SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0126/02

van Sebastiano Musumeci (UEN) aan de Commissie

(24 januari 2002)

Betreft: Het ontbreken van een plan voor de reorganisatie van de luchtcorridors

De huidige regelgeving inzake luchtcorridors dateert uit de jaren vijftig. Gezien de huidige omstandigheden in het luchtverkeer volstaat deze regelgeving niet langer, hetgeen tot een onhoudbare situatie leidt tengevolge van de aanhoudende overbelasting van het luchtruim en voortdurend oponthoud.

Om aan deze gevaarlijke situatie het hoofd te bieden heeft Eurocontrol een aanvang gemaakt met een plan voor de reorganisatie van de infrastructuur, dat vóór eind 2001 zou moeten zijn voltooid.

- Waarom heeft Eurocontrol het plan voor de reorganisatie van de luchtcorridors nog niet voltooid?

- Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of denkt zij te nemen om de omstandigheden inzake veiligheid en doorstroming van het luchtverkeer te verbeteren?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(15 februari 2002)

Het netwerk van luchtcorridors in Europa berust op een structuur waarvoor in de jaren vijftig de basis is gelegd aan de hand van de verkeersstromen uit die tijd. Nadat het netwerk tot stand was gebracht is het op grond van de ontwikkeling van het luchtverkeer en de technologische capaciteit van de vliegtuigen en de apparatuur waarmee het luchtverkeer wordt gecontroleerd diverse malen aan een herziening onderworpen.

Tot nu toe wordt het netwerk tweemaal per jaar herzien en in die herziene vorm gepubliceerd. Bovendien kunnen er ingrijpender wijzigingen ontstaan wanneer er nieuwe operationele concepten worden ingevoerd(1). De reorganisatie van het netwerk van luchtcorridors geschiedt aan de hand van voorstellen door de verschillende lidstaten (waarbij iedere lidstaat verantwoordelijk is voor het luchtruim boven zijn grondgebied) en wordt gecoördineerd door Eurocontrol, een internationale organisatie met technische bevoegdheden inzake de controle van het luchtverkeer, die er bovendien mee belast is om in het geval van grensoverschrijdende routes geschillen tussen de lidstaten op te lossen.

Ondanks alle verbeteringen die men aan het netwerk heeft aangebracht kan met de huidige organisatie en structuur niet het hoofd worden geboden aan de beperkingen welke worden opgelegd uit hoofde van nationale belangen, ongeacht of deze van economische of militaire aard zijn. In het laatste geval moet er rekening mee worden gehouden dat verschillende gedeelten van het luchtruim uitsluitend voor militair gebruik zijn gereserveerd. Om die reden moeten sommige vluchten gebruik maken van van tevoren vastgelegde corridors waardoor er knelpunten kunnen ontstaat of moet er rond bepaalde gebieden van het luchtruim worden gevlogen die gereserveerd zijn of een geringe capaciteit hebben, waardoor de vliegafstand groter wordt. Op de website van de Commissie(2) wordt in de studie over het beheer van het beschikbare luchtruim een technische uiteenzetting gegeven van deze situatie.

De voorstellen uit het pakket voor een gemeenschappelijk Europees luchtruim(3), dat thans in het Parlement en bij de Raad besproken wordt, hebben ten doel om aan deze weinig efficiënte situatie een eind te maken. Deze omvatten mechanismen voor de organisatie en het beheer van het luchtruim waardoor de invoering van rechtstreekse routes gemakkelijker wordt gemaakt zodat het communautaire luchtruim zowel uit economisch als uit milieuoogpunt (er kan tot 15 % aan brandstof worden bespaard) optimaal kan worden benut.

Deze doelstelling kan worden verwezenlijkt in het hoger gelegen gedeelte van het luchtruim (boven 8 550 meter) dankzij onder meer:

- een grotere samenwerking tussen de burgerlijke en militaire autoriteiten waardoor de invloed van de voor militaire doeleinden gereserveerde gebieden op de loop van de luchtcorridors zo gering mogelijk blijft;

- een nieuwe indeling van de gebieden van het luchtruim welke door de controlecentra van het luchtverkeer worden beheerd volgens een optimale verdeling welke overeenkomt met een efficiënte structuur van de luchtcorridors, waardoor een veilig en soepel verloop van het luchtverkeer verzekerd is.

(1) Dit was bij voorbeeld het geval in 1999 toen men met een nieuw concept voor het luchtverkeer (Basic Area Navigation (B-RNAV)) gekomen is en ook dit jaar toen de minimumafstand welke vliegtuigen vanaf 8 700 meter boven elkaar moeten aanhouden is gehalveerd (Reduced Vertical Separation Minima (RVSM)).

(2) http://europa.eu.int/comm/transport/themes/air/english/single_eur_sky_en.html.

(3) COM(2001) 564 def./2.