SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1643/01

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 juni 2001)

Betreft: Het plotseling door de Nederlandse telefoonmaatschappij KPN heffen van slecht gemotiveerde betalingen voor het afluisteren van voicemail

1. Is het de Commissie bekend dat KPN, de grootste telefoonmaatschappij in Nederland, in 1998 aan haar abonnees een gratis aansluiting op voicemail heeft toegezegd, maar begin mei 2001 heeft aangekondigd dat zij met ingang van 10 mei een afzonderlijke betaling gaat verlangen voor het afluisteren van ieder binnenkomend voicemailbericht?

2. Acht de Commissie het korte tijdsverloop tussen aankondigen en toepassen van de in vraag 1 bedoelde tariefsverhoging verenigbaar met artikel 17.5 van de telecommunicatierichtlijn 98/10/EG(1) van 26 februari 1998, die een voldoende lange aankondigingsperiode voor tariefsverhogingen voorschrijft?

3. Deelt de Commissie mijn veronderstelling dat deze tariefsverhoging beter verklaard kan worden uit het zoeken naar dekking voor de hoge uitgaven van KPN ten behoeve van de recente aankoop van grote belangen in Duitsland (E-Plus en UMTS-frequenties, tezamen voor 17 miljard) dan uit de kosten van de voicemailvoorziening, mede omdat mensen veelal terugbellen naar aanleiding van een ontvangen voicemailbericht zodat voor de telefoonmaatschappij kosten en opbrengsten met elkaar in evenwicht zijn?

4. Heeft de aanbieder van telefoondiensten de verplichting om abonnees bij een dergelijke tariefsverhoging tijdig actief (door middel van voorlichting over de te volgen procedure en termijnen) in de gelegenheid te stellen om hun voicemailaansluiting op te zeggen, zodat zij niet verplicht worden hogere kosten te maken als gevolg van het voortzetten van hun aansluiting?

5. Is het de Commissie tevens bekend dat de in vraag 1 bedoelde maatregel wordt gerechtvaardigd met een beroep op technische vernieuwingen waarvan de meeste abonnees nooit gebruik zullen maken, namelijk het doorsturen van mondelinge berichten naar e-mail en fax?

6. Acht de Commissie het in vraag 5 genoemde feit in overeenstemming met artikel 17.4 van de telecommunicatierichtlijn 98/10/EG, waarin is geregeld dat van de gebruiker geen betalingen mogen worden verlangd voor faciliteiten die voor de gevraagde dienst niet nodig zijn?

7. Wat denkt de Commissie verder te ondernemen naar aanleiding van deze kwestie, zowel om overtredingen van de desbetreffende richtlijn te corrigeren als om herhaling van dergelijke procedures voor tariefsverhoging of navolging door anderen te voorkomen?

(1) PB L 101 van 1.4.1998, blz. 24.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(17 september 2001)

Het is de Commissie inderdaad bekend dat KPN haar abonnees sedert 1998 gratis voicemail heeft aangeboden en ook dat KPN sedert mei 2001 kosten in rekening brengt voor het beluisteren van binnenkomende voicmailberichten.

In zijn vraag verwijst het geachte parlementslid naar de bepalingen van artikel 17, lid 4 en lid 5, van één van de richtlijnen van het wetgevingskader inzake telecommunicatie, Richtlijn 98/10/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de toepassing van Open Network Provision (ONP) op spraaktelefonie en inzake de universele telecommunicatiediensten in een door concurrentie gekenmerkt klimaat (de Nieuwe Spraaktelefonierichtlijn).

De beschreven (voicemail)dienst valt echter niet onder het toepassingsgebied van de Nieuwe Spraaktelefonierichtlijn. In artikel 2, lid 3, onder b), van deze richtlijn wordt omschreven wat in de richtlijn wordt verstaan onder het begrip algemeen beschikbare telefoondiensten, met opgave van een lijst van diensten die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen. Bovengenoemde voicemaildienst kan niet als in deze lijst opgenomen worden beschouwd. In het artikel wordt ook duidelijk gesteld dat vaste openbare telefoondiensten geen diensten met een toegevoegde waarde omvatten, die via het openbare telefoonnetwerk worden geleverd. Bijgevolg wordt de voicemaildienst niet bij het Europese telecommunicatiekader geregeld.

De door KPN sedert 1998 aangeboden voicemaildienst moet daarom worden omschreven als een commerciële dienst, die volledig open staat voor concurrentie. Het feit dat KPN betaling voor deze dienst verlangt, kan betekenen dat andere exploitanten de mogelijkheid krijgen concurrerende prijzen aan te bieden, hetgeen de consument meer keuze kan bieden.

Gezien het bovenstaande ziet de Commissie geen noodzaak, en heeft zij evenmin de bevoegdheid, om op basis van het toepasselijke wetgevingskader maatregelen te nemen.