ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0161/00

van Ole Andreasen (ELDR) aan de Commissie

(26 januari 2000)

Betreft: Voorlichtingsbeleid

Op de Europese top van Helsinki van 10 en 11 december 1999 werd besloten de Commissie te verzoeken een onderzoek uit te voeren naar de algemene kwestie van het voorlichtingsbeleid van de Unie.

Hoe is de Commissie van plan dit onderzoek uit te voeren? Wil zij dit onderzoek laten uitvoeren door een extern bureau? Zo niet, welke dienst of welk Directoraat-generaal krijgt de verantwoordelijkheid voor het onderzoek? Is de Commissie van plan het Europees Parlement erbij te betrekken, en zo ja, op welke manier en met welke diensten of commissies wil de Commissie contact opnemen? Hoe gaat de Commissie dit onderzoek en de aanbevelingen die eruit resulteren coördineren met de werkzaamheden van commissaris Kinnock inzake een Strategische mededeling over hervormingen?

Wat is het tijdschema voor het onderzoek?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(23 februari 2000)

De Commissie heeft kennis genomen van de door de Europese Raad van Helsinki van 10 en 11 december 1999 goedgekeurde conclusies betreffende het voorlichtingsbeleid en is begonnen met de voorbereiding van een mededeling over de dialoog met de burger. De nieuwe strategie is op partnerschappen met de lidstaten en het maatschappelijk middenveld gebaseerd en maakt gebruik van de geschikte gedecentraliseerde netwerken in de lidstaten. Het Parlement wordt nauw bij het proces betrokken.

De nieuwe communicatiestrategie die in het kader van de bredere hervorming van de Commissie wordt ontwikkeld, zal in de nabije toekomst worden gepresenteerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0555/00

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(23 februari 2000)

Betreft: Ongelijke behandeling van eigen burgers door een lidstaat

De Deense regering heeft een wetsontwerp tot wijziging van de Deense vakantiewet ingediend. Het geeft degenen die in dienst genomen zijn met een collectieve overeenkomst, de mogelijkheid om verlofdagen, meer dan 20, over te brengen op het volgend jaar. De nieuwe regel geldt niet voor werknemers die niet onder een collectieve overeenkomst vallen.

Volgens het wetsontwerp worden de Deense burgers dus verschillend behandeld wat betreft hun recht om al dan niet verlofdagen over te brengen naar het volgend jaar. Het criterium is of men onder een collectieve overeenkomst valt of niet.

Vindt de Europese Commissie het in overeenstemming met het verdrag dat een lidstaat binnen zijn eigen grenzen zijn eigen burgers niet gelijk behandelt?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(16 maart 2000)

Artikel 7 van Richtlijn 93/104/EG van de Raad betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd(1) bepaalt dat de lidstaten de nodige maatregelen treffen opdat aan alle werknemers jaarlijks een vakantie met behoud van loon van ten minste vier weken wordt toegekend, overeenkomstig de in de nationale wetten en/of gebruiken geldende voorwaarden voor het recht op en de toekenning van een dergelijke vakantie.

Als de Deense wetgeving, indien gewijzigd, garandeert dat artikel 7 van Richtlijn 93/104/EG van de Raad wordt nageleefd, valt de kwestie onder de bevoegdheid van de Deense autoriteiten.

(1) PB L 307 van 13.12.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0286/00

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 februari 2000)

Betreft: Gebeurtenissen rond het Romeinse dagblad Il Tempo

Onlangs zorgden de gebeurtenissen rond het bekende Romeinse dagblad Il Tempo voor groot opzien. Gedurende meerdere dagen was het dagblad niet te koop, als reactie tegen de uitgever die volhardt in zijn onbuigzame houding jegens diegenen die verzoeken om oplossing van het probleem van de arbeidsplaatsen die door zijn herstructureringsbeleid in gevaar komen, rond een onderhandelingstafel die ook open staat voor de vakbondsorganisaties. De uitgever schijnt echter niet van plan te zijn de vakbondsovereenkomsten en de door de vakgroep van journalisten en die van drukkers gesloten arbeidsovereenkomsten na te leven. Bovendien zijn ook vele aspecten van de bedrijfsstructuur onduidelijk: het schijnt nl. dat het bedrag dat de huidige uitgever Bonifaci voor de uitgeverij Editrice Romana heeft betaald grotendeels afkomstig is uit het kapitaal van de Editrice Romana zelf en dus van het bedrijf waarvan de aandelen zijn gekocht.

Kan de Commissie derhalve meedelen of zij het niet wenselijk acht:

1. na te gaan of de aankoop van de Editrice Romana wettig is en niet schadelijk is voor de vrije concurrentie;

2. stappen te ondernemen bij de Italiaanse autoriteiten en deze te verzoeken maatregelen te treffen om een belangrijke krant te redden en ten behoeve van de vrije meningsuiting die door het beleid van de uitgever Bonifaci in gevaar zou kunnen worden gebracht;

3. een algemeen oordeel over deze kwestie uit te spreken?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(20 maart 2000)

De Commissie dankt de geachte afgevaardigde dat hij haar heeft gewezen op de gebeurtenissen rond het bewuste dagblad.

De in de vraag vermelde informatie heeft evenwel geen enkel grensoverschrijdend aspect dat onder de toepassing van de beginselen van het vrije verkeer of de mededingingsregels binnen de interne markt valt.

Het is derhalve niet de taak van de Commissie zich over de aangehaalde gebeurtenissen uit te spreken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0115/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(31 januari 2000)

Betreft: De werkloosheid en de herziening van de verdragen

Het Portugese voorzitterschap heeft voorgesteld de eerste vergadering van de Europese Raad, die in Portugal wordt gehouden, te wijden aan de werkloosheid en de sociale cohesie. De laatste jaren is bekend dat het probleem van de werkgelegenheid rechtstreeks in verband staat met de economische ontwikkeling, in die zin dat in de 25 rijkste regio's de werkloosheid het laagst is en rond de 4 % ligt, en in de 25 armere regio's de werkloosheid het hoogst is en 23,7 % bedraagt.

Is het Portugese voorzitterschap, gezien deze situatie, voornemens als een van de kwesties die aangesneden worden bij de herziening van de verdragen op de Intergouvernementele Conferentie in 2000 de uitvoering van een Europees werkgelegenheidsbeleid, als even belangrijk punt als het regionaal-ontwikkelingsbeleid, op de agenda te plaatsen?

Antwoord

(16 maart 2000)

Uit hoofde van het Verdrag van Amsterdam is in het EG-Verdrag een nieuwe titel VIII betreffende werkgelegenheid opgenomen, waarin van de lidstaten en de Gemeenschap wordt gevergd dat zij streven naar een gecoördineerde strategie voor de werkgelegenheid. Hoewel wij nu nog aan het begin staan van de ontwikkeling van een dergelijke gecoördineerde strategie, waren de eerste ervaringen met de tenuitvoerlegging van de verdragsbepalingen, waarmee nog vóór de feitelijke inwerkingtreding in het kader van het proces van Luxemburg een aanvang is gemaakt, bemoedigend. Eén van de redenen voor de recente verbeteringen in de algemene werkgelegenheidssituatie is het beleid van de lidstaten en het streven dit beleid te coördineren door middel van de verschillende processen op Unie-niveau. In alle lidstaten zijn de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 1998 en 1999 met succes omgezet in nationale actieplannen die een bewijs vormen van de blijvende en versterkte inzet voor dit proces.

Het voorzitterschap is voornemens tijdens de buitengewone Europese Raad van Lissabon op 23 en 24 maart de Europese strategie ten behoeve van groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid aan te passen aan de nieuwe omstandigheden en het Europees werkgelegenheidspact te versterken.

Noch in de conclusies van de Europese Raad van Keulen noch in de conclusies van de Europese Raad van Helsinki wordt de uitvoering van een Europees werkgelegenheidsbeleid genoemd als onderdeel van het mandaat van de conferentie van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten die bijeengeroepen zal worden om de verdragen te wijzigen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0336/00

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 februari 2000)

Betreft: Uitsluiting van het district Arta van acties in het kader van het communautair initiatief Interreg 2000-2006

Onlangs heeft de Commissie een ontwerpmededeling aan de lidstaten van de EU uitgebracht over het communautair initiatief Interreg 2000-2006.

In de lijst van regio's die in aanmerking komen voor acties op het vlak van grensoverschrijdende samenwerking (pakket A) dit is overigens de sector die de meeste kredieten zal opslorpen komt het district Arta niet voor, ondanks het feit dat het voldoet aan alle criteria om tot dit pakket te worden toegelaten.

Deze uitsluiting is discriminerend voor het district Arta. Kan de Commissie bijgevolg antwoorden op de volgende vragen:

1. Om welke redenen werd het district Arta weggelaten uit de lijst van regio's die in aanmerking komen voor financiële steun in het kader van acties op het vlak van grensoverschrijdende samenwerking?

2. Is de Commissie van plan in haar definitief voorstel het onrecht dat het district Arta is aangedaan ongedaan te maken door dit district op te nemen in de lijst van regio's die voor steun in aanmerking komen?

Gecombineerd Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0150/00, E-0229/00 en E-0336/00

(6 maart 2000)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0617/00

van William Newton Dunn (PPE-DE) aan de Raad

(24 februari 2000)

Betreft: Snel inzetbare EU-strijdmacht: conclusies van Helsinki

In bijlagen I t/m IV van de conclusies van het voorzitterschap inzake de Topconferentie van Helsinki wordt de snel inzetbare EU-strijdmacht als volgt omschreven: Zij (de lidstaten) zullen troepen snel kunnen inzetten en steun geven mldr bij operaties tot en met legerkorpsniveau (tot 15 brigades of 50.000 à 60.000 manschappen) mldr Zij moeten een dergelijke operatie tenminste een jaar kunnen ondersteunen. Dit vereist een aanvullingsreservoir van inzetbare eenheden (en steunelementen) op een lager inzetbaarheidsniveau ter vervanging van de oorspronkelijke manschappen.

Echter in paragraaf 28, eerste streepje, van de conclusies van het voorzitterschap is in de tekst slechts sprake van lidstaten die binnen 60 dagen 50.000 à 60.000 manschappen dienen in te zetten en deze strijdkrachten gedurende tenminste een jaar dienen te ondersteunen.

Zou de Raad kunnen meedelen of het in Helsinki genomen besluit gericht was op een maximale inzet van 5 gedurende 1 jaar te ondersteunen brigades of van 15 brigades waarvan in de bijlage sprake is?

Antwoord

(13 april 2000)

In Helsinki is besloten dat de lidstaten in staat moeten zijn troepen in te zetten en te ondersteunen die volledig opgewassen zijn tegen alle taken van Petersberg, met inbegrip van de meest veeleisende, in het kader van operaties tot en met legerkorpsniveau (tot 15 brigades of 50.000 à 60.000 manschappen).
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0805/00

van Othmar Karas (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2000)

Betreft: Middelen voor het programma PRINCE: Voorlichtingscampagne over de euro

De voor de voorlichting van de burger beschikbare financiële middelen werden in de laatste twee jaar niet volledig opgebruikt. Op de begroting 1999 waren vastleggingskredieten ten belope van 38 miljoen beschikbaar. In feite werden er voor slechts 35,1 miljoen verplichtingen aangegaan. Gelet op het feit dat de burger onvoldoende is voorgelicht over en weinig weet van de euro, is deze niet volledige aanwending van de middelen uiterst onbegrijpelijk, betreurenswaardig en werpt meerdere vragen op.

Waarom werden de op begrotingslijn B3-306 uitgetrokken middelen niet volledig opgebruikt, hoewel uit de statistieken van Eurobarometer blijkt dat zowel bij de ondernemingen als bij het brede publiek, in het bijzonder de benadeelde groepen, een niet onaanzienlijke inhaalbehoefte aanwezig is bij de voorbereiding op de overschakeling? Welke sectoren werden door de kortingen getroffen: de medefinancieringen van de nationale campagnes of de door de Commissie in geheel Europa te voeren campagne? Welke soort van uitgaven werden niet gedaan? Welke argumenten worden aangevoerd voor het feit dat de middelen niet volledig werden opgebruikt?

Zijn er lidstaten die de hun ter beschikking staande middelen niet hebben opgeëist? Zo ja, welke?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(4 april 2000)

Op de begroting voor 1999 is in totaal 38 miljoen uitgetrokken voor twee prioritaire acties: 35,1 miljoen voor het programma De euro, één munt voor Europa en 2,9 miljoen voor Agenda 2000.

Wat de euro betreft, heeft de Commissie haar oorspronkelijke plan gerealiseerd. Hiervoor is 98,6 % van de voor 1999 beschikbare middelen besteed. Voor 1998 lag dit percentage bij 99,9 %.

Wat Agenda 2000 betreft, wensten de lidstaten, met uitzondering van Frankrijk en in mindere mate Nederland en Ierland, geen overeenkomsten met de Commissie te sluiten. Daarom zijn de aanvankelijk hiervoor uitgetrokken middelen niet volledig opgebruikt.

In het kader van haar programma De euro, één munt voor Europa is de Commissie bilaterale partnerschappen met dertien lidstaten aangegaan. Het Verenigd Koninkrijk en Denemarken wensten zich daar om interne redenen niet bij aan te sluiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0233/00 van Luigi Vinci (GUE/NGL) aan de Commissie. Herstructurering van de groep ABB Alstom Power.



Publicatieblad Nr. 225 E van 08/08/2000 blz. 0224 - 0224



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0233/00 van Luigi Vinci (GUE/NGL) aan de Commissie (4 februari 2000) Betreft: Herstructurering van de groep ABB Alstom Power De directie van de groep ABB Alstom Power, die voortkomt uit een fusie d.d. 30 juni 1999, heeft een herstructurering aangekondigd die het verlies van arbeidsplaatsen ten gevolge heeft in bepaalde regio's waar deze onderneming vestigingen heeft. De groep ABB Alstom Power of de firma's die aan de fusie ten grondslag liggen, hebben steun van de Europese Unie ontvangen. Zou de Commissie het bedrag en de voorwaarden van deze subsidies kunnen mededelen en zou zij kunnen aangeven of deze steun afhankelijk is gesteld van het creëren van werkgelegenheid? Is de Commissie bereid, mocht er niet aan de gestelde voorwaarden zijn voldaan, om terugbetaling van de aan de groep ABB Alstom Power verstrekte steun te eisen? Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie (10 maart 2000) De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0178/00

van Erik Meijer (GUE/NGL) en Helmuth Markov (GUE/NGL) aan de Commissie

(31 januari 2000)

Betreft: Het staken van de treindienst tussen Nederland en Duitsland na het opknappen TEN-traject Nieuweschans Weener

1. Is het de Commissie bekend dat het personenvervoer per spoor tussen Groningen (Nederland) en Bremen (Duitsland) tot nu toe beperkt is gebleven tot drie treinen per richting per dag en dat er zelfs sprake van is geweest om dit spoorwegtraject geheel op te heffen, waardoor er tussen de noordelijke delen van beide landen geen openbaar vervoer meer zou bestaan?

2. Is het de Commissie tevens bekend dat het voornaamste argument voor deze te beperkte dienstverlening jarenlang is geweest dat het spoorwegtraject tussen de grensplaatsen Nieuweschans (NL) en Weener (D, Niedersachsen) vervallen en eensporig is, waardoor de baanvaksnelheid plaatselijk beperkt moest blijven tot 30 km per uur, en dat het noodzakelijke herstel ervan niet rendabel werd geacht?

3. Kan de Commissie bevestigen dat het spoorverkeer op het grensbaanvak vanaf 1 april 2000 gedurende een half jaar geheel gestaakt wordt (met vervanging door bussen) omdat het verkommerde lijntje nu voor tenminste 16,5 miljoen euro eindelijk wordt opgeknapt, waardoor de snelheid kan worden verhoogd tot 120 km per uur, met uitzondering van de passage over de ten behoeve van de scheepsbouw uitneembare brug over de Ems tussen Papenburg en Leer, en dat de bekostiging van het Duitse deel mede plaatsvindt met gelden ten behoeve van de trans-Europese netwerken?

4. Is het de Commissie bekend dat de Nederlandse Spoorwegen (NS) de huur van het tot nu toe gebruikte treinstel VT624 bij de Deutsche Bahn (DB) heeft opgezegd omdat de nieuwe regionale spoorwegmaatschappij NoordNed de dienst zou overnemen, maar dat NoordNed geen overeenstemming over subsidie heeft bereikt met de Nederlandse provincie Groningen en het Duitse land Niedersachsen en dat er ook geen dienstregeling voor de winterperiode 2000-2001 wordt aangevraagd bij de railbeheerders?

5. Wat denkt de Commissie te ondernemen om te voorkomen dat, als gevolg van het terugtrekken van de twee betrokken nationale spoorwegmaatschappijen en ontoereikende regionale subsidies, het personenverkeer op deze spoorbaan na de oplevering van het herstelwerk in oktober 2000 niet opnieuw wordt hervat, waardoor achteraf zou moeten worden geconcludeerd dat het opknappen van de TEN-verbinding overbodig was?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(25 februari 2000)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0209/00

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(4 februari 2000)

Betreft: Invoer van levende dieren vanuit derde landen

In oktober 1999 publiceerde de Commissie een verslag waaruit bleek dat aan bepaalde Italiaanse grenscontroleposten vaak niet wordt toegezien op de naleving van de regels van richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer(1) (zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995(2) met betrekking tot levende dieren die de Europese Unie binnenkomen uit derde landen. Ook hebben dierenbeschermingsorganisaties melding gemaakt van schendingen van de regelgeving ter bescherming van dieren aan de grenscontrolepost Gonzia.

Is de Commissie voornemens nu de goedkeuring voor Gonzia als grenscontrolepost in te trekken?

Is de Commissie voornemens de schendingsprocedure krachtens artikel 226 te starten in verband met het tekortschietende toezicht op de naleving van de bepalingen van richtlijn 91/628/EEG (zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29/EG) aan bepaalde Italiaanse grenscontroleposten?

(1) PB L 340 van 11.12.1991, blz. 17.

(2) PB L 148 van 30.6.1995, blz. 52.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(28 maart 2000)

De Commissie is er zich bewust van dat er zich in verband met het ontoereikende toezicht op de naleving van Richtlijn 91/628/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer, problemen bij de grenscontrolepost Gorizia (Italië) voordoen. Uit de verslagen van haar veterinaire inspectie en uit klachten van dierenbeschermingsorganisaties komt eveneens naar voren dat er zich op dit gebied problemen blijven voordoen.

In de afgelopen vijf jaar is er een vijftal veterinaire inspecties uitgevoerd bij de Italiaanse grenscontroleposten Gorizia en Prosseco-Fernetti. In het verslag over Gorizia, dat betrekking heeft op een in juli 1999 uitgevoerde inspectie, is niet de aanbeveling gedaan om de goedkeuring voor de invoer van levende dieren in te trekken. Er is evenmin voorzien in een intrekking van de goedkeuring voor Gorizia om als grenscontrolepost te fungeren, daar hierdoor niet voorkomen kan worden dat er bij het vervoer gebruik wordt gemaakt van andere routes.

De Commissie heeft de Italiaanse autoriteiten bij verscheidene gelegenheden aangesproken op het ontoereikende toezicht op de naleving van de nationale wetgeving ter omzetting van de voorschriften uit Richtlijn 91/628/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 95/29/EG. Hoewel er bij een aantal gelegenheden in het verleden gedurende korte tijd enige verbetering is geconstateerd, blijkt niettemin dat het vervoer van de betrokken dieren veelal nog steeds plaatsvindt zonder dat daarbij in voldoende mate rekening wordt gehouden met de voorschriften inzake het welzijn van dieren.

De Commissie zal te zijner tijd beslissen of er in verband met het feit dat Italië in gebreke blijft bij het toezicht op de naleving van de bepalingen uit de richtlijnen ten aanzien van het vervoer van dieren op grond van artikel 226 (ex artikel 169) een inbreukprocedure zal worden ingeleid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0039/00

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(19 januari 2000)

Betreft: GLB en dierenbescherming

Het GLB behelst op dit moment heel wat op dierenbescherming gerichte regels. Toch worden veehouders via verordening (EG) nr. 1254/1999(1) ertoe aangespoord runderen te castreren omdat zij voor gecastreerde dieren twee jaarlijkse subsidies ontvangen en voor niet-gecastreerde slechts één.

Zoals in andere insulaire gebieden worden runderen in de Autonome Regio Azoren traditioneel niet gecastreerd wanneer zij alleen voor de vleesproductie worden gehouden, maar de veehouders zijn nu gedwongen dat wel te doen omdat zij anders minder communautaire subsidies ontvangen.

Is de Europese Commissie niet van mening dat die stimulans tot het castreren van runderen niet strookt met het principiële streven naar dierenbescherming?

Ziet zij in de GLB-beginselen een grond voor die stimuleringsmaatregel en, zo ja, welke?

Kan zij niet, aangezien de voorschriften ingevolge haar rapport over de ultraperifere gebieden gewijzigd zullen worden, voorstellen om de veehouders, althans in de Autonome Regio Azoren, van de betrokken regeling vrij te stellen?

(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 21.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(28 februari 2000)

Het houden van ossen (gecastreerde mannelijke runderen) is in de rundvleessector een traditioneel productiesysteem dat een specifieke vleeskwaliteit oplevert die duidelijk verschilt van die van niet-gecastreerde runderen. Deze productie vindt vooral plaats in lidstaten die over een groot voederareaal voor deze dieren beschikken (o.a. Frankrijk, Ierland, het Verenigd Koninkrijk). Bij deze vorm van

extensieve veehouderij is het castreren van runderen op heel jonge leeftijd om de dieren zo weinig mogelijk pijn te doen noodzakelijk om vechten te voorkomen en om de gewenste vleeskwaliteit te verkrijgen.

Sinds de hervorming van de rundvleessector in 1992 ontvangen houders van mannelijke runderen ten hoogste twee premies per dier: een eerste premie tussen de 10de en de 22ste maand en eventueel een tweede premie vanaf 23 maanden. In de praktijk komt dat erop neer dat in een bepaald jaar één premie per dier wordt toegekend, en het daaropvolgende jaar een tweede premie, voor dieren die over een langere periode worden gemest (gebruikelijk voor ossen). De toekenning van een tweede premie voor stieren heeft er voorts toe geleid dat deze dieren vaak buitengewoon zwaar werden. Om dit te voorkomen werd deze premietranche vanaf 1997 (in bepaalde gevallen vanaf 1999) niet meer toegekend. In dit verband wil de Commissie erop wijzen dat het aantal premieaanvragen voor de tweede leeftijdstranche (gecastreerde dieren) tot nu toe niet gestegen is, maar eerder nog gedaald. Bij de nieuwe hervorming van de rundvleessector is gekozen voor dezelfde aanpak, met een eenmalige, hogere premie voor stieren (210 per dier dat in aanmerking komt), en twee premies voor ossen (150 per leeftijdstranche).

Wat de laatste vraag betreft, zij verwezen naar het antwoord van de Commissie op de schriftelijke vraag E-0038/00(1).

(1) Zie blz. 130.