ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2106/02

van Hubert Pirker (PPE-DE) aan de Raad

(17 juli 2002)

Betreft: Tijdelijke opvang van enkele Palestijnen door lidstaten van de EU

Over de omstandigheden van de opvang van 12 vermoedelijke Palestijnse terroristen in enkele lidstaten van de Europese Unie werden noch het Europees Parlement ondanks verschillende dringende vragen , noch de Europese burgers behoorlijk geïnformeerd. De recentste persmededelingen doen bovendien vrezen dat de opvang van vermoedelijke terroristen voor de burgers van de Unie een steeds groter risico inhoudt.

Was de Raad vóór zijn besluit op de hoogte van de identiteit van de vermoedelijke Palestijnse terroristen?

Was de Raad op de hoogte van de ernstige beschuldigingen die in Israël tegen hen worden geformuleerd, en wat heeft de Raad ondernomen om te onderzoeken of die beschuldigingen gegrond zijn?

Welke status hebben de 12 in de Europese Unie opgevangen Palestijnen en hoe garandeert de Raad dat ze geen gevaar vormen voor de openbare veiligheid en orde?

Hoe garanderen de Raad en de opvangende landen dat de vermoedelijke Palestijnse terroristen niet aan de noodzakelijke controle ontsnappen, niet naar andere lidstaten reizen en op termijn geen veiligheidsrisico voor de burgers van de Europese Unie vormen?

Antwoord

(6 februari 2003)

Het geachte parlementslid is zich ongetwijfeld bewust van de moeilijke omstandigheden waaronder in mei van dit jaar een oplossing diende te worden gevonden voor de belegering van de Geboortekerk in Bethlehem. De Europese Unie heeft uitsluitend om humanitaire redenen en met inachtneming van het akkoord tussen de Palestijnse Autoriteit en de Israëlische regering een bijdrage geleverd aan het vinden van deze tijdelijke oplossing. Dertien Palestijnen konden aldus snel naar het buitenland worden overgebracht.

Om tot die oplossing bij te dragen, hebben verscheidene lidstaten zich bereid verklaard enkelen van die groep op tijdelijke basis en uit louter humanitaire overwegingen op te vangen. Hoewel de lidstaten zich terdege bewust waren van de urgentie van het probleem, hebben zij de praktische kant van de zaak en de implicaties van de opvang van de betrokken Palestijnen grondig besproken. Op 21 mei 2002 werd een gemeenschappelijke aanpak van de EU aangenomen, in de vorm van een Gemeenschappelijk Standpunt(1) waarin een aantal praktische aspecten werd geregeld. Onder meer dient elke lidstaat overeenkomstig zijn rechtsstelsel passende maatregelen te treffen ter

bescherming van de persoonlijke veiligheid van de Palestijnen die hij opvangt; tevens dient hij ervoor te zorgen dat zij de openbare orde of de binnenlandse veiligheid van de lidstaten niet in gevaar brengen. Opgemerkt zij echter dat de individuele beslissing om de betrokkenen toegang tot het nationale grondgebied en een verblijfsrecht te verlenen, deel uitmaakt van de bevoegdheden van de opvangende lidstaat. Deze besluiten verlenen de betrokkenen geen recht om zich vrij op het grondgebied van de lidstaten te bewegen.

(1) PB L 138 van 28.5.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1622/02

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(6 juni 2002)

Betreft: Onderhandelingsronde Wereldhandelsorganisatie (WTO)

Is de Commissie het eens met de opmerking die hooggeplaatste WTO-onderhandelaars in Genève hebben gemaakt dat 2004 als streefdatum voor voltooiing van de ronde niet gehaald wordt doordat de Verenigde Staten staaltarieven en nieuwe landbouwsubsidies hebben ingevoerd?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(17 juli 2002)

De Commissie is van oordeel dat de afronding van de onderhandelingen over ontwikkeling in Doha tegen eind 2004 nog steeds haalbaar is. Om deze termijn te kunnen halen is vooral de politieke bereidheid daartoe van belang.

Er zitten verschillende kanten aan de invloed van de Amerikaanse staaltarieven en de Amerikaanse landbouwwet terzake. Enerzijds zullen tekenen van protectionisme van de kant van een belangrijk lid van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), op een moment dat alle WTO-leden zich in Doha plechtig op verdere handelsliberalisering hebben vastgelegd, het gevaar met zich meebrengen dat tussen de partners twijfel rijst over de bereidheid van dat lid om op sommige gebieden waarachtige onderhandelingen aan te gaan. Evenzo zal de goedkeuring van nieuwe landbouwsubsidies de onderhandelingen in de WTO over landbouw nog gecompliceerder maken aangezien dit ingaat tegen de internationale tendens om handelsverstorende steun aan de landbouw terug te dringen en het gevaar met zich meebrengt om de wereldmarkten te destabiliseren.

Anderzijds moet er evenwel opnieuw aan worden herinnerd dat de DDA, de Ontwikkelingsagenda van Doha, veel meer omvat dan alleen staal en landbouw. Over het geheel genomen zijn de zakelijke belangen van de Verenigde Staten in deze onderhandelingen te veelomvattend om er van hun kant uit niet voor te kiezen de onderhandelingen serieus aan te gaan zodat zij er daarom alle belang bij hebben deze tijdig af te ronden. Meer nog, de kwesties met betrekking tot de Amerikaanse vrijwaringsmaatregelen voor staal hebben alle WTO-leden laten zien dat de marge voor WTO-leden om protectionistische, unilaterale, maatregelen te nemen, nog verder dient te worden ingekrompen en dat de DDA hiertoe de beste gelegenheid biedt.

Een aantal belangrijke WTO-leden heeft, hetzij in het bestek van de Organisatie voor economische samenwerking en ontwikkeling (OESO), op ministerniveau op 17 en 18 juni 2002 bijeen, dan wel in het bestek van de bijeenkomst op 29 mei 2002 van de ministers van Handel van de Asia-Pacific economische samenwerking (APEC), hun politieke bereidheid bevestigd om de noodzakelijke voorwaarden voor een succesrijke vijfde ministeriële bijeenkomst te Cancùn op 10-14 september 2003 te scheppen, teneinde onderhandelingen te voeren in overeenstemming met de overeengekomen schema's en deze tegen januari 2005 af te ronden.

De EU zal harerzijds in deze onderhandelingen steeds initiatieven nemen om binnen de overeengekomen termijn de DDA te kunnen afronden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0439/02

van Joachim Wuermeling (PPE-DE) aan de Commissie

(12 februari 2002)

Betreft: Overheidssteun voor industrievestigingen in de Tsjechische Republiek

Volgens berichten in de pers zegt de Tsjechische regering ondernemingen omvangrijke investeringssteun toe. Momenteel zou er worden onderhandeld met ongeveer 50 ondernemingen die zich in Tsjechië willen vestigen in de buurt van de Duitse grens.

Gesproken wordt van een totale investering van ongeveer 300 miljoen euro.

De Tsjechische regering biedt naar verluidt de volgende gunstige voorwaarden:

- voor elke nieuwe arbeidsplaats neemt de regering anderhalf jaar lang de kosten tot een maximum van 6000 EUR op zich;

- bij omscholingen wordt telkens 35 % van de financiële kosten door de overheid gedragen;

- de ondernemingen worden 10 jaar lang vrijgesteld van vennootschapsbelasting;

- ontsloten bedrijfsterreinen worden voor minder dan de reële waarde tegen een symbolische prijs verkocht;

- op ingevoerde hoogwaardige technologie wordt geen belasting geheven.

Is het bovenstaande de Commissie bekend?

Zijn de genoemde subsidies verenigbaar met de associatieovereenkomst en later met de verplichtingen die uit het EU-lidmaatschap voortvloeien?

Wat denkt de Commissie te ondernemen?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(21 maart 2002)

De Commissie is op de hoogte van de door het geachte parlementslid genoemde investeringsstimulansen en onderneemt de nodige controlemaatregelen.

De Commissie ziet in het kader van de toetredingsonderhandelingen toe op de regulering van de investeringsstimulansen om te waarborgen dat de Tsjechische wetsbepalingen op het gebied van de staatssteun in overeenstemming worden gebracht met de Gemeenschapsregels; zij ziet er eveneens op toe dat deze regels door het Tsjechisch bureau voor bescherming van de economische mededinging worden nageleefd.

Op deze wijze moet vastgesteld worden of de overheidssteun die daadwerkelijk in de vorm van investeringsstimulansen is toegekend, van te voren naar behoren aan het mededingingsbureau gemeld is, en of dit bureau de regels van het acquis correct heeft toegepast. Deze controle is nu aan de gang.

De Commissie kan het geachte parlementslid verzekeren dat persberichten, zoals de door hem genoemde voorbeelden, met het Tsjechische bureau ter sprake gebracht en onderzocht worden.

Alle aangelegenheden in dit verband, die de compatibiliteit met het acquis betreffen, kunnen via de door de Europa-overeenkomst ingestelde overlegstructuur uitvoerig met de Tsjechische autoriteiten besproken worden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2006/02

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(8 juli 2002)

Betreft: Niger

Kan de Commissie met betrekking tot Niger aangeven welke projecten in 2000 uit de communautaire begroting zijn gefinancierd?

Kan de Commissie exact aangeven wat de totale omvang is van de steun die in 2000 aan alle projecten voor voornoemd land is verleend?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1867/02, E-1868/02, E-1869/02, E-1870/02,E-1871/02, E-1872/02, E-1873/02, E-1874/02, E-1875/02, E-1876/02, E-1877/02, E-1878/02,E-1879/02, E-1880/02, E-1881/02, E-1882/02, E-1883/02, E-1884/02, E-1908/02, E-1909/02,E-1996/02, E-1997/02, E-1998/02, E-1999/02, E-2000/02, E-2001/02, E-2002/02, E-2003/02,E-2004/02, E-2005/02, E-2006/02, E-2007/02, E-2008/02, E-2009/02, E-2134/02, E-2135/02,E-2136/02, E-2137/02, E-2138/02, E-2139/02, E-2140/02, E-2141/02, E-2142/02, E-2143/02,E-2144/02, E-2145/02, E-2146/02, E-2147/02, E-2148/02, E-2149/02, E-2150/02, E-2151/02,E-2152/02, E-2153/02, E-2154/02 en E-2155/02

(23 september 2002)

Gezien de lengte van haar antwoord zendt de Commissie het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks een tabel met de gevraagde informatie.

De cijfers in de beknopte tabel voor elk land zijn tevens te vinden in de financiële tabellen van het jaarverslag over de uitvoering van de buitenlandse steun van de EG.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1784/02

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 juni 2002)

Betreft: Onderzoek naar baarmoederhalskanker in de EU

Het nieuwe Health Action plan maakt geen melding meer van SANCO (Directoraat-generaal volksgezondheid) en rekent opsporing van kanker niet meer tot de doelstellingen. Oude doelstellingen zijn gewoon geschrapt.

Hoe zal in deze nieuwe en meer horizontale aanpak kankeropsporing geïntegreerd worden. Hoe zal de Commissie er voor zorgen dat bestaande programma's in de toekomst voortgezet kunnen worden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(20 augustus 2002)

In het nieuwe actieplan op het gebied van de volksgezondheid wordt onderzoek naar baarmoederhalskanker (of anders gezegd de secundaire preventie van baarmoederhalskankersterfte via onderzoek) niet expliciet als een afzonderlijke doelstelling vermeld. Toch is kanker (met inbegrip van baarmoederhalskanker) een van de belangrijkste ziekten. De ziekte wordt dan ook aan de orde gesteld in de titel van hoofdstuk 3 van de bijlage bij het actieplan (Gezondheidsbevordering en ziektepreventie door middel van maatregelen in verband met gezondheidsdeterminanten voor alle communautaire beleidsterreinen en activiteiten)(1) en in de doelstellingen 1.2 en 1.7 van hoofdstuk 1 van de bijlage bij het actieplan.

Onderzoek naar baarmoederhalskanker is slechts een voorbeeld van het vroegtijdig opsporen van ziekten. Het is de bedoeling dat het nieuwe actieplan gebruik maakt van beste praktijken die in het kader van bestaande volkgezondheidsprogramma's (bijvoorbeeld ter bestrijding van borstkanker) zijn ontwikkeld. Op die manier kan in Europa doeltreffender en op grotere schaal preventief onderzoek naar ziekten worden gedaan.

(1) EP-Raad 3627/02.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1362/02

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(14 mei 2002)

Betreft: FATF-bijeenkomst in Nieuw-Zeeland op 19 en 20 november 2001

Waarom heeft de Commissie niet deelgenomen aan de achtste bijeenkomst van de Financial Action Task Force on Money Laundering Typologies op 19 en 20 november 2001 in Wellington (Nieuw-Zeeland), hoewel zij lid is van de FAFT?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(19 juni 2002)

De Commissie hecht veel belang aan haar lidmaatschap van de Financial Action Task Force (FATF) en tracht actief deel te nemen aan alle bijeenkomsten. Wegens beperkte middelen en de hoge werkdruk kan de Commissie echter af en toe bepaalde bijeenkomsten niet bijwonen.

Dit was het geval voor de bijeenkomst in Nieuw-Zeeland in november 2001.

De jaarlijks typologie-oefening van de FATF brengt voornamelijk deskundigen op het gebied van wetshandhaving en bevoegde autoriteiten van de lidstaten samen. Het betreft een forum waarop de autoriteiten die zich bezighouden met de dagelijkse strijd tegen witwaspraktijken onderling ervaringen en adviezen uitwisselen.

Er zijn geen specifieke zaken van witwaspraktijken waarover de Commissie verslag kan uitbrengen. Desondanks toont ze nog steeds veel interesse voor de onderwerpen waarover de FATF-leden verslag uitbrengen en voor de trends die door hen gerapporteerd worden. Als FATF-lid heeft zij toegang tot alle gedetailleerde documentatie die vóór aan de bijeenkomst verstrekt werd en ze heeft deze ook aandachtig bestudeerd.

Het eindrapport van de typologie-oefening is nu een openbaar document en is beschikbaar op de website van het FATF op http://www.fatf-gafi.org.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1417/02

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 mei 2002)

Betreft: Onderzoeken naar onrechtmatige overheidssteun binnen de Unie

Eens te meer deelde de Europese Commissie mee dat zij een formeel onderzoek opent naar de manier waarop België ondernemingen schijnbaar bevoordeelt middels het geven van overheidssteun. In een van de meest recente gevallen gaat het om de manier waarop de Belgische fiscus Amerikaanse ondernemingen belast.

Kan de Commissie meedelen hoeveel onderzoeken zij al heeft gestart naar onrechtmatige overheidssteun aan ondernemingen gevestigd in België?

Hoeveel onderzoeken daarvan zijn afgerond? In hoeveel van deze gevallen maakte de Belgische staat zich schuldig aan het onrechtmatig verschaffen van overheidshulp? Welke maatregelen heeft de Commissie getroffen nadat deze overtreding werd vastgesteld?

Hoeveel onderzoeken zijn nog aan de gang?

Kan de Commissie deze gegevens ook meedelen voor de 14 andere EU-lidstaten?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(27 juni 2002)

Om te antwoorden op het stijgende aantal verzoeken om informatie heeft de Commissie in 2001 twee nieuwe instrumenten gelanceerd om de doorzichtigheid op het gebied van overheidssteun te verbeteren.

Het eerste is een register van overheidssteun waarin gedetailleerde informatie is opgenomen over alle beschikkingen van de Commissie op het gebied van overheidssteun. Voor elke lidstaat worden de volgende elementen aangegeven: het soort steun, of het om individuele steun dan wel een steunregeling gaat, doelstelling en vorm van de steun, voor welke sectoren de steun is bestemd, duur van de regeling en het type van de door de Commissie gegeven beschikking (gunstig, ongunstig of voorwaardelijk, enz). Het register bevat voorts hyperlinks naar persberichten en naar de teksten van de beschikkingen op het gebied van overheidssteun die momenteel bekendgemaakt zijn in het Publicatieblad.

Het tweede instrument is het scorebord voor overheidssteun, dat tweemaal per jaar wordt bijgesteld. Het is opgedeeld in vier delen: in deel 1 wordt bekeken in welke mate de lidstaten hun overheidssteun verminderen ten opzichte van het bruto binnenlands product (BBP). Deel 2 betreft het relatieve succes die de lidstaten boeken bij het ombuigen van steun voor specifieke sectoren naar horizontale doelstellingen. Deel 3 bevat gegevens over de toezichtprocedures inzake overheidssteun van zowel de Commissie als de lidstaten, terwijl in deel 4 de rol van de overheidssteun in het kader van de interne markt wordt onderzocht.

Beide instrumenten kunnen online worden geraadpleegd op het volgende adres: http://europa.eu.int/comm/competition/index_nl.html
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0506/02

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(22 februari 2002)

Betreft: Veroordeling tot steniging in Soedan

Volgens Human Rights Watch heeft de strafrechtbank van Nyala (Zuid-Soedan) op 8 december 2001 de achttienjarige Abok Alfa Akok, die op dat ogenblik zwanger was, wegens overspel veroordeeld tot de doodstraf door steniging, terwijl de man met wie ze seksuele betrekkingen heeft gehad werd vrijgesproken wegens gebrek aan bewijzen. Hierbij wordt eraan herinnerd dat de Soedanese regering in maart 1986 het Internationaal Verdrag inzake politieke en sociale rechten heeft geratificeerd, dat onder meer verbiedt aan een zwangere vrouw de doodstraf op te leggen.

Is de Commissie van plan de Soedanese regering onder druk te zetten om ervoor te zorgen dat zij haar internationale verbintenissen nakomt, zodat deze doodstraf door steniging niet wordt uitgevoerd en er bovendien een nieuw proces komt volgens de wettelijke procedures die waarborgen dat mevrouw Abok Alfa Akok op haar proces door een raadsman wordt bijgestaan en dat dit proces wordt gevoerd in een taal die zij begrijpt?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(5 april 2002)

De Commissie houdt zich, via haar delegatie in Soedan, bezig met dit vraagstuk en inmiddels is contact opgenomen met de Soedanese autoriteiten. Het is duidelijk dat het optreden van de internationale gemeenschap van grote invloed is. De rechtbank in Zuid-Darfur heeft de veroordeling tot dood door steniging in beroep ongeldig verklaard en de zaak voor een nieuw vonnis verwezen naar: de lagere strafrechtbank in Nyala, waar Abok Alfa Akok uiteindelijk is veroordeeld tot 75 zweepslagen.

De advocaat van Abok Alfa Akok heeft echter beroep ingesteld bij een hogere rechtbank. Volgens hem is het vonnis onmiddellijk nadat het werd geveld uitgevoerd. Hierdoor heeft Abok Alfa Akok geen rechtshulp kunnen krijgen en is haar de mogelijkheid ontzegd haar recht van beroep uit te oefenen. Tot dusver heeft haar advocaat echter nog geen antwoord ontvangen.

De Soedanese regering heeft in maart 1976 het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (IVBPR) geratificeerd. Het tweede facultatieve protocol bij het IVBPR, dat gericht is op afschaffing van de doodstraf, is door Soedan echter niet geratificeerd. De Commissie zal ook het vraagstuk van de internationale verplichtingen van Soedan blijven volgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2379/02

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(2 augustus 2002)

Betreft: Doodstraf

Kan de Commissie bijzonderheden meedelen over de protesten die de EU wegens de doodstraf bij de regering van de Verenigde Staten heeft ingediend of denkt in te dienen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(23 september 2002)

De Unie heeft de Verenigde Staten op verschillende wijze kenbaar gemaakt dat zij gekant is tegen de doodstraf. In februari 2000 heeft zij de Verenigde Staten nog gevraagd een tijdelijk verbod in te stellen op de toepassing van de doodstraf met het oog op een volledige afschaffing. De Unie drong er bij de Verenigde Staten op aan hun voorbehoud in te trekken ten aanzien van artikel 6 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (ICCPR) met betrekking tot het verbod op de doodstraf voor minderjarigen. Voorts vroeg de Unie de Verenigde Staten de strenge voorwaarden in acht te nemen die gelden voor de doodstraf en die in verschillende internationale instrumenten zijn uiteengezet. De Unie heeft tevens blijk gegeven van haar inzet om de doodstraf af te schaffen in de Verenigde Staten door haar betrokkenheid bij individuele gevallen. Zo trad zij onder meer op als amicus curiae voor het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten en onderhield zij correspondentie met de Leden en de Raad van Beroep in gevallen waarin de doodstraf was vastgesteld.

Een volledige lijst van demarches die de Unie heeft ondernomen bij de Verenigde Staten met betrekking tot specifieke gevallen waarin de doodstraf was geëist kan worden geraadpleegd op de website van de delegatie van de Commissie in Washington(1).

De Unie blijft de kwestie van de doodstraf bovendien regelmatig ter sprake brengen tijdens de bilaterale contacten met de regering van de Verenigde Staten in het kader van de Nieuwe Transatlantische Agenda en in het kader van de trojka-bijeenkomsten die tweemaal per jaar plaatsvinden met de Verenigde Staten over mensenrechtenvraagstukken.

(1) http://www.eurunion.org/legislat/DeathPenalty/deathpenhome.htm

ActiononUSDeathRowCases.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2204/02

van Marco Cappato (NI) aan de Commissie

(22 juli 2002)

Betreft: Vrijheid van meningsuiting en internet

Naar aanleiding van een artikel in de Osservatore Romano (het dagblad van de Vaticaanse curie) van 25 oktober 2000 over zogenaamde godslasterlijke websites heeft de fiscale inlichtingen- en opsporingsdienst van de Italiaanse republiek de zaak gedurende ongeveer twee jaar onderzocht en uiteindelijk de sluiting gelast van vijf websites uit de Verenigde Staten.

Meent de Commissie niet dat dergelijke voorschriften strijdig zijn met de vrijheid van meningsuiting, als gegarandeerd door de internationale overeenkomsten betreffende de mensenrechten, en met name door art. 6 en 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en door het Handvest van de grondrechten? Zo ja, welke maatregelen is de Commissie voornemens te treffen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(3 september 2002)

De vrijheid van meningsuiting wordt met name gewaarborgd door artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en door artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, waaraan het geachte parlementslid refereert.

Toch kan de uitoefening van die vrijheid op grond van de twee bovengenoemde instrumenten worden beperkt mits aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan.

De eventuele beperkingen moeten bij wet zijn vastgesteld en maatregelen omvatten die in een democratische samenleving noodzakelijk zijn om gerechtvaardigde openbare belangen te beschermen.

De vraag of al dan niet wordt voldaan aan die voorwaarden moet voor elk geval apart beoordeeld worden.

Wat de genoemde internetsites betreft, brengt het geachte parlementslid onvoldoende elementen aan om deze kwestie te kunnen beoordelen.

De Commissie volgt met aandacht de ontwikkelingen van de internetcommunicatie en zal, binnen haar bevoegdheid, zo nodig de gepaste maatregelen treffen.