ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3463/01

van Enrico Ferri (PPE-DE) en Guido Podestà (PPE-DE) aan de Commissie

(4 januari 2002)

Betreft: Verkeersveiligheidcontrole in de lucht

Overwegende dat de botsing op 8 oktober 2001 op het vliegveld Linate van Milaan tussen een MD87 van de SAS die aan het opstijgen was, en een ander particulier vliegtuig (een Duitse Cessna) die op een landingsbaan aan het landen was, 118 mensen het leven heeft gekost en tot grote onrust geleid in de gehele wereld;

nadat het Scandinavische toestel gebotst was op het rechterdeel van de loods waar de bagage wordt verwerkt, het in tweeën is gebroken. Door de botsing is brand ontstaan waarbij zowel het vliegtuig als de loods in vlammen zijn opgegaan;

het gebrek aan informatie en de foute berichtgeving niet alleen aan de mist lijken toegeschreven te moeten worden, maar ook aan de radar die al sinds november 1999 niet meer functioneerde: daardoor heeft een menselijke fout vrij spel gekregen;

hoewel het SMGCS-systeem (Surface Movement Ground Control System) op Linate allang als gedateerd werd beschouwd en al twee jaar geleden tot vervanging werd besloten, er verder nooit wat aan gedaan is;

deze erbarmelijke situatie niet alleen in Milaan bestaat, maar ook op een groot aantal andere luchthavens in Europa.

Acht de Commissie het niet hoognodig dat er strengere communautaire regels komen voor de veiligheidscontroles op luchthavens en dat de lidstaten verplicht zijn adequate maatregelen te nemen, o.a. het verhelpen van gebreken in de beveiliging en, in noodgevallen, in staat zijn rampen van een dergelijke omvang te voorkomen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(29 januari 2002)

Vanwege de voortdurende toename van het luchtverkeer en de noodzaak om onder alle weersomstandigheden te kunnen opereren was er ook vóór het ongeluk in Linate al behoefte aan een verbetering van de veiligheid op alle vliegvelden in de Gemeenschap.

In de afgelopen tien jaar heeft de Commissie een aantal onderzoekprojecten gefinancierd ter ondersteuning van de samenstelling van een Europees ICAO-handboek voor het geavanceerde begeleidingssysteem voor grondverkeer A-SMGCS (Advanced Surface Movement Guidance & Control System). Dit handboek is bedoeld om zowel het vliegveld als de leveranciers de nodige hulp te verschaffen bij de installatie van systemen om de veiligheid van het grondverkeer op het vliegveld op een hoog niveau te waarborgen.

Dit handboek is nu bijna klaar. De Commissie zal bekijken of het in zijn geheel of gedeeltelijk verplicht moet worden gesteld op basis van de voorstellen voor het gemeenschappelijke Europese luchtruim (Single Sky) die momenteel bij het Parlement en de Raad worden behandeld(1).

Bovendien gaat de Commissie ervan uit dat ook de ontwikkeling van apparatuur voor plaatsbepaling met behulp van satellieten (Galileo) een bijdrage zal leveren tot een verbetering van de veiligheid op vliegvelden.

(1) COM(2001) 564 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2689/01 van Mario Mauro (PPE-DE) aan de Commissie. Financiering in het DG Energie en Vervoer.



Publicatieblad Nr. 160 E van 04/07/2002 blz. 0032 - 0032



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2689/01 van Mario Mauro (PPE-DE) aan de Commissie (3 oktober 2001) Betreft: Financiering in het DG Energie en Vervoer Kan de Europese Commissie een lijst verstrekken van de projecten die in de jaren 2000-2001 in het kader van financiering door het Directoraat-generaal Energie en Vervoer zijn ingediend door de Italiaanse regio's Ligurië, Lombardije, Piemonte en Valle d'Aosta, alsmede de namen van de projecten die vervolgens zijn goedgekeurd? Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie (31 januari 2002) Verzoeken om financiële steun voor Trans-Europese netwerkprojecten op het gebied van vervoer en energie worden ingediend door officiële instanties van lidstaten, en niet door regio's. Informatie over de projecten op vervoer- en energiegebied in de Italiaanse regio's Ligurië, Lombardije, Piemonte en Val d'Aosta, die de Italiaanse instanties in 2000 en 2001 hebben voorgesteld en die vervolgens zijn goedgekeurd, wordt onverwijld toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3443/01

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(21 december 2001)

Betreft: Bosbouwinitiatieven van de Galicische regering ten behoeve van de montes comunais in Galicië

Heeft de Galicische regering speciale herbebossingsprogramma's voor de montes comunais van Galicië ingediend waarvoor in de periode 2000-2006 steun van de Europese Unie wordt gevraagd? Kunnen deze plannen openbaar worden gemaakt?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Fischler namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-3440/01, E-3441/01, E-3443/01 en E-3444/01

(1 februari 2002)

Via de Structuurfondsen draagt de Commissie bij in de financiering van verschillende programma's voor plattelandsontwikkeling in Spanje. Zo wordt voor de regio Galicië een aantal programma's op het gebied van landbouw en plattelandsontwikkeling door de Gemeenschap medegefinancierd.

Er is echter geen specifiek programma voor de door het geachte parlementslid genoemde meentgronden.

Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen(1) bevat alle criteria op grond waarvan een communautaire bijdrage kan worden toegekend.

Dit gezegd zijnde, en voor zover deze gronden uit hoofde van vorengenoemde verordening als subsidiabel kunnen worden beschouwd, bestaat de mogelijkheid maatregelen uit de Structuurfondsen, onder meer het EOGFL, afdeling Oriëntatie, te financieren.

De Commissie stelt het geachte parlementslid voor zich te wenden tot de regionale en/of nationale autoriteiten voor nadere gegevens ter zake.

(1) PB L 160 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2531/01

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2001)

Betreft: Ecotaks/milieuheffing op het eiland Lanzarote

Ik verneem dat de Commissie de mogelijkheid onderzoekt om een milieuheffing (ecotaks) in te voeren op het eiland Lanzarote, te financieren met middelen van het LIFE-programma. Het initiatief zou een onderdeel van een reeks van 20 milieuprojecten in Spanje zijn die door de Commissie gefinancierd worden voor een totaalbedrag van 8,6 miljoen.

Als mijn informatie juist is, wat zijn dan de doelstellingen die met de invoering van een ecotaks op Lanzarote nagestreefd worden, en wat zouden de belastingtechnische grondslagen zijn?

Wat zijn de 19 andere projecten, naast dat voor Lanzarote, die bij de Commissie in onderzoek zijn voor Spanje?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 november 2001)

Het project Eco-standard Lanzarote staat op een lijst met Life-projecten voor 2000 die op 18 juni 2001 door het comité van Life werd aangenomen en op 14 augustus 2001 door de Commissie is goedgekeurd. De begunstigde en tevens uitvoerder van het project is de gemeente Lanzarote. Hoewel de Commissie medefinanciering verstrekt, gaat het niet om een studie voor de Gemeenschap.

De doelstellingen van het project in kwestie, zoals ze zijn opgesomd in het bij de Commissie ingediende formulier, zijn: onderzoeken van de levensvatbaarheid en de implementatiemogelijkheden van een ECO-norm (milieuheffing) voor het eiland Lanzarote, die een modelverandering mogelijk maakt naar duurzaam toerisme, teneinde:

- het eiland een nieuw financieel instrument te geven dat, in combinatie met andere stimuleringsmaatregelen met betrekking tot de ruimtelijke ordening op het eiland en maatregelen van de regionale overheid, ertoe bijdraagt de druk op het eilandsysteem als gevolg van de menselijke aanwezigheid en met name het toerisme te verlichten. Zodoende wordt verdere overbelasting van de capaciteit van het eiland voorkomen, hetgeen beantwoordt aan de wens van de bevolking;

- een bewustmakingskanaal te creëren en een compromis te vinden tussen de verschillende vormen van toerisme op het eiland;

- garanties te krijgen voor participatie en sociale controle bij het gebruik van de ontvangen middelen.

In het project zijn geen technische fiscale voorwaarden gedefinieerd.

Aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement wordt onverwijld een lijst toegezonden van de 19 andere cofinancieringprojecten in Spanje.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2433/01 van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie. Het aantal parlementsleden volgens het Verdrag van Nice.



Publicatieblad Nr. 134 E van 06/06/2002 blz. 0033 - 0034



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2433/01 van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie (7 september 2001) Betreft: Het aantal parlementsleden volgens het Verdrag van Nice In het antwoord op mijn schriftelijke vraag P-1558/01(1) interpreteert de Commissie het Verdrag van Nice, voorzover dat het aantal parlementsleden betreft, zodanig, dat bij de verkiezingen van 2004 in de lidstaten mogelijk meer vertegenwoordigers gekozen worden dan in het verdrag is vastgelegd. Deze situatie kan eventueel optreden, indien niet alle toetredingsverdragen met de aanvragerstaten worden ondertekend. Wanneer er tussentijds tijdens de periode tussen 2004-2009 nieuwe lidstaten toetreden, krijgen deze ongetwijfeld onmiddellijk bij de toekenning van het lidmaatschap het volledige aantal vertegenwoordigers in het Parlement. Hoe wordt een en ander door de Commissie geïnterpreteerd; dient een deel van de in 2004 gekozen leden van de oude lidstaten tijdens hun mandaatperiode af te treden om plaats te maken voor de vertegenwoordigers van de nieuwe lidstaten? (1) PB C 350 E van 11.12.2001, blz. 189. Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie (1 oktober 2001) Uit lid 4 van artikel 2 van het Protocol betreffende de uitbreiding van de Europese Unie, dat door het Verdrag van Nice aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen is gehecht(1), vloeit voort dat, ingeval nieuwe lidstaten tijdens de zittingsduur 2004-2009 tot de Unie toetreden, het totaal aantal leden van het Parlement tijdelijk, d.w.z. tijdens de rest van de zittingsduur 2004-2009, meer dan 732 kan bedragen. Er is derhalve geen sprake van ontslag van Europese afgevaardigden in volle zittingstijd. De Commissie wenst voorts, wat deze vraag betreft, te verwijzen naar de Toelichting van het verslag Méndez de Vigo-Seguro over het Verdrag van Nice en de toekomst van de Europese Unie(2). (1) PB C 80 van 10.3.2001. (2) Verslag A5-0168/2001 (PE 294.755).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2754/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 oktober 2001)

Betreft: Reducering van de boete van Fléchard

Op een door de kanselarij van Delors op 7 januari 1994 gehouden vergadering werd de boete die de firma Fléchard was opgelegd van 17,6 miljoen tot 3 miljoen verminderd.

Door deze vermindering van de boete kon Fléchard overleven en daarna zou de firma, volgens onderzoeken van rechtsinstanties in Italië, nog tot midden 2000 betrokken zijn geweest bij frauduleuze praktijken op grote schaal met vervalste boter.

Kan de Commissie een motivering geven voor bovengenoemde beslissing van 7 januari 1994?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(14 november 2001)

De zogenoemde zaak Fléchard is door het Parlement en ook door de Europese Rekenkamer grondig onderzocht. In antwoord op talrijke verzoeken van deze twee instellingen heeft de Commissie volledige documentatie over deze zaak verschaft.

Het geachte parlementslid wordt verzocht kennis te nemen van dat materiaal, bijvoorbeeld het antwoord van de Commissie van maart 2001 op de vragenlijst van de Commissie begrotingscontrole (document PE 294 418) of de brief van de voorzitter van de Rekenkamer van 11 mei 2000 over de zaak Fléchard en het antwoord van de Commissie op die brief.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2508/01

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(7 september 2001)

Betreft: Heffing ten laste van Griekse burgers voor het kadaster

Volgens berichten in de Griekse pers heeft het Griekse Ministerie voor ruimtelijke ordening en openbare werken (YPEChODE) een lening van 100 miljard drachme (ca. 300 mln. euro) gevraagd bij de Europese Investeringsbank (EIB) om voort te kunnen gaan met de opstelling van een nationaal kadaster, een project waarvoor de EU de financiering uit het Derde Communautaire Steunkader zal stopzetten. Om de rente- en aflossingskosten van deze lening te financieren zal er een heffing worden opgelegd aan de bezitters van onroerende goederen. Aan leges-kosten zullen deze namelijk een bedrag van 10 000 tot 300 000 drachme (30 tot 900) moeten betalen om reglementaire eigendomstitels in het kadaster opgenomen te krijgen.

Het nieuwe programma van het YPEChODE voorziet in voltooiing van het project tegen het jaar 2014, d.w.z. ruim twintig jaar na het begin van de eerste registraties.

Wat denkt de Europese Commissie van het voornemen van het YPEChODE om heffingen aan de Griekse burgers op te leggen voor de uitvoering van een project dat met communautaire middelen had moeten worden gefinancierd, middelen die aan de Griekse autoriteiten zijn overgemaakt, maar die zijn opgeraakt voordat zelfs maar 25 % van het project kon worden voltooid?

Welke stappen zullen er worden genomen om vast te stellen wie er verantwoordelijk zijn voor deze flagrante verspilling van overheidsmiddelen, met kostenoverschrijdingen die, volgens Griekse persberichten, de 700 % benaderen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(31 oktober 2001)

De Commissie is op de hoogte van de door het geachte parlementslid bedoelde artikelen in de pers.

In het kader van de procedure op grond van artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds(1) is de Commissie sinds begin 2001 bezig met een grondig onderzoek van het betrokken project. Aan het einde van die procedure zal de Commissie overeenkomstig de genoemde verordening beslissen over een eventuele verlaging van de communautaire bijstand. Overigens is het aan de Griekse autoriteiten om overeenkomstig de geldende nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen na te gaan wie eventueel voor een en ander verantwoordelijk is.

(1) PB L 374 van 31.12.1988.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2384/01

van Emilia Müller (PPE-DE) aan de Commissie

(20 augustus 2001)

Betreft: Informatie over de belasting van huiseigenaren en grondbezitters

Regelingen inzake het eigendom aan woonruimte, met inbegrip van huizen, tuinen en percelen, alsmede daarmee verband houdende zaken, zoals de belasting van huiseigenaren en grondbezitters, zijn principieel voorbehouden aan nationale wetgevende instanties.

Kan de Commissie mededelen

- hoe de belasting van huiseigenaren en grondbezitters in de afzonderlijke lidstaten geregeld is;

- welke Europese regelingen er bestaan wat de belasting van huiseigenaren en grondbezitters betreft;

- of de belastingmaatregelen van de afzonderlijke lidstaten door de Europese Commissie in de gaten worden gehouden en gecontroleerd worden;

- waar ik uitvoerige informatie kan krijgen over de belastingsituatie in de lidstaten?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(12 oktober 2001)

Voor grondstukken en onroerende goederen moet een onderscheid worden gemaakt tussen directe en indirecte belastingen.

Op het gebied van de directe belastingen bestaan er geen communautaire voorschriften inzake grondstukken en onroerende goederen. De nationale wetgeving terzake dient evenwel in overeenstemming te zijn met de beginselen van de communautaire voorschriften inzake non-discriminatie en vrij verkeer van personen en kapitaal. Aangezien het hier niet om een geharmoniseerde sector gaat, is de Commissie niet in staat een systematische follow-up uit te voeren op basis van inlichtingen die de lidstaten direct in verband met de geldende nationale voorschriften verstrekken.

Wat de indirecte belastingen betreft, wordt in het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (BTW), dat is gebaseerd op de zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting(1) aan de lidstaten een grote bewegingsvrijheid toegekend bij het vaststellen van de belastingregeling voor vastgoedtransacties.

De keuzemogelijkheden en overgangsbepalingen die in de zesde richtlijn op dit gebied zijn vastgesteld, hebben geleid tot vrij grote onderlinge verschillen tussen de voorschriften in de verschillende lidstaten. In 1997 heeft de Commissie een diepgaande studie over de toepassing van de BTW op de vastgoedsector(2) gepubliceerd.

Twee overzichttabellen met een samenvatting van de geldende voorschriften inzake directe en indirecte belastingen op woningen die door de eigenaar worden bewoond, nieuwe woningen en gebouwen en grondeigendom worden direct aan het geachte parlementslid en het secretariaat-generaal van het Parlement gezonden. Uit die tabellen blijkt het uiteenlopende karakter van de nationale voorschriften.

(1) PB L 145 van 13.6.1977.

(2) Europese Commissie, Directoraat-generaal Belastingen en Douane-unie: Study on the application of Value Added Tax to the property sector Arthur Andersen, 1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2516/01

van Daniela Raschhofer (NI) aan de Commissie

(14 september 2001)

Betreft: Slachten van dieren zonder toepassing van de methode waarbij het ruggenmerg wordt beschadigd (pithing)

De EU heeft om redenen van de bescherming van de consument pithing als slachtmethode verboden. Het gebeurt regelmatig dat het slachtpistool, dat voor een voldoende verdoving moet zorgen, ondeskundig wordt gebruikt waardoor de dieren tijdens de slacht onvoldoende zijn verdoofd. Het komt dan ook aantoonbaar voor dat niet voldoende verdoofde dieren levend aan haken worden opgehangen en in stukken worden gesneden.

Uit respect voor levende wezens, die recht hebben op een waardig leven en sterven, verzoek ik de Commissie mede te delen:

- of het verbod van pithing een conditio sine qua non is om te waarborgen dat er geen delen van het ruggenmerg in de bloedbaan komen? Is in dit verband wetenschappelijk onderbouwd dat een verbod de enige zinvolle oplossing is?

- of er zinvolle alternatieve verdovingsmethoden zijn die pithing overbodig maken en de consumentenbescherming even goed dienen als het verbod van de slachtmethode waarbij het beenmerg wordt beschadigd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(29 oktober 2001)

Het verbod van pithing voor het slachten van dieren is gebaseerd op adviezen van de Wetenschappelijke Stuurgroep (WS). Deze adviezen wijzen op het feit dat van sommige slachttechnieken, waaronder pithing, bekend is dat daarbij hersenweefseldeeltjes die mogelijk met overdraagbare spongiforme encefalopathie (TSE) zijn besmet, in de bloedstroom vrijkomen en dat zij daarom moeten worden verboden. Verdere bijzonderheden staan vermeld in het advies over de veiligheid van bloed van herkauwers ten aanzien van TSE-risico's, dat op 13-14 april 2000 is goedgekeurd en is gepubliceerd op internet op het volgende adres: http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/ssc/outcome_en.html

De regels in verband met het welzijn van dieren bij het slachten en doden, waaronder geëigende bedwelmingsmethoden, zijn vastgelegd in Richtlijn 93/119/EG van de Raad van 22 december 1993 inzake de bescherming van dieren bij het slachten en doden(1). Pithing is geen bedwelmingsmethode maar werd gebruikt om stuiptrekkingen te vermijden voordat het dier aan de slachthaak werd opgehangen. Zelfs voor de inwerkingtreding van het verbod, werd pithing slechts in een beperkt aantal slachthuizen in sommige lidstaten gebruikt.

(1) PB L 340 van 31.12.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2267/01

van Gordon Adam (PSE) aan de Commissie

(31 juli 2001)

Betreft: Mond- en klauwzeer handelsproblemen met de kandidaat-lidstaten

Kan de Commissie bevestigen dat zij er, in overeenstemming met de Europa-overeenkomsten en de associatieovereenkomsten, voor zal zorgen dat de door de kandidaat-lidstaten genomen maatregelen ter bescherming van dieren of planten met het oog op hun invoer van dierlijke of plantaardige producten uit de EU-lidstaten, zich beperken tot hetgeen duidelijk wetenschappelijk gerechtvaardigd is en niet de vorm aannemen van willekeurige discriminatie of verkapte handelsbeperkingen?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Byrne namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2266/01, E-2267/01, E-2268/01 en E-2269/01

(27 september 2001)

De beschermende maatregelen van de Gemeenschap op veterinair en fytosanitair gebied maken deel uit van het acquis communautaire. Uitgangspunt bij de toetredingsonderhandelingen is dat de kandidaat-lidstaten het acquis communautaire overnemen. Na hun toetreding zijn deze landen aan het acquis gebonden en onder dit acquis vallen ook de beschermende maatregelen ten aanzien van bijvoorbeeld mond- en klauwzeer of bovine spongiforme encephalopathie (BSE). Alle kandidaat-lidstaten hebben dit uitgangspunt onderschreven. De Commissie dringt er bovendien op aan dat het acquis communautaire al geleidelijk aan in de fase vóór de toetreding door de kandidaat-lidstaten overgenomen wordt.

In de fase vóór de toetreding zijn de associatieovereenkomsten bepalend voor de betrekkingen tussen de Gemeenschap en de kandidaat-lidstaten. Tegen deze achtergrond en in het kader van verscheidene internationale fora heeft de Commissie het vraagstuk van de soms verregaande beperkende maatregelen van de zijde van de kandidaat-lidstaten aan de orde gesteld. De Commissie doet alles wat in haar macht ligt om ervoor te zorgen dat deze maatregelen niet verder gaan dan de preventieve maatregelen van de Gemeenschap. De Commissie bevestigt dat er bij de maatregelen van de kandidaat-landen geen sprake mag zijn van willekeurige benadeling of verkapte handelsbeperkingen. In dit verband zijn de associatieovereenkomsten cruciaal voor de pretoetredingsstrategie. De Commissie is voornemens om op de ingeslagen weg voort te gaan. Bij haar veelvuldige contacten met de veterinaire autoriteiten van de kandidaat-lidstaten verstrekt de Commissie ook regelmatig informatie over de jongste ontwikkelingen in de lidstaten en over de ten uitvoer gebrachte maatregelen.