SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0455/99

van Carlo Ripa di Meana (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 februari 1999)

Betreft: Spoorwegtraject Lyon-Turijn-Milaan-Venetië-Triëst

Het project voor een spoorwegtraject langs de as Lyon-Turijn-Milaan-Venetië-Triëst is vastgesteld door de Europese Raad van Essen. Het vormt een onderdeel van "Corridor 5" van de transeuropese netwerken en moet de verbinding vormen met Slovenië en Hongarije, die beide om toetreding tot de EU hebben verzocht. In het kader van het project zou ook de lijn Venetië-Triëst worden verdubbeld: het traject zou starten in de tunnel van Ronchi Sud, door het gebied van Goriziano Monfalconese in de Karst lopen - ook door het gebied rond het meertje Lago delle Mucille en het belangrijke natuurgebied van het Meer van Pietrarossa - en, zonder de genoemde regio te verlaten, richting Triëst gaan, waarbij andere waardevolle plaatsen worden aangetast. Een en ander zou kunnen leiden tot opschorting van de EU-subsidies uit hoofde van het KONVER-programma die tot doel hebben het milieu, het toerisme en de ambachten in het gebied rond het Meer van Pietrarossa te bevorderen. Het project zou onherstelbare schade berokkenen aan het bijzondere hydrogeologische ecosysteem van de Karst, zowel aan Italiaanse als aan Sloveense zijde, alsook aan het bronnenstelsel dat gevormd wordt door de van de meren Mucille en Pietrarossa afkomstige wateren, de wetlands Sablici en Lisert, het meer van Doberdò en de wateren uit de oostelijke Karst. Technisch gezien zou het oorspronkelijk geplande traject, dat langs de stad Gorizia zou lopen en in het kader waarvan de bestaande spoorlijn gemoderniseerd en uitgebreid zou worden, de voorkeur verdienen, en bovendien zou daarmee de haven van Triëst kunnen worden bereikt zonder dat de bovengenoemde natuurgebieden worden aangetast.

1. Acht de Commissie het niet dienstig een project tegen te houden dat zo fnuikend is voor het milieu op transnationaal niveau, gezien het feit dat het gevolgen heeft voor het grondgebied van meerdere landen, waarvan sommige lidstaten van de EU zijn en andere dat willen worden?

2. Meent de Commissie niet dat een project met zo ingrijpende gevolgen voor het landschap van de Karst en het bronnenstelsel van het gehele gebied, in strijd is met de doelstellingen van bevordering van het milieu, het toerisme en de ambachten die de EU met de KONVER-subsidies nastreeft?

3. Welke maatregelen kan zij nemen opdat bij de aanleg van de spoorweginfrastructuur het landschap en het ecosysteem van de Karst zoveel mogelijk geëerbiedigd worden?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(23 april 1999)

Het project van de hogesnelheidslijn Lyon-Turijn-Milaan-Venetië-Triëst maakt deel uit van Beschikking Nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet(1) en is opgenomen in bijlage III als specifiek voorstel. Uit hoofde van artikel 8 lid 1 van die Beschikking dienen lidstaten bij de uitvoering van projecten rekening te houden met de bescherming van het milieu via de opstelling van milieu-effectrapportages overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(2) en door toepassing van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(3).

Wat betreft het traject Venetië-Triëst betaalde de Commissie in 1997 via de TEN-T begrotingslijn mee aan een haalbaarheidsonderzoek gericht op vaststelling van het traject dat sociaal en economisch gezien het meeste voordeel oplevert en het milieu zoveel mogelijk ontziet. De Commissie kan op dit moment echter nog geen uitspraak doen over het effect van het project daar het onderzoek nog loopt en de resultaten ten aanzien van het te kiezen traject nog niet bekend zijn.

Volgens de gegevens die de Commissie tot haar beschikking heeft, wordt het KONVER-programma in het gebied ten behoeve van de gemeente Monfalcone gewoon uitgevoerd en bestaat er ten aanzien van de subsidie geen twijfel.

(1) PB L 228 van 9.9.1996.

(2) PB L 175 van 5.7.1985.

(3) PB L 206 van 22.7.1992.