SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2630/96 van Michl Ebner (PPE) aan de Commissie (15 oktober 1996)

Betreft: Sanering van de rundvleesmarkt

In de regio Zuid-Tirol, die een totale oppervlakte heeft van 740.000 hectare, waarvan 2,3% wordt gebruikt voor fruitteelt, 0,7% voor wijnbouw, 10% bestaat uit altijd groene weidegrond, 21% uit alpen- en andere weiden, 1% uit akkergrond, 42% uit bos en 23% onproduktief is en die gelegen is tussen de 800 en de 2.000 meter boven de zeespiegel, worden op 10.200 bedrijven in totaal 140.000 runderen gehouden.

De grondslag voor de voedering van de runderen vormt de eigen grond van de bedrijven, met inbegrip van de alpen- en andere weiden, waarvan de exploitatie ook voor het behoud van het cultuurlandschap van groot belang is.

De bedrijven zijn dikwijls gelegen tegen hellingen, in dalen of in de schaduw van bergen, hetgeen ze nog arbeidsintensiever maakt.

De runderfokkerij en runderhouderij zijn, behalve op de produktie van melk en vlees, in het bijzonder gericht op de produktie van gebruiks- en fokdieren van hoge kwaliteit.

De opbrengst, of het nu gaat om de hoofdactiviteit of om een nevenactiviteit, levert inkomsten op waarmee de boerengezinnen in hun levensonderhoud voorzien.

Door het uitbreken van de BSE-ziekte en de daarmee gepaard gaande teruggang van de consumptie van rundvlees met 25 à 30% is in de sector runderfokkerij en runderhouderij een prijsverval opgetreden dat voor de veeboeren tot een zó grote inkomstenderving heeft geleid dat in vele gevallen hun bestaansmogelijkheid acuut wordt bedreigd.

De zeer moeilijke produktieomstandigheden in de bergen, het prijsverval in de sector runderhouderij en runderfokkerij door de BSE-crisis en het feit dat de oogst 20 à 30% geringer is dan normaal, als gevolg van de ongunstige weersomstandigheden, zijn er de oorzaak van dat de bergboeren en veefokkers in het hele Alpengebied in een hachelijke situatie verkeren. In dit verband moet er ook op worden gewezen dat in berggebieden alternatieven voor de tradionele landbouw de facto niet aanwezig zijn.

Welke interventies en maatregelen plant de Commissie om deze acute crisis van de berglandbouw in het Alpengebied, veroorzaakt door het prijsverval in de veeteelt, en het daarmee verbonden risico dat bedrijven in het berggebied worden stilgelegd, met als gevolg verwaarlozing van het cultuurlandschap en van de recreatieruimte van de Alpenregio, het hoofd te bieden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (4 december 1996)

Al onmiddellijk toen het probleem van boviene spongiforme encefalopathie (BSE) zich voordeed, heeft dit financiële consequenties gehad voor alle producenten van rundvlees, zowel in de berggebieden als daarbuiten. Daarom heeft de Commissie maatregelen genomen om de markt voor rund- en kalfsvlees in zijn totaliteit te ondersteunen (interventie, slachtprogramma's, plan voor particuliere opslag van kalfsvlees, verhoogde restituties bij uitvoer en bijkomende vergoedingen voor producenten, enz.).

Met het oog op compensatie voor de verliezen als gevolg van BSE, heeft de Raad zijn goedkeuring gegeven aan het voorstel van de Commissie om 850 miljoen ecu extra steun aan de producenten te verlenen. Bovendien mogen de Lid-Staten uit hun nationale begroting eenzelfde bedrag als compensatie voor genoemde verliezen toekennen.

In de vergadering van 18 november 1996 heeft de Raad ingestemd met een hervorming op middellange termijn die erop gericht is om het als gevolg van de daling in rundvleesverbruik ((PB L 296 van 21.11.1996, blz. 50. )) verstoorde marktevenwicht te herstellen.

Daarvoor al, namelijk in de vergadering van 30 oktober 1996, had de Raad nog eens 500 miljoen ecu uitgetrokken om de aanhoudende moeilijkheden van de producenten te ondervangen. Dit bedrag zal gebruikt worden voor rechtstreekse inkomenssteun voor de producenten of voor ondersteuning van de sector rund- en kalfsvlees. De Commissie werkt thans aan de betrokken voorstellen.