SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1820/97 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie (28 mei 1997)

Betreft: Bedrijvigheid van de Spaanse scheepswerven

Via een in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen gepubliceerde brief ((PB C 53 van 22.2.1997, blz. 3. )) stelt de Commissie de Spaanse regering in kennis van haar besluit tot verlenging van de procedure in verband met steun aan scheepswerven die staatseigendom zijn.

In deze tekst is de kennisgeving van de Spaanse autoriteiten van 31 december 1994 opgenomen dat Astander (scheepswerven van Santander) de "herstel- en ombouwactiviteit¨ zou voortzetten en niet langer schepen zou bouwen zolang de werf staatseigendom was.

Wat zijn de argumenten waarom de Commissie meent dat de beperking van de capaciteit van de Spaanse scheepswerven die staatseigendom zijn, zou kunnen plaatsvinden door de hypothetische beëindiging door Astander van de "ombouwactiviteit¨?

Hoe is het mogelijk dat de Commissie, ten nadele van de onderneming en de werknemers van Astander, tot de slotsom komt dat scheepsbouw en -ombouw activiteiten zijn die onder een noemer vallen?

Gecombineerd Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1820/97 en E-1822/97 (20 juni 1997)

Om misverstanden te voorkomen moet allereerst worden gewezen op de redenen van de Commissie om te besluiten tot uitbreiding van de procedure van artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag, namelijk haar bezorgdheid of de vermindering van de capaciteiten van de steun ontvangende openbare scheepswerven een adekwate tegenprestatie was voor de voorgestelde aanzienlijke steunbedragen, die voor het merendeel onverenigbaar zijn met de normale steunmaatregelen betreffende de scheepsbouw. In dit verband had de Commissie haar twijfels uitgesproken over de vraag of de voorstellen voor Astander als afdoende en wezenlijke capaciteitsvermindering konden worden aangemerkt, temeer daar de werf in 1990 de nieuwbouw heeft stopgezet en heeft besloten slechts verbouwingsactviteiten voort te zetten, terwijl deze twee voor de richtlijn betreffende steunverlening aan de scheepsbouw onder dezelfde noemer vallen (aangezien beide activiteiten in aanmerking komen voor aan een contract gerelateerde productiesteun, wat niet het geval is voor scheepsreparatie).

Het geachte Parlementslid heeft er waarschijnlijk weet van dat de procedure later achterhaald bleek, toen de Spaanse regering herziene voorstellen indiende ten einde de Commissie (en de vele andere bezorgde lidstaten) ervan te verzekeren dat de risico's op concurrentievervalsing minimaal zouden zijn. In het kader van het herziene voorstel zal naast de stopzetting van nieuwbouw bij Astander, een aantal andere maatregelen worden genomen (stopzetting van bepaalde werkzaamheden maar niet de gehele sluiting van de werven) die onmiddellijk van kracht zullen gaan met het oog op een vermindering van de algehele capaciteit met 30.000 gewogen bruto registertonnen (gbrt.) in de openbare scheepswerven. Hierbij komt vervolgens dat de openbare scheepswerf van Astano niet opnieuw over zal gaan tot scheepsbouw en dat in de particuliere sector meer vermindering van capaciteit -tot 17.500 gbrt.- zal worden doorgevoerd. De Spaanse regering stemde er eveneens mee in dat Astander geen verbouwingactiviteiten zal uitvoeren zolang de werf staatseigendom blijft. De Spaanse autoriteiten alleen zijn bevoegd voor vragen aangaande de achtergrond van het gewijzigde plan.

Op grond van deze informatie stemde de Raad van de ministers van industrie van 24 april 1997 in met een afwijking voor Spanje van de richtlijn betreffende steunverlening aan de scheepsbouw. Op 2 juni 1997 werd dit officieel vastgelegd in een verordening van de Raad ((PB L 148 van 6.6.1997. )) zodat de Commissie de gelegenheid kreeg de procedure af te sluiten en de steun goed te keuren. Binnenkort zal de Commissie een definitief besluit nemen.