SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2510/99

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(22 december 1999)

Betreft: Behoefte aan communautaire regelgeving om een efficiënt en duurzaam gebruik van de watervoorraden te garanderen, zoals blijkt uit de problemen rond de bouw van het Terra Mítica-recreatiepark, in de buurt van Valencia

De recente publicatie van een studie van de economische faculteit van de universiteit Jaume I van Castellón heeft grote onrust teweeggebracht bij de bewoners van de gemeenten Benidorm en Finestrat, in de regio Valencia, gezien de grote hoeveelheden water die het in aanbouw zijnde recreatiepark Terra Mítica zal verbruiken. Als gevolg van de bouw van dit recreatiepark zal het tekort aan water in het jaar 2002 verdubbelen, hetgeen ernstige problemen zal veroorzaken in een zone die bijzonder te lijden heeft gehad van de opeenvolgende perioden van droogte.

Het recreatiepark, dat wordt gebouwd met medewerking van de regering van de Generalitat, zal een groot deel van het in deze zone beschikbare water nodig hebben om te voldoen aan de behoeften die de toeristische expansie als gevolg van de bouw van de nieuwe installaties met zich mee zal brengen, alsmede voor het onderhoud en de besproeiing van de golfterreinen die naast het park zullen worden aangelegd.

Er bestaat nog geen communautaire richtlijn tegen waterverspilling, met name in regio's van de lidstaten die geconfronteerd worden met lange perioden van droogte. De problemen rond de bouw van het Terra Mítica-park tonen evenwel aan dat er ter zake moet worden voorzien in communautaire regelgeving, op basis van het beginsel van duurzame ontwikkeling, waarbij een aantal criteria moeten worden vastgesteld om een redelijk gebruik van de watervoorraden te garanderen.

De Commissie heeft in 1997 in haar voorstel voor een kaderrichtlijn inzake water, dat nog in behandeling is, een aantal maatregelen opgenomen om een doeltreffend en duurzaam gebruik van water te stimuleren. Het Parlement heeft dit aspect van het voorstel in eerste lezing versterkt. Dit kan evenwel een van de punten worden waarover tijdens de bemiddelingsprocedure, die hoogst waarschijnlijk noodzakelijk zal zijn, met de Raad zal moeten worden onderhandeld.

Welke stappen is de Commissie van plan te ondernemen om te bereiken dat in het kader van deze richtlijn maatregelen worden getroffen om in geval van buitensporige vraag een doeltreffend en duurzaam gebruik van de watervoorraden te garanderen?

Kan de Commissie mededelen of in de voorgeschreven milieueffectrapportage van het Terra Mítica-project rekening werd gehouden met het probleem van het tekort aan water, waarop in de onlangs gepubliceerde studie wordt gewezen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(22 februari 2000)

De Commissie is het er volmondig mee eens dat de huidige communautaire wetgeving inzake water geen duurzaam waterbeheer voor alle wateren garandeert. Daarom heeft de Commissie, in aansluiting op de initiatieven van de Commissie voor milieubeheer van het Parlement, bij het Parlement en de Raad een voorstel voor een kaderrichtlijn inzake water ingediend(1). Het Parlement heeft in februari 1999 advies uitgebracht (1ste lezing)(2) en de Raad heeft in oktober 1999 een gemeenschappelijk standpunt vastgesteld(3). De bij de onderhandelingen geboekte vooruitgang lijkt erop te wijzen dat het voorstel in de zomer van 2000 via een medebeslissingsprocedure definitief zal worden goedgekeurd.

In de kaderrichtlijn inzake water zullen ambitieuze milieudoelstellingen worden vastgesteld zoals de achteruitgang van de toestand van het grondwater voorkomen, grondwaterlichamen herstellen en zorgen voor een evenwicht tussen onttrekking en aanvulling van grondwater [artikel 4, lid 1, onder b)]. Volgens de voorgestelde richtlijn moet het waterbeheer op stroomgebieden gebaseerd zijn (stroomgebiedbeheerplannen) en de bescherming van zowel oppervlaktewateren als grondwater garanderen [artikel 3]. In de richtlijn zullen wettelijk bindende maatregelen worden vastgesteld om die doelstelling te realiseren, zoals beheersing van de onttrekking van zoet oppervlaktewater en grondwater, en opstuwing van zoet oppervlaktewater, met inbegrip van een register of registers van wateronttrekkingen en -opstuwingen. Alleen wateronttrekkingen zonder significant effect kunnen van deze verplichtingen worden vrijgesteld [artikel 11, lid 3, onder d)].

Zodra de richtlijn is goedgekeurd, zal de Commissie voor de correcte omzetting en tenuitvoerlegging zorgen. Dit heeft zowel betrekking op de in het EG-Verdrag vastgestelde instrumenten als op de voorlichting en raadpleging van alle betrokken partijen. Bovendien zal de richtlijn de openheid en transparantie garanderen door de lidstaten ertoe te verplichten de burgers en belanghebbende partijen te informeren wanneer zij hun stroomgebiedbeheerplannen opstellen.

Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(4) is niet van toepassing aangezien zij geen betrekking heeft op recreatieparken. De gewijzigde milieueffectbeoordelingsrichtlijn 97/11/EG van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG(5) zou betrekking hebben op recreatieparken als een lidstaat vaststelt dat het specifieke project waarschijnlijk een significant milieueffect zal hebben. De gewijzigde richtlijn is evenwel ook niet van toepassing op het genoemde project omdat de aanvraag voor het project werd ingediend voordat de gewijzigde richtlijn in de lidstaten van toepassing was.

Gelet op de genoemde feiten met betrekking tot de communautaire wetgeving inzake water en de milieueffectbeoordeling beschikt de Commissie niet over een rechtsgrondslag om op te treden.

(1) PB C 184 van 17.6.1997, PB C 16 van 20.1.1998, PB C 108 van 7.4.1998, PB C 342E van 30.11.1999.

(2) PB C 150 van 28.5.1999.

(3) Op 22.10.1999 vastgesteld gemeenschappelijk standpunt van de Raad; PB C 343 van 30.11.1999.

(4) PB L 175 van 5.7.1985.

(5) PB L 73 van 14.3.1997.