SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0518/01

van Robert Goebbels (PSE) aan de Commissie

(22 februari 2001)

Betreft: Richtlijn 85/337/EEG en het subsidiariteitsbeginsel

De Commissie heeft besloten de inbreukprocedures voort te zetten die zij tegen België, Spanje en Luxemburg had ingeleid wegens niet naleving van de Europese richtlijn betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (Richtlijn 85/337/EEG)(1).

Is het niet zo dat de tegenwind die de Commissie ondervindt bij het afdwingen van deze richtlijn inherent is aan de bepalingen van de richtlijn zelf, die flagrant indruisen tegen artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie? Zou het subsidiariteitsbeginsel de Commissie er niet toe moeten aanzetten de betrokken autoriteiten meer krediet te geven, met name wanneer deze een besluit nemen over een project van landelijk of regionaal belang?

Zo contesteert de Commissie de toekenning van een vergunning voor de aanleg van een spoorverbinding tussen Valencia en Tarragona, hoewel zij toegeeft dat de milieueffectbeoordeling naar behoren is uitgevoerd, alleen niet volledig volgens de vereisten van de richtlijn. Hetzelfde geldt voor het verwijt van de Commissie aan het adres van Luxemburg met betrekking tot de aanleg van de weg naar Saarland, waarvoor de plannen via een wetgevingsbesluit door het Luxemburgse parlement waren goedgekeurd.

Zou de Commissie in plaats van een partijtje juridische haarkloverij - waarmee zij nog eens een bewijs levert van wat bureaucratie kan aanrichten - het niet beter aan de lidstaten, de regio's en de gemeenten overlaten de impact van overheids- en particuliere projecten op het milieu te evalueren? Is het enige resultaat van het optreden van de Commissie niet dat de uitvoering van projecten waartoe conform het subsidiariteitsbeginsel is besloten, nodeloos wordt vertraagd?

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 april 2001)

De Commissie wijst er met nadruk op dat Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997(1), overeenkomstig de doelstelling van artikel 2 van het EG-Verdrag is vastgesteld. Dit artikel bepaalt onder meer dat de Gemeenschap een hoog niveau van bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu moet bevorderen.

Deze richtlijn legt slechts, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, de minimumvereisten vast waaraan de beoordelingsprocedures moeten voldoen en laat de lidstaten vrij om gevolgtrekkingen te maken uit de in dit verband verzamelde informatie.

De Commissie dient krachtens artikel 211 (ex artikel 155) van het EG-Verdrag toe te zien op de toepassing van de bepalingen die de instellingen op grond van het EG-Verdrag vaststellen, waarbij zij in dit geval gebruik heeft gemaakt van de procedure van artikel 226 (ex artikel 169) van het Verdrag.

Zodoende kan de Commissie zich verplicht zien om na te gaan of de lidstaten de procedure inzake de milieu-effectbeoordeling hebben toegepast en zo ja, of deze beoordeling naar behoren is uitgevoerd.

(1) PB L 73 van 14.3.1997.