SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0352/01

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(6 februari 2001)

Betreft: Samenwerkingsovereenkomst tussen Lufthansa en SAS

De samenwerkingsovereenkomst tussen de Lufthansa en SAS werd destijds geaccepteerd omdat ervan uitgegaan werd dat zij financiële voordelen voor de consument zou opleveren. Dit is echter niet het geval geweest. In plaats daarvan leidt de overeenkomst tussen de twee maatschappijen thans tot een aanzienlijke beperking van de concurrentie omdat de twee betrokken bedrijven, die elkaar voordien beconcurreerden, nu via een nauwe samenwerking de concurrentie hebben geëlimineerd.

Van de negatieve gevolgen van de samenwerking kunnen in het bijzonder twee wezenlijke nadelen worden genoemd, die tevens ingaan tegen de gehele intentie achter de vrijstelling die de Commissie zes jaar geleden verleende, namelijk: hogere prijzen op de trajecten en een minder hoge frequentie, beide ten nadele van de consument.

Kan de Commissie daarom mededelen:

1. Hoe staat zij tegenover de ontwikkeling van deze samenwerking en de evidente nadelen die de samenwerkingsovereenkomst tussen de Lufthansa en de SAS voor de consument heeft opgeleverd?

2. Is zij niet van oordeel dat zij, gezien deze nadelen voor de consument, niet al lang geleden in verband met deze samenwerking had moeten ingrijpen (zelfs al zijn de officiële voorwaarden die aan de vrijstelling waren verbonden niet geschonden)?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(22 maart 2001)

Op 16 januari 1996 heeft de Commissie besloten om krachtens artikel 81 lid 3 (ex artikel 85) van het EG-Verdrag tot 31 oktober 2002 een ontheffing te verlenen voor de samenwerkingsovereenkomst tussen Lufthansa en SAS. De ontheffing werd verleend onder een aantal in het besluit uiteengezette voorwaarden. Deze voorwaarden waren bedoeld om de toegang tot de door Lufthansa en SAS samen onderhouden routes te vergemakkelijken en omvatten onder meer de verplichting om het aantal vluchten op bepaalde routes te bevriezen wanneer zich eventuele concurrentie aandient en voldoende slots vrij te maken voor nieuwe gegadigden.

De Commissie volgt de uitvoering van de samenwerkingsovereenkomst nauwlettend en jaarlijks dienen de partijen een aantal gegevens en andere informatie aan de Commissie te verstrekken. Dergelijke informatie omvat het aantal vluchten, de gemiddelde in rekening gebrachte prijs en de capaciteit waarmee de partijen een aantal routes onderhouden. Het algemene beeld dat uit deze gegevens rijst is nogal diffuus. Zo is het aantal door de partijen onderhouden vluchten op sommige routes toegenomen, terwijl het aantal op andere trajecten is afgenomen.

De Commissie heeft geen aanwijzingen dat de partijen zich niet aan de opgelegde voorwaarden hebben gehouden. Evenmin is de Commissie op de hoogte van enige wijziging in de feiten op grond waarvan de ontheffing is verleend. Derhalve ziet de Commissie geen gerechtvaardigde aanleiding om de ontheffing in te trekken.

De Commissie merkt evenwel op dat zich tot dusverre geen enkele nieuwe gegadigde heeft aangediend op de desbetreffende routes. Na het verstrijken van de periode van zes jaar in 2002 zal de Commissie opnieuw de gelegenheid hebben om de gevolgen van de samenwerkingsovereenkomst te onderzoeken. In een dergelijk onderzoek zal zeker rekening worden gehouden met eventuele effecten op het aantal vluchten en de tarieven en het feit dat tot dusverre geen enkele nieuwe concurrent de markt heeft betreden.