SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0540/03

van Samuli Pohjamo (ELDR) aan de Commissie

(19 februari 2003)

Betreft: Definitie van afval in het kader van de voorbereiding van de richtlijn betreffende mijnafval

In het noorden van Scandinavië is een veelbelovende hoeveelheid erts gevonden. Exploitatie daarvan zou van groot belang zijn voor de betreffende regio's, maar ook voor de gehele EU. Het belang wordt nog benadrukt door de verdere toestand van de ontwikkeling van deze regio's, die dunbevolkt zijn en te maken hebben met koude weersomstandigheden en lange afstanden, waardoor het moeilijk wordt economische activiteiten te ontplooien en de werkgelegenheid te bevorderen.

De recente definitie van het Hof van Justitie van mijnafval brengt echter de mogelijkheid om de nieuw aan te leggen mijnen economisch te exploiteren in gevaar. De kern van het probleem is gelegen in het feit dat afval niet wordt geclassificeerd al naargelang het gevaar dat het voor het milieu oplevert. Zo vormen bijvoorbeeld mechanisch en chemisch onbehandeld oppervlaktemateriaal en ganggesteente volkomen ongevaarlijk materiaal, dat geenszins als afval zou moeten worden geclassificeerd, indien het tijdelijk wordt opgeslagen voor de duur van de exploitatie van de mijn.

Bovendien wordt een probleem gevormd door de enorm hoge garantiebedragen die vereist zijn ten behoeve van het herstel van de mijn nadat de mijnbouwactiviteiten zijn afgerond. De kleine en middelgrote ondernemingen die in deze sector werkzaam zijn beschikken niet over voldoende kasreserves om deze garantiebedragen op te brengen.

Welke maatregelen wil de Commissie nemen om ervoor te zorgen dat bij de lopende voorbereiding van de richtlijn betreffende mijnafval voldoende rekening wordt gehouden met de noodzaak om het ganggesteente en oppervlaktemateriaal dat bij de mijnbouwactiviteiten vrijkomt niet als voor het milieu gevaarlijke afvalstoffen te kwalificeren? Dit zal van grote invloed zijn op de mogelijkheid om de mijnen op economische wijze te exploiteren. Op welke wijze wordt bij de voorbereiding van de richtlijn rekening gehouden met de positie van kleine en middelgrote ondernemingen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(3 april 2003)

Het is de bedoeling van de Commissie om, bij de opstelling van een voorstel voor een richtlijn betreffende het beheer van afval uit de mijnbouw, de gestrengheid van de eisen in verhouding te doen staan tot de risico's van de verschillende types geproduceerd afval. Daarbij zal de Commissie voortbouwen op de definitie van afvalstoffen als neergelegd in de afvalstoffen-kaderrichtlijn, Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen(1) (als gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991(2)). Het recente arrest van het Hof van Justitie, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, zal dienen als richtsnoer voor toekomstige interpretatie van dit begrip.

Wat de financiële garanties voor de nazorg van afvalopslagfaciliteiten betreft, heeft de Commissie nog geen definitief besluit genomen, maar beraadt zij zich over een voldoende breed scala van instrumenten, waarbij de hoogte van het garantiebedrag wordt aangepast aan de voortgang van de saneringswerkzaamheden. Er wordt verwacht dat een dergelijke regeling voldoet aan de standpunten van het Midden- en Kleinbedrijf.

(1) PB L 194 van 25.7.1975.

(2) PB L 78 van 26.3.1991.