SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2078/01

van Pat Gallagher (UEN) aan de Commissie

(3 juli 2001)

Betreft: Dolfijnen als bijvangst

Volgens een recent bericht van de BBC over dolfijnen als bijvangst zijn er dit jaar 66 % meer dolfijnen aangespoeld. In het programma werden bewijzen aangehaald dat gewone dolfijnen wel eens zouden kunnen uitsterven tengevolge van het trawlen in paren.

Beschikt de Commissie over bewijzen voor dergelijke beweringen, en zo ja, welke maatregelen zou zij kunnen nemen om hier verbetering in te brengen? Weet de Commissie dat het trawlen in paren in een aantal landen reeds verboden is en heeft zij eraan gedacht een dergelijke stap voor te stellen in de context van de integratie van de zorg voor het milieu in het gemeenschappelijk visserijbeleid?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 september 2001)

De Commissie beschikt niet over eigen statistieken over deze vangsten en kan dan ook geen oordeel geven over de betrouwbaarheid en de nauwkeurigheid van de door de BBC verstrekte statistieken. Het zijn namelijk de lidstaten die verantwoordelijk zijn voor het toezicht op de bijvangst van walvisachtigen en voor de toepassing van de communautaire voorschriften terzake(1).

Bovendien is de Commissie niet op de hoogte van de criteria die voor het bepalen van de doodsoorzaak van de gestrande dieren worden gebruikt en kan zij dus ook niet oordelen of het groter aantal gestrande dolfijnen al dan niet is toe te schrijven aan visserijactiviteiten, en inzonderheid aan het trawlen in span.

Het is de Commissie bekend dat de meeste studies betreffende de toestand van de bestanden van kleine walvisachtigen erop wijzen dat de bijvangst van bepaalde soorten is toegenomen tot niveaus die de duurzame ontwikkeling van bepaalde populaties walvisachtigen (maar niet het voortbestaan ervan) in gevaar brengen. Het relatieve aandeel van de verschillende visserijmethoden aan dit probleem en de juiste omvang ervan dienen echter nog nauwkeuriger te worden onderzocht.

De Commissie heeft echter steun verleend voor de meeste wetenschappeijke onderzoeken over dit probleem. In de meest recente studie betreffende bijvangsten van walvisachtigen door pelagische trawlers in het Noordoost-Atlantisch gebied, die is gepubliceerd in Fisheries Research 41 (3), wordt vermeld dat bij de trawlvisserij slechts zeer zelden zeezoogdieren als bijvangst worden gevangen.

Er zijn nog weinig hypotheses over hoe het komt dat walvisachtigen als bijvangt bij de trawlvisserij worden gevangen en er zijn derhalve ook weinig suggesties over hoe deze bijvangst kan worden verminderd. Voorstellen voor onderzoek inzake walvisachtigen komen in aanmerking voor financiële steun van de Gemeenschap op grond van het vijfde kaderprogramma voor communautair onderzoek, zowel in het kader van kernactiviteit 5 van het programma Kwaliteit van het leven, als van kernactiviteit 3 van het programma Energie, milieu en duurzame ontwikkeling, Duurzame mariene ecosystemen.

De Commissie overweegt momenteel geen verbod op trawlen in span, omdat vele factoren in verband met het vistuig en de operationele aspecten van de visserij (zoals de diepte, snelheid, tijd van de dag, trektijd, seizoen, gebied, inhaalsnelheid, ophalen van het net, enz.) een invloed kunnen hebben op de dolfijnsterfte. Een volledig verbod op deze visserijtechniek lijkt in dit stadium niet verantwoord.

De Commissie is echter bereid de nodige maatregelen te bestuderen om de sterfte van walvisachtigen bij de visserijactiviteit te beperken en, zo mogelijk, te voorkomen. Met het oog daarop zal het directoraat-generaal Visserij, in samenwerking met het directoraat-generaal Milieu, tegen eind 2001 een vergadering van een subgroep van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij beleggen, om de meest recente wetenschappelijke gegevens te bespreken en oplossingen voor dit probleem te vinden.

(1) Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora, PB L 206 van 22.7.1992.