SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0292/02

van Charles Tannock (PPE-DE)en Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(11 februari 2002)

Betreft: Europese groepsvrijstelling voor de detailhandel in auto's

Is er volgens de Commissie enige reden om de groepsvrijstelling voor de detailhandel in motorvoertuigen te handhaven na de vervaldatum in september dit jaar, of is zij van mening dat de opheffing van de groepsvrijstelling de fabrikanten van motorvoertuigen er op enigerlei wijze van zou weerhouden een professionele klantenservice aan te bieden?

Geeft de Commissie toe dat fabrikanten van motorvoertuigen het huidige selectief en exclusief distributiesysteem gebruikt hebben om de prijzen te manipuleren, ten nadele van de klanten in de verschillende lidstaten, en zo ja, zal zij dit probleem aanpakken door te garanderen dat klanten uit een bepaald land zonder onnodige vertragingen en zonder discriminatie auto's kunnen kopen in een ander land en door het voor de handelaren makkelijker te maken om meerdere franchises te nemen en in het buitenland te verkopen, zodat de consumenten in alle lidstaten kunnen profiteren van echte concurrentie binnen de interne markt?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(25 maart 2002)

Het zal de geachte parlementsleden ondertussen niet ontgaan zijn dat de Commissie op 5 februari 2002 een ontwerp goedkeurde voor een sectorspecifieke groepsvrijstellingsverordening voor de motorvoertuigenindustrie(1).

De nieuwe ontwerp-verordening werd onlangs naar het Parlement gezonden en zou in de plaats moeten komen van Verordening (EG) nr. 1475/95 van de Commissie van 28 juni 1995 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen(2), wanneer deze verordening in september 2002 afloopt.

Distributieovereenkomsten zoals die in de motorvoertuigenindustrie gebruikt worden, maken deel uit van een ruimere groep overeenkomsten die bekend staan als verticale overeenkomsten. In de meeste andere economische sectoren waarvoor er geen sectorspecifieke groepsvrijstelling bestaat, vallen dit soort overeenkomsten onder een algemene groepsvrijstelling Verordening (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen(3) mits bepaalde voorwaarden worden nageleefd en de overeenkomsten geen hard core, sterk beperkende bepalingen bevatten.

Toen de Commissie haar onderzoek aanvatte, was een van de eerste vragen waarmee ze geconfronteerd werd, de vraag of men Verordening (EG) nr. 1475/95 gewoon moest laten aflopen, zodat de algemene verordening automatisch van toepassing zou worden op de motorvoertuigenindustrie. Die mogelijkheid werd verworpen, omdat Verordening (EG) nr. 2790/1999 onvoldoende garanties bood voor het verhelpen van concurrentieproblemen die vastgesteld waren in het evaluatieverslag van de Commissie uit 2000 en met name omdat automobielproducenten de mogelijkheid zouden krijgen

om grofweg hetzelfde soort selectieve en exclusieve distributienetwerken te gebruiken die in het verleden zoveel problemen creëerden. Bovendien bevat de algemene groepsvrijstelling in tegenstelling tot Verordening (EG) nr. 1475/95 geen beschikbaarheids-clausule die automobielproducenten verplicht om aan dealers op het Europese vasteland voertuigen met rechtse besturing te leveren die bestemd zijn voor verkoop aan klanten in het Verenigd Koninkrijk en in Ierland. De geachte parlementsleden kunnen ongetwijfeld instemmen met het oordeel van de Commissie dat een dergelijke clausule een cruciaal onderdeel vormt van de interne markt.

Verordening (EG) nr. 2790/1999 zou producenten, of eerder hun dealers, misschien niet belet hebben after-salesservice van goede kwaliteit aan te bieden, maar de Commissie was toch van oordeel dat, bij gebreke van striktere maatregelen, concurrentie tussen dealers en onafhankelijke reparateurs uitgehold zou worden ten koste van de consumenten. De algemene verordening bevat met name geen bepalingen die onafhankelijke reparateurs toegang garandeert tot technische informatie, zij biedt onvoldoende ruimte voor concurrentie op het gebied van de verkoop van reserveonderdelen en zou producenten in staat stellen dealers te beletten het onderhoud van voertuigen uit te besteden aan andere erkende reparateurs.

Een van de conclusies in het evaluatieverslag van de Commissie over Verordening (EG) nr. 1475/95 was dat in de motorvoertuigenindustrie de interne markt niet functioneerde zoals eigenlijk zou horen. Om de interne markt doeltreffender te maken, bevat de nieuwe ontwerp-verordening naast een verbod op de combinatie van selectieve- en exclusieve-distributieovereenkomsten ook een aantal maatregelen die het voor consumenten gemakkelijker moet maken om auto's in andere lidstaten te kopen. Ook zal het voor detailhandelaren gemakkelijker worden om voertuigen in het buitenland te verkopen, en zullen ze zelfs verkooppunten kunnen openen in andere regio's van de Unie. De nieuwe ontwerp-verordening verbiedt producenten ook talrijke beperkingen op te leggen die in het verleden gebruikt werden om dealers te beletten voertuigen van andere merken te verkopen. Tijdens de raadplegingsprocedure met het oog op de definitieve goedkeuring van de nieuwe verordening zal de Commissie bezien of het passend is om een soort maatregel op te nemen waardoor het voor dealers gemakkelijker wordt om hun dealership te verkopen aan een andere erkende dealer uit hetzelfde netwerk. De Commissie denkt, alles samengenomen, dat de voorgestelde maatregelen het voor dealers gemakkelijker zullen maken om de grenzen te overbruggen, en zodoende de interne markt nog verder te versterken in het belang van alle consumenten in Europa.

(1) Zie in dit verband het persbericht op de website van de Commissie: http://europa.eu.int/comm/competition/car_sector/distribution/

reform_proposal.

(2) PB L 145 van 29.6.1995.

(3) PB L 336 van 29.12.1999.