SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2906/98

van Gianni Tamino (V) aan de Commissie

(2 oktober 1998)

Betreft: Doping bij sport

Sinds een paar maanden is de kwestie van het dopinggebruik een hot issue bij de justitie in Europa, vooral in Italië. Ik wil erop wijzen dat diegenen die beroepsmatig sport beoefenen, in alle opzichten werknemers zijn en dat - overeenkomstig richtlijn 89/391/EEG(1) - de werkgever de te nemen risico's moet evalueren en dat op basis hiervan alle nodige maatregelen voor de bescherming van de veiligheid en gezondheid van werknemers moeten worden genomen. Ik zou van de Commissie willen weten of zij niet van mening is dat de praktijk van het gebruik van geneesmiddelen voor verbetering van de lichamelijke prestatie van sporters met vaak ernstige bijverschijnselen in strijd is met de communautaire regels voor bescherming van werknemers.

Ik wijs bovendien op het feit dat artikel 129 van het Verdrag betreffende de Europese Unie de gezondheid van de burgers - vanzelfsprekend met inbegrip van sporters - beschermt en de Unie ertoe verplicht om de bescherming van de menselijke gezondheid op een hoog niveau te garanderen. Ik vraag mij af hoe dit verenigbaar kan zijn met de in Italië gebruikelijke praktijk om de effecten van bepaalde stoffen te testen op atleten van amateurteams of jongeren, die worden gebruikt als "proefkonijn" om te testen of bepaalde farmaceutische producten de lichamelijke prestaties kunnen verbeteren en om erachter te komen wat de optimale dosering is zodat er een evenwicht kan worden gevonden tussen de positieve effecten en het verdragen van bijverschijnselen, waardoor gebruik mogelijk wordt door professionals.

Om inzicht te krijgen in de verspreiding van dit verschijnsel lijkt het mij nuttig om ook het "oneigenlijke" gebruik van veel geneesmiddelen te analyseren door de gegevens over productie en gebruik van bepaalde stoffen die als doping zouden kunnen worden beschouwd, maar die in speciale omstandigheden nuttig zijn, te vergelijken met de geschatte hoeveelheid die nodig is voor gezondheidsredenen.

Kan de Commissie in het licht van bovenstaande mededelen welke initiatieven zij denkt te nemen en of zij niet van mening is dat er een wetgevingsvoorstel op Europees niveau over dit onderwerp moet komen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(9 december 1998)

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid omtrent het dopinggebruik.

Sporters vallen slechts onder de bepalingen van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk(2) voor zover ze worden beschouwd als werknemers in de zin van artikel 3 dat een werknemer definieert als "iedere persoon die door een werkgever wordt tewerkgesteld...". Krachtens de artikelen 5 en 6 is de werkgever verplicht te zorgen voor de veiligheid en de gezondheid van de werknemers inzake alle met het werk verbonden aspecten, alsook de nodige maatregelen te treffen voor de bescherming van hun veiligheid en gezondheid. Daarbij moet de werkgever de algemene preventiebeginselen in acht nemen die in artikel 6, lid 2, zijn vastgesteld, en in het bijzonder risico's voorkomen (sub a)) en risico's evalueren wanneer ze niet kunnen worden voorkomen (sub b)). Het gebruik van geneesmiddelen, die vaak ernstige bijwerkingen hebben, om de lichamelijke conditie van sporters te verbeteren, kan bijgevolg een gevaar voor de gezondheid van de werknemer inhouden. Gelet op het eerste algemene preventiebeginsel moet de werkgever dat risico voorkomen.

De Commissie is van oordeel dat dopinggebruik met de bedoeling de lichamelijke prestaties te verbeteren nefast is en bijgevolg sterk moet worden ontmoedigd.

(1) PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.

(2) PB L 183 van 29.6.1989.