ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0778/98 van Freddy Blak (PSE) aan de Commissie (18 maart 1998)

Betreft: Discriminatie op grond van leeftijd bij aanneming nieuw EU-personeel

Tot mijn verbazing heb ik vastgesteld dat men op grond van leeftijd blijft discrimineren als men personen zoekt die bij de instellingen van de EU moeten worden aangesteld. In de afgelopen week werd er in Denemarken via Ritzaus telegrambureau een aantal personeelsadvertenties openbaar gemaakt, waarbij een van de eisen aan de kandidaten was dat men niet ouder dan 35 jaar mocht zijn.

Tegen deze achtergrond verzoek ik de Commissie om antwoord op het volgende:

1. Waarom wordt gewerkt met een algemene leeftijdsgrens, en waarom is deze nu net op 35 jaar gesteld?

2. Is de Commissie van mening dat mensen die ouder dan 35 zijn in het algemeen minder geschikt zijn voor aanstelling bij de instellingen van de EU dan personen onder de 35?

3. Is de Commissie zich ervan bewust dat men in andere sectoren van de arbeidsmarkt in toenemende mate soortgelijke leeftijdsgrenzen begint te stellen, en acht zij een dergelijke ontwikkeling wenselijk?

4. Welke initiatieven denkt de Commissie te nemen om een eind te maken aan discriminatie op de arbeidsmarkt op grond van leeftijd?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (6 april 1998)

Op 21 januari 1998 ((SEC(97) 2416. SEC(97) 2417. )) heeft de Commissie het beginsel aangenomen dat in de aankondigingen van vergelijkende onderzoeken wordt afgezien van leeftijdsgrenzen. Dit beginsel zal geleidelijk aan worden toegepast in onderlinge overeenstemming met de andere Europese instellingen. In een eerste fase is de maximumleeftijd voor vergelijkende onderzoeken voor de aanvangsrangen verhoogd tot 45 jaar, hetgeen vergelijkbaar is met de formule waartoe op 20 oktober 1997 door het Bureau van het Parlement werd besloten. Dit besluit zal voortaan worden toegepast voor alle vergelijkende onderzoeken voor de aanvangsrangen.

Ter informatie van het geachte Parlementslid zij opgemerkt dat de Commissie sinds het begin van dit jaar geen enkel vergelijkend onderzoek met een maximumleeftijd van 35 jaar heeft gepubliceerd.

De gewoonte van de Commissie en de overige Europese instellingen om een maximumleeftijd vast te stellen in de aankondigingen van vergelijkende onderzoeken stuitte op kritiek van de Ombudsman en van de leden van het Europees Parlement. De kritiek betrof het discriminerend en willekeurig karakter van leeftijdsgrenzen. In deze context worden leeftijdsgrenzen derhalve gelijkgesteld met alle andere vormen van discriminatie.

Bij de kwestie inzake leeftijdsgrenzen dient thans ook rekening te worden gehouden met het nieuwe artikel 6A van het Verdrag van Amsterdam, overeenkomstig hetwelk de "Raad (......) met eenparigheid van stemmen, op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement, passende maatregelen kan nemen om discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid te bestrijden¨.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0931/98 van Riitta Myller (PSE), Reino Paasilinna (PSE), Pertti Paasio (PSE) en Jörn Donner (PSE) aan de Commissie (26 maart 1998)

Betreft: De Commissie en de vrijheid van meningsuiting

Ons is ter ore gekomen dat de Commissie zich schriftelijk heeft bemoeid met de tv-serie "30 markka per week betekent 30.000 arbeidsplaatsen per jaar¨, die door Suomen Yleisradio is uitgezonden. Deze serie is bedoeld voor het algemene publiek en geeft informatie over de invloed die de vraag naar Finse producten heeft op de werkgelegenheid.

Krachtens de grondbeginselen van de interne markt moeten producten, diensten en mensen binnen de grenzen van de Gemeenschap vrij kunnen circuleren. Op grond van deze regels kan er echter niet worden ingegrepen in de vrijheid van meningsuiting in een lidstaat, wat in het geval van de hierboven aangehaalde brief van de Commissie aan het Finse Ministerie van Handel en Industrie nu juist wel het geval is.

Welke waarborgen kan de Commissie geven dat zij in de toekomst niet meer zal pogen in te grijpen in de vrijheid van meningsuiting in een lidstaat onder verwijzing naar de regelgeving van de interne markt of om welke andere reden dan ook? De vrijheid van meningsuiting maakt deel uit van de Europese democratische traditie en is daarom een van de grondbeginselen van de Europese Unie.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (5 juni 1998)

De Commissie gaat momenteel over tot een grondig onderzoek van het door het geachte Parlementslid aan de orde gestelde probleem; zij zal zo spoedig mogelijk nadere mededelingen ter zake doen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0969/98 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (30 maart 1998)

Betreft: Griekse ondernemingen in de FYROM

De Griekse tabaksfirma "Kapniki Michaïlidis¨ heeft in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM) een tabaksfabriek gevestigd, die werk biedt aan 278 vaste arbeiders en 151 seizoenarbeiders en waarin zij, na een overeenkomst met de regering, aanzienlijke bedragen (5 miljoen dollar) heeft geïnvesteerd. In juli 1997 verleende de bevoegde minister in strijd met de geldende wetgeving in dit land een gedeeltelijke vergunning aan de hoger vermelde firma, die daarbij verplicht werd uitsluitend in het zuidwestelijke deel van het land tabak aan te kopen.

Kan de Commissie een onderzoek instellen naar deze beschuldigingen en ervoor zorgen dat de wetgeving die in dit land van kracht is, wordt toegepast?

Antwoord ven de heer Van den Broek namens de Commissie (22 april 1998)

De economische betrekkingen tussen de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en Griekenland zijn sinds het einde van 1995 aanzienlijk verbeterd. De Commissie is op de hoogte van de problemen waarmee op het ogenblik verschillende Griekse investeerders in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië te kampen hebben, waaronder ook de door het geachte Parlementslid voorgelegde kwestie.

De Commissie is niet bij machte om na te gaan of het verlenen van een regionale aankoopvergunning voor tabak door de autoriteiten van de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië in dit specifiek geval in overeenstemming is met de geldende nationale wetgeving. Anderzijds heeft de Commissie deze kwestie reeds meerdere keren te berde gebracht, ook tijdens de eerste ontmoeting van de Samenwerkingsraad in het kader van de Samenwerkingsovereenkomst tussen de Gemeenschap en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië die op 20 en 21 maart 1998 plaatsvond in Skopje.

De autoriteiten van de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië werden eraan herinnerd dat het belangrijk is het juiste kader te creëren voor directe investeringen uit het buitenland waaraan dringende behoefte bestaat en dat de industriële samenwerking met de Gemeenschap moet worden gestimuleerd in overeenstemming met de Artikelen 4 en 6 van de Samenwerkingsovereenkomst. Deze autoriteiten hebben de Commissie ervan verzekerd dat deze kwestie zal kunnen worden opgelost om de aankoop van tabak door de tabakverwerkende industrie toe te staan in alle prefecturen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0445/98 van Concepció Ferrer (PPE) aan de Commissie (27 februari 1998)

Betreft: Decentralisatie van het Interreg II-programma

Het doel van Interreg II is de toepassing van doeltreffende mechanismen om de samenwerking tussen grensregio's te vergemakkelijken.

Een aantal lidstaten, waaronder Frankrijk, hebben gekozen voor decentralisatie en hebben het kantoor dat belast is met het beheer van het programma gevestigd in de regio waar het programma wordt uitgevoerd. Dat is bv. het geval voor het kantoor van Toulouse, bevoegd voor de regio Midi-Pyrénées.

Acht de Commissie het niet wenselijk om alle lidstaten te verzoeken de kantoren voor het beheer van het programma te decentraliseren, om dichter bij de realiteit van de regio te staan, een nauwer contact te hebben met de begunstigden van het programma en aldus een doeltreffender beheer ervan mogelijk te maken?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (2 april 1998)

In de richtsnoeren voor de operationele programma's van Interreg II ((PB C 180 van 1.7.1994. )) onderstreept de Commissie hoeveel belang zij eraan hecht dat in de grensregio's, in samenwerking met de betrokken regionale en plaatselijke autoriteiten, gezamenlijke institutionele en administratieve structuren worden opgezet of verder worden ontwikkeld die ook bevoegd zouden moeten zijn voor de tenuitvoerlegging van de projecten. Aan de lidstaten is gevraagd hiermee zoveel mogelijk rekening te houden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1396/98 van Leonie van Bladel (UPE) aan de Raad (6 mei 1998)

Betreft: Vragen over verdrag voor terugzending EU-gedetineerden in Marokko

1. Kan de Raad verklaren waarom voor de bijstand van bijna 100 Nederlandse gevangenen in Marokko, verspreid over zeven gevangenissen door het gehele land, slechts één persoon voor een week per maand is aangesteld?

2. Is één persoon op 100 gevangenen, verdeeld over zeven gevangenissen in verschillende delen van Marokko, niet veel te weinig, mede gelet op het feit dat de regering van het Verenigd Koninkrijk voor 35 gevangenen zes mensen permanent voor deze werkzaamheden heeft aangesteld?

3. Is de Raad bereid om aan de EU-lidstaten het advies te geven om onverwijld met de Marokkaanse regering in onderhandeling te treden teneinde op zo kort mogelijke termijn een overeenkomst te sluiten waardoor het mogelijk wordt dat gevangenen uit de EU-lidstaten in eigen land de aan hen opgelegde straffen kunnen uitzitten?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1396/98 en E-1397/98 (6 juli 1998)

De onderwerpen die door de geachte afgevaardigde worden aangekaart in schriftelijke vraag 1396/98 en in de punten 4 en 5 van schriftelijke vraag 1397/98, vallen niet onder de bevoegdheid van de Raad.

De vragen die in de punten 1, 2 en 3 van schriftelijke vraag 1397/98 worden gesteld, zijn door de Raad niet besproken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0799/98 van Nuala Ahern (V) aan de Commissie (18 maart 1998)

Betreft: Weglekken van radioactiviteit van Dounreay in Schotland naar de Noordzee

Ziet de Commissie aanleiding haar antwoord op vraag nr. H-0706/96 ((Handelingen van het Europees Parlement no 4-488 (september 1996). )) van 17 september 1996 dat het weglekken van radioactiviteit van de Schotse centrale Dounreay naar de Noordzee "voor de bevolking in Scandinavië te verwaarlozen¨ is, te herzien, nu de Britse autoriteit voor atoomenergie op 2 februari 1998 heeft toegegeven dat er in Dounreay een tweede, tot nu toe geheime schacht/silo voor kernafval bestaat? Wanneer heeft zij kennis genomen van het bestaan van deze schacht?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (5 mei 1998)

Het krantenartikel waaraan het geachte Parlementslid refereert, verschaft geen nieuwe informatie over lozingen door de installatie te Dounreay. Dientengevolge heeft dit geen invloed op het antwoord van de Commissie op de mondelinge vraag H-706/96 van mevrouw Eriksson van het vragenuur tijdens de vergadering van het Parlement in september 1996 ((Handelingen van het Europees Parlement no 4-488 (september 1996). )).

De "tot nu toe geheime¨ schacht is, in feite een opslagfaciliteit ter plaatse, die bekend staat als de Silo voor vast middelactief afval. Deze staat in verbinding met het systeem voor de verwijdering van vloeibaar afval van de installatie van Dounreay en als gevolg hiervan maakt elke lozing deel uit van de toegestane lozingen. De Commissie is sinds het Verenigd Koninkrijk het Euratom-Verdrag ondertekend heeft, op de hoogte van het bestaan van deze faciliteit. In dit verband wordt het geachte Parlementslid verwezen naar het antwoord van de Commissie op de schriftelijke vraag E-663/98 van mevrouw Bloch von Blottnitz ((Zie blz. 62. )).

Het Verenigd Koninklijk heeft eveneens aangekondigd dat het afval zowel uit de desbetreffende schacht als uit de reeds bekende silo in Dounreay voor behandeling zal worden weggehaald.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0771/98 van Jan Sonneveld (PPE) en Bartho Pronk (PPE) aan de Commissie (18 maart 1998)

Betreft: Gebruik van PESCA-gelden door de lidstaten

In het PESCA-infobulletin wordt gemeld dat de PESCA-middelen voor een groot deel zijn uitgeput. In Nederland blijkt echter dat een deel van de beschikbare middelen tot nu toe niet gebruikt zijn.

1. Kan de Commissie een overzicht geven van de besteding van de PESCA-middelen in de verschillende lidstaten?

2. Kan de Commissie aangeven waarom de besteding van de middelen in sommige lidstaten, waaronder Nederland, achterloopt bij de verwachting?

3. Kan de Commissie aangeven hoeveel geld er nog in totaal en per lidstaat beschikbaar is voor de projecten die in 1995 zijn ingediend en voor een tweede tranche van projecten?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (22 april 1998)

1. Onderstaande tabel geeft een overzicht van de uitvoering van de begroting per 31 December 1997.

(miljoen ecu)

>TABLE>

2. Eén van de belangrijkste ideeën van PESCA is dat de projecten in de gebieden zelf door de betrokken partijen moeten worden opgezet. Het lijkt erop dat deze nieuwe aanpak moeilijkheden veroorzaakt in de lidstaten, met name in Nederland, omdat daarvoor nieuwe vormen van samenwerking tussen de verschillende partners nodig zijn.

Het feit dat het om een meerfondsenprogramma gaat zodat projecten soms met bijdragen uit drie structuurfondsen worden gefinancierd (Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, Europees Sociaal Fonds, Financieringsinstrument voor de Oriëntatie van de Visserij), wat dan in de lidstaten ook weer de medewerking van diverse autoriteiten vereist, kan ook ten dele het lage bestedingspercentage verklaren.

De Commissie heeft hierover haar bezorgdheid geuit in een recente brief aan de lidstaten met een laag bestedingspercentage, en heeft hen daarin om bijgewerkte informatie over het programma verzocht. In het licht van de resultaten daarvan zal de Commissie zo nodig medio 1998 voorstellen doen voor een eventuele nieuwe verdeling van de middelen voor communautaire initiatieven op communautair niveau.

3. Op 8 mei 1996 heeft de Commissie besloten om de steun voor communautaire initiatieven, inclusief PESCA, te verhogen. Een aantal lidstaten heeft extra toewijzingen voor PESCA gekregen. De lidstaten hebben bijgevolg hun PESCA-programma moeten aanpassen om deze extra toewijzing op te nemen.

De volgende lidstaten moeten de extra toewijzing (in miljoen ecu - prijzen van 1995) nog in hun programma verwerken:

>TABLE>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0227/98 van Helena Torres Marques (PSE) aan de Commissie (13 februari 1998)

Betreft: Projecten die gefinancierd zijn in het kader van het Thermie-programma

Volgens een bericht van Agence Europe van 12 januari 1998 zou de Europese Commissie in het kader van het Thermie-programma 134 projecten hebben gefinancierd.

Zou de Commissie kunnen meedelen welke Portugese projecten zijn gefinancierd, en welke bedragen zijn toegekend?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (3 april 1998)

In het kader van het Thermie-programma heeft de Commissie in 1997 een communautaire bijdrage aan 13 demonstratieprojecten toegekend, waaraan door 22 Portugese contractanten wordt deelgenomen. De totale communautaire steun voor deze 13 projecten bedraagt 16,4 miljoen ecu waarvan 2,7 miljoen ecu voor de Portugese deelnemers is.

Bij wijze van overzicht van de Portugese deelnemingen, zendt de Commissie rechtstreeks aan het geachte parlementslid alsmede aan het secretariaat-generaal van het Parlement de lijst van de 13 projecten waarin de titel, de omschrijving, de totale steun, de Portugese deelnemers alsmede de afzonderlijke bijdrage met betrekking tot elk project zijn opgenomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0471/98 van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie (27 februari 1998)

Betreft: Raadpleging voor de opstelling van beleidsopties voor de structuurfondsen, zoals overeengekomen op de informele bijeenkomst van de Raad in Ierland (14-15 november 1996)

Welk overleg heeft er plaatsgevonden in de lidstaten, en met de plaatselijke en regionale overheden, vrijwilligersorganisaties en sociale partners in de gebieden die in aanmerking komen, voordat de beleidsopties voor 1997-9 in mei van vorig jaar voorgelegd zijn? In welke zin zorgt de Commissie ervoor dat er een raadpleging van enige betekenis over plaatsgrijpt, gezien het feit dat de beleidsopties pas in december 1997 naar het Europees Parlement doorgestuurd zijn? Is de Commissie van plan om voor de nieuwe programmaperiode 1999-2006 van de structuurfondsen in dat opzicht enige verandering aan te brengen?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (6 april 1998)

Met de lokale en regionale autoriteiten, vrijwilligersorganisaties of sociale partners heeft geen formeel overleg plaatsgevonden voordat de beleidsopties zijn voorgelegd. Bij de opstelling van die beleidsopties is evenwel in grote mate rekening gehouden met de commentaren van de lidstaten in de informele vergadering van de Ministers voor Regionaal Beleid en Ruimtelijke Ordening, die op 14 en 15 november 1996 in Ierland is gehouden, en met de door de voorzitter van die vergadering opgestelde conclusies. De Commissie werd daarin verzocht beleidsopties op te stellen volgens het beginsel van de subsidiariteit, met het doel de programma's in het kader van de huidige doelstellingen 1 en 6 zodanig aan te passen dat in de periode die tot eind 1999 afloopt, meer nadruk wordt gelegd op de werkgelegenheid. In dit opzicht zijn de beleidsopties een afspiegeling van zowel de lokale omstandigheden als de rol van de Toezichtcomités bij de besluitvorming omtrent de aanpassingen van de programma's (het geachte Parlementslid wordt ook verwezen naar zijn schriftelijke vraag E-486/98 ((Sie blz. 40. ))).

Voor de nieuwe programmeringsperiode voor de Structuurfondsen stelt de Commissie een soortgelijke aanpak voor. In de toelichting bij de voorgestelde verordeningen worden ook de prioriteiten van de Gemeenschap op het vlak van het structuurbeleid uiteengezet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1023/98 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Raad (3 april 1998)

Betreft: Akkoord van Schengen en behoeften aan extra personeel voor de Griekse grenzen

Artikel 1 van de Overeenkomst tot uitvoering van het Akkoord van Schengen van 14 juni 1985 legt de binnen- en buitengrenzen van de Schengen-landen vast. Artikelen 2 en 3 hebben betrekking op het overschrijden van de binnen- en buitengrenzen.

Voor de uitvoering van het Akkoord is extra personeel nodig voor het bewaken van de buitengrenzen, met name voor landen zoals Griekenland, dat met de ondertekening van het Akkoord verplicht wordt honderden Schengen-toegangsposten te bemannen. Er moet op worden gewezen dat de Griekse kustlijn overeenkomt met 80% van de kustlijn van Afrika en 150% van de kustlijn van Europa, en dat de Griekse landgrenzen (alle met niet-Schengen-landen) meer dan 1500 km bedragen.

Veel van de overige landen die partij zijn bij het Akkoord van Schengen ontkomen aan de financiële last die voortvloeit uit deze verplichting en hebben daarenboven heel wat minder uitgaven aangezien zij een groot deel van hun personeel hebben kunnen weghalen van hun grenzen met landen die nu "Schengen-landen¨ zijn geworden. Kan de Raad in het licht hiervan zeggen of Griekenland financiële steun zal krijgen om de aanzienlijke behoeften voor de bemanning van de Schengen-toegangsposten te dekken?

Antwoord (29 juni 1998)

De vraag van het Geachte Parlementslid houdt verband met de toepassing van het Akkoord van Schengen en valt dan ook niet onder de bevoegdheid van de Raad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0878/98 van Per Gahrton (V) aan de Commissie (26 maart 1998)

Betreft: Zaden die door hobbytuiniers in Zweden worden gebruikt

Na de toetreding van Zweden tot de EU hebben de Zweedse autoriteiten (Statens Utsädeskontroll) onder verwijzing naar EU-voorschriften Zweedse zaadverkopers schriftelijk met vervolging bedreigd als ze niet stoppen met de verkoop van zaden die volgens de autoriteiten op grond van de geldende EU-regels zijn verboden, bijvoorbeeld Easter Egg (radijs), Buttercup (pompoen), Early Cascade f1 (tomaat) en Feurio (snijbiet).

Tegen deze achtergrond wil ik de Commissie het volgende vragen: acht de Commissie het redelijk dat men in de EU uitmaakt welke zaden hobbytuiniers in Zweden wel of niet mogen gebruiken? Strookt dit met het subsidiariteitsbeginsel? Is de Commissie van mening dat de Zweedse autoriteiten de EU-regels juist toepassen? Kan de Commissie zich voorstellen dat de regels zo worden veranderd dat Zweden mag toestaan dat zaden op de markt worden gebracht die geschikt zijn voor de biologische, ecologische en meteorologische omstandigheden in Zweden?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0851/98 en E-0878/98 (24 april 1998)

Het geachte Parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op mondelinge vraag H-246/98 van de heer Lindqvist tijdens het vragenuur in de vergaderperiode van het Parlement van maart 1998 ((Handelingen van het Parlement (maart 1998). )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 759/98 van Christa RANDZIO-PLATH aan de Commissie. Informatie over het bedrag van de communautaire steun voor Hamburg sedert 1995 (AANVULLEND ANTWOORD)



Publicatieblad Nr. C 310 van 09/10/1998 blz. 0123



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0759/98 van Christa Randzio-Plath (PSE) aan de Commissie (2 maart 1998) Betreft: Informatie over het bedrag van de communautaire steun voor Hamburg sedert 1995 Kan de Commissie mededelen in het kader van welke programma's, uit welke fondsen en voor welk bedrag sinds 1995 Hamburg communautaire steun is verleend, 1. ter bevordering van de werkgelegenheid aldaar a) uit het EFRO b) uit he ESF c) uit het EOGFL en andere communautaire middelen d) speciale steunmaatregelen voor vrouwen, 2. ter bestrijding van de werkloosheid van lange duur, 3. voor onderzoek en ontwikkeling a) voor de Universiteit van Hamburg b) voor de Technische Hogeschool van Hamburg c) voor de Hogeschool voor economie en politiek d) voor bedrijven in Hamburg, 4. voor de bevordering van de betrekkingen en de handel met de Midden- en Oost-Europese landen en de GOS-staten, 5. uit de energie- en milieuprogramma's, 6. uit de jongerenprogramma's (Jeugd voor Europa en vrijwilligerswerk), 7. uit de opleidingprogramma's (Socrates, Erasmus, Lingua, Leonardo da Vinci, Tempus e.a.), 8. voor vrouwenprogramma's, 9. voor de media en culturele programma's, en hoe beoordeelt zij de resultaten van de maatregelen in Hamburg? Aanvullend antwoord van de heer Santer namens de Commissie (4 juni 1998) Als aanvulling op haar antwoord van 19 maart 1998 ((PB C 304 van 2.10.1998, blz. 154. )) kan de Commissie thans de volgende inlichtingen geven. Wegens de omvang van het antwoord, dat talrijke tabellen omvat, zal de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toesturen.