SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3756/02

van Herman Vermeer (ELDR) aan de Commissie

(16 december 2002)

Betreft: Het loskoppelen van de TAC's (Total Allowable Catches) voor tong en schol van de kabeljauwproblematiek, de aanpak van de kabeljauwcrisis en de TAC's voor tong en schol

Hoe gaat de Commissie de illegale aanlandingen van kabeljauw aanpakken, die veel schadelijker zijn voor de kabeljauwbestanden dan de bijvangsten die optreden bij de platvisserij en welke cijfermatige doelstellingen stelt de Commissie zich om de illegale aanlanding van kabeljauw te verminderen?

Is de Commissie bereid als alternatief voor haar voorstellen inzake de kabeljauwbestanden en het tegelijkertijd verminderen van de TAC (Total Allowable Catches) voor tong en schol, te accepteren dat de platvissers stringentere technische maatregelen treffen om de bijvangst van kabeljauw te voorkomen en daarnaast de visserijinspanning in de paaitijd verminderen en tevens gebiedsgerichte maatregelen treffen?

Hoe gaat de Commissie de door de voorgestelde maatregelen benadeelde vissers compenseren, ermee rekening houdend dat niet iedere lidstaat ruimte heeft in de begroting om hiervoor fondsen aan te spreken?

Gezien de ernst van de situatie en het vergaderschema van de Raad, verzoek ik u mijn vraag zo snel mogelijk te beantwoorden.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 januari 2003)

Gelet op de moeilijkheid om de nauwkeurigheid van de vangstaangiften in het kader van het beheer van de visquota te garanderen, is het beheren van de geleverde visserij-inspanningen volgens de Commissie een essentieel middel om de visserijsterfte van de bedreigde kabeljauwbestanden te beheersen. Beheer van de inspanningen is nodig voor alle visserijtakken waarbij kabeljauw wordt gevangen, met dien verstande dat de beperking van de inspanningen in verhouding dient te staan tot het aandeel van kabeljauw in de vangsten van elke visserijtak.

De Commissie heeft geen toelaatbaar niveau vastgesteld voor illegale aanlandingen van kabeljauw en is ook niet van plan om dat te doen. De Commissie moedigt alle lidstaten met een visserijactiviteit ertoe aan om doeltreffende en aangepaste controle-, inspectie- en sanctieregelingen in te stellen, teneinde de illegale aanvoer zo beperkt mogelijk te houden.

De Commissie draagt hieraan bij voor zover haar bevoegdheden reiken. Wanneer de Commissie kennis krijgt van de aanvoer van grijze kabeljauw, onderzoekt zij alle beschikbare informatie en kan zij in welbepaalde gevallen gelasten een administratief onderzoek in te stellen om de omvang en de draagwijdte van het probleem te bepalen. Wanneer er voldoende bewijs is, zal de Commissie de betrokken lidstaten juridisch vervolgen (eventueel een procedure bij het Hof van Justitie inleiden). Bovendien is de Commissie voornemens om specifieke toezichtprogramma's uit te werken om bepaalde kwetsbare visserijtakken nauwlettend in de gaten te houden en benchmarks voor de inspectieprocedures vast te stellen.

De ervaring met de toepassing van gesloten seizoenen of gesloten gebieden voor de instandhouding van kabeljauw is, dat dit zeer weinig baten afwerpt. Zodra de sluiting wordt opgeheven, wordt er opnieuw zeer intensief gevist en wordt een groot deel van de in het gebied aanwezig vis weggevangen. Daarom moet de oplossing in de eerste plaats worden gezocht in het beperken van de geleverde visserij-inspanningen. De Commissie is geen voorstander van gesloten seizoen en gebieden als alternatief voor beperking van de visserij-inspanning.

De maatregelen die door het FIOV (Financieringsinstrument voor de oriëntatie van de visserij) worden gecofinancierd, hebben tot doel een beter evenwicht tussen de geleverde visserij-inspanningen en de beschikbare hulpbronnen te helpen tot stand brengen. Dit moet gebeuren door middel van het permanent elimineren van overtollige capaciteit in het kader van de nationale programma's. Dergelijke ingrepen kunnen worden gecombineerd met sociaal-economische maatregelen zoals regelingen voor vervroegde uittreding en individuele compensaties voor vissers. Lidstaten die over onvoldoende financiële ruimte beschikken omdat zij geen middelen hebben gereserveerd voor sociaal-economische maatregelen, kunnen desgewenst hun uitgaven herprogrammeren om dergelijke regelingen toch mogelijk te maken.