ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2034/98

van Marie-Noëlle Lienemann (PSE) aan de Commissie

(7 juli 1998)

Betreft: Arbeidstijdverkorting

Hoe kan de Commissie in haar document COM(98) 0279 over de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Europese Gemeenschap beweren dat "een verplichte en algemene arbeidstijdverkorting nadelige gevolgen kan hebben en dan ook moet worden vermeden", terwijl zij toch moet weten dat twee lidstaten reeds besloten hebben een 35 - urige werkweek in te voeren?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(22 september 1998)

Het ligt niet in de bedoeling van de Commissie zich in het beleid van de lidstaten te mengen, wanneer het beleidsmaatregelen betreft waarvoor uitsluitend de lidstaten bevoegd zijn. De Commissie wil het subsidiariteitsbeginsel in acht nemen.

Niettemin is de Commissie de hoedster van het gemeenschappelijk belang, ook waar het het economisch beleid betreft. De Europese Raad en de Ecofin-Raad hebben de Commissie om een grotere mate van coördinatie van de economische beleidsmaatregelen gevraagd om het welslagen van de gemeenschappelijke munt en een aanzienlijke toename van de werkgelegenheid in de Gemeenschap te waarborgen. Met deze bedoeling heeft de Commissie haar aanbeveling inzake de hoofdlijnen voor het economisch beleid voor 1998 opgesteld.

De Commissie heeft dan ook het recht onafhankelijk advies uit te brengen over ieder initiatief op het gebied van het economisch beleid dat in sterke mate gevolgen kan hebben voor de economie in de Gemeenschap als geheel of voor de verwezenlijking van de doelstellingen die het economisch beleid overeenkomstig het EG-Verdrag (artikel 2 van het EG-Verdrag) moet nastreven. Verkorting van de arbeidstijd valt onder die categorie maatregelen. Het is daarom niet meer dan normaal dat de Commissie haar mening over dit onderwerp laat horen, waarbij zij overigens het subsidiariteitsbeginsel in acht neemt.

De Commissie is van oordeel dat de arbeidstijdverkorting het concurrentievermogen van de Europese bedrijven niet ongunstig moet beïnvloeden. Dit algemene beginsel is echter niet onverenigbaar met nationale initiatieven die de arbeidstijdverkorting aanpassen aan het streven naar het behoud van het Europese concurrentievermogen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2429/98

van Frédéric Striby (I-EDN) aan de Commissie

(30 juli 1998)

Betreft: Steunmaatregelen van de EU voor de Elzas, met name voor het departement Haut- Rhin

1. Wat is het totaalbedrag van de steun die de EU sedert januari 1995 heeft verleend aan de Elzas en met name aan het departement Haut-Rhin?

2. Uit hoofde van welke projecten en fondsen is deze steun toegekend?

3. Welke concrete projecten zijn gerealiseerd, en hoeveel steun is daarvoor verleend, op de gebieden:

- jeugd

- beroepsopleiding

- bevordering van de werkgelegenheid

- universiteit

- O& O

- cultuur

- jumelage

- grensoverschrijdende samenwerking

- economische ontwikkeling

- voorlichting van de burgers?

Aanvullend antwoord

van de heer Santer namens de Commissie

(28 oktober 1998)

Als aanvulling op haar antwoord van 22 september 1998(1) kan de Commissie thans de volgende inlichtingen geven.

Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.

(1) PB C 50 van 22.2.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2321/98

van José Apolinário (PSE) aan de Commissie

(22 juli 1998)

Betreft: Communautair initiatief Interreg

Kan de Commissie gezien het beginsel van economische en sociale samenhang en de ondubbelzinnige gevolgen hiervan voor het regionaal beleid mededelen in hoeverre in het kader van het Interreg-initiatief met het binnenland van het Portugese grondgebied rekening is gehouden? Hoeveel middelen zijn hiervoor tussen 1994 en 1999 beschikbaar gesteld en hoeveel steun zal Portugal tussen 2000 en 2006 via het Interreg-initiatief ontvangen?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(15 september 1998)

In het kader van het communautair initiatief Interreg II voor de periode 1994-1999 is een bedrag van ongeveer 570 miljoen ecu ter beschikking van de Portugese en de Spaanse autoriteiten gesteld.

Hiervan is ongeveer 208 miljoen voor het subprogramma Portugal en 363 miljoen ecu voor het subprogramma Spanje bestemd.

De mate waarin middelen worden toegewezen aan het binnenland is vastgesteld bij de goedkeuring van het initiatief, toen besloten werd dat het initiatief uitsluitend betrekking zou hebben op de grensregio's (op NUTS III-niveau: Minho-Lima, Cavado, Alto Trás-os-Montes, Douro, Beira Interior Norte, Cova da Beira, Beira Interior Sul, Alto Alentejo, Alentejo Central, Baixo Alentejo en Algarve).

Wat de vooruitzichten voor de periode 2000-2006 betreft, stelt de Commissie voor om het aantal communautaire initiatieven terug te brengen tot drie, waarvan er één betrekking zou moeten hebben op interregionale samenwerking. De Commissie stelt ook voor om 5 % van de financiële middelen beschikbaar te stellen voor de communautaire initiatieven. In dit stadium is het nog niet mogelijk exact te bepalen hoeveel de verschillende lidstaten hiervan zullen ontvangen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2693/98

van Iñigo Méndez de Vigo (PPE) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Papoea-Nieuw-Guinea getroffen door een aardschok van 7 graad op de schaal van Richter

De noordwestkust van Papoea-Nieuw-Guinea is getroffen door een zeebeving. Er zijn duizenden mensen, waaronder veel kinderen, omgekomen. De golven van soms wel tien meter hoog hebben over een lengte van zo'n dertig kilometer verschillende dorpen verwoest.

Is de Commissie bekend met de ernst van deze situatie? Heeft de Commissie een operatie opgezet voor het verlenen van humanitaire spoedhulp? Zo nee, is de Commissie van plan een strategie te volgen om de gevolgen van deze zeebeving te lenigen?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(17 september 1998)

Onmiddelijk nadat Papoea-Nieuw-Guinea op 17 juli 1998 door een zeebeving was getroffen heeft de Commissie het betrokken gebied noodhulpgoederen gestuurd die in het kader van een andere hulporganisatie naar het eiland Bougainville werden vervoerd. Deze eerste hulp omvatte medicijnen en materiaal voor de wederopbouw, kleding en andere artikelen om in dringende noden te voorzien.

Bovendien heeft de Commissie humanitaire hulp ten belope van 500.000 ecu voor de slachtoffers van de ramp ter beschikking gesteld. De hulp was bedoeld om Europese niet-gouvernementele organisaties (NGO) in staat te stellen om verdere materiële noodhulp te verlenen zoals geneesmiddelen, voedsel en drinkwater.

In ieder geval was er een snelle en overweldigende internationale reactie op deze natuurramp zowel van regeringen (in het bijzonder Australië, Nieuw-Zeeland, Frankrijk en Japan), als van niet-gouvernementele organisaties en particulieren. In een verslag dat eind juli werd gepubliceerd hebben het bureau van de Verenigde Naties voor de coördinatie van humanitaire aangelegenheden en het team dat naar Papoea-Nieuw-Guinea was gezonden, verklaard dat er in de meest dringende behoeften al was voorzien. Deze informatie werd door vele andere bronnen bevestigd.

In verband met deze nieuwe situatie die het gevolg is van de buitengewone genereuze internationale reactie, en na overleg te hebben gepleegd met de NGO die de financiële hulp van de Gemeenschap ten uitvoer zouden leggen, de betrokken organisaties van de Verenigde Naties en haar eigen delegatie in Papoea-Nieuw-Guinea heeft de Commissie besloten de ter beschikking gestelde middelen een andere bestemming te geven en te gebruiken voor meer urgente crises elders in de wereld.

Wat de rehabilitatie en wederopbouwwerkzaamheden betreft die uitgevoerd moeten worden in het gebied dat door de zeebeving is getroffen zal de Commissie ieder concreet verzoek dat de regering van Papoea-Nieuw-Guinea mocht indienen, met gepaste aandacht in overweging nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2171/98

van Hiltrud Breyer (V) aan de Raad

(10 juli 1998)

Betreft: Schending EU-wetgeving bij Castor-transporten

Kan de Raad mededelen welke maatregelen hij zal nemen met het oog op de schending door de lidstaten van met name de EU-voorschriften inzake de bescherming tegen radioactieve straling, zoals richtlijn van de Raad 92/3/Euratom(1) van 3.2.1992 en 96/29/Euratom(2), bij Castor-transporten?

Antwoord

(19 oktober 1998)

In artikel 21 van Richtlijn 92/3/Euratom van de Raad betreffende toezicht en controle op overbrenging van radioactieve afvalstoffen tussen lidstaten en naar en vanuit de Gemeenschap(3), alsmede in artikel 55 van Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren(4) is bepaald dat de lidstaten de Commissie onverwijld in kennis moeten stellen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij hebben getroffen om aan deze richtlijnen te voldoen.

Het is dus aan de Commissie om erop toe te zien dat de lidstaten de bepalingen van deze twee richtlijnen naleven.

(1) PB L 35 van 12.2.1992, blz. 24.

(2) PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1.

(3) PB L 35 van 12.2.1992, blz. 24.

(4) PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1840/98

van James Moorhouse (ELDR) aan de Commissie

(12 juni 1998)

Betreft: Mensenrechtensituatie in de Democratische Republiek Congo

Kan de Commissie meedelen welke acties de Commissie heeft ondernomen en voornemens is te ondernemen om de Democratische Republiek Congo ertoe te brengen de rechten van de mens te eerbiedigen, de politieke gevangenen vrij te laten en daadwerkelijk de weg van de democratisering in te slaan?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie

(9 juli 1998)

De Commissie moge eraan herinneren dat de directe samenwerking tussen de Europese Unie en voormalig Zaïre begin 1992 werd opgeschort omdat het regime het democratiseringsproces dwarsboomde. Sindsdien pakt de Europese Unie de situatie voorzichtig en stapsgewijs aan en beoogt zij de regering van de Democratische Republiek Congo aan te moedigen tot voortzetting van het democratiseringsproces. Deze aanpak werd officieel bekrachtigd in de conclusies van de Raad Algemene zaken van 15 september 1997: de samenwerking zal worden hervat afhankelijk van de vastgestelde vooruitgang inzake mensenrechten, democratisering en rechtsstaat.

Samen met de lidstaten volgt de Commissie met zorg en aandacht de ontwikkelingen van de situatie in Kinshasa. De kritische en constructieve dialoog met de regering, die voortkomt uit de bovenvermelde stapsgewijze aanpak, wordt echter voortgezet. In dit kader steunt de Commissie de stappen die bij de Congolese regering werden ondernomen door de missies van de Europese trojka en die van de delegatie ter plaatse.

De acties die door de Commissie, in samenwerking met de lidstaten, worden ondernomen en worden gepland in het kader van de eerbiediging van de mensenrechten, de ondersteuning van het gerechtelijk apparaat en de democratisering zijn de volgende:

- 30 miljoen ecu wordt ter beschikking gesteld voor de financiering van een steunprogramma voor de voorbereiding van de verkiezingen. De bedoeling ervan is het aantal kiezers te tellen en te registreren, alsook andere acties te ondersteunen die kunnen bijdragen tot een betere organisatie van de verkiezingen en een eventueel constitutioneel referendum.

- 4 miljoen ecu wordt uitgetrokken voor de oprichting van een Europese verkiezingseenheid die controle moet uitoefenen op het verloop van de verkiezingen. Deze actie werd nog niet uitgevoerd, behalve via specifieke acties, in afwachting van de echte hervatting van een verkiezingsprocedure.

- Tijdens de maanden april en mei 1998 begaf een missie zich naar Kinshasa om onderzoek te verrichten met het oog op een steunprogramma betreffende de eerbiediging van de mensenrechten en de versterking van het gerechtelijk apparaat. Momenteel gaat de Commissie na of een dergelijk programma kan worden uitgevoerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2701/98

van Marie-Paule Kestelijn-Sierens (ELDR) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Registratierechten

Kan de Commissie een overzicht geven van de registratierechten die in de vijftien lidstaten van de Europese Unie gelden bij aankoop van onroerende goederen?

Antwoord van de heer Monti Namens de Commissie

(21 september 1998)

De lidstaten zijn bevoegd inzake registratierechten bij de aankoop van onroerende goederen en er is niet voorzien in een harmonisatie van die rechten op communautair niveau.

Om die reden beschikt de Commissie niet over de nodige uitvoerige gegevens om het geachte parlementslid de gevraagde inlichtingen te kunnen verstrekken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1560/98

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(19 mei 1998)

Betreft: Artikel 10 van de zesde richtlijn

Kan de Commissie een toelichting geven op de interpretatie van, en de huidige praktijk die in de lidstaten wordt gevolgd ter voldoening aan, artikel 10 van de 6de richtlijn (77/388/EEG)(1), dat bepaalt dat de datum van uitreiking van de factuur alleen kan worden gebruikt als "belastbaar feit" voor "bepaalde handelingen of bepaalde categorieën belastingplichtigen"?

Kan de Commissie commentaar geven op de huidige praktijk in het VK sinds afstand is gedaan van de Standard Method of Gross Takings ("standaard methode bruto ontvangsten") en kan zij mededelen of deze praktijk blijft stroken met artikel 10?

Welke methode wordt door andere lidstaten gehanteerd?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(14 juli 1998)

Het algemene principe dat is vastgelegd in de eerste alinea van artikel 10, lid 2, van de Zesde BTW-Richtlijn is dat de belasting verschuldigd wordt op het tijdstip waarop de goederen worden geleverd of de diensten worden verricht. In afwijking van dit algemene beginsel kunnen de lidstaten evenwel op grond van de derde alinea van artikel 10, lid 2, bepalen dat de belasting voor bepaalde handelingen of bepaalde categorieën belastingplichtigen op een later tijdstip verschuldigd wordt. Ten aanzien van dienstverrichtingen of detailhandelverkoop kunnen de lidstaten het bijvoorbeeld wenselijker achten te voorzien dat de BTW verschuldigd wordt bij de uitreiking van de factuur of op het tijdstip van betaling. Dergelijke regelingen werden in verschillende lidstaten voor verschillende gevallen ingevoerd.

De standaardmethode voor de berekening van de bruto-ontvangsten, die op grond van artikel 10, lid 2, in het Verenigd Koninkrijk werd ingevoerd, stelt de detailhandelaren in staat om op een later tijdstip aan hun BTW-verplichtingen te voldoen indien zij niet volledig werden betaald op het tijdstip van de levering. Deze "methode" was echter alleen toegestaan indien de leverancier zelf de schuld financierde en kon niet worden toegepast indien de betaling voor de goederen ontvangen werd van een derde, zoals een financieringsinstelling.

Het besluit om de "methode" af te schaffen werd in november 1996 bij de vaststelling van de begroting genomen, en wel om een aantal redenen. Het motief voor de invoering van de regeling in 1978 was om verlichting te bieden voor het probleem van moeilijk invorderbare schulden waarmee detailhandelaren die hun eigen krediet financierden te kampen hadden. Dit probleem werd grotendeels opgelost met de invoering in het Verenigd Koninkrijk van specifieke ontlasting van de BTW over oninbare schulden. Bovendien bestond er bezorgdheid over de mogelijke aanwending van de "methode" als middel om belasting te ontwijken.

De intrekking van de "methode" betekent dat het algemene beginsel van de eerste alinea van artikel 10, lid 2, dat de belasting verschuldigd wordt op het tijdstip van levering, weer van toepassing is in het Verenigd Koninkrijk.

(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2498/98

van Gerardo Fernández-Albor (PPE) aan de Commissie

(30 juli 1998)

Betreft: Communautaire steun voor toeristische bedrijven die in het buitenland investeren

De toeristische sector in de Europese Unie is sterk internationaal gericht, zowel om toeristen naar de Unie te brengen als om diensten buiten de Unie te verkopen en daar voorzieningen te exploiteren.

De uitvoer van de technologische bekwaamheid van de communautaire toeristenindustrie komt zowel ten goede aan de ontwikkeling van tal van ontwikkelingslanden als aan de communautaire toerist die deze landen bezoekt.

Kan de Commissie meedelen in het kader van welke communautaire programma's steun wordt verleend aan communautaire toeristische bedrijven die in het buitenland investeren, welke ervaringen zij hiermee heeft en welke veranderingen zij noodzakelijk acht om de aanwezigheid van communautaire toeristische bedrijven buiten de grenzen van de EU, in het bijzonder in ontwikkelingslanden, te stimuleren?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(15 oktober 1998)

De Commissie deelt het standpunt van het geachte parlementslid over de toenemende internationalisering van de toeristische sector in de lidstaten en het belangrijke aandeel van deze sector in de internationale handel, met name met derde landen. Het toerisme maakt in de lidstaten immers een derde van de in- en uitvoer van diensten uit en de directe investeringen van Europese ondernemingen in derde landen bedroegen in 1995 alleen al in de hotel- en restaurantsector maar liefst 4,7 miljard ecu(1).

De Gemeenschap heeft weliswaar geen specifiek programma om investeringen van Europese ondernemingen in het toerisme in derde landen te bevorderen, maar er zijn diverse horizontale communautaire programma's en initiatieven die hieraan kunnen bijdragen. Dat geldt bijvoorbeeld voor de maatregelen in het kader van de nieuwe Europese strategie inzake toegang tot de markten en bevordering van de vrijheid van dienstverlening.

Ook voert de Gemeenschap binnen de Wereldhandelsorganisatie en met name in het kader van de Algemene Overeenkomst inzake de handel in diensten (GATS), intensieve onderhandelingen om overeenkomsten over de openstelling van de markt in derde landen te bereiken en zo een beter investerings- en ondernemingsklimaat voor de Europese toeristenindustrie te scheppen.

In het kader van de ontwikkelingssamenwerking met derde landen kunnen financiële instrumenten zoals ECIP, EBAS en AL-INVEST de internationalisering van Europese toeristische bedrijven buiten de Gemeenschap bevorderen en de uitvoer van hun knowhow vergemakkelijken.

In de laatste verslagen over de communautaire maatregelen die van invloed zijn op het toerisme(2), wordt een overzicht gegeven van de belangrijkste acties ten gunste van ondernemingen in deze sector.

(1) Eurostat, Balance of payments - Quarterly statistics 2-98, blz. 70; European Union Direct Investment - Yearbook 1997, blz. 73.

(2) COM(97) 332 def. en SEC(97) 1419.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1693/98

van Kirsi Piha (PPE) aan de Commissie

(29 mei 1998)

Betreft: Het Finse alcoholbeleid en de Unie

Het Finse alcoholbeleid is door de Commissie bekritiseerd vanwege de door Finland gehanteerde invoerbeperkingen. Tevens is er een overgangsperiode vastgesteld die loopt tot eind 2003 en waarin Finland de invoer op het voor de Unie normale niveau moet hebben gebracht.

Op welke wijze controleert de Commissie de voorbereidingen van de Finse regering op een juiste overgang van het Finse alcoholbeleid naar het normale alcoholbeleid van de Unie?

Wat is over het algemeen de mening van de Commissie over het feit dat de grondslagen van het Finse alcoholbeleid niet stroken met de principes van de mededingingswetgeving?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(14 juli 1998)

Finland heeft in 1996 unilateraal beperkingen ingevoerd voor reizigers uit derde landen (met name de Oostzeelanden en Rusland) ten aanzien van de hoeveelheden alcoholhoudende dranken die zij bij binnenkomst in deze lidstaat mogen meenemen.

De communautaire wetgeving staat dergelijke beperkingen niet toe. De Commissie is het dan ook met het geachte parlementslid eens dat Finland door deze nationale maatregelen toe te passen het in deze geldende Gemeenschapsrecht niet eerbiedigt en dat er andere middelen bestaan om alcoholmisbruik, dat volgens de Finse autoriteiten gevolgen heeft voor de openbare orde en de gezondheidsbescherming, te bestrijden.

Derhalve heeft de Commissie op grond van de bevoegdheden die artikel 155 van het EG-Verdrag haar verleent een inbreukprocedure in de zin van artikel 169 van het EG-Verdrag ingeleid opdat Finland zich houdt aan het Gemeenschapsrecht en een einde maakt aan voornoemde situatie.

Wat de door het geachte parlementslid bedoelde voor een overgangsperiode door de Raad toegekende beperkingen betreft met betrekking tot alcoholhoudende dranken afkomstig uit de andere lidstaten zal de Commissie het harmonisatieproces dat in het jaar 2003 beëindigd zal moeten zijn van nabij volgen en zal zij dan eventueel de noodzakelijke maatregelen treffen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1429/98

van Daniela Raschhofer (NI) aan de Commissie

(11 mei 1998)

Betreft: Aftappen via Internet

Zoals bij de Commissie juridische zaken en rechten van de burger van het Europees Parlement is te horen, onderschept de Amerikaanse geheime dienst in Europa bij wijze van routinemaatregel alle e-mails, telefoongesprekken en faxberichten. "De door spionage vergaarde informatie wordt per satelliet aan Fort Meade in Maryland (dus naar de centrale van de geheime dienst) doorgegeven", aldus het verslag van genoemde commissie. Volgens een bericht van de Duitse televisiemaatschappij ARD worden ook de telecommunicatienetten van de Europese Unie continu door de geheime dienst van de VS (NSA) afgeluisterd.

1. Is het de Commissie bekend dat de NSA zich toegang heeft verschaft tot het EU-datanetwerk en zo aan vertrouwelijke informatie over de GATT-onderhandelingen is gekomen?

2. Zo ja, welke technische voorzorgsmaatregelen en handelingen werden er ingevoerd om de ongeoorloofde toegang tot vertrouwelijke gegevens te blokkeren?

3. Is het de Commissie bekend tot welke verdere verzamelingen gegevens, resp. tot welke datanetwerken de geheime dienst van de VS zich toegang heeft verschaft?

4. Beschikt de Commissie over informatie waaruit blijkt of het Europees Parlement direct of indirect getroffen is door dergelijke afluisteractiviteiten van de Amerikaanse geheime dienst?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie

(25 juni 1998)

1. Afgezien van berichten in de pers beschikt de Commissie niet over informatie waarmee deze beweringen worden gestaafd.

2. Nochtans blijft zij toezien op de bescherming van de belangen van de Gemeenschap en zal zij zich blijven inzetten om de veiligheid van haar gegevensnetwerken te verbeteren, in het bijzonder met betrekking tot e-mailberichten. De Commissie veroordeelt elke poging om een inbreuk te maken op de vertrouwelijkheid van de door de communautaire instellingen verzamelde of verspreide informatie.

3. en 4. Het geachte parlementslid wordt naar het bovenstaande antwoord verwezen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2586/98

van Riccardo Garosci (PPE) aan de Commissie

(29 juli 1998)

Betreft: Moord op Lehrer: niet-uitlevering tussen Sri Lanka en Italië verhindert rechtsgang

Erika Lehrer Grego, Italiaanse, is op 21 maart jl. in Italië vermoord door een onderdaan van Sri Lanka. De moordenaar, Pereira Nishantha Sudath, is onmiddellijk uit Italië vertrokken en naar zijn land van herkomst gevlucht, na de misdaad overigens bekend te hebben.

Aangezien er geen bilaterale uitleveringsovereenkomsten met Sri Lanka bestaan, kan de Italiaanse justitie geen verzoek doen om uitlevering van de moordenaar, die thans rustig in zijn land woont en werkt.

Dit gebrek aan diplomatieke instrumenten leidt tot grote onrechtvaardigheid en maakt nogmaals duidelijk dat er behoefte bestaat aan een gemeenschappelijke diplomatieke vertegenwoordiging die de belangen van de communautaire burgers behartigt (waarop het Europees Parlement in zijn verslag A4-0193/97 reeds heeft gewezen).

Kan de Commissie zeggen welke vorderingen er zijn gemaakt met het plan voor een gemeenschappelijke diplomatieke vertegenwoordiging?

Is de Commissie willens om via haar delegatie bij Sri Lanka de nodige druk uit te oefenen opdat de moordenaar, die bekend heeft, wordt berecht?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie

(4 september 1998)

Het onderwerp van de vraag valt niet onder de bevoegdheid van de Commissie (die tot haar spijt dan ook niet over de verlangde informatie beschikt).