SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2895/97 van Phillip Whitehead (PSE) aan de Raad (16 september 1997)

Betreft: Voorstel voor een verordening van de Raad over de denominaties en technische specificaties van euro-muntstukken

Nadat de Commissie bovenstaand voorstel (COM(97)0247) ((PB C 208 van 9.7.1997, blz. 5. )) officieel aan zowel het Parlement als de Raad heeft voorgelegd, blijkt zij besloten te hebben het Raadgevend Wetenschappelijk Comité voor het onderzoek naar de toxiciteit en de ecotoxiciteit van chemische verbindingen te raadplegen over de gevolgen voor de gezondheid van het voorstel om een nikkellegering in de muntstukken van 1 en 2 euro te gebruiken. Tevens blijkt zij verder onderzoek op dit gebied te financieren.

Is er naar het oordeel van de Raad al voldoende onderzoek gedaan om tot een besluit over dit voorstel te komen, waarbij het hoge niveau van bescherming van de menselijke gezondheid wordt gegarandeerd zoals dit in artikel 129 van het nieuwe Verdrag van Amsterdam is vastgelegd?

Zo niet, is de Raad ook niet van mening dat het raadzaam zou zijn dat zowel Raad als Parlement de resultaten van aanvullend onderzoek en het wetenschappelijk advies afwachten alvorens zich uit te spreken over de raadzaamheid van het gebruik van een nikkellegering in de muntstukken van 1 en 2 euro?

Gecombineerd Antwoord op schriftelijke vragen E-2893/97 en E-2895/97 (22 december 1997)

De technische specificaties van euromuntstukken en meer bepaald de keuze van het te gebruiken metaal staan in een voorstel voor een verordening dat de Commissie in juni van dit jaar heeft ingediend. In haar voorstel pleit de Commissie ervoor alleen nikkel te gebruiken in de munten van 1 en 2 euro, die ongeveer 8 % uitmaken van de euromuntstukken. Ter vergelijking: thans gebruikt de overgrote meerderheid van de lidstaten nikkel in circa 75 % van alle muntstukken.

Vanwege de hoge nominale waarde van de muntstukken van 1 en 2 euro zijn in deze twee gevallen extra beveiligingskenmerken nodig om fraude te bemoeilijken. Met de bestaande technologie kan binnen de termijn voor de invoering van de euromuntstukken (1 januari 2002) zeer moeilijk een alternatief metaal voor nikkel worden getest, aangepast en geproduceerd, dat dezelfde beveiligingskenmerken biedt. Daarom blijft de Commissie, na raadpleging van het Raadgevend Wetenschappelijk Comité voor het onderzoek naar de toxiciteit en de ecotoxiciteit van chemische verbindingen, bij haar voorstel om alleen voor de munten van 1 en 2 euro nikkel te gebruiken.

De Raad heeft tijdens zijn zitting van 7 juli 1997 een eerste bespreking van het Commissievoorstel gehouden en een principe-akkoord bereikt over dit voorstel, onder voorbehoud van wijzigingen in het licht van eventuele amendementen van het Europees Parlement tijdens behandeling in eerste en tweede lezing. Er zij namelijk aan herinnerd dat deze verordening slechts door de Raad kan worden aangenomen nadat is bepaald welke lidstaten de euro als ene munt aanemen (artikel 105 A, lid 2, van het Verdrag, in samenhang met in het bijzonder artikel 109 K).

Aangezien voor de aanneming van deze verordening de samenwerkingsprocedure met het Europees Parlement, overeenkomstig artikel 189 C van het Verdrag van toepassing is, zal de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt vaststellen na bestudering van het advies dat het Europees Parlement op 6 november jongstleden in eerste lezing heeft aangenomen.