SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0873/01

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 maart 2001)

Betreft: Verbranding van gevaarlijk industrieel afval in de cementfabriek van Outão, in het natuurpark van Arrábida

Burgers uit de streek van Setúbal hebben bij de Commissie klacht ingediend tegen de plannen van de Portugese regering om een verbrandingsoven voor toxisch en gevaarlijk afval te bouwen op de plaats van de cementfabriek van Outão, in het natuurpark van Arrábida (Klacht nr. 98/5064).

Dit gebied is beschermd als historisch, landschappelijk, cultureel, sociaal en toeristisch waardevol erfgoed.

Volgens de indieners van de klacht zou er nooit een milieueffectonderzoek zijn uitgevoerd, hetgeen indruist tegen de Richtlijnen nrs. 85/337/EEG(1) en 97/11/EG(2).

Volgens de Portugese regering volstond het milieueffectrapport dat de betrokken particuliere entiteit, in dit geval SCORECO, het consortium van cementfabrieken, heeft ingediend, hetgeen een milieueffectstudie die volgens een correcte lezing van de communautaire richtlijnen zou moeten worden uitgevoerd en begeleid door andere instanties overbodig maakt. Een en ander is overigens in Portugal onlangs erkend in het wetsdecreet nr. 74/2001 van 26 februari 2001, tot wijziging van artikel 46, lid 3, van het wetsdecreet nr. 69/2000 van 3 mei 2000, dat een restrictieve interpretatie gaf van de richtlijnen in kwestie.

Wat is het standpunt van de Commissie met betrekking tot de genoemde klacht over de verbranding van gevaarlijk industrieel afval in de cementfabriek van Outão, in het natuurpark van Arrábida?

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 mei 2001)

Het geachte parlementslid verwijst naar klacht nr. 98/5064 die door een groep burgers is ingediend tegen het project voor gecombineerde verbranding van gevaarlijke afvalstoffen door de cementfabriek van Outão, in het natuurpark van Arrábida. Volgens de aanklagers, en zoals gesignaleerd door het geachte parlementslid, zou het project niet aan een milieueffectbeoordeling zijn onderworpen en daarom in strijd zijn met Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997.

Zoals aan de indieners van de klacht uitgelegd in het kader van het onderzoek van genoemde klacht en nog onlangs in het kader van een aanvullend antwoord op het verzoekschrift dat zij ook bij het Parlement hebben ingediend (verzoekschrift nr. 1072/98), is de Commissie, na analyse van alle aspecten van het project, van mening dat het project niet in strijd is met de toepasselijke bepalingen niet alleen van Richtlijn 85/337/EEG maar ook van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(1).

Het feit dat de milieueffectstudies, zoals eveneens gesignaleerd in de schriftelijke vraag, zijn verricht door ondernemingen die de opdrachtgever Scoreco heeft gekozen, belet niet dat de milieueffectbeoordeling voldoet aan Richtlijn 85/337/EEG. Genoemde richtlijn verbiedt immers niet dat de projectontwikkelaar opdracht geeft tot het verrichten van het milieueffectonderzoek. Integendeel, artikel 5 van de richtlijn bepaalt dat de opdrachtgever de voor de beoordeling vereiste informatie moet verstrekken, met inbegrip van gegevens over de vermoedelijke milieueffecten van het project, de maatregelen ter beperking van deze effecten en een niet-technische samenvatting van de desbetreffende gegevens.

Wat ten slotte de beweringen in de schriftelijke vraag betreft met betrekking tot het wetsdecreet 74/2001, waarbij de bepaling van wetsdecreet 69/2000 is ingetrokken die projecten waarvan de milieueffectstudies voor de vankrachtwording ervan bij de bevoegde instantie zijn ingediend, van het toepassingsgebied ervan uitsloot, moet erop worden gewezen dat de bovengenoemde wetsteksten betrekking hebben op de omzetting van Richtlijn 97/11/EG in het Portugese rechtsstelsel en dat genoemde richtlijn niet van toepassing was op het project in kwestie.

Volgens artikel 3, lid 2, van Richtlijn 97/11/EG zijn projecten waarvoor de vergunningsaanvraag voor 14 maart 1999 bij de bevoegde instantie is ingediend, namelijk onderworpen aan Richtlijn 85/337/EEG in de oorspronkelijke vorm en niet in de vorm die bij Richtlijn 97/11/EG is vastgesteld. Welnu, het project in kwestie is voor 14 maart 1999 aan de bevoegde instantie voorgelegd.

(1) PB L 206 van 22.7.1992.