SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2983/00

van Raffaele Costa (PPE-DE), Antonio Tajani (PPE-DE), Jas Gawronski (PPE-DE), Gianfranco Fini (UEN), Umberto Bossi (TDI), Pier Casini (PPE-DE), Rocco Buttiglione (PPE-DE) en Francesco Turchi (UEN) aan de Commissie

(20 september 2000)

Betreft: Waardedaling van de euro

De nieuwsberichten van de afgelopen weken en met name de zeer recente berichten over de waarde van de euro ten opzichte van de dollar en andere valuta, wekken ernstige bezorgdheid binnen het Europees Parlement.

Afgezien van de verklaringen, die vaak ten onrechte al te optimistisch zijn, wordt de afzonderlijke leden van de Commissie, de Raad en de Europese Centrale Bank (ECB) verzocht een officieel antwoord van de Raad te formuleren waarin wordt uiteengezet met welk economisch, financieel en monetair beleid de Europese Unie de moeilijke situatie van haar munt het hoofd denkt te bieden om een halt toe te roepen aan de val van de munt die tot op heden niet gemakkelijk lijkt te kunnen worden gestopt.

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(8 november 2000)

Bij de beoordeling van ontwikkelingen van de wisselkoers van de euro worden helaas soms belangrijke aspecten buiten beschouwing gelaten. De euro heeft reeds aanzienlijke voordelen opgeleverd voor de deelnemende lidstaten. De inflatie en de rentetarieven staan op een historisch laag niveau, het nieuwe macro-economische beleidskader waarborgt stabiliteit en groei en de integratie van de kapitaalmarkten vordert snel. Hoewel de Commissie nog steeds van oordeel is dat het huidige niveau van de euro niet in overeenstemming is met de economische situatie, dient tevens te worden bedacht dat de fluctuaties van de laatste tijd niet uitzonderlijk zijn in het historische perspectief van het zwevende wisselkoersenstelsel sedert de jaren zeventig. Binnen een betrekkelijk gesloten economisch gebied zoals de eurozone dient het economisch beleid in het algemeen niet te worden gericht op de wisselkoers maar op binnenlandse doelstellingen zoals groei en inflatiebeheersing.

De mogelijkheden van de Commissie om een officieel antwoord te geven op de vraag welk economisch, financieel en monetair beleid de Gemeenschap denkt te voeren om de daling van de euro een halt toe te roepen zijn beperkt. Er zij op gewezen dat de lidstaten krachtens het EG-Verdrag verplicht zijn hun wisselkoers als een aangelegenheid van gemeenschappelijk belang te behandelen. De Commissie verstrekt analyses met het oog op het regelmatige toezicht op de wisselkoersen dat wordt uitgeoefend door het Economisch en Financieel Comité, de ECOFIN-Raad en de Europgroup, maar heeft geen rechtstreekse verantwoordelijkheid voor het beleid ten aanzien van monetaire zaken en wisselkoersen van de eurozone.

Het mandaat van het Eurosysteem om de prijsstabiliteit in de eurozone te beschermen houdt in dat het monetaire beleid enkel op wisselkoersschommelingen reageert voor zover deze een bedreiging vormen voor de prijsstabiliteit. De Europese Centrale Bank (ECB) kan echter maatregelen nemen op buitenlandse wisselmarkten zoals zij op 22 september 2000 tezamen met de centrale banken van andere geïndustrialiseerde landen van de Groep van 7 (G7) heeft gedaan naar aanleiding van een langdurige afwijking van de wisselkoers van de euro van een niveau dat economisch gerechtvaardigd is.

Op de langere termijn wordt de wisselkoers beïnvloed door het economisch beleid op alle gebieden en niet alleen door het monetaire beleid. Het fiscale en structurele beleid hebben een indirect effect aangezien zij de verwachtingen van de economische subjecten beïnvloeden. Structurele hervorming om het functioneren van de arbeidsmarkt te verbeteren zou het verwachte rendement verhogen en bijgevolg investeringen in de eurozone aantrekken.

Aan de economische strategie van de Gemeenschap wordt vorm gegeven in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor de lidstaten. Hiermee worden beleidsmaatregelen beoogd die tegelijkertijd de stabiliteit verzekeren en de productiecapaciteit van de economie verhogen. De hoofdlijnen van deze strategie zijn het op stabiliteit gerichte monetaire beleid van de ECB dat wordt gesteund door een op regels gebaseerde fiscale discipline; een uitgebreid programma van op de aanbodzijde georiënteerde micro-economische hervormingen in de productenmarkten, kapitaalmarkten en arbeidsmarkten; en een reeks beleidsmaatregelen die specifiek gericht zijn op de bevordering van een op kennis stoelende economische ontwikkeling.

De Commissie is van oordeel dat de snelle tenuitvoerlegging van het in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid vervatte strategie de prestaties van de economie van de eurozone zou verbeteren en daardoor de euro op middellange termijn zou steunen.