SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2779/02

van Luigi Cocilovo (PPE-DE) aan de Commissie

(3 oktober 2002)

Betreft: Toepassing van verordeningen (EEG) nrs. 1408/71 en 574/72 in het kader van het akkoord tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat

In de federale Zwitserse wetgeving inzake ouderdoms-, invaliditeits- en nabestaandenverzekering wordt bepaald dat ontvangers van een pensioen voor ten laste komende kinderen recht hebben op een aanvullende rente of een aanvullend pensioen en niet op kinderbijslag, in de eigenlijke zin des woords.

Kan de Commissie, overwegende dat krachtens het akkoord van 1 juni 1999 tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat de verordeningen (EEG) nrs. 1408/71(1) en 574/72(2) sinds 1 juni 2002 ook van toepassing zijn op de Bondsstaat, meedelen hoe tot nu toe bij ontvangers van een pensioen of rente is omgegaan met cumulatie waarbij pensioen voor ten laste komende kinderen aangevuld werd door Zwitserland en kinderbijslag werd uitgekeerd door andere lidstaten, of hoe dit in de toekomst geregeld wordt?

Zijn de bepalingen van hoofdstuk 3 (pensioenen) van verordening nr. 1408/71 of van hoofdstuk 8 (gezinsbijslagen) van toepassing? Wat bijvoorbeeld met een gepensioneerde die zijn woonplaats in Italië heeft en zijn laatste verzekeringsperiode in Zwitserland betaald heeft en die, ten gunste van zijn kinderen, recht heeft op een Zwitsers pensioen en een Italiaanse gezinsbijslag? Hoe worden de arresten van het Hof van Justitie nageleefd bij het bepalen van het eventuele aanvullende bedrag?

Zou de verordening (EG) nr. 1399/1999(3) van de Raad van 29 april 1999 niet de oplossing kunnen bieden, aangezien hierin enkel de rechten van wezen bepaald worden?

(1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.

(2) PB L 74 van 27.3.1972, blz. 1.

(3) PB L 164 van 30.6.1999, blz. 1.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(30 oktober 2002)

De Commissie wil het geachte parlementslid erop wijzen dat de communautaire regels tot coördinatie van de nationale socialezekerheidsstelsels, en met name de Verordeningen (EEG) nr. 1408/71(1) en (EEG) nr. 574/72(2), in hoofdstuk 8 gedetailleerde regels bevatten betreffende de betaling van bijslagen voor ten last komende kinderen van gepensioneerden. Sinds de inwerkingtreding van de Overeenkomst inzake het vrij verkeer van personen tussen de Gemeenschap en Zwitserland op 1 juni 2002 zijn daarom ook de volgende regels op Zwitserland van toepassing:

Artikel 77 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 stelt een lidstaat vast die bevoegd is voor de betaling van de bijslagen voor ten laste komende kinderen van gepensioneerden, waarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen personen die een pensioen ontvangen krachtens de wetgeving van een of meer lidstaten: als een gepensioneerde een pensioen van slechts een lidstaat ontvangt, is die lidstaat verantwoordelijk voor de betaling van de bijslagen, ongeacht de plaats waar de gepensioneerde of de kinderen verblijven. Als een persoon echter pensioenen ontvangt van meer dan een lidstaat en hij in een daarvan verblijft, is het de staat van verblijf die bevoegd is voor de betaling van de bijslagen voor ten laste komende kinderen.

Wanneer een gepensioneerde pensioenen van meer dan een lidstaat ontvangt, moet echter rekening worden gehouden met de rechtspraak van het Hof van Justitie betreffende de betaling van een aanvullende bijslag(3): als het bedrag van de bijslagen voor ten laste komende kinderen dat door de lidstaat van verblijf aan een gepensioneerde wordt betaald, lager is dan het bedrag van de bijslagen dat zou worden uitgekeerd door een andere lidstaat die ook een pensioen aan de betrokkene betaalt, moet de tweede lidstaat een aanvullende bijslag betalen die gelijk is aan het verschil tussen het bedrag dat krachtens zijn wetgeving is verschuldigd en het bedrag dat verschuldigd is krachtens de wetgeving van de lidstaat van verblijf. Dit beginsel is echter alleen van toepassing als het in de eerste lidstaat betaalde pensioen uitsluitend is gebaseerd op verzekeringstijdvakken die in die staat zijn vervuld(4).

Volgens de informatie van de Commissie wordt het Zwitserse pensioen voor kinderen, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, betaald aan personen die een Zwitsers pensioen voor hun ten laste komende kinderen ontvangen. Als aanvullend pensioen dat is afgeleid van het hoofdpensioen lijkt het daarom te kunnen worden aangemerkt als een toeslag of een aanvulling op een pensioen overeenkomstig artikel 77 van Verordening (EEG) nr. 1408/71.

Bijgevolg zou een gepensioneerde met een Italiaans en een Zwitsers pensioen die in Italië verblijft recht hebben op de Italiaanse gezinstoelagen voor zijn ten laste komende kinderen overeenkomstig artikel 77. Als hij aanspraak maakt op een Zwitsers pensioen uitsluitend op grond van Zwitserse tijdvakken van verzekering, zonder rekening te houden met in andere lidstaten vervulde tijdvakken van verzekering en als het bedrag van het Zwitserse pensioen voor ten laste komende kinderen hoger is dan de Italiaanse gezinstoelage, kan hij desalniettemin aanspraak maken op een aanvullende bijslag van Zwitserland die gelijk is aan het verschil tussen beide bedragen.

(1) Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, Verordening bijgewerkt bij Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, PB L 28 van 30.1.1997.

(2) Verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen.

(3) Arresten van 11.6.1991, zaak C-251/89 Athanasopoulos, Jurispr. (1991) I-2797; arrest van 27.2.1997, zaak C-59/95 Bastos Moriana, Jurispr. (1997) I-1071; arrest van 7.5.1998, zaak C-118/96 Gomez Rodriguez, Jurispr. (1998) I-2461.

(4) Arrest van 27.2.1997, zaak C-59/95 Bastos Moriana, Jurispr. (1997) I-1071.