SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1014/01

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(30 maart 2001)

Betreft: Moeilijkheden met de aansluiting van zonne-energie-installaties op het elektriciteitsnet

Tientallen kleine fotovoltaïsche installaties moeten soms meer dan een jaar wachten voordat ze door de elektriciteitsmaatschappijen erkend worden, zodat ze de energie die ze produceren kunnen afgeven aan het net en ervoor betaald kunnen worden.

In het algemeen gesproken verwijten de eigenaars van de bewuste installaties de grote elektriciteitsmaatschappijen dat ze de netaansluiting bemoeilijken door een veelvoud aan documenten en getuigschriften te vragen, zodat hun aanvankelijk enthousiasme aan het omslaan is in demotivatie.

Is de Europese Commissie niet van oordeel, gezien de toestand, die schadelijk kan zijn voor de toename van het aantal privé-producenten van fotovoltaïsche energie, dat ze moet optreden om de belemmeringen weg te nemen die de elektriciteitsmaatschappijen voor privé-producenten opwerpen om aansluiting op het net te krijgen en te zorgen dat de bevoegde autoriteiten minder tijd nodig hebben om de vergunningsprocedure voor dergelijke installaties af te handelen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 mei 2001)

Het bevorderen van duurzame energiebronnen is een belangrijke prioriteit voor de Commissie. In het Witboek inzake duurzame energiebronnen uit 1997(1) werd de nadruk gelegd op het fundamentele belang daarvan voor de continuïteit van de voorziening en de bescherming van het milieu, en werd als doelstelling voor 2010 een verdubbeling van het aandeel duurzame energie in de totale energiebalans van de Gemeenschap voorgesteld. In het Groenboek uit 2000 Op weg naar een Europese strategie voor een continue energievoorziening(2) werd eveneens gesteld dat de ontwikkeling van duurzame energiebronnen een essentieel element in de strijd tegen de aardopwarming is.

Wat meer bepaald elektriciteit uit duurzame energiebronnen betreft, heeft de Commissie op 10 mei 2000 een voorstel voor een richtlijn(3) goedgekeurd waarvan de strategische doelstelling erin bestaat op middellange termijn een aanzienlijke toename van de productie van dit type elektriciteit te bevorderen. In artikel 6 van het voorstel is bepaald dat de lidstaten het bestaande wet- en regelgevingskader voor vergunningsprocedures herzien om de belemmeringen voor de verhoging van de elektriciteitsproductie uit hernieuwbare energiebronnen in de wetgeving en elders te verkleinen.

In artikel 7 van het voorstel is voorts bepaald dat:

- alle met de aansluiting van een nieuwe hernieuwbare-energie-installatie samenhangende kosten en baten moeten worden bepaald op basis van standaardvoorwaarden en van objectieve, doorzichtige en niet-discriminerende criteria;

- de aan de installaties van het systeem verbonden kosten, bij voorbeeld voor een netverzwaring, worden verdeeld over alle producenten die daarvan profiteren. De kostenverdeling geschiedt op basis van de standaardvoorwaarden en van objectieve, doorzichtige en niet-discriminerende criteria;

- de lidstaten een compensatieregeling vaststellen voor het geval later op het net aangesloten producenten een voordeel genieten (netaansluiting of -verzwaring) dat door eerder aangesloten producenten is bekostigd.

De Raad heeft zijn gemeenschappelijk standpunt ten aanzien van dit voorstel voor een richtlijn op 23 maart 2001 aangenomen(4). In dit verband stelt de Commissie met genoegen vast dat de Raad bovenvermelde bepalingen grotendeels heeft overgenomen; deze zijn namelijk van belang om de aansluiting op het net van producenten van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen te vergemakkelijken.

(1) COM(97) 599 def.

(2) COM(2000) 769 def.

(3) PB C 311 E van 31.10.2000.

(4) Nr 5583/01.