SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2192/00

van Isidoro Sánchez García (ELDR) aan de Commissie

(3 juli 2000)

Betreft: Beoordeling van het communautair beleid inzake de immigratie uit Afrika

Wat vindt de Commissie van de resultaten van de invoering van het communautair beleid ter oplossing van de problemen in verband met de immigratie uit Afrika, met name in de gebieden die aan de buitengrenzen van de Europese Unie liggen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(20 september 2000)

De Commissie wijst erop dat er geen specifiek Gemeenschapsbeleid is ten aanzien van de immigratie uit Afrika.

Eerst sedert de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam op 1 mei 1999 bezit de Gemeenschap bevoegdheden op het gebied van het immigratiebeleid (Titel IV van het EG-Verdrag, de artikelen 61 e.e.v.v.). Bij gelegenheid van de bijzondere Europese Raad te Tampere (Finland) van 15 en 16 oktober 1999 keurden de staatshoofden en regeringsleiders van de 15 lidstaten verstrekkende conclusies goed betreffende de vaststelling van het toekomstige immigratie- en asielbeleid van de Unie.

De staatshoofden en regeringsleiders wezen op de noodzaak om de migratie vanuit een breed perspectief te benaderen en daarbij aandacht te besteden aan de politieke, mensenrechten- en ontwikkelingsvraagstukken in de landen en regio's van herkomst en doorreis. In dit verband werd verwezen naar de vijf door de werkgroep op hoog niveau inzake migratie en asiel opgestelde actieplannen die betrekking hebben op de situatie in een aantal derde landen en die zouden kunnen worden beschouwd als een eerste stap op weg naar een dergelijk beleid. Van deze vijf actieplannen betreffen er twee Afrikaanse landen, namelijk Marokko en Somalië.

De staatshoofden en de regeringsleiders spraken zich tevens uit voor het beheer van de migratiestromen in alle stadia en riepen ertoe op om in nauwe samenwerking met de landen van herkomst en de doorreislanden informatiecampagnes op te zetten betreffende de mogelijkheden op het gebied van legale migratie en om alle vormen van mensensmokkel en mensenhandel te verhinderen. Met het oog daarop verzochten zij de Raad en de lidstaten de illegale immigratie aan de wortel aan te vatten, met name door maatregelen te treffen tegen degenen die zich schuldig maken aan mensenhandel en economische exploitatie van migranten, daartoe rechtsvoorschriften uit te vaardigen die strengere straffen voor deze ernstige

misdrijven behelzen, zich tezamen met Europol toe te leggen op de opsporing en ontmanteling van de betrokken georganiseerde criminele netwerken, de rechten te behartigen van de slachtoffers van mensenhandel met bijzondere aandacht voor vrouwen en kinderen, de landen van oorsprong en de doorreislanden bij te staan teneinde de instanties in deze landen in staat te stellen de mensenhandel daadwerkelijk te bestrijden en te voldoen aan hun terugnameverplichtingen ten opzichte van de Unie en de lidstaten, nauwere samenwerking en wederzijdse technische bijstand te stimuleren tussen de diensten voor grenscontrole van de lidstaten, bijvoorbeeld in de vorm van uitwisselingsprogramma's en overdracht van technologie, met name aan de zeegrenzen, en de kandidaatlanden op korte termijn bij deze samenwerking te betrekken.

In verband met initiatieven van de Unie die van belang zijn voor migratievraagstukken in verband met Afrika verdient de Afrikaans-Europese Top, die onder auspiciën van de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid (OAE) en de Unie op 3 en 4 april 2000 te Caïro werd georganiseerd, vermelding. In een verklaring besteedden de staatshoofden en de regeringsleiders van de Afrikaanse Staten en van de Unie evenals de voorzitter van de Commissie bijzondere aandacht aan de migratieproblematiek. Zij verklaarden dat er een alomvattende en geïntegreerde aanpak nodig is voor het migratieprobleem en het afzonderlijke maar aanverwante vraagstuk van het asiel en te zullen samenwerken op dit gebied. Men erkende dat het vertrek van geschoolde migranten uit Afrika voor dat continent een braindrain-probleem vormt. De noodzaak van samenwerking om de dieper liggende oorzaken van de migratie, zowel in de landen van herkomst en de doorreislanden als in de ontvangende landen, aan te vatten werd onderstreept.

In het actieplan dat bij de verklaring was gevoegd, spraken de deelnemers zich uit voor een aantal maatregelen op het gebied van migratie die als leidraad zouden moeten dienen voor de activiteiten in de periode tot de tweede top, die in 2003 in Europa zal plaatsvinden. Tot deze maatregelen behoren een overeenkomst inzake adequate steunverlening aan Afrikaanse landen om vrij verkeer van arbeidskrachten en migratie binnen Afrika te verzekeren in de geest van het Verdrag van Abuja. De staatshoofden en regeringsleiders kwamen voorts overeen samen te werken bij het aanpakken van de diepere oorzaken van migratie en asielverzoeken in de landen van herkomst, de doorreislanden en de ontvangende landen, en wel door samen te werken met het oog op de wederzijdse integratie van migranten, de rechten van migranten en de terugname-overeenkomsten tussen de Europese en Afrikaanse landen.