ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1298/02

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(7 mei 2002)

Betreft: Korting in de begroting ten gunste van het Verenigd Koninkrijk

De methode voor de berekening van de correctie voor het Verenigd Koninkrijk is gewijzigd om de nettovoordelen (de buitengewone voordelen) van het Verenigd Koninkrijk te neutraliseren. Deze buitengewone voordelen vloeien voort uit de stijging van het TOR-percentage (percentage Traditionele Eigen Middelen) dat door de lidstaten wordt ingehouden.

Wanneer en door welk proces vond deze wijziging plaats?

Wat was in elk van de afgelopen vijf jaar de totale bijdrage van het Verenigd Koninkrijk aan de begroting van de Gemeenschap, zowel voor als na de jaarlijkse korting?

Wat zal het effect van de EU-uitbreiding zijn op de UK-korting?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(6 juni 2002)

De correctie van de compensatie die aan het Verenigd Koninkrijk was toegestaan op grond van de buitengewone voordelen in verband met de traditionele eigen middelen, is ingevoerd bij artikel 4 e) van Besluit 2000/597/EG, Euratom van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen(1). Deze correctie geldt met terugwerkende kracht vanaf 1 januari 2001, aangezien het percentage van de traditionele eigen middelen dat door de lidstaten wordt ingehouden, vanaf die datum is verhoogd. Dit is door de lidstaten besloten op de Europese Raad van Berlijn in maart 1999 en vastgelegd in punt 72 van de conclusies van het voorzitterschap.

De totale bijdragen van het Verenigd Koninkrijk aan de begroting van de Gemeenschap over de afgelopen vijf jaar bedroegen:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De compensatie voor het Verenigd Koninkrijk is recht evenredig met het bedrag van de toegerekende uitgaven (uitgaven van de Gemeenschap die aan afzonderlijke lidstaten zijn toegerekend). Aangezien de toegerekende uitgaven zullen toenemen na de uitbreiding als gevolg van de uitgaven in de nieuwe lidstaten, zal de compensatie voor het Verenigd Koninkrijk toenemen(2). Bijgevolg zal de bijdrage van het Verenigd Koninkrijk in de kosten van de uitbreiding lager zijn dan zijn normale aandeel(3).

(1) PB L 253 van 7.10.2000.

(2) De toename van de compensatie wordt enigszins beperkt door het bepaalde in artikel 4 f) van het Besluit eigen middelen, dat is gebaseerd op punt 72 van de conclusies van het voorzitterschap van Berlijn. In dit artikel is bepaald dat de totale toegerekende uitgaven bij de uitbreiding zullen worden verlaagd met een bedrag dat gelijk is aan de jaarlijkse pretoetredingsuitgaven in de toetredende landen.

(3) Aangezien de kosten van de uitbreiding hoofdzakelijk zullen worden gefinancierd door een verhoging van de eigen middelen op basis van het bruto nationaal product (BNP), komt een normaal aandeel overeen met het aandeel van het Verenigd Koninkrijk in het BNP van de Unie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2297/02

van Isidoro Sánchez García (ELDR) aan de Commissie

(25 juli 2002)

Betreft: Herziening Witboek vervoer in 2004

Zou het mogelijk zijn om in het kader van de voor 2004 aangekondigde herziening door de Commissie van haar Witboek over het Europees vervoerbeleid, in de kaart van vervoersnetten de provincie Teruel op te nemen in de lijn van AVE Ibérico Madrid Cuenca Valencia, ten einde een einde te maken aan het isolement van deze Spaanse provincie?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(22 augustus 2002)

De Commissie heeft aangekondigd dat zij van plan is om in 2004 een herziening voor te stellen van Beschikking 1692/96/EG(1) betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet. Zoals in het Witboek is gezegd, is het de bedoeling om daarbij het optreden van de Gemeenschap te concentreren op een kleiner aantal prioriteiten in verband met de grote assen, om de netwerken van de kandidaat-lidstaten te integreren en om zeecorridors te integreren. Aangezien de trans-Europese netwerken een met de lidstaten gedeelde bevoegdheid zijn, zal de Commissie nauw samenwerken met de nationale overheden bij het opstellen van dit herzieningsvoorstel.

Voorts wijst de Commissie het geachte parlementslid op het voorstel tot tussentijdse wijziging van de richtsnoeren(2) dat momenteel in behandeling is bij de Raad. Dit voorstel voegt aan de kaarten van bijlage I van genoemde beschikking de spoorverbinding Huesca-Zaragoza-Teruel toe als geplande hogesnelheidslijn. In verband met de aanleg hiervan, die zal bijdragen tot de ontsluiting van de provincie Teruel, heeft het Parlement al positief advies uitgebracht.

(1) PB L 228 van 9.9.1996.

(2) PB C 362 E van 18.12.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0337/02

van Daniel Hannan (PPE-DE) aan de Commissie

(12 februari 2002)

Betreft: Begroting en kosten van de Conventie over de toekomst van Europa

Kan de Commissie in het licht van informatie die onlangs is vrijgekomen met betrekking tot de hoge kosten die worden verwacht voor de Conventie over de toekomst van Europa, mededelen wat de begroting voor deze Conventie zal zijn? Kan de Commissie verder bijzonderheden verstrekken met betrekking tot de verdeling van deze begroting, met name hoeveel daarvan zal worden besteed aan vertaaldiensten, publicaties, kosten van de voorzitter en de leden van de Conventie en de salariëring van de voorzitter van de Conventie?

Uit welk gedeelte van de begroting van de EU zal dit geld worden toegewezen?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Schreyer namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0139/02, E-0337/02 en E-0419/02

(15 mei 2002)

Het Parlement, de Raad en de Commissie hebben op 28 februari 2002 een interinstitutionele overeenkomst gesloten om hun bijdrage tot de financiering van de Conventie over de toekomst van Europa te organiseren. Deze overeenkomst is gebaseerd op ramingen voor de begroting van de Conventie die voor het eerste begrotingsjaar van maart tot december 2002 4 miljoen EUR beloopt.

Dit bedrag zal van de algemene begroting van de Unie worden overgeschreven naar een specifiek fonds buiten de algemene begroting van de Gemeenschap en zal als volgt worden opgesplitst:

- 1 miljoen EUR van afdeling I (Parlement);

- 0,4 miljoen EUR van afdeling II (Raad);

- 2,6 miljoen EUR van afdeling III (Commissie) Deel A.

Deze bedragen vertegenwoordigen 0,1 % van de administratieve uitgaven van elke instelling, exclusief pensioenen.

Op 28 februari 2002 werd door de Begrotingsautoriteit een gewijzigde begroting goedgekeurd om de nodige begrotingsplaatsen te creëren en de kredieten die noodzakelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van deze bijdragen over te schrijven.

Overeenkomstig de door de drie instellingen afgesproken regels moet de begroting van de Conventie worden goedgekeurd op voorstel van de secretaris-generaal van de Conventie en met instemming van het Parlement, de Raad en de Commissie.

In beginsel omvat de begroting van de Conventie niet de reis- en verblijfskosten van de leden van de Conventie (behalve van het Praesidium). Deze kosten worden gedekt door het Parlement, de lidstaten en de kandidaat-lidstaten waarvan de leden afkomstig zijn. Dit geldt tevens voor de salarissen van de leden van het secretariaat van de Conventie wanneer deze gedetacheerd zijn door de instellingen van de Unie en een aantal infrastructuurkosten (inclusief diensten van tolken en vertalers, vertalingen, gebouwen en personeel) die worden gedekt door de drie instellingen die als gast optreden voor de vergaderingen van de Conventie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2170/02

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE-DE) aan de Commissie

(18 juli 2002)

Betreft: Tijdschema voor een verduidelijking van de definitie van afval

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-0885/02(1) zegt commissaris Margot Wallström dat het zesde milieuactieprogramma een verduidelijking beoogt van het wettelijke onderscheid tussen afval en niet-afval. Zij zegt dat de Commissie in het kader van het actieprogramma maatregelen zal nemen om te onderzoeken hoe deze taak het best volbracht kan worden.

De definitie van afval moet zo snel mogelijk worden verduidelijkt, zodat ondernemingen die de bijproducten van hun industriële processen geschikt maken voor een nuttige toepassing, niet langer hoeven te lijden onder de heersende, financieel nadelige situatie. Onder andere de UNICE (Union of Industrial and Employers' Confederations of Europe Vereniging van de Europese Confederaties van Industrieën en Werkgevers) heeft dit probleem onderkend en is met een initiatief gekomen.

Wanneer is de Commissie van plan maatregelen te gaan nemen om de definitie van afval te verduidelijken?

(1) PB C 229 E van 26.9.2002, blz. 155.

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Wallström namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2170/02 en E-2195/02

(5 september 2002)

Het besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het zesde milieuactieprogramma, door de Raad aangenomen op 11 juni 2002(1), noemt het verduidelijken van het onderscheid tussen afval en niet-afval(2) één van de prioriteiten om een duurzaam gebruik en beheer van hulpbronnen en afval te kunnen realiseren.

In artikel 1, onder a), van de Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen(3), als gewijzigd, wordt de definitie van afval geformuleerd; deze definitie is een hoeksteen van de communautaire wetgeving betreffende afvalbeheer. Reeds in een vroeg stadium van het zesde milieuactieprogramma zal de Commissie onderzoeken hoe zij dit onderscheid het best duidelijk kan maken. Zij zal de verschillende manieren onderzoeken om indien dit noodzakelijk en passend wordt geacht verder te bouwen op elementen die reeds te vinden zijn in de communautaire wetgeving en de jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie.

De beslissing om al dan niet een afvalheffing in te voeren behoort tot de bevoegdheid van de lidstaten. De communautaire wetgeving verplicht deze er geenszins toe een afvalheffing op te leggen. Daarom kan het geachte parlementslid haar vraag over dubbele belasting beter tot de lidstaten richten.

(1) 2435e vergadering van de Raad (Visserij) Luxemburg, 11 juni 2002 (C/02/172).

(2) Zie artikel 8, lid 2, punt iv), van het aangenomen besluit.

(3) PB L 194 van 25.7.1975.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2013/02

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(9 juli 2002)

Betreft: Financiën van het Griekse Ministerie van Landbouw

Voor 2002 heeft het Ministerie van Landbouw van de Republiek Griekenland 2 350 000 EUR aan kredieten ter beschikking gesteld van geïnteresseerde instanties (stadsbesturen, gemeenten

en dierenbeschermingsorganisaties). Naar zeggen van het Directoraat-generaal diergeneeskunde werden deze middelen toegekend op voorwaarde dat de bovengenoemde instanties belangstelling konden aantonen dat ze bereid zijn zwerfhonden een passende behandeling te geven. Die houdt dat ze een opvangcentrum voor zwerfhonden inrichten, de zwerfhonden aan een geneeskundig onderzoek onderwerpen, merken en castreren en zich ten volle in te zetten om de Griekse burgers meer liefde voor dieren bij te brengen. Gevreesd wordt dat het bedrag ten belope van 2 350 000 EUR zal worden gebruikt om dieren om te brengen zoals reeds in het dierenopvangcentrum Ark van Noach in de stad Chania op Kreta is gebeurd. Dat centrum moest begin 2002 worden ontruimd.

1. Weet de Commissie of het voornoemde bedrag uit communautaire middelen wordt gefinancierd?

2. Kan de Commissie in voorkomend geval meedelen om welk bedrag het precies gaat, waarvoor de middelen worden aangewend en wie het gebruik ervan controleert?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(23 september 2002)

Zoals de Commissie al in haar antwoord op schriftelijke vraag E-1658/02 van de heer Bakopoulos(1) te verstaan heeft gegeven, valt de zwerfhondenproblematiek uitsluitend onder de bevoegdheid van de lidstaten. Voor dit doel worden aan de lidstaten, hun nationale of lokale autoriteiten of dierenbeschermingsorganisaties geen communautaire middelen ter beschikking gesteld.

(1) PB C 277 E van 14.11.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2239/02

van Rainer Wieland (PPE-DE) aan de Commissie

(17 juli 2002)

Betreft: Uitvoerdocumenten in nationale taal

Is het juist, dat douanedocumenten (in dit geval de aangifte van uitvoer uit de Europese Gemeenschap) voor het goederenverkeer binnen en buiten de Europese Unie bij het bevoegde douanekantoor slechts in de nationale taal mogen worden ingevuld?

Kan dit document niet evenals alle andere documenten die op het goederenverkeer betrekking hebben in het Engels worden opgesteld en ingediend?

Zo neen, is de Commissie dan voornemens een uniforme taalregeling in te voeren of alle officiële talen van de Europese Unie toe te laten?

Zijn de lidstaten vrij in de keuze van de taal?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(9 september 2002)

Krachtens artikel 211 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie(1), moeten aangiften (in dit geval een aangifte van uitvoer) worden gesteld in een van de officiële talen van de Gemeenschap die wordt aanvaard door de douaneautoriteiten van de lidstaat waar de formaliteiten worden vervuld. Het is aan de lidstaten om te bepalen welke officiële talen zij aanvaarden.

Zo nodig kunnen de douaneautoriteiten van de lidstaat van bestemming de aangever of diens vertegenwoordiger in deze lidstaat verzoeken om een vertaling van de aangifte in de officiële taal of in een van de officiële talen van deze lidstaat.

(1) Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253 van 11.10.1993).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1479/02

van Cecilia Malmström (ELDR) aan de Raad

(27 mei 2002)

Betreft: Associatieovereenkomst met Algerije

Op dit moment zijn er onderhandelingen gaande over een associatieovereenkomst tussen de EU en Algerije. In de tekst van de overeenkomst komt de clausule voor dat de eerbiediging van de rechten van de mens en democratische beginselen de grondslag van de overeenkomst vormt. Helaas blijkt uit rapporten dat de rechten van de mens systematisch met voeten worden getreden in Algerije en dat de regering van het land vaak nalaat deze ernstige schendingen te onderzoeken. Bovendien heeft Algerije geweigerd toegang te verlenen aan deskundigen op het gebied van de mensenrechten van de VN, en aan speciale rapporteurs.

Voordat de EU overgaat tot ondertekening van de associatieovereenkomst met Algerije zijn aanzienlijke verbeteringen ten aanzien van de eerbiediging van de rechten van de mens noodzakelijk. Kan de Raad daarom mededelen op welke wijze hij ervoor denkt te zorgen dat de beoordeling van de situatie op het gebied van de rechten van de mens in Algerije en de eerbiediging van het artikel over de mensenrechten in de associatieovereenkomst een speciaal onderwerp wordt op alle bijeenkomsten waarop de overeenkomst wordt behandeld, in het bijzonder de associatieraad?

Antwoord

(3 oktober 2002)

De Raad verzoekt de geachte afgevaardigde kennis te nemen van de antwoorden die hij heeft gegeven op de vragen E-0881/02 van Patricia McKenna, E-1031/02 van Philip Bushill-Matthews en E-1109/02 van Christos Zacharakis en Konstantinos Hatzidakis.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2465/02

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(4 september 2002)

Betreft: Handel

Onder verwijzing naar het antwoord van de Commissie op de vragen E-0992/02 t/m E-0994/02 en E-1106/02(1): kan de Commissie haar antwoord aanvullen met de cijfers van 2001?

Als die cijfers nog niet beschikbaar zijn, kan de Commissie dan aangeven wanneer zij bekend kunnen zijn?

(1) PB C 205 E van 29.8.2002, blz. 244.

Gecombineerd Antwoordvan de heer Solbes Mira namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2464/02 en E-2465/02

(11 oktober 2002)

De Commissie verwijst naar haar antwoord op de schriftelijke vragen E-0992/02 tot E-0994/02 en E-1106/02 van het geachte parlementslid. Voorts heeft zij met de Europese Centrale Bank (ECB) geregeld contacten over gegevensverspreiding. De ECB is niet van plan de betalingsbalansgegevens van de lidstaten met de extra-eurozone, die worden gebruikt om het aggregaat voor de eurozone op te stellen, te publiceren. Gegevens over betalingsbalanstransacties tussen leden van de eurozone zijn bovendien geen prioriteit voor de ECB. Ingevolge het verzoek van het geachte parlementslid heeft de Commissie de Europese Centrale Bank om haar zienswijze gevraagd over de bekendmaking van de gegevens van specifieke lidstaten. De ECB heeft haar vroegere standpunt bevestigd.

De Commissie is evenmin voornemens deze gegevens te publiceren, zij het om andere redenen. De Commissie staat achter het beginsel dat verzamelde statistische gegevens een publiek goed zijn en moeten worden bekendgemaakt. Maar volgens de Commissie zijn niet alle gegevens die op nationaal niveau worden verzameld om een Europees aggregaat op te stellen, van algemeen belang. Dat geldt ook voor de gegevens die worden gebruikt om de betalingsbalansaggregaten voor de eurozone op te stellen. Aangezien de lidstaten hun eigen betalingsbalansgegevens opstellen en publiceren volgens een andere methode (op basis van het oorsprongsland) dan die welke wordt gebruikt om het Europees aggregaat op te stellen (op basis van het verzendingsland), kan de publieke gebruiker in de war raken door twee soorten gegevens waarvan de verschillen moeilijk te interpreteren zijn.

Om toch aan het verzoek te voldoen is de Commissie met een aantal lidstaten overeengekomen om deze gegevens te verstrekken (zie bijlage). Opnieuw dient benadrukt dat deze gegevens door Eurostat worden gebruikt om de betalingsbalansen van de Gemeenschap op te stellen. Ze verschillen van de nationale gegevens die lidstaten publiceren. Niettemin zijn ze volledig compatibel met de betalingsbalansaggregaten van de Gemeenschap die door Eurostat worden gepubliceerd.

Tot slot zijn de gegevens van 2001 met een gedetailleerde geografische analyse nog niet beschikbaar; ze zullen klaar zijn tegen eind oktober 2002. De voorlopige EU-gegevens voor 2001 met als partners Wereld, Extra-EU15, Intra-EU15, Verenigde Staten, Japan en Canada werden gepubliceerd in juli 2002 (Statistics in focus 34/2002) en in New Cronos, en worden rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement gestuurd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1138/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Raad

(22 april 2002)

Betreft: De verschuiving van het Israëlische regeringsbeleid van vreedzaam samenleven met een gelijkwaardige Palestijnse staat naar voortgezette overmacht

1. Is de Raad het met mij eens dat sinds het aantreden van de door het oproepen van etnische tegenstellingen aan de macht gekomen regering-Sharon in Israël de verstandhouding tussen Israël en de in 1967 door Israël bezette Palestijnse gebieden sterk is gewijzigd doordat in plaats van de eerder overeengekomen ontwikkeling naar een zelfstandige Palestijnse staat door de Israëlische regering eenzijdig een daaraan tegengestelde ontwikkeling wordt doorgevoerd die leidt tot ontmanteling van het Palestijnse zelfbestuur, het doorvoeren van een gewelddadige politieke zuivering onder de Palestijnse bevolking, afsnijding van contacten met andere staten, verdere groei van vanuit Israël gestichte nederzettingen in Palestijns gebied en vernietiging van haven, luchthaven, wegen en gebouwen?

2. Is de Raad het tevens met mij eens dat deze verandering niet zozeer of uitsluitend voortkomt uit de vanzelfsprekende behoefte van de inwoners van Israël aan veiligheid, maar dat die politieke krachten binnen Israël welke vanouds van mening waren dat deze gebieden blijvend deel dienen uit te maken van de Israëlische staat en dat daartoe zonodig de bestaande Palestijnse bevolking dient te worden verdreven of te worden aangemoedigd om dit gebied te verlaten, proberen om onherroepelijke feiten in hun voordeel te creëren?

3. Voor welk bedrag heeft het Israëlische optreden sinds het aantreden van de regering-Sharon projecten voor verbeteringen in Palestijns gebied die werden gefinancierd of medegefinancierd door bijdragen van de EU of van de afzonderlijke lidstaten van de EU inmiddels vernietigd?

4. Bent u gezien de gewijzigde situatie bereid om duidelijk te maken dat iedere politiek die uitgaat van de ongelijkwaardigheid van de twee betrokken volkeren, van de instandhouding van politieke en economische achterstelling van de Palestijnen, van kolonisatie en van inlijving, slechts kan leiden tot een isolement van Israël ten opzichte van de Europese Unie?

Antwoord

(30 september 2002)

Het ligt niet op de weg van de Raad te speculeren over de motieven van de Israëlische regering. De Raad heeft evenwel herhaaldelijk verklaard dat er voor het conflict geen militaire oplossing bestaat en de partijen opgeroepen om werk te maken van een politieke oplossing van hun geschillen op basis van de Resoluties 242 en 338 van de VN-Veiligheidsraad en van het beginsel van land voor vrede. De Raad kijkt vol verwachting uit naar de dag waarop twee staten, Israël en Palestina, vreedzaam naast elkaar bestaan binnen veilige en erkende grenzen en nauwe en hartelijke betrekkingen onderhouden met de Europese Unie.

De schade die is aangebracht aan Palestijnse infrastructuur die geheel of gedeeltelijk door de EU is gefinancierd, met inbegrip van de schade die is veroorzaakt tijdens recente acties van de Israëlische strijdkrachten, wordt thans geëvalueerd.