ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/652

(2004/C 88 E/0669)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3857/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft: Ontwikkelingshulpprogramma voor India

In het kader van het ontwikkelingshulpprogramma voor India, dat in 2001 84 miljoen euro beliep, zijn een reeks projecten gefinancierd. Kan de Commissie laten weten hoeveel projecten dat exact waren en of voor elk project is gecontroleerd of de gelden naar behoren zijn besteed en of het project tot een goed einde is gebracht?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(2 februari 2004)

Het door het geachte parlementslid genoemde bedrag behelst het totaal van de ten gunste van India in 2001 betaalde bedragen (EUR 84 miljoen). In 2002 daarentegen beliepen deze betalingen ruim EUR 103 miljoen en in 2003 ongeveer hetzelfde bedrag.

In 2001 behoorden de belangrijkste communautaire maatregelen in het kader van de ontwikkelingssamenwerking EU-India grosso modo tot de volgende drie categorieën:

— twaalf projecten voor landbouw- en plattelandsontwikkeling, die door regeringsinstanties werden uitgevoerd;

— twee programma's voor sectorale ondersteuning (één voor onderwijs en één voor gezin en gezondheid);

— vier projecten die door grote niet-gouvernementele organisaties (NGO's) werden uitgevoerd (drie voor plattelandsontwikkeling en één voor onderwijs).

In zijn laatste verslag (Speciaal Verslag nr. 10/2003 over de „Doeltreffendheid van het beheer door de Commissie van de ontwikkelingshulp aan India wat betreft de gerichtheid op de armen en het bereiken van duurzame resultaten”) stelde de Rekenkamer vast dat de Commissie erin geslaagd is zich op de armen te richten en duurzame resultaten te bereiken. Bovendien zorgt de Commissie ervoor dat er minstens één maal per jaar op al haar belangrijke projecten (d.w.z. ter waarde van meer dan EUR 1 miljoen) extern toezicht wordt uitgeoefend.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/715

(2004/C 84 E/0803)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0243/03

van Nirj Deva (PPE-DE) aan de Commissie

(4 februari 2003)

Betreft: Kenia Westlands — Aanleg St Austins Road

Zal de Commissie erop toezien dat de Gemeenschap zich houdt aan de verplichting die uit hoofde van artikel 288 (ex-artikel 215) van het Verdrag op haar rust om de schade te vergoeden die door haar instellingen of door haar personeelsleden in de uitoefening van hun functies is veroorzaakt; dit in het licht van de suggesties van de plaatselijke bevolking op instigatie van Lutz Salzmann, voormalig hoofd van de EU-delegatie in Kenia, in 1996?

Zal de Commissie financiering toekennen aan de put waarom door de plaatselijke gemeenschap is gevraagd vanwege de vernietiging van de grondwaterspiegel en de besmetting van de algemene watervoorziening, die is veroorzaakt door aannemers die voor de EU werkten?

Zal de Commissie verder overwegen steun te verlenen aan de oprichting van een kliniek in het gebied Rungiri/Gitaru om iets te doen aan de ademhalingsproblemen van de plaatselijke bevolking, die het gevolg zijn van de activiteiten van de aannemers?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(14 maart 2003)

Graag verwijs ik naar het besluit van de Europese ombudsman inzake klacht 983/29.10.96/ABU/KENYA/XD/BB tegen de Commissie van 29 april 1999 waarin de ombudsman concludeerde dat „op basis van het onderzoek van de Europese ombudsman naar deze klacht er geen sprake lijkt te zijn van slecht beheer door de Europese Commissie en de Europese ombudsman dan ook heeft besloten de zaak te sluiten”.

Het is dan ook niet correct te stellen dat de Commissie of mensen die voor haar werken verantwoordlijk zijn voor schade, vernieling of besmetting van de watervoorraden, de gezondheid of de algemene omgeving van de lokale bevolking.

Desondanks heeft de delegatie van de Commissie in Kenia de lokale gemeenschap herhaaldelijk gewezen (en zij zal dit blijven doen) op de financieringsmogelijkheden voor gemeenschapsprojecten via het beheersfonds voor de gemeenschapsontwikkeling (Community Development Trust Fund (CDTF)) dat door het EOF wordt gefinancierd. Dit fonds helpt met veel succes lokale gemeenschappen op prioritaire terreinen (gezondheid, water, onderwijs, wegen, inkomstengenererende activiteiten, enz). Bovendien heeft de delegatie contacten bevorderd tussen de lokale gemeenschap en het CDTF en hen een ontwerp-voorstel verstrekt voor een waterproject in hun gebieden, dat werd opgesteld door een lokaal adviesbureau voor bouw en ontwikkeling.

Helaas heeft de lokale gemeenschap tot op dusver geen verzoek voor projectfinanciering bij het CDTF ingediend.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/452

(2004/C 78 E/0477)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3301/03

van Nicole Thomas-Mauro (UEN) aan de Commissie

(7 november 2003)

Betreft: „Info-points Europe”

Onlangs is aan de „Info-points Europe” een schrijven gezonden waarin deze over het verlies van Europese subsidies worden geïnformeerd.

De „Info-points Europe” zijn opgezet om de burger de mogelijkheid te bieden informatie over Europa in te winnen.

Vastgesteld moet worden dat een en ander volledig in strijd is met de nieuwe, in 2002 goedgekeurde voorlichtingsstrategie. De Commissie lijkt van mening te zijn dat de inwerkingtreding per 1 januari 2003 van het nieuwe financieel reglement voldoende reden is om de subsidies in te trekken.

Welke systemen voor financiële steunverlening denkt de Commissie in te voeren?

Worden andere middelen overwogen, zodat de „Info-points Europe” kunnen functioneren?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/434

(2004/C 78 E/0455)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2819/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft: Milieu-effectbeoordelingen in Ierland

Op 22 juli kondigde de Commissie aan (IP/03/1070) dat ze Ierland voor het Hof van Justitie daagt, met als reden dat de Ierse instanties mogelijkerwijs besluiten goedkeuren zonder dat daaraan een volledige milieueffectbeoordeling overeenkomstig de MEB-richtlijn is voorafgegaan.

Welke specifieke kwesties bedoelt Ierland precies?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(28 oktober 2003)

De bezorgdheid van de Commissie kwam voort uit haar onderzoek naar de wijze waarop het effect van het snelwegproject Kildare Bypass op een internationaal belangrijk wetland, Pollardstown Fen, en op een daarbij horende grondwaterlaag werd beoordeeld.

Meer bepaald werd, ondanks het advies van de wettelijke instantie voor natuurbehoud dat de door de ontwikkelaar verstrekte informatie in ernstige mate ontoereikend was, een aantal belangrijke studies naar de te verwachten effecten pas uitgevoerd nadat het besluit tot goedkeuring van het project reeds was genomen.

Ofschoon de Commissie geen vraagtekens zette bij het specifieke project, besloot zij de onderliggende benadering te betwisten op grond van het feit dat die niet in overeenstemming was met het bepaalde in Richtlijn 85/337/EG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1).

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/233

(2004/C 84 E/0275)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3282/03

van Anne André-Léonard (ELDR) aan de Raad

(30 oktober 2003)

Betreft: Harmonisatie van de Europese wetgeving op het gebied van vaarbewijzen voor pleziervaartuigen

Onlangs hebben het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie een wijziging aangebracht in Richtlijn 94/25/EG (1) over de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten met betrekking tot pleziervaartuigen.

Deze richtlijn heeft betrekking op milieu- en veiligheidsnormen voor de bouw van deze vaartuigen.

Een ander, niet onbelangrijk aspect ervan is de noodzaak om te komen tot een harmonisatie op EU-niveau van de vaarbewijzen voor pleziervaartuigen.

Is de Raad in dit verband voornemens een Europees vaarbewijs in te voeren? Zo ja, welke maatregelen denkt hij te treffen om voor een efficiënte regeling hiervan te zorgen?

Antwoord

(9 maart 2004)

De Raad hecht veel belang aan wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die moeten bijdragen tot een verhoging van de veiligheidsnormen in alle sectoren die onder de uitsluitende of gedeelde bevoegdheid van de Gemeenschap vallen. De recentelijk gewijzigde richtlijn van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot pleziervaartuigen moet ook in dat licht worden bezien.

Wat betreft eventuele maatregelen tot harmonisatie van een Europees vaarbewijs voor pleziervaartuigen, wijst de Raad erop dat het indienen van een desbetreffend voorstel behoort tot het initiatiefrecht van de Commissie. Tot op heden heeft de Raad zo'n voorstel niet ontvangen.

(1) PB L 164 van 30.6.1994, blz. 15.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/403

(2004/C 78 E/0425)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2405/03

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(21 juli 2003)

Betreft: Verzekering motorvoertuigen

Op 19 juni 2003 stelde de Belgische Ombudsvrouw voor verzekeringen haar jaarrapport voor. Tijdens de evaluatie van haar jaarrapport liet de ombudsvrouw door de krant De Standaard (20 juni 2003) optekenen: „Vooral jonge, maar ook bejaarde chauffeurs worden redelijk systematisch geweerd of worden na een schadegeval snel opgezegd.”

In antwoord op vraag H-0525/02 (1) oordeelt de Commissie dat „het vrij verhandelen van verzekeringsproducten in het belang is van de grote meerderheid van de automobilisten. Ze kunnen de verzekeringsonderneming kiezen die goede bestuurders beloont met lagere premies.”

Om de bestuurders in het algemeen, de jongeren in het bijzonder, toch in de mogelijkheid te stellen een betaalbare aansprakelijkheidsverzekering aan te gaan stelt de nieuwe Belgische regering voor om verzekeraars te verplichten nieuwe chauffeurs een contract van vijf jaar of meer aan te bieden.

Erkent de Commissie dat deze weigering van vooral jonge, maar ook oudere bestuurders in strijd is met de geest van artikel 21 van het Handvest van de Grondrechten van de EU en met het vrijwel identieke art II-21 van het Ontwerpverdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa? Zo ja, welke maatregelen zal zij nemen om deze discriminatie te voorkomen? Zo neen, welke argumenten voert zij aan om met deze klaarblijkelijke discriminatie inzake leeftijd in te stemmen?

Erkent de Commissie dat jongeren en ouderen het bijzonder moeilijk hebben om een motorrijtuigenverzekering af te sluiten en dat het „vrij verhandelen van verzekeringsproducten” dus niet in het voordeel is van deze aanzienlijke groep van automobilisten? Zo ja, welke maatregelen zal zij nemen in het voordeel van de consumenten? Zo neen, welke argumenten gebruikt zij om haar afwijzend standpunt te onderbouwen?

Is de Commissie op de hoogte van het voornemen van de nieuwe Belgische regering om verzekeraars te verplichten („moeten”) aan nieuwe chauffeurs contracten van vijf jaar of meer aan te bieden. Is deze verplichting in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht? Zo neen, welke alternatieven stelt de Commissie voor opdat met name jongere chauffeurs toch zouden mogen rekenen op een betaalbare (verplichte) aansprakelijkheidsverzekering?

(1) Mondeling antwoord van 3.9.2002.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/553

(2004/C 78 E/0588)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3456/03

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft: Cofinanciering van de niet-gouvernementele organisaties (NGO's)

De Commissie is van plan de kredieten voor programma's voor armoedebestrijding te verminderen van 199,9 miljoen euro in 2003 tot 193,8 miljoen euro in 2004. In 2002 heeft de Commissie slechts 20 % van de ingediende projecten in aanmerking genomen, terwijl zij 50 % ervan had kunnen financieren. Kan de Commissie mij meedelen welke NGO's van welke begrotingslijn kredieten hebben ontvangen, welke projecten zijn uitgevoerd en welke resultaten op korte en op lange termijn zijn behaald?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(22 december 2003)

De resultaten van de oproepen tot het indienen van voorstellen zijn gepubliceerd op de website van EuropeAid (http://europa.eu.int/comm/europeaid/projects/ong_cd/index_en.htm)

De lijst bevat de namen van de begunstigden, van de projecten en van de begunstigde landen. Een lijst van acties in ontwikkelingslanden die in 2002 voor cofinanciering in aanmerking kwamen en waarvoor middelen werden uitgetrokken op begrotingslijn B7-6000 wordt het geachte parlementslid en het Secretariaat van het Parlement rechtstreeks toegezonden. In 2002 werden van de 199,9 miljoen euro die op begrotingslijn B7-6000 beschikbaar waren, 199,2 miljoen euro vastgelegd.

Iedere begrotingslijn valt onder een verordening waarin met name wordt vastgesteld wie de begunstigden zijn en dat kunnen uitsluitend niet-gouvernementele organisaties zijn (NGO's) (ex. B7-6000) of organisaties zonder winstoogmerk die niet noodzakelijk NGO's zijn (ex. B7-6002).

De acties die samen met de NGO's worden gefinancierd uit B7-6000 worden aan een controle onderworpen. In het laatste controleverslag betreffende een honderdtal acties wordt gewezen op de kwaliteit van deze acties wat resultaten en duurzaamheid betreft. De definitieve betaling van de bijdrage van de Gemeenschap hangt af van de goedkeuring van een definitief verslag dat een technisch gedeelte bevat, waarin vaak de resultaten van de evaluatie zijn opgenomen, en een financieel gedeelte, waarin een verslag van een externe audit is opgenomen.

De Commissie is in 2000 ook overgegaan tot een algemene evaluatie van begrotingslijn B7-6000; hierin wordt weliswaar gewezen op de zwakkere algemene impact van deze begrotingslijn die het gevolg is van de diversiteit van de acties, de NGO's en de geografische gebieden, maar waarin ook wordt erkend dat het merendeel van de medegefinancierde acties positieve resultaten hebben opgeleverd. Deze evaluatie kan op Internet op het volgend adres worden geraadpleegd: (http://europa.eu.int/comm/europeaid/evaluation/ program/otherrep.htm).
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/411

(2004/C 78 E/0432)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2649/03

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft: Vergelijking elektriciteitstarieven in het tweede benchmarkingverslag van de Commissie

Het tweede benchmarkingverslag van de Commissie „Second benchmarking report on the implementation of the internal electricity and gas market”, Brussel, 7 april 2003, duidt aan dat er sprake is van een uiteenlopende mate van liberalisatie in de afzonderlijke lidstaten.

Het verslag is op de navolgende Internetsite te vinden: (http://europa.eu.int/comm/energy/electricity/benchmarking/doc/2/sec_2003_448_en.pdf).

Uit tabel 1 „Implementation of the Electricity Directive” van het verslag op bladzijde 4 valt op te maken (Overall network tariffs) dat de elektriciteitstarieven in Oostenrijk, Duitsland en Luxemburg hoger dan gemiddeld zijn.

Welke gegevens respectievelijk studies vormden de basis voor de berekening van de hoogte van de elektriciteitstarieven?

Wie heeft de gegevens aangeleverd?

Welke verbruikskenmerken en parameters liggen aan de analyse ten grondslag?

Hoe werd de vergelijkbaarheid van de Europese gegevens gewaarborgd (verschillen in consumentengedrag, zekerheid voorziening, topologie, enz)?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(13 oktober 2003)

De studie is gebaseerd op informatie die door nationale ministeries en regelgevende autoriteiten voor gas en elektriciteit werd ingediend. In sommige gevallen werden gegevens van industriële genootschappen geanalyseerd, bijvoorbeeld het „Verband der Elektrizitätswirtschaft” (VdEW) en het „Verband der Netzbetreiber” (VdN) uit Duitsland. Meer gedetailleerde uitleg hierover is te vinden in deel 2 van de bijlage bij het document.

Er is gebruik gemaakt van standaard types van afnemers gebaseerd op de door Eurostat verzamelde prijsinformatie, in het bijzonder:

— industriële grootverbruiker, 24 Gigawatt uur (GWh) per jaar

— kleine commerciële verbruiker, 50 Megawatt uur (MWh) per jaar

— huishoudelijk verbruiker, 3500 Kilowatt uur (KWh) per jaar.

De drie lidstaten die door het geachte parlementslid worden genoemd, hanteren voor de gebruikte types van afnemers netwerktarieven die boven het gemiddelde liggen.

Algemeen wordt aangenomen dat nationale wetgevingsinstanties zich in de beste positie bevinden om in laatste instantie uit te maken of de kosten voor toegang tot het netwerk al dan niet passend zijn. Het klopt dat de ligging sommige verschillen verklaart, maar andere vermelde factoren (voorzieningszekerheid, consumptiepatronen) zijn niet echt verschillend van lidstaat tot lidstaat. Zoals in het verslag wordt vermeld, zijn ook het gebrek aan efficiënte regelgeving in bepaalde lidstaten en ontoereikende ontbundeling mogelijke verklaringen voor dergelijke verschillen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/629

(2004/C 78 E/0665)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3692/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft: Aanpassing van de subsidies uit het Daphne-programma voor de gemeente Siena

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1015/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Siena projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het Daphne-programma, heeft de Commissie laten weten dat er enkele voorstellen waren ingediend en dat de resultaten van de beoordeling ervan in juli 2003 beschikbaar zouden zijn.

Kan de Commissie meedelen of voor de ingediende projectvoorstellen inderdaad subsidie is ontvangen en kan zij, indien dit niet het geval is, meedelen waarom deze projecten niet voor subsidiëring in aanmerking kwamen?

Kan de Commissie voorts meedelen of er sindsdien andere projectvoorstellen zijn ingediend?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Vitorino namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3690/03, E-3691/03 en E-3692/03

(19 januari 2004)

Het Daphne-programma heeft in 2003 de volgende voorstellen ontvangen van de betrokken gemeenten:

— twee voorstellen van de Comune di Firenze — Assessorato Pubblica Istruzione e Politiche Giovanili, Direzione Istruzione;

— een voorstel van de Comune di Pesaro — Servizio sociale;

— een voorstel van de Comune di Siena — Comitato di ente per le pari opportunita.

De Commissie heeft deze voorstellen niet in aanmerking genomen voor gemeenschapsfinanciering, omdat zij niet aan het vereiste kwaliteitsniveau voldeden.

De indieners van de voorstellen zijn correct op de hoogte gesteld van dit besluit en van de redenen voor afwijzing van hun voorstel. Bovendien werden in de brief van de Commissie aanwijzingen gegeven betreffende de aspecten van het voorstel die dienden te worden verbeterd.

De Commissie heeft tevens gemeld dat de indieners van de voorstellen uiteraard een nieuw voorstel konden indienen bij de oproep tot het indienen van voorstellen in 2004.

Er is geen oproep tot het indienen van voorstellen geweest in 2003. Bijgevolg heeft de Commissie geen andere voorstellen ontvangen.

(1) PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 62.
2.

De EU heeft een krachtig gemeenschappelijk standpunt ingenomen met betrekking tot Birma/Myanmar dat in 1996 werd goedgekeurd en daarna herhaaldelijk werd versterkt. Het gemeenschappelijke standpunt omvat een EU-visumverbod en bevriezing van fondsen in EU-landen voor leden en familie van de regering, hooggeplaatste militairen en leden van de veiligheidsdienst en andere personen of lichamen die profiteren van het regeringsbeleid. Alle bilaterale steun, met uitzondering van strikt humanitaire bijstand, wordt geschorst. In 1997 trok de EU als protest tegen de dwangarbeid haar preferentiële handelsconcessies bovendien in. Het gemeenschappelijke standpunt omvat tevens een wapenembargo dat in 1990 werd vastgesteld en sedert 1991 opschorting van de defensiesamenwerking. Het wapenembargo werd in 2003 verder uitgebreid en omvat nu ook een verbod op technische opleiding of bijstand in verband met wapens en militaire uitrusting. De Commissie en haar lidstaten hebben zich er bovendien toe verbonden alles in het werk te stellen om andere landen die wapens uitvoeren ertoe aan te zetten de beperkende beginselen van de EU-Gedragscode inzake wapenuitvoer van mei 1998 te onderschrijven. Voorts moedigt de Commissie een aantal derde landen aan initiatieven te vermijden die de militaire macht in Rangoon zouden kunnen versterken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/134

(2004/C 84 E/0172)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4029/03

van Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft: Wisselkoers euro/dollar

De koersstijging van de euro in verhouding tot de dollar heeft een zodanig niveau bereikt dat het schuchtere herstel van de economische groei in de Europese Unie in het gedrang komt. Dat de Duitse export in oktober meer dan 6 % lager lag dan in september, wordt door analisten beschouwd als een rechtstreeks gevolg van de stijgende eurokoers.

Een aantal experts meent dat de ECB de rentevoeten zal moeten verlagen indien de euro verder in waarde toeneemt. De Commissie zag zich in haar laatste ramingen in het najaar verplicht de vooruitzichten voor de economische groei in de Unie naar beneden bij te stellen tot 0,8 % voor 2003 en 2 % voor 2004.

Meent de Commissie dat de koers van de euro ook in de komende maanden zal blijven stijgen? Is er een bepaalde wisselkoers euro/dollar die volgens de Commissie de actuele stand van de Europese en Noord-Amerikaanse economie weerspiegelt? Zijn de laatste ramingen van de Commissie met betrekking tot de economische groei voor de komende twee jaar nog steeds geldig?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(11 februari 2004)

Volgens de Commissie is een stabiele wisselkoers in het belang van Europa. De Commissie deelt ook de bezorgdheid van de ministers van Financiën uit de eurozone en de president van de ECB betreffende buitensporige wisselkoersschommelingen (zoals vermeld in de verklaring van de Eurogroep van 19 januari 2004).

De euro heeft een waardevermeerdering van ongeveer 25 procent ondergaan ten opzichte van de dollar sinds het begin van 2003. Toch is de reële effectieve wisselkoers van de eurozone — die belangrijk is voor de concurrentiepositie — sindsdien slechts toegenomen met 8 procent (gedefleerd met de nominale arbeidskosten per eenheid). De reële effectieve wisselkoers is gebaseerd op de ontwikkeling van de euro ten opzichte van een mand van valuta's, gewogen volgens hun belang in de buitenlandse handel van de eurozone. Hij houdt eveneens rekening met verschillen in inflatie.

Zowel de onderzoeksgegevens als de vaste indicatoren bevestigen dat de najaarsprognose 2003 van de Commissie nog steeds opgaat. Het is inderdaad zo dat de reële effectieve wisselkoers van de eurozone slechts met ongeveer 4½ procent gestegen is sinds de publicatie van de prognose. Ook opmerkenswaardig is dat de laatst beschikbare (januari 2004) consensusvoorspelling van de particuliere sector voor de groei van het BBP in de eurozone, overeenstemt met de prognose van de diensten van de Commissie — 1.8 %.

Over de verdere ontwikkeling van de euro in de komende maanden, heeft de Commissie nog geen officieel standpunt ingenomen. En over de vraag welke wisselkoers van de euro in verhouding tot de dollar het best de economische basisvoorwaarden van de eurozone en van de Verenigde Staten weerspiegelt, heeft de Commissie evenmin een officieel standpunt.