NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/325

(2004/C 78 E/0343)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3810/03

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft: EU-voorschriften inzake het terugzetten van gezonde vis

Door de quotaregeling van de EU voor de visserij van de lidstaten zijn Deense vissers ieder jaar gedwongen ongeveer 500 000 ton eerste klas dode vis terug te zetten in de Noodzee. Deze hoeveelheid vertegenwoordigt een waarde van 25 miljoen euro. Hiervan is 45 000 ton kabeljauw, d.w.z. 14 miljoen stuks eerste klas Deense kabeljauw.

Alleen in deze weken al wordt 40 ton zeetong teruggegooid in het Deense deel van het Kattegat. De EU-vissersvloot in zijn geheel zet op basis van de geldende voorschriften voor bijna 1 miljard euro aan gezonde vis terug in de Noordzee. Naast kabeljauw en zeetong gaat het om grote hoeveelheden zeekreeft, tarbot en schol.

Ten eerste is er sprake van een onethische verspilling van voedsel, ten tweede betekent het feit dat dode vis terug wordt gezet een verontreiniging van het milieu en ten derde wordt het hele streven van de EU de exploitatie van visbestanden te beperken op deze manier volstrekt absurd. De vis wordt vernietigd en de bestanden en hun voortplanting worden aangetast.

Als de exploitatie van de visbestanden moet worden beperkt, kan dit gebeuren door het aantal zogeheten dagen op zee waarover de vissers beschikken, te beperken wanneer zij de hoeveelheid vis aan land hebben gebracht die redelijk wordt geacht.

Tegelijk met deze absurde vernietiging van bestanden staat de EU vissers uit Noorwegen en Oostzeelanden die nog geen lid van de EU zijn toe aanzienlijke hoeveelheden vis in Deense havens aan land te brengen. Naar verluidt is de visserijcontrole van deze vissersvaartuigen uit derde landen veel soepeler dan de controle van door Deense vissersboten aan land gebrachte hoeveelheden.

De amateuristische poging van de EU de visserij te sturen brengt voor de EU als geheel omvangrijke schade met zich mee en wekt de indruk van een bureaucratische schending die het tegengestelde bewerkstelligt van wat werd nagestreefd.

Welke maatregelen overweegt de Commissie om te voorkomen dat vis als afval wordt behandeld en dat het visserijbedrijf wordt vernietigd wegens de zogeheten discard van gezonde vis?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(8 januari 2004)

De Commissie is het met het geachte parlementslid eens dat een goed visserijbeheer belangrijk is, en zij deelt zijn bezorgdheid over de problemen in verband met de teruggooi van vis. Zij heeft verscheidene rapporten en studies aan dit onderwerp gewijd en onlangs heeft zij er een mededeling (1) over gepubliceerd. In die mededeling wordt gewezen op de omvang van het probleem, maar ook op de complexe oorzaken van de teruggooi: de bij de regelgeving voorgeschreven teruggooi, waarop in de vraag van het geachte parlementslid nader wordt ingegaan, is weliswaar niet verwaarloosbaar, maar vormt toch slechts een minderheid in vergelijking met de teruggooi die het gevolg is van economisch opportunisme van de vissers. In de genoemde mededeling wordt er ook op gewezen dat de teruggooi met diverse middelen kan worden beperkt, waarvan er echter geen enkel op zichzelf toereikend is om het probleem als geheel aan te pakken. De Commissie is het wel met het geachte parlementslid eens dat een betere beheersing van de visserij-inspanningen een van de doeltreffende middelen ter bestrijding van de teruggooi is, maar andere instrumenten kunnen en moeten eveneens in overweging worden genomen.

Het is nuttig dit alles te constateren, maar de Commissie wil zich daar niet toe beperken. Zij is integendeel vastbesloten op te treden om tot een belangrijke vermindering van de teruggooi te komen. Daarom heeft zij zich ertoe verbonden visserijtakken aan te wijzen waarvoor concrete maatregelen zullen worden genomen. Daarvan worden voordelen verwacht voor de betrokken visserijtakken, maar daarnaast zal op die manier ook concrete ervaring kunnen worden opgedaan met de bijdrage die de verschillende instrumenten aan de bestrijding van de teruggooi kunnen leveren. Het directoraat-generaal Visserij pleegt momenteel uitgebreid overleg om tot concrete en precieze projecten te komen.

De Commissie is zich er overigens van bewust dat de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) kunnen worden ervaren als een bron van belemmeringen voor het bedrijfsleven, maar zij is het niet met het geachte parlementslid eens dat die regels tegelijk amateuristisch en onnodig bureaucratisch zijn. De Commissie staat integendeel een zo krachtig mogelijk optreden voor, maar haar voorstellen worden niet altijd gevolgd door de andere spelers van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Tegelijk streeft de Commissie ernaar de regels zoveel mogelijk te vereenvoudigen om deze te beperken tot wat strikt noodzakelijk is, en momenteel wordt gewerkt aan verdere plannen in die richting die tijdens het toekomstige Nederlandse voorzitterschap hun beslag moeten krijgen. In de huidige situatie van overbevissing van de belangrijkste visbestanden en een te grote vangstcapaciteit zijn voor een doeltreffend beheer echter diverse beperkingen nodig, waaronder vangstbeperkingen. De quota die daaruit voortvloeien, kunnen tot de teruggooi van vis leiden, vooral wanneer geen maatregelen voor een goed beheer van het gebruik van de quota voor de verschillende soorten worden genomen. De Commissie hoopt zeer dat de nationale autoriteiten zonder op haar conclusies over de bovenbedoelde proefprojecten te wachten in overleg met het betrokken bedrijfsleven maatregelen zullen nemen die een beperking van de teruggooi mogelijk maken, te beginnen met een beter beheer van het gebruik van de quota voor de verschillende soorten en een betere verdeling in ruimte en tijd van de visserij-inspanningen.

Wat de controle betreft op de vis die in Deense havens wordt aangevoerd door niet-communautaire vaartuigen, bieden de verordeningen inzake de controle op de visserij de Deense autoriteiten de mogelijkheid om streng op te treden wanneer vissers uit landen als Noorwegen en de Baltische staten vis aan land brengen die mogelijk in strijd met de internationaal erkende voorschriften is gevangen, en de Commissie heeft geen enkele reden om aan te nemen dat de Deense autoriteiten geen goed gebruik maken van de bevoegdheden die het gemeenschappelijk visserijbeleid hun op dit gebied verleent.

(1) COM(2002)656 def.