ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3019/01

van Giles Chichester (PPE-DE) aan de Commissie

(29 oktober 2001)

Betreft: Skip a day voedering voor vleeskuikenmoederdieren

Skip a day voedering is de term die in de pluimvee-industrie wordt gebruikt voor de beperkte hoeveelheid voeder die slechts om de twee dagen aan vleeskuikenmoederdieren wordt gegeven. Deze beperking is vaak te streng en dus wreed. Kan de Commissie bevestigen of Richtlijn 98/58/EG(1) van de Raad van 20 juli 1998 inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren een dergelijke praktijk verbiedt en zo ja, welke maatregelen er zijn genomen om te waarborgen dat de pluimveehouders in alle lidstaten de voederbedeling via deze wrede methode niet langer beperken?

(1) PB L 221 van 8.8.1998, blz. 23.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(9 januari 2002)

Richtlijn 98/58/EG van de Raad van 20 juli 1998 inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren bepaalt dat alle dieren voeder moeten krijgen met tussenpozen die bij hun fysiologische behoeften passen (Bijlage, punt 15) en dat de dieren een toereikende hoeveelheid voeder moeten krijgen zodat zij in goede gezondheid blijven en aan hun voedingsbehoeften wordt voldaan.

Het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren (SCAHAW) heeft op 21 maart 2000 een advies goedgekeurd over het welzijn van kippen die voor vleesproductie worden gehouden. Het Wetenschappelijk Comité wijst erop dat strenge voederbeperkingen leiden tot onacceptabele welzijnsproblemen. Het merkt ook op dat het bereiken van een hoog lichaamsgewicht door fokpluimvee vrije toegang tot voeder te geven met de huidige rassen tot andere ernstige welzijnsproblemen leidt.

Het is daarom niet mogelijk te concluderen dat elke vorm van beperkte toegang tot voedsel een overtreding van de richtlijn vormt, zonder rekening te houden met de mogelijke schadelijke effecten van onbeperkte voederverstrekking op het welzijn van de dieren. Of een bijzonder voederingsysteem in strijd is met de vereisten van punt 15 van de bijlage bij de richtlijn hangt bijgevolg af van de feitelijke omstandigheden, die in de eerste plaats door de lidstaten bij de handhaving van de richtlijn moeten worden beoordeeld.

Als een lidstaat vindt dat een voedersysteem in strijd is met de vereisten van de bijlage, moet hij uit hoofde van de omzetting van de richtlijn beschikken over passende bevoegdheden om specifieke maatregelen te nemen voor het welzijn van de dieren.

Er zij op gewezen dat de Commissie in het licht van het hierboven vermelde advies van het SCAHAW van plan is om tijdens de eerste helft van 2002 bij de Raad een voorstel in te dienen tot vaststelling van normen voor de bescherming van mestkippen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3162/01

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(19 november 2001)

Betreft: Absenteïsme onder het personeel van de Commissie

Kan de Commissie de percentages aangeven voor het absenteïsme en het ziekteverzuim onder het personeel van de Europese Commissie, waarbij niet naar namen of identificatiekenmerken wordt gevraagd om de persoonlijke levenssfeer van ieder personeelslid te beschermen? Hoe hoog waren de percentages tijdens de ambtperiode van eerdere Commissies en wat zijn de percentages nu? Vindt de Commissie deze percentages aanvaardbaar? Kan de Commissie de percentages per DG geven?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(9 januari 2002)

Het is uitermate lastig vergelijkende cijfers te verkrijgen over het arbeidsverzuim bij nationale overheden. Uit het beperkte aantal gegevens waarover Eurostat beschikt, valt echter niet af te leiden dat het ziekteverzuim bij de Commissie hoger is dan gemiddeld bij nationale overheden.

Veranderingen in de computer- en beheerssystemen voor de registratie van het arbeidsverzuim, en met name de decentralisatie naar het niveau van de afzonderlijke Directoraten-generaal, die in 1997 werd goedgekeurd en in 1999 doorgevoerd, bemoeilijken in hoge mate een vergelijking tussen de verzuimpercentages in het verleden en de cijfers voor 2000. Voorzover de beschikbare gegevens wel vergelijkbaar zijn, wijzen zij niet op een verslechtering van de situatie met de jaren en er zijn geen aanwijzingen dat het ziekteverzuim bij de Commissie uitzonderlijk hoog is.

Uit een rapport van de Commissie dat in juni 2001 naar het Parlement is gezonden, blijkt dat de Commissie met een arbeidsverzuim van 3,6 % in 2000 beneden het gemiddelde cijfer voor alle Europese instellingen zit (5,8 % voor het Europees Parlement, 5,5 % voor de Raad, 5,9 % voor het Economisch en Sociaal Comité, 3,9 % voor het Hof van Justitie, 3,4 % voor de Rekenkamer en 3,3 % voor het Comité van de Regio's).

Het volledige rapport staat uiteraard in het Parlement ter beschikking van het geachte parlementslid. Een selectie van de relevante gegevens inclusief overzichten van het arbeidsverzuim uitgesplitst naar duur, personeelscategorie en Directoraat-generaal zal rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het Secretariaat van het Parlement worden gezonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2871/01

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(17 oktober 2001)

Betreft: Medewerking van de Europese Unie aan de bouw van het Jaarbeursgebouw van Malaga

De vooruitzichten voor steun uit Europese fondsen voor de bouw van het Jaarbeurs- en expositiepaleis van Malaga (Spanje) zien er weinig rooskleurig uit.

De Europese Unie heeft geweigerd 2 500 miljoen peseta uit te trekken voor dit gebouw via het communautair-Interreg-III-programma Spanje-Marokko. De gemeente Malaga had hiervoor een aanvraag ingediend.

Omdat de Commissie wil dat dit gebouw van vitaal belang is voor de ontwikkeling van communautaire activiteiten met Noord-Afrika, in het bijzonder Marokko, luidt de vraag: welke andere mogelijkheden ziet de Commissie weggelegd voor de autoriteiten van Malaga om wel financiering te krijgen voor het gebouw dat de poorten van Afrika moet openen voor alle landen van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(28 november 2001)

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1) valt het selecteren van de individuele projecten onder de verantwoordelijkheid van het Toezichtcomité voor het programma, waarin onder meer vertegenwoordigers van de nationale en de regionale autoriteiten zitting hebben.

Het door het geachte parlementslid vermelde project lijkt niet te beantwoorden aan het type infrastructuur dat voor cofinanciering in het kader van het communautair initiatief Interreg III in aanmerking lijkt te kunnen komen. Het is niet vermeld in de indicatieve lijst van prioritaire zwaartepunten en subsidiabele maatregelen(2) die voor financiering in het kader van voornoemd initiatief in aanmerking komen en het heeft ook geen duidelijk grensoverschrijdend aspect.

De Commissie is van oordeel dat dit soort project in aanmerking zou kunnen komen voor cofinanciering in het kader van het operationeel programma doelstelling 1-Andalusië, waarvoor voor de programmeringsperiode 2000-2006 7 840,4 miljoen steun uit de Structuurfondsen is toegewezen, waarvan 6 152,7 miljoen uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.

(2) Bijlage 2 bij de Mededeling van de Commissie aan de lidstaten van 28 april 2000 tot vaststelling van de richtsnoeren voor een communautaire initiatief op het gebied van Trans-Europese samenwerking ter stimulering van een harmonische en evenwichtige ontwikkeling van de Europese ruimte Interreg III, PB C 143 van 23.5.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2993/01 van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie. Arrestatie van 119 instructeurs van terroristen in Somalië.



Publicatieblad Nr. 160 E van 04/07/2002 blz. 0053 - 0053



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2993/01 van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie (29 oktober 2001) Betreft: Arrestatie van 119 instructeurs van terroristen in Somalië Twee dagen geleden zijn in het zuiden van Puntland in Somalië 119 personen gearresteerd die deel uitmaken van de fundamentalistische organisatie Al Ittihad. Uit de verhoren, die momenteel plaatsvinden, zou blijken dat deze groep naar de grens met Somaliland was gestuurd waar zij een opleidingskamp voor terroristen zou moeten opzetten (de betrokken organisatie zou zeer nauwe banden hebben met de bekendere Al Qaeda-organisatie van Bin Laden). Kan de Commissie, gezien het gevaar van een uitbreiding van het huidige conflict in Afghanistan naar andere landen die, volgens de Amerikaanse inlichtingendiensten, islamitische terroristische organisaties steunen, meedelen of zij op de hoogte is van de hierboven geschetste situatie? Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie (11 januari 2002) De Commissie is ervan op de hoogte dat de organisatie Al Ithiad al Islamya in zuidelijk Somalië aanwezig is. De Commissie is medegedeeld dat deze organisatie een terroristische organisatie wordt genoemd, met verbindingen naar Al Qaeda, en volgens hardnekkige geruchten besloten enkele van de leden daarvan enige tijd geleden naar Puntland te trekken. De Commissie beschikt evenwel niet over enigerlei bevestiging van de gedetailleerde informatie die door het geachte parlementslid is verstrekt met betrekking tot de aanhouding van 119 met Al Ittiadh verbonden personen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2690/01

van Mario Mauro (PPE-DE) aan de Commissie

(3 oktober 2001)

Betreft: Financiering in de Europe-Aid-Dienst voor samenwerking

Kan de Europese Commissie een lijst verstrekken van de projecten die in de jaren 2000-2001 in het kader van financiering door de Europe-Aid-Dienst voor samenwerking zijn ingediend door de Italiaanse regio's Ligurië, Lombardije, Piemonte en Valle d'Aosta, alsmede de namen van de projecten die vervolgens zijn goedgekeurd?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(31 januari 2002)

Met betrekking tot de begrotingslijnen voor Gedecentraliseerde samenwerking B.7.6430/B.7.6002 hebben er verschillende voorafgaande contacten plaatsgevonden met verscheidene regio's in Noord-Italië. De verzoeken die in 2000 en 2001 zijn ontvangen van de kant van de Italiaanse regio's die voor een financiering waren gekozen en van die welke daarvoor niet waren gekozen, zijn rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het secretariaat van het Parlement toegezonden.

Voor de begrotingslijn Medefinanciering niet-gouvernementele organisaties B.7.6000 zijn er van de kant van Italiaanse regio's geen schriftelijke aanvragen binnengekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3116/01

van Giovanni Pittella (PSE) aan de Commissie

(13 november 2001)

Betreft: Toestand van het milieu in Marianna di Pietrabianca (Catanzaro, Italië)

Gelet op het volgende: er zijn gegronde vermoedens dat in de gemeente Marianna di Pietrabianca (Catanzaro, Italië) in de ondergrond, op niet meer dan 30 meter van de branding, honderden biels liggen; deze zouden naar het schijnt zijn aangevoerd door de firma Mollo voor werken in het kader van de bouw van een strandhotel; het ministerie van Milieuzaken beschouwt de biels als speciaal afval; op de klif van S. Maria zijn met de jaren strandhotels gebouwd met vaste, cementen priëlen en allerlei andere gebouwen in cement, waarbij duidelijk het decreet van de ministeries van Onderwijs en van Koopvaardij van 26 maart 1970 (waarbij de kuststrook van Bonifati van openbaar belang wordt verklaard) wordt geschonden; in de winter van 2000 is een aanzienlijk deel van de klif in kwestie in zee gevallen; in heel de kuststrook van Bonifati zijn talrijke toegangen tot de zee permanent gesloten voor voetgangers, hetgeen schending inhoudt van de nationale wetten;

welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen om de plaats in zijn oorspronkelijke staat te laten herstellen en de verbodsbepalingen, die naar het zich laat uitzien, illegaal zijn, te laten opheffen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 januari 2002)

De bevoegdheden van de Commissie blijven beperkt tot die welke haar krachtens het Verdrag worden toegekend; in het bijzonder heeft zij de verantwoordelijkheid ervoor te zorgen dat het communautair recht naar behoren in alle lidstaten wordt uitgevoerd. Op grond van artikel 211 (was artikel 155) van het Verdrag, ziet de Commissie teneinde de werking en de ontwikkeling van de gemeenschappelijke markt te verzekeren, toe op de toepassing zowel van de bepalingen van dit Verdrag als van de bepalingen welke de instellingen krachtens dit Verdrag vaststellen.

Ingevolge artikel 226 (was artikel 169) van het Verdrag, brengt de Commissie, indien zij van oordeel is dat een lidstaat een van de krachtens dit Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, dienaangaande een met redenen omkleed advies uit, na deze staat in de gelegenheid te hebben gesteld zijn opmerkingen te maken. Indien de betrokken staat dit advies niet binnen de door de Commissie vastgestelde termijn opvolgt, kan de Commissie de zaak aanhangig maken bij het Hof van Justitie.

Uitgaande van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie kan er, gezien het ontbreken van specifieke gronden voor een klacht met betrekking tot de toepassing van het communautair recht, momenteel geen duidelijke inbreuk op richtlijnen van de Gemeenschap worden aangetoond. Mocht het geachte parlementslid alsnog bijzonderheden kunnen verstrekken waardoor de Commissie de ter sprake gebrachte vraagstukken in relatie tot het communautair milieurecht kan beoordelen, dan zou zij deze zaak aan een onderzoek kunnen onderwerpen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2560/01

van Luis Berenguer Fuster (PSE) aan de Commissie

(20 september 2001)

Betreft: Tekortkomingen elektriciteitsvoorziening in Spanje Regulering van de markt en gevolgen voor de consument

Ondanks de triomfantelijke verklaringen van de Spaanse regering over de liberalisatie van de elektriciteitsmarkt, zijn hieraan nog grote tekortkomingen verbonden, met dien verstande dat er momenteel nog steeds monopolies in de vervoer- en distributiesector bestaan.

Deze tekortkomingen zijn onlangs aan het licht gekomen, toen in grote gebieden van Spanje, met name in de gemeente Valencia, consumenten urenlang in het donker hebben moeten zitten doordat er geen elektriciteit was.

Anderzijds heeft de Consejero Delegado van Iberdrola onlangs verklaard dat er meer storingen zullen komen, wanneer de tarieven niet worden verhoogd.

In artikel 82, onder b), van het Verdrag is bepaald dat misbruik van een machtspositie met name kan bestaan in het beperken van de productie, de afzet of de technische ontwikkeling ten nadele van de verbruikers. Zijn er volgens de Commissie aanwijzingen dat er in de Spaanse elektriciteitssector sprake is van misbruik of is zij van mening dat de huidige tekortkomingen eenvoudigweg het gevolg zijn van een slechte regulering?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(9 november 2001)

De openstelling van de interne elektriciteitsmarkt die met de uitvaardiging van Richtlijn 96/92/EG van het Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit(1) werd nagestreefd, heeft geen wezenlijke verandering teweeggebracht in de in de Unie bestaande transmissie en -distributiestructuren.

De onderbrekingen in de elektriciteitsvoorziening moeten worden bezien in het kader van het algemene probleem van de continuïteit van de voorziening, die een onderdeel vormt van het concept van de universele dienstverlening. De Commissie is de mening toegedaan dat ook na de inwerkingtreding van de elektriciteitsrichtlijn de uitvaardiging van wet- en regelgeving door de nationale instanties wellicht de beste manier is om in dit stadium de continuïteit van de voorziening te waarborgen. De Commissie blijft niettemin alert voor dergelijke problemen en heeft in haar nieuwe voorstel betreffende de voltooiing van de interne markt voor elektriciteit en aardgas(2) aanvullende bepalingen opgenomen waarmee wordt beoogd extra garanties op het gebied van de voorzieningszekerheid te bieden.

In dit stadium beschikt de Commissie over geen enkele aanwijzing dat de onderbrekingen in de continuïteit van de elektriciteitsvoorziening in een aantal Spaanse gebieden voortvloeien uit misbruiken door één of meerdere partijen die op de Spaanse elektriciteitsmarkt actief zijn.

(1) PB L 27 van 30.1.1997.

(2) PB C 240 E van 28.8.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2755/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 oktober 2001)

Betreft: Vrijhandel met de 48 armste landen van de wereld

In maart 2001 werd een besluit genomen over vrijhandel, met een overgangsperiode, tussen de EU-landen en de 48 armste landen van de wereld.

Bestaat de mogelijkheid voor de EU om dit principebesluit te heroverwegen of ligt dit voor 100 procent vast? Als de mogelijkheid tot heroverweging bestaat, kan de Commissie dan een uitleg geven over de voorwaarden voor zo'n heroverweging?

Antwoord van de heer Mr Lamy namens de Commissie

(14 november 2001)

Op 28 februari 2001 heeft de Raad Verordening (EG) nr. 416/2001(1) vastgesteld tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2820/98 houdende toepassing, voor de periode van 1 januari 1999 tot en met 31 december 2001, van een meerjarenschema van algemene tariefpreferenties, zodat producten (behalve wapens en munitie) uit de minst ontwikkelde landen (de 48 armste landen) met vrijstelling van rechten en zonder kwantitatieve beperkingen in de Gemeenschap kunnen worden ingevoerd. Deze verordening wordt doorgaans the anything but arms (EBA-verordening) genoemd. Slechts voor de invoer van verse bananen, rijst en suiker is in een geleidelijke liberalisering voorzien: de invoer van deze producten zal eerst in 2009 volledig zijn geliberaliseerd.

De EBA-Verordening houdt dus een wijziging in van Verordening (EG) nr. 2820/98 van 21 december 1998 houdende toepassing, voor de periode van 1 januari 1999 tot en met 31 december 2001, van een meerjarenschema van algemene tariefpreferenties(2) (stelsel van algemene tariefpreferenties of SAP).

De EBA-verordening, als onderdeel van het SAP-stelsel, is een autonoom handelsbeleidinstrument tot verlening van ontwikkelingsgerichte preferenties. Het is een eenzijdige concessie van de Gemeenschap ten behoeve van de armste landen om de handelsmogelijkheden van deze landen te verruimen en hun deelname aan de wereldhandel te vergroten.

De EBA-verordening voorziet in een liberaliseringsproces dat in 2009 zal zijn voltooid. Volgens deze verordening zijn de bijzondere regelingen voor de minstontwikkelde landen niet onderworpen aan de periodieke herzieningen van het stelsel van algemene tariefpreferenties van de Gemeenschap. De datum waarop het huidige stelsel vervalt (31 december 2001) is daarom niet van toepassing op de bepalingen van de EBA-verordening.

(1) PB L 60 van 1.3.2001.

(2) PB L 357 van 30.12.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2640/01

van Anna Karamanou (PSE) aan de Raad

(3 oktober 2001)

Betreft: Arrestatie van acht buitenlanders door de islamitische Taliban in Afghanistan

Sinds 5 augustus houdt het fanatieke islamitische Taliban-regime acht buitenlanders (vier Duitsers, twee Australiërs en twee Amerikanen) en zestien Afghanen gevangen die werken voor de niet-gouvernementele organisatie Shelter Now International, op beschuldiging van pogingen tot bekering van moslims tot het christendom, op het ogenblik dat honderden medewerkers van internationale humanitaire organisaties alles in het werk stellen om te proberen duizenden Afghaanse burgers de burgeroorlog te helpen overleven. Volgens de islamitische wet, de sharia, riskeren de arrestanten de doodstraf.

Welke maatregelen denkt de Raad te treffen en welke stappen en diplomatieke initiatieven denkt hij te nemen om het islamitische regime te verplichten de veiligheid van de gearresteerde buitenlanders te waarborgen en hun mensenrechten te eerbiedigen, en om druk uit te oefenen op de niet-erkende regering van Afghanistan om het internationaal recht na te leven en de religieuze vrijheid en het recht op vrije meningsuiting en wilsvrijheid te respecteren?

Antwoord

(14 februari 2002)

De betrokken lidstaten hebben de Raad specifiek gevraagd vooralsnog niet te interveniëren ten behoeve van hun gevangengehouden burgers, teneinde de confidentiële bilaterale contacten die momenteel lopen om het probleem op te lossen, te vergemakkelijken.

In verband met bepaalde aspecten betreffende de 16 Afghanen die door de Taliban worden vastgehouden zou de Raad de aandacht van het geachte parlementslid willen vestigen op het antwoord dat hij op de vergelijkbare mondelinge vraag nr. H 0797/2001 heeft gegeven.

De situatie in Afghanistan is de laatste tijd in elk geval zodanig geëvolueerd, dat dat bij het zoeken naar een oplossing van bedoelde gevallen in aanmerking moet worden genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2951/01 van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie. Uitsluiting van Gibraltar van de voorstellen voor één Europees luchtruim.



Publicatieblad Nr. 115 E van 16/05/2002 blz. 0198 - 0198



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2951/01 van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie (25 oktober 2001) Betreft: Uitsluiting van Gibraltar van de voorstellen voor één Europees luchtruim Kan de Commissie mededelen wat de reden zou kunnen zijn om Gibraltar uit te sluiten van de huidige voorstellen voor één Europees luchtruim en of zij van mening is dat er een rechtsgrond aanwezig is op basis waarvan een dergelijke discriminatie voor het Hof van Justitie kan worden betwist? Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie (6 december 2001) De Commissie heeft, in verband met de hervorming van het luchtverkeersbeheer, op 10 oktober 2001 voorstellen aangenomen betreffende de totstandbrenging van een gemeenschappelijk Europees luchtruim(1). Zoals het geachte parlementslid zal hebben opgemerkt, wordt in de toelichting bij dat voorstel aangegeven: De Commissie neemt nota van de overeenkomst tussen de Spaanse en Britse autoriteiten inzake de luchthaven van Gibraltar, die zal moeten worden omgezet in specifieke bepalingen betreffende het toepassingsgebied van de benodigde maatregelen voor de totstandbrenging van het gemeenschappelijk luchtruim. (1) COM(2001) 123 def. en 564 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2357/01

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(6 augustus 2001)

Betreft: Beschermende maatregelen bij timesharing

Richtlijn 94/47/EG(1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 1994 betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederen behandelt een aantal aspecten van timesharingovereenkomsten. Artikel 3 van deze richtlijn bepaalt dat de lidstaten in hun wetgeving maatregelen op moeten nemen waarbij de verkoper wordt verplicht om aan de verkrijgers informatie te verstrekken over het onroerend goed en dat deze informatie een integrerend deel uitmaakt van de overeenkomst. In de praktijk wordt de consument bij overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik om de tuin geleid, daar hij niet weet hoe zich te beschermen na het verkrijgen van zijn recht.

Weet de Commissie of er lidstaten zijn die deze beschermende maatregelen nog niet in hun wetgeving hebben opgenomen? Wat kunnen burgers van deze lidstaten in dit rechtsvacuüm doen? Welke maatregelen beschermen de consumenten in een dergelijk geval?

Welke stappen zal de Commissie zetten om ervoor te zorgen dat deze maatregelen in alle lidstaten worden goedgekeurd en ingevoerd?

(1) PB L 280 van 29.10.1994, blz. 83.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(3 december 2001)

Alle lidstaten hebben de maatregelen meegedeeld die zij hebben genomen voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 94/47/EG van het Parlement en de Raad van 26 oktober 1994 betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederen. De Commissie is echter van mening dat, wat artikel 3 van de richtlijn betreft, de door Italië goedgekeurde maatregelen dit artikel niet naar behoren omzetten, aangezien geen bepalingen zijn aangenomen voor de gevolgen van de niet-naleving van dit artikel. Daarom heeft de Commissie een inbreukprocedure ingesteld uit hoofde van artikel 226 (ex-artikel 169) van het EG-Verdrag. De Commissie onderzoekt thans de situatie in Griekenland en het Verenigd Koninkrijk.