ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3778/00

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Commissie

(4 december 2000)

Betreft: Gemeenschappelijk centrum voor onderzoek in Ispra

Het Gemeenschappelijk centrum voor onderzoek in Ispra is reeds tientallen jaren operationeel en is een zeer nuttig instrument gebleken om de wetenschappelijke experimenten van de diverse Europese stromingen te vergelijken, alsmede de wetenschappelijke methoden in de diverse lidstaten en de weerslag ervan op economisch, sociaal en milieugebied, enz. te evalueren.

In het verleden is erop aangedrongen de taak van het GCO in te krimpen, waarna 200 banen werden geschrapt. Onlangs is vernomen dat men nog eens 200 posten wil opheffen, ondanks het feit dat de Raad in 1998 ermee heeft ingestemd om een personeelsbestand van 2080 posten te handhaven voor de duur van het vijfde kaderprogramma.

Kan de Commissie mededelen:

1. als het bericht klopt dat er sprake is van een verdere inkrimping met in totaal 400 arbeidsplaatsen?

2. als het voornemen bestaat om op het gebied van wetenschappelijk onderzoek te besparen en, zo ja, volgens welke criteria?

3. als het waar is dat het GCO in Ispra bij inkrimping niet langer onder de bevoegdheid van de Europese Unie zou vallen, maar onder die van de Italiaanse staat?

Gecombineerd Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3763/00 en E-3778/00

(25 januari 2001)

De Commissie zou er graag op willen wijzen dat de personeelbezetting van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek (GCO) bij de begroting van 1999 voor het laatst herzien is en dat daarbij het aantal A-posten is verhoogd (+120) maar het aantal B- en C-posten dienovereenkomstig verlaagd, zodat het aantal formatieplaatsen niet gewijzigd is.

De Commissie heeft in het kader van de herziening van haar prioriteiten, die begin dit jaar van start is gegaan, tijdens haar vergadering van 26 juli 2000 de aanbevelingen van de Peer Group goedgekeurd.

In deze context heeft de Commissie het lid van de Commissie dat met het onderzoekbeleid belast is, verzocht het GCO opdracht te geven tot een haalbaarheidstudie voor de sluiting van de vestiging in Petten of anders te overwegen 200 posten te schrappen door de activiteiten van alle diensten van het GCO te beperken.

De haalbaarheidstudie voor de sluiting van de vestiging in Petten is afgerond. Ook bij de andere diensten van het GCO wordt een audit uitgevoerd waarvan de conclusies eind maart 2001 worden verwacht. Op basis van de studie en de audit zal de Commissie bij de begrotingsinstantie voorstellen doen voor de personeelbezetting in de onderzoeksector.

Ten aanzien van het GCO is er geen sprake van een voornemen om communautaire bevoegdheden aan de lidstaten over te dragen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3616/00

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(22 november 2000)

Betreft: Boete voor Griekenland

Naar aanleiding van het antwoord van de Commissie d.d. 16 oktober op mijn vraag (P-2843/00)(1) over de aan Griekenland opgelegde boete zou ik graag het volgende willen weten:

1. Is de dagelijkse boete betaalbaar vanaf het arrest van 7 april 1992 of vanaf het arrest van 4 juli 2000?

2. Heeft de Commissie thans een brief aan de Griekse autoriteiten met de voorwaarden gestuurd? Indien niet, waarom niet?

(1) PB C 136 E van 8.5.2001, blz. 107.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(9 februari 2001)

In zijn arrest van 4 juli 2000(1) heeft het Hof van Justitie Griekenland veroordeeld tot betaling aan de Commissie op de rekening eigen middelen van de EG van een dwangsom van 20 000 per dag vertraging bij de uitvoering van de nodige maatregelen om te voldoen aan het arrest in de zaak Commissie/Griekenland van 7 april 1992, en wel vanaf de uitspraak van het arrest tot de uitvoering daarvan. Dit betekent dat Griekenland met ingang van 4 juli 2000 de dwangsom van 20 000 per dag moet betalen.

Overeenkomstig de bestaande voorschriften(2), heeft de Commissie de Griekse instanties op 20 oktober 2000 schriftelijk verzocht uiterlijk aan het eind van de tweede maand na ontvangst van de brief 1 760 000 te betalen, zijnde het totaalbedrag van de dwangsom van 20 000 per dag voor de maanden juli-september 2000. Overigens heeft de Commissie in haar brief aan de Griekse instanties aangekondigd dat zij elke maand schriftelijk zal verzoeken om betaling van de dwangsom voor de lopende maand. Op 9 november 2000 is opnieuw een betalingsverzoek aan de Griekse instanties verzonden voor het verschuldigde bedrag over de maand oktober, te weten 620 000.

(1) Zaak C-387/97.

(2) Besluit van 14 december 1994 inzake de interne procedurebepalingen voor de inning van forfaitaire bedragen of dwangsommen die krachtens artikel 171 van het EG-Verdrag door het Hof van Justitie zijn opgelegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4072/00

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(10 januari 2001)

Betreft: Tekortkomingen bij de omgang met kernmateriaal in het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO)

In paragraaf 1, sub j) van de resolutie van het Europees Parlement van 13 april 2000 over de kwijting 1998 wordt de Commissie verzocht een officieel administratief onderzoek te doen ter opheldering van de verantwoordelijkheid in verband met de achtergehouden waarschuwing tegen ernstige tekortkomingen bij het GCO, met name bij de omgang met kernmateriaal.

Kan de Commissie het verslag over dit onderzoek toezenden?

Kan zij meedelen welke stappen zij naar aanleiding van dit verslag heeft genomen?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(21 februari 2001)

Naar aanleiding van de resolutie van het Parlement van 13 april 2000 over het opschorten van de kwijting heeft de Commissie over dit onderwerp een administratieve enquête laten uitvoeren. Hieruit is geen enkele onregelmatigheid naar voren gekomen en het onderzoek heeft ook niet geleid tot administratieve of disciplinaire gevolgen. Er blijkt met name uit dat er geen sprake is van bewust achterhouden van informatie bij de behandeling van het dossier van de prestatieaudit van de activiteiten van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) die werd uitgevoerd door het Directoraat-generaal Financiële controle.

Wat de zaak ten gronde betreft, met betrekking tot de veiligheid bij de behandeling van nucleair materiaal in het GCO, werden uiteraard de nodige operationele maatregelen getroffen om te zorgen voor een versterkte toepassing van de regels en voor een beter toezicht op de toepassing ervan, bijvoorbeeld:

Rekrutering van een tweede gekwalificeerde deskundige op het gebied van de stralingsbescherming (eind 2000 afgesloten selectieprocedure) en het instellen van een personeelsplaats voor een met het vervoer van splijtstoffen en radioactieve materialen belast personeelslid (april 2000).

Herdefinitie van de specifieke gecontroleerde zones voor de opslag van splijtstoffen en radioactieve stoffen (eind 1999 voltooid).

Herindeling van bepaalde nucleaire laboratoria om het niveau van de exploitatievergunningen en de ermee verbonden potentiële risico's te verminderen (in 2000 voltooid).

Uitbreiding van het opleidingsprogramma voor het personeel (begonnen in april 2000).

Voorts heeft het GCO over deze kwesties een permanent comité ingesteld, dat tot taak heeft toe te zien op de ontwikkeling van de relevante wetgeving van Europa en van de lidstaten, teneinde ervoor te zorgen dat de in de verschillende GCO-locaties gehanteerde veiligheidsmaatregelen aan de wetgevingen voldoen.

Aangezien het administratief onderzoek werd uitgevoerd in het kader van de kwijting 1998, zal het onderzoekverslag alsmede informatie met betrekking tot de eraan gegeven gevolgen kunnen worden verstrekt krachtens de bepalingen van artikel 276 (ex-artikel 206) van het EG-Verdrag, met inachtneming van de vertrouwelijkheid. Het verslag bevat namelijk enige elementen die individuele rechten zouden kunnen raken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4044/00

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(21 december 2000)

Betreft: Nieuwe meubelen in het kantoor van Commissievoorzitter Prodi

1. Kan de Commissie, na de recente plaatsing van nieuwe meubelen in het kantoor van Commissievoorzitter Prodi in de Breydelstraat, meedelen of hiervoor is betaald door de Commissie of door een andere instantie?

2. Als de Commissie ervoor heeft betaald, kan zij aangeven (a) hoeveel het in totaal heeft gekost en (b) op welke begrotingslijn deze uitgave is aangewezen?

3. Als de Italiaanse regering voor deze nieuwe meubilering voorwerpen heeft geleend, kan de Commissie meedelen (a) welke regels gelden voor leningen van regeringen aan de Commissie, aangezien Commissieleden niet langer in dienst zijn van hun land, en (b) of Commissievoorzitter Prodi deze voorwerpen heeft aangegeven?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(22 februari 2001)

1. Het nieuwe college van commissarissen heeft bij zijn aantreden besloten kredieten uit te trekken om de kantoren van de commissarissen van nieuw meubilair te voorzien. Het gaat om 25 000 per commissaris. Voorzitter Prodi heeft, in plaats van die 25 000 te gebruiken voor de aanschaf van nieuw meubilair, zijn kantoor onlangs opnieuw laten inrichten met antiek meubilair dat kosteloos in bruikleen in afgestaan door de Galleria Nazionale di Arte Antica in Rome.

2. De Commissie heeft alleen de vervoers- en verzekeringskosten voor het in bruikleen gekregen meubilair betaald. Voor de vervoerskosten is begrotingspost A-2353 gebruikt en de verzekeringskosten zijn ten laste gebracht van begrotingspost A-2350. Voorzitter Prodi heeft de 25 000 die was uitgetrokken voor de herinrichting van zijn kantoor, dus niet gebruikt.

3. Voor leningen van regeringen aan de Commissie zijn er geen specifieke regels. De Galleria Nazionale di Arte Antica heeft het betrokken meubilair aan de heer Prodi als voorzitter van de Europese Commissie in bruikleen afgestaan voor de duur van zijn mandaat om er zijn officiële kantoor bij de Commissie mee in te richten, en de heer Prodi heeft daar op de gepaste wijze aangifte van gedaan.

4. De interne regeling voor de herinrichting van de kantoren van de leden van de Commissie had in het verleden uitsluitend betrekking op de aanschaf van nieuw meubilair. Momenteel wordt deze regeling herzien om in de toekomst ook andere, minder kostbare formules voor de herinrichting van de kantoren van de leden van de Commissie mogelijk te maken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3864/00

van Ingo Friedrich (PPE-DE) aan de Commissie

(8 december 2000)

Betreft: Brochure Inforegio Panorama in hoogglans

De maandelijkse brochure Inforegio Panorama, die wordt uitgegeven door het directoraat-generaal Regionaal beleid, verschijnt in een in hoogglans uitgevoerd omslag. Hoewel de brochure op gerecycled papier wordt gedrukt, is de vormgeving zeer kostbaar.

Hoe hoog zijn de productiekosten per uitgave?

Zijn deze kosten gerechtvaardigd?

Hoe duur zou een eenvoudiger vormgeving zijn?

Antwoord van de heer Barnier Namens de Commissie

(22 januari 2001)

De driemaandelijkse publicatie Inforegio Panorama heeft tot doel de actoren van de regionale ontwikkeling die cofinanciering uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling ontvangen, aan het woord te laten en ze zodoende ervaringen te laten uitwisselen. Met de gekozen vormgeving wil men de opgedane ervaringen duidelijk onder de aandacht brengen en ze daardoor een meerwaarde geven. Ze is niet duurder dan die van andere brochures over het regionaal beleid. Het maken van deze brochure kost in totaal 55 810 euro. Een wijziging van de vormgeving zou een verhoging van die kosten meebrengen.

Inforegio Panorama wordt toegezonden aan de nationale, regionale en lokale autoriteiten, de institutionele partners van de Commissie en iedereen die belangstelling heeft voor het regionaal beleid. Het eerste nummer had een oplage van 50 790 exemplaren.

Voor de omslag van het eerste nummer is niet het papier gebruikt dat was besteld. Dat heeft te maken met een vergissing van de drukker, die de Commissie geen extra kosten heeft aangerekend. In de toekomst zal de omslag van Inforegio Panorama gedrukt worden op papier zonder hoogglans.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3471/00

van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie

(8 november 2000)

Betreft: Interne markt voor professionele dienstverlening

Welke stappen onderneemt de Europese Commissie momenteel met het oog op het opsporen en wegnemen van hindernissen die bepaalde vrije beroepen opwerpen om de mededinging bij de verlening van professionele diensten in de Europese Unie te vervalsen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(5 december 2000)

Om de door de nationale wetgeving en de organisaties van vrije beroepen ingestelde beperkingen van de mededinging nauwkeuriger te kunnen vaststellen en beter richting te geven aan het beleid op dit gebied, heeft de Commissie opdracht voor een studie gegeven, waarvan de resultaten volgend jaar bekend zullen zijn. Dankzij deze studie zal de Commissie inzicht krijgen in de regelgeving betreffende een aantal vrije beroepen in de lidstaten en het economische effect ervan op de mededinging.

Tegelijk maakt de Commissie werk van de afschaffing van concurrentiebeperkende praktijken, in het bijzonder prijsstelling en beperking van reclame, op grond van klachten die zij ontvangt van gebruikers van de diensten van vrije beroepen.

Door middel van haar besluitvormings- en administratieve procedures inzake de toepassing van de mededingingsregels van het EG-Verdrag, wil de Commissie voor elk vrij beroep een duidelijk onderscheid maken tussen gedragsregels waarop de concurrentieregels van het EG-Verdrag niet van toepassing zijn en regels waarop deze wel van toepassing zijn.

De Commissie ziet er ook op toe dat de lidstaten wetten afschaffen die mededingingsbeperkende praktijken van de vrije beroepen toestaan of versterken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4140/00

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(16 januari 2001)

Betreft: Schapenvleesstelsel

In november 2000 werd de evaluatie van de gemeenschappelijke marktordening voor de schapen- en geitenvleessector gepubliceerd. Op 20 november vond in Brussel de Europese conferentie over de track record and prospects for European ovine product organisation plaats, waar commissaris Fischler en mevrouw Mary Minch het woord voerden. Het huidige stelsel weerspiegelt de marktsituatie niet zoals het hoort, in het bijzonder voor de Noord-Europese landen (met name het Verenigd Koninkrijk en Ierland). Kan de Commissie op grond hiervan meedelen welke plannen zij heeft om het schapenvleesstelsel te herzien om tot een steunstelsel met een rechtvaardige en billijke prijs/marktverhouding te komen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 februari 2001)

Bij de evaluatie van de gemeenschappelijke marktordening voor schapen- en geitenvlees zijn veel belangrijke en interessante punten aan de orde gesteld. De algemene conclusie was dat de schapen- en geitenhouders als gevolg van de premieregeling hun inkomenspositie relatief hebben behouden, maar dat de methode voor de berekening van de premie een aantal tekortkomingen vertoont. Met name de kwaliteit van de beschikbare gegevens laat veel te wensen over. Dit heeft zowel te maken met het verzamelen van de prijzen als met de berekening van de technische coëfficiënt.

In het rapport worden een aantal opties genoemd die in overweging moeten worden genomen. In essentie komt het erop neer dat een keuze kan worden gemaakt tussen enerzijds verbetering van het huidige systeem zodat nauwkeuriger gegevens beschikbaar komen die nodig zijn voor de berekening van de premie en anderzijds vereenvoudiging van het systeem. De eerste oplossing zou betekenen dat een nu al gecompliceerd systeem nog gecompliceerder wordt. Tegen die achtergrond onderzoekt de Commissie de mogelijkheid om het systeem te vereenvoudigen door de aanvullende variabele premie te vervangen door een vaste premie. De fundamentele doelstelling van een hervorming zou zijn de producenten een gezonde basis te bieden om hun bedrijf te ontwikkelen met een minimum aan administratie. Bovendien zou zo'n aanpak meer in overeenstemming zijn met de doelstellingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) dan het huidige aan de prijzen gekoppelde systeem.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3660/00

van Andrew Duff (ELDR) aan de Commissie

(27 november 2000)

Betreft: Naleving visvangstregels

Uit recente berichten blijkt dat Europese vissersschepen voor de Afrikaanse kust binnen de territoriale wateren hebben gevist. Daardoor is er voor de plaatselijke bevolking minder vis beschikbaar en lopen de plaatselijke vissers gevaar die het afleggen tegen grote vissersschepen.

Is de Commissie zich deze situatie bewust? Hoe wil de Commissie samen met de landen in de regio voorkomen dat er illegaal binnen de nationale wateren wordt gevist? Welke maatregelen kunnen worden genomen om juridische stappen te nemen tegen het illegaal vissen door Europese schepen in de wateren van derde landen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 januari 2001)

De Commissie dankt de geachte Afgevaardigde voor zijn vraag en deelt hem hierbij mee dat, hoewel de bewaking van de territoriale wateren en van de exclusieve economische zones onder de controleautoriteiten van de betrokken landen ressorteert, de Commissie al het mogelijke doet om hen te helpen bij de bestrijding van de bedoelde illegale praktijken.

Hiertoe worden in de met de Afrikaanse landen gesloten visserijovereenkomsten, die het wettelijk kader vormen voor de activiteiten van vissers uit de Gemeenschap in het betrokken gebied, duidelijke voorwaarden gesteld inzake vergunningen, toegelaten vistuig, vangstverslagen, gesloten gebieden, enzovoorts.

Bovendien is in de financiële compensatie die aan derde landen wordt betaald in ruil voor visserijmogelijkheden vaak een element opgenomen dat is gericht op de ontwikkeling van de eigen onderzoeks- en controlecapaciteit van het betrokken derde land.

De Commissie doet ook haar uiterste best om de landen waarmee de Gemeenschap visserijovereenkomsten heeft gesloten, aan te moedigen om overeenkomsten tussen staten op te stellen en het aantal particuliere vergunningen aan per schip of reder te beperken. Particuliere vergunningen hebben in feite vaak een negatief effect op het gebruik van de visserijmogelijkheden die in het kader van de visserijovereenkomsten zijn toegewezen en dus op het adequate financiële beheer ervan. Bovendien heeft het feit dat dit type visserij niet of nauwelijks wordt gecontroleerd een negatief effect op de visstand.

Er zij op gewezen dat illegale visserijpraktijken voornamelijk worden bedreven door piratenschepen of schepen die onder goedkope vlag varen en niet door vaartuigen van de Gemeenschap.

De Commissie zet zich in voor de ontwikkeling van het internationale actieplan van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) om illegale, ongereglementeerde en niet-gemelde visserij te beteugelen. De belangrijkste doelstellingen van dit plan zijn de tenuitvoerlegging van de bestaande instrumenten van internationaal recht en het wegwerken van de leemtes in dit recht, met name wat de toegang tot de havens betreft. Dit plan wordt normaliter in februari 2001 voorgelegd aan de Visserijcommissie van de FAO (COFI).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4000/00

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(21 december 2000)

Betreft: Etikettering van kleding

Kan de Commissie mededelen welke etiketteringseisen van toepassing zijn op naar Japan en de VS ingevoerde kleding?

Kan zij mededelen waarom soortgelijke bepalingen in de EU niet bestaan?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(20 maart 2001)

Kleding die wordt uitgevoerd naar Japan of de Verenigde Staten, moet voorzien zijn van een permanent etiket met de volgende informatie: het percentage van de in het product verwerkte vezels; onderhoudsinstructies; het land van oorsprong; gegevens over de fabrikant en/of importeur.

Het enige Europese rechtsinstrument in verband met de etikettering van textiel is Richtlijn 96/74/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 inzake textielbenamingen(1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/37/EG van de Commissie van 19 juni 1997(2). Textielproducten mogen alleen in de Gemeenschap in de handel worden gebracht als de vezelsamenstelling overeenkomstig deze richtlijn is aangegeven.

Afgezien van de etikettering van de vezelsamenstelling mogen de lidstaten nationale bepalingen betreffende de bescherming van de industriële en commerciële eigendom, de aanduidingen van herkomst en oorsprong, alsmede het tegengaan van oneerlijke concurrentie toepassen.

Het Hof van Justitie heeft bepaald dat de vermelding van het land van oorsprong van in de Gemeenschap gefabriceerde producten (zoals made in (lidstaat)) in de Gemeenschap niet verplicht mag worden gesteld, omdat een dergelijke verplichting moet worden beschouwd als een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beperking, zoals verboden krachtens artikel 28 (ex artikel 30) van het EG-Verdrag.(3)

Bedrijven in de Gemeenschap mogen echter wel vrijwillig op hun product het land van oorsprong aangeven of de vermelding made in EU aanbrengen. Laatstgenoemde vermelding mag ook worden gebruikt als het product in meer dan een lidstaat is gefabriceerd.

Over de wenselijkheid van nadere communautaire etiketteringseisen is nog geen standpunt bepaald; hierover lopen de meningen van de diverse betrokken actoren uiteen. Dergelijke etiketteringseisen moeten in ieder geval voldoen aan de eisen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en mogen in het bijzonder niet in strijd zijn met de verplichting van nationale behandeling.

De Commissie is voornemens samen met de belanghebbenden te onderzoeken hoe de bestaande etiketteringsregeling kan worden verbeterd, waarbij zij zal proberen de administratieve verplichtingen tot een minimum te beperken.

(1) PB L 32 van 3.2.1997.

(2) PB L 169 van 27.6.1997.

(3) Zaak 207/83.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2531/00

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(25 juli 2000)

Betreft: Mede door de Gemeenschap gefinancierde projecten in het gewest Condado (Pontevedra, Spanje)

Op 4 augustus 1997 werd tussen het gemeentelijk samenwerkingsverband van Condado, bestaande uit de gemeenten Ponteareas, Salvaterra, Salceda en Mondariz, het Spaanse Ministerie van Landbouw en de autonome regering van Galicië, een akkoord gesloten op grond waarvan genoemd gemeentelijk samenwerkingsverband 500 miljoen ptas. zou ontvangen uit hoofde van het operationeel programma voor ontwikkeling en economische diversifiëring van plattelandsgebieden, dat mede door de Gemeenschap wordt gefinancierd, met het oog op de uitvoering van een reeks projecten in de periode 1997-1999. Het akkoord had betrekking op een reeks projecten ter ondersteuning van het rurale erfgoed, het agrotoerisme, het plattelandstoerisme en het midden- en kleinbedrijf. Zo stonden onder andere op het programma herstelwerkzaamheden aan het Pazo de Picoña in Salceda en het Casa del Conde in Salvaterra, het opknappen van de omgeving rond het Castillo de Vilasobroso, de bouw van een vesting als onderkomen voor plattelandstoeristen, de inrichting van een wijnmuseum in de kelders van Doña Urraca in het kasteel van Salvaterra, de inrichting van een archeologisch centrum in het Castro de Troña in Ponteareas en de aanleg van een golfterrein in Pías.

Democratie veronderstelt transparantie en informatieverstrekking aan de burgers en als de plaatselijke autoriteiten de bevolking bepaalde gegevens onthouden, dan is het aan de Europese Gemeenschap om dit te corrigeren. De geheimzinnigdoenerij van de plaatselijke overheden is in strijd met de in de structuurfondsverordeningen vervatte eis van openbaarheid van informatie.

Kan de Commissie gedetailleerd aangeven welke projecten de EG in de periode 1994-1999 in het gewest Condado in de provincie Pontevedra heeft geconfinancierd?

Welk bedrag was met deze cofinanciering gemoeid? Wat waren de totale kosten van deze projecten?

Zijn alle projecten waarvoor de Gemeenschap om financiële steun is gevraagd voltooid? Zo nee, zal de subsidieduur worden verlengd om voltooiing van de projecten mogelijk te maken en tot welke datum zal deze worden verlengd?

Aanvullend antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(19 april 2001)

Wegens de omvang van het antwoord, dat talrijke tabellen omvat, zal de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toesturen.