SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2601/01

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 september 2001)

Betreft: Bedreiging van de consument door met ziektekiemen besmet vlees

1. Is het de Commissie bekend dat de stress, waaraan dieren blootstaan bij diertransporten, ertoe kan leiden dat een groot aantal ziektekiemen in de darmslijmhuid binnendringt en van daar uit via de lymfe- en bloedbaan in het gehele organisme terecht kan komen, en dat als gevolg daarvan de consumptie van met name orgaanvlees, zoals lever en milt, maar ook van spiervlees kan leiden tot voedselinfecties bij de consument, in ernstige gevallen zelfs tot de dood?

2. Zelfs bij relatief onschuldige transporten werden bij tests bij 20 tot 25 % van de dieren darmkiemen in het lichaam gevonden. Omdat de betrokken dieren er van buiten gezond uitzien, worden in de regel geen bacteriologische tests gedaan, zodat de consument niet beschermd is tegen een besmetting van het vlees met kiemen als gevolg van de stress. Is de Commissie voornemens dit consumentenprobleem aan te pakken en zo ja, op welke wijze?

3. Er moet van worden uitgegaan dat niet alleen bij diervervoer stresssituaties bij slachtdieren optreden. Is de Commissie zich bewust van de gevaren voor de consument? Welke maatregelen ter voorkoming van stress bij slachtvee heeft de Commissie genomen en in hoeverre worden bestaande voorschriften gecontroleerd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(31 oktober 2001)

De Commissie is zich ervan bewust dat stress kan leiden tot fysiologische veranderingen bij dieren, zoals vermeld door het geachte parlementslid. De communautaire wetgeving houdt rekening met de relevante wetenschappelijke en technische kennis op het gebied van voedselhygiëne en dierlijk welzijn.

De communautaire wetgeving, die aan de lidstaten is gericht en onder de verantwoordelijkheid van hun bevoegde autoriteiten wordt uitgevoerd, voorziet thans in een aanzienlijk aantal maatregelen ter garantie van de veiligheid en de geschiktheid voor consumptie van vers vlees. Deze maatregelen zijn met name te vinden in Richtlijn 64/433/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees(1), Richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer(2) en Richtlijn 93/119/EG van 22 december 1993 inzake de bescherming van dieren bij het slachten of doden(3). In de eerste richtlijn wordt groot belang gehecht aan de hygiënische productie van vlees en in de andere richtlijnen aan het vermijden van stress bij dieren bij het laden, vervoeren, lossen en behandelen van dieren tot en met het bedwelmen of slachten.

Het advies van het Wetenschappelijk Comité voor veterinaire maatregelen in verband met de volksgezondheid (SCVMPH) over door voedsel overgedragen zoönoses van 12 april 2000(4) benadrukt de alomtegenwoordige aard en/of multipele bronnen van bepaalde pathogene micro-organismen op de weg van de boer naar het bord. Het advies doet ook enige suggesties over de preventie of het beheer daarvan. De Commissie heeft onlangs Beschikking 2001/471/EG van de Commissie van 8 juni 2001 tot vaststelling van voorschriften voor het regelmatig doen controleren van de algemene hygiëne door de exploitanten in inrichtingen(5) goedgekeurd. De beschikking bepaalt onder meer dat alle exploitanten vóór 8 juni 2002 frequente en regelmatige controles moeten uitvoeren op monsters van die delen van karkassen waar de grootste kans bestaat dat er zich microbiologische verontreiniging voordoet.

Het advies van het SCVMPH van 23 september 1999 had betrekking op de evaluatie van microbiologische criteria voor voedingsproducten van dierlijke oorsprong voor menselijke consumptie en dat van 24 februari 2000 had betrekking op de herziening van de vleesinspectieprocedures. Een ander advies, goedgekeurd op 20-21 juni 2001, inzake de identificatie van soorten/categorieën van vleesproducerende dieren in geïntegreerde productiesystemen waar de vleesinspectie kan worden herzien, verwijst naar het advies van 2000. Het wees op de aanbeveling voor de invoering van een alternatief vleesinspectiesysteem voor mestvarkens om kruisbesmetting te minimaliseren door incisie en palpatie in de slachtlijn te vermijden. Het stelde ook het volgende De beperking van de behandeling post mortem vereist echter de toepassing van een verticaal geïntegreerd kwaliteitsborgingssysteem. Het microbiologisch testen van karkassen op voedingspathogenen moet worden afgezet tegen de door de bevoegde autoriteit vastgestelde en gecontroleerde microbiologische normen. De reeks wetenschappelijke adviezen heeft de Commissie in staat gesteld te beginnen aan de werkzaamheden van twee bijzondere projecten met deskundigen van de lidstaten. Het eerste betreft een voorstel voor de bijwerking en de vaststelling van microbiologische criteria voor de gehele voedselketen, gebaseerd op de laatste ontwikkelingen in de voedingswetenschap en bedoeld om de veiligheid van consumentenvoedsel te verbeteren. Het tweede betreft de modernisering van de inspecties ante en post mortem, rekening houdend met intensieve fokkerij en nieuwe daarmee verband houdende pathologieën.

(1) PB B 121 van 29.7.1964.

(2) PB L 340 van 11.12.1991.

(3) PB L 340 van 31.12.1993.

(4) http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/scv/outcome_en.html

opinions.

(5) PB L 165 van 21.6.2001.