SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0694/00

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(3 maart 2000)

Betreft: Nucleaire veiligheid, het verdrag inzake nucleaire veiligheid en Sellafield

Het Verdrag inzake nucleaire veiligheid is in oktober 1996 van kracht geworden. Kan de Commissie bevestigen welke lidstaten hiertoe zijn toegetreden en of het Verenigd Koninkrijk hiertoe behoort?

De termijn voor de indiening van de evaluatie van de nucleaire veiligheid (d.w.z. een proces van evaluatie door deskundigen van gelijk niveau) was april 1999. Kan de Commissie een bijgewerkt overzicht geven van de resultaten van de evaluatie en opmerkingen maken over eventuele volgende ontwikkelingen in verband hiermee?

Kan zij, gezien haar strikte benadering van de veiligheid van nucleaire installaties in kandidaat-lidstaten, mededelen wat haar standpunt is ten aanzien van de nucleaire installatie in Sellafield in het VK en in dit kader rekening houden met de officiële kritiek die onlangs is gegeven op de installatie(1), en mededelen welke maatregelen naar haar mening vervolgens op ieder beleidsniveau dienen te worden genomen?

(1) Vervat in een op vrijdag 18 februari 2000 gepubliceerd verslag van de Britse inspectie van nucleaire installaties.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 april 2000)

Alle lidstaten en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie zijn partij bij het Verdrag inzake nucleaire veiligheid van 1994(1). De eerste toetsingsvergadering uit hoofde van het Verdrag had plaats op 12-23 april 1999 in Wenen. De Europese Gemeenschap voor Atoomenergie was op dat ogenblik nog geen verdragsluitende partij en nam derhalve niet deel aan de vergadering. Het Verenigd Koninkrijk legde zijn nationaal verslag voor en nam deel aan de vergadering. De Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA), die het secretariaat voor de partijen bij het Verdrag verzorgt, heeft het samenvattend verslag van de vergadering via het internet ter beschikking gesteld (http://www.iaea.org/worldatom/glance/legal/revmtg0199.html).

Het Verdrag is van toepassing op de veiligheid van op land gevestigde civiele kerncentrales en derhalve valt de genoemde installatie in Sellafield niet onder de werkingssfeer van het Verdrag. Er zij evenwel op gewezen dat één van de belangrijkste eisen uit hoofde van het Verdrag als volgt is vastgesteld in artikel 8, regulerend lichaam: 1. Door elke verdragsluitende partij wordt een regulerend lichaam opgericht of aangewezen ter uitvoering van het (mldr) wet- en regelgevend kader, dat beschikt over passende bevoegdheden, bekwaamheid en financiële en personele middelen om de toegewezen taken te vervullen. 2. Elke verdragsluitende partij neemt passende maatregelen om te zorgen voor een daadwerkelijke scheiding van taken tussen het regulerende lichaam en andere lichamen of organisaties die zich bezighouden met de bevordering of het gebruik van kernenergie. In het algemeen en ook in het Verenigd Koninkrijk is de bevoegdheid van het regulerend lichaam niet beperkt tot kerninstallaties als gedefinieerd in het Verdrag.

De strikte benadering ten opzichte van de kandidaat-lidstaten werd gevolgd op basis van een duidelijk politiek acquis van de lidstaten. Er bestaat geen gelijkwaardig acquis voor kerninstallaties binnen de Gemeenschap. De Commissie heeft evenwel reeds het verslag van de Britse inspectie van kerninstallaties besproken met het betrokken bedrijf en heeft ermee ingestemd de komende weken leidinggevende personen van het bedrijf te ontmoeten teneinde de veiligheid van de installaties te verbeteren.

De belangrijkste communautaire voorschriften betreffende de bescherming tegen de effecten van ioniserende straling zijn vastgesteld in Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren(2).De Commissie zal met de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk blijven samenwerken om tot de volledige naleving van de communautaire bepalingen te komen. Tot nu toe is er geen bewijs dat de recente kritiek op de installatie in Sellafield gevolgen heeft wat stralingsbescherming betreft.

(1) Besluit van de Commissie van 16 november 1999 (1999/819/Euratom) betreffende de toetreding van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom) tot het Verdrag inzake nucleaire veiligheid van 1994, PB L 318 van 11.12.1999.

(2) PB L 159 van 29.6.1996. Als gevolg van Richtlijn 96/29/Euratom worden een aantal vroegere richtlijnen ingetrokken met ingang van 13 mei 2000.