SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4153/97 van Antonio Tajani (UPE) aan de Commissie (7 januari 1998)

Betreft: Totale toegestane vangst van rode tonijn in de Middellandse Zee

Uit de aanbevelingen van de ICCAT blijkt dat de totale vangst op rode tonijn in de Middellandse Zee met 25 % omlaag moet. Niet alleen de communautaire vloot vist op deze tonijnsoort, maar ook een groot aantal vissersvaartuigen uit derde landen. De Gemeenschap werkt daarom aan een aantal maatregelen, of heeft deze inmiddels goedgekeurd, inzake het behoud van de visstand, die uitsluitend betrekking hebben op de communautaire vloot en zijn bedoeld om de bestanden rode tonijn in de Middellandse Zee veilig te stellen:

- verordening 1075/96 ((PB L 142 van 15.6.1996, blz. 1.)) waarin de vangst op rode tonijn met beuglijnen voor vaartuigen met een totale lengte van meer dan 24 meter tussen 1 juni en 31 juli wordt verboden;

- voorstel tot wijziging van verordening 1626/94 (COM(97)0459 def. ((PB C 337 van 7.11.1997, blz. 36.))) waarbij de vangst op rode tonijn met de zegen in de maand augustus wordt verboden, de hulp van vliegtuigen in de maand juni wordt verboden en minimumlengten voor de vissen die aan wal worden gebracht;

- vermindering met 20 % van de visserij-inspanningen met betrekking tot rode tonijn, als aangegeven in de doelstellingen van het meerjarig oriëntatieprogramma IV voor de Italiaanse vloot.

Aangezien het gaat om recente maatregelen, is het moeilijk nu reeds een nauwkeurige evaluatie te maken van de positieve gevolgen van deze maatregelen voor de desbetreffende visbestanden.

De Commissie stelt nu [COM(97)0598] voor een nieuwe beperking op te leggen voor de vangst op rode tonijn in de Middellandse Zee, door middel van een totale toegestane vangst voor de communautaire vloot.

- Op welke wetenschappelijke basis berust deze totale toegestane vangst, daar vele andere, niet communautaire vloten op rode tonijn vissen en het dus onmogelijk is een algemene raming te maken van de feitelijke vangst op deze vissoort?

- Is de Commissie zich bewust van het zeer discriminerende karakter en de nadelen van deze maatregel voor de communautaire vloot, en de gevolgen ervan voor de concurrentiepositie?

- Deelt de Commissie de mening dat een doeltreffender beheer op mondiaal niveau van de visbestanden in de Middellandse Zee uitsluitend kan worden gewaarborgd door de Algemene raad voor de visserij in de Middellandse Zee (CGPM), en dat passende maatregelen voor het behoud van deze vissoort dus binnen dit orgaan tot stand dienen te komen?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (30 januari 1998)

De door de Commissie voorgestelde vangstbeperkingen voor rode tonijn beantwoorden aan de aanbevelingen die in 1994 door de Internationale commissie voor de instandhouding van de tonijnachtigen in de Atlantische Oceaan (ICCAT) zijn goedgekeurd en die in oktober 1995 van kracht zijn geworden. Deze zijn gebaseerd op het wetenschappelijk werk dat wordt uitgevoerd in het kader van het Standing Committee for Research and Statistics (SCRS), het wetenschappelijk orgaan van de ICCAT. Het SCRS is samengesteld uit wetenschappers van de verdragsluitende partijen van de ICCAT en ook wetenschappers uit andere landen worden verzocht aan de werkzaamheden van het comité deel te nemen.

Deze maatregel is niet discriminerend voor de Gemeenschap, aangezien de aanbevelingen van de ICCAT bindend zijn voor alle verdragsluitende partijen. Bovendien heeft de Algemene raad voor de visserij in de Middellandse Zee (GFCM) in 1995 dezelfde aanbevelingen goedgekeurd en daarom zijn deze bindend voor alle lidstaten van de GFCM, wat in feite neerkomt op alle Middellandse-Zeelanden. Tenslotte zijn alle vislanden overeenkomstig het zeerecht verplicht om bij het beheer van deze bestanden met de internationale beheersorganen en de kuststaten samen te werken.

De Commissie is het eens met de laatste verklaring van de geachte afgevaardigde. Zoals hierboven aangegeven heeft de GFCM de aanbevelingen van de ICCAT bekrachtigd.