SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3141/00

van Benedetto Della Vedova (TDI) aan de Commissie

(6 oktober 2000)

Betreft: Inlijving van DHL door de Deutsche Post

Volgens berichten in de pers zou de Deutsche Post AG (DP), de door de Duitse overheid gecontroleerde posterijen, op het punt staan om de controle over de DHL-groep te verwerven. Dit terwijl bekend

is dat DP op de Duitse markt een monopolie heeft op de verzending van brieven met een gewicht van minder dan 200 gram. Bovendien heeft de Commissie zelf vastgesteld dat inkomsten uit monopolistische activiteiten (die sinds 1984 steeds zeer winstgevend waren dankzij door de staat vastgestelde tarieven die tot de hoogste in Europa behoren) door DP stelselmatig worden aangewend om verliezen te vereffenen bij activiteiten die open staan voor concurrentie (zoals de normale commerciële verzending van postpakketten, die in dezelfde periode steeds verliesgevend was). Dit is een vorm van indirecte subsidiëring door de staat.

De winsten uit monopolistische bedrijfsactiviteiten verschaffen DP dus de middelen die nodig zijn om de hand te leggen op tal van concurrenten, waarvan de DHL de laatste in de rij is.

Hoe staat het met de procedures die de Commissie tegen DP heeft aangespannen (met name de procedures van juli 1999 vanwege staatssteun en van augustus 2000 vanwege misbruik van een dominante positie, respectievelijk bij internationale koeriersdiensten en in het postorderbedrijf)? Welke maatregelen zal de Commissie nemen om te voorkomen dat de monopolierente die DP geniet en die veel hoger is dan gerechtvaardigd zou zijn gezien de verplichting tot universele dienstverlening, de richtlijn inzake postdiensten en artikel 86, lid 2 van het EG-Verdrag, blijft drukken op het correcte verloop van de mededinging in de postsector?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(10 november 2000)

Op 8 augustus 2000 heeft de Commissie, in antwoord op een aantal klachten en een arrest van het Gerecht van eerste aanleg waarin werd vastgesteld dat de Commissie verzuimd had met betrekking tot deze zaak op te treden, de formele procedure ingeleid tegen de Duitse exploitant van postdiensten Deutsche Post AG wegens misbruik van haar machtspositie(1). Deze procedure heeft op de eerste plaats betrekking op de door Deutsche Post aangerekende prijzen voor pakketverzenddiensten ten behoeve van postorderbedrijven. Uit het voorlopig onderzoek van de Commissie blijkt dat Deutsche Post grote postorderbedrijven aanzienlijke kortingen zou toekennen indien deze zich ertoe verbinden al hun pakketten via Deutsche Post te verzenden. Dit betekent dat geen enkele particuliere aanbieder van pakketdiensten voor postorderbedrijven in staat was om in Duitsland voet aan de grond te krijgen. Voorts heeft de procedure betrekking op de door Deutsche Post aangerekende briefport voor de brieven die zij in het kader van haar monopolie aflevert.

In het licht van nieuwe bewijzen betreffende de overeenkomsten van Deutsche Post AG met haar belangrijkste postorderklanten, heeft de Commissie op 4 oktober 2000 de reikwijdte van haar op 8 augustus 2000 ingeleide formele procedure ten aanzien van de Duitse exploitant van postdiensten, uitgebreid(2). Het door de Commissie ingestelde onderzoek naar deze overeenkomsten heeft aan het licht gebracht dat zij een combinatie inhouden van getrouwheids- en volumekortingen. Volgens deze regelingen verleent Deutsche Post kortingen aan haar grote postorderbedrijven onder de dubbele voorwaarde dat deze al hun pakketten en een jaarlijks minimaal volume via Deutsche Post AG verzenden. Wegens deze regeling was geen enkele particuliere aanbieder van pakketdiensten voor postorderbedrijven in staat om in Duitsland voet aan de grond te krijgen. Deze soort kortingen hebben afschermingseffecten die schadelijk zijn voor de concurrentie.

In februari 2000, terwijl het onderzoek naar de postordersector aan de gang was, diende de Duitse vereniging van gebruikers van postdiensten (DVPT) een klacht in wegens een naar eigen zeggen buitensporig hoge briefport voor het verzenden van brieven, welke dienst deel uitmaakt van het monopolie van Deutsche Post. De vereniging voerde aan dat het port voor standaardbrieven niet in een redelijke verhouding stond tot de werkelijk verleende dienst. De Commissie stelde een onderzoek in en verzocht Deutsche Post om aanvullende informatie.

Uit een nauwkeurige vergelijking, waarbij ook rekening werd gehouden met de kwaliteit van de dienstverlening en de bevolkingsdichtheid, bleek dat de Duitse klanten verreweg het hoogste briefport van Europa betaalden.

De formele procedure wegens een inbreuk op de in het EG-Verdrag vastgestelde concurrentieregels begint met het versturen van een zogenaamde mededeling van punten van bezwaar. In de aan Deutsche Post gestuurde mededeling van punten van bezwaar wordt een gedetailleerde beschrijving van de

aantijgingen gegeven en wordt uitgelegd waarom de Commissie van mening is dat Deutsche Post in strijd met artikel 82 (ex artikel 86) van het EG-Verdrag heeft gehandeld. Bij de voorbereiding van haar verdediging heeft Deutsche Post het recht om de betrokken documenten die zich in het dossier van de Commissie bevinden, te raadplegen. Zij heeft twee maanden de tijd om opmerkingen te maken over de bezwaren van de Commissie. Deutsche Post mag haar eigen bewijsmateriaal naar voren brengen en kan om een hoorzitting verzoeken waarop zij zich ook mondeling kan verdedigen.

Vervolgens beslist de Commissie of zij de betrokken gedragingen dient te verbieden. De Commissie kan ook boetes opleggen wegens inbreuken op de communautaire mededingingsregels. Het bedrag van de boete hangt af van de zwaarte en de duur van de inbreuk.

In juli 1999 leidde de Commissie een procedure in wegens onwettige staatssteun. Deze procedure heeft betrekking op de kruiselingse subsidiëring van de verwerving door Deutsche Post van een aantal binnenlandse en buitenlandse ondernemingen waarbij Deutsche Post inkomsten heeft gebruikt uit haar algemeen monopolie voor de verzending van brieven; bovendien heeft zij ook inkomsten uit de verzending van brieven gebruikt om verliezen bij de pakketdiensten te compenseren(3).

In mei 2000 heeft de Commissie, nadat zij een aantal klachten had ontvangen, een afzonderlijke procedure ingeleid ten aanzien van Deutsche Post wegens misbruik van een machtspositie, omdat Deutsche Post het internationale postverkeer had verstoord(4). De Commissie beschuldigde Deutsche Post ervan dat zij inbreuk had gemaakt op de communautaire mededingingsregels omdat zij veelvuldig en systematisch binnenkomende grensoverschrijdende post heeft onderschept, waarbij zij strafport aanrekende en de aflevering vertraagde. De procedure betreffende deze zaak heeft geen rechtstreekse gevolgen voor de andere, hierboven genoemde zaken.

(1) Persbericht van de Commissie IP/00/919.

(2) Persbericht van de Commissie IP 00/1108.

(3) zie IP/99/530.

(4) zie IP/00/562.