SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1614/99

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(15 september 1999)

Betreft: Europese norm voor PCB's

De Belgische regering heeft in het kader van de dioxinecrisis een norm vastgelegd voor het testen van voor menselijke consumptie of vervoedering bestemde producten van pluimvee, varkens en runderen die voor de uitvoer bestemd zijn. Deze norm is vastgelegd op 200ng/g vet. Het Europees Permanent Veterinair Comité heeft deze norm aanvaard.

Op Europees niveau zijn er geen communautaire referentienormen voor PCB's vastgesteld. In het kader van de interne markt kan het feit dat de Belgische voor export bestemde producten moeten voldoen aan deze strenge norm dan ook als een concurrentieverstorende factor beschouwd worden.

Meent de Commissie niet dat omwille van de optimale bescherming van de volksgezondheid en vanuit de zorg om eerlijke concurrentieverhoudingen op de interne markt het aangewezen is op communautair niveau PCB-referentienormen te bepalen? Zal zij voorstellen voor dergelijke wetgeving indienen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(9 november 1999)

De verontreiniging van levensmiddelen die op 27 mei 1999 door België aan de Commissie en de andere lidstaten is gemeld, had betrekking op abnormaal hoge concentraties dioxines in gerecycleerde vetten die per ongeluk in voeder voor pluimvee, varkens en runderen zijn gebruikt.

Het niveau van 200 nanogram (ng) polychloorbifenylen per gram (PCB/g) vet in vlees en afgeleide producten komt overeen met het specifieke geval van de besmetting als gevolg van de door de bedrijven Verkest/Fogra geleverde vetten. In dit geval kunnen aan de hand van 7 congeneren van PCB's de door dit incident verontreinigde producten worden geïdentificeerd. De norm van 200 ng/g vet is op communautair niveau overgenomen in de beschikkingen met betrekking tot de Belgische crisis om op basis van analyses het voor de uitvoer of voor de intracommunautaire handel bestemde Belgische vlees te kunnen keuren. Het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding was van mening dat de gekozen waarden voor de beheersing van deze crisis relevant waren.

Bij de laatste beschikking van de Commissie, Beschikking 1999/640/EG van 23 september 1999 tot vaststelling van beschermende maatregelen met betrekking tot dioxineverontreiniging van bepaalde voor menselijke consumptie of vervoedering bestemde producten, afkomstig van varkens en van pluimvee(1), worden alle beperkingen ten aanzien van rundvlees en afgeleide producten van Belgische oorsprong opgeheven. De voor rundvlees vastgestelde norm van 200 ng/g vet is dus niet langer noodzakelijk en zij is niet opgenomen in de bijlagen bij de nieuwe beschikking.

De vaststelling van grenswaarden voor PCB's in voor de menselijke consumptie en vervoedering bestemde producten hangt nauw samen met de vaststelling van grenswaarden voor dioxines in deze producten. Wat de vaststelling van grenswaarden voor dioxineconcentraties in levensmiddelen betreft: de Commissie is in juni 1998 met een grondig onderzoek naar de ernst van de in verscheidene lidstaten geconstateerde verontreiniging van levensmiddelen met dioxines begonnen. Dit onderzoek maakt deel uit van het programma voor wetenschappelijke samenwerking tussen de lidstaten (SCOOP). De voorlopige resultaten van dit onderzoek, die waarschijnlijk zeer binnenkort beschikbaar zullen zijn, zullen de mogelijkheid bieden om het risico voor de volksgezondheid beter te beoordelen en zullen worden meegenomen in het lopende onderzoek naar de mogelijkheid om in een later stadium communautaire waarden vast te stellen.

Ten slotte is bij de huidige stand van het Gemeenschapsrecht en los van de in de beschikkingen van de Commissie voor het specifieke geval van de dioxineverontreiniging in België een maximumdioxinegehalte voor citruspulp opgenomen in bijlage I, onder B, punt 21, van Richtlijn 1999/29/EG van de Raad van 22 april 1999 inzake ongewenste stoffen en producten in diervoeding(2). Verder is er een voorstel in behandeling tot vaststelling van grenswaarden voor het dioxinegehalte in grondstoffen en eindproducten, bestemd voor vervoedering. Bij de bestudering van de mogelijkheid voor de invoering van dergelijke niveaus in de menselijke voeding moet rekening worden gehouden met alle beschikbare wetenschappelijke, technische en economische gegevens en het belang daarvan uit het oogpunt van de consumentenbescherming.

(1) PB L 253 van 28.9.1999.

(2) PB L 115 van 4.5.1999.