NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/66

(2004/C 84 E/0072)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3539/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft: Windmolenparken in speciale beschermingszones in de Europese Unie

De aanleg van windmolenparken voor elektriciteitsopwekking kan aanzienlijke en permanente schade aanrichten aan kwetsbare habitats, zoals hoger gelegen veengronden. Transportwegen moeten worden aangelegd en diepe kuilen moeten worden gevuld met een hoeveelheid beton die tot 300 ton kan bedragen, om de nieuwe generatie windmolens een stevige ondergrond te bieden.

Er heerst ook bezorgdheid over het feit dat de aanwezigheid van windmolens op sommige locaties de dood van een groot aantal zeldzame vogelsoorten tot gevolg kan hebben.

De meeste lidstaten beschikken over een uitgebreid aantal maatregelen om het energieverbruik terug te dringen en de toelevering van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen te vergroten. Bovendien levert elk windmolenpark afzonderlijk gewoonlijk een heel beperkte bijdrage tot het nationale elektriciteitsverbruik. De aanleg van windmolenparken in speciale beschermingszones kan bijgevolg door eender welke lidstaat moeilijk worden gerechtvaardigd met het argument dat deze parken van het allergrootste nationale belang zijn.

Onder welke omstandigheden zijn er volgens de Commissie redenen om de aanleg van een of meer windmolenparken in de speciale beschermingszones van de EU aan te vechten op grond van het feit dat ze een inbreuk op de habitatrichtlijn inhouden?

Welke eventuele richtsnoeren terzake heeft de Commissie uitgevaardigd?

De meeste speciale beschermingszones moeten nog door de Commissie worden vastgesteld, maar in vele lidstaten worden reeds in snel tempo windmolenparken aangelegd. Welke stappen kunnen worden genomen om te voorkomen dat er onherstelbare schade wordt aangericht voordat een gebied de status van speciale beschermingszone krijgt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 december 2003)

De Commissie kan niet alle denkbare omstandigheden omschrijven waarin de bouw van een of meer windmolenparken in een speciale beschermingszone een inbreuk zou vormen op Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1).

Volgens de bepalingen van artikel 6 van de richtlijn moet voor elk plan of project dat aanzienlijke gevolgen kan hebben voor de natuurbehoudswaarden met het oog waarop het gebied in Natura 2000 is opgenomen, een passende beoordeling plaatsvinden. Als een dergelijke beoordeling uitwijst dat een gebied aanzienlijke schade zal oplopen, mag een lidstaat dergelijke ontwikkelingen alleen goedkeuren als er geen haalbare alternatieven beschikbaar zijn en kan worden aangetoond dat er sprake is van groot openbaar belang. In dergelijke gevallen moeten er echter compensatiemaatregelen worden genomen door elders habitats te creëren of te verbeteren ten einde het Natura 2000-netwerk intact te houden.

De Commissie heeft geen sectorspecifieke richtsnoeren verstrekt betreffende de toepassing van de bepalingen van artikel 6. Er is echter wel een juridische en technische gids samengesteld en een aparte methodologische gids waarin wordt ingegaan op de toepassing van de bepalingen van dit artikel. Deze documenten zijn te raadplegen op de website van de Commissie (2). De inhoud van de documenten geldt ook voor windenergieplannen en -projecten.

Hoewel de lijst met gebieden van communautair belang nog niet voor alle delen van de Unie volledig is vastgesteld, blijken de lidstaten meestal bereid de waarborgen van artikel 6 van de richtlijn toe te passen op gebieden die ze hebben voorgedragen ter verkrijging van de voorgestelde status van speciale beschermingszone. In gevallen waarin de Commissie aanwijzingen heeft dat deze waarborgen niet worden toegepast, heeft zij gebruik gemaakt van haar bevoegdheden uit hoofde van het EG-verdrag om de kwestie aan de orde te stellen en is zij bereid dit ook in de toekomst te doen om ervoor te zorgen dat de doelstellingen van de richtlijn op het gebied van natuurbehoud niet in gevaar komen.

(1) PB L 206 van 22.7.1992.

(2) (http://europa.eu.int/comm/environment/nature/natura_articles.htm).