SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1036/01

van Maria Sanders-ten Holte (ELDR) en Jules Maaten (ELDR) aan de Commissie

(3 april 2001)

Betreft: Financiële afwikkeling vuurwerkramp Enschede

Bij de financiële afwikkeling van de vuurwerkramp in Enschede hebben vooral de getroffen ondernemers grote problemen. Het gaat hier om mensen wier bedrijf weg is en die ook niet op korte termijn een nieuw bedrijf kunnen starten, zoals b.v. de middenstand, omdat hun hele wijk er niet meer is.

Er is een ondernemersregeling die tot doel heeft de continuïteit van de ondernemers te handhaven (niemand mag failliet gaan ten gevolge van de ramp), door een tegemoetkoming in geleden schade op 4 punten:

- materiële schade

- winstderving

- vermogensachteruitgang na staking bedrijfsactiviteiten

- kosten van begeleiding.

De maximaal toegekende totale vergoeding per onderneming is 100 000 voor een periode van maximaal drie jaar.

Is het juist dat een hoger bedrag aan steun voor ondernemingen de goedkeuring van de Europese Commissie zou nodig maken volgens artikel 87, lid 2 sub b) van het EG-Verdrag?

Is het juist dat een dergelijk besluit een jaar tot anderhalf jaar kan duren, hetgeen bij een calamiteit als deze zonder twijfel te laat zou zijn om het faillissement van betrokken ondernemers te voorkomen?

Welke stappen wil de Commissie nemen om bij dergelijke calamiteiten tot snellere besluitvorming over te gaan, en in het bijzonder in het geval van de ramp in Enschede?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(30 mei 2001)

Volgens artikel 87, lid 2, onder b, (ex artikel 92) van het EG-Verdrag zijn steunmaatregelen tot herstel van de schade veroorzaakt door natuurrampen of andere buitengewone gebeurtenissen verenigbaar met de gemeenschappelijke markt. Een staatssteunregeling om ondernemingen de door de vuurwerkramp veroorzaakte schade (gedeeltelijk) te vergoeden, komt voor deze vrijstelling in aanmerking.

Dergelijke steunmaatregelen zijn onderworpen aan de normale aanmeldingsplicht overeenkomstig artikel 88, lid 3, (ex artikel 93) van het EG-Verdrag. In de praktijk betekent dit dat aanmelding verplicht is indien de steun hoger is dan de criteria die zijn vervat in Verordening (EG) nr. 69/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de minimis-steun(1), met name het plafond van 100 000 per onderneming over een periode van drie jaar.

In het overgrote deel van de zaken geeft de Commissie binnen twee maanden na ontvangst van een volledige aanmelding van een steunregeling een positieve beschikking (een besluit om geen bezwaar te maken). De uiterste termijn van twee maanden wordt vastgesteld in artikel 4, lid 5, van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag(2).

De Commissie zal een regeling om de door de vuurwerkramp veroorzaakte schade te vergoeden alleen onderzoeken op een eventueel onregelmatige toepassing van de vrijstelling. Indien de regeling elke mogelijkheid tot misbruik uitsluit, wordt het onderzoek binnen twee maanden na ontvangst van een volledige aanmelding afgerond.

(1) PB L 10 van 13.1.2000.

(2) PB L 83 van 27.3.1999.