ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/132

(2004/C 33 E/131)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1554/03

van Jean Lambert (Verts/ALE) aan de Commissie

(2 mei 2003)

Betreft: Coördinatiegroep voor de terugkeer naar Afghanistan

Deze vraag heeft betrekking op de bijeenkomst van de coördinatiegroep voor de terugkeer naar Afghanistan (ACRG) op 30 april.

De voorzitter van de Afghaanse vereniging in het VK wordt niet meer uitgenodigd deel te nemen. Kan de Commissie ons in het licht daarvan het volgende laten weten:

— welke organisaties raadplegen de Commissie en de Raad over deze kwestie?

— Hoeveel Afghanen of Afghaanse organisaties zijn rechtstreeks (en niet via intermediairs) betrokken bij de besprekingen van de Commissie en de Raad over dit punt?

— Ziet de Commissie mogelijkheden voor andere dan de reeds geraadpleegde Afghaanse organisaties om deel te nemen aan de besprekingen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(4 juni 2003)

De bijeenkomst van de Coördinatiegroep voor de terugkeer naar Afghanistan waarnaar het geachte parlementslid verwijst, heeft inderdaad plaatsgehad op 30 april 2003: er is aan deelgenomen door de lidstaten die een bijzondere belangstelling hebben voor de kwestie van de terugkeer van Afghaanse onderdanen. Verschillende internationale organisaties en niet-gouvernementele organisaties (NGO's) die betrokken zijn bij de terugkeerprogramma's, de handhaving van de mensenrechten en de bescherming van vluchtelingen, onder meer het UNHCR, Amnesty International, vertegenwoordigers van de Europese Raad voor vluchtelingen en de Internationale organisatie voor migratie hebben eveneens deelgenomen. De organisaties hebben de Coördinatiegroep voor de terugkeer naar Afghanistan op de hoogte gebracht van de ontwikkelingen in Afghanistan en hebben hun aanbevelingen geformuleerd betreffende de terugkeer naar Afghanistan, zoals ook het geval was op de meeste van de vier vorige bijeenkomsten. Zij hebben de Coördinatiegroep aldus nuttige informatie verstrekt.

De Commissie heeft nooit Afghaanse vertegenwoordigers uit de lidstaten uitgenodigd voor de Coördinatiegroep: zij heeft zich verlaten op informele contacten met hen en op de verwoording van hun opvattingen door de Europese Raad voor vluchtelingen. Wat deze bijeenkomst in het bijzonder betreft, werd de verklaring die de Britse Afghaanse vereniging aan de Commissie heeft meegedeeld, verspreid binnen de Coördinatiegroep met het verzoek hierover opmerkingen te formuleren.

Wat het rechtstreeks betrekken van Afghanen bij de besprekingen ter zake betreft, zij benadrukt dat de Commissie de vertegenwoordigers van de Afghaanse regering uitgebreid raadpleegt over alle problemen inzake terugkeer. Zowel de bijzondere vertegenwoordiger van de Unie en het hoofd van het bureau van de Commissie in Kaboel als de Directeur-generaal van het Directoraat-generaal Justitie en Binnenlandse Zaken van de Commissie in Brussel hebben dienaangaande bijeenkomsten gehad met de Afghaanse minister voor Vluchtelingen. Bovendien heeft de Afghaanse ambassadeur bij de Gemeenschap meerdere malen gebruik gemaakt van onze permanente uitnodiging om de bijeenkomsten van de Coördinatiegroep bij te wonen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/92

(2004/C 78 E/0091)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2207/03

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(2 juli 2003)

Betreft: Etikettering van dierlijke producten, met inbegrip van pluimveeproducten, en problemen voor leden van religieuze minderheden die deze producten eten

Het Britse Bureau voor levensmiddelennormen (FSA) heeft onlangs met aandrang aan de Commissie gevraagd de hoeveelheid water die aan kippenproducten mag worden toegevoegd tot 15 % te beperken en een verbod te leggen op het gebruik van andere proteïnen zoals rundvlees en varkensvlees in dergelijke producten. Deze vraag volgt op twee studies die in december 2001 en maart 2003 zijn verricht, waaruit bleek dat een aantal kippenproducten wel 55 % toegevoegd water bevatten. Het toevoegen van deze andere dierlijke proteïnen dient enkel en alleen om zeer veel toegevoegd water vast te houden. Met deze praktijk worden echter niet alleen de consumenten bedrogen, maar ontstaan er ook problemen voor religieuze gemeenschappen zoals joden, Hindoes en moslims, die geen rund- of varkensvlees eten, zelfs indien zij niet specifiek vleesproducten kopen die bereid zijn en goedgekeurd zijn door hun respectieve religieuze overheden.

Kan de Commissie zeggen of het al dan niet juist is dat er geen beperkingen zijn op de hoeveelheid water die kan worden toegevoegd aan kippen- en pluimveeproducten, en zo ja, of de Commissie van oordeel is dat er een bepaalde grens moet worden vastgelegd? Is de Commissie het ermee eens dat dit volledig in overeenstemming zou zijn met de WTO-regels, overwegende dat artikel 2, lid 2 van de Overeenkomst inzake technische handelsbelemmeringen alleen bepaalt dat etiketteringsvereisten niet meer handels-beperkend mogen zijn dan noodzakelijk om een gewettigd doel te bereiken, rekening houdend met de risico's die niet-naleving zou doen ontstaan en dat dergelijke doelstellingen onder meer het voorkomen van bedrieglijke praktijken omvatten?

Kan de Commissie ook toelichten of het verplicht dan wel facultatief is om op het etiket van een levensmiddel aan te geven of er al dan niet dierlijke ingrediënten zijn toegevoegd aan het product, of, in het geval van levende dieren, voedingsmiddelen zijn toegediend die dierlijke proteïnen bevatten? Zo niet, denkt de Commissie dat de consumenten het recht hebben om dergelijke informatie te krijgen?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/32

(2004/C 84 E/0035)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2609/03

van Albert Maat (PPE-DE) aan de Commissie

(25 augustus 2003)

Betreft: Producten waarvan de premie-uitbetaling rechtstreeks gekoppeld is aan de opbrengst per hectare

De gevolgen van de aanhoudende droogte in Europa worden steeds duidelijker. De Europese landbouw-opbrengsten blijven hierdoor fors achter bij het jaarlijks gemiddelde. Is de Commissie bereid, vooruitlopend op de ontkoppeling in 2004 voor die producten waar de premie-uitbetaling rechtstreeks is gekoppeld aan de opbrengst per hectare (zoals fabrieksaardappelen), deze premie niet te laten afhangen van de opbrengst per hectare, maar uit te betalen op basis van de gemiddelde opbrengst van de afgelopen jaren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 september 2003)

De hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid die in juni 2003 door de Raad is goedgekeurd, zal met ingang van 2005 in werking treden.

De specifieke bepalingen betreffende de ontkoppeling, waarvan de uitvoeringsbepalingen momenteel worden voorbereid met het oog op een besluit van de Commissie, kunnen bijgevolg niet vóór die datum worden toegepast.

Er zij op gewezen dat voor alle akkerbouwgewassen, met uitzondering van zetmeelaardappelen, reeds een hectaresteun wordt toegepast die is losgekoppeld van de werkelijke opbrengst.

De Commissie kan niet ingaan op het voorstel van de geachte afgevaardigde om vooruit te lopen op de besluiten inzake de ontkoppeling voor zetmeelaardappelen; de premies voor landbouwers zouden hierdoor weliswaar kunnen worden verhoogd, maar landbouwers die in de voorgaande jaren weinig of niets hebben geproduceerd, zouden ernstig worden benadeeld.

Voorts moet worden opgemerkt dat de Commissie had voorgesteld de hervorming reeds met ingang van 2004 toe te passen; de Raad heeft er echter op aangedrongen de maatregel nog een jaar op te schorten en eventueel te verlengen tot en met 2007.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/324

(2004/C 78 E/0338)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3805/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma „Cultuur 2000” door de gemeente Carrara

Op mijn vorige vraag (E-0979/03 (1)) of de gemeente Carrara projecten heeft ingediend of subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het programma „Cultuur 2000”, heeft de Commissie op 30 juli 2003 geantwoord dat deze gemeente tot eind 2002 nog geen projecten had ingediend. Kan de Commissie mededelen of dat intussen wel gebeurd is?

(1) PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.
De Commissie moedigt de suikersector in de Azoren aan door maatregelen die eerder uitzonderlijk zijn vergeleken met de mechanismen die in de rest van de Gemeenschap in het kader van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor suiker worden toegepast. Zo mogen suikerbietentelers en suikerbedrijven in de Azoren per jaar tot 9953 ton suiker uit in de Azoren geteelde suikerbieten produceren, en mogen suikerfabrieken in het kader van de specifieke voorzieningsregeling met restitutie of op de wereldmarkt aangekochte ruwe suiker uit suikerbieten raffineren binnen de grenzen van het verbruik in de archipel, dat op 6500 ton per jaar wordt geschat.

De Commissie betreurt dat de productie van suiker uit in de Azoren geteelde suikerbieten ondanks haar in de sector geleverde inspanningen in 2002 niet meer dan 700 ton bedroeg.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/323

(2004/C 78 E/0337)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3804/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft: Informatie over de aanwending van de subsidies uit hoofde van het programma „Cultuur 2000” door de gemeente Perugia

Op mijn vorige vraag (E-0984/03 (1)) of de gemeente Perugia projecten heeft ingediend of subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het programma „Cultuur 2000”, heeft de Commissie op 30 juli 2003 geantwoord dat deze gemeente tot eind 2002 nog geen projecten had ingediend. Kan de Commissie mededelen of dat intussen wel gebeurd is?

(1) PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 200.
—

Hoewel in de afgelopen vier jaar meer dan 100 aanvallen tegen religieuze minderheden zijn gepleegd, en de burgers en de politie heel goed weten wie hiervoor verantwoordelijk is, is nooit iemand in staat van beschuldiging gesteld.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/96

(2004/C 78 E/0096)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2240/03

van Bartho Pronk (PPE-DE) aan de Commissie

(7 juli 2003)

Betreft: Vervolg op het aanvragen van een rijbewijs in een andere EU-lidstaat

Op 15 mei 2003 beantwoordde de Commissie mijn vraag E-1269/03 (1). De beantwoording is echter niet volledig. De Commissie erkent dat het mogelijk is dat sommige betrokkenen in geen enkele lidstaat aan de eis van 185 dagen voldoen, maar gaat vervolgens niet in op het tweede deel van mijn vraag, namelijk wat personen en lidstaten in een dergelijk geval moeten doen.

Aansluitend daarom de volgende vragen:

1. Wat moeten burgers en lidstaten doen om in bovengenoemde situatie aan de volgens de Commissie duidelijke bepaling van richtlijn 91/439/EEG (2) te voldoen?

2. Zou het niet beter zijn wanneer, in het geval een vraag uit drie delen bestaat, de Commissie elk deel afzonderlijk beantwoordt, zodat de Commissie niet het gevaar loopt delen van de vraag te vergeten?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(12 september 2003)

Zoals de Commissie het geachte parlementslid reeds heeft medegedeeld, is in de definitie van de gewone verblijfplaats in artikel 9 van Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, uitvoerig omschreven waar iemand zijn gewone verblijfplaats heeft. In deze definitie is tevens de oplossing aangegeven die in specifieke gevallen moet worden toegepast, zoals wanneer iemand in geen enkele lidstaat 185 dagen verblijft. In dit geval wordt de gewone verblijfplaats „geacht zich op dezelfde plaats als zijn persoonlijke bindingen te bevinden”. Iedereen heeft dus een gewone verblijfplaats in een van de lidstaten en moet zich tot de autoriteiten van deze lidstaat wenden om een rijbewijs te verkrijgen. Aangezien het principe van de gewone verblijfplaats ook dient om andere betrekkingen met de autoriteiten, zoals de fiscale autoriteiten, tot stand te brengen, dienen de burgers in principe over deze informatie te beschikken.

(1) PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 171.

(2) PB L 237 van 24.8.1991, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/617

(2004/C 78 E/0651)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3631/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft: Overleg met liefdadigheidsorganisaties met betrekking tot het voorstel BTW te gaan heffen op postdiensten

Zoals de Commissie weet, zal het voorstel BTW te gaan heffen op postdiensten (1) ernstige financiële gevolgen hebben voor liefdadigheidsorganisaties. Welk overleg heeft de Commissie gepleegd met deze organisaties, met name die in Ierland, betreffende de gevolgen van deze maatregel, voordat het voorstel in mei 2003 werd gepubliceerd? Op welke wijze is met het resultaat van dit overleg rekening gehouden in het uiteindelijke voorstel van de Commissie?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(28 januari 2004)

De Commissie heeft langdurig overleg gepleegd voordat zij haar voorstel inzake postdiensten indiende. Zij verzekert het geachte parlementslid dat zowel liefdadigheidsorganisaties alsook andere klanten van direct mail werden geraadpleegd. Ierse liefdadigheidsorganisaties waren bij dat overleg vertegenwoordigd. Over de mogelijke gevolgen van het invoeren van de BTW in de postsector werd halverwege 2000 al door functionarissen van de Commissie gesproken met het Europees Comité voor de BTW (waarvan de Irish Cancer Society lid is), alsook met vele andere groeperingen en instanties die de klanten van de post vertegenwoordigen. Deze raadplegingen hebben ertoe geleid dat de Commissie een facultatief verlaagd tarief heeft ingevoerd (dat voor Ierland 5 % zou kunnen zijn) en de reikwijdte van die mogelijkheid heeft verbreed om er direct mail in op te nemen, hetgeen voor liefdadigheidsorganisaties van belang is. De mogelijkheid die de lidstaten is gegeven om een verlaagd tarief in te voeren, alsook de besparingen als gevolg van het recht op aftrek voor de openbare postbedrijven zouden de eventuele stijging van de prijzen van postdiensten ruimschoots neutraliseren.

(1) COM(2003)234.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/836

(2004/C 78 E/0890)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3616/03

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft: Vaststelling van de visserijquota voor de nieuwe lidstaten

Hoe is de Commissie van plan bij de toetreding van de nieuwe lidstaten adequate visserijquota vast te stellen voor de Baltische Zee en is het in samenhang met deze quota mogelijk voor de nieuwe landen bijvoorbeeld te voorzien in de verplichting tot het uitzetten van zalm?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 januari 2004)

De procentuele aandelen in het kader van de relatieve stabiliteit voor de eerste toewijzing van vangstquota aan de nieuwe lidstaten, zijn vastgesteld in de bijlage bij de Toetredingsakte. Voor de Oostzee zijn de procentuele aandelen in de toewijzing gebaseerd op de courante praktijk in de Internationale Visserijcommissie voor de Oostzee (IBSFC). De totaal toegestane vangsten (TACs) voor de Oostzee in 2004 werden overeengekomen in de jaarvergadering van de IBSFC in september-oktober 2003 en de uitkomsten daarvan zijn omgezet in de communautaire wetgeving door middel van de TAC- en quotaverordening voor 2004.

Wat het uitzetten van zalm betreft, bevat de communautaire wetgeving momenteel geen enkele verplichting voor de lidstaten en dus zullen er ook geen verplichtingen zijn voor de nieuwe lidstaten. Op IBSFC-niveau evenwel, waarbij alle aan de Oostzee gelegen nieuwe lidstaten zijn betrokken, bestaat er een reeks Aanbevelingen met betrekking tot het Actieplan voor zalm 1997-2010, waarin is bepaald dat „zal worden gezorgd voor nieuwe populaties van wilde zalm in potentiële zalmrivieren”.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/121

(2004/C 78 E/0123)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2548/03

van Joan Vallvé (ELDR) aan de Commissie

(31 juli 2003)

Betreft: Taalkundig pluralisme op Spaanse paspoorten

Ter uitvoering van de resolutie van 10 juli 1995 (1) moeten alle lidstaten hun paspoorten aanpassen en de vermelding „Europese Gemeenschappen” vervangen door „Europese Unie”.

In het kader van deze aanpassing is in het Spaanse parlement een voorstel ingediend dat is gebaseerd op de erkenning van het pluralisme van de officiële talen in het paspoort van een burger die woont in een autonome regio met meer dan één officiële taal. De Spaanse regering wijst dit voorstel echter onder verwijzing naar de resolutie van 23 juni 1981 (2) van de hand.

In dit verband zij verwezen naar: artikel I-3 van het ontwerpverdrag voor een grondwet van de Europese Unie dat als volgt luidt: „De Unie eerbiedigt haar rijke verscheidenheid van cultuur en taal”, naar artikel II-22 dat als volgt luidt: „De Europese Unie eerbiedigt de verscheidenheid van cultuur, godsdienst en taal”, welke zinsnede ook is opgenomen in het Handvest van de grondrechten, en naar de conclusies van het Europees Jaar van de Talen krachtens besluit van het Parlement en de Raad. Is de Commissie voornemens een wijziging van genoemde resolutie voor te stellen om in elk geval de officiële talen van een EU-lidstaat op te nemen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Vitorino namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-2521/03 en E-2548/03

(24 september 2003)

De Commissie wijst erop dat volgens de de resolutie van 23 juni 1981 van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Gemeenschappen, in het kader van de Raad bijeen, de gegevens op het paspoort gesteld moeten zijn in de officiële taal/talen van de staat die het paspoort afgeeft.

Het is aan de lidstaten om te bepalen wat hun officiële ta(a)l(en) is/zijn.

De Commissie is bijgevolg niet van plan om een wijziging van genoemde resolutie voor te stellen.

(1) PB C 200 van 4.8.1995, blz. 1.

(2) PB C 241 van 19.9.1981, blz. 1.
—

In sommige gevallen kan het ontbreken van gegevens over akten die in het buitenland opgemaakt zijn (huwelijk, echtscheiding, overlijden) discriminatie tussen de Europese burgers tot gevolg hebben.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/784

(2004/C 78 E/0835)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3168/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Raad

(27 oktober 2003)

Betreft: Vechthondenverbod

Helaas hebben de vragen die ik tot dusver in verband met een verbod op vechthonden heb gesteld nog geen resultaat gehad. Weliswaar hebben een paar lidstaten, b.v. Italië en Oostenrijk, reeds maatregelen tegen gewelddadige en agressieve honden genomen door invoering van een muilkorfplicht in openbare gebouwen en openbare plaatsen als haltes en parken, alsmede van een welpenschool voor de opvoeding van honden, maar helaas zijn deze maatregelen nog steeds niet toereikend. In de afgelopen dagen werden wij opnieuw geconfronteerd met verschrikkelijke krantenkoppen over kinderen en volwassenen die door pitbulls werden aangevallen. Het is niet voldoende als staten en/of regio's individueel maatregelen nemen tegen het houden van bepaalde hondenrassen, er is behoefte aan een richtlijn voor een verbod op vechthonden op Europees niveau!

Hoeveel mensen moeten er volgens de Raad nog doodgebeten of verminkt worden?

Hoe lang moeten we nog wachten tot er eindelijk iets op EU-niveau gebeurt?

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad neemt nota van het door het geachte parlementslid in zijn vraag aangeroerde probleem, maar herinnert hem eraan dat hij geen antwoord kan geven, aangezien het initiatiefrecht bij de Commissie berust en deze tot nu toe geen voorstellen op dit gebied heeft ingediend.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/463

(2004/C 88 E/0476)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3496/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft: Colombia — Gegijzelden

Op een video-opname die door het persagentschap Reuters openbaar is gemaakt, laat de Colombiaanse guerrillabeweging Ejército de Liberación Nacional (ELN) zien dat de zeven toeristen die op 12 september jl. tijdens een bezoek aan ruïnes in de binnenlanden gevangen werden genomen, nog in leven zijn.

Van de zeven gegijzelden komen er drie uit lidstaten van de Unie (een Spanjaard, een Brit en een Duitse) en zijn er vier afkomstig uit Israël.

De guerrillabeweging heeft toegezegd de gegijzelden etappegewijs vrij te laten nadat een humanitaire commissie de Sierra Nevada zal hebben bezocht om vast te stellen onder welke moeilijke omstandigheden de bewoners van dit gebied leven, maar heeft tevens gedreigd de gegijzelden te zullen doden als het Colombiaanse leger actie zal ondernemen om de gegijzelden te bevrijden.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande het volgende mededelen:

— Kan zij bevestigen dat de gegijzelden nog in leven zijn en in goede gezondheid verkeren?

— Welke stappen heeft zij bij de ELN of humanitaire organisaties ondernomen of denkt zij te ondernemen om de gegijzelden vrij te krijgen?

— Welke stappen heeft zij bij de Colombiaanse regering ondernomen om haar op de hoogte te stellen van de situatie van de gegijzelden, hun leven veilig te stellen en ze vrij te krijgen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(22 december 2003)

Sinds het geachte parlementslid zijn vraag heeft gesteld, werden al twee van de drie ontvoerde Europese burgers door de guerillabeweging ELN vrijgelaten dankzij de bemiddeling van de katholieke kerk, die daarbij werd gesteund door de Verenigde Naties (VN). Eén Europese burger wordt nog steeds vastgehouden door de ELN, die beloofd heeft hem en de vier overige Israëlische gijzelaars vóór Kerstmis vrij te laten.

Volgens de al vrijgelaten gijzelaars werden zij niet mishandeld door hun gijzelnemers.

De Commissie veroordeelt deze en alle andere ontvoeringen in Colombia in de krachtigste bewoordingen en eist de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van de Europese burger en de overige personen die nog worden vastgehouden. Hun gijzelnemers zijn verantwoordelijk voor hun veiligheid en gezondheid.

De Commissie heeft geen stappen ondernomen bij de Colombiaanse regering, humanitaire organisaties of de ELN. Diplomatieke en consulaire bescherming is een bevoegdheid van de lidstaten en niet van de Gemeenschap. Artikel 20 van het EG-Verdrag bepaalt uitsluitend dat iedere burger van de Unie op het grondgebied van derde landen waar de lidstaat waarvan hij onderdaan is, niet vertegenwoordigd is, het recht heeft op bescherming van de diplomatieke en consulaire instanties van iedere andere lidstaat, onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van die lidstaat.
3.

De Commissie heeft zich niet beperkt tot de vervanging van de directeur-generaal van Eurostat. De maatregelen die zijn genomen in het kader van de reorganisatie van Eurostat zijn veel ingrijpender en ingewikkelder dan dat en de voorzitter van de Commissie heeft die maatregelen op 18 november 2003 ook meegedeeld aan de commissie begrotingscontrole en aan de plenaire vergadering. Er is inderdaad een nieuwe directeur-generaal van Eurostat aangesteld. Daarnaast is ervoor geopteerd de huidige directeuren te vervangen. Voor die vrijgekomen functies zijn zowel binnen als buiten de instelling posten gepubliceerd. De nieuwe directeur Middelen is overgekomen van een andere dienst. Het organigram is volledig herzien om bepaalde taken, die vroeger werden uitbesteed, weer in het eigen takenpakket te integreren. De prioriteiten zijn opnieuw omschreven, met inachtneming van de belangrijkste taken van Eurostat. Ten slotte zijn heel wat wijzigingen doorgevoerd op het niveau van de afdelingshoofden. Het betreft hier dus een zeer uitgebreide reorganisatie die erop gericht is de verandering in cultuur bij Eurostat te versnellen. De voorzitter van de Commissie heeft het Parlement ook de grote lijnen meegedeeld van het actieplan dat binnenkort zal worden goedgekeurd door de Commissie.