ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1759/00

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(31 mei 2000)

Betreft: Europees samenwerkingsproject voor volwasseneneducatie

De vakvereniging Sinorquifa Sindicato dos Trabalhadores da Química, Farmacêutica, Petróleo e Gas do Norte (CGTP-IN) heeft in het kader van het project voor Europese samenwerking bij volwasseneneducatie PACE Grundtvig/Socrates/Leonardo da Vinci besloten een partnerschap aan te gaan met twee andere vakverenigingen, het Syndicat C.G.T. Energie et Mines, Midi, Pyrénées, Toulouse en de Federación de Química C.C.I.G. Galicia.

Hiertoe zijn aanvragen ingediend.

Kan de Commissie mededelen hoe het met deze aanvragen staat?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(14 juli 2000)

De Commissie heeft selectievoorstellen gedaan op grond van de resultaten van de evaluatie van de in het kader van de actie Grundtvig voor 2000 ingediende aanvragen. Het project P.E.C.E.A. (Project nr.: 88131-CP-1-2000-0-ES-Grundtvig-ADU) maakt deel uit van deze voorstellen.

De voorstellen in verband met de geselecteerde projecten zijn op 26 en 27 juni 2000 voor advies aan het Socrates-comité voorgelegd en de definitieve resultaten zullen in augustus 2000 aan de coördinatoren van de projecten worden meegedeeld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2054/00

van Marielle De Sarnez (PPE-DE) aan de Commissie

(27 juni 2000)

Betreft: Lessen over architectuur in het basisonderwijs

In het licht van de ontwikkeling van het cultureel beleid in de Europese Unie maken sommige verenigingen die zich bezighouden met de bescherming van het erfgoed, zorgen over het gebrek aan belangstelling bij nationale overheidsinstanties en de Europese instellingen voor lessen over architectuur in het basisonderwijs. Kan de Commissie ons nader informeren over deze kwestie en met name zeggen of dergelijke lessen in landen van de Europese Unie worden gegeven en hoe zij hierover denkt?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(25 juli 2000)

Zoals bepaald in artikel 149 van het EG-Verdrag (ex artikel 126), zijn uitsluitend de lidstaten verantwoordelijk voor de opzet van hun onderwijsstelsel en de inhoud van hun onderwijs.

De Commissie heeft echter van het Eurydice-netwerk het Europees informatienetwerk over het onderwijs in Europa enige nuttige informatie terzake gekregen. Bij de raadpleging van het netwerk is geen antwoord voor België en Ierland verkregen. Wat de andere lidstaten betreft, maakt architectuur geen deel uit van de hoofdvakken die in het basisonderwijs worden onderwezen. In zeven lidstaten komt architectuur echter aan bod in het kader van andere vakken, zoals kennis van de omgeving. Nadere informatie, die uitsluitend bij wijze van indicatie wordt verstrekt, zal rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat-generaal van het Parlement worden toegezonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1150/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 april 2000)

Betreft: Witboek inzake Voedselveiligheid en de Europese Voedselautoriteit

In januari 2000 verscheen het Witboek inzake voedselveiligheid (COM(1999) 719). Hoofdstuk 4 behandelt de oprichting van een Europese Voedselautoriteit (EVA). Hoofdstuk 5 gaat in op de wetgeving inzake voedselveiligheid.

De vergunningsprocedure voor het op de markt brengen van novel foods moet volgens de Commissie worden verduidelijkt en transparanter worden gemaakt. Uitzonderingen moeten worden herzien. De Commissie zal een uitvoeringsverordening aannemen om de procedures van de Novel Food-verordening te verduidelijken. Ze zal ook een voorstel indienen om deze verordening te verbeteren en in overeenstemming te brengen met het herziene regelgevend kader van richtlijn 90/220/EEG. Verder moeten de etiketteringsvoorschriften voor novel foods voltooid en geharmoniseerd worden.

1. In welk opzicht zal de vergunningsprocedure voor novel foods veranderen?

2. Zullen er meer producten onder de toepassingssfeer van de verordening vallen? Zo ja, welke?

3. Wat wordt de rol van de Voedselautoriteit bij de beoordeling van novel foods?

4. Moeten identieke ingrediënten afkomstig van ggo's in de toekomst geëtiketteerd worden?

Gecombineerd Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1122/00, E-1127/00, E-1128/00, E-1140/00, E-1141/00, E-1142/00, E-1143/00, E-1144/00, E-1145/00, E-1146/00, E-1147/00, E-1148/00, E-1150/00, E-1151/00, E-1152/00, E-1153/00, E-1155/00, E-1156/00, E-1157/00, E-1158/00, E-1160/00, E-1161/00 en E-1162/00

(9 juni 2000)

De door de geachte afgevaardigde aan de orde gestelde punten worden momenteel bestudeerd teneinde voorstellen voor wetgeving in te dienen volgens het in het Witboek over voedselveiligheid vastgestelde tijdschema.

Het zou in dit stadium misplaatst zijn om op de bijzonderheden van elk voorstel vooruit te lopen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1170/00

van Arlindo Cunha (PPE-DE) aan de Commissie

(10 april 2000)

Betreft: Melkquota in Portugal

1. In Portugal is de productie van koeienmelk met name in 1999 drastisch gestegen. Dit geldt vooral voor bepaalde gebieden van Portugal, zoals de autonome regio van de Azoren.

2. Er zijn aanwijzingen voor dat de melkproductie gedurende het verkoopseizoen 1999/2000 de referentiehoeveelheid voor Portugal zal overschrijden. Volgens sommigen die in deze bedrijfstak werkzaam zijn zal deze referentiehoeveelheid met meer dan 100 000 ton worden overschreden.

3. Het is dan ook bevreemdend dat de Portugese regering dit probleem niet net als andere landen heeft getracht op te lossen bij de onderhandelingen over de hervorming van het GLB in het kader van Agenda 2000, aangezien er toen al voldoende aanwijzingen voor bestonden dat Portugal wat zijn melkquota betreft voor ernstige problemen stond.

4. Op 13 maart jl. heeft de regering in een mededeling van de staatssecretaris voor landbouwmarkten en voedselkwaliteit verklaard dat hij de Commissie van de EU op grond van 299, lid 2 van het VEU en in het kader van het beleid voor ultraperifere regio's om een verhoging van 125 000 ton van de melkquota voor de autonome regio van de Azoren had verzocht, zonder daarbij het huidige nationale melkquotum van Portugal in gevaar te brengen.

Kan de Commissie in het licht hiervan mededelen of de Portugese regering reeds stappen bij de bevoegde diensten van de Commissie heeft ondernomen, om over een verhoging van de Portugese quota te onderhandelen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 mei 2000)

Geruchten dat Portugal in 1999/2000 de melkquota zal overschrijden zijn ook de Commissie ter ore gekomen. Deze overschrijding zou onder andere worden veroorzaakt doordat de productie op de Azoren is toegenomen. Waarschijnlijk komen de precieze cijfers echter niet beschikbaar vóór de datum waarop de lidstaten volgens de voorschriften de definitieve gegevens over het verkoopseizoen 1999/2000 aan de Commissie moeten meedelen, d.w.z. uiterlijk 31 augustus 2000.

In dit opzicht bevinden de Azoren zich in een bijzondere situatie: van alle ultraperifere regio's is de Azoren de enige regio die veel meer produceert dan de plaatselijke consumptie. De overschotten worden geëxporteerd naar het vasteland, waar er een reëel risico bestaat op interventieaankopen ten laste van de communautaire begroting. Alle overige ultraperifere regio's zijn netto-importeurs en hun totale productie bedraagt slechts een twintigste van die van de Azoren.

De Portugese regering heeft de Commissie documenten van november 1999 en maart 2000 overgelegd betreffende de herziening van het Poseima-programma en de toepassing van artikel 299, lid 2 (ex-artikel 227) van het EG-Verdrag, maar daarin wordt niet gesproken over de kwestie van de melkquota. In de afgelopen maanden is dit probleem alleen aangesneden tijdens contacten met Parlementsleden. Begin april heeft de Commissie evenwel een officieel verzoek van de Portugese overheid ontvangen om de melkquota van de Azoren te verhogen. Dit verzoek wordt nog onderzocht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1487/00

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(11 mei 2000)

Betreft: Gevolgen van de decentralisatie in het Verenigd Koninkrijk voor de Europese Structuurfondsen

In hoeverre hebben de institutionele veranderingen in de bestuurlijke organisatie van het Verenigd Koninkrijk, nl. de recente instelling zowel van het Schotse parlement als van de Welshe assemblee, gevolgen gehad voor het beheer en de toewijzing van financiële hulp in het kader van de Structuurfondsen en het Europees Sociaal Fonds binnen het Verenigd Koninkrijk?

Is de verschuiving van bevoegdheden tussen de verschillende bestuursorganen duidelijk en is vertraging opgelopen die de efficiënte uitvoering van het programma van de Structuurfondsen heeft belemmerd?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(8 juni 2000)

De Schotse decentralisatie heeft veranderingen meegebracht in de organisatie van de uitvoering en het beheer van de Structuurfondsen. Na de decentralisatie in Schotland heeft de Schotse regering de beheerstaken overgenomen die voorheen door de Dienst voor Schotland werden vervuld. Het dagelijkse beheer van de programma's in het kader van de Structuurfondsen op overheidsniveau is dus nagenoeg ongewijzigd voortgezet.

De belangrijkste verandering sinds de decentralisatie is de instelling van het Europe Committee van het Schotse parlement. Dit heeft kunnen zorgen voor een groter democratisch toezicht op de voorbereidingen voor de nieuwe programmeringsperiode op regionaal niveau, met name bij de opstelling van de plannen in het kader van doelstellingen 1, 2 en 3 en de herziening van de organisatie van het beheer van de programma's op plaatselijk niveau.

Evenzo is in Wales de Welshe assemblee (voorheen de Dienst voor Wales) nog steeds verantwoordelijk voor het beheer van de programma's in het kader van de Structuurfondsen. De adminidtratieve werkzaamheden in verband met de huidige programma's worden nu echter niet meer uitgevoerd door de Wales European Programme Executive (een onafhankelijke onderneming), maar door de Wales European Funding Office (een dienst van de Welshe assemblee).

Evenals in Schotland, heeft de instelling van de assemblee in Wales geresulteerd in een meer actieve politieke belangstelling voor de programma's. Zo wordt het Economic Development Committee van de Welshe assemblee op de hoogte gehouden van belangrijke ontwikkelingen bij de programma's.

Deze regelingen hebben niet tot vertraging geleid bij de efficiënte uitvoering van de programma's. De decentralisatie in Schotland en Wales heeft geen invloed gehad op de toewijzing van communautaire middelen uit de Structuurfondsen aan het Verenigd Koninkrijk. Voor de nieuwe doelstelling 2-programma's voor het Verenigd Koninkrijk in de periode 2000-2006 is voor het hele Verenigd Koninkrijk dezelfde toewijzing van financiële hulp per hoofd van de bevolking toegepast.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2025/00

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(21 juni 2000)

Betreft: Begrotingsbijdragen van de lidstaten

Kan de Commissie voor het laatste begrotingsjaar gegevens verstrekken over de nettobijdragen of -ontvangsten van elk van de lidstaten?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(24 juli 2000)

Het laatste jaar waarvoor begrotingsbalansen beschikbaar zijn, is 1998.

De ramingen voor 1999 zullen worden bekendgemaakt samen met het verslag over de toewijzing van de EU-uitgaven in 1999, dat momenteel wordt voorbereid. Zoals elk jaar zal het verslag wellicht in het begin van de herfst beschikbaar zijn. Het is een openbaar document en het zal ook beschikbaar zijn op de website van de Commissie.

Begrotingsgegevens in verband met voorgaande jaren (in het bijzonder 1992-1998) kunnen worden gevonden in het verslag over 1998 met de titel Allocation of 1998 EU operating expenditure by Member State. Dit is beschikbaar op het volgende internetadres:

http://europa.eu.int/comm/budget/pdf/agenda2000/statdepenses98.pdf.

Hoewel ramingen over de begrotingsbalansen per lidstaat beschikbaar zijn, moet erop worden gewezen dat er geen ideale manier is om nettobijdragen te meten. De Commissie heeft zich bovendien altijd verzet tegen het gebruik van een dergelijke maatstaf om de budgettaire kosten en baten van het lidmaatschap van de Unie te bepalen. Deze kwesties worden uitgebreid behandeld in het verslag van de Commissie over de werking van het stelsel van de eigen middelen, in het bijzonder in bijlage 3. Dit verslag is beschikbaar op het volgende internetadres:

http://europa.eu.int/comm/budget/fr/agenda2000/a2000rp.htm.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1312/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(27 april 2000)

Betreft: Omnipaque/Iohexol en arachnoiditis

Omnipaque (ook wel iohexol genoemd) is een kleurstof die bij patiënten wordt ingespoten opdat artsen een myelogram kunnen maken.

Deze kleurstof wordt in verband gebracht met arachnoiditis, een ziekte die steeds verder voortschrijdt, de patiënt verzwakt en uiterst pijnlijk is. Pas na lange tijd worden de symptomen zichtbaar, met het gevolg dat tal van patiënten deze niet in verband brengen met de oorspronkelijke kleurstof. Zelfs wordt bij vele patiënten ten onrechte de diagnose artritis gesteld.

In 1997/1998 diende senator Traficant bij het Huis van Afgevaardigden in de VS een wetsontwerp in om deze kleurstof, die volgens hem aantoonbaar arachnoiditis veroorzaakt, te verbieden.

Kan de Commissie mededelen of zij beschikt over bijzonderheden over andere gevallen in verband met de gevolgen van deze kleurstof?

Kan zij eveneens mededelen welk onderzoek zij eventueel heeft uitgevoerd naar deze kleurstof en de gevolgen ervan? Is zij, indien zij nog geen onderzoek naar deze kleurstof heeft uitgevoerd, voornemens dat in de nabije toekomst te doen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(8 juni 2000)

Omnipaque is een geneesmiddel waarvan de actieve stof iohexol is. Het gaat om een jodiumhoudend contrastproduct dat voor verschillende radiologische onderzoeken wordt gebruikt. De vergunningen voor het op de markt brengen van dit geneesmiddel werden door de nationale autoriteiten afgegeven. Derhalve wordt de follow-up en met name de geneesmiddelenbewaking door dezelfde autoriteiten uitgevoerd.

In de farmaceutische regelgeving betreffende geneesmiddelenbewaking is immers bepaald dat ongewenste effecten van geneesmiddelen aan de bevoegde autoriteiten moeten worden meegedeeld.

De Commissie is niet bevoegd voor geneesmiddelen die door de nationale autoriteiten zijn toegelaten, met uitzondering van de gevallen die vermeld zijn in Richtlijn 75/319/EEG van de Raad van 20 mei 1975 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten(1), wanneer een raadplegingsprocedure is ingeleid die na evaluatie en advies van het wetenschappelijk comité van het Europees Bureau voor Geneesmiddelenbeoordeling tot een beslissing van de Commissie leidt.

Het Bureau is tot nu toe niet geraadpleegd over het genoemde geneesmiddel. Het Bureau zal evenwel op de hoogte worden gebracht van de vraag van het geachte parlementslid.

(1) PB L 147 van 9.6.1975.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2741/00

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(1 september 2000)

Betreft: De kosten van het overschakelen op de euro

1. Heeft de Commissie de kosten geraamd van het overschakelen op één munt door de elf landen die momenteel deel uitmaken van de euro-zone en hoeveel gaat het Griekenland kosten wanneer het in 2001 meedoet? Kan de Commissie deze getallen uitsplitsen?

2. Heeft de Commissie de kosten geraamd van het toetreden tot de euro door Denemarken, Zweden en het Verenigd Koninkrijk wanneer deze landen dit al zouden willen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(29 september 2000)

De Commissie is van mening dat het onmogelijk is de kostprijs van de overschakeling op de euro te ramen en dat de her en der bestaande berekeningen met de nodige voorzichtigheid moeten worden geïnterpreteerd. Doorgaans wordt erin verzuimd de positieve gevolgen van de invoering van de euro mede in aanmerking te nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2195/00

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(3 juli 2000)

Betreft: Spoorweg Valencia-Tarragona: overtreding van richtlijn 85/337/EEG op het traject Benicássim-Oropesa

In mijn schriftelijke vraag E-0324/00(1) van januari 2000 wees ik erop dat bij de werkzaamheden voor de aanleg van de spoorlijn Valencia-Tarragona die voor 85 % uit het Cohesiefonds wordt gefinancierd, er op het traject tussen de dorpen Benicássim en Oropesa niet de voorgeschreven milieueffectbeoordeling was verricht. In haar antwoord van 29 maart meende Commissielid Wallström dat richtlijn 85/337/EEG(2) in dit geval van toepassing was en kondigde maatregelen aan om de naleving van de Gemeenschapswetgeving te waarborgen.

Naar het schijnt antwoordden de Spaanse autoriteiten de Commissie via het Ministerie van Buitenlandse Zaken dat:

- het om een wijziging van het oorspronkelijke project gaat,

- voor de onderhavige werkzaamheden geen milieueffectbeoordeling is vereist, omdat zij huns inziens onder het algemene programma voor de stadsplanning van Benicássim vallen, waarvoor een dergelijke studie is gedaan.

Nu bestaat er voor Benicássim alleen een document getiteld: milieuintegratiestudie, dat niet voldoet aan de voorschriften van de Gemeenschapswetgeving, terwijl het grootste deel van de spoorweg onder de gemeente Oropesa valt, waar bij de stadsplanning geen enkele milieueffectstudie is.

Kan de Commissie bevestigen of het antwoord dat zij van de Spaanse autoriteiten heeft ontvangen in bovengenoemde termen is gesteld?

En zo ja, welke nieuwe maatregelen zij overweegt te treffen om ervoor te zorgen dat richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling wordt nageleefd bij de aanleg van het spoorwegtraject tussen Benicássim en Oropesa?

(1) PB C 330 E van 21.11.2000, blz. 127.

(2) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 september 2000)

De Commissie heeft inderdaad antwoord ontvangen van de Spaanse autoriteiten over het door het geachte parlementslid genoemde project.

Aangezien de Commissie het antwoord niet bevredigend achtte, heeft zij recentelijk besloten over dit project een met redenen omkleed advies uit te brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1571/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 mei 2000)

Betreft: Hondenrennen (windhonden greyhounds)

Vermits het aan de afzonderlijke lidstaten is om een oplossing te zoeken voor de slechte behandeling van windhonden kan de Commissie niets anders dan de bevoegde autoriteiten aanmanen ervoor te zorgen dat hieraan een einde komt (vragen E-0826/00 en E-0919/00(1)).

1. Welke bevoegde autoriteiten heeft de Commissie aangemaand ervoor te zorgen dat een einde komt aan de slechte behandeling van windhonden?

2. Wanneer heeft de Commissie deze autoriteiten aangemaand ervoor te zorgen dat een einde komt aan de slechte behandeling van windhonden (chronologisch overzicht van de data a.u.b.)?

3. Op welke wijze heeft de Commissie deze autoriteiten aangemaand ervoor te zorgen dat een einde komt aan de slechte behandeling van windhonden (letterlijke citaten a.u.b.)?

4. Zal de Commissie deze autoriteiten nogmaals aanmanen ervoor te zorgen dat een einde komt aan de slechte behandeling van windhonden? Zo neen, waarom niet, vermits de slechte behandeling van windhonden blijft voortduren?

(1) PB C 26 E van 26.1.2001, blz. 115.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(17 juli 2000)

Zoals de Commissie in haar gecombineerde antwoord op de schriftelijke vraag E-0826/00 van de geachte afgevaardigde en de schriftelijke vraag E-0919/00 van de heer Ford(1) heeft laten weten, vallen de omstandigheden waaronder windhonden worden gehouden en waaronder er wedstrijden mee worden gehouden buiten haar bevoegdheid. Het welzijn van deze dieren wordt, behalve tijdens vervoer, enkel door de nationale wetgeving van de lidstaten geregeld.

Hoewel de Commissie elk onnodig dierenleed betreurt, kan zij enkel actie ondernemen om dit leed te lenigen voor zover zij daartoe de nodige wettelijke bevoegdheid heeft.

Daarom heeft de Commissie in haar antwoord op bovengenoemde schriftelijke vragen een publieke oproep gedaan om een einde te maken aan de slechte behandeling van windhonden die de geachte afgevaardigden in kwestie hadden beschreven. Verder heeft de Commissie deze zaak echter niet aangekaart bij de afzonderlijke lidstaten in kwestie, omdat zij momenteel geen rechtsgrond heeft waarop zij zich zou kunnen beroepen om haar zienswijze te doen naleven.

(1) PB C 26 E van 26.1.2001, blz. 115.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1998/00

van Didier Rod (Verts/ALE) aan de Commissie

(21 juni 2000)

Betreft: Contracten van DG I over de toekenning van subsidies aan Braziliaanse NGO's

Drie jaar geleden heeft de Commissie (DG I) met Braziliaanse NGO's diverse contracten op milieugebied gesloten. Sinds de ondertekening van de contracten hebben deze NGO's (zoals Ecotropica, in de staat Mato Grosso (contract nr. 97/023/B7-E201/04) en WWF Brazilië te Brasilia) niets meer gehoord en ook geen geld ontvangen.

Kan de Commissie dit verklaren en haar beleid met betrekking tot de milieubescherming en de NGO's in Latijns-Amerika uiteenzetten? Kan zij mededelen welk gevolg zij aan deze contracten denkt te geven?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(28 juli 2000)

De Commissie heeft voor geen enkele van de genoemde projecten of voor andere projecten uit hetzelfde pakket een contract gesloten met een Braziliaanse niet-gouvernementele milieuorganisatie. Er bestaan dus nog geen contractuele verplichtingen met de partner-NGO's voor de uitvoering van de projectvoorstellen.

De voorstellen in kwestie hebben de principiële goedkeuring voor financiering gekregen. Zij maken deel uit van een pakket dat de NGO-projecten omvat alsook een faciliteit voor technische bijstand ten behoeve van coördinatie, waarvoor een officiële overeenkomst met de Braziliaanse overheid vereist is. Door de onconventionele opzet van het project zijn aan beide zijden moeilijkheden gerezen bij het vastleggen van de definitieve regelingen. Het pakket zal in de nabije toekomst opnieuw worden bekeken door de Commissie om na te gaan welke de meest geschikte aanpak is.

De Commissie heeft een groot aantal NGO-activiteiten in Latijns-Amerika gefinancierd op het gebied van het milieu, hoofdzakelijk via de begrotingslijnen voor medefinanciering die bestemd zijn voor de tropische bossen, het milieu en de NGO's. Vorig jaar is voor meer dan 22 miljoen financiële steun verstrekt aan NGO-projecten in Brazilië, alleen al via de begrotingslijn voor medefinanciering ten behoeve van de NGO's. De rol die de civil society op het gebied van natuurbescherming en duurzame ontwikkeling vervult, is algemeen erkend in Latijns-Amerika en in het beleid van de Commissie. Voorbeelden van de projecten die de Commissie heeft gefinancierd, zijn het COAMA-project in de Colombiaanse Amazone (onderscheiden met de Right Livelihood Award in 1999) en een project met een Braziliaanse NGO ter bescherming van de indianen in het Javari-gebied in Brazilië die nog niet met de westerse beschaving in aanraking zijn gekomen.