SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1005/97 van Werner Langen (PPE) aan de Commissie (19 maart 1997)

Betreft: Concurrentieverstoring voor de bosbouwbedrijven in Duitsland

Het Bondsduitse Ministerie van Voeding, Landbouw en Bosbouw meldt dat de bosbouwbedrijven over 1995 de volgende resultaten hebben behaald:

- Staatsbossen 386 DM Netto-opbrengst/ha bosgrond

- Bossen van territoriale overheden 215 DM

- Particuliere bossen 38 DM.

De verliezen in de sectoren staatsbossen en territoriale bossen worden gecompenseerd met middelen uit de overheidsbegrotingen en dat is volgens het EU-Verdrag en het mededingingsrecht een vorm van overheidssteun. Deze steun, die voor particuliere bossen dus niet wordt uitgekeerd, bedraagt voor staatsbossen bijna DM 350,- per hectare bosoppervlak, en dat levert voor particuliere bosbouwbedrijven een enorm concurrentienadeel op.

Daarom worden de Commissie nogmaals de volgende vragen gesteld:

1. Is zij van mening dat een dergelijke, omvangrijke subsidiëring strookt met het beginsel van gelijke concurrentievoorwaarden in de EU?

2. Denkt zij deze aangelegenheid in het licht van artikel 92 EG-Verdrag te onderzoeken en maatregelen te treffen jegens de Bondsregering?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (7 mei 1997)

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, waren de bedrijfsresultaten van de Duitse bosbouwondernemingen in 1995 als volgt:

- staatsbossen- oude deelstaten * 132 DM per hectare- nieuwe deelstaten * 386 DM per hectare- andere overheidsbossen * 52 DM per hectare- particuliere bossen + 67 DM per hectare

De vrij grote verliezen in staatsbossen hebben twee belangrijke oorzaken: in de eerste plaats liggen deze bossen grotendeels in gebieden waar de productiviteit gering is (zoals berghellingen), maar waar instandhouding van bos van essentieel belang is; in de tweede plaats dient krachtens de geldende wetgeving bij het beheer van staatsbossen voorbeeldig (vorbildlich) te werk te worden gegaan en rekening te worden gehouden met het gehele scala van functies van de bossen en met het algemeen belang (Gemeinwohl). Bovendien hebben staatsbosbouwondernemingen een aantal taken op het gebied van administratieve en openbare dienstverlening. Het is duidelijk dat het voor staatsbossen veel moeilijker is om de rekeningen in evenwicht te krijgen dan voor particuliere bossen.

Voor zover het bij de bosexploitatie door de staat om "begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde producties¨ gaat, kan compensatie van verliezen ten behoeve van bosbouwondernemingen in de overheidssector neerkomen op staatssteun als bedoeld in artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag.

De Commissie heeft de Duitse autoriteiten om opheldering hierover verzocht en heeft voorts de nadruk gelegd op de verplichting die de lidstaten op grond van artikel 93, lid 3, van het EG-Verdrag hebben om elk voornemen tot invoering of wijziging van steunmaatregelen te melden. De Duitse autoriteiten hebben geantwoord dat in de bovengenoemde periode geen staatssteun in de vorm van compenstatie van verliezen is toegekend en dat ook geen dergelijke steun is gepland voor de toekomst. Bij gebrek aan concretere informatie over de beweerde staatssteun kan de Commissie deze niet nader onderzoeken.

Op te merken valt dat de Commissie vaak gunstig staat tegenover staatssteun voor de bosbouw, maar dat zij elk afzonderlijk geval op zijn eigen merites beoordeelt. Haar beleid is gedeeltelijk gebaseerd op Verordening (EEG) nr. 2080/92 van de Raad, die voorziet in medefinanciering door de Gemeenschap van bebossingsmaatregelen (steun voor de investering, het onderhoud van het aangelegde bos en de compensatie van inkomensverliezen) op landbouwbedrijven. Krachtens artikel 8, lid 2, van die verordening kunnen de lidstaten voorzien in extra steun waarvan de toekenningsvoorwaarden of -bepalingen verschillen van die welke bij die verordening zijn vastgesteld of waarvan de bedragen de in die verordening vastgestelde maxima overschrijden, op voorwaarde dat de betrokken steun in overeenstemming is met de artikelen 92, 93 en 94 van het EG-Verdrag. Het beleid van de Commissie inzake staatssteun voor bosexploitatie is gebaseerd op Verordening (EEG) nr. 867/90 van de Raad, die voorziet in medefinanciering door de Gemeenschap van maatregelen voor de ontwikkeling en rationalisatie van de verwerking en afzet van hout. De Commissie ziet vaak aanleiding om vrij hoge steun aan de bosbouw op grond van artikel 92, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt te beschouwen.