ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3412/02

van Glyn Ford (PSE) aan de Raad

(29 november 2002)

Betreft: Christelijke groeperingen in Pakistan

Heeft de Raad contact met de regering van Pakistan opgenomen in verband met de situatie van bepaalde christelijke groeperingen in Pakistan?

Zo niet, is de Raad van plan zulks te gaan doen?

Antwoord

(5 en 6 mei 2003)

1. De Raad heeft herhaaldelijk het belang van de vrijheid van godsdienst als fundamenteel mensenrecht onderstreept. Mensenrechten vormen een essentieel onderdeel van de politieke dialoog van de EU met alle landen, waaronder Pakistan.

2. De EU heeft nota genomen van de gewelddadige incidenten in Pakistan tegen christenen en instellingen van de christelijke gemeenschap, waaronder de aanval op de christelijke school in Murree en het christelijk ziekenhuis in Taxila in augustus 2002, de aanval op de christelijke liefdadigheidsorganisatie in Karachi in september 2002, waarbij zes mensen om het leven zijn gekomen, en zeer onlangs nog, de aanval op een protestantse kerk in Daska, nabij Lahore, op 25 december, waarbij vier vrouwen zijn omgekomen.

3. De EU heeft de Pakistaanse autoriteiten verscheidene malen haar bezorgdheid overgebracht over de situatie van de christenen in Pakistan. Op 7 augustus en 25 september 2002 heeft de Europese Unie telkens een verklaring afgelegd waarin zij de aanslag op christelijke instellingen betreurt.

4. De Raad herinnert de geachte afgevaardigde eraan dat de Europese Unie in de verklaring van het voorzitterschap namens de Europese Unie betreffende de verkiezing van de nieuwe minister-president in Pakistan heeft onderstreept dat zij verheugd is dat de macht aan een burgerlijke regering is overgedragen binnen de in het Pakistaanse draaiboek voor democratie gestelde termijn en nogmaals de hoop heeft uitgesproken dat alle partijen en politieke krachten zullen samenwerken voor de verwezenlijking van goed bestuur en goed functionerende democratische instellingen. Zij ziet voorts uit naar samenwerking met de nieuwe Pakistaanse regering op alle punten van gemeenschappelijk belang, waaronder de strijd tegen het terrorisme.

5. De EU zal krachtens de beginselen waarop zij steunt inzake eerbiediging van de grondrechten, met name de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst, die in artikel 10 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie is vervat, de situatie van de christenen in Pakistan op de voet blijven volgen, en zal, indien noodzakelijk, de verschillende problemen met de Pakistaanse regering bespreken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3914/02

van Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) aan de Raad

(14 januari 2003)

Betreft: Europol

Op lijn B5-822 van de EU-begroting voor 2002 is een bedrag van 5 miljoen euro (p.m.) uitgetrokken om Europol de middelen te geven om de acties van de lidstaten ter bestrijding van het terrorisme te versterken en te coördineren en de totstandkoming van een crisiscentrum en communicatiesystemen te financieren. Dit krediet is opgenomen in het hoofdstuk B0-40 (voorzieningen) in afwachting van de goedkeuring van de rechtsgrondslag die voor het eerst de financiering van een activiteit van Europol via de begroting van de Europese Unie mogelijk zou maken.

Op basis van door Europol verstrekte begrotingscijfers heeft de Commissie op 31 juli 2002 een voorstel voor een besluit van de Raad ingediend dat voorziet in een bedrag van 3 038 600 EUR.

Op 8 oktober 2002, twee maanden later dus, besloot de Raad het Europees Parlement te raadplegen. Om te zorgen dat de Raad het voorstel nog voor het eind van het jaar zou kunnen aannemen en het in de begroting 2002 uitgetrokken bedrag niet zou vervallen, maar overgedragen kon worden naar de begroting 2003, heeft het Parlement in zijn wetgevingsresolutie van 5 december 2002 onverwijld zijn goedkeuring gehecht aan het Commissievoorstel en het voorstel doorgezonden naar de Raad, zodat deze het tijdig zou kunnen aannemen.

Om welke redenen heeft de Raad het voorstel voor een besluit van de Commissie nog niet aangenomen?

Betekent het feit dat de Raad toestaat dat de kredieten komen te vervallen, dat de Raad meent dat de voorgestelde middelen niet nodig zijn, ondanks de ramingen van Europol?

Heeft de Raad bij het nemen van zijn besluit rekening gehouden met de meningen van Europol, de Europese Commissie en vooral het Europees Parlement over deze kwestie? Wat is de mening van de Raad over het unanieme standpunt van het Parlement om een deel van de gemeenschapsbegroting te bestemmen voor de financiering van bepaalde Europol-activiteiten?

Antwoord

(5 en 6 mei 2003)

De Raad stelt het geachte parlementslid ervan in kennis dat het voorstel voor de totstandbrenging van een rechtsgrondslag om communautaire subsidies aan Europol mogelijk te maken binnen de Raad is besproken. Enkele delegaties waren van mening dat het voorstel een poging was om af te wijken van het in de Europol-Overeenkomst neergelegde beginsel, namelijk dat de begroting van Europol uit de bijdragen van de lidstaten wordt gefinancierd, en niet ten laste komt van de begroting van de Europese Gemeenschappen.

Zij waren van oordeel dat wijziging van dit beginsel een wijziging zou vereisen van artikel 35 van de Europol-Overeenkomst.

Tegen deze achtergrond kon de Raad geen overeenstemming bereiken over het voorstel van de Commissie voor een besluit van de Raad betreffende de financiering van bepaalde activiteiten van Europol in het kader van de samenwerking inzake terrorismebestrijding.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3788/02

van Bruno Gollnisch (NI) aan de Raad

(6 januari 2003)

Betreft: Franse etiketten voor consumptieproducten in Frankrijk

De wet van 4 augustus 1994 op het gebruik van de Franse taal stelt het Frans verplicht voor alle documenten ter informatie van de gebruiker of consument: etikettering, prospectussen, catalogen, brochures en andere informatieve documenten, enz..

De Europese richtlijn van 20 maart 2000 tot codificering van die van 18 december 1978 herinnert eraan dat het in strijd met de Europese regels is dat een reglementering van een lidstaat het gebruik van een bepaalde taal voor de etikettering van levensmiddelen oplegt zonder de mogelijkheid open te laten om een andere taal te gebruiken.

De Commissie heeft Frankrijk laten weten, in een advies in aansluiting op een arrest van 12 september 2000 van het Europees Hof van Justitie geveld in antwoord op een prejudiciële vraag van het Hof van beroep van Lyon dat het twee maanden heeft om zich naar de wet te voegen.

De Franse regering heeft daarop bij decreet nr. 2002-1025 van 1 augustus ll. artikel R. 112-8 van de verbruikswet gewijzigd: de verplichting tot etikettering in het Frans blijft bestaan, maar daarnaast staat een nieuw tweede lid vermeldingen in één of meerdere andere talen toe.

Vindt de Raad die wijziging van de reglementering voldoende voor de inachtneming van de Europese regels?

Of met andere woorden: behoudt een lidstaat het rechtmatig recht om te eisen dat de etiketten van levensmiddelen die op zijn grondgebied verkocht worden, minstens in de landstaal gesteld zijn?

Antwoord

(5 en 6 mei 2003)

De door het geachte parlementslid gestelde vraag valt onder de bevoegdheid van de Europese Commissie die, overeenkomstig artikel 211 van het Verdrag, toeziet op de toepassing van de communautaire richtlijnen en derhalve ook van de in de vraag bedoelde Richtlijn 2000/13/EG.

De Raad stelt het geachte parlementslid dan ook voor zijn vraag aan de Europese Commissie te richten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2848/02

van María Valenciano Martínez-Orozco (PSE) aan de Commissie

(4 oktober 2002)

Betreft: Stand van de inbreukprocedure 2000/4879

Aanmaningsbrief (artikel 226) in verband met decreet 34 1/1999 van de Autonome Gemeenschap Madrid (Comunidad de Madrid), waarbij het reglement inzake brandpreventie van deze Gemeenschap werd goedgekeurd.

Kan de Commissie informatie verschaffen over de stand van de inbreukprocedure?

Heeft de Autonome Gemeenschap Madrid reeds gereageerd?

Welke concrete maatregelen is de Commissie van plan te treffen om dit probleem op te lossen, teneinde de naleving van de communautaire wetgeving te garanderen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(23 oktober 2002)

De Commissie kan het geachte parlementslid meedelen dat de Spaanse autoriteiten, in antwoord op de aanmaningsbrief die hun uit hoofde van artikel 226 van het EG-Verdrag werd toegezonden, op 26 juli 2002 in het kader van de bij Richtlijn 98/34/EG ingestelde kennisgevingsprocedure(1) een nieuw ontwerp hebben aangemeld dat met name de intrekking van decreet 341/1999 tot goedkeuring van het reglement inzake brandpreventie van de Autonome Gemeenschap Madrid inhoudt.

De status-quoperiode van drie maanden waarin Richtlijn 98/34/EG voorziet, loopt op 28 oktober 2002 af. Deze termijn is bedoeld om de overige lidstaten en de Commissie in staat te stellen na te gaan of het desbetreffende ontwerp verenigbaar is met het Gemeenschapsrecht. Belanghebbenden kunnen hun tijdens deze periode hun opmerkingen over dit document meedelen. Indien de Commissie of bepaalde lidstaten van oordeel zijn dat de tekst aspecten bevat die eventueel belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen kunnen opleveren en die onverenigbaar zijn met de regels van het EG-Verdrag of met Richtlijn 89/106/EEG(2), hebben zij het recht een met redenen omkleed advies uit te brengen om Spanje te vragen de desbetreffende bepalingen aan het Gemeenschapsrecht aan te passen. Spanje is verplicht op dit met redenen omkleed advies te antwoorden.

De Commissie zal in ieder geval toezien op het goede verloop van de kennisgevingsprocedure en zal ervoor zorgen dat de Spaanse autoriteiten de zo nodig gewijzigde tekst goedkeuren, teneinde de naleving van het Gemeenschapsrecht te garanderen.

(1) Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften PB L 204 van 21.7.1998.

(2) Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw bestemde producten PB L 40 van 11.2.1989.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2906/02 van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie. Hogesnelheidslijn (HSL) voor de verbinding van Galicië met Portugal en, via Frankrijk, met de rest van Europa.



Publicatieblad Nr. 222 E van 18/09/2003 blz. 0029 - 0029



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2906/02 van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie (16 oktober 2002) Betreft: Hogesnelheidslijn (HSL) voor de verbinding van Galicië met Portugal en, via Frankrijk, met de rest van Europa Hoe staat het met de projecten en werkzaamheden aan de HSL die straks de Galicische steden met elkaar gaat verbinden, Galicië als geheel met de Portugese steden Porto en Lissabon en, via de Spaanse hoogvlakte en Frankrijk, met de rest van Europa? In deze fase van de programmeringsperiode 2000-2006 zou nl. het grootste deel van de railinfrastructuur moeten worden opgeleverd. Welke communautaire middelen zijn er voor de uitvoering van deze projecten uitgetrokken? Wat zijn de opleveringsdata voor de verschillende tracés? Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie (22 november 2002) De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2499/02

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(9 september 2002)

Betreft: Etikettering van textiel en kleren

Heeft de Europese Gemeenschap enige conclusies getrokken uit haar rondetafelgesprek van 30 mei 2002 over etikettering in de sector textiel en kleren?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(15 november 2002)

De Commissie heeft op 30-31 mei 2002 in Brussel voor de textiel/kledingsector een rondetafelconferentie over etiketteringsvraagstukken georganiseerd die door meer dan zeventig belanghebbenden is bijgewoond, waaronder vertegenwoordigers van de Europese textiel/kledingsector en vakbonden, lidstaten, kandidaat-lidstaten en de Europese instellingen. Het debat ging over oorsprongsbenamingen, sociale/ethische keurmerken en milieukeuren met bijzondere aandacht voor het milieukeur van de Europese Unie.

Er zijn conclusies en een samenvattend verslag van de rondetafelconferentie opgesteld en naar de deelnemers gestuurd. Deze zijn ook beschikbaar op de Europawebsite op het volgende internetadres: http://europa.eu.int/comm/enterprise/textile/competitiveness.htm.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3597/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 december 2002)

Betreft: Toewijzing van EU-middelen ter bestrijding van de economische, sociale en ecologische gevolgen van de ramp met de Prestige voor de kust van Galicië

Welke specifieke en aanvullende financiële middelen denkt de EU ter beschikking te stellen voor de bestrijding van de economische, sociale en ecologisch gevolgen van de ramp met de Prestige? Zullen er middelen worden vrijgemaakt uit het Solidariteitsfonds dat is opgericht naar aanleiding van de natuurrampen in Duitsland en Oostenrijk? Zal er desnoods een nieuw fonds worden opgericht? Zullen ook alle economische actoren wier activiteiten indirect door de ramp getroffen worden integraal en onverwijld worden gecompenseerd voor de economische schade die zij hebben geleden?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw de Palacio namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-3597/02 en E-3598/02

(26 februari 2003)

Het geachte parlementslid wordt hierbij verwezen naar: de antwoorden van de Commissie op parlementaire vragen H-0848/02(1), E-3362/02 en E-3404/02(2), E-3439/02(3), E-3590/02(4), E-3591/02(5), E-3593/02(6), E-3594/02(7), E-3599/02(11), E-3602/02, E-3603/02 en E-3604/02(8), E-3655/02 en E-3656/02(9) en P-0001/03(10) die alle aspecten behandelen in verband met de ramp met de Prestige en met name de aspecten schadevergoedingen en kosten waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

(1) Schriftelijk antwoord van 14.1.2003.

(2) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 85.

(3) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 90.

(4) PB C 222 E van 18.9.2003, blz. 91.

(5) PB C 222 E van 18.9.2003, blz. 92.

(6) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 110.

(7) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 111.

(8) PB C 192 E van 14.8.2003, blz. 124.

(9) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 123.

(10) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 166.

(11) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 111.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3660/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(18 december 2002)

Betreft: Zwarte vloed in Galicië: verklaringen van de Commissie voor het vervoer

Tijdens de plenaire vergadering van het Europees Parlement van 21 november 2002 heeft de commissaris voor het Vervoer de regeringen van de lidstaten een groep verwarde geesten (banda de incoherentes) genoemd, omdat ze twee jaar geleden op de top van Nice verklaard hebben dat de uitvoering van de maatregelenpakketten-Erika I en II bespoedigd moest worden, terwijl ze er vervolgens geen uitvoering aan gegeven hebben. Volgens de commissaris zou het ongeluk met de Prestige niet gebeurd zijn als de regeringen de uitvoering van de maatregelen die de Commissie voorgesteld heeft, niet uitgesteld hadden.

Kan de Commissie laten weten welke landen zich in de Raad van Ministers verzet hebben tegen aanneming van de maatregelen en termijnen die zijzelf in de pakketten-Erika I en II voorgesteld had?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw de Palacio namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-3600/02 en E-3660/02

(7 februari 2003)

De geachte parlementsleden worden eraan herinnerd dat de Commissie betreurt dat het oorspronkelijk voorgestelde tijschema om de enkelwandige olietankers uit de vaart te nemen niet is gehandhaafd. Het voorstel zou betekend hebben dat categorie 1 van de enkelwandige olietankers zoals de Erika of de Prestige op de leeftijd van 23 jaar uit de vaart zouden zijn genomen.

Uit hoofde van de verordening die uiteindelijk werd goedgekeurd door de medewetgevers, moest de Prestige uiterlijk op 15 maart 2005 uit de vaart worden genomen. Indien het door de Commissie voorgestelde tijdschema was gehandhaafd, moest de Prestige op 1 september 2002 (datum van inwerkingtreding van de definitieve verordening) uit de vaart zijn genomen, aangezien deze tanker 26 jaar was toen het ongeval gebeurde.

In deze context verwelkomt de Commissie de unanieme steun van de lidstaten, zoals uitgedrukt in de conclusies van zowel de Vervoersraad van 6 december 2002 als de Europese Raad in Kopenhagen, voor de maatregelen die zij heeft voorgesteld in haar mededeling van 3 december 2002.

Op 20 december 2002 heeft de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel tot een verordening(1) ingediend betreffende het versneld uit de vaart nemen van enkelwandige tankers, waarbij wordt teruggekeerd tot het oorspronkelijke tijdschema. De Commissie hoopt dat het voorstel wordt goedgekeurd tijdens het Griekse voorzitterschap.

(1) COM(2002) 780 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3251/02

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Raad

(11 november 2002)

Betreft: Certificeringsvoorstel van de Commissie voor de diamanthandel

Onderschrijft de Raad het oordeel van de Commissie dat wanneer niet aangetoond kan worden dat diamanten op legale wijze verkregen zijn, de diamanten onvoorwaardelijk in beslag worden genomen(1)?

Kan de verordening in werking treden op 1 januari 2003? Zo niet, hoe kan de Raad dit dan rechtvaardigen in de strijd tegen het internationaal terrorisme?

Gaat de Raad akkoord met de voorgestelde maatregelen? Zo niet, heeft de Raad een beter alternatief?

(1) COM(2002) 455.

Antwoord

(8 mei 2003)

De Raad verwijst het geachte parlementslid naar Verordening (EG) nr. 254/2003 van de Raad van 11 februari 2003 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2368/2002 tot uitvoering van de Kimberleyprocescertificering voor de internationale handel in ruwe diamant en naar Verordening (EG) nr. 257/2003 van de Commissie van 11 februari 2003 tot wijziging van diezelfde Verordening (EG) nr. 2368/2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3596/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 december 2002)

Betreft: Opruimingsschepen voor bestrijding van rampen zoals die met de Prestige

Op het moment van de ramp met de Prestige voor de kust van Galicië kon de Spaanse staat geen enkel schip voor opruiming van stookolie inzetten omdat zij niet over dergelijke schepen beschikt. Later arriveerden er schepen uit Frankrijk, Nederland, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en

België. Die konden echter gedurende verschillende dagen niet uitvaren omdat zij niet opgewassen zijn tegen golven van meer dan twee en een halve meter hoog. Hoe is het mogelijk dat wij niet over de nodige instrumenten beschikken? Welke initiatieven denkt de Commissie te nemen om dit belangrijke aspect van de strijd tegen door dergelijke ongevallen veroorzaakte rampen te verbeteren? Welke specifieke maatregelen denkt zij vast te stellen voor een gevoelig gebied zoals Galicië?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 februari 2003)

Wat de opruimingsoperatie betreft, is het dankzij de bijstandsregeling tussen de Commissie en de bestaande nationale structuren voor dergelijke rampen mogelijk geweest om rechtstreeks toegang te krijgen tot de op communautair niveau beschikbare middelen.

De autoriteiten van de getroffen gebieden hebben snel gebruik kunnen maken van de beschikbare hulp, met name van schepen en andere specifieke uitrustingen voor de bestrijding van dergelijke verontreiniging.

Bovendien zal het Europees agentschap voor de veiligheid van de zeescheepvaart bevoegdheden en middelen krijgen om de verontreiniging aan te pakken. Een voorstel tot wijziging van de verordening, waarbij dit agentschap is opgericht, zal daartoe worden ingediend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3046/02

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(24 oktober 2002)

Betreft: Het begrip overheidsschuld in Portugal

Volgens berichten in de pers van 10 tot 13 oktober zou de Portugese minister van Financiën gemeenten en autonome regio's op herhaald verzoek van deze lagere overheden toestemming hebben gegeven garanties toe te kennen. Ze hoeven deze posten niet als overheidsschulden te registreren. Volgens de minister vallen garanties niet onder de definitie die binnen de Administratieve Overheidssector voor schuldverplichting gehanteerd wordt (Diário Económico, 10 oktober 2002).

Kan de Europese Commissie aangeven of deze garanties volgens haar onder het begrip overheidsschuld vallen? Ik verzoek de Commissie dringend haar antwoord te baseren op de geldende normen voor nationale boekhouding.

Zou de Commissie in haar antwoord ook rekening willen houden met de criteria die bij de beoordeling van de overheidsboekhouding moeten worden aangehouden (transparantie, samenhang en degelijkheid)?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(22 november 2002)

Volgens de regels van het Protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten en van Verordening 3605/93(1), zoals gewijzigd(2), vallen door de overheidssector gegarandeerde schulden niet onder de algemene overheidsschuld zolang geen beroep wordt gedaan op de garantie.

Volgens het ESR 1995, het systeem van nationale rekeningen in de Europese Unie, worden gegarandeerde schulden bovendien niet in de financiële balans opgenomen als schuld van de eenheid die de garantie verstrekt, behalve in zeer specifieke gevallen. Deze regel geldt voor alle lidstaten die gegevens over hun nationale rekeningen aan Eurostat verstrekken.

(1) PB L 332 van 31.12.1993.

(2) PB L 58 van 3.3.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1490/02

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(22 mei 2002)

Betreft: Vertragingen bij de toegang tot documenten (MED-affaire)

Op basis van artikel 7 van verordening nr. 1049/2001(1) inzake de toegang tot documenten beschikt de Commissie over een termijn van vijftien werkdagen voor het nemen van een besluit over een desbetreffend verzoek.

In mijn schriftelijke vraag nr. E-2043/01(2) van 13 juli 2001 heb ik gevraagd om een afschrift van de brief (inclusief de bijlagen) waarmee het Belgische Openbaar Ministerie op 13 december 1999 met de zogenaamde MED-affaire is belast (brief nr. 008035 van de directeur van het Europees Bureau voor fraudebestrijding, OLAF, aan officier van justitie Dejemeppe).

Dit verzoek om toegang tot dit document heb ik in mijn schriftelijke vragen P-2784/01(3) van 26 september 2001 en E-3632/01(4) van 17 december 2001 herhaald.

Ondertussen zijn er ongever 200 werkdagen verstreken, zonder dat de voor fraudebestrijding verantwoordelijke commissaris mij het gevraagde document heeft doen toekomen.

Ik verzoek de Commissie mij het gevraagde document nu onverwijld te doen toekomen.

Kan de Commissie mij meedelen wat de reden van de opgetreden vertraging is?

Ik verzoek de Commissie ook antwoord te geven op mijn herhaaldelijk gestelde vraag of het bedoelde document reeds enige tijd geleden aan andere leden van het Parlement ter beschikking is gesteld.

Indien dit inderdaad zo is, verzoek ik de Commissie uit te leggen waarom ze ten opzichte van mij een dergelijke vertragingstaktiek toepast en of dit strookt met het beginsel van gelijke behandeling.

(1) PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43.

(2) PB C 40 E van 14.2.2002, blz. 70.

(3) PB C 147 E van 20.6.2002, blz. 54.

(4) PB C 28 E van 6.2.2003, blz. 9.

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(15 juli 2002)

De Commissie is ervan op de hoogte gesteld dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) naar het geachte parlementslid een exemplaar heeft toegezonden van het schrijven waarnaar in uw schriftelijke vraag wordt verwezen, zulks in aansluiting op de afsluiting van de wettelijke procedures in België en Italië.

De Commissie beschikt over geen informatie waaruit zou kunnen worden afgeleid dat de vertragingstechnieken werden aangewend bij het toezenden van de brief aan het geachte parlementslid.