SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0055/01

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(16 januari 2001)

Betreft: Brandvertragende middelen

Zowel in het VK als in Ierland is de toepassing van brandvertragende middelen bij zitmeubelen verplicht. Dit heeft geresulteerd in een vermindering van een aantal dodelijke slachtoffers ten gevolge van brand in huis (zie Effectiveness of the Furniture and Furnishings, Government consumer safety research, DTI). Nadeel van de toepassing van brandvertragers is echter mogelijke schade voor het milieu: brandvertragers zijn hormoonontregelaars. In antwoord op eerdere vragen van de leden Whitehead, Watson en Sterckx) heeft de Commissie laten weten van plan te zijn de bestaande normen voor brandveiligheid te evalueren en zo nodig een nieuw mandaat voor standaardisatie op te stellen.

1. Op welke termijn wil de Commissie brandvertragers voor zitmeubelen verplicht stellen?

2. Welke brandvertragers wil de Europese Commissie met het oog op de hormoonontregelende werking van brandvertragers van verplichte toepassing uitsluiten dan wel verbieden?

De laatste twee maanden hebben twee tragische ongelukken plaatsgevonden in Oostenrijk respectievelijk Nederland waarbij de brandgevaarlijkheid van kleding een rol speelde.

3. Is de Commissie van mening dat behandeling met brandvertragers van onder meer sport- en uitgaanskleding verplicht zou moeten zijn? En zo ja, welke initiatieven kunnen op welke termijn worden verwacht?

4. Is de Commissie van mening dat waarschuwingsetiketten een goede maatregel zouden zijn?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(13 maart 2001)

Zitmeubelen en kleding zijn op zich niet onderworpen aan een specifieke communautaire regelgeving wat hun veiligheid, inclusief brandbestendigheid, betreft. Zij vallen onder de werkingssfeer van Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 inzake algemene productveiligheid(1) die een algemene veiligheidsverplichting vaststelt. In de nieuwe versie van de richtlijn die thans wordt herzien, wordt verwezen'naar Europese normen waarvan de naleving het vermoeden geeft dat de producten aan de algemene veiligheidsverplichting voldoen.

De Commissie is van mening, zoals aangegeven in de antwoorden op de mondelinge vragen H-147/00 van de heer Watson tijdens het vragenuur van de zitting van het Parlement in maart 2000(2) en H-303/00 van de heer Sterckx tijdens het vragenuur van de zitting van het Parlement in april 2000(3) alsmede schriftelijke vraag E-1212/00 van de heer Whitehead(4) dat de gestelde vraag in deze juridische context moet worden behandeld.

De Commissie heeft in december 2000 aan het Europees normalisatiecomité een mandaat verstrekt voor de opstelling van Europese normen betreffende de brandbaarheid van nachthemden en de Commissie denkt na over een nieuw mandaat voor andere categorieën kledingstukken.

Wat de zitmeubelen betreft, heeft de Commissie in 2000 de lidstaten in het comité van Richtlijn 92/59/EEG van 29 juni 1992 inzake algemene productveiligheid geraadpleegd en in december van dat jaar is zij begonnen met een raadpleging van de Europese consumentenverenigingen met het oog op de evaluatie van de noodzaak van een normalisatiemandaat in voornoemd kader.

De bepalingen van Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten(5) moeten in elk geval worden nageleefd. Sommige voor de gezondheid gevaarlijke brandvertragers, zoals tris(2,3-dibroompropyl)fosfaat, tris-aziridinylfosfoinoxide en polybroom-bifenylen, zijn reeds door Richtlijn 76/769/EEG verboden, wanneer zij gebruikt worden in textielproducten die in aanraking met de huid komen. Bovendien heeft de Commissie voorgesteld om pentabroomdifenylether te verbieden omdat deze stof risico's voor het milieu oplevert en in toenemende concentraties in moedermelk is aangetroffen.

De Commissie is niet van plan om het gebruik van brandwerende materialen bij het ontwerp van stoelen voor privé-gebruik verplicht te stellen.

Wat de veiligheid in openbare ruimten in brede zin betreft, ontwikkelt het Europees normalisatiecomité thans Europese normen voor de indeling van gordijnen en wandbekleding in openbare ruimten naargelang de brandbestendigheid daarvan, alsook testmethoden met het oog op deze indeling. Wanneer deze normen beschikbaar zijn, zal de Commissie de lidstaten aanmoedigen om hiervan in hun nationale context gebruik te maken.

Wat de waarschuwingen in de vorm van etiketten betreft, is de Commissie van mening dat deze de beschikbare technische oplossingen kunnen aanvullen, als deze oplossingen het niet mogelijk maken het betreffende risico helemaal op te heffen. De normalisatie-instelling kan deze waarschuwingen voorschrijven als zij niet beschikt over andere toereikende technische oplossingen.

(1) PB L 228 van 11.8.1992.

(2) Handelingen van het Europees Parlement (maart 2000).

(3) Handelingen van het Europees Parlement (april 2000).

(4) PB C 46 E van 13.2.2001.

(5) PB L 262 van 27.9.1976.