ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0083/98 van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Raad (30 januari 1998)

Betreft: Berechting van degenen die verantwoordelijk zijn voor de aanslag op het toestel van Pan Am-vlucht 103

In onlangs gepubliceerde aankondigingen van een bladzijde groot biedt het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken tot 4 miljoen dollar voor informatie die leidt tot de arrestatie van Lamen Kalifa Fimah en Abdel Basset Al-Megrahi, twee Libiërs die worden beschuldigd van de brutale aanslag die op 21 december 1988 in totaal het leven heeft gekost aan 270 mensen, waaronder passagiers van Pan Am-vlucht 103 en inwoners van de plaats in het Verenigd Koninkrijk waar het toestel is neergestort.

Meer dan negen jaar later is nog altijd geen gerechtigheid geschied en blijft deze gruwelijke terreurdaad in ons geheugen gegrift. Dit geldt ook voor de daaropvolgende terreuraanslag die het leven kostte aan 171 mensen aan boord van een Frans passagiersvliegtuig dat het grondgebied van Niger overvloog en die eveneens het werk van de Libische regering zou zijn. Dit neemt niet weg dat dit bericht toch als een verrassing komt. Het is immers algemeen bekend dat de twee vermeende daders nog steeds in Libië vertoeven en dat de regering van kolonel Kadafi weigert om ze aan het Engelse gerecht uit te leveren, hetgeen het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken impliciet beaamt door te stellen dat "The United Nations has invoked sanctions against Libya for not turning Fimah and Megrahi over for trial.¨

Kan de Raad meedelen welk zijn standpunt ter zake is en om welke redenen de bevoegdheid van het Internationaal Gerechtshof van Den Haag in deze niet erkend of door de Europese Unie bekrachtigd wordt, terwijl dit gerechtshof ongetwijfeld bij machte is in deze zaak een onpartijdig en correct vonnis te vellen?

Antwoord (27 april 1998)

De Raad deelt volledig de afschuw die het Geachte Parlementslid ervaart bij de grove terroristische aanslag tegen Pan Am-vlucht 103 en de Franse UTA-vlucht 772 boven Niger.

De Raad deelt eveneens zijn teleurstelling dat in het geval van de bomaanslag boven Lockerbie negen jaar is verstreken zonder dat recht is geschied. De Europese Unie blijft vasthouden aan een zo spoedig mogelijke oplossing van deze kwestie op basis van de volledige nakoming, door Libië, van zijn verplichtingen krachtens de desbetreffende resoluties van de Veiligheidsraad. Zoals het Geachte Parlementslid bekend zal zijn, hebben de rechterlijke instanties van twee landen zich ter zake bevoegd verklaard, namelijk die van Schotland, waar de bomaanslag plaatsvond en die van de Verenigde Staten van Amerika, op grond van het feit dat het bij het betrokken vliegtuig om een Amerikaanse lijnvlucht ging. Er is in Den Haag geen internationaal gerechtshof voor strafzaken dat in een strafzaak als deze bevoegd is. De rechtsmacht van het Internationaal Gerechtshof is overeenkomstig zijn statuut beperkt tot de beslechting van geschillen tussen staten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0548/98 van Luigi Vinci (GUE/NGL) aan de Commissie (19 februari 1998)

Betreft: Reglementering sleepnetvisserij in Italië

Sedert 1990 zijn door bepaalde Italiaanse reders via het DG Visserij van het Ministerie voor de Koopvaardij verzoeken ingediend om een financiële bijdrage van de EU aan de bouw van vissersschepen die zijn uitgerust met een "divergerend net¨ (daarmee zouden de ouderwetse sleepnetten buiten gebruik kunnen worden gesteld). Het Comité "Financieringen¨ van genoemd ministerie heeft een positief advies uitgebracht over deze verzoeken op grond van verordening (EEG) 4028/86 ((PB L 376 van 31.12.1986, blz. 7. )). Ook heeft het ministerie het groene licht gegeven voor het verstrekken van vergunningen om zowel met het "traditionele sleepnet¨ als met "divergerende netten¨ te vissen. Het ministerie en de reders achten dit systeem namelijk in grote lijnen gelijkwaardig aan het vissen met sleepnetten.

In 1998 heeft het ministerie de betrokken reders evenwel laten weten dat deze vergunningen wel eens in strijd zouden kunnen zijn met de EEG-verordening. De vergunningen zijn daarop ingetrokken.

Omdat de nieuw te bouwen schepen inmiddels in een ver gevorderd stadium verkeerden, hebben de betrokkenen om een nieuw onderzoek naar de praktijk verzocht. Het DG Visserij van het ministerie heeft de EG daarop om advies gevraagd, maar alleen voor vissersschepen die al voeren, zonder rekening te houden met de schepen die gebouwd worden en die eveneens door de Gemeenschap waren gefinancierd. De EG heeft daarop bij uitzondering een positief advies uitgebracht over het toestaan van sleepnetten, maar wel alleen voor schepen die al in de vaart waren.

Vindt de EU niet dat de reders die niet in aanmerking komen voor deze "uitzonderingsbehandeling¨, maar die wel aan hetzelfde project meedoen, ten onrechte zijn gediscrimineerd en recht hebben op dezelfde behandeling als diegenen die wel een vergunning hebben gekregen?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (17 maart 1998)

De Commissie dankt het geachte Parlementslid voor zijn vraag, maar kan hierop helaas geen algemeen geldend antwoord geven.

Wel kan zij de positie van de betrokken Italiaanse reders geval per geval bekijken wanneer zij verzoeken om behandeling van individuele dossiers ontvangt.

De Commissie kan zich namelijk alleen maar over specifieke en duidelijk omschreven gevallen uitspreken omdat ieder dossier zijn eigen bijzondere kenmerken vertoont, en omdat ieder project in een welbepaalde context van het meerjarig oriëntatieprogramma (MOP) voor Italië en de desbetreffende nationale wetgeving en in het kader van het structuurbeleid van de Gemeenschap is gefinancierd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0211/98 van Katerina Daskalaki (UPE) aan de Raad (11 februari 1998)

Betreft: Turkse verkenningsvliegtuigen boven de Britse basis op Cyprus

De burgerluchtvaartdiensten van de Republiek Cyprus en de radars van het Cypriotische leger hebben op 12 januari 1998 boven de Britse basis van Akrotiri-Episkopi, en vervolgens boven de basis bij Pafos, twee Turkse RF-4 verkenningsvliegtuigen geregistreerd, die gedurende ongeveer een uur het Cypriotische luchtruim hebben geschonden.

Kan de Raad, die momenteel onder Brits voorzitterschap staat, zeggen hoe hij met name in het licht van de toetredingsonderhandelingen EU-Cyprus zal reageren indien er in de toekomst nog meer dergelijke provocaties komen?

Antwoord (11 mei 1998)

De Raad hoopt dat het Cypriotische luchtruim in de toekomst een vreedzamer karakter zal dragen en dat de provocaties zullen ophouden. Hij zal bij de betrokken partijen blijven aandringen opdat zij niets zouden ondernemen dat de spanningen in het gebied nog kan versterken. De Unie heeft Turkije eraan herinnerend dat de wens om tot de EU toe te treden impliceert dat de hoofddoelstellingen van de EU, waarvan goede nabuurschap er één is, gedeeld worden.

Als militaire vliegtuigen zonder toestemming over Britse bases in Cyprus vliegen, zullen de Britse verantwoordelijken dit net als in het verleden aan de betrokken autoriteiten melden.

Met betrekking tot de EU-toetredingsonderhandelingen met Cyprus is de Raad van oordeel dat de toetreding van Cyprus tot de Europese Unie zal helpen onder de bevolking van het eiland rust en verzoening te brengen. Dit proces wordt vanzelfsprekend versterkt als werk wordt gemaakt van de toetreding en van een billijke en leefbare oplossing. De Raad bevestigt zijn volledige steun aan dat streven naar een oplossing in het kader van de besprekingen die thans onder VN-auspiciën worden gevoerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0195/98 van Helena Torres Marques (PSE) aan de Commissie (28 januari 1998)

Betreft: Geselecteerde projecten voor het Rafael-programma

In Agence Europe van 29 december 1997 wordt gemeld dat de Europese Commissie 92 projecten heeft geselecteerd voor het behoud en de exploitatie van het cultureel erfgoed in het kader van het Rafael-programma voor 1997.

Kan de Commissie mededelen welke Portugese projecten onder de 92 geselecteerde projecten vallen en hoeveel kredieten hiervoor zijn uitgetrokken?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie (13 februari 1998)

Van de 841 projecten die zijn ingediend met het oog op de toekenning van financiële steun door de Gemeenschap in het kader van het Raphaël-programma, zijn er 92 geselecteerd voor een totaalbedrag van 9.416.121 ecu.

Op dit moment wordt bij de beoordeling van de projecten geen rekening gehouden met de vraag door welke lidstaat de aanvraag is ingediend. Relevant is dat het betrokken project het resultaat is van samenwerking tussen diverse partijen op basis van een bestaand en functionerend partnerschap waarin de Europese dimensie van het project tot uitdrukking komt. Elk project wordt namelijk door een culturele organisatie gecoördineerd en de betrokken organisatoren moeten kunnen aantonen dat culturele organisaties uit andere lidstaten of geassocieerde landen aan het project meewerken.

Aan 18 van de voor 1997 geselecteerde projecten werken culturele organisaties uit Portugal mee. Van deze organisaties is er één belast met de coördinatie van een project. Het betreft het project "Estudo da técnica da pintura portugesa do século XVI¨, dat is ingediend door het Instituto José de Figueiredo uit Lissabon.

Aan dit project is een totaalbedrag van 948.125 ecu toegekend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0012/98 van Philippe Monfils (ELDR) aan de Commissie (29 januari 1998)

Betreft: Uitvoering van het Daphné-programma

In het kader van de begrotingslijn van 3 miljoen ecu die is bestemd voor de strijd tegen mishandeling, heeft de Commissie een programma "Daphné¨ gelanceerd, waarin de criteria worden vastgelegd aan de hand waarvan projecten kunnen worden erkend en gefinancierd.

Kan de Commissie mij een lijst overleggen van goedgekeurde projecten, de naam en het adres van de respectieve initiatiefnemers alsmede het voor elk afzonderlijk project uitgetrokken bedrag?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie (26 februari 1998)

Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2805/97 van Mark WATTS aan de Commissie. Weigering van ISM-veiligheidsbeleidscertificaten (AANVULLEND ANTWOORD)



Publicatieblad Nr. C 013 van 18/01/1999 blz. 0001



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2805/97 van Mark Watts (PSE) aan de Commissie (1 september 1997) Betreft: Weigering van ISM-veiligheidsbeleidscertificaten Aan hoeveel schepen per lidstaat en per categorie is een ISM-veiligheidsbeleidscertificaat geweigerd? Gecombineerd Aanvullend Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2804/97 en E-2805/97 (10 juni 1998) Uit de door de lidstaten verstrekte informatie over de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) 3051/95 van de Raad van 8 december 1995 betreffende een veiligheidsbeleid voor ro-ro- passagiersschepen blijkt dat in de lidstaten aan geen van de ro-ro- schepen of rederijen de met de internationale veiligheidscode (ISM-code) samenhangende certificaten zijn geweigerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3868/97 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (5 december 1997)

Betreft: Vertraging bij het project Rome 2000

In haar antwoord op vraag P-1677/97 ((PB C 21 van 22.1.1998, blz. 80. )) van 27 juni 1997 heeft de Commissie laten weten dat de EIB op dit moment geen reden heeft om te twijfelen aan het vermogen van de projectontwikkelaars om de in het kader van het project Rome 2000 "Framework Agreement¨ geplande werkzaamheden af te ronden. Luigi Zanda, voorzitter van het bureau in Rome dat belast is met de voorbereiding van het Heilig Jaar, heeft echter onlangs zijn bezorgdheid uitgesproken over de enorme achterstand ten aanzien van de door de Gemeente Rome te verrichten werkzaamheden, terwijl alles binnen minder dan 780 dagen klaar moet zijn. Het project is niet alleen voor Rome maar ook voor Europa en voor de gehele wereld van heel groot belang. Kan de Commissie, gelet op het feit dat de EIB het project voor circa 50% financiert, aangeven of

1. de ongeveer 500 activiteiten in het kader van Rome 2000 welke mede door de EIB worden gefinancierd, volgens haar echt gerealiseerd kunnen worden;

2. er al kredieten zijn verstrekt aangezien de EIB haar bijdrage niet in één keer maar project per project overmaakt;

3. de aanhoudende vertragingen bij de door de Gemeente Rome te verrichten werkzaamheden ertoe kunnen leiden dat de gemeente de EIB-subsidies voor Rome 2000 misloopt?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie (30 januari 1998)

De projecten die in het kader van Rome 2000 door de Europese Investeringsbank (EIB) gefinancierd worden, zijn door de bank individueel geselecteerd, overeenkomstig haar eigen criteria. Zo moeten de projecten voorzien in de dringende behoefte om de infrastructuur van Rome te verbeteren en op lange termijn een aanzienlijke en permanente invloed hebben op de economie. Het onderzoek van de EIB heeft bevestigd dat de projectontwikkelaars voldoende technisch bekwaam zijn om deze investeringen tot een goed einde te brengen.

Bepaalde grootschaliger projecten van het programma Rome 2000 vereisen een relatief lange goedkeuringsprocedur. Om die reden is de rol van de nationale overheid op het gebied van toezicht en coördinatie versterkt. De middelen van de EIB worden beheerd door de nationale overheid die de uitbetalingen doet naarmate de werkzaamheden vorderen. Elk semester wordt bij het Italiaanse parlement een verslag uitgebracht over de uitbetalingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3913/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie (11 december 1997)

Betreft: Seveso-richtlijn

Voor de eisen die qua milieubescherming en veiligheid worden gesteld aan bedrijven zijn de richtlijnen

- betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten van 27 juni 1985 (85/337/EEG) ((PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40. ))

- inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging van 24 september 1996 (96/61/EG) ((PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26. ))

- betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken van 9 december 1996 (96/82/EG) ((PB L 10 van 14.1.1997, blz. 13. ))

van wezenlijk belang.

De omzetting in nationaal recht van beide laatstgenoemde richtlijnen moet uiterlijk in 1999 plaatsvinden. In het kader van de in dit verband ontstane discussie zijn bepaalde standpunten naar voren gekomen die aanleiding geven tot de volgende vragen aan de Commissie:

Artikel 12, lid 2, van richtlijn 96/61/EG verlangt van de lidstaten dat geen wezenlijke wijziging van een onder deze richtlijn vallende inrichting plaatsvindt zonder voorafgaande vergunning. In het kader van de procedure ter verlening van de vergunning moeten de artikelen 3 en 6 t/m 10 van deze richtlijn worden toegepast.

Moet deze regeling in dier voege door de lidstaten worden omgezet dat vanwege artikel 3, sub e) van richtlijn 96/61/EG ook het overeenkomstig artikel 10 van richtlijn 96/82/EG gewijzigde veiligheidsrapport, voor zover dit betrekking heeft op de inrichting in de zin van richtlijn 96/61/EG, vóór de verlening van een vergunning moet worden voorgelegd aan de bevoegde autoriteit?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (29 januari 1998)

Artikel 12, lid 2, van Richtlijn 96/61/EG bepaalt dat een door de exploitant beoogde belangrijke wijziging in de exploitatie van een installatie niet plaatsvindt zonder een vergunning overeenkomstig deze richtlijn.

Voor installaties waarop zowel Richtlijn 96/61/EG als van de Seveso-richtlijn (Richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken) van toepassing zijn, preciseert artikel 10 van de Seveso II-richtlijn wanneer een exploitant moet handelen, namelijk bij een wijziging van een installatie, inrichting, opslagplaats of proces of van de aard en de hoeveelheden gevaarlijke stoffen die voor de gevaren van zware ongevallen belangrijke gevolgen kan hebben. Het artikel beschrijft ook de concrete plichten van de exploitant, namelijk het beoordelen/herzien van het beleid ter preventie van zware ongevallen en de beheerssystemen en procedures als bedoeld in de artikelen 7 en 9 evenals de beoordeling/herziening van het veiligheidsrapport en het inlichten van de bevoegde autoriteit alvorens de wijziging uit te voeren.

De verlening van een vergunning volgens Richtlijn 96/61/EG vóór een belangrijke verandering kan derhalve bij installaties die ook onderworpen zijn aan de Seveso II-richtlijn, niet gebeuren zonder gelijktijdig de verplichtingen van deze richtlijn te vervullen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3866/97 van José Valverde López (PPE) aan de Commissie (5 december 1997)

Betreft: Andalusië en haar energiebehoefte

Andalusië kan slechts voor 8% in haar eigen energiebehoefte voorzien, terwijl dit percentage voor heel Spanje 30% bedraagt.

Kan de Commissie meedelen welke plannen voor het opwekken van energie en vernieuwbare energie in het verleden of nu op kosten van de structuur- en cohesiefondsen worden gefinancierd?

Antwoord van mevr. Wulf-Mathies namens de Commissie (9 februari 1998)

Tussen 1986 en 1991 heeft de regio Andalusië uit hoofde van het communautair initiatief Valoren voor ongeveer 25 miljoen ecu aan steun ontvangen ten behoeve van 126 projecten ter bevordering van de plaatselijke productie van alternatieve energie (wind-, zonne- en biomassa-energie) en ter verbetering van het energiegebruik.

Voor de periode 1994-1999 heeft de Commissie uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) voor 118,3 miljoen ecu aan steun toegekend bij wijze van globale subsidie, beheerd door het IDAE (Instituto para la diversificación y el ahorro energético) voor alle onder doelstelling 1 vallende Spaanse regio's en voor hetzelfde doel als bovengenoemde bijdrage. Omdat het hier een openeindprogramma betreft, is een regionale verdeling van genoemd bedrag op dit ogenblik niet mogelijk.

Voorts voorziet het operationeel programma voor Andalusië voor dezelfde periode en op het gebied van alternatieve energiebronnen in de uitvoering van een aantal door het EFRO medegefinancierde steunregelingen voor een bedrag van ongeveer 14 miljoen ecu.

Het Cohesiefonds heeft geen enkel project van deze aard in de betrokken regio gesteund, aangezien dit fonds bestemd is voor de financiering van projecten op het gebied van het milieu en de vervoersinfrastructuur van gemeenschappelijk belang.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4211/97 van Bryan Cassidy (PPE) aan de Commissie (21 januari 1998)

Betreft: Arrest van het Europese Hof van Justitie (EHvJ) van 26 oktober 1996 in de zaak Elida Gibbs Limited (zaak C317/94)

Bovengenoemd arrest van het EHvJ wordt kennelijk gefrustreerd doordat het in Duitsland niet en in Frankrijk en Griekenland ten dele wordt uitgevoerd.

Is het waar dat er procedures bestaan om een samenhangende toepassing van de communautaire BTW-voorschriften ingevolge beslissingen van het EHvJ te verzekeren?

Gecombineerd Antwoord van de heer Monti namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-4208/97, E-4209/97, E-4210/97 en E-4211/97 (19 maart 1998)

Zoals de Commissie al heeft aangeduid in het antwoord op de schriftelijke vraag P-1211/97 van de heer Tomlinson ((PB C 373 van 9.12.1997. )), zendt de Commissie bij arresten die worden gewezen naar aanleiding van een prejudiciële vraag en een algemene interpretatie geven van het communautaire recht in principe binnen twee maanden een brief aan alle lidstaten. Daarin vraagt de Commissie hen hoe zij het door het Hof geïnterpreteerde communautaire voorschrift en de teksten die daar betrekking op hebben, toepassen. In het onderhavige geval is een dergelijke brief naar de vijftien lidstaten gestuurd.

Uit het onderzoek van de antwoorden is gebleken dat een aantal lidstaten nog niet alle consequenties hebben getrokken uit het arrest van 24 oktober 1996 (Zaak C 317/94) Elida Gibbs en met name Duitsland, Griekenland en Frankrijk. Voor die twee laatste lidstaten heeft de Commissie besloten een onderzoek in te stellen in het kader van procedure 169 van het EG-Verdrag. Wat Duitsland betreft is de procedure, die was opgeschort in afwachting van de resultaten van de voornoemde prejudiciële vraag, hervat en de Commissie heeft besloten om een met redenen omkleed advies uit te brengen.

De Commissie heeft eveneens besloten om - bij gebreke van een antwoord op de administratieve brief van de Commissie over de toepassingsbepalingen van Oostenrijk - een onderzoek in te stellen betreffende deze lidstaat in het kader van procedure 169 van het EG-Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4210/97 van Bryan Cassidy (PPE) aan de Commissie (21 januari 1998)

Betreft: Arrest van het Europese Hof van Justitie (EHvJ) van 26 oktober 1996 in de zaak Elida Gibbs Limited (zaak C317/94)

Bovengenoemd arrest van het EHvJ wordt kennelijk gefrustreerd doordat het in Duitsland niet en in Frankrijk en Griekenland ten dele wordt uitgevoerd.

Moet de Europese Commissie, in het bijzonder waar het gaat om prejudiciële beslissingen met betrekking tot de interpretatie van de communautaire BTW-wetgeving, niet binnen twee maanden na publicatie van een beslissing alle lidstaten aanschrijven en vragen hoe zij de maatregel in kwestie toepassen?

Gecombineerd Antwoord van de heer Monti namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-4208/97, E-4209/97, E-4210/97 en E-4211/97 (19 maart 1998)

Zoals de Commissie al heeft aangeduid in het antwoord op de schriftelijke vraag P-1211/97 van de heer Tomlinson ((PB C 373 van 9.12.1997. )), zendt de Commissie bij arresten die worden gewezen naar aanleiding van een prejudiciële vraag en een algemene interpretatie geven van het communautaire recht in principe binnen twee maanden een brief aan alle lidstaten. Daarin vraagt de Commissie hen hoe zij het door het Hof geïnterpreteerde communautaire voorschrift en de teksten die daar betrekking op hebben, toepassen. In het onderhavige geval is een dergelijke brief naar de vijftien lidstaten gestuurd.

Uit het onderzoek van de antwoorden is gebleken dat een aantal lidstaten nog niet alle consequenties hebben getrokken uit het arrest van 24 oktober 1996 (Zaak C 317/94) Elida Gibbs en met name Duitsland, Griekenland en Frankrijk. Voor die twee laatste lidstaten heeft de Commissie besloten een onderzoek in te stellen in het kader van procedure 169 van het EG-Verdrag. Wat Duitsland betreft is de procedure, die was opgeschort in afwachting van de resultaten van de voornoemde prejudiciële vraag, hervat en de Commissie heeft besloten om een met redenen omkleed advies uit te brengen.

De Commissie heeft eveneens besloten om - bij gebreke van een antwoord op de administratieve brief van de Commissie over de toepassingsbepalingen van Oostenrijk - een onderzoek in te stellen betreffende deze lidstaat in het kader van procedure 169 van het EG-Verdrag.