ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1251/00

van Alejandro Cercas (PSE) aan de Commissie

(14 april 2000)

Betreft: Juridische garanties en mensenrechten van een groep Iraanse burgers die de joodse godsdienst belijden

Het Europees Parlement (resolutie van september 1999) en diverse sociale media hebben herhaaldelijk gewezen op de situatie van een groep joodse Iraniërs, die worden beschuldigd van spionage en daarvoor de doodstraf kunnen krijgen. Kan de Commissie mededelen welke stappen zij reeds gedaan heeft of welke initiatieven zij van plan is te nemen om te garanderen dat de mensenrechten in deze zaak worden nageleefd en dat de betrokken burgers een eerlijk proces krijgen?

Gecombineerd Antwoord van de heer Patten namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1088/00, E-1209/00 en E-1251/00

(24 mei 2000)

De Commissie volgt de aangelegenheid van de mensenrechten in Iran op de voet. In de uitgebreide dialoog tussen de Unie en Iran nemen vragen aangaande mensenrechten een belangrijke plaats in zij worden door de Unie altijd te berde gebracht.

Met betrekking tot de 13 Iraanse joden en de 8 moslims die in Shiraz gevangen worden gehouden op aanklachten van spionage, zijn er door de Unie en door individuele lidstaten vorig jaar verscheidene demarches gedaan. Vertegenwoordigers van Iran hebben beloofd dat de gevangenen een eerlijk en openbaar proces zullen krijgen; de autoriteiten van Iran zijn zich ongetwijfeld bewust van de sterke internationale reactie die op een negatieve uitkomst van het proces zou volgen. Drie van de gedetineerde joden zijn onlangs op borgtocht vrijgelaten.

De Unie heeft de Iraanse autoriteiten herhaaldelijk laten weten dat zij belang hecht aan een eerlijk en openbaar proces, en aan de wettelijke verdediging van de gevangenen. Het is betreurenswaard dat eerdere beloften van een openbaar proces niet zijn ingelost.

Hoewel de Iraanse regering zeker gevoelig voor internationale druk blijft, dient evenwel de indruk van buitenlandse inmenging te worden vermeden, aangezien deze niet in het belang van de gevangenen zou zijn. De uitkomst van dit proces, alsook de internationale visie op hoe dit proces is gevoerd, zullen uiteraard een zeer belangrijke factor zijn bij de vooruitzichten op verdere verbetering van de betrekkingen met Iran.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1631/00

van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Offerte van Geoffrey Weston en Klays Pahlich Publicatie van tijdschriften van de Donauwaarneming

Heeft de Commissie gecontroleerd of de inschrijvingsprocedure voor de toekenning van bovengenoemd contract, die gebaseerd is op de offerte die op 7 oktober 1998 is ingediend, volkomen in overeenstemming is met de voorschriften van de Europese Commissie?

Stemt zij er, in overweging genomen dat het project wordt gefinancierd door Phare en Tacis, mee in dat het contract ten volle dient te voldoen aan de eisen die de EG stelt aan boekhoudkundige controle?

Welke motieven kan de Commissie er, gezien het feit dat de Eenheid Programmacoördinatie voor de Donau (Danube PCU) van mening is dat bovengenoemde inwoners van mijn kiesdistrict een tijdschrift van hoge kwaliteit hebben geleverd, voor aanvoeren dat het contract hen is ontnomen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(10 juli 2000)

De Commissie had geen contract met de inwoners van het kiesdistrict van het geachte parlementslid betreffende de publicatie van het tijdschrift van de Donauwaarneming (het tijdschrift Danube Watch). Bedoeld contract werd destijds gesloten tussen de onderneming Arquus Verlag (opdrachtgever van de heren Weston en Pahlich) en het projectenbureau van de Verenigde Naties (United Nations Office for Project Services UNOPS). Dat contract verstreek in oktober 1998.

Het PHARE-contract betreffende het coördinatieteam voor het Donauproject voor 98/99 (Danube project coordination unit 98/99) voorziet voor de contractant (het Nederlands Economisch Instituut) in de verplichting drie extra nummers van het tijdschrift Danube Watch te produceren. Het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP) en de Oostenrijkse Bondskanselarij hebben besloten respectievelijk nog twee extra nummers en één extra nummer te financieren. Zij hebben eveneens besloten de procedure van de Commissie te volgen voor het selecteren van een onderneming voor het produceren en verspreiden van deze tijdschriftnummers. Bedoelde procedure is volledig in overeenstemming met de voorwaarden welke op de PHARE-overeenkomsten van toepassing zijn.

De Commissie bevestigt dat het Nederlands Economisch Instituut de bepalingen inzake financiële controle en audit van de door de Commissie vastgestelde algemene voorwaarden voor de aanbesteding van diensten gefinancierd met PHARE/TACIS-middelen volledig dient na te leven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2721/00 van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie. Staatssteun aan de verwerkingsindustrieën.



Publicatieblad Nr. 089 E van 20/03/2001 blz. 0218 - 0219



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2721/00 van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie (1 september 2000) Betreft: Staatssteun aan de verwerkingsindustrieën Kan de Commissie, gespecificeerd naar lidstaat en voor elk van de laatste vijf jaar waarover cijfers beschikbaar zijn, mededelen hoeveel staatssteun per werknemer in de verwerkeningsindustrieën is betaald? Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (27 september 2000) Volgens de gegevens die door de lidstaten zijn verstrekt voor het Achtste overzicht van overheidssteun in de Europese Unie(1), dat loopt over de periode 1994-1998, hebben de lidstaten de volgende bedragen aan overheidssteun per werknemer en per jaar in de be- en verwerkende industrie besteed: >RUIMTE VOOR DE TABEL> (1) COM(2000) 205 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2267/00 van Nirj Deva (PPE-DE) aan de Commissie. ACS-staten.



Publicatieblad Nr. 053 E van 20/02/2001 blz. 0203 - 0203



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2267/00 van Nirj Deva (PPE-DE) aan de Commissie (7 juli 2000) Betreft: ACS-staten Hoeveel bedragen de totale jaarlijkse kosten van het onderhoud van de gebouwen waarin de EU-bureaus in elke ACS-staat zijn gevestigd? Gecombineerd Antwoord van de heer Patten namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2265/00, E-2266/00, E-2267/00 en E-2268/00 (28 augustus 2000) De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks de gevraagde gegevens toe.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1751/00

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(31 mei 2000)

Betreft: Tracé ondergrondse hoogspanningslijn door bebouwde kom

Naar aanleiding van protesten van inwoners van de gemeente Rio, die zich tot de Griekse Raad van State hebben gewend, is besloten tot verplaatsing van de belangrijkste hoogspanningslijn tussen West-Griekenland en de Peloponnesus naar het gebied bij Kastellokampos ter hoogte van de weg van Fidio, waar twee 175 000 Volt-kabels op geringe diepte (1 meter onder de grond) zullen worden gelegd.

De kabels zullen vlak langs huizen in een zuivere woonwijk lopen, zodat er over de gezondheid van de bewoners ernstige bezorgdheid is ontstaan als gevolg van de kans op kanker in de toekomst.

1. Zijn de vereiste technische studies en de milieu-effectbeoordeling uitgevoerd en zijn alle vereiste vergunningen voor het project afgegeven?

2. Kan de Commissie zich ervoor inzetten dat het tracébesluit voor een lijn door de bebouwde kom wordt herzien en een andere oplossing wordt onderzocht die geen gevaar oplevert voor de gezondheid van de bewoners en tegelijkertijd het ecologisch evenwicht garandeert?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(19 juli 2000)

Projecten in verband met de aanleg van ondergrondse elektriciteitslijnen vallen niet onder de toepassing van Richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG(1).

Naar aanleiding van een klacht die zij onlangs heeft ontvangen, zal de Commissie evenwel de milieueffectbeoordeling van het hele project van DEI (openbare elektriciteitsmaatschappij) betreffende het energietransport in de betrokken regio onderzoeken.

(1) Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 73 van 14.3.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2744/00

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(1 september 2000)

Betreft: Vastgoedmakelaars

De laatste jaren boomt de sector van de vastgoedmakelaars, zowel wat hun omzet als wat hun aantal betreft. Kan de Commissie informatie verstrekken over de nieuwe Europese voorschriften betreffende de vastgoedmakelaars, inzonderheid over de toelatingsvoorwaarden voor uitoefening van het beroep?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(3 oktober 2000)

Wat de wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties betreft, valt het beroep van vastgoedmakelaar onder Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten(1), en Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG(2). Welke van deze twee richtlijnen van toepassing is, hangt af van het opleidingsniveau dat wordt vereist in de lidstaat waar de betrokkene zijn kwalificaties heeft behaald (lidstaat van oorsprong) en in de lidstaat waar hij het beroep wil uitoefenen (ontvangende lidstaat).

Deze richtlijnen hebben de opleidingseisen voor vastgoedmakelaars niet geharmoniseerd, zodat iedere lidstaat de vrijheid behoudt om het beroep op zijn grondgebied te reglementeren en met name om de uitoefening ervan afhankelijk te stellen van bepaalde diploma's of kwalificaties. Niettemin moet iemand die volledig is gekwalificeerd voor de uitoefening van zijn beroep in zijn lidstaat van oorsprong, in principe hetzelfde beroep kunnen uitoefenen in een andere lidstaat die de toegang of de uitoefening ervan reglementeert. Aangezien de opleidingseisen niet zijn geharmoniseerd, kan de ontvangende lidstaat, indien er wezenlijke verschillen zijn tussen de opleiding van de migrant en de vereiste opleiding in de lidstaat van ontvangst, eisen dat de migrant beroepservaring aantoont of zich onderwerpt aan een compenserende maatregel in de vorm van een proeve van bekwaamheid of een aanpassingsstage, waarbij de betrokkene in beginsel tussen beide compensatiemaatregelen mag kiezen.

Aangezien het algemene stelsel van erkenning van beroepskwalificaties over het geheel genomen bevredigend functioneert, is de Commissie niet van plan de principes ervan te wijzigen.

(1) PB L 19 van 24.1.1989.

(2) PB L 209 van 24.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1499/00

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Raad

(15 mei 2000)

Betreft: Gevaren door NAVO-gevechtsvliegtuigen voor kerncentrales in West-Slowakije

Gevechtsvliegtuigen van de NAVO vliegen door het luchtruim boven de uiterst gevaarlijke kerncentrales in West-Slowakije, hetgeen wordt bevestigd door tal van getuigenissen van de in de nabijheid levende bevolking.

Mocht een NAVO-vliegtuig neerstorten, dan bestaat het risico dat de kerncentrales in Jaslovske Bohunice of Mochovce worden getroffen. Tot deze centrales behoren in totaal 5 WWER 440-reactoren van verouderde sovjet-technologie die geen van allen over een adequaat beveiligd veiligheidsomhulsel beschikken. Tevens bestaat er gevaar voor de in 1977 naar aanleiding van een ongeluk stilgelegde kerncentrale Jaslovske Bohunice A 1 met zijn onbeschermde objecten, gebrekkige opslagplaatsen met sterk radioactief materiaal en kernafval, 20 ton niet-manipuleerbare afgebrande nucleaire brandstof en in het afkoelbassin een nog veel grotere hoeveelheid afgebrande splijtstofstaven, die sinds begin jaren '80 worden geproduceerd.

Het luchtruim boven West-Slowakije met zijn twee kerncentrales wordt momenteel door NAVO-gevechtsvliegtuigen overvlogen en voor de brandstofbevoorrading van de vliegtuigen benut. Het feit dat de vliegtuigen hierbij op de meest verschillende tijden over de centrales heenvliegen leidt bij de bevolking van dit kleine, arme land begrijpelijkerwijs tot grote ongerustheid. Een ramp in het hart van Europa die nog ernstiger zou kunnen zijn dan die van Tsjernobyl, kan niet worden uitgesloten.

Hoe beoordeelt de Raad deze ernstige problemen?

Welke stappen heeft hij tegen dit uiterst grote veiligheidsrisico ondernomen?

Antwoord

(26 september 2000)

De Raad is niet bevoegd om zich uit te spreken over de door de Geachte Afgevaardigde genoemde aangelegenheden, die verband houden met NAVO-activiteiten en de mogelijke gevolgen daarvan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1926/00

van Carles-Alfred Gasòliba i Böhm (ELDR) aan de Commissie

(16 juni 2000)

Betreft: Visbestanden

De laatste jaren lassen de beroepsverenigingen van vissers in de regio Valencia periodes in waarin de visserij wordt stopgezet, wat bevredigende resultaten voor het behoud van de visstand heeft gehad.

Dit voorbeeld van de Valenciase vissers zou gevolgd moeten worden door een onderbreking van de visserij in een veel groter gebied, en wel de hele Middellandse Zee en vooral de visserijzones van Spanje, opdat nog positievere resultaten worden behaald en de visstand in dit deel van de Middellandse Zee zich kan herstellen.

Deze onderbreking van de visserij in de regio Valencia wordt rechtstreeks betaald door de Autonome Gemeenschap en de middelen die hiervoor worden uitgetrokken zijn verwaarloosbaar.

Is de Commissie voornemens toestemming te geven voor een geprogrammeerde en verplichte onderbreking van de visserijactiviteiten in het Middellandse Zeegebied?

Overweegt de Commissie geldmiddelen voor het welzijn en het herstel van de visstand in de Middellandse Zee uit te trekken teneinde de vissers en hun belangenverenigingen tijdens een dergelijke biologische pauze te helpen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 juli 2000)

De sluiting van de visserijactiviteit in bepaalde seizoenen is een technische maatregel waarbij de visbestanden veel baat kunnen hebben, op voorwaarde dat de betrokken periode aan het betrokken gebied zijn afgestemd op de doelsoort. Daarom moet bij dergelijke maatregelen steeds worden vermeld ten behoeve van welke soorten ze worden vastgesteld. Bovendien mogen ze niet als een wondermiddel worden beschouwd omdat ze, evenals andere maatregelen, hun beperkingen hebben (b.v. door het opvoeren van de visserij-inspanning buiten de gesloten periode). Seizoensluitingen moeten deel uitmaken van een algemeen geïntegreerd beheerssysteem dat ook andere maatregelen omvat.

Bij Verordening (EG) nr. 1626/94 van de Raad van 27 juni 1994 houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden in de Middellandse zee(1) en latere wijzigingen (inzonderheid Verordening (EG) nr. 812/2000(2)) is voorzien in een tijdelijke sluiting van de visserij op blauwvintonijn met de ringzegen van 1 tot en met 31 mei in de Adriatische zee en van 16 juli tot en met 15 augustus in de gehele Middellandse Zee, met uitzondering van de Adriatische zee.

De Commissie heeft momenteel geen plannen om andere tijdelijke sluitingen van de visserij vast te stellen voor de Middellandse zee. De lidstaten kunnen evenwel maatregelen ter zake vaststellen die de minimumeisen van de bij Verordening 1626/94 ingestelde regeling aanvullen of die verder gaan dan deze eisen, op voorwaarde dat deze maatregelen verenigbaar zijn met het gemeenschapsrecht en met de bepalingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

Voor de tijdelijke sluiting van de visserijactiviteit kan, in het kader van het huidige visserijbeheer, geen steun door de Gemeenschap worden verleend, omdat het een steeds weerkerende tijdelijke schorsing van de activiteit is.

(1) PB L 171 van 6.7.1994.

(2) PB L 100 van 20.4.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1744/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(31 mei 2000)

Betreft: Hemofilielijders

Kan de Commissie de volgende informatie verstrekken over hemofilielijders in de EU-landen:

1. het aantal/percentage hemofilielijders in elke lidstaat;

2. het percentage hemofilielijders in elke lidstaat dat besmet is met het HIV-virus;

3. het percentage hemofilielijders in elke lidstaat dat besmet is met het hepatitis C-virus;

4. welke lidstaten betalen hemofilielijders schadevergoeding als zij via verontreinigde bloedproducten met een van deze virussen besmet zijn geraakt?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(29 juni 2000)

De Commissie verzamelt geen informatie over het aantal hemofilielijders in elke lidstaat, het percentage hemofilielijders dat besmet is met het HIV-virus, noch over het percentage hemofilielijders dat besmet is met het hepatitis C-virus. De incidentie van hemofilie in de hele bevolking wordt evenwel geschat op ongeveer 1 op 10 000.

Naar verluidt betalen bijna alle lidstaten een schadevergoeding aan hemofilielijders die via verontreinigde bloedproducten met het HIV-virus besmet zijn geraakt, of verlenen ze hun financiële bijstand.

Wat de schadevergoeding in verband met het hepatitis C-virus betreft, zal de informatie die in 1999 door het European Haemophilia Consortium is bijeengebracht rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Europees Parlement wordt toegestuurd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1626/00

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Statistische gegevens over de werkloosheid in Griekenland

Eurostat heeft de Griekse regering herhaaldelijk op de vingers getikt omdat de Griekse dienst voor statistiek eind april nog geen gegevens had medegedeeld over het aantal werklozen in Griekenland in 1999, zelfs geen voorlopige cijfers voor het eerste trimester.

1. Wat is de officiële verklaring van de Griekse regering over deze vertraging bij het voorleggen van de werkloosheidscijfers in Griekenland in 1999? Wat heeft de Commissie op deze verklaringen te zeggen?

2. Zijn er andere gevallen in het verleden waarin de Griekse dienst voor statistiek haar gegevens met vertraging heeft voorgelegd? Zo ja, wat waren de redenen voor deze vertragingen?

3. Wat zijn de laatste gegevens die de Commissie over Griekenland heeft en wat zeggen de statistische cijfers van de laatste periode over de evolutie van de werkloosheid in dit land?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(24 juli 2000)

1. De Griekse dienst voor statistiek heeft twee verklaringen gegeven voor de vertraging bij het voorleggen van de gegevens van de steekproefenquête naar de arbeidskrachten in 1999. In het tweede kwartaal van 1999 zijn de werkloosheidscijfers voor het eerst door extern personeel verzameld. De aanstelling en opleiding van dit personeel vergde meer tijd dan verwacht en de verzameling van de gegevens startte later. Op het moment worden de gegevens verzameld aan de hand van enquêteformulieren op papier en de controle tussen de in twee opeenvolgende kwartalen gegeven antwoorden, is moeilijk gebleken en heeft extra tijd gevergd. De steekproefenquête naar de arbeidskrachten wordt door de wetgeving van de Gemeenschap geregeld. De termijnen moeten in acht worden genomen, maar het is de taak van de lidstaten om te beslissen hoe de nationale enquêtes worden gevoerd.

2. Dit is de eerste keer dat er enkele problemen zijn met de Griekse dienst voor statistiek met betrekking tot het verzamelen van de gegevens van de steekproefenquête naar de arbeidskrachten. De problemen zijn hoofdzakelijk toe te schrijven aan de overgang tot doorlopende enquêtes.

3. Aantal werklozen en werkloosheidspercentage in Griekenland

>RUIMTE VOOR DE TABEL>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2012/00

van Christoph Konrad (PPE-DE) aan de Commissie

(21 juni 2000)

Betreft: Het ontbreken van voorschriften voor het gebruik van mobiele machines

1. Welke reden is ervoor dat het verkeer met mobiele machines (b.v. sleepkranen), d.w.z. het praktische gebruik van deze machines door uiteenlopende nationale voorschriften geregeld wordt? Hoe komt het dat alleen de bouw van deze machines door richtlijn 98/37/EG communautair geregeld is?

2. Wat denkt de Commissie tegen de discriminatie van producenten te doen wier machines niet gekocht worden omdat de voorschriften voor het gebruik ervan per lidstaat verschillend zijn?

3. Hoe kan de Commissie daarenboven verdedigen dat een kostengunstige serieproductie verhinderd wordt en dat de producenten ook onnodige kosten hebben doordat zij voor elk land speciale versies van hun machines moeten maken?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(8 september 2000)

De Gemeenschap is bevoegd voor het vaststellen van de voorwaarden voor het in de handel brengen en in bedrijf stellen van machines en machines met eigen aandrijving. Deze voorwaarden zijn geharmoniseerd door richtlijn 98/37/EG(1) betreffende machines. Elke machine die aan de fundamentele voorschriften van deze richtlijn voldoet, mag in alle lidstaten worden verkocht.

Ook het gebruik van deze machines is op communautair niveau geharmoniseerd. In Richtlijn 89/655/EEG(2), zoals gewijzigd, is echter bepaald dat de lidstaten de nodige eisen ter waarborging van de veiligheid van de gebruikers mogen stellen, voorzover de machines hiervoor niet gewijzigd hoeven te worden.

Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel vallen de verkeersregels voor het gebruik van dergelijke machines met eigen aandrijving op de weg onder de bevoegdheid van de lidstaten. Deze mogen dan ook de voorschriften uitvaardigen die zij nodig achten om de veiligheid van het verkeer te garanderen, op voorwaarde dat ze de regels van het EG-verdrag en met name de artikelen 28 en 30 (ex-artikelen 30 en 36) in acht nemen.

De Commissie heeft de fabrikanten van machines met eigen aandrijving herhaaldelijk informatie gevraagd over de problemen waarmee zij worden geconfronteerd. Tot op heden heeft zij geen informatie ontvangen. Aangezien er geen concrete bewijzen bestaan, is de Commissie het niet eens met de mening van het geachte parlementslid dat de nationale voorschriften voor het gebruik van machines met eigen aandrijving op de weg aanleiding geven tot handelsbelemmeringen.

(1) Richtlijn 98/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende machines, PB L 207 van 23.7.1998.

(2) Richtlijn 89/655/EEG van de Raad van 30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats, PB L 393 van 30.12.1989.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1030/00

van Niels Busk (ELDR) aan de Commissie

(4 april 2000)

Betreft: Douanestempels van derde landen

In aansluiting op het antwoord van de Europese Commissie op mijn vraag E 0203/00(1) zou ik graag weten of de Europese Commissie niet van plan is om een initiatief te nemen om de Werelddouaneorganisatie met een lopende bijwerking van de douanestempels van heel de wereld te belasten?

Is de Europese Commissie van mening dat de reële bewijskracht van douanestempels die gestolen, gekopieerd of nog op andere manieren onrechtmatig gebruikt kunnen worden in een redelijke verhouding tot hun economische betekenis staat?

(1) PB C 26 E van 26.1.2001, blz. 18.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(25 mei 2000)

Wat de door het geachte parlementslid bedoelde reële bewijskracht van douanestempels betreft, is de Commissie van mening dat de douaneautoriteiten van de derde landen de meest aangewezen zijn om officieel te bevestigen of de douaneformaliteiten voor invoer in een derde land die in geval van differentiëring van het restitutiebedrag naar gelang van de bestemming moeten zijn vervuld voordat de restitutie wordt betaald daadwerkelijk zijn vervuld.

De Commissie is voornemens de kwestie van het samenstellen van een catalogus van douanestempels die in de hele wereld geldig zijn, bij één van de volgende vergaderingen van de Werelddouaneorganisatie aan de orde te stellen.