SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1743/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(31 mei 2000)

Betreft: Recycling

Kan de Commissie de volgende informatie verstrekken over het recyclingbeleid van de lidstaten van de EU:

1. Wat voor voorzieningen hebben de lidstaten gecreëerd voor recycling van kunststof?

2. Hebben de lidstaten een markt voor hun recyclinggoederen? Zo niet, wat doet elke lidstaat met zijn recyclinggoederen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 juli 2000)

De Commissie heeft nog geen volledige informatie over de voorzieningen die in de Gemeenschap bestaan voor het recycleren van plastics. Ook heeft zij nog geen volledig beeld van de markt voor gerecycleerde plastics. Dit komt voornamelijk door de grote verscheidenheid aan kunststoffen en doordat recycleren van plastics een zeer recente industriële activiteit is vergeleken met het recycleren van andere meer traditionele materialen.

Deze informatie zal echter omstreeks december 2000 beschikbaar zijn wanneer een studie(1) die voornamelijk gewijd is aan het beschrijven van de diverse recyclagemethoden voor plastics, zal zijn afgerond. In de studie zal zoveel mogelijk aandacht worden besteed aan de diverse kunststoffen namelijk PE (polyethyleen), LDPE (polyethyleen met lage dichtheid), HDPE (polyethyleen met hoge dichtheid), LLDPE (lineaire polyethyleen met lage dichtheid), PET (polyethyleenterefthalaat), PP (polypropyleen), PS (polystyreen), en PVC (polyvinylchloride).

Bovendien zij erop gewezen dat het bevorderen van recycling één van de voornaamste doelstellingen van het communautaire afvalbeleid is. Dat de voorkeur wordt gegeven aan recycleren boven verwijderen, staat vermeld in de communautaire strategie voor het afvalbeheer(2) en in Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975, als gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991(3), betreffende afvalstoffen.

In Richtlijn 94/62/EEG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval(4) zijn doelstellingen vastgesteld voor het recycleren van verpakkingsafval. Volgens artikel 6 moet ten minste 50 en ten hoogste 65 gewichtsprocent van het verpakkingsafval worden teruggewonnen. Binnen deze taakstelling moet tussen 25 en 45 gewichtsprocent gerecycleerd worden met een minimum van 15 gewichtsprocent voor elk verpakkingsmateriaal met inbegrip van plastics.

De lidstaten moeten zich naar deze doelstellingen richten. Zij zijn echter niet verplicht op hun eigen grondgebied te recycleren. Recycleren is een industriële activiteit. Afval dat bestemd is voor terugwinning valt onder het vrij verkeer van goederen. Er behoeft niet noodzakelijkerwijs een interne markt te bestaan voor de hele hoeveelheid gerecycleerd afval.

Volgens het tussentijds verslag(5) overeenkomstig artikel 6, lid 3, onder (a) van Richtlijn 94/62/EEG en de gegevens die de lidstaten hebben ingediend in het kader van Beschikking 97/138/EG van de Commissie van 3 februari 1997 tot vaststelling van de vorm van de tabellen voor het database-systeem overeenkomstig Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval(6), lag het recycleringspercentage voor plasticverpakkingsafval in 1997 nog in diverse lidstaten onder de door deze richtlijn nagestreefde 15 %. In België (25 %), Duitsland (45 %) en Oostenrijk (20 %) is het percentage overschreden terwijl in Italië, Nederland, Finland en Zweden het streefpercentage bijna is bereikt. Het is evenwel niet duidelijk in hoeverre deze cijfers het recycleren van grondstoffen omvatten.

Door de aansporende werking van deze bepalingen is de recycling van plastics tussen 1994 en 1999(7) in de Gemeenschap gestegen tot 9 %(8), wat een verdubbeling betekent.

Naar aanleiding van de mededeling inzake het concurrentievermogen van de recyclage-industrie(9) heeft de Commissie het recyclageforum georganiseerd met medewerking van alle belangrijke betrokkenen. Deze besprekingen hebben een aantal aanbevelingen opgeleverd die de randvoorwaarden en het concurrentievermogen van de recyclage-industrie moeten verbeteren(10).

(1) Studie over de evaluatie van de kosten en voordelen die verbonden zijn aan de verwezenlijking van de doelstellingen op het gebied van hergebruik en recyclage van de diverse verpakkingsmaterialen in het kader van Richtlijn 94/61/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval.

(2) COM(96) 399 def.

(3) PB L 78 van 26.3.1991.

(4) PB L 365 van 31.12.1994.

(5) COM(1999) 596 def.

(6) PB L 52 van 22.2.1997.

(7) Volgens de gegevens van de Association of plastics manufacturers in Europe (APME) als vermeld in het voorjaarsverslag 1999.

(8) APME, Plastics An analysis of plastics consumption and recovery in Western Europe 1998 (Plastics Een analyse van het verbruik en de terugwinning van plastics in West-Europa 1998).

(9) COM(98) 463 def.

(10) http://europa.eu.int/comm/enterprise/events/recycling/recycling.htm.