ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/747

(2004/C 78 E/0794)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2584/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Raad

(8 augustus 2003)

Betreft: Invoer van timmerhout uit Indonesië

Welke maatregelen overweegt het voorzitterschap ter bestrijding van de illegale invoer van timmerhout uit Indonesië?

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad hecht bijzonder veel belang aan de bestrijding van de illegale invoer van hout en erkent dat de EU moet bijdragen tot de inspanningen die wereldwijd worden geleverd om een oplossing te vinden voor het probleem van de illegale exploitatie van bossen.

In de Raadsinstanties wordt thans werk gemaakt van de bespreking van de mededeling van de Commissie betreffende wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw („FLEGT”, Forest Law Enforcement, Governance and Trade), waarin een EU-actieplan is opgenomen waarmee onder andere wordt beoogd de illegale houtkap en de daarmee gepaard gaande handel te bestrijden.

In zijn conclusies van 13 oktober 2003 stelt de Raad dat de EU en haar lidstaten dringend een politieke dialoog moeten aangaan met de belangrijkste doellanden teneinde de aanzet te geven tot hervormingen op het gebied van bestuur in de bosbouwsector, en meer in het bijzonder de particuliere sector van de houtproducerende landen bij een en ander te betrekken, met het oog op een consensus over de beste manier om het probleem van de illegale houtkap en de daarmee gepaard gaande handel aan te pakken, met name door multilaterale en regionale acties te bestuderen en de in het actieplan ontwikkelde ideeën op de passende internationale bijeenkomsten zoals het UNFF (het Bossenforum van de Verenigde Naties), de ITTO (Internationale Organisatie voor tropisch hout), de regionale FLEGT-processen, het Asia Forest Partnership en het Congo Basin Forest Partnership, voor te leggen en de bespreken.

In zijn conclusies verzoekt de Raad de Commissie tevens om na te gaan welke maatregelen in het actieplan moeten worden opgenomen, waaronder het opstellen van een verordening, alsook de mogelijkheden voor en de haalbaarheid van verdere wetgeving om de invoer van illegaal geoogst hout en conflicthout te beperken, rekening houdend met de initiatieven terzake op andere gebieden en met de gevolgen voor het nationale bedrijfsleven.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/402

(2004/C 88 E/0408)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2357/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(17 juli 2003)

Betreft: Schending van de godsdienstvrijheid van moslims in Oezbekistan

Gezien de volgende feiten:

— Op 17 juni 2003 zijn in Namangan ongeveer vijftig vrouwen bijeengekomen om de vrijlating te eisen van hun echtgenoten, die „gewetensgevangenen” zijn omdat zij het islamitische geloof aanhangen.

— Misor Oebaidoelaeva, een betoogster, laakt de omstandigheden waaronder haar man gevangen wordt gehouden. Hij wordt elke dag geslagen en is doof geworden ten gevolge van de mishandelingen.

— De plaatselijke politie ontkent niet dat zij druk op Misor Oebaidoelaeva heeft uitgeoefend, opdat zij een verklaring ondertekent waarin zij belooft niet aan andere „illegale bijeenkomsten” te zullen deelnemen.

Kan de Commissie, gezien de uitstekende samenwerkingsbetrekkingen op economisch en handelsgebied tussen de Europese Unie en Oezbekistan, mededelen:

— of zij van de uiteengezette feiten op de hoogte is?

— Welke initiatieven in het kader van de samenwerkingsbetrekkingen denkt zij te ontplooien als een serieus en doeltreffend middel om Oezbekistan ertoe te bewegen de vrijheid van godsdienst te eerbiedigen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(14 augustus 2003)

De Commissie is zeer zeker op de hoogte van de bijzonder moeilijke omstandigheden voor moslims in Oezbekistan. Zij is bekend met de genoemde bijeenkomst te Namangan en volgt de toestand aldaar nauwlettend.

De Overeenkomst voor partnerschap en samenwerking tussen de EU en Oezbekistan biedt voor het bespreken van dit soort zaken het geëigende raamwerk.

Bij elke bilaterale bijeenkomst zal de Commissie het punt van de godsdienstvrijheid bij de Oezbeekse instanties te berde blijven brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3621/02

van Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(9 december 2002)

Betreft: Plaatselijke slachthuizen westelijke eilanden van Schotland

Op mijn schriftelijke vraag E-2293/02(1) ontving ik een bemoedigend antwoord van Commissaris Byrne over de mogelijkheid van steun middels communautaire kredieten in het kader van het programma voor de Hooglanden en de Eilanden aan kleine lokale slachthuizen, zodat deze instellingen aan de vereiste normen kunnen voldoen en daarmee hun bestaansrecht behouden

Wordt er in het antwoord van de heer Byrne rekening gehouden met regels voor overheidssteun, zodat voor de in het antwoord bedoelde soort van steunverlening geen restricties gelden op dat punt?

(1) PB C 28 E van 6.2.2003, blz. 215.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(9 januari 2003)

Wat staatssteun betreft is punt 4.2 van de Communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector(1) van toepassing. In de regel mag steun voor investeringen voor de verwerking en de afzet van landbouwproducten alleen worden toegekend aan bedrijven waarvoor op basis van een beoordeling van hun vooruitzichten kan worden aangetoond dat ze economisch levensvatbaar zijn, en die voldoen aan de minimumnormen op het gebied van milieu, hygiëne en dierenwelzijn. Er mag geen steun worden verleend zolang niet voldoende is aangetoond dat voor de betrokken diensten een normale afzet op de markt kan worden gevonden. Voor kleine plaatselijke slachthuizen moet dit worden beoordeeld op een voor de betrokken diensten, de aard van de investeringen en de bestaande en verwachte capaciteit passend niveau.

Zoals de Commissie reeds eerder heeft verklaard, kunnen investeringen voor de vestiging van kleine plaatselijke slachthuizen voor steun in aanmerking komen in het kader van het programma van de Structuurfondsen voor de Highlands and Islands voor doelstelling 1 (artikel 25-28 van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen(2)).

De Schotse autoriteiten moeten beoordelen of aan deze voorwaarden is voldaan met betrekking tot de investeringen voor lokale slachthuizen op de westelijke eilanden van Schotland en moeten eventuele staatssteun als bedoeld in artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag, aan de Commissie melden.

(1) PB C 232 van 12.8.2000.

(2) PB L 160 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3026/02

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Raad

(23 oktober 2002)

Betreft: Betrekkingen tussen de Europese Unie en Soedan

Kan de Raad details verstrekken over de status van zijn dialoog met Soedan en de doelstellingen daarvan, de bij de dialoog betrokken staf, de structuur, de vorderingen en de rol van de Commissie?

Kan hij daarnaast details verstrekken over de huidige stand van zaken en de korte- en langetermijndoelstellingen van de dialoog met Soedan?

Antwoord

(4 maart 2003)

De Raad verzoekt de Geachte Afgevaardigde nota te nemen van zijn antwoord op vraag E-2409/02 van de heer Bob van den Bos over Sudan.

In aansluiting op de tijdens de zitting van 17 juni 2002 aangenomen conclusies, bevestigt de Raad dat de doelstellingen van de EU in de politieke dialoog met Sudan nog steeds van toepassing zijn en dat er rekening zal worden gehouden met de, niet alleen in het vredesproces, maar ook inzake de graadmeters van de politieke dialoog (mensenrechten, democratie en de rechtsstaat) geboekte vooruitgang. Een voorwaarde voor de normalisering van de betrekkingen met Sudan is dat de regering van Sudan zal moeten aantonen dat er vooruitgang is geboekt op het gebied van de graadmeters van de politieke dialoog (mensenrechten, democratie en de rechtsstaat). De EU blijft humanitaire operaties steunen en herhaalt haar toezegging dat zij initiatieven voor een vredesovereenkomst zal steunen.

Wat het betrokken personeel betreft, vinden in Khartoem op gezette tijden bijeenkomsten van missiehoofden en de Sudanese autoriteiten plaats. De hoofden van de missies hebben dit jaar niet alleen contacten met de civiele samenleving gehad, maar ook vertegenwoordigers van de SPLM ontmoet. Sedert de hernieuwing van de dialoog in 1999 vindt er in Khartoem jaarlijks één bijeenkomst met een EU-trojka van hoge ambtenaren plaats om de vooruitgang met betrekking tot de in het voorafgaande jaar vastgestelde graadmeters van de politieke dialoog te beoordelen. De meest recente missie van de Trojka naar Khartoem vond plaats op 9 en 10 december 2002. Zij heeft gemeld dat de EU, zodra een alomvattend vredesakkoord is getekend, bereid is Sudan bij te staan in een nieuw proces van vrede en ontwikkeling door normalisering van de betrekkingen en hervatting van de ontwikkelingssamenwerking.

De Raad evalueert op gezette tijden de situatie met betrekking tot Sudan en stelt het beleid steeds wanneer dat nodig is bij.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2827/02

van Hans Karlsson (PSE) aan de Commissie

(8 oktober 2002)

Betreft: Overheidssteun veroorzaakt mededingingsdistorsie

De interne markt is een van de belangrijkste fundamenten van de Europese Unie. Opdat de interne markt fungeert en de lidstaten de Gemeenschap tot ontwikkeling kunnen brengen, is het noodzakelijk dat alle ondernemingen onder gelijke concurrentievoorwaarden kunnen werken. Momenteel zijn de omstandigheden echter niet gelijk doordat er in sommige bedrijfstakken sprake is van overheidssteun. Duitsland is een van de landen die de Commissie dit jaar heeft gecontroleerd en het land blijkt illegale overheidssteun te hebben uitgekeerd voor de bouw en installatie van een zaagfabriek. Via beschikking 2002/468/EG(1) van de Commissie wordt Duitsland verplicht de betaalde overheidssteun terug te vorderen. Desondanks is Duitsland voornemens ook in de toekomst overheidssteun te verlenen aan een aantal uitbreidingen van de houtindustrie in het land, o.m. aan de pulpfabriek Stendal in Sachsen-Anhalt, Klausner Nordic Timber-Wismar en Stallinger GmbH-Munkran.

Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zullen worden genomen om ervoor te zorgen dat reeds uitgekeerde overheidssteun wordt teruggevorderd, en welke maatregelen zij overweegt om te voorkomen dat in de toekomst opnieuw overheidssteun wordt toegekend?

(1) PB L 165 van 24.6.2002, blz. 15.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(22 november 2002)

De overheidssteun die door de lidstaten mag worden verleend, is onderworpen aan gepubliceerde voorschriften. Artikel 87, lid 2 en 3, van het EG-Verdrag voorziet in uitzonderingen op grond waarvan overheidssteun als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kan worden beschouwd.

De overheidssteun die Duitsland heeft verleend of wil verlenen aan Zellstoff Stendal, Klausner Nordic Timber en Stallinger GmbH betreft investeringssteun op grond van regionale overwegingen. De voorschriften voor dit soort steun zijn niet beperkt tot een bepaalde sector. De drie projecten bevinden zich in het oostelijke deel van Duitsland, dat beschouwd wordt als een van de minder welvarende regio's van de Gemeenschap. In deze regio's kan tot op een door de Commissie bepaald niveau steun worden verleend ter bevordering van de economische ontwikkeling van deze regio's door het ondersteunen van investeringen en aldus ook van het scheppen van werkgelegenheid.

Indien door een lidstaat verleende overheidssteun door de Commissie onverenigbaar met het EG-Verdrag wordt bevonden, beveelt zij de betrokken lidstaat de onverenigbare steun terug te vorderen. De lidstaat is verplicht om de Commissie van het verloop van de invordering op de hoogte te houden. De Commissie oefent hierover strikte controle uit.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0960/01

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Raad

(28 maart 2001)

Betreft: Kandidatuur voorzitterschap Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO)

Duitsland heeft de kwestie van de kandidatuur voor het voorzitterschap van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) ter sprake gebracht. Het Coreper is er tot op heden echter nog niet in geslaagd een gezamenlijk besluit te nemen om de kandidatuur van Duitsland te steunen, ondanks het feit dat er geen andere Europese kandidaten zijn.

Kan de Raad meedelen of dit wel strookt met het perspectief van de Europese eenmaking en met de uitstippeling van een gemeenschappelijk buitenlands beleid waarover de Unie het zo vaak heeft, en of hij van plan is een gezamenlijke Europese kandidaat voor te dragen?

Antwoord

(20 november 2001)

De Raad kan bevestigen dat Duitsland de benoeming van een Duitse kandidaat tot voorzitter van de ICAO-Raad in de Raadsorganen ter sprake heeft gebracht. Alle lidstaten hebben deze voordracht gesteund.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1986/01

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 juli 2001)

Betreft: Het uitwijken van studenten naar buurlanden en de hersenvlucht van afgestudeerden als gevolg van het tekort aan verloskundigen in Nederland

1. Is het de Commissie bekend dat van de geboorten in Nederland een groot deel thuis plaatsvindt, waarbij de hulp van een verloskundige (vroeger vroedvrouw genoemd) noodzakelijk is?

2. Is het de Commissie tevens bekend dat, ervan uitgaande dat 120 bevallingen per jaar voor een verloskundige het absolute maximum is en er reeds nu een groot tekort aan verloskundigen bestaat, bij het huidige geboortecijfer Nederland jaarlijks over 240 nieuw afgestudeerde verloskundigen zou moeten beschikken om te voorkomen dat er bij thuisbevallingen ongelukken ontstaan?

3. Hoe oordeelt de Commissie over het feit dat de Nederlandse opleidingen reeds lange tijd tweederde van de aangemelde gegadigden voor deze studie moeten afwijzen als gevolg van bezuinigingen op de opleidingen en verkeerde bevolkingsprognoses, zodat de huidige opleidingscijfers ver achterblijven bij de gebleken behoefte?

4. Hoe oordeelt de Commissie over het feit dat sinds tien jaar de helft van de studenten van de opleiding vroedkunde in de Belgische stad Turnhout afkomstig is uit Nederland en dat er in Nederland jaarlijks 50 nieuwe verloskundigen bij komen die zijn opgeleid in België, terwijl daarnaast ook verloskundigen van buiten Nederland worden aangetrokken om het bestaande tekort in Nederland op te lossen?

5. Wat dient naar het oordeel van de Commissie te gebeuren om te voorkomen dat Nederland een onevenredig groot beslag blijft leggen op de opleidingsplaatsen in buurlanden en op afgestudeerde verloskundigen uit andere lidstaten?

Bron: TV Nederland 3, 17-6-2001, programma Zeven Dagen.

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(11 september 2001)

1. en 2. Antwoord op de punten 1 en 2: De Commissie neemt met belangstelling kennis van de verstrekte informatie over het aantal verloskundigen en hun beroepssituatie in Nederland.

3. De Commissie onderstreept dat de Gemeenschap overeenkomstig de artikelen 149 en 150 (ex-artikelen 126 en 127) van het EG-Verdrag de verantwoordelijkheid en de bevoegdheid van de lidstaten voor de opzet van hun onderwijsstelsel en beroepsopleiding ten volle moet eerbiedigen.

4. en 5. De Commissie steunt ten volle de grensoverschrijdende mobiliteit en opleiding van studenten en leerlingen uit hoofde van de artikelen 149 en 150 van het EG-Verdrag.

Bovendien is een van de in het Verdrag vastgelegde doelstellingen de vergemakkelijking van het vrij verkeer van beroepsbeoefenaren in de Gemeenschap. Bijgevolg kan de Commissie alleen maar het recht ondersteunen van volledig geschoolde beroepsbeoefenaren in een bepaalde lidstaat om hun beroepsloopbaan in een andere lidstaat voort te zetten. Verder zijn de opleidingsvoorwaarden voor verloskundigen in de Gemeenschap gecoördineerd (Richtlijnen 80/154/EEG en 80/155/EEG(1)). Bijgevolg vindt er een automatische erkenning plaats van de diploma's van verloskundigen die aan de voorwaarden van deze richtlijnen voldoen.

(1) PB L 33 van 11.2.1980.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1212/01

van Jean-Charles Marchiani (UEN) aan de Raad

(24 april 2001)

Betreft: Gebruikte talen in het kader van de defensie in de Europese Unie

Kan de Raad meedelen welke talen worden gebruikt in Eurocorps en het Permanent militair comité?

Is de Raad niet van mening dat Frans en Duits, aangezien deze talen, wegens de demografische situatie, de meest gesproken moedertalen zijn in de Europese Unie, - zowel om historische als politieke redenen - prioritaire talen zouden moeten zijn in de Europese militaire structuren?

Kan de Raad de redenen uiteenzetten waarom in deze structuren Engels wordt gesproken?

Is hij uit een oogpunt van doelmatigheid in geval van een crisis van mening dat wegens de dominante culturele realiteit in Europa (drie linguistische stromingen: Latijn en Gallo-Romaans, Germaans en Angel-Saksisch) men zich op zijn minst moet beperken tot het gebruik van Frans, Duits en Engels?

Is de Raad niet van mening dat met het oog op de ontwikkeling van een werkelijk onafhankelijk Europees defensiebeleid, het ongefundeerde en overmatig gebruik van het Engels, naar analogie, een niet erg positieve boodschap is aan het adres van de Europese burgers?

Antwoord

(8 oktober 2001)

De officiële talen van de instellingen van de Europese Unie zijn Deens, Duits, Engels, Fins, Frans, Grieks, Italiaans, Nederlands, Portugees, Spaans en Zweeds. Alle teksten met betrekking tot het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) en het gemeenschappelijk Europees veiligheids- en defensiebeleid (GEVDB) die aan de Europese Raad of aan de Raad worden voorgelegd, worden in al deze officiële talen vertaald.

Op het gebied van het GBVB, alsmede op dat van het GEVDB, dat daar een integrerend deel van is, worden thans evenwel voor informatie-uitwisselingen tussen de lidstaten en in de vergaderingen op ambtelijk niveau het Engels en het Frans als voertalen gehanteerd, op grond van de Verklaring betreffende het taalgebruik in het kader van het GBVB (Verklaring nr. 30, Verdrag van Maastricht).

De hierboven beschreven regels en usances gelden ook voor het Militair Comité, dat een Raadsorgaan is. Het taalgebruik in multinationale Europese militaire structuren of formaties die niet tot de Europese Unie behoren, bijvoorbeeld het Eurokorps, is geen zaak van de Raad, maar van de contribuerende landen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3520/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(25 november 1998)

Betreft: Aanpassing vliegtuigen

Ten aanzien van het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de inschrijving en het gebruik in de Gemeenschap van bepaalde typen civiele subsonische straalvliegtuigen die werden aangepast en werden gerecertificeerd als zijnde in overeenstemming met de normen van boekdeel I, deel II, hoofdstuk 3, van bijlage 16 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, derde uitgave (juli 1993) (COM(98) 0098 def. - SYN 98/0070)(1), wordt het volgende opgemerkt: hoewel instemming kan worden betuigd met het doel van het voorstel, nl. verbetering van de milieubescherming en van de veiligheid van het luchtverkeer, en tegelijkertijd handhaving van de bestaande programma's voor de vernieuwing van de luchtvloot van de maatschappijen van de Europese Unie overeenkomstig het bepaalde in richtlijn 92/14/EEG, kan niet worden ingestemd met de vrijstelling die in artikel 4, lid 2, is voorzien voor civiele subsonische straalvliegtuigen die uitsluitend buiten het grondgebied van de Gemeenschap of uitsluitend binnen de overzeese departementen van Frankrijk worden gebruikt.

Het is duidelijk dat de voorgestelde richtlijn grote inspanningen zal vergen van de luchtvaartmaatschappijen die goederen vervoeren, aangezien transportvliegtuigen over het algemeen ouder zijn en voornamelijk 's nachts gebruik maken van de luchthavens. Zou de Commissie dan ook formules kunnen uitwerken die verhinderen dat er eventueel gebruik wordt gemaakt van goedkope vlaggen via de in artikel 3, lid 3, voorziene tijdelijke uitzondering, hetgeen tot oneerlijke concurrentie zou leiden ten aanzien van de communautaire maatschappijen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(11 januari 1999)

Aangezien de voorgestelde maatregel in de eerste plaats tot doel heeft te voorkomen dat de lawaaioverlast toeneemt op luchthavens op het grondgebied van de Gemeenschap, werd het niet gerechtvaardigd geacht de werkingssfeer van de maatregel uit te breiden tot vliegtuigen die niet op dat grondgebied worden geëxploiteerd. Dit zou onredelijke economische lasten meebrengen voor bepaalde maatschappijen zonder dat het milieuvoordelen zou opleveren voor de luchthavens in de Gemeenschap waar de lawaaioverlast het grootst is. Als de Commissie klachten ontvangt over misbruik van de vrijstellingsmogelijkheden, zal zij uiteraard volgens de toepasselijke procedures stappen ondernemen.

(1) PB C 118 van 17.4.1998, blz. 20.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3998/98

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 januari 1999)

Betreft: Financiering van kindergroepen door het Socrates-programma

Het netwerk DIECEC (Developing Intercultural Education through Cooperation between European Cities) houdt zich bezig met de opleidingsbehoeften van groepen kinderen van minderheden, en de activiteiten worden tot nu toe gefinancierd door het Socrates-programma.

Kan de Commissie meedelen of de financiering van genoemd netwerk door dit programma na de recente aanpassing van Socrates zal worden voortgezet?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie

(2 maart 1999)

In het kader van het Socrates-programma en overeenkomstig de procedures als bedoeld in de leidraad voor gegadigden, heeft de Commissie door transnationale partnerschappen ingediende projecten gesteund, waaraan plaatselijke en regionale autoriteiten die lid zijn van het DIECEC-netwerk (Developing intercultural education through cooperation between European cities) hebben deelgenomen. Voorts heeft de Commissie bijgedragen tot de ondersteuning en ontwikkeling van dit netwerk.

De Commissie wil de geachte afgevaardigde erop attenderen dat het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (21 december 1998) betreffende de tweede fase van het Socrates-programma een specifieke actie omvat (Comenius, actie 3) ter ondersteuning van de Europese netwerken die werkzaam zijn op onderwijsgebied. Bijgevolg vergemakkelijken de procedures als bedoeld in het gemeenschappelijk standpunt de financiële ondersteuning van organisaties zoals het DIECEC-netwerk, aangezien zij de deelname van de plaatselijke en regionale autoriteiten stimuleren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2584/98

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(29 juli 1998)

Betreft: EU-bananenregeling

Kan de Commissie laten weten of er een Amerikaanse kennisgeving voorligt, of het initiatief dat de ministers van Landbouw genomen hebben om in te gaan tegen het besluit van de Wereldhandelsorganisatie, naar Amerikaanse opvatting de verplichtingen vervult die uit het besluit van de Wereldhandelsorganisatie voortvloeien?

Hoe is de EU-regeling voor bananen in overeenstemming te brengen met de wens van de Commissie om vrij en onbelemmerd handelsverkeer zonder commerciële beperkingen tot stand te brengen, en bestaat er geen gevaar dat derde landen zich op de EU-bananenregeling beroepen als schoolvoorbeeld of ter verontschuldiging om zelf protectionistische maatregelen ter bescherming van hun thuismarkten in stand te houden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 september 1998)

De Verenigde Staten hebben te verstaan gegeven dat zij eraan twijfelen dat de herziening van de gemeenschappelijke marktordening voor bananen voldoet aan de verplichtingen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO).

Volgens de Commissie is de herziene bananenregeling geheel in overeenstemming met de WTO-verplichtingen en met de bepalingen van de Vierde Overeenkomst van Lomé.