ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0657/96 van Peter Truscott (PSE) aan de Commissie (8 maart 1996)

Betreft: De zaak-Emerson en TACIS-fondsen

Kan de Commissie, gezien de belangen die gemoeid zijn met de zaak-Michael Emerson:

1. een volledig overzicht geven van TACIS-projecten die de laatste vijf jaar zijn gefinancierd, alsook een beoordeling over de juiste besteding van het geld;

2. onderzoeken of de heer Emerson of iemand van zijn zakenrelaties direct of indirect profijt heeft getrokken van door de EU gefinancierde projecten;

3. controleren of communautaire fondsen voor oneigenlijk gebruik worden aangewend;

4. bevestigen of een strafrechtelijk of ander onderzoek loopt naar de activiteiten van de heer Emerson tijdens de periode waarin hij EU-vertegenwoordiger was in Moskou;

5. onmiddellijk van start gaan met controle op de communautaire financiering van TACIS-projecten in Rusland, zowel voor als na het voltooien van de projecten?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (19 april 1996)

De Commissie zal het Parlement geregeld de vroeger overeengekomen informatie blijven verstrekken (financiële prestaties van TACIS). De Commissie kan de geachte Afgevaardigde een bijgewerkte lijst van alle projecten (ongeveer 300) ter beschikking stellen.

De Commissie vond het niet passend dat de heer Emerson, toen hij nog ambtenaar bij de Commissie was, bepaalde externe contacten legde met het oog op zijn carrière na ontslagneming bij de diensten van de Commissie. De Commissie heeft geen bewijs van corruptie. Zij heeft ook geen bewijs van het feit dat de heer Emerson zijn functie zou hebben misbruikt om voor zichzelf of voor zijn zakenrelaties voordelen te verkrijgen.

Sedert 1993 bestaat er een systeem voor het toezicht op Tacis dat in 1995 nog is versterkt. Een beschrijving van dit systeem wordt rechtstreeks aan de geachte Afgevaardigde en aan het secretariaat van het Parlement toegezonden.

Het administratief en financieel beheer van het Programma Tacis (aanbestedingen, contracten, betalingen) is in Brussel gecentraliseerd. Tot dusver is er geen beheersverantwoordelijkheid gedecentraliseerd door de delegatie in Moskou, met uitzondering van het kleinschalige programma "Bistro¨ waarvoor evenwel preciese administratieve en financiële procedures gelden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0680/96 van Viviane Reding (PPE) aan de Commissie (15 maart 1996)

Betreft: Invoerquota voor keramische produkten uit China

De invoer van goedkope keramische produkten uit derde landen die kopieën van Europese originelen zijn, vormt een bedreiging voor de Europese werkgelegenheid en economie.

Zo worden er Chinese kopieën van Villeroy en Boch-borden op de Europese markt gebracht tegen slechts eenveertigste van de prijs van het origineel.

Wat wordt er tegen deze fraude ondernomen? Zullen de invoerquota voor Chinese keramische produkten worden verminderd als dergelijke praktijken voortgezet worden?

Hoe staat het met het Commissievoorstel de quota voor China met 10% te verhogen? Zou een dergelijke verhoging geen directe bedreiging voor onze keramische industrie en voor de werkgelegenheid in de sector vormen?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de commissie (3 april 1996)

In haar verslag aan de Raad over de kwantitatieve contingenten die van toepassing zijn op bepaalde andere produkten dan textielprodukten van oorsprong uit de Volksrepubliek China ((COM (95) 614 def. van 6.12.1995. )) heeft de Commissie uitdrukkelijk aangegeven dat de namaak waaraan bepaalde Chinese producenten zich schuldig maken het verstorend effect van de invoer van oorsprong uit China nog kunnen verergeren. Het geachte parlementslid vestigt er reeds de aandacht op: door de namaak kan worden ingevoerd tegen prijzen die beduidend onder de prijzen van de EG-produkten liggen.

Dank zij Verordening (EG) nr. 3286 ((PB L 349 van 31.12.1994. )) over de handelsbelemmeringen en Verordening (EG) nr. 3295/94 ((PB L 341 van 30.12.1994. )) tot vaststelling van maatregelen om het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte of door piraterij verkregen goederen te verbieden, kan de Commissie de namaak, niet alleen in de Gemeenschap maar ook op buitenlandse markten, doeltreffend bestrijden.

Omdat de sector keramisch en porseleinen tafelgerei een gevoelige sector blijft heeft de Commissie de Raad slechts een gematigde stijging, met name 10 %, van de quota voorgesteld. Deze stijging die rekening houdt met de in het kader van het contingenteringssysteem opgedane ervaring zorgt voor een zeker evenwicht tussen het bieden van een aangepaste bescherming aan de EG-bedrijfstak en het handhaven van een normaal handelsverkeer met de Volksrepubliek China, waarbij met de diverse belangen die op het spel staan rekening is gehouden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0374/95 van Gijs de Vries (ELDR) aan de Commissie (15 februari 1995)

Betreft: Naleving van richtlijn overheidsaanbestedingen

Naar de mening van een drietal experts zou de Nederlandse staatssecretaris T. van de Vondevoort, in strijd met de richtlijn overheidsaanbestedingen op het gebied van diensten, twee adviseurs hebben aangesteld zonder een openbare aanbesteding te hebben gedaan (NRC-Handelsblad, 2.12.1994).

Acht de Commissie deze klacht gegrond? Zo nee, waarom niet? Zo ja, op welke datum heeft zij de Nederlandse regering dan conform artikel 169 van het Verdrag in de gelegenheid gesteld haar opmerkingen te maken?

Aanvullend antwoord van de heer Monti namens de Commissie (14 mei 1997)

De Commissie ontving informatie dat staatssecretaris van de Vondervoort in september 1994 twee adviseurs had aangewezen voor een commissie die het project van de stadsprovincie Rotterdam voorbereidde. De diensten van deze adviseurs hielden verband met de voor de oprichting van deze stadsprovincie vereiste reorganisatie en werden verricht op basis van een overheidsopdracht voor dienstverlening. Beide adviseurs hebben hun taken gedurende maximaal één jaar uitgevoerd en hebben hun opdracht ondertussen afgerond. Eén adviseur kreeg 41 125 NLG betaald (de tegenwaarde van 18 260 ECU), terwijl de tweede 61 507 NLG ontving (de tegenwaarde van 27 309 ECU).

Beschouwden de Nederlandse autoriteiten bij de toewijziging van de opdrachten deze contracten als twee aparte overeenkomsten voor een overheidsopdracht, toch is de Commissie van oordeel dat, gelet op het feit dat beide opdrachten verband houden met één en dezelfde reorganisatie en bovendien hetzelfde soort diensten omvatten, zij toch één enkele overeenkomst voor een overheidsopdracht vormen, weliswaar verdeeld in twee partijen.

Aangezien de totale waarde van deze opdracht - 45 569 ECU - duidelijk lager ligt dan het plafond van 200 000 ECU dat is vastgesteld in Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening ((PB L 209 van 24.7.1992. )), was deze richtlijn niet van toepassing en diende de opdracht derhalve niet via een openbare aanbesteding te worden toegewezen.

Op grond van deze informatie kwam de Commissie tot de bevinding dat geen inbreuk gemaakt was op de communautaire regelgeving inzake openbare aanbestedingen. Zij heeft tegen de Nederlandse regering dan ook geen actie ondernomen op grond van artikel 169 van het EG-Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3657/95 van Kyösti Toivonen (PPE) aan de Commissie (12 januari 1996)

Betreft: Accijnzen op gekonfijte produkten op de interne markt

Is de Commissie zich er van bewust dat er grote problemen bestaan als gevolg van de hoge accijnzen op gekonfijte produkten die nog in Finland en Denemarken worden toegepast?

Aangezien de controle aan de grenzen door de toetreding tot de EU praktisch zijn verdwenen is een aanzienlijke zwarte markt ontstaan voor illegaal geïmporteerde gekonfijte produkten in deze lid-staten. Het ontduiken van deze accijnzen is vrijwel risicoloos en deze situatie is zeer zorgwekkend voor de importeurs, producenten en detailhandelaren van bedoelde produkten.

In Finland heeft de inwerkingtreding van het accijns-stelsel bureaucratische belemmeringen veroorzaakt voor de handel in geconfijte produkten binnen de Unie. De heffingsregel werkt als een duidelijke handelsbelemmering en verschillende ondernemingen die deze produkten exporteren zijn momenteel niet in staat naar andere lid-staten uit te voeren terwijl de concurrentie door tekortkomingen in het heffingsstelsel wordt belemmerd.

De harmonisatie van accijnzen geldt alleen voor minerale olie, alcohol en tabak. Er zijn echter andere accijnzen zoals genoemde belasting op gekonfijte produkten die belemmeringen op de interne markt veroorzaken.

Krachtens de huidige EU-wetgeving kunnen lid-staten dergelijke accijnzen invoeren en handhaven wanneer zulks niet leidt tot formaliteiten bij het overschrijden van de grens. Het is echter gebleken dat het zeer moeilijk is om accijnzen op gekonfijte produkten te handhaven zonder een zekere vorm van grenscontrole in te voeren.

Is de Commissie ook niet van mening dat de huidige situatie niet in overeenstemming is met de doeleinden van de interne markt? Is de Commissie voornemens haar bevoegdheden overeenkomstig artikel 99 van het Verdrag uit te oefenen om te komen tot de nodige harmonisatie van de wetgeving waardoor de werking van de interne markt voor gekonfijte produkten wordt gegarandeerd?

Aanvullend antwoord van de heer Monti namens de Commissie (10 juli 1996)

Zoals het geachte Parlementslid in zijn vraag heeft opgemerkt, staat de huidige Gemeenschapswetgeving op accijnsgebied de Lid-Staten toe andere nationale accijnzen dan die op minerale oliën, alcohol, alcoholhoudende dranken en tabaksfabrikaten te handhaven, zelfs wanneer deze hoog zijn. De wetgever heeft deze mogelijkheid voor de Lid-Staten schapen op voorwaarde dat de invoering of de handhaving van deze nationale heffingen in het handelsverkeer tussen de Lid-Staten geen aanleiding geeft tot grensformaliteiten.

Naar aanleiding van de vraag van het geachte Parlementslid heeft de Commissie een onderzoek uitgevoerd naar de wijze van belastingheffing en inning van de bovengenoemde belastingen in Denemarken en Finland. Daar het om een gevoelig liggende beoordeling van de feiten gaat, wil de Commissie opmerken dat hiermee enige tijd gemoeid zal zijn. Waarschijnlijk zal zij vóór het eind van de zomer een uitputtend antwoord kunnen geven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1817/95 van Tony Cunningham (PSE) aan de Raad (26 juni 1995)

Betreft: Verdrag betreffende de overdracht van veroordeelden: Frankrijk

Is de Raad zich bewust van het probleem van in Frankrijk in hechtenis verblijvende onderdanen van lid-staten wier terugkeer naar hun land van herkomst overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag betreffende de overdracht van veroordeelden niet mogelijk is in gevallen waarin bovenop de gevangenisstraf ook een douaneboete is opgelegd?

Gecombineerd antwoord op de schriftelijke vragen 1817/95 en 3532/95 (10 oktober 1996)

1. Het is niet de taak van de Raad om zich uit te spreken over de wijze waarop de Lid-Staten in concrete gevallen - met name het geval waar het Geachte Parlementslid op doelt - de bepalingen toepassen van het Verdrag inzake de overbrenging van gevonniste personen, dat in 1983 in het kader van de Raad van Europa is gesloten.

De Raad beschikt dan ook niet over inlichtingen op grond waarvan hij zou kunnen aangeven in hoeverre de Lid-Staten in bepaalde bijzondere situaties de overbrenging van gevonniste personen al dan niet zouden hebben geweigerd.

2. Niettemin overweegt de Raad of het mogelijk is de bestaande instrumenten op het gebied van de justitiële samenwerking in strafzaken, alsmede op het gebied van de tenuitvoerlegging van buitenlandse vonnissen, te onderzoeken en aan te passen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3311/95 van Marie-France Stirbois (NI) aan de Raad (9 december 1995)

Betreft: Situatie van de oestertelers met het oog op de Europese wetgeving

Kan de Raad mededelen of het juist is dat de Europese wetgeving op het stuk van de ontvangst en de opslag van oesters door de oestertelers voorschrijft dat deze oesters moeten worden opgeslagen in duurzame gebouwen en dat hiervoor houten gebouwen niet in aanmerking komen?

Is het eveneens juist dat de Europese wetgeving de oestertelers verbiedt hun bedrijfsruimten over te dragen aan andere personen dan reeds gevestigde oestertelers?

Antwoord (20 mei 1996)

De Raad heeft op 15 juli 1991 Richtlijn 91/492/EEG ((PB nr. L 268 van 24.09.1991, blz. 1. )) aangenomen tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de produktie en het in de handel brengen van levende tweekleppige weekdieren.

Deze richtlijn, die op 1 januari 1993 in werking is getreden, bepaalt dat oesters en andere schelpdieren in de handel worden gebracht vanuit door de bevoegde instanties van de Lid-Staten erkende verzendingscentra.

Om voor de hand liggende redenen in verband met de volksgezondheid bepalen de eisen voor de erkenning van deze centra, vastgesteld in Hoofdstuk IV van de Bijlage van de richtlijn, onder punt I, 1, a), dat de verzendingscentra moeten beschikken over ruimten die bestemd zijn voor hantering of opslag welke ten minste ,,gebouwen of gebouwde voorzieningen ,,omvatten¨ die stevig zijn en die zijn ontworpen en met de nodige zorg worden onderhouden om verontreiniging van de levende tweekleppige weekdier door afval, afvalwater, damp, vuil of knaagdieren of andere dieren, te voorkomen¨.

De Richtlijn schrijft dus het gebruik voor van gebouwen of gebouwde voorzieningen die stevig zijn en gemakkelijk kunnen worden gereinigd, maar laat het aan de Lid-Staten over om te bepalem welke materialen voor de bouw van de verzendingscentra moeten worden gebruikt, mits aan de vereisten van de richtlijn wordt voldaan.

Voorts vallen de voorwaarden voor de overdracht van professionele ruimten van oestertelers uitsluitend onder het nationale recht en zijn zij niet aan anig communautair voorschrift onderworpen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0667/95 van Peter Crampton (PSE) aan de Commissie (10 maart 1995)

Betreft: In 1994 door de Commissie ingediende voorstellen op het gebied van de energie

Kan de Commissie mededelen hoeveel voorstellen voor wetgeving en verordeningen zij in 1994 heeft ingediend op het gebied van de energie?

Aanvullend Gecombineerd Antwoord van de heer Santer namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0662/95, E-0663/95, E-0664/95, E-0665/95, E-0666/95, E-0667/95, E-0668/95, E-0669/95, E-0670/95, E-0671/95, E-0672/95, E-0673/95, E-0674/95, E-0675/95, E-0676/95, E-0677/95, E-0678/95, E-0679/95, E-0680/95, E-0681/95, E-0682/95, E-0683/95, E-0684/95, E-0685/95, E-0686/95, E-0687/95, E-0688/95, E-0689/95, E-0690/95 en E-0691/95 (15 november 1996)

Ter aanvulling op haar antwoord van 10 april 1995 kan de Commissie nu de volgende informatie verstrekken.

In de hierna volgende tabel wordt het aantal wettelijke en bestuursrechtelijke voorstellen vermeld die in 1994 door de Commissie ter goedkeuring zijn ingediend, volgens de verschillende door het geachte Parlementslid gevraagde sectoren.

Deze voorstellen kunnen de tenuitvoerlegging van nieuwe maatregelen of de bijwerking van een voorgaande wetgeving ten doel hebben. Zij kunnen ook vallen onder het beheer van bepaalde vormen van gemeenschappelijk beleid (bij voorbeeld handelspolitiek, gemeenschappelijk landbouwbeleid, visserijsector, douane-unie).

Ook de codificatievoorstellen zijn opgenomen. De voorstellen tot wijziging van eerder ingediende voorstellen zijn niet opgenomen.

De cijfers en de lijst zijn afkomstig uit het databestand APC van de Commissie dat voor de parlementsleden, evenals voor de overige instellingen en het publiek, toegankelijk is.

>TABLE>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0685/95 van Peter Crampton (PSE) aan de Commissie (10 maart 1995)

Betreft: In 1994 door de Commissie ingediende voorstellen op het gebied van landbouw en plattelandsontwikkeling

Kan de Commissie mededelen hoeveel voorstellen voor wetgeving en verordeningen zij in 1994 heeft ingediend op het gebied van landbouw en plattelandsontwikkeling?

Aanvullend Gecombineerd Antwoord van de heer Santer namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0662/95, E-0663/95, E-0664/95, E-0665/95, E-0666/95, E-0667/95, E-0668/95, E-0669/95, E-0670/95, E-0671/95, E-0672/95, E-0673/95, E-0674/95, E-0675/95, E-0676/95, E-0677/95, E-0678/95, E-0679/95, E-0680/95, E-0681/95, E-0682/95, E-0683/95, E-0684/95, E-0685/95, E-0686/95, E-0687/95, E-0688/95, E-0689/95, E-0690/95 en E-0691/95 (15 november 1996)

Ter aanvulling op haar antwoord van 10 april 1995 kan de Commissie nu de volgende informatie verstrekken.

In de hierna volgende tabel wordt het aantal wettelijke en bestuursrechtelijke voorstellen vermeld die in 1994 door de Commissie ter goedkeuring zijn ingediend, volgens de verschillende door het geachte Parlementslid gevraagde sectoren.

Deze voorstellen kunnen de tenuitvoerlegging van nieuwe maatregelen of de bijwerking van een voorgaande wetgeving ten doel hebben. Zij kunnen ook vallen onder het beheer van bepaalde vormen van gemeenschappelijk beleid (bij voorbeeld handelspolitiek, gemeenschappelijk landbouwbeleid, visserijsector, douane-unie).

Ook de codificatievoorstellen zijn opgenomen. De voorstellen tot wijziging van eerder ingediende voorstellen zijn niet opgenomen.

De cijfers en de lijst zijn afkomstig uit het databestand APC van de Commissie dat voor de parlementsleden, evenals voor de overige instellingen en het publiek, toegankelijk is.

>TABLE>
Nr. C 279/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 10. 85 
RECTIFICATIES 
Rectificatie op het gecombineerde antwoord van de heer Pfeiffer namens de Commissie op de schriftelijke vragen 
nr. 2367/84 en nr. 30/85 
(Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 2SS van 7 oktober 1985) 
(85/C 279/25) 
Bladzijde 9, rechter kolom, het derde streepje, laatste regel: 
in plaats van: „Tel. (02) 642 24 00", 
te lezen: „Tel. (02) 647 24 00".
Nr. C 167/38 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 7. 82 
RECTIFICATIES 
Rectificatie op het antwoord op schriftelijke vraag nr. 1741/81 van mevrouw Maij-Weggen aan de 
Commissie van de Europese Gemeenschappen 
(Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C111 van 3 mei 1982) 
Bladzijde 15, rechter kolom, een na laatste alinea, tweede zin 
in plaats van: „begin februari 1981" 
te lezen: „begin februari 1982".
—

Is de Commissie bereid om zich nu reeds te buigen over het specifieke geval van de terugkeer, de opvang en de opleiding van kindsoldaten, zowel in het algemeen als in de gevallen waarin de kindsoldaten zijn verweesd of invalide zijn geworden?
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3649/02

van Mathieu Grosch (PPE-DE) aan de Commissie

(11 december 2002)

Betreft: Opleiding en certificering van spoorwegpersoneel

In het kader van het voorstel tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG en Richtlijn 2001/14/EG(1) stelt de Commissie in artikel 12, lid 2, alinea 1 voor, dat de lidstaten voor opleidingen voor treinbestuurders en treinpersoneel moeten zorgen.

Dit artikel kan verschillend geïnterpreteerd worden. Aan welke interpretatie houdt de Commissie vast?

Zijn de openbare spoorwegondernemingen verplicht scholing voor zowel eigen personeel als voor extern personeel aan te bieden?

Zijn de openbare spoorwegondernemingen slechts dan verplicht opleidingen voor eigen personeel alsmede voor extern personeel aan te bieden indien de lidstaat de spoorwegondernemingen dit opdraagt?

Indien de lidstaat er geen andere instelling mee belast voor een opleiding te zorgen, zijn de openbare spoorwegondernemingen dan de facto verplicht niet slechts voor opleidingen voor het eigen personeel van het bedrijf te zorgen?

(1) COM(2002) 21 PB C 126 E van 28.5.2002, blz. 332.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(15 januari 2003)

De opleiding van spoorwegpersoneel wordt in de meeste lidstaten verzorgd door de spoorwegondernemingen en/of infrastructuurbeheerders zelf. Nieuwkomers en spoorwegondernemingen uit andere lidstaten die de markt voor spoorvervoerdiensten willen exploiteren hebben in werkelijkheid zeer weinig mogelijkheden om dergelijke opleiding met eigen middelen te organiseren. Artikel 12 van de voorgestelde richtlijn is bedoeld om de lidstaten te verplichten ervoor te zorgen dat de vereiste opleiding van spoorwegpersoneel beschikbaar is voor alle spoorwegondernemingen die toegang tot het desbetreffende netwerk willen krijgen.

Zodra de richtlijn is vastgesteld, moet zij in alle lidstaten ten uitvoer worden gelegd. De instrumenten voor de tenuitvoerlegging moeten door de lidstaten worden gekozen en kunnen verschillen naargelang van de mate waarin de spoorvervoermarkt open is en er alternatieven voor opleiding beschikbaar zijn. De doelstellingen van het artikel moeten worden verwezenlijkt en in het door het geachte parlementslid bedoelde geval moeten de opleidingsscholen van de staatsexploitant worden opengesteld voor het personeel van andere spoorwegondernemingen zoals in het artikel zijn beschreven, als de diensten niet op de markt beschikbaar zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3240/02

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(15 november 2002)

Betreft: Lozingen afvalwater in strijd met milieuregels

Slechts 67 % van de Nederlandse bedrijven houdt zich aan de milieuregels met betrekking tot lozingen van afvalwater. Dat concludeert het Expertisecentrum Rechtshandhaving van het Ministerie van Justitie bij een steekproef onder 300 lozingspunten in de industrie, afvalverwerking, op- en overslag en havenontvangstinstallaties (Staatscourant, 31 oktober 2002).

Als een van de verklaringen, aldus opdrachtgever Rijkswaterstaat, wordt gewezen op het feit dat de financiële nadelen van overtredingen (boetes) simpelweg veel geringer zijn dan de hogere financiële kosten van naleving.

Opvallend is tevens dat het percentage overtreders bij bedrijven met een gecertificeerd milieuzorgsysteem veel groter (63 %) is dan bij bedrijven zonder zo'n systeem (24 %). Ook gaan grotere bedrijven vaker in de fout dan kleinere.

Is de Commissie met mij van mening dat deze situatie uiterst zorgwekkend is met betrekking tot de kwaliteit van het (oppervlakte)water in Nederland?

Welke maatregelen overweegt de Commissie om het handhavingsregime in Nederland te doen verbeteren?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(13 januari 2003)

De Commissie dankt het geachte parlementslid voor het feit dat hij dit onderwerp onder haar aandacht heeft gebracht.

De Commissie heeft nog geen gelegenheid gehad het in de vraag genoemde rapport te bestuderen, maar zal ervoor zorgen dat zij weldra een explaar daarvan in haar bezit krijgt.

De Commissie zal dan alle nodige maatregelen nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2411/02

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Raad

(1 augustus 2002)

Betreft: Ondermijning positie Internationaal Strafhof in Den Haag door Verenigde Staten

De Verenigde Staten hebben op ambtelijk niveau afzonderlijke EU-lidstaten, waaronder Nederland, benaderd over het sluiten van een verdrag dat Amerikaanse staatsburgers moet vrijwaren van strafvervolging.

Is de Raad het met mij eens dat lidstaten niet afzonderlijk een standpunt moeten innemen over deze kwestie, maar zoals tot nu toe gebeurt met één Europese stem ondergraving van de rechtsmacht van het Strafhof moeten afwijzen?

Is de Raad bereid daartoe alle noodzakelijke coördinerende maatregelen te treffen om deze Amerikaanse aanval af te slaan?

Antwoord

(6 februari 2003)

De Raad verwijst het geachte parlementslid naar het antwoord van de Raad op schriftelijke vraag E-1795/02 van de heer Erik Meijer, met name naar de punten 6 en 7, waarin de conclusies worden vermeld die de Raad tijdens de zitting van 30 september 2002 heeft aangenomen.