SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3365/00

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(27 oktober 2000)

Betreft: Uitlevering geweigerd

Op 2 juni 2000 heeft de Franse politie op Corsica Alvaro Lojacono gearresteerd, die door de rechtbank tot levenslang is veroordeeld voor de moord op de staatsman Aldo Moro en leden van zijn lijfwacht (in 1978) en tot 16 jaar opsluiting voor de moord op een student medicijnen, Mikaeli Mantakas, die vóór het partijbureau van de Movimento Sociale Italiano in de via Ottaviano in Rome van het leven is beroofd (op 28 februari 1975).

Ondanks beide veroordelingen heeft Alvaro Lojacono nog geen dag in de gevangenis doorgebracht, want hij is gevlucht, is van naam veranderd en heeft het Zwitserse staatsburgerschap aangenomen en heeft zo aan elke uitleveringsprocedure weten te ontsnappen.

Op 7 juli 2000 heeft de Italiaanse staat de Franse autoriteiten om uitlevering verzocht, maar dezen hebben de gearresteerde op 11 oktober 2000 in vrijheid gesteld en diens overbrenging naar Italië afgewezen.

Kan de Commissie meedelen:

1. of de Verdragen voorzien in de mogelijkheid van een optreden van de Europese autoriteiten om te zorgen dat de Italiaanse justitie haar rechten ten volle kan uitoefenen, al was het alleen maar ter wille van de slachtoffers en hun familieleden?

2. Wat vindt de Commissie van deze zaak?

Antwoord van de heer Vitorino Namens de Commissie

(12 december 2000)

De Commissie kan zich niet mengen in deze aangelegenheid, aangezien enkel de lidstaten bevoegd zijn een verzoek tot uitlevering in een bepaald geval in te willigen.

De uiterste datum voor de goedkeuring van de twee tot dusver overeengekomen Europese Verdragen betreffende uitlevering, meer bepaald het Verdrag betreffende de verkorte procedure tot uitlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie (1995)(1) en het Verdrag betreffende uitlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie (1996)(2), werd echter vastgesteld op april 2001 in het Actieplan van Wenen(3). Bovendien is de Commissie momenteel een initiatief aan het voorbereiden aangaande de uitleveringskwestie (afschaffing van formele uitleveringsprocedures voor personen die zich aan de tenuitvoerlegging proberen te onttrekken, snelle uitleveringsprocedures, alsook de uitleveringskwestie in relatie tot verstekprocedures, overeenkomstig het mandaat in punt 35 van de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad in Tampere op 15 en 16 oktober 1999 en overeenkomstig aanbeveling 28 van De voorkoming en bestrijding van de georganiseerde criminaliteit: Een strategie van de Europese Unie voor het begin van het nieuwe millennium(4).

Er dient opgemerkt te worden dat er in de Europese Unie op bilaterale basis al een samenwerkingsverband bestaat inzake uitlevering en andere strafzaken, behalve Frankrijk en Italië. Op 20 juli 2000 werd er een protocol en een gemeenschappelijke verklaring ondertekend in Madrid tussen de Italiaanse en de Spaanse Minister van Justitie. De overeenkomst kwam er op grond van een aantal misverstanden, die de uitlevering van gevaarlijke criminelen verhinderd hebben welke bij verstek veroordeeld werden in Italië en naar Spanje waren gevlucht.

Tenslotte werd op 29 november 2000 in Rome een bilateraal verdrag ondertekend tussen Spanje en Italië dat de uitlevering bij bepaalde zware misdaden afschaft in het kader van de bovenvermelde gemeenschappelijke verklaring.

(1) Goedgekeurd door Denemarken, Duitsland, Griekenland, Spanje, Nederland, Oostenrijk, Portugal, Finland en Zweden.

(2) Goedgekeurd door Denemarken, Duitsland, Griekenland, Spanje, Nederland, Portugal en Finland.

(3) PB C 19 van 23.1.1999.

(4) PB C 124 van 3.5.2000.