SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0872/00

van Alejandro Agag Longo (PPE-DE) aan de Commissie

(22 maart 2000)

Betreft: Internet op school

Op 28 februari jl. zond de Commissie haar bijdrage met het oog op de Top van Lissabon over hervorming en werkgelegenheid de voorzitter van de Raad toe. Hierin wordt o.a. als prioriteit aangegeven dat in het jaar 2001 alle onderwijsinstellingen toegang tot Internet hebben.

Naar aanleiding hiervan hebben sommige landen de mogelijkheid voorgesteld dat de toegang tot Internet kosteloos is voor scholen, universiteiten, bibliotheken, ziekenhuizen en andere medische centra, teneinde te voorkomen dat de verschillende inkomensniveaus in de Unie uitlopen op een Europa met twee snelheden wat betreft de informatiemaatschappij.

Kan de Commissie mededelen of zij de toegang tot het net als universele dienst van de lidstaten uitvoerbaar acht, zodat deze toegang tegen haalbare prijzen tot stand wordt gebracht, wat haar standpunt ter zake is?

Antwoord van de Heer Liikanen namens de Commissie

(25 mei 2000)

Met haar eEurope initiatief(1) streeft de Commissie ernaar dat in het jaar 2001 alle Europese scholen toegang tot internet en multimediahulpmiddelen zullen hebben. Een prioriteit van de Commissie is te verzekeren dat alle burgers deel kunnen uitmaken van de opkomende informatiemaatschappij.

Een onderscheid dient te worden gemaakt tussen enerzijds het beleid van de Commissie om de lidstaten te stimuleren scholen aan te sluiten op het internet en anderzijds het concept van de universele dienst zoals dat bedoeld is in de telecommunicatiewetgeving(2). Deze wetgeving bepaalt dat de autoriteiten van de lidstaten de netwerkexploitanten moeten verplichten ervoor te zorgen dat een gedefinieerd minimumpakket aan diensten van een gedefinieerde kwaliteit voor allen beschikbaar is, onafhankelijk van de geografische locatie en tegen een betaalbare prijs.

De huidige definitie van de universele dienst omvat de levering van spraaktelefonie, fax en spraakband-datatransmissie via modems, d.w.z toegang tot internet.

De toegang tot het internet voor scholen valt echter buiten de huidige reikwijdte van de universele dienst. Desondanks is het gezien het huidige juridische kader van de Gemeenschap(3) mogelijk bijzondere tarieven aan duidelijk gedefinieerde groepen gebruikers, als scholen aan te bieden. In vele lidstaten hebben desbetreffende exploitanten reeds bijzondere tarieven voor de toegang tot het internet voor scholen vastgesteld. Deze bijzondere (gebruiks)tarieven mogen niet dienen om de concurrentie te vervalsen en de exploitanten mogen geen misbruik maken van hun dominante positie door middel van onredelijke prijsstelling. Nationale regelgevende instanties hebben ervoor gezorgd dat concurrerende exploitanten en dienstverleners ook de gelegenheid hebben deze bijzondere prijzen vast te stellen.

Bovendien staat het de lidstaten vrij verplichtingen op te leggen die verder gaan dan de omvang van de universele dienst, zodat er op nationaal niveau nog meer diensten kunnen worden geleverd, maar zij kunnen de marktdeelnemers er niet toe verplichten bij te dragen in de financiering van dergelijke diensten. Deze diensten, bijvoorbeeld de toegang tot het internet voor scholen, kunnen gefinancierd worden uit de overheidsbegroting zolang aan de mededingingsvoorschriften voldaan wordt.

De Commissie moedigt de lidstaten aan om scholen, ziekenhuizen en bibliotheken uit te rusten met computers en de toegang tot het internet, meer bepaald in het kader van de steun uit de structuurfondsen voor de periode 2000-2006. Deze investeringen zijn immers nodig om een maatschappelijk alomvattende informatiemaatschappij te verzekeren.

(1) COM(1999) 687.

(2) De richtlijn Spraaktelefonie (Richtlijn 98/10/EG van het Parlement en de Raad van 26 februari 1998 inzake de toepassing van Open Network Provision (ONP) op spraaktelefonie en inzake de universele telecommunicatiedienst in een door concurrentie gekenmerkt klimaat PB L 101 van 1.4.1998) en de Interconnectierichtlijn (Richtlijn 97/33/EG van het Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP) PB L 199 van 26.7.1997).

(3) De richtlijn Spraaktelefonie vereist transparantie en kostenoriëntering in geval van aanmerkelijke macht op de markt voor tarieven en maakt de vaststelling van bijzondere (of verlaagde) tariefregelingen mogelijk. De Interconnectierichtlijn (Artikel 5 en Bijlage III) bepaalt wat in de universele dienst is opgenomen en wat eventueel kan terugbetaald of gefinancierd worden door universele fondsen wanneer er sprake is van aantoonbare nettokosten.