SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2651/98

van Friedhelm Frischenschlager (ELDR) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: EU-financiering - EU-nettobetalers

Hoe denkt de Commissie onder de gegeven omstandigheden te bereiken dat de betaling van bijdragen door Duitsland, zoals door minister van Financiën Waigel gevraagd, wordt teruggebracht, de betaling van bijdragen door Oostenrijk op zijn minst, zoals door minister van Financiën Edlinger gevraagd, niet zal toenemen, de economische verschillen tussen de huidige EU-landen, zoals door minister-president van Spanje Aznar gevraagd, verder onderling worden aangepast en de EU-uitbreiding zonder een overschrijding van de maximale grenzen van de bijdragen van 1,27 % van het BNP wordt gefinancierd?

Hebben de lidstaten van de EU, met name de nettobetalers van de Commissie, in verband met de discussie over de nettobetaling reeds concrete voorstellen respectievelijk eisen naar voren gebracht? Hoe zien deze eruit?

Zal de Commissie de opheffing van de ongerechtvaardigd lijkende korting op de bijdrage van Groot-Brittannië voorstellen? Of zal zij veeleer vergelijkbare mechanismen voor de andere nettobetalers voorstellen?

Denkt de Commissie in haar in oktober voor te leggen voorstel ook nieuwe vormen van EU-financiering, ook al was het alleen maar als opties of toekomstvisies, voor te stellen? Werd, respectievelijk wordt in de Commissie bijvoorbeeld de mogelijkheid van een EU-inkomensbelasting, vergelijkbaar met de Federal Income Tax in de VS, overwogen, die, als hiertegenover een dienovereenkomstige daling van de nationale inkomensbelastingen zou staan, onder meer de wezenlijke voordelen zou opleveren dat zij voor de meerderheid van de EU-burgers inkomensneutraal, respectievelijk belastingverlagend zou werken, dat zij er op efficiënte wijze toe zou leiden dat mensen die beter verdienen en die als regel meer profijt hebben van de Economische en Monetaire Unie, een grotere bijdrage aan de EU-begroting leveren, dat ondoorzichtige betalingen en overdrachten tussen de EU-begroting en de nationale begrotingen overbodig zouden worden en dat zij de EU dichter bij de Europeanen zou brengen en hun daarmee meer verantwoordelijkheid zou geven?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(1 december 1998)

De vragen van het geachte parlementslid worden uitvoerig behandeld in het op 7 oktober 1998 goedgekeurde verslag van de Commissie(1) over de werking van het stelsel van eigen middelen, dat is voorgeschreven in artikel 10 van het eigenmiddelenbesluit van 1994.

In het verslag wordt het standpunt van de Commissie herhaald dat er geen eenvoudige manier is om de nettovoordelen van het lidmaatschap van de Gemeenschap voor de lidstaten te meten.

Oostenrijk, Nederland en Zweden hebben medegedeeld dat zij het door Duitsland voorgestelde correctiemechanisme steunen als een manier om de begrotingsonevenwichtigheden te verminderen; zij zijn van mening dat zij zelf in aanmerking komen voor een correctie van hun begrotingsonevenwichtigheden. Zij geven de voorkeur aan de omvorming van het huidige mechanisme ten gunste van het Verenigd Koninkrijk in een overkoepelend model dat op niet-discriminerende wijze geldt voor alle lidstaten.

Indien er politieke overeenstemming zou zijn dat de begrotingsonevenwichtigheden moeten worden opgelost, kan worden gekozen tussen drie mogelijke opties: een vereenvoudiging van het financieringssysteem, maatregelen op het gebied van de begrotingsuitgaven, en maatregelen op het gebied van de boekhoudkundige saldi. In het verslag wordt geen voorkeur uitgesproken voor de ene of de andere optie, maar indien de Raad zich richt op een bepaalde optie, zal de Commissie gedetailleerde voorstellen indienen. In het verslag wordt opgemerkt dat de Britse correctie zou kunnen worden verminderd of geleidelijk afgeschaft, in het bijzonder daar zij minder kan worden verantwoord wanneer de Unie zich uitbreidt.

In het verslag wordt uitvoerig ingegaan op het laatste door het geachte parlementslid vermelde onderwerp, namelijk de invoering van nieuwe eigen middelen; benadrukt wordt dat het momenteel onwaarschijnlijk is dat nieuwe eigen middelen zullen worden gevonden, hoewel er verscheidene mogelijkheden zijn. Indien toch de politieke wil hiertoe aanwezig zou zijn, lijken aan de capacitiet van de lidstaten aangepaste BTW-middelen, zoals aanbevolen in het verslag-Langes van het Parlement uit 1994, de beste vooruitzichten te bieden.

(1) beschikbaar in elf talen op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/dg19/en/agenda2000/ownresources/index.htm.