NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/895

(2004/C 78 E/0946)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4023/03

van Jean-Louis Bernié (EDD) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft: Natura 2000

In zijn arrest van 19 januari 1994 (zaak C-435/92) heeft het Hof van Justitie geoordeeld dat „elke jachtactiviteit, ongeacht de hoeveelheid vogels die als gevolg daarvan wordt afgeschoten, de wilde fauna kan verstoren en dat zij in vele gevallen bepalend kan zijn voor de instandhouding van de betrokken soorten. (…) Deze verstoring heeft een negatieve uitwerking op de energiebalans van elk individu en op het sterftepercentage van alle betrokken populaties.”

In haar met redenen omkleed advies aan Frankrijk van 13 september 1994 stelt de Commissie dat volgens artikel 7 de jacht in een speciale beschermingszone niet is toegestaan. De jachtactiviteiten zijn noodzakelijkerwijs van invloed op de leefomstandigheden van de vogels, ook al wordt gegarandeerd dat de vogels niet worden afgeschoten. Het opdrijven en schieten en de aanwezigheid van jagers en honden zijn onverenigbaar met de in artikel 4 beoogde voortplantings- en overlevingsdoelen.

De Commissie herinnert er bij deze gelegenheid aan dat de aan Frankrijk verleende financiële steun voor de inrichting van speciale beschermingszones was bestemd voor de snelle realisatie van niet-bejaagde natuurreservaten.

Tot slot preciseert de Commissie dat jachtactiviteiten in deze zones in geen geval mogen worden gerechtvaardigd door dwingende redenen van groot openbaar belang in de zin van artikel 6, lid 4, van Richtlijn 92/43/EEG (1).

Maar de Commissie en de lidstaten blijven erbij dat de jacht is toegestaan in het netwerk Natura 2000 waarin geen enkele verstoring is toegestaan.

Op welke rechtsgronden en welke jurisprudentie baseert de Commissie zich bij haar bewering dat jacht en beschermingszone met elkaar zijn te verenigen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 februari 2004)

De beschermingsmaatregelen die van toepassing zijn op Natura 2000-gebieden, genoemd in artikel 6 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora, zijn zodanig opgesteld dat zij algemeen van toepassing zijn. Er zijn geen specifieke bepalingen inzake de jacht en Natura 2000. Daarom moet de aanpak van de jacht worden gebaseerd op de algemene beginselen die ook van toepassing zijn op andere menselijke activiteiten welke in potentie een nadelige invloed kunnen hebben op de behoudsdoelstellingen van een gebied.

Er bestaat geen specifieke communautaire jurisprudentie met betrekking tot de jacht en Natura 2000-gebieden. Voor zover bestaande jurisprudentie relevant is voor het algemene beschermingssysteem dat van toepassing is op Natura 2000, heeft de Commissie dit tot uiting willen brengen in haar richtsnoeren bij de bepalingen van artikel 6 van Richtlijn 92/43/EEG (2). Zij houdt ook rekening met andere jurisprudentie die is ontstaan sinds de publicatie van dit document. Het geachte parlementslid wordt verder verwezen naar: de nieuwe richtsnoeren inzake de jacht, waarin ook dit onderwerp behandeld wordt (3).

(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2) Het beheren van Natura 2000-gebieden. De bepalingen van Artikel 6 van de Habitatrichtlijn 92/43/EEG. Te vinden op (http://europa.eu.int/comm/environment/nature/legis.htm).

(3) Richtsnoeren inzake de jacht in het kader van Richtlijn van de Raad 79/409/EEG inzake het behoud van wilde vogels. Te vinden op (http://europa.eu.int/comm/environment/nature/sustainable_hunting.htm).