ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1920/98

van Lutz Goepel (PPE) aan de Commissie

(18 juni 1998)

Betreft: Registratie van paarden

De in de EU bestaande registratievoorschriften voor paardachtigen (richtlijn 90/426(1), richtlijn 90/427(2) en beschikking 93/623(3)) zijn in het nationale en intracommunautaire verkeer vooral van belang met het oog op de bestrijding van besmettelijke ziekten.

Uit een oogpunt van consumentenbescherming lijkt het zinvol paarden in te delen in de categorieën "hobbypaarden" en "slachtpaarden". Voor de eerste groep zouden geneesmiddelen kunnen worden toegestaan, die niet mogen worden gebruikt bij voor de slacht bestemde dieren. Voorwaarde voor deze indeling is een betrouwbare registratie van de dieren.

1. Kunnen de momenteel lopende veldproeven met elektronische identificatie- en registratiesystemen bij runderen, schapen en geiten worden uitgebreid tot paarden of kunnen de resultaten van deze proeven ook voor paarden worden gebruikt?

2. Heeft de Commissie plannen voor een nieuwe Europese regeling voor de elektronische registratie van alle paardachtigen?

3. Komt er een gescheiden registratie van fok- en sportpaarden enerzijds en slachtpaarden anderzijds?

4. Wat is de toekomstige rol van het paspoort voor paardachtigen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 augustus 1998)

1. De huidige praktijkproeven inzake elektronische identificatie worden uitgevoerd in het kader van het IDEA-project. Dit project heeft geen betrekking op paarden en opneming van paarden in het project wordt momenteel niet overwogen. De resultaten van het project zullen niet voor eind 2000 beschikbaar zijn en zullen pas dan eventueel kunnen worden gebruikt.

2. De Commissie is momenteel niet voornemens om een communautaire wetgeving voor de elektronische registratie van paarden in te voeren. De prioriteit gaat namelijk uit naar andere soorten (rundvee, schapen en geiten), waarvoor reeds praktijkproeven gepland zijn (IDEA-project).

3. Voor de identificatie van geregistreerde paarden bestaat in de Gemeenschap een paspoort, zoals vastgesteld bij Beschikking 93/623/EEG van de Commissie van 20 oktober 1993 tot vaststelling van het identificatiedocument (paspoort) dat geregistreerde paardachtigen moet vergezellen. Dit paspoort is ook op internationaal niveau erkend door het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten (IOE) voor het vervoer van renpaarden. In de Gemeenschap ingevoerde slachtpaarden moeten overeenkomstig de communautaire voorschriften op de linkervoorhoef duidelijk en onuitwisbaar worden gebrandmerkt met een "S" die ten minste 3 centimeter groot is.

4. Naar verwachting zal het bij Beschikking 93/623/EEG ingestelde paspoort voor paardachtigen in de toekomst het voor de communautaire handel in geregistreerde paarden vereiste gezondheidsattest vervangen.

(1) PB L 224 van 18.8.1990, blz. 42.

(2) PB L 224 van 18.8.1990, blz. 55.

(3) PB L 298 van 3.12.1993, blz. 45.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1130/98

van José Salafranca Sánchez-Neyra (PPE) aan de Commissie

(24 april 1998)

Betreft: Mensenrechten in China

Hoe staat het volgens de Commissie met de mensenrechten in China?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie

(9 juni 1998)

De mensenrechten in China spelen een fundamentele rol bij de betrekkingen tussen de Gemeenschap en China. De Commissie is zich zeer wel bewust van de bezorgdheid die er blijft bestaan over diverse aspecten van de mensenrechtensituatie in China, zoals onder meer het lot van bepaalde dissidenten, de mate waarin er gebruik wordt gemaakt van de doodstraf en de opheffing van religieuze en culturele vrijheden, waaronder ook in Tibet. Gezien deze bezorgdheid, huldigt de Commissie de opvatting dat China een oprechte en constructieve dialoog over mensenrechten zou moeten aanknopen. Dit standpunt wordt toegelicht in haar laatste mededeling over China: "Vóór een omvattend partnerschap met China(1)". Ook al heeft China klaarblijkelijk nog een lange weg af te leggen alvorens met de eerbiediging van de mensenrechten een aanvaardbaar niveau te hebben bereikt, erkent de Commissie toch dat dit land zich daartoe inspanningen heeft getroost en dat er reeds verbetering is gekomen in de situatie. Daarom is de Commissie van mening dat inzet doeltreffender is dan confrontatie om de op dit gebied gewenste resultaten te bereiken.

De Commissie heeft in China tekenen waargenomen van meer verdraagzaamheid ten opzichte van dissidente activiteiten. Dit bleek tijdens de aanloopperiode tot het laatste Nationale Volkscongres (de verschijning van open brieven en petities, enz.). Een ander positief verschijnsel was de vrijlating van een aantal bekende dissidenten. Ook is de Commissie verheugd over de ondertekening en de aangekondigde bekrachtiging door China van het convenant van de Verenigde Naties inzake economische, sociale en culturele rechten en over China's toezegging om het convenant van de Verenigde Naties inzake civiele en politieke rechten te tekenen. De Commissie heeft er herhaaldelijk op aangedrongen dat dit moet worden gevolgd door een volledige, allesomvattende tenuitvoerlegging van deze beide convenanten van de Verenigde Naties. Ook het feit dat China de verbintenis is aangegaan om de doodstraf niet in Hongkong in te voeren en om de overheid van Hongkong het recht te geven zelfstandig verslag uit te brengen over hun in VN-verband aangegane verbintenissen op het stuk van mensenrechten, is bemoedigend.

Toch kan de stand van zaken in verband met de mensenrechten in China uiteindelijk niet worden getoetst aan de ondertekening van internationale overeenkomsten of zelfs aan de vrijlating van bepaalde mensen uit de gevangenis. De proef op de som kan pas worden genomen bij het dagelijks bestuur van de justitie in China en bij de manier waarop die het leven van de gewone burgers concreet en specifiek beïnvloedt.

Via een open dialoog met China en een groot aantal uiteenlopende samenwerkingsprojecten hoopt de Commissie de civiele samenleving te helpen versterken en de rechtsstaat te bevorderen.

(1) COM(98) 181 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1462/98

van Honório Novo (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 mei 1998)

Betreft: Steunmaatregelen voor SILOPOR - Portugese onderneming van havensilo's N.V.

Eind 1997 bracht de Portugese regering de Commissie in kennis van bovengenoemde steunmaatregelen.

Na ontvangst van deze kennisgeving verzocht de Commissie de Portugese regering om elf aanvullende inlichtingen die zij noodzakelijk achtte om de door de Portugese autoriteiten voorgestelde maatregelen volledig te kunnen nagaan.

Zoals in dergelijke gevallen de gewoonte is, zal de Commissie zich definitief binnen een termijn van twee maanden na ontvangst van de antwoorden op deze aanvullende inlichtingen over de onderhavige steunmaatregelen uitspreken.

Kan de Commissie naar aanleiding hiervan mededelen of de Portugese regering de elf door haar gevraagde aanvullende inlichtingen heeft verstrekt en zo ja, wat de inhoud van deze inlichtingen is?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 juni 1998)

De Commissie moge het geachte parlementslid verwijzen naar haar antwoord op zijn schriftelijke vraag P-1423/98(1). De daarin geschetste situatie van het dossier betreffende de staatssteun voor de financiële herstructurering van EPAC is ook van toepassing op het herstructureringsprogramma voor Silopor, gezien de onderlinge verwevenheid die voortvloeit uit de speciale band tussen beide ondernemingen.

(1) PB C 402 van 22.12.1998, blz. 132.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1192/98

van Stephen Hughes (PSE) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Landbouwoverschotten in de Europese Gemeenschap

Kan de Commissie precieze cijfers per jaar vanaf 1976 geven voor de opruiming van elke categorie landbouwproducten uit de voorraden, door middel van:

1. giften aan armere landen;

2. verkoop tegen sterk verlaagde prijzen aan landen met een doorsnee inkomen, zoals de Sovjetunie;

3. gebruik als dierenvoer;

4. vernietiging of storting als afval?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 juni 1998)

Helaas kan de Commissie in het kader van een antwoord op een schriftelijke vraag niet het langdurige en kostbare onderzoek uitvoeren dat nodig is om het geachte parlementslid de gevraagde informatie in de vorm van een samenvattend overzicht te verstrekken.

De gevraagde informatie is echter grotendeels door de Commissie gepubliceerd in de jaarlijkse verslagen over de toestand van de landbouw.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1668/98

van Ben Fayot (PSE) aan de Commissie

(29 mei 1998)

Betreft: Veiligheid van het transport van splijtstoffen

Uit controles in Frankrijk is gebleken dat in 1997 meer dan een derde van de treinwagons waarmee gebruikte splijtstof van de centrales van de EDF (Franse elektriciteitsmaatschappij) naar de opwerkingsfabriek van la Hague werd vervoerd radioactief besmet waren. Zowel de directie van de COGEMA (Algemene Maatschappij voor Kernafval) als die van de EDF geven overigens toe dat sinds het begin van de jaren negentig een abnormaal hoge radioactiviteit is gemeten.

Deze transporten zijn echter niet enkel een Franse aangelegenheid; ook de omliggende landen krijgen ermee te maken. Vanuit Duitsland wordt jaarlijks 2500 ton splijtstof voor opwerking geëxporteerd. De transporten doorkruisen dichtbevolkte gebieden langs de Belgische en Luxemburgse grens.

Toen op 4 februari 1997 te Apach (Frankrijk) een trein ontspoorde waarmee kernafval van Lingen (Duitsland) over Apach (Frankrijk) naar Sellafield (VK) werd vervoerd, was dit voor mij toen reeds een aanleiding om de Commissie aan de tand te voelen in verband met de veiligheid van transporten van radioactief materiaal.

Is de Commissie niet voornemens om via haar vaste werkgroep voor de veiligheid van transporten van radioactief materiaal dieper in te gaan op deze grove anomalie in Frankrijk, teneinde de veiligheid van de Europese bevolking te garanderen? Blijven de producenten van kernenergie dan echt in alle stadia van de omgang met radioactief materiaal gespaard van strenge controles van buitenaf?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(15 juli 1998)

Op 5 mei 1998 is de Commissie door de Direction de la sûreté des installations nucléaires (DSIN) op de hoogte gebracht van het probleem van de besmetting van de containers en treinwagons bij het vervoer in Frankrijk. Dit probleem is door de vertegenwoordiger van de DSIN gemeld op de vergadering van 18 mei 1998 van de permanente werkgroep voor de veiligheid van het vervoer van radioactief materiaal van de Commissie.

De Commissie heeft haar ongerustheid uitgedrukt over dit probleem dat ook andere lidstaten aanbelangt. De permanente werkgroep heeft akte genomen van de voorstellen voor corrigerende maatregelen die door de vertegenwoordiger van de DSIN zijn uiteengezet. De voorgestelde maatregelen zijn van technische en administratieve aard. Zij hebben ook betrekking op de voorlichting van het publiek.

Het is aan de autoriteiten van de verschillende betrokken lidstaten om de corrigerende maatregelen en acties ten uitvoer te leggen die zij noodzakelijk achten om de voorschriften op het gebied van de veiligheid te doen naleven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1053/98

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 april 1998)

Betreft: Veterinaire controle van partijen vis

In de EU gelden bepalingen dat met ingang van januari 1997 veel vaker veterinaire controles worden uitgevoerd op uit derde landen ingevoerde vis.

Kan de Commissie mededelen hoe vaak in 1995, 1996 en 1997 controles zijn uitgevoerd op partijen vis uit Chili en Argentinië?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 mei 1998)

Bij Richtlijn 90/675/EEG van de Raad van 10 december 1990(1) worden de beginselen vastgesteld voor de organisatie van de veterinaire controles voor producten uit derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht. De richtlijn voorziet in drie soorten controles: de controle van de documenten, de overeenstemmingscontrole en de materiële controle. De controle van de documenten en de overeenstemmingscontrole worden voor elke partij verricht. In 1995, 1996 en 1997 zijn bijgevolg alle partijen visserijproducten van herkomst uit Chili en uit Canada gecontroleerd.

Met betrekking tot de materiële controle moet worden verwezen naar Beschikking 94/360/EG van de Commissie(2), laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 97/139/EG(3). Met ingang van 1 januari 1997 gelden voor de gehele Gemeenschap de volgende controlefrequenties:

- 20 % voor de visserijproducten die in hermetisch gesloten recipiënten worden verpakt om ze stabiel te houden bij omgevingstemperaturen, voor verse en bevroren vis en voor droge en gezouten visserijproducten;

- 50 % voor andere visserijproducten dan de in het eerste streepje genoemde producten.

Vóór 1 januari 1997 konden de lidstaten de eigen controlefrequentie handhaven. Volgens de algemene informatie waarover de Commissie beschikt, liep die frequentie sterk uiteen naar gelang van de lidstaat (van 2 tot 100 %). Het vaststellen van gemiddelden voor 1995 en 1996 heeft in dit verband geen enkele relevantie.

(1) PB L 373 van 31.12.1990. Deze richtlijn is onlangs vervangen door Richtlijn 97/78/EG van de Raad (PB L 24 van 30.1.1998.).

(2) PB L 158 van 25.6.1994.

(3) PB L 55 van 24.2.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2082/98

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 juli 1998)

Betreft: Steun aan het MKB in het gebied van de scheepswerven van Perama

In het gebied van de scheepswerven van Perama zijn vele kleine of middelgrote ondernemingen actief, die zich vooral bezighouden met scheepsherstellingen. Deze ondernemingen helpen de hoge werkloosheid in dit gebied bestrijden. Maar de laatste jaren hebben zij met heel wat problemen te kampen met het gevolg dat zij met minder personeel moeten werken ook al moeten zij kwaliteit leveren en vele innovaties doorvoeren. De problemen hebben met name betrekking op de modernisering van deze ondernemingen, hun financiering en hun kredietwaardigheid.

Welke maatregelen stelt de Commissie voor om de problemen van deze ondernemingen te helpen oplossen?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(17 september 1998)

De Commissie is zich bewust van de belangrijke rol die de kleine en middelgrote ondernemingen (MKB) van de scheepswerfsector op economisch en sociaal vlak spelen in de regio van Perama (Athene), die zich vooral bezighouden met de reparatie van schepen. Zij zorgen derhalve voor de handhaving van het scheepvaartverkeer en dragen aanzienlijk bij tot de maritieme veiligheid.

De bouwsector, en meer in het bijzonder die van de scheepsreparaties, is evenwel onderworpen aan beperkende regels met betrekking tot de steunverlening, met het oog op de overcapaciteit in de sector.

Ondanks hun flexibiliteit met betrekking tot hun beschikbaarheid en de grote kwaliteit van hun werk, is een groot deel van hun orders niet programmeerbaar en hangt hoofdzakelijk van externe factoren af.

Sommige MKB's evenwel zijn geen eigenaar van de werf, maar huren deze naar gelang van de vraag.

In deze omstandigheden schroomt de financiële sector soms om leningen te verstrekken om de modernisering van de werven te financieren. Hierbij komt dat de banken, gezien de risico's, leningen verstrekken tegen hogere rentepercentages dan voor de grote ondernemingen van de sector.

Wanneer de MKB's van de scheepswerfsector hun werktuig willen moderniseren, komen zij in beginsel in aanmerking voor steun uit de Europese Structuurfondsen en kan de Commissie dientengevolge hun inspanningen steunen, zolang de productiecapaciteit niet wordt verhoogd.

Wat de financiering van het MKB betreft, is de Commissie zich bewust van de moeilijkheden, waarmede een groot aantal van de Europese MKB's te kampen hebben om goedkope leningen op middellange en lange termijn te verkrijgen. De Commissie zal deze kwestie ter sprake brengen in het kader van de dicussies met de banken en de MKB's die in de herfst 1998 zullen worden gestart.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1914/98

van José Apolinário (PSE) aan de Commissie

(16 juni 1998)

Betreft: Tenuitvoerlegging van verordening 2080/92

Kan de Commissie mij meedelen of, volgens verordening 2080/92(1), in het kader van een bebossingsproject, de oppervlakte die voor andere doeleinden bestemd is (brandstroken, wegen, waterpoelen) al dan niet deel uitmaakt van het project uit het oogpunt van eventuele premies voor onderhoud en opbrengstderving?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(27 juli 1998)

Bij Verordening (EEG) 2080/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instelling van een communautaire steunregeling voor bosbouwmaatregelen in de landbouw(2) is een steunregeling ingesteld die wordt medegefinancierd door de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL).

Deze steunregeling kan omvatten: steun ter dekking van de bebossingskosten (in het geval van het Portugese programma inclusief steun voor de aanleg van bosbedrijfswegen, brandstroken en bluswatervoorzieningen); een jaarlijkse premie per beboste hectare ter dekking van de kosten voor het onderhoud van de beboste oppervlakte gedurende de eerste vijf jaar; een jaarlijkse premie per hectare om inkomensverliezen ten gevolge van bebossing van landbouwgrond te compenseren; steun voor investeringen ter verbetering van bospercelen, zoals de aanleg van brandstroken, bluswatervoorzieningen bosbedrijfswegen, en ter verbetering van kurkeikopstanden. De eerstgenoemde drie vormen van steun zijn bestemd voor de aanleg van nieuw bos op landbouwgrond, terwijl het in het vierde geval gaat om bestaand bos op landbouwbedrijven.

Volgens Verordening (EEG) 2080/92 kunnen onderhoudspremies uitsluitend worden toegekend voor nieuw aangelegd bos, en wel gedurende vijf jaar na de aanplant. Ook de premies om inkomensverliezen te compenseren zijn bestemd voor degenen die tot een dergelijke bebossing van landbouwgrond overgaan.

Als de door het geachte parlementslid genoemde infrastructuurwerkzaamheden worden verricht bij de bebossing van landbouwgrond, maken de kosten ervan deel uit van de bebossingskosten en komen de pas beplante oppervlakten met de bijbehorende infrastructuurvoorzieningen hoe dan ook in aanmerking voor de onderhoudspremies en de premies om inkomensverliezen te compenseren.

Gaat het daarentegen om de aanleg van infrastructuur in bestaand bos dat deel uitmaakt van een landbouwbedrijf (ongeacht of de vierde vorm van steun als hierboven genoemd er al of niet voor wordt toegekend), of op landbouwgrond die niet tot de te bebossen oppervlakte behoort, dan kunnen geen premies voor het onderhoud en ter compensatie van inkomensverliezen worden verleend. Deze steunregeling voor bebossing heeft nu eenmaal in de eerste plaats tot doel de bebossing van landbouwgrond te bevorderen.

(1) PB L 215 van 30.7.1992, blz. 96.

(2) PB L 215 van 30.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1630/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(27 mei 1998)

Betreft: Jaarverslag van het cohesiefonds (1996)

In verband met het "Jaarverslag van het cohesiefonds (1996)" (COM(97) 0302 def.).

Het verslag geeft een overzicht van de activiteiten van het cohesiefonds in 1996 dat in veel opzichten van kardinale betekenis is gebleken. Het cohesiefonds is namelijk volledig operationeel geworden en zodoende kan er een evaluatie achteraf plaatsvinden van de ingediende projecten. 1996 is ook het jaar geweest waarin de toelatingseisen van de lidstaten zijn geformuleerd en ook het eerste jaar waarin de economische convergentieprogramma's zijn getoetst op hun toepassing door de lidstaten en het jaar waarin het principe van conditionaliteit door de Commissie is toegepast.

De vraag aan de Commissie luidt of zij de lidstaten warm kan maken voor een regionale herverdeling van de investeringen met bijzondere aandacht voor plattelandsgebieden en de stedelijke probeemgebieden in het binnenland.

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(1 juli 1998)

Het Cohesiefonds verleent aan de armste lidstaten, namelijk de lidstaten met een BNP per inwoner dat minder dan 90 % van het communautaire gemiddelde bedraagt, financiële steun om hen te helpen hun begrotingstekort binnen aanvaardbare perken te houden en toch aanzienlijke bedragen te blijven investeren in de sectoren vervoer en milieu.

Het Cohesiefonds heeft niet tot doel regionale verschillen in economische bedrijvigheid te helpen verkleinen en het kan zijn steunverlening niet op specifieke activiteiten ten behoeve van plattelands- of stedelijke gebieden richten.

Alleen de begunstigde lidstaten kunnen het initiatief nemen om aanvragen om bijstand uit het Cohesiefonds voor projecten op het gebied van de trans-Europese vervoersinfrastructuur en het milieu in te dienen. De Commissie heeft niet het recht een aanvraag af te wijzen op grond van de plaats waar het project zal worden uitgevoerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1812/98

van Felipe Camisón Asensio (PPE) aan de Commissie

(11 juni 1998)

Betreft: Project voor een Euro-regionaal telematicanetwerk tussen Lissabon en Madrid

De Europese Commissie is bezig met de opzet van een reeks projecten voor Euro-regionale telematicanetwerken in de Europese Unie zoals bijvoorbeeld de zogenaamde ARTS die Lissabon via het noordoosten van Spanje met Frankrijk verbinden.

Kan de Commissie derhalve mededelen: om welke redenen zij heeft afgezien van een eventueel project voor een Euro-regionaal telematicanetwerk door het gewest Extremadura dat Lissabon met Madrid verbindt? Bestaat er kans dat zij een dergelijk project in haar programma zal opnemen? Zo ja, wanneer?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(29 juli 1998)

Het Euroregionale ARTS-project wordt uitgevoerd als onderdeel van de projecten die de Gemeenschap financiert via de begrotingslijn voor de Trans-Europese netwerken (TEN).

Het project, dat in het najaar van 1997 van start is gegaan, moet de continuïteit en kwaliteit van de verkeersbeheersing en de verkeersinformatiediensten op de belangrijkste internationale corridors tussen Spanje, Frankrijk en Portugal verbeteren. De zuidelijke corridor Lissabon-Evora-Mérida-Madrid door Extremadura is onderdeel van het project.

De Commissie overweegt verdere steun voor het project in 1998.