SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1419/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 mei 2002)

Betreft: Gedwongen werkloosheid voor beroepschauffeurs door weigering om het groot rijbewijs te verlengen na een bij medische keuring gebleken suikerziekte

1. Is het de Commissie bekend dat het voorkomt dat beroepschauffeurs geen verlenging van hun groot rijbewijs kunnen krijgen nadat bij hen na een keuring suikerziekte (diabetes) is geconstateerd, en dat dan een oogafwijking (retinonpathie) wordt vastgesteld waardoor de betrokkene ondanks een ruim voldoende gezichtsvermogen wordt geacht zijn/haar beroep niet meer te kunnen uitoefenen omdat hij/zij niet vrij is van complicaties?

2. Kunt u bevestigen dat er in de praktijk een rijverbod voor beroepschauffeurs met suikerziekte ontstaat, waarbij zij door hun werkgever kunnen worden ontslagen omdat zij niet langer voldoen aan de vereisten voor hun beroep? Op grond waarvan gebeurt dit?

3. Zijn de regelingen op dit gebied voor de gehele EU gelijk of verschillen die per lidstaat? Is het terecht als in zulke gevallen bij een weigering van het verstrekken van een rijbewijs wordt verwezen naar Europese regels?

4. Indien er in de praktijk een verbod bestaat op het werken door chauffeurs met suikerziekte die volgens een oogarts wel beschikken over een voldoende gezichtsvermogen, is dan de bijdrage van dit verbod aan vergroting van de verkeersveiligheid van zodanige aard dat een gedwongen werkloosheid en de noodzaak van omscholing naar een ander beroep daardoor worden gerechtvaardigd?

5. Maken de toenemende scheiding van verkeerssoorten, de invoering van dodehoekspiegels voor vrachtwagens en de rijtijdbeperkingen voor vrachtwagenchauffeurs het mogelijk om chauffeurs die op grond van hun medische omstandigheden in het verleden werden gezien als een risicofactor thans opnieuw te integreren in het werk?

6. Heeft u initiatieven in voorbereiding om deze groep chauffeurs te beschermen tegen de thans bestaande mogelijkheid van gedwongen werkloosheid zonder dringende redenen, of bent u bereid om alsnog zulke initiatieven te nemen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(3 juli 2002)

1. t/m 3. De Commissie vestigt de aandacht van het geachte parlementslid op de antwoorden op vragen over dit onderwerp, die vaak door de Commissie gegeven zijn sinds de vaststelling van Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs(1) en zij verwijst met name naar haar antwoorden op de schriftelijke vragen E-1462/01 van mevrouw Kauppi(2) en E-1295/00 van de heer Davies(3).

4. en 5. Bijlage III van bovengenoemde richtlijn stelt de minimumnormen inzake lichamelijke en geestelijke geschiktheid voor het besturen van een motorrijtuig vast. De normen zijn gebaseerd op het advies van deskundigen. Uit de norm die betrekking heeft op suikerziekte blijkt duidelijk dat een rijbewijs niet aan een kandidaat of aan een vrachtwagen- of buschauffeur afgegeven of verlengd mag worden, indien er naast suikerziekte (diabetes) een oogafwijking (retinopathie) wordt vastgesteld. De kans op duizeligheid door de suikerziekte, samen met de kans op een geheel of gedeeltelijk verlies van het gezichtsvermogen als gevolg van de oogafwijking rechtvaardigen deze restrictieve benadering. De hierboven beschreven risico's nemen niet af door de invoering van dodehoekspiegels of rijtijdbeperkingen. Een versoepeling van deze norm is daarom niet geoorloofd.

6. Gezien zeer reële risico's voor de andere gebruikers van de openbare weg is de Commissie niet van plan initiatieven op dit gebied te nemen. Zij laat evenwel regelmatig studies op het gebied van fysieke rijvaardigdheid verrichten, en raadpleegt in het rijbewijscomité geregeld experten op dit gebied, zodat zij constant op de hoogte blijft van de wetenschappelijke of technische vooruitgang op dit gebied.

(1) PB L 237 van 24.8.1991.

(2) PB C 350 E van 11.12.2001.

(3) PB C 72 E van 6.3.2001.