ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0567/96 van Florus Wijsenbeek (ELDR) aan de Commissie (11 maart 1996)

Betreft: In Finland toegelaten voertuigen

Is het de Commissie bekend dat de Finse autoriteiten sinds enige tijd Nederlandse vrachtautocombinaties die in het transitoverkeer vanaf de veerboten door Finland naar Rusland onderweg zijn van de weg halen en beboeten wegens onveiligheid?

De Finse autoriteiten zijn van mening dat deze combinaties, die zijn uitgerust met een zogenaamde "kort-koppeling¨ en langer zijn dan 18,35 meter, maar voldoen aan de criteria van het voorstel voor een richtlijn (COM(93)0679) ((PB C 38 van 8.2.1994, blz. 3. )), zoals in tweede lezing unaniem goedgekeurd door de Commissie vervoer en toerisme van het Europees Parlement en binnenkort als A-punt aan de orde is in de Raad van Ministers, niet door Finland mogen rijden, terwijl volgens de nationale wetgeving vrachtautocombinaties van 20 meter zijn toegestaan.

Is de Commissie niet van oordeel dat de Finse autoriteiten hier de thans nog vigerende Europese wetgeving zodanig uitleggen dat het sterke vermoeden van discriminerende marktbescherming zich opdringt?

Is de Commissie bereid met de Finse autoriteiten contact op te nemen teneinde te bewerkstelligen dat, in afwachting van definitieve goedkeuring van richtlijnvoorstel COM(93)0679 vervoer dat aan die criteria voldoet, ongehinderd doorgang wordt verleend?

Wil de Commissie tevens aangeven welke maatregelen zij denkt te nemen om de lid-staat Finland duidelijk te maken dat marktbescherming en discriminatie in de Unie geen geëigende methoden zijn?

Zo ja, hoe, zo neen, waarom niet?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (3 mei 1996)

De gewijzigde versie van Richtlijn 85/3/EEG ((PB L 2 van 3.1.1985. )) van de Raad betreffende de gewichten, de afmetingen en sommige andere technische kenmerken van bepaalde wegvoertuigen voorziet momenteel alleen in het vrije verkeer van samenstellen bestaande uit een vrachtwagen met aanhangwagen ("wegtreinen¨) met een maximumlengte van 18,35 meter.

Deze situatie zal veranderen wanneer het voorstel van de Commissie voor een nieuwe richtlijn ter vervanging van Richtlijn 85/3/EEG in werking treedt. Volgens het gemeenschappelijk standpunt ((PB C 356 van 30.12.1995. )) van de Raad is het gebruik van samenstellen die zijn uitgerust met een "kort-koppeling¨ en langer zijn dan 18,35 meter, echter niet toegestaan.

Wat de overige vragen betreft, verwijst de Commissie het geachte Parlementslid naar haar antwoord op zijn schriftelijke vraag E-20/96 ((PB C 173 van 17.6.1996, blz. 16. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0805/96 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (3 april 1996)

Betreft: Gevolgen van de daling van de basisprijs voor schape- en geitenmelk voor de veehouders

De Griekse veehouders protesteren met krachtige en vastberaden acties tegen de bijzonder lage prijzen voor schape- en geitenmelk en de beperkte vraag naar dit produkt bij de kaasproducenten. Deze situatie is onder meer te wijten aan het feit dat de basisprijs voor schape- en geitenmelk vergeleken bij die voor koemelk voortdurend daalt. Daarbij komt dat mede door de massale invoer van witte kaas en melkpoeder fetavoorraden van meer dan 40.000 ton zijn ontstaan.

Welke maatregelen zal de Commissie nu meteen en op lange termijn nemen om verbetering te brengen in de situatie van de veehouders en de afzet van de bestaande voorraden te verzekeren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (23 april 1996)

Voor schapemelk of daarvan afgeleide producten geldt, in tegenstelling tot koemelk, geen enkele prijsgarantie in het kader van de gemeenschappelijke marktordening voor de sector melk en zuivelproducten. De productie van schapemelk is echter niet onderworpen aan de verplichtingen die gelden in het kader van de quotaregeling voor melk en kan zich dan ook ongehinderd ontwikkelen.

De markt voor schapekaas wordt ondersteund via verscheidene, door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) gefinancierde maatregelen. Deze omvatten met name uitvoerrestituties voor al deze kaassoorten en steun voor de particuliere opslag van Kefalotiri- en Kasserikaas. Voor beide laatstgenoemde soorten heeft de Commissie onlangs de voorwaarden voor uitkering van steun voor het opslagjaar 1996/1997 vastgesteld. Wat de restituties betreft, heeft de Commissie rekening gehouden met de specifieke en moeilijke situatie voor schapekaas en daarom heeft zij de restituties voor deze kaassoort minder sterk verlaagd dan voor andere kaassoorten.

De Commissie heeft Griekenland tenslotte toegestaan een deel van de voor de levering van levensmiddelen aan de meest hulpbehoevenden beschikbare financiële middelen te gebruiken voor de aankoop van fetakaas op de markt. Daardoor zouden de overschotten van dit product op korte termijn moeten kunnen worden verminderd.

De Commissie beschikt over geen andere middelen om de consumptie van schapemelk en -kaas, die door hun betrekkelijk hoge prijs minder concurrerend zijn, op duurzame wijze te verhogen. Het is dus geenszins uit te sluiten dat de structurele sanering van deze markt zal moeten worden gerealiseerd via een aanpassing van het aanbod aan de vraag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0454/96 van Philippe Monfils (ELDR) aan de Commissie (29 februari 1996)

Betreft: Bescherming van de wolf in Europa - vervolg op vraag 1046/95

Op 30 mei 1995 heeft de Commissie geantwoord op schriftelijke vraag 1046/95 ((PB C 213 van 17.8.1995, blz. 34. )) van de heer Jean Gol over de bescherming van de wolf in Europa. Dit antwoord is ontoereikend, aangezien de Commissie zich ertoe beperkt erop te wijzen dat de voor Spanje, Griekenland en Finland geldende afwijkingen van de regels inzake de bescherming van de wolf het gevolg zijn van besprekingen in de Raad of, wat Finland betreft, een in het kader van het Verdrag van Bern gemaakt voorbehoud.

1. Is de Commissie, afgezien van de argumenten van voornoemde landen, wel voldoende op de hoogte van het feit dat de wolvenpopulaties in deze drie lid-staten werkelijk onbeschermd zijn en dat dit euvel dringend moet worden verholpen door de bepalingen van de richtlijn te wijzigen en de toegestane afwijkingen af te schaffen?

2. Zou de Commissie geen onafhankelijke experts moeten raadplegen die ter plaatse zouden onderzoeken of deze diersoort niet beter moet worden beschermd?

3. Welk gevolg is gegeven aan de inbreukprocedure waarvan gewag wordt gemaakt in het antwoord van 30 mei 1995?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (29 april 1996)

1. De Commissie zendt het geachte Parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks een mededeling van het ministerie van landbouw over het beheer van de wolvenpopulaties (Canis lupus) in Finland. De situatie in Griekenland en Spanje is niet veranderd: de diersoort wordt streng beschermd ten zuiden van respectievelijk de 39ste breedtecirkel en de Duero. De Commissie heeft in 1996 geen klachten terzake ontvangen.

2. Gezien de situatie waarin de diersoort zich momenteel bevindt, is de Commissie op dit ogenblik niet voornemens onafhankelijke experts te raadplegen.

3. De Commissie zet de inbreukprocedures voort ten aanzien van die Lid-Staten die hebben nagelaten haar in kennis te stellen van de getroffen omzettingsmaatregelen van Richtlijn 92/43/EEG ((PB L 206 van 22.7.1992. )) van de Raad. Oostenrijk, Finland en Zweden hebben elk, sinds maart 1995, de Commissie ervan op de hoogte gebracht dat bepaalde aspecten van de richtlijn reeds in intern recht werden omgezet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0414/96 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (29 februari 1996)

Betreft: Controle van de ogen voor het verkrijgen van een rijbewijs

Is het de Commissie bekend dat men in het Verenigd Koninkrijk de ogen enkel voor het rijexamen en niet op gezette tijden moet laten controleren en dat waarschijnlijk heel wat automobilisten niet behoorlijk kunnen zien? Wat zijn de voorschriften voor de controle van de ogen van automobilisten in elke lid-staat en hoe denkt de Commissie verbetering te brengen in de huidige situatie?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (12 april 1996)

Richtlijn 91/439/EEG ((PB L 237 van 24.8.1991. )), die uiterlijk op 1 juli 1996 ten uitvoer moet zijn gelegd, stelt minimumnormen inzake gezichtsvermogen vast voor zowel bestuurders van groep 1 (bestuurders van voertuigen van de categorieën A, B en B + E) als van groep 2 (bestuurders van voertuigen van de categorieën C, C + E, D, D + E en van de subcategorieën C1, C1 + E, D1 en D1 + E).

Deze normen zijn opgenomen in bijlage III van de richtlijn, met name in de punten 6.1 en 6.2 wat groep 1, en punt 6.3 wat groep 2 betreft. Kandidaat-bestuurders of degenen die hun rijbewijs wensen te laten verlengen, moeten bijgevolg over een in de bijlage gedefinieerde gezichtsscherpte beschikken (het onderzoek heeft plaats voordat het rijbewijs wordt uitgereikt of verlengd). Daarnaast moet een aanvrager, wanneer er redenen zijn om te twijfelen aan de toereikendheid van zijn gezichtsvermogen, zich medisch laten keuren.

Meer algemeen stelt de richtlijn voor kandidaat-bestuurders van groep 2 een medisch onderzoek verplicht (waarbij de gezichtsscherpte kan worden gecontroleerd) voordat het rijbewijs wordt afgegeven met daarna eventueel periodieke onderzoeken overeenkomstig de nationale wetgeving. Kandidaat-bestuurders van groep 1 dienen daarentegen een medisch onderzoek te ondergaan vóór het behalen van het rijbewijs wanneer blijkt dat zij een of meer in de bijlage vermelde medische handicaps hebben, en behoeven niet periodiek te worden gekeurd. Wel leggen sommige Lid-Staten een periodiek keuring op voor bestuurders van groep 1, maar de richtlijn stelt slechts minimumregels.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0244/96 van Francesco Baldarelli (PSE) aan de Raad (12 februari 1996)

Betreft: Strafrechtelijk onderzoek bij het OM van Bolzano en Trento in verband met de opening van een vertegenwoordiging in Brussel

1. Is het de Raad bekend dat het parket van de rechtbanken van Bolzano en Trento een strafrechtelijk onderzoek heeft ingesteld naar de opening van een vertegenwoordiging te Brussel, die uit vier personen bestaat welke verdacht worden van aantasting van de integriteit, onafhankelijkheid en eenheid van de Staat, een vergrijp waarop volgens het Wetboek van Strafrecht levenslange gevangenisstraf staat?

2. Hoe denkt de Raad na te gaan of het nog steeds lopende onderzoek op correcte en transparante wijze plaatsvindt?

3. Is de Raad voornemens te reageren op de verzoeken om tussenkomst die enkele duitstalige EP-leden in de plenaire vergadering tot hem richtten bij de presentatie van het programma van het Italiaanse voorzitterschap te Straatsburg, en zo ja, hoe denkt hij dat te doen?

Antwoord (3 juni 1996))

De Raad is niet in kennis gesteld van het door de Geachte Afgevaardigden genoemde onderwerp en ook niet van de opening van het voorlichtingsbureau van andere regio's, een kwestie die niet onder de bevoegdheid van de Raad valt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0761/96 van Angela Billingham (PSE) aan de Commissie (26 maart 1996)

Betreft: Wet op onredelijk gedrag op het werk

Het probleem van pesterijen op het werk krijgt steeds meer aandacht. Volgens onderzoekers worden vooral onderwijsinstellingen door het probleem getroffen. De laatste 10 jaar zijn in het Verenigd Koninkrijk 150.000 leraren en docenten wegens stressgebonden ziekten met vervroegd pensioen gegaan; dit is drie maal meer dan het aantal pensioneringen op grond van het bereiken van de pensioenleeftijd.

Zweden is het enige land met een doeltreffende wetgeving op dit vlak. Het gaat om de "Wet op onredelijk gedrag op het werk¨.

Overweegt de Commissie om op Europees niveau een dergelijke wetgeving te introduceren, die mensen tegen pesterijen op het werk zou beschermen en die vervroegde pensionering wegens stressgebonden ziekten zou voorkomen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (7 mei 1996)

De acties van de Commissie in het kader van het actieprogramma van de Gemeenschap op het gebied van veiligheid, hygiëne en gezondheidsbescherming op het werk voor de periode 1996-2000 ((COM (95) 282 def. )) omvatten de risicobeoordeling voor speciale kwesties op het gebied van gezondheid en veiligheid, met inbegrip van geweld en stress op het werk, waarmee het probleem van pesterijen op het werk verband houdt. De beoordeling zal te zijner tijd onderzoeken of er op communautair niveau al dan niet actie moet worden ondernomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0554/96 van Olli Rehn (ELDR) aan de Commissie (11 maart 1996)

Betreft: Verbod tot het op de markt brengen van een sportdrank om redenen van de volksgezondheid

Het vrije verkeer van goederen op het grondgebied van de Unie is een van de voorwaarden voor het efficiënt functioneren van de interne markt.

Het Finse Bureau voor de voeding heeft echter geen vergunning verleend voor de invoer en de verkoop van een in Duitsland geproduceerde en daar goedgekeurde sportdrank (zaak Gubi/Emersio NV), enerzijds om redenen van de volksgezondheid en anderzijds omdat er met betrekking tot de betreffende produkten geen communautaire wetgeving zou bestaan.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om te voorkomen, dat de autoriteiten van de lid-staten het beginsel van de vrije markttoegang van produkten overeenkomstig het arrest in de zaak Cassis de Dijon om redenen van de volksgezondheid omzeilen, zonder dat op grond van een door de overheid gelast onderzoek is vastgesteld of deze produkten inderdaad schadelijk zijn voor de volksgezondheid?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (24 april 1996)

De Commissie vestigt er de aandacht van het geachte Parlementslid op, dat zij naar aanleiding van verschillende recente klachten met nader onderzoek van dit vraagstuk bezig is.

Tevens brengt de Commissie in herinnering, dat haar thans diverse juridische instrumenten ter beschikking staan om tegen te gaan dat een Lid-Staat zich ten onrechte op de bescherming van de volksgezondheid beroept. Het eerste daarvan is preventief van aard en bestaat in de kennisgeving aan de Commissie van ontwerpen voor technische voorschriften overeenkomstig de procedure van Richtlijn 83/189/EEG. ((PB L 109 van 26.4.1983. ))

Om de maatregelen die het vrije goederenverkeer belemmeren van bij de vaststelling ervan beter te identificeren en vervolgens binnen een zo kort mogelijke termijn passende maatregelen vast te stellen, werd voorts bij Beschikking nr. 3052/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1995 ((PB L 321 van 30.12.1995. )) een procedure vastgesteld voor uitwisseling van informatie over nationale maatregelen waarbij wordt afgeweken van het beginsel van het vrije verkeer van goederen binnen de Gemeenschap.

Ten slotte kan de Commissie, wanneer zij van oordeel is dat een Lid-Staat zijn verplichtingen niet is nagekomen, een inbreukprocedure op grond van artikel 169 EG-Verdrag inleiden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0342/96 van Robert Evans (PSE) aan de Commissie (22 februari 1996)

Betreft: Termijnen voor aanvragen in het kader van het ESF

Kan de Commissie overwegen langere termijnen in te voeren voor en meer publiciteit te geven aan de procedures voor het indienen van aanvragen in het kader van het ESF, zodat kwaliteitsoffertes kunnen worden gedaan?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (1 april 1996)

Sinds de hervorming van de Structuurfondsen in 1993 wordt de programmering van de bijstandsverlening van de Fondsen door de Commissie en de Lid-Staten in partnerschap vastgesteld, in de vorm van communautaire bestekken en operationele programma's.

De Lid-Staten zijn verantwoordelijk voor de selectie van projecten die daarin passen. Dit betreft o.a. de procedures voor het indienen van projecten en de desbetreffende voorlichting en publiciteit, overeenkomstig artikel 32 van Verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad van 20 juli 1993 ((PB L 193 van 31.7.1993. )).

Wat de communautaire initiatieven betreft, worden de termijnen voor aanvragen door de Lid-Staten zelf bepaald. Gezien de transnationale aard van de gefinancierde projecten werkt de Commissie samen met de ESF-instanties in de Lid-Staten om gemeenschappelijke termijnen te bepalen die voldoende tijd laten voor de voorbereiding van projecten van hoge kwaliteit. De volgende oproep tot het indienen van voorstellen voor ADAPT en Werkgelegenheid zal in 1997 uitgaan, en de Commissie heeft samen met de ESF-instanties in de Lid-Staten een speciale werkgroep opgericht om de desbetreffende regelingen te bestuderen. Deze werkgroep besteedt speciale aandacht aan het punt van de benodigde tijd voor het voorbereiden van aanvragen.

Met betrekking tot artikel 6 (vernieuwende maatregelen) van de ESF-verordening worden de termijnen geacht voldoende tijd te laten voor het indienen van degelijk voorbereide voorstellen. Er dient meer bekendheid gegeven te worden aan het selectieproces. Het algemene proces van de tenuitvoerlegging van artikel 6 wordt momenteel nader bestudeerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0662/96 van Martina Gredler (ELDR) aan de Commissie (15 maart 1996)

Betreft: Anonieme banktransacties in België

De richtlijn van de Raad van 10 juni 1991, nr. 91/308/EEG ((PB L 166 van 28.6.1991, blz. 77. )) tot voorkoming van het gebruik van het financieel stelsel voor het witwassen van geld bepaalt dat kredietinstellingen in de lid-staten van hun cliënten "legitimatie door overlegging van bewijsstukken¨ moeten verlangen.

In België kan men tegen contante betaling door de banken zelf uitgegeven kasbons in onbeperkte mate anoniem aankopen.

Bestaat deze mogelijkheid ook nog in 1996?

Strookt zulks met bovengenoemde richtlijn?

Zoniet, sinds wanneer is de Commissie bekend dat in strijd met de vorenvermelde richtlijn wordt gehandeld?

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om te zorgen voor een correcte naleving van de richtlijn?

Gecombineerd Antwoord van de heer Monti namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0660/96, E-0661/96, E-0662/96, en E-0663/96 (12 april 1996)

Artikel 3, lid 1, van richtlijn 91/308/EEG van 10 juni 1991 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld bepaalt dat de Lid-Staten hun krediet- en financiële instellingen moeten verplichten van iedere cliënt die een bankrekening opent legitimatie te verlangen. Artikel 3, lid 2 breidt deze identificatieplicht uit tot andere cliënten die geen rekeninghouder zijn wanneer met een voorgenomen transactie een bedrag van 15 000 ecu of meer gemoeid is met één verrichting of via meer verrichtingen waartussen een verband bestaat. De richtlijn eist derhalve geen legitimatie van toevallige cliënten die zakelijke transacties uitvoeren voor een bedrag lager dan 15 000 ecu, tenzij er een vermoeden van witwassen bestaat (artikel 3, lid 6).

De bovengenoemde bepalingen van de richtlijn zijn door de door het geachte parlementslid genoemde Lid-Staten in nationaal recht omgezet. De drempel is in Frankrijk op 50 000 FF vastgesteld, in Italië op 20 miljoen lire, in België op 10 000 ecu en in Duitsland op 20 000 DM. De Commissie beschikt niet over bewijzen dat deze drempels niet in acht worden genomen.

De volledige gedetailleerde gegevens over de uitvoeringswetgeving van de Lid-Staten zijn opgenomen in het verslag van de Commissie over de toepassing van de richtlijn witwassen van geld ((COM(95) 54 def. van 3.3.1995. )), dat bij het Parlement in behandeling is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0353/96 van Florus Wijsenbeek (ELDR) aan de Commissie (22 februari 1996)

Betreft: Oostenrijk verhoogt tol Brennerautobahn fors

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat Oostenrijk, zonder nadere motivering, met als doel daarmee het transitowegvervoer in dit land te beperken, vanaf heden de toltarieven die gelden voor de Brennerpas fors verhoogd heeft? Is de Commissie tevens op de hoogte van het feit dat zelfs voor milieuvriendelijke voertuigen een nachtelijk tarief zal gaan gelden dat vier maal zo hoog is als het tarief van 1 juli 1995?

Is de Commissie zich bewust van de enorme kostenverhoging voor de wegtransporteurs, die deze beslissing met zich meebrengt? Is de Commissie zich tevens bewust van het feit dat deze beslissing dus mogelijkerwijs een grote en derhalve onaanvaardbare belemmering van de handel tussen de lid-staten van de Europese Unie betekent?

Diverse vervoerdersorganisaties vrezen een precedentwerking voor andere Alpenlanden, die nu ongetwijfeld te maken krijgen met een sterke groei van het vrachtverkeer op de eigen snelwegen. Acht de Commissie deze vrees gegrond, en is zij bereid de nodige actie te ondernemen om deze eventuele verdere problemen te voorkomen?

Is de Commissie bereid druk uit te oefenen op de Oostenrijkse regering om deze verhoging alsnog te voorkomen c.q. te verminderen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (28 maart 1996)

De Commissie is op de hoogte van de besluiten van de Oostenrijkse regering inzake de toltarieven voor de Brennerpas. Zij heeft zich inmiddels al tot de Oostenrijkse autoriteiten gewend om hen te attenderen op de problemen die zich waarschijnlijk zullen voordoen in verband met de onverenigbaarheid van de besluiten met het Gemeenschapsrecht. De betrokken besluiten worden momenteel door de Commissie bestudeerd om na te gaan of zij in overeenstemming zijn met de ter zake geldende bepalingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0800/96 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) en Juan Izquierdo Collado (PSE) aan de Commissie (3 april 1996)

Betreft: Safraanimport uit Iran

De import van safraan uit Iran heeft voor de Spaanse safraanproducenten zeer negatieve gevolgen gehad.

In de regio Castilië-La Mancha (Spanje) zijn in deze sector twintigduizend mensen werkzaam.

De Iraanse safraan is van inferieure kwaliteit en wordt op de Europese markten aangeboden tegen prijzen die iedere eerlijke concurrentie onmogelijk maken.

Is de Commissie van deze situatie op de hoogte?

Welke maatregelen heeft de Commissie getroffen of overweegt zij om dit Europese produkt te beschermen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (24 april 1996)

Saffraan wordt in de Gemeenschap ingevoerd tegen betaling van een invoerrecht van 10 %. De gemeenschappelijke marktordening voor saffraan en andere specerijen is vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 827/68 van de Raad ((PB nr. L 151 van 30. 6.1968. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 3290/94 van de Raad (PB nr. L 349 van 31.12.1994). )).

In 1994, het recentste jaar waarvoor volledige cijfers beschikbaar zijn, werd uit Iran 30 ton saffraan (waarde 7,4 miljoen ecu) ingevoerd, wat overeenkwam met 55 % van de totale in de Gemeenschap ingevoerde hoeveelheid saffraan en ongeveer een verdubbeling betekende in vergelijking met voorgaande jaren. De Spaanse uitvoer van saffraan (inclusief intracommunautaire handel) bedroeg in 1994 45 ton (waarde 14,1 miljoen ecu).

Omdat betrouwbare gegevens over de productie en de prijs van saffraan ontbreken, is het moeilijk om conclusies te trekken over het effect van de invoer uit Iran. Welke nadere informatie dan ook die over deze invoer en over eventuele nadelige gevolgen voor de communautaire markt en produktie beschikbaar mocht komen, zal de Commissie gaarne bestuderen.