SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3023/02

van Mariotto Segni (UEN) aan de Commissie

(23 oktober 2002)

Betreft: Regionale steunmaatregelen ter bestrijding van blue tongue

In 2001 maakte de Europese Commissie bekend officieel een procedure in te leiden inzake de steunmaatregelen die de regio Sardinië wilde verlenen ter compensatie van door de veeziekte blue tongue aangerichte schade op het eiland (steunmaatregel C 5/2001, ex N 775/2000)(1).

Nochtans keurde de Commissie in het kader van deze steunmaatregelen artikel 4 van de regionale wet goed, waarin bepaald wordt dat schapenfokkers en rundveehouders (runderen zijn gezonde dragers) vergoedingen krijgen voor de extra voederkosten die ze moeten betalen omdat het vee niet op de weilanden kon grazen.

Bij het nemen van haar beslissing was de Commissie van mening dat de definitie van winstderving, zoals beschreven in punt 11.4 van de richtsnoeren inzake staatssteun aan de landbouwsector, van toepassing kan zijn op de twee steunmaatregelen (inkomensverlies door slachten van de dieren en extra kosten voor het voer van herkauwers) en dat deze dus als verenigbaar met het Verdrag beschouwd kunnen worden.

Daarop heeft de regio Sardinië een bijkomende maatregel bekendgemaakt die enkel van toepassing is op rundveehouders (steunmaatregel N 662/2001) en die tot doel heeft de extra kosten te vergoeden die, wegens het verbod de dieren te verplaatsen, betaald moeten worden voor het voer en de verzorging.

Hierop heeft de Commissie geantwoord dat de producenten een redelijke vergoeding mogen ontvangen voor de winstderving ten gevolge van de moeilijkheden met de vervanging van hun veestapel. Hieruit volgt dat slachten en vervangen van het vee een essentiële voorwaarde vormen voor de toekenning van hulp en dat het niet meer mogelijk is rundveehouders een vergoeding te geven voor de toename van hun kosten.

Kan de Commissie uitleggen waarom zij haar aanpak heeft gewijzigd, er met name rekening mee houdend dat haar beslissingen juridisch bindend zijn en gelet op het feit dat de richtsnoeren niet gewijzigd werden in de periode tussen de beslissing waarbij steunmaatregel N 775/2000 goedgekeurd werd en de kennisgeving van steunmaatregel N 662/2001?

(1) PB C 327 van 22.11.2001, blz. 5.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(3 december 2002)

Bij brief SG (2001) D/285817 van 2 februari 2001 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan een vergoeding voor landbouwers die, op grond van een maatregel van overheidswege, geen schapen, geiten, runderen en buffels van het ene bedrijf naar het andere mochten verplaatsen zolang de epidemiologische situatie met betrekking tot de verspreiding van de blue tongue niet was verbeterd (artikel 4 van de regionale wet van 25 oktober 2000). De steun maakte deel uit van een breed plan voor de uitroeiing van blue tongue en de preventie van de verspreiding van deze ziekte, dat was opgesteld in aansluiting op de maatregelen die na de publicatie van het ministerieel decreet van 28 augustus 2000 waren goedgekeurd om de verplaatsingen van dieren in het gebied te beperken.

De plotse verspreiding van blue tongue en de weerslag daarvan op de dierpopulatie had ernstige schade veroorzaakt voor de boeren, die mede door de vrijwel gelijktijdige droogte toch al met problemen te kampen hadden. De steun ter vergoeding van de extra voeder- en verzorgingskosten in de runder- en de schapensector, voor een periode van één jaar en tot een bepaald bedrag, achtte de Commissie aanvaardbaar, en wel als onderdeel van een meer algemene steunregeling voor de vergoeding van de schade die door de onverwachte verspreiding van de epidemie in de veehouderij was veroorzaakt.

Bij Regionaal Decreet nr. 29/10 van 4 september 2001 is steun voorgesteld voor de vergoeding van de extra voeder- en verzorgingskosten die zijn ontstaan omdat kalveren die normaliter naar het noorden van Italië zouden zijn gebracht om te worden gemest en geslacht, in de bedrijven moesten blijven. Deze steun kan echter niet worden verantwoord op grond van punt 11.4 van de Mededeling van de Commissie Communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector(1). De voorwaarde voor toekenning van een vergoeding op grond van het genoemde punt, nl. het slachten van de dieren en het opnieuw met dieren bezetten van het bedrijf, is in feite niet vervuld. De steun, die een aanzienlijke verhoging van het budget voor extra voeder- en verzorgingskosten betekent, betreft uitsluitend de sector runderen, waar geen directe verliezen zijn geleden door het slachten van dieren in het kader van de maatregel van overheidswege.

De regionale autoriteiten hebben tot dusver niet aangegeven aan welke andere rechtsgrond deze steun zou kunnen worden getoetst. Op basis van de verstrekte informatie twijfelt de Commissie eraan of de betrokken steun verenigbaar is met de concurrentievoorschriften van de Gemeenschap. De Commissie heeft nog geen definitief besluit genomen.

(1) PB C 28 van 1.2.2000, gerectificeerd in PB C 232 van 12.8.2000.