ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1996/98

van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie

(30 juni 1998)

Betreft: Export windhonden in Europa

Welke maatregelen worden door de Commissie genomen ter waarborging van het welzijn van windhonden bij export van de ene naar de andere lidstaat van de EU, alsmede de omstandigheden waarin zij worden gebruikt in wedrennen? Welke maatregelen worden genomen om te verzekeren dat de aan Ierse fokkers toegekende subsidies worden gebruikt op een zodanige wijze dat de wreedheden niet voortduren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 juli 1998)

Ten aanzien van het vervoer van windhonden voor wedrennen van de ene naar de andere lidstaat moet worden voldaan aan de voorschriften van Richtlijn 91/628/EEG van de Raad, gewijzigd bij Richtlijn 95/29/EG van 29 juni 1995, inzake bescherming van dieren tijdens het vervoer(1).

De welzijnsaspecten van het houden van windhonden en het gebruik ervan in wedrennen in een lidstaat vallen niet onder het Gemeenschapsrecht, maar uitsluitend onder het nationale recht van de betrokken lidstaat.

De in Ierland toegekende subsidies waren bestemd om de huisvesting van windhonden te verbeteren. Intussen is echter met de Ierse autoriteiten overeengekomen dat in het kader van het operationele programma voor landbouw, plattelandsontwikkeling en bosbouw (1994-1999) geen steun voor het fokken van windhonden zal worden verleend.

(1) PB L 148 van 30.6.1995.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1734/98

van Joaquim Miranda (GUE/NGL) en Honório Novo (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 juni 1998)

Betreft: Opslagplaats voor kernafval in Aldeiadâvila (Spanje)

Onlangs stelde de Spaanse regering de Spaanse senaat voor een commissie in te stellen om de mogelijkheid na te gaan van de aanleg van een opslagplaats voor kernafval in het gebied van Ávila de la Ribera en kwam daarmee weer terug op vroegere projecten die ook toen, evenals nu, op grote weerstand van de bevolking stuitten.

Kan de Commissie, overwegende dat de aanleg van een dergelijke "begraafplaats" voor kernmateriaal zeker een groot gevaar met zich meebrengt, gezien het feit dat het gebied waar het om gaat rotsachtig is, overwegende dat er direct gevaar bestaat voor de volksgezondheid en het milieu, overwegende dat er een ernstig risico is voor de economie van de regio en internationale voorschriften zouden worden overtreden, aangezien het gebied op minder dan 100 km van de Portugees-Spaanse grens ligt, met de urgentie die het probleem rechtvaardigt mededelen welk standpunt zij ter zake denkt in te nemen?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0580/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(4 maart 1998)

Betreft: Internationaal reizigersvervoer

In artikel 4, lid 2 van verordening (EEG) 684/92(1) van de Raad van 16 maart 1992 is het volgende bepaald: "Voor de bijzondere vorm van geregeld vervoer als omschreven in artikel 2, punt 1.2., tweede alinea, onder a), b), c) en d), is geen vergunning vereist, mits het gedekt is door een tussen de organisator en de vervoerder gesloten overeenkomst."

Acht de Commissie het juist dat de bijzondere vorm van geregeld vervoer die strookt met de definitie van geregeld vervoer, zoals genoemd in artikel 2, punt 1.2., tweede alinea, onder a), b), c) en d), en waarvoor geen vergunning is vereist, systematisch naast het bestaande - wel aan vergunning onderworpen - geregeld vervoer functioneert en aldus de klanten van laatstgenoemde diensten afpakt?

(1) PB L 74 van 20.3.1992, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1042/98 van Jens-Peter BONDE aan de Commissie. Bijzondere voordelen voor nationale minderheden in verband met verkiezingen (AANVULLEND ANTWOORD)



Publicatieblad Nr. C 013 van 18/01/1999 blz. 0015



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1042/98 van Jens-Peter Bonde (I-EDN) aan de Commissie (6 april 1998) Betreft: Bijzondere voordelen voor nationale minderheden in verband met verkiezingen Is een verkiezingsvoorschrift dat nationale minderheden in een lidstaat bijzondere voordelen verleent in verband met parlementsverkiezingen, gemeenteraadsverkiezingen en Europese verkiezingen e.d. in strijd met het Verdrag van Amsterdam? Aanvullend antwoord van de heer Monti namens de Commissie (31 juli 1998) In artikel 8B van het EG-Verdrag, dat zodra het Verdrag van Amsterdam in werking treedt, artikel 19 wordt, wordt bepaald dat iedere burger van de Unie die verblijf houdt in een lidstaat waarvan hij geen onderdaan is, het actief en passief kiesrecht bezit bij gemeenteraadsverkiezingen en parlementsverkiezingen. Drie richtlijnen bevatten uitvoerige bepalingen over de tenuitvoerlegging van dit aan de burgers van de Unie toegekende recht en bepalen overeenkomstig het bepaalde in het EG-Verdrag dat dit recht zonder discriminatie op grond van nationaliteit wordt uitgeoefend. Deze richtlijnen zijn evenwel geen harmonisatie van de nationale regelingen inzake verkiezingen, met inbegrip van het bijzondere kiesstelsel dat een lidstaat voor zijn eigen nationale minderheden toepast.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0901/98

van Bryan Cassidy (PPE) aan de Commissie

(26 maart 1998)

Betreft: Brug in Poole

De betekenis van de Kanaalverbinding tussen Poole in het Verenigd Koninkrijk en Cherbourg in Frankrijk zal de Commissie zeker bekend zijn. Dit is een belangrijke route voor het goederenvervoer en voor het toerisme. De route Poole-Cherbourg is van Europees belang.

De bereikbaarheid van de haven van Poole is echter aan beperkingen onderhevig, omdat komende en gaande voertuigen gebruik moeten maken van een ouderwetse brug die van tijd tot tijd moet worden gesloten om pleziervaartuigen te laten passeren.

In het verleden hebben ambtenaren van de Commissie te kennen gegeven dat zij een verzoek om communautaire steun voor de vervanging van deze brug in Poole welwillend zouden bezien. Geldt dit nog steeds?

Welk advies zou de Commissie de gemeenteraad van Poole willen geven met het oog op een succesvol verzoek om communautaire steun als bijdrage in de kosten van vervanging van de huidige brug, die niet meer voldoet?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(5 juni 1998)

Het betrokken project valt niet onder een programma waarvoor steun uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling beschikbaar is. De enige andere beschikbare middelen van de Europese Gemeenschap voor infrastructuurprojecten voor vervoer zijn die welke voor de ontwikkeling van de Trans-Europese vervoersnetwerken (TEN-T) verschaft worden overeenkomstig de richtsnoeren van Beschikking nr. 1692/96/EG(1). Krachtens deze wetgeving is het gebruikelijk de financiering van havens te beperken tot studies over de ontwikkeling van de haveninfrastructuur in plaats van de aanleg van de infrastructuur te steunen.

Aangezien de voorgestelde brug in Poole niet op het wegennet van de TEN ligt, zal de vervanging van deze brug niet aan andere criteria voor ondersteuning van de TEN voldoen.

Het geachte parlementslid zou er het beste aan doen om het probleem van verbetering van de toegang tot de haven van Poole bij de nationale autoriteiten aan de orde te stellen aangezien de Gemeenschap onder de huidige omstandigheden niet over de juridische middelen beschikt om bij de ontwikkelingen te helpen.

(1) PB L 228 van 9.9.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1699/98

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(19 mei 1998)

Betreft: Het voorzitterschap van de EU en de WEU

De Europese Raad heeft besloten dat het voorzitterschap van de EU en dat van de WEU zullen worden samengevoegd. Op welke wijze zal dit besluit gestalte krijgen tijdens het Finse voorzitterschap van de EU, aangezien Finland geen lid is van de WEU?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie

(11 juni 1998)

Deze vraag heeft niet rechtstreeks betrekking op haar werkterrein, maar de Commissie is bereid de volgende toelichting te verstrekken.

De ministers van de West-Europese Unie (WEU) hebben op 18 november 1997 in Erfurt hun goedkeuring gehecht aan een besluit van de Permanente Raad van de WEU inzake de harmonisatie van de volgorde van het voorzitterschap van de WEU met dat van de Europese Unie. Het besluit in kwestie is verzonden aan de Europese Unie. De Raad heeft er op 19 december 1997 nota van genomen.

Bovengenoemd besluit houdt in dat telkens wanneer een der Hoge Verdragsluitende Partijen van het gewijzigde Verdrag van Brussel het voorzitterschap van de Europese Unie uitoefent deze tevens voorzitter is van de WEU. In alle andere gevallen wordt het voorzitterschap van de WEU volgens het huidige rouleringsschema voor het WEU-voorzitterschap uitgeoefend door een der Hoge Verdragsluitende Partijen van het gewijzigde Verdrag van Brussel. De nieuwe volgorde voor het voorzitterschap van de WEU treedt op 1 januari 1999 in werking.

Rekening houdende met het voorafgaande en gezien het feit dat Finland geen lid is van de WEU, zal het voorzitterschap van de Raad van de WEU in de periode van juli 1999 tot en met december 1999, wanneer Finland voorzitter is van de Raad van de Europese Unie, worden uitgeoefend door Luxemburg.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1306/98

van Cristiana Muscardini (NI) , Amedeo Amadeo (NI) , Roberta Angelilli (NI) , Spalato Belleré (NI) , Marco Cellai (NI) , Gastone Parigi (NI) , Sebastiano Musumeci (NI) , Salvatore Tatarella (NI) en Antonio Trizza (NI) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Het Echelon-systeem en de spionage jegens de lidstaten van de Europese Unie

Kan de Commissie, gezien de berichten in het verslag van DG IV van het Europees Parlement en de talrijke onderzoeken van informatiebureaus,

1. mededelen wat zij denkt voor te stellen om te voorkomen dat de lidstaten systematisch worden blootgesteld aan spionageactiviteiten die afbreuk doen aan hun politieke en economische belangen en aan het recht op privacy van hun burgers?

2. Wat denkt zij van de positie van de regering die momenteel het voorzitterschap van de Raad bekleedt en die tegelijkertijd actief deelneemt aan de spionageactiviteiten?

3. Is zij niet van mening dat hier sprake is van een duidelijk belangenconflict tussen de twee functies die de staat in kwestie vervult?

4. Acht zij het niet wenselijk specifieke initiatieven te nemen ter bescherming van de mensenrechten van de EU-burgers, die op willekeurige wijze worden blootgesteld aan het afluisteren van telefoongesprekken en het onderscheppen van faxberichten en elektronische post?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie

(15 juni 1998)

De Commissie kan geen commentaar leveren op dergelijke aangelegenheden omdat zij buiten haar bevoegdheden vallen zoals omschreven in het Verdrag betreffende de Europese Unie. In verband met cryptografie wijst de Commissie het geachte parlementslid er echter op dat zij in haar mededeling aan het Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's "Zorgen voor veiligheid van en vertrouwen in elektronische communicatie - Naar een Europees kader voor digitale handtekeningen en encryptie"(1) de nadruk heeft gelegd op het belang van cryptografische technieken als de sleutel tot meer veiligheid en vertrouwen in elektronische communicatie. De vrije beschikbaarheid van deze technologieën zou bijdragen tot de bescherming van zowel de lidstaten als de burgers tegen spionage.

(1) COM(97) 503.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1286/98

van Gerardo Fernández-Albor (PPE) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Economische betrekkingen tussen Mexico en de Europese Unie

Ofschoon de Europese Unie de op één na grootste handelspartner is van Mexico en de op één na belangrijkste bron vormt van rechtstreekse buitenlandse investeringen, zijn beide partijen van oordeel dat de economische betrekkingen momenteel veel te wensen overlaten, zeker als men bedenkt dat er sprake is van een achteruitgang van het aandeel van de EU in de totale handelsbalans van Mexico van 11,45 % in 1990 tot 6,3 % in 1997.

Mexico kent de Europese landen minder gunstige tariefpreferenties toe dan aan andere landen met wie het akkoorden heeft gesloten. De Europese Unie heeft op haar beurt met meer dan 100 landen akkoorden gesloten waarin een gunstiger handelsregeling is vastgelegd dan die welke geldt voor de handel met Mexico.

Mexico is van protectionisme overgegaan tot openstelling van zijn markten en heeft de afgelopen tien jaar zijn verkoopcijfers naar het buitenland vervijfvoudigd en de import zien toenemen met ruim 600 %, waarmee het land nu de belangrijkste exporteur en importeur van Latijns-Amerika is. Hoe denkt de Commissie in het licht van deze ontwikkelingen de betrekkingen tussen beide partijen op nieuwe leest te schoeien?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie

(3 juni 1998)

Mexico is een belangrijke partner van de Gemeenschap in Latijns-Amerikaanse regio. De afgelopen jaren heeft dit land bevoorrechte handelsbetrekkingen met het merendeel van zijn buren aangeknoopt, hoofdzakelijk in het kader van de Noord-Amerikaanse Vrijhandelsassociatie (NAFTA).

De Commissie is er zich wel van bewust dat deze toestand, sedert de inwerkingtreding van de NAFTA in 1994, als gevolg heeft dat ondernemingen die in de NAFTA-landen zijn gevestigd een aanzienlijk concurrentievoordeel hebben gekregen, ten koste van de Europese uitvoer waarvoor wel douanerechten tegen niet-preferentiële percentages blijven gelden. De omvang van de communautaire uitvoer naar Mexico is daarmee aanzienlijk gekrompen, terwijl de omvang van de uitvoer uit de Verenigde Staten en uit Canada naar Mexico in vergelijkbare verhoudingen is gestegen.

Teneinde in deze toestand verbeteringen aan te brengen is in de nieuwe overeenkomsten die op 8 december 1997 met Mexico zijn ondertekend, het oogmerk van de instelling van een vrijhandelszone op het gebied van goederen en diensten vastgelegd. Tevens zijn in deze overeenkomsten bepalingen opgenomen aangaande liberalisering van het kapitaalverkeer, openstelling van de markt voor overheidsopdrachten, alsmede goedkeuring van regelingen op het gebied van mededinging en intellectuele eigendom.

Het Parlement heeft onlangs zijn instemming betuigd met deze overeenkomsten die na de inwerkingtreding ervan als grondslag voor de toekomstige handelsbesprekingen met Mexico zullen dienen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1481/98

van Wim van Velzen (PSE) aan de Commissie

(13 mei 1998)

Betreft: Oneigenlijk gebruik van en fraude met ESF-subsidies in Nederland

In Nederland is onrust ontstaan naar aanleiding van een uitzending van het tv-programma NOVA waarin het gebruik van ESF-subsidies door de Vereniging voor Supported Employment (NVSE) centraal stond. Het programma bracht aan het licht dat van de 1,7 miljoen gulden die de NVSE ontving om gehandicapten aan het werk te helpen, zo'n 70 % niet bij de instellingen voor gehandicapten terecht kwamen: de instellingen ontvingen per deelnemer maar 2.700 gulden in plaats van 8.800 gulden.

De rest van het geld werd o.a. aan het organiseren van congressen en het maken van brochures besteed. Ook schijnt het voor te komen dat gehandicapten die al via andere middelen gesubsidieerd worden, nog eens op het ESF-budget worden opgevoerd.

Zijn de Commissie dergelijke gegevens bekend? Wat denkt de Commissie hieraan te doen? Indien de Commissie deze gegevens bekend zijn, hoe verklaart zij dan dat er opnieuw subsidies aan de NVSE zijn toegekend?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(23 juni 1998)

De Commissie is op de hoogte van het project dat de NVSE (Nederlandse Vereniging voor Supported Employment) in Nederland in de eerste ronde van het programma Werkgelegenheid Horizon heeft uitgevoerd. Anders dan in het tv-programma is gesuggereerd, is de begroting van dit project niet geheel bestemd voor het tot stand brengen van opleidingen voor gehandicapten.

Momenteel wordt door het Nederlandse ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een onderzoek ingesteld naar dit project. Er is nog definitieve uitslag van dit onderzoek bekend en er bestaat dus nog geen definitief beeld van de feitelijke uitgaven.

De beslissingen over verdere subsidiëring zijn genomen aan de hand van nieuwe aanvragen voor nieuwe projecten.

De informatie waarover de lidstaat beschikte, vormde geen aanleiding om verdere financiering van dit project af te wijzen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1659/98

van Honório Novo (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 mei 1998)

Betreft: Aanbestedingsprocedure bovengrondse metro van Porto

De Europese Commissie heeft de nationale autoriteiten met klem verzocht de aanbestedingsprocedure voor de bovengrondse metro van Porto op te schorten totdat de twijfels die begin dit jaar zijn gerezen omtrent de derde fase van de selectie van de kandidaten, volledig zijn weggenomen.

Het is algemeen bekend dat de opheldering die de nationale autoriteiten oorspronkelijk aan de Commissie hebben verschaft, ontoereikend is bevonden, met name voor de aspecten in verband met de beoordelingsmethode, de bouwmethode en het ontbreken van eenheidsprijzen.

Het aanbestedingsproces ligt nu al circa vier maanden stil en het wordt steeds duidelijker dat deze opschorting het tijdschema voor de uitvoering van het project in het gedrang zal brengen en bovendien zal leiden tot een kostenstijging waarvan de omvang nog niet volledig vaststaat, maar die volgens sommigen zo'n 20 à 30 miljard escudo's zou kunnen bedragen.

In zijn antwoord van 5 mei op mijn vraag P-0591/98(1) schreef Commissaris Monti dat de Commissie volgens het communautaire recht verplicht is tot tussenkomst in dit proces, ongeacht de vraag of hierover een klacht is ingediend bij de nationale autoriteiten en welk resultaat die heeft opgeleverd.

Ik neem kennis van de twijfels die de antwoorden van de nationale autoriteiten bij de Commissie hebben doen rijzen. De Commissaris antwoordt echter niet op de kern van mijn bovengenoemde vraag, en daarom vraag ik nogmaals:

Het project zal als gevolg van deze opschorting onvermijdelijk vertraging oplopen en duurder worden. Is de Commissie bereid deze negatieve gevolgen te compenseren? Welke concrete financiële en administratieve maatregelen denkt zij te nemen om de negatieve gevolgen van de gevraagde opschorting weg te werken?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(19 juni 1998)

Na een klacht over de derde fase van de aanbestedingsprocedure voor de metro van Porto heeft de Commissie de Portugese autoriteiten op 4 februari 1998 een eerste brief gestuurd. Zoals het geachte parlementslid opmerkt, vond de Commissie hun antwoord van 11 maart 1998 niet helemaal bevredigend. Op 8 april 1998 werd dan ook een tweede brief gestuurd waarin, gezien de omstandigheden, werd gevraagd zeer snel te antwoorden.

Onlangs heeft de Commissie een op 8 mei 1998 gedateerd antwoord ontvangen, dat momenteel wordt onderzocht. Bovendien is op 15 juni 1998 over dit onderwerp met de Portugese autoriteiten vergaderd. Nu kan de Commissie beslissen of zij al dan niet de procedure van artikel 169 van het EG-Verdrag zal inleiden.

De Commissie wenst er de aandacht op te vestigen dat het project wordt gefinancierd door de Europese Investeringsbank, dat zij daarom over dit project advies moet uitbrengen, en dat zij geen gunstig advies kan geven als een inbreuk op de communautaire wetgeving wordt vermoed.

(1) PB C 310 van 9.10.1998, blz. 98.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1225/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Nadere inlichtingen over de aanwezigheid van giftig afval op het industrieterrein van Zucchet

Naar aanleiding van eerdere vragen over de aanwezigheid van giftig afval op het fabrieksterrein van Zucchet te Rome (E-1409/97(1), E-3006/97(2) en E-1410/97(3)) en in het licht van de Italiaanse wetgeving inzake afval, waarvan de Commissie al eerder verklaard heeft dat zij niet volledig in overeenstemming is met de Europese richtlijnen ter zake (antwoord op mijn vragen E-2350/97(4) en E-3412/97(5)), vraag ik de Commissie:

1. of zij inmiddels van de Italiaanse autoriteiten inlichtingen heeft ontvangen over de sanering van het betrokken terrein en of zij heeft gecheckt of die sanering werkelijk heeft plaatsgevonden;

2. of zij naar aanleiding van mijn vragen over deze kwestie de aanbestedingsprocedure voor de afvalverwerking in het betrokken gebied onder de loep heeft genomen;

3. of zij voornemens is een inbreukprocedure in te stellen tegen Italië vanwege het feit dat de nationale wetgeving van dat land niet overeenstemt met de richtlijnen 75/442/EEG(6) en 91/156/EEG(7).

(1) PB C 373 van 9.12.1997, blz. 120.

(2) PB C 134 van 30.4.1998, blz. 55.

(3) PB C 373 van 9.12.1997, blz. 120.

(4) PB C 117 van 16.4.1998, blz. 12.

(5) PB C 158 van 25.5.1998, blz. 106.

(6) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.

(7) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.

Gecombineerd Antwoord

van de mevrouw Bjerregaard namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0783/98 en E-1225/98

(17 juni 1998)

Zoals vermeld in het antwoord op schriftelijke vraag E-3006/97(1) van het geachte parlementslid is aan de Italiaanse autoriteiten een brief over het door het geachte parlementslid genoemde probleem gezonden. De Commissie heeft ook een antwoord van de Italiaanse autoriteiten ontvangen.

Uit dit antwoord en de nieuwe, door het geachte parlementslid verstrekte gegevens concludeert de Commissie dat de zaak niet als opgehelderd kan worden beschouwd. Zij zal de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat het Gemeenschapsrecht wordt nageleefd.

Wanneer de Commissie van oordeel is dat een lidstaat het Gemeenschapsrecht niet correct toepast, kan overeenkomstig artikel 169 van het EG-Verdrag tegen die lidstaat een inbreukprocedure worden ingeleid.

Aan de hand van de ontvangen informatie kan de Commissie de zaak niet goed beoordelen. In het algemeen moet evenwel worden gesteld dat de aanwezigheid van grote hoeveelheden onbeheerd gevaarlijk afval niet alleen in strijd is met de nationale en de communautaire wetgeving, maar ook aanzienlijke gevolgen voor het milieu kan hebben. De Commissie is het ermee eens dat dergelijke situaties moeten worden voorkomen en erkent dat in dergelijke gevallen snel en doeltreffend moet worden ingegrepen, ten einde ongunstige en soms onomkeerbare gevolgen voor het milieu te voorkomen.

De door het geachte parlementslid verstrekte informatie betreffende de openbare aanbesteding is voor de Commissie ontoereikend om een standpunt in te nemen.

(1) PB C 134 van 30.4.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1395/98

van Fernand Le Rachinel (NI) aan de Commissie

(7 mei 1998)

Betreft: Harmonisatie van kijk- en luistergelden in het hotelbedrijf

In Europa bestaan belangrijke verschillen tussen de kijk- en luistergelden in de hotelbranche.

Deze verschillen (het volle tarief voor de eerste 10 televisietoestellen in Frankrijk, één enkele omroepbijdrage voor de eerste 15 TV-toestellen in het Verenigd Koninkrijk) druisen in tegen de vrije mededinging en de gelijke behandeling van dienstverlening in de hotellerie.

Is de Commissie voornemens de nationale wetgevingen te harmoniseren of aan te passen om distorsies van de mededinging te voorkomen?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(25 juni 1998)

Het Protocol betreffende het publieke-omroepstelsel in de lidstaten(1), dat krachtens een in Amsterdam genomen besluit aan het EG-Verdrag is gehecht, bevestigt dat de lidstaten bevoegd zijn om de publieke opdracht van de omroeporganisaties te bepalen en de financiering ervan te organiseren.

Het behoort derhalve niet tot de bevoegdheden van de Commissie de nationale bepalingen inzake de inning van omroepbijdragen te beoordelen en actie te ondernemen met het oog op een harmonisatie ervan. Dergelijke maatregelen vallen onder de algemene bevoegdheid van de lidstaten voor fiscale aangelegenheden en kunnen enkel worden geharmoniseerd door de Raad op grond van het bepaalde in de artikelen 99-102 van het EG-Verdrag.

(1) PB C 340 van 10.11.1997.