SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2530/99

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(4 januari 2000)

Betreft: Veiligheid in de havens van de Europese Unie

Door het recente ongeluk met het passagiersschip SUPERFAST III, waarbij 12 personen op tragische wijze het leven verloren toen het schip 14 zeemijlen buiten de haven van Patras in brand geraakte, is weer eens de aandacht gevestigd op het tekortschieten van de communautaire richtlijnen en verordeningen voor de veiligheid aan boord. Zij voorzien namelijk niet in bepalingen ter bescherming van de veiligheid en gezondheid van passagiers en werknemers in de havens en voor de controle op het aan boord en van boord gaan van passagiers en voertuigen.

Ik zou in dit verband de Commissie willen vragen:

1. Maakt de veiligheid in de havens deel uit van het gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid ter zee?

2. Heeft zij maatregelen genomen ter bescherming van de veiligheid en de gezondheid van passagiers en werknemers in de havens, gezien het enorme aantal passagiers dat elk jaar de havens van de EU passeert, en zo ja, wat zijn deze maatregelen?

3. Is zij voornemens maatregelen te nemen met het oog op een permanente controle op aan boord gaande vrachtwagens, opdat deze geen bedreiging vormen voor de veiligheid van het schip tijdens de vaart?

4. Zullen er in het kader van de follow-up van het Groenboek voor de havens van de EU bindende bepalingen worden vastgesteld in verband met de veiligheid en de gezondheid van de passagiers, aangezien elk jaar meer dan een miljoen passagiers de havens van de EU passeren?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(8 februari 2000)

1. De veiligheid in de havens is niet specifiek aan de orde gesteld in de mededeling van de Commissie betreffende een gemeenschappelijk beleid inzake veiligheid op zee(1), die in de eerste plaats gericht was op het vaststellen, op basis van de binnen de Internationale Maritieme Organisatie

aangenomen overeenkomsten inzake internationale maritieme veiligheid, van mogelijke communautaire maatregelen om de veiligheid op zee te verbeteren. Het Parlement heeft, met zijn resolutie van 11 maart 1994 betreffende een gemeenschappelijk beleid inzake veiligheid op zee(2), de analyse in de mededeling van de Commissie goedgekeurd en opgeroepen tot een zorgvuldige en snelle uitvoering van het daarin vervatte actieprogramma.

In haar Groenboek betreffende zeehavens en maritieme infrastructuur(3) heeft de Commissie verder gewezen op het belang van de rol van de communautaire havens bij de uitvoering en handhaving van de wetgeving van de Gemeenschap inzake maritieme veiligheid en bij de zorg voor een hoog niveau van de havendiensten die intrinsiek verband houden met de veiligheid van schepen.

2. De Commissie heeft de veiligheid van passagiers van veerboten op zee aangepakt door een reeks communautaire maatregelen voor te stellen na het ongeluk met de Estonia in september 1994 en volgende op de verzoeken van het Parlement en de Raad om te voorzien in een coherent en stringent veiligheidssysteem voor veerboten in de Gemeenschap. Het gaat om de volgende maatregelen: Verordening (EG) nr. 3051/95 van de Raad van 8 december 1995 betreffende een veiligheidsbeleid voor ro-ro-passagiersschepen(4), Richtlijn 98/18/EG van de Raad van 17 maart 1998 inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen(5), Richtlijn 98/41/EG van de Raad van 18 juni 1998 inzake de registratie van de opvarenden van passagiersschepen die vanuit of naar havens in de lidstaten van de Gemeenschap varen(6), en Richtlijn 1999/35/EG van de Raad van 29 april 1999 betreffende een stelsel van verplichte onderzoeken voor de veilige exploitatie van geregelde diensten met ro-ro- veerboten en hogesnelheidspassagiersvaartuigen(7).

De veiligheid van werknemers in de havens komt aan bod in een aantal richtlijnen die op sociaal gebied zijn aangenomen met name betreffende vraagstukken in verband met de veiligheid en gezondheid op het werk. Een lijst van deze wetgeving wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement toegezonden.

3. De controle op aan boord gaande vrachtwagens wordt geregeld door de internationale overeenkomsten betreffende de maritieme veiligheid en de preventie van mariene verontreiniging, die speciale eisen omvatten voor het vervoer van gevaarlijke goederen in verpakte vorm of in vaste vorm onverpakt. Deze internationale eisen zijn aangevuld door communautaire wetgeving die rapportageverplichtingen oplegt aan schepen die varen naar of uit communautaire havens en gevaarlijke of verontreinigende goederen vervoeren(8).

4. De Commissie is niet van plan om in het kader van de follow-up van haar Groenboek betreffende zeehavens en maritieme infrastructuur voorstellen in te dienen voor bindende minimumeisen in de Gemeenschap met betrekking tot de veiligheid en hygiëne van passagiers. Wel denkt de Commissie erover een algemene mededeling uit te brengen betreffende de veiligheid op zee en de verantwoordelijkheden van de vlaggenstaten, havenstaten en industrie in verband met meer bepaald de veiligheid van schepen.

(1) COM(93) 66 def.

(2) PB C 91 van 28.3.1994.

(3) COM(97) 678 def.

(4) PB L 320 van 30.12.1995.

(5) PB L 144 van 15.5.1998.

(6) PB L 188 van 2.7.1998.

(7) PB L 138 van 1.6.1999.

(8) Richtlijn 93/75/EEG van de Raad van 13 september 1993 betreffende de minimumeisen voor schepen die gevaarlijke of verontreinigende goederen vervoeren en die naar of uit de zeehavens van de Gemeenschap varen, PB L 247 van 5.10.1993.