ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3864/97 van Konstantinos Hatzidakis (PPE) aan de Commissie (5 december 1997)

Betreft: Stand van de uitvoering van het operationeel programma voor energie in Griekenland

Griekenland is voor zijn energievoorziening afhankelijk van de invoer van petroleum uit het buitenland en dit heeft samen met de stijging van de waarde van de dollar en de daaruit voortvloeiende stijging van de prijs van vloeibare brandstoffen, voor ernstige problemen gezorgd voor de handelsbalans en de werkgelegenheid in dit land. Deze ontwikkeling in combinatie met de milieuverontreiniging die wordt veroorzaakt door het intensief gebruik van koolwaterstoffen, maken het bevorderen van binnenlandse hernieuwbare energiebronnen in Griekenland opnieuw tot een bijzonder brandende en actuele kwestie.

Kan de Commissie in het licht hiervan zeggen wat momenteel de stand is van de uitvoering van het operationeel programma voor energie van het Griekse communautair bestek voor bijstandsverlening, met name wat betreft het bevorderen van de hernieuwbare energiebronnen?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (19 januari 1998)

Van de overheidsmiddelen die waren geprogrammeerd voor de eerste vier jaar van de looptijd van het operationele programma voor energievoorziening in het kader van het communautaire bestek voor Griekenland, is tot dusver 98 % besteed. Dat bestede bedrag komt overeen met 59 % van de totale overheidsmiddelen die voor de hele periode 1994-1999 beschikbaar zijn. Voor hernieuwbare energie is 100,4 miljoen ecu aan overheidssteun beschikbaar, d.i. 21 % van het totaalbedrag voor het programma. Van die 100,4 miljoen ecu is 25,9 miljoen ecu bestemd voor de ontwikkeling van toepassingen van infrastructuurtechnologie, voor het demonstreren van de toepassingen en voor de bepaling van het potentieel dat uit technisch en economisch oogpunt voor exploitatie in aanmerking komt. Met de resterende 74,5 miljoen ecu wordt aan de particuliere sector steun verleend voor investeringen op het gebied van aardwarmte, kleine waterkrachtcentrales met een vermogen tussen 300 kilowatt en 5 megawatt, windenergie, de passieve en actieve benutting van zonne-energie in gebouwen (vooral voor verwarming, koeling en de bereiding van warm water), de productie van biobrandstoffen en het gebruik van hernieuwbare energie in installaties voor de ontzilting van zeewater.

Voor de financiering van het laatstgenoemde type investeringen zal de particuliere sector zelf ook 90,5 miljoen ecu beschikbaar stellen. De instantie die de bovenvermelde kredieten beheert, is momenteel contracten aan het sluiten voor 26 projecten die in totaal 76 miljoen ecu kosten en zijn gekozen uit 68 voorstellen die na een eerste oproep waren ingediend. Na een tweede oproep zijn binnen de gestelde termijn (uiterlijk 31 oktober 1997) 120 voorstellen binnengekomen die in totaal 501 miljoen ecu zouden kosten. De evaluatie van deze nieuwe voorstellen is momenteel aan de gang.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4185/97 van Bárbara DÜHRKOP DÜHRKOP aan dee Raad. Verbod op drijfnetten en Brits voorzitterschap



Publicatieblad Nr. C 196 van 22/06/1998 blz. 0094



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4185/97 van Bárbara Dührkop Dührkop (PSE) aan de Raad (22 januari 1998) Betreft: Verbod op drijfnetten en Brits voorzitterschap Welke maatregelen wil het Britse voorzitterschap aan de Raad voorleggen om, overeenkomstig de besluiten van de laatste Raad van visserijministers, een einde te maken aan het gebruik van drijfnetten? Antwoord (7 april 1998) Het voorzitterschap zal, met de steun van de Commissie en rekening houdend met de standpunten van het Europees Parlement, al het nodige doen om de Raad in de gelegenheid te stellen zo spoedig mogelijk een besluit over deze aangelegenheid te nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4176/97 van Daniel VARELA SUANZES- CARPEGNA aan de Commissie. Cohesie- en cultuurbeleid



Publicatieblad Nr. C 196 van 22/06/1998 blz. 0094



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4176/97 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie (21 januari 1998) Betreft: Cohesie- en cultuurbeleid Kan de Commissie informatie verstrekken over de culturele projecten die in de programmeringsperiodes 1989-1993 en 1994-1999 in het kader van de communautaire initiatieven werden gecofinancierd, met opgave van het land, de regionale doelstelling in het kader waarvan het project werd gefinancierd, alsmede de totale kosten en de communautaire cofinanciering? Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (6 maart 1998) Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3243/97 van Alfonso Novo Belenguer (ARE) aan de Commissie (20 oktober 1997)

Betreft: Vervoer van plutonium over zee

Vanaf december 1997 zal het aantal transporten over zee van plutonium door Frankrijk worden opgevoerd. Dit vervoer gaat van de Franse opwekkingscentrale in La Hague naar Japan. Voor dit traject moeten de schepen langs de Spaanse kusten van Galicië en de Canarische eilanden varen, met alle risico's van dien.

Weet de Commissie langs welke route deze schepen met bestemming Japan zullen varen?

Heeft de Commissie maatregelen genomen om te voorkomen dat deze schepen met hun gevaarlijke radio-actieve lading in de buurt van kusten komen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (15 december 1997)

Krachtens Richtlijn 93/75/EEG betreffende de minimumeisen voor schepen die gevaarlijke of verontreinigende goederen vervoeren en die naar of uit de zeehavens van de Gemeenschap varen ((PB L 247 van 5.10.1993. Deze Richtlijn wordt op het ogenblik geamendeerd om ook de radioactieve materialen die onder de INF code vallen te kunnen omvatten. )) dienen alle exploitanten van schepen die gevaarlijke of verontreinigende goederen, met inbegrip van kernmaterialen, vervoeren en een in een lidstaat gelegen haven verlaten of een haven buiten de Gemeenschap verlaten en als bestemming een haven in een lidstaat hebben, de autoriteiten bepaalde gegevens te verstrekken, met name betreffende de geplande route van het schip.

Het is de bedoeling dat met de betrokken wetgeving de gegevensverstrekking aan de nationale autoriteiten in geval van een ongeval op zee waarbij gevaarlijke stoffen een rol spelen wordt verbeterd. Aangezien in deze situatie andere daarbij betrokken lidstaten eveneens in kennis zouden moeten worden gesteld behoeft de Commissie niet rechtstreeks bij de kennisgevingsprocedure welke operationele doeleinden dient, te worden betrokken. De Commissie zou alleen tussenbeide komen indien door bepaalde partijen niet aan deze Richtlijn wordt voldaan.

Gezien met name het huidige beschermingsniveau voor verpakkingen welke gebruikt worden voor het vervoer over zee van plutonium dat voldoet aan de internationale code voor het vervoer van gevaarlijke stoffen over zee (IMDG) en de code voor het veilig vervoer van bestraalde nucleaire brandstof, plutonium en hoogradioactief afval in transportvaten aan boord van schepen (INF) van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO), is de Commissie op het ogenblik niet voornemens om verdere initiatieven voor te stellen op communautair niveau welke betrekking hebben op het vaststellen van de routes van schepen waarmee plutonium of andere radioactieve materialen worden vervoerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3551/97 van Gianni Tamino (V) aan de Commissie (12 november 1997)

Betreft: Proeven op embryo's

Vele media hebben gewag gemaakt van het bericht dat de Engelse bioloog Jonathan Slaek kikkers zonder kop heeft geproduceerd door genetische manipulatie tijdens de ontwikkeling van het embryo. Deze techniek maakt het mogelijk embryo's te ontwikkelen met slechts enkele organen en het is de bedoeling, zoals Slaek zelf verklaart, deze techniek uit te breiden tot zoogdieren, met inbegrip van de mens, om o.a. dankzij clonatie een soort "organenfabriek¨ te krijgen die voor transplantaties kan worden gebruikt.

Kan de Commissie, omdat vele onderzoekers in verschillende Europese landen hebben verklaard dat soortgelijke proefnemingen in hun laboratoria worden gedaan, mededelen in welke onderzoekscentra deze proefnemingen plaatsvinden en of zij verenigbaar zijn met de toetreding tot het door de Raad van Europa in november 1996 goedgekeurde en door negen EU-lidstaten (Denemarken, Finland, Frankrijk, Griekenland, Italië, Luxemburg, Nederland, Spanje en Zweden) ondertekende Verdrag over de rechten van de mens en de biogeneeskunde en in het algemeen met de communautaire wetgeving en de resoluties van het EP?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (30 januari 1998)

De Commissie is op de hoogte van de media-aandacht voor de door het geachte Parlementslid genoemde experimenten.

Dit soort onderzoek valt op geen enkele wijze onder de inhoud van de communautaire kaderprogramma's voor onderzoek en technologische ontwikkeling (OTO) die ofwel in uitvoering zijn (vierde kaderprogramma) ((PB L 117 van 8.5.1990. )) ofwel in afwachting zijn van een besluit (vijfde kaderprogramma) ((COM(97) 142 def. )). De Commissie acht dergelijk onderzoek onverenigbaar met de fundamentele ethische beginselen.

Deze beginselen vormen het onderwerp van artikel 6 van het voorstel voor het vijfde kaderprogramma en worden eveneens genoemd in artikel 10 van de ontwerp-besschikking inzake de regels voor deelneming aan onderzoekactiviteiten (artikel 130J).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3729/97 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie (21 november 1997)

Betreft: Opening van een tariefcontingent voor 1000 ton tonijnfilet uit derde landen tegen verlaagd tarief

Verordening (EG) nr. 702/97 ((PB L 104 van 22.4.1997, blz. 8. )) van 14 april 1997 betreft de opening van een autonoom communautair tariefcontingent voor bepaalde visserijproducten.

Op grond van deze verordening mag 1000 ton tonijnfilets uit derde landen worden ingevoerd, waarbij de douanerechten met de helft worden verlaagd.

Kan de Commissie de redenen meedelen voor de uitzonderlijke opening van dit tariefcontingent voor landen die niet onder een stelsel van algemene preferenties vallen en waarvoor geen overeenkomsten zoals de Overeenkomst van Lomé gelden?

Is dit een buitengewone maatregel of bestaat de mogelijkheid dat deze in de naaste toekomst wordt herhaald?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3729/97 en E-3730/97 van mevrouw Bonino namens de Commissie (23 januari 1998)

Er is voor 1997 een autonoom communautair contingent voor de invoer van 1000 ton tonijnfilet tegen 12 % invoerrecht geopend in verband met de bevoorradingsproblemen van de Europese tonijnconservenindustrie. Deze problemen zijn het gevolg van de algemene situatie op de wereldmarkt voor tonijn (een gering aanbod tegenover een sterke vraag), maar ook van de evolutie in de verwerking van de vis (ontwikkeling van verwerking tot filets in landen bij de visgronden, zodat alleen het voor conserven bruikbare product wordt getransporteerd.)

Het tariefcontingent voor tonijnfilets voor de verwerkende industrie in de Gemeenschap is bedoeld voor andere derde landen dan de ACS-landen (staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan), waarvan de betrokken producten immers al zonder rechten ingevoerd mogen worden.

Elk jaar opnieuw onderzoekt de Commissie de situatie van alle markten waarvoor aanvragen voor contingenten of tariefschorsingen door de lidstaten worden ingediend. Momenteel wordt aan de analyse van 1998 gewerkt. De voorstellen van de Commissie zullen naar verwachting, zoals gebruikelijk, tegen eind januari 1998 worden voorgelegd. Voor tonijn wordt een aanvraag voor opening van een contingent voor filets onderzocht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3654/97 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: Voortzetting van de projecten in het kader van het Cohesiefonds

Volgens de tot nu geldende criteria zijn de middelen van het Cohesiefonds bestemd voor de lidstaten waarvan het BNP per hoofd lager ligt dan 90% van het communautair gemiddelde. Een bijkomende voorwaarde is dat er een nationaal programma moet bestaan dat de economische voorwaarden voor cohesie nastreeft. In haar actieprogramma 2000 stelt de Commissie voor het Cohesiefonds in zijn huidige vorm te behouden zodat de communautaire steunverlening voor de minder welvarende lidstaten die deelnemen aan de derde fase van de EMU, kan worden voortgezet.

Zullen op grond van het hoger genoemde de landen die niet aan de derde fase van de EMU deelnemen ook na 1999 in aanmerking blijven komen voor steun uit het Cohesiefonds, indien hun BNP per hoofd lager ligt dan 90% van het communautair gemiddelde en zij een nationaal cohesieprogramma hebben?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (5 januari 1998)

In Agenda 2000 ((COM(97) 2000 def. )) heeft de Commissie voorgesteld het Cohesiefonds in zijn huidige vorm te handhaven. Daardoor blijven de lidstaten die niet tot de derde fase van de Europese Monetaire Unie (EMU) toetreden en waar het bruto nationaal product per inwoner minder dan 90 % van het communautaire gemiddelde bedraagt, voor bijstand in aanmerking komen, voor zover zij een nationaal programma hebben opgesteld dat leidt tot vervulling van de criteria voor economische convergentie als bedoeld in artikel 104 C van het EG-Verdrag.

Halverwege de periode 2000-2006 zal worden nagegaan of de betrokken landen nog voldoen aan het criterium dat het BNP per inwoner er onder 90 % van het Gemeenschapsgemiddelde ligt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3705/97 van Françoise Grossetête (PPE) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: Interne markt - verkoop van kant en klare brillen in de EU

Gezien de verschillen die bestaan tussen de lidstaten in de verkoopvoorwaarden voor kant en klare brillen en overwegende dat dit product invloed heeft op de gezondheid van de consumenten, wil ik de Commissie vragen of zij voornemens is met een communautaire regeling te komen ter harmonisering van de verkoopvoorwaarden met name betreffende de kwalificaties van degenen die kant en klare brillen verkopen (opticiëns, apotheken, andere ...).

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (2 februari 1998)

De Commissie is momenteel niet voornemens voorstellen in te dienen ter invoering van een communautaire regeling met betrekking tot de verkoopvoorwaarden voor kant-en-klare brillen.

Wat de kwalificaties van verkopers van kant-en-klare brillen betreft, bestaat er geen communautaire regeling ter coördinatie van de opleiding van deze beroepsuitoefenaars of van de toegang tot de beroepsactiviteiten van deze sector en de uitoefening daarvan. Deze voor een beroep specifieke regeling bestaat slechts voor zeven beroepen (artsen, tandartsen, algemeen verpleegkundigen, dierenartsen, vroedvrouwen, apothekers en architecten).

Gezien het subsidiariteitsbeginsel en aangezien de erkenning van beroepskwalificaties van de kleinhandelssector van kant-en-klare brillen (opticien, optometristen enz.) wordt geregeld bij de Richtlijnen 89/48/EEG van 21 december 1988 betreffende de ingezetenen van de lidstaten die in het bezit zijn van in een derde lidstaat afgeleverd diploma ((PB L 19 van 24.1.1989. )) en 92/51/EEG van 18 juni 1992 inzake een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG ((PB L 209 van 24.7.1992. )) is de Commissie niet voornemens voorstellen in te dienen ter coördinatie van de opleiding en de voorwaarden voor het uitoefenen van deze beroepen.

Bij het ontbreken van een communautaire regeling zijn de lidstaten alleen bevoegd om de verkoopvoorwaarden, het niveau en de duur van de opleiding op hun grondgebied, alsmede de voorwaarden voor de toegang tot de uitoefening van deze beroepen vast te stellen, vooropgesteld dat de nationale wetgeving het communautaire recht en met name de beginselen van het vrije verkeer van goederen en non-discriminatie in acht neemt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4003/97 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Inkomsten voor de EU-begroting door een heffing op vissersboten

Volgens gegevens van de "Bonden van eigenaren van vissersboten in de lidstaten van de EU¨ moet iedere eigenaar van een dergelijke boot, wil hij een visvergunning krijgen, een bepaald geldbedrag storten, waarvan een gedeelte voor de communautaire begroting en de rest voor de lidstaten van de Unie bestemd is.

Kan de Commissie meedelen waar in de communautaire begroting deze bedragen als inkomsten kunnen worden teruggevonden, hoeveel zij in 1997 beliepen en tevens of haar diensten overwegen deze heffing te verhogen?

Antwoord van mevr. Bonino namens de Commissie (12 februari 1998)

Reders van communautaire schepen die een visvergunning wensen te verkrijgen in het kader van een tussen de Gemeenschap en een derde land gesloten visserijovereenkomst:

- betalen geen kosten wanneer het een overeenkomst op basis van wederkerigheid betreft. Overeenkomsten op basis van wederkerigheid zijn overeenkomsten waarbij de Gemeenschap in ruil voor de aan communautaire schepen verleende vangstmogelijkheden in de wateren van een derde land aan schepen uit dit derde land vangstmogelijkheden in de communautaire wateren toekent. Deze overeenkomsten betreffen de Noordzee, de Oostzee en het noordelijk deel van de Atlantische Oceaan;

- betalen licentierechten wanneer het overeenkomsten betreft voor de toegang tot een visserijzone in ruil voor een financiële tegenprestatie. Overeenkomsten met een financiële tegenprestatie zijn overeenkomsten waarbij een derde land aan communautaire schepen vangstmogelijkheden verleent in ruil voor een door de Commissie te leveren financiële tegenprestatie en een bijdrage ten laste van de reder van het schip die de vergunning aanvraagt. Deze bijdrage wordt door de reder in haar geheel aan het derde land betaald. Dit type overeenkomst wordt gesloten met landen in het zuidelijk deel van de Atlantische Oceaan en de Indische Oceaan, die lid zijn van de groep landen in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan (ACS).

Bijgevolg betaalt de reder die voor zijn schip een visvergunning aanvraagt, de Commissie geen geld en op de begroting van de Commissie komen dergelijke bedragen dan ook nergens voor.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3511/97 van Leonie van Bladel (UPE) aan de Raad (14 november 1997)

Betreft: Schade voor Europese midden- en kleinbedrijf door misbruik van monopoliepositie Nederlandse en Europese PTT-postbedrijven

1. Het midden- en kleinbedrijf blijkt geregeld hinder te ondervinden van het misbruik van PTT-postorganisaties van hun monopoliepositie. In Nederland blijken op meerdere plaatsen andere activiteiten dan de monopolie-activiteiten van het verzenden van de post zoals, maar niet beperkt tot, het wisselen van buitenlands geld en de uitgifte van kentekenbewijzen aan dezelfde loketten te geschieden, als de aanname van post. Hierdoor wordt met name het midden- en kleinbedrijf ernstig gedupeerd. De wachttijden voor het aanbieden van een simpel postpakje kunnen in de spits tussen 16.00 en 18.00 uur soms oplopen tot meer dan 20 minuten. PTT-post-manager in Den Haag, W. van den Berg, vindt dit niet alarmerend. Dit betekent echter voor het midden- en kleinbedrijf een belangrijke schadepost. Is de Raad bereid om de Commissie te verzoeken richtlijnen uit te vaardigen tot een verbod van misbruik van de monopoliepositie van Europese postbedrijven?

2. Kan de Raad aangeven op welke wijze de monopoliepositie van Europese postbedrijven kan worden doorbroken onder meer ten gunste van de midden- en kleinbedrijven en de werkgelegenheid?

3. Is de Raad bereid om de Commissie te verzoeken richtlijnen uit te vaardigen die leiden tot een verbod van verstrengeling van commerciële belangen door de Europese postbedrijven zoals, maar niet beperkt tot, de met de handelsbanken concurrerende activiteit van het wisselen van vreemde valuta, aan hetzelfde loket waar ook de monopolie-activiteit van de postbedrijven wordt ver richt, te weten het aannemen en verzenden van post?

Antwoord (9 maart 1998)

1. In antwoord op de vraag van het geachte parlementslid herinnert de Raad eraan dat de problematiek van het misbruiken van een machtspositie volgens de verdragsbepalingen onder de bevoegdheid van de Commissie valt.

2. De Raad zou het geachte parlementslid er voorts op willen wijzen dat het Europees Parlement en de Raad onlangs, op 15 december 1997, Richtlijn 97/67/EG hebben aangenomen, waarin gemeenschappelijke regels worden vastgesteld voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en ter verbetering van de kwaliteit van de dienst ((PB L 15 van 21.01.1998, blz.14. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3284/97 van Leonie van Bladel (UPE) aan de Raad (21 oktober 1997)

Betreft: Bedreiging natuurmonument Okavango delta in Botswana

1. Is de Raad bekend met het voornemen van Namibië om in verband met ernstige droogte water uit de Okavango rivier in Botswana te pompen?

2. Is de Raad ervan op de hoogte dat het oppompen van het water uit de Okavango rivier geschiedt met Chinese financiële ondersteuning waarvoor in ruil door Namibië visrechten voor de kust van dit land aan China worden verleend?

3. Is de Raad van zins vanwege de ongerepte en bijzondere flora en fauna van de Okavango delta in overleg te treden met de regeringen van Namibië en Botswana om met financiële ondersteuning van de Europese Unie naar een alternatief te zoeken voor het watertekort van Namibië?

4. Is de Raad bereid de specifieke kennis over watervoorziening die in Europa bestaat, met name bij het Engelse Wetlandsinstituut met hoofdkantoor in Nederland, in te schakelen teneinde een oplossing voor deze situatie te vinden?

Antwoord (16 februari 1998)

De Raad beschikt niet over informatie over het voornemen dat Namibië zou koesteren om water uit de Okavango naar Botswana te pompen. Hij heeft overigens geen rechtstreekse bevoegdheid om met betrekking tot deze zaak te kunnen optreden.

Een probleem als dit zou aan de orde kunnen worden gesteld in het kader van het beheer van de Overeenkomst van Lomé, dat in de eerste plaats de taak van de Commissie is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4071/97 van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Etikettering van levensmiddelen

In sommige landen zijn veel voorverpakte levensmiddelen te koop. Is de Commissie in dit verband ook niet van mening dat - als de consument voor gezonde voeding wil kiezen - volledige etikettering van essentieel belang is voor alle voorverpakte levensmiddelen en dat het etiket tenminste informatie dient te bevatten over: voedingswaarde, proteïnen, koolhydraten, suikers, vetten, verzadigde verbindingen, vezels en natrium?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (30 januari 1998)

Onder de huidige communautaire wetgeving inzake voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen, zoals neergelegd in Richtlijn 90/496/EEG ((PB L 276 van 6.10.1990. )), kan over de acht genoemde elementen vrijwillig informatie gegeven worden. Onder bepaalde in die richtlijn genoemde omstandigheden is deze informatie verplicht.

De Commissie heeft dit onderwerp aan de orde gesteld en gelegenheid gegeven tot opmerkingen over de herziening van de richtlijn inzake etikettering van levensmiddelen in haar Groenboek van mei 1997 over levensmiddelenrecht ((Doc. COM(97) 176 def. )). De Commissie beoordeelt momenteel deze opmerkingen maar is nog niet tot conclusies gekomen over deze specifieke kwestie.