SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2778/00

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(1 september 2000)

Betreft: Biologische landbouw

Kan de Commissie meedelen hoeveel tijd in elke lidstaat een tuinbouwer krijgt om over te schakelen van conventionele productietechnieken op biologische landbouw? Kan zij bevestigen dat deze periode kan schommelen van niet meer dan zes maanden in enkele lidstaten tot twee jaar in andere? Kan zij ook meedelen of, per lidstaat, deze omschakeling door de handelsorganisatie of een soortgelijke instantie (zoals de Soil Association in het VK) wordt erkend of wordt voorgeschreven bij wet? Is zij van mening dat de concurrentievervalsing die daaruit voort kan vloeien een richtlijn houdende vaststelling van een gemeenschappelijke norm, of ten minste een gemeenschappelijke etikettering voor de EU, noodzakelijk kan maken?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 oktober 2000)

Volgens de bepalingen van bijlage I, deel A van Verordening (EEG) nr. 2092/91(1) bedraagt de omschakelingsperiode waarin de principes van biologische landbouw in de praktijk moeten worden gebracht, voor tuinbouwgewassen twee jaar vóór het inzaaien. In het geval van overblijvende gewassen (bijv. fruitbomen) bedraagt deze ten minste drie jaar vóór de eerste oogst. Bovendien is bepaald dat de controleorganisatie met de toestemming van de bevoegde autoriteit kan besluiten dat genoemde periode in bepaalde gevallen wordt verlengd of verkort, rekening houdend met het vroegere gebruik van de percelen.

De Raad heeft dus gezorgd voor een zekere flexibiliteit inzake de lengte van de omschakelingsperiode om rekening te houden met het vroegere gebruik van de betrokken percelen. De toepassing van deze flexibiliteit is overgelaten aan de erkende controleorganisaties, op voorwaarde dat de betrokken lidstaat goedkeuring verleent. De verordening voorziet in een omschakelingsperiode om ervoor te zorgen dat alle residuen van vroeger gebruikte meststoffen en bestrijdingsmiddelen uit de grond zijn verdwenen voordat producten van de betrokken percelen met een biologisch etiket in de handel worden gebracht. In de verordening is verder vastgelegd dat alvorens wordt begonnen met biologische productiemethoden, een inspectieorganisatie het bedrijf moet bezoeken, de percelen moet beschrijven en moet vermelden wanneer voor het laatst meststoffen en bestrijdingsmiddelen zijn gebruikt die bij biologische landbouw verboden zijn(2). De controleorganisatie bevindt zich derhalve in een goede positie om, onder toezicht van de lidstaat, te bepalen in welke gevallen de omschakelingsperiode kan worden verkort.

Sinds de goedkeuring van Verordening (EEG) nr. 2092/91 heeft de Commissie in de werkgroep van het Permanent Comité voor biologische landbouw verscheidene keren over de toepassing van deze bepaling in de lidstaten gediscussieerd. Onlangs is een bijeenkomst gehouden waarop de lidstaten hebben toegelicht in welke omstandigheden of gevallen zij een verkorting van de omschakelingsperiode aanvaarden. Gebleken is dat de periode in alle lidstaten onder bepaalde omstandigheden wordt verkort, zij het dat deze omstandigheden inderdaad tot op zekere hoogte van elkaar verschillen. In alle gevallen wordt de periode echter pas verkort als is aangetoond dat de percelen voorheen natuurgebied waren of braak lagen, of dat op de percelen ten minste twee jaar lang geen producten zijn gebruikt die op grond van Verordening (EEG) nr. 2092/91 niet zijn toegestaan. In bepaalde lidstaten is het echter vaste praktijk geworden om de omschakelingsperiode in geen geval verder te verkorten dan 12 maanden, terwijl de meeste lidstaten geen minimumperiode hanteren.

Momenteel onderzoekt de Commissie in de bovengenoemde werkgroep de mogelijkheid om een dergelijke onvoorwaardelijke minimumperiode vast te leggen in bijlage I bij de verordening. Nog niet alle lidstaten hebben gereageerd, maar uit de eerste reacties blijkt dat sommige lidstaten een grote flexibiliteit willen behouden bij de vaststelling van de duur van de omschakelingsperiode als afdoende is aangetoond dat gedurende een bepaalde periode geen meststoffen of bestrijdingsmiddelen zijn gebruikt die op grond van Verordening (EEG) nr. 2092/91 verboden zijn.

Ten slotte moet worden benadrukt dat de verordening particuliere organisaties niet belet om strenge voorschriften op te leggen voor het gebruik van hun eigen label.

(1) Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad van 24 juni 1991 inzake de biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen, PB L 198 van 22.7.1991, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1437/2000, PB L 161 van 1.7.2000.

(2) Zie bijlage III, deel A1, punt 2, van Verordening (EEG) nr. 2092/91.