SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4091/96 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (17 januari 1997)

Betreft: Bepaling van de prijzen van de geneesmiddelen

Uit kranteberichten blijkt dat de Commissie Griekenland bekritiseert voor de invoer van geneesmiddelen met het juridische argument dat het feit dat in een lidstaat de groothandelsprijs van geneesmiddelen wordt vastgesteld op basis van de laagste prijs, tot gevolg kan hebben dat de kosten voor de invoer van een produkt dat uit een andere lidstaat afkomstig is, niet kunnen worden gedekt en dat het vervolgens uit de handel wordt genomen.

Zoals de Commissie ongetwijfeld weet zijn de Griekse farmaceutische ondernemingen verplicht cijfers over de kostprijs van geneesmiddelen bekend te maken ter rechtvaardiging van een eventuele aanvraag voor een prijsverhoging.

Kan de Commissie antwoorden op de volgende vragen:

1. Wat zijn haar volledige juridische argumenten?

2. Kunnen enerzijds het feit dat de Griekse bedrijven de cijfers inzake de kostprijs moeten bekendmaken en anderzijds de verplichting die in de Griekse wet is vastgelegd om een product aan de laagste Europese prijs te verkopen, niet worden beschouwd als een maatregel voor eerlijke concurrentie, aangezien de bepaling "laagste prijs¨ kan worden geïnterpreteerd als een aanduiding van de kostprijs van een product door buitenlandse bedrijven?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (7 maart 1997)

De nieuwe bepalingen inzake de prijsstelling voor geneesmiddelen in Griekenland zijn in wezen gebaseerd op de laagste groothandelsprijzen in de landen van Europa. De Commissie is van mening dat vaststelling van de groothandelsprijs op basis van de laagste prijs in een Lid-Staat tot gevolg kan hebben dat de werkelijke kosten van een product uit een andere Lid-Staat niet kunnen worden gedekt en dat het bijgevolg niet meer in de handel wordt gebracht. Het zou anders zijn wanneer in de voorschriften werd uitgegaan van de berekening van de werkelijke kosten van het product en deze zouden worden vergeleken met de prijzen in een groter en objectief geografisch gebied zoals bijvoorbeeld alle Lid-Staten tezamen. In de Lid-Staat waar de medicijnen worden gekocht, kunnen de prijzen namelijk veel hoger liggen dan in de Lid-Staat die de laagste prijzen hanteert, waarop de Griekse regeling juist betrekking heeft.

De laagste prijs die in een van de Lid-Staten wordt gehanteerd, komt overigens niet overeen met de marktprijs maar is tot stand gekomen door van hogerhand opgelegde verlagingen of bevriezing van de prijzen. Aldus hebben dergelijke prijsmaatregelen elders hun weerslag, ondanks het feit dat de stelsels van prijsvorming per Lid-Staat verschillen en de economische omstandigheden in het algemeen tussen de betrokken Lid-Staten van elkaar verschillen.

In haar interpretatieve mededeling 86/C 310/08 ((PB C 310 van 4.12.1986 )) inzake de verenigbaarheid met artikel 30 van het EG-Verdrag van maatregelen van de Lid-Staten inzake de prijsbeheersing en vergoeding voor geneesmiddelen heeft de Commissie dan ook de aandacht van de Lid-Staten erop gevestigd dat de verschillende kostprijselementen in aanmerking moeten worden genomen teneinde tot voldoende lonende prijzen te komen. Dit ligt volledig in de lijn van de jurisprudentie van het Hof van Justitie ((Arresten- "Danis¨ van 6.11.1979, gevoegde zaken 16 tot en met 20/79, Jurispr. 1979, arrest van 9.6.1988, zaak 56/87, Commissie tegen Italië, Jurispr. 1988, arrest van 29.11.1983, zaak 181/92, Roussel, Jurispr., arrest van 29.1.1985, zaak 231/83, Cullet, Jurispr. 1985. )).

Op grond van het voorgaande heeft de Commissie de procedure van artikel 169 van het EG-Verdrag ingeleid tegen Griekenland en zij onderzoekt momenteel het antwoord van de Griekse autoriteiten op de aan hen gezonden aanmaning.