NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/531

(2004/C 88 E/0544)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0775/04

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft: Schending van de godsdienstvrijheid in Duitsland

Gezien

— artikel 6 van het EU-Verdrag;

— de artikelen 10, 22 en 52 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

— het Europees Verdrag tot bescherming van de mens en de fundamentele vrijheden van 1950 (in het bijzonder de artikelen 9 en 14);

— het internationaal rapport van 2003 over de godsdienstvrijheid van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten;

Overwegende dat

— de Duitse regering de Scientology-kerk niet als godsdienst erkent en dat het feit dat ze die kerk als bedreiging voor de democratische orde beschouwt, tot gevolg heeft dat de leden van die kerk op gebied van werkgelegenheid en handel in de overheids- en particuliere sector worden gediscrimineerd;

— de regering heeft geweigerd visa voor kort verblijf af te geven aan de leider van de Kerk van de Eenmaking (Unification Church), de heer Sun Myung Moon, en zijn echtgenote Hak Ja Har Moon;

— de regeringen van Beieren en Hamburg nieuwe maatregelen hebben voorgesteld om de activiteiten van de Scientology-kerk te beperken en dat de Lutherse kerk haar informatiecampagne tegen de Scientology-kerk en tegen andere zogenaamde „erediensten” voortzet;

— verschillende deelstaten brochures hebben gepubliceerd waarin de ideologie en de praktijken van minderheidsgodsdiensten worden toegelicht, en dat sommige daarvan vrezen dat hun vermelding in een verslag over gevaarlijke bewegingen of erediensten hun reputatie kan schaden; dat die initiatieven ertoe hebben bijgedragen dat de overheid haar negatieve houding ten aanzien van leden van minderheidsgodsdiensten handhaaft;

— in het Internationaal verslag van 2003 over de godsdienstvrijheid bezorgdheid tot uiting wordt gebracht over de schending van persoonlijke rechten wegens lidmaatschap van een religieuze groepering en over de mogelijke discriminatie op de internationale markt bij de selectie van buitenlandse ondernemingen wegens mogelijk lidmaatschap van Scientology;

Kan de Commissie bevestigen dat ze op de hoogte is van voormelde feiten?

Beschouwt de Commissie voormelde feiten als strijdig met de fundamentele rechten die in de artikelen 10 en 22 van het Handvest van de grondrechten van de EU worden gegarandeerd, en dat ze daarom afbreuk doen aan de inhoud van die rechten, die in artikel 52 van dat handvest uitdrukkelijk worden beschermd?

Meent de Commissie dat die feiten strijdig zijn met artikel 6 van het EU-Verdrag en dus ook met de door alle lidstaten gedeelde principes inzake de eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele rechten?

Kan de Commissie meedelen hoe ze Duitsland wil doen afzien van die praktijken, die strijdig zijn met de godsdienstvrijheid?

Als de Commissie voormelde feiten niet uitdrukkelijk veroordeelt, op welke rechtsprincipes baseert ze dan haar houding?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(29 april 2004)

De door het geachte parlementslid genoemde feiten zijn de Commissie niet bekend.

Ten aanzien van het feit dat de Duitse autoriteiten hebben geweigerd een inreisvisum te verstrekken aan de leider van de Verenigingskerk, de heer Moon, en zijn vrouw, wijst de Commissie erop dat elke lidstaat een visumaanvraag behandelt aan de hand van een aantal in de Gemeenschappelijke visuminstructies opgenomen criteria, overeenkomstig de bepalingen inzake de afgifte van uniforme visa die geldig zijn voor het grondgebied van de staten die partij zijn bij de Schengen-uitvoeringsovereenkomst. De beslissing over het toekennen of weigeren van een visum valt echter onder de beoordelingsbevoegdheid van de lidstaten. De Gemeenschappelijke visuminstructies leggen de lidstaten niet de verplichting op een eventuele weigering om een visum toe te kennen te motiveren.

Naar de mening van de Commissie vallen de vragen over de status van de Scientologykerk en andere religieuze gemeenschappen in Duitsland onder de aan het Verdrag van Amsterdam gehechte „Verklaring betreffende de status van kerken en niet-confessionele organisaties”. Deze verklaring luidt als volgt: „De Europese Unie eerbiedigt en doet geen afbreuk aan de status die kerken en religieuze verenigingen en gemeenschappen volgens het nationale recht in de lidstaten hebben. De Europese Unie eerbiedigt evenzeer de status van levensbeschouwelijke en niet-confessionele organisaties.”

De Commissie is slechts bevoegd op te treden tegen eventuele schendingen van de grondrechten, en met name de godsdienstvrijheid, wanneer deze plaatsvinden in het kader van het Gemeenschapsrecht en de tenuitvoerlegging daarvan.

Sinds 2 december 2003 is Duitsland net als alle andere lidstaten verplicht Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 toe te passen, die met betrekking tot arbeid en beroep discriminatie op grond van godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid verbiedt (1).

In het kader van haar onderzoek naar de toepassing van de bovengenoemde richtlijn door de lidstaten heeft de Commissie Duitsland een aanmaning toegezonden omdat Duitsland geen omzettingsmaatregelen heeft medegedeeld.

Ten slotte kan iemand die van mening is dat zijn grondrechten zijn geschonden, een procedure aanhanging maken bij het Europees Hof voor de rechten van de mens wanneer alle nationale rechtsmiddelen zijn uitgeput.

(1) PB L 303 van 2.12.2000.