ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/320

(2004/C 88 E/0325)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0230/03

van Helle Thorning-Schmidt (PSE) aan de Commissie

(4 februari 2003)

Betreft: Gevolgen van de uitbreiding voor de werkgelegenheid van douaneagenten

Uit onderzoek blijkt dat als gevolg van de uitbreiding ongeveer 22 000 douaneagenten, waarvan 20 000 in de landen van Midden- en Oost-Europa, in 2004 hun baan zullen verliezen. Dat betekent dat een deel van de douaneagenten nu al bezig is met het zoeken naar andere werkgelegenheid omdat bekend is dat het merendeel van hen vanaf mei 2004 zijn baan kwijtraakt. Dit kan tot een reeks praktische problemen leiden, omdat de douaneagenten als taak hebben eraan mee te werken en te waarborgen dat de douaneregels van zowel de EU als van de kandidaat-landen in acht worden genomen, hetgeen er een voorwaarde voor is dat goederen de buitengrenzen van de EU kunnen passeren.

Welke stappen overweegt de Commissie om ervoor te zorgen dat het grensoverschrijdende handelsverkeer met de kandidaat-landen tot 1 mei 2004 goed verloopt? Zal de Commissie maatregelen nemen om te garanderen dat douaneagenten worden gestimuleerd hun werk te blijven doen totdat de uitbreiding een feit is geworden? Is het denkbaar dat de Commissie een regeling invoert die vergelijkbaar is met die uit 1992 bij de overgang naar de interne markt? Zo neen, hoe denkt de Commissie dan het probleem op te lossen dat thans aan het ontstaan is?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(14 maart 2003)

Zoals de Commissie reeds heeft aangegeven in haar antwoord op schriftelijke vraag E-2488/02 van de heer Lisi (1), ligt het niet in haar bedoeling om soortgelijke regelgeving goed te keuren, als die welke is ingevoerd bij de inwerkingtreding van de interne markt in 1992. In haar antwoord op bovengenoemde vraag heeft zij verwezen naar de in het kader van de Structuurfondsen aan de lidstaten geboden mogelijkheden en de voor de staatsteun goedgekeurde richtsnoeren.

(1) PB C 52 E van 6.3.2003, blz. 179.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/801

(2004/C 78 E/0850)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3316/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft: Correcties Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw

Kan de Commissie mij informatie verschaffen omtrent de hoogte van de correcties die het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garanties de afgelopen vijf jaar voor elk van de lidstaten van de Europese Unie heeft doorgevoerd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 januari 2004)

De procedure voor de goedkeuring van de rekeningen bestaat sinds de hervorming ervan in 1995 uit twee afzonderlijke procedures:

— een procedure voor de jaarlijkse financiële goedkeuring op basis van de certificering van de door de onafhankelijke betaalorganen ingediende rekeningen;

— een rechtmatigheidsprocedure volgens welke vergoede uitgaven worden teruggevorderd (financiële correcties) wanneer bij audits van de Commissie blijkt dat betalingen zijn gedaan die niet aan de communautaire voorschriften voldoen. Deze correcties hebben betrekking op de 24 maanden voorafgaande aan de kennisgeving van de auditresultaten aan de lidstaat (artikel 7, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1258/1999 (1)). De financiële correcties worden vastgesteld bij beschikking van de Commissie.

Alle financiële correcties van de afgelopen vijf jaar zijn vastgesteld volgens de hervormde procedure, namelijk bij 15 rechtmatigheidsbeschikkingen van de Commissie (periode tot 23 juli 2003, datum van de meest recente beschikking). Een zestiende beschikking is in voorbereiding.

De in die periode teruggevorderde bedragen komen in totaal op 2,27 miljard euro. De uitsplitsing per lidstaat is als volgt:

(in euro) Lidstaat Teruggevorderd bedrag België 7 873 259,91 Denemarken 32 415 872,67 Duitsland 106 099 916,44 Griekenland 519 551 784,76 Spanje 474 884 455,96 Frankrijk 325 740 770,28 Ierland 26 291 003,76 Italië 575 928 793,49 Luxemburg 403 570,23 Nederland 11 737 138,74 Oostenrijk 938 528,59 Portugal 51 945 010,91 Finland 4 565 590,64 Zweden 3 185 416,91 Verenigd Koninkrijk 129 294 789,14 Totaal 2 270 855 902,43

(1) Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, PB L 160 van 26.6.1999.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/813

(2004/C 78 E/0862)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3436/03

van Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft: Harmonisatie van de Europese energiemarkt

Het bedrijf „Portovesme s.r.l.”, dat gevestigd is in Portovesme bij Cagliari (Sardinië), is de grootste Italiaanse producent van non-ferrometalen, lood en zink.

Het betreft een van de modernste en meest geïntegreerde metaalbedrijven in Europa, dat echter grote hoeveelheden energie verbruikt en daarvoor in Sardinië 0,06-0,07 EUR per kWh betaalt, terwijl dergelijke bedrijven in andere EU-lidstaten, zoals Frankrijk en Duitsland, ongeveer 0,03 EUR per kWh betalen.

Als gevolg van deze ongelijke mededingingsvoorwaarden is „Portovesme s.r.l.” niet meer concurrerend en kunnen 1 500 werknemers op straat komen te staan, wat de toch al slechte werkgelegenheidssituatie op Sardinië dramatisch zou verslechteren.

Is de Commissie niet van mening dat dergelijke grote marktverstoringen optreden doordat de energiesector niet volledig is geharmoniseerd? Hoe denkt zij deze ernstige situatie recht te trekken?

Is het, nog afgezien van oplossingen op langere termijn, mogelijk om in dit specifieke geval „Portovesme s.r.l.” te hulp te schieten, rekening houdende met de specifieke eisen van de insulaire gebieden?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 januari 2004)

Volgens het eindrapport van de tiende (Italiaanse) parlementaire commissie, die een uitgebreid onderzoek heeft uitgevoerd naar de huidige situatie en de vooruitzichten van de energiesector, zijn de in vergelijking met andere lidstaten hogere energieprijzen in Italië met name het gevolg van:

a) de nog altijd ontoereikende concurrentie op deze markt,

b) de keuze voor duurdere brandstoffen,

c) het lage omzettingsrendement van elektriciteitscentrales.

De actie van de Commissie is enkele jaren lang gericht geweest op het eerste probleem en er zijn nu twee richtlijnen (1) over deze kwestie goedgekeurd door de Raad en het Europees Parlement, die de ontwikkeling van een gemeenschappelijke, efficiënte en op concurrentie gebaseerde markt — de interne markt voor elektriciteit — in de hele Unie een sterke impuls hebben gegeven. Hierdoor zouden de prijsverschillen voor elektriciteit tussen de lidstaten na verloop van tijd aanzienlijk kleiner moeten worden. Het is echter niet waarschijnlijk dat de prijsverschillen volledig zullen verdwijnen, aangezien de overgebleven redenen samenhangen met het nationale energiebeleid, dat op grond van het subsidiariteitsbeginsel wordt bepaald door de afzonderlijke lidstaten.

(1) Richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit, PB L 27 van 30.1.1997. Richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van Richtlijn 96/92/EG — Verklaringen met betrekking tot ontmantelings- en afvalbeheeractiviteiten, PB L 176 van 15.7.2003, die uiterlijk 1 juli 2004 door de lidstaten ten uitvoer moet zijn gelegd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/297

(2004/C 78 E/0299)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3535/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft: Humana Milchunion — gezondheid van het kind

De Israëlische media meldden onlangs dat de Duitse onderneming „Humana Milchunion”, die voor rekening van het Israëlische bedrijf „Remedia” een babymelksubstituut op basis van soja produceert, heeft toegegeven verantwoordelijk te zijn voor het ontbreken van vitamine B1 en andere kwaliteitsproblemen. Volgens het Israëlische Ministerie van Volksgezondheid veroorzaakte het ontbreken van vitamine B1 de dood van drie zuigelingen en schade aan het centraal zenuwstelsel bij diverse andere kinderen. Naar schatting zou het melkpoeder een twintigtal slachtoffertjes hebben gemaakt.

Volgens deze berichten heeft het Duitse bedrijf erkend dat een onafhankelijk laboratorium heeft vastgesteld dat de formule „Super Soya 1” slechts 29 à 37 microgram vitamine B1 per 100 gram poeder bevatte in plaats van de vereiste en op het etiket vermelde hoeveelheid van 385 microgram per 100 gram. Het bedrijf zegde haar volledige medewerking toe aan een Israëlisch-Duits onderzoek en sprak de wens uit dat de verantwoordelijken zouden worden gestraft.

Volgens „Remedia” zou de formule zijn gewijzigd op grond van de verkeerde conclusie dat soja op zich al een voldoende hoeveelheid B1 bevatte en geen verhoging van de hoeveelheid nodig was.

Naar verluidt zou het probleem eerst in Israël ontdekt zijn omdat het bedrijf „Humana Milchunion”, vooraleer de formule in al zijn producten te wijzigen, met de nieuwe samenstelling is begonnen in zijn kosjere producten bestemd voor de Israëlische markt, aangezien de formule bijzonder veel succes kende bij de orthodoxe Joden.

Naar aanleiding van de bekendmakingen afkomstig uit Israël zijn de Duitse autoriteiten al begonnen met een eigen onderzoek bij „Humana Milchunion” en de consumenten die het bedrijf bevoorraadt.

— Weet de Commissie of het product in kwestie in Europa nog in de handel is?

— Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is zij van plan te nemen om de consumenten, met name de Joodse gemeenschap, waar dit soort producten zeer populair is, te waarschuwen voor eventuele gevaren?

— Heeft de Commissie contact opgenomen met Israël en met de betrokken ondernemingen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(16 januari 2004)

De Duitse voedselautoriteiten hebben de Commissie meegedeeld dat het betreffende product uitsluitend naar Israël werd geëxporteerd. De Commissie heeft via haar delegatie ook contact opgenomen met de Israëlische autoriteiten om te informeren naar de mogelijke herdistributie van het product van Israël naar de lidstaten.

Deze gegevens wijzen er niet op dat het betreffende product ooit in de Gemeenschap in de handel is geweest.

Hoewel het product niet in de Unie is gedistribueerd, heeft de Commissie de lidstaten van deze kwestie in kennis gesteld, zodat zij passende maatregelen kunnen nemen om consumenten zo nodig op de hoogte te stellen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/662

(2004/C 78 E/0706)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3872/03

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft: Gevolgen EU-investeringen in het overhevelingsproject Júcar-Vinalopó

In de overeenkomst tussen de gebruikers van de waterleiding Júcar-Vinalopó en het overheidsbedrijf „Aguas del Júcar S.A.”, van 13 juli 2001, is expliciet opgenomen dat noch de investeringen van de Spaanse overheid, noch die van de Europese Unie, die worden aangeduid als „overige investeringen”, zullen worden opgenomen onder punt c) van clausule III van deze overeenkomst. Dit bedrag zal dus niet worden verhaald op de gebruikers, noch in de vorm van watertarieven, noch in de vorm van aflossingen, noch via exploitatiekosten of anderszins.

Is de Commissie niet van oordeel dat deze verwerking van de communautaire financiële bijdragen in strijd is met de volgende communautaire verplichtingen: transparantie in het beheer en de besteding van Europese fondsen (overwegingen 26 en 57, artikelen 17 t/m 19, 34, 36 en 46 van verordening 1260/1999 (1)); verbod op concurrentievervalsing binnen de interne markt in de vorm van overheidssubsidies (artikel 87 EGV); bescherming van de communautaire financiële belangen (art. 280 EGV); en verplichting tot economische transparantie en om rekening te houden met het beginsel van terugvordering van kosten van diensten in verband met watervoorziening (art. 9 en bijlage III van richtlijn 2000/60/EG (2))?

Ook de Spaanse landsadvocaat erkent in zijn advies van 2 juni 2003 dat, voor wat betreft de verwerking van overheidssubsidies voor waterbouwkundige werken in de diverse heffingen en gebruikstarieven voor het water, niet moet worden gekeken naar de herkomst van de overheidsgelden en dat de regels dus ook gelden voor Europese subsidies.

Tevens zij erop gewezen dat van de totale voor deze overheveling geplande 80 hm3, jaarlijks 35 hm3 bestemd is voor levering aan steden waarin het al jaren gebruikelijk is dat de gebruikers via de verschillende tarieven betalen voor investeringen. In het geval van Alacantí en Marína Baja zullen de nieuwe leveringen vooral zijn bestemd om het hoofd te bieden aan de huidige stijging van de vraag als gevolg van het toerisme. Dit betekent dat de Commissie indirect de Spaanse toeristensector zou subsidiëren. Vindt de Commissie deze situatie aanvaardbaar?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(4 februari 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

(1) PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1.

(2) PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.
—

verschillende met communautaire middelen gefinancierde projecten of programma's hebben betrekking op bushmeat-aangelegenheden; daartoe behoren met name Ecofac (Ecosystèmes forestiers d'Afrique centrale), gefinancierd uit de regionale middelen van het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF), MIKE (Monitoring illegal killing of elephants) gefinancierd uit de kredieten van begrotinslijn Β7 6200 en „Développement d'un mode de gestion faune dans les grands massifs forestiers d'Afrique Centrale — Projet pilote au nord-est du Gabon”, een nieuw project gefinancierd uit de kredieten van begrotinslijn B7 6200; van de resultaten van deze projecten kan gebruik worden gemaakt als casestudy en voor het bevorderen van goede praktijken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/144

(2004/C 88 E/0152)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3402/03

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(11 november 2003)

Betreft: „Kruisamputatie” bij een zestienjarige in Soedan

Volgens recente berichten van Amnesty International heeft een Soedanese rechtbank een zestienjarige jongeman die ervan wordt verdacht een gewapende overval te hebben gepleegd, als straf een kruisamputatie (amputatie van de linkerhand en de rechtervoet) opgelegd. Mocht dit vonnis rechtskracht krijgen, dan zal het onverwijld worden uitgevoerd.

Amputatie als straf komt in feite neer op foltering en is dan ook een zeer ernstige schending van de mensenrechten, te meer daar Soedan talrijke verdragen tot bescherming van de mensenrechten en ter veroordeling van foltering heeft geratificeerd. Dit soort straffen zijn niet ongewoon in een land waar ook bepalingen uit het islamitisch recht (sharia) in het rechtsstelsel en het strafrecht voorkomen.

Welke maatregelen is de Commissie voornemens te treffen om druk uit te oefenen op de Soedanese regering om te bewerkstelligen dat de tenuitvoerlegging van voornoemd vonnis wordt opgeschort en folterpraktijken worden afgeschaft teneinde naleving door Soedan van door dat land ondertekende verdragen tot bescherming van de mensenrechten te waarborgen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(10 december 2003)

Over de toepassing van lijfstraffen werd herhaaldelijk contact opgenomen met de Soedanese Regering in het kader van de politieke dialoog EU-Soedan waarvan mensenrechten één van de belangrijkste componenten is. De regering in Khartoem reageerde meestal ontwijkend en wees erop dat Sharia in Soedan de rechtsgrond is en blijft. Dit werd, ten minste voor het noordelijk en centrale gedeelte van het land, ook bevestigd in het Machakos-Protocol van 2 juli 2002, een belangrijke mijlpaal in het vredesproces dat door de Unie algemeen wordt gesteund.

De Commissie zal haar delegatie in Khartoem vragen om nadere inlichtingen in te winnen over de omstandigheden van de zaak waarnaar door Amnesty International wordt verwezen en deze zaak onder de aandacht brengen van de Troika van de Unie zodat ze tijdens de komende missie op hoog niveau naar Khartoem in december 2003 besproken kan worden.
2.

Ingevolge de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam in mei 1999 zijn de in Kopenhagen geformuleerde criteria als een grondwettelijk beginsel vastgelegd in het Verdrag betreffende de Europese Unie. Artikel 6, lid 1 van het geconsolideerde Verdrag betreffende de Europese Unie bepaalt: „De Unie is gegrondvest op de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en van de rechtsstaat, welke beginselen de lidstaten gemeen hebben.” De eerbiediging van deze beginselen maakt deel uit van de verplichtingen van de lidstaten. De eerbiediging van deze beginselen wordt gewaarborgd via de politieke procedure die met het oog hierop is vastgelegd in artikel 7. Deze procedure kan in gang worden gezet op initiatief van de Commissie, het Europees Parlement of de lidstaten, en voorziet in preventiemechanismen en sancties ten aanzien van de verantwoordelijke lidstaat.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/339

(2004/C 88 E/0345)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1180/03

van Marco Pannella (NI), Emma Bonino (NI), Marco Cappato (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI) en Benedetto Della Vedova (NI) aan de Commissie

(1 april 2003)

Betreft: Geheime Vietnamese gevangenis aan de grens met Cambodja voor de opsluiting van Montagnards die naar hun land zijn teruggekeerd na de indiening van een asielaanvraag en gevallen van aanhouding, marteling en verdwijning

Diverse onafhankelijk waarnemers melden dat de Vietnamese regering een geheime gevangenis heeft gebouwd aan de grens met Cambodja, in het district Mokdeng in de provincie Pleiku, en dat de 773ste militaire divisie en de 721ste militaire brigade daar 28 Montagnard (Degar)-vluchtelingen gevangen houden die uit Cambodja naar hun land zijn teruggekeerd.

Op 12 februari 2003 heeft de Vietnamese politie N'Gran (39 jaar, uit Buon Dak R'la, district Dak Mil, provincie Dak Lac) gearresteerd en naar de gevangenis van Buonmathuot gevoerd, omdat hij een draagbare telefoon in zijn bezit had die volgens de regering diende om contact te houden met de Montagnards in de Verenigde Staten. Over zijn fysieke toestand is niets bekend.

Op 13 februari 2003, rond 22.00 uur, heeft de Vietnamese politie Y-Dhem Nie (36 jaar, uit Buon Ea Kao, district Buonmathuot, provincie Dak Lac) gearresteerd, omdat hij voedsel verstrekte aan twee andere Degar die zich in de jungle verborgen hielden. Waar hij zich bevindt en in welke toestand hij verkeert, is niet bekend.

Op 14 februari 2003 heeft de politie in Buonmathout Y-Suar (33 jaar, uit Buon Jun Yuh, district Dak Mil, provincie Dak Lac) gearresteerd. Over zijn fysieke toestand is niets bekend.

Op 17 februari 2003 zijn Y-Yan Buon Ya (37 jaar) en H'Powel Nie (31 jaar), man en vrouw, de jungle ingevlucht om niet door de veiligheidsdiensten te worden gearresteerd, waarbij zij hun twee kinderen, H'Nong Nie (9 jaar) en Y-Le Nie (6 jaar), thuis moesten achterlaten.

Op 22 februari 2003, rond 11.00 uur, heeft de Vietnamese politie Y-Dhun Eban (42 jaar, uit Buon Krue, district Krong Ana, provincie Dak Lac), die zich verborgen hield om niet te worden aangehouden, gearresteerd en naar de gevangenis van Buonmathuot gevoerd. 's Anderendaags zijn Y-Dhun Eban's zus H'Nget Eban en haar man Y-Lia Ken, beide 28 jaar, gearresteerd en naar de gevangenis van Buonmathuot gevoerd, op de verdenking Y-Dhun Eban te hebben geholpen.

Kan de Commissie als reactie op deze gedetailleerde informatie bekend maken

1. of zij van plan is de Vietnamese regering te vragen waarom de Montagnards systematisch door de veiligheidsdiensten worden gearresteerd en slecht worden behandeld?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/142

(2004/C 78 E/0146)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2639/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(2 september 2003)

Betreft: Restituties bij uitvoer van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701) door lidstaten naar Vaticaanstad in het jaar 1998

In vervolg op de schriftelijke vragen E-1477/03 en E-1480/03 (1) betreffende restituties bij uitvoer van landbouwproducten door lidstaten naar Vaticaanstad heeft commissaris Fischler op 21 mei 2003 geantwoord dat de Commissie de nodige informatie verzamelt om de vragen te kunnen beantwoorden en dat zij de resultaten van haar nasporingen zo spoedig mogelijk zal meedelen.

Wij willen in dit verband de volgende aanvullende informatie verstrekken over de export van biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm (cod. 1701):

a) uit de CATS-databank (Clearance Audit Trail System) van de Europese Commissie voor het jaar 1998 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd: — 110 kg uit Frankrijk, met een restitutie van 44,18 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,40 EUR/kg; — 727 700 kg uit Italië, met een restitutie van 315 365,71 EUR, wat neerkomt op een steun van 0,43 EUR/kg;

b) uit de databank van de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) voor het jaar 1998 blijkt dat naar Vaticaanstad is uitgevoerd: — 1 371 000 kg uit Italië;

c) dit zou betekenen dat — onverschuldigde steun is uitbetaald ter hoogte van 44,18 EUR voor 110 kg meer vergeleken bij de cijfers van de OESO; — geen steun is aangevraagd ten bedrage van 278 789,01 EUR voor de uitvoer van 643 300 kg waarvoor communautaire steun uitgekeerd had kunnen worden.

Kan de Commissie uitleggen om welke technische redenen is afgezien van de communautaire steun?

Is zij het ermee eens dat de steeds duidelijker leemten in en discrepantie tussen de cijfers afkomstig uit verschillende institutionele bronnen de geloofwaardigheid daarvan ondergraven en mogelijk te verklaren zijn uit fraude ten koste van de communautaire middelen, of kan de Commissie nu reeds ontkennen dat dit het geval is?

(1) PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/88

(2004/C 88 E/0095)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2504/03

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft: Dubbele belastingheffing voor gerepatrieerden

In april 2001 vestigde commissaris Bolkestein de aandacht op de dubbele belastingheffing voor gepensioneerden, waarbij hij als voorbeeld wees op de discriminatie ten gevolge van de verschillende belastingpraktijken voor gepensioneerden in Finland en Zweden. Heeft de Commissie actie ondernomen om deze misstanden recht te zetten en welke resultaten zijn er met betrekking tot deze kwestie sinds 2001 bereikt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(16 september 2003)

In haar mededeling over de belasting op pensioenen van april 2001 (1) heeft de Commissie het uit de weg ruimen van obstakels met betrekking tot grensoverschrijdende bedrijfspensioenregelingen als prioriteit aangewezen. Over de Finse en Zweedse regels inzake de belasting op pensioenen zijn sindsdien verschillende prejudiciële uitspraken gedaan door het Hof van Justitie (2). De Commissie zal nauwlettend toezien op de wijzigingen die Finland en Zweden op grond van deze uitspraken aanbrengen in hun belastingwetgeving.

In dit verband moet ook vermeld worden dat de Commissie besloten heeft Denemarken naar het Hof van Justitie te verwijzen en inbreukprocedures in te leiden tegen zeven andere lidstaten (3). Twee van deze zeven lidstaten hebben de Commissie al meegedeeld dat zij stappen zullen ondernemen om hun wetgeving aan te passen.

(1) PB C 165 van 8.6.2001.

(2) De zaak Danner C-136/00, arrest van 3.10.2000 en de zaak Skandia/Ramstedt C-422/01, arrest van 26.6.2003.

(3) Zie IP/03/179 en IP/03/965.