SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0694/02

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(14 maart 2002)

Betreft: Vertragingen in de ontwikkeling van de biologische landbouw in Griekenland

Volgens cijfers die zijn gepubliceerd door de Griekse organisatie voor certificatie van biologische producten bekleedt Griekenland onder de landen van de EU de laatste plaats voor wat betreft de productie van biologische landbouwproducten.

Tegelijk merkt deze organisatie op dat het Ministerie van Landbouw twee jaar na de goedkeuring van de EU-verordening over biologische veeteelt nog altijd niet de nodige stappen heeft ondernomen voor de uitvoering ervan.

In haar antwoord op mijn vraag E-3998/00(1) was de Commissie van mening dat bij het Griekse programma voor biologische landbouw in het kader van Verordening (EEG) nr. 2078/92(2) geen al te grote vertraging was opgelopen.

1. Hoeveel procent van het totale landbouwareaal wordt gebruikt voor biolandbouw in elk EU-land?

2. Hoeveel financiële middelen krijgt Griekenland uit de communautaire begroting voor de biolandbouw en hoeveel van deze steun heeft het land effectief gebruikt?

3. Hoe komt het dat Griekenland achterloopt op de andere landen?

4. Wat zijn met name de problemen die worden geconstateerd bij de bevordering van de biologische veeteelt in Griekenland?

(1) PB C 187 E van 3.7.2001, blz. 103.

(2) PB L 215 van 30.7.1992, blz. 85.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 april 2002)

1. Volgens de geconsolideerde gegevens voor 1999 waarover de Commissie beschikt, is van de totale oppervlakte cultuurgrond (OCG) in de EU 2,6 % in gebruik voor biologische landbouw of voor omschakeling naar biologische landbouw.

In dit verband kunnen drie categorieën lidstaten worden onderscheiden:

- lidstaten die ruim boven het bovengenoemde gemiddelde zitten: Denemarken, Italië, Oostenrijk, Finland en Zweden (met waarden tussen 5 % en 8,5 %);

- lidstaten die rond het gemiddelde zitten: Duitsland (2,6 %), Verenigd Koninkrijk (2,5 %);

- lidstaten die onder het gemiddelde zitten: België, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Ierland, Luxemburg, Nederland en Portugal (met waarden tussen 0,5 % voor Griekenland en 1,3 % voor Spanje).

Een uitgebreid overzicht van de biologische landbouw in de Europese Unie is opgenomen in de publicatie Biologische landbouw feiten en cijfers, die beschikbaar is op het internetadres: http://europa.eu.int/comm/agriculture/qual/organic/index_nl.htm

2. Om meer inzicht te krijgen in de financiering van agro-milieumaatregelen voor biologische landbouw in Griekenland in het kader van de Verordeningen (EEG) nr. 2078/92 van de Raad van 30 juni 1992 betreffende landbouwproduktiemethoden die verenigbaar zijn met de eisen inzake milieubescherming, en betreffende natuurbeheer(1) alsmede (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen(2), moet worden gekeken naar de ontwikkeling en de uitstraling van deze actie over een bepaalde periode. Het oude programma in het kader van Verordening (EEG) nr. 2078/92, inclusief de wijzigingen van begin 1999, en de actie op het gebied van de biologische landbouw binnen het programmeringsdocument voor de plattelandsontwikkeling 2000-2006 in het kader van Verordening (EG) nr. 1257/1999, hebben een gecumuleerd indicatief budget van 79,4 miljoen. De deelname van het EOGFL-Garantie in deze uitgaven bedraagt in totaal 59,5 miljoen. De gecumuleerde betalingen aan de begunstigden van deze twee maatregelen bedragen, met inbegrip van het jaar 2000, in totaal 17,93 miljoen.

Er zij op gewezen dat het oude programma nagenoeg beperkt is gebleven tot één vol jaar, namelijk 1999. Dat betekent derhalve dat de betalingen aan de begunstigden voor 1999 en 2000, dat wil zeggen voor een kwart van de gehele programmeringsperiode 1999-2006 (zowel het oude als het nieuwe programma voor de biologische landbouw), uitkomen op bijna 23 % van het totale gecumuleerde budget voor de biologische landbouw. Daarnaast zij erop gewezen dat de biologische veeteelt als nieuwe actie is toegevoegd aan het programmeringsdocument 2000-2006. De totale kosten hiervan worden geraamd op circa 45,7 miljoen en de bijdrage van het EOGFL op circa 34,3 miljoen. Daarmee komt de totale financiële bijdrage van de Gemeenschap voor de biologische landbouw (plantaardige en dierlijke productie) naar schatting uit op zo'n 93,8 miljoen.

3. De hierboven vermelde gegevens over de biologische landbouw in Griekenland (plantaardige productie) lijken een bevestiging van de analyse die de Commissie heeft gegeven in haar antwoord op een eerdere vraag van het geachte parlementslid (E-3998/00(3)), namelijk dat er geen al te grote achterstand is bij de uitvoering van deze actie in het kader van het programmeringsdocument voor de plattelandsontwikkeling. Niettemin is Griekenland, in vergelijking met de overige lidstaten, het minst opgeschoten met de ontwikkeling van de biologische landbouw, zoals naar voren komt uit de gegevens in de eerder genoemde publicatie van de Commissie. Voor deze achterstand zijn volgens de Commissie twee hoofdoorzaken aan te wijzen: de complexiteit en de trage totstandbrenging van een structuur voor de afzet, verwerking en valorisatie van biologische producten enerzijds en bepaalde administratieve knelpunten, met name binnen het ministerie van Landbouw, ten aanzien van de agro-milieumaatregelen anderzijds.

Uit de eerder genoemde publicatie blijkt evenwel dat Griekenland boven het communautaire gemiddelde zit als wordt gekeken naar het aandeel van het biologisch areaal in de totale oppervlakte die in het kader van de agro-milieuregeling is ingebracht. Voor de 15 lidstaten is dit gemiddeld 6,5 %, maar voor Griekenland 13 %. Deze ontwikkeling is illustratief voor de groeiende aantrekkingskracht van de biologische landbouw in Griekenland ten opzichte van de andere agro-milieumaatregelen en voor de dynamische uitwerking die deze productiemethode in de Griekse landbouw heeft.

Verordening (EEG) nr. 2092/91 inzake de biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen(4) is bij de nieuwe Verordening (EG) nr. 1804/1999 van de Raad van 19 juli 1999 uitgebreid met dierlijke producten. Griekenland heeft gekozen voor overname van de communautaire normen op het gebied van de biologische veeteelt en dit verklaart voor een deel de trage start die de biologische veeteelt in deze lidstaat maakt. Zoals al eerder gezegd maakt de biologische veeteelt deel uit van het Griekse programmeringsdocument voor de plattelandsontwikkeling 2000-2006. In 2001 zijn de nationale voorschriften voor de praktische uitvoering van deze actie vastgesteld, maar er zijn in dit kader nog geen verbintenissen aangegaan. De oorzaak van deze vertraging moet met name worden gezocht in de hierboven genoemde factoren.

(1) PB L 215 van 30.7.1992.

(2) PB L 160 van 26.6.1999.

(3) PB C 187 E van 3.7.2001.

(4) PB L 222 van 24.8.1999.