SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2233/99

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(1 december 1999)

Betreft: Kapitaalstromen naar Zwitserland

Kan de Commissie voor elk van de afgelopen tien jaar bijzonderheden verstrekken betreffende de bruto- en nettokapitaalstromen naar Zwitserland, met zo mogelijk een onderverdeling van de brutostromen naar bron en aangekocht instrument (bankdeposito, obligatie, enz.)? Is er een merkbare verandering in deze kapitaalstromen opgetreden als gevolg van (a) de Zwitserse discussie, alsmede het referendum over het karakter van zijn betrekkingen met de EU en (b) het voorstel van de Commissie voor een bronbelasting (in de richtlijn spaargelden)?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(21 januari 2000)

De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat van het Parlement rechtstreeks de beschikbare statistieken toe (statistieken van het Internationaal Monetair Fonds (IMF), financiële rekeningen), waaruit blijkt dat er in toenemende mate sprake is geweest van een netto kapitaaluitstroom uit Zwitserland gedurende de periode 1989-1998. Dit correspondeert in die jaren met het gedeelte van de binnenlandse spaartegoeden dat niet aan binnenlandse investeringen werd besteed en naar het buitenland vloeide. Onder de diverse soorten van stromen vertonen de rechtstreekse investeringen een duidelijk oplopende tendens, terwijl de beleggingen en kortetermijnstromen (andere stromen in de statistieken) sterke schommelingen te zien geven rond een slechts matig stijgende tendens. De pieken in de beleggingen zijn geconcentreerd in de tijdvakken 1993-1994 en 1996-1997, terwijl de kortetermijnstromen in 1990 en 1998 een hoogtepunt bereikten. De waargenomen ontwikkelingen, evenals de onderliggende brutostromen, vallen vrijwel samen met perioden van uitgesproken volatiliteit op de kapitaalmarkten (bv. de valutacrisissen in Europa en de mondiale obligatiecrisis in 1992-1994; de toenemende internationele aanwezigheid van de Zwitserse banken met ingang van 1995; de mondiale financiële crisissen van 1997-1998; en daarbij marktbewegingen als gevolg van de komst van de Economische en Monetaire Unie). Mogelijke gevolgen van de door het geachte parlementslid genoemde gebeurtenissen schijnen enkel te bestaan op het gebied van de directe investeringen.

De directe investeringen uit het buitenland vertonen een duidelijke achteruitgang in 1992-1993, maar hebben vervolgens weer hun vroegere niveau bereikt. Daartegenover gaven de buitenlandse directe investeringen vanaf 1992 een tijdlang een duidelijke stijging te zien, na relatief stabiel te zijn gebleven in de voorgaande periode. Deze ontwikkelingen kunnen wellicht tot op zekere hoogte worden toegeschreven aan veranderingen in het in de Zwitserse economie gestelde vertrouwen na het referendum.

Afgezien van het bovenstaande wijst de jaarlijkse evolutie van de kapitaalstromen niet op noemenswaardige effecten van hetzij het referendum, hetzij het lopende EG-voorstel betreffende een richtlijn van de Raad om in de Gemeenschap een minimum aan effectieve belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rente te garanderen(1). De eerder genoemde ontwikkelingen, evenals meer aanhoudende tendensen zoals de mondialisering van de kapitaalmarkten, hebben er alle toe bijgedragen de kapitaalstromen te beïnvloeden en schijnen bepalend te zijn voor de variaties daarin. Niettemin zouden de inspanningen van de Gemeenschap om de belasting op kapitaalopbrengsten te harmoniseren uiteindelijk effect kunnen hebben, wanneer eenmaal een nieuwe richtlijn terzake wordt vastgesteld en het publiek en de markt zich op de hoogte kunnen stellen van de exacte inhoud van de nieuwe wetgeving, en van de datum van uitvoering en de consequenties ervan.

(1) PB C 212 van 8.7.1998.