ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3291/98

van Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie

(9 november 1998)

Betreft: Huiselijk geweld

Het aantal gevallen waarin vrouwen binnen het huwelijk worden mishandeld, is aanzienlijk toegenomen. In sommige lidstaten is dit geweld onderwerp van een brede maatschappelijke discussie of wordt het in verband gebracht met andere vormen van huiselijk geweld (mishandeling van kinderen).

Welke (onderzoeks) activiteiten lopen bij de Commissie of staan op stapel?

Antwoord van Mevr. Gradin namens de Commissie

(7 januari 1999)

De Commissie is zich bewust van de situatie op het gebied van het geweld waarvan met name vrouwen en kinderen in zowel de openbare als de privésfeer het slachtoffer zijn. Uitgaande van bepaalde nationale statistieken is zij er met name tevens van overtuigd dat deze situatie veel voorkomt en alarmerende proporties aanneemt. De Commissie is van oordeel dat dit een flagrante schending van de grondrechten vormt.

Met het feit dat geweld waarvan vrouwen en kinderen binnen het gezin het slachtoffer zijn, zich systematisch herhaalt, moet in de wetgeving van de lidstaten speciaal rekening worden gehouden. Sommige lidstaten hebben reeds initiatieven genomen in het specifieke geval van geweld binnen het gezin, met inbegrip van verkrachting binnen het huwelijk.

Met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel ondersteunt de Commissie de strijd tegen geweld ten aanzien van vrouwen door een beleid ten gunste van gelijke kansen voor mannen en vrouwen, dat erop is gericht deze dimensie op te nemen binnen al haar beleidsterreinen, communautaire programma's en acties, om zodoende de vrouwen de mogelijkheid te bieden om hun rechten, waaronder het recht om in een "ruimte van vrijheid en veiligheid" te leven, ten volle uit te oefenen.

Zij steunt in dit verband op basis van het Daphne-initiatief een aantal grensoverschrijdende projecten die op deze problematiek afgestemd zijn en bedoeld zijn om geweld te voorkomen, met name geweld binnen het gezin, en het ondersteunen van de slachtoffers door uitwisseling van informatie en ervaringen.

De Commissie heeft voorts een ontwerp voor een meerjarenprogramma voor Daphne (2000-2004)(1) goedgekeurd dat bedoeld is om de studies en de hierboven genoemde acties te verdiepen in nauwe samenwerking met de bevoegde verenigingskringen alsook met de betrokken plaatselijke nationale autoriteiten.

Verder is de Commissie voornemens tezamen met het Parlement, de lidstaten (met name de lidstaten die het voorzitterschap van de Raad uitoefenen) en de betrokken kringen in 1999 speciale evenementen op touw te zetten die neerkomen op een campagne waarbij alle geweld wordt bestreden. Een eerste conferentie vond reeds plaats in Wenen van 1 tot 4 december 1998. Het thema was de rol van de politie bij de bestrijding van geweld tegenover vrouwen. Voor volgend voorjaar is reeds een nieuwe conferentie gepland. Deze conferentie zal door het Duitse voorzitterschap van de Raad in samenwerking met de Commissie worden georganiseerd.

(1) PB C 259 van 18.8.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3930/98

van Graham Mather (PPE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Emissiegrenswaarden voor motorfietsen

De Associatie van Europese fabrikanten van motorfietsen (ACEM) heeft onlangs aan de Commissie een onderzoekverslag over uitlaatgassen van motorfietsen voorgelegd.

Kan de Commissie meedelen in hoeverre dit verslag in behandeling genomen is, in het kort aangeven welk ander materiaal is ingediend ter behandeling in het debat over emissiegrenswaarden voor motorfietsen en aangeven wat momenteel haar standpunt dienaangaande is?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(26 februari 1999)

Op 18 maart 1998 heeft de Associatie van Europese fabrikanten van motorfietsen (ACEM) de Commissie het eindverslag van haar onderzoeksprogramma inzake verontreiniging door motorfietsen toegestuurd.

In dit verslag, dat op verzoek van de Commissie is uitgevoerd, zijn de kostprijs en de efficiëntie van diverse technologieën vermeld waarmee de verontreinigende emissies van motorfietsen tegen 2002/2005 kunnen worden verminderd in het perspectief van de toepassing van artikel 5 van Richtlijn 97/24/EG van 17 juni 1997 betreffende bepaalde onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen(1).

Op verzoek van de Commissie heeft ACEM de resultaten van haar werkzaamheden in mei/juni 1998 aan een groep deskundigen voorgelegd, waarna de Commissie heeft besloten aanvullend onderzoek te verrichten teneinde de basisgegevens van het programma te kunnen gebruiken om verscheidene scenario's voor toekomstige regelgeving uit te werken en deze in het kader van het Auto-Olie II-programma te vergelijken met de andere maatregelen die ter vermindering van de door andere motorvoertuigen veroorzaakte luchtverontreiniging zijn genomen.

De Commissie wil deze voorbereidende werkzaamheden begin 1999 beëindigen teneinde in de loop van het jaar een voorstel te kunnen doen.

(1) PB L 226 van 18.8.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4028/98

van Leonie van Bladel (UPE) aan de Commissie

(8 januari 1999)

Betreft: Kosten invoering euro

1. Heeft de Commissie ter kennis genomen dat banken naar aanleiding van de invoering van de euro voor het pinnen in het buitenland een bedrag van vijf gulden per keer aan hun klanten in rekening brengen?

2. Is het de Commissie tevens bekend dat voor het binnenlandse kassapinnen vijftig cent per keer door de banken in rekening wordt gebracht?

3. Realiseert de Commissie zich dat met name vanwege de vijf gulden per keer in het buitenland bankcliënten gedwongen zijn om grotere bedragen op te nemen om kosten te sparen. Immers bij eenmaal vijfhonderd gulden opname bedragen de kosten vijf gulden, terwijl bij vijfmaal honderd gulden opname de kosten vijfentwintig gulden zijn.

4. Is de Commissie niet van mening dat bovenstaande de veiligheid van de burger, gezien de hogere geldopname in het buitenland om kosten te sparen, niet bevordert?

5. Is de Commissie bereid, gezien het eensluidende tarief dat door de banken in dezen in rekening wordt gebracht, te onderzoeken of hier geen sprake is van kartelvorming c.c. van misbruik van de monopoliepositie door de banken?

6. Zo ja, welke maatregelen zal de Commissie daartegen ondernemen?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3481/98

van Jens-Peter Bonde (EDD) aan de Commissie

(25 november 1998)

Betreft: Vervoer van dieren

De Commissie heeft een aantal wijzigingsvoorstellen aan de Raad gedaan betreffende het vervoer van levende landbouwhuisdieren die ertoe strekken de vervoersduur te verlengen tot maximaal 24 uur, in afwijking van de geldende basisregel die een vervoersduur van 8 uur voorschrijft. Zulke lange vervoerstijden zijn onbegrijpelijk omdat er goede mogelijkheden zijn om langdurige vervoerstijden te vermijden en omdat landbouwhuisdieren tegenwoordig minder geschikt zijn voor vervoer dan vroeger, toen ze meer beweging kregen. Noch gebruiksdieren, noch fokdieren mogen gedurende lange tijd worden vervoerd. Ingevroren sperma voor inseminatie en vergelijkbare voorzieningen voor eieren zijn de alternatieven voor het vervoer van levende fokdieren. Batterijkippen hebben zulke broze beenderen dat ze helemaal niet vervoerd kunnen worden zonder iets te breken. Ook zeugen aan kettingen zijn moeilijk transporteerbaar. Paarden, varkens en kalveren krijgen last van stress tijdens het vervoer. Vanwege hoge stalprijzen wordt de plaats tot de uiterste economische grens benut en is de bewegingsvrijheid van de dieren minimaal. Deze omstandigheden moeten ertoe leiden dat de toegestane vervoerstijden worden verkort om onnodig dierenleed te voorkomen. De technische mogelijkheden om dieren af te maken op de plaats waar ze worden gehouden bestaan en het doel moet zijn dat men het vervoer van levende dieren helemaal afschaft.

Hoe motiveert de Commissie deze verandering van de vervoerstijden voor levende dieren en zal zij zich ervoor inzetten dat het vervoer van levende dieren helemaal wordt afgeschaft?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(15 januari 1999)

De voorstellen van de Commissie aan de Raad zijn gebaseerd op wetenschappelijke gegevens. In beginsel bestaan er geen verschillende behoeften tussen dieren die voor de slacht worden vervoerd en dieren die voor andere doeleinden worden getransporteerd zoals voor het opfokken en het vetmesten. Voor een verbod op het vervoer van dieren bestemd voor de slacht is er geen wetenschappelijk bewijsmateriaal voorhanden. Van belang is dat de omstandigheden waaronder het vervoer plaatsvindt, voor dieren aanvaardbaar zijn.

De huidige normen in de Gemeenschap zullen het welzijn van de dieren bevorderen wanneer zij in de praktijk correct ten uitvoer worden gelegd.

Het slachten van dieren op de boerderij wordt over het algemeen vanuit het oogpunt van dierenwelzijn, diergezondheid en openbare gezondheid niet toegestaan. Er is hierbij immers behoefte aan speciale uitrusting en voorzieningen alsook aan vaardigheden bij de uitvoerders van het slachten van dieren.

De Commissie is het ermee eens dat er alternatieven bestaan voor het vervoer van levende dieren, zoals het vervoer van vlees, sperma, eicellen en embryo's. Op deze gebieden bestaat er reeds EG-wetgeving.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3828/98

van Riccardo Garosci (PPE) aan de Raad

(15 december 1998)

Betreft: Verzoek om uitstel met een jaar voor de druk en uitgifte van het biljet van 500 euro

De euro zal in het dagelijks leven van alle burgers een realiteit worden vanaf 1 januari 2002, wanneer de bankbiljetten en munten in omloop zullen worden gebracht. De komende drie jaar, waarin nog geen verplichtingen en verboden van kracht zijn, is het zaak te zorgen voor een zo goed mogelijke voorbereiding, onder meer door betrokkenheid van burgers en bedrijfsleven, voorlichtingsacties voor burgers en interne cursussen binnen de bedrijven.

De waarde van het biljet van 500 [fmxeuro] (ongeveer 1 miljoen lire) is ten opzichte van de nu in omloop zijnde biljetten in de elf eurolanden te hoog. Geen enkel biljet in de huidige EMU komt overeen met 500 euro. Dat roept bij de burgers wellicht weerstanden op (zij krijgen reeds zeven nieuwe biljetten) en ook voor de handel kunnen moeilijkheden ontstaan. Beide partijen zijn bang voor deze te hoge waarde van 500 euro. Daar komt nog bij dat reeds wordt gesproken over mogelijke vervalsing van euro's en dat geruchten de ronde doen dat reeds een cliché zou zijn gestolen, naast risico's van heling. Daarom dient de invoering van de euro te worden gepland met bijstand aan de burgers om elk eventueel psychologisch of praktisch probleem op te lossen.

De Raad wordt derhalve verzocht maatregelen te treffen om de druk en de uitgifte van het bankbiljet van 500 euro uit te stellen van 1 januari 2002 tot 1 januari 2003.

Antwoord

(29 maart 1999)

Krachtens artikel 105 A van het EG-Verdrag heeft de Europese Centrale Bank (ECB) het alleenrecht machtiging te geven tot de uitgifte van eurobankbiljetten binnen de Gemeenschap.

De Raad heeft derhalve geen bevoegdheid in de door het geachte parlementslid geopperde kwestie.

In de zitting van 23 november 1998 heeft de Raad echter de noodzaak benadrukt om de vervalsing van eurobiljetten en -munten doeltreffend te bestrijden, en de lidstaten verzocht hun voorbereidingen op dit gebied, in nauwe samenwerking met de ECB en de Commissie, te intensiveren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3975/98

van Raphaël Chanterie (PPE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Belasting op toegevoegde waarde voor diergeneeskundige dienstverleningen

Ingevolge de Europese verplichting het standaard BTW-percentage toe te passen op diergeneeskundige dienstverleningen blijken dergelijke diensten onderhevig aan een belasting op toegevoegde waarde van minimaal 15 % tot zelfs 25 % in bepaalde lidstaten.

Artikel 13 van de zesde richtlijn op de indirecte belastingen, richtlijn 77/388/EEG(1), laat lidstaten toe een vrijstelling te verlenen voor "de ziekenhuisverpleging en medische verzorging" en "gezondheidskundige verzorging van de mens", dus niet voor diergeneeskundige dienstverleningen, maar bijlage H voorziet wel in een verlaagd BTW-tarief voor farmaceutische producten voor medische en diergeneeskundige doeleinden.

Bestaan er gegronde redenen om een onderscheid in percentage te verantwoorden tussen farmaceutische producten voor diergeneeskundig gebruik die wel en diergeneeskundige dienstverleningen die niet van een verlaagd tarief gebruik kunnen maken en kan niet worden overgegaan tot wijziging van de bestaande richtlijn op grond van het Protocol betreffende de bescherming en het welzijn van dieren?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(16 februari 1999)

Krachtens artikel 12, lid 3, onder a), en bijlage H van de zesde BTW-richtlijn 77/388/EEG kunnen de lidstaten onder bepaalde voorwaarden een verminderd BTW-tarief toepassen op farmaceutische producten voor gezondheidszorg, voor preventie van ziekten en voor medische en diergeneeskundige doeleinden. Krachtens deze tekst kunnen zij tevens een verminderd BTW-tarief toepassen op leveringen van goederen en verlening van diensten bestemd voor gebruik in de landbouwproductie. Deze bepaling heeft betrekking op de zorgen voor dieren in het kader van het proces van de landbouwproductie en de hiervoor gebruikte geneesmiddelen. De Commissie heeft evenwel nota genomen van de opmerkingen van het geachte parlementslid en zal ermee rekening houden tijdens de komende werkzaamheden in verband met de BTW-tarieven.

(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3576/98

van Concepció Ferrer (PPE) aan de Raad

(1 december 1998)

Betreft: Ratificatie van Conventie 177 van de WAO over thuiswerken

De Europese Commissie hechtte op 27 mei jl. haar goedkeuring aan een mededeling waarin de lidstaten wordt aanbevolen Conventie 177 betreffende thuiswerk te ratificeren. Deze ratificatie brengt een reeks verplichtingen met zich mee gericht op verbetering van de situatie van thuiswerkers en een periodieke herziening van het nationale beleid ter zake. Een en ander moet leiden tot verbetering van de arbeidsvoorwaarden voor thuiswerkers.

Binnen de Europese Unie zijn momenteel 6,9 miljoen thuiswerkers actief, oftewel 4,9 % van de werkende bevolking. Tot nog toe is deze conventie uitsluitend geratificeerd door Finland. Welke maatregelen denkt de Raad te nemen om te bewerkstelligen dat ook de andere lidstaten deze conventie ratificeren?

Antwoord

(29 maart 1999)

De Raad is ervan in kennis gesteld dat verdrag 177 van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), waarnaar het geachte parlementslid verwijst, tot op heden slechts door één lidstaat van de Europese Gemeenschap, namelijk Finland, is geratificeerd. Aangezien dit verdrag door geen enkele andere staat is geratificeerd, is het nog steeds niet in werking getreden. De Commissie heeft inderdaad op 26 mei 1998 een aanbeveling aangenomen waarbij de lidstaten worden aangespoord het verdrag te bekrachtigen. De lidstaten werd gevraagd de Commissie uiterlijk in november 1999 mee te delen welke maatregelen door hen zijn getroffen om gevolg te geven aan deze aanbeveling. Wanneer de in de aanbeveling gestelde termijn eenmaal is verstreken, dat wil zeggen in december 1999, is het aan de Commissie om te besluiten of zij verdere initiatieven op dit gebied wenst te ondernemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3233/98 van Glenys KINNOCK Structurele maatregelen in NUTS II-regio's



Publicatieblad Nr. C 289 van 11/10/1999 blz. 0027



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3233/98 van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie (26 oktober 1998) Betreft: Structurele maatregelen in NUTS II-regio's Hoeveel programma's zouden volgens de voorstellen van de Commissie nodig zijn voor het beheer van alle structurele maatregelen in een NUTS II-regio die deels in aanmerking komt voor doelstelling 2, deels voor doelstelling 3, deels voor overgangssteun en deels voor begeleidende maatregelen ten behoeve van het platteland? Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (11 december 1998) Volgens de voorstellen van de Commissie(1) zou normaal gesproken één enkel geïntegreerd regionaal programma op het niveau NUTS II alle bijstandsverlening uit de Structuurfondsen in het kader van de nieuwe doelstelling 2 omvatten. Acties ter verbetering van de menselijke hulpbronnen overeenkomstig de voor doelstelling 3 vastgestelde prioriteiten zouden in dat programma worden opgenomen, zodat er geen afzonderlijk programma voor doelstelling 3 nodig zou zijn en ook de extra administratieve kosten die daarmee gemoeid zouden zijn, achterwege zouden blijven. In voorkomend geval zou dat programma ook de overgangssteun omvatten die tot eind 2003 uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling wordt verleend. De maatregelen voor plattelandsontwikkeling zouden in de onder doelstelling 1 of 2 vallende gebieden deel uitmaken van het geïntegreerde regionale programma. Dit laatste voorschrift zou echter niet gelden voor de begeleidende maatregelen. (1) COM(98) 131 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3871/98

van Christoph Konrad (PPE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Onafhankelijkheid van de Europese Centrale Bank

Uit de laatste enquêtes in de landen die aan de Monetaire Unie deelnemen blijkt dat het vertrouwen van de bevolking in de gemeenschappelijke Europese munt sterk is toegenomen. Een van de redenen hiervan is dat er tot dusver grote inspanningen zijn gedaan om de convergentiecriteria - met name de prijsstabiliteit - te bereiken en in acht te blijven nemen.

Overeenkomstig artikel 107 van het EG-Verdrag verplichten de regeringen van de lidstaten zich ertoe de onafhankelijkheid van de Europese Centrale Bank en de nationale centrale banken te eerbiedigen en niet te trachten de leden van hun besluitvormende organen bij de uitvoering van hun taken te beïnvloeden. Deze onafhankelijkheid waarborgt het prioritaire doel van het Europese Stelsel van Centrale Banken (ESCB): de handhaving van de prijsstabiliteit. De vormgeving van het valuta- en geldbeleid is dan ook uitsluitend de taak van de hiertoe aangewezen besluitvormende organen van het ESCB.

Hoe denkt de Commissie gezien de jongste discussies er ook in de toekomst voor te zorgen dat de bepalingen in het Verdrag inzake bescherming van de onafhankelijkheid van het ESCB worden nageleefd?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(28 januari 1999)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-3596/98 van de heer Friedrich(1).

(1) PB C 297 van 15.10.1999, blz. 84.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2390/98

van John McCartin (PPE) aan de Commissie

(27 juli 1998)

Betreft: Waarde van de in communautaire wateren gevangen vis

Kan de Commissie aangeven welke de totale waarde was van de vis die in het recentste jaar waarvoor cijfers beschikbaar zijn in de communautaire wateren gevangen werd? Kan zij aangeven voor welk bedrag en hoeveel vis in de Ierse 200-mijlszone werd gevangen (in het laatste jaar waarvoor cijfers beschikbaar zijn) en door welke visserijvloten deze vangsten werden aangevoerd?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(24 september 1998)

De totale nominale vangsten (volgens de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) en de Commissie bepaald als "het equivalent levend gewicht van de aangevoerde hoeveelheden") waren voor 1995 7,7 miljoen ton voor het Europa van de 15 (aquacultuur daarbij inbegrepen), zoals is aangegeven op bladzijde 15 e.v. van het Bulletin voor de Statistiek dat rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement wordt toegezonden. Ook gegevens over de ontwikkeling per lidstaat, per hoofdzone voor de visserij en voor de belangrijkste soorten in de laatste 10 jaar zijn beschikbaar.

De waarde van de aanvoer lag in 1995op 7.224 mln ecu voor het Europa van de 15 (zie hoofdstuk 4, bladzijde 19 e.v. van het Bulletin voor de Statistiek).

De Commissie beschikt niet over gegevens betreffende de vangsten in de 200 mijl-zone van Ierland, noch betreffende de vaartuigen die in deze zone vissen. De beschikbare statistieken worden opgesteld voor vakken die zijn bepaald door de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES). Deze vakken vallen niet samen met de exclusieve economische zones van 200 mijl.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3266/98

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 oktober 1998)

Betreft: Oudheidkundige vondsten bij de aanleg van de metro in Athene

De aanleg van de metro in Athene, die met financiering van de EU tot stand komt, heeft zich tot de grootste oudheidkundige opgraving in Athene ontwikkeld, waarbij meer dan 1.000 belangrijke vondsten aan het licht zijn gekomen. De nodige vraagtekens worden gezet bij het lot van deze vondsten; volgens persberichten zouden de omstandigheden waaronder zij bewaard worden ongunstig zijn.

Kan de Commissie meedelen:

1. of zij de mogelijkheid heeft financieel bij te dragen aan de conservatie en tentoonstelling van deze vondsten, zodat studie door de betrokken wetenschappers en toegang voor het publiek gewaarborgd worden;

2. of zij voorstellen van Griekse zijde heeft ontvangen om deze oudheidkundige vondsten met het oog op de Olympische Spelen van 2004 in Athene een waardige presentatie te geven?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(18 december 1998)

In verband met het project voor de aanleg van de metro van Athene cofinanciert het operationele programma voor stedelijke ontwikkeling in het kader waarvan de Gemeenschap steun verleent aan Griekenland, archeologische opgravingen, de indeling en registratie van de vondsten en de voorlopige opslag daarvan in drie gebouwen die daarvoor door Attikó Metró geschikt zijn gemaakt.

Sommige van de vondsten worden binnenkort overgebracht naar de Universiteit van Athene en daar tentoongesteld. De studenten van de Faculteit Archeologische Wetenschappen in de gelegenheid gesteld de vondsten te bestuderen. De overige vondsten zijn eigendom van de Archeologische Dienst van het ministerie van Cultuur.

De Griekse autoriteiten hebben tot dusver geen concretere voorstellen gedaan voor projecten in verband met de vondsten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3590/98

van Graham Mather (PPE) aan de Commissie

(3 december 1998)

Betreft: Raadgevend Comité voor coöperaties, onderlinge maatschappijen, verenigingen en stichtingen

Het Raadgevend Comité CMAF is opgericht bij besluit 98/215/EG van de Commissie van 13 maart 1998(1).

Kan de Commissie de namen van de leden mededelen en van de organisaties waartoe zij behoren, alsmede bijzonderheden over de bijeenkomsten die het comité tot dusverre heeft gehouden en zijn agenda voor de komende twaalf maanden?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(15 januari 1999)

Naar aanleiding van het verzoek om inlichtingen van de geachte afgevaardigde over het raadgevend comité voor coöperaties, onderlinge maatschappijen, verenigingen en stichtingen (CMAF) dat op 13 maart 1998 officieel is opgericht, zijn de lijst van de leden van bovengenoemd comité, alsmede hun personalia, de notulen van de eerste bijeenkomst van het comité van 30 juni 1998 en de notulen van de tweede bijeenkomst van het comité van 6 november 1998 (in fase van goedkeuring) rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde, alsmede aan het Secretariaat-generaal van het Parlement, toegezonden.

Wat de agenda voor het komende jaar betreft, zal het comité in maart/april 1999 en vervolgens in oktober/november 1999 bijeenkomen (overeenkomstig de beschikbaarheid van de leden, zalen en tolken). Het bureau van het comité zal 6 à 8 keer per jaar bijeenkomen.

(1) PB L 80 van 18.3.1998, blz. 51.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3205/98

van Anne McIntosh (PPE) aan de Commissie

(16 oktober 1998)

Betreft: Europese nachttreinen

Is de Commissie, het besluit van het Gerecht van eerste aanleg in overweging nemende, voornemens de vergunning voor de exploitatie van Europese nachttreinen te verlengen als de huidige looptijd van acht jaar is afgelopen?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(13 november 1998)

In zijn uitspraak van 15 september 1998 besluit het Gerecht van eerste aanleg dat de vergunning voor de exploitatie van Europese nachttreinen niet strijdig is met artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag.

Onder deze omstandigheden is een nieuw besluit van de Commissie tot toekenning van een vrijstelling overeenkomstig artikel 85, lid 3, van het EG-Verdrag niet nodig.