lidstaten van de EU (Bulgarije, Cyprus, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Malta, Polen, Roemeniº,
Sloveniº, Slowakije en Tsjechiº). De OESO doet hetzelfde voor de overige OESO-landen. De Commissie ende OESO hanteren dezelfde methoden.
4. De meest relevante publicaties van de OESO over de methoden, praktijken en resultaten in verband
met de koopkrachtpariteiten zijn: Purchasing power parities and real expenditures in the OECD (1980),Michael Ward, OESO, Parijs, 1985; Purchasing power parities and real expenditures, 1985, OESO, Parijs,1987; Purchasing power parities and real expenditures, 1990, Volume 1, EKS results, OESO, Parijs, 1992;Purchasing power parities and real expenditures, 1990, volume 2, GK results, OESO, Parijs, 1993;Purchasing power parities and real expenditures, 1993, volume 1, EKS results, OECO, Parijs, 1995;Purchasing power parities and real expenditures, 1993, volume 2, GK results, OECO, Parijs, 1996. De
publicatie met de resultaten voor 1996 verschijnt in oktober 1999.
(2000/C 27 E/163) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1567/99
van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie
(1 september 1999)
Betreft: Rechtsgrondslag van de statistieken over koopkrachtpariteit
De Europese instellingen hebben voor diverse doeleinden, waarvan sommige aanzienlijke budgettaire
consequenties dragen, een indicator gebruikt die zij koopkrachtpariteiten noemen.
In verordening (EG) 2223/96 (1) van de Raad van 25 juni 1996 wordt deze indicator niet genoemd.
1. Kan de Commissie mededelen of er voor de indicator koopkrachtpariteit een rechtsgrondslag
bestaat en, zo ja, welke?
2. Kan de Commissie, indien deze rechtsgrondslag niet bestaat, mededelen welke procedure zij heeft
gevolgd om deze indicator te creºren?
3. Is de Commissie van mening dat de rechtsgrondslag van de koopkrachtpariteit goed geregeld is,
vooral met het oog op de regels die in de statistische sector bij dergelijke belangrijke indicatoren wordengevolgd?
(1) PB L 310 van 30.11.1996, blz. 1.
Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie
(20 oktober 1999)
1. Vooralsnog worden de koopkrachtpariteiten (KKPs) niet in een specifieke wettelijk besluit geregeld.
Ze worden wel genoemd in artikel 3 van Verordening (EG) 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen (
1) en in artikel 4 van Verordening (EG) 1267/
1999 van de Raad van 21 juni 1999 tot instelling van een pretoetredingsinstrument voor structuurbeleid1.Bovendien worden de prijsgegevens die met het oog op de KKPs zijn verzameld, op grond van artikel 64van het Statuut en van de voorschriften tot uitvoering ervan gebruikt voor de berekening van correc-
tiecoºfficiºnten, die nodig zijn om te garanderen dat de koopkracht van de bezoldigingen van Europese
ambtenaren die in de hoofdsteden van de lidstaten werken, gelijk is aan die in Brussel.
2. De Commissie heeft erkend dat er geen specifieke wettelijke regeling inzake de KKPs bestaat. Tijdens
de vergadering van het ComitØ Statistisch Programma op 25 mei 1999 in Den Haag heeft een eerstediscussie ter zake plaatsgehad.
3. Voorlopig zijn de KKP-werkzaamheden gebaseerd op jaarlijkse contracten met de bureaus voor de
statistiek van de lidstaten en vrijwillige bijdragen van de twee deelnemende landen van de EuropeseEconomische Ruimte (IJsland en Noorwegen). Tot nu toe heeft het ontbreken van een specifiek wettelijkbesluit niet tot grote problemen geleid. Niettemin is de Commissie van mening dat de basis voor de KKP-werkzaamheden verder kan worden versterkt wanneer er een wettelijk besluit is waarin zowel demethodologische basis als de gevolgde procedures worden vastgelegd.
(1) PB L 161 van 26.6.1999.C 27 E/134 NL 29.1.2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen