SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2522/00

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 augustus 2000)

Betreft: Habitat-richtlijn: procedure voor de keuze van Natura 2000-locaties

Hoe denkt de Commissie, gezien de aanzienlijke vertragingen die zijn ontstaan bij de keuze van locaties voor het Natura 2000-netwerk in het kader van de habitatrichtlijn en gezien het feit dat onlangs locaties die voor Natura 2000 van wetenschappelijke betekenis zijn, bedreigd werden door voorgestelde ontwikkelingsprojecten, ervoor te zorgen dat de voorgestelde Natura 2000-locaties die in het kader van het Natura 2000-proces worden overwogen, onaangetast blijven, en dat de voorgestelde locaties geen schade ondervinden van diverse ontwikkelingsprojecten?

Welke procedures zullen worden gevolgd na de tweede ronde van ter verwezenlijking van een Natura 2000-netwerk gehouden biologisch-geografische werkbijeenkomsten voor de opstelling van de lijst van locaties van communautaire betekenis? Welke rol denkt de Commissie tijdens deze werkbijeenkomsten en de follow-up daarvan te spelen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 oktober 2000)

De Commissie betreurt de vertragingen bij de realisatie van Natura 2000 en heeft intussen verscheidene initiatieven genomen om de bescherming van gebieden die in het netwerk moeten worden opgenomen, te bevorderen. In het kader van de communautaire bijstand uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1) en Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen(2), streeft de Commissie naar een toezegging van de lidstaten om de toestand van dergelijke gebieden niet te laten verslechteren. De Commissie heeft ook meer algemeen advies aan de lidstaten gegeven om een achteruitgang van gebieden te vermijden, en zij staat positief tegenover de aanpak van verscheidene lidstaten om voor dergelijke gebieden een rechtsbescherming in te stellen. Bovendien heeft de Commissie benadrukt hoe belangrijk het is instrumenten zoals milieueffectbeoordelingen uit hoofde van Richtlijn 85/337/EEG, als gewijzigd(3), te gebruiken om potentieel schadelijke projecten te beoordelen. Verder sluit de Commissie de mogelijkheid niet uit om actie te ondernemen uit hoofde van artikel 226 (ex-artikel 169) van het EG-Verdrag wanneer de omstandigheden dit rechtvaardigen, bijvoorbeeld wanneer er geen milieueffectbeoordeling is uitgevoerd voor een project dat onder Richtlijn 85/337/EEG valt ondanks het feit dat het waarschijnlijk een ongunstig effect zal hebben op een voorgesteld toekomstig Natura 2000-gebied.

De Commissie zit alle biogeografische seminaries voor de beoordeling van de voor Natura 2000 voorgestelde gebieden mee voor. Na afloop van elk seminarie worden er aan elke deelnemer conclusies gericht, waarbij bijvoorbeeld een lijst wordt opgesteld van de habitats of soorten die nog onvoldoende vertegenwoordigd worden geacht op de nationale lijsten van gebieden. Elke lidstaat moet dan bijkomende gebieden voorstellen, eventueel op voorstel van wetenschappers of niet-gouvermentele organisaties (NGO's).

Na afloop van het laatste seminarie voor elk gebied verzoekt de Commissie alle betrokken partijen via het publicatieblad hun commentaar mee te delen. Zij stelt dan een ontwerplijst van gebieden van communautair belang op. Dit ontwerp wordt voor advies aan de leden van het comité habitats voorgelegd en vervolgens door de Commissie goedgekeurd nadat indien nodig een beroep werd gedaan op de procedure waarnaar wordt verwezen in artikel 5 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(4).

(1) PB L 161 van 26.6.1999.

(2) PB L 160 van 26.6.1999.

(3) Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 175 van 5.7.1985, gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, PB L 73 van 14.3.1997.

(4) PB L 206 van 22.7.1992.