussen de EU en China zal benutten om een soortgelijke houding aan te nemen ten aanzien van alle schendingen van de mensenrechten in China en of zij bereid is ter plekke samen te werken met andere NGO's, teneinde de evolutie naar een burgermaatschappij in China in de hand te werken?

Gecombineerd Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1989/96 en E-1990/96 (7 oktober 1996)

Ter aanvulling op haar antwoord van 2 augustus 1996 ((PB C 322 van 28.10.1996, blz. 110. )), is de Commissie nu in staat om volgende informatie te geven.

Uit de besprekingen van de Commissie met de niet-gouvernementele organisaties (NGO's) die zich in China bezighouden met het probleem van de weeshuizen, is inderdaad gebleken dat de vastgestelde moeilijkheden te wijten zijn aan belangrijke structurele problemen die hoofdzakelijk te maken hebben met een gebrek aan aangepaste structuren en met een tekort aan personeel dat bekwaam is op het gebied van sociale bijstand.

In het besef dat zulke problemen alleen opgelost kunnen worden door een permanente aanwezigheid naast de lokale werkers, verbindt de Commissie zich ertoe, om in samenwerking met de Lid-Staten en de NGO's die werkzaam zijn op dat terrein, de inspanningen van de Chinese overheid te ondersteunen met twee soorten acties. Enerzijds biedt zij haar steun aan regionale projecten voor personeelsopleiding voor de opvang en verzorging van en sociale bijstand aan wezen en gehandicapten. Anderzijds werkt de Commissie mee bij het opzetten van informatienetwerken tussen alle organen die in die sector werken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1331/96 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (3 juni 1996)

Betreft: Nalatigheid van de Commissie bij de toepassing van de verordening (EEG) die het gebruik van wildklemmen verbiedt

Verordening (EEG) 3254/91 ((PB L 308 van 9.11.1991, blz. 1. )) houdende een verbod op het gebruik van wildklemmen in de Gemeenschap wordt door de Commissie in de wind geslagen, hoewel dit verbod zonder enige afwijking op de vastgestelde datum in werking zou moeten treden, ook zonder de door de verordening voorgeschreven uitvoeringsbepalingen.

Het feit dat de Commissie overeenkomstig de desbetreffende verplichtingen geen maatregelen heeft vastgesteld is een nalatigheid die ook door het Hof van Justitie is geconstateerd en zelfs niet wordt gerechtvaardigd door een tegenstrijdigheid tussen de desbetreffende verplichtingen en de regels van de GATT die het de invoering van maatregelen als die van verordening (EEG) 3254/91 verbieden, omdat de Commissie in ieder geval de communautaire wetgeving zou moeten toepassen.

Hoe rechtvaardigt de Commissie dat zij heeft nagelaten de verordening toe te passen, hetgeen het Hof van Justitie aanleiding geeft tot een uitspraak, waarbij ook de andere instellingen bij het geschil worden betrokken?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie (4 juli 1996)

Eind 1995 was de Commissie van oordeel dat in deze fase de toepassing van het verbod op het binnenbrengen in de Gemeenschap van pelzen en daarvan vervaardigde produkten niet mogelijk was op basis van de bepalingen van Verordening (EEG) nr 3254/91 om de beoogde resultaten te bereiken.

Op 8 december 1995 heeft de Commissie de Lid-Staten van deze situatie op de hoogte gebracht en op 15 december 1995 heeft ze een voorstel tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3254/91 ((PB C 58 van 28.2.1996. )) vastgesteld. Op het ogenblik wordt door de Raad een aanbeveling voor een besluit onderzocht teneinde de Commissie machtiging te verlenen om namens de Gemeenschap met Canada, de Verenigde Staten en de Russische Federatie te onderhandelen over een kaderovereenkomst betreffende normen voor humane vangst met behulp van vallen.

Overeenkomstig artikel 175, tweede alinea, van het EG-Verdrag zal de Commissie haar standpunt verduidelijken in haar antwoord op de brief van de heer Hänsch van 21 mei 1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1345/96 van Jean-Yves Le Gallou (NI) aan de Commissie (3 juni 1996)

Betreft: Huishoudelijke kredieten van de Europese instellingen

Kan de Commissie voor begrotingslijn B7-620 (technische samenwerking met de onafhankelijke staten van de voormalige Sovjetunie) het totale bedrag aangeven dat in 1995 is uitgegeven voor:

- studies,

- bijeenkomsten van deskundigen,

- conferenties en congressen,

- voorlichting en publikaties?

Kan de Commissie verder aangeven wat het aandeel van deze vier soorten uitgaven is in de totale kredieten van deze begrotingslijn en of dit aandeel haar redelijk voorkomt?

Gecombineerd Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1344/96 en E-1345/96 (22 juli 1996)

Aangezien dit niet bepaald is in de toelichting bij de begroting, werden geen huishoudelijke uitgaven van de Europese instellingen aangewezen op begrotingslijn B7-500 (B7-600 in 1995) - steun aan de economische herstructurering van de landen van Centraal- en Oost-Europa - en B7-520 (B7-620 in 1995) - samenwerking met de onafhankelijke staten van de voormalige Sovjetunie.

De kredieten die op deze begrotingslijnen zijn aangewezen, zijn meer bepaald bestemd voor de financiering van activiteiten inzake technische bijstand met het oog op de ondersteuning van de overgang naar een markteconomie (management, energie, transport en financiële dienstverlening).

Nochtans werden gelijksoortige uitgaven als die welke door het geachte Parlementslid worden genoemd, in 1995 op deze begrotingslijn aangewezen, maar als integrerend onderdeel van operationele activiteiten en programma's die door de Commissie werden vastgesteld ten gunste van de LMOE en de Nieuwe Onafhankelijke Staten (NOS).

De bijeenkomsten van experts passen dus in het kader van de voorbereiding en de uitvoering van deze projecten inzake technische bijstand, die uit hoofde van het Phare- en Tacis-programma worden gefinancierd. De conferenties en seminars omvatten activiteiten die deze programma's bekend willen maken bij zowel de Gemeenschap als de landen van Centraal- en Oost-Europa en de Nieuwe Onafhankelijke Staten, met name bij de bedrijfswereld die voordeel kan halen uit of deel kan nemen aan de tenuitvoerlegging van het Tacis- en Phare-programma. Er werden eveneens uitvoerbaarheidsstudies gemaakt om de specifieke doelstelling van de programma's in kwestie te helpen bereiken. Daar deze activiteiten basisonderdelen zijn van geïntegreerde programma's die verschillende acties en instrumenten omvatten, is het moeilijk om ze te isoleren.

De enige uitgaven voor dit soort activiteiten die gemakkelijk afgezonderd kunnen worden, zijn de uitgaven voor voorlichting en publikaties, waarvoor in 1995 een specifiek programma werd opgestart dat werd goedgekeurd door de beheercomités van de twee programma's en dat respectievelijk 0,9% (Phare) en 1% (Tacis) van de kredieten op elke begrotingslijn vertegenwoordigen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1474/96 van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie (12 juni 1996)

Betreft: Ontwikkelingsprogramma's in Bolivia

Kan de Commissie, gezien de berichten dat ontwikkelingsprogramma's die de uitroeiing van coca-aanplantingen in Bolivia beogen zijn gedwarsboomd door gebrek aan deelneming door de landbouwbevolking, bureaucratie met een onevenredig groot deel voor aan administratie uitgegeven gelden en verwaarlozing van het principe van de ontwikkeling van een gezond marktbeleid dat gebaseerd is op regionale zelfvoorziening, mededelen welke maatregelen zij denkt voor te stellen om ervoor te zorgen dat projecten die door de EU worden gefinancierd maar die in handen zijn van de regering van Bolivia niet een herhaling worden van in het verleden gemaakte fouten?

Hoe denkt zij te reageren op in de pers van Bolivia geuite klachten dat plannen die onlangs door de regering van Bolivia zijn opgesteld, worden gekenmerkt door dezelfde benadering die reeds eerder is gebruikt?

Gecombineerd Antwoord van de heer Marín namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1474/96 en E-1475/96 (18 juli 1996)

Wat de tot dusver door de Commissie gevoerde acties betreft, kan worden vermeld dat zij in Bolivia een klein aantal acties op het gebied van alternatieve ontwikkeling en ontwenning en opvang van drugsverslaafden financierde. Het ging hier voornamelijk om via verschillende Boliviaanse en Europese niet-gouvernementele organisaties (NGO's) gefinancierde acties.

Voor toekomstige acties verzocht Bolivia de Gemeenschap om steun voor de financiering van een belangrijk programma voor alternatieve ontwikkeling en het een eind maken aan de verbouw van coca in het departement Chapare. Dit verzoek wordt thans door de communautaire organen bestudeerd. Het spreekt evenwel vanzelf dat de Commissie, wanneer zij aan dit verzoek gehoor zou geven, erop toe zal zien dat dezelfde basiscriteria die voor al haar ontwikkelingshulpacties gelden ook hier stipt zullen worden toegepast. Dit houdt met name in dat zij erop toe zal zien dat de gefinancierde acties op technische soliede bases (met name voorafgaande marktstudies) en op een participatieve aanpak zullen worden gegrond en dat elke vorm van bureaucratisering wordt vermeden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1778/96 van Ian White (PSE) aan de Commissie (3 juli 1996)

Betreft: Babymelk

Eind mei 1996 werd in de Britse pers gemeld dat de Europese Commissie beweringen had tegengesproken dat negen soorten in het Verenigd Koninkrijk geproduceerde babymelk een onaanvaardbaar hoog niveau aan ftalaten bevatten en een gevaar inhielden voor de gezondheid van volwassenen en baby's. Bovendien werd gemeld dat deze betrouwbaarheidsverklaring van de Commissie binnen achtenveertig uur tot stand was gekomen.

Kan de Commissie:

1. de merknamen geven van de produkten die door haar betrouwbaar verklaard zijn;

2. aangeven waarop deze betrouwbaarheidsverklaring is gebaseerd;

3. de namen en adressen verschaffen van de laboratoria van de Commissie of de door de Commissie ingeschakelde laboratoria waar de wetenschappelijke onderzoeken zijn uitgevoerd;

4. aangeven op welke wetenschappelijke basis de betrouwbaarheidsverklaring werd afgegeven;

5. bevestigen dat de wetenschappelijke tests van de betrokken produkten daadwerkelijk zijn uitgevoerd; en

6. aangeven op welke juridische gronden de Commissie is verzocht actie te ondernemen in deze kwestie?

Gecombineerd Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1593/96 en E-1778/96 (19 juli 1996)

Naar aanleiding van berichten in de Britse media heeft de Commissie het contactpunt van het Verenigd Koninkrijk binnen het snelle-waarschuwingssysteem van de Gemeenschap op 28 mei 1996 op eigen initiatief verzocht informatie te verstrekken over de in babymelk aangetroffen hoeveelheid ftalaten en over de gebruikte analysemethoden. Het contactpunt van het Verenigd Koninkrijk heeft op 29 mei 1996 op dat verzoek gereageerd. De Britse overheid heeft alle aan de Commissie verstrekte informatie ook voor het publiek beschikbaar gesteld. Deze informatie betreft een aantal voedingsmiddelen voor baby's op de Britse markt, waarvan enkele in andere Lid-Staten worden geproduceerd.

De andere Lid-Staten is ook gevraagd alle beschikbare informatie te verstrekken omtrent de hoeveelheid ftalaten in babymelk en babyvoeding.

De door het Verenigd Koninkrijk en enkele andere Lid-Staten verstrekte informatie is door het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding besproken tijdens zijn vergadering van 5 en 6 Juni 1996. Het Comité kwam tot de conclusie dat de gevonden hoeveelheid ftalaten geen reden tot ongerustheid ten aanzien van de volksgezondheid vormde. De Commissie zal het advies van het Comité rechtstreeks aan de geachte Parlementsleden en het secretariaat van het Parlement doen toekomen.

Het advies van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding is gebaseerd op de door de Lid-Staten verstrekte informatie omtrent de hoeveelheid ftalaten in babymelk en babyvoeding. De Commissie heeft geen aanvullende wetenschappelijke proefnemingen of studies uitgevoerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0940/96 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie (26 april 1996)

Betreft: Financiering van de KMO's

De kleine en middelgrote ondernemingen innen hun verzonden rekeningen met een gemiddelde vertraging van 60 dagen.

Kan de Commissie mededelen welke aanbevelingen zij denkt te doen om deze betalingen binnen kortere tijd te doen plaatsvinden en daardoor de financiering van de KMO's te verbeteren?

Denkt de Commissie eventueel initiatieven te nemen voor het harmoniseren van procedures bij het in gebreke blijven van deze betalingen aan de KMO's (inning van interesten, onkosten, enz.)?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (7 juni 1996)

De Commissie is er zich volkomen van bewust dat de betalingstermijnen van groot belang zijn voor het midden- en kleinbedrijf (MKB).

Op 12 mei 1995 heeft de Commissie een aanbeveling gedaan over de betalingstermijnen bij handelstransacties ((PB nr. L 127 van 10.6.1995. )) en ook een mededeling over deze aanbeveling ((PB nr. C 144 van 10.6.1995. )) gepubliceerd. Daarin worden principes en methoden geformuleerd om de betalingstermijnen te verbeteren en wordt de Lid-Staten verzocht de maatregelen te nemen die het best in hun eigen juridisch kader passen. De belangrijkste doelstellingen van de aanbeveling zijn ervoor te zorgen dat de sancties voor betalingsachterstanden ontmoedigend werken op wanbetalers, de crediteurs voldoende compenseren en toegang bieden tot snelle, niet al te dure en efficiënte beroepsprocedures om de crediteurs de mogelijkheid te bieden hun betalingen en schadeloosstelling te ontvangen. Om de Commissie in staat te stellen de gemaakte vooruitgang te evalueren, wordt de Lid-Staten verzocht vóór 31 december 1997 bij de Commissie een rapport in te dienen over de maatregelen die in verband met de verschillende onderdelen van deze aanbeveling zijn genomen.

In het voorstel van de Commissie voor een besluit van de Raad betreffende een derde meerjarenprogramma voor het MKB (1997-2000) ((COM(96) 98 def. van 20.3.1996. )) verklaart de Commissie dat het huidige economische klimaat een versnelling van het in haar aanbeveling van 1995 beschreven evaluatieproces garandeert en dat zij in 1997 nieuwe voorstellen zal doen en steun zal verlenen voor acties die door bedrijfsorganisaties worden georganiseerd om de financiële beheerscapaciteiten door middel van voorlichting, opleiding en andere maatregelen te verbeteren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1208/96 van Pedro MARSET CAMPOS aan de Commissie. Afdeling van het Europa-college in Murcia (Spanje)



Publicatieblad Nr. C 322 van 28/10/1996 blz. 0042



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1208/96 van Pedro Marset Campos (GUE/NGL) aan de Commissie (15 mei 1996) Betreft: Afdeling van het Europa-college in Murcia (Spanje) Kan de Commissie mededelen hoe het staat met de plannen om in Murcia (Spanje) een afdeling van het Europa-college van Brugge te vestigen? Antwoord van de heer Santer namens de Commissie (6 juni 1996) Niet de Commissie, maar het Europa-college is bevoegd in deze materie. De raad van bestuur van het Europa-college heeft de vraag van het stadsbestuur van Murcia geregistreerd. Er werd overeengekomen deze vraag te onderzoeken op basis van een gedetailleerd verslag. Dit verslag wordt thans nog bestudeerd en in dit stadium is geen enkele beslissing dienaangaande genomen.