SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2659/99

van Othmar Karas (PPE-DE) aan de Commissie

(22 december 1999)

Betreft: Nationaal park Hohe Tauern (A) aangewezen als Natura 2000-gebied: Gevolgen voor de jacht

Het nationaal park Hohe Tauern in Oostenrijk is aangewezen als Natura 2000-gebied. In de Natura 2000 Newsletter, nr. 5 van februari 1998 stelt het verantwoordelijke directoraat-generaal XI uitdrukkelijk dat jacht in de aangewezen gebieden door de richtlijn niet a priori wordt verboden.

Kan de Commissie in dit verband mededelen of het juist is dat de bepalingen van richtlijn 92/43(1) inzake natuurlijke habitats en wilde flora en fauna geen enkel gevolg hebben voor de jacht in het gebied van het nationaal park Hohe Tauern. De jacht heeft in dit gebied altijd op beslissende wijze bijgedragen tot bescherming en behoud van soorten en biotopen en dit moet in deze mate ook zo blijven. Is de Commissie van mening dat de jacht niet mag worden beschouwd als een van de storende factoren die wegens hun in wezen negatieve gevolgen voor het milieu bij de richtlijn verboden zijn?

Met het oog op toepassing en interpretatie van artikel 6 van genoemde richtlijn heeft de Commissie voor de lidstaten richtsnoeren opgesteld. Waarom heeft het Europees Parlement deze richtsnoeren, waarover reeds meer dan een half jaar wordt gesproken, tot op heden niet ontvangen ter evaluatie en voor advies? Geven deze richtsnoeren ondubbelzinnig opheldering over de jacht in Natura 2000-gebieden?

(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 januari 2000)

Dat gebieden worden opgenomen in Natura 2000 houdt niet in dat de activiteiten van de mens (zoals bijvoorbeeld jagen) zijn verboden. Het is voornamelijk de bedoeling ervoor te zorgen dat de activiteiten van de mens een duurzaam karakter hebben en niet nadelig zijn voor de instandhouding. De lidstaten moeten passende maatregelen nemen om te voorkomen dat in een zone van Natura 2000 de natuurlijke habitats en de habitats van de soorten achteruitgaan en dat er een ernstige verstoring optreedt van de soorten waarvoor de zone is aangewezen. Zo is het bepaald in artikel 6, lid 2 van Richtlijn 92/43/EEG van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (de Habitatrichtlijn). Dit geldt zowel voor zones die zijn aangewezen in het kader van de Habitatrichtlijn als voor zones die zijn aangewezen in het kader van Richtlijn 79/409/EEG van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(1) (de Vogelrichtlijn).

In dit kader dient het probleem van de jacht in Natura 2000-zones per geval te worden onderzocht. Het is aan de Oostenrijkse autoriteiten om te bepalen of, en zo ja, in hoeverre de jacht in het nationale park Hohe Tauern beperkt moet worden.

Volgens de Habitatrichtlijn zijn beheersplannen die speciaal voor zones van Natura 2000 zijn ontworpen, of zijn opgenomen in ontwikkelingsplannen, weliswaar niet verplicht, maar niettemin nuttig omdat zij het mogelijk maken op passende wijze rekening te houden met de verschillende belangen (zoals bijvoorbeeld de jacht) die in dergelijke zones een rol spelen.

De Commissie stelt momenteel in samenwerking met de milieuautoriteiten van de lidstaten richtsnoeren op voor de interpretatie van artikel 6 van de Habitatrichtlijn92/43/EEG. Daarmee wil zij voornamelijk een juridische interpretatie van de in dat artikel gebruikte termen en begrippen geven. Genoemd document geeft alleen het standpunt van de Commissie weer en heeft geen bindend karakter. Zodra de definitieve versie klaar is, zal het document aan alle betrokken partijen ter beschikking worden gesteld.

(1) PB L 103 van 25.4.1979.