ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/845

(2004/C 78 E/0899)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3656/03

van Salvador Jové Peres (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft: Import van gerst van hoge kwaliteit van GN-code 1003 00

Hoeveel gerst van hoge kwaliteit van GN-code 1003 00, voor verwerking tot mout dat wordt gebruikt voor de bereiding van bepaalde soorten bier dat rijpt in tanks met beukenhout, werd jaarlijks in elke lidstaat ingevoerd binnen het jaarlijkse communautaire tariefcontingent van 50 000 ton, met een douanerecht van 50 % van het volledige recht, dat van toepassing was van 1996 tot en met 2002?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 januari 2004)

Uit de tabel blijkt hoeveel brouwgerst de betrokken lidstaten in de periode 1996-2002 hebben ingevoerd voor de bereiding van bier dat rijpt in tanks met beukenhout.

(in ton) Lidstaten Aangevraagde Certificaten 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 België 2 483 733 3 167 5 626 6 552 1 483 0 Ierland 6 474 14 635 6 775 14 966 14 903 3 588 0 Ver. Koninkrijk 16 706 20 312 18 964 19 456 14 866 8 504 2 000 Totaal EU 25 663 35 679 28 905 40 048 36 322 13 575 2 000

Opvallend is dat de invoercijfers voor de tweede periode in 2001 en het gehele jaar 2002 aanzienlijk lager liggen dan de voorgaande jaren. De reden hiervoor is dat in die periode verlaagde invoerrechten (zelfs een nulrecht) golden voor buiten het contingent ingevoerde gerst, waardoor het contingent economisch gezien minder interessant werd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/706

(2004/C 78 E/0754)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0816/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(17 maart 2003)

Betreft: Onafhankelijk onderzoek naar interspecifieke rassen

In haar antwoord op mijn vraag E-3520/01 (1) deelt de Commissie mij mede dat er een onafhankelijke studie op het programma staat „van het gebruik van interspecifieke rassen”, op basis waarvan zij uiterlijk op 31 december 2003 een verslag zal uitbrengen.

Hoewel de geplande datum voor de indiening van betrokken verslag nog ver weg ligt en gezien de bezorgdheid die dit vraagstuk in de autonome regio van de Azoren wekt omdat deze regio slechts tot 2006 over een ontheffing beschikt om dit soort wijn op de markt te brengen, zou ik de Commissie willen vragen kennis te mogen nemen van genoemd onderzoek, zelfs in de beginfase ervan, voordat het betreffende verslag wordt afgerond?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(15 april 2003)

In juli 2002 heeft de Commissie op grond van artikel 17, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (2) een openbare inschrijving gehouden voor de uitvoering van de betrokken studie.

Na ontvangst van de offertes heeft de Commissie gekozen voor een consortium dat bestaat uit Duitse, Franse en Hongaarse bedrijven.

De studie moet klaar zijn tegen 30 juni 2003. Zodra ze beschikbaar is, zal de Commissie ze u doen toekomen.

(1) PB C 160 E van 4.7.2002, blz. 131.

(2) PB L 179 van 14.7.1999.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/18

(2004/C 78 E/0018)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0487/03

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(17 februari 2003)

Betreft: Uitspraak El-Kosheh

In haar antwoord op mijn schriftelijke vraag E-3652/02 (1) van 17 januari 2003, stelt de Commissie dat: „De Commissie … bemoedigende indruk kreeg bij de eerste maatregelen van de Egyptische autoriteiten die gericht waren op het herstellen van kalmte in het gebied en het voor het gerecht brengen van de voor de gewelddadigheden verantwoordelijke personenen”.

Weet de Commissie dat de politie zich bij de rellen in El-Kosheh in januari 2000 afzijdig heeft gehouden en is de rol van de politie door de Commissie bij de Egyptische autoriteiten ter sprake gebracht?

Weet de Commissie dat er in de zaak betreffende de gewelddadigheden in januari 2000 in El Kosheh een gerechtelijke uitspraak zal worden gedaan op 27 februari 2003?

Zal de Commissie bij deze uitspraak aanwezig zijn en kan zij hiervan verslag uitbrengen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(18 maart 2003)

De veiligheidstroepen werden naar weten van de Commissie snel overgebracht naar El Khosheh om de openbare orde te herstellen, mogelijk omdat men besefte dat de plaatselijke politie van El Khosheh hiertoe niet bij machte was. Ministers en hooggeplaatste ambtenaren brachten vrijwel onmiddellijk een bezoek aan de dorpen in een uitdrukkelijke poging om de kalmte te laten terugkeren en de bevolking te verzekeren dat de personen die verantwoordelijk waren voor de geweldadigheden voor het gerecht zouden worden gebracht. Deze onmiddellijke reacties stonden in sterk en positief contrast tot de officiële reacties bij eerdere gebeurtenissen in El Khosheh hoewel er wel degelijk vragen blijven bij het optreden van de plaatselijke veiligheidsdiensten.

De Commissie is zich ervan bewust dat de aanvankelijke uitspraken bij het eerste proces in de ogen van veel Koptische commentatoren nauwelijks konden worden beschouwd als het laten boeten van de schuldigen. De uitspraak in het nieuwe proces die op 27 februari 2003 werd bekendgemaakt (slechts twee beklaagden werden veroordeeld terwijl er in het eerste proces vier beklaagden werden veroordeeld) zou wellicht opnieuw kunnen leiden tot kritiek op de rechtbank. Sommige mensenrechten- en Koptische bronnen hebben echter gewaarschuwd tegen speculatie dat het hof bevooroordeeld zou zijn geweest ten gunste van de beklaagden. Het gaat namelijk om een civiele rechtbank en geen militaire of noodrechtbank en het is zeer wel mogelijk dat de openbare aanklager het vonnis opnieuw voorlegt aan het Hof van Cassatie nadat de voorzitter van de rechtbank zijn redenen voor het vonnis heeft bekendgemaakt.

Hoewel de Commissie niet aanwezig was in de rechtbank hebben de delegatie van de Commissie en de ambassades van de lidstaten in Caïro deze zaak op de voet gevolgd en zullen dit ook blijven doen. Indien nodig zullen ook stappen worden ondernomen via de gebruikelijke kanalen.

(1) Zie blz. 9.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/645

(2004/C 78 E/0685)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3792/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft: Laatste ontwikkelen in verband met subsidies uit hoofde van het programma „Leonardo da Vinci” voor de gemeente Pesaro-Urbino

Op mijn eerdere vraag E-1168/0 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Pesaro-Urbino in het kader van het programma „Tempus III” projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 8 mei 2003 dat deze stad geen projecten heeft voorgesteld.

Kan de Commissie, nog steeds voor wat de centraal beheerde middelen aangaat, meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend, en met welk resultaat?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(29 januari 2004)

Opgemerkt dient te worden dat gemeenten niet in aanmerking komen voor subsidies in het kader van Tempus. Sinds maart 2003 zijn er echter meerdere oproepen tot het indienen van voorstellen in het kader van het programma Tempus gedaan, waarvan de laatste dateert van 15 december 2003. Naar aanleiding van deze oproepen heeft de universiteit van Urbino („Università degli studi di Urbino”) zich kandidaat gesteld voor een project waarbij ook universiteiten in Spanje, Marokko en Malta betrokken zijn. De selectieprocedure is begonnen. De uiteindelijke beslissing wordt in juni 2004 genomen zodat de projecten tijdens het academisch jaar 2004/2005 van start kunnen gaan.

Over het algemeen zijn bij een project dat in het kader van het programma Tempus wordt gefinancierd, meerdere universiteiten uit zowel de landen van de Unie als partnerlanden betrokken. Deze projecten zijn gericht op de ontwikkeling en hervorming van het hoger onderwijs in de landen die uiteindelijk de subsidies van de Gemeenschap zullen ontvangen.

(1) PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 184.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/644

(2004/C 78 E/0684)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3763/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft: Klinische proeven

1. Kan de Commissie in tabelvorm weergeven wat het standpunt van elk der lidstaten is ten aanzien van de regels op grond waarvan liefdadige organisaties en academische instellingen die onderzoek doen naar geneesmiddelen met een beperkt marktpotentieel (bij voorbeeld vanwege de zeldzaamheid van de desbetreffende aandoening of het onmiddellijke levensgevaar daarvan) van speciale voorwaarden kunnen profiteren bij hun klinische proeven?

2. Kan zij verder meedelen of deze voorwaarden in elk van de gevallen in overeenstemming zullen zijn met een juiste toepassing van de Richtlijn inzake klinische proeven?

3. Wordt er in enige lidstaat bij de ontheffingen een onderscheid gemaakt tussen de fasen I, II en III?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 januari 2004)

De Commissie en de lidstaten hebben overleg gevoerd over de verantwoordelijkheden van de lidstaten inzake de inachtneming van de aanbeveling zoals die is neergelegd in Richtlijn 2001/20/EG (1), overweging 14, voor niet commerciële proeven.

Deze overweging luidt als volgt: „Niet commerciële klinische proeven, die door wetenschappers zonder deelname van de farmaceutische industrie worden uitgevoerd, kunnen van groot nut zijn voor de betrokken patiënten. Daarom dient in de richtlijn rekening te worden gehouden met de eigenheid van proeven waarvan de opzet geen bijzondere productiemethoden of verpakking vergt, indien deze proeven worden uitgevoerd met geneesmiddelen waarvoor een vergunning voor het in de handel brengen (…) voorhanden is (…) en worden uitgevoerd op patiënten met dezelfde kenmerken als die welke worden bestreken door de indicatie die in de vergunning voor het in de handel brengen is aangegeven (…)”.

In artikel 22 van bovengenoemde richtlijn wordt de lidstaten verzocht de Commissie de tekst mede te delen van de bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallend gebied vaststellen. De Commissie werkt momenteel in samenwerking met de lidstaten aan de opstelling van de uitvoeringsrichtsnoeren voor deze richtlijn. De Commissie vertrouwt er dan ook op dat tijdens de werkzaamheden passende aandacht zal worden geschonken aan sommige van de betreffende aandachtspunten, zowel op communautair als op nationaal niveau.

Voorts zal de Commissie een vragenlijst doen uitgaan naar de lidstaten om de informatie in een vergelijkbare vorm terug te ontvangen teneinde een totaal- en eindoverzicht te krijgen van de specifieke besluiten die door de lidstaten genomen zijn.

De Commissie zal de informatie die zij van de lidstaten ontvangt publiceren.

(1) Richtlijn 2001/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de toepassing van goede klinische praktijken bij de uitvoering van klinische proeven met geneesmiddelen voor menselijk gebruik, PB L 121 van 1.5.2001.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/747

(2004/C 78 E/0795)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2614/03

van Albert Maat (PPE-DE) aan de Commissie

(28 augustus 2003)

Betreft: Wijngaarden aanleggen met steun uit Europese fondsen

Is het de Commissie bekend dat in het Spaanse wijngebied Toro wijngaarden worden aangelegd (inclusief irrigatie) met steun uit Europese Fondsen?

Is dat beleid niet in strijd met het beperken van de overproductie in de wijnbouw (1)?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 september 2003)

Bij Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (2) is een stelsel voor de herstructurering en reconversie van de communautaire wijngaarden ingevoerd teneinde de wijnproductie beter aan te passen aan de marktvraag.

In het kader van dit stelsel is in 2000 een instrument opgericht voor de financiering van herstructurerings-en reconversiemaatregelen uit middelen van een door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) beheerde begroting.

De beschikbare middelen worden door de Commissie verdeeld over de verschillende lidstaten op basis van de in de verordening neergelegde criteria. Het gebruik ervan wordt strikt gereguleerd door de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1227/2000 van de Commissie van 31 mei 2000 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, inzonderheid met betrekking tot het productiepotentieel (3).

De Commissie is dus volledig op de hoogte van de informatie waarop het geachte parlementslid doelt.

Het beleid voor de herstructurering en reconversie van wijngaarden past in het kader van het beleid voor de beheersing van het wijnbouwpotentieel.

Om te vermijden dat de kwalitatieve herstructurering van de wijnbouwsector resulteert in een kwantitatieve verhoging van het productievolume voorziet de communautaire regelgeving daarom in een hele reeks beveiligingsmechanismen. Die zijn er met name op gericht de problemen van het rendement van de wijnstokken en van de voorwaarden voor de overdracht van de herbeplantingsrechten tussen onderscheiden exploitanten, alsook het specifieke probleem van de irrigatie van wijngaarden, te beheersen. De desbetreffende bepalingen worden toegepast door de betrokken lidstaten en de toepassing ervan wordt gecontroleerd door de Commissie.

(1) Zie artikel in het blad Perswijn, jaargang 16, nummer 4 juli 2003.

(2) PB L 179 van 14.7.1999.

(3) PB L 143 van 16.6.2000.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/255

(2004/C 84 E/0302)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3858/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft: Invaliditeitspensioenen in de Europese Unie

Uit het speciaal verslag van de Rekenkamer nr. 3/2003 (1) over de regeling invaliditeitspensioenen van de Europese instellingen blijkt dat in 2001 aan 0,78 % van het personeel van de Europese instellingen een invaliditeitspensioen is toegekend.

Kan de Commissie mededelen hoe hoog het percentage in 2002 was, en welke controlemaatregelen er zijn genomen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(11 februari 2004)

In 2002 werd aan 1,1 % van het personeel van de Commissie (ambtenaren en tijdelijke functionarissen) een invaliditeitspensioen toegekend.

In die gevallen waarin de invaliditeitscommissie in haar besluit tot toekenning van een invaliditeitspensioen controleonderzoeken noodzakelijk acht, worden deze stelselmatig uitgevoerd totdat de gewezen ambtenaar de leeftijd van 60 jaar bereikt (artikel 15 van bijlage VIII van het statuut).

Iedere ambtenaar die aan dergelijke controleonderzoeken wordt onderworpen, moet een grondig onderzoek door de medische dienst ondergaan. Indien zulks noodzakelijk wordt geacht, kan dat worden aangevuld met nader onderzoek door externe deskundigen.

In 2002 werden 154 controleonderzoeken uitgevoerd. Drie ambtenaren werden tijdens deze periode opnieuw tewerkgesteld.

Het geachte parlementslid wordt geattendeerd op het antwoord van de Commissie op het speciaal verslag van de Rekenkamer 3/2003, waarin de Commissie aankondigde voornemens te zijn een algemeen beleid te ontwikkelen met het doel invaliditeit te voorkomen en te helpen bij de revalidatie, en het Parlement van de resultaten van haar werkzaamheden op de hoogte te houden.

(1) PB C 109 van 7.5.2003, blz. 1.
1.

Het gemiddelde totaalbedrag van de LIFE-Natuurprojecten steeg tussen 2001 en 2002 met 18 % (0,84 miljoen euro in 2001 vergeleken met 1,03 miljoen euro in 2002). Daarna daalde het bedrag in 2003 met 12 % in vergelijking met 2002 (0,92 miljoen euro in 2003). Uit de bovenstaande gegevens kan geen belangrijke tendens afgeleid worden en we kunnen dan ook besluiten dat kleine projecten niet benadeeld worden. Er is tenslotte geen reden om aan te nemen dat projectpartners steeds meer problemen ondervinden om hun eigen aandeel in het bedrag rond te krijgen. De verplichting voor de partners om een deel van de kosten zelf te dragen werd voor het eerst gelanceerd met de LIFE III-projecten en we hebben sindsdien geen enkele daling van het aantal ontvangen voorstellen vastgesteld.
In zijn arrest van 13 juni 2002 (6) heeft het Hof van Justitie verklaard dat „de Helleense Republiek, door de Commissie niet binnen de gestelde termijn alle gegevens te verstrekken, bedoeld in artikel 8, lid 3, van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen, zoals gewijzigd bij Richtlijn 94/31/EG van de Raad van 27 juni 1994, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.” De Griekse autoriteiten hebben de Commissie geïnformeerd over de maatregelen die zijn genomen om het arrest van het Hof na te leven, dat wil zeggen dat zij gegevens hebben verstrekt over de inrichtingen of ondernemingen die zorgen voor de verwijdering en/of nuttige toepassing van gevaarlijke afvalstoffen. De Griekse autoriteiten voeren aan dat zij zich hebben gehouden aan hun verplichtingen uit hoofde van artikel 8, lid 3, van Richtlijn 91/689/EEG. Deze informatie wordt thans onderzocht. Indien de Commissie vaststelt dat het arrest van 13 juni 2002 niet is uitgevoerd, zal zij niet aarzelen om de inbreukprocedure als bedoeld in artikel 228 van het EG-Verdrag in te leiden.

Voor wat betreft de verwijdering van gevaarlijke afvalstoffen, dient te worden opgemerkt dat de Commissie beroep heeft ingesteld bij het Hof (zaak C-163/03), daar zij van mening was dat Griekenland niet had voldaan aan haar verplichtingen uit hoofde van artikel 2, lid 1, en artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/689/EEG. Volgens de Commissie heeft Griekenland niet alle maatregelen genomen die nodig zijn voor het registreren en identificeren van gevaarlijke stoffen in de regio Thriassio Pedio, waar deze stoffen worden gestort, en geen beheersplannen heeft opgesteld voor de gevaarlijke afvalstoffen in deze regio/locatie Thriassio Pedio.

Bovendien zij eraan herinnerd dat het Hof in zijn arrest van 5 juni 2003 (7) heeft verklaard dat „Griekenland, door niet binnen de gestelde termijn een samenvatting te maken van de inventarissen van apparaten die meer dan 5 dm3 PCB's bevatten, evenmin als een plan voor de reiniging en/of verwijdering van geïnventariseerde apparaten en de daarin aanwezige PCB's, of een schema voor de inzameling en latere verwijdering van de apparaten die niet hoeven te worden geïnventariseerd, als bedoeld in de artikelen 4, lid 1, en artikel 11 van Richtlijn 96/59/EG van de Raad van 16 september 1996 betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB's/PCT's), de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.”
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 70/155

(2004/C 70 E/161)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2888/03

van Joan Vallvé (ELDR) aan de Commissie

(29 september 2003)

Betreft: Luchtverbindingen met eilanden — kwalificatie als openbare dienstverlening

Het luchtverkeer met de Balearen is voor veel Europese burgers de toegangsweg naar hun vakantieoord. Voor de eilandbewoners is het een noodzaak omdat het hun verbinding met het continent geeft.

Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad (1) stelt in artikel 4, paragraaf 1, letter a: „Een lidstaat kan, na overleg met de andere betrokken lidstaten en na de Commissie en de luchtvaartmaatschappijen die de betrokken route exploiteren, op de hoogte te hebben gesteld, een openbare dienstverplichting opleggen met betrekking tot geregelde luchtdiensten naar een luchthaven die de luchtverbindingen voor een perifeer of ontwikkelingsgebied op zijn grondgebied verzorgt of op een weinig geëxploiteerde route naar een regionale luchthaven op zijn grondgebied, wanneer een dergelijke route van vitaal belang wordt geacht voor de economische ontwikkeling van de regio waarin de luchthaven is gelegen en voor zover zulks noodzakelijk is om op die route een toereikend aanbod te waarborgen van geregelde luchtdiensten die voldoen aan vastgestelde normen inzake continuïteit, regelmaat, capaciteit en prijzen, aan welke normen luchtvaartmaatschappijen niet zouden voldoen indien zij alleen op hun eigen commerciële belangen zouden letten.”

Bestaat er volgens de Commissie enig bezwaar tegen dat de Spaanse regering de luchtverbindingen tussen de luchthavens van Menorca, Eivissa (Ibiza) en Palma, en het Iberisch schiereiland tot openbare dienstverlening verklaart?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(11 november 2003)

Volgens de criteria van artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes, valt de mogelijkheid tot het instellen van openbare dienstverplichtingen onder de bevoegdheid van de betrokken lidstaat. Overeenkomstig artikel 4, lid 3, kan de Commissie pas na analyse van de door de betrokken lidstaat geleverde gegevens beoordelen of reeds ingestelde openbare dienstverplichtingen overeenkomstig de verordening zijn opgelegd.

(1) PB L 240 van 24.8.1992, blz. 8.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 70/135

(2004/C 70 E/138)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2754/03

van Samuli Pohjamo (ELDR) aan de Commissie

(15 september 2003)

Betreft: Mogelijkheid voor vertalers van de Commissie om vanuit hun land van herkomst te werken

Mij is een voorstel voorgelegd om de mogelijkheden voor vertalers van de Commissie om in hun land van herkomst te werken te verruimen. Met de huidige stand van de technologie is dit alleszins mogelijk. Onder de vaste en freelance-vertalers van de Commissie wordt de „verplichte” verhuizing naar Brussel ervaren als een verslechtering van de levensstandaard.

Als bijzonder problematisch ervaart men de hoge woonlasten en de nadelige gevolgen die het zich vestigen in een grote stad met zich meebrengt. Er zij tevens op gewezen dat het voor de Commissie goedkoper zou zijn indien vertalers in hun land van herkomst zouden mogen werken. Een langduriger verblijf in het land van herkomst kan er in belangrijke mate toe bijdragen dat de vertaler voeling blijft houden met de cultuur van zijn land, hetgeen zijn vakkennis ten goede komt.

Kan de Commissie aangeven of het werk van vertalers zodanig flexibeler kan worden gemaakt dat zij in hoofdzaak vanuit hun land van herkomst kunnen werken?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(25 november 2003)

De Commissie heeft begrip voor de argumenten die het geachte parlementslid aanvoert, maar gaat ervan uit dat ambtenaren die werken als vertaler dezelfde rechten en plichten hebben als andere ambtenaren en dat alle ambtenaren onderworpen zijn aan de „verordeningen en regelingen van toepassing op de ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen”. Zij moeten zich dan ook voegen naar artikel 20 van het Statuut, waarin het volgende wordt bepaald:

De ambtenaar is verplicht in zijn standplaats te wonen of op zodanige afstand daarvan dat hij niet gehinderd wordt in de uitoefening van zijn werkzaamheden.

Een regeling waarbij ambtenaren die niet afkomstig zijn van het land waarin zij hun standplaats hebben de toelating krijgen om doorlopend en voltijds te werken vanuit hun land van herkomst, kan normaliter dan ook niet worden beschouwd als in overeenstemming met de vereisten van het Statuut. Hetzelfde geldt voor vertalers die in uitzonderlijke gevallen werken als hulpfunctionaris of tijdelijk functionaris.

De Commissie is niet van plan om van deze regel af te wijken in het kader van de invoering van telewerkregelingen.