ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1819/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(2 juni 2003)

Betreft: Vlees in worst

Kan de Commissie in het kort mededelen door welke regelgeving de inhoud van worst wordt bepaald? Wanneer is deze voor het laatst herzien? Welke nieuwe gegevens zijn in de nasleep van BSE en andere gezondheidsproblemen in overweging genomen? Overweegt de Commissie andermaal herziening van de regelgeving voor te stellen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(7 juli 2003)

Er bestaat geen communautaire regelgeving met betrekking tot de inhoud van worst en de Commissie is niet voornemens een voorstel op dit gebied in te dienen. De Commissie is ervan op de hoogte dat sommige lidstaten nationale regels hebben voor de inhoud van worst die op hun grondgebied in de handel wordt gebracht. Wel bevat, in het kader van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector varkensvlees, Verordening (EG) nr. 2331/97 van 25 november 1997 houdende bijzondere voorwaarden voor de toekenning van restituties bij de uitvoer van bepaalde producten in de sector varkensvlees(1) kwaliteitscriteria voor de uitvoer van bepaalde soorten worst waarvoor restituties bij de uitvoer worden toegekend. Deze criteria hebben betrekking op het gehalte aan dierlijke proteïnen, het gehalte aan toegevoegd water en de water/proteïneverhouding van de producten die onder GN-code 1601 vallen.

Wat de hygiënische productie van worstvlees en worst betreft, moet het in worst gebruikte vlees volledig beantwoorden aan de geldende communautaire regelgeving, met name de regels inzake de hygiëne van vlees en boviene spongiforme encefalopathie (BSE). Verse worst en worstvlees moeten voldoen aan de desbetreffende geharmoniseerde regels voor gehakt vlees en vleesbereidingen. Dit betekent onder meer dat moet worden nagegaan of de grondstoffen beantwoorden aan bepaalde criteria

inzake samenstelling (vetgehalte, collageen/proteïneverhouding) en aan microbiologische voorschriften. Mits de lidstaten erop toezien dat de communautaire voorschriften inzake volksgezondheid worden nageleefd, beschikken zij, voor producten die op hun grondgebied worden verkocht, over een bepaalde flexibiliteit met betrekking tot de productie en het in de handel brengen van deze producten teneinde rekening te houden met specifieke consumptiegewoonten. Worst waarbij aan het snijvlak kan worden gezien dat deze een behandeling heeft ondergaan waardoor ze niet langer de kenmerken van vers vlees vertoont, moet overeenkomstig de communautaire regels inzake vleesproducten zijn vervaardigd. Zogenaamd gespecificeerd BSE-risicomateriaal, zoals de schedel en ruggengraat van runderen, schapen en geiten, mag sinds 1 oktober 2000 niet meer in levensmiddelen of diervoeding worden gebruikt. Momenteel worden alle communautaire regels inzake voedselhygiëne herschikt in een beperkt aantal voorstellen, die door het Parlement en de Raad worden bestudeerd (eerste lezing).

(1) PB L 323 van 26.11.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2451/03

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(23 juli 2003)

Betreft: Habitatrichtlijngebieden en Natura 2000

De Commissie heeft de lijst van aangewezen gebieden voor Nederland geaccepteerd, aldus het Nederlands Dagblad van 9 juli 2003. Maar dit was slechts één van de twee problemen die Nederland met de omzetting van de habitatrichtlijn heeft.

Voor de Waddenzee is vooral het andere probleem belangrijk. Dit gaat over de omzetting van artikel 6 van de habitatrichtlijn die incorrect zou zijn in de natuurbeschermingswet en de planologische kernbeslissing (PKB) over de Waddenzee en daarmee de procedure die moet worden doorlopen voor het toestaan van activiteiten in aangewezen gebieden, waaronder de Waddenzee.

Wat is de status van dit probleem tussen Nederland en de Commissie? Dat is van groot belang nu in het Nederlandse regeerakkoord staat dat gasboringen in de Waddenzee worden overwogen.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 september 2003)

Over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(1) (de Habitatrichtlijn) in Nederland loopt momenteel een inbreukprocedure. De procedure heeft ondermeer betrekking op het feit dat Nederland niet heeft gezorgd voor een adequate bescherming van Natura 2000-gebieden.

De Commissie heeft op 17 december 2002 besloten de zaak voor het Hof van Justitie te brengen(2).

Wat de zaak met betrekking tot de planologische kernbeslissing over de Waddenzee betreft, verzoekt de Commissie het geachte parlementslid het antwoord te raadplegen dat door de Commissie is gegeven op schriftelijke vraag P-2375/03 van de heer Alexander de Roo(3) betreffende de bedreiging van de Eidereend door de schelpdiervisserij in de Waddenzee.

(1) PB L 206 van 22.7.1992.

(2) Zie persmededeling IP/02/1923.

(3) PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 256.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1332/03

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Raad

(9 april 2003)

Betreft: Transparantie in debatten over het handelsbeleid

In het kader van de toenemende transparantie in de debatten over het handelsbeleid, werd het besluit van het Deense voorzitterschap om de agenda's van comité 133 betreffende de handel bekend te maken, algemeen toegejuicht.

Het Griekse voorzitterschap heeft dit voorbeeld tot nu toe nog niet gevolgd. Indien dergelijke besluiten specifiek door het voorzitterschap worden genomen, waarom wordt dit uitstekende precedent dan niet gevolgd?

Antwoord

(29 september 2003)

De Raad herinnert het geachte parlementslid eraan dat de toegang van het publiek tot de documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie wordt geregeld door Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001(1).

De Raad heeft de vernieuwingen ten gevolge van Verordening (EG) nr. 1049/2001 in zijn reglement van orde verwerkt(2).

Zo kan het secretariaat-generaal, op basis van artikel 11, lid 4, van bijlage II bij het reglement van orde van de Raad, onder de voorwaarde dat zij duidelijk niet vallen onder één van de uitzonderingen van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001, de voorlopige agenda's voor de vergaderingen van de voorbereidende Raadsinstanties, en zelfs van comités en werkgroepen, ter beschikking stellen van het publiek. Dat is over het algemeen het geval voor de voorlopige agenda's van het Comité van artikel 133.

Die agenda's zijn voor het publiek toegankelijk via de internetsite van de Raad (http://ue.eu.int, rubriek Transparantie, Agenda's en roosters van vergaderingen). In voorkomend geval worden zij op verzoek ter beschikking gesteld.

(1) PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43.

(2) Besluit 2002/682/EG, Euratom van de Raad PB L 230 van 28.8.2002, blz. 7.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1060/03

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(28 maart 2003)

Betreft: Financiering van Zweedse bufferfondsen

In Zweden wordt gediscussieerd over de instelling van zogenoemde bufferfondsen, die bij een Zweedse deelname aan de EMU voor een aanpassingsbijdrage moeten zorgen in tijden van economische instabiliteit en onrust, bijvoorbeeld door middel van een vermindering van de werkgeversbijdragen.

Willen bufferfondsen in de toekomst werkelijk als belangrijk aanpassingsmechanisme kunnen fungeren, dan zijn er aanzienlijke middelen noodzakelijk. Wat denkt de Commissie over de mogelijkheid de fondsen te financieren met behulp van financiële middelen van de Riksbank, de Zweedse centrale bank?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(2 mei 2003)

Artikel 108 van het EG-Verdrag vereist dat de nationale centrale banken onafhankelijk zijn, met name ten aanzien van hun nationale regering of ten aanzien van enig ander orgaan. Financiële onafhankelijkheid is een belangrijk onderdeel van de volledige onafhankelijkheid van een centrale bank, aangezien deze onafhankelijk gebruik moet kunnen maken van de economische middelen die ze nodig heeft om haar mandaat te kunnen uitvoeren.

Hoewel financiële transacties van een centrale bank naar haar nationale regering, bijvoorbeeld in de vorm van winstverdeling of uitkering van dividenden, niet noodzakelijk strijdig zijn met dit beginsel, moet de financiële onafhankelijkheid toch worden gegarandeerd via een gedetailleerde wetgeving waarin de regels en voorwaarden voor dergelijke financiële transacties zijn uiteengezet en die verzekert dat de centrale bank, bijvoorbeeld via een specifieke vrijwaringclausule, de financiële middelen behoudt die nodig zijn voor de uitvoering van al haar taken die verband houden met het ESCB.

Wat bepaalde buitengewone betalingen aan de Zweedse Staat betreft, heeft de Commissie in haar laatste Convergentieverslag(1) benadrukt dat de onafhankelijkheid van de Riksbank, en meer bepaald haar financiële onafhankelijkheid, momenteel niet volledig is verzekerd. De uiteindelijke bestemming van deze betalingen (bijvoorbeeld, de instelling van buffer funds) is als dusdanig niet relevant.

(1) COM(2002) 243 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1553/03 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Raad. Uitvoer van cultuurgoederen.



Publicatieblad Nr. 051 E van 26/02/2004 blz. 0108 - 0108



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1553/03 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Raad (2 mei 2003) Betreft: Uitvoer van cultuurgoederen Wanneer denkt de Raad na te gaan of Verordening (EEG) nr. 3911/92(1) van de Raad betreffende de uitvoer van cultuurgoederen doeltreffend is geweest? (1) PB L 395 van 31.12.1992, blz. 1. Antwoord (2 oktober 2003) Volgens Verordening (EEG) nr. 3911/92 dient de Commissie een verslag in over de toepassing van de verordening. Het laatste verslag van de Commissie is in mei 2000 ingediend, en het volgende verslag zou dus in 2003 moeten worden ingediend. De Raad zal het verslag over de toepassing van de verordening bestuderen wanneer hij het volgende verslag van de Commissie heeft ontvangen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1968/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft: De behandeling van gevaarlijke afvalstoffen in Ierland

Op 19 mei 2003 heeft de Commissie haar verslag gepubliceerd over de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving op het gebied van afvalstoffen in het tijdvak 1998-2000(1).

In tabel 3.2 (blz. 31) wordt per lidstaat weergegeven op welke wijze gevaarlijke afvalstoffen worden behandeld en gehanteerd. In het geval van Ierland merkt de Commissie op dat het totaalcijfer voor gevaarlijke afvalstoffen dat de Ierse regering in 1999 heeft opgegeven (415 632 ton) ongeveer 97 % van het reële totaal bedraagt.

Betekent dit dat de Ierse regering niet heeft aangegeven of niet heeft kunnen aangeven wat er in 1999 is gebeurd met circa 12 500 ton gevaarlijke afvalstoffen in Ierland? Heeft de Commissie uit de informatie die de Ierse regering verschaft heeft op basis van de vragenlijst van de Commissie, welke informatie de Commissie gebruikt heeft bij het opstellen van haar verslag, kunnen opmaken op welke wijze deze gevaarlijke afvalstoffen zijn behandeld en waaruit zij precies bestonden?

(1) COM(2003) 250 def.

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Wallström namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1965/03, E-1966/03, E-1967/03 en E-1968/03

(24 juli 2003)

De vier schriftelijke vragen van het geachte parlementslid hebben allemaal betrekking op kwesties die behandeld zijn in het verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de communautaire afvalstoffenwetgeving in de periode 1998-2000(1). Zij worden hier daarom tezamen behandeld.

Zoals vermeld in de inleiding van bovengenoemd verslag, is dit laatste opgesteld op basis van de antwoorden van de lidstaten op de speciaal daarvoor door de Commissie toegezonden vragenlijsten. Er mag worden verwacht dat deze antwoorden qua gedetailleerdheid verschillen van lidstaat tot lidstaat en vaak slechts een bijwerking van de rapportage inzake de vorige verslagperiode vormen. Wanneer belangrijke informatie ontbreekt, waardoor het de Commissie onmogelijk wordt gemaakt haar rapportageverplichting te vervullen, kan dit wijzen op een inbreuk op de verplichting tot correcte verslaggeving door de lidstaat in kwestie. In deze context kunnen de door het geachte parlementslid opgeworpen vragen echter onmogelijk de inleiding van inbreukprocedures rechtvaardigen.

Wat meer bepaald schriftelijke vraag E-1968/03 inzake de behandeling van gevaarlijke afvalstoffen in Ierland betreft, moet worden vermeld dat de opmerking dat de hoeveelheid aangemeld gevaarlijk afval goed is voor ongeveer 97 % van de totale hoeveelheid, gemaakt is door de Ierse autoriteiten in hun antwoord op de vragenlijst van de Commissie en uitsluitend betrekking heeft op gevaarlijke afvalstoffen die buiten Ierland worden verwerkt. In de door de Ierse autoriteiten verstrekte informatie wordt niet gespecificeerd hoe de resterende 3 % wordt verwerkt.

(1) COM(2003) 250 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2254/03

van Piia-Noora Kauppi (PPE-DE) aan de Commissie

(8 juli 2003)

Betreft: Maatregelen van de Europese Unie tegen spamming

Spamming is de laatste jaren over de hele wereld een steeds ernstiger probleem geworden. Spamming maakt tegenwoordig al meer dan de helft van al het emailverkeer uit en binnen een etmaal kunnen er op internet wel 9 miljard spamberichten circuleren. Volgens schattingen van de Finse algemene vereniging voor informatieverkeer en informatietechnologie FiCom hebben Europese ondernemingen door spamming afgelopen jaar 2,5 miljard euro verlies geleden. Het gaat hier om een probleem dat enerzijds ernstige economische schade teweegbrengt en anderzijds uiterst hinderlijk is, met name voor gebruikers van draadloze communicatiemiddelen.

Hoe wil de Commissie ervoor zorgen dat voor het groeiende probleem van spamming zo snel mogelijk adequate oplossingen worden gevonden, zodat de hinder door spamming aanzienlijk kan verminderen? Op welke wijze heeft de Commissie rekening gehouden met het omvangrijke probleem van spamming in communautaire ontwerpwetgeving inzake informatietechnologie en elektronische communicatie? Wordt bijvoorbeeld bij de herziening van de richtlijn inzake gegevensbescherming, die momenteel plaatsvindt, afdoende aandacht besteed aan spamming? Beschikt de Commissie over een programma dat maatregelen bevat ter bestrijding van spamming? Ziet de Commissie mogelijkheden om spamming aan te pakken met behulp van nieuwe technologieën?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(22 augustus 2003)

Als antwoord op de vraag van het geachte parlementslid bevestigt de Commissie dat het zenden van ongewenste commerciële e-mail of spam een punt heeft bereikt dat het een ernstig probleem vormt zowel voor persoonlijk als zakelijk gebruik en, inderdaad, ook voor de ontwikkeling van de elektronische handel en diensten.

Het geachte parlementslid kan in het antwoord op de schriftelijke vragen nr. E-1997/03 van de heer Papayannakis en nr. E-2085/03 van de heer G. Watson(1) omtrent dezelfde problematiek terugvinden welke maatregelen tot dusver genomen werden, in het bijzonder via de Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie(2), die voor het einde van oktober 2003 in nationaal recht dient omgezet te worden.

De Commissie verwacht tevens dat een mededeling over spamming zal worden aangenomen in de herfst van 2003. Het Commissielid dat verantwoordelijk is voor Ondernemingenbeleid en Informatiemaatschappij heeft onlangs geschetst welke concrete actie ondernomen zal worden om spamming op wettelijk, technisch en internationaal vlak tegen te gaan en om mensen van het probleem bewust te maken(3). De voorgestelde maatregelen zullen eerst met de lidstaten en belanghebbenden besproken worden in een workshop die in oktober 2003 samenkomt.

(1) Zie blz. 178.

(2) PB L 201 van 31.7.2002.

(3) Zie IP/03/1015.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1172/03

van Rolf Linkohr (PSE) aan de Commissie

(25 maart 2003)

Betreft: Voorlichting van de Europese Unie voor burgers in de lidstaten

Om de burgers de mogelijkheid te geven advies in te winnen over concrete kwesties in verband met het Europees recht, heeft de EU het zogenaamde Eurojus-netwerk (met adviesbureaus voor burgers in de lidstaten) opgericht. Deze mogelijkheid is zeer positief ontvangen. In de informatiebrochures van de Europese Unie wordt nadrukkelijk naar deze adviesbureaus voor burgers verwezen. Ondanks deze positieve balans zijn in enkele lidstaten de bureaus niet bezet of zoals in Duitsland herhaaldelijk voor een periode van enkele maanden als gevolg van bestuurstechnische problemen in de Commissie gesloten. Dat heeft bij de burgers al geleid tot groot misnoegen.

1. Kan de Commissie dit bevestigen?

2. Zo ja, hoe verklaart zij deze interne bestuursproblemen?

3. Wat denkt de Commissie te doen om deze ten slotte publiek bekend gemaakte dienstverlening in de toekomst duurzaam te waarborgen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(23 mei 2003)

In het kader van de mededeling van de Commissie van 27 juni 2001 betreffende de nieuwe strategie inzake voorlichting en communicatie(1), heeft de Commissie reeds negen nieuwe contracten betreffende de juridische correspondenten Eurojus in de lidstaten ondertekend. Deze contracten vervallen in de loop van 2007. De aankondigingen van de aanbesteding voor de vijf andere opdrachten inzake Eurojus zijn op 24 en 27 december 2002 in het Publicatieblad gepubliceerd. Daarvan zijn de procedures betreffende de opdracht voor de vertegenwoordigingen in Londen en Parijs reeds beëindigd en zullen de betrokken contracten zo spoedig mogelijk worden ondertekend.

Het contract betreffende de Eurojus-correspondent in Duitsland wordt zeer binnenkort ondertekend, aangezien de juridische onzekerheden betreffende de toepassing van het nieuw financieel reglement(2) en van de verordening(3) tot vaststelling van de uitvoeringsvoorschriften van het financieel reglement op deze contracten de aanbestedingsprocedure dateerde immers van vóór de inwerkingtreding van de betrokken verordeningen inmiddels door de bevoegde diensten van de instelling zijn verholpen.

(1) Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's betreffende een nieuw kader voor praktische samenwerking in verband met het voorlichtings- en communicatiebeleid van de Europese Unie.

(2) Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 248 van 16.9.2002.

(3) Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 357 van 31.12.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0995/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(27 maart 2003)

Betreft: Aanwending door de gemeente Macerata van de subsidies uit hoofde van het programma voor gedecentraliseerde samenwerking

In september 2002 heeft het comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Sommige plaatselijke overheden, zoals b.v. de gemeente Macerata, hebben de Europese subsidies hard nodig om activiteiten en initiatieven te steunen die op duurzame ontwikkeling gericht zijn en die door ondernemers van de Gemeenschap en de ontwikkelingslanden zijn gestart.

Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

1. of de gemeente Macerata projecten heeft voorgesteld in het kader van het programma voor gedecentraliseerde samenwerking?

2. of de gemeente Macerata subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen?

3. of deze subsidies gebruikt zijn?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Barnier namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0831/03, E-0893/03, E-0991/03, E-0992/03,E-0993/03, E-0994/03, E-0995/03, E-0996/03, E-0997/03, E-0998/03,E-0999/03, E-1000/03, E-1001/03, E-1002/03 en E-1003/03

(6 mei 2003)

De voornaamste programma's voor gedecentraliseerde samenwerking van de Europese Unie zijn de programma's die in het kader van de enige programmeringsdocumenten (EPD's) of de programma's Interreg krachtens het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) worden medegefinancierd.

Hiertoe mag de Commissie het geachte parlementslid verwijzen naar de antwoorden op schriftelijke vragen nrs. E-0834/03, E-1118/03, E-1119/03, E-1120/03, E-1121/03, E-1122/03, E-1123/03, E-1124/03 en E-1125/03. In het kader van de programma's voor Interreg-samenwerking is het ministerie van Infrastructuur en Vervoer de voor coördinatie op nationaal niveau verantwoordelijke administratie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2052/03

van Caroline Jackson (PPE-DE) aan de Commissie

(20 juni 2003)

Betreft: Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling: profiel van de nationaliteit van de medewerkers

Kan de Commissie een specificatie geven, per rang, van de nationaliteit van de medewerkers van het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (EMEA)?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(1 augustus 2003)

Er wordt een gedetailleerde indeling van het personeel van het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (EBG) naar rang en nationaliteit, zoals verlangd door het geachte parlementslid, rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat van het Parlement toegezonden. De tabel geeft de situatie op 20 juni 2003 weer.

Een algemeen overzicht van het personeel van het EBG wordt regelmatig gepubliceerd op de website van het Bureau http://www.emea.eu.int/pdfs/general/admin/recruit/2697202en.pdf).