SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1981/00

van Freddy Blak (PSE) aan de Raad

(21 juni 2000)

Betreft: Regeling van de arbeidstijd voor chauffeurs

Een internationaal onderzoeksteam is tot de bevinding gekomen dat vermoeidheid de oorzaak van veel meer verkeersongelukken op de Europese wegen is dan totnogtoe aangenomen is. Vermoeide chauffeurs veroorzaken elk jaar om en bij de 100 000 ongelukken.

Het onderzoek wijst uit dat ongelukken door vermoeidheid niet op de eerste plaats te wijten zijn aan de lengte van de arbeidstijd, maar veeleer aan de arbeidsduur per dag, het aantal uren dat men al op de been is en de duur van de voorafgaande slaap. Het is dus ongemeen belangijk om een Europese regeling voor de rusttijden van chauffeurs te treffen.

Voor de rij- en rusttijden van chaufferus gelden er op het ogenblik meerdere richtlijnen en toch zijn ze niet in alle opzichten geregeld. Het nieuwe voorstel van richtlijn op de arbeidstijd van chauffeurs is momenteel geblokkeerd bij de Raad (voor vervoersaangelegenheden).

Wanneer komt er opnieuw beweging in de besprekingen, zodat alle chauffeurs aan één enkele richtlijn onderworpen zijn?

Welke maatregelen worden er overwogen om chauffeurs uit derde landen zo spoedig mogelijk aan de Europese voorschriften te onderwerpen?

Antwoord

(23 oktober 2000)

Alle chauffeurs die binnen de Gemeenschap goederen over de weg vervoeren, zijn thans onderworpen aan dezelfde voorschriften inzake rij- en rusttijden, namelijk de gemeenschappelijke bepalingen van Verordening (EEG) nr. 3820/85 (1). De lidstaten mogen uit hoofde van deze verordening strengere voorschriften voor het vervoer op hun grondgebied vaststellen.

Chauffeurs uit derde landen die partij zijn bij de Europese overeenkomst nopens de arbeidsvoorwaarden voor de bemanningen van motorrijtuigen in het internationale vervoer over de weg (AETR), zijn aan soortgelijke bepalingen onderworpen.

Richtlijn 2000/34/EG van 22 juni 2000 tot wijziging van Richtlijn 93/104/EG betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd om de van deze richtlijn uitgesloten sectoren en activiteiten te bestrijken (2), bepaalt dat een aantal voorschriften van de gewijzigde richtlijn van toepassing is op mobiele werknemers in het weg- en luchtvervoer, de binnenvaart en de zeevisserij; het betreft de algemene bepalingen die ertoe strekken voldoende rustperiodes, een maximale wekelijkse arbeidstijd van 48 uur, vier weken jaarlijkse vakantie met behoud van loon, alsmede gezondheids- en veiligheidscontroles te garanderen. De definitie van arbeidstijd is aan de lidstaten overgelaten.

Het door de Commissie in november 1998 ingediende specifieke richtlijnvoorstel voor het wegvervoer, is nog bij de Raad in behandeling.

Voorts heeft de Commissie op 22 juni 2000 bij het Europees Parlement en de Raad een mededeling ingediend waarin wordt aangegeven welke maatregelen noodzakelijk zijn voor de totstandbrenging van een algemeen en samenhangend beleid ten aanzien van de verkeersveiligheid, de concurrentie, alsmede de economische en sociale aspecten van het wegvervoer. In deze mededeling wordt ook ingegaan op de organisatie van de arbeidstijd van chauffeurs.

De Raad is begonnen met de bespreking van deze mededeling, die zich momenteel echter in een impasse bevindt.

(1) Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (PB L 380 van 31.12.1985, blz. 1).

(2) Nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.