SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2950/96 van Dietrich Elchlepp (PSE) aan de Commissie (8 november 1996)

Betreft: Erkenning van hoger-onderwijsdiploma's (algemene erkenningsrichtlijn 89/48/EEG)

Met richtlijn 89/48/EEG ((PB L 19 van 24.1.1989, blz. 24.)) is een algemene regeling geschapen voor de grensoverschrijdende erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee een hoger-onderwijsopleiding van ten minste drie jaar wordt afgesloten. De richtlijn heeft betrekking op de toegang tot zogeheten gereglementeerde beroepsactiviteiten. Er zijn steeds meer klachten dat deze richtlijn traag of in enkele gevallen in het geheel niet wordt uitgevoerd. Daardoor ontstaan voor bepaalde beroepsgroepen aanzienlijke belemmeringen bij het vrije verkeer op de Europese arbeidsmarkt. De gevallen van afwijzing hebben bijvoorbeeld betrekking op sollicitanten afkomstig van instellingen die geen hoger-onderwijsinstelling zijn in de zin van de richtlijn of op mensen met jarenlange ervaring die een opleiding hebben die afwijkt van de speciale eisen voor gereglementeerde beroepsactiviteiten in het gastland.

Ik vraag de Commissie daarom:

1. Is er een overzicht van gevallen van afwijzing met betrekking tot de algemene hoger-onderwijsrichtlijn 89/48/EEG met cijfers per lid-staat en reden van afwijzing?

2. Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat sollicitanten met een jarenlange beroepservaring, bijvoorbeeld afgestudeerden aan pedagogische academies, in een ander land niet tot de sollicitatieprocedure worden toegelaten, uitsluitend omdat hun onderwijsinstelling door de autoriteiten niet als hoger-onderwijsinstelling of vergelijkbare instelling in de zin van de richtlijn wordt aangemerkt?

3. Moet het aan de algemene erkenningsrichtlijn ten gronde liggende vertrouwensbeginsel aldus worden uitgelegd dat het ontvangende land de door het land van vertrek vastgestelde classificatie van onderwijsinstellingen moet accepteren, en zo ja, hoe is dit te rijmen met de belangen van het ontvangende land om op zijn grondgebied specifieke eisen te stellen aan de structuur van een beroepsopleiding?

4. Lijkt het met het oog op de huidige erkenningsproblemen niet zinvol om de algemene erkenningsrichtlijn zodanig te wijzigen dat bij de toegang tot een gereglementeerde beroepsactiviteit in een ander land een jarenlange succesvolle beroepservaring het bezit van een hoger-onderwijsdiploma in de zin van de richtlijn kan vervangen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (12 december 1996)

1. In Richtlijn 89/48/EEG ((PB L 19, 24.1.1989 )) wordt bepaald dat de Lid-Staten om de twee jaar aan de Commissie een verslag over de toepassing van het algemeen stelsel van erkenning van diploma's voorleggen, dat een statistisch overzicht van de genomen besluiten bevat. De Commissie heeft verslagen voor de perioden 1991/1992 en 1993/1994 ontvangen. Uit de statistische gegevens blijkt dat de meeste aanvragers erkenning van hun diploma's hebben verkregen, terwijl 5% van de besluiten die zijn genomen negatief waren en slechts in een zeer gering aantal gevallen beroep is ingesteld. De Commissie zal het geachte Parlementslid een exemplaar doen toekomen van de verzameling van de verslagen van de Lid-Staten.

2. Diploma's die zijn afgegeven door universiteiten, hoger-onderwijsinstellingen en andere instellingen van hetzelfde niveau van opleiding worden door artikel 1 van Richtlijn 89/48/EEG gelijkgeschakeld. Naar de mening van de Commissie zijn diploma's van de Oostenrijkse pedagogische academies diploma's in de zin van artikel 1 van de Richtlijn. De Commissie heeft een inbreukprocedure ingeleid tegen Duitsland met betrekking tot het niet-erkennen van de kwalificaties van leerkrachten uit andere Lid-Staten die hun opleiding aan andere onderwijsinstellingen dan een universiteit hebben genoten.

3. Inderdaad. De begrippen universiteit, hoger-onderwijsinstelling en instelling met eenzelfde opleidingsniveau moeten naar de mening van de Commissie worden uitgelegd volgens de wetgeving van de Lid-Staat die het diploma heeft afgegeven. Het is daarom de taak van de Lid-Staat van oorsprong te bevestigen of de instelling waar de migrant zijn studie heeft gevolgd, rekening houdend met de indeling van zijn eigen onderwijsstelsel, overeenkomt met één van deze drie categorieën. Daarnaast wordt in artikel 8 van de Richtlijn bepaald dat de ontvangende Lid-Staat de attesten en documenten die door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van oorsprong worden verstrekt als bewijsmiddel moet aanvaarden dat aan de in de richtlijn gestelde voorwaarden is voldaan.

Wat het tweede deel van de vraag betreft, wijst de Commissie het geachte Parlementslid erop dat de richtlijn de ontvangende Lid-Staat de mogelijkheid geeft om van de migrant te verlangen dat hij een proeve van bekwaamheid aflegt of een aanpassingsstage volbrengt, om eventuele wezenlijke verschillen in de duur of de inhoud van zijn opleiding ten opzichte van hetgeen in de ontvangende Lid-Staat is vereist, te overbruggen.

4. Indien de migrant in het bezit is van een diploma zoals omschreven in artikel 1 van de Richtlijn (zoals het geval is voor de diploma's van de Oostenrijkse pedagogische academies), moet dit in beginsel zonder meer worden erkend, en er zou van hem geen aanvullende beroepservaring kunnen worden geëist. De Commissie heeft niet het voornemen Richtlijn 89/48/EEG te wijzigen om de werkingssfeer ervan uit te breiden naar personen die niet in het bezit zijn van een diploma, maar die een zekere mate van beroepservaring hebben. Dit wil niet zeggen dat een migrant die een diploma heeft van een lager niveau dan de niveaus die door Richtlijn 89/48/EEG worden bestreken, geen erkenning kan verkrijgen. Op hem zijn de erkenningsmechanismen van toepassing die zijn vastgelegd in de tweede richtlijn betreffende een algemeen stelsel (Richtlijn 92/51/EEG) ((PB L 209, 24.7.1992 )).

Daarnaast geeft de Commissie in de conclusies van haar verslag aan het Parlement en de Raad over de stand van de toepassing van Richtlijn 89/48/EEG, dat op 15 februari 1996 werd goedgekeurd ((doc. COM(96) 46 def. )), aan dat zij zal onderzoeken of het mogelijk is in de Richtlijn de verplichting op te nemen om bij het onderzoeken van de aanvraag om erkenning de na het behalen van het diploma opgedane ervaring in aanmerking te nemen. In ieder geval moeten de autoriteiten van de Lid-Staat van ontvangst, overeenkomstig de artikelen van het EG-Verdrag betreffende de vrijheid van verkeer zoals uitgelegd in de jurisprudentie van het Hof van Justitie ((Zie arresten in zaak C 340/89 "Vlassopoulou¨ (7.5.1991) en in zaak C 419/92 "Scholz¨ (23.2.1994). )), rekening houden met in een andere Lid-Staat verworven beroepservaring.