NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/122

(2004/C 33 E/122)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1468/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(30 april 2003)

Betreft: Kinderporno op het net

Het fenomeen van de on line-pedofilie scheert hoge toppen qua expansie, specialisatie, opbrengst en criminaliteit. De „culturele pedofilie”, die ongestraft via Internet wordt verspreid, is zo mogelijk nog zorgwekkender, omdat zij aanhangers, geld en opinies werft. Het is vooral hieraan dat de instellingen speciale aandacht moeten besteden, naast vanzelfsprekend de productie en de verspreiding van pedopornografisch materiaal. In de periode van juni tot december 2002 vond een Italiaanse vrijwilligers-vereniging 4 656 websites met een pedopornografische inhoud; zij heeft deze gemeld aan de FBI, Interpol en de politiediensten van diverse landen (Spanje, Brazilië, Zwitserland en Frankrijk). Een aantal zijn ook doorgespeeld aan Europol. Van juni 2002 tot maart 2003 zijn 1322 sites geïdentificeerd. De Italiaanse PTT-politie van haar kant heeft vanaf haar oprichting in 1998 nagenoeg 70 000 websites gecontroleerd. Uit een sociale studie over het fenomeen door de hierboven genoemde vereniging „Meter” blijkt dat er een „culturele” pedofiele lobby bestaat die een rechtvaardiging probeert te vinden zowel voor het recht om pedofiel te zijn als voor de stelling dat „de pedofiele relatie een weldaad zou zijn voor het kind”. In de marge daarvan bestaat er een criminele pedofilie die voortdurend bezig is met de productie, de verspreiding en de verkoop van pedopornografisch materiaal. De omzet daarvan is moeilijk te schatten: de prijzen schommelen tussen 35 dollar voor een weekabonnement van 50 pornografische foto's van en met kinderen, en 150 dollar voor „zeldzame” foto's met „kleine” kinderen tussen 2 en 6 jaar. De meeste servers bevinden zich in de VS; eenderde in de landen van Oost-Europa.

1. Is de Commissie op de hoogte van deze situatie?

2. Kan Europol aan de Commissie actuele en nauwkeurige cijfers doorspelen?

3. Zijn de resultaten bekend van de initiatieven die de Unie heeft genomen om dit aberrante verschijnsel een halt toe te roepen?

4. Wat kan worden ondernomen om een definitief eind te maken aan de criminele activiteiten van de websites die als pedopornografisch bekend staan?

5. Acht de Commissie het niet nodig de lidstaten te wijzen op de gevolgen van deze zogenaamd „culturele” benadering van de pedofilie en aan te dringen op maatregelen in het kader van hun onderwijsbeleid en op voorlichting van de gezinnen via de media?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(4 juni 2003)

De Commissie deelt de zienswijze van het geachte parlementslid dat kinderpornografie op internet een ernstig en groeiend probleem is. Het is zeker noodzakelijk dat verder inspanningen worden geleverd voor internationale samenwerking, niet enkel tussen de staten, met name tussen de gerechtelijke en rechtshandhavingsinstanties, maar ook tussen de staten en de internetindustrie, de permanente telefoondiensten (hotlines) en niet-gouvernementele organisaties, zodat dit verschrikkelijke fenomeen daadwerkelijk kan worden aangepakt.

De verantwoordelijkheid om op te treden tegen illegale inhoud (onder meer kinderpornografie) ligt in de eerste plaats bij de bevoegde gerechtelijke en rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten, die via de bestaande communicatiekanalen, zoals Europol en Interpol, internationaal samenwerken voor de bestrijding van kinderpornografie op internet. Sinds 1996 heeft de Unie het voortouw genomen bij de bestrijding van illegale en schadelijke inhoud. Het programma voor een veiliger internet voorziet in de financiering van acties ter bestrijding van illegale en schadelijke inhoud in het kader van een coherente aanpak door de Europese Unie. Het Actieplan voor een veiliger internetgebruik, dat op 31 december 2002 eindigde, is verlengd. De acties kunnen dus voor een periode van twee jaar worden voortgezet. Daarbij kan rekening worden gehouden met geleerde lessen en nieuwe technologieën en kan de coördinatie worden gewaarborgd met parallelle acties op het gebied van netwerk- en informatiebeveiliging. Veiliger internet heeft tot doel een bredere samenwerking met nationale programma's en acties te waarborgen, de uitwisseling van informatie en beste praktijken tussen de activiteiten van de lidstaten en tussen de verschillende onderdelen van het actieprogramma te verbeteren, onder meer door het ontwikkelen van software waarmee ouders en/of leerkrachten de toegang van kinderen tot ongepast materiaal op internet kunnen beperken en specifieke webdiensten die een veilige toegang tot internet bieden.

Andere elementen in de strategie van de Unie ter bestrijding van kinderpornografie omvatten wettelijke instrumenten en praktische maatregelen tegen computercriminaliteit en kinderpornografie. Deze omvatten het voorstel van de Commissie voor een Kaderbesluit van de Raad (1) betreffende de aanpassing van wetgeving en sancties op het gebied van seksuele uitbuiting van kinderen, met een uitdrukkelijke verwijzing naar kinderpornografie op internet (2), de aanbeveling van de Raad van 24 september 1998 (3) betreffende de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid, en het besluit van de Raad van 29 mei 2000 ter bestrijding van kinderpornografie op internet (4).

In januari 2003 heeft de Commissie de haalbaarheidsstudie „Internationale database misbruik van kinderen” ontvangen, die was gecofinancierd in het kader van het STOP II-programma en is uitgevoerd door een uit deskundigen van verschillende lidstaten bestaande projectgroep. Europol is volledig betrokken geworden bij de werkzaamheden van de projectgroep. De groep heeft verschillende aanbevelingen geformuleerd, waaronder de belangrijkste aanbeveling dat een geavanceerde in een netwerk opgenomen internationale gegevensbank met afbeeldingen van seksueel kindermisbruik die op het nieuwe systeem van Interpol is gebaseerd, dringend gewenst en juridisch en technisch mogelijk is. De projectgroep was het erover eens dat de gegevensbank rekening zou moeten houden met de van land tot land uiteenlopende wetgeving inzake afbeeldingen van seksueel kindermisbruik en de bescherming van persoonsgegevens. Ook was hij het erover eens dat Europol toegang zou krijgen tot de gegevensbank met het oog op analyse.

De Commissie is niet bevoegd voor het daadwerkelijk opzetten van een dergelijke internationale gegevensbank. Dit wordt overgelaten aan de lidstaten en andere landen die willen deelnemen. De Commissie heeft op 7 maart 2003 van verschillende lidstaten, Europol en derde landen een aanvraag ontvangen in het kader van het AGIS-programma voor de financiering van een uitvoerbaarheidsstudie als follow-up van de bovengenoemde haalbaarheidsstudie. De aanvraag wordt beoordeeld overeenkomstig de voorschriften van het financieringsprogramma. Een definitieve beslissing zal medio juni 2003 worden bekendgemaakt.

(1) PB C 62 E van 27.2.2001.

(2) De Raad heeft op 14 oktober 2002 een gemeenschappelijke aanpak vastgelegd betreffende dit voorstel van de Commissie. Twee lidstaten (NL en SW) hebben betreffende dit voorstel nog parlementaire voorbehouden.

(3) PB L 270 van 7.10.1998.

(4) PB L 138 van 9.6.2000.