NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/680

(2004/C 88 E/0699)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0104/04

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft: Namibië — Dreigende bezetting van boerderijen

Na het vastlopen van de onderhandelingen tussen de Vakbond van Landarbeiders in Namibië (NAFWU) en de Namibische Landbouwbond (NAU), waarin de meeste eigenaren van landbouwbedrijven in het land zijn vertegenwoordigd, heeft de NAFWU aangekondigd enkele boerderijen te zullen bezetten, waarbij zich eenzelfde situatie zou kunnen gaan voordoen als in Zimbabwe, met dien verstande dat de regering in dit geval de bezetters niet steunt. Een en ander was te lezen in de krant „The Namibian” en enkele internationale krantenberichten.

De situatie is zeer gespannen nu de NAFWU heeft aangekondigd deze maand met de acties te beginnen.

Sinds de onafhankelijkheid van Namibië heeft het land geprobeerd evenwicht te brengen in het grondbezit door de vaststelling van een programma dat als motto heeft „willing seller, willing buyer”. In het kader van dit programma wordt gestreefd naar vrijwillige verkoop van de eigenaar zonder dat enige maatregel wordt getroffen voor gewelddadige of gedwongen onteigening.

Nu de campagne nadert voor de komende verkiezingen, waarin de opvolger zal worden gekozen voor president Sam Nujoma, die nu 17 jaar aan de macht is, zal naar verwachting dit thema worden gebruikt om demagogie te bedrijven, met alle nadelen en gevaren vandien.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

— Beschikt zij over betrouwbare informatie over dit onderwerp en hoe ziet zij de ontwikkelingen?

— Heeft zij hierover contact opgenomen of denkt zij hierover contact op te nemen met de autoriteiten of met de vakbonden of Namibische werkgeversorganisaties? Welke maatregelen heeft zij genomen of denkt zij te nemen om te voorkomen dat deze conflictsituatie zich verder verscherpt en overslaat op andere Afrikaanse landen?

— Is de Commissie van oordeel dat Europese belangen in Namibië hierdoor worden bedreigd? Heeft zij van de Namibische regering veiligheidsgaranties gekregen of gaat zij hierom vragen?

— Is zij bereid om met de Namibische regering samen te werken indien deze hierom vraagt? Hoe ziet zij de rol van de Europese Unie in deze kwestie, met name als eventuele bemiddelaar tussen de conflictpartijen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(4 maart 2004)

De Commissie is zich bewust van de problematiek met betrekking tot de eigendom van commercieel boerenland in Namibië en de enkele individuele arbeidsgeschillen in dit verband waar de plaatselijke media ruime aandacht aan hebben gegeven.

Met betrekking tot toekomstige ontwikkelingen ten deze vertrouwt de Commissie erop dat de regering de wet zal blijven handhaven en onrechtmatige acties zal voorkomen. De zorgvuldige maar krachtige verklaringen van de regering betreffende de individuele gevallen wijzen erop dat zij volledig staat achter de toepassing van het overeengekomen beginsel van „willing buyer -willing seller” (dat onrechtmatig optreden uitsluit).

Via haar delegatie in Namibië heeft de Commissie goede contacten met de verantwoordelijke regeringsinstanties aangeknoopt, vooral met de ministers van Landhervormingen en van Landbouw maar ook met de Unie van commerciële boeren (NAU) en de Namibische Nationale unie van boeren (NNFU). Uit de lopende dialoog met deze partners leidt de Commissie af dat de regering ervoor zal blijven zorgen dat conflicten vreedzaam en in overeenstemming met de bestaande wetgeving zullen worden bijgelegd en dat zij zich zeer zal inspannen om confrontaties te vermijden. Negatieve gevolgen voor buurlanden (of het gevaar dat Namibië de weg van Zimbabwe op zal gaan) lijken derhalve ongegrond.

Namibië tekende in het recente verleden met een aantal lidstaten „overeenkomsten inzake investeringsbescherming”; deze zullen voor eigendommen en investeringen bijkomende juridische garanties bieden.

In het kader van de Partnerschapsovereenkomst van Cotonou en het daarop betrekking hebbende Commissie-landenstrategiedocument voor Namibië is overeengekomen dat „plattelandsontwikkeling” voor toekomstige ontwikkelingssamenwerking in dit land de meeste aandacht zal krijgen, daaronder ook de zaak van de landhervormingen. De Commissie heeft daadwerkelijk erkend dat deze aangelegenheid in de ontwikkeling van Namibië van groot belang is en heeft verklaard dat een succesvol programma van landhervormingen zeer effectief kan zijn om in dit land het proces van verzoening en democratie te bestendigen. Aan voorbereidingen voor een dergelijk soort bijstand wordt gewerkt. Het niet willen inzien van de noodzaak van landhervormingen — daaronder ook het bevorderen van een evenwichtiger spreiding van het landbezit — zou een fout zijn en de bestrijding van armoede verzwakken. Dit geldt niet alleen voor de rol van de Commissie als partner in Namibië maar geldt uiteraard voor heel de betreffende regio.