SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3932/00

van Francesco Turchi (UEN) aan de Commissie

(6 december 2000)

Betreft: Belangenconflicten op de aandelenmarkt

Prospectussen van makelaarskantoren en handelsbanken die waardepapieren verhandelen bevatten vaak informatie die allesbehalve betrouwbaar is zowel wat de analyse en de vooruitzichten als wat de kwaliteit van het beheer en de balansen betreft. Deze volstrekt kritiekloze analyses zijn duidelijk ingegeven door het feit dat de intermediairs er alle belang bij hebben dat de waardepapieren goed lopen, hetgeen belangenconflicten laat vermoeden met de ondernemingen waarover de intermediairs zich positief uitlaten. Hoe sterk verbreid en hoe bepalend deze belangenconflicten op de markt van waardepapieren wel zijn mag uit nog twee voorbeelden blijken: wat te denken van handelsbanken die de kapitaalsverhoging van ter beurze genoteerde ondernemingen beheren en tegelijkertijd de investeerders aanbevelen aandelen ervan op te kopen, of van het geval van banken die aan ter beurze genoteerde ondernemingen kredieten toekennen uit de kredietinstelling zelf. Voorts is algemeen bekend dat geen enkele financiële instelling ooit openlijk toegeeft dat zij waardepapieren bezit van de ondernemingen die zij analyseert, noch dat een doeltreffend verificatie- en controlesysteem bestaat.

Op basis van wat voorafgaat wilde ik de Commissie de volgende vragen stellen:

1. Hoe betrouwbaar zijn de informatieprospectussen die worden gepubliceerd ter gelegenheid van de beursgang van een onderneming?

2. In hoeverre zijn de raadgevingen en de gegevens in de reports van de analisten onafhankelijk?

3. Meent de Commissie niet dat dergelijke belangenconflicten onvermijdelijk schade toebrengen aan de investeerders en de integriteit en de geloofwaardigheid van de markt ondermijnen?

4. Wat is de Commissie van plan te doen om de spaarders en de investeerders die op de beurs actief zijn te beschermen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(9 januari 2001)

Met het oog op de totstandkoming van een gemeenschappelijke Europese kapitaal- en effectenmarkt, zijn verschillende richtlijnen goedgekeurd om de normen in de nationale regelgeving betreffende effecten te harmoniëren.

Beleggingsondernemingen die beleggingsdiensten verrichten (waaronder overneming en plaatsing) zijn ertoe verplicht de nationale regelgeving houdende de tenuitvoerlegging van Richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten(1) (Richtlijn betreffende beleggingsdiensten) na te komen. In artikel 11 van de vermelde Richtlijn wordt uitdrukkelijk vereist dat de tussenpersoon zich met de nodige bekwaamheid, zorgvuldigheid en toewijding inzet voor de belangen van haar cliënten, bij de onderhandelingen met haar cliënten op passende wijze alle dienstige informatie verstrekt en belangenconflicten tracht te voorkomen en, wanneer deze onvermijdelijk zijn, ervoor zorgt dat haar cliënten op billijke wijze worden behandeld.

Wat het prospectus betreft, wordt in Richtlijn 80/390/EEG van de Raad van 17 maart 1980 tot coördinatie van de eisen gesteld aan de opstelling van, het toezicht op en de verspreiding van het prospectus dat gepubliceerd moet worden voor de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs(2) vereist dat het prospectus informatie bevat die nodig is om de beleggers en hun beleggingsadviseurs in staat te stellen zich een verantwoord oordeel te vormen over het vermogen, de financiële positie, het resultaat en de vooruitzichten van de uitgevende instelling en over de rechten welke aan deze effecten verbonden zijn. Het prospectus moet goedgekeurd worden door de bevoegde autoriteiten. De verantwoordelijkheid voor de inhoud ervan ligt echter bij de personen belast met het ontwerpen van het prospectus. Deze personen worden verzocht te verklaren dat voor zover hun bekend en wat het gedeelte van het prospectus betreft waarvoor zij verantwoordelijk zijn, de gegevens in het prospectus in overeenstemming zijn met de werkelijkheid en dat geen gegevens zijn weggelaten welker vermelding de strekking van het prospectus zou wijzigen. Inbreuken op deze verplichtingen worden gestraft overeenkomstig de nationale regelgeving.

De bekendmaking van de resultaten van een financieel onderzoek en een financiële analyse valt echter buiten het bestek van de bovenvermelde richtlijnen omdat dit niet kan worden aangemerkt als dienstverlening op het gebied van beleggingen voor het publiek.

Er is nog geen akkoord bereikt over andere voorschriften voor de bekendmaking van dergelijke gegevens door de financiële tussenpersonen.

Volgens het Actieplan voor financiële diensten wordt de Commissie verzocht een nieuwe richtlijn betreffende het prospectus voor te stellen en de richtlijn 93/22/EEG betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten te verbeteren, alsook een nieuwe richtlijn in te voeren om de bescherming van de belegger te verbeteren. Onlangs heeft de Commissie een mededeling gepubliceerd over de actualisering van de richtlijn(3). Deze mededeling zou aanleiding moeten geven tot een ruim debat over verschillende kwesties, inclusief de definitie van de beleggingsdiensten en de gedragsregels.

Het Actieplan voorziet ook in een actualisering van de richtlijn betreffende prospectussen.

Bovendien werkt de Commissie aan een voorstel voor een nieuwe richtlijn betreffende marktmisbruik die tevens betrekking moet hebben op de verstrekking van bedriegelijke informatie die de prijs van de op de gereglementeerde markten verhandelde effecten beïnvloedt.

(1) PB L 141 van 11.6.1993.

(2) PB L 100 van 17.4.1980.

(3) COM(2000) 729 def.