ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/160

(2004/C 33 E/156)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1725/03

van Reimer Böge (PPE-DE) aan de Commissie

(23 mei 2003)

Betreft: Financiering van het satellietvolgsysteem VMS voor vissersvaartuigen

Overeenkomstig artikel 22 van verordening (EG) nr. 2371/2002 (1) moeten zonder uitzondering alle vissersvaartuigen van meer dan 18 meter lengte vanaf 1 januari 2004 en alle vaartuigen van meer dan 15 meter vanaf 1 januari 2005 uitgerust zijn met een zogenaamde „Blue box” voor satellietopsporing.

Voor visserijvaartuigen langer dan 24 meter, die al sinds juli 1998 verplicht over VMS moeten beschikken, worden de aanschaffingskosten op verzoek voor 100 % door de Europese Unie vergoed. Voor kotters onder 24 meter geldt echter slechts een subsidie in het kader van de FIOV ter hoogte van 25 % van de aanschaffingskosten. Daarbij komen exploitatiekosten tot 500 EUR per jaar die een extra last voor de vissers betekenen.

Kan de Commissie, los van het feit dat deze extra kosten voor vaartuigen voor kust- en dagvisserij moeilijk te rechtvaardigen valt, meedelen of zij bereid is een einde te maken aan de duidelijke benadeling van kotters onder 24 meter bij de aanschaf van de „Blue box”, bijvoorbeeld door wijziging van de verordening, door ondersteuning van de desbetreffende initiatieven in de begrotingsprocedure of door de deelneming van de EU aan de kosten van toezicht door de lidstaten via welke ook een vergoeding mogelijk zou zijn voor satellietvolginstallaties die in 2003 en vanaf 2004 worden ingebouwd?

Antwoord van heer Fischler namens de Commissie

(11 juli 2003)

Ook de Commissie is van mening dat alle vissers een gelijke behandeling moeten krijgen wanneer het satellietvolgsysteem (VMS) ook voor kleinere vissersvaartuigen verplicht wordt gesteld.

In dit opzicht wordt de werkelijke situatie niet correct weergegeven door te veronderstellen dat de apparatuur voor grotere vaartuigen voor 100 % en die voor kleinere vaartuigen slechts voor 25 % kan worden vergoed. In werkelijkheid is voor vaartuigen waarvoor VMS al verplicht was, een aan een maximum gebonden financiële bijdrage betaald die in verhouding stond tot de uitgaven voor de aanschaf van de apparatuur. De maximumbijdrage in 1999 en 2000 was 3 400 EUR.

Voor vaartuigen met een totale lengte van minder dan 24 meter zal de Commissie, binnen de grenzen van de begroting, steun toekennen onder vergelijkbare voorwaarden als die welke in het verleden voor grotere schepen golden.

(1) PB L 358 van 31.12.2002, blz. 59.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/247

(2004/C 33 E/254)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2306/03

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(14 juli 2003)

Betreft: Campagne „Voor diversiteit — tegen discriminatie”, indirecte discriminatie

Op 16 juni 2003 lanceerde Europees commissaris mevrouw Diamantopoulou haar campagne „Voor diversiteit en tegen discriminatie”. Eén van de aspecten van discriminatie die op de campagne-website vermeld worden, is de zogenaamde indirecte discriminatie. Als voorbeeld wordt vermeld: „À titre d'exemple, exiger de toute personne qui postule pour un emploi donné de subir une épreuve dans une langue particulière, même si cette connaissance linguistique n'est pas nécessaire pour l'exécution de l'emploi vacant, est un cas de discrimination indirecte. Le test pourrait exclure toutes les personnes qui ont une autre langue maternelle.” Van een sollicitant verlangen dat hij een test aflegt in een bepaalde taal, ook al is kennis van die taal niet nodig bij de uitoefening van de functie, is een vorm van indirecte discriminatie. Kandidaten met een andere moedertaal kunnen zo uitgesloten worden.

Dit betreft een probleem dat totnogtoe inderdaad onderbelicht bleef. Nogal wat ondernemingen en organisaties die in de marge van de Europese instellingen te Brussel actief zijn, hanteren taalcriteria die bij sollicitatieprocedures discriminerend zijn voor de plaatselijke bevolking. Bovendien kennen we ook het fenomeen dat bij sommige jobaanbiedingen niet de talenkennis als dusdanig als criterium wordt gehanteerd, maar de vraag of men native speaker is.

Op welke manier overweegt de commissaris het probleem van de indirecte discriminatie via onredelijke taalvereisten aan bod te laten komen in de campagne „Voor diversiteit — tegen discriminatie”. Welke concrete initiatieven zijn terzake gepland?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/93

(2004/C 65 E/105)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1809/03

van Anna Karamanou (PSE) aan de Raad

(2 juni 2003)

Betreft: Irak — Niet-geruimde mijnen en plunderingen groot gevaar voor burgerbevolking

Human Rights Watch meldt dat het aantal burgerslachtoffers in Irak met name na afloop van de recente oorlog zeer sterk is gestegen. De voornaamste oorzaak hiervan zijn de grote hoeveelheden niet-geëxplodeerde munitie — landmijnen, handgranaten en andere explosieven — die in bewoonde gebieden zijn achtergebleven. Dit verschijnsel wordt hoofdzakelijk toegeschreven aan de plotselinge ineenstorting van de bevel- en controlestructuren van het Iraakse leger en de daarop volgende ongeordende vlucht van militairen, met achterlating van hun uitrusting. Onder de slachtoffers zijn veel kinderen, die met de explosieven spelen en daarbij ernstig gewond raken. Tegelijkertijd gaan de plunderingen voort, alsook de acties van sluipschutters, naar verluidt aanhangers van de Baath-partij, die het land willen destabiliseren. Er vallen grote aantallen onschuldige slachtoffers onder de bevolking en ontelbare belangrijke documenten van overheidsdiensten gaan verloren. Volgens Amnesty International zijn Britse militairen betrokken bij de massale vernietiging van documenten van de elektriciteitsmaatschappij van Bassora.

Op hetzelfde moment weigeren de Amerikaanse troepen die in Irak de controle uitoefenen, in te gaan op de verzoeken om de mijnen te ruimen en op grotere schaal te surveilleren. Hetzelfde geldt voor de verzoeken van internationale mensenrechtenorganisaties om een minimumniveau van politietoezicht te garanderen.

Wat is de Raad van plan te gaan doen teneinde te bewerkstelligen dat de bezettings- en toezichtseenheden in Irak zich aan de internationale overeenkomsten houden en de Iraakse bevolking tegen de bovenvermelde gevaren beschermen, aangezien deze gevaren niet alleen hun gezondheid en hun leven, maar ook de organisatie van hun land zelf bedreigen?

Antwoord

(17 november 2003)

De Raad is het met het geachte parlementslid eens dat de niet-geëxplodeerde landmijnen en andere munitie een ernstig gevaar vormen voor de Iraakse bevolking. De Raad is zich terdege bewust van de veiligheidssituatie in Irak, die zowel de Iraakse bevolking als de bezettingsmacht in het land, op wie momenteel de taak rust het land veilig te maken en de bevolking te beschermen, voor ernstige problemen stelt. De Europese Raad van Thessaloniki toonde zich ingenomen met de verbeterde humanitaire situatie, maar maakte zich er zorgen over dat het verschaffen van veiligheid aan de burgerbevolking een moeilijke taak blijft.

De Raad heeft echter geen reden om eraan te twijfelen dat de bezettingsmacht de internationale overeenkomsten en verplichtingen betreffende de bescherming van het Iraakse volk nakomt.
—

Eén van de arrestanten is de voorzitter van de Raad van bestuur van Maguro SpA (statutaire zetel in San Prospero Parmense (provincie Parma), operationele zetel in Sant'Ilario d'Enza (provincie Reggio Emilia)), aan wie al in 2001 een conservatoire maatregel werd opgelegd in verband met poging tot verduistering van EU-fondsen van de Banco di Sicilia.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/230

(2004/C 65 E/245)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2838/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(25 september 2003)

Betreft: Vernieling van de weg tussen Paradissia en Tsakona in het departement Messinia

De weg tussen Paradissia en Tsakona in het departement Messinia (Griekenland), die 13 kilometer lang is, werd gefinancierd door het eerste en tweede communautair bestek en in april 2000 ingehuldigd. Reeds in 1995 werden bodemproblemen aan deze weg geconstateerd, waarop de bevoegde regionale diensten in juli 1995 het Grieks Ministerie van milieu, ruimtelijke ordening en openbare werken verzochten een bodemreparatiestudie te verrichten omdat was gebleken dat er sprake was van aardverschuivingsproblemen. Dit verzoek werd evenwel genegeerd.

Op 20 maart 2000 wijst een adviseur van het Ministerie van milieu, ruimtelijke ordening en openbare werken in een rapport op de ernst van het probleem. Hierop wordt een reparatiestudie besteld, die op 29 april 2002 klaar is en waarin wordt bevestigd dat er effectief sprake is van een aardverschuiving met een schuivende massa van 3 miljoen kubieke meter. Er wordt evenwel geen enkele herstelling uitgevoerd tot 15 januari 2003, de dag waarop de „berg naar beneden komt” en de weg onbruikbaar wordt.

1. Kan de Commissie de bovenstaande feiten bevestigen of ontkennen? Werden de studies voor de aanleg van de weg toegepast? Werden er voldoende bodemstudies verricht?

2. Was er een rapport van de bijzondere raad voor kwaliteitscontrole („ESPEL”) wegens kwaliteitsgebreken aan bovengenoemde weg? Heeft de controledienst voor openbare werken gelijkaardige stappen ondernomen?

3. Kan de Commissie de reparatie van de weg medefinancieren indien de lidstaat hierom verzoekt?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(12 november 2003)

Uit de informatie verstrekt door de Griekse autoriteiten die bevoegd zijn voor het dagelijks beheer van de door de Structuurfondsen gesteunde projecten blijkt dat op 29 april 2002 een verslag werd ingediend waarin wordt vermeld dat de betrokken weg door een grondverschuiving is beschadigd. Op basis van dit verslag werd een bijkomend onderzoek uitgevoerd teneinde onder meer na te gaan wat het efficiëntste en meest doeltreffende middel is om het probleem aan te pakken. In de loop van dit onderzoek werd op 12 januari 2003, 15 dagen voor de grondverschuiving, besloten de weg om veiligheidsredenen af te sluiten.

Het controleorgaan ESPEL bracht twee bezoeken aan het betrokken project, waarover twee verslagen zijn uitgegeven. Tijdens deze twee bezoeken werd het verschijnsel niet geconstateerd en werd het project ingedeeld als zijnde vrij van technische problemen of tekortkomingen. Na de grondverschuiving heeft het team van inspecteurs voor openbare werken een inspectie verricht van het project en de omstandigheden waarin de grondverschuiving zich had voorgedaan, en een rapport uitgebracht dat de projectmanagers vrijstelde van alle aansprakelijkheid voor de schade.

De wederopbouw van de weg dient geheel uit nationale middelen te worden gefinancierd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/249

(2004/C 65 E/264)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2936/03

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) en Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 oktober 2003)

Betreft: Elektrische aansluiting van caravans

In navolging op de schriftelijke vraag die is gesteld naar aanleiding van enkele berichten (Algemeen Dagblad, d.d. 6 en 8 september) dat de elektrische installaties in de meeste caravans niet voldoen aan de Europese veiligheidsvoorschriften, dient tevens aandacht te worden geschonken aan de elektrische aansluiting tussen caravan en de aansluitpaal of -kast op de camping. Het aansluitmateriaal van een caravan dient in Europa te voldoen aan de Europese norm CEE-17. Alhoewel het aansluitpunt op de camping moet voldoen aan de normen van de betreffende lidstaat, moet de contactdoos op de aansluitpaal in principe ook de CEE-aansluiting hebben. Onzorgvuldige toepassing van de regels op dit gebied levert een groot potentieel gevaar op voor de in de caravan verblijvende personen.

1. Is de Commissie op de hoogte van het feit dat in veel lidstaten de aansluitpunten op campings niet zijn voorzien van een contactdoos met een CEE-aansluiting?

2. Deelt de Commissie de mening dat het aanbrengen van een contactdoos met CEE-aansluiting verplicht moet worden gesteld om het veiligheidsrisico tot een minimum te beperken?

3. Is de Commissie bereid stappen te nemen om ervoor te zorgen dat alle Europese caravans en campings uitgerust zijn met aansluitmateriaal en contactdozen die voldoen aan de Europese CEE-norm?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(11 november 2003)

De veiligheid van de elektrische installaties in caravans valt momenteel niet onder enige communautaire wetgeving. De aansluiting van caravans op het elektriciteitsnet op campings valt daar evenmin onder. De elektrische installaties van caravans en hun aansluiting op het net worden geregeld door nationale installatieregels in de lidstaten, die vrij sterk van elkaar verschillen.

1. De Commissie is ervan op de hoogte dat stekkers en stopcontacten in Europa niet zijn geharmoniseerd. Alle pogingen, die hoofdzakelijk van de Commissie uitgingen, om stekkers en stopcontacten voor huishoudelijk gebruik (d.w.z. tot 16A) in de Unie te harmoniseren, zijn op niets uitgelopen. De meeste lidstaten zien geen noodzaak om tot een harmonisatie te komen. Het Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie (CENELEC) heeft diverse pogingen ondernomen om deze stekkers te standaardiseren, maar na verschillende jaren van intensief vergaderen kon geen consensus worden bereikt met de producenten van stekkers en stopcontacten.

2. Gezien de huidige wettelijke situatie in Europa kan de Commissie niet beslissen over een geharmoniseerd aansluitingssysteem voor caravans.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/55

(2004/C 33 E/051)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0574/03

van Luigi Vinci (GUE/NGL) aan de Commissie

(28 februari 2003)

Betreft: Turkije en „de zaak Ocalan”

Sinds vele weken mag de leider van de voormalige ΡΚΚ, Abdullah Ocalan, geen bezoek meer ontvangen van zijn advocaten, noch van andere personen. Deze willekeurige beslissing van de Turkse regering is een duidelijke schending van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en van de door de Raad van Kopenhagen vastgelegde „politieke criteria” met betrekking tot de uitbreiding.

Wat wil de Commissie ondernemen opdat Ocalans elementaire recht op verdediging gewaarborgd wordt? Vindt de Commissie niet dat Brussel nu, nadat de doodstraf voor Ocalan in een andere straf omgezet is, druk moet uitoefenen op de regering in Ankara opdat Ocalan vrijgelaten wordt en er onderhandelingen beginnen om een politieke oplossing te vinden voor de „Koerdische kwestie”?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(2 april 2003)

De Commissie is zich bewust van de omstandigheden waarin Abdullah Öcalan gevangen wordt gehouden. Sinds 27 november 2002 zijn er meldingen dat verwanten en advocaten van de heer Öcalan moeite hebben ondervonden om toegang te krijgen tot hem.

Als kandidaat-lidstaat tracht Turkije te voldoen aan de politieke criteria van Kopenhagen en ook aan de door het toetredingspartnerschap vastgestelde prioriteiten. Deze omvatten de aanpassing van de gevangenisomstandigheden aan de Europese normen en de volledige naleving van de bepalingen van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens.

De Commissie is op de hoogte van het bezoek dat op 16 en 17 februari 2003 werd gebracht door een delegatie van het Comité inzake de voorkoming van folteringen en onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen van de Raad van Europa (CPT), die toegang heeft gekregen tot de heer Öcalan. De CPT-delegatie constateerde dat de gezondheidstoestand van de heer Öcalan goed is, maar dat zijn blijvende isolatie een probleem vormt. De CPT-delegatie zal stappen ondernemen om te garanderen dat het recht van de heer Ocalan om bezoek te ontvangen in de praktijk wordt geëerbiedigd.

De Commissie zal toezicht blijven houden op de omstandigheden waarin de heer Öcalan gevangen wordt gehouden en de eerbiediging van zijn recht op verdediging.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/207

(2004/C 65 E/224)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2752/03

van Kathalijne Buitenweg (Verts/ALE) en Joost Lagendijk (Verts/ALE) aan de Commissie

(15 september 2003)

Betreft: Associatie-overeenkomst EEG-Turkije — Nederlandse verhoging leges verblijfsvergunningen

12 jaar en ouder jonger dan 12 jaar oud 1/5/02 1/1/03 oud 1/5/02 1/1/03 Verblijfsvergunning voor bepaalde tijd 56,72 258 430 22,69 169 285 Verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd 226,89 539 890 n.v.t. n.v.t. n.v.t. Wijziging verblijfsvergunning 0 258 430 0 169 285 Verlenging verblijfsvergunning 0 169 285 0 169 285 Aanvraag toetsing gemeenschapsrecht Europese Unie 15,88 26 28 15,88 26 28

Zoals uit bovenstaande tabel blijkt, zijn in het afgelopen jaar de Nederlandse leges voor het verlenen, verlengen of wijzigen van een verblijfsvergunning voor niet EU-onderdanen tot tweemaal toe ingrijpend verhoogd. Deze stijging treft dus ook migranten met de Turkse nationaliteit. Door de legesverhogingen wordt het voor burgers van Turkse nationaliteit die als werknemer, zelfstandige of dienstverlener in Nederland willen werken moeilijker om dat doel te verwezenlijken. Artikel 41 lid 1 Aanvullend Protocol bij de Associatieovereenkomst EEG/Turkije en artikel 13 van Besluit 1/80 van de Associatieraad EEG/Turkije verbieden het invoeren van respectievelijk „nieuwe beperkingen met betrekking tot de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten” en „nieuwe beperkingen met betrekking tot de toegang tot de werkgelegenheid van werknemers en hun gezinsleden wier verblijf en arbeid op hun onderscheiden grondgebied legaal zijn”.

1. Sluit de Commissie uit dat de legesverhoging in de mate zoals deze bij de laatste twee verhogingen heeft plaatsgevonden een „nieuwe beperking” vormt zoals door de artikel 41 lid 1 Aanvullend Protocol bij de Associatieovereenkomst EEG/Turkije en artikel 13 van Besluit 1/80 van de Associatieraad EEG/Turkije wordt verboden?

2. Zo nee, is de Commissie voornemens actie te ondernemen, bijvoorbeeld door een onderzoek in te stellen om duidelijkheid te krijgen over de verenigbaarheid van de legesverhogingen met de onder 1 genoemde bepalingen?

3. Heeft de Commissie van Turkse zijde opmerkingen gekregen/met de Turkse autoriteiten overleg gevoerd over de Nederlandse legesverhogingen in relatie tot de Associatieovereenkomst?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(30 oktober 2003)

De Commissie is op de hoogte van de Nederlandse legesverhogingen voor verblijfsvergunningen, aangekaart door het geachte parlementslid. Om vast te stellen of die een nieuwe beperking vormen in de zin van de Associatieovereenkomst EEG/Turkije, zal de Commissie Nederland schriftelijk om nadere gegevens verzoeken.

De Commissie heeft hierover nog geen opmerkingen ontvangen van Turkije.
1.

De Commissie wijst het geachte parlementslid op de desbetreffende alinea's in beschikking 2003/433/EG van de Commissie van 21 januari 2003 betreffende de steunmaatregel „Vrijstelling van zegelrecht voor onroerendgoed voor zakelijk gebruik in achterstandsgebieden” aangemeld door het Verenigd Koninkrijk (1), meer bepaald overwegingen 38 tot 41 (onder „Verenigbaarheid met de richtsnoeren inzake nationale steunmaatregelen”) en overwegingen 42 tot 45 (onder „Verenigbaarheid met de kaderregeling inzake achtergestelde stadswijken”). In de overwegingen onder „Verenigbaarheid met de richtsnoeren inzake nationale steunmaatregelen”, stelt de Commissie dat de regionale-steunkaart voor het Verenigd Koninkrijk niet gebaseerd is op NUTS III-gebieden maar op het begrip „werkgelegenheidszones”, die elk meer dan 100 000 inwoners tellen. De gebieden die worden vrijgesteld van zegelrecht zijn echter geïsoleerde microgebieden. Overweging 41 luidt als volgt: „De autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk zijn het ermee eens dat de richtsnoeren inzake nationale steunmaatregelen niet van toepassing zijn op de vrijstelling van zegelrecht, ook al vallen vele van de gekozen achtergestelde wards binnen de regionale-steunkaart.” Voorts vormde de mededeling van de Commissie betreffende het verstrijken van de kaderregeling inzake overheidssteun voor ondernemingen in achtergestelde stadswijken volgens de overwegingen onder „Verenigbaarheid met de kaderregeling inzake achtergestelde stadswijken” de aanvankelijke rechtsgrond voor haar beoordeling. Volgens die mededeling betekent de niet-verlenging van de kaderregeling niet dat staatssteun voor achtergestelde stadswijken niet langer mogelijk zou zijn (de kaderregeling inzake overheidssteun voor ondernemingen in achtergestelde stadswijken was tijdens de procedure verstreken). Afhankelijk van de specifieke omstandigheden kan dergelijke steun rechtstreeks worden goedgekeurd op grond van artikel 87, lid 3, onder c), van het Verdrag. De Commissie zal zulke gevallen dan ook onderzoeken in het licht van de communautaire doelstellingen. Bijgevolg heeft de Commissie de steunregeling getoetst aan de communautaire doelstellingen en aan de invloed ervan op de concurrentie en het handelsverkeer.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/228

(2004/C 65 E/243)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2830/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 september 2003)

Betreft: De spoorwegen in Griekenland

De modernisering van de Griekse spoorwegen is een van de permanente doelstellingen van de structurele interventies en is opgenomen in alle vroegere steunprogramma's. Is de Commissie van oordeel dat het programma voor de spoorwegen uit het tweede communautair bestek op bevredigende wijze is uitgevoerd? Wat is het uiteindelijke opnamepercentage ten opzichte van de oorspronkelijke en de herziene begroting van het project? Over welke gegevens beschikt de Commissie met betrekking tot de realisatie van het natuurlijk kader? Welke projecten op het gebied van de spoorwegen worden medegefinancierd door het derde communautair bestek en door het Cohesiefonds voor de programmeringsperiode 2000-2006? Welk is het opnamepercentage terzake?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(16 oktober 2003)

Het Operationeel Programma (OP) van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) 1994-1999 voor de modernisering van de Griekse spoorwegen en de daarmee verband houdende projecten van het Cohesiefonds zijn momenteel — administratief gezien — in de afsluitingsfase. De totale geplande EFRO-bijdrage aan het OP Spoorwegen 1994-1999 bedroeg 394 miljoen euro, waarvan tot dusver ongeveer 92 % is betaald. In het kader van het Cohesiefonds 1994-1999 werd bijstand voor een bedrag van 546 miljoen euro ten behoeve van Griekse spoorwegprojecten goedgekeurd, waarvan zo'n 86 % is betaald. De projecten hadden hoofdzakelijk betrekking op de modernisering van belangrijke baanvakken van de spoorwegas Korinthe-Athene-Thessaloniki en enkele daarmee verbonden trajecten (zoals Thessaloniki-Alexandroupolis en Paleofarsala-Kalambaka).

De Commissie heeft de uitvoering en het contractbeheer van bepaalde grote projecten nauwlettend gevolgd, in samenwerking met de nationale autoriteiten. Het betrof daarbij in het bijzonder spoorwerk-zaamheden waaronder de aanleg van tunnels en bruggen (bijv. bij Kallidromo, Tembi, Platamon), en het project voor elektrificering van de lijn. De Commissie heeft een aantal audits uitgevoerd en heeft opdracht gegeven tot een reeks expertises, waarvan de resultaten ten volle in aanmerking worden genomen voor de afsluiting van het programma en van de projecten in kwestie; deze is momenteel gaande en aan de hand daarvan zullen de definitieve bestedingscijfers voor de periode 1994-1999 kunnen worden vastgesteld.

Met de meeste van de grote spoorwegprojecten die in de vorige financieringsperiode op gang warden gebracht, zijn belangrijke investeringen op lange termijn gemoeid. Deze projecten zullen dan ook pas geheel zijn afgerond in het kader van het Operationeel Programma „Spoorwegen, Vliegvelden, Stadsverkeer” van het EFRO voor de periode 2000-2006 en de spoorwegprojecten van het Cohesiefonds voor de financieringsperiode 2000-2006. Tot de nieuwe projecten in de huidige periode behoren de modernisering van het spoorwegtraject Korinthe-Patras en de aanleg van het voorstadsnet van Athene.