ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2426/01

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie

(4 september 2001)

Betreft: Gelijkheid van godsdienst in Slowakije

De theologische academie Johannes Calvijn in Slowakije ontvangt geen subsidies van de Slowaakse staat. Andere kleinere en grotere kerkelijke instellingen zijn erkend als seminarie en/of faculteit.

De academie wacht sinds 6 jaar op erkenning als faculteit. Het rapport van de Commissie waarin om erkenning van de Academie wordt gevraagd, werd tien maanden geleden gepubliceerd. Indien de erkenning wordt geweigerd, wordt de betaling van de voorgangers en dominees stopgezet. Andere historische kerken krijgen zendtijd voor de officiële radio en televisie. Voor de calvinisten is dit niet het geval. Met 90 000 leden is de Calvinistische kerk de vierde grootste van het land.

Zal de Commissie in de onderhandelingen met Slowakije nagaan of er discriminatie omwille van het belijden van een specifieke godsdienst bestaat of moet de reden voor deze discriminerende behandeling eerder gezocht worden in het feit dat ze (de calvinistische gelovigen) tot de Hongaarse minderheid behoren?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(8 oktober 2001)

De Commissie volgt in Slowakije nauwlettend de eerbiediging van de vrijheid van godsdienst, in het kader van de politieke criteria van Kopenhagen. Zij heeft in haar periodiek verslag van 1999(1) voor de eerste maal de conclusie bereikt dat Slowakije aan de politieke criteria voldoet. Dezelfde conclusie werd in het daaropvolgende verslag van 2000(2) getrokken.

De Commissie kan bevestigen dat de theologische academie Johannes Calvijn getracht heeft accreditering te verkrijgen, maar dat erkenning als faculteit tot op heden is uitgebleven. De Commissie kan eveneens bevestigen dat de overgrote meerderheid van de Calvinisten in Slowakije tot de Hongaarse minderheid behoort.

Volgens de gegevens waar de Commissie over beschikt, heeft dit noch de openbare financiering van dit kerkgenootschap, noch de zendtijd van Calvinisten op de openbare televisie en radiostations beïnvloed. Zowel de financiering als de beschikbaarstelling van tijd bij de omroepen wordt voor de kerken bij wet geregeld. De staat is verantwoordelijk voor de uitbetaling van de salarissen van de kerkelijk bedienaren en deels ook voor de administratie daarvan. De Calvinistische kerk in Slowakije wordt op dezelfde wijze als de 14 andere in Slowakije geregistreerd staande kerkgenootschappen gefinancierd.

De Commissie zal gedurende de verdere toetredingsonderhandelingen nauwlettend op het voldoen aan de politieke criteria, en daaronder ook eerbiediging van de vrijheid van godsdienst, blijven toezien.

(1) COM(1999) 511 def.

(2) COM(2000) 711 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2371/01

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(8 augustus 2001)

Betreft: EU-begroting voor visserijsamenwerking

Kan de Commissie informeren over de jaarlijkse EU-begroting voor ontwikkelingssamenwerking met derde landen en hoeveel hiervan in de jaren tussen 1994 en 2002 bestemd was voor visserijsamenwerking, opgesplitst naar land?

Kan de Commissie mededelen welk bedrag uit het Europees Ontwikkelings Fonds tussen 1994 en 2001 bestemd was voor visserijsamenwerking?

Kan de Commissie mededelen welk bedrag uit het EOF in de periode 2002-2007 aan visserijsamenwerking zal worden besteed?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(24 oktober 2001)

In het kader van de meeste internationale visserijakkoorden die de Unie heeft afgesloten en die gefinancierd worden uit de desbetreffende begrotingslijn (B7-8000), ondersteunt de Gemeenschap doelgerichte acties. Het doel van deze acties is, in het algemeen, het stimuleren van activiteiten die verband houden met de visserijsector in het betrokken land, zoals controle, toezicht, onderzoek, kleinschalige visserij, studiebeurzen en opleiding op het vlak van visserijonderzoek, statistiek, enz.

Wat de jaarlijkse EOF-middelen betreft die bestemd zijn voor samenwerking op visserijgebied in de periode 1994-2001: voor de staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan was, volgens de gegevens die in de databank OLAS (code 313 OESO-classificatie) zitten, in de periode 1994-augustus 2001 een bedrag van 45 518 000 beschikbaar voor visserij. Circa 11,5 miljoen was bestemd voor de ondersteuning van het visserijbeleid en het administratief beheer en circa 24,7 miljoen voor de ontwikkeling van de visserij (met inbegrip van een bedrag van 3 miljoen dat in 1999 is vrijgemaakt). Andere deelsectoren die steun kregen, zijn onderwijs/opleiding, onderzoek en diensten.

De verdeling in euro per jaar is als volgt:

- 1994: 10 678 000 (6,3 miljoen voor de ontwikkeling van de sector, 4,2 miljoen voor onderzoek, 0,15 miljoen voor de ondersteuning van het visserijbeleid en het administratief beheer);

- 1995: 13 518 000 (12,4 miljoen voor de ontwikkeling van de sector, 1,1 miljoen voor de ondersteuning van het visserijbeleid en het administratief beheer);

- 1996: 5 000 0000 (onderzoek);

- 1997: 20 200 (ondersteuning van het visserijbeleid en het administratief beheer);

- 1998: 447 000 (347 000 voor ontwikkeling, 100 000 voor de ondersteuning van het visserijbeleid en het administratief beheer);

- 1999: 3 112 000 (ondersteuning van het visserijbeleid en het administratief beheer);

- 2000: 14 866 000 (6,07 miljoen voor de ondersteuning van het visserijbeleid en het administratief beheer, 8,7 miljoen voor de ontwikkeling van de visserij en 0,042 miljoen voor diensten);

- augustus 2001: 877 000 (ondersteuning van het visserijbeleid en het administratief beheer).

Voor de EOF-middelen die bestemd zijn voor samenwerking op visserijgebied in de periode 2002-2007 is de programmering nog aan de gang. De Commissie kan deze vraag na de afronding daarvan beantwoorden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2584/01

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(24 september 2001)

Betreft: Gevaar voor het verloren gaan van middelen uit het derde communautair bestek in Griekenland

Volgens berichten in de Griekse pers dreigt voor Griekenland het gevaar dat middelen uit het derde communautair bestek verloren gaan omdat de instanties niet in staat zijn zich aan te passen aan de strenge voorwaarden voor het efficiënt en goed gebruik van de kredieten. Om een typisch voorbeeld te geven: van de 275 projecten die de gemeentebesturen van het hele land ter goedkeuring hebben voorgelegd en waarvoor een financiering uit het Cohesiefonds is gevraagd, zijn er 106 geselecteerd door de bevoegde overheid van de 13 departementen. Daarvan zullen er tenslotte slechts 30 ter goedkeuring worden voorgelegd aan de communautaire instellingen aangezien de overige projecten niet voldeden aan de selectievoorwaarden die door de nieuwe regeling worden opgelegd.

Kan de Commissie zeggen of het mogelijk is dat deze middelen voor Griekenland verloren gaan omdat het land niet in staat is de middelen op te nemen? Hoe komt het volgens haar dat de lokale instanties niet kunnen voldoen aan de nieuwe selectievoorwaarden?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(29 oktober 2001)

De Commissie waardeert de inspanningen van de Griekse regering om het beheer van projecten en programma's die uit communautaire fondsen worden gecofinancierd, te verbeteren. De persberichten waarnaar het geachte parlementslid verwijst, getuigen van deze inspanningen.

Zowel voor de Structuurfondsen als voor het Cohesiefonds geldt vanaf de programmeringsperiode 2000-2006 een strengere aanpak voor de selectie en de uitvoering van de projecten.

2001 is een overgangsjaar voor de invoering en de toepassing van de nieuwe structuren en procedures, die tegen 2002 volledig operationeel zouden moeten zijn.

Zowel de Griekse regering als de Commissie erkennen dat de beheerscapaciteit van de autoriteiten en de overheidsdiensten op het niveau van de gemeenten en de nomoi moet worden verbeterd, en het communautaire bestek voor de periode 2000-2006 bevat maatregelen op dit gebied.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1994/01

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(6 juli 2001)

Betreft: Marktverstoring bij verkoop van vliegtickets voor vluchten naar buiten de EU

Is het de Commissie bekend dat sommige luchtvaartmaatschappijen speciale aanbiedingen voor vluchten vanuit de Europese Unie alleen in bepaalde lidstaten verkopen en niet in de hele EU? Ziet de Commissie daarin geen verstoring van de interne markt?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw de Palacio en de heer Monti namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1993/01 en E-1994/01

(29 oktober 2001)

De Commissie wil het geachte parlementslid in de eerste plaats geruststellen over het feit dat zij zeer waakzaam is tegen commerciële praktijken waarmee wordt beoogd de interne markt te segmenteren ten nadele van de consument.

De vragen van het geachte parlementslid hebben betrekking op twee mogelijke gevallen:

(a) om passagiers aan te trekken op hun vluchten over lange en middellange afstand hanteren bepaalde luchtvaartmaatschappijen interessantere tarieven voor vluchten met een tussenstop. Op die manier kan een vlucht Amsterdam New York voor een passagier duurder zijn dan een vlucht Frankfurt Amsterdam New York;

(b) bepaalde luchtvaartmaatschappijen reserveren hun beste tarieven voor bepaalde lidstaten. Zo kan bijvoorbeeld het goedkoopste tarief voor de verbinding tussen twee steden A en B slechts beschikbaar zijn in de lidstaat van vertrek of de lidstaat van bestemming (of uitsluitend in de betrokken lidstaat wanneer het een binnenlandse vlucht betreft). Het kan dan onmogelijk zijn hetzelfde biljet tegen het beste tarief te kopen in een andere lidstaat.

De eerste praktijk heeft betrekking op onderscheiden producten. In het geval (a) wil een passagier immers van Amsterdam naar New York reizen, terwijl de andere van Frankfurt naar New York wil. Een luchtvaartmaatschappij pleegt dus geen inbreuk op de mededingingsregels wanneer ze in alle autonomie beslist om verschillende tarieven te hanteren voor verschillende producten.

Het in (b) genoemde voorbeeld heeft daarentegen betrekking op de toepassing van verschillende tarieven voor identieke prestaties. Dergelijke praktijken kunnen in bepaalde omstandigheden indruisen tegen de communautaire mededingingsregels, meer bepaald tegen de artikelen 81 en 82 (ex-artikelen 85 en 86) van het EG-Verdrag. Dat geldt met name wanneer de desbetreffende luchtvaartmaatschappij een dominante positie heeft op de betrokken markt. Dat is ook het geval wanneer bedoelde commerciële praktijk direct of indirect voortvloeit uit een horizontale overeenkomst tussen luchtvaartmaatschappijen of uit een verticale overeenkomst op basis waarvan een luchtvaartmaatschappij het zijn distributeurs niet toestaat om een bepaalde categorie biljetten te verkopen buiten de lidstaat waar zij gevestigd zijn.

De Commissie zal zich met de grootste belangstelling buigen over eventuele bijkomende informatie.

De Commissie is bovendien van plan om deze kwesties te behandelen in het kader van de evaluatie die wordt opgemaakt naar aanleiding van de tiende verjaardag van de tenuitvoerlegging van het derde pakket maatregelen ter liberalisering van het luchtvervoer.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3191/01 van Elizabeth Lynne (ELDR) aan de Commissie. Europees CE-keurmerk op verdovingswapens.



Publicatieblad Nr. 093 E van 18/04/2002 blz. 0212 - 0212



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3191/01 van Elizabeth Lynne (ELDR) aan de Commissie (20 november 2001) Betreft: Europees CE-keurmerk op verdovingswapens Ik ben erop geattendeerd dat fabrikanten van buiten de Europese Unie ermee adverteren dat hun verdovingswapens (stun guns) zijn voorzien van het CE-veiligheidskeur. Deze wapens worden vaak als martelwerktuigen gebruikt in gevangenissen en detentiecentra. Kan de Commissie toelichten volgens welke procedure het Europese CE-keurmerk wordt toegekend? Kan de Commissie verder aangeven hoeveel fabrikanten van verdovingswapens het CE-keur op hun wapens aanbrengen? Kan de Commissie tenslotte uiteenzetten welke maatregelen zij neemt om te voorkomen dat fabrikanten van verdovingswapens het CE-keur gebruiken om de verkoop van hun producten te bevorderen? Gecombineerd Antwoordvan de heer Liikanen namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2934/01, E-2965/01, P-3012/01, E-3108/01 en E-3191/01 (3 december 2001) De Commissie verwijst de geachte afgevaardigden naar het antwoord dat zij heeft gegeven op schriftelijke vraag P-2783/01 van de heer Ford(1). (1) PB C 81 E van 4.4.2002, blz. 209.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2872/01

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 oktober 2001)

Betreft: Grenscontroles

Afgelopen maand juli vertrok João Paulo Teixeira de Moura, een in Zwitserland wonend Portugees staatsburger, op vakantie naar Portugal. Omdat er geen plaats meer was op de rechtstreekse vlucht Zürich-Porto, nam hij een vlucht met tussenlanding in Madrid. Bij de paspoortencontrole na aankomst op de Madrileense luchthaven Barajas op 16 juli rond 16.20 uur verklaarde de Spaanse politie zijn paspoort voor ongeldig omdat volgens haar de drager ervan niet het Portugese staatsburgerschap bezat. Ondanks het feit dat de betrokkene onmiddellijk andere documenten voorlegde (rijbewijs, identiteitskaart, kaart van belastingbetaler), werd hij door de Spaanse politie opgesloten en de volgende dag rond 17.10 uur teruggestuurd naar Zwitserland.

Vreemd genoeg zegt de politie van Barajas in een officieel stuk enerzijds dat de Portugese burger in kwestie weliswaar zijn paspoort heeft getoond maar niet het wettelijk vereiste document kon voorleggen dat toegang verleent tot het land.

Hoewel ik de noodzaak van strenge controles aan de buitengrenzen van de Gemeenschap inzie, kan ik maar niet de houding begrijpen van de politie, die officiële documenten die door andere lidstaten van de Europese Unie zijn uitgereikt ongeldig verklaart.

Wat kan de Commissie doen om te vermijden dat de totstandkoming van de ruimte van veiligheid ten koste gaat van de ruimte van vrijheid en rechtvaardigheid die men in Europa wil verwezenlijken?

Wat kan volgens de Commissie gedaan worden om de Portugese staatsburger in kwestie te vergoeden voor de schade die het optreden van de Spaanse politie hem heeft berokkend?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(22 november 2001)

De Commissie zal met de Spaanse autoriteiten de nodige contacten opnemen om precieze gegevens te verzamelen omtrent de door het geachte parlementslid aan de kaak gestelde feiten. Zij zal niet nalaten om eventueel het dossier te onderzoeken in het kader van de procedure bedoeld in artikel 226 (ex-artikel 169) van het EG-Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2324/01

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(31 juli 2001)

Betreft: Voetballers onder de achttien en andere bedrijfstakken

In haar antwoord op mijn vraag E-1051/01(1) beweert commissaris Diamantopoulou dat de bepalingen van het Gemeenschapsrecht inzake het vrije verkeer van werknemers van toepassing zijn op alle burgers van de Unie die de minimumleeftijd hebben bereikt, die door het gastland is vastgelegd voor toegang tot zijn arbeidsmarkt, en dat deze bepalingen tevens bepaalde voorwaarden omvatten ter bescherming van voetballers die jonger zijn dan 18 jaar. Kan de Commissie in het licht van dit antwoord aangeven of deze bepaalde voorwaarden ook van toepassing zijn op werknemers in andere bedrijfstakken en wat zij inhouden?

(1) PB C 340 E van 4.12.2001, blz. 156.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(28 september 2001)

De Commissie wil erop wijzen dat internationale transfers van spelers die de minimumleeftijd voor toegang tot de arbeidsmarkt in het land van hun nieuwe club hebben bereikt, maar nog geen achttien zijn, volgens de met de Internationale Federatie van voetbalbonden/Unie van Europese voetbalbonden (FIFA/UEFA) vastgelegde beginselen, toegestaan zijn. De bescherming van deze voetballers dient te worden geregeld in een gedragscode, waarin vastgelegd is hoe ze door hun nieuwe club moeten worden behandeld. Het is aan de voetbalorganisaties om een dergelijke gedragscode op te stellen en daarbij de geldende regelgeving van de Gemeenschap en de lidstaten in acht te nemen.

Deze regeling doet recht aan de specifieke kenmerken van het voetbal en is dus niet automatisch over te dragen op andere bedrijfstakken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1950/01

van Johannes Swoboda (PSE) aan de Raad

(12 juli 2001)

Betreft: Ratificatie vervoersprotocol

Wanneer staat de ratificatie van het vervoersprotocol op de agenda van de Vervoersraad?

Antwoord

(26 november 2001)

De Raad deelt de Geachte Afgevaardigde mee dat hij een voorstel voor een besluit van de Raad heeft ontvangen betreffende de ondertekening namens de Europese Gemeenschap van het Protocol inzake de tenuitvoerlegging van Alpenovereenkomst op het gebied van het vervoer. Hij heeft nog geen voorstel voor een besluit van de Raad ontvangen betreffende de sluiting van dit protocol.

De Raad erkent het belang van dit protocol voor alle overeenkomstsluitende partijen, met inbegrip van de Europese Gemeenschap. Hij beseft derhalve dat de ondertekening daarvan namens de Gemeenschap een belangrijk politiek signaal aan alle andere overeenkomstsluitende partijen zou zijn.

De Raad verzekert derhalve de Geachte Afgevaardigde dat hij alles in het werk wenst te stellen opdat het besluit van de Raad houdende ondertekening van dit protocol binnen een redelijke tijd wordt aangenomen. De datum voor de aanneming van dit besluit is nog niet vastgesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2172/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Raad

(20 juli 2001)

Betreft: Plannen voor een inzetbare oproerpolitie voor de hele Unie

Na de Top van Göteborg (juni 2001) wordt van diverse zijden gesproken over de noodzaak een oproerpolitie op te richten die topontmoetingen op iedere plaats in de lidstaten van de Unie in het oog kan houden en beschermen.

Het probleem wordt momenteel door een werkgroep bezien. Acht de Raad het nodig de werkzaamheden van Europol uit te breiden met een oproerpolitie en inlichtingenactiviteiten om personen in het oog te houden die tijdens topontmoetingen eventueel geweld plegen?

Antwoord

(29 november 2001)

Het geachte parlementslid wordt ervan in kennis gesteld dat de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken na de top van Götenburg en de rellen die tijdens die top plaatsvonden, op 13 juli 2001 bijeen is gekomen om deze zaak te bespreken.

Tijdens die zitting werd overeengekomen dat de samenwerking tussen de wethandhavingsautoriteiten verbeterd moet worden. Noch tijdens genoemde Raadszitting noch in enig ander Raadsorgaan is de oprichting van een eenheid oproerpolitie voorgesteld. Bijgevolg houdt geen enkele werkgroep zich met deze zaak bezig en heeft het ook geen zin om de bevoegdheden van Europol in deze context aan de orde te stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1415/01

van James Nicholson (PPE-DE) aan de Raad

(21 mei 2001)

Betreft: Religieuze vervolging in Laos

Er is met bezorgdheid gereageerd op de aanhoudende campagne die tot doel heeft mensen te dwingen tot het afzweren van hun christelijke geloof.

Kan de Raad aangeven welke demarches bij de regering van Laos zijn ondernomen en welke toezeggingen zijn verkregen met betrekking tot de bescherming van de godsdienstvrijheid van christenen in Laos?

Antwoord

(21 november 2001)

De Europese Unie heeft in de VN-Mensenrechtencommissie benadrukt dat de regering van Laos de godsdienstvrijheid moet eerbiedigen. Voorts heeft de EU het punt godsdienstvrijheid aan de orde gesteld in de tweede vergadering van het Gemengd Comité EG/Democratische Volksrepubliek Laos op 15/16 mei 2001 te Brussel.

De EU is eveneens ingenomen met de ondertekening door Laos van het VN-Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en het Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten. De Unie heeft aangeboden Laos te helpen bij de implementatie van beide verdragen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2759/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 oktober 2001)

Betreft: Dubbele en enkele binnenwanden bij tankauto's

Zweden zou in juni 1998 een waarschuwing van de Commissie hebben gehad, omdat de import van tankauto's met enkele binnenwanden niet geaccepteerd wordt. De Zweedse eisen voor dubbele binnenwanden kunnen niet op grond van veiligheidsargumenten gerechtvaardigd worden, beweerde de Commissie volgens berichten in de kranten.

Zijn deze berichten juist? Kan de Commissie een verklaring geven voor deze kwestie en haar mening hierover?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 november 2001)

De Commissie had een procedure uit hoofde van artikel 226 ingeleid na klachten te hebben ontvangen dat in Zweden alleen dubbelwandige tanks zouden zijn toegestaan. Doorgaans wordt een dergelijk vereiste als een inbreuk op artikel 28 (ex-artikel 30) van het EG-Verdrag beschouwd. Uit contacten met de Zweedse autoriteiten bleek dat noch de Zweedse wetgeving, noch de aldaar heersende praktijk een verbod op enkelwandige tanks inhield. De zaak werd daarom gesloten.

De Zweedse autoriteiten legden uit dat bij technische controles werd voorgeschreven dat in bepaalde gevallen het gelijktijdig laden van verschillende stoffen niet was toegestaan, waardoor de indruk ontstond dat trekkers met twee enkelwandige tanks niet mochten worden ingevoerd of gebruikt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1639/01

van Robert Goebbels (PSE) aan de Raad

(12 juni 2001)

Betreft: Vroegtijdige bevoorrading van het publiek met euro's

De actiegroep Euro 50 Group onder voorzitterschap van Edmond Alphandéry, gewezen minister van Economie en Financiën in Frankrijk, is onlangs bijeengekomen in Berlijn om een overzicht van de stand van zaken in de voorbereiding van de eurozone op de invoering van de gemeenschappelijke munt per 1 januari 2002 te maken. Ze stelt vast dat de meeste geldautomaten in de landen van de eurozone maar 2 cassettes voor de uit te geven biljetten hebben. Concreet betekent dat dat die automaten niet tegelijk biljetten van 5 en 10 euro, en van 20 en 50 euro zullen kunnen afgeven. Het zijn juist de grote coupures die onder het publiek verspreid zullen worden. Daarmee dreigt er begin volgend jaar een gebrek aan kleine coupures te ontstaan, wat de handel bij de invoering van de euro het leven moeilijker maakt.

Waarom wil de Raad het grote publiek geen gelegenheid geven om zich al op voorhand te bevoorraden, bijvoorbeeld in de periode van Kerstmis van dit jaar tot nieuwjaar, met een reeks van 2 biljetten van 5 en één biljet van 10 euro, naar het voorbeeld van de reeks munten voor in totaal 20 euro, waar het publiek zich in verschillende landen al vóór einde december van zal kunnen voorzien?

Gecombineerd Antwoordop de schritftelijke vragen E-1637/01 en E-1639/01

(26 november 2001)

In het kader van informele bijeenkomsten zijn de ministers niet bevoegd om in de plaats van de Raad besluiten te nemen. Niettemin kunnen zij zich dan in het openbaar uitspreken over onderwerpen van gemeenschappelijk belang.

De ministers en de presidenten van de Centrale Banken hebben tijdens de informele bijeenkomst van Versailles in september 2000 inderdaad de problematiek van de invoering van de euro besproken, en met name suggesties met betrekking tot een vroegtijdige bevoorrading gedaan. Zij hebben het evenwel niet opportuun geacht dat de ECB over zou gaan tot wijziging van de bij het richtsnoer van de ECB van 10 januari 2001 vastgestelde regeling voor vroegtijdige bevoorrading in verband met de omschakeling op de chartale euro in 2002.

Zoals bekend, bepaalt artikel 106 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap dat de ECB het alleenrecht heeft machtiging te geven tot de uitgifte van bankbiljetten binnen de Gemeenschap.