SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2874/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(14 september 2000)

Betreft: Arbeidsongevallen op vissersschepen

In Galicië heeft een op de vijf arbeidsongevallen met dodelijke afloop te maken met het visserijbedrijf en in de jaren 1990-1999 waren in totaal 18 672 Galicische zeelieden betrokken bij een ongeval op zee. Uit deze cijfers in een verslag van de afdeling Galicië van de landelijke vakbond UGT blijkt wel hoe ernstig het probleem is. In haar verslag spreekt de UGT het vermoeden uit dat het hoge ongevallenpercentage grotendeels te wijten is aan de zeer gebrekkige arbeidsomstandigheden aan boord met lange arbeidsdagen van wel 16 tot 18 uur, het ontbreken van rustpauzes en scholing, het feit dat zeelieden soms maanden onderweg zijn zonder hun gezin te zien, precaire arbeidscontracten die gerust als uitbuiting bestempeld kunnen worden, terwijl de autoriteiten dit door de vingers zien en nalaten alle nodige inspecties uit te voeren.

Daar deze problemen zich ongetwijfeld ook bij de vloten van andere landen van de Europese Unie voordoen, wordt de Commissie verzocht mee te delen welke maatregelen zij denkt te nemen om ervoor te zorgen dat de arbeidsomstandigheden van zeelieden vergelijkbaar worden met die in andere sectoren van de economie en het huidige hoge ongevallenpercentage kan dalen.

Antwoord van mevr. Diamantopoulou namens de Commissie

(27 oktober 2000)

De Commissie deelt de bezorgdheid van de geachte afgevaardigde over de situatie van de visserijsector, die als gevaarlijke bedrijfstak moet worden aangemerkt.

In dit verband zijn door de Raad richtlijnen inzake de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk goedgekeurd om bij te dragen tot de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers en tot een verlaging van het aantal arbeidsongevallen en beroepsziekten.

Hiervan dienen met name te worden genoemd Richtlijn 92/29/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid ter bevordering van een betere medische hulpverlening aan boord van schepen(1), en Richtlijn 93/103/EEG van de Raad van 23 november 1993 betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaartuigen(2).

Vermeldenswaard is ook Richtlijn 93/104/EEG van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd(4), die is gewijzigd bij Richtlijn 2000/34/EG van het Parlement en de Raad van 22 juni 2000, om de van eerstgenoemde richtlijn uitgesloten sectoren en activiteiten te bestrijken.(3) Hierdoor valt ook de zeevisserij voortaan onder Richtlijn 93/104/EEG. Een nieuw artikel 17 ter bevat bepalingen die specifiek van toepassing zijn op werknemers aan boord van zeevissersvaartuigen. Deze richtlijn moet op 1 augustus 2003 door de lidstaten in nationaal recht zijn omgezet.

Het is aan de lidstaten zorg te dragen voor de adequate controle en het adequate toezicht op de toepassing van de nationale bepalingen ter omzetting van deze richtlijnen, zodat het daarin voorgeschreven preventiebeleid ook daadwerkelijk bijdraagt tot vermindering van het aantal arbeidsongevallen en beroepsziekten in de visserijsector.

(1) PB L 113 van 30.4.1992.

(2) PB L 307 van 13.12.1993.

(3) PB L 195 van 1.8.2000.

(4) PB L 307 van 13.12.1993.