SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2719/97 van Susan Waddington (PSE) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Britse motorvoertuigenverzekering - groene kaart

Vele verzekeringsmaatschappijen in het VK blijven extra premies vragen voor de afgifte van de "groene kaart¨, beperken de tijd van het gebruik ervan en weigeren soms om deze af te geven voor auto's met een "Europese¨ technische goedkeuring, dwz. met rechts stuur.

Dergelijke praktijken blijven het vrije verkeer van Britse onderdanen op de gemeenschappelijke markt in de weg staan.

Deelt de Commissie deze mening, zijn deze praktijken niet in strijd met de communautaire wetgeving en welke maatregelen zal zij treffen om ze af te schaffen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (8 oktober 1997)

Met betrekking tot het verlenen van groene kaarten en verzekeringsbewijzen krachtens artikel 2 van Richtlijn 90/232/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven ((PB L 129 van 19.5.1990. )), moeten alle lidstaten garanderen dat alle verplichte autoverzekeringspolissen (de zogenaamde groene kaarten) tegen betaling van één enkele premie dekking verschaffen voor de hele Gemeenschap. Dit betekent dat communautaire verzekeringsmaatschappijen geen extra premie mogen vragen voor groene kaarten. Overeenkomstig de Derde Richtlijn inzake de verzekering van motorrijtuigen moet elke polis automatisch voorzien in een wettelijke-aansprakelijkheidsverzekering zoals deze in de bezochte lidstaat bij de wet is voorgeschreven, of indien de dekking daar hoger is, in de wettelijke-aansprakelijkheidsverzekering van de lidstaat van herkomst, zonder dat de verzekeraar een bijkomende premie vraagt.

Het verstrekken van groene kaarten in het Verenigd Koninkrijk was, na de goedkeuring van de Derde Richtlijn inzake de verzekering van motorrijtuigen, in het verleden herhaaldelijk het onderwerp van overleg tussen de Commissie en de Britse overheid. In het bijzonder is het Ministerie van Verkeer van mening dat a) overeenkomstig het Gemeenschapsrecht een Brits verzekeringsbewijs wel geldig is in de andere lidstaten, maar enkel een dekking tegen wettelijke aansprakelijkheid biedt; b) een groene kaart derhalve niet nodig is om in de Gemeenschap te rijden aangezien ook deze enkel bewijst dat de houder ervan tegen wettelijke aansprakelijkheid van derden is verzekerd; c) verzekeraars de automobilisten niettemin aanraden een groene kaart bij zich te dragen aangezien het een document betreft dat reeds zo'n 40 jaar internationaal erkend is; d) de automobilisten die gebruik wensen te maken van de volledige (totale) dekking van hun Britse polis bij hun verzekeraar een uitbreiding van hun dekking moeten aanvragen; de verzekeraar kan daarvoor een bijkomende premie vragen. Deze uitbreiding van de wettelijke-aansprakelijkheidsverzekering houdt geen verband met de groene kaart.

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, vragen verschillende verzekeringsmaatschappijen in het Verenigd Koninkrijk extra premies voor een "uitbreiding voor gebruik in het buitenland¨, zonder echter aan hun cliënten het verschil uit te leggen tussen deze uitbreiding en de kosten van de groene kaart. In de meeste gevallen is er een gebrek aan informatie over het verschil tussen het verstrekken van een groene kaart, die gebruikt wordt in andere lidstaten, en een uitbreiding van het contract met het oog op gebruik in het buitenland. Het verzekeringswezen heeft onlangs een folder opgesteld om deze situatie op te helderen.

In feite worden verzekeraars, krachtens de Derde Richtlijn inzake de verzekering van motorrijtuigen, niet verhinderd een bijkomende premie te heffen voor de uitbreiding van het niet-verplichte element van de dekking (d.w.z. afgezien van de wettelijke aansprakelijkheidsverzekering).

Toch zet de Commissie haar besprekingen met zowel de Britse overheid als de Vereniging van Britse Verzekeraars voort om een oplossing te zoeken voor enkele vraagstukken, zoals de opmaak van verzekeringsdocumenten en kwesties betreffende de vorm, de kleur of de inhoud van die documenten, om hun herkenbaarheid in het buitenland te vergroten.

Tenslotte stelt het geachte Parlementslid het probleem aan de orde dat veel verzekeringsmaatschappijen in het Verenigd Koninkrijk groene kaarten weigeren af te geven voor auto's met links stuur. Dit betekent dat zij een verzekeringsovereenkomst weigeren te sluiten met automobilisten die dergelijke auto's bezitten. De verzekeraars evalueren de risico's op basis van de informatie waarover ze beschikken, zoals de waarschijnlijkheid van een ongeval en de omvang van het risico. In dit kader en overeenkomstig het beginsel van contractuele vrijheid, mogen verzekeraars aanvragen van cliënten met een heel hoog risico afwijzen. In feite kunnen auto's zonder Britse technische goedkeuring, als een ernstig risico worden beschouwd voor de Britse verzekeraars. De Britse verzekeraars zijn vrij om hun commercieel beleid hier op af te stemmen en derhalve het aangaan van een verzekeringsovereenkomst te weigeren, of om bijkomende kosten aan te rekenen aan cliënten met een auto met links stuur.