ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2020/97 van Iñigo Méndez de Vigo (PPE) aan de Raad (18 juni 1997)

Betreft: Cohesiefonds

De fungerend voorzitter van de Raad heeft op 14 mei 1997 in zijn toespraak tot de plenaire vergadering van het Europees Parlement meegedeeld dat op dit moment geen standpunt kan worden ingenomen over de continuïteit van het cohesiefonds in de financiële vooruitzichten na 1999.

Volgens het eerste verslag over de vorderingen bij de verwezenlijking van de economische en sociale cohesie in de EU heeft het tot dusver gevoerde cohesiebeleid in belangrijke mate ertoe bijgedragen dat de bestaande structurele verschillen tussen de rijkste en de armste landen in de Unie zijn verkleind. Bovendien heeft commissaris Wulf-Mathies in haar antwoord op mijn schriftelijke vraag E-3430/96 ((PB C 186 van 18.6.1997, blz. 87. )) opgemerkt dat de Commissie zich zeker blijft inzetten voor de handhaving van het structuurbeleid en erop blijft toezien dat de middelen gericht voor de armste gebieden worden gebruikt. Is de Raad niet van mening dat de voortzetting van de steun aan de vier begunstigde lidstaten van het cohesiefonds essentieel is om ervoor te zorgen dat deze landen zo spoedig mogelijk hetzelfde ontwikkelingsniveau bereiken als hun Europese partners?

Antwoord (4 december 1997)

De regelgeving met betrekking tot het Cohesiefonds waarin de begunstigde lidstaten en het financiële kader van het Fonds tot eind 1999 zijn vastgesteld, zal vóór 31 december 1999 op voorstel van de Commissie door de Raad worden herzien.

De Commissie heeft nog een voorstel over bijstandsverlening uit het Fonds vanaf 2000 ingediend, maar heeft wel op 16 juli 1997 een mededeling "Agenda 2000¨ over de verdere ontwikkeling van de Gemeenschap ingediend, waarin zij voorstelt het Cohesiefonds in zijn huidige vorm te behouden en aangeeft wat haars inziens de financiële toewijzing voor dat Fonds zou moeten zijn. Op 15 september 1997 heeft de Raad een eerste oriënterend debat over deze mededeling gehouden.

Aangezien de Commissie nog geen formeel voorstel over bijstandsverlening uit het Fonds vanaf 2000 heeft ingediend, heeft de Raad nog geen stanpunt over deze kwestie ingenomen.

Een en ander betekent hoegenaamd niet dat wordt afgezien van de doelstelling van economische en sociale samenhang tussen de lidstaten, zoals die is vastgelegd in het Verdrag en het bijgevoegde Protocol.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2725/97 van Ria Oomen-Ruijten (PPE) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Gemeenteraadsverkiezingen

1. Kan de Europese Commissie bevestigen dat het mogelijk is voor Europese burgers om zich in Nederland kandidaat te stellen voor de gemeenteraadsverkiezingen zonder dat de kandidaat in Nederland verblijft?

2. Kan de Europese Commissie aangeven in hoeverre dit strookt met artikel 8 B van het Verdrag betreffende de Europese Unie, waarin staat: "Iedere burger die verblijf houdt in een lid-staat waarvan hij geen onderdaan is, bezit het actief en passief kiesrecht bij gemeenteraadsverkiezingen in de lid-staat waar hij verblijft, onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van die staat¨?

3. Indien uit het antwoord van vraag twee blijkt dat het ontbreken van de eis van ingezetenschap zich niet verhoudt met het Verdrag betreffende de Europese Unie, welke maatregelen overweegt de Europese Commissie dan te nemen?

4. Hoe denkt de Europese Commissie over de royale interpretatie van de richtlijn 94/80/EG ((PB L 368 van 31.12.1994, blz. 38. ))?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (23 ottobre 1997)

Overeenkomstig de Nederlandse kieswet kan iedereen, onverschillig of hij/zij al dan niet Nederlands onderdaan is, zich kandidaat stellen voor de gemeenteraadsverkiezingen. Als zij verkozen worden, mogen zij echter enkel het ambt bekleden indien zij in de gemeente verblijven waar zij zich kandidaat hebben gesteld.

Er dient op gewezen te worden dat Richtlijn 94/80/EG van de Raad van 19 december 1994 tot vaststelling van de wijze van uitoefening van het actieve en passieve kiesrecht bij gemeenteraadsverkiezingen ten behoeve van de burgers van de Unie die verblijven in een lidstaat waarvan zij de nationaliteit niet bezitten, niet voorziet in de harmonisatie van de kieswet van de lidstaten, maar gewoon gericht is op het wegwerken van de nationaliteitsvoorwaarde die vereist is voor de uitoefening van het kiesrecht. Bovendien vermeldt artikel 1, lid 2 uitdrukkelijk dat de bepalingen van deze richtlijn de bepalingen van elke lidstaat betreffende het actieve en passieve kiesrecht van zijn onderdanen die buiten zijn grondgebied verblijven of van onderdanen van derde landen die in deze staat verblijven, onverlet laat.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2578/97 van Juan Colino Salamanca (PSE) en Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie (24 juli 1997)

Betreft: Schending van het EU-embargo op Brits rundvlees

Op 2 juli 1997 maakte commissaris Bonino gewag van eventuele illegale verkoop van Brits rundvlees - waarop in verband met de gekke-koeienziekte een embargo rust - waarbij zij voor de Italiaanse televisie o.a. Spanje als land van bestemming noemde.

In een later stadium schijnt de Commissie deze verklaring te hebben tegengesproken..

Erkent de commissaris dat zij zich heeft vergist?

Waarom werd haar verklaring tegengesproken?

Welke instantie of ambtenaar heeft haar de nieuwe gegevens verstrekt op grond waarvan men van mening kon veranderen?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2576/97, E-2577/97, E-2578/97, E-2603/97, E-2604/97 en E-2605/97 van mevrouw Bonino namens de Commissie (14 oktober 1997)

Op 2 juli 1997 heeft de Commissie melding gemaakt van de ontdekking van een geval van fraude met illegaal naar andere lidstaten en derde landen uitgevoerd Brits vlees.

Trouw aan haar streven naar transparantie en in lijn met de verbintenissen die zij tegenover het Parlement is aangegaan, heeft de Commissie het Parlement en de lidstaten op de hoogte gesteld van alle ontwikkelingen in deze affaire.

Aldus is in eerste instantie een Spaanse firma met dezelfde naam als een in Guiné-Bissau gevestigde firma ten onrechte van fraude beschuldigd.

Daarna is echter een andere Spaanse firma geïdentificeerd als ontvangster van 200 ton vlees van een van de aan de kaak gestelde Belgische firma's. De door de Commissie geïnformeerde Spaanse autoriteiten voeren thans onderzoeken hierover uit.

De Commissie is zich bewust van het feit dat sommige informatie eventuele gevolgen voor de vleesmarkt kan hebben, maar zij heeft de voorkeur gegeven aan de zorg om de consument te informeren onder naleving van het transparantiebeginsel.

De gebeurtenis waarnaar de geachte afgevaardigden verwijzen heeft echter geen invloed op de markt gehad, omdat volgens de informatie die [op weekbasis] door de lidstaten aan de Commissie wordt verstrekt de groothandelsprijzen van vlees niet zijn aangetast door de onthullingen betreffende de illegale uitvoer van vlees uit het Verenigd Koninkrijk in de maand juli.

De Commissie blijft van mening dat zij de plicht heeft om het Parlement en de lidstaten en zo nodig de consumenten te informeren over dit soort affaires naargelang zij zich ontwikkelen. Deze manier van doen is overigens grotendeels goedgekeurd door de tijdelijke commissie die is belast met de follow-up van de aanbevelingen betreffende de bovine spongiforme encefalopathie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2611/97 van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Organische veehouderij

Is de Commissie het ermee eens dat de voorgestelde verordening inzake organische veehouderij voor grote onrust zorgt onder veel organische boeren die bezig zijn om te schakelen op organische veehouderij of daartoe het plan hebben?

De voorstellen zullen het boeren onmogelijk maken om één en dezelfde soort organisch en op traditionele wijze op één enkel bedrijf te houden. Is de Commissie bereid toe te geven dat dit beleid het onmogelijk maakt dat organische veehouderij in de gehele EU kan expanderen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (3 oktober 1997)

Het voorstel van de Commissie ((COM(96) 366. )) voor een verordening van de Raad waarbij Verordening (EEG) nr. 2092/91 inzake de biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen ((PB L 198 van 22.7.1991. )) wordt aangevuld met betrekking tot de dierlijke productie, bevat een bepaling die verbiedt in de traditionele en de biologische productie-eenheden van hetzelfde bedrijf dezelfde diersoorten te houden.

Deze bepaling is coherent met een soortgelijke bepaling voor plantaardige producten in Verordening (EEG) nr. 2092/91, die in 1991 is goedgekeurd, en is essentieel om het vertrouwen van de consument in de biologische veeteelt te behouden.

In het advies dat het Parlement tijdens de zitting van mei 1997 heeft gegeven, heeft het het voorstel van de Commissie op dit punt aanvaard zonder amendementen voor te stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2706/97 van Ian White (PSE) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-1954/97

In het derde deel van vraag E-1954/97 ((PB C 391 van 23.12.1997, blz. 145. )) werd gevraagd of de van de lidstaten verlangde gegevens al beschikbaar waren. Kan de Commissie, gezien de vermelding dat tot dusver negen lidstaten hebben geantwoord, meedelen of deze negen antwoorden voor mij beschikbaar zijn?

Antwoord van mevr. Bonino namens de Commissie (21 oktober 1997)

De brief van de Commissie van 18 september 1996 met het verzoek aan de nationale autoriteiten om de beschikbare gegevens over het toxisch shocksyndroom (TSS) te verstrekken, had uitdrukkelijk ten doel de Commissie in staat te stellen een basisdocumentatie aan te leggen.

Overwegende dat ieder gebruik van het aldus verzamelde materiaal voor andere doeleinden dan de genoemde de instemming van de nationale autoriteiten behoeft, en gelet op het feit dat de regels voor de uitvoering van het besluit van 8 februari 1994 inzake de toegang tot documenten van de Commissie ((PB L 46 van 18.2.1994. )) bepalen dat, wanneer een document niet van de Commissie maar van bijvoorbeeld overheidsinstanties, particulieren enz. afkomstig is, de aanvrager naar deze laatsten moet worden verwezen, is het de Commissie dus niet mogelijk de geachte afgevaardigde de ontvangen antwoorden te verstrekken.

Wat de Commissie echter wel kan doen, is de geachte afgevaardigde en het secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks een samenvatting van de tien ontvangen antwoorden te doen toekomen (sinds het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-1954/97 van de geachte afgevaardigde is er één antwoord bijgekomen).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2359/97 van Undine-Uta Bloch von Blottnitz (V) aan de Commissie (10 juli 1997)

Betreft: Goudwinning in West-Turkije en deelneming van de EU

Het plan is in West-Turkije (in de buurt van de Egeïsche Zee bij Bergama en Edremit) met behulp van zeer giftig natriumcyanide goud te delven. In zijn resolutie van 17 november 1994 (B4-0410/94) ((PB C 341 van 5.12.1994, blz. 169. )) heeft het Europees Parlement zich tegen deelneming van Europese bedrijven aan dit project uitgesproken. Doorslaggevend daarbij waren de volgende overwegingen: uit het opvangbekken voor het natriumcyanideslib komt blauwzuur vrij in een voor de mens levensgevaarlijke concentratie. De regio is een van de gebieden op aarde die het meest door aardbevingen bedreigd worden. Het gevaar van vervuiling van het grondwater door cyanide is uiterst groot. De gevolgen van een dambreuk, waarbij het cyanideslib zich over de landerijen zou verspreiden, zouden rampzalig zijn.

In paragraaf 4 van genoemde resolutie wordt de Commissie verzocht de ecologische gevolgen van het goudwinningsproject onder de loep te nemen. Verder wordt op de lidstaten en de Commissie een beroep gedaan maatregelen te nemen om de dreigende milieuramp te voorkomen.

1. Heeft de Commissie de ecologische gevolgen van het project bestudeerd en tot welke conclusies is zij gekomen?

2. Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om de milieuramp in het betrokken gebied te voorkomen en welke maatregelen zal zij alsnog nemen?

3. Is het de Commissie bekend welke maatregelen door de diverse lidstaten zijn genomen om de milieuramp te voorkomen? Zo ja, om welke maatregelen gaat het daarbij precies?

4. Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat Europese bedrijven bij het project betrokken zijn en daarbij in Turkije vanuit milieuoogpunt rampzalige procédés toepassen die in de EU verboden zouden zijn?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (15 september 1997)

Het geachte Parlementslid moge verwezen worden naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag nr. 2232/92 van de heer Alavanos ((PB C 95 van 5.4.1993. )).

De Commissie zal zich ervoor inspannen om inlichtingen te verkrijgen over de installaties waarnaar het geachte Parlementslid verwijst, gelegen in het gebied aan de Egeïsche Zee. Aangezien deze installaties zich buiten het grondgebied van de Gemeenschap bevinden, zijn de richtlijnen van de Gemeenschap niet van toepassing.

In het bestek van de financiële samenwerking tussen de Gemeenschap en Turkije hebben de Turkse autoriteiten de Commissie overigens een project voorgelegd op het gebied van de beoordeling van en het toezicht op de vervuiling van zee, bodem en lucht voor de gehele Middellandse-Zeekust van Turkije. Gegeven evenwel de toestand van de financiële samenwerking met Turkije, is de Commissie niet in staat aan te geven of een dergelijk project in 1997 gefinancierd zou kunnen worden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2709/97 van Viviane Reding (PPE) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Inhoudingen ziektekostenverzekering die het vrije verkeer belemmeren

De Franse regelgeving inzake de inhoudingen voor de ziektekostenverzekering die worden uitgevoerd door de "Caisse régionale interprofessionelle de retraite pour le personnel¨ (CRIREP) maakt het onmogelijk dat in het buitenland woonachtige rechthebbenden op een aanvullend pensioen de voorheffing van de sociale zekerheid wordt kwijtgescholden.

De communautaire regelgeving bepaalt echter dat (wanneer de premies voor de ziektekostenverzekering niet ten laste komen van het Franse socialezekerheidsstelsel) de in het buitenland woonachtige gepensioneerden moeten worden vrijgesteld van de voorheffing van de inhouding van 3,6%.

Deze onregelmatigheid heeft al geleid tot stappen van diverse leden van de Franse Nationale Vergadering bij het Ministerie van Arbeid en Sociale Zaken van Frankrijk; de oplossing laat echter nog op zich wachten.

Vormt deze kwestie geen belemmering voor het vrije verkeer van werknemers en gepensioneerden?

Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om aan deze situatie een einde te maken?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (16 oktober 1997)

De Commissie is zich ten volle bewust van het door de geachte afgevaardigde aan de orde gestelde probleem.

Daarom heeft zij op grond van artikel 169 van het EG-verdrag een klacht ingediend met het doel te doen vaststellen dat Frankrijk, door een ziekenfondspremie in te houden op de aanvullende en vervroegde pensioenen die worden ontvangen door personen die in een andere lidstaat wonen dan Frankrijk en wier ziektekosten- en moederschapsverzekering niet ten laste komen van een Frans stelsel, de krachtens het EG-verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen en met name inbreuk heeft gemaakt op het bepaalde in artikel 13, lid 1, en artikel 33 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en hun gezinsleden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen ((PB L 149 van 5.7.1971. )).

Deze klacht is door het Hof van Justitie afgewezen op grond dat de aanvullende regelingen geen wetgeving vormen in de zin van Verordening (EEG) nr. 1480/71; bijgevolg is artikel 33 van genoemde verordening, dat dubbele premieheffing verbiedt, daarop niet van toepassing. Uit deze jurisprudentie blijkt dat een categorie werknemers door de communautaire regelgeving inzake de sociale bescherming van personen die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, onvoldoende beschermd is. De Commissie zal zeer binnenkort passende bepalingen voorstellen om deze situatie te verhelpen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3141/97 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (13 oktober 1997)

Betreft: Belastingen en sociale lasten als percentage van het BIP

In de gegevens van Eurostat inzake de belastingen en sociale lasten als percentage van het Bruto Intern Product in de lidstaten van de EU in 1996, welke in EUROPE nr. 7049 van 3 september 1997 werden gepubliceerd, worden Griekenland en Portugal buiten beschouwing gelaten.

Kan de Commissie mededelen of deze studie ook Griekenland en Portugal betrof?

Zo niet, over welke gegevens beschikt de Commissie aangaande het aandeel dat belastingen en sociale lasten in de twee bovengenoemde landen uitmaken van het BIP?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie (3 november 1997)

Bij het door Europe nr. 7049 van 3 september 1997 genoemde verslag gaat het om "Statistics in Focus, Economy and Finance, no 28/1997, Taxes and Social Contributions in the European Union - First results for 1996¨. In het verslag zijn voor alle lidstaten voor de periode vanaf 1980 cijfers opgenomen over het aandeel van de belastingen en sociale lasten in het bruto binnenlands product (BBP). Met name worden de eerste voorlopige resultaten voor 1996 geanalyseerd. Deze cijfers zijn gebaseerd op de eerste gegevens van de bureaus voor de statistiek van de lidstaten.

Griekenland en Portugal hebben voor 1996 geen cijfers verstrekt. Over 1995 zijn van Griekenland ook geen gegevens beschikbaar. De meest recente cijfers voor Griekenland en Portugal hebben dus betrekking op respectievelijk 1994 en 1995. Voor Griekenland bedroeg het aandeel van de belastingen en sociale lasten in het BBP in 1994 31,8% en voor Portugal in 1995 36,2%.

Volgens een schatting van de Commissie in het kader van haar economische ramingen van voorjaar 1997 is het aandeel van de belastingen en sociale lasten in het BBP voor Griekenland in 1995 met ongeveer 1 procentpunt gestegen en in 1996 stabiel gebleven. Voor Portugal is het aandeel in 1996 met 1 procentpunt gestegen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2669/97 van Kirsi Piha (PPE) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: De problemen die zich voordeden bij de presentatie van het programma Agenda 2000 van de Commissie

Op 16 juli 1997 presenteerde de Europese Commissie voor het Europees Parlement het programma Agenda 2000, waarin uitspraken worden gedaan over de mate waarin de kandidaatlanden gereed zijn om de toetredingsonderhandelingen te beginnen. De inhoud van deze uitspraken was echter al veel eerder via de media bekend geworden, aangezien de Europese persbureaus al de week daarvoor onder verwijzing naar bronnen binnen de Commissie verslag hadden gedaan van de inhoud van het programma.

Het lek binnen de Commissie heeft aanleiding gegeven tot onnodige speculaties en tevens twijfel gezaaid over de vraag of de Commissie wel in staat is om een informatiebeleid te voeren op de afgesproken en te verwachten wijze. De mislukte openbaarmaking van de verklaring bracht het Europees Parlement en zijn leden in een moeilijk parket, omdat een doeltreffende becommentariëring en discussie ten gevolge van de vooraf vrijgekomen informatie niet meer mogelijk was.

Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om boven water te krijgen op welke wijze en om welke reden gedetailleerde informatie inzake de inhoud van de uitspraken voortijdig in de publiciteit terecht kon komen en hoe wil de Commissie in de toekomst verzekeren dat er zich geen informatielek van dezelfde omvang zal voordoen?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (1 october 1997)

De Commissie heeft alles in het werk gesteld om ervoor te zorgen dat het programma Agenda 2000 ((COM(97) 2000. )) zo spoedig mogelijk ná de goedkeuring door de Commissie op 15 juli 1997 bij het Parlement kon worden ingediend. Voorzitter Santer en Commissielid Van den Broek hebben het programma op 16 juli 1997 tijdens de plenaire zitting van het Parlement tot in de details toegelicht waarna het Parlement er een drie uur durend debat aan wijdde.

Het zal het Geachte Parlementslid niet zijn ontgaan dat de omvang en het belang van deze Commissie-mededelingen ongekend zijn, en de instelling voor enorme materiële uitdagingen heeft geplaatst. De Commissie is echter geslaagd in haar opzet de leden van het Europees Parlement, de overige instellingen, de lidstaten, de kandidaatlanden en de pers op 16 juli 1997 te voorzien van de documenten "Agenda 2000 - Vol.I: Voor een sterkere en grotere Unie¨ (91 pag.), "Agenda 2000 - Vol.II: De uitbreiding: een uitdaging¨ (62 pag.), de adviezen over de afzonderlijke verzoeken om toetreding tot de Europese Unie (circa 1000 pag.), plus alle samenvattingen en conclusies. Er moesten speciale regelingen worden getroffen voor het vertalen en non-stop drukken van de documenten in Straatsburg, en ook speciaal vervoer tussen Brussel en Straatsburg.

De Commissie is zich ervan bewust dat zich desondanks enkele problemen hebben voorgedaan, maar vindt dat de operatie over het algemeen succesvol is verlopen. Er bestaat geen twijfel over dat de Agenda 2000-mededelingen op 16 juli 1997 gunstig zijn ontvangen door het Parlement.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2830/97 van Nuala Ahern (V) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Acties tegen Dr. Jean-François Viel in Frankrijk

Is het de Commissie bekend dat er in Frankrijk stappen worden genomen tegen Dr. François Viel, omdat zijn wetenschappelijk onderzoek naar leukemieclusters in het gebied van Cap de la Hague de onroerendgoedprijzen aldaar zou beïnvloeden? Als de bewijzen in een voor de internationale volksgezondheid en het milieu zo belangrijke aangelegenheid zo overtuigend zijn dat ze worden gepubliceerd in het British Medical Journal, moet dan de opwerkingsfabriek die hiervoor verantwoordelijk is niet onmiddellijk door de Commissie worden onderzocht in plaats van toe te staan dat de wetenschappelijke rapportage van feitenmateriaal op deze manier wordt ondermijnd?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (23 september 1997)

De Commissie is niet op de hoogte van stappen tegen Dr. Viel. Indien inderdaad dergelijke maatregelen zijn genomen, is dit een zaak die in het kader van het Franse recht dient te worden behandeld. De Commissie is hiervoor niet bevoegd.

Wat een onderzoek met betrekking tot de opwerkingsfabriek van Cap de la Hague betreft, verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar haar antwoord op schriftelijke vraag P-2494/97 van de heer Smith ((PB C 60 van 25.2.1998, blz. 135. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2924/97 van Patricia McKenna (V) aan de Commissie (17 september 1997)

Betreft: Dierproeven met knaagdieren in laboratoria

Uit een recent rapport van Michael Festing van de toxicologische afdeling van de Britse Raad voor medisch onderzoek aan de universiteit van Leicester is gebleken dat jaarlijks duizenden knaagdieren bij giftigheidstests, die wetenschappelijk te wensen overlaten, worden opgeofferd.

Heeft de Commissie dit rapport bestudeerd?

Welke voorstellen wil de Commissie doen om het gebruik van dieren bij giftigheidstests geleidelijk aan te elimineren en de ontwikkeling van alternatieven voor dierproeven te stimuleren?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (23 oktober 1997)

Het werk waarnaar het geachte Parlementslid verwijst is welbekend. Uit dit werk blijkt dat bij toxicologisch onderzoek vaak onnodig veel dieren worden gebruikt en dat dit soms onvoldoende geanalyseerde gegevens oplevert doordat er ongeschikte statistische methoden worden toegepast.

Via haar Europees Centrum voor de validatie van alternatieve methoden (ECVAM) van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) coördineert de Commissie de validatie van alternatieve methoden op communautair vlak en er wordt een plaatselijk contactpunt opgericht voor de uitwisseling van informatie over de stand van de wetenschap op het gebied van alternatieve methoden.

Onderzoek naar de ontwikkeling van in-vitrotests als alternatief voor dierproeven is bovendien al meer dan tien jaar één van de prioriteiten van de diverse communautaire programma's voor werkzaamheden onder contract op het gebied van de biotechnologie.