ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0461/00

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 februari 2000)

Betreft: Vertragingen in de betalingen van het ESF

Ongeveer 7000 werklozen die studiedagen hebben bijgewoond in het kader van programma's voor permanente beroepsopleiding in Griekenland, met name in de provincies Kreta en Attika, hebben hun subsidie nog niet ontvangen ofschoon er sedertdien al acht maanden zijn verlopen.

Kan de Commissie, overwegende dat deze programma's vooral door het Europees Sociaal Fonds worden gefinancierd, antwoorden op de volgende vragen:

1. Waarom zijn de bedragen die het Europees Sociaal Fonds aan Griekenland verschuldigd is nog niet uitbetaald?

2. Welke maatregelen zal de Commissie nemen zodat de werklozen zo snel mogelijk worden betaald?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(21 maart 2000)

In het kader van de financieringen van het Europees Sociaal Fonds (ESF) gaat de Commissie elk jaar betalingsverplichtingen aan en voert ze vervolgens de betalingen uit conform het financieel plan van elk operationeel programma (OP).

Wat de regio's Kreta en Attika betreft, wil de Commissie de aandacht vestigen op de volgende elementen:

Wat het regionaal operationeel programma voor Kreta betreft, heeft de Commissie, zodra de lidstaat de in de regelgeving vastgestelde documenten had toegezonden, de betalingsverplichting aangegaan en het eerste voorschot van het begrotingsjaar 1999 betaald. De vraag van de lidstaat om het tweede voorschot te betalen heeft de Commissie eind 1999 bereikt, toen alle betalingskredieten van het ESF waren uitgeput. Deze betaling is bijgevolg in februari 2000 uitgevoerd.

In de regio Attika heeft de procedure voor de wijziging van de financiële tabellen van het OP voor de regio, zoals in verschillende andere Griekse regio's, veel vertraging opgelopen. Bovendien zijn in de regio Attika ingevolge de aardbeving van september 1999 specifieke acties ten voordele van de getroffenen geprogrammeerd, wat deze besluitvormingsprocedure nog meer heeft vertraagd. Toen de nieuwe financiële plannen eind 1999 zijn goedgekeurd, waren de kredieten (zoals in het geval van Kreta) opgebruikt. Zodra kredieten beschikbaar zijn, zal de betalingsverplichting worden aangegaan en zal het eerste voorschot worden betaald.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0281/00

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(3 februari 2000)

Betreft: Nationale databeschermingswetten

Is het de Commissie bekend dat als gevolg van verschillen in de toepassing van de Databeschermingsrichtlijn van 1995 de nationale databeschermingswetten een nadelige invloed hebben op de landen over de grenzen heen, en dat dit aanzienlijke gevolgen zal hebben voor de ontwikkeling van de e-handel binnen de EU?

Wat is de opvatting van de Commissie over een zodanige uitbreiding van de databeschermingswetten, dat deze niet alleen van toepassing zijn op persoonlijke gegevens, zoals in de richtlijn bepaald is, maar ook op de verwerking van bedrijfsgegevens?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 februari 2000)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-2436/99 van mevtouw Wallis(1).

(1) Zie blz. 161.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0070/00

van Gerardo Galeote Quecedo (PPE-DE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Betrekkingen van de Europese Unie met Libië

Is er iets waar van berichten in een aantal Europese media dat de voorzitter van de Commissie de heer Muammar Gadafi voor een officieel bezoek aan de Commissie heeft uitgenodigd?

Als dit zo is, welke strategie wordt hiermee dan gevolgd?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(8 februari 2000)

Voorzitter Prodi heeft in de kerstperiode (toen de mogelijkheid van een bezoek voor het eerst ter sprake is gekomen) en op 21 januari 2000, telefonisch met Kolonel Gadafi gesproken. Hij trachtte zich er van te vergewissen of in politiek opzicht aan de voorwaarden voor een bezoek van Kolonel Gaddafi aan de Commissie kon worden voldaan.

Voorzitter Prodi heeft een bevestiging gegeven van het vaste beleid van de Unie om Libië te binden aan het Euro-Med-proces, op voorwaarde dat Libië volledig instemt met de beginselen die zijn neergelegd in de Verklaring van Barcelona. Door de heer Prodi werd herhaald dat een bezoek niet plaats zou kunnen vinden tenzij deze beginselen schriftelijk en onvoorwaardelijk zouden worden aanvaard.

Op 22 januari 2000 hebben de Libische autoriteiten geantwoord, waarbij zij de grote belangstelling van Libië aan deelneming aan het Euro-Med-proces hebben bevestigd, en tegelijkertijd hebben verklaard dat Libië zich er thans niet formeel op vast kan leggen de resultaten van Barcelona volledig te aanvaarden. Onder deze omstandigheden werd de slotsom bereikt dat een bezoek in dit stadium niet op zijn plaats zou zijn. Men zal evenwel in gesprek blijven, teneinde na te gaan of aan de voorwaarden voor een bezoek kan worden voldaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2768/99

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Onderhoud Europese waterwegen

Het Europees waterwegennetwerk vormt, voor zover het intensief gebruikt wordt door de binnenscheepvaart, een belangrijke en milieuvriendelijke bijdrage tot het oplossen van het mobiliteitsvraagstuk. De binnenscheepvaart heeft immers alle potentie in zich om een gedeelte van het goederentransport over de weg af te leiden naar het vervoer over het water.

Het vervoer over het water kampt echter met de handicap dat een belangrijk gedeelte van het Europese waterwegennetwerk en in casu de kleinere vaarwegen onvoldoende onderhouden en uitgebaggerd worden en langzaamaan dichtslibben.

Om een fijnmazig netwerk van waterwegen, dat een zo groot mogelijk gebied bestrijkt, tot stand te brengen zouden de overheden ervoor moeten zorgen dat al deze waterwegen minstens een diepgang van 2,5 meter toelaten.

Kan de Commissie mij meedelen of zij bereid is een initiatief te nemen ter ondersteuning van het openhouden van een groot gedeelte van de Europese (kleinere) kanalen op een minimum vaardiepte van tenminste 2,5 meter?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(14 maart 2000)

De Commissie is ervan overtuigd dat de binnenvaart een aanzienlijke bijdrage kan leveren om, waar mogelijk, de mobiliteitsproblemen op te lossen door het goederenvervoer van de overbelaste wegen en spoorlijnen weg te halen. Zij acht de binnenvaart een economische, veilige en milieuvriendelijke vervoerswijze, die over reserve-infrastructuur en -capaciteit beschikt.

Op communautair niveau worden de binnenwateren behandeld in het kader van het Trans-Europese vervoersnet (TEN-T). In dit kader hebben het Parlement en de Raad in 1996 communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van het TEN-T vastgesteld(1). In deze richtlijnen worden het Trans-Europese waterwegennet alsmede de belangrijkste knelpunten en ontbrekende schakels in het netwerk omschreven. Teneinde de aansluiting en voltooiing van dit netwerk te garanderen, is er de laatste jaren in het kader van de TEN-begroting financiële steun verleend voor een aanzienlijk aantal projecten van gemeenschappelijk belang.

Er is evenwel alleen communautaire steun beschikbaar voor projecten in het kader van het Trans-Europese waterwegennet en dit netwerk bestaat alleen uit de belangrijkste trajecten binnen het Europese vervoerssysteem. Het is geen fijnmazig netwerk van waterwegen en omvat niet de kleine vaarwegen. Zo ook zal de Gemeenschap alleen financiële steun toekennen voor de ontwikkeling van nieuwe of gemoderniseerde infrastructuur en niet voor het onderhoud van bestaande infrastructuur. Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel zijn de betrokken lidstaten verantwoordelijk voor de ontwikkeling van hun totaal waterwegennet en voor de verbetering en het onderhoud van hun binnenwateren.

(1) PB L 228 van 9.9.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2412/99

van Cristina Gutiérrez-Cortines (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 1999)

Betreft: EFRO-regio Murcia

De Commissie heeft bij besluit C(94) 2586/3 een operationeel programma goedgekeurd dat erop gericht is de specifieke problemen van de regio Murcia in hun geheel aan te pakken. Het is de bedoeling het concurrentievermogen van de bedrijven te vergroten door op bepaalde terreinen de ontwikkeling te bevorderen en aldus de economie te moderniseren en te diversifiëren, en door investeringen te stimuleren. Daarbij zullen ook de nodige milieubeschermingsmaatregelen worden getroffen.

Kan de Commissie gedetailleerde informatie verschaffen over:

1. de steunmaatregelen die in het kader van dit besluit tot nu toe op het gebied van onderwijs en opleiding zijn genomen,

2. de begunstigden?

Antwoord van de heer Barnier Namens de Commissie

(21 januari 2000)

De totale subsidie uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor het Operationeel Programma (OP) van de regio Murcia voor de programmeringsperiode 1994-1999(1) bedraagt 542,74 miljoen.

Subprogramma 7 van vorengenoemd OP Valorisatie van de menselijke hulpmiddelen voorziet in een investering van 32,31 miljoen voor de bouw en renovatie van gebouwen van onderwijsinstellingen en opleidingscentra.

De steun is als volgt verdeeld over de verschillende maatregelen:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Een gedetailleerde lijst van de begunstigden van deze steun wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en naar het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

(1) Besluit C(94) 2586/3.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2538/99

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(4 januari 2000)

Betreft: Overschrijding van het melkquotum in de Autonome Regio Azoren

De melksector is van strategisch belang voor de Autonome Regio Azoren. Deze sector is goed voor ca. 80 % van het regionaal bruto product van de landbouw, 25 % van de inkomsten en ruim 13 % van de producenten op nationaal niveau, uitgaande van het huidige cijfer van ruim 5 000 producenten. Deze sector speelt ook een belangrijke rol bij de ontwikkeling van banenscheppende economische bedrijvigheid in een regio die te kampen heeft met de kosten van insulariteit en die de status van ultraperifeer gebied heeft, hoewel de regio slechts 0,03 % van de Europese productie voor haar rekening neemt.

Om deze redenen is er geïnvesteerd in de sector en is de jaarlijkse productie verhoogd aangezien dit de enige manier is om de producenten een minimuminkomen te garanderen gezien de relatieve daling van de productieprijzen in de laatste jaren. Alles duidt erop dat het interne quotum voor de Azoren in dit verkoopseizoen reeds is overschreden, en dat dit waarschijnlijk ook zal gebeuren met het nationale quotum, maar dit mag de producenten die in meerderheid bestaan uit kleine familiebedrijven geen schade berokkenen.

Kan de Commissie, gelet op het Verdrag van Amsterdam en de status van ultraperifere regio, mededelen welke maatregelen op communautair niveau kunnen worden genomen om zeker te stellen dat deze producenten niet worden beboet?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 februari 2000)

De Commissie is zich bewust van het belang van de melkproductie op de Azoren. Het nationale quotum van Portugal is in 1991 dienovereenkomstig vastgesteld, waardoor de melkproductie van de Azoren ieder jaar tot nu toe kon stijgen zoals de geachte afgevaardigde erkent. Sindsdien is de Commissie van mening dat de Raad het strategische belang van de melksector voor de regio van de Azoren reeds in overweging heeft genomen en geen nieuw voorstel ten behoeve van de Azoren kan overwegen, zelfs al heeft de Raad in mei 1999 bij Verordening (EG) nr. 1256/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 3950/92 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten(1) besloten de melkquotaregeling en de vaststelling van de quota van de lidstaten tot en met 2008 voort te zetten. Er zij immers op gewezen dat dit besluit in het kader van Agenda 2000 het resultaat is van lange discussies en van een delicaat evenwicht binnen de Raad tussen de gerechtvaardigde verzoeken van alle lidstaten, de daling van de institutionele prijzen en hun inwerkingtreding in 2005. Het is derhalve aan Portugal, wanneer zoals verwacht inderdaad het nationale quotum wordt overschreden, de door de communautaire regelgeving aangeboden aanpassingsbepalingen ten uitvoer te leggen om de bij een overschrijding betrokken producenten billijk te behandelen.

(1) PB L 160 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2657/99

van António Campos (PSE) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: Gemeenschappelijk landbouwbeleid

De sector graan is goed voor 12 % van de landbouwproductie in de Unie en ontvangt 48 % van de uitgaven van het EOGFL-Garantie.

De Commissie wordt verzocht het volgende mede te delen:

1. Hoe hoog zijn de kosten van de Unie per kilo geproduceerde tarwe onder inaanmerkingneming van alle uitgaven, inclusief exportsubsidies, braakleggingsregelingen en andere maatregelen van de Unie in het kader van haar beleid ten aanzien van de graanproductie?

2. Hoe hoog is de gemiddelde prijs voor een kilo tarwe op de wereldmarkt in 1999?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(10 februari 2000)

Op basis van de raming van de kredieten die het Europees Oriëntatie-en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGL) nodig heeft uit de begroting 2000, bedraagt de relatieve kostprijs van (zachte en harde) tarwe 6 595 miljoen voor een productie van 95,5 miljoen ton, wat neerkomt op 69 per ton.

Deze kostprijs omvat de directe steun per hectare, de uitvoerrestituties, de restituties bij de productie van tarwestijfsel en de specifieke degressieve productiesteun in Portugal.

Deze kostprijs bedraagt ongeveer 40 % van de bruto-inkomsten van de landbouwers, berekend op basis van de interventieprijs (119,19 per ton) plus de directe steun (54,34), wat overeenkomt met het gemiddelde voor alle akkerbouwgewassen.

In 1999 schommelde de prijs van zachte tarwe op de wereldmarkt tussen 90 en 105 $ per ton en die van harde tarwe tussen 160 en 185 $, voor tarwe die kwalitatief vergelijkbaar is met die van de Gemeenschap.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2642/99

van Andrew Duff (ELDR) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: Toewijzing van middelen voor de plattelandsontwikkeling aan de lidstaten

Welke criteria werden er aangewend bij het vaststellen van de recente toewijzing van middelen voor de plattelandsontwikkeling aan de lidstaten en welk gewicht werd aan elk van deze criteria toegekend?

Waarom werden deze criteria gekozen? Werd met name de vorige toewijzing van middelen in het kader van de thans vervangen verordeningen als factor voor de vaststelling aangewend en zo ja, waarom?

Hoe werd de plattelandsbevolking in elk der lidstaten gedefiniëerd?

Antwoord van de heer Fischler Namens de Commissie

(24 februari 2000)

Conform artikel 46, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen(1) heeft de Commissie basisbedragen aan de lidstaten toegewezen voor maatregelen inzake plattelandsontwikkeling die door het EOGFL afdeling Garantie worden gecofinancierd. Zij heeft deze bedragen vastgesteld aan de hand van objectieve criteria, daarbij in het bijzonder rekening houdend met specifieke situaties en behoeften en met bijzondere inspanningen die moeten worden geleverd, vooral op het gebied van het milieu, het scheppen van arbeidsplaatsen en het landschapsonderhoud.

Om de specifieke situatie en behoeften van elke lidstaat te analyseren, is uitgegaan van de bedragen die zijn toegewezen voor de periode 1994-1999 en daarvan is het gemiddelde per lidstaat als referentiepunt genomen. Het totale voor de nieuwe periode beschikbare bedrag is verhoogd met bijna 20 % ten opzichte van de vorige periode. De bijkomende kredieten zijn over de lidstaten verdeeld volgens behoefte.

Die verdeling is onder andere gebaseerd op statistische criteria over het belang van de plattelandsgebieden in de lidstaten (totale oppervlakte, oppervlakte van de plattelandsgebieden, plattelandsbevolking) en over de landbouwactiviteit (oppervlakte cultuurgrond, aantal landbouwbedrijven, werkgelegenheid in de sector). Voor het begrip plattelandskarakter (oppervlakte van plattelandsgebieden en plattelandsbevolking) is wat de bevolkingsdichtheid betreft een criterium gehanteerd van maximaal 100 inwoners per km2 op niveau 5 (gemeenten) van de nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek (NUTS).

(1) PB L 160 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2036/99

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(3 november 1999)

Betreft: Knorr Bremse en Europese financiering

Knorr Bremse heeft enkele honderden ontslagen aangekondigd in Kingswood, Bristol (VK), teneinde activiteiten over te hevelen naar zijn fabrieken in Frankrijk, Italië of Duitsland en Hongarije.

Kan de Commissie meedelen of dit bedrijf enigerlei financiële hulp in welke vorm ook heeft gevraagd, dan wel of er financiële hulp is verstrekt aan dit bedrijf ten behoeve van het scheppen van banen in Frankrijk, Italië of Duitsland, of, via de programma's TACIS en PHARE, in Hongarije?

Aanvullend antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(3 mei 2000)

Volgens de informatie die door het Bureau van het Europees Sociaal Fonds in Frankrijk is verstrekt, heeft de vestiging van Knorr Dahl Freinage in Lisieux (Basse-Normandie) in 1997 en 1998 in het kader van Doelstelling 4 opleidingssteun ontvangen (verbetering van de beroepskwalificaties op verschillende gebieden) ten bedrage van 909.000 FF. Het gaat niet om steun voor het scheppen van arbeidsplaatsen, zoals het geachte parlementslid in zijn vraag naar voren brengt.

In Duitsland is een bedrag van 533.000 DEM betaald aan Hasse & Wrede GmbH in Berlijn, een dochteronderneming van Knorr Bremse AG, voor investeringen in machines en uitrusting, met name om bestaande arbeidsplaatsen in de onderneming te behouden.

In Italië is aan het betrokken bedrijf geen enkele vorm van medefinanciering toegekend.

Voorzover de Commissie bekend is, heeft Knorr Bremse in het kader van het PHARE-programma in Hongarije een land dat niet in aanmerking komt voor het programma TACIS nooit bijstand van de Gemeenschap gevraagd of ontvangen.

Ten slotte heeft Knorr Bremse ook geen steun ontvangen in het kader van de communautaire initiatieven ADAPT of Werkgelegenheid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1787/99

van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie

(11 oktober 1999)

Betreft: Verordening (EEG) betreffende de harmonisatie van de technische voorschriften in de burgerluchtvaart

Vindt de Commissie niet, gezien het feit dat sommige lidstaten zich niet houden aan de gemeenschappelijke regeling van de Joint Aviation Authority (JAA, gemeenschappelijke burgerluchtvaartautoriteit) volgens welke houders van een vliegvergunning voor de burgerluchtvaart mogen doorgaan met vliegen tot zij 65 zijn, dat deze regeling in de geest van het principe van het vrije verkeer van personen moet worden opgenomen in verordening (EEG) nr. 3922/91(1) betreffende de harmonisatie van technische voorschriften en administratieve procedures op het gebied van de burgerluchtvaart,

en kan zij tevens de stand aangeven van de gesprekken over het voorstel voor de instelling van een Europese autoriteit voor de veiligheid in de lucht en wanneer de inauguratie van een dergelijk orgaan kan worden verwacht?

(1) PB L 373 van 31.12.1991, blz. 4.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(14 februari 2000)

Met betrekking tot de door de gezamenlijke luchtvaartautoriteiten voorgestelde gemeenschappelijke normen voor de leeftijdsgrenzen van piloten, kan de Commissie het geachte parlementslid meedelen dat zij momenteel werkt aan een voorstel tot harmonisering van de normen en vereisten voor vliegtuigbemanningen in de hele Gemeenschap.

De Commissie kan evenwel nu nog niet zeggen of het voorstel zal worden goedgekeurd en evenmin of het in dat geval deel zal uitmaken van Verordening (EEG) 3922/91 van de Raad van 16 december 1991(1) inzake de harmonisatie van technische voorschriften en administratieve procedures op het gebied van de burgerluchtvaart, of een afzonderlijk voorstel zal vormen.

De Raad heeft op 16 juli 1998 de Commissie verzocht onderhandelingen te beginnen voor de oprichting van een Europese autoriteit voor de veiligheid van de luchtvaart. De Commissie heeft weliswaar een ontwerp-conventie opgesteld die op alle punten voldoet aan het mandaat, maar blijkbaar stuit de oprichting van een dergelijke organisatie met supranationale bevoegdheden op moeilijkheden van voornamelijk constitutionele aard.

(1) PB L 373 van 31.12.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2729/99

van Pervenche Berès (PSE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Erkenning van de anciënniteit van een ambtenaar van de EER

De erkenning van diploma's en beroepsbekwaamheden op communautair niveau is klaarblijkelijk bijzonder complex in het geval van onderdanen van derde landen.

Ten bewijze hiervan strekke het voorbeeld van een Noors onderdaan die in Frankrijk als docent werkzaam is, maar wiens anciënniteit in het beroep niet wordt erkend op grond van een nota (nr. FP/3 nr. 3916 van 5.5.1995) van het Ministerie van Overheidsdienst, volgens welk bij herinschaling alleen de dienstjaren bij een Franse overheid in aanmerking worden genomen. Daarentegen wordt de in het land van herkomst verworven beroepsanciënniteit wel in aanmerking genomen voor de toelating tot interne vergelijkende onderzoeken van Franse overheidsdiensten.

1. Kan de Commissie helderheid verschaffen omtrent het juridische standpunt van de Europese Unie inzake de erkenning van de beroepservaring van een onderdaan van de Europese Economische Ruimte die werkzaam is op het grondgebied van een lidstaat?

2. Is, meer in het bijzonder, een rechtsnorm volgens welk de anciënniteit van een ambtenaar slechts kan bestaan uit de tijd die is vervuld in dienst van de betrokken lidstaat, wel in overeenstemming met de strekking van de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen met betrekking tot het openbaar ambt?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(25 februari 2000)

Dit probleem kan zich voordoen bij werknemers van de lidstaten alsook bij werknemers van de landen die lid zijn van de Europese Economische Ruimte (EER).

De Commissie is op de hoogte van de moeilijkheden die werknemers die een aantal jaar in openbare dienst van een andere lidstaat hebben gewerkt ondervinden wanneer ze in openbare dienst van een andere lidstaat treden, in die zin dat voor de vaststelling van hun graad en anciënniteit geen rekening wordt gehouden met de eerder opgedane ervaring. Deze werknemers verliezen dientengevolge hun beroepservaring en moeten bij indiensttreding hun loopbaan opnieuw vanaf nul beginnen.

Het Hof van Justitie heeft bepaald dat bij de vaststelling van de anciënniteit rekening moet worden gehouden met werk, op vergelijkbaar terrein, dat in openbare dienst van een andere lidstaat werd verricht(1).

De Commissie is tegen meerdere lidstaten, waaronder Frankrijk, een inbreukprocedure begonnen, op grond van artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-Verdrag.

Het recht van vrij verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap uit hoofde van artikel 39 (ex artikel 48) van het EG-Verdrag is op grond van artikel 28 van de EER-Overeenkomst uitgebreid tot de onderdanen van IJsland, Liechtenstein en Noorwegen. Lid 2 maakt duidelijk dat dit recht van vrij verkeer de afschaffing inhoudt van elke vorm van discriminatie op grond van nationaliteit in verband met de arbeidsvoorwaarden en werkgelegenheid.

(1) Arrest van 15.1.1998 in zaak C-15/96 (K. Schöning-Kougebetopoulou tegen Freie und Hansestadt Hamburg) [Jurispr.1998 I-0047]; en het arrest van 12.3.1998 in zaak C-187/96 (Commissie tegen Helleense republiek) [Jurispr.1998 I-1095].