NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/268

(2004/C 84 E/0315)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3938/03

van Elisabeth Jeggle (PPE-DE) aan de Commissie

(19 december 2003)

Betreft: Inschakeling van door de overheid aangestelde landmeetkundige bureaus voor de bepaling van arealen bij deelname aan EU-braakleggingsprogramma's

Het blijkt dat bij deelname aan braakleggingsprogramma's van de EU de bepaling van een areaal altijd noodzakelijk is wanneer het areaal waarvoor een aanvraag is ingediend niet identiek is aan het oppervlak van een stuk grond volgens de gegevens van het kadaster.

Daaruit vloeien voor de door de overheid aangestelde landmeetkundige bureaus in de lidstaat Duitsland de volgende vragen voort, die de Commissie wordt verzocht te beantwoorden:

— Waar is wettelijk geregeld hoe moet worden aangetoond welke arealen worden braakgelegd?

— Is de indiener van een aanvraag er in het bovengenoemde geval toe verplicht het areaal te bepalen?

— Aan wie kan of moet in het bovengenoemde geval de opdracht voor het bepalen van het areaal worden gegeven?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 februari 2004)

De bij Verordening (EG) nr. 1251/1999 (1) vastgestelde steunregeling voor bepaalde akkerbouwgewassen, waarin is voorzien in een braakleggingsverplichting voor elke producent die om een areaalbetaling verzoekt, wordt beheerd en gecontroleerd via het geïntegreerd beheers-en controlesysteem (GBCS) overeenkomstig de Verordeningen (EEG) nr. 3508/92 (2) van de Raad en (EG) nr. 2419/2001 (3) van de Commissie. Met ingang van 1 januari 2005 en voor de steunregelingen die zijn ingevoerd uit hoofde van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) 2003, zal het GBCS Verordening nr. 1782/2003 (4) als rechtsgrondslag hebben. De verordening van de Commissie tot vaststelling van de bepalingen ter uitvoering van deze verordening is nog niet goedgekeurd.

In artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 2419/2001 is bepaald dat de door een landbouwer ingediende steunaanvraag „oppervlakten” alle voor de identificatie van alle percelen landbouwgrond van het bedrijf dienstige gegevens, de oppervlakte van deze percelen, de ligging en het gebruik ervan, eventueel het feit dat het om een geïrrigeerd perceel gaat, moet bevatten. De landbouwer is dus verplicht de percelen waarvoor een steunaanvraag wordt ingediend, correct aan te geven, zoniet wordt hij gestraft indien bij een door de bevoegde autoriteiten verrichte controle wordt geconstateerd dat hij te veel aangeeft.

De landbouwer kan het eventueel nodig achten het betrokken perceel te laten meten om zijn verplichting tot correcte aangifte van de percelen na te komen. Hij kan deze meting laten uitvoeren door elke persoon die over de daarvoor vereiste deskundigheid beschikt.

Het is de taak van de door de lidstaten aangewezen autoriteiten om in het kader van het GBCS te controleren of alle in de steunaanvragen vermelde gegevens in overeenstemming zijn met de voorwaarden voor de toekenning van steun, bijvoorbeeld de braakleggingsverplichting.

Alle door de landbouwers ingediende aanvragen moeten het voorwerp uitmaken van een administratieve controle. De administratieve controle biedt de mogelijkheid tot het verrichten van kruiscontroles enerzijds om de percelen te identificeren die tweemaal voor dezelfde steun zouden zijn aangegeven en anderzijds tussen de landbouwpercelen zoals aangegeven in de steunaanvragen en de referentiepercelen als vervat in het identificatiesysteem voor landbouwpercelen, ten einde te verifiëren of de percelen in aanmerking komen voor steun.

Bovendien moet voor ten minste 5 % van de aanvragen een controle ter plaatse worden verricht om na te gaan of de percelen daadwerkelijk in aanmerking komen en of de regels betreffende de braaklegging wel degelijk zijn nageleefd.

Bij de controles ter plaatse wordt de oppervlakte van de percelen bepaald met elk passend middel dat daartoe geschikt is bevonden door de bevoegde autoriteit van de lidstaten, met inachtneming van de bovengenoemde verordeningen. Er wordt de lidstaten dus enige ruimte gelaten om te beslissen welke middelen zij wensen te gebruiken om de oppervlakten van de percelen te bepalen en om vast te stellen aan wie zij, met behoud van beheer en verantwoordelijkheid, de taak willen toevertrouwen om de oppervlakten van de percelen te bepalen.

(1) Verordening (EG) nr. 1251/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen, PB L 160 van 26.6.1999.

(2) Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van 27 november 1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen, PB L 355 van 5.12.1992.

(3) Verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen, PB L 327 van 12.12.2001.

(4) Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, PB L 270 van 21.10.2003.