ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0457/03

van Bartho Pronk (PPE-DE) aan de Commissie

(13 februari 2003)

Betreft: Evaluatierichtlijn 96/71/EG

Op het ogenblik is de Europese Commissie bezig richtlijn 96/71/EG(1) te evalueren.

1. Welke problemen worden in de evaluatie betrokken?

2. Vindt er ook onderzoek plaats naar de vraag of de bepalingen in de huidige tekst in de praktijk uitvoerbaar zijn en zo nee waarom niet?

(1) PB L 18 van 21.1.1997, blz. 1.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(11 maart 2003)

Krachtens artikel 8 van Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten onderwerpt de Commissie de wijze van toepassing van de richtlijn aan een nieuw onderzoek, teneinde zo nodig aan de Raad de vereiste wijzigingen voor te stellen.

Ter voorbereiding van dit onderzoek nam de Commissie het initiatief tot een studie betreffende de tenuitvoerlegging van de richtlijn in de lidstaten. Het verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de richtlijn is verschenen in januari 2003 en gebaseerd op een samenvattend verslag van alle landenstudies. Het zal binnenkort beschikbaar zijn voor het publiek in het Engels, Frans en Duits.

Het verslag bevat een samenvatting van de belangrijkste aspecten van de wetgeving tot implementatie van de richtlijn in de lidstaten. Het beoogt een overzicht te bieden van de stand van zaken op wetgevend terrein in de lidstaten, waarbij niet geëvalueerd wordt of de nationale omzettingsmaatregelen verenigbaar zijn met de richtlijn en het EG-Verdrag. Het onderzoek naar de wijze van toepassing van de richtlijn zal worden afgerond in de vorm van een in 2003 te verschijnen mededeling van de Commissie betreffende de tenuitvoerlegging van de richtlijn.

De Commissie vestigt er de aandacht op dat een groep deskundigen uit de lidstaten geregeld bijeenkomt ter bespreking van vraagstukken en eventuele praktische problemen in verband met de richtlijn betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers. Voorts heeft de Commissie een vragenlijst opgesteld met betrekking tot problemen bij de uitvoering van de richtlijn. Het overleg binnen de groep deskundigen en de antwoorden van de lidstaten op de vragenlijst bevestigen grotendeels de bevindingen van de studie.

Concluderend kan gesteld worden dat de lidstaten bij de omzetting van de richtlijn geen bijzondere moeilijkheden op wetgevend terrein hebben ondervonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0344/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(10 februari 2003)

Betreft: Vrouwenorganisaties. Begrotingslijn A-3046

In 2002 werd op initiatief van het Europees Parlement een nieuwe begrotingslijn A-3046 met een jaarlijks bedrag van 300 000 EUR gecreëerd. Dit nieuwe krediet dient volgens de begroting ter dekking van de subsidies voor vrouwenorganisaties die geen deel uitmaken van het Europees Vrouwenforum. In de reeds goedgekeurde begroting van 2003 is geen van deze elementen gewijzigd.

Kan de Commissie met het oog op het feit dat het hier om een nieuwe begrotingslijn gaat mededelen welke vrouwenorganisaties zich in 2002 hebben aangemeld voor subsidies uit hoofde van begrotingslijn A-3046?

Welke vrouwenorganisaties hebben subsidies van deze begrotingslijn ontvangen en welk bedrag werd aan deze organisaties toegekend? Welke aanvragen werden afgekeurd? Op welke gronden werden deze aanvragen goed- of afgekeurd? Welke andere lessen heeft de Commissie getrokken uit dit eerste jaar (2002) dat begrotingslijn A-3046 bestond?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(21 maart 2003)

In het kader van de nieuwe, door de geachte afgevaardigde aangehaalde begrotingslijn A-3046 met de titel Vrouwenorganisaties heeft de Commissie een oproep tot het indienen van voorstellen gedaan. Deze oproep was op een consortium van vrouwenorganisaties gericht die geen deel uitmaken van het Europees Vrouwenforum, dat in Europa steun verleent aan vrouwen die het slachtoffer zijn geworden van mensenhandel. Een dergelijk initiatief vormt een aanvulling op het hele scala aan instrumenten dat momenteel in de Unie voor de strijd tegen de mensenhandel beschikbaar is. Er wordt namelijk aan een bijkomend aspect gewerkt, d.w.z. aan assistentie in het veld voor vrouwelijke slachtoffers van mensenhandel.

De Commissie heeft de tekst voor de open oproep tot het indienen van voorstellen (VP/2002/014) en de richtsnoeren voor de indieners van voorstellen media juli 2002 op de website van de eenheid Gelijke kansen voor vrouwen en mannen(1) geplaatst. De uiterste termijn voor de indiening van de voorstellen was 16 september 2002.

Op de oproep zijn twee voorstellen binnengekomen. Het project van de Associazione IRENE (een non-gouvernementele organisatie (NGO) die een Italiaans netwerk van bekende NGO's vertegenwoordigt) is geselecteerd en wordt gesubsidieerd. Het project heeft de coördinatie van de werkzaamheden van vrouwenorganisaties uit België, Denemarken, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Italië en Noorwegen tot doel, die slachtoffers van mensenhandel actief steun en assistentie verlenen.

De belangrijkste redenen voor deze beslissing hadden te maken met het transnationale karakter en de financiële status van de geëvalueerde projectvoorstellen.

Na het eerste jaar met het werk met de begrotingslijn A-3046 komt de Commissie tot de conclusie dat de reacties op dit initiatief positief waren. De Commissie wil dan ook voor hetzelfde soort activiteiten in 2003 met eenzelfde begrotingslijn werken.

(1) http://europa.eu.int/comm/employment_social/equ_opp/index_en.htm.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0147/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(28 januari 2003)

Betreft: Internationale visserijovereenkomst EU-Faeröer-eilanden en ontwikkelingssamenwerking

Momenteel loopt tussen de EU en Faeröer-eilanden een internationale visserijovereenkomst:

1. Kan de Commissie aangeven hoeveel de EU in deze overeenkomst uittrekt voor ontwikkeling van de visserijsector in Faeröer-eilanden?

2. Kan de Commissie aangeven hoe hoog de financiële tegenprestatie van de EU is in ruil voor de visserijrechten die voor de communautaire vloot zijn verkregen?

3. Kan de Commissie aangeven hoeveel door de communautaire reders moet worden betaald in de vorm van vergunningsvergoedingen of visserijrechten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 maart 2003)

Het geachte parlementslid stelde drie vragen met betrekking tot economische transacties en vergoedingen voor vergunningen in het kader van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en de Faeröer. Deze overeenkomst omvat geen financiële transacties tussen de Gemeenschap en de Faeröer en geen bepalingen inzake vergoedingen voor visvergunningen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0649/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 maart 2003)

Betreft: Kritiek van de algemene Rekenkamer in Nederland op het ontbreken van inzicht in het beheer van EU-fondsen per geldstroom en per lidstaat

1. Heeft de Commissie er kennis van genomen dat de algemene Rekenkamer in Nederland op 18 februari 2003 zijn eerste jaarlijkse EU-trendrapport heeft gepubliceerd, bedoeld om de ontwikkelingen in het beheer van EU-gelden, het toezicht en de controle op de besteding daarvan en het inzicht in recht- en doelmatigheid zowel in Nederland als EU-breed in kaart te brengen?

2. Is het de Commissie bekend dat in EU-trendrapport 2003 aan de orde wordt gesteld dat u wel controles laat uitvoeren, maar dat de resultaten daarvan niet openbaar worden gemaakt, zodat de tekortkomingen in het financieel beheer niet publiekelijk kunnen worden herleid tot bepaalde landen of geldstromen, en dat tevens wordt bekritiseerd dat ook de Europese Rekenkamer in zijn onderzoeken naar de betrouwbaarheid van alle ontvangsten en uitgaven sinds 1994 geen uitspraken heeft gedaan per geldstroom of per land en daarom geen positieve verklaringen over EU-rekeningen kan afgeven?

3. Beschikken alle lidstaten al over een wet die vergelijkbaar is met de, na fouten met betrekking tot het beheer van ESF-gelden in de periode 1994-1999, in Nederland ingevoerde wet Toezicht Europese Subsidies (TES), die ministers verplicht tot centraal toezicht op decentrale bestedingen?

4. Beperkt het toezicht op nationaal niveau zich in de praktijk tot de lidstaten Oostenrijk, het Verenigd Koninkrijk en Nederland alsmede de kandidaat-lidstaten Estland, Letland, Hongarije en Roemenië?

5. Waarom wordt nog geen openbaarheid gegeven aan de resultaten per geldstroom, met name ten aanzien van structuur- en cohesiefondsen en landbouwgelden?

6. Waarom wordt nog geen openbaarheid gegeven aan de resultaten per lidstaat, ook van lidstaten die zelf geen of weinig onderzoek doen?

7. Wat onderneemt u, mede naar aanleiding van dit trendrapport, om uw financiële gegevens beter in de openbaarheid te brengen en daarmee de mogelijkheden tot publieke controle op EU-geldstromen te vergroten?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(7 april 2003)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/14

(2004/C 65 E/014)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3502/02

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(10 december 2002)

Betreft: Het houden van beren in China om hun gal

Kan de Commissie meedelen welke invloed zij uitoefent en welke hulp zij verleent aan de Chinese regering opdat deze een eind maakt aan de wrede praktijk waarbij beren worden gehouden vanwege hun gal?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 januari 2003)

China heeft een traditie in het gebruik van de gal van beren voor medische doeleinden. Sinds de jaren tachtig bestaan er commerciële „berenboerderijen” om de gal te kweken voor traditionele Chinese geneesmiddelen.

De Commissie beseft dat deze praktijk is ontstaan omdat het doden van wilde beren voor dit doeleinde aanleiding gaf tot bezorgdheid over het behoud. Desalniettemin deelt de Commissie de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de mogelijke gevolgen van een dergelijke praktijk voor het welzijn van de dieren. In de Unie gelden normen inzake dierenwelzijn die tot de strengste in de wereld behoren en de publieke belangstelling voor dierenwelzijn is groot. Voorts is er een ruim wetgevingspakket vastgesteld op een groot aantal punten die verband houden met dierenwelzijn.

Met haar beleid ondersteunt de Commissie betere bescherming van en respect voor het welzijn van dieren als wezens met gevoel, zowel intern als internationaal, aangezien zij van mening is dat wereldwijd strenge normen inzake dierenwelzijn moeten gelden.

De Gemeenschap zal actief wezenlijke onderhandelingen inzake dierenwelzijn blijven voeren en werkt op internationaal niveau samen om wereldwijd het beleid op dit vlak te verbeteren. Met het oog hierop streeft zij naar de opstelling van strenge multilaterale normen in het kader van specifieke internationale overeenkomsten, vooral in het kader van de Raad van Europa en het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/4

(2004/C 65 E/005)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3067/02

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(25 oktober 2002)

Betreft: Accijnzen op wijn

In september verscheen in de Italiaanse pers het bericht dat de Europese Commissie overweegt in alle landen van de EU (met inbegrip van Italië), die tot nu toe vrijstelling genoten, een minimale accijnsheffing (boven nul) op wijn in te voeren. Zo zou zij van plan zijn om aanvankelijk, vanaf 1 januari 2003, 0,13 EUR per liter te heffen en vanaf 1 januari 2007 0,15 EUR per liter, waarbij degenen die minder dan 1000 hectoliter per jaar produceren zouden zijn uitgesloten.

De Italiaanse Bond van landbouwers heeft berekend dat de invoering van deze accijns op wijn de consumenten 500 miljoen euro per jaar zal kosten en gaat ervan uit dat daardoor het verbruik zal afnemen. Bovendien zou de invoering van een minimum accijnsheffing op wijn niet alleen een ongunstige weerslag hebben op de verkoop en de rentabiliteit van de bedrijven, maar ook leiden tot meer administratieve rompslomp. Dit druist in tegen het gemeenschappelijke landbouwbeleid, dat immers tot doel heeft de plattelandsontwikkeling te bevorderen en het milieu te beschermen.

Dit gezegd zijnde vraag ik de Commissie:

1. of de belastingharmonisatie op communautair niveau niet gericht moet zijn op de vermindering van de reeds bestaande accijnzen en niet op de invoering van nieuwe accijnzen;

2. of niet alle landbouwproducten, met inbegrip van de producten van bijlage 1 bij het EU-Verdrag, uitgesloten zouden moeten zijn van accijns;

3. of de geharmoniseerde Italiaanse wetgeving niet nu al precies beantwoordt aan de richtlijnen 92/83/EEG (1) (art.7) en 92/84/EEG (2) (art. 5)?

(1) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 21.

(2) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 29.
—

In de derde plaats zijn er specifieke en concrete initiatieven nodig om derde landen te helpen hun capaciteit op het gebied van migratiebeheer te vergroten. Sedert de bijeenkomst van de Europese Raad in Tampere probeert de Commissie in het bijzonder het migratiethema in haar programma's voor samenwerking met derde landen te integreren.
1.

In artikel 4 van Richtlijn 95/59/EG van de Raad van 27 november 1995 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten wordt een definitie gegeven van „sigaretten”. Volgens artikel 7, lid 2, van deze richtlijn worden producten die geheel of gedeeltelijk uit andere stoffen dan tabak bestaan maar die voor het overige aan de definitie van sigaretten beantwoorden, met sigaretten gelijkgesteld. Producten die geen tabak bevatten en uitsluitend voor medische doeleinden worden gebruikt, worden daarentegen niet als tabaksfabrikaten beschouwd. Aangezien zij niet als tabaksfabrikaten mogen worden beschouwd, mogen de lidstaten geen geharmoniseerde accijnsrechten daarop heffen. Het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-0721/02 was gebaseerd op haar interpretatie van de informatie die de lidstaten een aantal jaren geleden hebben verstrekt. Op grond van de door het geachte parlementslid in zijn huidige vraag verstrekte informatie is de Commissie van plan om de huidige toepassing van bovengenoemde regels door de lidstaten aan een nieuw onderzoek te onderwerpen en om eventuele onzekerheden op te heideren tijdens de volgende bijeenkomst van het Accijnscomité (begin april). De Commissie zal deze informatie rechtstreeks aan het geachte parlementslid toezenden.
6.

De delegatie van de Commissie is wel degelijk actief geweest en heeft via haar kantoor in Banjul direct na de schipbreuk steun verleend met betrekking tot de identificatie van de lichamen. Ook werden vanuit Dakar, samen met de regering en de andere in Senegal aanwezige donors, alternatieven verkend voor het herstel van de verbinding Dakar-Ziginchor in het kader van beter bestuur.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 70/8

(2004/C 70 E/007)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2996/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(23 oktober 2002)

Betreft: Maatregelen om ongelukken in de visserij tegen te gaan

Het Europees Parlement heeft op 5 april 2001 een resolutie aangenomen over veiligheid en oorzaken van ongevallen in de visserij (1). In paragraaf 29 wordt de Commissie verzocht om overeenkomstig lid 1 van artikel 16 van kaderrichtlijn 89/391/EEG een specifieke richtlijn op te stellen voor de visserijsector over veiligheid en gezondheid op de werkplek.

Welke initiatieven heeft de Commissie in dit verband genomen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(5 december 2002)

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat aan dit verzoek eigenlijk al voldaan is door Richtlijn 93/103/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaartuigen (dertiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (2), de dertiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van de kaderrichtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 (3).

(1) PB C 21 E van 24.1.2002, blz. 359.

(2) PB L 307 van 13.12.1993.

(3) PB L 183 van 29.6.1989.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 70/15

(2004/C 70 E/015)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3614/02

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(9 december 2002)

Betreft: Invoer van grondstoffen uit Marokko en de Europese leerindustrie

De Europese leerindustrie heeft grote problemen met de invoer van huiden uit Marokko. Welke maatregelen neemt de Commissie of overweegt zij in het kader van de tussen de Europese Unie en Marokko gesloten associatieovereenkomst te nemen met het oog op deze problematiek die ernstige schade toebrengt aan de Europese leerindustrie en het concurrentievermogen van de bedrijven in deze sector?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(17 januari 2003)

De Commissie is zich volledig bewust van de gevolgen van de door Marokko toegepaste beperkingen op de uitvoer van grondstoffen naar de Unie. De Commissie heeft de aandacht van de Marokkaanse autoriteiten daarop gevestigd en daarbij verwezen naar: de bepalingen van de associatie-overeenkomst tussen Marokko en de Gemeenschap, volgens welke er tussen beide partijen geen kwantitatieve beperkingen in de handel (uitvoer en invoer) mogen worden toegepast.

De Marokkaanse autoriteiten hebben daarop medegedeeld dat de exportbeperkingen opnieuw werden ingevoerd naar aanleiding van een enorme toename van de uitvoer van ruwe huiden als gevolg van de grote epidemieën onder het vee over de gehele wereld. Zij deelden tevens mede dat door deze plotse stijging van de vraag er een ernstig tekort aan grondstoffen voor de binnenlandse industrie was ontstaan.

Er is hierover bij Marokko protest aangetekend maar daaraan werd tot dusver geen gevolg gegeven in de zin van een belangrijke wijziging of opheffing van de exportbeperkende maatregelen. De Commissie zal een onderzoek instellen naar de vraag- en aanbodsituatie voor de producten in kwestie bij de Europese industrie, teneinde na te gaan in welke mate het Marokkaanse argument betreffende het aanbodtekort aan de hand van een analyse van de feiten kan worden gestaafd. Het spreekt vanzelf dat de bewijslast betreffende het bestaan van dat tekort op de Marokkanen rust. Het probleem zal daarna worden besproken op de volgende associatieraad die eind februari 2003 moet plaatshebben. De Commissie zal de mogelijkheid overwegen om daar Marokko op grond van de bepalingen van de associatie-overeenkomst te bewegen tot het opnieuw rechtzetten van de situatie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2801/02

van Miquel Mayol i Raynal (Verts/ALE) aan de Raad

(7 oktober 2002)

Betreft: De opsluiting van Leyla Zana en de toetreding van Turkije

Volgens Amnesty International zou Leyla Zana zijn opgesloten omdat zij de dag dat zij haar mandaat opnam als afgevaardigde in het Turkse parlement Koerdisch heeft gesproken.

Is de Raad hiervan op de hoogte?

Meent de Raad dat, als het bericht klopt, een land dat zich aan dergelijke repressie schuldig maakt lid kan worden van de Europese Unie?

Antwoord

(2 oktober 2003)

1. De Raad is zich terdege bewust van de situatie van het voormalige lid van het Turkse parlement, mevrouw Leyla Zana, en van drie andere voormalige parlementsleden die thans een gevangenisstraf uitzitten nadat zij in 1994 door de rechtbank voor staatsveiligheid in Ankara op grond van artikel 168 van het strafwetboek zijn veroordeeld wegens lidmaatschap van de PKK.

2. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) heeft in een arrest van 17 juli 2001 geoordeeld dat het recht van mevrouw Leyla Zana en van de andere verdachten op een eerlijk proces geschonden was. In de interimresolutie van 30 april 2002 heeft het Comité van Ministers van de Raad van Europa bij Turkije met name op heropening van de procedure aangedrongen, waarbij werd erkend dat Turkije reeds maatregelen had genomen om nieuwe soortgelijke schendingen te voorkomen, o.m. door de afschaffing van de militaire rechter bij de rechtbanken voor staatsveiligheid.

3. Op 23 januari jongsleden heeft het Turkse parlement wetswijzigingen met betrekking tot de herziening van de processen aangenomen, naar aanleiding van de arresten van het EHRM. Na de inwerkingtreding van die wijzigingen is het proces van Leyla Zana en van de anderen heropend (eerste rechtbank voor staatsveiligheid in Ankara). Sedertdien hebben reeds verscheidene zittingen plaatsgevonden (met name op 28 maart, 25 april, 23 mei, 20 juni, 18 juli en 15 augustus 2003).

4. De EU volgt de zaak Zana op de voet. De EU verwacht dat de procedure zo zal verlopen dat het recht van de verdachten op een eerlijk proces ten volle wordt gewaarborgd en dat ze in overeenstemming zal zijn met de desbetreffende prioriteit van het herziene toetredingspartnerschap EU-Turkije, waarin het volgende van Turkije wordt geëist: Verbetering brengen in de situatie van personen die zijn vervolgd of veroordeeld wegens het uiten van een mening waarbij niet tot geweld is opgeroepen. Implementatie van wettelijke bepalingen betreffende het recht op een nieuw proces, overeenkomstig de desbetreffende uitspraak van het Europees Hof voor de rechten van de mens..
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3109/02

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(29 oktober 2002)

Betreft: De gevaren van kunstmatige bevruchting

Op 18 juli 2002 stond in het weekblad Panorama het bericht dat een blank Engels paar, na kunstmatige bevruchting, een tweeling met donkere huidskleur ter wereld had gebracht. Dit doet ernstige vragen en twijfels rijzen. Wat is namelijk het lot van deze kinderen en wie zijn de wettige ouders? Bovendien is het logisch zich af te vragen onder welke omstandigheden dergelijke technieken toegepast worden, of de ziekenhuizen waar dit gebeurt wel serieus zijn en of het medisch en paramedisch personeel voldoende professionele kwaliteiten bezit.

Kan de Commissie, gelet op het voorgaande, antwoorden op volgende vragen:

1. Bestaan er in de lidstaten wetten waarin de kunstmatige bevruchting geregeld wordt en waarin voorzien wordt in sancties, maar ook in remedies indien dergelijke fouten voorkomen?

2. Vindt zij niet dat er een Europese regelgeving terzake opgesteld moet worden teneinde ervoor te zorgen dat in kunstmatige bevruchting gespecialiseerde centra aan basisvoorwaarden inzake bekwaamheid en medische uitrusting moeten voldoen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(28 november 2002)

1. Neen. De Commissie beschikt niet over gegevens over de nationale wetgevingen op kunstmatige bevruchting of over de bepalingen inzake straffen of fouten tijdens deze behandelingen.

2. Neen. De Commissie vindt niet dat het EG-Verdrag een relevante rechtsgrond bevat om basisvoorwaarden inzake bekwaamheid en medische uitrusting op te leggen aan gespecialiseerde centra voor kunstmatige bevruchting. Dit is een zaak die onder de bevoegdheid van de lidstaten valt.