SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0494/98 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Raad (27 februari 1998)

Betreft: Schending van artikel 14 van het Verdrag van Lausanne door de Turkse autoriteiten

Het heiligschennende vandalisme waarvan gisteren (3 februari 1998) de Annunciatiekerk op het eiland Imbros het doelwit werd, waarbij ook dit maal de daders niet gearresteerd werden, maakt deel uit van een systematisch beleid om het Griekse bevolkingsdeel van het eiland te intimideren. Dit doel wordt nu eens indirect nagestreefd, zoals onlangs bij de opstelling van het kadaster van het district Kallipoli, dan weer rechtstreeks, zoals in het geval van de schandalige inactiviteit van de Turkse autoriteiten tegenover de personen die zich schuldig hebben gemaakt aan crimineel optreden tegen de Griekse minderheid en de orthodoxe kerk (zie mijn eerdere vragen E-0375/96 ((PB C 122 van 25.4.1996, blz. 39. )) en E-3973/96 ((PB C 186 van 18.6.1997, blz. 146. )).

In artikel 14 van het Verdrag van Lausanne wordt evenwel bepaald: "De eilanden Imbros en Tenedos, die onder Turkse souvereiniteit blijven, zullen profiteren van een speciale bestuursvorm, waarbij het bestuur door plaatselijke bewoners wordt uitgeoefend en waarbij elke denkbare garantie aan de autochtone niet-islamitische bevolking wordt geboden op het punt van plaatselijk zelfbestuur en bescherming van individuen en bezittingen. De handhaving van de openbare orde zal worden verzekerd door een politiemacht die uit de plaatselijke bevolking wordt gerecruteerd, onder voornoemd plaatselijk bestuur ressorteert en onderworpen is aan de door dit bestuur vastgestelde regels.¨

Welke stappen denkt de Raad te ondernemen om Turkije ervan te overtuigen dat het zich dient te houden aan bovengenoemde bijzondere bepaling van het Verdrag van Lausanne, dat de bescherming beoogt van de mensenrechten en de religieuze en minderheidsrechten van de Griekse inwoners van de eilanden Imbros en Tenedos?

Antwoord (28 mei 1998)

De Raad betreurt de recente ontwikkelingen en is zich er terdege van bewust dat de Turkse regering in het kader van het in juli 1923 ondertekende Verdrag van Lausanne verbintenissen ten aanzien van niet-islamitische minderheden is aangegaan wat de bescherming van individuen en bezittingen betreft.

De Europese Raad van Luxemburg van 12-13 december 1997 heeft, in overeenstemming met het standpunt dat de Raad had ingenomen op de Associatieraad met Turkije op 29 april 1997, in herinnering gebracht dat versterking van de banden van Turkije met de Europese Unie ook afhankelijk is van de voortgang van de hervormingen waarmee Turkije is begonnen, met name de afstemming van de normen en de praktijk op het gebied van de mensenrechten op die welke in de Europese Unie gelden, alsmede van het respecteren en beschermen van de minderheden, waaronder ook de religieuze minderheden.

De Raad verwacht van alle landen die streven naar lidmaatschap van de Europese Unie dat zij het internationale recht en hun verdragsverplichtingen respecteren en tevens de doelstellingen van de Unie onderschrijven.

De situatie van de democratie en de mensenrechten in Turkije blijft bovenaan de agenda van de Raad staan. Deze aangelegenheden komen geregeld in contacten met de Turkse autoriteiten aan bod.