ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3901/00

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 december 2000)

Betreft: Sterke toename van verkeerstunnels als middel voor dubbel grondgebruik

1. Kan de Commissie bevestigen dat de bouw van tunnels voor weg- en railverkeer lange tijd een grote uitzondering was, die aanvankelijk alleen werd toegepast voor het doorkruisen van bergketens en daarna ook voor het oversteken van brede waterwegen waar bovengrondse oplossingen geen reëel alternatief bieden, maar dat de ontwikkeling van de techniek het thans mogelijk en betaalbaar maakt om tunnelbouw in veel ruimere mate in te zetten?

2. Kan de Commissie tevens bevestigen dat lokale, regionale en nationale overheden van de lidstaten de bouw van tunnels in toenemende mate zien als middel om in dichtbevolkte gebieden de verkeersruimte uit te breiden door dubbel gebruik van de grond, mede met de bedoeling dat het landschap wordt ontzien en de geluidsoverlast beperkt blijft?

3. Kan de Commissie cijfers verschaffen over de sterk toenemende mate waarin binnen de lidstaten plannen worden ontworpen en uitgevoerd om tunnels te bouwen vlak onder het aardoppervlak van naar verhouding vlakke gebieden ten behoeve van kruisingvrije metrolijnen, hogesnelheidsspoorlijnen, goederenspoorlijnen en autotunnels?

4. Is de Commissie met mij van mening dat niet alleen ruimtebeslag, verkeerssnelheid en aanlegkosten maatstaf moeten zijn voor de beslissing om tunnels te bouwen, maar ook de veiligheid en de overlevingskansen van de verkeersdeelnemers?

5. Kan de Commissie cijfers verschaffen over de mate waarin door de sterke groei van het aantal tunnels het gevaar van grote branden en ontploffingen, naar het voorbeeld van de rampen van de afgelopen jaren in het Frans-Italiaanse en Oostenrijkse Alpengebied (Mont Blanc, Tauern, Kaprun), zal gaan toenemen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(1 maart 2001)

Hoewel de boortechnieken voor tunnels of de technieken voor overdekte wegen een aanzienlijke vooruitgang hebben gemaakt, blijven de bouwkosten hoog. Indien men de keuze heeft, bieden deze technieken dus geen realistisch economisch alternatief in vergelijking met de aanleg van open wegen.

De bouw van tunnels valt onder de verantwoordelijkheid van lokale, regionale of nationale autoriteiten. Zij beslissen over de bouw van nieuwe infrastructuren en bekijken elk geval uitgaande van technische, economische en milieubeperkingen en rekening houdend met de belangen van de omwonenden. De Commissie beschikt niet over statistieken inzake de bestaande projecten in de lidstaten en over de eventuele risico's die deze projecten met zich meebrengen. Tot op heden heeft zij de bouw van tunnels niet bevoordeeld.

Wat de geplande communautaire actie betreft, wordt het geachte parlementslid verwezen'naar het antwoord op de door hem gestelde vraag E-3902/00(1).

(1) Zie blz. 80.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3475/00

van Vittorio Sgarbi (PPE-DE) aan de Commissie

(8 november 2000)

Betreft: Overstromingen in Noord-Italië

De weersomstandigheden van de afgelopen dagen hebben in het noordwesten van Italië dramatische gevolgen gehad; er is enorme schade ontstaan aan de plaatselijke economie, de infrastructuur en de woningen, en ook zijn tientallen doden gevallen. Alleen dankzij de paraatheid en de voorbereiding van de hulpverleners kon een zeer veel ernstiger situatie worden voorkomen.

Overeenkomstige gebeurtenissen hebben reeds plaatsgevonden in Zuid-Italië, waar ook grote schade is ontstaan en enkele slachtoffers zijn gevallen.

Men bereidt zich nu voor om de rest van de herfst en de komende winter door te komen, en is terecht bezorgd, ondanks het bewustzijn dat er uitstekende preventiesystemen en interventie-apparatuur bestaan.

Acht de Commissie het noodzakelijk dat de Europese instellingen zich met de overstromingen bezig houden, gelet op het uitzonderlijke karakter en de ernst ervan, en denkt zij aan maatregelen op het stuk van economische samenwerking en middelen vanuit de Europese Unie?

Gecombineerd Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3431/00, E-3464/00, E-3475/00 en P-3583/00

(13 december 2000)

Het geachte parlementslid wordt verzocht kennis te nemen van het antwoord dat de Commissie tijdens het vragenuur van de eerste vergaderperiode van het Parlement in november 2000(1) heeft gegeven op mondelinge vraag H-0857/00 van de heer Ebner.

Het geachte parlementslid gelieve tevens kennis te nemen van de opmerkingen van de Commissie tijdens het debat over klimaatverandering op 25 oktober 2000 (tweede vergaderperiode van oktober 2000)(2) en tijdens het debat over de overstromingen in Europa op 16 november 2000 (eerste vergaderperiode van november 2000)(3).

(1) Handelingen van het Europees Parlement (november 2000).

(2) Handelingen van het Europees Parlement (oktober II 2000).

(3) Handelingen van het Europees Parlement (november 2000).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1653/00

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Zeehondenrichtlijn 83/129/EEG

In haar antwoord op mijn eerdere vraag (P-0395/00)(1) over de tenuitvoerlegging van de zeehondenrichtlijn (83/129/EG)(2), verzekerde de Commissie mij dat er geen reden was ervan uit te gaan dat de bepalingen van de richtlijn niet correct werden uitgevoerd door de lidstaten; wel sprak zij van een verkeerde codering van zeehondjesproducten. Volgens cijfers van Eurostat bedroeg de invoer van witvachtproducten in Italië over het jaar 1998 in totaal 544 000 ecu; ook Griekenland, België en Luxemburg, Oostenrijk en Frankrijk hebben in 1998 heel wat witvacht ingevoerd. Griekenland heeft in 1998 blijkbaar witvachtproducten uitgevoerd voor een totale waarde van 605 000 ecu; ook

Italië en Frankrijk hebben grote hoeveelheden uitgevoerd. Denemarken beweert maar heel weinig in en uit te voeren, maar wel laat Griekenland veel uitvoer naar Denemarken en Italië veel invoer uit Denemarken zien.

1. Heeft de Commissie deze statistieken bestudeerd?

2. Heeft de Commissie de lidstaten om nadere informatie verzocht over deze zorgwekkende statistische gegevens die waarschijnlijk niet geheel en al te wijten zijn aan verkeerde codering, zoals in het vorige antwoord werd gesuggereerd?

3. Is de Commissie het met me eens dat uit deze statistieken wel eens zou kunnen blijken dat bepaalde lidstaten de hand lichten met de uitvoering van artikel 1 (1) van de Zeehondenrichtlijn?

4. Welke stappen denkt de Commissie te zetten om hier iets aan te doen?

(1) PB C 330 E van 21.11.2000, blz. 150.

(2) PB L 91 van 9.4.1983, blz. 30.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(19 juni 2000)

De Commissie is het ermee eens dat de kwestie van aanhoudende vermoedelijke overtredingen van de communautaire wetgeving met betrekking tot de in- en uitvoer van producten van zeehondenjongen in de lidstaten, zoals door de statistieken van Eurostat wordt gesuggereerd, verduidelijkt dient te worden.

Bijgevolg verbindt de Commissie zich ertoe deze kwestie wanneer nodig met de lidstaten op te volgen en zal zij het geachte parlementslid zo spoedig mogelijk over het resultaat informeren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2045/00

van Carlos Costa Neves (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juni 2000)

Betreft: Herziening Poseima

Tegen de achtergrond van de voorbereiding van de herziening van Poseima door de diensten van de Commissie wordt zij verzocht het volgende mede te delen:

- Zullen de Portugese regering en de regionale regeringen van de Azoren en Madeira in het kader van de herziening worden geraadpleegd of hierbij worden betrokken of is dit reeds gebeurd?

- Zullen de sociale partners en met name de representatieve organisaties van de landbouwers in het kader van de herziening worden geraadpleegd of hierbij worden betrokken of is dit reeds gebeurd?

- Heeft een van de regeringen of de sociale partners de Commissie concrete voorstellen voorgelegd voor te nemen, te wijzigen of te herroepen maatregelen?

- Wanneer denkt de Commissie de herziening van Poseima af te ronden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 juli 2000)

In het kader van de voorbereiding van de herziening van Verordening (EEG) nr. 1600/92 van de Raad van 15 juni 1992 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Azoren en Madeira(1) (Poseima-landbouw) worden momenteel met de bevoegde autoriteiten besprekingen gevoerd in partnerschapsverband. De indiening van het voorstel tot herziening van dit programma staat op het werkprogramma van de Commissie voor het najaar 2000.

De Commissie heeft voorstellen tot wijziging van de verordening ontvangen van de lidstaat, van de regionale autoriteiten en van bepaalde sociale partners.

Bovendien is voor 23 november 1999 een partnerschapsdag georganiseerd door de Commissie.

Bij bezoeken aan de Azoren en Madeira en contacten in Brussel heeft de Commissie vertegenwoordigers van de landbouwersorganisaties ontmoet.

(1) PB L 173 van 27.6.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2431/00

van Gorka Knörr Borràs (Verts/ALE) aan de Commissie

(18 juli 2000)

Betreft: Volkeren

Welke interpretatie verleent de Commissie aan artikel 151, 189 en 190 van het Verdrag van de EG wanneer gesproken wordt van volkeren? Correspondeert in het geval van Spanje met hetgeen de Spaanse grondwet als nacionalidades erkent?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(29 september 2000)

In de door het geachte parlementslid genoemde bepalingen, alsmede in andere bepalingen (met name artikel 1 van het Verdrag betreffende de Europese Unie) heeft de verwijzing naar de volkeren van Europa of naar de volkeren van de lidstaten een algemeen karakter en gaat het om de bevolking van de lidstaten waaruit de Gemeenschap is samengesteld.

De Commissie is bijgevolg van mening dat de auteurs van de verdragen met de term volkeren op uniforme wijze hebben willen verwijzen naar alle personen die de nationaliteit van een lidstaat bezitten, te weten de burgers van de Unie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2373/00

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Raad

(24 juli 2000)

Betreft: Kindsoldaten en handvuurwapens in Afrikaanse conflicten

Er doen afschuwelijke verhalen de ronde over de verwoestingen die door het gebruik van handvuurwapens worden veroorzaakt en hoe een hele generatie kinderen ten gronde wordt gericht, doordat zij voor de militaire dienst worden opgeroepen of in een partisanenleger moeten vechten.

Geschat wordt dat er wereldwijd zo'n 300 000, en alleen al in Afrika zo'n 120 000 kinderen aan de kant van regeringslegers of gewapende oppositiegroepen strijden.

Helaas worden veel van de gebruikte wapens in Europa gemaakt en vanuit Europa verhandeld, soms met voorbijgaan van de in 1998 aangenomen Gedragscode voor de wapenexport.

Hoe kan de Raad zorg dragen voor een striktere en binderder toepassing van de EU-code in alle landen van de Unie?

Kan de Raad in het kader van de jaarlijkse evaluatie van deze code meer in het bijzonder aandacht besteden aan de criteria en uitvoeringsbepalingen, vooral aan de criteria 1, 3 en 7 en aan de uitvoeringsbepalingen 8 en 11?

Antwoord

(22 december 2000)

1. De Raad maakt zich voortdurend zorgen over de destabiliserende opeenhoping van lichte wapens en handvuurwapens en over de verwoestende uitwerking ervan op de kindsoldaten die in de geregelde en niet geregelde legers worden ingelijfd. Met de gedragsconde voor wapenuitvoer, die op 8 juni 1998 is aangenomen, wordt beoogd hoge gemeenschappelijke normen vast te stellen die door alle lidstaten moeten worden beschouwd als een minimum voor de controle op de overdracht van conventionele wapens. Met de Code moet ook de uitwisseling van relevante informatie worden opgevoerd met het oog op meer transparantie.

2. Het wapenuitvoerbeleid en de toepassing van de Code, vallen onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten die op basis van de Code besluiten wel of geen toestemming te verlenen voor de overdracht van wapens. De lidstaten dienen echter jaarlijks in het kader van de Raad informatie uit te wisselen over hun wapenuitvoer. Op basis hiervan wordt een jaarverslag opgesteld. Met dit verslag kan een gemeenschappelijke evaluatie worden gemaakt van de uitvoering van de Code en in het bijzonder van de toepassing van elk van de erin vervatte criteria.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1685/00

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Afwikkeling toerisme-affaire

In de zomer van 1994 werd in het diepste geheim een Grieks staatsburger ontslagen bij DG23 op verdenking van het aannemen van steekpenningen in verband met toeristische projecten in Frankrijk en Griekenland. De Griekse staatsburger zat in België 13 maanden in hechtenis, maar werd op vrije voeten gesteld.

De meest recente gegevens waarover wij in dezen beschikken dateren van mei 1998 en op dat moment was er nog geen procedure begonnen. Volgens de Zweedse pers zijn de hoge ambtenaren die in het begin van de jaren '90 tijdens de toerismeaffaire verantwoordelijk waren niet tot vrijheidsstraffen veroordeeld.

Heeft de nieuwe Commissie deze zaak onderzocht en schoonmaak gehouden in deze toerismeaffaires? Is in de zaak tegen de betrokken ambtenaar uitspraak gedaan?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(12 juli 2000)

De door het geachte parlementslid naar voren gebrachte zaak omvat een tuchtrechtelijk en een gerechtelijk onderdeel.

Op het vlak van de tuchtrechtelijke maatregelen werden in 1995 door het tot aanstelling bevoegde gezag sancties genomen tegen een ambtenaar en een tijdelijk functionaris van de Commissie (herroeping en opzegging van contract). De latere werkzaamheden van de Commissie hebben niet geleid tot vaststelling van feiten die bezwarend zouden kunnen zijn voor andere ambtenaren en functionarissen van de Instelling, of zouden kunnen leiden tot de inleiding van andere tuchtrechtelijke procedures.

Alle dossiers betreffende deze zaak werden door de Commissie toegestuurd aan de gerechtelijke autoriteiten in België, Frankrijk, Griekenland, Luxemburg en Spanje. Wat de feiten betreft die onder de bevoegdheid van de Franse gerechtelijke autoriteiten vallen, heeft de Rechtbank van Parijs op respectievelijk 29 en 30 juni en 6 juli 2000 drie dagen hoorzittingen gehouden om tot een uitspraak te komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0645/00

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Raad

(13 maart 2000)

Betreft: Verklaring van het Portugese voorzitterschap

Op 31 januari 2000 heeft het Portugese voorzitterschap namens 14 lidstaten van de Europese Unie (alle lidstaten afgezien van Oostenrijk) een verklaring afgegeven waarin zij vaststelt a) geen officiële bilaterale contacten op politiek niveau met een Oostenrijkse regering waarin de FPÖ zitting heeft te begunstigen of te accepteren, b) Oostenrijkse kandidaten voor functies in internationale organisaties niet te ondersteunen en c) de Oostenrijkse ambassadeurs in de EU-hoofdsteden alleen nog maar op technisch niveau te ontvangen. De minister-president en de minister van Buitenlandse Zaken van Portugal hebben de Oostenrijkse autoriteiten bovendien laten weten dat er in de toekomst in de bilaterale betrekkingen met een regering waaraan wordt deelgenomen door de FPÖ geen sprake zal zijn van business as usual. Tegen deze achtergrond wordt de Raad verzocht de volgende vragen te beantwoorden:

1. Betekent de verklaring van het Portugese voorzitterschap van de Raad dat de betrekkingen tussen de lidstaten op een fundamenteel andere leest worden geschoeid en dat deze in de toekomst niet meer gekenmerkt zullen worden door een geest van samenwerking tussen 15 lidstaten, maar door een van confrontatie van 14 lidstaten tegen 1?

2. Acht de Raad een dergelijke buitensporige en overdreven reactie gerechtvaardigd ten opzichte van een lidstaat die zonder twijfel kan worden beschouwd als een land met een internationale instelling en een stabiele democratie waar de mensenrechten en de fundamentele vrijheden gewaarborgd zijn en door een onafhankelijke jurisdictie worden beschermd?

3. Moet de verklaring van het voorzitterschap niet alleen al worden afgewezen omdat zij is afgegeven zonder voorafgaand overleg met de Oostenrijkse regering en dus eigenlijk geheel indruist tegen de Europese geest van de dialoog?

4. Zou deze verklaring niet alleen al moeten worden herroepen omdat alle Oostenrijkse coalitiepartners zich zonder uitzondering hebben uitgesproken voor de fundamentele waarden van de Europese Unie?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0645/00 en E-0646/00

(20 november 2000)

De maatregelen waar het geachte parlementslid naar verwijst, worden genoemd in een door de Portugese minister-president namens de regeringen van veertien lidstaten afgelegde verklaring. Deze verklaring is niet bindend voor de Raad.

De Raad heeft zich niet uitgesproken over dit vraagstuk en kan derhalve geen antwoord geven op de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde vragen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2754/00

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(2 augustus 2000)

Betreft: Versterking interdienstengroep ultraperifere regio's

Uit de conclusies van het verslag van de Commissie over de toepassing van artikel 299, lid 2 van het Verdrag blijkt dat de werkzaamheden van de interdienstengroep die belast is met de coördinatie van de diensten van de commissie op dit gebied, zullen worden voortgezet en versterkt.

Deze groep heeft zich met een buitengewone toewijding en efficiëntie op absoluut voorbeeldige wijze gekweten van het beheer van alle vormen van steun voor de ultraperifere regio's. Maar de groep heeft te kampen met ernstige problemen op het vlak van de menselijke hulpbronnen. Dit betreft vooral de landbouw, een sector waarvoor zowel vanwege het belang hiervan voor de ultraperifere gebieden als vanwege het uitermate ingewikkelde karakter van de communautaire wetgeving terzake zeer veel personeel vereist is.

Tegen deze achtergrond wordt de Commissie verzocht mede te delen welke maatregelen zij denkt te nemen om de interdienstengroep overeenkomstig de bevindingen in haar verslag te versterken en in het bijzonder welke specifieke maatregelen zij denkt te nemen om het team dat zich met de landbouw bezighoudt uit te breiden.

Gecombineerd Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie op de schritftelijke vragen P-2754/00 en E-2889/00

(10 oktober 2000)

Zoals blijkt uit de initiatieven die zij heeft genomen, hecht de Commissie groot belang aan de problematiek van de ultraperifere regio's en aan de tenuitvoerlegging van artikel 299 (ex artikel 227), lid 2, van het EG-Verdrag. In dit verband is de Commissie zich bewust van de essentiële rol van de groep ultraperifere regio's en streeft zij ernaar het goede functioneren van deze groep te verzekeren.

Zoals het geachte parlementslid ongetwijfeld bekend zal zijn, is de Commissie overgegaan tot een grootscheepse modernisering van haar administratie met het oog op een doeltreffender dienstverlening aan de Gemeenschap. De rationalisatie van haar structuur en een beter gebruik van haar hulpbronnen behoren tot de hoofdlijnen van het door de Commissie opgezette hervormingsbeleid en deze aspecten worden voortdurend aan onderzoek onderworpen.

De Commissie verzekert het geachte parlementslid dat zij er in het kader van haar besluitvorming uit hoofde van de autonome bevoegdheden waarover zij inzake interne organisatie beschikt op toeziet dat de goede gang van zaken in de groep ultraperifere regio's gehandhaafd wordt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2993/00

van John Cushnahan (PPE-DE) aan de Raad

(25 september 2000)

Betreft: Pakistan

Onlangs is in Pakistan een nationale commissie ingesteld ter bescherming van de rechten van de vrouw en ter bevordering van de status van vrouwen in dit land. Zal de Raad deze commissie helpen bij de invoering van de noodzakelijke wetgeving om de omstandigheden voor de Pakistaanse vrouw te verbeteren?

Antwoord

(20/21 december 2000)

De Raad deelt de bezorgdheid waaraan het geachte parlementslid in zijn vraag met betrekking tot de verbetering van de situatie van de Pakistaanse vrouw uiting geeft. In de ontwikkelingsprojecten die geheel of gedeeltelijk door de Gemeenschap worden gefinancierd en voor het grootste deel door NGO's in Pakistan worden uitgevoerd, tracht de Raad in het algemeen rekening te houden met het genderperspectief om de levensomstandigheden van de vrouw te verbeteren. In de lopende sectoriële sociale programma's wordt nu reeds prioriteit gegeven aan de verbetering van de kwaliteit van het onderwijs, de gezondheid en de diensten voor gezinsplanning, alsook aan een betere toegang voor vrouwen en jonge meisjes tot beschermingsregelingen en beroepen.

Tot nu toe heeft de Raad evenwel nog geen verzoek ontvangen voor meer gerichte steun aan de nieuwe Pakistaanse commissie voor de bescherming van de rechten van de vrouw en de verbetering van de status van vrouwen. Niettemin verzekert de Raad het geachte parlementslid dat elk verzoek in die richting vanuit een positieve instelling zal worden bestudeerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2761/00

van Mark Watts (PSE) aan de Commissie

(1 september 2000)

Betreft: Communautaire subsidies voor melkveehouders

Kan de Commissie alle cijfers geven over communautaire subsidies ten behoeve van:

a. de melkproductie

b. de melkdistributie en

c. de melkveehouderij als zodanig

per lidstaat en per jaar voor de afgelopen vijf jaar?

Kan de Commissie tevens andere bronnen aangeven van communautaire financiële steun ten behoeve van de melkproductie?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(27 september 2000)

In het kader van de gemeenschappelijke marktordening voor melk en zuivelproducten is de melkproductie tot dusver alleen indirect gesteund via interventieaankopen voor boter en mageremelkpoeder en uitvoerrestituties en interne subsidies voor bepaalde zuivelproducten. In het kader van Agenda 2000 is besloten dat vanaf 2005 rechtstreekse steun voor de melkveebedrijven zal worden ingevoerd.

Tabellen met de jaarlijkse uitgaven van de Gemeenschap voor steun voor melk en zuivelproducten, uitgesplitst naar lidstaat en per begrotingslijn voor de periode 1995-1999, worden rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement toegezonden.

Wat het beleid inzake steun voor investeringen in de landbouwsector, o.m. steun voor de afzet en de verwerking van landbouwproducten, betreft, heeft de Gemeenschap steun verleend voor investeringen die gericht zijn op modernisering van installaties, kwaliteitsverbetering en verwezenlijking van milieudoelstellingen. Aan dergelijke steun waren bepaalde voorwaarden verbonden, met name het voorkomen van een verhoging van de productiecapaciteit, gezien de overschotsituatie in de sector.

De gegevens betreffende de in de periode 1995-1999 in de zuivelsector toegekende steunbedragen zijn nog niet beschikbaar omdat zij deel uitmaken van de programma's in het kader van de Structuurfondsen die nog niet zijn afgelopen.