ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0793/99

van Gianni Tamino (V) aan de Commissie

(6 april 1999)

Betreft: Vrije therapiekeuze

Ketha Berardi is tien jaar oud en heeft leukemie. Haar ouders hebben besloten haar niet langer met chemotherapie te laten behandelen vanwege de zware gevolgen voor het kind, en over te schakelen op de therapie van dokter Di Bella.

Op verzoek van de behandelende artsen heeft kinderrechter echter besloten dat de chemotherapie moet worden voortgezet en gedreigd de ouders uit de ouderlijke macht te ontzetten.

Is de Commissie, los van een medische en wetenschappelijke beoordeling van chemotherapie en van de behandelwijze van dokter Di Bella, niet van mening dat het gedrag van de artsen en de Italiaanse rechters indruist tegen het beginsel van de vrije therapiekeuze, die tot de rechten van de Europese burgers zou moeten behoren, zoals het Europees Parlement reeds in overweging C van zijn resolutie A4-0075/97(1) over de status van de niet-conventionele geneeskunde heeft aangegeven?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(5 mei 1999)

De Commissie is niet bevoegd om zich uit te spreken over de aan de orde gestelde kwestie; deze ressorteert uitsluitend onder de ter zake bevoegde nationale autoriteiten.

(1) PB C 182 van 16.6.1997, blz. 67.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0368/99

van Antonio Tajani (PPE) aan de Commissie

(1 maart 1999)

Betreft: Bescherming van het Park van de Toscaanse archipel en van het eiland Elba

Het Park van de Toscaanse archipel en het gemeentebestuur van Marciano hebben een negatief advies uitgebracht over de exploitatie van de mijn EURIT - EURELBA wegens de grote ecologische en landschappelijke waarde van het betrokken gebied. De dienst mijnbouw in Florence (centrale overheidsdienst) heeft daarentegen een aanvraag ingediend om de exploitatievergunning met vijf jaar te verlengen.

Meent de Commissie niet dat een dergelijk initiatief, dat ernstige schade zal toebrengen aan het milieu, in strijd is met de Europese milieuvoorschriften die het eiland Elba beschermen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(16 april 1999)

Op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie ziet het ernaar uit dat de situatie waarnaar hij verwijst buiten het toepassingsgebied van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(1) valt. Het verzoek van de Dienst mijnbouw in Florence om de exploitatie van de reeds bestaande mijn te verlengen, lijkt geen project te zijn dat onder de richtlijn valt.

Het project kan daarentegen wel onder Richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(2) vallen voor zover kan worden aangenomen dat de beschreven situatie onder artikel 6, lid 2, valt, waarin het volgende is bepaald: "De lidstaten treffen passende maatregelen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten in de speciale beschermingszones niet verslechtert en er geen storende factoren optreden voor de soorten waarvoor de zones zijn aangewezen voor zover die factoren, gelet op de doelstellingen van deze richtlijn een significant effect zouden kunnen hebben".

Deze bepaling van Richtlijn 92/43/EEG is momenteel van toepassing op uit hoofde van Richtlijn 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand(3) vastgestelde speciale beschermingszones. Het door het geachte parlementslid genoemde gebied is geen speciale beschermingszone in de zin van Richtlijn 79/409/EEG. Op de door de Internationale raad voor de vogelbescherming opgestelde lijst van belangrijke vogelgebieden is het evenwel als belangrijk vogelgebied vermeld. In principe had het gebied als speciale beschermingszone uit hoofde van Richtlijn 79/409/EEG moeten worden aangemerkt.

In het licht van het voorgaande is aan de Italiaanse autoriteiten een brief met een verzoek om inlichtingen gestuurd. De Commissie zal passende maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de communautaire wetgeving wordt nageleefd.

(1) PB L 175 van 5.7.1985.

(2) PB L 206 van 22.7.1992.

(3) PB L 103 van 25.4.1979.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0233/99

van Antonio Tajani (PPE) aan de Commissie

(12 februari 1999)

Betreft: Nieuwe Europaheffing in Italië

Is het de Commissie bekend dat de heer Andrea Monorchio, algemeen rekenplichtige van de Italiaanse staat, verklaard heeft dat Italië, om overeenkomstig het stabiliteitspact de overheidsbegroting vóór 2002 in evenwicht te brengen, maatregelen moet nemen om circa 60.000 miljard lire te innen en daartoe de belastingdruk opnieuw zal moeten opvoeren?

Denkt zij niet dat belastingverhoging en de eventuele invoering van een nieuwe Europaheffing schadelijk zijn voor de Italiaanse economie?

Heeft de Italiaanse regering de eventuele invoering van een Europaheffing ooit met de Commissie besproken?

Heeft de Commissie de Italiaanse regering gesuggereerd dat verhoging van de fiscale druk een van de middelen kan zijn om aan de vereisten van het stabiliteitspact te voldoen?

Welke gevolgen voorziet zij voor Italië als de regering d'Alema niet in staat zal blijken de nationale begroting in evenwicht te brengen?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(29 maart 1999)

De Commissie heeft de Italiaanse begrotingssituatie beoordeeld ter gelegenheid van de indiening van het Italiaanse stabiliteitsprogramma 1999-2001, dat op 8 februari 1999 door de Ecofin-Raad werd goedgekeurd.

In het stabiliteitsprogramma staat dat de in 1999, 2000. en 2.01 vereiste correctiemaatregelen respectievelijk 0,4 %, 0,2 % en 0,1 % van het bruto binnenlands product (BBP) belopen. De Italiaanse regering heeft zich ertoe verbonden om, indien aanvullende maatregelen noodzakelijk zijn, "dergelijke maatregelen te nemen, indien nodig". De budgettaire streefcijfers voor 2002 zullen worden bekendgemaakt in mei, als het "Documento di programmazione economica e finanziaria" voor 2000-2002 bij het Parlement zal worden ingediend.

De Italiaanse regering heeft de mogelijkheid van een nieuwe "Europaheffing" nooit genoemd ten overstaan van de Commissie. De Commissie heeft een verhoging van de belastingdruk nooit een wenselijke strategie genoemd om het begrotingstekort te verminderen. Integendeel, de Commissie is van mening dat een gezond begrotingsbeleid gebaseerd moet zijn op de beheersing van de lopende uitgaven.

Wat de economische consequenties zijn in geval niet wordt voldaan aan de vereisten van het stabiliteits- en groeipact, wordt duidelijk vermeld in de resolutie van de Europese Raad van 17 juni 1997 betreffende het stabiliteits- en groeipact(1), almede in Verordening (EG) 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid(2) en Verordening (EG) 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten.

(1) PB C 236 van 2.8.1997.

(2) PB L 209 van 2.8.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0037/99

van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie

(20 januari 1999)

Betreft: Kattenhuiden voor "didactische doeleinden"

In een catalogus voor didactisch materiaal ten behoeve van de lagere middelbare school in Italië wordt reclame gemaakt voor kattenhuiden die bestemd zijn voor natuurkundige experimenten. Dit heeft het protest uitgelokt van alle nationale dierenbeschermingsverenigingen.

Volgens de leraren kunnen deze experimenten heel goed worden uitgevoerd met behulp van een lap wollen stof, in plaats van een kattenhuid. Bovendien is het weinig "didactisch" aan opgroeiende kinderen de huid van een dier te geven waarmee zij thuis vaak spelen. De uitgever in kwestie, één van de meest serieuze in Italië, verklaart dat deze kattenhuiden uit Duitsland worden geïmporteerd. Men mag om gegronde redenen aannemen dat Duitsland dit materiaal niet uitsluitend voor Italië maakt.

Is de Commissie niet van mening:

1. dat zij Duitsland moet straffen voor deze uiterst wrede handel, waarvan het bestaan geverifieerd is;

2. dat zij Italië en de andere lidstaten moet gelasten geen materiaal te kopen dat het product is van wreedheid jegens dieren, en dan nog wel jegens huisdieren;

3. dat zij Italië en de andere landen van de Unie erop attent moet maken dat er sinds lange tijd wetten inzake dierenbescherming bestaan, die het mishandelen en doden van dieren verbieden?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(15 maart 1999)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat de handel in kattenhuiden bestemd voor experimenten of andere doeleinden niet door enige communautaire wetgeving gereguleerd wordt.

Daar de Gemeenschap op dit terrein geen bevoegdheden heeft, kan de Commissie geen actie ondernemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0173/99

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(11 februari 1999)

Betreft: Vertragingen bij de steun aan bedrijven in achterstandswijken

Kan de Commissie naar aanleiding van de vorige vraag P-3945/97(1) van 4 december 1997 betreffende "Overheidssteun aan bedrijven in achterstandswijken", gelet op de wet van 7 augustus 1997, nr. 266, inzake dringende steunmaatregelen voor het bedrijfsleven, waarbij in artikel 14, lid 3 toestemming wordt gegeven voor een uitgave van 46 miljard lire in 1997 voor ondernemingsactiviteiten in perifere gebieden, overeenkomstig het bepaalde in de verordening betreffende de regeling van overheidssteun aan bedrijven in achterstandswijken(2), overwegende dat het na de uitvaardiging van de wet ongeveer een jaar heeft geduurd, totdat het uitvoeringsbesluit was genomen en de wet in juli 1998 in werking trad en overwegende dat in dit besluit de betrokken gemeentebesturen werd verzocht te beslissen inzake de praktische uitvoering van de wet, maar dat dit tot op heden nog niet is gebeurd, ondanks dat als administratieve termijn 29 november 1998 was vastgesteld, mededelen:

1. of zij niet meent dat de vertraging bij de toepassing de doelstellingen van de communautaire verordening kan belemmeren,

2. of zij niet meent dat de topassing van bovengenoemde nationale wet in sommige stadsgebieden, maar niet in Rome, kan leiden tot onevenwichtigheden die schadelijk kunnen zijn voor de vrije concurrentie,

3. wat haar algemene oordeel ter zake is?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(22 maart 1999)

De Commissie kan slechts verwijzen naar de inhoud van de antwoorden die zij het geachte parlementslid reeds heeft gegeven op zijn schriftelijke vragen E-2628/97(3) en P-3945/97(4).

De kaderregeling inzake overheidssteun voor ondernemingen in achtergestelde stadswijken(5) heeft ten doel om nader aan te geven volgens welke criteria de Commissie nagaat, of de overheidssteun ten behoeve van achtergestelde stadswijken verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. Dit is een nadere uitleg die aan de lidstaten wordt gegeven, en geen uitnodiging om dergelijke steun te verlenen. Het is aan de lidstaten om daartoe te besluiten. Mochten zij dat doen, dan zijn zij gehouden de Commissie de daarvoor opgezette projecten ter goedkeuring voor te leggen.

(1) PB C 187 van 16.6.1998, blz. 99.

(2) PB C 146 van 14.5.1997, blz. 6.

(3) PB C 82 van 17.3.1998.

(4) PB C 18 van 16.6.1998.

(5) PB C 146 van 14.5.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0534/99

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie

(12 maart 1999)

Betreft: De conservenindustrie voor visserij- en aquacultuurproducten in de Europese Unie

In de plenaire vergadering van juni 1998 behandelde het Europees Parlement het initiatiefverslag over de conservenindustrie voor visserij- en aquacultuurproducten in de Europese Unie (A4-0137/98)(1) en hechtte hieraan zijn goedkeuring. Het Parlement steunde de promotie van kwaliteitsproducten, met inbegrip van de grondstoffen die aan de verschillende conservenbereidingen kunnen worden toegevoegd zoals conserveringsvloeistoffen, met name olijfolie, voor welk product wordt aangedrongen op maatregelen zodat de prijs op het niveau van de wereldmarktprijs ligt, een en ander met het oog op de handhaving van het concurrentievermogen van dit soort bereiding, symbool voor de kwaliteit van de communautaire conserven. In dit verband wordt erop aangedrongen de restituties voor olijfolie die voor de industrie is bestemd in het kader van de GMO van olijfolie te handhaven of te verhogen.

Kan de Commissie meedelen welke maatregelen zij in verband met dit verzoek van het Europees Parlement heeft genomen?

(1) PB C 210 van 6.7.1998, blz. 295.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0692/99

van Sebastiano Musumeci (NI) aan de Commissie

(26 maart 1999)

Betreft: Steun voor de zwaardvisvangst in de Middellandse Zee

Het recente voorstel van de Europese Raad impliceert een verbod op het vissen met drijfnetten bij de zwaardvisvangst vanaf 31 december 1999 voor alle communautaire vissersschepen.

Tevens heeft de Europese Raad vissersschepen die opereren in de Baltische Zee bij wijze van uitzondering buiten de toegestane 2500 meter een extra netomvang van 21 kilometer toegewezen, alsmede een reserve van 3000 meter.

Een dergelijke dispariteit in behandeling met de andere lidstaten vormt een aperte discriminatie ten aanzien van de mediterrane vissers en bovendien is het verbod om met drijfnetten te vissen een inbreuk op het Italiaanse omschakelingsprogramma.

Kan de Commissie derhalve laten weten welke voorstellen zij in gedachten heeft om soortgelijke maatregelen in de visserij te voorkomen, opdat niet uiteindelijk een van de weinige nog productieve sectoren in de Siciliaanse en mediterrane economie erdoor worden getroffen?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(21 april 1999)

De maatregelen die de Raad heeft genomen om het gebruik van drijfnetten(1) geleidelijk stop te zetten, zijn niet van toepassing op de Oostzee, gezien de specifieke kenmerken van de zalmvisserij aldaar. Andere visbestanden worden door het gebruik van drijfnetten praktisch niet bedreigd.

De Raad heeft reeds voordat de bovenbedoelde verordening werd aanvaard(2) formeel steun verleend aan het Italiaanse omschakelingsplan voor de drijfnetvisserij. Bovendien heeft de Raad onlangs een nieuwe beschikking aangenomen(3) die geldt voor alle vaartuigen die onder de vlag van één van de lidstaten varen en drijfnetten gebruiken voor grote migrerende soorten (vooral zwaardvis en tonijnsoorten). De voorwaarden voor de omschakeling werden hierbij verduidelijkt voor de Italiaanse vissers en uitgebreid tot andere lidstaten.

(1) Verordening (EG) 1239/98 van de Raad van 8 juni 1998 tot wijziging van Verordening (EG) 894/97 houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden, PB L 171 van 17.6.1998.

(2) Beschikking 97/292/EG van de Raad van 28 april 1997 inzake een specifieke maatregel ter bevordering van de omschakeling van de Italiaanse vissers wat bepaalde visserijactiviteiten betreft, PB L 121 van 13.5.1997.

(3) Beschikking 99/27/EG van de Raad van 17 december 1998 inzake een specifieke maatregel ter bevordering van de omschakeling van bepaalde visserijactiviteiten en tot wijziging van Beschikking 97/292/EG, PB L 8 van 14.1.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0444/99

van José Valverde López (PPE) aan de Commissie

(4 maart 1999)

Betreft: Aanpassing definitie van kleine en middelgrote ondernemingen

De Europese Commissie heeft een voorstel voor een richtlijn ingediend inzake de aanpassing van de financiële drempels voor de definitie van kleine en middelgrote ondernemingen, binnen het kader van de Europese richtlijnen.

Dit voorstel stelt de lidstaten in staat aan een groot aantal kleine en middelgrote ondernemingen vrijstellingen te verlenen voor de verplichte financiële informatieverschaffing.

Kan de Commissie aangeven met welke sociale partners en organisaties van middelgrote en kleine ondernemingen er contact geweest is bij de voorbereiding van dit voorstel?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(8 april 1999)

De lidstaten hebben op grond van Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen(1) de mogelijkheid kleine en middelgrote ondernemingen van bepaalde vereisten van de Richtlijn vrij te stellen.

Voor de definitie van een kleine of middelgrote onderneming wordt in het kader van de Richtlijn uitgegaan van drie criteria, te weten het balanstotaal, de netto-omzet en het gemiddelde personeelsbestand. Het balanstotaal en de netto-omzet worden in euro uitgedrukt. De Raad gaat, in overeenstemming met artikel 53, lid 2, om de vijf jaar op voorstel van de Commissie over tot onderzoek naar, en in voorkomend geval, tot herziening van de in de Richtlijn genoemde, in euro uitgedrukte bedragen.

Aangezien in de Richtlijn wordt bepaald dat bij bedoelde herziening om de vijf jaar rekening wordt gehouden "met de economische en monetaire ontwikkeling in de Gemeenschap", is er geen behoefte aan speciaal overleg met sociale partners en organisaties van kleine en middelgrote ondernemingen(KMO's). Het gaat om een herziening van zuiver technische aard gebaseerd op statistische cijfermateriaal.

(1) PB L 222 van 14.8.1978.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0547/99

van Ursula Stenzel (PPE) aan de Commissie

(12 maart 1999)

Betreft: Ramphulp

Het Alpengebied in Italië, Frankrijk, Oostenrijk en Zwitserland wordt sedert weken geteisterd door zware lawines. In Oostenrijk zijn de gebieden Tirol en Vorarlberg het zwaarst getroffen. Het grootste lawine-ongeluk dat Oostenrijk sinds de Tweede Wereldoorlog heeft gekend, vond gisteren plaats in Galtür, een dorp in Tirol. Tot nog toe werden 16 doden geborgen, waaronder twee kleine kinderen, meer dan 30 personen worden nog vermist. Gevreesd moet worden dat het aantal slachtoffers zal toenemen. Het plaatsje, een gemeente van 700 inwoners, werd zwaar beschadigd door de sneeuwmassa's.

De EU heeft in haar begroting voor 1999 onder post B4-330 kredieten voorzien voor civiele bescherming en hulp bij milieurampen. Ziet de Commissie een mogelijkheid om de getroffen gebieden en plaatsen, waaronder ook het Tiroolse bergdorp Galtür, dat zo zwaar te lijden heeft, uit deze begrotingspost middelen voor de wederopbouw ter beschikking te stellen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(30 april 1999)

Begrotingslijn B4-3300 voor civiele bescherming laat een financiële tegemoetkoming in de kosten voor de wederopbouw van rampgebieden, verlening van economische hulp of noodhulp niet toe.

De Commissie herinnert eraan dat het Parlement in 1997 begrotingslijn B4-3400 heeft ingetrokken die de verlening van noodhulp aan slachtoffers van rampen mogelijk maakte. Het geachte parlementslid wordt in dit kader verzocht om het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-763/99 van de heer Cornelissen(1) te raadplegen.

(1) PB C 348 van 3.12.1999, blz. 129.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0765/99

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 maart 1999)

Betreft: Aanleg van de nieuwe spoorlijn "Lianokladi-Domokos"

Volgens bepaalde bronnen bestaat er voor de nieuwe spoorlijn "Lianokladi-Domokos" enerzijds een voorstel dat voorziet in een tunnel van 23 kilometer met een totale kostprijs van 260 miljard drachmen, en anderzijds een voorstel voor een tunnel van 11 km en de rest van het tracé bovengronds met een prijskaartje van 160 miljard drachmen. Het nieuwe station van Lamia zou in het tweede geval slechts twee kilometer van het stadscentrum verwijderd zijn, terwijl het eerste voorstel het voor de bediening van de stad Lamia houdt bij het huidige station van Lianokladi dat liefst negen kilometer verderop ligt.

Kan de Commissie meedelen:

1. of ze weet heeft van deze voorstellen voor de aanleg van de spoorlijn "Lianokladi-Domokos";

2. wat ze denkt over de kostprijs van deze voorstellen en over hun maatschappelijk nut;

3. hoe ze de totale uitvoeringstermijn van de werken inschat?

Antwoord van Mevr. Wulf-Mathies namens de Commissie

(5 mei 1999)

De Commissie is op de hoogte van het bestaan van verschillende voorstellen voor de nieuwe spoorlijn tussen Lamia of Lianokladi en Domokos. Dit vak van de spoorlijn Athene-Thessaloniki loopt door een bergachtige streek en de aanleg van de nieuwe spoorlijn zou ongetwijfeld zeer kostbaar en technisch zeer moeilijk uitvoerbaar zijn.

Om deze redenen heeft het toezichtcomité voor het operationeel programma voor de spoorwegen voor de periode 1994-1999, dat het onderzoek betreffende het bedoelde vak medefinanciert, begin 1999 besloten deze voorstellen te onderzoeken alvorens een besluit te nemen.

De Griekse autoriteiten bereiden momenteel dit onderzoek voor om andere oplossingen uit technisch, economisch en sociaal oogpunt daadwerkelijk met elkaar te kunnen vergelijken. Deze fase zou eind dit jaar of begin 2000 moeten worden afgesloten zodat definitieve besluiten kunnen worden genomen voor de komende programmeringsperiode 2000-2006.
(2000/C 27 E/189) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1634/99
van Mary Banotti (PPE-DE) aan de Commissie
(15 september 1999)
Betreft: Badmeesters bij zwembaden
Kan de Commissie meedelen of er in de Gemeenschap wettelijke voorschriften bestaan inzake de aanwe-
zigheid van badmeesters rond zwembaden in vakantieoorden?
Hebben toeristen die een vakantie boeken, recht op informatie over het toezicht in vakantiecomplexen in
de Gemeenschap?
Bestaat er EU-wetgeving inzake het aanstellen van badmeesters bij openbare badgelegenheden?
Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie
(5 oktober 1999)
De kwestie van de aanwezigheid van badmeesters rond zwembaden in vakantieoorden en die van het
aanstellen van badmeesters bij openbare badgelegenheden vallen onder de nationale wetgeving en daarombestaan hierover geen communautaire regels.
Wat betreft het recht van toeristen die een vakantie boeken op informatie over het toezicht in vakantie-
complexen, bepaalt Richtlijn 90/314/EEG van de Raad van 13 juni 1990 betreffende pakketreizen, metinbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten (
1) alleen dat een aantal in de bijlage bij de richtlijn
vermelde gegevens in de overeenkomst moeten worden vermeld. Tot deze gegevens behoren de specialewensen die de consument bij het boeken van de reis aan de organisator of de doorverkoper kenbaar heeftgemaakt en waarop door beiden is ingegaan.
Daarom heeft de toerist op communautair niveau alleen een door de communautaire wetgeving beschermd
recht, indien de overeenkomst een clausule (natuurlijk door beide partijen aanvaard) bevat die opindividuele basis specifieke maatregelen in verband met de informatie over het toezicht in het vakantie-complex voorschrijft.
Aangezien Richtlijn 90/314/EEG minimumvoorschriften vaststelt, kan de nationale wetgeving in verband
met deze kwestie verder gaan dan de voorschriften van de Richtlijn.
(1) PB L 158 van 23.6.1990.
(2000/C 27 E/190) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1644/99
van Antonio Tajani (PPE-DE), Giuseppe Gargani (PPE-DE),
Francesco Fiori (PPE-DE) en Mario Mauro (PPE-DE)aan de Commissie
(22 september 1999)
Betreft: Vrijheid van toegang tot onderwijs in Italiº
In Italiº is nog steeds sprake van ernstige schending van het recht op vrijheid van onderwijs. De burgers
mogen niet vrijuit kiezen tussen openbare en particuliere scholen gezien de hoge kosten van laatst-genoemde en geldgebrek. Het Europees Parlement heeft zich herhaaldelijk (
1) uitgesproken voor de vrijheid
van onderwijs in de Europese Unie en de nadruk gelegd op de noodzaak dat de mobiliteit van studentenwordt gegarandeerd ter wille van kwalitatief hoogstaand onderwijs, zoals genoemd in het Verdrag vanAmsterdam (art. 149).
Tijdens de vergadering van de Commissie verzoekschriften van 25/26 mei 1999 heeft men zich
beziggehouden met deze kwestie en gewezen op de onmiskenbare discriminatie van Europese burgers.Bij die gelegenheid heeft de Commissie toegezegd om aan Eurydice te vragen of het onderzoek uit 1993naar openbaar en particulier onderwijs in de lidstaten up to date kan worden gebracht zodat het bestaanvan vergelijkbare gevallen kan worden geverifieerd.29.1.2000 NL C 27 E/155 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen