ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1147/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 april 2000)

Betreft: Witboek inzake Voedselveiligheid en de Europese Voedselautoriteit

In januari 2000 verscheen het Witboek inzake voedselveiligheid (COM(1999) 719). Hoofdstuk 4 behandelt de oprichting van een Europese Voedselautoriteit (EVA). Hoofdstuk 5 gaat in op de wetgeving inzake voedselveiligheid.

Slechts voor een paar contaminanten bestaan specifieke eisen op EU-niveau. Er is veel regelgeving op nationaal niveau (onderdeel 73). Dit leidt tot ongelijkheid in de gezondheidsbescherming van consumenten binnen de EU, maar ook tot praktische problemen voor de controleautoriteiten en voor de industrie. Er is behoefte aan normen voor contaminanten in de gehele keten vanaf veevoeder tot eindproduct. Het is een prioriteit om de wetenschappelijke basis vast te stellen voor het vastleggen van deze limieten.

1. Welke plannen heeft de Commissie met betrekking tot de normen voor contaminanten?

2. Voor welke contaminanten wil de EU limieten vastleggen?

3. Hoe legt de Commissie haar prioriteiten vast?

4. Overweegt de Commissie om de Autoriteit in de toekomst de bevoegdheid te geven limieten vast te leggen voor contaminanten? Zo neen, wie zal dan de bevoegdheid krijgen om dergelijke limieten vast te leggen?

Gecombineerd Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1122/00, E-1127/00, E-1128/00, E-1140/00, E-1141/00, E-1142/00, E-1143/00, E-1144/00, E-1145/00, E-1146/00, E-1147/00, E-1148/00, E-1150/00, E-1151/00, E-1152/00, E-1153/00, E-1155/00, E-1156/00, E-1157/00, E-1158/00, E-1160/00, E-1161/00 en E-1162/00

(9 juni 2000)

De door de geachte afgevaardigde aan de orde gestelde punten worden momenteel bestudeerd teneinde voorstellen voor wetgeving in te dienen volgens het in het Witboek over voedselveiligheid vastgestelde tijdschema.

Het zou in dit stadium misplaatst zijn om op de bijzonderheden van elk voorstel vooruit te lopen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2328/00

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(11 juli 2000)

Betreft: EST

Zou de Commisie naar aanleiding van haar onlangs gepubliceerde mededeling inzake de ontwikkeling van het volksgezondheidsbeleid (16.5.2000) een onderzoek willen laten instellen naar het gebruik van de elektroshocktherapie (EST) in de EU?

Zou de Commissie daarbij rekening willen houden met de twijfels over het succes van EST en de uiteenlopende wijzen waarop deze in de lidstaten wordt toegepast, mede gelet op bezorgdheid over de eerbiediging van de rechten van de mens (ontbreken van toestemming van de patiënt enz.)?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 september 2000)

Het voorstel voor een actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid dat onlangs samen met de mededeling over de gezondheidsstrategie van de Gemeenschap(1) is ingediend, beoogt de samenwerking tussen de lidstaten en de verspreiding van kennis en goede praktijken te bevorderen. In principe is het mogelijk om op grond van dat programma maatregelen te nemen met betrekking tot specifieke medische interventies, zoals ten aanzien van de kwaliteit, de doeltreffendheid en de voorwaarden voor de toepassing van de elektroschoktherapie (EST). Bij deze maatregelen zouden de bevoegdheden van de lidstaten voor de organisatie, verlening van medische diensten en gezondheidszorg volledig moeten worden geëerbiedigd.

Er lopen geen onderzoekprojecten van de Commissie over de elektroschoktherpie en de Commissie heeft deze in het verleden ook niet verricht. Een dergelijk project zou echter in het kader van het vijfde kaderprogramma uit hoofde van het thema kwaliteit van het bestaan kunnen worden gefinancierd.

Wat de ethiek betreft: volgens artikel 7 van Besluit nr. 182/1999/EG van de Raad en het Europees Parlement van 22 december 1998 tot goedkeuring van het vijfde kaderprogramma(2) moeten alle onderzoekprojecten die uit hoofde van dit programma worden verricht met inachtneming van de fundamentele ethische beginselen worden uitgevoerd. Dus om er zeker van te zijn dat alle ethische en nationale wetgeving van de betrokken lidstaten wordt geëerbiedigd moet een dergelijk voorstel als het voor financiering wordt uitgekozen, aan een ethisch onderzoek worden onderworpen voordat een contract gesloten wordt.

(1) COM(2000) 285 def.

(2) PB L 26 van 1.2.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1266/00

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(19 april 2000)

Betreft: Microkrediet als middel om armoede terug te dringen

Hoeveel geld heeft de Commissie de afgelopen drie jaar gestoken in het uitbreiden van microkrediet als middel om armoede terug te dringen (dit beginsel is onderschreven in het in april 1998 door de Commissie gepubliceerde rapport Microfinanciering en armoedevermindering) en op welke andere manieren steunt de Commissie armoedebestrijding in het kader van haar ontwikkelingssamenwerkingsbeleid?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(19 mei 2000)

In de afgelopen drie jaar heeft de Commissie via verschillende instrumenten (medefinanciering niet-gouvernementele organisaties (NGO's), plattelandsontwikkelingsprojecten, voedselzekerheid, Stabex, steun aan micro-ondernemingen) ongeveer 200 miljoen euro vastgelegd voor microkredietregelingen.

Armoedebestrijding is de overkoepelende doelstelling van de Europese ontwikkelingssamenwerking. In dit opzicht spoort het communautaire beleid met de internationale consensus, maar het gaat nog een stap verder door te erkennen dat ongelijkheid de groei en de armoedebestrijding belemmeren, door een terugkeer te opperen naar een beleid van groei met verdeling en door de nadruk te leggen op de politieke aspecten van de ontwikkelingsstrategie.

Op macro-economisch niveau zijn in de structurele aanpassingsprogramma's van de nieuwe generatie voor de toekenning van een gedeelte van de middelen ook sociale indicatoren opgenomen (gezondheid en onderwijs), teneinde de betrokken landen ertoe aan te zetten op deze gebieden betere resultaten te boeken.

In het kader van de Overeenkomst van Lomé leggen het achtste Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) en de nationale indicatieve programma's (NIP's) de nadruk op armoedebestrijding als een belangrijke doelstelling van de ontwikkelingssamenwerking.

In vele Afrikaanse landen komt dit tot uiting in de keuze van prioritaire sectoren, zoals voedselzekerheid, plattelandsontwikkeling of sociale kwesties. In kleine eilandstaten wordt bijvoorbeeld vaak gestreefd naar specifieke armoedebestrijdingsprogramma's. Het totale bedrag dat aan elementaire sociale diensten wordt besteed (gezondheid en onderwijs), is sterk toegenomen.

De onlangs gesloten partnerschapsovereenkomst tussen de Gemeenschap en de staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan voorziet in een geïntegreerde aanpak van de armoedebestrijding, met steun die enerzijds op groeifactoren en anderzijds op herverdeling en sociaal beleid gericht is. Een van de prioriteiten in de ondersteuning van het sociaal beleid is de toegang tot alle elementaire sociale diensten en sociale bescherming, met een grotere bescherming van de meest kwetsbaren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1201/00

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 april 2000)

Betreft: Bouw woontorens in het IJmeer

In Almere zijn luxe woontorens in aanbouw in het buitendijkse gebied langs het IJmeer. Het IJmeer valt onder de Vogelrichtlijn en Habitatrichtlijn en is bovendien onderdeel van de Ecologische Hoofdstructuur.

Is de Commissie van mening dat wanneer een zwaarwegend belang ontbreekt (althans niet wordt aangetoond) een dergelijk bouwplan niet uitgevoerd kan worden?

Is de Commissie van mening dat het zwaarwegend belang in dit onderhavige geval niet is aangetoond en dat er ook geen plannen zijn tot compensatie?

Is de Commissie van mening dat bedoeld bouwplan op z'n minst bevroren dient te worden door de Nederlandse autoriteiten totdat het zwaarwegend belang is aangetoond en er voldoende compensatie voor natuurverlies wordt geboden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 mei 2000)

De Commissie is niet op de hoogte gesteld van het betrokken project voor de bouw van woontorens langs het IJmeer in het buitendijkse gebied van de gemeente Almere.

Het IJmeer is door de Nederlandse autoriteiten aangewezen als speciale beschermingszone (SBZ) als gedefinieerd in Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(1).

Als SBZ valt het IJmeer onder Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(2) met name artikel 6, lid 2, lid 3 en lid 4. Volgens artikel 7 van Richtlijn 92/43/EEG gelden deze bepalingen ook voor SBZ's als gedefinieerd in Richtlijn 79/409/EEG. Bij de bouw van woontorens bij of in een speciale beschermingszone kan het gaan om een project als bedoeld in artikel 6, lid 3 van Richtlijn 92/43/EEG dat significante gevolgen kan hebben op de speciale beschermingszone. In dat geval moet een passende beoordeling worden gemaakt van de gevolgen voor het IJmeer en met name voor de habitats en de soorten die beschermd worden krachtens Richtlijn 79/409/EEG. Indien die beoordeling tot de conclusie leidt dat er negatieve gevolgen zullen zijn, is artikel 6, lid 4 van toepassing. De verantwoordelijkheid voor de toepassing van artikel 6, lid 4, ligt voornamelijk bij de betrokken lidstaat.

Op basis van de huidige informatie kan de Commissie niet beoordelen of er sprake is van een inbreuk op Richtlijn 79/409/EEG of Richtlijn 92/43/EEG. Zij heeft derhalve een brief gestuurd aan de Nederlandse overheid waarin zij om inlichtingen vraagt over het project en de implicaties daarvan krachtens de Richtlijnen 79/409/EEG en 92/43/EEG. Voor het ogenblik zal de Commissie geen verdere stappen ondernemen aangezien de betrokken partijen een rechtszaak kunnen aanspannen tegen de gemeente Almere en bovendien de nationale autoriteiten in de desbetreffende nationale wetgeving over juridische instrumenten beschikken om zo nodig de bouw van de woontorens te voorkomen.

(1) PB L 103 van 25.4.1979.

(2) PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2033/00

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(21 juni 2000)

Betreft: Pijn

Het schijnt dat van honderdduizenden personen die iedere dag ernstige lichamelijke pijn lijden slechts een tamelijk gering aantal een pijnstillende behandeling krijgt met verdovende middelen overeenkomstig de richtsnoeren van de Wereldgezondheidsorganisatie, volgens welke het stillen van pijn een van de belangrijkste indicatoren is van de goede kwaliteit van medische zorg.

1. Kan de Commissie meedelen welke plaats Italië, Frankrijk, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Spanje onder de industrielanden innemen bij de behandeling van pijn,

2. of er onder de door de Unie gefinancierde onderzoeksprogramma's sommige specifiek gewijd zijn aan pijnstilling,

3. zo ja, of er naast de traditionele opiumachtige stoffen nieuwe geneesmiddelen zijn voor de pijnbestrijding,

4. of er een communautair agentschap is dat dit onderzoek kan coördineren en de resultaten ervan onder alle lidstaten kan verspreiden?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(27 juli 2000)

1. De Commissie heeft geen gegevens over pijnbestrijding.

2. Twee onderzoekprojecten van het programma Biomed 2 (vierde kaderprogramma) en het programma Kwaliteit van het bestaan en beheer van de biologische hulpbronnen (vijfde kaderprogramma) hebben rechtstreeks betrekking op pijnbestrijding. Zij betreffen respectievelijk de behandeling van chronische pijn en ontsteking van het bewegingsapparaat met opiaten en de mechanismen van trigeminuspijn. Naast deze twee projecten financiert de Commissie momenteel nog acht andere algemene onderzoekprojecten op het gebied van pijn. Over het contract voor nog een project wordt nog onderhandeld.

Enkele initiatieven in het kader van het derde actieplan voor kankerbestrijding (Besluit nr. 646/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 maart 1996(1)), die specifiek de palliatieve zorgen betreffen, omvatten onder andere pijnbeheersing.

3. Opiaten vormen nog altijd het middel bij uitstek voor de behandeling van patiënten met chronische pijn.

4. Over het bestaan van een dergelijk agentschap is de Commissie niets bekend. Het verbreiden en eventueel benutten van de resultaten is echter een belangrijk en verplicht element van elk in het kader van het vierde en het vijfde kaderprogramma gefinancierd project. Het kaderprogramma voorziet in diverse instrumenten (gecoördineerde acties, thematische netwerken, virtuele instituten) voor de coördinatie van de onderzoekactiviteiten op een specifiek gebied in Europa, overeenkomstig de bedoeling van de Europese Onderzoekruimte.

(1) PB L 95 van 16.4.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2532/00

van Wolfgang Kreissl-Dörfler (Verts/ALE) aan de Commissie

(25 juli 2000)

Betreft: EU-financiering voor waterproject (Rio Sao Francisco/Brazilië)

De Braziliaanse regering propageert het project om een deel van het water van de Rio Sao Francisco af te takken en via de bondsstaten Pernambuco, Paraíba, Ceará en Rio Grande do Norte om te leiden om het hoofd te bieden aan het daar heersende watergebrek. Dit project is hoogst omstreden, zowel wat de technische haalbaarheid betreft als de bijdrage daarvan aan een duurzame en solidaire ontwikkeling van de regio. Volgens informatie van de regering worden alleen al de kosten van de grondverzet- en bouwwerkzaamheden op 3,5 miljard Real geraamd.

Kan de Commissie mededelen of voor dit project EU-fondsen werden aangevraagd en/of reeds zijn goedgekeurd? Zo ja, kan de Commissie dan motiveren hoe zij het duurzaamheidsaspect van dit project beoordeelt? Mocht een financiële deelname zijn afgewezen: kan de Commissie dit motiveren?

Kan de Commissie nadere informatie over de volgende vragen verstrekken, mocht aftakking van het water mogelijk zijn:

- Hoe hoog zou de prijs voor de eindverbruiker zijn?

- Hoe zouden de kosten onder regering, landbouwers en particuliere huishoudens worden verdeeld?

- Hoe zou een oplossing worden gevonden voor de milieuaspecten van het project met het oog op de ecologisch bedenkelijke toestand van de rivier?

- Bestaat er een gedetailleerd plan voor een duurzame en solidaire ontwikkeling van het dal van de Sao Francisco en van de gebieden die van het project zouden profiteren?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(13 september 2000)

Het desbetreffende plan van de Braziliaanse regering is tussen de Commissie en deze regering nimmer onderwerp van bespreking geweest. Tot op heden is de Commissie geen enkel project in deze zin voorgelegd.

Zij is derhalve niet in staat op de specifieke vragen van het geachte parlementslid antwoord te geven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2038/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(21 juni 2000)

Betreft: isserijovereenkomst met Marokko

Wat is de stand van de onderhandelingen over de nieuwe visserijovereenkomst van de Europese Unie met Marokko? Voert de Commissie de onderhandelingen in overeenstemming met de resolutie van het Europees Parlement?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 juli 2000)

Nadat de Raad het onderhandelingsmandaat had vastgesteld, heeft de Commissie op alle niveaus actie ondernomen om de besprekingen over een nieuwe relatie met Marokko zo spoedig mogelijk te kunnen beginnen.

Het voor de visserij bevoegde lid van de Commissie heeft in mei 2000 een bezoek aan Rabat gebracht. Hij is er ontvangen door de koning van Marokko en heeft er besprekingen gevoerd met de premier en andere bewindslieden.

De Commissie is zich zeer bewust van de bezorgdheid van het Parlement, die voortkomt uit het belang dat de visserijbetrekkingen tussen de Gemeenschap en Marokko uit economisch zowel als sociaal oogpunt hebben.

De Commissie is ervan overtuigd dat belangrijke bilaterale visserijbetrekkingen met Marokko zullen kunnen worden voortgezet. Zij verwacht dat er nieuwe vormen van samenwerking en nieuwe mechanismen zullen zijn, waarbij zowel de overheid als de privé-sector zal zijn betrokken en waarvan beide overeenkomstsluitende partijen zullen profiteren doordat de wederzijdse economische voordelen en de werkgelegenheid in de van de visserij afhankelijke gebieden behouden zullen blijven.

De Marokkaanse autoriteiten hebben in dit verband hun bereidheid om een nieuw partnerschap met de Gemeenschap in de visserijsector tot stand te brengen bevestigd en hebben verklaard beschikbaar te zijn voor een nieuwe vergadering van beide partijen in juli 2000.

De Commissie zal het Parlement volledig op de hoogte houden van de ontwikkeling van haar contacten met de Marokkaanse autoriteiten over deze aangelegenheid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2056/00

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(27 juni 2000)

Betreft: Illegale immigratie uit de Balkan naar Apulië

De kusten van Apulië worden al vele jaren letterlijk overspoeld met hoofdzakelijk uit de Balkan afkomstige illegalen, met alle gevolgen van dien voor de criminaliteit (wapen- en drugssmokkel, prostitutie), de veiligheid en de economie (het toerisme loopt fors terug).

Voor de overtocht zijn alle middelen goed: in de rubberbootjes en gammele vaartuigen lopen de vluchtelingen (vooral voor de vrouwen en kinderen) en wie ze vervoeren echter groot gevaar.

Is de Commissie bereid maatregelen te nemen om de lucht- en zeeverbindingen tussen Apulië en de Europese landen, met name de Balkanlanden, te versterken en er op die manier toe bij te dragen de smokkel van illegalen terug te dringen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(19 september 2000)

De Commissie wijst erop dat de beslissing tot uitbreiding van de zee- en luchtvervoerdiensten tussen Apulië en de Balkanlanden, onverminderd artikel 80, lid 2, (ex artikel 84) van het EG-Verdrag, onder de bevoegdheid van de Italiaanse autoriteiten, en niet van de Commissie, valt.

Dat zoveel immigranten gebruik maken van de netwerken van de georganiseerde misdaad om zich onder gevaarlijke omstandigheden illegaal uit de Balkenlanden naar de kusten van Apulië te laten brengen, is volgens de Commissie niet het gevolg van een gebrek aan voldoende vervoercapaciteit.

De Commissie is bijgevolg niet voornemens voor te stellen de zee- en luchtvervoerdiensten tussen Apulië en de Balkanlanden uit te breiden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0445/00

van Bernd Lange (PSE) aan de Commissie

(24 februari 2000)

Betreft: Instituut voor luchtkwaliteit

In de VS is het Health Effects Institute (HEI) opgericht, dat tot taak heeft problemen betreffende met name de luchtkwaliteit en de gevolgen hiervan voor de volksgezondheid te beoordelen. Het HEI wordt voor de ene helft gefinancierd door het milieuagentschap van de VS EPA (Environmental Protection Agency), voor de andere helft door het bedrijfsleven. De analyses van het HEI vormen een zeer goede onafhankelijke basis voor beslissingen.

Hoe beoordeelt de Commissie de activiteiten van het Health Effects Institute in de VS?

Is de Commissie voornemens een soortgelijk instituut in Europa op te richten? Zijn er reeds stappen in deze richting ondernomen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 april 2000)

Het werk van het Health Effects Institute is de Commissie bekend. Het onderzoek en de andere werkzaamheden van het instituut hebben in belangrijke mate bijgedragen tot de recente analyses van EPA (het Amerikaanse milieuagentschap) van de gevaren van luchtvervuiling voor de gezondheid van de mens. De door het instituut behaalde resultaten zijn ook door de Wereldgezondheidsorganisatie en de lidstaten bij soortgelijke werkzaamheden in Europa in aanmerking genomen.

De Commissie werkt momenteel aan een nieuw geïntegreerd programma schone lucht. Zij is voornemens in 2004 een eerste verslag over het programma uit te brengen en daarin de gevaren voor gezondheid en milieu en de verdere maatregelen die getroffen moeten worden om deze gevaren te beperken, te behandelen. Voor bepaalde organisatorische aspecten van het programma heeft de Commissie adviseurs aangetrokken. In het kader van het programma zal een aantal mogelijkheden worden overwogen en zal onder andere in het licht van de resultaten die later dit jaar beschikbaar zullen zijn, onderzocht worden hoe het beste informatie over de gevolgen voor de gezondheid verkregen kan worden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2214/00

van Gary Titley (PSE) aan de Commissie

(28 juni 2000)

Betreft: Uitsluiting van in de EU gevestigde Japanse auto-ondernemingen

Waarom worden in de EU gevestigde Japanse auto-ondernemingen uitgesloten van werkgroepen van de Commissie inzake klimaatverandering en Auto Oil II?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(28 juli 2000)

Het Auto-Olie II-programma is nu beëindigd. De rapporten worden afgewerkt en de Commissie is van plan in september 2000 een mededeling over het resultaat van het programma goed te keuren.

Auto-Olie II werd gekenmerkt door de betrokkenheid van een brede waaier van partijen. De automobielfabrikanten werden met name vertegenwoordigd door de Europese Federatie van Autoproducenten ACEA. De Japanse autofabrikanten waren niet rechtstreeks bij het programma betrokken en drukten daartoe geen uitdrukkelijke wens uit. Niettemin zouden zij bij toekomstige soortgelijke programma's moeten worden betrokken, in het bijzonder wegens hun grotere aanwezigheid als voertuigfabrikanten in Europa.

In het kader van de klimaatverandering werd onlangs een belangrijk initiatief opgezet: het Europees programma inzake klimaatverandering (EPK). Dit initiatief sluit aan op de mededeling van de Commissie inzake het beleid en de maatregelen om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen(1). In het kader van dit initiatief moeten een aantal opties op het gebied van energie, vervoer en industrie worden ontwikkeld. Er is een specifieke EPK-werkgroep opgezet. Opnieuw toonden de Japanse autofabrikanten geen belangstelling om rechtstreeks aan het initiatief deel te nemen. De Japanse autofabrikanten hebben er zich echter samen met hun Europese en Koreaanse tegenhangers toe verbonden kwantitatieve streefcijfers voor de uitstoot van kooldioxide door auto's te bereiken en zijn betrokken bij het toezicht op deze verbintenissen en alle verwante kwesties. Verder zijn de Japanse fabrikanten volledig betrokken bij de werkgroep motorvoertuigen en de werkgroep emissies van motorvoertuigen die de Commissie adviseren over regelgevingskwesties met betrekking tot voertuigen.

(1) COM(2000) 88 def.