ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/111

(2004/C 88 E/0116)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2742/03

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft: Slowakije

Is het de Commissie bekend dat Slowakije EU-burgers, die slechts in het bezit zijn van een identiteitsbewijs, de toegang tot zijn grondgebied weigert, ook als het gaat om kinderen die reizen onder begeleiding van hun ouders die in het bezit zijn van een paspoort?

Is de Commissie het ermee eens dat deze houding Slowakije enige maanden voor zijn toetreding tot de Unie in een slecht daglicht stelt, in het bijzonder daar andere aangrenzende landen (zoals Hongarije, Kroatië, Bosnië en zelfs Servië-Montenegro) of die nu wel of niet tot de EU toetreden, er geen probleem mee hebben de door EU-lidstaten uitgegeven identiteitskaarten als geldig identiteitsbewijs te accepteren.

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(22 oktober 2003)

De burgers van de Unie mogen zich gewoon op vertoon van een geldig paspoort of een geldige identiteitskaart vrij verplaatsen op het hele grondgebied van de Unie. Toetredende landen als Slowakije zijn echter tot het tijdstip van hun toetreding, net als andere landen die niet tot de Unie behoren, niet verplicht om burgers van de Unie gewoon op vertoon van een identiteitskaart tot hun grondgebied toe te laten.

Voor de huidige lidstaten bestaat er evenmin een verplichting om burgers van toetredende landen gewoon op vertoon van een identiteitskaart tot hun grondgebied toe te laten.

Het is het geachte parlementslid misschien bekend dat, bijvoorbeeld, in het Verenigd Koninkrijk momenteel een visumplicht geldt ten aanzien van burgers van de Slowaakse Republiek.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/24

(2004/C 88 E/0026)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1334/03

van Luigi Cocilovo (PPE-DE) aan de Commissie

(9 april 2003)

Betreft: BTW op de boekenprijs

De Commissie zal wel bekend zijn met het feit dat boekhandels die in het buitenland Italiaanse boeken verkopen, te maken krijgen met een dubbele BTW-aanslag: de Italiaanse (4 % ), die al verwerkt is in de vaste prijs, en de BTW in het land waar het boek wordt verkocht (3 % bijvoorbeeld in Luxemburg, 6 % in België).

Is deze situatie verenigbaar met de regels van het communautair recht? Welke verordening of richtlijn is op dit specifieke terrein van toepassing? Hoe kan worden tegengegaan dat er dubbel BTW moet worden betaald?

Vindt de Commissie ook niet dat alle belemmeringen moeten worden weggenomen die een rem zetten op het bevorderen van het lezen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(15 mei 2003)

Bij een intracommunautaire levering van goederen moet de BTW in principe in rekening worden gebracht en worden voldaan in het land van bestemming. Als evenwel de regeling voor verkoop op afstand van toepassing is en het jaarlijkse plafond van 35 000 EUR of 100 000 EUR niet werd overschreden, wordt de BTW in rekening gebracht en voldaan in het land van oorsprong. In ieder geval moet de BTW slechts eenmaal in rekening worden gebracht en worden voldaan.

Uit de vraag van het geachte parlementslid kan niet worden afgeleid of de BTW die in rekening wordt gebracht op de prijs van Italiaanse boeken voordat zij naar andere lidstaten worden uitgevoerd, ook werkelijk door de belastingplichtige personen aan de Italiaanse staat wordt betaald.

Indien de belastingplichtigen de BTW aan de Italiaanse staat betalen, worden de goederen in kwestie dubbel belast, wat in strijd is met de zesde BTW-richtlijn (1). In dat geval zou de Italiaanse staat zijn wetgeving zodanig moeten wijzigen dat de goederen zijn grondgebied verlaten met vrijstelling van de Italiaanse BTW.

Indien de belastingplichtigen de Italiaanse BTW niet aan de Italiaanse staat betalen, ofschoon deze deel uitmaakt van de exportprijs van de goederen, is er geen sprake van dubbele belasting. In dat geval zou de zaak vanuit een niet-fiscaal perspectief moeten worden bekeken.

Indien het geachte parlementslid over aanvullende of nieuwe informatie beschikt waaruit blijkt dat er sprake is van een inbreuk op het Gemeenschapsrecht, zou de Commissie deze graag ontvangen.

(1) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van 13.6.1977).
2.

Voor het beheer van de contracten zijn de lokale contractbeheerders van een directoraat-generaal verantwoordelijk. Deze gedecentraliseerde aanpak is de meest efficiënte vorm van beheer gebleken, aangezien beheerders ter plaatse het best zijn geïnformeerd over de voorwaarden en de context voor de uitvoering van een contract. Zoals het geachte parlementslid mogelijkerwijs al weet, heeft de Commissie onder de heer Prodi besloten tot de oprichting van een centrale gegevensbank over contracten en contractanten (het zogeheten „Interactive Contracts Network Database”, afgekort ICON-DB). De werkzaamheden hiervoor verlopen voorspoedig. De gegevensbank zal centrale gegevens verschaffen en overeenkomstig actie 74 van het witboek over de hervorming van de Commissie (1) ook gedetailleerde informatie bevatten over de kandidaten en inschrijvers op wie een situatie, zoals beschreven in de artikelen 93 en 94 van het Financieel Reglement, van toepassing is. Er zullen dus op termijn sneller dan tot nu toe gecentraliseerde en geconsolideerde gegevens, uitgesplitst naar dienst van de Commissie, beschikbaar zijn. Toch kan de Commissie al aan de hand van een analyse van haar rekeningen centrale gegevens leveren. In 2002 is voor een bedrag van ongeveer 31 miljoen euro aan betalingen verricht aan de vijf belangrijkste internationale consultancybedrijven voor aan de Commissie geleverde diensten (waaronder beheers-adviezen). Aan het geachte parlementslid en aan het secretariaat van het Parlement worden rechtstreeks twee overzichtstabellen toegezonden waarin de betalingen zijn opgenomen voor alle diensten die de vijf voornaamste consultancybedrijven aan de Commissie hebben geleverd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/124

(2004/C 84 E/0160)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3969/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft: Justitieel onderzoek van de Procura van Catania naar verduistering van 5 miljoen euro ten koste van de Europese Unie

Op 12 december 2003 is in het dagblad „La Sicilia” een artikel verschenen onder de titel „Catania, EU-fraude voor 5 miljoen euro”. In dit artikel wordt beweerd dat:

— de marechaussee van de provinciale afdeling van de fiscale politie van Catania ontdekt heeft dat een bedrijf uit Catania heeft gefraudeerd voor een bedrag van 5 miljoen euro om op illegale wijze EU-geld binnen te halen;

— dit bedrijf heeft overeenkomstig de Italiaanse wet 488/92 een bijdrage ontvangen om op het industrieterrein van Catania een nieuwe fabriek op te zetten voor de productie van medisch-chirurgisch materiaal;

— het bedrijf heeft de afgelopen jaren meermalen de eigen vennootschapsstructuur gewijzigd, maar is in feite nog steeds niet-operationeel; zodra de financiering binnen was, zijn de Italiaanse vennoten van het toneel verdwenen en is het eigendom overgegaan naar twee maatschappijen die gevestigd zijn in Liechtenstein en Luxemburg;

— het project betrof investeringsuitgaven waarvan 90 % is opgegaan aan de aanschaf van speciale machines die volgens de eigenaars alleen konden worden geleverd door een in Liechtenstein gevestigd bedrijf (een constructie van een Spaanse onderneming). Beide ondernemingen bleken banden te onderhouden met de maatschappijen die het kapitaal beheerden van de firma uit Catania;

— een gedetailleerde reconstructie van de bewegingen van de goederen heeft een werkelijkheid aan het licht gebracht die wel heel erg verschilt van wat werd voorgespiegeld: de machines die geboekt staan voor een waarde van ongeveer 9 miljoen euro, zijn in werkelijkheid ongeveer 1,5 miljoen euro waard en zijn direct aangeschaft bij de productiecentra in Modena en Varese;

— om de sporen van hun herkomst uit te wissen, was de machine vervoerd naar de haven van Barcelona en, na daar een tijdje gestaan te hebben, overgebracht naar Catania. Doordat de passagebrieven over het eerste vervoer ontbraken, leek het te gaan om een uit Spanje ingevoerd product;

— om de niet gemaakte kosten te rechtvaardigen, zijn er facturen uitgeschreven voor niet bestaande operaties tegen een waarde van ongeveer 9,5 miljoen euro.

Kan de Commissie meedelen of zij met het bovenstaande bekend is en welke maatregelen zij heeft genomen of denkt te nemen? Is OLAF op de hoogte gesteld en heeft OLAF een onderzoek ingesteld of gaat dit nog gebeuren?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(10 februari 2004)

De Commissie kan het geachte parlementslid mededelen dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) op de hoogte is van het justitieel onderzoek van de Italiaanse autoriteiten naar een bedrijf dat wordt beschuldigd van verduistering van EU-gelden.

Het parket van Catania heeft al een gerechtelijke procedure aangespannen. De gerechtelijke autoriteiten kunnen te allen tijde de hulp inroepen van OLAF, indien gewenst.
—

uit cijfers die zijn ontvangen van de douane van Rome I gekruist met gegevens die zijn ontvangen van Vaticaanstad bleek „dat Vaticaanstad in 2001 548 925 kg vlees en 288 351 kg zuivelproducten heeft ingevoerd, terwijl de cijfers” verstrekt door Vaticaanstad melding maken van de invoer van 505 553 respectievelijk 271 699 kg in 2001 en van 712 232 en 293 543 kg in 2000,
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/457

(2004/C 84 E/0532)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0162/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2003)

Betreft: Douanetarieven voor tonijnconserven uit Azië

De Europese en vooral de Galicische conservenindustrie is erg bezorgd over de mogelijke tariefverlaging voor de tonijnconserven uit de Filippijnen en Thailand, waarover de Wereldhandelsorganisatie (WTO) momenteel blijkbaar zou onderhandelen.

Is de Commissie zich bewust van de nadelige gevolgen die een dergelijke maatregel zou hebben voor de Europese en vooral voor de Galicische industrie, die momenteel reeds in grote economische moeilijkheden verkeert door het ongeval van de olietanker „Prestige”?

Wat denkt de Europese Commissie te ondernemen om te vermijden dat een dergelijke maatregel wordt aangenomen?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(26 februari 2003)

De Commissie is zich bewust van het belang van de industrie van tonijnconserven in Galicië en begrijpt de bezorgdheid over de tariefverlagingen voor de invoer in de Gemeenschap van tonijnconserven uit Thailand en de Filipijnen. Zij is zich tevens bewust van de moeilijkheden waarmee de regio door het ongeval van de „Prestige” wordt geconfronteerd.

Het geachte parlementslid zal zich herinneren dat het voor handel bevoegde Commissielid tijdens de ministeriële conferentie van Doha in november 2001 is overeengekomen dat de Gemeenschap in overleg treedt over de uitspraken van Thailand en de Filipijnen dat het preferentieel tarief (vrijstelling van rechten) van de Gemeenschap voor de invoer van tonijnconserven uit de landen van Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS-landen) tot oneerlijke bevoordeling leidt. Het Commissielid is tevens overeengekomen dat de Gemeenschap tot bemiddeling overgaat indien het overleg geen voor beide zijden bevredigend resultaat oplevert. Het geachte parlementslid zal zich tevens herinneren dat de Commissie deze actie noodzakelijk achtte om Thailand en de Filipijnen te overreden in te stemmen met de ontheffing die de Commissie al sinds vele maanden trachtte te verkrijgen voor de Overeenkomst van Cotonou.

In januari 2003 is de Commissie in kennis gesteld van het advies van de bemiddelaar die voorstelt dat de Commissie een niet-discriminerend contingent van 25 000 ton tegen 12 % opent. De Commissie heeft dit voorstel zorgvuldig onderzocht en is tot de conclusie gekomen dat de door de bemiddelaar voorgestelde hoeveelheid en het tarief billijk en redelijk zijn, en dat deze maatregel geen nadelige economische gevolgen voor de markt van de Gemeenschap zal hebben. 25 000 ton vormt immers slechts 9 % van de totale invoer en ongeveer 4 % van het totale verbruik van tonijnconserven in de Gemeenschap in 2001.

De Commissie is derhalve van plan een formeel voorstel in te dienen bij de Raad om het advies van de bemiddelaar te aanvaarden door het hierboven genoemde tariefcontingent te openen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/285

(2004/C 84 E/0331)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4018/03

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft: Uniform gebruik van de Europese vlag op vliegtuigen van EU-luchtvaartmaatschappijen

De commentaren van de betrokken vliegveldautoriteiten van niet-communautaire landen komen tot zeer uiteenlopende interpretaties van het feit dat enkele luchtvaartmaatschappijen van lidstaten van de EU op hun vliegtuigen de Europese vlag hebben aangebracht terwijl anderen dit niet doen, wat tot natuurlijke verwarring over het desbetreffende symbool leidt.

Het zou daarom logisch zijn te denken aan een communautaire bepaling die voor een uniform gebruik van de Europese vlag zorgt, als symbool op vliegtuigen die tot dezelfde, namelijk Europese Gemeenschap behoren. De commentaren van de vliegveldautoriteiten van landen die niet bij de EU zijn aangesloten, concluderen kortom dat hetzij alle vliegtuigen die tot lidstaten van de EU behoren, de Europese vlag moeten voeren of dat geen enkele het recht heeft de communautaire vlag te voeren en deze op de romp aan te brengen.

Kan de Commissie haar standpunt meedelen over het uniforme gebruik van de Europese vlag en overweegt zij een wettelijke maatregel voor te stellen om te zorgen dat de EU op dit punt één enkel gezamenlijk image krijgt?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(16 maart 2004)

Het Europees embleem bestaat sinds 1955 en is „eigendom” van de Raad van Europa. In 1979 heeft de Raad van Europa het embleem laten registreren bij de Wereldorganisatie voor de Intellectuele Eigendom (WIPO) in Genève. Bijgevolg werd het een beschermd embleem in overeenstemming met artikel 6ter van het Verdrag van Parijs tot bescherming van de industriële eigendom.

Voor elk initiatief tot vaststelling van communautaire wetgeving voor een geharmoniseerd gebruik van het Europees embleem op vliegtuigen van in de EU gevestigde luchtvaartmaatschappijen, moet dus een consensus worden bereikt met de Raad van Europa.

Wat de kern van de vraag betreft, is de Commissie van mening dat voor elk initiatief dat in de lijn ligt van wat door het geachte parlementslid wordt gesuggereerd, een grondige voorafgaande beoordeling is vereist, waarbij in het bijzonder de Europese luchtvaartmaatschappijen en de bevoegde nationale luchtvaartautoriteiten moeten worden betrokken voor de gevolgen voor de organisatie van het luchtverkeer en waarbij rekening moet worden gehouden met het rechtskader van het Verdrag van Chicago inzake de internationale burgerluchtvaart.

De Commissie heeft geen weet van praktische problemen waarmee luchtvaartmaatschappijen van EU-lidstaten in derde landen worden geconfronteerd als gevolg van het niet-uniform gebruik van de Europese vlag.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/760

(2004/C 78 E/0807)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2839/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Raad

(25 september 2003)

Betreft: Zetel van Irak in de VN en houding van de Europese Unie

De lidstaten van de VN beschikken over eigenschappen (soevereiniteit, legitimering, enz.) waarover Irak, dat momenteel een bezet land is, duidelijk niet beschikt. Het voorlopig bestuur in Irak is immers aangesteld door de bezettingsmacht, maar dan wel zonder enig legitimeringsmechanisme en zonder bevoegdheden om het land in de VN te kunnen vertegenwoordigen. Als bezet land is Irak niet langer een staat in de zin van het internationaal recht en zal het bijgevolg zijn lidmaatschap van de VN moeten opgeven, precies zoals dat van 1979 tot 1989 het geval is geweest met Cambodja na de inval van de Vietnamese troepen, toen de door de Vietnamese bezettingsmacht gecontroleerde regering niet tot de Algemene Vergadering van de VN werd toegelaten. De schrapping van Irak als lid van de VN moet duren tot er verkiezingen worden georganiseerd onder het toezicht van VN-waarnemers.

Heeft de Raad, gelet op titel V, artikel 19, lid 2 van het EU-Verdrag en met het oog op de komende bijeenroeping van de Algemene Vergadering van de VN, de kwestie van de zetel van Irak in de VN besproken? Wat is het standpunt van het voorzitterschap terzake? Bestaat er overeenkomstig bovengenoemd artikel van het EU-Verdrag overeenstemming tussen de lidstaten die in de VN-Veiligheidsraad zetelen over de houding die zij zullen aannemen in het accrediteringscomité van artikel 28 van het reglement van de Algemene Vergadering van de VN? En hoe zit het momenteel met de diplomatieke betrekkingen tussen de EU en haar lidstaten met Irak als bezet land?

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad stelt het geachte parlementslid ervan in kennis dat hij geen besprekingen over de zetel van Irak in de Verenigde Naties heeft gehouden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/208

(2004/C 78 E/0212)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3010/03

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft: Italië

Wat waren de oorzaken van de black-out in Italië in de nacht van 27 op 28 september 2003?

Is de langdurige stroomuitval te wijten aan een „menselijke fout” zoals in de pers is bericht of aan andere oorzaken waarvoor de verantwoordelijkheid ligt bij de landen die energie leveren aan Italië?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 november 2003)

Volgens de thans beschikbare door de UCTE (Union for the Co-ordination of Transmission of Electricity) verstrekte gegevens hebben de gebeurtenissen zich als volgt afgespeeld:

— Op 28 september 2003 om 03.01 uur: Stroomuitval van de lijn Lavorgno-Mettelen (lijn in Zwitserland die Italië van stroom voorziet).

— Op 28 september 2003 om 03.25 uur: Stroomuitval van de lijnen Sils-Soazza, Airlo-Mettlen (Zwitserse lijnen die Italië van stroom voorzien).

Na deze onderbrekingen is de stroomvoorziening van Italië door Zwitserland met bijna 3 000 megawatt teruggevallen. Deze capaciteit is doorgeleid naar de andere koppellijnen tussen Italië en Frankrijk en tussen Italië en Oostenrijk, waardoor kort (40 seconden) daarna alle lijnen uitvielen die Italië en zijn buurlanden onderling met elkaar verbinden.

Dat de door Italië geïmporteerde elektriciteit (ongeveer 25 % van het verbruik tijdens daluren) na de onderbreking niet onmiddellijk gedurende dit tijdsbestek door de Italiaanse productie kon worden vervangen, heeft geleid tot een „black-out” die zich over het gehele Italiaanse schiereiland heeft verspreid.

Op dit moment onderzoekt de UCTE de oorzaken van dit incident, in het bijzonder de mogelijkheid dat een of meer van haar leden de uitvoeringsnormen niet hebben nageleefd. De UCTE doet tevens onderzoek naar het mogelijke gebrek aan coördinatie tussen de beheerders van transmissienetwerken.

Ook de Italiaanse en Franse regelgevers onderzoeken de incidenten, in samenwerking met het Zwitserse ministerie.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/218

(2004/C 84 E/0262)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2837/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(25 september 2003)

Betreft: Oprichting van een nieuwe luchtvaartmaatschappij door Olympic Airways

Een onlangs door het Griekse parlement goedgekeurde wet regelt de vorm en de werking van de nieuwe luchtvaartmaatschappij „Olympic Airlines”, die uit Olympic Airways is ontstaan.

Overeenkomstig artikel 11 van de nieuwe wet zijn de collectieve arbeidsovereenkomsten en de desbetreffende uitvoeringsbepalingen met de werknemersorganisaties niet meer van kracht nadat de raden van bestuur van Olympic Airways en Olympic Air deze hebben opgezegd, en vervallen ook de bepalingen van artikel 9, leden 4 en 5, van de Griekse wet 1876/1990, die de geldigheidsduur van collectieve arbeidsovereenkomsten regelen.

De bovenstaande feiten vormen een schadelijke wijziging in de arbeidsverhoudingen ten nadele van de werknemers bij de overgang van ondernemingen. Kan de Commissie bijgevolg antwoorden op de volgende vragen:

1. Is de schrapping van artikelen uit de Griekse wet 1876/1990, die de naleving van collectieve arbeidsovereenkomsten en desbetreffende uitvoeringsbepalingen (artikel uit de nieuwe wet) regelt, in overeenstemming met de artikelen 3 en 4 van Richtlijn 98/50/EG (1) betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van vestigingen?

2. Indien de bepalingen van Richtlijn 98/50/EG niet zijn nageleefd, hoe denkt de Commissie dan tussenbeide te komen om ervoor te zorgen dat niet wordt geraakt aan de rechten van de werknemers die naar de nieuwe maatschappij overgaan, alsook van diegenen die bij de bestaande maatschappij blijven?

Aanvullend antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(16 april 2004)

De Commissie heeft bij brief van 30 oktober 2003 de Griekse autoriteiten om aanvullende informatie gevraagd over de door het geachte parlementslid gestelde vragen over de sociale aspecten van de oprichting van deze nieuwe luchtvaartmaatschappij. Bij ontstentenis van een reactie op deze brief heeft de Commissie bij brief van 17 februari 2004 hun een herinnering gestuurd, waarbij zij hun een termijn van twee weken heeft gegeven om te antwoorden. Na afloop van deze termijn had de Commissie nog geen antwoord van hen ontvangen.

Als gevolg van het uitblijven van het antwoord onderzoekt de Commissie de te nemen maatregelen en zij zal het geachte parlementslid daarvan in kennis stellen.

De oprichting van deze nieuwe maatschappij was voorts het onderwerp van een besluit van de Commissie op 17 maart 2004 om na te gaan of deze maatregelen in overeenstemming zijn met de regels voor staatssteun van het EG-Verdrag.

(1) PB L 201 van 17.7.1998, blz. 88.
1.

Heeft de Commissie kennis genomen van de toenemende verontrusting in Bulgarije over de verdeling en het beheer van de EU-gelden ten behoeve van „Civil Society Development”, wat tot uiting komt in een actie van parlementsleden onder de naam „Schone handen voor de non-profitsector”, de voorbereiding van een wet inzake transparantie en betrokkenheid van NGO's bij de verdeling van EU-gelden, publiciteit in Bulgaarse kranten, een e-mail-bombardement onder de titel „Isabel moet opstappen”, plannen voor een aanklacht tegen de betrokken functionaris en voorgenomen bredere acties in januari 2004?