SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3653/00

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(23 november 2000)

Betreft: Nederlandse Mediawet en concurrentieverhoudingen publieke en commerciële radiostations

Om mediaconcentraties op de (commerciële) radio te voorkomen verbiedt artikel 82f van de Nederlandse Mediawet commerciële aanbieders om in meer dan één commercieel frequentiepakket tegelijk te participeren. Combinaties van zendtijd voor advertenties mogen door hen, in tegenstelling tot de publieke omroep, niet aangeboden worden. De publieke radio-omroepen halen echter door combinatieverkopen 42 % van de totale radioadvertentiebestedingen uit de markt. Dit gebeurt door het gezamenlijk verkopen van de vijf radiostations en het aanbieden van combinaties van zendtijd op de diverse stations aan de adverteerder. Met de populaire zender radio 3 haalt de publieke omroep de meeste inkomsten binnen. Met deze inkomsten worden andere publieke zenders gesubsidieerd.

1. Is de Commissie van mening dat voor het bepalen of er sprake is van dominante marktposities, niet alleen de positie van commerciële radioaanbieders in aanmerking moet worden genomen, maar ook die van publieke zenders?

2. Is de Commissie het met mij eens dat het verschil dat de Mediawet maakt tussen publieke en commerciële omroepen op het gebied van advertentieverkopen, leidt tot onevenwichtige concurrentieverhoudingen tussen de publieke en commerciële radio-omroepen? Zo ja, is dit in strijd met het EEG-verdrag en/of met het aan het Verdrag van Amsterdam gehechte Protocol betreffende het publieke omroepstelsel in de lidstaten?

3. Is de Commissie van mening dat het investeren van winsten uit advertentie-inkomsten van de ene publieke zender in een andere publieke zender, via kruissubsidiëring, de mededingingsvoorwaarden tussen publieke en commerciële zenders zodanig verandert dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad?

Gecombineerd Antwoord van de heer Monti namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3653/00, E-3654/00 en E-3655/00

(15 februari 2001)

Zoals bepaald door het Hof van Justitie, vallen openbare televisiezenders onder het EG-verdrag en de beginselen van de gemeenschappelijke markt, inclusief de voorschriften betreffende concurrentie en overheidssteun. Met name artikel 87, lid 1 (ex-artikel 92) van het EG-verdrag kan worden toegepast op openbare radio-omroepen indien aan alle hierin vermelde voorwaarden is voldaan. Toch kan overheidssteun verenigbaar zijn met de bepalingen van het EG-verdrag. Artikel 86, lid 2 (ex-artikel 90) van het EG-verdrag voorziet dat overheidssteun verenigbaar kan worden verklaard wanneer die noodzakelijk is voor de totstandkoming van diensten van algemeen economisch belang.

Het belang van openbare omroepdiensten is bepaald in het Protocol betreffende het publiekeomroepstelsel dat ingevoerd werd bij het Verdrag van Amsterdam. De Commissie moet rekening houden met dit interpretatieve Protocol. Volgens het Protocol is het de bevoegdheid van de lidstaten om de openbare diensten te definiëren en te financieren- tenzij de handelsvoorwaarden en de concurrentie in de Gemeenschap zodanig worden beïnvloed door de financiering dat het algemeen belang wordt geschaad.

De Commissie is momenteel niet in staat om een duidelijk oordeel te vellen over de specifieke vragen van het geachte parlementslid, maar zal te zijner tijd en in het licht van het bovenstaande, alle gevolgen van de eisen van het EG-verdrag voor de omroepsector bepalen. Wat betreft de overheidssteun, zal de Commissie in de loop van dit jaar in een mededeling haar positie verduidelijken.