SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2236/00

van Albert Maat (PPE-DE) aan de Commissie

(29 juni 2000)

Betreft: Visserij economische binding als vereiste in België

Vorig jaar heeft België economische binding als vereiste in de visserij ingevoerd. Dit betekent dat schepen die onder de Belgische vlag varen een echte economische binding moeten hebben met de Belgische kustregio en de populatie die afhankelijk is van visserij. Concreet houdt het in dat de vissersschepen een gedeeltelijke Belgische bemanning moeten hebben of dat een groot deel van de vangst aangeland en verkocht moet worden via Belgische havens en veilingen. Nederlandse vissers, die verschillende schepen onder Belgische vlag hebben varen, hebben bij verschillende instanties, zowel de Europese Commissie als de Belgische rechtbank, bezwaar tegen dit economischebindingsprincipe aangetekend.

In april van dit jaar heeft de Belgische overheid geconcludeerd dat de Nederlandse schepen niet aan het economischebindingsprincipe hebben voldaan in het tweede gedeelte van 1999 en heeft daarom de licenties voor bepaalde tijd opgeschort.

Het lijkt erop dat de acties van België doelgericht zijn geweest tegen het aan banden leggen van Nederlandse vissers die onder Belgische vlag varen. Hoe kijkt de Europese Commissie aan tegen het economischebindingsvereiste dat België ingesteld heeft, gezien de door haar onderschreven doelstellingen aangaande een interne markt?

Is de Commsisie van plan actie te ondernemen tegen de Belgische maatregelen die onzes inziens strijdig zijn met de internemarktprincipes van de Europese Unie? Zo ja, op welke wijze? Zo neen, waarom niet?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2205/00 en P-2236/00

(31 juli 2000)

In het arrest van 14 december 1989 betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing (zaak C-216/87, The Queen tegen Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte Jaderow Ltd) heeft het Hof van Justitie het recht van een lidstaat erkend te eisen dat een vaartuig dat zijn vlag voert, een daadwerkelijke economische band met die lidstaat heeft, voor zover die band slechts de relatie tussen de visserijactiviteiten van dat vaartuig en de van de visserij afhankelijke bevolkingsgroepen en de aanverwante industrieën betreft. Volgens het Hof was een dergelijke verplichting in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht en derhalve met de regels van de interne markt.

Bij koninklijk besluit van 3 februari 1999 heeft de Belgische regering voorgeschreven dat deze daadwerkelijke economische band moet bestaan voor schepen die onder Belgische vlag varen. Volgens dit besluit is aan deze voorwaarde voldaan wanneer minstens 50 % van de bemanning aangemonsterd werd uit personen die vast verblijven in de regio langs de Belgische kust of wanneer ten minste 50 % van de jaarlijkse visvangst in Belgische kusthavens aangeland werd en een substantieel deel van deze aanlandingen in de lokale visafslagen te koop werd aangeboden of bij elke combinatie van deze beide criteria. De reder kan ook andere criteria voorstellen en de Belgische autoriteiten moeten beslissen of de voorgestelde criteria het nakomen van de bovengenoemde verplichting garanderen.

De Belgische regering heeft het ontwerp-besluit bij de Commissie aangemeld, die het goedgekeurd heeft, aangezien de bepalingen ervan in overeenstemming waren met het bovengenoemde arrest van het Hof van Justitie.

Een groep reders heeft een klacht ingediend tegen de hierboven beschreven verplichting. De klacht betreft de wijze waarop de Belgische autoriteiten deze verplichting concreet hebben ingevuld. De Commissie behandelt momenteel de klacht en zal het Parlement op de hoogte houden.