ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/226

(2004/C 88 E/0230)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0798/04

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft: Amfilochia en de overeenkomst van Ramsar

Volgens klachten van plaatselijke verenigingen zijn aan de toegangsweg naar de stad Amfilochia (departement Arta) bij besluit van de bosdienst van de stad 120 eeuwenoude eucalyptusbomen omgehakt. Kan de Commissie, overwegende dat dit gebied beschermd wordt door de overeenkomst van Ramsar, zeggen in hoeverre een dergelijke maatregel in overeenstemming is met de verplichtingen die krachtens deze overeenkomst op de Griekenland rusten?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(22 april 2004)

De Commissie wil het geachte parlementslid erop wijzen dat de overeenkomst van Ramsar geen specifieke bepalingen bevat betreffende een verbod op het kappen van oude bomen in gebieden die in de overeenkomst genoemd worden. In de overeenkomst, waarvan de volledige titel luidt „Overeenkomst inzake watergebieden van internationale betekenis, in het bijzonder als woongebied voor watervogels”, lag het accent oorspronkelijk op het behoud en verstandig gebruik van watergebieden met het oog op de instandhouding van de natuurlijke leefomgeving van watervogels. In de loop der jaren is de werkingssfeer van de overeenkomst evenwel uitgebreid, en inmiddels bestrijkt ze alle aspecten van behoud en verstandig gebruik en worden watergebieden erin aangemerkt als ecosystemen die van zeer groot belang zijn voor het behoud van de biodiversiteit in het algemeen en voor het welzijn van menselijke gemeenschappen. Krachtens de overeenkomst zijn de verdragsluitende partijen verplicht aspecten inzake het behoud van watergebieden in hun overwegingen te betrekken bij de opstelling van beleid op het gebied van ruimtelijke ordening. De verdragsluitende partijen hebben zich ertoe verbonden bij de uitwerking en implementatie van dit beleid het „verstandig gebruik van watergebieden op hun grondgebied” zoveel mogelijk te bevorderen (artikel 3, lid 1, van de overeenkomst). In de „Wise Use Guidelines” (richtsnoeren inzake verstandig gebruik) wordt gewezen op het nut en de waarde van watergebieden voor het beheersen van de processen van afzetting en erosie; het controleren van de waterloop; het behoud van de waterkwaliteit en de bestrijding van verontreiniging; de instandhouding van de voorraden grond- en oppervlaktewater; visserij-, weidecultuur- en landbouwactiviteiten; recreatieve en educatieve activiteiten buitenshuis voor de menselijke samenleving; en de stabiliteit van het klimaat.

De Commissie heeft begrepen dat de vergunningen voor het kappen van de eucalyptusbomen in de stad Amfilochia zijn afgegeven door het regionale kantoor van de dienst Bosbeheer, de bevoegde instantie voor het verstrekken van dit soort vergunningen. De Commissie gaat ervan uit dat de verantwoordelijke autoriteit onderzocht heeft welke status aan het betreffende gebied toegekend is en welke beheerplannen daarvoor bestaan alvorens over te gaan tot het afgeven van de vergunning, en dat de hiervoor geldende nationale wettelijke procedures gevolgd zijn.
1.

het bedrag, in Euro, van de totale begroting, van de totale, werkelijk uitgevoerde begroting, van de totale begroting zoals opgenomen in de Financiële Vooruitzichten en van de maxima van de Financiële Vooruitzichten, van 1988 tot 2004, in vastleggings- en betalingskredieten; en dezelfde gegevens gespecificeerd naar het totaal van elk van de begrotingsrubrieken in de Financiële Vooruitzichten;
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/277

(2004/C 88 E/0281)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1039/04

van Daniel Cohn-Bendit (Verts/ALE) aan de Commissie

(29 maart 2004)

Betreft: Kandidatuur van commissaris Reding tijdens de Europese verkiezingen

Commissaris Reding stelt zich kandidaat tijdens de Europese verkiezingen, maar zal tijdens de verkiezingscampagne in haar huidige functie blijven, zoals overeengekomen met voormalig commissaris voor werkgelegenheid Diamantopoulou.

Waarom is er geen algemene regel die tijdens de verkiezingscampagnes in het college van commissarissen van toepassing is? Acht de Commissie het niet nuttig een duidelijke regeling voor het college uit te werken om conflicten tussen de taken van de commissarissen en de belangen van de kandidaten te voorkomen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(28 april 2004)

Volgens de bestaande praktijk binnen de Commissie brengt een lid van het college de voorzitter tijdig op de hoogte van diens voornemen zich verkiesbaar te stellen en aan de desbetreffende verkiezingscampagne deel te nemen. Als een Commissie-lid als kandidaat actief aan de campagne wil deelnemen, dient deze zich tijdens de campagne te onthouden van deelname aan de werkzaamheden van het college (1). Daarmee worden mogelijke belangenconflicten voorkomen en is een maximale vrijheid van handelen en spreken (met inachtneming van het collegialiteitsbeginsel) van het desbetreffende Commissie-lid gewaarborgd.

Een Commissie-lid dat op de kieslijst staat, maar niet actief aan de verkiezingscampagne deelneemt, dient in overleg met de voorzitter zelf te beoordelen of hij of zij in de gegeven situatie wel kan deelnemen aan de werkzaamheden van het college.

Aangezien mevrouw Reding de voorzitter heeft toegezegd niet actief aan de verkiezingscampagne deel te nemen, wordt ervan uitgegaan dat de kandidatuur haar functioneren binnen de Commissie niet in de weg staat en geen belangenconflict veroorzaakt. Gezien haar toezegging kan mevrouw Reding tijdens de periode in kwestie haar werkzaamheden gewoon voortzetten.

Deze conclusie is verenigbaar met de gedragscode voor Commissie-leden die bepaalt dat zij actief lid mogen zijn van een politieke partij of vakbond, voorzover daardoor hun beschikbaarheid ten dienste van de Commissie niet in het gedrang komt.

In het licht van de opgedane ervaring zal de nieuwe voorzitter van de Commissie kunnen bepalen of voor het college een algemene regeling voor verkiezingscampagnes moet worden vastgesteld.

(1) Zie met name de antwoorden op schriftelijke vragen nr. 124/68, PB C 83 van 23.8.1968 — nr. 858/76, PB C 70 van 21.3.1977 - en nr. 2752/94, PB C 88 van 10.4.1995.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/174

(2004/C 33 E/176)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1825/03

van Laura González Álvarez (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 mei 2003)

Betreft: Milieueffect van het traject van Puente del Arco naar El Condenado (Asturië, Spanje) van de snelweg AS-17

In haar antwoord op mijn schriftelijke vraag E-1801/02 (1) over deze kwestie wijst de Commissie erop dat in de bijlage IV bij richtlijn 85/337/EEG (2), als gewijzigd bij richtlijn 97/11/EEG (3), betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, de informatie wordt genoemd die door de opdrachtgever moet worden verstrekt, waaronder een schets van de voornaamste alternatieven die hij heeft onderzocht, met opgave van de voornaamste motieven voor zijn keuze in het licht van de milieueffecten.

Het antwoord van de Commissie dateert van 5 augustus 2002. Heeft de Commissie sindsdien de Spaanse autoriteiten verzocht haar te informeren over de mogelijke alternatieven voor bovengenoemd traject?

Is de Commissie zich bewust van de onherstelbare schade die kan worden aangericht door de aanleg van een weggedeelte zonder dat rekening wordt gehouden met een alternatief waarvan het effect op het milieu misschien minimaal is?

De tijd dringt. Welke stappen is de Commissie van plan te ondernemen om van de Spaanse autoriteiten terzake de nodige informatie te verkrijgen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 juli 2003)

Zoals is medegedeeld in het antwoord op schriftelijke vraag E-1801/02 van het geachte parlementslid vallen wegenprojecten in principe niet onder de bijlagen I en II van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997.

In ieder geval ziet het ernaar uit dat het project onderworpen werd aan een milieueffectbeoordeling. Toch zij opgemerkt dat Richtlijn 85/337/EEG geen criteria vaststelt om een project te kiezen uit de onderzochte vervangingsoplossingen, mits het gekozen project correct werd beoordeeld.

Bij gebrek aan preciezere informatie op grond waarvan kan worden aangenomen dat er sprake is van een inbreuk op het Gemeenschapsrecht, achtte de Commissie het niet opportuun zich ten deze tot de Spaanse autoriteiten te wenden.

Niettemin zal de Commissie, indien zij eventueel aanvullende informatie ontvangt die wijst op een verkeerde toepassing van Richtlijn 85/337/EEG, erop toezien dat het Gemeenschapsrecht in casu gerespecteerd wordt.

(1) PB C 28 E van 6.2.2003, blz. 137.

(2) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(3) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.
—

Kan de Commissie meedelen in hoeverre levensmiddelen, diervoeders en meststoffen gaan vallen onder het REACH-systeem en onder de plicht om een CSA/CSR uit te voeren? Worden levensmiddelen verschillend behandeld, afhankelijk van het feit of ze als kant-en-klaar product voor de eindconsument, als tussenproduct of in de non-foodsector worden gebruikt?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/26

(2004/C 65 E/026)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0411/03

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(17 februari 2003)

Betreft: Olietransporten in kwetsbare zeeregio's

In de Oostzee bevindt zich een aantal gebieden zoals de Botnische Golf, de Deense zee-engtes en de Alandeilanden, waar de natuur zeer kwetsbaar is voor de gevaren die het zeeverkeer met zich meebrengt. Waarschijnlijk zijn ook in de Noordelijke IJszee, de oostelijke Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee dergelijke gebieden aan te wijzen. Om de risico's voor deze gebieden te beperken kan het nodig zijn beperkingen op te leggen aan het vervoer over zee van gevaarlijke stoffen.

Is de Commissie bereid in de wateren van de EU zeegebieden aan te wijzen die uiterst kwetsbaar zijn, waarmee het mogelijk wordt om zo nodig het vervoer over zee van gevaarlijke stoffen door deze gebieden te beperken (bijvoorbeeld als weers- of andere omstandigheden daartoe aanleiding geven)?
2.

Zoals de Commissie reeds heeft verklaard in haar verslag van 24 mei 2000 (1), vormen de door Denemarken, Finland en Zweden toegepaste beperkingen op de hoeveelheden accijnsproducten die in die landen uit andere lidstaten door reizigers mogen worden ingevoerd, een afwijking van het beginsel dat het verkeer binnen de interne markt vrij moet zijn. Voor de afwijkende maatregelen is door de Raad toestemming verleend om de betrokken lidstaten in staat te stellen hun beleid geleidelijk volledig aan te passen aan de vereisten van de interne markt. In genoemd verslag verzocht de Commissie de lidstaten dringend de stappen te ondernemen die nodig zijn voor een vlotte overgang naar de toepassing van de normale communautaire voorschriften die van kracht zullen zijn na het verstrijken van de afwijkende bepalingen eind 2003. De Commissie moedigt de lidstaten tevens aan andere maatregelen te nemen ter vermindering van de negatieve gevolgen van alcoholconsumptie voor de gezondheid. Zo bevat het communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008) (2) bepalingen voor de „uitwerking en uitvoering van strategieën voor een betere voorlichting over aan leefstijl gebonden gezondheidsdetermi-nanten, zoals alcohol, waaronder maatregelen die op alle communautaire beleidsterreinen en in alle leeftijd- en genderspecifieke strategieën getroffen moeten worden”. Onlangs zijn in verband met dit programma een oproep tot het indienen van voorstellen en een werkplan voor 2003 (2) gepubliceerd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/69

(2004/C 33 E/065)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0677/03

van Marco Cappato (NI) aan de Commissie

(7 maart 2003)

Betreft: Fumigatiecampagne in enkele delen van Colombia waar koffie wordt verbouwd

Tijdens het bezoek dat ik vorige week samen met de secretaris van de Internationale Anti-prohibitionistische Liga, Marco Perduca, aan Colombia heb gebracht, zijn talloze gegevens verzameld die er alle op wijzen dat er in het kader van desastreuze en willekeurige fumigatievluchten, die in grote delen van het land van grote hoogte worden uitgevoerd, ook plannen bestaan om binnenkort de gebieden in Colombia waar koffie wordt verbouwd aan chemische gassen bloot te stellen, met het doel om de cocaïneplant te verdelgen. Deze campagne wordt in samenwerking met de Verenigde Staten uitgevoerd. Deze campagne heeft verwoestende gevolgen voor de gezondheid van de mens, voor het milieu en voor het sociaal-economisch evenwicht. Daarnaast voert de Europese Commissie in sommige van deze gebieden projecten voor alternatieve ontwikkeling uit.

Heeft de Commissie de Colombiaanse autoriteiten al medegedeeld dat zij niet instemt met deze plannen, zo dat het geval is, en dat de projecten voor alternatieve ontwikkeling in deze gebieden onmiddellijk moeten worden stopgezet zodra de fumigatiecampagne begint?

Wat denkt de Commissie te ondernemen om tijdig te verhinderen dat deze campagne daadwerkelijk wordt uitgevoerd en om formeel te verzoeken dat de fumigatievluchten boven het gehele Colombiaanse grondgebied worden stopgezet?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(7 april 2003)

De Commissie steunt de besproeiing van illegale gewassen vanuit de lucht in Colombia niet.

De Commissie heeft de politieke verbintenis gekregen van de Colombiaanse regering dat de gebieden die vallen onder haar projecten voor alternatieve ontwikkeling (waaronder vrijwillige manuele verwijdering) worden vrijgesteld van fumigatie. De Commissie bespreekt deze kwestie ook met de regering van de Verenigde Staten, en volgt nauwlettend de ontwikkelingen op het terrein.

Deze zienswijze vloeit met name voort uit het standpunt van de Commissie ten aanzien van sproeien vanuit de lucht in de Unie, dat erop neerkomt dat dit in de toekomst zo veel mogelijk moet worden beperkt, zo niet volledig verboden. In de mededeling „Op weg naar een thematische strategie voor een duurzaam gebruik van pesticiden” (1) stelt de Commissie een totaal verbod op sproeien vanuit de lucht voor, waarbij specifieke ontheffingen door de lidstaten worden verleend indien sproeien vanuit de lucht, vergeleken met andere sproeimethoden, duidelijke voordelen biedt en gunstig voor het milieu is. Dit is vanwege de gevolgen die het overwaaien van pesticiden bij het sproeien vanuit de lucht kan hebben voor de volksgezondheid en het milieu, en ook vanwege de mogelijke sociaal-economische gevolgen, met name voor gebieden die niet hoeven te worden besproeid, zoals bewoonde gebieden en water (2).

(1) COM(2002) 349 def.

(2) Voor bijzonderheden zie: http://europa.eu.int/comm/environment/ppps/home.htm.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/98

(2004/C 33 E/096)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1175/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(1 april 2003)

Betreft: Computerisering van historische databases

Het kader voor „e-learning” moet voor de verschillende landen onderling compatibel zijn en bovendien online toegankelijk zijn. Zal de Commissie daarom aan de kandidaatlanden de assistentie beschikbaar stellen die ook aan de lidstaten geboden is bij het opslaan van historische databases in digitale vorm?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(4 juni 2003)

Het „e-Learning”-initiatief en het „e-Learning”-actieplan bieden de lidstaten geen hulp bij het omzetten van gegevensbestanden in digitale vorm.

De Commissie verleent momenteel geen specifieke financiering voor het opslaan van historische gegevensbestanden in digitale vorm, aangezien dit beschouwd wordt als een kwestie voor initiatieven op nationaal niveau. Uit hoofde van het vijfde en het zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling zijn echter wel, via het programma Technologieën van de informatiemaatschappij (IST), stimulansen gegeven voor de coördinatie van digitaliseringswerk en de ontwikkeling van digitaliseringssystemen en -diensten. Zo biedt het IST-project Minerva, dat onder de component „Cultureel erfgoed” van het programma valt, een kader voor de Europese ministeries van cultuur om digitaliseringsresultaten te coördineren en is het als dusdanig een nuttige bron van zich ontwikkelende informatie op dat gebied. Het biedt hulp bij de uitwisseling van optimale praktijken tussen de 15 lidstaten en doet dienst als forum voor het toetsen van de geboekte vooruitgang op dat gebied en het plannen van toekomstige activiteiten. In het kader van de strategische doelstelling „Technologie-ondersteund leren en toegang tot het cultureel erfgoed” van het zesde kaderprogramma kan de activiteit, overeenkomstig de relevante procedures, worden uitgebreid tot de toetredingslanden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/41

(2004/C 33 E/038)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0399/03

van Karl von Wogau (PPE-DE) aan de Commissie

(17 februari 2003)

Betreft: Aanmeldingsplicht voor kuurgasten

In de voorschriften inzake kuurbelasting in een Duitse gemeente wordt bepaald dat niet uit de plaats afkomstige personen die kosteloos worden gehuisvest, zich op de eerste werkdag na aankomst moeten aanmelden en zich niet later dan op de laatste verblijfsdag moeten afmelden. Daarnaast moeten zij gedurende hun verblijf kuurbelasting betalen.

Deze bepaling wordt ook toegepast op bezoekers uit andere lidstaten van de Europese Unie.

Deze bepaling leidt ertoe dat personen die familie of vrienden in deze gemeente bezoeken en daar blijven overnachten kuurbelasting moeten betalen.

Is de Europese Commissie van mening dat deze regeling in strijd is met de voorschriften van de Europese Unie inzake het vrije verkeer van personen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(1 april 2003)

Bij gebrek aan geharmoniseerde fiscale wetgeving op het niveau van de Gemeenschap, zijn de lidstaten en hun lokale autoriteiten vrij hun belastingen vast te stellen in overeenstemming met hun politieke voorkeuren. Daarbij moeten zij echter de in het EG-verdrag vastgestelde algemene vrijheden en beginselen eerbiedigen. De lokale belasting, zoals beschreven door het geachte parlementslid, en de eruit volgende registratieverplichting, houden geen van beide discriminatie in van onderdanen van andere lidstaten, aangezien alle bezoekers, ongeacht hun nationaliteit of verblijfplaats, eraan zijn onderworpen. De Commissie is derhalve niet van mening dat deze belasting in strijd is met het beginsel van het vrije verkeer van personen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/125

(2004/C 65 E/138)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2279/03

van Koenraad Dillen (NI) aan de Raad

(9 juli 2003)

Betreft: Veroordeling van twee journalisten in Laos

Met ontzetting hebben de media vandaag 30 juni 2003 vernomen dat de Belgische onafhankelijke journalist Thierry Falise, zijn Franse fotograaf Vincent Reynaud en hun Amerikaanse tolk, alle drie gearresteerd in Laos op 4 juni jl, na een schijnproces waarbij geen enkele rechtsprincipe gegarandeerd werd, tot 15 jaar cel veroordeeld werden wegens „illegaal wapenbezit” en „obstructie jegens een overheidsambtenaar”.

Thierry Falise maakte een reportage over de Hmong-minderheid die zich verzet tegen het totalitaire communistisch regime in Laos.

Heeft de Raad hierover enige veroordeling uitgesproken?

Heeft de Raad reeds enige diplomatieke stappen ondernomen bij de autoriteiten van Vientiane? Met welk resultaat? Over welke drukking smiddelen beschikt de Raad om dit vonnis zo snel mogelijk ongedaan te maken?

Acht de Raad het niet wenselijk om via de autoriteiten in Beijing druk uit te oefenen op het regime in Vientiane? Laos leunt immers nauw aan bij China.

Antwoord

(17 november 2003)

1. De Raad was net zo bezorgd over de arrestatie en de aansluitende veroordeling tot 15 jaar gevangenisstraf van de Belgische journalist Thierry Falise, de Franse fotograaf Vincent Reynaud en hun Amerikaanse tolk als de geachte afgevaardigde. De Raad heeft echter geen officiële diplomatieke stappen bij de regering van Laos gedaan, om de bilaterale inspanningen die de Franse en de Belgische regering destijds ondernamen om de vrijlating van de beide journalisten te bewerkstelligen, niet te doorkruisen.
2.

Het is in principe aan de lidstaten om de beroepen op hun grondgebied te reglementeren. Voor elke coördinatie van de voorwaarden voor toegang tot de beroepen die een wijziging van de wetgevingsbeginselen in een lidstaat zou impliceren, is overeenkomstig artikel 47, lid 2, van het EG-Verdrag een richtlijn nodig die in de Raad met algemene stemmen wordt goedgekeurd. De Commissie heeft geen weet van initiatieven, noch van de zijde van de beroepsbeoefenaren, noch van de zijde van de lidstaten, die op een dermate sterke steun kunnen rekenen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/235

(2004/C 65 E/250)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2869/03

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft: Partnerschap voor klinische proeven tussen Europese en ontwikkelingslanden (EDCTP)

Het EDCTP zal de uitvoering van klinische proeven steunen en de samenwerking tussen wetenschappers uit Europa en ontwikkelingslanden versterken. Hoe zullen de intellectuele eigendomsrechten op producten die uit dit gezamenlijke onderzoek voortkomen, beheerd/gedeeld worden?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(24 oktober 2003)

Bij de besprekingen in het Parlement en de Raad die uitmondden in de goedkeuring van Beschikking 1209/2003/EG (1) van 16 juni 2003 betreffende de deelname van de Gemeenschap aan het EDCTP-programma, werd gepoogd een evenwicht te vinden tussen het bevorderen van deelname van de sector door een adequate bescherming van intellectuele eigendomsrechten enerzijds, en het streven de bevolking van de ontwikkelingslanden een gemakkelijke en betaalbare toegang tot de onderzoeksresultaten te verschaffen anderzijds. Het bepaalde in artikel 2, onder g), is de neerslag van dit compromis:

Voorwaarde voor de financiële bijdrage van de Gemeenschap is dat de bepalingen betreffende intellectuele eigendomsrechten aldus zijn geformuleerd, dat zij ook voorzien, voor de bevolking van de ontwikkelingslanden, in een gemakkelijke en betaalbare toegang tot de onderzoeksresultaten van activiteiten van het EDCTP-programma en tot de producten die rechtstreeks voortvloeien uit die resultaten.

Deze bepaling is overgenomen door de nieuwe structuur (Europees Economisch Samenwerkingsverband (European Economic Interest Grouping — EEIG)) die op 27 juni 2003 in Nederland is opgericht om uitvoering te geven aan het EDCTP-programma.

De statuten van het EEIG bevatten reeds bepalingen die een weergave zijn van artikel 2, onder g), en in het contract tussen de Commissie en het EEIG zullen dezelfde eisen worden opgenomen. Het EEIG moet erop toezien dat deze bepaling wordt toegepast voor elk van de klinische proeven die het financiert.

De Commissie zal de toepassing van artikel 2, onder g), door het EEIG nauwlettend volgen.

(1) Beschikking nr. 1209/2003/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 2003 betreffende de deelname van de Gemeenschap aan een programma voor onderzoek en ontwikkeling met het oog op de ontwikkeling van nieuwe klinische interventies voor de bestrijding van hiv/aids, malaria en tuberculose door middel van een partnerschap op lange termijn tussen Europa en de ontwikkelingslanden, opgezet door verscheidene lidstaten, PB L 169 van 8.7.2003.