ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0435/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 februari 2000)

Betreft: Voorstel Commissie voor IGC inzake EP

De Commissie heeft overeenkomstig artikel 48 van het Verdrag haar goedkeuring gehecht aan een document voor de Intergouvernementele Conferentie ter herziening van de Verdragen. Hierin wordt voorgesteld het maximale aantal van 700 leden van het Europees Parlement, dat is vastgelegd in artikel 189 van het Verdrag van Amsterdam, te handhaven. Tevens wordt voorgesteld dat een bepaald aantal leden verkozen zou kunnen worden op basis van lijsten voor de gehele Unie. Wanneer deze voorstellen worden aangenomen, dan zou de vertegenwoordiging in het Parlement van naties zonder eigen staat en van Europese volkeren uit bijvoorbeeld Galicië dat ik vertegenwoordig op basis van een specifieke lijst of andere delen van Spanje, het Verenigd Koninkrijk, België en andere landen die over een eigen stelsel van nationale politieke partijen beschikken, in negatieve zin worden beïnvloed. De participatie van deze kringen aan de Europese instellingen zou in zowel kwantitatief als kwalitatief opzicht worden belemmerd.

Heeft de Commissie rekening gehouden met dit vraagstuk, dat van invloed is op de politieke en culturele diversiteit in Europa die door iedereen dient te worden geëerbiedigd? Is de Commissie voornemens alternatieve voorstellen in overweging te nemen waarmee een oplossing kan worden gevonden voor dit ernstige probleem?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(10 maart 2000)

In haar advies voor de Intergouvernementele Conferentie over de institutionele hervormingen(1) heeft de Commissie de mening uitgesproken dat het voor de Gemeenschap van groot belang zou zijn als een aantal leden van het Europees Parlement zou worden verkozen op basis van Europese lijsten. Zelfs indien dit voorstel zou worden aangenomen, zou de grote meerderheid van de leden van het Europees Parlement in de nationale kiesdistricten worden verkozen. In dit verband vond de Commissie dat het aan het Parlement zelf is een nieuwe regeling voor de verdeling van de zetels in het Parlement uit te werken. Zij herinnert er voorts aan dat de vertegenwoordiging van de verschillende onderdelen van een lidstaat in het Parlement grotendeels afhangt van het geldende kiesstelsel, en dat het aan het Parlement is om overeenkomstig artikel 190 (ex artikel 138), lid 4, van het EG-Verdrag een eenvormige procedure voor de verkiezingen voor het Parlement uit te werken.

(1) Aanpassing van de instellingen voor een geslaagde uitbreiding. Advies van de Commissie uit hoofde van artikel 48 van het Verdrag betreffende de Europese Unie inzake het bijeenroepen van een conferentie van vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten met het oog op wijziging van de verdragen, COM(00) 34 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0212/00

van Gérard Caudron (PSE) aan de Commissie

(4 februari 2000)

Betreft: Steun aan de staalindustrie

Tijdens de plenaire vergadering heb ik mijn mening kunnen geven over de toepassing in 1998 van de zesde code inzake de steun aan de ijzer- en staalindustrie.

Hoewel ik het verslag van de Commissie van hoge kwaliteit acht, betreur ik het dat dit verslag niet alle aspecten van de steun dekt.

Hoewel de Commissie een code voor steun aan de ijzer- en staalindustrie heeft opgesteld die niets aan duidelijkheid te wensen overlaat, heeft zij herhaaldelijk steun aan ijzer- en staalondernemingen toegekend die niet tot de categorieën behoort die onder de code vallen. Met het oog op het gelijkheidsbeginsel zal de steuncode hetzij strikt moeten worden toegepast hetzij moeten worden gewijzigd als de Commissie steun wil toekennen die niet onder steunmaatregelen valt die op dit moment wettelijk zijn toegestaan.

Is de Commissie van plan maatregelen te treffen om deze situatie te verhelpen?

Tot slot is er ook nog het probleem van het EGKS-Verdrag dat binnenkort afloopt. Het stelsel voor steunverlening zou eigenlijk tot na 2002 gehandhaafd moeten blijven. In dit opzicht ben ik van mening dat de Raad alleen via een verordening de noodzakelijke juridische zekerheid kan bieden en iedere vorm van steun die niet onder de code valt formeel kan verbieden.

Zal de Commissie voorstellen in deze richting doen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(17 maart 2000)

Elk jaar stelt de Commissie een verslag op over de toepassing van de staalsteuncode, waarin alle beslissingen die de Commissie op grond van deze code in dat jaar heeft genomen, aan de orde komen.

In het tijdvak 1993-1994 heeft de Commissie beslissingen met betrekking tot steun aan ijzer- en staalondernemingen genomen op grond van artikel 95 van het EGKS-Verdrag, niet de staalsteuncode. Deze beslissingen werden genomen overeenkomstig dezelfde procedure als die van de staalsteuncode en hebben dezelfde rechtskracht. Sindsdien is geen enkele beslissingen van deze aard genomen. Over de uitvoering van de beslissingen van 1993-1994 wordt een afzonderlijk verslag aan de Raad opgesteld, zoals voorzien in deze beslissingen.

Met betrekking tot de toekomst van de voorschriften inzake staatssteun aan de ijzer- en staalindustrie, na het aflopen van het EGKS-Verdrag, heeft de Commissie nog geen definitief standpunt bepaald. Zoals toegezegd door het voor concurrentie bevoegde lid van de Commissie, ter gelegenheid van de plenaire vergadering in januari 2000, zal het toekomstige voorstel worden voorgelegd aan het Parlement. De Commissie heeft niettemin nota genomen van het standpunt van het Parlement zoals opgenomen in zijn Resolutie over het verslag van de Commissie van 1998 en verwoord door het geachte parlementslid tijdens zijn interventie van 18 januari 2000, alsmede in onderhavige schriftelijke vraag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0058/00

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(20 januari 2000)

Betreft: Subsidies voor ongeraffineerde suiker

Bij de in 1975 van kracht geworden gemeenschappelijke ordening van de markt voor suiker zijn de subsidies voor ongeraffineerde suiker op communautair niveau afgeschaft.

Hoewel de Commissie in 1997 met haar voorstellen voor Agenda 2000 een nieuwe ronde van landbouwhervormingen in de EU voorbereidde, bevatten deze voorstellen wederom geen hervormingsaanbevelingen betreffende de marktordening voor suiker in het algemeen en de subsidiëring van ongeraffineerde suiker in het bijzonder.

De Commissie wordt derhalve verzocht mede te delen:

- waarom de subsidies voor ongeraffineerde suiker zijn afgeschaft; en

- of het mogelijk is de subsidiëring van ongeraffineerde suiker op communautair niveau weer te hervatten.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(14 februari 2000)

In het kader van de gemeenschappelijke marktordening voor suiker zijn er altijd bepalingen geweest op grond waarvan steun voor het gebruik van suiker in veevoer mogelijk is.

Deze bepalingen kunnen echter alleen worden toegepast als aan een aantal economische voorwaarden is voldaan, wat momenteel niet het geval wordt geacht.

Bovendien is de Commissie niets bekend over verzoeken om bijstand in de twee rechtstreeks betrokken sectoren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0051/00

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(20 januari 2000)

Betreft: Proces van Keulen: toepassing van het Poseima-programma op de kleinere eilanden van de Azoren

Een van de belangrijkste instrumenten van het Poseima-programma was tot nu toe de aanvullende steun voor de veehouderijbedrijven van de autonome regio der Azoren. Dank zij de steun is de vlucht van het platteland en van de eilanden zelf in aanzienlijke mate beperkt kunnen worden.

De perifere ligging, de verspreiding en de geringe oppervlakte, die kenmerkend zijn voor de negen eilanden van de archipel, hebben echter ernstiger gevolgen voor de kleinere en de verst afgelegen eilanden dan voor de grotere.

Dit is vooral voelbaar in de landbouw: zo zijn op de kleinere eilanden de prijzen voor melk en vlees die aan de producenten worden betaald lager dan op de grotere eilanden en liggen ook de prijzen die worden gevraagd voor landbouwwerktuigen en input hoger. Een voorbeeldje: terwijl op het grootste eiland van de Azoren de maximumprijs voor melk gemiddeld 25,5 cent bedraagt, ligt hij op het eiland Flores voor melk met 3,7 % vet op 18,4 cent.

De zeven kleinere eilanden van de Azoren vertegenwoordigen 18 % van de totale melkveestapel van de regio. Acht de Commissie het niet aangewezen om het Poseima-programma aan te passen en de landbouwsubsidies voor de kleinere eilanden van de Azoren op te trekken?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0038/00, E-0043/00, E-0044/00, E-0045/00, E-0046/00, E-0047/00, E-0048/00, E-0049/00, E-0050/00, E-0051/00 en E-0052/00

(28 februari 2000)

Het geachte parlementslid heeft een hele reeks vragen gesteld over het programma Poseima voor de Azoren.

Aan het verslag van de Commissie over de maatregelen ter uitvoering van artikel 299 (het vroegere artikel 227), lid 2, van het EG-Verdrag wordt nog gewerkt.

In dit stadium van de procedure kan de Commissie dus niet antwoorden op de vragen van het gachte Parlementslid over de inhoud van dit verslag; het moet immers eerst door de Commissie worden goedgekeurd.

Ten slotte is in het werkprogramma van de Commissie voor 2000 bepaald dat bij de Raad en het Parlement een verslag zal worden ingediend over de uitvoering van Verordening (EEG) nr. 1600/92 van de Raad van 15 juni 1992 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Azoren en Madeira(1) (Poseima). Dit verslag over de landbouwsector van Poseima zal eventueel vergezeld gaan van voorstellen voor aanpassingen die nodig worden geacht om de doelstellingen van dit programma te verwezenlijken. Het geheel van de landbouwmaatregelen voor de Azoren zal in deze context worden onderzocht.

(1) PB L 173 van 27.6.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0390/00

van Liam Hyland (UEN) aan de Commissie

(8 februari 2000)

Betreft: Israëlische weigering tot afgifte van inreisvisa aan EU-burgers

Op 10 oktober 1999 werd 25 leden van een katholieke liefdadigheidsorganisatie uit Wexford County (Ierland) de toegang tot Israël geweigerd. De leden werden afgeranseld door de politie en belasterd in de media. Na tussenkomst van de Ierse regering en katholieke leiders op hoog niveau stelt Israël voor de groep op Israëlisch grondgebied toe te laten, maar niet vóór 31 maart 2000, voor een

maximumperiode van dertig dagen en onder bepaalde andere voorwaarden die het Ierse Ministerie van Buitenlandse Zaken onaanvaardbaar acht.

Kan de Commissie zeggen of zij een spoedonderzoek zal instellen naar de acties van de Israëlische autoriteiten en toezeggen dat zij zal stappen ondernemen voor deze EU-burgers om te verzekeren dat zij toegang krijgen tot Israël zonder dat zij worden beschouwd als een bedreiging voor de nationale veiligheid?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(24 februari 2000)

De Commissie is volledig op de hoogte van wat zich heeft afgespeeld toen de katholieke liefdadigheidsorganisatie uit Wexford County Israël wilde bezoeken. Zij heeft uitgebreide en gedetailleerde documentatie hierover ontvangen, zowel van leden van het Parlement als van de Israëlische vertegenwoordiging in Brussel. Hierin wordt een ongelukkige opeenvolging van gebeurtenissen beschreven die tot deze betreurenswaardige situatie hebben geleid.

De Commissie deelt de bezorgdheid van de Ierse overheid en vertrouwt erop dat een passende oplossing kan worden gevonden in de zeer nabije toekomst. Zij neemt er kennis van dat het Ierse Ministerie van Buitenlandse Zaken in nauw contact staat met de Israëlische regering, teneinde deze zaak spoedig te regelen.

Consulaire bescherming en toegang tot derde landen zijn kwesties die buiten de bevoegdheid van de Commissie vallen, maar zij staat ter beschikking van de Ierse overheid, indien deze dat wenst.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0473/00

van Olivier Dupuis (TDI) aan de Commissie

(24 februari 2000)

Betreft: Toetreding van Albanië tot de WTO

In zijn antwoord op schriftelijke vraag 2526/99(1) over de toetreding van Albanië tot de WTO verschaft commissaris Lamy vage informatie over de vorderingen die dit land heeft gemaakt wat betreft de naleving van de WTO-regels, en verklaart hij dat de voorbereiding van de toetreding van Albanië tot de WTO haar eindstadium heeft bereikt.

Commissaris Lamy heeft evenwel de voornaamste aan de Commissie gestelde vraag niet beantwoord, namelijk of deze de geruchten kan bevestigen of ontkennen- volgens welke de toetreding van Albanië tot de WTO wordt geblokkeerd door een geschil tussen Frankrijk en een ander land dat lid is van de WTO, een geschil dat niets te maken heeft met de kwestie van de toetreding zelf.

Indien deze geruchten waar zijn, welke maatregelen heeft de Commissie dan getroffen, of is zij van plan te treffen, om conform het besluit van de Unie de spoedige toetreding van Albanië tot de WTO, als volwaardig lid, mogelijk te maken?

(1) PB C 219 van 1.8.2000, blz. 177.

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(20 maart 2000)

De Commissie betreurt het indien het geachte parlementslid van opvatting was dat het voorafgaande antwoord te vaag is geweest. De feiten zijn dat de Gemeenschap de toezeggingen van Albanië voor audiovisuele diensten niet kon aanvaarden. Deze toezeggingen zouden, bij verwezenlijking ervan, de ontwikkeling van de toekomstige betrekkingen van Albanië met de Gemeenschap in haar audiovisueel beleid schade toebrengen en het gevaar met zich meebrengen dat Albanië wordt buitengesloten van de mogelijkheid aan verschillende Gemeenschapsprogramma's zoals Media deel te nemen.

De genoemde toezeggingen kwamen op tafel toen vrijwel alle bilaterale onderhandelingen over de toetreding van Albanië tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO) waren afgesloten, en wel op verzoek van de Verenigde Staten. Gezien de beperkte economische belangen van de Noord-Amerikaanse bedrijfstak in Albanië, leverde het Amerikaanse verzoek het risico een averechtse uitwerking te hebben, aangezien dit vertraging zouden kunnen veroorzaken voor de verdere integratie van Albanië in Europa, een beleid dat in de communautaire strategie voor de Balkan centraal staat.

De Commissie heeft zich derhalve actief ingezet voor onderhandelingen met de betrokken partijen, zodat de toetreding tot de WTO van Albanië, welke door de Gemeenschap ten sterkste wordt gesteund, spoedig voltooid wordt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0154/00

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(31 januari 2000)

Betreft: Vergoeding van schade als gevolg van de afschaffing van de douanecontroles aan de binnengrenzen

Met de afschaffing van de binnengrenzen heeft de economische activiteit in de zones waar de douaneformaliteiten werden afgewikkeld diepgaande wijzigingen ondergaan. In sommige grensgebieden, zoals rond Ventimiglia, heeft dit ernstige gevolgen gehad voor de douanebedrijven, waarvan er vele al failliet zijn gegaan en andere hun activiteit zodanig hebben moeten inkrimpen dat zij binnenkort ook voor de bijl moeten.

Refererend aan vrordening (EEG) nr. 3904/92(1) betreffende aanpassingsmaatregelen ten behoeve van de douane-expediteurs met het oog op de totstandkoming van de interne markt, wilde ik de Commissie de volgende vragen stellen:

- Zijn de maatregelen als bedoeld in de richtlijn ook voor de zone van Ventimiglia aangevraagd?

- Zo ja, op wie zijn zij toegepast?

- Zo niet, wie is er verantwoordelijk voor dat zij niet zijn aangevraagd?

- Meent de Commissie niet dat, naast maatregelen voor de werknemers in loondienst, de verordening ook voorzag in maatregelen ten behoeve van de bedrijven?

- Ingeval de lidstaten de verordening niet hebben uitgevoerd, acht de Commissie het niet nuttig om een fonds in te stellen voor de vergoeding van de schade die bedrijven hebben geleden omdat hun bestaansreden is weggevallen, zonder dat zij uitzicht hadden op enig alternatief?

(1) PB L 394 van 31.12.1992, blz. 1.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(2 maart 2000)

De door de Commissie aan Italië toegekende steun voor de financiering van projecten in het kader van Verordening (EEG) nr.° 3904/92 van de Raad van 17 december 1992 betreffende aanpassingsmaatregelen ten behoeve van douane-expediteurs met het oog op de totstandkoming van de interne markt(1) bedroeg 4,4 M in vergelijking met de totale kosten van het programma ten belope van 15 888 miljoen lire. De in Ligurië gefinancierde projecten maakten 17 % van het totaal uit, oftewel 2 707 miljoen lire. 97 % van de gefinancierde projecten had betrekking op het midden- en kleinbedrijf (MKB). De bijdragen zijn aangewend voor investeringen voor omschakelingen, moderniseringen of uitbreidingen, de opleiding van personeel, het creëren van nieuwe vervangende activiteiten en de diversificatie van de markt.

Deze verordening was van toepassing gedurende een jaar, met ingang van 1 januari 1993.

(1) PB L 394 van 31.12.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0023/00

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 januari 2000)

Betreft: Leader +

In de ontwerpmededeling van de Commissie aan de lidstaten waarin de algemene richtsnoeren worden vastgesteld voor een communautair initiatief betreffende de agrarische ontwikkeling (Leader +), voorziet de Commissie in een participatie van de gekozen partners in de besluitvorming van de plaatselijke actiegroepen tot 50 %. Na de behandeling van de mededeling in het STAR-beheerscomité werd evenwel een wijziging goedgekeurd die voorziet in een participatie van de economische en sociale actoren in de besluitvorming van ten minste 50 %.

Kan de Commissie meedelen wat zij van deze bepaling vindt, of deze voor de partners soepeler of restrictiever is, en of zij om bepaalde redenen, die zij wordt verzocht mee te delen, misschien van plan is het plaatselijk zelfbestuur op een of andere wijze uit te sluiten?

Antwoord van de heer Fischlernamens de Commissie

(4 februari 2000)

De gewijzigde bepaling waar het geachte parlementslid naar verwijst, heeft geen andere gevolgen voor de lokale verkozenen dan de bepaling die oorspronkelijk door de Commissie werd voorgesteld. De bepaling werd anders geformuleerd om ze duidelijker te maken.

De Commissie verzekert het geachte parlementslid ervan dat deze bepaling geenszins tot doel heeft de overheidssector, inclusief de lokale verkozenen en overheden, uit te sluiten van deelname aan de plaatselijke groepen, maar hun deelname aan de besluitvorming tot maximaal 50 % te beperken, zodat ook de particuliere sector de kans krijgt initiatieven te ontwikkelen. Leader+ gaat immers uit van een bottom-up-benadering en streeft ernaar de economische en sociale actoren te doen nadenken over de toekomst van hun grondgebied en er actief aan mee te werken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0188/00

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(31 januari 2000)

Betreft: Vertolking in meer dan twintig talen

Hoe ver is de Commissie gevorderd met het evalueren van de haalbaarheid van een systeem voor vertolking in meer dan twintig talen op EU-vergaderingen na de uitbreiding met de kandidaat-landen van Midden- en Oost-Europa? Kan zij bevestigen dat vertolking voor een groot deel zal moeten plaatsvinden via een centrale taal en via een tweede vertolking naar andere talen gerelayeerd zal moeten worden?

Zo ja, is overwogen om Esperanto als centrale taal te gebruiken, gegeven het feit dat deze taal:

- neutraal is en daardoor geen linguistische groep in de EU zal bevoordelen,

- gestructureerd en logisch is, en voor dit doel uitermate geschikt,

- zeer snel kan worden geleerd?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(14 maart 2000)

De Commissie heeft sinds 1990 geregeld selectietoetsen voor freelance tolken met de talen van de landen van Midden- en Oost-Europa (LMOE) georganiseerd. Momenteel zijn in totaal ongeveer 200 tolken geaccrediteerd voor alle LMOE-talen. Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-2064/99 van de heer Dupuis(1) van 22 december 1999.

Voorts is in opleiding geïnvesteerd in deze landen en zijn in 1999 en 2000 120 beurzen ter beschikking gesteld voor studenten van deze talen.

Dit beleid is in overeenstemming met het respect voor culturele en taaldiversiteit dat een zeer belangrijk element van het eengemaakte Europa vormt.

Wat de vertolking betreft, tracht de Gemeenschappelijke tolken- en conferentiedienst (JICS) ervoor te zorgen dat rechtstreeks van de ene taal in de andere wordt getolkt of, indien dit niet mogelijk is, met een relais via niet meer dan één tussenstadium. Dit tussenstadium of deze relaistaal varieert naar gelang van de samenstelling van het team en de gesproken talen.

Hoewel het aandeel van de vertolking via het bestaande relaisstelsel zeker zal toenemen, is er geen reden dat dit zou leiden tot een stelsel waarin dezelfde relaistalen of centrale talen worden gebruikt in alle vergaderingen, of juist slechts één enkele relaistaal per vergadering. De tolken zullen wellicht kunnen kiezen tussen verscheidene relaistalen afhankelijk van culturele affiniteiten of natuurlijke relais gebaseerd op verwante talen.

Naar aanleiding van herhaalde eisen van het Parlement heeft de Commissie de JICS verzocht een werkgroep op te richten ter bestudering van de Neighbour and Relais-projecten die betrekking hebben op het leren van Esperanto en de mate waarin het gebruik ervan als tussentaal bij de vertolking haalbaar zou zijn.

(1) PB C 219 van 1.8.2000, blz. 81.