ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/546

(2004/C 84 E/0623)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0198/04

van Sebastiano Musumeci (UEN) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft: Instelling van een communautair orgaan voor de studie van onbekende atmosferische verschijnselen

Al heel lang wordt wereldwijd geregeld melding gemaakt van onbekende atmosferische verschijnselen.

Enkele daarvan vallen onder de categorie UFO's. Zij zorgen meestal voor heel wat commotie en voeden tot nu toe ongegronde theorieën over het bestaan van buitenaardse wezens.

Wij menen dat de ernstige studies die de laatste tijd zijn uitgevoerd door diverse Europese ruimte- en onderzoekcentra alle aandacht van de Commissie zouden moeten krijgen; het betreft immers verschijnselen die verder reiken dan de nationale bevoegdheidssfeer van de lidstaten.

Acht de Commissie het niet aangewezen om het onderzoek naar en de voorlichting over onbekende atmosferische verschijnselen in de Europese Gemeenschap te bevorderen en te coördineren en, waar mogelijk, die taken te delegeren aan een gespecialiseerd orgaan met jarenlange ervaring als de SEPRA (Service d'Expertise des Phénomènes Rares Aérospatiaux) van Toulouse of het Europees Ruimteagentschap?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(1 maart 2004)

Naar aanleiding van een uitvoerige raadplegingsprocedure in verband met de ontwikkeling van het Europees ruimtevaartbeleid („Groenboek”) (1) heeft de Commissie in december 2003 een Witboek aangenomen genaamd „De ruimtevaart: een nieuwe Europese grens voor een uitbreidende Unie” (2).

In het Witboek, dat in nauwe samenwerking met de wetenschappelijke gemeenschap en het Europees Ruimteagentschap tot stand is gekomen, wordt een actieplan beschreven voor de tenuitvoerlegging van het toekomstig Europees ruimtevaartbeleid. De maatregelen die de Commissie aanbeveelt ter versterking van de rol die Europa speelt in de ruimtewetenschap worden in paragraaf 4.2 uiteengezet.

Op 28 januari 2004 was de Commissie in de gelegenheid enkele van deze kwesties aan de orde te stellen in haar mondelinge antwoord op mondelinge vraag O-84/03, tijdens de zitting van het Parlement van januari 2004 (3) over de inhoud van het Witboek.

Eén specifieke activiteit die wellicht van bijzonder belang is voor het geachte parlementslid, betreft een maatregel die onlangs is genomen in verband met het zesde kaderprogramma voor onderzoek (4). Deze maatregel is erop gericht de samenwerking tussen de Europese nationale instellingen voor onderzoeksfinanciering en de nationale onderzoeksorganisaties te bevorderen. Hieronder valt ook een opdracht die specifiek gericht is op Europees onderzoek naar solair-terrestrische en atmosferische verschijnselen. Deze inspanning moet bijdragen tot een beter begrip van atmosferische verschijnselen en het aanbieden van ruimteweerdiensten.

(1) COM(2003)17 def.

(2) COM(2003)673 def.

(3) Mondeling antwoord van 28.1.2004.

(4) Specifieke steunmaatregel: Collaborative Research Programmes Scheme (Eurocores) van de Europese Stichting voor Wetenschappen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/345

(2004/C 84 E/0403)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0265/04

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(4 februari 2004)

Betreft: Propaganda in met communautaire middelen medegefinancierde verkiezingsboodschappen in Griekenland

In Griekenland wordt in de pers kritiek geuit op het feit dat de Griekse media (met name de televisie) bol staan van propaganda-achtige reclameboodschappen over „nieuwe ziekenhuizen”, „grote projecten”, „initiatieven voor verhoging van het onderwijsniveau”, enz. Op veel van deze reclameboodschappen komt de vermelding „Communautair bestek 2008” voor.

Is het verspreiden van dergelijke reclame-achtige, door de EU medegefinancierde boodschappen in het kader van een verkiezingscampagne in overeenstemming met verordening (EG) nr. 1159/2000 (1) Hoeveel maanden vóór verkiezingen moet het verspreiden van dergelijke boodschappen volledig worden gestopt? Is er voorzien in sancties voor lidstaten die de bepalingen van de genoemde verordening aan hun laars lappen en zo ja, welke? Kan de Commissie onverwijld ingrijpen om aan de verspreiding van de bovenvermelde boodschappen een eind te maken?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(19 maart 2004)

In het kader van Verordening (EG) nr. 1159/2000 van de Commissie van 30 mei 2000 inzake door de lidstaten uit te voeren voorlichtings- en publiciteitsacties met betrekking tot de bijstandsverlening uit de Structuurfondsen zijn geen specifieke regels met betrekking tot verkiezingspropaganda vastgesteld. In het Communautair bestek voor Griekenland voor de periode 2000-2006 is evenwel bepaald dat informatiecampagnes en publiciteitsacties met betrekking tot tussenkomsten uit de Structuurfondsen twee maanden vóór de aanvang van Europese en nationale verkiezingen, districtsverkiezing en of gemeentelijke verkiezingen opgeschort moeten worden. In verband met de nationale verkiezingen van 7 maart 2004 hebben de Griekse autoriteiten de Commissie medegedeeld dat zij op 8 januari 2004 alle ministeries en alle instellingen die bij het beheer van de Structuurfondsen betrokken zijn de nodige instructies hebben gegeven overeenkomstig de bepalingen van het Communautair bestek.

De Commissie beschikt niet over informatie waaruit zou blijken dat de voorschriften ter zake met voeten werden getreden.

(1) PB L 130 van 31.5.2000, blz. 30.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/662

(2004/C 84 E/0746)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0716/04

van Luis Berenguer Fuster (PSE) en Anna Terrón i Cusí (PSE) aan de Commissie

(10 maart 2004)

Betreft: Alarm via radio

De sector particuliere beveiliging vertoont een spectaculaire groei, in het bijzonder alarm via radio, waar de beveiligingsmaatschappijen een prijzenoorlog voeren ter wille van het grootste marktaandeel en daarbij vergeten dat dit alarm een veiligheidssysteem is, waardoor het probleem van Jamming (het storen van frequenties) exponentieel toeneemt.

Is de Commissie voornemens met een initiatief te komen in verband met een regulering van deze sector om de bestaande lacune in de wet op te vullen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(19 april 2004)

Zoals de geachte parlementsleden aangeven, groeit de markt voor particuliere beveiligingsdiensten. Deze diensten concurreren op zowel kwaliteit als prijs.

Het is de Commissie echter niet bekend dat zich thans problemen met de kwaliteit en de betrouwbaarheid van dergelijke diensten voordoen, die toe te schrijven zijn aan congesties in en/of jamming van het radiofrequentiespectrum dat zij gebruiken.

Deze kwestie is in september 2000 met de lidstaten besproken in de context of Richtlijn 1999/5/EG (1) (de R & TTE-richtlijn). Toen werd geoordeeld dat aanvullende regelingen om specifieke toepassingen, zoals alarmsystemen, tegen schadelijke interferentie te beschermen en om te zorgen voor toegang tot nooddiensten niet noodzakelijk waren, omdat gedacht werd dat de marktkrachten hiervoor zouden zorgen.

De Commissie is echter voornemens deze kwestie opnieuw aan de orde te stellen tijdens de volgende vergadering met de lidstaten, die voor juni 2004 is gepland, om na te gaan of recente ontwikkelingen de Commissie nopen om deze kwestie opnieuw te bekijken.

Verder bestudeert de Commissie thans de harmonisatie in de gehele Unie van de voorwaarden voor het gebruik van het radiospectrum voor apparatuur t.b.v. korteafstandcommunicatie, waaronder veiligheids-alarmsystemen. Een gedeelte van deze analyse zal nagaan hoe het best kan worden gezorgd voor een effectief gebruik van dergelijke apparatuur via overeengekomen technische parameters en passende radiospectrumfrequenties.

(1) Richtlijn 1999/5/EG van het Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit, PB L 91 van 7.4.1999.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/921

(2004/C 78 E/0974)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0057/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft: Uitgaven voor de sociale zekerheid in Spanje — situatie in de Europese Unie

Volgens het Spaanse Bureau voor de statistiek zouden de socialezekerheidsuitgaven in de Europese Unie van 28,4 % van het BBP van de EU in 1995 in het jaar 2000 tot 27,3 % van het BBP zijn gezakt. De uitgaven per hoofd van de bevolking lopen enorm sterk uiteen van lidstaat tot lidstaat: terwijl ze in Denemarken 7 754 EUR en in Duitsland 7 025 EUR per jaar bedroegen, beliepen ze in Spanje en in Portugal respectievelijk slechts 3 715 en 3 765 EUR per jaar. Beide landen scoren daarmee het laagst van alle lidstaten.

Denkt de Commissie aan economische of wetgevende maatregelen om die verbijsterend diepe kloof tussen de diverse lidstaten te dempen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(23 februari 2004)

In artikel 137 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap wordt bepaald dat het optreden van de lidstaten op het gebied van de sociale zekerheid en de sociale bescherming van de werknemers door de Gemeenschap wordt ondersteund en aangevuld, en dat de Raad maatregelen kan aannemen die erop gericht zijn de samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen, met uitsluiting van harmonisatie van hun wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen.

Tegen deze achtergrond is de Commissie niet van zins financiële of wetgevingsmaatregelen ter vermindering van de verschillen in de uitgaven voor de sociale zekerheid per hoofd van de bevolking voor te stellen, aangezien de EU zich dan inhoudelijk zou mengen in de organisatie en financiering van de socialezekerheidsstelsels, die tot de bevoegdheden van de lidstaten dienen te blijven behoren.

De Commissie geeft er de voorkeur aan lidstaten aan te moedigen de socialezekerheidsstelsels in toenemende mate te moderniseren door de open coördinatiemethode toe te passen, die gebaseerd is op gemeenschappelijke doelstellingen, het controleren van de bereikte resultaten aan de hand van gemeenschappelijke indicatoren en het uitwisselen van ervaringen.

Daar komt bij dat verschillen in de uitgaven voor de sociale zekerheid per inwoner niet alleen door beleid worden bepaald, maar ook gebaseerd zijn op een verschillend economisch prestatieniveau, een andere leeftijdsstructuur en de kracht van informele solidariteitsnetwerken (bv. de familie).

Voorts zij erop gewezen dat de ontwikkeling op termijn van de uitgaven voor de sociale zekerheid als percentage van het bruto binnenlands product (bbp) over het algemeen contracyclisch is. Het percentage stijgt naarmate de groeit afneemt en daalt tijdens een economische opleving.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/441

(2004/C 84 E/0513)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0644/04

van Harald Ettl (PSE) aan de Commissie

(25 februari 2004)

Betreft: Precisering van de vraag over overdraagbaarheid aanvullende pensioenaanspraken

In haar antwoord P-0207/04 (1) van 19 februari 2004 heeft de Commissie aangegeven dat zij momenteel de mogelijkheden onderzoekt vergelijkbare minimumvoorschriften voor de bescherming van mobiele werknemers en werkneemsters ten aanzien van de toegangsvoorwaarden tot bedrijfspensioenstelsels, de tijden die voor verwerving van aanspraken gelden, de herevaluatie van rustende aanspraken (aanspraken van personen die uit een stelsel zijn uitgetreden, maar de pensioengerechtigde leeftijd nog niet hebben bereikt) en de wijze van overdracht van de aanspraken, op het niveau van de Unie in de vorm van een bindend besluit vast te stellen.

Hoe ver zijn de beraadslagingen en voorbereidingen in verband met de inhoud en haalbaarheid van het voorstel voor een richtlijn reeds gevorderd?

Hoe ziet het door de Commissie beoogde tijdschema voor het onderzoek er uit?

Wanneer zal de Commissie het voorstel voor een richtlijn presenteren?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(1 april 2004)

Zoals zij in haar antwoord op schriftelijke vraag P-0207/04 van het geachte parlementslid heeft aangegeven, onderzoekt de Commissie momenteel de mogelijkheid om op Europees niveau en in de vorm van een bindend besluit vergelijkbare minimumvoorschriften vast te stellen als die welke thans in sommige lidstaten gelden.

Daartoe zal zij zich baseren op het acquis in de lidstaten en een beroep doen op de deskundigheid van het Pensioenforum. De komende maanden zal de Commissie bij de lidstaten en de deskundigen in het Pensioenforum de nodige informatie inwinnen om in de loop van dit najaar een wetgevingsvoorstel te kunnen indienen.

(1) PB C 78 E van 27.3.2004.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/627

(2004/C 84 E/0701)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0553/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft: Wijziging van de richtlijn inzake werkneemsters tijdens de zwangerschap

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen als reactie op paragraaf 7, onder g), van de resolutie van het Europees Parlement (P5-TA(2003)0369) van 3 september 2003 inzake de uitvoering van de agenda voor het sociaal beleid, waarin de Commissie met aandrang werd verzocht voorstellen in te dienen tot wijziging van Richtlijn 92/85/EEG (1) met betrekking tot de uitvoering van maatregelen ter verbetering van de veiligheid en de gezondheid op de werkplek van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie, op basis van de voorstellen van de resolutie van het Europees Parlement (A5-0155/2000 (2)) van 6 juli 2000, met name over de duur van het moederschapsverlof?

(1) PB L 348 van 28.11.1992, blz. 1.

(2) PB C 121 van 24.4.2001, blz. 473.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/533

(2004/C 84 E/0610)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0102/04

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft: Tarifering van water

Is de Commissie niet van mening dat, in het licht van de huidige communautaire wetgeving waarin het principe „de vervuiler betaalt” wordt gehuldigd, de betaling van drinkwater geheel of gedeeltelijk zou moeten geschieden in verhouding met de verbruikte hoeveelheid?

Zo ja, voorziet de huidige wetgeving in een rechtsgrondslag voor een dergelijke tarifering?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 maart 2004)

Met de kaderrichtlijn Water (1) heeft de Gemeenschap haar waterbeleid grondig herzien. Een van de kernelementen van deze richtlijn is dat economische instrumenten, met name een kostengerelateerde tarifering van water, milieudoelstellingen moeten helpen verwezenlijken.

Op basis van een economische analyse en de participatie van burgers en belanghebbenden zullen de lidstaten in het jaar 2010 een adequate tarifering van watergerelateerde diensten moeten waarborgen, volgens het beginsel van kostendekkende exploitatie.

Daarom dienen de lidstaten voor die datum te waarborgen:

— dat de tarifering van water de gebruikers aanzet efficiënt met de waterreserves om te gaan, en op die wijze bij te dragen aan de verwezenlijking van de milieudoelstellingen van de richtlijn;

— dat de verschillende verbruikers van water, minstens onderverdeeld in industrie, huishoudens en landbouw, een passende bijdrage leveren aan de kostendekkende watervoorziening, gebaseerd op een economische analyse die eind 2004 wordt verwacht en volgens het principe dat „de vervuiler betaalt”.

De details van de tarifering van water behoren, binnen de grenzen van bovenvermeld kader, tot de verantwoordelijkheid van de lidstaten. De lidstaten hebben dan ook enige ruimte in de toepassing van het beginsel van kostendekkende exploitatie, met het oog op de sociale, milieutechnische en economische gevolgen daarvan en de geografische en klimatologische omstandigheden in de betrokken regio of regio's. Tegelijkertijd staat het beginsel van kostendekkende exploitatie de financiering van bepaalde preventieve of herstellende maatregelen niet in de weg.

(1) Richtlijn 2000/60/EG van het Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, PB L 327 van 22.12.2000.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/672

(2004/C 84 E/0758)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0792/04

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft: De teruggave van eigendommen door Turkije

Grote aantallen Assyriërs-Chaldeeën-Syriërs die in 1915 naar Turkije gedeporteerd werden, werden toen geliquideerd. De Turkse staat heeft hun eigendommen in beslag genomen omdat degenen die geliquideerd zijn sindsdien verdwenen waren en niet omkeken naar hun eigendommen. Deze inbeslagnames vonden onder andere plaats tussen 1951 en 1960. In officiële documenten en besluiten noemt de Turkse staat deze eigendommen „achtergelaten Armeense goederen”.

Overweegt de Commissie maatregelen te ondernemen om Turkije over te halen om deze eigendommen terug te geven aan de Assyrische-Chaldeeuwse-Syrische eigenaars?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(19 april 2004)

De kwestie van de in beslag genomen eigendommen van niet-moslimgemeenschappen in Turkije is de afgelopen jaren regelmatig aan de orde gesteld in het periodiek verslag van de Commissie.

Met name in haar periodiek verslag van oktober 2002 schreef de Commissie dat in het geval van niet-moslimgemeenschappen alleen eigendommen die zijn aangegeven in het kader van Wet 2762 van 1936 wettelijk worden erkend, alle andere eigendommen, die in 1936 niet zijn aangegeven, zijn door de Turkse staat overgenomen of kunnen in beslag worden genomen. Armeense, Griekse en Katholieke eigendommen zijn in beslag genomen of dreigen in beslag te worden genomen. In het verslag van november 2003 schrijft de Commissie dat de voor niet-moslimgemeenschappen zeer belangrijke kwestie van in beslag genomen eigendommen nog steeds niet opgelost is. Aangezien deze gemeenschappen geen juridische status hebben kunnen hun eigendommen op elk moment in beslag worden genomen en pogingen om eigendommen op gerechtelijke wijze terug te vorderen, stuiten op tal van obstakels.

De Commissie heeft recentelijk vernomen dat de Turkse autoriteiten, in het kader van hun inspanningen om de problemen van de niet-moslimgemeenschappen op te lossen, onlangs besloten hebben een inventarisatie te maken van de in beslag genomen eigendommen sinds 1936.

De Commissie zal deze kwestie nauwlettend in het oog houden.
2.

Het geachte parlementslid vraagt zich af of de Commissie kan garanderen dat Duitsland oorlogsmisdadigers aan Denemarken zal uitleveren. De Commissie wil in dit verband wijzen op artikel 32 van het kaderbesluit. Dit artikel bood een lidstaat de mogelijkheid om op het tijdstip van aanneming van het kaderbesluit door de Raad te verklaren dat hij als uitvoerende staat verzoeken betreffende feiten die zijn gepleegd voor een door hem bepaalde datum zal behandelen overeenkomstig de vóór 1 januari 2004 geldende uitleveringsregeling. Aangezien Duitsland zo'n verklaring niet heeft afgegeven, ziet de Commissie geen reden waarom de Deense autoriteiten niet zouden kunnen overgaan tot de uitvaardiging van een bevel tot aanhouding van een Duits staatsburger in een lidstaat die het kaderbesluit heeft omgezet. Zodra Duitsland dit besluit heeft omgezet, kan het Europees aanhoudingsbevel ook in dit land worden toegepast. Wel kan de rechterlijke autoriteit de toepassing van het Europees aanhoudingsbevel weigeren in een aantal in het kaderbesluit vermelde gevallen (zoals verjaring).
2.

De termijnen voor het indienen van een verzoek verschillen naargelang het wordt ingediend op grond van artikel 236 of artikel 239 van het douanewetboek omdat de redenen voor de kwijtschelding/terugbetaling zelf verschillend zijn. Beroept een belastingplichtige zich op artikel 236 dan is hij van oordeel dat de douaneschuld niet bestaat. In dat geval is het correct dat voor de betrokkene dezelfde termijn (drie jaar) geldt om kwijtschelding/terugbetaling te verkrijgen als de termijn die de douaneautoriteiten hebben om het bedrag van de schuld mede te delen aan de belastingplichtige (artikel 221, lid 2, van het douanewetboek). In de gevallen zoals bedoeld in artikel 239 van het douanewetboek bestaat de douaneschuld, maar lijkt het om redenen van gelijkheid gerechtvaardigd deze kwijt te schelden of terug te betalen. In artikel 900 van de uitvoeringsbepalingen van het douanewetboek (1) worden enkele situaties opgesomd waarin kwijtschelding/terugbetaling op grond van artikel 239 gerechtvaardigd is. Normaalgesproken zou een periode van een jaar voor de betrokkene moeten volstaan om zich te realiseren dat er sprake was van een bijzondere situatie en om kwijtschelding of terugbetaling te verzoeken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/445

(2004/C 84 E/0519)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0717/04

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(10 maart 2004)

Betreft: Ziekte van Johne

Welke plannen heeft de Commissie om iets te doen aan het dierenwelzijnprobleem ten gevolg van de ziekte van Johne in de EU?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(1 april 2004)

De Commissie is uiteraard bezorgd over de problemen voor de gezondheid en het welzijn van dieren ten gevolge van de ziekte van Johne (paratuberculose) in de EU.

In het kader van de communautaire kaderprogramma's zijn specifieke onderzoeksprojecten gefinancierd om de ziekte te onderzoeken en meer wetenschappelijke kennis op te doen. Daarbij kwamen onder meer de volgende aspecten aan bod: betere diagnostische methoden, epidemiologie en risicobeoordeling, de rol van dieren in het wild bij de overdracht van de ziekte en managementinstrumenten om de ziekte bij als huisdier gehouden herkauwers te beheersen.

Verder heeft de Commissie de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid onlangs verzocht een wetenschappelijk advies uit te brengen over het risico van overdracht van het veroorzakend organisme Mycobacterium avium subsp. paratuberculosis via sperma van runderen.

De Commissie zal de resultaten van deze werkzaamheden en de voortdurende wetenschappelijke voortgang grondig analyseren met het oog op gepaste maatregelen om de gezondheid en het welzijn van dieren in de EU te waarborgen.

Opgemerkt zij ook dat programma's ter beheersing en/of uitroeiing van de ziekte van Johne in principe in aanmerking komen voor communautaire medefinanciering in het kader van Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (1). Tot dusver heeft echter geen enkele lidstaat een programma ter overweging bij de Commissie ingediend.

(1) PB L 224 van 18.8.1990.