ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2711/99

van Francesco Turchi (UEN) aan de Commissie

(11 januari 2000)

Betreft: Geluidshinder

Alle personen die in de buurt van geluidsbronnen wonen, lopen gezondheidsrisico's. De effecten kunnen variëren al naar gelang de fysieke kenmerken van het geluid, de tijdslengte en de wijze van totstandkoming van het geluid, en kunnen ingedeeld worden in schadelijke effecten, storende effecten en hinderlijke effecten. De blootstelling aan lawaai kan ernstige gevolgen voor het gehoor veroorzaken, maar ook verwarring, moeite met het spreken, vermindering van het geheugen, moeheid, hoofdpijn, algemeen onwelzijn, irritatie en onrust. Lawaai veroorzaakt slaapproblemen of -stoornissen.

Kan de Commissie mededelen wat er in Europa is en wordt gedaan voor de bescherming van onze gezondheid en welke maatregelen er ter verlaging van de geluidsniveaus zijn getroffen om de situatie te verbeteren?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(3 februari 2000)

De effecten van lawaai op de gezondheid, zoals vermindering van het geheugen, vermoeidheid en prikkelbaarheid, worden in de medische literatuur uitvoerig beschreven. Ze zijn al lang een volksgezondheidsprobleem. De vermindering van lawaai in de omgeving, de woning of op het werk is een zaak van lange adem. Er bestaan verschillende Europese wetgevingsteksten inzake geluidshinder, die maximaal toegestane geluidsniveaus vaststellen. De belangrijkste zijn Richtlijn 86/594/EEG van de Raad van 1 december 1986 betreffende het door huishoudelijke apparaten voortgebrachte luchtgeluid(1) en Richtlijn 86/188/EEG van de Raad van 12 mei 1986 betreffende de bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan lawaai op het werk(2). Deze laatste richtlijn zal binnenkort worden herzien in het kader van het herzieningsproces van de richtlijn betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot de blootstelling van werknemers aan de risico's van fysische agentia(3). Deze richtlijn is inmiddels opgesplitst en alleen het onderdeel trillingen wordt op dit moment in de Raad behandeld.

Wat de blootstelling van het publiek betreft, heeft de Commissie op 4 november 1996 een Groenboek gepubliceerd getiteld Een toekomstig beleid inzake de bestrijding van geluidshinder(4). Bovendien werkt de Commissie aan de verlaging van de geluidsniveaus van vliegtuigen door middel van het aanbrengen van geluiddempers, en subsidieert ze via het communautair actieprogramma Met de milieuverontreiniging samenhangende ziekten(5) onderzoek naar en de preventie van lawaai.

Deze elementen maken een geleidelijke verlaging mogelijk van het geluidsniveau waaraan de bevolking wordt blootgesteld en daarmee een verbetering van het gezondheidsniveau van de bevolking, overeenkomstig de uit hoofde van artikel 152 (ex artikel 129) van het EG-Verdrag aan de Commissie toegekende bevoegdheden.

(1) PB L 344 van 6.12.1986.

(2) PB L 137 van 24.5.1986.

(3) COM(94) 284 def.

(4) COM(96) 540 def.

(5) PB C 219 van 30.7.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2700/99

van Alexander de Roo (Verts/ALE), Torben Lund (PSE) en Cristina García-Orcoyen Tormo (PPE-DE) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: Herziening van richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval

Artikel 6, lid 3, sub b) van richtlijn 94/62/EG(1), die in 1994 na langdurige onderhandelingen is aangenomen, luidt:

Uiterlijk zes maanden vóór het einde van de in lid 1, onder a), bedoelde eerste fase van vijf jaar stelt de Raad, op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid taakstellingen (EN: targets) vast voor de tweede fase van vijf jaar, bedoeld in lid 1, onder c). Deze procedure zal daarna om de vijf jaar worden herhaald.

Artikel 6, lid 1, sub c) luidt:

Uiterlijk tien jaar na de uiterste datum voor de omzetting van deze richtlijn wordt een percentage van het verpakkingsafval teruggewonnen en gerecycleerd dat nader door de Raad zal worden bepaald volgens lid 3, onder b), met het doel de in de punten a) en b) genoemde streefcijfers (EN: targets) aanzienlijk te verhogen.

Wanneer zal de Commissie, gezien deze duidelijke, in een wetstekst vastgelegde toezegging van de Raad en het EP om de streefcijfers aanzienlijk te verhogen in een voorstel dat eind 1999 of begin 2000 gepubliceerd zou moeten worden, haar voorstel voor een herziening van de richtlijn voorleggen aan het EP en de Raad?

Zal de Commissie, meer in het bijzonder wat betreft de streefcijfers, hierin een gemeenschappelijke doelstelling voor recycling en hergebruik opnemen?

(1) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 maart 2000)

De verplichting om de streefcijfers inzake terugwinning en recycling grondig te herzien, is opgenomen in artikel 6, lid 3, onder b), en artikel 6, lid 1, onder c), van Richtlijn 94/62/EG van het Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval. Het compromis dat na lange discussies door het Parlement en de Raad werd bereikt, bestond uit een eerste reeks becijferde doelstellingen voor terugwinning en recycling, die tegen midden 2001 moeten worden gerealiseerd, en een verbintenis van de communautaire wetgever om de streefcijfers aanzienlijk te verhogen in een tweede fase die loopt tot midden 2006.

Bij de verpakkingsketen zijn heel wat mensen en organisaties betrokken, zoals het bedrijfsleven, de consumenten, de milieuorganisaties en de autoriteiten. Zij hebben een hele reeks uiteenlopende belangen. Daardoor is het nodig een kader voor dialoog op te zetten teneinde tot een evenwichtige benadering te komen. Dankzij dit proces kan de Commissie de situatie correct inschatten en mogelijke oplossingen uitwerken om de richtlijn effectiever te maken. Verscheidene opties zijn aan de betrokken partijen en de lidstaten voorgelegd en met hen besproken, maar de uiteindelijk door de Commissie voor te stellen maatregelen worden nog intern bestudeerd.

Het herzieningsproces neemt meer tijd in beslag dan aanvankelijk werd verwacht. De Commissie neemt zich evenwel voor een formeel voorstel voor de herziening van de richtlijn bij de Raad en het Parlement in te dienen zodat zij de maatregelen tijdig kunnen goedkeuren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2778/99

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Verlies van bestaande arbeidsplaatsen in een gesubsidieerd bedrijf, een investering van het deegwarenbedrijf MISKO N.V.

De onderneming MISKO deegwarenbedrijf NV, een dochter van de Italiaanse onderneming Barilla heeft door middel van de Griekse wet nr. 1892/90 voor de ontwikkeling van de economie steun ontvangen voor het opstarten van een nieuw productiebedrijf in Thebe en daaraan was de verplichting verbonden om de bestaande 275 vaste arbeidsplaatsen te behouden. Nog voor de bouw van de nieuwe fabriek was afgerond, is de onderneming overgegaan tot sluiting van het deegwarenbedrijf in Patras, en daarbij werd het bestaande personeel gedwongen hetzij ontslag te nemen, hetzij een overplaatsing naar andere eenheden van het bedrijf te aanvaarden, zonder dat de werknemers die hun overplaatsing hadden aanvaard, uitsluitsel kregen over de precieze plaats en het tijdstip waarop ze weer aan de slag konden, de aard van hun werk, het loon dat ze zouden krijgen, en de kosten van hun overplaatsing. Ze kregen evenmin te weten waar ze zouden worden tewerkgesteld in de periode tussen de stopzetting van de fabriek in Patras (10.9.1999) en de opstarting van de nieuwe fabriek in Thebe.

Het besluit van de onderneming om de fabriek in Patras te sluiten betekent een schending van de toezegging om de bestaande arbeidsplaatsen te behouden en het is genomen zonder voorafgaand overleg met de werknemers, zoals dat expliciet wordt voorgeschreven door Richtlijn 94/45(1).

Kan de Commissie in het licht hiervan antwoorden op de volgende vragen:

1. Zal er controle worden uitgeoefend op de subsidiëring van het nieuwe productiebedrijf van de onderneming, in die zin dat zal worden nagegaan of de voorwaarde inzake het behoud van de bestaande arbeidsplaatsen is nageleefd?

2. Zal worden nagegaan of de bepalingen van Richtlijn 94/45 zijn nageleefd met betrekking tot de plicht tot informatie, overleg en onderhandelingen met de werknemers en de participatie van de bond van de werknemers van MISKO in de Europese Werknemersraad van de onderneming Barilla, de moederonderneming van MISKO?

(1) PB L 254 van 30.9.1994, blz. 64.

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2778/99 en E-2779/99

(1 maart 2000)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2617/99

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: Milieueffecten van toename van het Britse schapenbestand

Hoe beoordeelt de Commissie de toename van het Britse schapenbestand en de gevolgen daarvan voor habitats en soortenverscheidenheid sinds de toetreding van het Verenigd Koninkrijk tot de voormalige Europese Economische Gemeenschap, waardoor dit land onderworpen werd aan het gemeenschappelijk landbouwbeleid?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 februari 2000)

Het aantal schapen in het Verenigd Koninkrijk bleef in de eerste jaren na de toetreding tot de Gemeenschap in 1973 redelijk stabiel, maar na de inwerkingtreding van de regeling voor schapenvlees in de jaren tachtig is dit aantal gestaag gestegen. Door de betere toegang tot de Franse markt zijn ook de exportmogelijkheden in deze periode sterk toegenomen. Tussen 1980 en 1993 is het aantal schapen in het Verenigd Koninkrijk met 40 % gestegen. Door de hervorming van de regeling voor schapenvlees en de invoering van individuele beperkingen voor producenten in 1993 is het aantal schapen gestabiliseerd, maar in 1997 en 1998 is het opnieuw gestegen ten gevolge van de BSE (boviene spongiforme encefalopathie)-crisis en de daaruit voortvloeiende stijgende vraag naar schapenvlees. Verwacht wordt dat het aantal schapen in 1999 en 2000 zal dalen.

Artikel 5, onder d), van Verordening (EEG) nr. 3013/89 van de Raad van 25 september 1989 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector schapen- en geitenvlees(1) voorziet in een mechanisme dat het Verenigd Koninkrijk de mogelijkheid biedt de betaling van rechtstreekse steun te koppelen aan milieuvriendelijke schapenhouderij.

De Britse autoriteiten hebben meegedeeld dat zij gebruik hebben gemaakt van deze bepaling om overbegrazing te voorkomen. Tijdens de recente hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid is deze bepaling aangescherpt in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1259/1999.

De Gemeenschapswetgeving betreffende natuurbehoud(2) biedt eveneens een passend kader om ervoor te zorgen dat de schapendichtheid geen milieuschade veroorzaakt in ecologisch waardevolle gebieden die deel uitmaken van het Natura 2000-netwerk van speciale beschermingszones.

(1) PB L 296 van 14.10.1989.

(2) Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103 van 25.4.1979) en Richtlijn 92/43/EEG van de Raad inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206 van 22.7.1992).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2830/99

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Jaarlijks verslag over de toepassing van het subsidiariteitsprincipe

Kan de Europese Commissie, als toeziende instantie voor de verdragen, een volledige lijst van EUmaatregelen voorleggen die geschrapt of ingetrokken zijn naar aanleiding van haar jaarlijks verslag over de toepassing van het subsidiariteitsprincipe? Kan de Commissie uitleggen hoe ze de toepassing van het subsidiariteitsprincipe bij haar werkzaamheden nog verder denkt te verbeteren?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(22 februari 2000)

Zoals uit het jaarlijks verslag van de Europese Commissie De wetgeving verbeteren(1) blijkt, trekt de Commissie ieder jaar de voorstellen in die zijn verouderd, waaronder ook die welke op grond van het subsidiariteitsbeginsel niet meer relevant zijn (in 1999 heeft zij 90 voorstellen ingetrokken). Grotendeels op basis van het evenredigheidsbeginsel stelt zij ook de vereenvoudiging van een aantal bestaande communautaire regelingen voor. Sinds de Europese Raad van Edinburgh in 1992 heeft de Commissie zo'n 60 vereenvoudigingsvoorstellen gedaan, waarvan 30 door de wetgever zijn aangenomen.

De Commissie streeft ook naar een betere toepassing van het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel door een strenge toepassing van het relevante protocol bij het EG-Verdrag, met name door alleen maatregelen voor te stellen als deze noodzakelijk of efficiënter dan een actie van de lidstaten zijn, door gebruik te maken van alternatieve, niet-wetgevende oplossingen en ruimte te laten voor zelfregulering, bijvoorbeeld in zaken betreffende het sociale protocol, door maatregelen voor te stellen die een zo groot mogelijke beslissingsruimte op nationaal niveau laten, door haar systeem voor het beoordelen van de gevolgen van voorstellen te herzien, door de kosten-batenanalyse van haar initiatieven te versterken en door de voorafgaande raadpleging van belanghebbenden te verbeteren.

(1) De wetgeving verbeteren 1996 CSF(96) 7, De wetgeving verbeteren 1997 COM(97) 626 def. en De wetgeving verbeteren 1998, COM(98) 715 def. en COM(1999) 526 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2054/99

van Gérard Caudron (PSE) aan de Commissie

(3 november 1999)

Betreft: Stopzetting Europese subsidie voor schoolmelk

Het besluit van de Commissie om de EG-subsidie voor de schoolmelk eerst te verlagen en vervolgens af te schaffen, houdt alle gemoederen bezig.

Volgens specialisten op het gebied van kindervoeding, vormt melk een essentieel voedingsmiddel voor kinderen in de groei. Daarnaast is het dankzij het verstrekken van schoolmelk mogelijk bepaalde bevolkingscategorieën te bereiken die zich niet evenwichtig voeden.

Dit plan is zowel vanuit het oogpunt van de landbouw als van de volksgezondheid zorgwekkend:

De Raad van ministers van Landbouw van 14 en 15 juni 1999 was van mening dat de consumptie van melk, gezien de hoge voedingswaarde ervan, van groot belang is, met name voor kinderen en jongeren. Waarom neemt de Commissie een besluit dat tegen de mening van de Raad indruist?

Hoe kan de Commissie, nu de volksgezondheid door het Verdrag van Amsterdam tot horizontaal communautair beleid is verheven, het risico lopen de gezondheid van Europese schoolkinderen die van het schoolmelkprogramma profiteren, op het spel te zetten?

Kan de Commissie deze geruchten ontzenuwen en de Europese burger geruststellen?

Gecombineerd Aanvullend Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2029/99 en E-2054/99

(11 januari 2000)

In haar begrotingsvoorstellen voor 2000 had de Commissie inderdaad een verlaging voorgesteld van de kredieten bestemd voor de steunregeling voor schoolmelk. Daarbij was ervan uitgegaan dat de steunregeling al in het jaar 2000 zou worden opgeheven, gelet op de conclusies van een evaluatieverslag waarin de intrekking van de regeling werd aanbevolen.

Dit begrotingsvoorstel heeft aanleiding gegeven tot een diepgaande discussie over de toekomst van de regeling, zoals onder meer blijkt uit de conclusies van de Landbouwraad van 14 en15 juni 1999, waarnaar de geachte afgevaardigde verwijst. In het licht van de tijdens deze besprekingen aangevoerde argumenten heeft de Commissie het dossier opnieuw onderzocht en stelt zij nu voor de schoolmelkregeling voort te zetten, mits de lidstaten een gedeelte van de betrokken uitgaven op zich nemen.

Deze nieuwe aanpak is in de eerste plaats gebaseerd op de budgettaire beperkingen die voor de landbouwuitgaven gelden en die de Commissie ertoe verplichten voorrang te geven aan marktondersteunende maatregelen die minder duur zijn dan de schoolmelkregeling. Bovendien wenst de Commissie erop te wijzen dat medefinanciering door de lidstaten de kosteneffectiviteit van de maatregel ten goede kan komen. Financiering in het kader van het beleid inzake volksgezondheid, zoals de geachte afgevaardigde suggereert, lijkt een interessante mogelijkheid, waarover in de toekomst zeker moet worden nagedacht. De Commissie is dan ook van mening dat doelstellingen die buiten het landbouwkader vallen, het best kunnen worden bereikt via medefinanciering door de lidstaten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2669/99

van Benedetto Della Vedova (TDI) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: Overheidssteun aan Philipp Holzmann AG

Naar verluidt is de Duitse regering voornemens een reeks maatregelen uit te vaardigen met het oog op de herstructurering van het bouwconcern Philipp Holzmann AG.

In de onlangs gepubliceerde mededeling van de Commissie over de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op overheidssteun in de vorm van garanties wordt verduidelijkt op grond van welke elementen kan worden bepaald of garanties onder het begrip overheidssteun vallen en in hoeverre zij te rijmen vallen met artikel 87 van het EG-Verdrag.

De aangekondigde maatregelen, die bestaan in een subsidie van 150 miljoen DM en garanties voor nog eens 100 miljoen DM, zijn een vorm van overheidssteun (namelijk reddings- en herstructureringssteun als omschreven in de in PB C 368 van 23.12.1994 gepubliceerde communautaire richtsnoeren) waarop de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag van toepassing zijn.

Meent de Commissie niet dat deze maatregelen van de Duitse regering tot ernstige verstoring van de concurrentie binnen de Gemeenschap leiden en derhalve in strijd zijn met de voorschriften van de artikelen 87 en 88 EG inzake overheidssteun?

Is de Commissie, mede in het licht van de verklaringen van de Commissaris voor het mededingingsbeleid en van de Gouverneur van de Europese Centrale Bank over de link tussen voorgenomen of feitelijke overheidsinmenging in de markten en de zwakke euro, voornemens initiatieven te nemen om het aantal gevallen waarin kan worden afgeweken van het in artikel 87 EG bedoelde verbod op overheidssteun, te beperken? Acht zij het niet dienstig initiatieven te nemen om de bovengenoemde Communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden, die veel te algemeen en te permissief zijn, restrictiever te maken of zelfs af te schaffen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(9 februari 2000)

De vraag of de maatregelen van de Duitse regering tot ernstige verstoring van de concurrentie leiden, moet worden beoordeeld op basis van een gedetailleerde analyse waarbij rekening moet worden gehouden met de Richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden(1). Deze richtsnoeren, die op 9 oktober 1999 in werking traden, wijzigen de voorgaande richtsnoeren van 1994 en bevatten striktere criteria voor, bijvoorbeeld, het voorkomen van ontoelaatbare verstoringen van de concurrentie en het eenmaligheidsbeginsel.

Na een voorlopig onderzoek van de aanmelding is de Commissie tot de conclusie gekomen dat de steun aanleiding geeft tot twijfel omtrent de verenigbaarheid ervan met de gemeenschappelijke markt. Daarom heeft de Commissie op 18 januari 2000 de procedure ingeleid teneinde de steunmaatregelen aan een diepgaand onderzoek te kunnen onderwerpen.

(1) PB C 288 van 9.10.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2837/99 van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie. Klimaatonderzoek in vorige programma's dat niet meer in het lopend programma staat.



Publicatieblad Nr. 280 E van 03/10/2000 blz. 0144 - 0144



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2837/99 van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie (18 januari 2000) Betreft: Klimaatonderzoek in vorige programma's dat niet meer in het lopend programma staat Zijn er onderzoeksterreinen die te maken hebben met het klimaat, die voorgekomen zijn in vroegere programma's maar niet meer in het lopend programma staan, en welke onderzoeksterreinen zijn dat? Gecombineerd Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2836/99 en E-2837/99 (10 februari 2000) Het onderzoek naar klimaatverandering vereist een aanpak op lange termijn omdat het een basisinzicht in het complexe aardsysteem, de evolutie en verandering daarvan, alsmede voorspelling, detectie en monitoring of documentatie op het gebied van veranderingen impliceert. Gelet op de niet-lineariteit van het aardsysteem en de politieke betekenis van het probleem is het wenselijk de communautaire steun voor onbepaalde tijd voort te zetten. Er dienen prioriteiten te worden vastgesteld, zoals het geval is voor de recente uitnodiging tot het indienen van voorstellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2844/99 van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie. EU-steun voor onderzoek op het gebied van klimaatverandering.



Publicatieblad Nr. 280 E van 03/10/2000 blz. 0145 - 0145



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2844/99 van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie (18 januari 2000) Betreft: EU-steun voor onderzoek op het gebied van klimaatverandering Is de Commissie nagegaan in hoeverre bij de EU-steun voor onderzoek op het gebied van klimaatverandering en de toekomstige gevolgen daarvan aandacht is besteed aan het uitgestrekte gebied van het Europese vasteland, waar de meeste EU-burgers leven? Gecombineerd Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2843/99 en E-2844/99 (14 februari 2000) Het onderzoekgebied klimaatschommelingen en plotselinge klimaatverandering omvat het verkrijgen van inzicht in klimaatveranderingen en de invloed daarvan op het Europese vasteland zowel in het verleden als in de toekomst. Belangrijke onderzoekstaken betreffen bijvoorbeeld de interacties tussen waterkringloop en geosfeer-biosfeer alsmede de invloed van de waterkringloop op de geosfeer-biosfeer.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2542/99

van Neil MacCormick (Verts/ALE) aan de Commissie

(4 januari 2000)

Betreft: Rijvaardigheidsvoorschriften voor mensen met diabetes mellitus

1. Uit welingelichte medische bron heb ik vernomen dat er geen bewijzen zijn dat bestuurders die aan diabetes mellitus lijden een abnormaal gevaar voor andere weggebruikers zijn. Beschikt de Commissie over andersluidend bewijsmateriaal waaruit blijkt dat dergelijke bestuurders wel een speciaal risico vormen? Zo ja, welk?

2. Krachtens de (gewijzigde) richtlijn 91/439/EEG(1) lopen van insuline afhankelijke diabetici het risico hun rijbewijs kwijt te raken en in bepaalde gevallen hun middelen van bestaan.

3. Meent de Commissie niet dat dit neerkomt op oneerlijke discriminatie van de groep bestuurders in kwestie?

4. Zal de Commissie derhalve maatregelen tot intrekking van deze richtlijn nemen?

(1) PB L 237 van 24.8.1991, blz. 1.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(1 februari 2000)

Het geachte Parlementlid wordt verwezen naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-495/98 van de heer Howitt(1).

De Commissie bevestigt dat er zich sindsdien geen ontwikkelingen ter zake hebben voorgedaan waardoor het door de Commissie in dat antwoord geformuleerde standpunt zou moeten worden gewijzigd.

(1) PB C 310 van 15.12.1998.