SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1202/97 van Ulla Sandbæk (I-EDN) aan de Commissie (7 april 1997)

Betreft: De rol van lokale organisaties bij humanitaire hulp

In de afgelopen jaren heeft de EG-Commissie partnerschappen gestimuleerd tussen Europese ontwikkelings-NGO's en organisaties in ontwikkelingslanden. In de recente mededelingen van de Commissie over "De samenhang van noodhulp, rehabilitatie en ontwikkeling¨ en over "De Europese Unie en het vraagstuk van de conflicten in Afrika¨ is de nadruk gelegd op het belang van het betrekken van lokale organisaties bij het ontwikkelingsproces en de voorkoming van conflicten. Toch blijft de Commissie bij andere gelegenheden wijzen op de behoefte aan participatie buiten het eigen land van in de EU gevestigde NGO's aan humanitaire hulpprogramma's.

1. Heeft de Commissie een duidelijke visie op de vraag of zij al dan niet NGO-programma's moet steunen die zijn aangewezen, geformuleerd of worden toegepast door lokale organisaties via partnerschappen met een in de EU gebaseerde NGO?

2. Vindt de Commissie ook niet dat het aandringen op externe EU-aanwezigheid bij humanitaire hulpsituaties bovendien schadelijk kan zijn voor lokale initiatieven?

3. Heeft de Commissie beraadslagingen georganiseerd met haar partner-NGO's om het voor en tegen van de steun aan lokale humanitaire en ontwikkelingsinitiatieven te bespreken?

Antwoord van Mevrouw Bonino namens de Commissie (30 mei 1997)

1. Artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1257/96 van de Raad betreffende humanitaire hulp ((PB L 163 van 2.7.1996. )) voorziet inderdaad in de mogelijkheid om niet-gouvernementele organisaties (NGO's) die hun hoofdkwartier in een derde land hebben, te financieren.

Desalniettemin neemt de Commissie, gezien de moeilijkheid om in noodsituaties controle uit te oefenen op de operationele en administratieve capaciteit in het veld, op het gebied van humanitaire hulp normalerwijs haar toevlucht tot Europese NGO's die het kader-partnerschapscontract hebben getekend. Die NGO's hebben een erkende ervaring op het actieterrein en, ook al werken zij met plaatselijke partners samen, dan nog blijven zij verantwoordelijk ten opzichte van de Commissie voor al hun acties en voor de naleving van de regels voor humanitaire acties.

2. In vrijwel alle gevallen zijn de NGO's via welke de Commissie humanitaire hulpacties financiert, reeds sinds lange tijd gevestigd in regio's waar zich humanitaire crisissituaties voordoen en moeten niet worden beschouwd als een extern element ten opzichte van de structuren van de plaatselijke samenleving waarmee zij samenwerken. Men moet niet vergeten dat humanitaire hulp in het algemeen bedoeld is voor slachtoffers van conflicten of van crisissituaties waarbij de plaatselijke structuren niet aan de humanitaire behoeften kunnen voldoen.

De Commissie moedigt haar humanitaire partners aan om de mensen of instanties ter plaatse bij de uitvoering van hun acties te betrekken. Voorts voorziet artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1257/96 ook in de noodzaak om de plaatselijke structuren bij één en ander te betrekken, teneinde de getroffen bevolkingsgroepen te helpen aan hun allernoodzakelijkste behoeften te voldoen.

3. De rol die de plaatselijke humanitaire hulpinitiatieven spelen en de omstandigheden waaronder deze worden genomen, zijn één van de dikwijls bij de contacten tussen de NGO en de Commissie aangeroerde onderwerpen. Daarop zal nader worden ingegaan tijdens een forum over het ethische aspect van humanitaire hulp.