SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2377/99

van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie

(16 december 1999)

Betreft: Gebonden hulp

De Nederlandse en Britse ministers voor Ontwikkeling hebben maatregelen genomen om hulp niet langer te binden aan hun ontwikkelingsbegrotingen en om de plaatselijke nijverheid te bevorderen. Kan de Commissie meedelen welke stappen zij heeft gezet om de particuliere sector in ontwikkelingslanden te versterken door plaatselijke bedrijven meer toegang te bieden tot hulpcontracten en daarmee de plaatselijke particuliere sector meer bloot te stellen aan de internationale concurrentie?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(6 januari 2000)

De Gemeenschap heeft in haar aanbestedingsbeleid voor hulpverleningsopdrachten altijd gestreefd naar een sterke participatie uit de lidstaten en de begunstigde landen. Er zijn bijzondere inspanningen geleverd en met succes om die participatie te verhogen. Ook de toekomstige partnerschapsovereenkomst tussen de Gemeenschap en de landen van Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS) zal, zoals dat in het verleden altijd al het geval is geweest, een hulpverleningsovereenkomst zijn die niet wordt gedomineerd door begrotingen, open staat voor alle partijen die de Overeenkomst ondertekenen en bepalingen omvat die voorzien in een preferentiële behandeling van ondernemingen uit de ACS-landen in de concurrentiestrijd om hulpverleningsopdrachten.

Op een algemener niveau heeft de Commissie in 1998 een nieuwe strategie gelanceerd voor de ondersteuning van de ontwikkeling van de particuliere sector om de concurrentiekracht van die sector in de ontwikkelingslanden te verhogen. Deze strategie bouwt op een totaalconcept voor de verbetering van het ondernemingsklimaat, de lokale, financiële en particuliere sector, het institutionele kader en de capaciteit van de individuele bedrijven(1).

Om deze strategie ten uitvoer te brengen, verleent de Commissie de ACS-landen een aantal faciliteiten. Voor de analyse van het ondernemingsklimaat in de ACS-landen heeft zij het Diagnos-programma opgezet dat de ontwikkeling van een landelijke of regionale strategie moet bevorderen die de vaststelling van hervormingsbeleid als prioriteit heeft, maar ook in steun op midden- en microniveau voorziet. Voorts is er de EU/ACS-steunregeling voor bedrijven (EBAS), een faciliteit die inspeelt op de vraag van bedrijven waarbij deze in de kosten van de genomen maatregelen deelnemen. EBAS heeft als doel het concurrentievermogen van ACS-ondernemingen te versterken en de capaciteit van de particuliere sector en van tussenpersonen uit niet-financiële sectoren te verhogen. Om investeringen van buitenaf en de economische samenwerking te bevorderen, zal ten slotte het Proinvest-programma (momenteel in voorbereiding) worden gelanceerd, dat een blijvende grondslag moet leggen voor een klimaat dat investeringen en partnerschappen, beide katalysatoren voor de samenwerking tussen bedrijven, in de hand werkt. Daarbovenop kan ieder land en iedere regio in zijn of haar nationale of regionale indicatieve programma's uiteraard kredieten hebben opgenomen voor de ontwikkeling van de particuliere sector.

De steun van de Commissie aan de particuliere sector loopt in samenwerking en in coördinatie met de instrumenten die door de Europese Investeringsbank (EIB) en het Centrum voor de ontwikkeling van industrie/bedrijfsleven (CIO) van de EU-ACS ter beschikking worden gesteld. Deze twee organen zullen een ruimer mandaat krijgen in de post-Lomé-Overeenkomst waarover momenteel wordt onderhandeld. Bij de uitvoering van de strategie wordt gestreefd naar coördinatie met andere donoren, in het bijzonder met de lidstaten.

Ten slotte mag niet uit het oog worden verloren dat het verschil tussen de hulpverlening van de lidstaten en de hulpverlening van de Commissie ten behoeve van de particuliere sector daarin bestaat dat de communautaire hulp in de 15 lidstaten wordt aanbesteed (en bij de reeds genoemde faciliteiten komt).

(1) COM(98) 667 def.