SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0158/02

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(4 februari 2002)

Betreft: Problemen van een Brits onderdaan bij het registreren van een scooter in Italië

Eén van de leden van mijn kiesdistrict woont momenteel in Italië en zou zich aldaar graag een scooter aanschaffen. Er werd hem gezegd dat hij de scooter niet in Italië kan registreren omdat hij daar niet zijn vaste woonplaats heeft, hoewel hij in het bezit is van een verblijfsvergunning, die tien jaar geldig is, in de vorm van een permesso di soggiorno. De Driver and Vehicle Licensing Agency (DVLA) van het VK heeft hem medegedeeld, dat hij de scooter pas in het VK kan laten registreren wanneer hij deze het land inbrengt, hetgeen nogal een lange rit met zich meebrengt!

Hij denkt nog negen maanden in Italië te verblijven en is er met moeite in geslaagd om zijn Britse verzekeraars te overreden zijn autoverzekering tijdelijk te verlengen. Het is begrijpelijk dat hij gefrustreerd is aangezien hij dacht dat één van de doelstellingen van de Europese Unie het vergemakkelijken van het vrij verkeer van EU-burgers tussen de lidstaten is.

Kan de Commissie mededelen of de handelwijze van zowel de Britse als de Italiaanse instanties voor de afgifte van kentekenbewijzen strookt met de verdragsverplichtingen van hun land op dit terrein en zo ja, of zij voorstellen zal indienen om zulke situaties te verhelpen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(20 maart 2002)

Een voertuig moet in beginsel worden geregistreerd in de lidstaat waar de eigenaar zijn of haar gewone verblijfplaats heeft. Overeenkomstig Richtlijn 83/182/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij de tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen binnen de Gemeenschap(1), wordt onder gewone verblijfplaats verstaan de plaats waar iemand gewoonlijk verblijft, dat wil zeggen gedurende ten minste 185 dagen per kalenderjaar wegens persoonlijke en beroepsmatige bindingen, of, voor personen zonder beroepsmatige bindingen, wegens persoonlijke bindingen, waaruit nauwe banden tussen hemzelf en de plaats waar hij woont blijken.

Iemand kan zijn verblijfplaats bewijzen aan de hand van zijn identiteitskaart of een ander geldig document. Als de overheid van het gastland dat bewijs in twijfel trekt, of met het oog op specifieke controles, mag ze alle bijkomende gegevens of bewijzen vragen die ze nodig heeft, hetzij aan de persoon zelf, hetzij aan de overheid van de andere lidstaat.

Degene van wie in uw vraag sprake is, mag een jaar lang met zijn kenteken uit het Verenigd Koninkrijk blijven rijden, te rekenen vanaf het ogenblik dat hij naar Italië is verhuisd (de datum blijkt uit de verblijfsvergunning). Daarna moet hij de auto in Italië inschrijven, tenzij zijn gewone verblijfplaats de facto het Verenigd Koninkrijk blijft.

Bij wijze van uitzondering kunnen Europese burgers van een nationale overheid toestemming krijgen om het kenteken voor hun voertuig aan te vragen en te verkrijgen in een land waar ze normaal niet wonen, op voorwaarde dat de aanvrager kan bewijzen dat hij een nauwe en permanente band met het grondgebied van dat land heeft. Een gezin, een vakantiewoning of een vaste baan worden doorgaans aanvaard als bewijs van iemands nauwe band met het grondgebied. Dit staat ook in de rondzendbrief die op 23 december 1999 door het Italiaanse ministerie van Vervoer werd goedgekeurd en naar alle bevoegde nationale overheden werd gestuurd om alle EU-burgers die mogelijkheid te bieden, overeenkomstig de beginselen van het vrije verkeer van goederen en personen en het verbod op discriminatie.

Als de Britse ingezetene naar wie het geachte parlementslid verwijst, aan bovengenoemde eisen voldoet, zal hij zich op die ministeriële rondzendbrief kunnen beroepen om desgewenst zijn scooter en zijn auto in te schrijven. Hij hoeft in dat geval alleen een formulier in te vullen (dat doorgaans bij alle bevoegde instanties is te krijgen), een kopie van zijn paspoort af te geven, te verklaren welke nauwe band hij met Italië heeft en een Italiaans adres op te geven waar hij te bereiken is. Voor de rest van de procedure zijn de gewone regels voor inwoners van toepassing.

Wat de moeilijkheden in verband met de verzekering betreft, kan de Commissie zonder kennis van het specifieke geval en de feitelijke elementen geen gedetailleerd advies uitbrengen. In beginsel kan de betrokkene de Britse W.A.-verzekering houden zolang het voertuig een Brits kenteken heeft; het voertuig is dan in heel Europa gedekt.

(1) PB L 105 van 23.4.1983.