SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2640/97 van Paul Lannoye (V) aan de Raad (1 september 1997)

Betreft: Gebruik van organofosfaat bevattende pesticiden tijdens de Golfoorlog

Volgens een artikel in "The Lancet¨ (nr. 349, maart 1997, blz. 707) zijn er tijdens de Golfoorlog minstens drie gevallen geweest waarin Britse troepen gebruik hebben gemaakt of blootgesteld zijn geweest aan pesticiden die als wapen in de chemische oorlogsvoering werden gebruikt.

Kent de Raad dit artikel of beschikt hij over andere informatie in verband met dergelijke berichten? Kan de Raad verklaren in hoeverre deze berichten juist of onjuist zijn? Kan de Raad met name meedelen in welke gevallen pesticiden zijn gebruikt voor militaire doeleinden? Kan de Raad meedelen dat een eventuele toepassing voor militair gebruik een schending zou hebben betekend van één der wetten in de Europese Unie of van internationale verdragen voor wapenbeheersing die door de Europese Unie en haar lidstaten zijn ondertekend? Is er met name sprake van een schending van het Chemisch Wapenverdrag? Indien er sprake is van schending, welke stappen heeft de Raad genomen of zal hij nog nemen?

Antwoord (13 november 1997)

Het door het Geachte Parlementslid genoemde geval is de Raad niet voorgelegd. Derhalve kan deze niet ingaan op de vragen die voortvloeien uit de beweringen van het genoemde tijdschriftartikel.

De Raad wil echter van deze gelegenheid gebruik maken om te herinnern aan het beleid van de Europese Unie inzake biologische of chemische wapens en inzake de handel in goederen die zowel voor civiele als voor militaire doeleinden kunnen worden gebruikt.

In het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de Unie hecht de Raad bijzonder belang aan ontwapening, wapenbeheersing en non-proliferatie. Verscheidene werkgroepen van de Raad, bestaande uit deskundigen op de verschillende gebieden, hebben onder meer tot taak te zorgen voor een krachtige voortzetting van de inspanningen van de Unie ten behoeve van de goede werking van het geheel van internationale verdragen en regelingen die gericht zijn op het wegnemen van de dreiging die uitgaat van de verspreiding van de verschillende soorten massavernietigingswapens.

De Raad heeft op dat gebied maatregelen en gemeenschappelijke standpunten aangenomen, en de Unie ontwikkelt voortdurend diplomatieke activiteiten om de consensus over deze instrumenten alsmede de volledige toepassing ervan te verbreden.

Zoals het Geachte Parlementslid weet, zijn alle lidstaten van de Unie partij bij de twee internationale verdragen die chemische en bacteriologische wapens verbieden. Bovendien werkt de Unie zeer acief aan de versterking van deze verdragen:

- de Raad hecht grote waarde aan de versterking, in het bijzonder middels het aannemen van een doelmatige controleregeling, van het Verdrag tot verbod van de ontwikkeling, de productie, de aanleg van voorraden van bacteriologische (biologische) en toxine wapens (BTWC) en inzake de vernietiging van deze wapens. De Unie speelt een actieve en constructieve rol bij de besprekingen van de ad hoc-Groep die belast is met het redigeren van een daartoe strekkend protocol;

- de Unie heeft zich verheugd over de inwerkingtreding op 29 april 1997 van het Verdrag tot verbod van de ontwikkeling, de productie, de aanleg van voorraden en het gebruik van chemische wapens en inzake de vernietiging van deze wapens (CWC). De lidstaten waren als eerste partij bij dit verdrag en de Unie heeft alle landen meermalen opgeroepen om tot het verdrag toe te treden. De Unie hecht er sterk aan dat dit verdrag een universeel karakter krijgt en doeltreffend wordt toegepast.

Bovendien zij gememoreerd dat de Raad in 1994 een regeling heeft vastgesteld voor controle op de uitvoer van goederen militaire doeleinden kunnen worden gebruikt ("goederen voor tweeërlei gebruik¨). In de lijst van te controleren goederen, die regelmatig wordt bijgewerkt, wordt rekening gehouden met de ontwikkelingen in het kader van de internationale akkoorden en regelingen waarbij de lidstaten partij zijn.

Deze controleregeling heeft als model gediend voor verscheidene derde landen, die er ideeën voor de modernisering van hun wetgeving uit hebben geput.