ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3007/02

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Raad

(23 oktober 2002)

Betreft: Zelfbeschikkingsrecht van West-Papoea

De Raad is ongetwijfeld op de hoogte van het feit dat de bevolking van West-Papoea sinds 1963 is overgeleverd aan de willekeur van het Indonesische leger, hetzelfde leger dat de bevolking van Oost-Timor ernstig heeft onderdrukt.

Heeft de Raad zich voorgenomen steun te verlenen aan de internationale campagne om de secretaris-generaal van de VN, Kofi Annan, op te roepen de door de VN gesteunde

Act of Free Choice te herzien, zodat de inwoners van West-Papoea de kans krijgen echt hun mening te geven over wie hun regering zou moeten zijn, in plaats van de schijnvertoning die in 1969 plaatsvond?

Indien de Raad zich niet iets dergelijks heeft voorgenomen, waarom heeft hij dit dan niet gedaan, en is de Raad alsnog van plan dit te doen?

Antwoord

(20 februari 2003)

1. De Raad heeft het belang van een sterk, democratisch, verenigd en welvarend Indonesië herhaaldelijk beklemtoond en de territoriale integriteit van dit land consequent en krachtig gesteund. Daarom heeft de EU er zich nooit toe verbonden de internationale campagne tot herziening van de status van West-Papoea te steunen.

2. De EU heeft echter wel bij verscheidene gelegenheden haar diepe bezorgdheid over de politieke, economische en mensenrechtensituatie in Papoea geuit tegenover de Indonesische autoriteiten. De EU heeft er bij de Indonesische regering op aangedrongen de talrijke problemen in deze provincie snel en afdoende aan te pakken, de bescherming van de mensenrechten en de inheemse cultuur van de Papoeabevolking te verbeteren, en de economische en sociale ontwikkeling van de provincie te bevorderen. De EU heeft met name beklemtoond dat de bijzondere autonomiewet voor Papoea volledig moet worden uitgevoerd en dat de schendingen van de mensenrechten, met inbegrip van de moord op de prominente Papoealeider Theys Eluay, moeten worden onderzocht, opdat degenen die deze schendingen hebben begaan, voor de rechter worden gebracht.

3. De EU-missiehoofden in Jakarta hebben Papoea in maart 2002 bezocht en met staatsambtenaren, NGO's en religieuze leiders en stamhoofden uitgebreide gesprekken gevoerd om de toestand te evalueren en het grote belang dat de EU aan de politieke en sociale ontwikkelingen in Papoea hecht te benadrukken. De EU zal nauw blijven toezien op de toekomstige ontwikkelingen in deze provincie en zal, indien nodig, de verschillende problemen opnieuw met de Indonesische regering bespreken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3462/02

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(6 december 2002)

Betreft: Economische integratie

Kan de Europese Commissie het aandeel van het BBP van elke lidstaat schatten dat tot stand komt door toedoen van ondernemingen die in vreemde handen zijn (ook in handen van eigenaars in andere lidstaten)?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(27 januari 2003)

Een geschikte indicator is het aandeel van de door bedrijven in vreemde handen geproduceerde toegevoegde waarde in de toegevoegde waarde van de hele bedrijfseconomie (inclusief bedrijven in binnenlandse handen).

Hieronder staan cijfers voor 1999 die in het kader van de bedrijfsstructuurstatistiek voor zeven deelnemende lidstaten zijn verkregen. Voor nadere informatie worden de publicaties Foreign-owned enterprises met gegevens voor 1997 en Foreign-owned enterprises in de reeks Statistics in Focus met gegevens voor 1998 rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement gestuurd(1).

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De cijfers voor Frankrijk en Luxemburg slaan op het aantal werknemers.

Bedrijfseconomie: NACE-secties C-I en K.

Deze cijfers zijn voor sommige lidstaten en voor de Unie als geheel echter onbeschikbaar. Op initiatief van Eurostat wordt momenteel een ontwerpverordening over de structuur en de activiteit van buitenlandse filialen besproken. Dit wettelijke kader moet het mogelijk maken de gevraagde informatie voor alle lidstaten en de Unie als geheel te geven.

(1) Zie ook het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-3453/02 van het geachte parlementslid, Zie blz. 210.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2714/02

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Raad

(26 september 2002)

Betreft: Gedwongen repatriëring van Noord-Koreaanse vluchtelingen door de Volksrepubliek China

De afgelopen jaren zijn tienduizenden Noord-Koreanen de honger en vervolging in de Democratische Volksrepubliek Korea (DPRK) ontvlucht, heimelijk de grens overstekend naar de noordoostelijke provincies van China.

Sinds 1999 heeft de Chinese regering duizenden Noord-Koreaanse vluchtelingen en asielzoekers, die zij als economische migranten en dus illegale immigranten beschouwt, gedwongen gerepatrieerd. Het afgelopen jaar is er met harde hand tegen deze vluchtelingen opgetreden en is het aantal gedwongen repatriëringen toegenomen.

Dat geschiedt niettegenstaande het feit dat veel vluchtelingen, die een land met een zo'n deplorabele staat van dienst op het gebied van de mensenrechten als de DPRK zijn ontvlucht, ongetwijfeld terecht een beroep zouden kunnen doen op de asielprocedure. Eenmaal door de Volksrepubliek China uitgezet, wacht de Noord-Koreanen in hun eigen land een onzeker lot, zoals detentie, marteling en in sommige gevallen standrechtelijke executie of dood in gevangenschap als gevolg van ondervoeding en ziekte (bron: Amnesty International).

Door de vluchtelingen gedwongen te repatriëren, ontzegt de Chinese regering hen de toegang tot de procedure voor het bepalen van de vluchtelingenstatus. Dat is in strijd met het fundamentele beginsel van non-refoulement dat ligt verankerd in het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen van 1951, waarbij China partij is.

Welke maatregelen neemt de Raad om te waarborgen dat de rechten van Noord-Koreaanse vluchtelingen en asielzoekers worden geëerbiedigd en dat zij toegang krijgen tot een eerlijke en onafhankelijke asielprocedure, zoals die ligt verankerd in het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen van 1951? Zal de Raad het vraagstuk van de onrechtvaardige gedwongen repatriëring van Noord-Koreaanse vluchtelingen tijdens de volgende ronde van de halfjaarlijkse dialoog tussen de EU en China aan de orde stellen?

Antwoord

(6 februari 2003)

1. De Raad verwijst het geachte parlementslid naar het antwoord dat hij op parlementaire vraag nr. 2242/02 heeft gegeven en dat nog steeds geldig is.

2. De Raad zal de kwestie opnieuw met de Chinese autoriteiten opnemen tijdens de volgende ronde van de EU-China mensenrechtendialoog die in november 2002 in Peking wordt gehouden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3249/02

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(19 november 2002)

Betreft: Evaluatie Bureau voor humanitaire hulp ECHO Global Plan 2000 Angola

Het syntheserapport over de evaluatie van het ECHO Global Plan 2000 Angola bevat tien aanbevelingen.

1. Kan de Commissie aangeven hoe zij op ieder van de punten inhoudelijk heeft gereageerd?

2. Heeft de Commissie verbeteringen aangebracht?

3. Zo ja, welke verbeteringen?

4. Zo nee, waarom zijn geen verbeteringen aangebracht?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(9 januari 2003)

De onafhankelijke evaluatie heeft bevestigd dat het Bureau voor humanitaire hulp (ECHO) terecht heeft besloten zijn programma in Angola te heroriënteren op zijn kerntaak van noodhulpmaatregelen en te stoppen met het verlenen van steun aan voorzieningen voor secundaire gezondheidszorg: de exit-strategie was voor ECHO van zeer groot belang om zijn portefeuille te saneren en zich op zijn kernactiviteiten te concentreren.

ECHO's Global Plan 2002 is op deze evaluatie gebaseerd en de voortdurende aandacht van ECHO voor zijn kerntaken is bijzonder duidelijk geworden toen de ware omvang van de humanitaire crisis in Angola na het staakt-het-vuren van april 2002 aan het licht is gekomen. De strategie van ECHO voor 2003 zal dezelfde richting uitgaan en zich concentreren op levensreddende gezondheidszorg, voeding, noodhulp en logistieke operaties in de pas toegankelijk geworden gebieden en zal, zodra de noodsituatie zich stabiliseert, de steunmaatregelen aan de passende instrumenten trachten te koppelen om deze taken van de humanitaire hulp over te nemen.

ECHO staat voortdurend in contact met zijn partners, zowel in Brussel als ter plaatse, bilateraal en in het kader van de dialoog over de strategische programmering. ECHO publiceert op het internet zijn jaarlijkse strategie, de humanitaire strategie voor individuele landen en samenvattingen van de Global Plans, besluiten en evaluaties.

De tabel van de operationele follow-up wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement toegezonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2254/02 van Marianne Eriksson (GUE/NGL) aan de Raad. Mensenrechten in de Westelijke Sahara.



Publicatieblad Nr. 137 E van 12/06/2003 blz. 0062 - 0063



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2254/02 van Marianne Eriksson (GUE/NGL) aan de Raad (17 juli 2002) Betreft: Mensenrechten in de Westelijke Sahara Toen de ad hoc-delegatie van het Europees Parlement voor de Westelijke Sahara in februari een bezoek aan dit gebied bracht, vonden ontmoetingen met vertegenwoordigers van diverse belangenorganisaties plaats. Daarna verloren drie van hen hun baan als direct gevolg van het contact met het Parlement. Het betreft hier Moumen Mohamed Mahmoud, National Promotion; Moutik Elhoussine, Afdeling Sahara van het Forum of Truth and Justice, en Noumria Brahim, Afdeling Sahara van het Forum of Truth and Justice. Is de Raad hiervan op de hoogte en welke maatregelen zal hij in verband hiermee nemen? Antwoord (6 februari 2003) De Raad is niet op de hoogte van de door het geachte parlementslid vermelde feiten. In het algemeen steunt de Raad ten volle de inspanningen van de VN, zowel in de hoofdzetel te New York, als ter plaatse door middel van de Minurso. Hij heeft er nota van genomen dat de VN-Veiligheidsraad besloten heeft het mandaat van de Minurso te verlengen tot en met 31 januari 2003. In dit verband moedigt hij alle contacten aan die kunnen bijdragen tot een klimaat van vertrouwen tussen de partijen, ook op menselijk gebied, teneinde te komen tot een duurzame oplossing met volledige eerbiediging van de mensenrechten. De Raad moedigt Marokko aan zich te blijven inspannen voor de eerbiediging van de mensenrechten, inclusief de burgerrechten, in de Westelijke Sahara, en verder samen te werken met het ICRC om met name op te helderen waar de Saharaanse vermisten zich bevinden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2052/02

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(10 juli 2002)

Betreft: Nieuwe licentieregeling Microsoft

Eind juli 2002 loopt de overgangsperiode van enkele maanden af die Microsoft heeft ingesteld voor de invoering van een nieuw licentieprogramma. Dit betekent dat de upgrades voor applicaties en werkstation-toegangslicenties per 1 augustus 2002 zullen vervallen. De kosten voor het gebruik van nieuwe versies van de software van Microsoft zullen voor veel gebruikers door de wijzigingen van het programma circa tweemaal zo hoog worden.

Voor de grote prijsstijgingen bestaat geen redelijke rechtvaardiging. De wijzigingen houden geen verband met hogere kosten voor de ontwikkeling of distributie van software. Het aantal en de aard van verbeteringen tussen twee opeenvolgende versies wordt steeds geringer, terwijl de prijs voor upgrades hoger wordt. Onafhankelijk van wijzigingen in het licentieprogramma zijn de feitelijke prijzen van de producten van Microsoft in relatie tot andere prijsontwikkelingen ook voortdurend bovenmatig gestegen (dat wil zeggen meer dan inflatoir).

1. Is de Commissie op de hoogte van de invoering van een nieuw licentieprogramma door Microsoft?

2. Is de Commissie van mening dat de invoering van het nieuwe licentieprogramma en de daarmee verband houdende prijsverhogingen een vorm van misbruik is van de economische machtspositie en daarmee strijdig is met het Europese mededingingsrecht?

3. Is de Commissie van plan in verband hiermee stappen te ondernemen tegen Microsoft en, zo ja, welke?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(6 september 2002)

De Commissie benadrukt het volgende in haar antwoorden op de schriftelijke vragen E-1823/02(1) en E-1824/02(2) van de heer Meijer, en P-2053/02(3) van de heer Doorn:

1. De Commissie is op de hoogte van de invoering van een nieuw licentieprogramma door Microsoft.

2. Op dit ogenblik heeft de Commissie nog geen formeel onderzoek naar de zaak verricht. Daarom kan de Commissie bevestigen noch ontkennen dat het licentieprogramma misbruik van de machtspositie kan inhouden en daarmee strijdig is met het Europese mededingingsrecht.

3. Omwille van een doelmatige allocatie van haar beperkte middelen en in het licht van de lopende zaak tegen Microsoft, kwam de Commissie in 2001 met verschillende nationale mededingingsautoriteiten overeen dat deze autoriteiten een eerste onderzoek naar Microsofts nieuwe licentieprogramma zouden uitvoeren. Rekening houdend met het werk dat op dit gebied geleverd is door de nationale autoriteiten, gaat de Commissie momenteel samen met deze autoriteiten na wat de meest efficiënte manier is om dit onderzoek voort te zetten.

(1) PB C 92 E van 17.4.2003, blz. 95.

(2) Zie blz. 28.

(3) Zie blz. 41.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2738/02

van Charles Tannock (PPE-DE)en Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(30 september 2002)

Betreft: Status van het Londense Congestieplan

In februari 2003 zal de burgemeester van Londen, de heer Kenneth Livingstone, een omstreden pioneer Road User Charging Scheme introduceren. Dit plan, bekend onder de naam congestieheffing, voorziet in een heffing van een vast bedrag van 5 GBP per dag per wegvoertuig dat een aangewezen zone in Central London binnenrijdt. Een van de voorspelde negatieve effecten zal zijn dat het verkeer dat momenteel dwars door het centrum van Londen rijdt, zal uitwijken naar de rondweg met als gevolg meer geluidsoverlast en meer verontreiniging door uitlaatgassen in de Londense buitenwijken, wat schadelijke gevolgen zou kunnen hebben voor de bewoners aldaar. Een aantal andere steden in het Verenigd Koninkrijk overweegt soortgelijke plannen.

Kan de Commissie mededelen of zij de Londense congestieheffing beschouwt als een werk voor stadsprojecten in de zin van Richtlijn 85/337/EEG(1) (als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EEG(2)), welke richtlijn is omgezet in Britse nationale wetgeving op het gebied van de ruimtelijke ordening, en zo ja, of hiervoor een effectbeoordelingsrapportage nodig is wil het Verenigd Koninkrijk geen inbreuk maken op zijn wettelijke verplichtingen op dit terrein?

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 november 2002)

De voor Londen voorgestelde congestieheffing valt niet onder het toepassingsgebied van de milieueffectbeoordelingsrichtlijn (Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van 3 maart 1997, bijlage II, punt 10, sub b) als Stadsontwikkelingsprojecten, met inbegrip van de bouw van winkelcentra en parkeerterreinen. In de richtlijn wordt verstaan onder projecten de uitvoering van bouwwerken of de totstandbrenging van andere installaties of werken (artikel 1, sub 2). In de nationale richtsnoeren(1) van november 2000 (voor Engeland en Wales) met betrekking tot milieueffectbeoordelingen is bijlage II, punt 10, sub b, volgens deze benadering in nationale wetgeving omgezet. De congestieheffing valt onder de nationale bevoegdheid en dient bijgevolg bij de bevoegde lokale planningsautoriteiten aanhangig te worden gemaakt.

(1) Environmental Impact Assessment a guide to procedures, DETR/National Assembly for Wales, November 2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2403/02

van Wolfgang Ilgenfritz (NI) aan de Commissie

(31 juli 2002)

Betreft: Richtlijn witwassen van geld

In Oostenrijk zijn er momenteel discussies gaande over richtlijn 2001/97/EG(1) van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2001 tot wijziging van richtlijn 91/308/EEG(2) van de Raad tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld, gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen van 28 december 2001.

De vraag is thans of de overwegingen van de richtlijn inzake het witwassen van geld, met name de nummers 16, 17 en 18 van deze richtlijn, als rechtsregels moeten worden opgevat (een normatief karakter hebben), dan wel of zij slechts een toelichting vormen.

Mijn opvatting is dat de overwegingen in de richtlijn inzake het witwassen van geld een normatief karakter hebben en bindend zijn voor de Oostenrijkse wetgever.

Kan de Commissie mededelen of de overwegingen voor de Oostenrijkse wetgever bindend zijn?

(1) PB L 344 van 28.12.2001, blz. 76.

(2) PB L 166 van 28.6.1991, blz. 77.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(4 september 2002)

Artikel 253 van het EG-Verdrag bepaalt dat richtlijnen met redenen worden omkleed.

De overwegingen van een richtlijn hebben tot doel de redenering van de wetgevende autoriteit of autoriteiten die de maatregel in kwestie hebben genomen, te motiveren.

De verplichtingen die worden opgelegd door een richtlijn zijn vastgelegd in de artikelen, terwijl de overwegingen van een richtlijn strikt genomen geen kracht van wet hebben.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3266/02

van Renzo Imbeni (PSE)en Guido Podestà (PPE-DE) aan de Commissie

(19 november 2002)

Betreft: Zetel van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid

Is de Commissie, nu zowel binnen de Commissie als binnen de Autoriteit voor voedselveiligheid de topambtenaren zijn benoemd, die verantwoordelijk zijn voor het communautaire beleid inzake de voedselveiligheid, bereid stappen te nemen opdat op korte termijn een besluit wordt genomen over de definitieve zetel van de EAV teneinde dit orgaan in staat te stellen zijn taken in optimale omstandigheden te verrichten?

Op welke wijze denkt de Commissie bij de Raad, alsmede de staatshoofden en regeringsleiders te interveniëren om ervoor te zorgen dat bij de keuze de functionele criteria worden gehanteerd waarop zowel door de Commissie zelf als door het Europees Parlement is aangedrongen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(23 december 2002)

De Commissie betreurt dat de Raad geen beslissing over de vestigingsplaats van de Autoriteit heeft bereikt. Ook betreurt zij dat het uitblijven van een beslissing voor het Parlement aanleiding was om een groot deel van het budget van de Autoriteit in reserve te houden totdat de zetelkwestie is opgelost. Deze negatieve factoren staan een snelle vestiging van de Autoriteit in de weg, terwijl dat toch het doel van alledrie de instellingen is. De onzekerheid over de vestigingsplaats heeft negatieve gevolgen voor het aantrekken en behouden van hooggekwalificeerde, ervaren medewerkers, van wie uiteindelijk het welslagen van de Autoriteit afhangt. Ook leidt dit tot praktische problemen in verband met het vinden van een tijdelijke vestigingsplaats.

Overeenkomstig de wensen van de Raad heeft de Commissie ervoor gezorgd dat de Autoriteit in Brussel van start kan gaan. Zij heeft het nodige voorbereidende werk gedaan om de Autoriteit de onmisbare administratieve en technische basisinfrastructuur te verschaffen.

De Raad moet uiteindelijk over de vestigingsplaats beslissen. De Commissie heeft bij herhaling verklaard dat de vestigingsplaats van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid volgens haar moet worden gekozen op grond van de operationele behoeften van de Autoriteit. Daarom vindt de Commissie dat zij op een centrale locatie gevestigd moet worden, zodat de contacten tussen de risicobeoordelaar, de risicomanager en de overige betrokken partijen in de hele Gemeenschap gemakkelijk kunnen verlopen. Verder is het van belang dat de vele wetenschappers van overal uit de Unie die geregeld op vrijwillige basis vergaderingen bijwonen om de wetenschappelijke adviezen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid op te stellen, haar snel en gemakkelijk kunnen bereiken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2916/02 van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie. Palau.



Publicatieblad Nr. 110 E van 08/05/2003 blz. 0125 - 0125



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2916/02 van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie (16 oktober 2002) Betreft: Palau Kan de Commissie in verband met Palau een overzicht geven van de projecten die in 2001 zijn goedgekeurd om ten laste van de begroting van de Europese Unie te worden gefinancierd en meedelen hoeveel de totale investering dit jaar bedraagt? Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2909/02, E-2910/02, E-2911/02, E-2912/02,E-2913/02, E-2914/02, E-2915/02, E-2916/02, E-2917/02, E-2918/02,E-2919/02, E-2920/02, E-2921/02 en E-2922/02 (4 december 2002) De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement een tabel met de gevraagde informatie, evenals het Jaarverslag 2001 inzake het communautair ontwikkelingsbeleid en de tenuitvoerlegging van de buitenlandse hulp.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2400/02

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Raad

(5 augustus 2002)

Betreft: Verkeerde en schadelijke informatie over de kust bij Rome op een Duitse internetsite voor toerisme

Is de Raad op de hoogte van het feit dat op de internetsite van de grootste uitgever van Duitse reisboeken Marco Polo (www.marcopolo.de/index) over de kust bij Rome en dan vooral het badstrand van Ostia zonder bewijzen wordt beweerd dat deze vol ligt met afval en dat men er verschrikkelijke ziektes kan opdoen met lasterlijke zinswendingen zoals een broedplaats voor tyfus en cholera?

Welke stappen denkt de Raad te nemen om de waarheid recht te doen en het imago van Ostia te beschermen nadat de bevoegde Italiaanse instanties voor de volksgezondheid elke reden tot bezorgdheid categorisch hebben ontkend en hebben gegarandeerd dat in het gehele kustgebied veilig kan worden gezwommen?

Welke initiatieven denkt de Raad te ontplooien om de grote inspanningen en de enorme investeringen die de overheid en de plaatselijke bedrijven zich getroosten om op nationaal en internationaal niveau de toeristische aantrekkingskracht van het Romeinse kustgebied op te waarderen, te beschermen tegen ongefundeerde aanvallen?

Antwoord

(6 februari 2003)

Over het algemeen is het niet aan de Raad zich uit te spreken over verklaringen in de media en hij heeft dit specifieke onderwerp ook niet besproken. Het geachte parlementslid dient zijn vraag te richten tot de Italiaanse autoriteiten, die hierop uit eigen naam via de passende kanalen kunnen reageren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3313/02

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(22 november 2002)

Betreft: Beveiliging van het skiën buiten de piste

Is de Commissie voornemens maatregelen te nemen die moeten zorgen voor veiligheidsmaatregelen voor diegenen die buiten de piste willen skiën?

Is het waarschijnlijk dat er zulke maatregelen zullen worden genomen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(4 december 2002)

De Commissie is niet van plan om specifieke sectorale maatregelen te nemen met betrekking tot veilig skiën buiten de piste (zie ook het antwoord op schriftelijke vraag E-1026/01 van de heer Maccormick(1)).

De Commissie zal binnenkort in een verslag aan het Europees Parlement en de Raad over de veiligheid van diensten nagaan of de Gemeenschap maatregelen kan en moet nemen om een veilige dienstverlening te waarborgen. Er zal in dit verband wellicht bijzondere aandacht aan toerisme, sport en vrijetijdsactiviteiten worden geschonken. Sommige van deze activiteiten (bijvoorbeeld skiën buiten de piste) kunnen immers risicovol zijn. Het subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel staan de Gemeenschap echter niet toe bindende voorschriften aan de lidstaten op te leggen met betrekking tot skiën buiten de piste.

(1) PB C 147 E van 20.6.2002.