ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2497/01

van Giovanni Pittella (PSE) aan de Commissie

(13 september 2001)

Betreft: PON (Nationaal Operationeel Programma) en MKB's

Overwegende dat de Italiaanse minister van Productieve Activiteiten onlangs heeft aangekondigd dat hij een specifieke maatregel van het PON bedrijven zal gebruiken om het midden- en kleinbedrijf advies en technische steun te verzekeren;

Overwegende dat het initiatief, dat op zich interessant is, de mogelijke begunstigden echter beperkt tot de ondernemingen die op de in wet 448 bedoelde lijst staan, binnen welk kader, zoals bekend, zich middelgrote ondernemingen kandidaat stellen die reeds geschikte steun en advies krijgen.

Is de Europese Commissie van mening dat een dergelijke beperking in strijd is met de doelstelling van de Europese Unie (benadrukt in het PON), namelijk het stimuleren van het ondernemerschap, van met name de kleine ondernemingen, door de middelen om nieuwe ideeën te lanceren juist aan diegenen die niet over deze middelen beschikken, toe te kennen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(6 november 2001)

Het nationale operationele programma (PON) Sviluppo imprenditoriale locale in het kader van het communautaire bestek voor de Italiaanse doelstelling 1-regio's in de programmeringsperiode 2000-2006 betreft met name de volgende steunverlening: financiering van de bij de Italiaanse wet 488/92 ingestelde algemene steunregeling voor productieve investeringen; financiering van geïntegreerde steunpakketten ter bevordering van materiële investeringen, onderzoek en ontwikkeling, innovatie, de aankoop van reële diensten, de verstrekking van garanties die het mogelijk maken krediet op te nemen, en de opleiding van personeel. De communautaire bijstand die voor dit PON is toegekend, bedraagt in totaal 1 978,9 miljoen.

Tot de maatregelen van het genoemde PON behoort de medefinanciering van begeleiding waarmee wordt beoogd een aantal kleine en middelgrote bedrijven te helpen om innovatieve investeringsprojecten beter te plannen en uit te voeren. Alleen kleine en middelgrote bedrijven kunnen op deze wijze worden begeleid, omdat zij anders dan de grote bedrijven niet over adequate middelen voor de voorbereiding en uitvoering van dergelijke investeringen beschikken.

Tevens dient erop te worden gewezen dat volgens de statistieken over de eerste vier oproepen tot het indienen van voorstellen die in het kader van de genoemde wet zijn gedaan, 60 % van de betrokken steun aan kleine bedrijven is toegekend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2563/01

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 september 2001)

Betreft: Nationaal kadaster

Volgens recente publicaties over de opstelling van het nationale kadaster in Griekenland is hiervoor 83 % van de in het kader van het tweede communautair bestek beschikbaar gestelde middelen opgenomen, maar is het project voor slechts 21 % voltooid.

De Commissie weigert verdere financiering van dit belangrijke programma, terwijl de Griekse regering verwacht dat de Europese Investeringsbank voor het einde van het jaar een lening zal goedkeuren met het oog op de voltooiing van dit project. Kan de Commissie gezien het voorgaande meedelen:

1. of zij zal instemmen met opneming van het kadaster in het derde communautair bestek;

2. of de bevoegde Griekse autoriteiten de 20 miljard drachme hebben terugbetaald, zoals het hoofd van het Directoraat regionaal beleid van de Commissie in zijn brief van 6 augustus 2001 heeft gevraagd;

3. welke onregelmatigheden door ditzelfde directoraat concreet zijn vastgesteld bij de uitvoering van de studies voor het kadaster, wie daarvoor verantwoordelijk is en welke sancties zullen worden opgelegd?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(30 oktober 2001)

De Commissie heeft de invoering van het nationale kadaster altijd als een zeer belangrijk project voor de economische ontwikkeling van Griekenland beschouwd.

Wegens problemen bij de uitvoering is de Commissie evenwel een onderzoek gestart in het kader van artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds(1).

In het kader van de toepassing van het partnerschapsbeginsel heeft de Commissie de Griekse autoriteiten de resultaten van dit onderzoek ter informatie voorgelegd, alsmede het ontwerpvoorstel dat zij wenst in te dienen met het oog op een besluit inzake de communautaire steun die in het kader van het communautaire bestek voor de programmeringsperiode 1994-1999 is toegekend. Pas na afloop van deze procedure zal de Commissie een besluit kunnen nemen over de eventuele stopzetting of vermindering van de communautaire steun voor dit project.

Voorts zal zij bij de beëindiging van de procedure van artikel 24 bepalen onder welke voorwaarden de financiering van het kadaster in het kader van het derde communautaire bestek (2000-2006) voor Griekenland kan worden voortgezet.

De Commissie zal haar eventuele besluit aan het geachte parlementslid meedelen.

(1) PB L 374 van 31.12.1988.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2036/01

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(13 juli 2001)

Betreft: Mensenrechtensituatie in Vietnam

Is de Commissie bereid om bij de Vietnamese regering om opheldering te vragen over het lot van de katholieke priester Nguyen van Ly, die, nadat hij in mei om meer vrijheid van godsdienst in Vietnam had gevraagd, gearresteerd werd en ernstig werd mishandeld?

Is de Commissie bereid om haar delegatie in Vietnam te vragen deze priester die ernstig ziek schijnt te zijn, in de gevangenis te bezoeken en daarover aan de Commissie en Parlement te rapporteren?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(5 september 2001)

Pater Ly werd op 17 mei 2001 gearresteerd en blijft naar verluidt aangehouden in een militair hospitaal bij Hue.

De delegatie van de Commissie in Hanoi volgt samen met de diplomatieke missies van de lidstaten in Vietnam de mensenrechtensituatie op de voet en neemt deel aan alle acties om de bezorgdheid van de Unie aan de Vietnamese autoriteiten kenbaar te maken. De Commissie zal van deze contacten gebruikmaken om bijzondere problemen en individuele gevallen die reden tot ongerustheid geven aan de orde te blijven stellen.

Wat het geval van Pater Ly betreft wordt de aandacht gevestigd op de opmerkingen van het met buitenlandse betrekkingen belaste Commissielid in het Parlement tijdens het debat over de godsdienstvrijheid in Vietnam op 5 juli 2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2948/01

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(25 oktober 2001)

Betreft: Compatibiliteit van handsfree-sets voor mobiele telefoons

Door het steeds grotere gebruik van mobiele telefoons door automobilisten hebben de afgelopen jaren bijna alle lidstaten van de Europese Unie het gebruik van de handsfree-sets verplicht gesteld, voornamelijk uit oogpunt van verkeersveiligheid.

Doordat het verplicht is een handsfree-set te gebruiken, doet zich het probleem voor dat door de snelle ontwikkeling van de mobiele telefonie, bij aankoop van een nieuwe gsm ook een nieuwe dure handsfree-set moet worden aangeschaft, omdat die nauwelijks compatibel zijn. Dat leidt ongetwijfeld tot een verminderd gebruik van de handsfree-set en dus ook tot minder veiligheid en tot meer ongelukken die het gevolg zijn van het gebruik van de gsm.

Is de Commissie daarom van mening dat een normering op dit gebied zinvol is?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(21 december 2001)

De Commissie vindt de ontwikkeling van vrijwillige normen op dit gebied beslist zinvol, maar wijst erop dat er ook nu al handsfree-sets zijn die met verschillende mobiele telefoons kunnen worden gebruikt. Bovendien zijn er tegenwoordig voor 20 al eenvoudige handsfree-sets te koop. Daarom zijn er geen economische of technische redenen om deze toestellen niet te gebruiken. Net zoals bij de veiligheidsgordels het geval was, lijkt het noodzakelijk het publiek aan het verstand te brengen hoe belangrijk het gebruik van deze toestellen is en een efeectief toezicht op de naleving van de voorschriften uit te oefenen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2771/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 oktober 2001)

Betreft: Struisvogelteelt

Op 6 juni 1995 heeft Commissaris Fischler in het Europees Parlement medegedeeld dat aan een bijzondere commissie van de EU opdracht was gegeven na te gaan of het fokken van struisvogels en soortgelijke dieren in Scandinavië een vorm van dierkwellerij is. Het EP-lid Schweitzer had de Commissie gevraagd of het verantwoord was struisvogels, die immers thuis zijn in het warme, droge klimaat van Australië, in het koele Noorden te fokken. Volgens Schweitzer was de struisvogelteelt in het Noorden niets anders dan dierkwellerij, waaraan een einde moest worden gemaakt.

Het probleem was, aldus Schweitzer, dat struisvogels niet beschikken over een bepaalde klier die hen in staat stelt hun veren in te vetten zodat deze waterafstotend worden. Dit heeft tot gevolg dat zij onderkoeld raken zodra het regent.

Fischler antwoordde dat het welbevinden van struisvogels en verwante soorten werd onderzocht door de vaste commissie voor het Europees Verdrag inzake de bescherming van landbouwhuisdieren. In het kader van de opstelling van richtsnoeren voor de behandeling van struisvogels houdt de commissie, zo verklaarde Fischler, volledig rekening met de biologische eigenschappen van de dieren.

Kan de Commissie mededelen hoe de zaken er momenteel voorstaan?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(12 november 2001)

De vaste commissie van het Europees Verdrag inzake de bescherming van landbouwhuisdieren heeft op 22 april 1997 een aanbeveling betreffende ratites (struisvogels, emoes en nandoes) goedgekeurd. De aanbeveling is zes maanden later van kracht geworden.

De lidstaten alsook de Gemeenschap zijn verdragsluitende partijen van het Verdrag en er wordt verwacht dat zij de aanbeveling toepassen.

De aanbeveling voert specifieke bepalingen in ter vermindering van de stress bij dieren als gevolg van de blootstelling aan lage temperaturen, rekening houdend met hun biologische eigenschappen. Zij bepaalt met name dat boerderijen zich alleen in gebieden mogen bevinden waar het klimaat en andere omstandigheden het mogelijk maken dat vogels in alle seizoenen het grootste gedeelte van de dag buiten kunnen blijven en waar grote oppervlakken goed gedraineerde land voldoende ruimte kunnen bieden voor hun bewegings- en graasbehoeften.

Verder beveelt zij aan de ruimten waar dieren worden gehouden met verwarmingsapparaten uit te rusten en zand te strooien op de buitenterreinen als deze ijzig zijn.

De Commissie zal de aanbeveling in 2002 herzien, rekening houdend met de ervaringen op de boerderijen en nieuw wetenschappelijk bewijsmateriaal.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2017/01

van Chris Davies (ELDR) en Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 juli 2001)

Betreft: Projecten voor de beide gemeenschappen op Cyprus

Welke toewijzing van fondsen voor projecten voor de beide gemeenschappen op Cyprus heeft er voor elk begrotingsjaar plaatsgevonden sinds de toewijzing voor het eerst werd goedgekeurd?

Hoeveel van deze middelen zijn er gedurende elk van deze jaren uitgegeven?

Hoeveel is er thans toegewezen voor toekomstige of reeds bestaande projecten die door alle betrokken partijen zijn goedgekeurd?

Welke projecten voor de beide gemeenschappen zijn voltooid en met welke wordt er thans een begin gemaakt? (A.u.b. met vermelding van naam en aard van elk project.)

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(5 september 2001)

Projecten voor de twee gemeenschappen worden beschouwd als een belangrijk element in het proces van verzoening tussen de twee gemeenschappen op Cyprus. De Commissie steunt dan ook alle activiteiten die aan de verwezenlijking van deze doelstelling kunnen bijdragen.

In het verleden en in het kader van het MEDA-programma (mediterrane ontwikkelingsbijstand), heeft de Commissie vier financiële protocollen in het kader van de financiële samenwerking met Cyprus ondertekend.

In het tweede financiële protocol werd 3,9 miljoen toegewezen aan het Nicosia Master Plan (renovatie van het oude centrum van Nicosia, vooral voetgangersgebieden) en 2,4 miljoen voor de verbetering van de riolering van Nicosia.

Sinds 2000 en na de nieuwe verordening van de raad betreffende de pretoetredingsstrategie voor Cyprus en Malta (2000-2004) (Verordening (EG) nr. 555/2000 van de Raad van 13 maart 2000 betreffende de uitvoering van acties in het kader van de pretoetredingsstrategie voor de Republiek Cyprus en de Republiek Malta(1)), wordt eenderde van de jaarlijkse toewijzing voor Cyprus gereserveerd voor activiteiten voor de beide gemeenschappen: 1/3 van 57 miljoen = 19 miljoen.

Tot dusver zijn uitsluitend de middelen uitgegeven die krachtens vorige financiële protocollen waren uitgegeven. De sinds 2000 toegewezen fondsen (zie hieronder), zijn nog niet uitgegeven, maar voor het budget voor 2000 voor het Nicosia Master Plan zijn al wel contracten gesloten.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(1) PB L 68 van 16.3.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2353/01

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(6 augustus 2001)

Betreft: Toetreding van China tot de WTO

De WTO verleent landen die deel willen uitmaken van de organisatie sinds 1995 de status van ontwikkelingsland op de voorwaarden waarover men het tijdens de toetredingsonderhandelingen eens is geworden.

De Commissie heeft onlangs bij de onderhandelingen over de toetreding van China tot de WTO overeenstemming bereikt over de voornaamste meningsverschillen die hierover bestonden. Kan de Commissie mededelen welke status China bij de toetredingsonderhandelingen is toegekend? Heeft de Commissie er rekening mee gehouden dat dit land over zeer concurrerende bedrijfstakken beschikt, een feit dat in aanmerking genomen moet worden bij de vraag of het als ontwikkelingsland beschouwd moet worden?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(27 september 2001)

Erkenning van de status van ontwikkelingsland wordt gedurende toetredingsonderhandelingen door de Wereldhandelsorganisatie (WTO) niet verleend. Die status van ontwikkelingsland is namelijk het gevolg van een verklaring door het toetredende land zelf. Hoewel de WTO bijzondere voorwaarden vaststelt voor die leden die zelf verklaard hebben ontwikkelingslanden te zijn, zijn dergelijke voorwaarden evenwel niet automatisch van toepassing op kandidaten voor toetreding. Hun voorwaarden voor toetreding zijn uitsluitend het resultaat van de toetredingsonderhandelingen. China heeft met betrekking tot sommige aspecten uitdrukkelijk aanvaard de voor ontwikkelingslanden in de WTO vastgestelde bepalingen niet toe te passen.

Alle onderhandelingen zijn er derhalve op gericht de toetredingsvoorwaarden vast te stellen die specifiek zijn voor het betreffende land en in verhouding staan tot zijn economische capaciteit en ontwikkeling. Deze zelfde benadering is in het geval van China gevolgd.

Over de toetredingsvoorwaarden van China, die thans vrijwel volledig zijn bepaald, is derhalve door de verschillende WTO-leden onderhandeld met inaanmerkingneming van de uiteenlopende ontwikkelingsniveaus tussen de verschillende Chinese sectoren zoals industrie, landbouw en diensten. De Commissie heeft in de loop van de onderhandelingen wel degelijk rekening gehouden met dergelijke uiteenlopende ontwikkelingsniveaus en heeft, in die gevallen waarin de Chinese economie concurrerend is, vastgehouden aan adequate verbintenissen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1871/01

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(27 juni 2001)

Betreft: Premies voor akkerbouwcultures (Denemarken)

Bij de dierpremies overweegt de Europese Commissie invoering in de toekomst van een bovengrens voor gesubsidieerde dieren per bedrijf en leeftijdsklasse. Zou het niet zinvol zijn ook voor de subsidiëring van akkerbouwcultures een dergelijke bovengrens, bij voorbeeld 50 ha, vast te stellen, zodat bedrijven alleen nog maar steun tot aan deze orde van grootte zouden ontvangen?

Kan de Commissie mededelen:

- hoeveel landbouwbedrijven in Denemarken meer dan 50 ha beslaan,

- hoeveel landbouwbedrijven in Denemarken minder dan 50 ha beslaan,

- welke besparingen een dergelijke maatregel voor de sectoren akkerbouwcultures in absolute cijfers en procentueel gezien voor de begroting zou opleveren?

Gecombineerd Aanvullend antwoordvan de heer Fischler namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1870/01, E-1871/01, E-1872/01, E-1873/01,E-1874/01, E-1875/01, E-1876/01, E-1877/01, E-1878/01, E-1879/01, E-1880/01, E-1881/01,E-1882/01, E-1883/01 en E-1884/01

(18 september 2001)

De bron die gebruikt is om het aantal bedrijven met een areaal voor granen, oliehoudende zaden en eiwithoudende gewassen (hierna: GOZEG) van respectievelijk meer dan 50 ha en minder dan 50 ha vast te stellen, is de gegevensbank van het Informatienet inzake landbouwbedrijfsboekhoudingen (ILB). De gegevens van deze gegevensbank zijn weliswaar uitkomsten die zijn gewogen met de resultaten van de landbouwstructuurenquête van Eurostat, maar algemeen wordt erkend dat de grote landbouwbedrijven oververtegenwoordigd zijn. Daarom kunnen de onderstaande cijfers als maxima worden aangemerkt. De gegevens hebben betrekking op 1997, het laatste jaar waarvoor de gegevens van alle lidstaten beschikbaar zijn in de ILB-gegevensbank.

In de kolommen A respectievelijk C van onderstaande tabel is per lidstaat het percentage bedrijven met een oppervlakte GOZEG van minder respectievelijk meer dan 50 ha aangegeven.

In de kolommen B respectievelijk D van onderstaande tabel is per lidstaat het percentage van de oppervlakten GOZEG aangegeven dat wordt geëxploiteerd door bedrijven die een oppervlakte GOZEG van minder respectievelijk meer dan 50 ha hebben.

Bij verder gelijk blijvende omstandigheden geeft kolom F per lidstaat het percentage van de oppervlakte GOZEG dat van steun zou worden uitgesloten, indien een maximum van 50 ha GOZEG zou worden toegepast.

Tot slot, bij verder gelijkblijvende omstandigheden geeft kolom I per lidstaat de bespaarde uitgaven in miljoenen euro's indien een limiet van 50 ha GOZEG zou worden toegepast. De hier gebruikte opbrengstgegevens zijn die van de door de lidstaten opgegeven referentieopbrengst. De besparing voor de Gemeenschap als geheel zou 4 miljard bedragen.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2551/01

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2001)

Betreft: Eerste overeenkomst voor het oprichten van een visserijbedrijf tussen Spanje en Tunesië

Het sluiten van een eerste overeenkomst voor de oprichting van een gemengd Spaans-Tunesisch visserijbedrijf maakt het een tiental schepen uit de Spaanse plaats Algeciras, die getroffen zijn door het verlies van visgronden in Marokko, mogelijk om in Tunesische wateren te vissen om hun vangst vervolgens via Spaanse havens op de markt te brengen.

De reder uit Algeciras en zijn collega uit Tunesië verstrekken beiden 50 % van het kapitaal voor de nieuwe onderneming. De schepen, van elk meer dan 20 ton, moeten worden ingeschreven in het Tunesische register en onder de vlag van dat land werken, maar hebben een Spaanse bemanning.

Kan de Commissie aangeven of zij op de hoogte is van dit soort overeenkomsten die, zoals het ernaar uitziet, navolging zullen vinden bij andere Spaanse en Tunesische reders? Kan zij tevens zeggen of deze overeenkomsten op enige manier zijn te vatten onder het Gemeenschappelijk Visserijbeleid en of zij het mogelijk kan maken of er zelfs bij kan helpen dat dit samenwerkingsmodel wordt uitgebreid naar andere landen, zoals Algerije of andere Afrikaanse staten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 oktober 2001)

De Commissie is niet op de hoogte van regelingen of overeenkomsten die particuliere ondernemers of reders van de Gemeenschap zouden hebben getroffen of gesloten. Voorts vereist de huidige visserijwetgeving niet dat dergelijke transacties aan de Commissie worden gemeld.

In artikel 8 van Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector(1) zijn de voorwaarden vastgesteld voor de toekenning door de Gemeenschap van financiële bijstand voor de oprichting van gemengde vennootschappen van ondernemers uit de Gemeenschap en ondernemers uit derde landen. Voorzover aan deze en andere van toepassing zijnde voorwaarden wordt voldaan, zou de Commissie de totstandkoming van dergelijke gemengde vennootschappen inderdaad kunnen vergemakkelijken en steunen.

(1) PB L 337 van 30.12.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2930/01

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 oktober 2001)

Betreft: Milieuvervuiling in Völklingen-Lauterbach door het chemieconcern Carling

Voortdurende milieuvervuiling van het Franse chemieconcern Carling zijn een gevaar voor de volksgezondheid in het Saarlandse Lauterbach. Dat blijkt ook uit een, door de TÜV Saarland, in opdracht van het Ministerie van Milieu, uitgevoerd onderzoek.

Daarin wordt melding gemaakt van de volgende vervuilingen:

- Geuremissie (stank) die boven de toegestane waarde ligt voor woongebieden, die schadelijk voor de gezondheid zijn en die tot geuroverlast leiden

- de verontreiniging van de Lauterbach vooral in het weekeinde

- geluidsoverlast door de krachtcentrale Carling, die de toegestane grenswaarden (50dB/A) overschrijden

- luchtverontreiniging

De inwoners van Lauterbach hebben na herhaaldelijke aanvragen geen informatie over de milieuverontreining gekregen noch van de Franse firma's, die daar gevestigd zijn, noch van de Franse overheid. Pogingen van Duitse autoriteiten om informatie te verkrijgen zijn op niets uitgelopen.

1. Is de Commissie niet van mening dat de Franse firma's en overheden hun informatieplicht niet zijn nagekomen?

2. Zo ja, welke initiatieven denkt de Commissie in dit geval te ontplooien om de grensoverschrijdende informatieplicht in geval van milieuverontreinigingen te waarborgen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(3 december 2001)

Op grond van de gegevens die het geachte parlementslid verstrekt in haar vraag kan de Commissie haar meedelen dat mag worden aangenomen dat de Franse autoriteiten mogelijkerwijs niet hebben voldaan aan de verplichtingen die Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieuinformatie(1) hen oplegt.

Deze richtlijn bevat geen enkele verplichting ten aanzien van industriële ondernemingen als eventuele vervuilers, maar schrijft wel voor dat de overheid, onder bepaalde voorwaarden, de milieuinformatie waarover zij beschikt ter beschikking stelt van iedere natuurlijke en rechtspersoon die daarom vraagt.

De Commissie zal binnenkort de Franse autoriteiten vragen of deze verplichting in het door het geachte parlementslid genoemde geval wel is nageleefd.

(1) PB L 158 van 23.6.1990.