SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1670/96 van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie (24 juni 1996)

Betreft: In- en uitvoerrechten met betrekking tot gasolie

De Europese in- en uitvoerrechten op olieprodukten liggen in principe op 6% voor benzine en op 3,5% voor gasolies en andere brandstoffen. Europese wetgeving maakt het mogelijk in bepaalde gevallen deze rechten niet toe te passen. De ontwikkelingslanden bijvoorbeeld profiteren via het systeem van algemene voorkeur voor de vrijstelling van de rechten binnen de limiet van een communautair maximum.

1. Is het juist dat alle olieproducerende landen van het Midden-Oosten en sinds januari 1993 ook Rusland en de landen van de ex-Sovjetunie profiteren van dit systeem?

2. Wordt op deze wijze de limiet van het communautair maximum nog gerespecteerd?

Sinds 1991 is het heffen van douanerechten op gasolie met minder dan 0,2% zwavel, afkomstig uit alle landen, afgeschaft. Vanaf 1 oktober 1994 moet bovendien alle binnen de Europese Unie verkochte gasolie een zwavelgehalte van minder dan 0,2% hebben. Dit betekent in de praktijk dat op alle geïmporteerde gasolie de douanerechten afgeschaft zijn.

3. Is het de Commissie bekend dat deze situatie een zware concurrentie veroorzaakt voor de Europese raffinaderijen? Zij hebben namelijk grote moeite de benodigde investeringen te realiseren die nodig zijn om het zwavelgehalte van de gasolie die zij produceren te verlagen.

4. Is het juist dat Amerikaanse raffinaderijen naar Europa exporteren zonder douanerechten te betalen, terwijl produkten vanuit Europa naar de VS wel belast worden?

Zo ja, waarom is hier geen sprake van reciprociteit?

5. Is de Commissie van plan om de regelgeving uit 1990 met betrekking tot invoerrechten op gasolie met minder dan 0,2%S te veranderen? Zo nee, waarom niet?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (31 juli 1996)

1-2. De Commissie is voor een groot deel (bijna 75%) aangewezen op de invoer van ruwe aardolie en aardolieprodukten uit derde landen om in haar interne energiebehoeften te kunnen voorzien. Ruwe aardolie komt tegen het nulrecht de Gemeenschap binnen; hetzelfde geldt voor aardoliederivaten die in de Gemeenschap verder geraffineerd worden of een chemische bewerking ondergaan. Wat de voor de eindconsument bestemde aardolieprodukten betreft, hangt het van het land van oorsprong van de produkten af of er al dan niet douanerechten worden toegepast. Momenteel is het zo dat de tussen de Gemeenschap en een groot aantal derde landen (Lomé-landen, Middellandse-Zeelanden, enz.) gesloten overeenkomsten enerzijds en het Stelsel van Algemene Preferenties (SAP) van de Gemeenschap anderzijds een vrije invoer zonder kwantitatieve beperkingen mogelijk maken van aardolie-eindprodukten op het grondgebied van de Gemeenschap. Tot de begunstigden van het SAP behoren de landen van het Midden-Oosten en de landen die vroeger deel uitmaakten van de USSR. Door de toepassing van het bij Verordening (EG) nr. 3281/94 ((PB L 348 van 31.12.1994. )) van de Raad ingevoerde graduatiemechanisme voor de produkten in kwestie komen Saoedi-Arabië en Libië sinds 1 januari 1996 niet meer voor preferentiële voordelen in aanmerking en zal Rusland haar preferentiemarge per 1 januari 1997 met 50% zien teruglopen en met ingang van 1 januari 1998 geen begunstigde van het SAP meer zijn.

3-4. Het is inderdaad zo dat vanaf begin 1991 het douanerecht van 3,5% op in de Gemeenschap ingevoerde gasolie met een zwavelgehalte van 0,2 gewichtspercent of minder, ongeacht het land van oorsprong van het produkt, voor onbepaalde tijd is geschorst. Zo kwam het dat verreweg de meeste gasolie uit Rusland werd ingevoerd, terwijl de invoerstroom uit de Verenigde Staten bijna geheel opdroogde. Deze schorsing werd door de volgende overwegingen ingegeven:

- overwegingen van politieke aard: hulp aan Rusland, voornaamste gasolieleverancier van de Gemeenschap en het in de GATT-regels vastgelegde verbod op discriminatie naar oorsprong (vandaar dat de vrijstelling ook voor de gasolie-import uit de VS gold); daarentegen moeten voor de invoer van andere aardolieprodukten uit de Verenigde Staten de normale rechten van het gemeenschappelijk douanetarief (GDT) betaald worden;

- overwegingen van ecologische aard: stimulans om schonere gasolie te importeren (met een zwavelgehalte van 0,2 gewichtspercent of minder);

- en overwegingen van technische aard: netto-invoer van gasolie in de Gemeenschap, omdat de communautaire raffinaderijen niet in staat zijn voldoende te produceren om aan de interne vraag te voldoen.

5. Uit hoofde van Richtlijn 93/12/EEG van de Raad van 23 maart 1993 ((PB L 74 van 27.3.1993. )) zullen de Lid-Staten met ingang van 1 oktober 1996 het in de handel brengen van dieselbrandstof in de Gemeenschap moeten verbieden, indien deze meer dan 0,05 gewichtspercent aan zwavel bevat. Wat evenwel voor verwarmingsdoeleinden gebruikte stookolie betreft, blijft de sedert 1 oktober 1994 geldende grenswaarde van 0,2% van toepassing.

Deze ontwikkelingen en overwegingen in verband met de situatie in de raffinage-industrie hebben de Commissie ertoe gebracht een eventuele intrekking van de momenteel geldende rechtenschorsing te overwegen. Bij recente besprekingen met de Lid-Staten is evenwel naar voren gekomen dat een dergelijke stap door het merendeel hunner als ongewenst wordt gezien.