SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2433/02

van Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 augustus 2002)

Betreft: Beheer van visbestanden in de Noordzee

Wat kan de Commissie aanvoeren ter rechtvaardiging van haar voorstellen om de Noordzee helemaal open te gooien, wanneer er duidelijk onvoldoende wetenschappelijk bewijsmateriaal is om aan te tonen dat het voortbestaan van de belangrijkste bestanden daarmee zal worden verzekerd?

Is de Commissie bereid tot een heroverweging van haar mogelijk desastreuze voorstel in het kader van de hervormingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid volgens hetwelk de visserij in de Noordzee zal worden gebaseerd op een regeling van TAC's en quota, en dat gezien haar schriftelijk antwoord P-1902/02(1) gebaseerd was op tekortschietende wetenschappelijke bewijzen en ontoereikende informatie?

De Commissie heeft erkend dat:

1. erg weinig bekend is over de rijkdommen aan en de situatie van soorten in de Noordzee waarvoor geen quota gelden;

2. de vangst op een groot aantal soorten waarvoor geen quota gelden, bijna zeker zou leiden tot bijvangsten van soorten waarvoor wel quota gelden en waarvan een groot aantal al volledig is opgebruikt, met als gevolg overbevissing, terwijl in sommige gevallen herstelmaatregelen moeten worden genomen;

3. er onvoldoende informatie beschikbaar is om de commerciële waarde van soorten waarvoor geen quota gelden, vast te stellen.

Kan de Commissie gezien de door haarzelf gegeven informatie uitleggen waarom zij een beheersregeling voor de Noordzee voorstelt die zou kunnen leiden tot een decimering van toch al ernstig aangetaste visbestanden, hetgeen mogelijk desastreuze gevolgen zal hebben voor van de visserij afhankelijke gemeenschappen aan de Noordzee?

(1) PB C 28 E van 6.2.2003, blz. 154.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(1 oktober 2002)

In haar antwoord op schriftelijke vraag P-1902/02 van het geachte parlementslid(1) heeft de Commissie soorten genoemd, waarvoor in de Noordzee geen vangstbeperkingen gelden. Er zij evenwel op gewezen, dat alle commercieel belangrijke soorten in de Noordzee onderworpen zijn aan TAC's (totaal toegestane vangsten) en quota. Opmerkingen inzake niet-quotasoorten mogen daarom niet los worden gezien van de bestaande instandhoudingsmaatregelen voor de belangrijkste bestanden.

Gelet op de TAC's, quota en technische maatregelen die al van toepassing zijn voor de belangrijkste soorten in de Noordzee, is er zeker geen reden om te beweren dat de Gemeenschap met haar beleid de Noordzee opengooit. Het beleid van de Gemeenschap heeft daarentegen, op initiatief van de Commissie, de afgelopen jaren gezorgd voor een aanzienlijke aanscherping van de regels voor het behoud van deze soorten.

Opmerkingen met betrekking tot niet-quotasoorten dienen in het juiste licht te worden bezien. Gerichte visserij op deze soorten is nauwelijks de moeite waard en voor zover de Commissie weet, vinden er geen op niet-quotasoorten gerichte visserijactiviteiten van betekenis plaats buiten de 12-mijlszone in de Noordzee. Daarom is het volgens de Commissie duidelijk dat de overgrote meerderheid, zo niet alle visserijactiviteiten onder de huidige instandhoudingsmaatregelen vallen. In ieder geval is de Commissie bereid (zoals blijkt uit recente initiatieven zoals het herstelplan voor kabeljauw en heek) al het noodzakelijke te doen om de instandhouding van bestanden in alle gebieden van de Gemeenschap te verbeteren, onder meer door de invoering van vangst- en inspanningsbeperkingen en technische voorschriften voor de visserij.

Verder heeft de Commissie in de Roadmap voor de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid aangegeven dat het in haar bedoeling ligt om zodra de noodzakelijke wetenschappelijke basis daarvoor aanwezig is, zoveel mogelijk soorten in de Noordzee bescherming via Gemeenschapswetgeving te bieden.

(1) PB C 28 E van 6.2.2003, blz. 154.