SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0232/97 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (7 februari 1997)

Betreft: Reserves van verzekeringsmaatschappijen in Griekenland

Het intrekken van de vergunningen van verzekeringsmaatschappijen in de afgelopen twee jaar heeft ernstige problemen veroorzaakt voor de reserves van de sector particuliere autoverzekeringen. Deze ontwikkeling heeft geleid tot een tekort van 25 miljard drachmen in het Gemeenschappelijk Reservefonds van verzekeringsmaatschappijen.

Kan de Commissie, overwegende dat gevreesd wordt dat ook andere verzekeringsmaatschappijen de markt zullen verlaten met een nog groter tekort in de reserves tot gevolg, zeggen of zij vindt dat nieuwe verhogingen van de verzekeringspremies, die het tekort aan reserves moeten dekken, legitiem zijn en wettelijk gegrond in het licht van de belangen van de verzekerden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (11 april 1997)

De derde verzekeringsrichtlijnen (92/49/EEG derde richtlijn schadeverzekering ((PB L 228 van 11.8.1992. )) en 92/96/EEG derde richtlijn levensverzekering ((PB L 360 van 9.12.1992. ))) hebben een erkenningsstelsel ingevoerd, alsmede het uitsluitend door de lidstaat waar de verzekeringsonderneming haar hoofdkantoor heeft, uit te oefenen bedrijfseconomisch en financieel toezicht. Krachtens de door deze richtlijnen ingevoerde regeling berust het toezicht op de financiële soliditeit van de verzekeringsonderneming, met name op de solvabiliteit en de vorming van toereikende technische voorzieningen, bij de lidstaat van herkomst. In deze richtlijnen zijn ook de minimumvereisten vastgesteld voor de technische voorzieningen. De lidstaat die de erkenning verleent, kan stringentere regels vaststellen voor de verzekeringsondernemingen op zijn grondgebied.

Wat meer bepaald de motorrijtuigenverzekering betreft, deze valt onder de derde richtlijn schadeverzekering (92/49/EEG) (branche 10: Wettelijke aansprakelijkheid (W.A.) motorrijtuigen), waar deze bepaling opgenomen is in artikel 9.

Uit de artikelen 4 en 5 van dezelfde richtlijn blijkt dat de toegang tot en de uitoefening van verzekeringsactiviteiten onderworpen zijn aan de toekenning van een administratieve vergunning, die wordt afgegeven door de autoriteiten van de lidstaat waar de onderneming haar hoofdkantoor heeft. Krachtens artikel 7 van deze richtlijn moet het door de autoriteiten van de lidstaat van herkomst voor de verlening van een vergunning geëiste "programma van werkzaamheden gegevens of bewijsstukken bevatten betreffende:

f) een raming van premies (...), alsmede een raming betreffende de schadegevallen;

h) een raming betreffende de financiële middelen ter dekking van de verplichtingen en van de solvabiliteitsmarge¨.

Hieruit blijkt dat de ramingen van de premies, die - naast andere financiële middelen - de door de onderneming aangegane verplichtingen en de solvabiliteitsmarge moeten dekken, deel uitmaken van de financiële controle door de toezichthoudende instantie van de lidstaat van oorsprong met het oog op het verlenen van een erkenning van de onderneming die activiteiten wil uitoefenen in het verzekeringsbedrijf, en in dit geval, in de sector motorrrijtuigenverzekeringen. In dit verband dient benadrukt te worden dat het niet gaat om een controle van de tarieven die de onderneming wil hanteren, maar om een onderzoek van de bedrijfsvooruitzichten van de onderneming, ten einde na te gaan of de voorgenomen oprichting van een verzekeringsonderneming haalbaar is.

Deze financiële controle is permanent, hetgeen inhoudt dat, indien een onderneming niet langer voldoet aan de toelatingsvoorwaarden - zoals solvabiliteit, de aanleg van technische voorzieningen en de daartegenover staande activa overeenkomstig de regelgeving van de lidstaat van herkomst -, de vergunning kan worden ingetrokken door de autoriteiten van deze lidstaat.

Dit betekent meer concreet dat Griekse ondernemingen met een hoofdkantoor in Griekenland volledig onder de financiële controle van de Griekse autoriteiten vallen. Met andere woorden, de verenigbaarheid van het beleid van de Griekse verzekeringsondernemingen inzake premies waarmee zij voor hun contractuele verplichtingen toereikende technische voorzieningen kunnen aanleggen, moet worden getoetst aan de Griekse wetgeving en behoort tot de bevoegdheid van de toezichthoudende autoriteit van het Griekse Ministerie voor Handel.