SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3491/97 van Jaak Vandemeulebroucke (ARE) aan de Commissie (3 november 1997)

Betreft: Delokalisatie van Vlaamse bedrijven naar Henegouwen en Noord-Frankrijk

Zowel de Noord-Franse regio's Lens en Rijsel, als de Belgische provincie Henegouwen genieten van Europese subsidies uit het cohesiefonds in tegenstelling tot de aangrenzende Vlaamse provincie West-Vlaanderen. Daarbij komt dat de milieunormen in Noord-Frankrijk en Henegouwen niet zo strikt zijn als in Vlaanderen. Dit heeft tot onmiskenbaar gevolg dat verschillende bedrijven uit het zuiden van West-Vlaanderen verhuizen naar de veel lucratievere naburige regio's, waar ze het trouwens ook niet zo nauw hoeven te nemen met ecologische maatregelen. Ironisch genoeg is het dan wel Vlaanderen dat voor een groot deel van de vervuiling van deze bedrijven moet opdraaien door de vervuiling van de rivier de Leie.

Is de Commissie zich ervan bewust dat haar steun op deze manier zijn doel voorbij schiet? Een groot deel van de nieuwe banen in de gesteunde regio's gaat immers ten koste van banen in Vlaanderen. Hoe denkt zij deze situatie aan te pakken zonder afbreuk te doen aan de steun voor Noord-Frankrijk en Henegouwen?

Heeft de Commissie concrete plannen om een gelijkschakeling van milieunormen in de hele Unie te bewerkstelligen? De situatie zoals ze nu is leidt er immers toe dat regio's die strenge milieunormen in acht nemen in de praktijk worden gestraft.

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (23 december 1997)

De keuze van de projecten die in het kader van een programma voor cofinanciering door de Structuurfondsen in aanmerking komen, behoort, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, tot de bevoegdheid van de beheersautoriteiten die in het kader van het partnerschap gemachtigd zijn om het programma ten uitvoer te leggen. Het is evenwel duidelijk dat deze keuze, zoals trouwens is bepaald in de uitvoeringsbepalingen van de programma's die betrekking hebben op de inachtneming van het communautaire beleid, in overeenstemming moet zijn met de bepalingen van, met name, het concurrentiebeleid en het milieubeleid.

De Commissie onderzoekt voorts momenteel het probleem van de verplaatsing van bedrijven (delokalisatie) en van de Structuurfondsen in het kader van de discussies die worden gevoerd om de huidige regeling voor door de overheid verleende regionale steun te verbeteren. De regeling waaraan wordt gewerkt, die betrekking heeft op een herziening van de maximale steunbedragen, differentiëring van de hoogte van de steun en invoering van een clausule betreffende de duurzaamheid van de investeringen, is bedoeld om onrechtmatig gebruik van overheidssteun door de begunstigde ondernemingen te voorkomen en de begrotingsmiddelen te concentreren op de gebieden met de grootste problemen.

De Commissie wijst er tevens op dat artikel 130t van het EG-Verdrag de lidstaten machtigt om ingrijpender maatregelen voor de bescherming van het milieu vast te stellen. Daarom kan een volledige harmonisatie van de milieunormen niet worden gewaarborgd. De Commissie vestigt evenwel de aandacht op haar voorstel voor een richtlijn van de Raad tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid ((PB C 184 van 17.6.1997. )). Het algemene doel van dit voorstel is de waterbescherming uit te breiden tot alle soorten waterreserves, te komen tot een goede ecologische en chemische toestand van alle aquatische hulpbronnen in geheel Europa en de lidstaten te verplichten een programma op te stellen om dit doel binnen de in de richtlijn bepaalde termijnen te bereiken. Dit voorstel zal een belangrijke bijdrage leveren aan de onderlinge harmonisatie van de milieudoelstellingen in Europa.