ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2456/00

van Graham Watson (ELDR) aan de Raad

(24 juli 2000)

Betreft: De zaak William Shaiboub

Op maandag 5 juni 2000 werd de Koptische christen William Shaiboub veroordeeld tot 15 jaar dwangarbeid wegens moord op 2 mannen in het dorp El-Kosheh, Egypte, in augustus 1998. William Shaiboub werd eind augustus/september 1998 bij een razzia op en de detentie van meer dan 1 000 Kopten gevangen genomen. Velen van hen, waaronder William zelf, werden gemarteld. Foto's daarvan werden naar het Westen doorgespeeld. De enige getuigen à charge tegen William trokken beiden hun verklaringen snel in, zeggende dat ze zijn schuld alleen onder dwang hadden toegegeven. Verder werd het proces tegen William Shaiboub talloze keren uitgesteld, wat tot wijdverbreide speculaties leidde dat zijn proces met opzet werd uitgesteld, totdat de internationale aandacht zou zijn verflauwd.

Is de Raad op de hoogte van de veroordeling van William Shaiboub?

Welke stappen denkt de Raad namens William Shaiboub bij de Egyptische autoriteiten te ondernemen?

Antwoord

(20 november 2000)

De instanties van de Raad hebben van gedachten gewisseld over het sectarisch geweld in Opper-Egypte, met name in El-Kosheh, waarvan de Koptische gemeenschap het slachtoffer is. Het is de Raad bekend dat de heer William Shaiboub op 5 juni tot 15 jaar dwangarbeid is veroordeeld wegens moord op twee mannen in El-Kosheh in augustus 1998. Hij is op 12 juni tegen zijn vonnis in beroep gegaan. De Raad blijft deze zaak op de voet volgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2507/00

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juli 2000)

Betreft: Aanzienlijke verschillen in de prijzen van benzine

De bewoners van het Aosta-dal, een regio met een bijzonder statuut, krijgen korting op de prijzen van benzine tot ten hoogste 75 liter per persoon en per maand, en wel een korting van 1 294 lire per liter voor super en van 1 209 lire voor loodvrij.

Daar ik na vele jaren nog steeds geen antwoord van de Italiaanse autoriteiten heb gekregen, wend ik mij nu tot de Europese Commissie met de vraag:

1. waarom benzine, zoals boven uiteengezet, in het Aosta-dal minder dan 1000 lire per liter kost?

2. Of de Commissie een eind kan maken aan deze vorm van ongelijke behandeling van de Italiaanse staatsburgers?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(14 september 2000)

De belastingheffing van minerale oliën in de Gemeenschap is geregeld bij Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën(1). In artikel 8, lid 4, van deze richtlijn is bepaald dat de Raad de lidstaten kan machtigen uit specifieke beleidsoverwegingen vrijstellingen of verlagingen in te voeren.

Tijdens de aan de goedkeuring van Richtlijn 92/81/EEG van de Raad voorafgaande onderhandelingen hebben bepaalde lidstaten vrijstellingen of verlagingen krachtens artikel 8, lid 4, bedongen. De Italiaanse autoriteiten werden door de Raad gemachtigd een afwijking voor het verbruik in de regio's Val D'Aosta en Gorizia toe te passen. Deze afwijking is mede de oorzaak van de door het geachte parlementslid bedoelde prijsverschillen.

De Raad heeft deze afwijking toegestaan met dien verstande dat deze automatisch zou worden verlengd tenzij de Raad op basis van een voorstel van de Commissie met algemene stemmen een andere beslissing zou nemen. Dit betekent dat de door het geachte parlementslid voorgestelde intrekking van deze afwijking enkel mogelijk is indien de Italiaanse delegatie in de Raad daarmee instemt.

(1) PB L 316 van 31.10.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3222/00 van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie. Afwijking tabaksrichtlijn.



Publicatieblad Nr. 151 E van 22/05/2001 blz. 0105 - 0105



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3222/00 van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie (17 oktober 2000) Betreft: Afwijking tabaksrichtlijn Het gemeenschappelijk standpunt over de EU-richtlijn betreffende tabak verbiedt met ingang van 1 januari 2004 de productie in de EU en de export uit de EU van sigaretten met meer dan 10 mg teer in 14 van de 15 lidstaten. De richtlijn bevat echter een afwijking voor Griekenland die tot 2007 de productie, distributie en export van sigaretten boven dit maximum toestaat. Vormt dit niet een duidelijke inbreuk op de wetgeving inzake de interne markt en de mededinging en houdt dit geen discriminatie in van andere EU-producenten, met name in het Verenigd Koninkrijk, die overeenkomstige sociaal-economische gevolgen zullen ondervinden? Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie (8 december 2000) Richtlijn 90/239/EEG van de Raad van 17 mei 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake het maximale teergehalte in sigaretten(1) bevatte een overgangsperiode voor de naleving van de teergrenswaarden in sigaretten in Griekenland. Deze uitzondering had te maken met de bijzondere sociaal-economische moeilijkheden in deze lidstaat als gevolg van het feit dat de in Griekenland geteelde tabak een hoog teergehalte had. Deze lidstaat is daarom meer getroffen door de bepalingen van de richtlijn dan andere producerende lidstaten. Bovendien vereist de verandering van deze tabaksoorten veel tijd en deze verandering treft bovendien een groot aantal mensen, aangezien de tabaksproductie in Griekenland arbeidsintensief is en werk biedt aan een aanzienlijk aantal gezinnen. De voortzetting van deze overgangsperiode wordt om dezelfde redenen gerechtvaardigd in het kader van de verdere vermindering van de teergehaltes, als voorgenomen in het gewijzigd voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten (algehele omwerking), dat thans in behandeling is(2). Deze afwijking is beperkt tot sigaretten die worden vervaardigd en op de markt gebracht op het grondgebied van de betreffende lidstaat, en zal na 2007 niet worden verlengd. (1) PB L 137 van 30.5.1990. (2) COM(2000) 428 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0698/00

van Hubert Pirker (PPE-DE) aan de Commissie

(17 maart 2000)

Betreft: Onderhandelingen over de toetreding van de Republiek Slovenië tot de Europese Unie

De Europese Raad heeft op de Top van Kopenhagen in 1993 opnieuw verklaard dat hij vastbesloten is alle mensen tegen schendingen van de grondrechten en elementaire vrijheden te beschermen. De Europese Raad verwijst in dit verband onder meer naar de Overeenkomst van de Verenigde Naties over de opheffing van iedere vorm van rassendiscriminatie. In deze overeenkomst wordt de afschaffing van discriminerende wetten en voorschriften verplicht gesteld.

Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat de Avnoj-decreten (uit de jaren 1944 en 1946) desondanks nog altijd van kracht zijn, hoewel deze nadrukkelijk gericht zijn tegen bepaalde bevolkingsgroepen?

Gecombineerd Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0697/00 en E-0698/00

(2 mei 2000)

In het advies van de Commissie inzake het verzoek van Slovenië om het lidmaatschap van de Unie van juni 1997 heeft de Commissie geoordeeld dat Slovenië voldoet aan de politieke criteria die in Kopenhagen zijn vastgesteld en dat Slovenië de stabiliteit van zijn instellingen heeft bereikt waarmee de democratie, de rechtsstaat, de mensenrechten en de eerbiediging en bescherming van minderheden worden gegarandeerd.

Slovenië heeft het op zich genomen te voldoen aan de criteria met betrekking tot de rechtsstaat en het naleven van de beginselen van de mensenrechten. De zgn. AVNOJ-besluiten werden evenwel genomen en ten uitvoer gelegd voordat de Gemeenschappen werden opgericht; het zijn overblijfselen van de wetgeving van de voormalige Socialistische Republiek Joegoslavië. Het proces van teruggave van eigendommen wordt nog voortgezet.

De Commissie is zich bewust van het feit dat dit proces van teruggave van eigendommen in Slovenië zeer traag verloopt. Zij volgt dit proces in het geheel van haar bilaterale betrekkingen met Slovenië. Zij kan hierin evenwel niet rechtstreeks tussenbeide komen: in artikel 295 (ex artikel 222) van het EG-Verdrag is uitdrukkelijk bepaald dat het de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet laat.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0842/00

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(21 maart 2000)

Betreft: Ramp met de Erika en milieuaansprakelijkheid

In het parlementaire debat op 2 maart 2000 over de mondelinge vraag betreffende de schipbreuk met de Erika vroeg ik Commissaris Fischler:

1. hoe hij de kansen inschatte om schadevergoeding te krijgen van de eigenaars van zowel het schip als de lading, waarom het Parlement al eerder had gevraagd,

2. of dit soort maritieme ongevallen zou worden meegenomen in de voorstellen van de Commissie voor een richtlijn inzake milieuaansprakelijkheid, opdat het beginsel de vervuiler betaalt in de toekomst resoluut kan worden toegepast.

De Commissaris heeft geen van deze vragen beantwoord.

Kan de Commissie dat nu doen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(11 mei 2000)

1. Schadevergoeding voor slachtoffers van de ramp met de Erika wordt geregeld door twee internationale verdragen: het internationaal verdrag inzake de wettelijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door olie van 1969, zoals gewijzigd in 1992, en het internationaal verdrag ter oprichting van een internationaal fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1971, zoals gewijzigd in 1992. Deze verdragen waarborgen dat slachtoffers schadevergoeding kunnen krijgen zonder dat

zij een fout of nalatigheid van de scheepseigenaar hoeven te bewijzen en zonder rekening te hoeven houden met de solvabiliteit van de eigenaar (gezien de verplichte verzekering voor eigenaars van tankers). Er zal dus schadevergoeding beschikbaar zijn, die weliswaar tot bepaalde maximumbedragen is beperkt. Voor de scheepseigenaar is de maximale schadevergoeding in dit geval beperkt tot circa 13 miljoen, wegens de betrekkelijk geringe tonnenmaat van de Erika. Verdere schadevergoeding wordt verstrekt uit het fonds, dat gezamenlijk wordt gefinancierd door de afnemers van de olie, en bedraagt in totaal maximaal 185 miljoen. Indien de schadevergoedingseisen dat bedrag overschrijden, worden alle claims naar verhouding verminderd. Het is nog niet bekend of dat bij de Erika het geval zal zijn. De kans op volledige schadevergoeding van de Erika-slachtoffers wordt aanzienlijk verhoogd door de toezegging van Total-Fina en de Franse regering om af te zien van vergoeding van hun kosten tot alle andere eisers zijn betaald.

2. Het witboek betreffende milieuaansprakelijkheid(1) verwijst in punt 4.8 naar bestaande internationale aansprakelijkheidsregelingen. In het algemeen wordt opgemerkt dat de relatie tussen de communautaire aansprakelijkheidsregeling en internationale aansprakelijkheidsverdragen verder moet worden verduidelijkt. In verband met verontreiniging door olie wordt verwezen naar een op 21 maart 2000 aangenomen mededeling van de Commissie betreffende de veiligheid van olietankers(2), waarin een aantal mogelijke maatregelen wordt onderzocht om de voor verontreiniging door olie bestaande aansprakelijkheids- en schadevergoedingsregeling te verbeteren. In de loop van dit jaar zal een nieuwe mededeling met nadere voorstellen ter zake worden ingediend.

(1) COM(2000) 66 def.

(2) COM(2000) 142 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0697/00

van Hubert Pirker (PPE-DE) aan de Commissie

(17 maart 2000)

Betreft: Resolutie van het Europees Parlement d.d. 15 april 1999 over het verslag van de Commissie betreffende de vooruitgang van de Republiek Slovenië op de weg naar toetreding (1998)

In haar Verklaring en aanbeveling (van 18.3.1999) heeft de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Slovenië de Sloveense regering verzocht, vigerende wetten en decreten uit de jaren 1945 en 1946 in te trekken, voor zover deze betrekking hebben op de verdrijving van bepaalde bevolkingsgroepen in het voormalig Joegoslavië.

Kan de Commissie meedelen of zij met de regering van de Republiek Slovenië van gedachten heeft gewisseld over deze wetten en decreten en op welke wijze zij, in het kader van de toetredingsonderhandelingen, rekening denkt te houden met deze eis van het Europees Parlement?

Gecombineerd Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0697/00 en E-0698/00

(2 mei 2000)

In het advies van de Commissie inzake het verzoek van Slovenië om het lidmaatschap van de Unie van juni 1997 heeft de Commissie geoordeeld dat Slovenië voldoet aan de politieke criteria die in Kopenhagen zijn vastgesteld en dat Slovenië de stabiliteit van zijn instellingen heeft bereikt waarmee de democratie, de rechtsstaat, de mensenrechten en de eerbiediging en bescherming van minderheden worden gegarandeerd.

Slovenië heeft het op zich genomen te voldoen aan de criteria met betrekking tot de rechtsstaat en het naleven van de beginselen van de mensenrechten. De zgn. AVNOJ-besluiten werden evenwel genomen en ten uitvoer gelegd voordat de Gemeenschappen werden opgericht; het zijn overblijfselen van de wetgeving van de voormalige Socialistische Republiek Joegoslavië. Het proces van teruggave van eigendommen wordt nog voortgezet.

De Commissie is zich bewust van het feit dat dit proces van teruggave van eigendommen in Slovenië zeer traag verloopt. Zij volgt dit proces in het geheel van haar bilaterale betrekkingen met Slovenië. Zij kan hierin evenwel niet rechtstreeks tussenbeide komen: in artikel 295 (ex artikel 222) van het EG-Verdrag is uitdrukkelijk bepaald dat het de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet laat.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1764/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Raad

(5 juni 2000)

Betreft: Persvrijheid in Rusland

Is de Raad van mening dat de inval van de FSB (de voormalige KGB) in de kantoren van de onafhankelijke MediaMost Press Group een aanwijzing is dat er tien jaar na de val van de Berlijnse muur en negen jaar na het afschaffen van het communisme in Rusland een nieuw klimaat aan het ontstaan is?

Maakt de Raad zich zorgen over deze aanval op de persvrijheid tegen MediaMost en haar tv-station NTV waarvan de president-directeur Vladimir Goussinsky een belangrijke voorman van de Joodse gemeenschap in Rusland is?

Kan de Raad de Russische President Vladimir Putin vragen om in te staan voor vrijheid van meningsuiting en tegen dergelijke praktijken te protesteren die onaanvaardbaar zijn in een land dat de wet respecteert, lid is van de Raad van Europa en ooit lid hoopt te worden van de Europese Unie?

Antwoord

(26 september 2000)

De Raad heeft met bezorgdheid nota genomen van de huiszoeking door de FSB in de kantoren van de MediaMost Press Group. Hij heeft tegenover de Russische autoriteiten, met name tijdens de Top EU-Rusland op 29 mei, herhaaldelijk benadrukt dat vrijheid en onafhankelijkheid van de media een wezenlijk bestanddeel van elke democratische, vrije en open samenleving vormen. Eerbiediging van fundamentele democratische beginselen vormt een hoeksteen van het partnerschap tussen de EU en Rusland en een essentieel element van de PSO.

Steun voor consolidering van de Russische openbare instellingen, vooral de uitvoerende, wetgevende en rechterlijke organen, in overeenstemming met democratische beginselen is een van de voornaamste doelstellingen van de gemeenschappelijke strategie van de EU inzake Rusland. De Raad zal de democratische hervormingen in Rusland blijven steunen en de ontwikkelingen op dit gebied op de voet blijven volgen, met bijzondere aandacht voor de vrijheid van de media.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2052/00

van Jeffrey Titford (EDD) aan de Raad

(27 juni 2000)

Betreft: Verbod op politieke partijen

Mijn aandacht is gevestigd op het ontwerp voor een Europees handvest van de grondrechten. In artikel 17, getiteld Vrijheid van vergadering en vereniging, gaat het om het recht op vrijheid van vreedzame vergadering en op vrijheid van vereniging, met inbegrip van het recht met anderen vakverenigingen of politieke partijen op te richten en zich daarbij aan te sluiten.

Mijn partij steunt dit artikel onverkort, omdat zij van mening is dat er in elke samenleving de sterkst mogelijke waarborgen moeten bestaan voor het recht op vreedzame vergadering, het recht om vakverenigingen op te richten en zich daarbij aan te sluiten, en het recht om politieke partijen op te richten.

Niettemin heeft het Europees Parlement onlangs, met het oog op behandeling op de Intergouvernementele Conferentie later dit jaar, voorstellen goedgekeurd voor de invoering van de bevoegdheid om politieke partijen, zoals de Freiheitliche Partei van Jörg Haider in Oostenrijk, te verbieden. Graag zou ik vernemen hoe de Europese Unie een verbod op welke politieke partij dan ook in overweging kan nemen, als dit een fundamentele inbreuk zou betekenen op het voorgestelde artikel 17 van het ontwerphandvest?

Zal de Raad van ministers nu afzien van elk voorstel om politieke partijen in de Europese Unie te verbieden?

Antwoord

(10 oktober 2000)

De door de Geachte Afgevaardigde gestelde vraag is nooit in de Raad besproken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2070/00

van Roger Helmer (PPE-DE) aan de Commissie

(27 juni 2000)

Betreft: Textiel en kant in de EU en Turkije

Investeert de Europese Unie op aanzienlijke schaal in de Turkse textielsector en, zo ja, gaat dit ten koste van de textielindustrie in de lidstaten? Voorziet de EU een verdere stijging van de bedragen die worden uitgetrokken voor investeringen in de Turkse textielindustrie?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commission

(19 september 2000)

Er worden geen communautaire begrotingsmiddelen in de Turkse textielindustrie geïnvesteerd.

Er vindt momenteel overleg tussen de Raad en het Parlement plaats over een voorstel voor een verordening van de Raad over de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de economische en sociale ontwikkeling van Turkije(1). Op 14 juni 2000 heeft de Raad een gemeenschappelijk standpunt vastgesteld. De ontwerp-verordening heeft onder meer betrekking op hulp voor de modernisering van de Turkse industrie.

Voor informatie over specifieke acties ten behoeve van de Turkse textielindustrie wordt het geachte parlementslid verwezen naar het antwoord op schriftelijke vraag E-1921/00 van de heer Clegg(2).

(1) PB C 408 van 29.12.1998.

(2) PB C 72 E van 6.3.2001, blz. 149.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0927/00

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(25 maart 2000)

Betreft: Verkoop van druivensappen (DG Mededinging)

Er bestaat momenteel op communautair vlak geen enkele wettelijke norm voor het toegelaten percentage natuurlijke glycerine in druivensappen.

De enige voorgeschreven limiet betreft de aanwezigheid van alcohol in het eindproduct (Verordening (EG) nr. 822/87(1)).

GFL (Gesellschaft für Lebensmittelforschung mbH), een Duits particulier instituut uit Berlijn, maakte echter onlangs bekend dat het glycerinegehalte in de Italiaanse druivensappen de toegelaten limiet overschrijdt.

Dit bericht van het Duitse instituut is de facto een niet-tarifaire belemmering van het vrije verkeer in de EU, hetgeen apert indruist tegen de beginselen van de interne markt.

Kan de Commissie mij meedelen of zij voornemens is onmiddellijk in te grijpen om te vermijden dat de verkoop van Italiaanse druivensappen op de Duitse markt wordt belemmerd?

(1) PB L 84 van 27.3.1987, blz. 1.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(10 mei 2000)

De voorwaarden voor de productie en de afzet van vruchtensap en bepaalde soortgelijke producten zijn vastgesteld bij Richtlijn 93/77/EEG van 21 september 1993(1). In artikel 1 daarvan worden vruchtensap en vrucht gedefinieerd. Bij de verordening is niet voorzien in een toegestaan maximumgehalte aan glycerine voor druivensap. Toevoeging van glycerine aan vruchtensap is niet toegestaan.

De opmerkingen van het Duitse particuliere instituut hebben geen officiële, noch bindende waarde wat betreft het al dan niet in overeenstemming zijn van druivensap met de communautaire voorschriften voor de afzet daarvan.

De Duitse autoriteiten hebben de Commissie geen bijzondere maatregelen gemeld met het oog op een beperking van of een verbod op de afzet van Italiaans druivensap op de Duitse markt. De Commissie heeft hen dus om nadere inlichtingen over de gemelde feiten verzocht en zal zo nodig het dossier behandelen in het kader van de procedure van artikel 226 EG.

(1) PB L 244 van 30.9.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1141/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 april 2000)

Betreft: Witboek inzake Voedselveiligheid en de Europese Voedselautoriteit

In januari 2000 verscheen het Witboek inzake voedselveiligheid (COM(1999) 719). Hoofdstuk 4 behandelt de oprichting van een Europese Voedselautoriteit (EVA). Hoofdstuk 5 gaat in op de wetgeving inzake voedselveiligheid.

Er komen voorstellen die een algemeen kader scheppen op gebieden waar geen specifieke geharmoniseerde regels van toepassing zijn (hier geldt vooralsnog wederzijdse erkenning).

Zal de Commissie nieuwe horizontale wetgeving voorstellen? Zo neen, volstaat de bestaande wetgeving voor wederzijdse erkenning van producten, ondanks de intensieve en tijdrovende procedures?

Gecombineerd Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1122/00, E-1127/00, E-1128/00, E-1140/00, E-1141/00, E-1142/00, E-1143/00, E-1144/00, E-1145/00, E-1146/00, E-1147/00, E-1148/00, E-1150/00, E-1151/00, E-1152/00, E-1153/00, E-1155/00, E-1156/00, E-1157/00, E-1158/00, E-1160/00, E-1161/00 en E-1162/00

(9 juni 2000)

De door de geachte afgevaardigde aan de orde gestelde punten worden momenteel bestudeerd teneinde voorstellen voor wetgeving in te dienen volgens het in het Witboek over voedselveiligheid vastgestelde tijdschema.

Het zou in dit stadium misplaatst zijn om op de bijzonderheden van elk voorstel vooruit te lopen.