ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1536/01

van John McCartin (PPE-DE) aan de Commissie

(22 mei 2001)

Betreft: Onafhankelijke tv-zenders

Kan de Commissie aangeven of, en zo ja hoeveel, klachten zij heeft ontvangen van onafhankelijke tv-zenders betreffende het misbruik van monopolieposities door omroeporganisaties die worden gesubsidieerd door de overheid? Uit welke lidstaten waren deze klachten afkomstig? Is de Commissie van mening dat de positie van onafhankelijke tv-zenders in de Unie bevredigend genoemd kan worden vanuit het oogpunt van het mededingingsbeleid?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(24 juli 2001)

De Commissie kan het geachte parlementslid meedelen dat zij op grond van Verordening nr. 17 van de Raad(1) momenteel één zaak onderzoekt, die Oostenrijk betreft. Daarbij is sprake van mogelijk misbruik van een machtspositie in strijd met artikel 82 (ex-artikel 86) van het EG-Verdrag door een televisieomroep die uit overheidsmiddelen wordt gefinancierd. Wat overheidssteun betreft, heeft de Commissie klachten ontvangen uit Denemarken, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Ierland, Italië, Oostenrijk, Portugal en het Verenigd Koninkrijk in verband met omroeporganisaties die door de overheid worden gesubsidieerd.

De Commissie merkt op dat de situatie van de onafhankelijke televisieomroepen sterk verschilt al naargelang de lidstaat. Zij zal ieder geval van beperking van de mededinging onderzoeken waarop haar aandacht wordt gevestigd.

(1) PB 13 van 21.2.1962.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1366/01

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(7 mei 2001)

Betreft: Bescherming van zwerfhonden in Roemenië

Uit televisiereportages blijkt dat ongeveer 200 000 honden door de straten van Boekarest zwerven en gedoemd zijn gedood te worden: er zijn filmopnamen gemaakt van massagraven waarin deze honden gegooid worden. Het zijn zwerfhonden en daarom zijn ze verwilderd en worden ze door de autoriteiten als gevaarlijk beschouwd. Derhalve worden deze honden door speciale ploegen van niet-professionele hondenvangers op allerlei manieren gevangen en naar een verzamelplaats gebracht onder het voorwendsel dat ze gesteriliseerd worden. In werkelijkheid worden zij even buiten de stad doodgeschoten. Vrijwilligers van de dierenbescherming, journalisten, dierenartsen, en zelfs Brigitte Bardot, reizen op en neer naar Boekarest om enkele dieren van een zekere dood te kunnen redden. Het gaat echter om een verschijnsel op grote schaal en de goede wil van enkelen is niet voldoende om deze situatie op te lossen.

1. Is de Commissie op de hoogte van deze situatie?

2. Kan de Commissie stappen ondernemen bij de Roemeense regering om naar een oplossing te zoeken voor dit tragische probleem?

3. Is de kwestie van de dierenbescherming ooit aan de orde gekomen bij de onderhandelingen over de uitbreiding?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(29 juni 2001)

De Commissie is op de hoogte van het beleid van de gemeente Boekarest ten aanzien van zwerfhonden. Zij ziet in dat zwerfhonden een probleem vormen dat aangepakt moet worden; zij is echter van mening dat dit beleid ertoe kan leiden dat de dieren op een onnodig wrede en buitensporige manier worden behandeld.

De Europese wetgeving betreffende de bescherming van in het wild levende dieren, de bescherming van dieren die voor experimentele of wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt, het welzijn van dieren tijdens het productieproces, het vervoer en het slachtproces zijn evenwel niet van toepassing op zwerfhonden.

De Commissie beschikt derhalve niet over een rechtsgrondslag om deze kwestie met de Roemeense autoriteiten aan de orde te stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2115/01 van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie. De toekomst van het gemeenschappelijk visserijbeleid.



Publicatieblad Nr. 350 E van 11/12/2001 blz. 0238 - 0238



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2115/01 van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie (13 juli 2001) Betreft: De toekomst van het gemeenschappelijk visserijbeleid In het recentelijk uitgebrachte Groenboek van de EU over de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid gaat men ervan uit dat een ingrijpende verandering van het visserijbeleid nodig is. De bestaande 6- en 12-mijl-ontheffingen vormen geen adequate bescherming voor de duurzaamheid van schelpdierbestanden. Is de Commissie van plan de nationale jurisdictie over visserijbestanden uit te breiden tot de 12-mijlsgrens om de kustvaartvisserij te beschermen? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (30 juli 2001) De Commissie heeft in het Groenboek voorgesteld de bevoegdheden van de kuststaat in de territoriale wateren voor het beheer van de visbestanden en met name voor de plaatselijke instandhoudingsmaatregelen, uit te breiden. Overigens lijkt de huidige regeling waarbij de toegang tot de 12-mijlszone wordt beperkt, volkomen aangepast aan de noodzaak om de kustvisserij te beschermen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2123/01

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 juli 2001)

Betreft: Incorporatie van de communautaire wetgeving in het nationale recht van de lidstaten

Volgens de Tabel van resultaten die door de Commissie elk halfjaar wordt gepubliceerd, is er sprake van belangrijke vertragingen bij de omzetting van de communautaire wetgeving in nationaal recht door de lidstaten. In concreto is 11 % van de goedgekeurde communautaire wetgeving niet binnen de vastgestelde termijnen in nationaal recht omgezet. Slechts drie lidstaten (Zweden, Denemarken en Finland) schijnen zich te houden aan de op de Top van Lissabon door de lidstaten overeengekomen verplichting om voor 2002 98,5 % van het communautaire wetgeving in hun nationaal recht om te zetten. Volgens Commissaris Bolkestein zouden, in afnemende volgorde, Griekenland, Frankrijk, Ierland, het Verenigd Koninkrijk, Oostenrijk en Duitsland het streefdoel om de communautaire wetgeving tot aan maart 2002 te hebben omgezet niet dreigen te halen.

Op grond van het bovenstaande zou ik de volgende vraag willen stellen: Wat denkt de Commissie van de doelmatigheid van het Portugese initiatief om een persoon te benoemen die de exclusieve verantwoordelijkheid draagt voor de omzetting van de communautaire wetgeving in nationaal recht? Is zij van plan de andere lidstaten voor te stellen een soortgelijke maatregel te nemen, opdat het op de Top van Lissabon gestelde doel kan worden bereikt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 september 2001)

De lidstaten beslissen zelf hoe zij de omzetting van communautaire wetgeving in hun nationale recht willen regelen. Sommige lidstaten, zoals Portugal, Zweden en Luxemburg, hebben een nationale omzettingscoördinator benoemd die ervoor moet zorgen dat er stappen worden ondernomen om communautaire wetgeving op tijd om te zetten. Uit de resultaten van het scorebord van de interne markt van mei 2001 is gebleken dat deze lidstaten hun omzettingsachterstanden met succes hebben

verkleind. De achterstand van Zweden is met 0,5 % de laagste van alle lidstaten. Luxemburg en Portugal, met een achterstand van respectievelijk 2 en 2,7 %, zijn allebei vier plaatsen in de algemene ranglijst gestegen, sinds zij een nationale omzettingscoördinator hebben benoemd.

De Commissie stimuleert de uitwisseling van beste praktijken op dit gebied, zoals de benoeming van omzettingscoördinatoren en/of het regelmatig uitbrengen van voortgangsverslagen aan nationale parlementen, met name via het Raadgevend Comité voor de interne markt. Zij verwacht van de lidstaten dat zij mede van deze ervaringen gebruik maken bij hun inspanningen om de door de Europese Raad gestelde doelstelling van 1,5 % achterstand in het voorjaar van 2002 te bereiken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0778/01

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Raad

(15 maart 2001)

Betreft: Recente verklaringen van de Belgische minister van Buitenlandse Zaken

Kan de Raad meedelen of hij het noodzakelijk acht:

1. de buitensporige uitspraken van de kleurrijke Belgische minister van Buitenlandse Zaken, Louis Michel, over mogelijke sancties tegen Italië in geval van een overwinning van de Casa delle libertà bij de volgende verkiezingen, te censureren,

2. de Belgische minister te verzoeken van deelname aan de communautaire bijeenkomsten af te zien?

Antwoord

(13 juli 2001)

Het ligt niet op de weg van de Raad zich uit te spreken over het soort verklaringen waaraan de geachte afgevaardigde in zijn vraag refereert.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1364/01

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(7 mei 2001)

Betreft: Gebruik van land om paarden te laten grazen

Kan de Commissie mededelen of er een EU-regeling bestaat betreffende het gebruik van landbouwgrond om paarden te laten grazen? Mogen zowel paarden die gebruikt worden voor recreatieve doeleinden als paarden die worden gebruikt in de landbouw overal grazen, of bestaan er beperkingen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 juli 2001)

Voor het gebruik van landbouwgrond voor het laten grazen van paarden bestaan geen andere communautaire beperkingen dan die welke voortvloeien uit de voorwaarden voor de toekenning van areaalsteun, en met name de bepalingen betreffende het niet gebruiken van uit productie genomen grond.

In het verleden zijn tot de Commissie reeds verzoeken gericht om renpaarden te mogen laten grazen op grond waarvoor de producenten braakleggingssteun ontvingen in het kader van Verordening (EG) nr. 1251/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen(1). Dit is geweigerd.

Een dergelijk gebruik van uit productie genomen grond zou die steunregeling minder doeltreffend maken wat de handhaving van een evenwichtige communautaire graanproductie en van de afzetmogelijkheden voor die productie betreft.

Bovendien zou de besteding van communautaire financiële middelen aan een dergelijke maatregel moeilijk te verantwoorden zijn.

(1) PB L 160 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1575/01

van Lousewies van der Laan (ELDR) aan de Commissie

(1 juni 2001)

Betreft: Renovatie Berlaymontgebouw

Uit de Belgische pers van de afgelopen dagen (o.a. de Standaard van 23/24 april) valt af te leiden dat de Belgische minister Dames besloten heeft aan het bedrijf Tractebel de opdracht te geven (à raison van 1 miljard frank) Berlaymont 2000 bij te staan teneinde de renovatie van het Berlaymontgebouw terug op het goede spoor te zetten. De uitlatingen in de pers en de Belgische Senaat doen vermoeden dat deze meerkosten vooral terug te voeren zijn op mismanagement van Berlaymont 2000.

Wordt het bedrag dat hiermee gemoeid is gevoegd bij de kosten voor de renovatie en komt het dan voor rekening van de Commissie?

Met andere woorden: moet de Europese belastingbetaler opdraaien voor de professionele tekortkomingen van het bedrijf Berlaymont 2000?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(20 juli 2001)

De Commissie heeft geen toezeggingen gedaan wat de kosten van de renovatie van het Berlaymontgebouw betreft. Zij heeft de Belgische autoriteiten en de N.V. Berlaymont 2000 duidelijk gemaakt dat zij geen op mismanagement terug te voeren directe of indirecte kosten, met inbegrip van meerkosten die te wijten zijn aan vertragingen, voor haar rekening zal nemen.

Met de bevoegde Belgische autoriteiten wordt verder onderhandeld om overeenstemming te bereiken over een contract waarin de rechten en verplichtingen van alle betrokken partijen nauwkeurig zijn omschreven. Voordat dit contract wordt ondertekend, zal het volgens de bestaande procedures ter goedkeuring worden voorgelegd aan de Begrotingsautoriteit.

De Commissie vestigt de aandacht van het geachte parlementslid op de algemene informatie die zij heeft verstrekt in haar antwoord op schriftelijke vraag E-936/01 van de heer Sjöstedt(1).

(1) PB C 318 E van 13.11.2001, blz. 155.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0741/01

van Giles Chichester (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2001)

Betreft: Onderzoek en ontwikkeling

De Europese Raad van Lissabon 2000 heeft de Raad en de Commissie verzocht om, in voorkomend geval tezamen met de lidstaten, tegen 2001 de expertise inzake O&O in alle lidstaten in kaart te brengen om verspreiding van die expertise te bevorderen. Denkt de Commissie dat deze doelstelling zal worden gehaald en welke bewijzen kan zij ter staving van haar visie overleggen?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(8 mei 2001)

Naar aanleiding van de resolutie van de Raad Onderzoek van 15 juni 2000, waarin de Commissie werd verzocht om de wetenschappelijke en technologische expertise in alle lidstaten vóór eind 2001 in kaart te brengen, is de Commissie met medewerking van een groep vertegenwoordigers van de lidstaten begonnen de doelstellingen en de verwachte resultaten van dit initiatief vast te leggen.

Op basis van de besprekingen met deze groep en na raadpleging van experts, heeft de Commissie een werkdocument(1) voorbereid waarin de methodologie en het tijdsschema voor de verdere werkzaamheden wordt omschreven. Dit document werd aan de Raad en het Europees Parlement toegezonden op 12 maart 2001.

De eerste fase van het initiatief blijft beperkt tot het in kaart brengen van ongeveer 10 wetenschappelijke en technologische onderwerpen op het gebied van biowetenschappen, nanotechnologie en economie. Voor elk van deze onderwerpen zal een groep van deskundigen worden ingesteld om de Commissie bij te staan bij het karakteriseren van deze onderwerpen door middel van trefwoorden en om de beste onderzoekscapaciteiten in een eerste fase op basis van enquêtes vast te stellen. Voorts zal tevens een bibliometrische analyse worden uitgevoerd om aan te geven waar deskundigheid en topkwaliteit aanwezig zijn op basis van objectieve gegevens. De resultaten van de deskundigen zullen in oktober 2001 beschikbaar zijn en de eerste resultaten van de bibliometrische studie eind 2001. De vergelijking en consolidering van de resultaten van deze twee benaderingen zal begin 2002 gebeuren.

Dit initiatief wordt voortgezet tot de meeste voor de Gemeenschap relevante wetenschappelijke en technologische gebieden eind 2002 in kaart zijn gebracht.

(1) SEC(2001) 434.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0655/01

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 maart 2001)

Betreft: Duitse chemische wapens in Turkije

Het Duitse Ministerie van Defensie heeft in december 1999 toegegeven te willen helpen bij de bouw van een militair chemisch laboratorium in Turkije. Het project zou een louter defensieve functie hebben. Nochtans heeft het ZDF-programma Kennzeichen D militaire bronnen geciteerd die beweren dat het Turkse leger op 11 mei 1999 nog chemische wapens inzette tegen de Koerdische PKK-beweging. Uit onderzoek aan de Universiteit van München blijkt dat de koppen van de door het Turkse leger gebruikte chemische granaten werden geleverd door de Duitse bedrijven Buck en Depyfag. Reeds veertien maanden worden over deze twee kwesties vragen gesteld aan de Commissie. In antwoord op vraag E-3876/00(1) wijst de Commissie erop dat de uitvoering (van verordening (EG) nr. 1334/2000(2) nvdr) onder de bevoegdheid van de lidstaten blijft vallen. Het is derhalve de taak van de lidstaat waar de exporteur is gevestigd om te besluiten over verzoeken om vergunningen en om toe te zien op de tenuitvoerlegging daarvan, aldus commissaris Chris Patten.

Uit dit antwoord blijkt geenszins dat er een obstakel bestaat voor een initiatief van de Commissie conform artikel 22 VEU. Integendeel, artikel 22 stelt uitdrukkelijk Iedere lidstaat of de Commissie kan de Raad ieder vraagstuk in verband met het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid voorleggen en bij de Raad voorstellen indienen.

1. Zal de Commissie bij de Raad voorstellen indienen conform artikel 22 VEU om informatie in te winnen bij de Universiteit van München over de Duitse herkomst (Buck en Depyfag) van de door het Turkse leger gebruikte granaatkoppen bij een chemische aanval tegen de Koerdische PKK-beweging op 11 mei 1999? Zo neen, waarom weigert de Commissie een voorstel in te dienen conform artikel 22 VEU?

2. Zal de Commissie bij de Raad voorstellen indienen conform artikel 22 VEU om informatie in te winnen bij het Duitse Ministerie van Defensie over de hulp van dit ministerie bij de bouw van een nieuw militair chemisch laboratorium in Turkije? Zo neen, waarom weigert de Commissie een voorstel in te dienen conform artikel 22 VEU?

(1) Zie blz. 75.

(2) PB L 159 van 30.6.2000, blz. 1.

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(19 april 2001)

Het geachte parlementslid wordt verwezen'naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op zijn schriftelijke vraag E-3876/00(1).

Dit antwoord is nog steeds van toepassing.

(1) Zie blz. 75.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0359/01

van Eryl McNally (PSE) aan de Commissie

(8 februari 2001)

Betreft: Handel in honden- en kattenvachten

Is de Europese Unie zich ervan bewust dat er een pijnlijke situatie kan ontstaan na de recente onthullingen van undercover-agenten die de handel in honden- en kattenvachten vanuit Azië hebben onderzocht?

In een Aziatische toonzaal hebben deze onderzoekers levensgrote tijgers aangetroffen die vervaardigd waren van hondenvellen, door de Aziatische handelaren groupee genoemd. Tegen de onderzoekers, die zich voordeden als zakenlieden, zeiden de Aziatische vertegenwoordigers dat deze grote standbeelden voor US$ 5 000 per stuk aan hotels en musea in Europa worden verkocht.

Zouden onze toeristen graag horen dat er in gebouwen hier honden- en kattenvachten worden gebruikt? Kan de Commissie meedelen of zij voornemens is een einde te maken aan deze handel voordat het imago van ons bedrijfsleven en onze toeristische sector wordt bezoedeld?

Antwoord van de heer Lamy Namens de Commissie

(8 maart 2001)

De Commissie heeft in dit stadium geen nauwkeurige officiële informatie of gegevens over de invoer van katten- en hondenvachten in de Gemeenschap.

Met betrekking tot de vraag of de Commissie van plan is deze handel te stoppen, herinneren we eraan dat de handelspolitiek enkel een weerspiegeling is van het interne EU-beleid. Volgens de beschikbare informatie verbiedt geen enkele lidstaat het commerciële gebruik van zulke vachten. Om deze reden en omdat een intern verbod ontbreekt, is de Commissie in dit stadium niet van plan een verbod op de invoer van katten- en hondenvachten voor te stellen. Een dergelijk verbod zou namelijk aangevochten kunnen worden als discriminerend en zou een belemmering kunnen vormen voor het principe van nationale behandeling.

Gezien de publieke bezorgdheid omtrent de commerciële exploitatie, ook in de internationale handel, van katten- en hondenvachten, zal de Commissie deze kwestie desondanks blijven volgen om te onderzoeken of ze maatregelen op Europees niveau zou moeten voorstellen, rekening houdend met het subsidiariteitsbeginsel. De Commissie zal hierover verslag uitbrengen aan het Parlement.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0547/01

van Wilhelm Piecyk (PSE) aan de Commissie

(27 februari 2001)

Betreft: Belasting bij de inreis in Griekse wateren met sport- en vrijetijdsschepen

In haar antwoord van 6 juni 2000 op schriftelijke vraag E-1062/00(1) van de heer von Wogau kondigde de Commissie aan de twijfelachtige verenigbaarheid van de inreisbelasting met het Gemeenschapsrecht aan een nader onderzoek te zullen onderwerpen.

Zij zou zich met Griekenland in verbinding stellen om duidelijkheid te krijgen over de situatie en de nodige contacten aanknopen om alle verkrijgbare informatie te verzamelen. Bovendien kondigde zij aan deze kwestie zo nodig in het kader van artikel 226 te zullen behandelen.

Tegen deze achtergrond vraag ik de Commissie:

1. Welke aanvullende informatie heeft zij tot dusverre verkregen?

2. Tot welke conclusie komt zij, in het licht van de verkregen informatie, wat betreft de verenigbaarheid van deze inreisbelasting met het Gemeenschapsrecht?

3. Hoe motiveert de Commissie haar conclusies? Heeft zij reeds een procedure overeenkomstig artikel 226 op gang gebracht, of denkt zij dit binnen afzienbare tijd te doen?

(1) PB C 26 E van 26.1.2001, blz. 150.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(19 april 2001)

De Commissie heeft op 12 september 2000 Griekenland een aanmaningsschrijven gezonden met betrekking tot de door het geachte parlementslid vermelde inreidsbelasting. Het antwoord van de Griekse autoriteiten van 20 november 2000, is onbevredigend. Griekenland stelt daarin namelijk niet voor om deze belasting in te trekken, terwijl zijn argumenten om de verenigbaarheid daarvan met de vereisten van het Gemeenschapsrecht aan te tonen, niet overtuigend zijn.

De terzake genoemde belasting lijkt derhalve een belasting te zijn met gelijke werking als douanerechten bij de invoer, onverenigbaar met de artikelen 23, 25 en 133 (ex-artikelen 9, 12 en 113) van het EG-Verdrag. De Commissie beoogt daarom de tegen Griekenland ingeleide procedure voort te zetten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0302/01

van Minerva Malliori (PSE) aan de Commissie

(2 februari 2001)

Betreft: Zeldzame, met uitsterven bedreigde valkensoort

Eleonora's Valk is een belangrijke valkensoort, waarvan bijna 95 % nestelt op het grondgebied van lidstaten van de Europese Unie (hoofdzakelijk Griekenland, Italië en Spanje).

Volgens gegevens van het Museum voor Natuurlijke Historie van de Universiteit van Kreta, werd er in de periode 1999-2000 op Kreta een groot aantal sterfgevallen bij vogels van deze soort vastgesteld, met als resultaat dat Eleonora's valk thans met uitsterven wordt bedreigd.

Op grond van deze gegevens zou ik de Europese Commissie willen vragen:

1. Valt deze soort onder de communautaire richtlijn ter bescherming van wilde vogelsoorten?

2. Denkt de Commissie een actieplan op te stellen ter bescherming van Eleonora's valk, opdat deze soort niet langer meer met uitdreiging zal worden bedreigd in gebieden met een gevoelig ecologisch evenwicht (waaronder Griekenland)?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(26 maart 2001)

Eleonora's Valk (Falco Eleonorae) is opgenomen in bijlage I van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(1), als een soort waarvan de habitat moet worden onderworpen aan bijzondere beschermende maatregelen. Met name moeten de lidstaten bijzondere beschermingsgebieden instellen voor de bescherming van de in bijlage I opgenomen soorten.

Griekenland heeft niet voldoende gebieden aangewezen voor de bescherming van wilde vogelsoorten van bijlage I, waaronder Eleonora's Valk. Derhalve heeft de Commissie besloten deze zaak te onderzoeken.

De Commissie treft voorbereidingen voor het opstellen van actieplannen voor bepaalde vogelsoorten van bijlage I die met prioriteit kunnen worden beschouwd voor financiering in het kader van het LIFE-programma(2). In deze context is door Birdlife International een actieplan opgesteld voor F. Eleonorae en dat is op de laatste vergadering van het Ornis-comité van vertegenwoordigers van de lidstaten, dat bijstand levert bij de tenuitvoerlegging van de hierboven genoemde richtlijn, goedgekeurd.

In het actieplan zijn aanbevelingen opgenomen die specifiek zijn voor Griekenland, waar immers grote broedkolonies van deze soort te vinden zijn. De tenuitvoerlegging van deze aanbevelingen valt onder de nationale bevoegdheden.

(1) PB L 103 van 25.4.1979.

(2) Verordening (EG) nr. 1655/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juli 2000 betreffende het financieringsinstrument voor het milieu (LIFE), PB L 192 van 28.7.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0618/01 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie. Defensiebudgetten van de Europese NAVO-landen.



Publicatieblad Nr. 187 E van 03/07/2001 blz. 0231 - 0231



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0618/01 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie (1 maart 2001) Betreft: Defensiebudgetten van de Europese NAVO-landen Kan de Commissie de omvang aangeven van de voor NAVO-taken bestemde nationale defensiebudgetten van de Europese landen voor de jaren 1998, 1999, 2000 en 2001? Antwoord van de heer Patten namens de Commissie (30 maart 2001) Het onderwerp van de vraag valt niet onder de bevoegdheid van de Commissie.