SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2901/97 van W.G. van Velzen (PPE) en Ria Oomen-Ruijten (PPE) aan de Commissie (17 september 1997)

Betreft: Richtlijn luchtkwaliteit, beleidsconcurrentie en regionale samenwerking ten behoeve van het milieu

Begin augustus werd bekend dat bij Zelzate in België een enorme bodemverontreiniging bestaat welke wordt veroorzaakt, zo blijkt uit metingen, door polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's). De PAK's die door de lucht worden verspreid hebben in geringere mate hun doorwerking naar de Zeeuw-Vlaamse grensstreek met name de plaatsen Sas van Gent en Axel in Nederland. Het vermoeden bestaat dat een chemiebedrijf de veroorzaker van de vervuiling is.

Is het juist dat de PAK-grenswaarden in de luchtkwaliteitrichtlijn nog niet zijn bepaald?

Is de Commissie bereid om eerder dan gepland (1999) met scherpe grenswaarden terzake van de toegestane PAK's te komen?

Is de Commissie van mening dat de milieuregels bij vergunningen onder meer voor PAK's in de lidstaten hetzelfde moeten zijn of mogen lidstaten andere normen toepassen?

Indien dit het geval is, worden dan de concurrentievoorwaarden in de grensregio's aangetast?

Is de Commissie van plan met het oog op haar nieuwe bevoegdheden in het Verdrag van Amsterdam en de totstandkoming van de EMU waarin beleidsconcurrentie op milieugebied tussen de lidstaten vermeden moet worden, te komen met aanvullende harmonisatie van milieuregels?

Is de Commissie van mening dat het wenselijk ware indien grensregio's beschikken over een gezamenlijk plan van aanpak bij grensoverschrijdende milieuvervuiling?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (7 november 1997)

De Commissie verwijst de geachte parlementsleden naar het antwoord op hun schriftelijke vraag nr. E-2900/97 ((PB C 117van 16.4.1998, blz. 97. )) over hetzelfde onderwerp.

De Commissie is van plan in de loop van 1999 een voorstel in te dienen ten aanzien van de vaststelling van luchtkwaliteitsnormen voor polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's). Dit is de termijn die wordt genoemd in de kaderrichtlijn (Richtlijn 96/62/EG van 27 september 1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit ((PB L 296 van 21.11.1996. ))) en de Commissie is niet van plan daarop vooruit te lopen.

De verlening van vergunningen voor de emissie van PAK's en de noodzaak van een geharmoniseerde aanpak zijn al ter sprake gekomen in het antwoord op bovengenoemde schriftelijke vraag1.

De geachte parlementsleden vinden het wenselijk dat de lidstaten een gezamenlijke aanpak kunnen ontwikkelen voor milieuproblemen in grensgebieden. De Commissie zou erop willen wijzen dat op verschillende plaatsen in de communautaire wetgeving al bepalingen zijn opgenomen die speciale overlegprocedures bij grensoverschrijdende aspecten mogelijk maken (zoals artikel 17 van Richtlijn 96/61/EG van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging ((PB L 257 van 10.10.1996. )) en artikel 8, lid 6, van Richtlijn 96/62/EG). Daarnaast zijn er veel internationale verdragen waarin grensoverschrijdende verontreiniging aan de orde komt. De Commissie is er niet van overtuigd dat op basis van het genoemde voorval de bestaande bepalingen binnen de Gemeenschap en in ruimer internationaal verband opnieuw aan de orde moeten worden gesteld.