ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2301/02

van Guido Bodrato (PPE-DE) aan de Commissie

(25 juli 2002)

Betreft: Vrij verkeer van personen en verblijfskaart

Europese burgers die in een lidstaat verblijven waarvan zij de nationaliteit niet bezitten, krijgen op grond van Richtlijn nr. 68/360/EEG(1) van 15 oktober 1968 een legitimatie- of identiteitsbewijs, met name een verblijfskaart van een onderdaan van een lidstaat der EEG.

We zijn nu al meer dan 30 jaar verder en veel Europese burgers die zijn geboren in een lidstaat waarvan zij de nationaliteit niet bezitten, hebben ondertussen nog altijd zo een verblijfskaart. Is het niet tegenstrijdig en in zekere zin ook belachelijk dat een burger als verblijvend wordt beschouwd in het land waar hij is geboren en al meer dan 20-30 jaar woont?

Wij beseffen wel dat de hoop op de invoering van een echte Europese identiteitskaart, zoals zo veel Europese burgers met klem vragen, ijdel is. Maar waarop wacht de Commissie om Richtlijn n.68/360 van oktober 1968 te wijzigen zodat de verblijfskaart een woonplaatskaart wordt?

(1) PB L 257 van 19.10.1968, blz. 13.

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(23 september 2002)

Op 23 mei 2001 heeft de Commissie een voorstel goedgekeurd voor een richtlijn betreffende het recht van de burgers van de Unie en hun familieleden zich op het grondgebied van de lidstaten vrij te verplaatsen en er vrij te verblijven(1). Zodra deze nieuwe richtlijn is goedgekeurd door het Parlement en de Raad, zal zij in de plaats treden van de door het geachte parlementslid genoemde richtlijn nr. 68/360/EEG van de Raad van 15 oktober 1968 inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van de werknemers der lidstaten en van hun familie binnen de gemeenschap(2) en van alle andere geldende wetgevingsinstrumenten inzake het vrije verkeer van een hele reeks categorieën van personen: zelfstandigen, verleners en ontvangers van diensten, gepensioneerden, niet-actieven en studenten.

Met het oog op de vereenvoudiging van de formaliteiten voor verblijf voorziet het voorstel in de afschaffing van de verblijfskaart voor de burgers van de Unie voor een eerste verblijfsperiode van vier jaar. Na vier jaar ononderbroken verblijf in het gastland verwerft de burger van de Unie een duurzaam verblijfsrecht dat hem het recht geeft op een volkomen gelijke behandeling als de eigen onderdanen en op uitsluiting van uitwijzing uit het grondgebied. In dit stadium kan de burger van de Unie een duurzame verblijfskaart verkrijgen waarin dit recht wordt vastgesteld.

(1) PB C 270 van 29.9.2001.

(2) PB L 257 van 19.10.1968.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1397/02

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(15 mei 2002)

Betreft: Nationaal indicatief programma voor China 2004 Sanitaire en fytosanitaire normen

Volgens de diensten van de Commissie zou er in april een missie van EU-deskundigen naar China gaan om de contacten te onderhouden voor de uitwerking van een nieuw voorstel voor een nationaal indicatief programma voor China 2004, waarvan hopelijk een belangrijk deel aan de sanitaire en fytosanitaire normen gewijd wordt.

Kan de Commissie informatie verstrekken over dit bezoek en een oordeel geven over het opnemen van sanitaire en fytosanitaire normen in het bovengenoemd programma?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(21 juni 2002)

Op 13 mei 2002 is een team van vier deskundigen in China begonnen met het bestuderen van de haalbaarheid van een nieuw programma voor technische bijstand, in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), dat gebaseerd is op een analyse van de doelstellingen, strategieën en toekomstige behoeften van China en op een tussentijdse evaluatie van het huidige kaderprogramma voor steun van de Gemeenschap ten behoeve van de toetreding van China tot de Wereldhandelsorganisatie.

Het resultaat van deze missie stelt de Commissie wellicht in staat om het met China over de inhoud van een nieuw programma eens te worden, waardoor dit in de tweede helft van 2002 kan worden goedgekeurd.

Zonder vooruit te willen lopen op de definitieve inhoud van het programma, werd er in januari 2002 in het Gemengd Comité EU-China algemene overeenstemming over bereikt om een aanzienlijk deel van het programma aan sanitaire en fytosanitaire normen te wijden.

Zodra de Commissie het programma heeft aangenomen en er met China een financieringsovereenkomst is ondertekend zal de inhoud van het programma en een regelmatige bijwerking van de vorderingen met de tenuitvoerlegging beschikbaar zijn op de website van de delegatie van de Commissie in Bejing, die namelijk verantwoordelijk zal zijn voor het beheer van het programma.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2579/02

van Joaquim Miranda (GUE/NGL) aan de Raad

(16 september 2002)

Betreft: Vakbekwaamheidsattesten voor cabinepersoneel in de burgerluchtvaart

In 1997 diende de Commissie een ontwerprichtlijn(1) in, betreffende vakbekwaamheidsattesten voor cabinepersoneel in de burgerluchtvaart. Het Europees Parlement sprak er zich op 19 februari 1998 in eerste lezing over uit.

Tot op heden is het dossier nog steeds niet afgesloten. De opleiding en het attesteren van de vakbekwaamheid van het cabinepersoneel in de burgerluchtvaart zijn nog steeds in handen van de luchtvaartmaatschappijen, en er is nog steeds niet bepaald dat de opleiding moet worden toevertrouwd aan officieel erkende organen en dat de vakbekwaamheidsattesten alleen kunnen worden uitgereikt door onafhankelijke instellingen die door de lidstaten zijn aangewezen.

Nu blijkt uit informatie van de bonden van cabinepersoneel dat steeds meer luchtvaartmaatschappijen personeel aanwerven op tijdelijke of seizoensbasis en dat sommige maatschappijen zelfs beknibbelen op de duur van de basisopleiding.

In het licht van de huidige bezorgdheid omtrent de veiligheid van het luchtverkeer en gezien het belang en de verantwoordelijkheid van het cabinepersoneel voor de veiligheid aan boord, wilde ik de Raad vragen om welke redenen de ontwerprichtlijn in kwestie nog steeds niet in werking is getreden en wanneer hij denkt dat de richtlijn definitief aangenomen zal worden.

(1) COM(1997) 382 PB C 263 van 29.8.1997, blz. 5.

Antwoord

(18 februari 2003)

Na de gebeurtenissen van 11 september heeft de Raad op 16 oktober 2001 de bespreking hervat van het voorstel voor een richtlijn inzake vakbekwaamheidsattesten voor cabinepersoneel in de burgerluchtvaart, teneinde vorderingen te maken met dit dossier. Vooruitgang op dit gebied blijkt echter nauw verband te houden met de bespreking van een ander dossier, namelijk de harmonisatie van technische voorschriften en administratieve procedures op het gebied van de burgerluchtvaart (omzetting van JAR-OPS 1). Er werd dan ook geconstateerd dat deze dossiers beter parallel kunnen worden besproken. Het voorstel voor een richtlijn inzake vakbekwaamheidsattesten voor cabinepersoneel in de burgerluchtvaart zal dus tezamen met het voorstel voor een verordening inzake de JAR-OPS worden besproken; dit laatste dossier, meer bepaald bijlage III, wordt momenteel door de Commissie herzien.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3140/02

van Giacomo Santini (PPE-DE) aan de Commissie

(4 november 2002)

Betreft: Onwettigheid van richtlijn nr. 91/67/EEG

De huidige veterinairrechtelijke voorschriften voor de aquicultuursector bevatten een complexe regeling voor de toekenning van een bijzondere zoösanitaire status aan gebieden of bedrijven, zoals bijvoorbeeld die van erkend gebied of erkend bedrijf. Met name richtlijn nr. 91/67/EEG(1) en de eruit voorvloeiende uitvoeringsbepalingen bevatten bijzonder gedetailleerde regels inzake de testprocedures die laboratoria van de verschillende nationale gezondheidsdiensten moeten volgen. Er wordt onder meer voorzien in bijzonder strenge beschermingsmaatregelen ingeval er bepaalde ziekten uitbreken, maar deze stemmen niet overeen met het eigendomsrecht. Er wordt niet bepaald dat een vertrouwensdeskundige van het betrokken bedrijf bij de onderzoeken aanwezig kan zijn of dat ten minste een contra-expertise gevraagd kan worden en dit niettegenstaande het feit dat de resultaten van deze analyses doorslaggevend kunnen zijn voor het voortbestaan van de betrokken bedrijven, die veelal kleinschalig zijn. Deze regels zijn overduidelijk in strijd met het eigendomsrecht, dat een grondrecht van de mens is en dat slechts in evenredigheid met de na te streven doelstelling ingeperkt kan worden.

Kan de Europese Commissie, gelet op het voorgaande, haar interpretatie van de thans geldende richtlijn geven? Vindt zij niet dat het eigendomsrecht geschonden wordt en, zo ja, welke maatregelen wil zij nemen om een einde te maken aan deze onwettige situatie?

(1) PB L 46 van 19.2.1991, blz. 1.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(11 december 2002)

Artikel 295 van het EG-Verdrag bepaalt dat dit Verdrag de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet laat.

Hoewel het eigendomsrecht als een grondrecht moet worden beschouwd, moet dat recht worden afgewogen tegen andere grondrechten, zoals de bescherming van de volksgezondheid en de veiligheid.

Maatregelen ter beheersing van uitbraken van dierziekten, zowel onder land- als waterdieren, kunnen in het algemeen openbaar belang en in het belang van de producenten van het betrokken product tijdelijke beperkingen op de uitoefening van bepaalde eigendomsrechten vereisen.

Over een soortgelijke vraag als die van de geachte afgevaardigde is momenteel een verzoek om een prejudiciële beslissing van het Hof van Justitie hangende (gevoegde zaken C-20/00 en C64/00).

Wat de mogelijkheid voor de betrokkenen betreft om tijdens de laboratoriumanalyses van monsters een deskundige aanwezig te hebben of een contra-expertise te verlangen, is de Commissie van mening dat, hoewel Richtlijn 91/67/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het in de handel brengen van aquicultuurdieren en aquicultuurproducten of de uitvoeringsvoorschriften van de Commissie daarin niet uitdrukkelijk voorzien, dit geenszins door de desbetreffende communautaire regelgeving verboden wordt. Het staat de lidstaten derhalve vrij overeenkomstig hun wettelijke en bestuursrechtelijke tradities in een recht op een dergelijke contra-expertise te voorzien.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3116/02

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(30 oktober 2002)

Betreft: Update over de evaluatie van fenthion

Commissaris Byrne gaf in zijn antwoord op schriftelijke vraag E-0749/02(1) te kennen dat de Commissie het resultaat van haar evaluatie in april 2002 aan het Wetenschappelijk Comité voor planten zou voorleggen en dat het comité naar verwachting binnen twee maanden zijn advies zou uitbrengen. De Commissaris voegde daaraan toe dat de Commissie van plan was om zo spoedig mogelijk na ontvangst van het advies van het wetenschappelijk comité een beslissing over fenthion te nemen.

Is fenthion volgens het wetenschappelijk comité al of niet veilig, en welke beslissing heeft de Commissie genomen?

(1) PB C 172 E van 18.7.2002, blz. 225.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(4 december 2002)

De Commissie heeft het Wetenschappelijk Comité voor planten inderdaad gevraagd advies uit te brengen over een aantal kwesties die met de evaluatie van fenthion verband houden. Door de complexiteit van het onderwerp heeft het comité echter meer tijd dan verwacht nodig gehad om een advies te formuleren. Verwacht wordt dat het comité een van de volgende maanden advies zal uitbrengen. De Commissie zal zo snel mogelijk daarna een beslissing over fenthion nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3481/02

van Michiel van Hulten (PSE) aan de Commissie

(6 december 2002)

Betreft: Belgische overheidsopdracht voor ontwikkeling Europese wijk

Het architectenbureau Office for Metropolitan Architecture van Rem Koolhaas is onlangs uitgesloten van deelname aan een ontwerpwedstrijd voor de ontwikkeling van een globaal stedenbouwkundig concept voor de Europese wijk in Brussel.

Volgens de gemotiveerde beslissing van de Kanselarij van de Eerste Minister is de uitsluiting het gevolg van een formele onregelmatigheid (het ontbreken van een handtekening op een van de onderliggende stukken) en zwakke punten wat de multidisciplinaire aanpak en de uiteenzetting over de relevante referenties betreft.

Alleen vier Belgische architectenbureaus zijn volgens berichten in de media toegelaten tot de volgende ronde, en dat terwijl het voorstel van Koolhaas volgens het regeringsbesluit behoort tot de vier beste nota's.

1. Is de Commissie betrokken geweest bij het uitschrijven van de wedstrijd, als voornaamste bewoner van de Europese wijk of anderszins?

2. Is de Commissie van mening dat de wedstrijd conform de Europese openbareaanbestedingsregels is uitgeschreven? Wat is volgens de Commissie de financiële waarde van de opdracht?

3. De wedstrijd werd uitgeschreven op 19 juli 2002 in het Belgische Bulletin der Aanbestedingen, met een uiterste termijn voor het indienen van offertes van 7 augustus 2002. Acht de Commissie een dergelijke korte termijn midden in de zomervakantie aanvaardbaar vanuit het oogpunt van eerlijke concurrentie?

4. Is de Commissie bereid de gang van zaken rond de aanbesteding aan te kaarten bij de Belgische overheid en te pleiten voor een heropening van de procedure?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(20 januari 2003)

De vraag van het geachte parlementslid heeft betrekking op een procedure voor de gunning van een overheidsopdracht voor diensten voor de ontwikkeling van een algemeen stedenbouwkundig concept voor de Europese wijk in Brussel.

De Commissie was bij de opstelling van de aankondiging van de prijsvraag noch als voornaamste bewoner van de Europese wijk noch anderszins betrokken.

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, zou voor de financiering van de opdracht maximaal 250 000 EUR worden uitgetrokken.

De Commissie heeft een klacht ontvangen van het architectenbureau Office for Metropolitan Architecture van Rem Koolhaas. Zij zal de gevolgde procedure dan ook nauwkeurig onderzoeken en zo nodig de Belgische overheid over een aantal punten om opheldering vragen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2980/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(23 oktober 2002)

Betreft: Sociale clausule in de internationale visserijovereenkomsten

De Commissie geeft impulsen aan de Europese sociale dialoog tussen ondernemers en vakbonden met het oog op de vooruitgang bij de opbouw van Europa ook op het gebied van sociale aspecten. In het koor van arbeidsactiviteiten is het wellicht de visserij die het meest deze sociale dialoog behoeft, gezien de harde arbeidsomstandigheden, de lange werkdagen, de vele ongelukken, dit zijn allemaal factoren die het nationale kader overschrijden; de geringe graad van organisatie en collectieve arbeidsovereenkomsten; bezoldiging die in strijd is met het arbeidsrecht enz.

Op de plenaire vergadering van het Comité van sectoriale en sociale dialoog zeevisserij van 19 december 2001 hebben de sociale partners een sociale clausule goedgekeurd die onder meer de protocollen moest omvatten bij de visserijovereenkomsten met derde landen.

In deze clausule erkennen de sociale partners in het kader van deze overeenkomsten de vrijheid van vereniging, collectieve onderhandelingen als ook het ongedaan maken van elke vorm van discriminatie. Tevens biedt de clausule garanties aan zeelieden met een contract die afkomstig zijn uit landen die de overeenkomst hebben ondertekend, zodat zij aanspraak kunnen maken op arbeids- en werkomstandigheden die overeenkomen met die van de EU.

Onlangs heeft de Commissie drie visserijovereenkomsten gesloten, met São Tomé, Angola en Senegal. Noch in de verordening noch in de protocollen wordt verwezen naar: deze sociale clausule.

Waarom heeft de Commissie deze sociale clausule niet opgenomen in de voorstelen voor verordeningen en de protocollen?

Welke maatregelen zal de Commissie nemen om een impuls te geven aan deze clausule en haar effectief te maken?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 december 2002)

De Commissie volgt met belangstelling het verloop van de sociale dialoog tussen werkgevers en werknemers in de zeevisserijsector en verheugt zich over de verklaring van de sociale partners in het kader van het Comité van sectorale en sociale dialoog zeevisserij, waarbij zij verzoeken een sociale clausule op te nemen in de visserijovereenkomsten die de Gemeenschap met derde landen sluit.

De Commissie bestudeert momenteel de beste manier om aan de wens van de sociale partners te voldoen. Dat zou kunnen gebeuren door deze clausule rechtstreeks op te nemen in de overeenkomsten, door er uitdrukkelijk naar te verwijzen. Het zou echter ook kunnen gebeuren door de bepalingen van deze clausule rechtstreeks over te nemen, eventueel verbeterd naar gelang van de overeenkomst waarin ze moet worden opgenomen.

De Commissie zou zich daarbij kunnen baseren op de ervaring die zij reeds heeft opgedaan met de overeenkomsten waarin reeds bepalingen inzake de tewerkstelling van zeelieden zijn opgenomen, zoals bijvoorbeeld het Protocol bij de overeenkomst met de Seychellen(1), Ivoorkust(2) of Mauritanië(3).

(1) PB L 134 van 22.5.2002.

(2) PB L 102 van 12.4.2001.

(3) PB L 341 van 22.12.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3206/02

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(11 november 2002)

Betreft: Medische fouten

In de Verenigde Staten en Canada sterven jaarlijks ruim 108 000 mensen door medische fouten, zeggen onderzoekers. In 7 procent van alle medische behandelingen wordt een fout begaan: de medicamenten worden te vroeg of te laat toegediend, er wordt een verkeerd geneesmiddel gebruikt of de dosis is niet juist. In 0,32 procent van die gevallen is de afloop fataal. Bij spoedgevallen gelden exact dezelfde cijfers. Nalatigheid is in bijna een derde van alle gesignaleerde gevallen de oorzaak van een medische fout. Belgische onderzoekers schatten dat voor België dezelfde cijfers gelden.

Kan de Commissie deze schattingen bevestigen?

Heeft de Commissie cijfers over medische fouten in de Europese Unie? Zo ja, kan ze die mededelen?

Wat doet de Commissie om het aantal medische fouten terug te dringen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(9 december 2002)

Krachtens het EG-Verdrag zijn de organisatie en de verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging de verantwoordelijkheid van de lidstaten, niet van de Gemeenschap (artikel 152, lid 5).

Het is bijgevolg niet de taak van de Commissie om systematisch toezicht te houden op specifieke medische fouten in de Unie. Wel zal de Commissie in het kader van het gezondheidsinformatiesysteem, dat deel uitmaakt van het nieuwe communautaire actieprogramma voor de volksgezondheid, een reeks gezondheidsindicatoren ontwikkelen, onder andere indicatoren voor vermijdbare doodsoorzaken en iatrogene ziekten en sterfgevallen (gezondheidsrisico's ten gevolge van medische handelingen, waaronder medische fouten). Deze gezondheidsindicatoren zullen door de lidstaten worden verzameld en in het Euphin-systeem (European Public Health Information System) worden ingevoerd. Aan de hand van de verzamelde gegevens kunnen verdere initiatieven overwogen worden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3241/02

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(15 november 2002)

Betreft: Toneelkunst en opleidingsprogramma's van het Europees Sociaal Fonds

In Griekenland bestaat onder jongeren belangstelling voor opleidingsprogramma's op het vlak van de toneelkunst. Kan de Commissie tegen de achtergrond hiervan en teneinde de mogelijkheden voor dergelijke opleidingen bij een groter publiek bekend te maken, aangeven of binnen het kader van het derde communautair bestek in Griekenland reeds dergelijke programma's bestaan of ontwikkeld worden? Indien er reeds programma's bestaan, wie komen er voor in aanmerking? Welke zijn de financiële regelingen die hierop van toepassing zijn? Welke theaterscholen zijn in concreto bij de tenuitvoerlegging van dergelijke programma's in Griekenland betrokken?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(6 januari 2003)

De Commissie kan de geachte afgevaardigde mededelen dat het Europees Sociaal Fonds (ESF) in het kader van het derde communautair bestek voor Griekenland tot op heden geen subsidie aan theaterscholen heeft verleend.

Na de modernisering van de beroepsopleiding in Griekenland is altijd een arbeidsmarktonderzoek nodig voordat een bepaalde sector in de aanbestedingen van de gesubsidieerde opleidingsacties wordt opgenomen.

Mocht een toekomstig onderzoek uitwijzen dat er op de arbeidsmarkt behoefte op het gebied van de toneelkunst bestaat, dan kan besloten worden opleidingsacties in het kader van een van de operationele programma's te financieren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3071/02

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(25 oktober 2002)

Betreft: Buitengewoon commissaris voor het verkeer in Rome

De gemeenteraad van Rome heeft de Italiaanse regering gevraagd de burgemeester van Rome, Walter Veltroni, te benoemen tot buitengewoon commissaris voor het verkeer. Dankzij deze benoeming zou de burgemeester van Rome speciale bevoegdheden krijgen en naar eigen inzicht kunnen afwijken van de bestaande wetgeving. Zo zal hij bijvoorbeeld de mogelijkheid krijgen om naar eigen goeddunken te beslissen over het al dan niet-toepassen van de procedures met betrekking tot de milieueffectbeoordeling (MEB) bij de bouw van ondergrondse parkeergarages of andere openbare werken. Daarbij wordt de regio beroofd van een bevoegdheid die haar door de staat en de Europese Unie is gegeven. Vooral echter riskeren de burgers het enige instrument te verliezen dat zij in handen hebben om ernstige schade aan het milieu en de leefbaarheid in de stad te voorkomen.

Dit gezegd zijnde vraag ik de Commissie:

1. of een burgemeester, ook indien hij speciale bevoegdheden heeft, naar eigen inzicht mag besluiten de procedures betreffende de MEB niet toe te passen;

2. of dit een inbreuk kan zijn op de desbetreffende richtlijn;

3. wat haar mening is over deze zaak?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 november 2002)

De verdeling van de verantwoordelijkheden tussen instanties in de lidstaten voor de toepassing van de bepalingen van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(1) valt, ook nadat de richtlijn werd gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997(2) buiten het bestek van de communautaire wetgeving.

Alle nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor de toepassing van de richtlijn in de lidstaten, zijn verplicht deze na te leven.

(1) PB L 175 van 5.7.1985.

(2) PB L 73 van 14.3.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2004/02

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(8 juli 2002)

Betreft: Nauru

Kan de Commissie met betrekking tot Nauru aangeven welke projecten in 2000 uit de communautaire begroting zijn gefinancierd?

Kan de Commissie exact aangeven wat de totale omvang is van de steun die in 2000 aan alle projecten voor voornoemd land is verleend?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1867/02, E-1868/02, E-1869/02, E-1870/02,E-1871/02, E-1872/02, E-1873/02, E-1874/02, E-1875/02, E-1876/02, E-1877/02, E-1878/02,E-1879/02, E-1880/02, E-1881/02, E-1882/02, E-1883/02, E-1884/02, E-1908/02, E-1909/02,E-1996/02, E-1997/02, E-1998/02, E-1999/02, E-2000/02, E-2001/02, E-2002/02, E-2003/02,E-2004/02, E-2005/02, E-2006/02, E-2007/02, E-2008/02, E-2009/02, E-2134/02, E-2135/02,E-2136/02, E-2137/02, E-2138/02, E-2139/02, E-2140/02, E-2141/02, E-2142/02, E-2143/02,E-2144/02, E-2145/02, E-2146/02, E-2147/02, E-2148/02, E-2149/02, E-2150/02, E-2151/02,E-2152/02, E-2153/02, E-2154/02 en E-2155/02

(23 september 2002)

Gezien de lengte van haar antwoord zendt de Commissie het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks een tabel met de gevraagde informatie.

De cijfers in de beknopte tabel voor elk land zijn tevens te vinden in de financiële tabellen van het jaarverslag over de uitvoering van de buitenlandse steun van de EG.