SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3512/02

van Herman Vermeer (ELDR) aan de Commissie

(10 december 2002)

Betreft: Wederzijdse-erkenningsproblematiek in de Antwerpse haven m.b.t. een door een Schengen-staat verstrekt visum

Vanaf 1 oktober 2002 is de Vision-lijst in de Antwerpse haven uitgebreid. De nationaliteiten die op deze Vision-lijst zijn opgenomen moeten aangemeld worden via een zogenaamd STVZ-formulier. De nationaliteiten die op deze Vision-lijst voorkomen kunnen niet verder reizen binnen een van de Schengen-lidstaten. Zij kunnen wel vanuit België vertrekken naar hun land van herkomst of uitgezet worden naar niet-Schengen-landen als Engeland of Zwitserland. Andersom geldt de regel ook. Scheepsbemanningen die een nationaliteit bezitten die op deze Vision-lijst voorkomt en die België in willen komen via Amsterdam (Schiphol), Frankfurt of Parijs worden niet bij de Belgische grens doorgelaten om aan te monsteren op hun schip dat in een Belgische haven ligt. Zij worden dus gedwongen rechtstreeks België aan te doen of via niet-Schengen-landen zoals Zwitserland en Engeland, België binnen te reizen. De consequentie van deze registratieverplichting is dat de Belgische grenspolitie visa, afgegeven door een Schengen-partner, niet langer erkent. Dit staat volgens mij haaks op de afspraken die binnen en door de Schengen-landen zijn gemaakt.

Zou de Commissie als toezichthouder op het Schengen-Verdrag deze zaak nader willen uitzoeken en verklaren? In hoeverre is het opstellen van een Vision-lijst door de Belgische autoriteiten toegestaan binnen het Schengen-Verdrag? Wat zijn de criteria voor de Belgische overheid om landen op deze lijst te plaatsen? Waarom mogen nationaliteiten die op deze lijst voorkomen wel direct België binnen reizen of via niet-Schengen-staten België binnenkomen? Is deze uitgebreide Vision-lijst wellicht een verkapte steunmaatregel aan de nationale luchthaven van Brussel? Kan de Commissie hierin opheldering verschaffen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(30 januari 2003)

De Commissie wijst er in de eerste plaats op dat Vision een netwerk voor informatie-uitwisseling is, en geen databank waarin bestaande informatie kan worden opgeslagen. Wanneer het geachte parlementslid het over een Vision-lijst heeft, bedoelt hij wellicht de uitwisseling van informatie tussen staten die het Schengen-acquis toepassen betreffende de derde landen waarvoor voorafgaande raadpleging overeenkomstig bijlage 5 B bij de Gemeenschappelijke Visuminstructie verplicht is.

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat de procedures en de voorwaarden voor de afgifte van eenvormige Schengenvisa zijn vastgelegd in de Gemeenschappelijke Visuminstructie aan de diplomatieke en consulaire posten van de Schengenstaten(1).

De Gemeenschappelijke Visuminstructie bepaalt dat de aanvragen van een Schengenvisum in sommige gevallen voor voorafgaande raadpleging aan de centrale autoriteiten van een of meer andere Schengenstaten worden voorgelegd en beschrijft de procedures die dan moeten worden gevolgd. Elke Schengenstaat beslist dus zelf in welke gevallen zijn centrale autoriteit door de centrale autoriteit van een andere Schengenstaat moet worden geraadpleegd voordat een eenvormig Schengenvisum wordt afgegeven. De informatie hierover is vervat in een vertrouwelijke bijlage bij de Gemeenschappelijke Visuminstructie. Elke lidstaat kan deze bijlage wijzigen door de wijzigingen die hij wenst aan te brengen aan het secretariaat-generaal van de Raad mede te delen, nadat hij een voorstel tot wijziging aan de andere Schengenstaten heeft voorgelegd zodat deze opmerkingen kunnen maken over de voorgestelde wijzigingen. De wijzigingen gaan in op de dag waarop zij door het secretariaat-generaal aan de leden van de Raad en aan de Commissie worden medegedeeld.

De hierboven beschreven voorafgaande raadpleging van centrale autoriteiten mag niet worden verward met de raadpleging van het Schengeninformatiesysteem (SIS), dat een databank is. Elke consulaire dienst waarbij een visumaanvraag is ingediend, moet het SIS raadplegen om na te gaan dat de aanvrager niet voorkomt op de lijst van personen die ter fine van weigering van toegang zijn gesignaleerd in de zin van artikel 96 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst. Indien een persoon wel in het SIS gesignaleerd staat, kan aan de betrokkene geen eenvormig Schengenvisum worden afgegeven. In uitzonderingsgevallen kan een Schengenstaat echter wel een visum afgeven dat uitsluitend voor zijn eigen grondgebied geldig is (TBV).

De procedure voor de afgifte van visa aan de grens is een uitzonderingsprocedure die beperkt is tot specifieke en naar behoren gemotiveerde gevallen. Voor zeelieden op doorreis bestaat deze mogelijkheid (zie het besluit van het Uitvoerend Comité van 19 december 1996 betreffende de visumafgifte aan de grens aan zeelieden op doorreis (SCH/Com-ex (96) 27))(2). Volgens dit besluit kan aan de grens een visum worden afgegeven aan zeelieden die zich wegens tijdgebrek en om dringende redenen zonder visum voor inreis aan de buitengrens melden, mits zij aan de andere voorwaarden voor inreis voldoen en niet behoren tot de categorie vreemdelingen aan wie geen visum mag worden verleend zonder voorafgaande raadpleging zoals bedoeld in bijlage 5 B bij de Gemeenschappelijke Visuminstructie. Dit dient een doorreisvisum te zijn met een geldigheid van maximaal vijf dagen waarin is vermeld dat het een zeeman betreft.

Aan visumplichtige zeelieden die wel behoren tot de categorie vreemdelingen aan wie geen visum mag worden verleend zonder voorafgaande raadpleging zoals bedoeld in bijlage 5 B bij de Gemeenschappelijke Visuminstructie, kan conform het besluit van het Uitvoerend Comité van 26 april 1994 (SCH/Com-ex (94) 2)(3) een tot het grondgebied van de visumverlenende staat beperkt visum worden afgegeven.

Om een oordeel te kunnen vellen over de precieze omstandigheden in verband met de afgifte van visa in België aan zeelieden op doorreis en de toelating tot het grondgebied van zeelieden op doorreis die een door een andere Schengenstaat afgegeven eenvormig Schengenvisum hebben, zal de Commissie met de betrokken autoriteiten contact opnemen om nadere inlichtingen over de gesignaleerde feiten te verkrijgen.

(1) PB L 239 van 22.9.2000.

(2) PB L 239 van 22.9.2000.

(3) PB L 239 van 22.9.2000.