ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0105/98 van Marjo Matikainen-Kallström (PPE) aan de Commissie (30 januari 1998)

Betreft: Het aanmerken van tabaksrook als kankerverwekkende stof

Commissaris Padraig Flynn deelt in zijn antwoord (E-2247/97) ((PB C 76 van 11.3.1998, blz. 82. )) op mijn vraag mee dat de Commissie vooralsnog niet van plan is tabaksrook aan te merken als kankerverwekkende stof. Er bestaat een grote hoeveelheid onomstreden wetenschappelijk bewijs over het verband tussen tabaksrook en kanker. De Commissie wil hier echter geen rekening mee houden in haar programma voor de bescherming van niet-rokers tegen de schadelijke gevolgen van passief roken.

Op grond van het voorgaande wil ik de volgende aanvullende vraag stellen: om welke redenen wil de Commissie tabaksrook niet aanmerken als kankerverwekkende stof, hoewel de discussie inzake passief roken juist draait om het verband tussen tabaksrook en kanker?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (17 maart 1998)

De Commissie is het volledig met de geachte afgevaardigde eens dat een grote hoeveelheid onomstreden wetenschappelijke bewijzen voorhanden is dat mensen die stelselmatig worden blootgesteld aan tabaksrook, een verhoogd risico voor kanker en andere ziekten lopen. De Commissie is eveneens van mening dat dit maatregelen rechtvaardigt om niet-rokers te beschermen tegen de gevaren voor de gezondheid als gevolg van het inademen van tabaksrook van anderen.

Juist om die reden heeft de Raad in 1989 een resolutie aanvaard betreffende het roken in voor het ontvangen van publiek bestemde ruimten ((OJ C 189 van 7.1989. )); in 1996 heeft de Commissie een verslag ((COM(96) 573 def. )) gepubliceerd over de maatregelen die in de lidstaten zijn genomen om deze resolutie ten uitvoer te leggen.

Bovendien zijn in het kader van de communautaire wetgeving ter zake van de bescherming van de werknemers, reeds specifieke maatregelen van kracht in verband met het roken op de werkplek (bijvoorbeeld werken met asbest, de gevaren van roken voor zwangere vrouwen) en de Commissie gaat thans na hoe deze regels kunnen worden verscherpt, in het bijzonder om alle werknemers op hun werkplek te beschermen tegen de gevolgen van passief roken.

Het gebruik van het woord "aanmerken¨ is in de context van deze activiteiten misschien niet het meest geschikt. Belangrijk is de erkenning dat tabaksrook, of een component van die rook, kanker of andere ziekten kan veroorzaken en dat maatregelen dienen te worden getroffen om deze kwestie doeltreffend aan te pakken.

Om die reden worden in de Mededeling van de Commissie over de bestrijding van het tabaksgebruik ((COM(96) 609 def. )) praktische maatregelen genoemd om passief roken te beperken. Deze maatregelen worden geacht de optimale mogelijkheden te bezitten voor een doeltreffende impact op het publiek, zodat de mensen zich zowel in hun dagelijks leven als op hun werk, bewust zijn van de gevaren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0116/98 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (30 januari 1998)

Betreft: Testen van cosmeticaproducten op dieren

Wanneer denkt de Commissie te komen met haar voorstellen voor een cosmeticarichtlijn om het testen van cosmeticaproducten op dieren te verbieden wanneer er goede tests zonder dieren of goede eindproducttests voorhanden zijn?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (18 maart 1998)

Volgens het bij Richtlijn 93/35/EEG ((PB L 151 van 23.6.1993. )) van de Raad vastgestelde nieuwe artikel 4, lid 1, sub i), van Richtlijn 76/768/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten ((PB L 262 van 27.9.1976. )) moeten de lidstaten vanaf 1 januari 1998 het in de handel brengen van cosmetische producten bevattende ingrediënten of combinaties van ingrediënten die op dieren zijn beproefd, verbieden.

In het artikel wordt evenwel bepaald: "Indien bij het uitwerken van methoden die dierproeven op bevredigende wijze kunnen vervangen onvoldoende vooruitgang is geboekt, met name wanneer, ondanks alle redelijke inspanningen, geen alternatieve methoden wetenschappelijk zijn gevalideerd als methoden die de consument, met inachtneming van de OESO-richtlijnen voor toxiciteitsonderzoek, een gelijkwaardige bescherming garanderen, dient de Commissie uiterlijk op 1 januari 1997 ontwerpmaatregelen in om de toepassing van deze bepaling voldoende lang, en in ieder geval ten minste twee jaar, uit te stellen¨.

Op 17 april 1997 heeft de Commissie Richtlijn 97/18/EG tot uitstel van de ingangsdatum voor het verbod op dierproeven met ingrediënten of combinaties van ingrediënten van cosmetische producten ((PB L 114 van 1.5.1997. )) goedgekeurd. Bij deze richtlijn wordt de datum waarop dierproeven voor ingrediënten of combinaties van ingrediënten worden verboden, naar 30 juni 2000 verschoven.

Bovendien onderzoekt de Commissie momenteel of de cosmeticarichtlijn kan worden gewijzigd. Doel is het lijden van dieren te verminderen en, waar mogelijk, te elimineren. Alle aspecten van dit probleem moeten zorgvuldig worden onderzocht.

Hoewel de bescherming van de volksgezondheid nog steeds de eerste zorg van de Commissie is, hecht zij niettemin om ethische redenen het grootste belang aan het beperken van het lijden van dieren. Daarom blijft zij ernaar streven dat op alle niveaus spoed wordt gezet achter de ontwikkeling, validering en erkenning van alternatieve methoden. De in 1997 op het gebied van alternatieven geboekte vooruitgang zal worden uiteengezet in het verslag dat de Commissie binnenkort aan het Parlement zal voorleggen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0243/98 van Outi Ojala (GUE/NGL) aan de Commissie (13 februari 1998)

Betreft: Het gebruik van primaten voor dierproeven

Primaten, zoals chimpansees, vertonen op veel gebieden grote overeenkomsten met de mens. Om deze reden worden ze op uitgebreide schaal gebruikt voor wetenschappelijke dierproeven, zoals proeven op het gebied van neurologie, besmettelijke ziektes, toxicologie en vaccinaties. De proeven veroorzaken bij de dieren op neurologisch en geestelijk niveau een enorme hoeveelheid stress, wat de proeven ethisch bijzonder discutabel maakt. Bovendien zijn de omstandigheden in de laboratoria voor primaten vaak zeer onbevredigend: de verblijven zijn te klein en er zijn weinig mogelijkheden tot sociale contacten en complexe gedragsuitingen.

Binnen de EU worden momenteel ruim 10.000 primaten per jaar gebruikt voor bovengenoemde onderzoeksdoeleinden. In tegenstelling tot andere proefdieren neemt de hoeveelheid gebruikte primaten niet af, maar eerder toe.

Wat is het standpunt van de Commissie inzake het gebruik van primaten voor dierproeven? Gaat de Commissie maatregelen nemen om het gebruik van primaten voor de betreffende proeven in richtlijn 86/609/EEG ((PB L 358 van 18.12.1986, blz. 1. )) te verbieden?

Is de Commissie voornemens om het EUPREN-programma voor de productie van proefdieren in de EU te verwezenlijken, hoewel dit haaks staat op het wereldwijde streven naar een vermindering van het gebruik van proefdieren?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (17 maart 1998)

De Commissie steunt ten volle alle inspanningen om het aantal als laboratoriumdier gebruikte, niet-menselijke primaten te verminderen.

Daartoe heeft de Commissie het initiatief genomen om met de lidstaten, niet-gouvernementele organisaties (NGO's) en de industrie besprekingen te beginnen over het gebruik van niet-menselijke primaten als proefdier. Het initiatief heeft tot doel de controle op de aankoop en het gebruik van niet-menselijke primaten voor dierproeven in laboratoria aan te scherpen. In dit stadium is de Commissie evenwel niet van plan het gebruik van niet-menselijke primaten voor experimentele doeleinden te verbieden in het kader van Richtlijn 86/609/EEG betreffende de bescherming van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt.

Het Europees netwerk voor het onderzoek naar primaten (Eupren) heeft het onder zijn verantwoordelijkheid vallende programma uiteengezet. Het is niet aan de Commissie dit programma ten uitvoer te leggen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0528/98 van Concepció Ferrer (PPE) aan de Raad (27 februari 1998)

Betreft: Vierde programma ter bestrijding van armoede

Toen het programma "Armoede III¨ op 30 juni 1994 was afgelopen werd een nieuw programma opgesteld dat de Raad echter tot dusver nog niet heeft goedgekeurd. Dit programma voorziet in de financiering van maatregelen ter verbetering van de huisvesting en de integratie van personen zonder vaste woonplaats. Kan de Raad mededelen wanneer hij dit programma zal goedkeuren?

Antwoord (11 mei 1998)

Het Geachte Parlementslid wijst er terecht op dat de Commissie in 1994 bij de Raad een voorstel heeft ingediend voor een besluit tot vaststelling van een modelprogramma op middellange termijn ter bestrijding van economische en sociale uitsluiting en ter bevordering van solidariteit. Dit programma moest de periode 1994-1999 bestrijken. De Raad van 24 juni 1994 is er evenwel niet in geslaagd de volgens de rechtsgrondslag (artikel 235 VEG) vereiste eenparigheid over dit voorstel te bereiken.

Sindsdien heeft de Raad het voorstel voor een besluit inzake een programma ter bestrijding van economische en sociale uitsluiting niet meer besproken.

Het zal het Geachte Parlementslid bovendien niet ontgaan zijn dat het Verenigd Koninkrijk ondertussen (op 1 april 1996) een beroep heeft ingesteld tegen de Commissie, en de nietigverklaring van de in het perscommuniqué van de Commissie van 23 januari 1996 bedoelde besluiten heeft gevorderd, omdat de Commissie zonder geldige machtiging - de Raad had het besluit immers niet goedgekeurd - geen betalingsverplichtingen voor armoedebestrijding in het kader van de begrotingskredieten mocht aangaan. Het is nu wachten op het arrest van het Hof in deze zaak (C-106/96) ((PB C 145 van 18.05.1996, blz.7. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0003/98 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (29 januari 1998)

Betreft: Pensioenrechten voor bejaarde langdurig werklozen

Volgens de nationale statistische dienst van Griekenland heeft de langdurige werkloosheid enorme afmetingen aangenomen: meer dan 50% van de werklozen is langdurig werkloos. Een bijzondere categorie van langdurig werklozen zijn de bejaarden die al de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt, maar die niet voldoende tijdvakken van verzekering hebben om overeenkomstig de Griekse wetgeving een pensioen te krijgen en die werkloos blijven.

Kan de Commissie zeggen of de andere lidstaten een wetgeving hebben die voorziet in een gunstige regeling in soortgelijke gevallen en zo ja, over welke lidstaten het gaat? Vindt zij de eis tot terugbetaling van de bijdragen die aan het pensioenfonds zijn betaald, gewettigd?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (13 maart 1998)

Met betrekking tot de vraag van de geachte afgevaardigde moet de Commissie er op wijzen dat ten aanzien van de organisatie en de werking van de sociale-zekerheidsstelsels de lidstaten vrij zijn om hun eigen regels vast te stellen, mits de communautaire wetgeving inzake gelijke behandeling van mannen en vrouwen, artikel 119 van het EG-Verdrag, richtlijn 79/7/EEG ((PB L 6 van 10.1.1979 )) en richtlijn 96/97/EG van de Raad van 20 december 1996 tot wijziging van richtlijn 86/378/EEG met betrekking tot de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid ((PB L 46 van 17.2.1997 )), alsmede die met betrekking tot de sociale zekerheid van migrerende werknemers (verordeningen 1408/71 en 574/72 van de Raad van 21 maart 1972, houdende vaststelling van de toepassingsmodaliteiten van verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale-zekerheidsstelsels op migrerende werknemers en hun gezinnen die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen ((PB L 74 van 27.3.1972 )), zoals gewijzigd), wordt geëerbiedigd.

Kwesties zoals uitkeringen aan werklozen die de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt, of de terugbetaling van aan een pensioenfonds betaalde bijdragen, zijn zaken die uitsluitend tot de bevoegdheid van de autoriteiten van de lidstaten behoren.

De Commissie beschikt niet over gegevens over gunstige bepalingen van bepaalde lidstaten voor uitkeringen aan werklozen die de normale pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0014/98 van Gordon Adam (PSE) aan de Raad (28 januari 1998)

Betreft: Reactie van de Raad op de paper van Greenpeace over energie en milieu

Kan de Raad mededelen hoe het Luxemburgse voorzitterschap heeft gereageerd op de paper van Greenpeace over energie en milieu waarin de Europese Unie wordt verzocht:

"beleidsmaatregelen te formuleren om een verdere winning van alle bestaande olie- en gasreserves in de Europese Unie en de gebiedsdelen van de Europese Unie te beperken...

... om de winning en opsporing van olie en gas in de Europese Unie en in de gebiedsdelen buiten de Europese Unie te voorkomen...

... om de productie en het gebruik van kolen als energiebron geleidelijk te beëindigen.¨

Mocht de Raad nog niet hebben gereageerd op dit specifieke punt, kan hij dit dan alsnog doen?

Antwoord (7 april 1998)

De Raad memoreert dat hij geen standpunt inneemt over documenten die hem buiten zijn institutioneel kader worden voorgelegd.

De Raad bevestigt dat hij van mening is dat het verband tussen energie en milieu van het grootste belang is en een sleutelelement vormt bij de keuzes die op het gebied van energiebeleid worden gemaakt. Hij heeft zich over deze kwestie daarom al grondig beraden op basis van mededelingen en voorstellen van de Commissie.

In deze context heeft hij op 18 december 1997 een resolutie aangenomen betreffende een communautaire strategie voor de bevordering van warmtekrachtkoppeling ((PB C 4 van 08.01.1998, blz. 1. )).

Ook wordt in de Raad nog denkwerk verricht op basis van het Witboek van de Commissie voor een communautaire strategie en een actieplan op het gebied van hernieuwbare energiebronnen. Tijdens zijn zitting van 11 mei 1998 zal de Raad een open debat houden over het thema energie-milieu.

Tevens wordt in de Raad grondig werk gemaakt van de behandeling van het Commissievoorstel betreffende een meerjarig kaderprogramma voor acties in de energiesector, waarin de gehele problematiek van de op energiegebied te voeren communautaire acties aan bod komt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0192/98 van Luigi Florio (UPE) aan de Raad (29 januari 1998)

Betreft: Pluralisme en vrije meningsuiting in Turkije en Italië

Het Britse voorzitterschap van de Europese Unie heeft op 16 januari 1998, meteen nadat het vernomen had dat het Hoger Gerechtshof van Turkije de lokale islamitische partij "Refah¨ onwettig had verklaard, publiekelijk een verklaring afgelegd waarin het verontrust zegt te zijn over "de implicaties van dit besluit voor het democratische pluralisme en de vrije meningsuiting¨ en waarin het laat weten dat de sluiting van de Refah-partij "binnenkort door de Europese partners bestudeerd zal worden¨.

Acht het voorzitterschap het niet wenselijk, in het licht van deze begrijpelijke bezorgdheid over de gebeurtenissen in een land dat niet tot de EU behoort, zo spoedig mogelijk met de Europese partners ook te beraadslagen over "de implicaties voor het democratische pluralisme en de vrije meningsuiting¨ van de gebeurtenissen die zich sinds ongeveer anderhalf jaar afspelen in een land dat wel tot de EU behoort, nl. Italië?

In dit land speelt zich nl. het volgende af:

1. De RAI, de openbare radio- en televisie-organisatie, wordt voor het eerst in haar geschiedenis volledig bestuurd door personen die uitsluitend deel uitmaken van de meerderheidscoalitie "Ulivo¨.

2. Het voornaamste particuliere tv-kanaal wordt geleid door een beroemde journalist waarvan bekend is dat hij de Ulivo steunt.

3. Het tweede particuliere tv-kanaal is het eigendom van een senaatslid van de Ulivo.

4. De voornaamste overheidsmanagers die de afgelopen 18 maanden zijn benoemd, zijn politieke aanhangers van de Ulivo en een groot deel van hen is rechtstreeks afkomstig van de "Nomisma¨, een maatschappij voor advies en onderzoek, die door de huidige eerste minister is opgericht.

5. Bij gelegenheid van de recente onderwijshervorming die door de minister van Onderwijs, de heer Berlinguer (PDS), tot stand is gebracht, is de geschiedenis van de twintigste eeuw "herschreven¨ zonder dat er ooit van communisme wordt gesproken of van de misdaden die onder communistische regimes zijn begaan.

6. Het Hoger Gerechtshof heeft vorig jaar het houden van een groot aantal volksreferenda verhinderd op grond van zuiver politieke overwegingen.

7. Zelfs het Commissielid Emma Bonino heeft in december jl. publiekelijk het feit aan de kaak gesteld dat in Italië een waarachtig "regime¨ aan het opkomen is.

Antwoord (30 maart 1998)

In de namens de Europese Unie afgelegde verklaring waarnaar de Geachte Afgevaardigde verwijst, heeft het voorzitterschap gezegd dat de Unie verontrust is over de implicaties van het verbod van een politieke partij voor het democratische pluralisme en de vrije meningsuiting in Turkije.

Overigens is het niet aan de Raad om commentaar te leveren op benoemingen in leidinggevende functies in de audiovisuele sector van een lidstaat, noch op het onderwijsbeleid van de regering van een lidstaat, de uitspraken van een rechterlijke instantie van een lidstaat of de individuele verklaringen van een Commissielid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0190/98 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Raad (6 februari 1998)

Betreft: Dubbele nationaliteit voor Italianen in België

Bij de Overeenkomst van Straatsburg van 6 mei 1963 worden de gevallen van dubbele nationaliteit geregeld: in de praktijk houdt de overeenkomst in dat personen die hun nationaliteit al dan niet vrijwillig hebben verloren, deze terug kunnen krijgen, omdat wordt bepaald dat de diverse bepalingen in internationale overeenkomsten onverlet blijven.

Zo heeft het Protocol bij de Overeenkomst van Straatsburg bijvoorbeeld geleid tot de inwerkingtreding van het akkoord tussen Italië en Frankrijk en tussen Italië en Nederland, dat voorziet in de mogelijkheid van dubbele nationaliteit.

Kan de Raad, ten einde de obstakels die het vrije verkeer belemmeren weg te nemen en het vrije verkeer van burgers effectief mogelijk te maken, de nodige maatregelen nemen opdat het Protocol van Straatsburg wordt uitgebreid tot de Europese landen waar veel Italianen wonen?

Kan er, vooral ook gezien de aanzienlijke omvang van de Italiaanse gemeenschap in België, voor worden gezorgd dat het Protocol van Straatsburg met spoed wordt uitgebreid tot de betrekkingen tussen België en Italië, opdat in België wonende Italiaanse burgers de gelegenheid krijgen om, als zij dat wensen, de formaliteiten voor het herkrijgen van hun oorspronkelijke nationaliteit te vervullen en tegelijkertijd ook de via vrijwillige naturalisatie verkregen Belgische nationaliteit te behouden?

Antwoord (7 april 1998)

De Raad vestigt de aandacht van het geachte parlementslid op het feit dat de regels voor de toekenning van de nationaliteit door de lidstaten worden vastgesteld. In dit verband zij er op gewezen dat in verklaring nr. 2 bij de Slotakte van het Verdrag betreffende de Europese Unie wordt gesteld dat "telkens wanneer in het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap sprake is van onderdanen van de lidstaten, de vraag of een persoon de nationaliteit van deze of gene lidstaat bezit, uitsluitend wordt geregeld door verwijzing naar het nationale recht van de betrokken staat. De lidstaten kunnen, ter informatie, door middel van een bij het voorzitterschap neder te leggen verklaring, aangeven welke personen voor Gemeenschapsdoeleinden als hun onderdanen moeten worden beschouwd; zij kunnen die verklaring indien nodig wijzigen.¨.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0133/98 van Katerina Daskalaki (UPE) aan de Raad (23 januari 1998)

Betreft: Moord op een kerkwachter in Istanboel

De laatste tijd is het oecumenisch patriarchaat in Konstantinopel het doelwit van een reeks aanslagen, zoals de bomaanslag waarbij een geestelijke ernstige verwondingen opliep. Onlangs nog was de H.Theraponkerk in Istanboel, waar een bron is met gewijd water, het voorwerp van een aanslag: onbekenden stichtten er brand, roofden er kostbare iconen en liturgisch vaatwerk en vermoordden na een gruwelijke foltering de kerkwachter, V. Havieropoulos.

De daders van de herhaalde aanslagen tegen het oecumenisch patriarchaat zijn nooit gearresteerd en de Turkse autoriteiten hebben de Griekse consul niet toegestaan contact op te nemen met de prefectuur van Istanboel om officieel protest aan te tekenen.

Welke maatregelen kan en zal de Raad nemen, overwegende dat Turkije door een aantal bijzondere overeenkomsten met de EU geassocieerd is en verplicht is de christelijke monumenten te beschermen, om Turkije te dwingen het nodige te doen voor de bewaking van deze monumenten en voor de bescherming van de weinige Grieken die nog in Istanboel zijn overgebleven?

Antwoord (30 april 1998)

De Raad betreurt en veroordeelt de gewelddadige incidenten waar de Geachte Afgevaardigde naar verwijst, met inbegrip van de bomaanslagen op kerken. Hij neemt er tevens nota van dat de Turkse regering zich er uit hoofde van het in juli 1923 te Lausanne ondertekende Vredesverdrag toe heeft verbonden kerken, synagogen, begraafplaatsen en andere religieuze gebouwen van niet-islamitische minderheden volledige bescherming te verlenen.

De Europese Raad heeft in zijn zitting van 12-13 december 1997 in Luxemburg nogmaals benadrukt dat de Turkse regering haar fundamentele verplichtingen moet nakomen, waaronder bescherming van de minderheden, ook van de religieuze. Hij herinnerde er overeenkomstig het in de Associatieraad met Turkije van 29 april 1997 uitgesproken standpunt van de Raad tevens aan dat het aanhalen van de banden tussen Turkije en de Europese Unie ook afhankelijk is van de voortzetting van de politieke en economische hervormingen door Turkije, met inbegrip van de aanpassing van de normen en praktijken op het gebied van de mensenrechten aan die van de EU. In dit verband is het respecteren en beschermen van alle minderheden van essentieel belang.

Deze kwesties worden nagenoeg bij elke passende gelegenheid bij de Turkse autoriteiten aangekaart.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4074/97 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Tabak en tabakstelers

De Europese tabaksproductie dekt slechts 25% van de consumptie en iedere productiedaling zal simpelweg leiden tot een verhoging van de reeds zeer grote import uit derde landen die nu 75% van de behoeften van de Europese Unie dekt.

De neiging in de EU tot inkrimping van de tabaksteelt zal voor bepaalde landen in het zuiden, zoals Griekenland, catastrofale gevolgen hebben. Met name in Griekenland zullen 70.000 gezinnen van tabakstelers, alsmede 400.000 personen die direct of indirect met de teelt, verwerking, distributie en afzet van tabaksproducten te maken hebben, met het spook van de werkloosheid worden geconfronteerd.

De Griekse tabaksexport vormt 13% van de totale landbouwexport van dit land. Daarbij komt dat helaas geen enkele alternatieve teelt voor de met tabak beplante kleine arealen in probleemgebieden de gezinnen van de tabakstelers een inkomen kan garanderen dat hen in staat stelt in de landbouw actief te blijven.

Hoe denkt de Commissie dit geweldige probleem aan te pakken, met name in het licht van het besluit dat onlangs op de Werkloosheidstop van Luxemburg genomen is, waar de duidelijke wil werd getoond om gecoördineerde pogingen tot terugdringing van de werkloosheid in de EU te ondernemen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (3 februari 1998)

De Commissie is zich volkomen bewust van de sociale en economische betekenis van de tabaksteelt in Europa, en meer in het bijzonder in Griekenland. Daarom heeft zij in haar verslag over de gemeenschappelijke marktordening in de sector ruwe tabak ((COM(96) 554 def. )) voorgesteld de communautaire steunverlening aan deze sector voort te zetten.

De steunregeling voor de tabaksteelt moet echter wel grondig worden hervormd om de productie van tabak van betere kwaliteit in de Gemeenschap te bevorderen. Zeer binnenkort zal de Commissie aan de Raad en het Parlement een ontwerp-verordening voorleggen om uitvoering te geven aan de hervorming die in het verslag is voorgesteld.