SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2685/00

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Commissie

(1 september 2000)

Betreft: Opschorting van het moratorium voor GGO's

Gezien de juistheid van het voorzorgsprincipe van de Wereldgezondheidsorganisatie en de talrijke wetenschappelijke meningen die de verbreiding van GGO's afraden wegens de onzekere gevolgen ervan voor de menselijke gezondheid, gelet op het arrest van het Europese Hof van Justitie in de zaak ToolsAlpha tegen het Koninkrijk Zweden, volgens welk prioriteiten als de volksgezondheid de invoering rechtvaardigen van voorschriften ter beperking van het vrije verkeer van goederen, en overwegende dat er momenteel nog geen opheldering bestaat over de termen van de juridische en financiële aansprakelijkheid voor eventueel door GGO's veroorzaakte schade, met name van de productiebedrijven.

Kan de Commissie meedelen:

1. op grond van welke nieuwe wetenschappelijke gegevens zij heeft besloten het moratorium voor de toestemming voor de invoering van genetisch gemodificeerde organismen op te schorten;

2. welke gezondheidsgaranties zij biedt aan de burgers van de Unie bij de invoering van transgene gewassen op het grondgebied van de Unie;

3. of zij de aansprakelijkheid voor de schade door biobesmetting tengevolge van het onderhavige besluit op zich wil nemen of deze wil overdragen aan de lidstaten of zelfs de productiebedrijven?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 oktober 2000)

Wegens de publieke en politieke bezorgdheid nemen de lidstaten steeds meer een aarzelende houding aan om nieuwe producten op basis van genetisch gemodificeerde organismen (GGO's) goed te keuren en daardoor is de vergunningsprocedure stilgevallen. Er is naar deze stopzetting verwezen als een moratorium hoewel er geen sprake is van een wettelijk verbod op GGO's.

Het doel van de Commissie, zoals besproken tijdens haar vergadering van 12 juli 2000, is het heropstarten van de vergunningsprocedure met een regelgevingskader dat het hoogste beschermingsniveau voor de volksgezondheid en het milieu waarborgt en dat de burgers in staat stelt met kennis van zaken een keuze te maken bij de aankoop en het verbruik van producten op basis van GGO's. De vergunningsprocedure is gebaseerd op een uitvoerige beoordeling van de risico's voor de volksgezondheid en het milieu en, wanneer nodig, wordt het advies van wetenschappelijke comités gevraagd om de wetenschappelijke basis te valideren. Er wordt alleen een kennisgeving gedaan wanneer de wetenschappelijke gegevens aantonen dat er geen reden is om aan te nemen dat het GGO nadelige effecten zal hebben op de volksgezondheid en het milieu.

De benadering die de Commissie voorstelt na het einde van de bemiddelingsprocedure voor een herziening van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu(1), is een eerste stap naar een meer constructieve en verantwoordelijke strategie voor GGO's en voor biotechnologie in het algemeen.

Voor de invoer en het op de markt brengen van GGO's in de Gemeenschap is krachtens de communautaire wetgeving een vergunning nodig. Richtlijn 90/220/EEG heeft zowel betrekking op introducties voor onderzoeksdoeleinden als op het op de markt brengen van GGO's. Verzoeken voor dergelijke introducties vereisen een grondige beoordeling van de risico's voor de volksgezondheid en het milieu.

Doel van de risicobeoordeling is per geval vast te stellen en te beoordelen welke directe of indirecte, onmiddellijke of vertraagde schadelijke gevolgen voor de gezondheid van de mens en voor het milieu kunnen voortvloeien uit het in de handel brengen van een GGO. De risicobeoordeling wordt uitgevoerd om na te gaan of er maatregelen ter beperking van de risico's moeten worden genomen en, zo ja, de beste methoden daartoe vast te stellen.

Er wordt alleen toestemming verleend op grond van het feit dat er geen reden is om aan te nemen dat de introductie een nadelig effect op de menselijke gezondheid of het milieu zal hebben onder de aan de toestemming verbonden voorwaarden.

De aansprakelijkheid op het gebied van schade aan de gezondheid en zaakschade is geregeld bij Richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985(2), als gewijzigd bij Richtlijn 1999/34(3), die betrekking heeft op de aansprakelijkheid voor producten met gebreken. Deze richtlijn legt de producent (of importeur) van een product met gebreken een strikte aansprakelijkheid op, en een gezamenlijke aansprakelijkheid indien meer dan één persoon aansprakelijk is voor dezelfde schade. De producent wordt gedefinieerd als de fabrikant van een eindproduct, de producent van een grondstof of de fabrikant van een onderdeel, alsmede een ieder die zich als producent presenteert door zijn naam, zijn merk of een ander onderscheidingsteken op het product aan te brengen.

In aansluiting op het Witboek betreffende milieuaansprakelijkheid(4) is de Commissie van plan een kaderrichtlijn op te stellen waarin de milieuaansprakelijkheid op een meer algemene manier wordt behandeld, inclusief elke potentiële schade aan het milieu door GGO's.

(1) PB L 117 van 8.5.1990.

(2) PB L 210 van 7.8.1985.

(3) PB L 141 van 4.6.1999.

(4) COM(2000) 66 def.