SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2862/99

van Bernard Poignant (PSE) aan de Commissie

(7 januari 2000)

Betreft: Schipbreuk van de Erika

Bij de nieuwe olieramp die de Franse kusten treft, kunnen we niet onbewogen blijven. Het is immers onze plicht om de burgers van de Europese Unie antwoord te geven.

Juist zoals de Amoco Cadiz, die de zaak aan het rollen gebracht heeft zodat het mogelijk geworden is om regels in te voeren om vervuiling van de zee te voorkomen, moet de schipbreuk van de Erika ons aan het denken zetten over de internationale voorschriften voor de veiligheid op zee, hun doeltreffendheid en de manier waarop ze toegepast worden.

De Europese Unie heeft ter zake al een groot aantal teksten aangenomen: richtlijn 93/75/EEG van 13 september 1993 over de minimumvoorwaarden voor schepen die onderweg zijn naar zeehavens van de Gemeenschap of ze verlaten met gevaarlijke of vervuilende stoffen aan boord(1), richtlijn 94/57/EG van 22 november 1994 houdende gemeenschappelijke regels en voorschriften voor de instanties die bevoegd zijn voor de inspectie en inspectiebezoeken van schepen en voor de werkzaamheden van de zeevaartdiensten(2) en richtlijn 95/21/EG van 19 juni 1995 over de toepassing van de internationale voorschriften voor de veiligheid in de zeevaart, het voorkomen van vervuiling en de leef- en arbeidsomstandigheden aan boord van schepen, op de schepen die havens van de Gemeenschap aandoen of zich in de wateren bevinden die onder de rechtspraak van de lidstaten vallen (controle door de havenstaat)(3).

Het juridisch arsenaal heeft tot doel om het aantal schepen te beperken die niet aan de normen voldoen en bedrijvig zijn in de wateren van de Gemeenschap, het leven aan boord veiliger te maken en het zeemilieu te beschermen. Maar het schenkt nauwelijks voldoening omdat het schepen die niet aan de normen voldoen, niet kan beletten om zich in de wateren van de Gemeenschap te begeven.

Overweegt de Europese Commissie om een strengere reglementering voor te stellen, de internationale organisaties ertoe aan te zetten om krachtiger op te treden of zelfs het verkeer van schepen die niet aan de voorschriften voldoen, te verbieden?

(1) PB L 247 van 5.10.1993, blz. 19.

(2) PB L 319 van 12.12.1994, blz. 20.

(3) PB L 157 van 7.7.1995, blz. 1.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(26 januari 2000)

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid met betrekking tot de tragische gevolgen van de ramp met de Erika voor de Bretonse kust.

Uiteraard hoopt de Commissie dat het onderzoek duidelijk zal maken wat de werkelijke oorzaken van het ongeluk zijn en wie ervoor verantwoordelijk zijn.

Als gevolg van de schipbreuk zijn inmiddels enkele tekortkomingen in de toepassing van de internationale en communautaire voorschriften inzake veiligheid en de voorkoming van verontreiniging aan het licht getreden. De Commissie acht de tijd gekomen voor een diepgaande discussie over de wijze waarop de Europese kustgebieden moeten worden beschermd tegen de gevaren van ongelukken.

De Commissie is daarom begonnen met de opstelling van een mededeling over de veiligheid op zee en de verantwoordelijkheid van de vlaggenstaten, de havenstaten en de industrie. De mededeling zal tijdens het Franse voorzitterschap worden behandeld in het Parlement en de Raad. In het stuk wil de Commissie een aantal lijnen voor een verdere gedachtewisseling uitzetten en concrete maatregelen voorstellen, waaronder de verbetering van de inspecties op risicoschepen in de havens van de Gemeenschap, naast een stringenter toezicht op de werkzaamheden van de classificatiebureaus; onderzoek van de mogelijkheid om olietankers met enkele romp de toegang tot communautaire havens na een bepaalde datum te verbieden, naar het voorbeeld van maatregelen die in de Verenigde Staten al worden toegepast; een grotere verantwoordelijkheid voor de eigenaars van de lading bij ernstige verontreiniging (er moeten nog verschillende opties worden onderzocht, van vrijwillige toezeggingen van de industrie tot de vaststelling van dwingende communautaire wetgeving); en het opzetten van een database die alle betrokkenen

uit de maritieme industrie en de overheid een nauwkeurig beeld in real time kan geven van de kwaliteit van schepen (de database Equasis, voor de ontwikkeling waarvan de Commissie momenteel nauw samenwerkt met de Franse maritieme instanties).