ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0639/97 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (6 maart 1997)

Betreft: Onvoldoende duidelijkheid bij het beheer van de beroepsopleidingscursussen van Italiaanse ministeries

In het kader van de Italiaanse multiregionale operatieve programma's in verband met doelstelling 3 en doelstelling 4, waarvan het beheer onder verantwoordelijkheid van het Ministerie van Arbeid en van de sociale diensten valt, is in januari 1996 een cursus gefinancierd voor technici die gespecialiseerd zijn in de preventie van hydrogeologische en seismische risico's, monumentenzorg en natuurbehoud. Deze cursus is gehouden bij het multifunctioneel centrum in Castelnuovo di Porto (in de buurt van Rome) en verzorgd door de afdeling Bescherming Bevolking.

De indruk bestaat dat deze cursus niet officieel is gepubliceerd door het Ministerie van Arbeid noch door Bescherming Bevolking, zodat b.v. niemand van de 70 vrijwilligers van de Autonome Federatie Radio Urbe (FARU) van Bescherming Bevolking, van wie er vele werkloos zijn, een verzoek heeft kunnen indienen om toegelaten te worden tot de cursus die in november j.l. gestart is, hoewel de FARU vaak genoeg juist in Castelnuovo oefeningen houdt.

Kan de Commissie meedelen welke initiatieven door het Ministerie van Arbeid zijn genomen om ruchtbaarheid te geven aan de betreffende cursus en of zij deze initiatieven toereikend acht?

Kan de Commissie een evaluatie geven van de publiciteit die het ministerie heeft gegeven in het kader van de door de programma's gefinancierde cursussen?

Aanvullend antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (20 juni 1997)

Na het ontvangen van de informatie van de betrokken lidstaat is de Commissie in staat een aanvullend antwoord te geven op de vraag van de geachte afgevaardigde.

De beroepsopleidingscursussen waarnaar de geachte afgevaardigde verwijst, zijn opgenomen in het kader van het multiregionaal operationeel programma 940029 I3 dat beheerd wordt door het Italiaanse Ministerie van Arbeid. Dit programma voorziet in tegemoetkomingen met het oog op de opleiding en de bevordering van de werkgelegenheid in de centraal-noordelijke regio's van Italië.

De in dit kader uitgevoerde acties worden beheerd door projectmanagers aan wie gevraagd is publiciteit te maken voor dit soort cursussen. In dit concreet geval heeft de projectmanager die de door de geachte afgevaardigde genoemde cursus beheert, publiciteit gemaakt in de fase die voorafging aan de inwerkingtreding van het project. Tijdens deze fase hebben ontmoetingen plaatsgehad met universiteiten, onderzoekscentra en vertegenwoordigers van de productiesectoren om de inhoud van deze opleidingsactie te illustreren. Tijdens de fase "ext post¨, dat wil zeggen na de afsluiting van het project, is de projectmanager van plan de behaalde resultaten te verspreiden door middel van ontmoetingen en seminars met het oog op de presentatie van het leertraject.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1375/97 van Gérard Deprez (PPE) en Viviane Reding (PPE) aan de Commissie (21 april 1997)

(Betreft: Bescherming van grensoverschrijdende toeristische gebieden - militaire basis Bovigny (gemeente Gouvy)

Op verzoek van de Belgische regering voert de ONDRAF momenteel een cartografisch en geologisch onderzoek uit met als doel vast te stellen of niet meer in gebruik zijnde militaire bases op Belgisch grondgebied dienst kunnen doen als opslagplaatsen voor laag-radioactief kernafval.

Een van de betrokken - en mogelijk voor het genoemde doel in aanmerking komende - militaire bases is de basis Bovigny, die is gelegen op het grondgebied van de gemeente Gouvy en grenst aan het Groothertogdom Luxemburg en het natuurpark Noord-Luxemburg.

Kan de Commissie aangeven of:

1. zij in de huidige omstandigheden over bindende juridische instrumenten beschikt om grensoverschrijdende toeristische gebieden te beschermen?

2. indien zij niet over dergelijk instrumenten beschikt, voornemens is voorstellen voor zulke instrumenten in te dienen?

3. een beroep kan worden gedaan op de bepalingen voor toelating tot het LEADER-programma of doelstelling 5b om de toeristische bestemming van het betrokken gebied veilig te stellen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (20 mei 1997)

De militaire basis Bovigny is één van de Belgische militaire terreinen die door de Belgische instelling voor het beheer van radioactieve afvalstoffen, NIRAS - Nationale Instelling voor Radioactief Afval en Splijtstoffen, worden onderzocht op hun geschiktheid voor de tijdelijke opslag van radioactieve afvalstoffen.

1. De keuze van een terrein is de verantwoordelijkheid van de lidstaat. Er bestaat evenwel een volledige wetgeving inzake natuurbescherming (Vogelrichtlijn 79/409/EEG ((PB L 103 van 25.4.1979. )) en Habitatrichtlijn 92/43/EEG ((PB L 206 van 22.7.1992. ))). De Habitatrichtlijn voorziet in het opzetten van een netwerk van beschermde zones (Natura 2000). Als de lidstaten dergelijke terreinen aanwijzen, komen die in aanmerking voor bescherming in het kader van artikel 6 van die richtlijn.

2. Een milieueffectbeoordeling in het kader van Richtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 5.7.1985. )) is niet verplicht voor een tijdelijke opslagfaciliteit. Bij de aanvullende richtlijn van 3 maart 1997 (97/11/EG ((PB L 73 van 14.3.1997. ))) is een milieueffectbeoordeling echter verplicht gesteld voor opslagfaciliteiten voor radioactief afval als de geplande opslagtermijn meer dan 10 jaar bedraagt. Deze richtlijn moet uiterlijk op 14 maart 1999 in de nationale wetgeving zijn opgenomen.

3. De bepalingen inzake het LEADER-programma of doelstelling 5b in verband met de plattelandsontwikkeling, hebben op geen enkele wijze betrekking op de keuze van een terrein voor de tijdelijke opslag van radioactief afval.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0330/97 van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie (13 februari 1997)

Betreft: GOM voor olijfolie: uitgaven voor productiesteun in Spanje

In het Jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1995 worden de totale uitgaven van het EOGFL voor de garantie ten behoeve van olijfolie voor de begroting van 1996 op 1.781 miljoen ecu geschat. Hoewel dit cijfer in de lijn ligt van de uitgaven tussen 1991 en 1993 kan worden opgemerkt dat de uitgaven voor 1995 zeer veel lager waren en slechts 812,5 miljoen ecu bedroegen.

Van deze uitgaven bedroeg de productiesteun voor olijfolie op de begroting voor 1995 en 1996 respectievelijk 566,5 en 1.547 miljoen ecu.

Wat waren de totale uitgaven voor productiesteun voor olijfolie in Spanje?

Gecombineerd antwoord op de schritftelijke vragen E-0320/97, E-0321/97, E-0322/97, E-0323/97, E-0324/97, E-0325/97, E-0326/97, E-0327/97, E-0328/97, E-0329/97, E-0330/97, E-0331/97, E-0332/97, E-0333/97, E-0334/97, E-0335/97, E-0336/97, E-0337/97, E-0338/97, E-0339/97, E-0340/97, E-0341/97, E-0342/97, E-0343/97 en E-0344/97 van de heer Fischler namens de Commissie (6 MAART 1997)

De door het geachte Parlementslid gevraagde uitgaven zijn aangegeven in de onderstaande tabel. De totale communautaire uitgaven voor de begrotingsjaren 1995 en 1996 bedroegen respectievelijk 812,5 en 2007,7 miljoen ecu. Het verschil met de totalen in de tabel is met name toe te schrijven aan de betalingen voor de acties ter bevordering van het gebruik van olijfolie. Het bedrag voor het begrotingsjaar 1995 is veel lager dan voor 1996 (en 1994) als gevolg van het bij de vaststelling van het prijzenpakket 1994/1995 genomen besluit om de betalingsdatum te verschuiven. Uit de begroting 1995 dienden namelijk geen uitgaven voor het verkoopseizoen 1994/1995 maar alleen resterende uitgaven van het verkoopsiezoen 1993/1994 te worden betaald.

(in mln ecu)

>TABLE>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1441/97 van Jacques Donnay (UPE) aan de Commissie (28 april 1997)

Betreft: BTW-tarief voor de horeca

Er wordt op het ogenblik nagedacht over de toekomstige gemeenschappelijke BTW-regeling voor heel de Europese Unie.

Dat uitgebreid denkwerk voor de eenheidsmarkt moet vanzelfsprekend gericht zijn op harmonisatie van de BTW-tarieven die in de verschillende lidstaten toegepast worden.

Richtlijn 92/77/EEG ((PB L 316 van 31.10.1992, blz. 1. )) van 19 oktober 1992, die de regels van de BTW-overgangsregeling vastlegt, heeft de horeca uitgesloten van de lijst van goederen en diensten waar in de lidstaten een lager BTW-tarief kan voor gelden.

Toch zijn er 8 van de 15 lidstaten die een afwijkende regeling hebben weten te verkrijgen zodat ze op de horeca een lager BTW-tarief kunnen toepassen.

De afwijkingen hadden eind 1996 moeten aflopen, maar ze zijn verlengd in afwachting van de definitieve regeling die de situatie harmoniseert.

1. Wordt de overgangsregeling die momenteel van kracht is herzien om de horeca in alle lidstaten het lager BTW-tarief te laten genieten?

2. Zal de definitieve harmonisatie van de BTW-tarieven op een eenvormige manier het lager BTW-tarief vastleggen voor de activiteiten in de horeca-sector?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (30 mei 1997)

De Commissie overweegt geen specifieke verandering in de huidige BTW-overgangsregeling van het BTW-tarief dat van toepassing is op de dienstverlening door restaurants. BTW-tarieven in het algemeen vormen echter wel onderwerp van herziening in het kader van het werkprogramma van de Commissie betreffende een nieuw gemeenschappelijk BTW-stelsel voor de interne markt ((COM(96)328. )). Een eerste voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake BTW-tarieven is gepland voor eind 1997 en een tweede voor half 1999. Pas in laatstgenoemde fase moet worden besloten of de dienstverlening door restaurants al dan niet in aanmerking komt voor de bestendige toepassing van een verlaagd BTW-tarief. Hierbij zal worden uitgegaan van de algemene beginselen van het nieuwe BTW-stelsel en de BTW-tariefstructuur.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0893/97 van Johanna Maij-Weggen (PPE) aan de Raad (11 maart 1997)

Betreft: Openbaarheid van ministerraden via Internet

Kan de Raad meedelen welke lidstaten hebben geprotesteerd tegen de publicatie van bepaalde verslagen uit de Raad op Internet en wat precies de steen des aanstoots was?

Vindt de Raadsvoorzitter het niet nuttig om over het onderwerp openbaarheid een diepgaande discussie in de Raad te entameren, omdat het wantrouwen van de Europese burgers tegen de Europese Unie alleen maar versterkt wordt door het gebrek aan openbaarheid en door het sluiten van de betreffende pagina's op Internet?

Antwoord (5 juni 1997)

De Geachte Afgevaardigde doelt waarschijnlijk op de verspreiding, begin 1997, van bepaalde informatie via Internet over de activiteiten van de Groep Onderzoek bij de Raad.

De verspreiding van die gegevens ging niet uit van de Raad, noch van het Secretariaat-Generaal. Publicatie van dergelijke informatie is namelijk in strijd met het reglement van orde van de Raad, behalve in de door dit reglement of andere desbetreffende voorschriften vastgestelde gevallen.

De Raad constateert dat degenen die de informatie hebben verspreid, deze activiteit hebben gestaakt.

Wat de doorzichtigheid van 's Raads werkzaamheden betreft, zij de Geachte Afgevaardigde geattendeerd op de bestaande maatregelen, met name wat betreft de bekendmaking van de stemmingen en stemverklaringen, het houden van openbare debatten, de toegang van het publiek tot verklaringen en notulen, alsmede de beschikbaarheid voor het publiek van Raadsdocumenten in het algemeen op grond van Besluit 93/731/EG van de Raad.

Voorts wijst de Raad erop dat de kwestie van de transparantie van de instellingen op de agenda van de lopende Intergouvernementele Conferentie voor de hervorming van de verdragen staat.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1094/97 van Antoni Gutiérrez Díaz (GUE/NGL) aan de Commissie (21 maart 1997)

Betreft: Richtlijn 94/62/EG inzake verpakking en verpakkingsafval

Artikel 8, lid 2 van richtlijn 94/62/EG ((PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10. )) inzake de verpakking en verpakkingsafval bepaalt: "Teneinde de verzameling, het hergebruik en de terugwinning met inbegrip van recycling te vergemakkelijken wordt ten behoeve van de identificatie en de classificatie door de betrokken industrie de aard van het gebruikte verpakkingsmateriaal of de gebruikte verpakkingsmaterialen op de verpakking aangegeven¨.

De richtlijn bepaalt eveneens dat de Commissie binnen een jaar de cijfercodes en afkortingen waarop het identificatiesysteem is gebaseerd en de materialen die in het identificatiesysteem worden opgenomen, verder uitwerkt.

Op 28 januari 1997 heeft de Commissie een besluit goedgekeurd waarin het identificatiesysteem voor verpakkingsmateriaal wordt vastgesteld. In het besluit echter staat dat het gebruik ervan vrijwillig is. Deze maatregel blijkt echter ondoelmatig bij de vaststelling van doeltreffende ecologische stelsels bij het beheer van afval van verpakking en bij een verantwoorde consumptie.

1. Waarom is bepaald dat het gebruik van het identificatiestelsel van verpakking vrijwillig is?

2. Denkt de Commissie maatregelen te treffen om een verplicht identificatiestelsel in te voeren waarvan het gebruik een sociale weerslag heeft?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (20 mei 1997)

In Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval wordt de rol erkend die de identificatie van verpakkingsmateriaal speelt in het vergemakkelijken van de verzameling, het hergebruik en de terugwinning met inbegrip van recycling daarvan.

Het bij Beschikking 97/129/EG van de Commissie ((PB L 50 van 20.2.1997. )) ingestelde identificatiesysteem zal in eerste instantie vrijwillig worden toegepast en op een later tijdstip zal worden bezien of het systeem verplicht wordt ingevoerd. Dit wordt als een redelijke en geschikte oplossing beschouwd om ervaring op te doen op een delicaat gebied dat vatbaar is voor aanzienlijke technologische vooruitgang. Het is een rechtsgeldige oplossing en er is steeds de mogelijkheid om het systeem verplicht te stellen.

De Commissie verwacht niet dat dit systeem op verzet van het publiek zal stuiten, maar zij zal de praktische implementatie van deze beschikking nauwgezet volgen en beoordelen, teneinde te zijner tijd voorstellen tot herziening in te dienen met bijzondere aandacht voor de reacties van het publiek op het systeem.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1513/97 van Christoph Konrad (PPE) aan de Commissie (5 mei 1997)

Betreft: Overdracht en uitbetaling van sociale uitkeringen in andere lidstaten

1. Is het de Europese Commissie bekend dat in Duitsland verworven financiële aanspraken - verplegingsverzekering - in andere lidstaten niet worden gehonoreerd en daar derhalve niet tot een uitkering kunnen leiden?

2. Is de Commissie van oordeel dat dit - als geen betaling in het buitenland plaatsvindt - strookt met het Europese recht?

3. Is een harmonisering van de uitbetalingen van nationale sociale uitkeringen in andere Europese lidstaten in voorbereiding?

4. Is in verband met deze kwestie beroep bij het Europese Hof van Justitie of nationale rechtbanken ingesteld?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (22 mei 1997)

1. De geachte afgevaardigde verwijst naar problemen die voortvloeien uit het feit dat de Duitse wetgeving onlangs een nieuwe tak in de sociale zekerheid heeft gecreëerd met het oog op het beschermen van personen die lange-termijnzorg behoeven (afhankelijkheidsverzekering "Pflegeversicherung¨). Deze verzekering wordt gefinancierd uit bijdragen van in Duitsland wonende of werkende personen. Deze geeft de verzekerde recht op een aantal voordelen en diensten, zoals speciale huizen, als hij dat nodig heeft. Mensen die liever in hun eigen huis blijven en zelf de benodigde diensten met de hulp van familie of vrienden organiseren, hebben recht op een maandelijks bedrag om de verzorgingskosten te compenseren. De Duitse autoriteiten zijn van mening dat geen van de voordelen van deze afhankelijkheidsverzekering exporteerbaar is naar andere lidstaten.

2. De Commissie is van mening dat indien de persoon in kwestie bij de Duitse afhankelijkheidsverzekering verzekerd is, de uitkeringen die verstrekt worden aan hen die ervoor kiezen hun eigen verzorging informeel te organiseren, naar andere lidstaten kunnen worden geëxporteerd. Onder de voorwaarden van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad moeten deze uitkeringen als uitkeringen voor ziekte ((Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad tot wijziging en bijwerking van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en Verordening (EEG) nr. 574/72 - PB L 028 van 30.01.1997. )) worden beschouwd.

3. Er zij echter op gewezen dat de Verordening bedoeld is om te coördineren, maar niet om de verschillende sociale zekerheidsstelsels van de lidstaten te harmoniseren. Op basis van artikel 51 van het EG-Verdrag coördineert Verordening (EEG) 1408/71 van de Raad de sociale zekerheidsstelsels alleen met het oog op het garanderen van het vrij verkeer van personen. Dit wordt gedaan d.m.v. speciale methoden, waarvan het exporteren van uitkeringen voor ziekte er één is.

4. Bij het Hof van Justitie zijn twee prejudiciële verzoeken met betrekking tot het exporteren van de Duitse uitkeringen voor lange-termijnzorg ((Zaak C-160/96 MOLENAAR; PB C 197 blz. 13 van 6.7.1996 en zaak C-40/97 JORDY; PB C 94 blz. 11 van 22.3.1997. )) hangende.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1511/97 van Hugh McMAHON aan de Commissie. Kernindustrie



Publicatieblad Nr. C 373 van 09/12/1997 blz. 0141



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1511/97 van Hugh McMahon (PSE) aan de Commissie (30 april 1997) Betreft: Kernindustrie Kan de Commissie mededelen of er enig overleg is gevoerd met de voor de kernindustrie in het VK verantwoordelijke lidstaat over het ongeval dat op woensdag 26 maart 1997 plaatsvond, toen de reactors van de kerncentrale van Hunterston B werden stilgelegd, hetgeen bij vele werknemers aanleiding gaf tot grote ongerustheid en angst, en zal zij van de Schotse milieubeschermingsorganisatie en de inspectiedienst voor kerninstallaties de verzekering krijgen dat maatregelen worden getroffen om herhaling hiervan te voorkomen? Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (22 mei 1997) De Commissie heeft geen enkele informatie ontvangen over een incident dat op 26 maart 1997 in de kerncentrale van Hunterston B zou hebben plaatsgevonden. A priori is het stilleggen van een reactor geen incident en van de bedoelde operatie is dan ook geen kennisgeving gedaan in het kader van het INES-systeem (International Nuclear Event Scale).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0681/97 van Gijs de Vries (ELDR) aan de Raad (10 maart 1997)

Betreft: Mensenrechtensituatie in Rusland

De voormalige Russische marine-officier Aleksander Nikitin bevindt zich in hechtenis als gevolg van zijn activiteiten voor de Noorse milieuorganisatie Bellona. Hij is het onderwerp van een resolutie van het Europees Parlement (B4-0179/96 ((PB C 65 van 4.3.1996, blz. 162. ))) en van een onderzoek door de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa. De heer Nikitin is als gewetensgevangene geadopteerd door Amnesty International.

Welke activiteiten heeft de Raad c.q. het Voorzitterschap van de Raad ondernomen om de vrijlating van Aleksander Nikitin te bewerkstelligen?

Antwoord (1 juli 1997)

De Raad heeft het geval Nikitin van begin af aan gevolgd en daarover op hoog niveau met de Russiche autoriteiten contact opgenomen. Op 14 december 1996 werd in Nikitin, met het bevel St. Petersburg voorlopig niet te verlaten, op vrije voeten gesteld - stellig ook vanwege de grote aandacht die zijn geval, met name vanuit het oogpunt van een eerlijk verloop van de procedure, internationaal heeft betrokken. Tot dusverre is er geen procedure tegen Nikitin ingeleid. De Raad zal deze zaak op de voet blijven volgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1285/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie (11 april 1997)

Betreft: Chloorgehalte in zwem- en zwembadwater

1. Hoe beoordeelt de Commissie het gezondheidsrisico van trihalogeenmethaan-waarden (THM-waarden) in overdekte zwembaden?

2. Wanneer en op welk niveau denkt de Commissie gemeenschappelijke grenswaarden op EU-niveau in te voeren voor het chloorgehalte van zwem- en zwembadwater?

3. Wat denkt de Commissie te ondernemen in verband met het gezondheidsrisico dat voor het personeel in zwembaden ontstaat door de chloroformbelasting aan de oppervlakte van het water in zwembaden?

4. Hoe beoordeelt de Commissie het gebruik van antischimmelmiddelen op chloorbasis om schimmels op muren te verwijderen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (29 mei 1997)

1. Het desinfecteren van de watervoorziening door middel van chloreren biedt aanzienlijke voordelen voor de gezondheid van de mens. Onbehandeld water, in het bijzonder oppervlaktewater, kan een grote hoeveelheid organische verbindingen bevatten die met chloor reageren en (vluchtige) gehalogeneerde verbindingen zoals trihalomethaan (THM) vormen. Bij dierproeven bestond het sterke vermoeden dat de blootstelling aan THM door inademing carcinogeen was. Volgens monografie nr. 52 van het Internationaal Bureau voor Kankeronderzoek onder de titel Evaluation of carcinogenic risks to humans, chlorination by-products and some other halogenated compounds¨, konden geen directe waarnemingen van carcinogene effecten op de menselijke populatie worden gedaan. De Commissie is niet op de hoogte van studies uit vakkringen die deze evaluatie bestrijden.

2. De Commissie is niet voornemens geharmoniseerde normen voor het chloreren van het zwemwater in zwembaden voor te stellen.

3. De werknemers die werkzaam zijn in zwembaden, vallen onder de maatregelen krachtens de communautaire wetgeving betreffende de gezondheid op het werk, zoals Richtlijn van de Raad 80/1107/EG betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan chemische, fysische en biologische agentia op het werk ((PB L 327 van 3.12.1980. )) en 89/391/EG betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk ((PB L 183 van 29.6.1989. )). Hierin worden krachtens artikel 118 A van het EG-Verdrag minimumvoorschriften vastgesteld die op de werkplek moeten worden toegepast.

4. De meest gebruikte antischimmelmiddelen bevatten oplossingen van natriumhypochloriet (NAOCI). De risico's die deze producten opleveren, worden veroorzaakt doordat chloor vrijkomt wanneer deze producten onopzettelijk worden gemengd met zure of andere schoonmaakmiddelen. De gassen die gevormd worden irriteren de ademhalingsorganen. Op de verpakkingen geeft het etiket, overeenkomstig de communautaire wetgeving, informatie over dit effect. Momenteel onderzoekt de Commissie of de veiligheid van deze producten verder kan worden vergroot.