ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0773/96 van Freddy Blak (PSE) aan de Commissie (1 april 1996)

Betreft: Stijgend aantal zieken als gevolg van het beroep

Recente cijfers van de Raad van Arbeidsongevallen in Denemarken wijzen erop dat het aantal door het werk veroorzaakte bezwaren toeneemt. Gedurende de laatste vijf jaar is het aantal aangemelde zieken gestegen met ruim 3.000. De Deense werknemers hebben in de eerste plaats te kampen met gehoor- en huidproblemen maar ook rug-, schouder- en nekklachten nemen een hoge plaats in in de statistiek. In dezelfde periode kan men een stijging waarnemen van het aantal aangegeven arbeidsongevallen.

Is er reeds een onderzoek op Europees niveau ingesteld dat dezelfde tendens te zien geeft en wordt er Europees onderzoekswerk verricht dat let op de oorzaken van de stijging van door het werk veroorzaakte klachten? Is de Commissie eventueel van plan om een voorstel voor een richtlijn in te dienen op dit gebied?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (22 mei 1996)

De Commissie hecht het grootste belang aan de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk om het aantal arbeidsongevallen en gevallen van beroepsziekte te verminderen.

Sinds 1978 heeft de Commissie op dit gebied vier actieprogramma's ten uitvoer gelegd, waarvan het vierde (1996-2000) ((COM(95) 282. )) nog bij de Raad in behandeling is.

De thans in de Lid-Staten beschikbare statistieken over beroepsziekten en arbeidsongevallen zijn niet uniform en vergelijkbaar, zodat deze nog geen nauwkeurige trendanalyses mogelijk maken. Daarom is in 1995 een begin gemaakt met een proefproject voor het verzamelen van de gegevens over de erkende beroepsziekten in de Lid-Staten. Iets dergelijks is ook gebeurd voor de arbeidsongevallen.

De Commissie is van mening dat de huidige wetgeving, die is gebaseerd op artikel 118A van het EG-Verdrag, toereikend is om de voornaamste risico's voor de veiligheid en de gezondheid op het werk aan te pakken. Zij heeft geen plannen voor een specifiek voorstel voor een richtlijn inzake de door de geachte afgevaardigde aan de orde gestelde problemen, maar zij zal de situatie in het oog houden.

In het kader van het onderzoek van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal zijn op een aantal specifieke gebieden projecten gefinancierd (onder andere beroepsgebonden huidziekten en aandoeningen van het ondersteunings- en bewegingsapparaat). Hetzelfde is gebeurd in het kader van het Biomed-programma.

Ten slotte zij nog opgemerkt dat het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk in Bilbao (Spanje) in de loop van 1996 met zijn werkzaamheden zal beginnen teneinde de communautaire instanties, de Lid-Staten en de belanghebbenden te voorzien van de technische, wetenschappelijke en economische gegevens op het gebied van de veiligheid en de gezondheid op het werk, die nodig zijn voor de vaststelling van actieprioriteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1357/96 van Jean-Yves LE GALLOU aan de Commissie. Europese subsidies aan verenigingen, NGO's en andere organisaties



Publicatieblad Nr. C 280 van 25/09/1996 blz. 0122



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1357/96 van Jean-Yves Le Gallou (NI) aan de Commissie (3 juni 1996) Betreft: Europese subsidies aan verenigingen, NGO's en andere organisaties Kan de Commissie de volledige lijst van verenigingen, NGO's en andere organisaties meedelen die Europese subsidies gekregen hebben op grond van begrotingslijn B7-5040 ("milieubeheer in de ontwikkelingslanden¨), en het juiste bedrag van de subsidies voor het laatste afgesloten begrotingsjaar? Antwoord van de heer Marin namens de Commissie (24 juni 1996) De Commissie zendt het geachte Parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks een tabel met de gevraagde gegevens toe.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0740/96 van Robin Teverson (ELDR) aan de Commissie (26 maart 1996)

Betreft: Communautaire initiatieven (ADAPT)

De door de Europese Commissie in het Publikatieblad gepubliceerde zogenaamde "openbare aanbestedingen¨ voor programma's en financieringsmogelijkheden kennen gewoonlijk een termijn van twee of drie maanden voor de indiening van aanvragen. In het geval van het communautaire initiatief ADAPT, dat is gericht op het midden- en kleinbedrijf, is de momenteel gehanteerde termijn voor bedrijven die voor de voorbereiding van een offerte geen extra mensen kunnen inschakelen te kort.

Is de Commissie voornemens de periode tussen de publikatie van "openbare aanbestedingen¨ en de uiterste datum voor de indiening van voorstellen te verlengen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (9 april 1996)

De aanbestedingen in het kader van het communautair initiatief Adapt worden uitsluitend uitgeschreven door de autoriteiten van de Lid-Staten die voor het Europees Sociaal Fonds verantwoordelijk zijn. Op communautair niveau worden geen aanbestedingen gehouden en bijgevolg worden geen aankondigingen in het Publikatieblad gepubliceerd.

De Commissie werkt nauw met de Lid-Staten samen bij de coördinatie van het tijdschema voor dergelijke aanbestedingen. In 1995 (eerste aanbesteding in het kader van Adapt) bedroeg de door de autoriteiten van de Lid-Staten vastgestelde inschrijvingstermijn over het algemeen 3,5 maanden (eind mei - 15 september 1995). Er wordt momenteel gestudeerd op de regelingen voor de nieuwe aanbestedingen in 1997 en door alle partijen, met name het mkb, wordt de noodzaak ingezien van het uittrekken van voldoende tijd voor de opstelling van de inschrijvingen. Hoewel het tijdschema nog niet is overeengekomen, zal volgens het huidige voorstel de termijn tussen het uitschrijven van de aanbesteding en de uiterste datum voor de aanmeldingen vier maanden bedragen. Er worden ook andere wijzigingen in de selectieprocedure overwogen ter vergemakkelijking van de deelneming.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0679/96 van Viviane Reding (PPE) aan de Raad (18 maart 1996)

Betreft: Invoerquota voor keramische produkten uit China

De invoer van goedkope keramische produkten uit derde landen die kopieën van Europese originelen zijn, vormt een bedreiging voor de Europese werkgelegenheid en economie.

Zo worden er Chinese kopieën van Villeroy en Boch-borden op de Europese markt gebracht tegen slechts eenveertigste van de prijs van het origineel.

Wat wordt er tegen deze fraude ondernomen? Zullen de invoerquota voor Chinese keramische produkten worden verminderd als dergelijke praktijken voortgezet worden?

Hoe staat het met het Commissievoorstel de quota voor China met 10% te verhogen? Zou een dergelijke verhoging geen directe bedreiging voor onze keramische industrie en voor de werkgelegenheid in de sector vormen?

Antwoord (25 juni 1996)

1. Bij de momenteel van kracht zijnde Verordening (EG) nr. 519/94 van de Raad van 7 maart 1994 is een gemeenschappelijke regeling ingesteld voor de invoer uit bepaalde derde landen, met name de Volksrepubliek China. In Bijlage II van genoemde verordening zijn de contingenten voor bepaalde produkten van oorsprong uit China vastgesteld, onder meer keuken- en tafelgerei van keramische stoffen.

2. De Commissie heeft in december 1995 aan de Raad een verslag voorgelegd over de uit hoofde van deze verordening toegepaste kwantitatieve contingenten en daarin de mening uitgesproken, dat ondanks de sterke druk binnen de Gemeenschap om de invoer van deze produkten te liberaliseren, het stelsel voor de contingetering van de invoer uit China moet worden gehandhaafd, met name mmmmwat vaatwerk van porselein en keramiek betreft. In het licht daarvan heeft de Raad besloten de voor die produkten geldende contingenten met 5% te verhogen.

3. De Raad neemt er tevens nota van dat de Commissie in haar verslag eveneens de door de Geachte Afgevaardigde aan de orde gestelde problemen in verband met namaak heeft behandeld en geoordeeld heeft dat deze frequente namaakpraktijken een bijkomende factor vormen waardoor de concurrentievoorwaarden worden vervalst. De Raad constateert evenwel dat de Gemeenschap in dit verband over middelen beschikt om deze namaak te bestrijden, inzonderheid op basis van Verordening nr. 3295/96 van de Raad. Tevens vestigt de Raad er de aandacht op dat China thans onderhandelingen voert om lid te worden van de WTO. Wanneer deze toetreding een feit wordt, moeten de bepalingen van de TRIPS-overeenkomst ook op dit land worden toegepast.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1066/96 van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie (13 mei 1996)

Betreft: Anti-dumpingprocedure 96/C 50/04

Kan de Commissie mededelen of zij inmiddels is teruggekomen van haar voornemen een anti-dumpingprocedure in te leiden voor de import van ongebleekte katoenen weefsels van oorsprong uit de Volksrepubliek China, Egypte, India, Indonesië, Pakistan en Turkije, naar aanleiding van de informatie die haar is verstrekt door de Textile Finishers Association alsmede van het namens de textielververs en -appreteurs van Naylor Jennings ingediende verzoek?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie (24 mei 1996)

De anti-dumpingprocedure met betrekking tot ongebleekte katoenen weefsels van oorsprong uit de Volksrepubliek China, Egypte, India, Indonesië, Pakistan en Turkije werd ingeleid op 21 februari 1996 na een klacht die bij de Commissie op 8 januari 1996 door Eurocoton namens de katoenproducenten van de EG was ingediend en voldoende prima facie bewijsmateriaal van dumping en schade bevatte.

Overeenkomstig artikel 21 van de Basisverordening anti-dumping ((Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22.12.1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap - PB L 56 van 6.3.1996. )), zal de Commissie waarborgen dat de standpunten en meningen van alle belanghebbende partijen bij deze zaak met inbegrip van die van de Textile finishers association alsmede die van het bedrijf Naylor Jennings, in aanmerking worden genomen, wanneer wordt vastgesteld of het in het belang van de Gemeenschap is dat maatregelen worden ingeleid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1189/96 van Anita POLLACK aan de Commissie. Organisaties werkzaam op het gebied van het racisme



Publicatieblad Nr. C 280 van 25/09/1996 blz. 0120



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1189/96 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (15 mei 1996) Betreft: Organisaties werkzaam op het gebied van het racisme Beschikt de Commissie over een lijst van adviserende organisaties waarvan zij gebruik maakt bij onderwerpen op het gebied van het racisme? Zo ja, kan deze lijst worden uitgebreid tot groepen die "grassroots¨-organisaties in Europa vertegenwoordigen? Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (10 juni 1996) De Commissie beschikt niet over een lijst adviserende organisaties waarvan zij bij kwesties van racisme gebruik maakt, maar er heeft wel regelmatig een dialoog plaats tussen de Commissie en het Migrantenforum over deze en andere kwesties. Momenteel wordt in het kader van de voorbereiding van het Europees jaar tegen racisme bezien of de basis van dit overleg kan worden verbreed door hier meer organisaties bij te betrekken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0547/96 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (11 maart 1996)

Betreft: Cijfers over het gebruik van proefdieren

Kan de Commissie bevestigen dat er momenteel stappen worden ondernomen om te zorgen voor verbeteringen bij het verzamelen en presenteren van cijfers over het gebruik van proefdieren in laboratoria in de lid-staten? Kan de Commissie voorts aangeven wanneer de volgende serie cijfers wordt gepubliceerd en op welk jaar deze cijfers betrekking hebben?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (7 mei 1996)

Krachtens Richtlijn 86/609/EEG ((PB L 358 van 18.12.1986. )) dienen de Lid-Staten de statistische gegevens over het gebruik van dieren in proeven te verzamelen en, voor zover mogelijk, op gezette tijden openbaar te maken alsmede een samenvatting van de verzamelde gegevens voor te leggen.

Het te gebruiken model en het type statistische tabellen worden niet vermeld. Nochtans werd overeengekomen om de statistische tabellen van de Overeenkomst van de Raad van Europa voor de bescherming van gewervelde dieren die voor experimentele doeleinden worden aangewend, te gebruiken. Sommige Lid-Staten waren in staat deze tabellen te gebruiken, andere niet. In de Lid-Staten waar, ondanks de inbreukprocedures die door de Commissie werden ingeleid, de richtlijn onvoldoende werd toegepast, ontbrak de rechtsgrondslag om het verzamelen van deze gegevens te eisen.

Om deze situatie te verbeteren is de Commissie, in samenwerking met en met de hulp van de Lid-Staten, in 1990 begonnen meer gedetailleerde tabellen uit te werken ten einde de situatie inzake het gebruik van proefdieren te verduidelijken. Met de steun van het Europees centrum voor de validatie van alternatieve methoden voor dierproeven (ECVAM) is nu een definitieve reeks tabellen met verklarend glossarium opgesteld.

De Commissie zal nu alle Lid-Staten verzoeken de tabellen in 1997 met gegevens van 1996 in te vullen. Het uiteindelijke resultaat zal vervolgens aan de Raad en het Parlement worden voorgelegd. Als dit niet lukt, zal de Commissie andere middelen aanwenden om de nodige resultaten te verkrijgen en kan zij overwegen een wijziging van de richtlijn voor te stellen om niet alleen het indienen van de statistieken, maar ook het te gebruiken type tabellen verplicht te stellen.

In de huidige situatie kunnen tegen de Lid-Staten die op een andere wijze rapporteren of andere statistische tabellen gebruiken, op grond van de richtlijn geen sancties worden getroffen.

Ter aanvulling van dit antwoord verwijst de Commissie het geachte Parlementslid naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-482/96 van de heer Crampton ((PB C 185 van 25.6.1996, blz. 65. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0741/96 van Robin Teverson (ELDR) aan de Commissie (26 maart 1996)

Betreft: EU-maatregelen voor het stimuleren van diervriendelijke fokmethoden

Het mislukken van het bereiken van overeenkomst in de EU over veel kwesties in verband met het welzijn van dieren kan alleen maar teleurstellend worden genoemd. Niettemin zijn veel boeren bereid methoden toe te passen die diervriendelijker zijn, maar zij beschikken niet over voldoende middelen.

Is de Commissie bereid de mogelijkheid te bestuderen om middelen uit de structuurfondsen voor de landbouw te gebruiken om boeren financieel te steunen en te stimuleren te voldoen aan de hoogste normen voor het welzijn van dieren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (22 april 1996)

Vanaf 1974 heeft de Gemeenschap regelgeving over de bescherming van dieren op landbouwbedrijven, tijdens het vervoer en bij het slachten vastgesteld. In een aan het EG-Verdrag gehechte verklaring wordt op het Parlement, de Raad, de Commissie en de Lid-Staten een specifiek beroep gedaan om bij de opstelling en de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving inzake het gemeenschappelijk landbouwbeleid, het vervoer, de interne markt en onderzoek ten volle rekening te houden met de vereisten inzake het welzijn van dieren. De Commissie heeft er in haar voorstellen aan de Raad op het gebied van de dierenbescherming altijd naar gestreefd te komen tot de hoogste normen die praktisch uitvoerbaar zijn.

Wat de programma's in het kader van de Structuurfondsen betreft, heeft de Commissie met de betrokken Lid-Staten reeds overeenstemming bereikt over een aantal specifieke maatregelen ter bevordering van het welzijn van dieren. Zo heeft de Commissie bij voorbeeld via bepaalde programma's van doelstelling 1 haar goedkeuring gehecht aan medegefinancierde maatregelen om het welzijn van met name leghennen, varkens en runderen te verbeteren. Bovendien is in het kader van doelstelling 5a (landbouwstructuur) een speciale regeling getroffen die het mogelijk maakt om voor projecten op het gebied van het dierenwelzijn zowel staatssteun als communautaire steun toe te kennen, zelfs in sectoren waarin normaliter geen investeringen mogen worden gesteund.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0419/96 van Yannos Kranidiotis (PSE) aan de Raad (29 februari 1996)

Betreft: Provocatieve acties van Turkije in de Egeïsche Zee

Het kleine eilandje Imia behoort tot het Griekse grondgebied en met name tot de eilandengroep van de Dodekanesos; dit vindt zijn rechtsgrond in de overeenkomst tussen Italië en Turkije van 1932 en het Verdrag van Parijs van 1947, toen de Dodekanesos aan Griekenland werd overgedragen.

De Turkse regering echter eist in het kader van haar permanente beleid om de status van de Egeïsche Zee in twijfel te trekken, met acties van haar kant het eilandje Imia op. De Griekse regering heeft bij de Turken geprotesteerd en de Raad van Ministers van de EU ter zake geïnformeerd.

Wat denkt de Raad te ondernemen om de soevereine rechten van een lid-staat van de EU te steunen?

Gecombineerd antwoord op schriftelijke vragen E-0419/96 en E-0420/96 (25 juni 1996)

De Raad (Algemene Zaken) heeft de situatie die zich in februari in de Egeïsche Zee heeft voorgedaan behandeld en zijn bezorgdheid uitgesproken over de jongste ontwikkelingen die de gehele Unie aangaan en raken aan haar betrekkingen met Turkije.

Het Voorzitterschap van de Raad deed een beroep op de partijen om zich terughoudend te blijven opstellen en af te zien van elke actie die de spanning kan vergroten en van elk wapenvertoon.

Het Voorzitterschap van de Raad moedigde Griekenland en Turkije ook aan onderling een mechanisme voor crisispreventie in te stellen en is van mening dat het geschil en de territoriale aanspraken uitsluitend langs juridische weg, b.v. via het Internationaal Gerechtshof, moeten worden opgelost.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0374/96 van Katerina Daskalaki (UPE) aan de Raad (14 februari 1996)

Betreft: Agressie van Turkije tegenover een lid-staat van de EU

Als gevolg van de nieuwe daden van agressie door Turkije in het gebied van de Egeïsche Zee, waarbij de soevereine rechten van een lid-staat van de EU worden betwist, ten aanzien van die lid-staat territoriale aanspraken worden gemaakt en internationale overeenkomsten worden geschonden, staan Griekenland en Turkije nagenoeg op voet van oorlog. Hierdoor komt ook de vraag in hoeverre de EU in staat is haar buitengrenzen te verdedigen sterk op de voorgrond te staan.

Wat zal de Raad ondernemen om Turkije (een land dat met de EU is geassocieerd en waarmee onlangs een douane-unie werd gesloten) ertoe te verplichten zich naar de internationale overeenkomsten te schikken, niet langer van officiële zijde (verklaringen van Çiller en Baykal) met een oorlog tegen Griekenland te dreigen en acties zoals de landing op het eiland Imia en de beschieting van Griekse vissersboten door Turkse oorlogsschepen een halt toe te roepen?

Gecombineerd antwoord op de schriftelijke vragen P-0263/96 en P-0374/96 (11 juni 1996)

Het Voorzitterschap van de Raad heeft op 14 februari 1996 tegenover het Europees Parlement een verklaring afgelegd over het conflict tussen Griekenland en Turkije in de Egeïsche Zee. Volgens die verklaring kan de Europese Unie niet anders dan bezorgd zijn over de recente gevallen van onenigheid waarbij aan de ene kant een Lid-Staat betrokken is waarmee een fundamentele en sterke solidariteit bestaat, en aan de andere kant een buurland dat een sleutelrol speelt in de regio, en waarmee Europa al tientallen jaren lang het genoegen heeft een relatie van dialoog en samenwerking te onderhouden.

Het Voorzitterschap heeft opgemerkt dat de zaak niet officieel aan de Europese Unie was voorgelegd. Dat was de reden dat het geen formele stappen heeft ondernomen. Het Voorzitterschap had echter wel besloten, met handhaving van alle passende contacten met Athene, via relevante ambassades een communicatiekanaal te openen waardoor het vanaf de eerste stadia van de crisis in nauw contact kon blijven met Turkije. Het doel van het Voorzitterschap was een vreedzame oplossing van het conflict en de normalisering van de bilaterale betrekkingen te bevorderen; de eerste stap moest daarbij zijn dat er overeenstemming bereikt werd over de methode die gevolgd zou worden om dit doel te bereiken, met speciale aandacht voor de mogelijkheid van een beroep op het internationale Hof van Jusitite in Den Haag of van internationale arbitrage, of een combinatie van deze middelen.

Verder trachtte Italië te voldoen aan het verzoek van Griekenland om de desbetreffende teksten op te sporen, die nog van 1932 en 1947 dateren, in de geest van uiterste solidariteit met een medelid van de Europese Unie.

Daaraan zou de Raad willen toevoegen dat elke Lid-Staat of de Commissie zonodig kunnen verzoeken dit onderwerp op de agenda van de vergadering te plaatsen.

In dit kader kan de Raad er het beste toe bijdragen dat er een sfeer van vertrouwen ontstaat tussen een Lid-Staat en een partner waarmee nauw wordt samengewerkt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0517/96 van Freddy Blak (PSE) aan de Commissie (29 februari 1996)

Betreft: Onredelijk lange behandeltijd van klachten

Uit een onderzoek van Dansk Industri blijkt dat 90 van de 589 Deense exportbedrijven die produkten uitvoeren naar de EU de afgelopen tijd last hebben gehad van onwettige, technische handelsbelemmeringen. De behandeling van hun klachten duurt jaren.

Het onderzoek wijst uit dat tal van Deense bedrijven een klachtenprocedure al bij voorbaat laten voor wat zij is. De traagheid in de wijze waarop klachten worden afgehandeld is een probleem voor de ontwikkeling van de interne markt en voor het vertrouwen in het EU-systeem.

Kan de Commissie mededelen hoe lang een klacht in het algemeen in behandeling is en waarom dit zo lang duurt?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (17 april 1996)

De Commisie is zich volkomen bewust van het probleem waarvan het geachte Parlementslid gewag maakt. Het onderzoek van doorgaans ingewikkelde zaken brengt met zich mee dat de Commissie aan termijnen gebonden is, die echter, wanneer zij te lang zijn, de geloofwaardigheid van haar optreden kunnen schaden. Zij herinnert echter eraan dat de gehele inbreukprocedure berust op het oogmerk van regularisatie door de aangeklaagde Lid-staat.

De Commissie bezint zich momenteel, op basis van de ervaring in de praktijk met betrekking tot inbreukprocedures, op mogelijkheden om de afwikkeling van deze procedures te verbeteren en met name te bespoedigen. Op de vooravond van de intergouvernementele conferentie heeft de Commissie overigens onderstreept dat "de middelen waarover zij beschikt om te zorgen voor de toepassing van het Gemeenschapsrecht doeltreffender zouden moeten worden gemaakt, met name wat betreft de interne markt¨ ((Advies van de Commissie van 28.2.1996 "Versterking van de politieke Unie en voorbereiding van de uitbreiding¨, COM (96) 90 def. )).

De Commissie wijst tenslotte erop dat in geval van een schending van het Gemeenschapsrecht de zaak altijd bij de nationale rechterlijke instanties aanhangig kan worden gemaakt. Dit soort rechtsmiddel biedt bovendien de mogelijkheid, zoals een recent arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen stelt, om vergoeding ten laste van de Lid-Staten te verkrijgen van de schade die door de schending van het Gemeenschapsrecht ((Arrest van 5 maart 1996, gevoegde zaken C-46/93 en C-48/93, nog niet gepubliceerd. ))is veroorzaakt.