ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4155/00

van Brigitte Langenhagen (PPE-DE) aan de Commissie

(16 januari 2001)

Betreft: Handel in spiering, omzetting van de EU-verordening inzake hygiëne

In de EU-verordening inzake hygiëne is vastgelegd dat spiering van meer dan 15 cm lengte alleen nog maar verkocht mag worden als hij is schoongemaakt. De handel in deze kleine zalmsoort is hierdoor bijna geheel ingestort omdat de prijs voor schoongemaakte spiering door de arbeidskosten zo hoog is dat deze vrijwel geen kopers meer vindt.

1. Is de Commissie ervan op de hoogte dat de spiering aan de Duitse kust een streekgerecht is en dat derhalve in principe iedereen weet dat de vissen vóór consumptie moeten worden schoongemaakt en gepekeld?

2. Is de Commissie zich ervan bewust dat spiering door een strenge interpretatie van de voorschriften in Duitse havens vrijwel onverkoopbaar is geworden en dat gespecialiseerde vissers daardoor in hun bestaan worden bedreigd?

3. Weet de Commissie dat de verordening in andere Europese havens minder streng wordt toegepast? Hoe staat zij tegenover de hieruit voortvloeiende concurrentiedistorsies?

4. Zijn er voorstellen om het voortbestaan van de visserijbedrijven in kwestie en de hiermee verband houdende handelsstructuren te waarborgen?

5. Zijn er voorstellen om de visserijbedrijven in kwestie en de hiermee verband houdende handelsstructuren een compensatie te bieden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(28 februari 2001)

De belangrijkste bepaling over het strippen van vis in de communautaire regelgeving staat in Richtlijn 91/493/EEG van de Raad(1). In artikel 3, lid 2, van die richtlijn, is het volgende bepaald: Wanneer strippen vanuit technisch en commercieel oogpunt mogelijk is, moet zulks zo snel mogelijk na het vangen of het lossen geschieden..

De door het geachte parlementslid bedoelde voorschriften maken geen deel uit van de communautaire regelgeving.

(1) Richtlijn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen van visserijproducten, PB L 268 van 24.9.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4158/00

van W.G. van Velzen (PPE-DE) aan de Commissie

(9 januari 2001)

Betreft: Discriminatie bij het afsluiten van abonnementen voor mobiele telefonie

Personen, bijvoorbeeld leden van het Europees Parlement, die enige dagen per week werkzaam zijn in andere EU-lidstaten dan het land waarin zij gevestigd zijn, kunnen in bepaalde EU-lidstaten (België) geen abonnement afsluiten voor mobiele telefonie omdat zij niet beschikken over een Belgisch identiteitsbewijs of huurcontract.

1. Is de Commissie met mij van mening dat dit indruist tegen het vrije verkeer van personen, goederen en diensten, zoals dat is vastgelegd in het Verdrag betreffende de Europese Unie?

2. Vindt de Commissie dat legitimatie van betrokkenen inclusief adresgegevens en een bestaande bank- of girorekening in een EU-lidstaat voldoende moet zijn voor een mobiele operator om een abonnement af te sluiten?

3. Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om deze misstanden weg te nemen en daarmee een volledig vrij verkeer binnen de EU op dit gebied te bevorderen?

4. Er is ook een mobiele operator in België actief die eerst een borg vraagt, dan wel pas nadat er driemaandelijkse facturen zijn betaald, zijn klant toestaat om binnen de EU te bellen en niet alleen in België:

a) Is de Commissie van mening dat het gerechtvaardigd is dat een mobiele operator aan zijn klanten met een normaal abonnement barrières mag opleggen terzake van het mobiel bellen binnen de EU? Zo neen, op welke bepalingen van het Verdrag cq welke richtlijnen berust dan het oordeel van de Commissie?

b) Welke maatregelen kan de Commissie nemen om deze barrières te doen wegnemen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(21 februari 2001)

De Commissie neemt kennis van het probleem dat personen die enkele dagen per week in andere lidstaten werken, in sommige van deze lidstaten, zoals België, geen abonnement voor mobiele telefonie kunnen afsluiten omdat zij niet over een Belgisch identiteitsbewijs of huurcontract beschikken.

De Commissie zal nagaan of dit een handelspraktijk van de desbetreffende mobiele operatoren is of een gevolg van nationale wetgeving in deze lidstaten. Zij zal eveneens nagaan welke redenen de operatoren inroepen ter rechtvaardiging van deze praktijk. Op basis hiervan zal de Commissie een juridische beoordeling van het door het geachte parlementslid aangehaalde probleem opstellen en bepalen welke maatregelen zij moet nemen.

Zodra deze analyse is uitgevoerd zal de Commissie een nauwkeuriger antwoord op de vraag geven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3843/00

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(7 december 2000)

Betreft: Het dumpen van cokes door de Chinese Volksrepubliek

Besluit 1238/2000/EGKS(1) heeft de Volksrepubliek China voorlopig toestemming verleend om 80+-cokes te dumpen met een marge naar boven van 60 %, waarbij men 29,5 % onder de prijs gaat, waardoor de communautaire markt 9,9 % verlies lijdt. Wanneer dit besluit definitief wordt, kan het a) slechts resulteren in een aanzienlijke stijging van de productiekosten voor communautaire gebruikers van 80+-cokes en b) de door de communautaire industrie opgelopen schade slechts gedeeltelijk goed maken.

Kan de Commissie bevestigen dat, wanneer de voorlopige bevindingen definitief worden bevestigd, zij van plan is definitieve antidumpingmaatregelen op te leggen?

Weet de Commissie dat, wanneer zij geen definitieve maatregelen neemt, dit waarschijnlijk ertoe zal leiden dat sommige van de vijf MKB-particuliere 80+-producenten voorgoed moeten sluiten. Die zijn allemaal gevestigd in gebieden met een grote werkloosheid en zullen leiden tot een verlies van 1 600 banen in de Europese Unie, onder meer in Wales?

Vindt de Commissie dat het gebruik van kinderarbeid in de Volksrepubliek China en het niet naleven van milieubeschermingsnormen die in de buurt komen van de normen van de EU bij de productie van 80+-cokes geen oneerlijk economisch voordeel in de internationale handel?

(1) PB L 141 van 15.6.2000, blz. 9.

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(8 februari 2001)

De Commissie moge het geachte parlementslid verwijzen naar haar antwoord op mondelinge vraag H-868/00 van mevrouw Riis-Jørgensen tijdens het vragenuur in het kader van de vergaderperiode van het Parlement van december 2000(1).

Na kennis te hebben genomen van de onweerlegbare resultaten van het onderzoek naar de dumping en de voor de bedrijfstak van de Gemeenschap ontstane schade alsmede van de conclusies van dat onderzoek, namelijk dat de gevolgen van de antidumpingmaatregelen voor de verwerkende bedrijven beperkt zouden zijn, heeft de Commissie op 14 december 2000 besloten definitieve antidumpingmaatregelen in te stellen.

(1) Handelingen van het Europees Parlement (december 2000).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3868/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(8 december 2000)

Betreft: AEEA- voorstel elektronisch afval reserveonderdelen en overgangsperiode

Is de Commisie het er met betrekking tot de voorstellen betreffende elektronisch afval (AEEA) en de beperking van het gebruik van gevaarlijke stoffen mee eens dat reserveonderdelen die bestemd zijn voor gebruik in vóór 2008 op de markt gebrachte producten, gedurende een overgangsperiode zullen moeten worden vrijgesteld van het verbod op het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen? Zo ja, aan welke overgangsperiode wordt hierbij door de Commissie gedacht?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3867/00, E-3868/00 en E-3869/00

(23 februari 2001)

Artikel 4 van het voorstel voor een richtlijn betreffende de beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur(1) schrijft de vervanging voor van bepaalde zware metalen en broomhoudende vlamvertragers per 1 januari 2008. Dit voorschrift geldt uiteraard alleen voor nieuwe apparatuur die na 1 januari 2008 op de markt wordt gebracht en heeft dus geen consequenties voor apparatuur die op die datum reeds in de handel is.

Het is niet de bedoeling het gebruik van reserve-onderdelen die een of meer van de in het voorstel genoemde stoffen bevatten te verbieden indien de werking van vóór 2008 voor het eerst in de handel gebrachte elektrische en elektronische apparatuur daardoor in het gedrang zou komen. De Commissie is het ermee eens dat anders elektrische en elektronische apparatuur onnodig zou moeten worden afgedankt.

(1) PB C 365 E van 19.12.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3869/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(8 december 2000)

Betreft: AEEA voorstel elektronisch afval reserveonderdelen en vrijstelling

Is de Commissie het er met betrekking tot de voorstellen betreffende elektronisch afval (AEEA) en de beperking van het gebruik van gevaarlijke stoffen mee eens dat een verbod op het gebruik van dergelijke stoffen in reserveonderdelen effecten zou hebben met betrekking tot het ontwerp van die onderdelen, als gevolg waarvan deze wellicht niet langer compatibel zijn met de elektronische producten waarin zij worden gebruikt? Is de Commissie het ermee eens dat dit zal leiden tot het onnodig vergroten van de hoeveelheid afval?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3867/00, E-3868/00 en E-3869/00

(23 februari 2001)

Artikel 4 van het voorstel voor een richtlijn betreffende de beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur(1) schrijft de vervanging voor van bepaalde zware metalen en broomhoudende vlamvertragers per 1 januari 2008. Dit voorschrift geldt uiteraard alleen voor nieuwe apparatuur die na 1 januari 2008 op de markt wordt gebracht en heeft dus geen consequenties voor apparatuur die op die datum reeds in de handel is.

Het is niet de bedoeling het gebruik van reserve-onderdelen die een of meer van de in het voorstel genoemde stoffen bevatten te verbieden indien de werking van vóór 2008 voor het eerst in de handel gebrachte elektrische en elektronische apparatuur daardoor in het gedrang zou komen. De Commissie is het ermee eens dat anders elektrische en elektronische apparatuur onnodig zou moeten worden afgedankt.

(1) PB C 365 E van 19.12.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3587/00

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 november 2000)

Betreft: Milieuvervuiling veroorzaakt door een cementfabriek in Chalkida

De cementfabriek Cement van Chalkis ligt op een boogscheut van de stad Chalkida en al van bij het begin van haar werking verspreidt zij grote hoeveelheden cementstof over een groot aantal stadswijken. Het protest van de plaatselijke overheid en de bewoners heeft niets uitgehaald.

De fabriek heeft een aantal verbeteringen aangebracht met de plaatsing van filters op haar schoorstenen. Toch heeft een belangrijk deel van het productieproces nog plaats in onoverdekte ruimtes (transport en opslag van materiaal enz.), zodat een windzucht volstaat om het stof naar de stad jagen. De meeste experts zijn het erover eens dat het met adequate investeringen mogelijk is om het hele productieproces in overdekte ruimtes te doen verlopen en de fabriek maakt zich sterk dat zij een project in die zin heeft. Een en ander laat echter op zich wachten en het is niet duidelijk in welke richting de zaak evolueert.

Het is evident dat de communautaire wetgeving hier wordt geschonden en ik zou dan ook aan de Commissie willen vragen of zij deze kwestie zal onderzoeken en de nodige stappen zal nemen om zo snel mogelijk een einde te maken aan de vervuiling van de stad Chalkida door cementstof.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(11 januari 2001)

De Commissie heeft reeds op 13 september 1999 een brief gestuurd aan de Griekse autoriteiten waarin zij om informatie verzoekt over de voorwaarden waaronder het cementbedrijf Tsimenta Xalkidos werkt. Met name heeft de Commissie met verwijzing naar Richtlijn 84/360/EEG(1) de Griekse autoriteiten om precieze gegevens verzocht over de emissies van SO2, NOX en stof afkomstig uit de diverse eenheden van dit bedrijf. Tijdens de jaarlijkse vergadering over de inwerkingstelling van de communautaire milieuwetgeving in Griekenland op 9 en 10 december 1999 hebben de Griekse autoriteiten beloofd gedetailleerde informatie te verstrekken over de werking van het bedrijf. In februari 2000 hebben de Griekse autoriteiten gegevens verstrekt over eenheid D van het bedrijf.

De Commissie zal zich opnieuw tot de Griekse autoriteiten richten en informatie vragen over de andere eenheden van het bedrijf. Zij zal meer details vragen over de emissies van NOX afkomstig van eenheid D van het bedrijf.

(1) Richtlijn 84/360/EEG van de Raad van 28 juni 1984 betreffende de bestrijding van door industriële inrichtingen veroorzaakte luchtverontreiniging, PB L 188 van 16.7.1984.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4103/00

van Vittorio Sgarbi (PPE-DE) aan de Commissie

(10 januari 2001)

Betreft: Ontwikkelingen in het sanctiebeleid tegen Oostenrijk

De deelneming van Oostenrijk aan de groei van de Europese Unie en de betrekkingen met de lidstaten baseerden zich steeds op het principe van oprechtheid en eerbied.

Het strikte sanctiebeleid tegen Oostenrijk is opgeheven.

Kan de Commissie meedelen wat haar huidige bedoelingen en overwegingen zijn jegens dat land dat als een van de eerste in Europa zich voornam op te treden als borg en drager van waarden als de democratie en de wettigheid en nu nog doeltreffender en vollediger zijn rol speelt als beschermer van de wil van het volk?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(8 februari 2001)

De Commissie neemt ten aanzien van Oostenrijk geen andere houding aan dan ten aanzien van enige andere lidstaat. Vanzelfsprekend kan de Commissie zich alleen maar verheugen over de eerbiediging van de democratie en van de legaliteit door de lidstaten, overeenkomstig de uit het Verdrag voortvloeiende verplichtingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3946/00

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(13 december 2000)

Betreft: Ecofin-documenten

1. Denkt de Europese Commissie de documenten over haar laatste vooruitzichten, analoog met documenten ECFIN/600/99-EN en ECFIN/599/99-EN van vorig jaar, tot in detail beschikbaar te stellen?

2. Kan ze een lijst van documenten maken die haar de laatste drie maanden ter beschikking gesteld zijn door de Raad van ministers van Economie en Financiën (Ecofin)?

3. Kan ze een lijst van de documenten opstellen die ze de laatste drie maanden ontvangen heeft van de Raad van ministers van Economie en Financiën (Ecofin)?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(15 februari 2001)

1. Op 22 november 2000 heeft het Commissielid verantwoordelijk voor economische en financiële zaken de recentste economische prognoses van de Commissie bekendgemaakt. Op dezelfde datum zijn de documenten ECFIN/620/00 en ECFIN/621/00, die vergelijkbaar zijn met de documenten ECFIN/600/99 en ECFIN/599/99 van het jaar voordien, beschikbaar gesteld. Al deze documenten zijn verkrijgbaar bij het secretariaat van eenheid ECFIN-B-5 Economische situatie en prognoses. Document 621/00 is bovendien gepubliceerd in European Economy (Supplement A, nr. 10/11 van oktober/november 2000), dat eveneens integraal beschikbaar is op de website van het Directoraat-generaal Economische en Financiële Zaken: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/

2. Bij het zenden van documenten naar de Raad houdt de Commissie geen rekening met de specifieke samenstellingen die hij kan aannemen. Binnen de Commissie is derhalve geen lijst beschikbaar van documenten die aan de Raad (Ecofin) zijn toegezonden. De Commissie heeft evenwel een lijst opgesteld van de documenten over economische en financiële aangelegenheden die zij in de loop van het laatste kwartaal van 2000 aan de Raad heeft doen toekomen en deze lijst rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het Secretariaat van het Parlement toegestuurd.

3. De Commissie houdt geen lijst bij van alle documenten die zij van de Raad ontvangt. Overeenkomstig het bepaalde in de gedragscode inzake de toegang van het publiek tot documenten van de Commissie van 8 februari 1994(1) moeten verzoeken om toegang tot documenten die door andere organen zijn opgesteld, rechtstreeks tot de auteur van deze documenten worden gericht.

(1) PB L 46 van 18.2.1994.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3751/00

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(4 december 2000)

Betreft: BTW op recombinante bloedproducten

Kan de Europese Commissie onderzoek doen naar de BTW die in elke lidstaat geheven wordt op recombinante bloedproducten? Beseft ze dat het om een zaak gaat waar hemofiliepatiënten zich zorgen over maken?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(8 februari 2001)

Overeenkomstig de vigerende bepalingen van de zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag(1), hangt de belastbaarheid van recombinant bloedproducten af van de precieze aard van het product.

Terwijl bloed dat volledig van menselijke oorsprong is (overeenkomstig artikel 13, deel A, lid 1, onder d) van belasting is vrijgesteld, geldt dit niet voor producten die van menselijk bloed zijn afgeleid. Niettemin kunnen bloedproducten die als geneesmiddelen worden beschouwd in de zin van Richtlijn 89/381/EEG van de Raad van 14 juni 1989 tot uitbreiding van de werkingssfeer van de Richtlijnen 65/65/EEG en 75/319/EEG betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten en tot vaststelling van bijzondere bepalingen voor uit menselijk bloed of plasma bereide geneesmiddelen(2), tegen een verlaagd BTW-tarief worden belast overeenkomstig artikel 12, lid 3, onder a, alsmede categorie 3 van bijlage H bij Richtlijn 77/388/EEG. In dezelfde zin zou het verlaagde tarief ook gelden voor recombinant bloedproducten die zijn ontwikkeld volgens de biotechnologische procédés die zijn opgenomen in deel A van de bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad van 22 juli 1993 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling(3). Bloedproducten die hierboven niet werden genoemd, vallen onder het standaardtarief.

De Commissie is zich ervan bewust dat deze regeling niet altijd even consistent is en is voornemens dit manco in de nabije toekomst aan te pakken, met name in het kader van haar nieuwe BTW-strategie ter verbetering van de werking van het BTW-stelsel in het kader van de interne markt(4).

(1) PB L 145 van 13.6.1977.

(2) PB L 181 van 28.6.1989. Overeenkomstig deze richtlijn worden producten die op bloedbestanddelen zijn gebaseerd en op industriële wijze door openbare of particuliere bedrijven worden bereid, als van menselijk bloed of menselijk plasma afgeleide geneesmiddelen beschouwd. Dit geldt voor albumine, stollingsfactoren en immunoglobulinen van menselijke oorsprong.

(3) PB L 214 van 24.8.1993.

(4) COM(2000) 348 def., te raadplegen op de Europa-website via het volgende adres: http://europa.eu.int/comm/taxation_customs/publications/official_doc/com/com.htm.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3659/00 van Andrew Duff (ELDR) aan de Raad. Handvest grondrechten.



Publicatieblad Nr. 163 E van 06/06/2001 blz. 0187 - 0187



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3659/00 van Andrew Duff (ELDR) aan de Raad (28 november 2000) Betreft: Handvest grondrechten Waarom wil de Raad eigenlijk geen rechtsgrondslag toekennen aan het Handvest van grondrechten van de Europese Unie? Waarom wordt het Handvest niet opgenomen in het Verdag van Nice? Kan de Raad specificeren wat de wettelijke status van het Handvest is als plechtige verklaring? Antwoord (26 februari 2001) De Raad herinnert het geachte parlementslid eraan dat het volgens de conclusies van de Europese Raad van Keulen niet aan de Raad is om deze vragen te beantwoorden en dat hij zich hierover bijgevolg tot nu toe niet heeft uitgesproken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3921/00

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(13 december 2000)

Betreft: Dolomieten als Europees cultureel erfgoed

Kan de Commissie meedelen of zij het niet juist vindt dat het Dolomietengebergte officieel tot Europees cultureel erfgoed wordt verklaard?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(8 februari 2001)

Artikel 151 (ex artikel 128) van het EG-Verdrag kent de Gemeenschap slechts beperkte bevoegdheden op het gebied van de cultuur toe. Het optreden van de Gemeenschap moet zijn gericht op de aanmoediging van de samenwerking tussen de lidstaten en zo nodig op de ondersteuning en de aanvulling van hun activiteiten op een aantal gebieden, waaronder de bescherming, de instandhouding en de benutting van het cultureel erfgoed. Dit doel wordt nagestreefd door het programma Cultuur 2000, het nieuwe kaderprogramma ten gunste van de culturele samenwerking in Europa.

De Commissie is bijgevolg niet in staat te verklaren dat een natuurgebied zoals dat van de Dolomieten moet worden uitgeroepen tot gebied van het Europees cultureel erfgoed. De Commissie wil echter de aandacht van de geachte afgevaardigde vestigen op het feit dat het uitroepen van een gebied tot cultureel erfgoed niet noodzakelijk gelijk staat met de bescherming van dit gebied. De beschermingsregelingen vallen overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel uitsluitend onder de bevoegdheid van de lidstaten.