ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1621/03

van Marco Cappato (NI) aan de Raad

(8 mei 2003)

Betreft: Illegale handel in heroïne en metamfetamine door Noord-Korea

Blijkens een rapport van de Zuid-Koreaanse inlichtingendienst zou er in een farmaceutische fabriek in Nanam in opdracht van de Noord-Koreaanse autoriteiten een drugslaboratorium zijn ingericht. Overigens wordt in het jaarverslag van het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken over de internationale drugshandel bevestigd dat het Noord-Koreaanse regime illegaal opium de grondstof voor heroïne verbouwt en tevens metamfetamine produceert om via het illegale circuit aan de felbegeerde buitenlandse deviezen te komen.

In maart heeft de Japanse kustwacht bij de inspectie van een Noord-Koreaans schip voor de Japanse kust een grote hoeveelheid illegale metamfetamine aangetroffen. Op 21 april jl. is de bemanning van een Noord-Koreaans schip die door de Australische autoriteiten was betrapt bij een poging om 50 kg heroïne het land binnen te smokkelen voor een Australische rechtbank moeten verschijnen op beschuldiging van illegale drugshandel.

Zijn de Raad soortgelijke voorvallen op Europees grondgebied bekend? Is deze problematiek overigens in het kader van de betrekkingen met de Noord-Koreaanse autoriteiten aan de orde gesteld?

Antwoord

(2 oktober 2003)

De Raad is onlangs op de hoogte gebracht van de in de vraag genoemde rapporten over de betrokkenheid van de DVK bij drugsactiviteiten in de regio Azië Stille Oceaan. Tot dusver is de Raad niets bekend over dergelijke voorvallen in Europa.

De Raad heeft nog geen officieel standpunt over deze specifieke kwestie ingenomen. De Raad is in het algemeen volstrekt gekant tegen dit soort drugshandel, in welke vorm ook, en zal de situatie blijven volgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1932/03

van Dirk Sterckx (ELDR) aan de Commissie

(5 juni 2003)

Betreft: Olympic Airways

Uit verschillende bronnen vernemen we dat Griekenland gedragingen blijft tolereren zoals die welke zijn beschreven in artikel 2 van het Commissiebesluit van 11 december 2002 inzake Olympic Airways. Welke maatregelen heeft de Commissie sedert december 2002 genomen om ervoor te zorgen dat Griekenland en OA niet voortgaan met dergelijke gedragingen (bijv. tolereren van langdurig niet betalen van socialezekerheidsverplichtingen)?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(18 juli 2003)

Op 11 december 2002 heeft de Commissie een negatieve beschikking gegeven ten aanzien van Griekenland wegens de aan de luchtvaartmaatschappij Olympic Airways verleende staatssteun. In de beschikking is de Commissie tot de conclusie gekomen dat de vroeger door de Griekse staat verleende steun, die zij in 1998 heeft goedgekeurd, onverenigbaar is met het EG-Verdrag, want de eraan verbonden voorwaarden zijn niet geëerbiedigd. Zij heeft eveneens vastgesteld dat Olympic Airways nieuwe illegale steun heeft ontvangen. Op 13 december 2002 is de Griekse regering in kennis gesteld van de beschikking van de Commissie.

Griekenland had twee maanden de tijd om over te gaan tot de terugvordering van de onrechtmatig verleende en illegale steun. Op 13 februari 2003 is deze termijn verstreken.

Uit een briefwisseling tussen de Commissie en de Griekse autoriteiten tussen februari en maart 2003 is gebleken dat de Griekse regering geen enkele concrete maatregel heeft genomen. Op 23 april 2003 heeft de Commissie bijgevolg besloten de zaak aanhangig te maken bij het Hof van Justitie wegens niet-toepassing van haar beschikking over Olympic Airways.

Naast deze rechtsvordering blijft de Commissie regelmatig de aandacht van de Griekse regering vestigen op haar verplichtingen die voortvloeien uit de beschikking van de Commissie van 11 december 2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1331/03

van André Brie (GUE/NGL) aan de Raad

(9 april 2003)

Betreft: Mijnenvelden aan de (oost)grens van Griekenland met Turkije

Aansluitend op het antwoord van de Raad van 20 februari 2003(1) op mijn schriftelijke vraag E-2960/02 over mijnenvelden aan de (oost)grens tussen Griekenland en Turkije wil ik de Raad allereerst wijzen op het onderstaande bericht in de Atheense krant Kathimerini van 26 maart 2003:

Gisteren is een illegale Somalische immigrant om het leven gekomen toen hij op een mijn trapte bij een poging om vanuit Turkije Griekenland binnen te komen via het Evros-gebied in Thracië. De man, van wie de identiteit niet bekend werd gemaakt, betrad samen met een tweede Somaliër, die gewond raakte, een afgebakend en gemarkeerd mijnenveld, zei het leger. Nog achttien andere Somaliërs werden aan de rand van het mijnenveld gearresteerd.

Rekening houdend met dit bericht, vraag ik de Raad of hij bij de beoordeling blijft die hij in zijn antwoord heeft gegeven:

Wat specifiek Griekenland en Turkije betreft, staan beide landen dicht bij het gezamenlijk neerleggen van hun akte van bekrachtiging van (voor Griekenland) of toetreding tot (voor Turkije) het Verdrag van Ottawa. Door het markeren en beveiligen van de Griekse mijnenvelden langs de Turkse grens is, volgens Griekse bronnen, het aantal ongevallen reeds met bijna 90 % gedaald (Zie het Landmine Monitor Report 2002 van de internationale campagne voor het verbod op antipersoneelmijnen).

Bovendien wil ik de Raad vragen hoeveel personen bij zijn weten sedert de inwerkingtreding van het Verdrag van Ottawa (1 maart 1999) aan deze grens zijn gedood resp. gewond (graag apart vermelden)?

(1) PB C 155 E van 3.7.2003, blz. 68.

Antwoord

(29 september 2003)

1. Na een ontmoeting in de Turkse kuststad Kas op 3 mei 2003 hebben de eerste ministers van Griekenland en Turkije in een gezamenlijke verklaring meegedeeld dat de procedures waardoor hun landen partij bij het Verdrag van Ottawa kunnen worden (bekrachtiging voor Griekenland, toetreding voor Turkije) zowel in Griekenland als in Turkije zijn afgerond. Zij verklaarden dat de twee landen er nu toe zouden overgaan om gelijktijdig hun respectieve akten bij de secretaris-generaal van de Verenigde Naties neer te leggen.

2. De Raad beschikt niet over statistieken inzake het aantal slachtoffers van landmijnen aan de Grieks-Turkse grens. Het geachte parlementslid kan die vraag beter aan de respectieve nationale autoriteiten stellen. Volgens het laatste jaarverslag (2002) van de Internationale Campagne voor een Verbod op Landmijnen (ICBL) bestaat er in Griekenland evenwel geen centraal register betreffende slachtoffers van landmijnen, terwijl in Turkije de Turkse mensenrechtenorganisatie meldingen over slachtoffers verzamelt, die in maandelijkse bulletins worden bekendgemaakt. De informatiebronnen van de ICBL kunnen worden geraadpleegd op website www.icbl.org.

3. De Raad kan niet nagaan of het aantal ongevallen ingevolge het markeren en beveiligen van de Griekse mijnenvelden langs de Turkse grens met bijna 90 % is gedaald, zoals Griekse bronnen vermelden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2069/03 van Véronique De Keyser (PSE) aan de Commissie. Precisering in verband met de Nederlandse munt van 2 EUR.



Publicatieblad Nr. 051 E van 26/02/2004 blz. 0195 - 0196



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2069/03 van Véronique De Keyser (PSE) aan de Commissie (17 juni 2003) Betreft: Precisering in verband met de Nederlandse munt van 2 EUR In het randschrift van de Nederlandse munt van 2 EUR wordt verwezen naar: een god. Kan de Commissie preciseren om welke god het gaat? Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie (3 juli 2003) De kenmerken van de verschillende nationale euro-munten zijn in het Publicatieblad(1) bekendgemaakt op grond van door de lidstaten verstrekte informatie. Het randschrift van de munt van 2 EUR verschilt per land. Het Nederlandse muntstuk van 2 EUR bevat de woorden GOD * ZIJ * MET * ONS. De Nederlandse autoriteiten hebben geen verdere informatie verstrekt. (1) PB C 373 van 28.12.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1253/03

van Carlos Bautista Ojeda (Verts/ALE) aan de Raad

(3 april 2003)

Betreft: Crisis in de toeristische sector in Europa

Eind 2002 heeft de dreiging van een gewapend conflict in Irak de reserves voor de zomer van 2003 lamgelegd en een einde gemaakt aan het lichte herstel in de toeristische sector dat medio 2002 was ingezet. Het uitbreken van de oorlog in Irak heeft deze situatie alleen maar verergerd.

Deze toestand van onzekerheid kan de Europese toeristische sector zware schade toebrengen, met negatieve gevolgen voor de economie in de EU.

Heeft de Raad stappen ondernomen om de gevolgen van deze crisis te verzachten? Zo ja, welke? Zo nee, acht de Raad het in het licht van het subsidiariteitsbeginsel wenselijk een begin te maken met een gemeenschappelijk toerismebeleid teneinde aldus op communautair niveau coördinatie- en herstructureringsmaatregelen vast te stellen voor een sector die zich overal in Europa in een neergang bevindt?

Antwoord

(29 september 2003)

De aandacht van het geachte parlementslid wordt gevestigd op de Resolutie van de Raad van 21 mei 2002 over de toekomst van het Europese toerisme, waarin de Commissie wordt gelast het Raadgevend Comité voor Toerisme jaarlijks een schriftelijke en op gezette tijden bijgewerkte nota voor te leggen over de door de Commissie overwogen maatregelen die van invloed kunnen zijn op de toeristische sector en dit Comité wordt betrokken bij het toetsen van de in de mededeling van de Commissie: Een gezamenlijke aanpak voor de toekomst van het Europese toerisme, voorgestelde maatregelen. Ook wordt geattendeerd op 's Raads conclusies van 19 mei 2003.

Voorts heeft de Europese Raad van Brussel (20/21 maart 2003) het belang van de toeristische sector onderstreept in zijn conclusies betreffende de maatregelen die noodzakelijk zijn om het concurrentievermogen van de ondernemingen te verbeteren en het ondernemerschap te bevorderen. In dit verband heeft de Europese Raad erop gewezen dat op EU- en op nationaal niveau verdere inspanningen nodig zijn om het algemene bedrijfsklimaat in alle sectoren, inclusief het toerisme, te verbeteren (oprichting en ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen, beperking van bestuursrechtelijke verplichtingen enz).

Met betrekking tot de initiatieven om een eind te maken aan deze crisis en het vertrouwen in de sector te herstellen, herinnert de Raad het geachte parlementslid eraan dat het tot de bevoegdheid van de Commissie behoort alle noodzakelijk geachte maatregelen voor te stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2037/03

van Miquel Mayol i Raynal (Verts/ALE) aan de Raad

(18 juni 2003)

Betreft: Turkije en de ontkenning van de Armeense genocide

In de afgelopen maanden hebben de Turkse autoriteiten steeds heftiger ontkend dat er ooit een Armeense genocide heeft plaatsgevonden. Volgens de European Armenian Federation for Justice and Democracy voert de Turkse regering via het Ministerie van Onderwijs een campagne om beschuldigingen van genocide op het Armeense volk te weerleggen. Het ministerie organiseert seminars om leraren en ambtenaren te indoctrineren om ervoor te zorgen dat de Armeense genocide in de klaslokalen wordt ontkend en belemmert zo de vrijheid van meningsuiting. Bovendien heeft het ministerie de lagere en middelbare scholen bij een decreet van 14 april jl. verzocht conferenties te organiseren om aan te tonen dat de Armeniërs -en andere volkeren die het slachtoffer geweest zijn van genocide- nooit in Turkije zijn vervolgd. Tevens wordt erop aangedrongen dat leerlingen scripties schrijven over het onderwerp weerlegging van beschuldigingen van genocide.

De manipulatie van historische feiten in schoollokalen is een praktijk die strijdig is met de Europese onderwijsnormen. Bovendien is het ontkennen van genocide in strijd met de Europese waarden met betrekking tot de bescherming van mensenrechten en minderheden en derhalve met de criteria van Kopenhagen.

Is de Raad van oordeel dat de ontkenningspolitiek van de Turkse autoriteiten verenigbaar is met de beginselen die zijn vastgelegd in de Samenwerkingsovereenkomst en met de status van Turkije als kandidaat-lidstaat?

Is de Raad van mening dat de publiekelijke erkenning door de Turkse autoriteiten van de Armeense genocide, waar het Europees Parlement in juni 1987 (A2-0033/87)(1) en in verscheidene latere resoluties melding van maakt, een absolute voorwaarde is om in de nabije toekomst toetredingsonderhandelingen met Turkije te kunnen voeren?

(1) PB C 190 van 20.7.1987, blz. 119.

Antwoord

(13 oktober 2003)

1. De Raad is zich ten volle bewust van de gevoeligheid van de vragen in verband met de behandeling van het Armeense volk onder het Ottomaanse rijk en is op de hoogte van de resoluties van het Europees Parlement over de betrekkingen tussen Turkije en Armenië.

2. De vereisten waaraan Turkije moet voldoen om een besluit tot opening van de toetredingsonderhandelingen mogelijk te maken, worden opgesomd in het politieke deel van het herziene partnerschap voor de toetreding met Turkije dat de Raad in mei van dit jaar heeft goedgekeurd. Het genocidevraagstuk komt daarin niet aan bod.

3. De Raad is echter ingenomen met de contacten tussen Armenië en Turkije teneinde de verstandhouding tussen beide partijen te verbeteren. Krachtens de associatieovereenkomst met Turkije en met Armenië en in het kader van de versterkte politieke dialoog spoort de Raad Turkije aan zich te beijveren om betrekkingen van goede nabuurschap met Armenië tot stand te brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1947/03 van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad. Dood van 62 Spaanse militairen op terugreis uit Afghanistan bij een vliegtuigongeluk in Turkije.



Publicatieblad Nr. 051 E van 26/02/2004 blz. 0163 - 0163



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1947/03 van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad (13 juni 2003) Betreft: Dood van 62 Spaanse militairen op terugreis uit Afghanistan bij een vliegtuigongeluk in Turkije Volgens de pers was het vliegtuig dat betrokken was bij het vreselijke ongeluk dat 62 Spaanse militairen op terugreis uit Afghanistan het leven heeft gekost gecharterd, van een Oekraïense maatschappij UM Air, door een Britse maatschappij, Chapman Freeborn, die door de NAVO met het vervoer van de troepen van de lidstaten belast is. Hoe komt het dat een maatschappij als UM Air belast is met troepenvervoer voor een lidstaat van de Europese Unie en de NAVO? Heeft de maatschappij de nodige waarborgen gegeven om met een dergelijke opdracht belast te kunnen worden? Hoe komt het dat de lidstaten zelf niet over vervoersmogelijkheden beschikken? Is het de Raad bekend dat familieleden van de omgekomen soldaten klachten over de slechte technische toestand van het vliegtuig naar buiten brengen omdat ze zich opmerkingen van soldaten herinneren die met hetzelfde toestel gereisd hebben? Antwoord (7 oktober 2003) Het geachte parlementslid is zich er zeker van bewust dat de Raad van de EU niet betrokken is bij de militaire acties in Afghanistan. Derhalve heeft de Raad geen specifieke informatie over de planning of uitvoering van de operatie, noch over logistieke aspecten zoals de inzet en verplaatsing van troepen, noch over het mogelijk charteren, bij derden, van civiele middelen door deelnemers.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2164/03

van Samuli Pohjamo (ELDR) aan de Commissie

(30 juni 2003)

Betreft: Cadmium in meststoffen

In de noordelijke landen en in Oostenrijk ligt de maximum toegestane hoeveelheid cadmium in meststoffen lager dan in de andere EU-landen. Het is bekend dat cadmium schadelijk is voor het milieu, zodat de EU ernaar moet streven het cadmiumgehalte van meststoffen te verlagen.

In de EU wordt vooral uit Marokko fosfaat ingevoerd, dat een aanzienlijk cadmiumgehalte heeft. Er zijn nochtans alternatieven, ook binnen de EU. In Noord-Finland, in Sokli, bevindt zich een belangrijke vindplaats voor fosfaat zonder cadmium.

Zal de Commissie voorstellen het maximum cadmiumgehalte in de hele EU te verlagen, zodat dit op zijn minst even laag ligt als in de noordelijke landen en in Oostenrijk? Kan de Commissie op een of andere manier bevorderen dat het in de EU gebruikte fosfaat uit de EU afkomstig is, zodat in de Unie arbeidsplaatsen en nieuwe economische activiteit worden gecreëerd?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(4 augustus 2003)

De Commissie is zich ervan bewust dat cadmium schadelijk is voor de gezondheid van de mens en voor het milieu, en dat cadmium in fosfaatmeststoffen nu een van de voornaamste bronnen is via welke cadmium in het milieu terechtkomt.

Daarom is de Commissie bezig met het opstellen van een voorstel voor een verordening betreffende cadmium in meststoffen, teneinde dit probleem op te lossen door de vaststelling van maximumwaarden voor het cadmiumgehalte van fosfaatmeststoffen, waarbij het vrije verkeer van fosfaatmeststoffen in de interne markt zal worden gegarandeerd. In het voorstel zullen voor cadmium maximumgehaltes worden vastgesteld die laag genoeg zijn om de verdere accumulatie van cadmium in landbouwgrond te voorkomen en om ervoor te zorgen dat de mogelijke opname in levensmiddelen de eisen inzake voedselveiligheid niet in het gedrang brengt.

Het is de bedoeling het voorstel vóór eind 2003 ter goedkeuring aan de Commissie voor te leggen. In het voorstel zullen op wetenschappelijke inzichten gebaseerde normen worden vastgesteld, terwijl overeenkomstig de voorschriften van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) het gebruik van fosfaat dat aan deze normen voldoet, ongeacht het land van oorsprong, zal worden toegestaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0290/03

van Vasco Graça Moura (PPE-DE) aan de Commissie

(7 februari 2003)

Betreft: Sluiting van C & J Clark schoenfabriek NV, Castelo de Paiva, Portugal

Op 10 januari 2003 heeft de multinational C & J Clark Fábrica de Calçado, Lda, in Castelo de Paiva, Portugal, aangekondigd dat zijn fabriek zal sluiten waardoor zijn 588 werknemers op straat komen te staan.

De directie heeft haar besluit om de fabriek te sluiten gerechtvaardigd op basis van de invoer van voorstukken uit India en Roemenië teneinde de prijzen competitief te houden (zie persbericht van de directie van Clark d.d. 10 januari 2003).

Het concern Clark heeft zich in 1988 in Castelo de Paiva gevestigd en heeft hetzij nationale hetzij communautaire steun ontvangen, terwijl in mei 2000 een overeenkomst met de gemeente werd gesloten om in ruil voor omvangrijke openbare investeringen van de gemeente de werkgelegenheid tot tenminste 2007 te handhaven.

Castelo de Paiva ligt in het centrum van Portugal dat gekenmerkt wordt door een zeer kwetsbare economie zodat de sluiting van deze fabriek tot verwoestende economische sociale consequenties zal leiden.

Kan de Commissie gezien het feit dat dit besluit om genoemde fabriek te sluiten indruist tegen de maatschappelijke verantwoordelijkheid die bedrijven dragen mededelen:

- hoeveel en wanneer het concern Clark-Fábrica de Calçado, Lda. in Castelo de Paiva communautaire steun heeft ontvangen;

- onder welke voorwaarden genoemde communautaire steun aan dit concern is toegekend;

- wat denkt de Commissie te ondernemen om te voorkomen dat de fabriek gesloten wordt en ervoor te zorgen dat de werkgelegenheid in Castelo de Paiva behouden blijft, indien het concern de verplichtingen heeft geschonden die deel uitmaakten van de voorwaarden voor de verlening van communautaire steun;

- welke politieke maatregelen denkt de Commissie tot slot goed te keuren om soortgelijke situaties te voorkomen en in laatste instantie ook te sanctioneren aangezien het steeds vaker voorkomt dat bedrijven zich met communautaire subsidies op het grondgebied van de Europese Unie vestigen en hun activiteiten verplaatsen zodra ze alle voordelen die hieruit voortvloeien hebben uitgebuit, met name als het om werknemers gaat?

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Diamantopoulou namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0286/03, E-0287/03,E-0288/03, E-0289/03, E-0290/03, E-0301/03 en E-0441/03

(12 maart 2003)

De geachte parlementsleden worden verzocht het antwoord te raadplegen dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-0089/03 van mevrouw Bastos(1).

(1) Zie blz. 67.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1208/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 april 2003)

Betreft: Ontwikkelingsprogramma's voor verbetering van de uitrusting van het technisch onderwijs in Griekenland

In de Technische Lycea in Griekenland, die volgens de oprichtingswet tot doel hebben de integratie van jongeren op de arbeidsmarkt te bevorderen, bestaat er een ernstig tekort aan werkplaatsen en moderne technische uitrusting. De daardoor gecreëerde problemen ondermijnen de kwaliteit van het technische onderwijs, waardoor de leerlingen deze scholen meer en meer de rug toekeren, terwijl de beroepskansen voor de resterende leerlingen steeds slechter worden. Volgens Eurostat is Griekenland het Europese land met de hoogste werkloosheid onder de jongeren en het hoogste percentage leerlingen dat hun schoolopleiding niet afmaakt.

Nu beoogt maatregel 5.2 van het Tweede Operationale Programma voor Onderwijs en Basisvorming van het Derde Communautair Bestek voor Griekenland de verbetering van de werkplaatsen en de infrastructuur van het technische onderwijs. Thans bevinden we ons reeds in het derde jaar van de uitvoering van dit programma.

1. Hoe ver is de uitvoering van dit programma gevorderd?

2. Zijn er achterstanden opgetreden, en zo ja, wat is de oorzaak daarvan?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(21 mei 2003)

Volgens de door de Griekse autoriteiten verstrekte informatie kan de stand van zaken met betrekking tot de actie voor de ontwikkeling van werkplaatsen en infrastructuur ten behoeve van instellingen voor technisch onderwijs als volgt worden samengevat:

Het operationeel programma Onderwijs en initiële beroepsopleiding is op 16 maart 2001 door de Commissie goedgekeurd, terwijl het programmacomplement door het toezichtcomité op 29 mei 2001 is bevestigd. Tijdens de eerste twee jaar van de tenuitvoerlegging van het operationeel programma is een bedrag van 4 440 000 EUR besteed aan de aanschaf van basisuitrusting voor werkplaatsen.

Gedurende deze periode is aan aantal acties ondernomen. Zo is er een studie uitgevoerd over de werkplaatsuitrusting die voor de verschillende sectoren en vakgebieden nodig is. Verder zijn gedetailleerde specificaties vastgesteld. De planning van alle nodige aanvullende maatregelen (met inbegrip van de opleiding van opleiders en de ontwikkeling van onderwijs- en opleidingshulpmiddelen) is in 2002 afgerond.

Wat de concrete resultaten betreft zijn in 316 instellingen voor technisch onderwijs werkplaatsen gecreëerd en worden er momenteel 130 opgestart. Verder zijn er 135 instellingen waar in het kader van de meest recente aanbesteding werkplaatsen zullen worden opgezet.

Uit het voorgaande valt op te maken dat er bij de tenuitvoerlegging van de betrokken maatregel geen achterstand is opgetreden.