SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1564/02

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(3 juni 2002)

Betreft: Zuid-Mongolië

Sinds de invasie en bezetting door de Chinese Volksrepubliek in 1947 is er in Zuid-Mongolië door de autoriteiten van Peking een brutale kolonisatiepolitiek gevoerd. De bevolkingsgroepen van het land, traditionele nomaden die leven van het fokken van vee, is zowel politiek als cultureel hard onderdrukt met als gevolg tienduizenden doden. In economisch opzicht heeft Peking de Mongoolse bevolking een sedentaire levenswijze op basis van intensieve landbouw opgelegd. Het gevolg is dat 81 % van de weidegrond nu woestijn geworden is.

In antwoord op de menselijke en milieucatastrofe hebben de autoriteiten van de Chinese Volksrepubliek de laatste jaren een zogenaamd milieuvriendelijk immigratiebeleid gevoerd (environmental immigration, in het Chinees: Sheng Tai Yi Min), dat officieel tot doel heeft om de weidegronden rust te gunnen en de natuurlijke omgeving te beschermen, en als concreet resultaat te zien geeft dat de Mongoolse bevolking die nog op de grond van haar voorouders leeft, overgebracht wordt naar stads- of landbouwgebieden die in meerderheid bewoond worden door Han-Chinezen. Tot nu toe zijn er al meer dan 160 000 Mongolen gedwongen om hun grond te verlaten en in streken te gaan wonen waar ze niets meer bezitten.

Is de Commissie op de hoogte van de omvangrijke gevolgen van het beleid van intensieve exploitatie van de grond in Zuid-Mongolië en de tragische consequenties van het zogenaamde milieuvriendelijk immigratiebeleid voor de mensen? Welke concrete initiatieven wil ze nemen om de autoriteiten van Peking te laten afzien van hun kolonisatiepolitiek in Zuid-Mongolië, die oorzaak is van een milieucatastrofe en de menselijke tragedie van de Mongoolse bevolkingsgroepen? Denkt ze meer in het bijzonder de lopende onteigeningspolitiek van de grond aan de kaak te stellen en steun te verlenen aan de eisen om de onteigende gronden terug te geven aan hun rechtmatige eigenaars?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(4 juli 2002)

Zoals het geachte parlementslid waarschijnlijk weet, hebben mensenrechten hoge prioriteit in het beleid van de Europese Unie en vormen ze een kernpunt in de relaties van de EU met derde landen.

De EU brengt mensenrechtenkwesties regelmatig bij de Chinese autoriteiten ter sprake, ook in het kader van de dialoog over mensenrechten tussen de EU en China, die in 1996 tot stand gebracht werd. Er werd bijzondere nadruk gelegd op concrete resultaten op de in onze ogen belangrijkste terreinen: godsdienstvrijheid, vrijheid van meningsuiting, onderdrukking van politieke dissidenten, de doodstraf, de afschaffing van willekeurige arrestaties, ratificatie en tenuitvoerlegging van verdragen van de Verenigde Naties (VN), tenuitvoerlegging van het memorandum van overeenstemming met het Hoge commissariaat voor de mensenrechten en de bescherming van de rechten van minderheden in heel China.

In dit verband heeft de EU de zaak ter sprake gebracht van de Mongoolse activist Hada, die sinds 1996 in de gevangenis zit op beschuldiging van separatisme. De EU is van mening dat het Chinese strafrecht, waarin alle vormen van separatisme, ook geweldloos separatisme, strafbaar zijn, in strijd is met VN-verdragen inzake mensenrechten.

De Commissie is echter niet op de hoogte van de gedwongen verplaatsing door middel van landonteigening van bevolkingsgroepen in Zuid-Mongolië waarnaar het geachte parlementslid verwijst en zou eventuele aanvullende informatie hieromtrent zeer op prijs stellen.