SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2065/02

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(5 juli 2002)

Betreft: Hongerstaking van Mr. Radhia Nasraoui

Sinds 26 juni 2002 is meester Radhia Nasraoui, Tunesisch onderdaan, in hongerstaking om te protesteren tegen de arrestatie en veroordeling van haar echtgenoot Hamma Hammami, woordvoerder van de niet erkende Communistische Partij van de Arbeiders van Tunesië (PCOT) en directeur van het verboden tijdschrift Al Badil. De heer Hammami is na een schijnproces veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie jaar en twee maanden en wordt sinds 2 februari 2002 vastgehouden in de civiele gevangenis van Tunis wegens lidmaatschap van de PCOT. Sinds zijn arrestatie is de heer Hammami, die het slachtoffer is van mishandeling en wiens rechten herhaaldelijk worden geschonden, opgesloten in een isoleercel op de afdeling van de ter dood veroordeelden. Hij is in hongerstaking gegaan om zijn overplaatsing naar een andere afdeling af te dwingen. Sinds zijn arrestatie heeft hij nauwelijks contact gehad met zijn advocaten, en sinds 6 april ll. heeft hij geen bezoek meer mogen ontvangen van zijn echtgenote, meester Nasraoui. De zeldzame bezoeken van zijn familie verliepen onder zeer strenge voorwaarden: hij werd van zijn gezinsleden gescheiden door twee traliehekken en het bezoek verliep in aanwezigheid van verschillende bewakers. Zijn dochter Sara, die is geboren terwijl hij ondergedoken leefde, heeft hij nog steeds niet kunnen zien. Zijn gezin wordt sinds jaren brutaal lastiggevallen door de autoriteiten: zijn dochter Radhia was het slachtoffer van een poging tot ontvoering, terwijl zijn dochter Oussaima herhaaldelijk door agenten van de politieke politie is geterroriseerd. De jongste dochter, Sara, kreeg politiebewaking voor de crèche! De orde-strijdkrachten zijn de woning van het gezin herhaaldelijk binnengedrongen om er huiszoekingen te verrichten. Alle klachten die meester Nasraoui hierover heeft ingediend zijn zonder gevolg gebleven. Met haar actie wil meester Nasraoui de vrijlating van haar echtgenoot vragen en de fysieke en psychologische folteringen waaraan haar man wordt onderworpen, alsmede de psychologische folteringen waarvan haar kinderen het slachtoffer zijn, aan de kaak te stellen.

Over welke informatie beschikt de Commissie met betrekking tot de detentie-omstandigheden van de heer Hammami? Welke concrete initiatieven heeft de Commissie getroffen of is zij voornemens te treffen om de Tunesische autoriteiten ertoe te bewegen de fundamentele rechten van de heer Hammami, van zijn gezin en van alle gewetensgevangenen in Tunesië ten volle te eerbiedigen?

Meent de Commissie niet dat zij, gezien de toenemende ernstige schendingen van de mensenrechten door het regime van dictator Ben Ali, opnieuw het belang moet onderstrepen dat zij hecht aan de eerbiediging van de democratische beginselen zoals vastgelegd in artikel 2 van de Associatieovereenkomst met Tunesië, door de Tunesische dictatuur op ondubbelzinnige wijze te veroordelen?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Patten namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1845/02 en P-2065/02

(26 juli 2002)

Dankzij verschillende bronnen is de Commissie goed geïnformeerd over de huidige gevallen van mensenrechtenschendingen in Tunesië, en met name over de dossiers van Zouhair Yahyaoui en Radhia Nashraoui. In juli 2002 heeft de Commissie in zeer duidelijke bewoordingen het probleem van de eerbiediging van de mensenrechten ter sprake gebracht bij verschillende Tunesische ministers en hoge ambtenaren, waaronder de heer Youssef Mokaddem, staatssecretaris bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken.

De Commissie is echter voornemens om samen met de lidstaten andere actiemiddelen te onderzoeken.

Naast haar meer traditionele diplomatieke contacten beschikt de Commissie over het aanvullende instrument van financiële samenwerking met de Tunesische autoriteiten, waarbij steeds meer het accent op de bevordering van de mensenrechten, democratie en rechtsstaat wordt gelegd. Bijzonder belangrijk is in verband met genoemd geval is een programma voor de modernisering van het Tunesische gerechtelijk apparaat, dat thans wordt voorbereid en een aanzienlijk effect op lange termijn zal hebben.

Tegelijkertijd is Tunesië een van de 29 landen waarvoor het Europees initiatief voor de democratie en de mensenrechten in de periode 2002-2004 bestemd is. Een van de twee belangrijkste prioriteiten die voor Tunesië zijn vastgesteld is de onafhankelijkheid van het gerechtelijk apparaat en de toegang tot justitie (in september 2002 wordt er een oproep voor het indienen van voorstellen voor onafhankelijke niet-gouvernementele organisaties (NGO) georganiseerd).

Tenslotte zal de Commissie tijdens het volgende Associatiecomité (24 september 2002 in Tunis) de gelegenheid hebben om haar permanente politieke dialoog met de Tunesische regering voort te zetten, die met name op mensenrechten en democratie betrekking heeft.