ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2657/02

van Toine Manders (ELDR) aan de Commissie

(16 september 2002)

Betreft: Vliegtuigspotters

Op 26 april 2002 zijn twee Nederlanders bij uitspraak van de Griekse rechtbank te Kalamata veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf wegens het uitoefenen van hun hobby, vliegtuigspotten. De vliegtuigspotters namen, met uitdrukkelijke toestemming van Griekse luchtvaartautoriteiten, deel aan een georganiseerde reis in Griekenland teneinde op en nabij enkele militaire vliegbases aantekeningen te maken van staartnummers van de door hen gespotte militaire vliegtuigen. Dergelijke staartnummers zijn via diverse open bronnen, o.a. het internet, op te vragen. Desalniettemin beschouwde de Griekse rechter het handelen van de vliegtuigspotters als spionage, hetgeen volgens de Griekse wet strafbaar is.

Er bestaan thans verschillen in de interpretatie van het begrip vliegtuigspotten door de rechterlijke macht in de betreffende lidstaten. Op wat in Nederland als een hobby beschouwd wordt, staat in Griekenland drie jaar celstraf. Een eensluidende verklaring omtrent het fenomeen vliegtuigspotten in relatie tot spionage is, mede met het oog op diverse delen van de Europese wetgeving, zoals harmonisatie van de strafmaat en het Europees arrestatiebevel, gewenst.

Is de Europese Commissie bekend met bovenomschreven kwestie?

Is de Commissie bereid tot het afgeven van een eensluidende verklaring omtrent het fenomeen vliegtuigspotten in relatie tot spionage?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(17 oktober 2002)

De Commissie kent dit geval waaraan in de media veel aandacht werd besteed. Zij is echter niet bevoegd om na te gaan of bepaalde procedures in een lidstaat een schending inhouden van het recht op een eerlijk proces. Hiervoor bestaat geen enkele rechtsgrond en er zijn ook geen mechanismen beschikbaar. In het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens (EVRM) worden de normen vastgesteld die voor een eerlijk proces vereist zijn. Deze normen worden uiteengezet in de artikelen 5 (recht op vrijheid en veiligheid) en 6 (recht op een eerlijk proces) en zijn opgenomen in de jurisprudentie van het Europees Hof voor de rechten van de mens. Bij klachten omtrent de schending van het recht op een eerlijk proces kan, wanneer er geen nationale beroepsmogelijkheden meer open staan, bij deze instantie beroep worden ingesteld. Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt hebben de vliegtuigspotters bij het Griekse Hof van Beroep tegen hun veroordeling en straf beroep aangetekend. Indien dit wordt verworpen kunnen zij zich wenden tot het Europees Hof voor de Rechten van de Mens.

De Commissie kan over het fenomeen vliegtuigspotten geen enkele verklaring afleggen aangezien zij daartoe niet bevoegd is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3234/02

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(15 november 2002)

Betreft: Tenuitvoerlegging van de clausule eerlijke handel in de richtlijn inzake cacao- en chocoladeproducten

Zoals wordt gezegd in de preambule van richtlijn 2000/36/EG(1) worden cacao, cacaoboter en een aantal andere bij de fabricage van chocolade gebruikte plantaardige vetten overwegend in ontwikkelingslanden vervaardigd, en is het in het belang van de bevolking van die landen om overeenkomsten van een zo lang mogelijke duur te sluiten. De Commissie wordt in de preambule ook specifiek verzocht na te gaan welke rol eerlijke handel in dergelijke overeenkomsten kan spelen.

Wat denkt de Commissie in het licht hiervan te doen om tot grondstoffenovereenkomsten van lange duur te komen en de eerlijke handel met dergelijke ontwikkelingslanden te bevorderen?

(1) PB L 197 van 3.8.2000, blz. 19.

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(18 december 2002)

De Gemeenschap is partij bij alle belangrijke grondstoffenovereenkomsten. De Commissie speelt een actieve rol bij de onderhandelingen over en de uitvoering en het beheer van deze overeenkomsten. De Gemeenschap is partij bij de overeenkomsten inzake cacao sinds de eerste overeenkomst op dit terrein in 1972. De nieuwe cacao-overeenkomst kwam tot stand in 2001 en zal in 2003 in werking treden voor een periode van maximaal negen jaar. In de overeenkomst zijn bepalingen opgenomen waardoor de overeenkomst tijdens de looptijd aangepast kan worden aan veranderende omstandigheden op de markt.

De Commissie streeft voornamelijk op de volgende twee manieren naar eerlijke handel (fair trade) met ontwikkelingslanden:

- het vergroten van het publieke bewustzijn met betrekking tot eerlijke handel van de burgers van de Europese Unie, die nog steeds in beperkte, zij het toenemende mate goederen afkomstig uit eerlijke handel kopen. Hiervoor is de afgelopen vijf jaar 15 miljoen euro beschikbaar gesteld uit hoofde van begrotingslijn B7-6000;

- het organiseren van regelmatig overleg met de belangrijkste partijen op het gebied van eerlijke handel.

Onder het publiek bestaat verwarring over het begrip eerlijke handel doordat er een aantal verschillende particuliere etiketteringen bestaan; dit vormt een ernstige belemmering voor de verdere ontwikkeling van eerlijke handel. In het kader van het Europese Multi-Stakeholder Forum, dat kort geleden werd opgezet naar aanleiding van de Mededeling over de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven, zal besproken worden hoe dergelijke producten beter en gemakkelijker geëtiketteerd kunnen worden.

De Commissie onderzoekt hoe haar deelname aan de grondstoffenovereenkomsten versterkt kan worden en eerlijke handel verder ontwikkeld kan worden als onderdeel van haar inspanningen of armoede in ontwikkelingslanden te bestrijden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3784/02

van Diana Wallis (ELDR) aan de Commissie

(17 december 2002)

Betreft: Inbreukprocedures

Op 13 november 2002 besloot de Europese Commissie tot intrekking van haar bij het Hof van Justitie ingediende verzoek om Frankrijk een boete per dag op te leggen wegens niet-uitvoering van het arrest van het Hof (C-1/00) van 13 december 2001, waarbij Frankrijk veroordeeld werd tot opheffing van het embargo op Brits rundvlees.

Tegen de achtergrond van deze en andere zaken heeft de Commissie meegedeeld dat zij haar aanpak bij de toepassing van artikel 228 van het EG-Verdrag opnieuw zal bezien.

Is de Commissie niet ook van mening dat de huidige, haar ter beschikking staande mogelijkheden om naleving van EU-wetgeving door een lidstaat af te dwingen, ontoereikend zijn om op de lidstaten een afschrikkend effect te hebben, en derhalve op de een of andere wijze verbeterd dienen te worden?

Is de Commissie voornemens in dit verband met voorstellen terzake te komen, gezien de toenemende gevallen van niet-uitvoering, blijkens het recente overzicht over de interne markt?

Is de Commissie niet ook van mening dat de betaling van de forfaitaire som of dagelijkse dwangsom (artikel 228, lid 2) door lidstaten die de gerechtelijke weg volgen, kan worden vermeden, en dat hiermee een verkeerd signaal wordt uitgezonden naar de Europese burger?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(31 januari 2003)

Het feit dat de Commissie besloten heeft de toepassingsvoorwaarden van artikel 228 van het EG-Verdrag opnieuw te bekijken naar aanleiding van het door het geachte parlementslid genoemde geval mag niet worden beschouwd als een constatering van de ontoereikendheid van de middelen maar illustreert eerder de wil om de door het EG-Verdrag geboden meest passende wegen te vinden om te zorgen voor de uitvoering van de arresten van het Hof van Justitie.

Onlangs nog heeft de Commissie naar aanleiding van de tenuitvoerlegging van het Witboek over governance op het gebied van de verbetering van de controle op de toepassing van het Gemeenschapsrecht(1) de prioriteit onderstreept dat zij voornemens is toe te kennen aan de vervolging van de inbreuken uit hoofde van artikel 228. Naar aanleiding van de bijdrage van de Commissie aan de werkzaamheden van de Conventie(2) heeft zij eveneens de mogelijkheid voorgesteld om de mechanismen te versterken waarover zij beschikt voor de uitvoering van haar algemene taak om toe te zien op de goede toepassing van het recht van de Unie.

(1) COM(2002) 725 def.

(2) COM(2002) 728 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2511/02

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 september 2002)

Betreft: Europese gedragscode voor de export van wapens en wapensystemen naar derde landen

In de internationale pers wordt melding gemaakt van ernstige inbreuken op de gedragscode voor de export van wapens en wapensystemen naar derde landen door lidstaten van de EU.

Hoewel de lidstaten van de Gemeenschap reeds in mei 1998 strenge gemeenschappelijke criteria voor de export van wapens hebben vastgesteld, en ondanks de bindende overeenkomsten, produceren en exporteren lidstaten wapensystemen naar derde landen die niet aan de bepalingen van de gedragscode voldoen, bijvoorbeeld:

- het Verenigd Koninkrijk, dat naar verluidt wapensystemen heeft verkocht aan ondemocratische regimes en landen die zuchten onder interne conflicten (India, Indonesië, Nigeria, Marokko, Tanzania);

- België, dat recentelijk 5 500 wapens van het Belgische bedrijf FN heeft geëxporteerd naar Nepal, een land waar al vele jaren een burgeroorlog woedt.

Kan de Commissie meedelen of deze voorbeelden volgens haar een inbreuk zijn op de bedoelde gedragscode, meer in het bijzonder van criterium 2, de leden a) en b), in het geval van het Verenigd Koninkrijk, en van criterium 3 in het geval van België? Welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen om te voorkomen dat lidstaten zich in de toekomst opnieuw niet aan de bindende gedragscode houden en om te garanderen dat de bepalingen van de code strikter worden nageleefd?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 oktober 2002)

De door het geachte parlementslid bedoelde gedragscode voor de export van wapens en wapensystemen werd in 1998 goedgekeurd door de lidstaten in het kader van het Gemeenschappelijk Buitenlands- en Veiligheidsbeleid. Het is een politiek bindend document dat erop gericht is hoge gemeenschappelijke normen op te stellen voor de wapenexport door acht criteria vast te stellen en meer transparantie in te voeren. De beleidsbepalingen van de gedragscode houden in dat de lidstaten kennisgeving moeten doen van afwijzing van een verzoek tot wapenuitvoer en vertrouwelijk overleg kunnen plegen, maar het uiteindelijke besluit ligt bij de lidstaat die het verzoek om een transactie heeft ontvangen in verband met wapens en wapensystemen.

Besprekingen in het kader van de Werkgroep van de Raad die zich bezighoudt met de overdracht van conventionele wapens (COARM), waaraan de Commissie deelneemt, dragen bij tot de totstandkoming van een gemeenschappelijk inzicht en mogelijk op termijn van een gemeenschappelijke doctrine voor de tenuitvoerlegging van de gedragscode door de lidstaten. Zowel de lidstaten als de Unie publiceren jaarlijks een verslag zodat er meer transparantie komt op dit gebied. Voorstellen in het kader van COARM om de gedragscode te ontwikkelen tot een wettelijk bindend instrument konden niet op goedkeuring rekenen van alle lidstaten. Een aantal derde landen heeft toegezegd de beginselen van de gedragscode in acht te nemen. De Unie tracht tevens de geassocieerde landen ertoe over te halen deze beginselen toe te passen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3664/02

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(18 december 2002)

Betreft: Gebruik van Webjacking-technieken door de autoriteiten van Peking teneinde ongewenste internetsites te blokkeren

Volgens de door Dynamic Internet Technology Inc (DIT) technologische partner van Voice of America, Radio Free Asia en Epoch Times verspreide gegevens volgt de regering van de Volksrepubliek China sinds enkele maanden een nieuwe strategie om de door het regime ongewenste sites te blokkeren. Het gaat hier om het zogeheten webjacking, een technische term voor de omleiding en de daaropvolgende blokkering van een internetadres. Chinese ISP's (internetproviders) webjacken door het in de war sturen van het DNS (Domain Name System), het internetregister dat bedoeld is om een internetadres, dat overal ter wereld hetzelfde is, te transformeren van alfanumeriek naar numeriek (bijv. http://www.bbc.co.uk komt overeen met IP 212.58240.31). In de praktijk transformeert het DNS in heel China het te blokkeren internetadres op een foutieve manier door de gebruiker (zich niet bewust van dit alles) naar een verkeerd IP-adres te sturen. Door dit systeem worden hele lijsten websites omgeleid naar een enkel adres, dat daaropvolgend geblokkeerd wordt op het niveau van de grote Chinese firewall.

Is de Commissie voornemens de Chinese autoriteiten om opheldering te vragen over het bestaan en de verspreiding van een dergelijke praktijk op het Chinese grondgebied? Indien webjacking echt gebeurt, welke middelen wil de Commissie aanwenden opdat de Chinese regering van deze techniek afziet, gezien de economische en politieke schade die het gevolg kan zijn van het massale gebruik van dit controle-instrument? Is de Commissie voornemens, zo zij er zelf niet over beschikt, zich te voorzien van instrumenten die het mogelijk maken de belangen te verdedigen van de eigen burgers of verenigingen die op een dergelijke manier door de Volksrepubliek China behandeld worden?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(4 februari 2003)

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de voorwaarden voor toegang tot het internet en het gebruik ervan in de Volksrepubliek China. De

Commissie heeft dit punt reeds diverse malen ter sprake gebracht bij de Chinese autoriteiten, met name in het kader van de bilaterale dialoog tussen de Unie en China over de mensenrechten, waarbij het meer in het bijzonder de beperking van de vrijheid van meningsuiting betrof. De door het geachte parlementslid verstrekte informatie zal stellig zeer nuttig zijn bij het vervolg van de contacten over deze specifieke zaak met de Chinese autoriteiten die de Commissie voornemens is te onderhouden en verder te ontwikkelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2851/02

van Marialiese Flemming (PPE-DE) aan de Commissie

(10 oktober 2002)

Betreft: Handel in bont

In augustus 2002 heeft onderzoek van de Amerikaanse Humane Society en van de Humane Society International aangetoond, dat in Wenen en andere steden van Oostenrijk vachten van huiskatten op de markt zijn gebracht. Dat betekent dat thans in zeven lidstaten van de Europese Unie katten- en hondenpelzen aan consumenten worden verkocht in Groot-Brittannië gaan de openbare instanties hiervan uit.

Hoe kan de Commissie verklaren dat hoewel in meer dan 50 % van de lidstaten van de Europese Unie dit soort vachten worden verhandeld deze handel op de Europese interne markt niet als probleem wordt ervaren?

Moet de handel in katten- en hondenpelzen niet ook onder toezicht van de Europese Unie vallen, omdat consumenten over de aankoop niet voldoende worden geïnformeerd?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Byrne namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2851/02 en E-3088/02

(14 november 2002)

Aangezien een volledig verbod op de productie en het gebruik van, de handel in en de invoer van katten- en hondenpelzen zoals door sommige lidstaten overwogen en in de Unie dikwijls gevraagd zou gelden ongeacht de omstandigheden waaronder de dieren worden gehouden en gedood, is het duidelijk dat een dergelijke maatregel niet wordt ingegeven door bezorgdheid om het dierlijk welzijn. De motivering is eerder een ethische, namelijk of men producten moet gebruiken die afkomstig zijn van dieren die hoofdzakelijk als gezelschapsdieren worden beschouwd. Een maatregel die vooral beoogt de publieke moraal te beschermen, hoort eerder onder de bevoegdheid van de lidstaten thuis.

De Commissie heeft op het ogenblik geen voorstellen om de Europese consumenten te informeren over de wijze waarop bontproducten verkregen worden, en is niet op de hoogte van dergelijke voorstellen in de lidstaten. De situatie zal in het oog worden gehouden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2860/02

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(10 oktober 2002)

Betreft: Uitblijven van jaarverslag over Actieprogramma bestrijding (aids)

Op 21 februari 2001 is het Actieprogramma bestrijding (aids) goedgekeurd. In februari 2002 is NGO's tijdens een consultatiebijeenkomst bij DG Handel toegezegd dat binnenkort een separaat jaarverslag over het eerste jaar van het actieprogramma zou worden gepresenteerd.

Inmiddels ligt dit jaarverslag er nog altijd niet en zijn er geruchten dat dit actieprogramma wordt opgenomen in het algehele jaarverslag van de Europese Commissie.

1. Zal de Europese Commissie voldoen aan haar toezeggingen separaat te rapporteren over dit actieprogramma?

2. Zo nee, waarom heeft zij eerder beloofd dit wel te doen?

3. Hoe definieert de Europese Commissie de term binnenkort?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(19 november 2002)

De Commissie legt momenteel de laatste hand aan een uitgebreide analyse van het Actieprogramma, dat 18 maanden geleden werd goedgekeurd. Omdat het Actieprogramma een reeks nieuwe en belangrijke initiatieven omvat op het gebied van beleid, programmering en tenuitvoerlegging, zal ditmaal inderdaad een afzonderlijk verslag worden opgesteld, dat niet in het Jaarverslag over het ontwikkelingsbeleid wordt opgenomen.

Het verslag zal naar verwachting en zoals afgesproken in januari 2003 worden goedgekeurd.

Het verslag heeft hoofdzakelijk vertraging opgelopen omdat de Commissie tijd en middelen heeft geïnvesteerd in het Wereldfonds voor de bestrijding van het humaan-immunodeficiëntievirus/het verworven immunodeficiëntiesyndroom (HIV/AIDS), tuberculose (TB) en malaria, de follow-up van de Verklaring van Doha inzake volksgezondheid en aan de handel verbonden intellectuele-eigendomsrechten ((TRIP's), de oprichting van een platform voor klinische proeven zowel voor Europese als voor ontwikkelingslanden en de besprekingen in het Parlement en de Raad over de verordening voor een speciale begrotingslijn voor het Actieprogramma, acties die alle deel uitmaken van het Actieprogramma.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3582/02 van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad. Uitvoeringsniveau van de wetgevingspakketten Erika in de lidstaten van de Europese Unie.



Publicatieblad Nr. 222 E van 18/09/2003 blz. 0085 - 0085



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3582/02 van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad (13 december 2002) Betreft: Uitvoeringsniveau van de wetgevingspakketten Erika in de lidstaten van de Europese Unie In hoeverre worden de wetgevingspakketten Erika toegepast door de lidstaten van de EU? Welke landen hebben op een bepaald moment verhinderd dat er een overeenkomst werd bereikt om de in deze wetgeving vervatte maatregelen vervroegd toe te passen? Welke argumenten voerden zij aan om een dergelijk standpunt te rechtvaardigen? Gecombineerd Antwoordop de schritftelijke vragen E-3563/02, E-3581/02, E-3582/02, E-3583/02,E-3584/02, E-3587/02, E-3589/02, E-3625/02 en E-3761/02 (5 en 6 mei 2003) De Raad verwijst de geachte parlementsleden naar de verklaring die het voorzitterschap tijdens de vergaderperiode van het Europees Parlement in december 2002 namens de Raad heeft afgelegd over de verschillende punten die zij aan de orde stellen, en naar de antwoorden die hij tijdens het vragenuur op 15 januari 2003 in Straatsburg heeft gegeven op de vragen H-833/02, H-839/02, H-847/02 en H-871/02, van respectievelijk de heer Josu Ortuojdo Larrea, de heer Manuel Medina Ortega, de heer Camilo Nogueira Román en de heer John Cushnahan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3506/02

van Robert Evans (PSE) aan de Raad

(10 december 2002)

Betreft: Siham Qandah en hoe zij in Jordanië wordt behandeld

Weet de Raad hoe het gaat met Siham Qandah in Jordanië? Kiezers uit mijn kiesdistrict hebben met mij contact opgenomen omdat zij zich zorgen maken over berichten dat zij met haar kinderen noodgedwongen heeft moeten onderduiken. Zij is namelijk bang dat de kinderen haar zullen worden afgenomen nadat haar de voogdij is ontnomen omdat zij de kinderen een christelijke opvoeding geeft.

Kan de Raad deze zaak aankaarten bij de Jordaanse autoriteiten en naar een oplossing voor deze pijnlijke situatie zoeken?

Antwoord

(5 en 6 mei 2003)

De Raad is niet op de hoogte van de door het geachte parlementslid vermelde feiten. Niettemin heeft hij er tijdens de vergaderingen die in het kader van de associatieovereenkomst met Jordanië worden gehouden steeds op gewezen dat de betrekkingen met Jordanië gebaseerd zijn op de gemeenschappelijke eerbiediging van de democratische beginselen en de fundamentele mensenrechten, die krachtens artikel 2 een essentieel onderdeel van de overeenkomst vormt. Vrijheid van godsdienst is een van deze te eerbiedigen fundamentele vrijheden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3390/02

van Carlos Bautista Ojeda (Verts/ALE) aan de Commissie

(28 november 2002)

Betreft: Moeilijkheden in de kastanjeteelt

Kastanje heeft het karakter van een marginaal product binnen de sector gedroogd fruit en ontvangt geen enkele rechtstreekse steun uit het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid in tegenstelling tot andere producten in deze sector. Het valt niet te ontkennen dat kastanjeteelt een economische nijverheid is, maatschappelijk en milieutechnisch gezien van het grootste belang in de productiezones. De kastanjeteelt heeft een zeer hoge waarde voor het milieu, maar droogte, ziektes onder de bomen en geringe inkomsten voor de boer, in combinatie met oprukkende verstedelijking en speculatie met andere gewassen waar wel communautaire steun aan wordt verleend, maken dat de kastanjeteelt dreigt te verdwijnen.

Deze sector maakt momenteel een ernstige crisis door met een sterke terugval in de productie. In Huelva, Andalusië, zijn nauwelijks 700 000 kilo kastanjes geoogst, terwijl de normale productie rond de 6 miljoen kilo per 5 000 ha bos ligt.

Is de Commissie bekend met deze ernstige situatie die de productie doormaakt? Zo ja, denkt de Commissie aan specifieke acties om de hoge waarde van deze productie in stand te houden? Zo neen, waarom is zij niet op de hoogte?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(8 januari 2003)

De Commissie is op de hoogte van de problemen in de kastanjesector, die moeilijkheden van economische, ecologische en sociale aard lijken te veroorzaken voor de telers in Huelva.

De Gemeenschap stelt een aantal middelen ter beschikking om dergelijke situaties te verhelpen.

Hoewel kastanjes buiten de werkingssfeer van de specifieke maatregelen voor noten vallen, waarin is voorzien bij Titel II bis van Verordening (EEG) nr. 1035/72 van de Raad van 18 mei 1972 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit(1), kan financiële bijstand voor de verbetering van de productie en de afzet worden verleend via de operationele financieringsregelingen waarin is voorzien bij Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit(2).

Bovendien kan ook via maatregelen voor plattelandsontwikkeling financiële bijstand worden verleend om de belangrijke sociale en ecologische functie van de kastanjeteelt te ondersteunen.

(1) PB L 118 van 20.5.1972, gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1363/95 van de Commissie van 15 juni 1995, PB L 132 van 16.6.1995.

(2) PB L 297 van 21.11.1996, gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 911/2002 van de Commissie van 30 mei 2002, PB L 142 van 31.5.2002.