ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/235

(2004/C 84 E/0278)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3354/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Raad

(13 november 2003)

Betreft: Taalminderheden in Griekenland en officiële statistieken

Commissaris Reding voert haar taak op onberispelijke wijze uit en zij heeft ongetwijfeld een grote bijdrage geleverd tot de verbetering van het DG Onderwijs en Cultuur. Een aantal ambtenaren van deze DG geven haar echter onvoldoende informatie en door de ontoereikende antwoorden die zij opstellen creëren zij — zonder dat daartoe reden is — een vertekend beeld over de Commissie.

In mijn vraag nr. E-2777/03 (1) had ik aangestipt dat in de Euromosaic-studie van 1996 (blz. 41 van de Engelse versie) wordt vermeld dat het aantal personen dat Aroemees, Albanees en Slavisch-Macedonisch spreekt in Griekenland, schommelt tussen de 50 000 en de 80 000, en had ik gevraagd wie deze statistieken had opgesteld en of deze betrouwbaar en officieel waren. Mevrouw Reding heeft geantwoord dat de drie mensen die verantwoordelijk zijn voor het rapport hebben samengewerkt met een wetenschappelijk comité dat bestaat uit 10 leden die afkomstig zijn uit de Unie, de VS en Canada.

Stemt de Raad in met deze statistieken? Wat zijn de officiële gegevens die de Griekse overheid heeft gegeven over het aantal mensen dat Aroemees, Albanees en Slavisch-Macedonisch spreekt? Is het deontologisch correct dat geen gebruik wordt gemaakt van de officiële statistieken van een EU-lidstaat voor het schatten van het aantal leden van een taalgroep? Vindt de Raad dat Europese wetenschappers niet voldoen voor het opstellen van rapporten in verband met de taalgroepen van de Unie? Wat vindt hij ervan dat bij kwesties die louter Europees zijn (en die uiterst gevoelig liggen) wetenschappers uit derde landen worden betrokken, die dan oordelen formuleren over het al dan niet bestaan van taalminderheden in Europa? Welke concrete maatregelen heeft de Raad de afgelopen 10 jaar genomen voor de (internationaal erkende en talrijke) Griekse etnische minderheid in Noord-Ipiros, die al ongeveer 50 jaar gebukt gaat onder pogingen van het Albanese regime om hun van hun taal en godsdienst te beroven?

Antwoord

(9 maart 2004)

Met betrekking tot de statistieken in de Euromosaic-studie van 1996 wenst de Raad te beklemtonen dat het niet aan hem is, en het evenmin binnen zijn bevoegdheden ligt om een oordeel te vellen over het werk dat door een derde is verricht na een aanbesteding door de Europese Commissie.

Wat de situatie van de Griekssprekende minderheid in Albanië betreft, zij eraan herinnerd dat in de lopende onderhandelingen tussen de EU en Albanië in het kader van het stabilisatie- en associatieproces bijzondere aandacht wordt geschonken aan kwesties in verband met democratisering en de bescherming van minderheden. De Europese Commissie, die in oktober 2002 voor het voeren van deze onderhandelingen is gemandateerd, zou in dit verband nadere informatie kunnen verstrekken.

(1) PB C 65 E van 13.3.2004, blz. 215.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/673

(2004/C 78 E/0716)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3913/03

van Ole Krarup (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft: Toekenning van vergunning voor oliewinning

Kan de Commissie meedelen of zij van mening is dat het contract van de Deense regering met A.P. Møller en Dansk Undergrund Consortium inzake de voorwaarden voor de oliewinning op de Noordzee in de komende 40 jaar voldoet aan de eis dat vergunningen „op objectieve en niet-discriminerende gronden (worden) verstrekt”, zoals vermeld in artikel 13 van Richtlijn 94/22/EG (1) betreffende de voorwaarden voor het verlenen en het gebruik maken van vergunningen voor de prospectie, de exploratie en de productie van koolwaterstoffen? Zo ja, kan de Commissie dan meedelen of zij kennis heeft van voorbeelden van soortgelijke concessievoorwaarden?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 februari 2004)

De Commissie stelt op het ogenblik bij de betrokken Lid-Staat een onderzoek in naar de door het geachte parlementslid genoemde feiten. Zij zal het geachte parlementslid in kennis stellen van het resultaat van dit onderzoek.

(1) PB L 164 van 30.6.1994, blz. 3.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/597

(2004/C 88 E/0610)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0306/03

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(4 februari 2003)

Betreft: Mensenrechtensituatie in Zimbabwe

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat Amani Trust, een NGO in Zimbabwe die ondersteuning verleent aan slachtoffers van marteling, op 22 januari met brandbommen is bedreigd, en weet de Commissie ook dat de Amani Trust derhalve haar werkzaamheden heeft moeten staken?

Is de Commissie ook op de hoogte van het lot van Job Shikala, lid van het parlement voor de MDC, Gabriel Shumba, jurist verbonden aan de mensenrechten-NGO Forum, Charles Mutama, bisschop Shumba en T. Magaya? Uit medisch onderzoek is gebleken dat deze vijf personen door middel van elektrische schokken gemarteld zijn.

Is de Commissie bereid om navraag te laten doen naar het lot van deze burgers en naar de huidige situatie van Amani Trust en de bevindingen bekend te maken via een antwoord op deze vraag?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(7 maart 2003)

De Commissie is op de hoogte van de door het geachte parlementslid vermelde feiten, welke kunnen worden beschouwd als concrete voorbeelden van de huidige verslechtering van de situatie op het gebied van de mensenrechten in Zimbabwe. In de van de delegatie van de Commissie in Harare ontvangen verslagen wordt de toename bevestigd van de gevallen van politiek gemotiveerd geweld, op sommige waarvan door het geachte parlementslid wordt gewezen.

De Unie heeft op 20 februari 2003 gereageerd met een verklaring waarin bezorgdheid wordt geuit over de recente arbitraire arrestaties, onmenselijke behandeling en marteling van leden van de oppositie en van organisaties uit de burgermaatschappij. De Unie verzoekt de Regering van Zimbabwe een einde te maken aan alle tegen hen gerichte pesterij, intimidatie en geweld, en dringt er bij haar en alle politieke belanghebbenden op aan een ernstige dialoog op gang te brengen, teneinde de huidige ontzaglijke problemen waarmee Zimbabwe op humanitair, sociaal en economisch gebied wordt geconfronteerd, te boven te komen.

Eerbied voor de mensenrechten is, als essentieel onderdeel van Cotonou, een van de voorwaarden waarop constant wordt toegezien in het kader van het Besluit van de Raad van 18 februari 2002 houdende afsluiting van het overleg krachtens artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou. De Commissie volgt derhalve de situatie op het gebied van de mensenrechten van nabij en heeft naar aanleiding van de verslechterende situatie in dat land passende maatregelen genomen, die zij zal blijven nemen. De Commissie is evenwel niet bij machte een onderzoek in te stellen naar en verslag uit te brengen over individuele gevallen.

De Commissie betreurt de pesterijen waarvan Amani Trust het voorwerp is geweest en naar aanleiding waarvan deze NGO haar werkzaamheden heeft moeten staken. Het was een onafhankelijke en achtenswaardige organisatie die bijstand verleende aan slachtoffers van alle soorten van georganiseerd geweld en waarvan het werk in moeilijke omstandigheden in Zimbabwe altijd werd gewaardeerd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/363

(2004/C 88 E/0368)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1646/03

van María Rodríguez Ramos (PSE) aan de Commissie

(16 mei 2003)

Betreft: Toepassing van de vrijwaringsclausule op import in de EU van ingeblikte Satsumaspartjes uit China

In oktober 2002 stelde ik de Commissie een prioritaire schriftelijke vraag (P-2956/02 (1)) over de inwerkingstelling van de vrijwaringsclausule met het oog op de ongebreidelde toename van de import van gepelde mandarijnen uit China.

In haar antwoord wees de Commmissie erop dat zij in afwachting was van documenten van de Spaanse overheid, aangezien de tot dan toe voorliggende informatie niet voldeed aan de strikte WTO-regels op dit punt.

Kan de Commissie mededelen of de Spaanse overheid inmiddels alle verzochte informatie hierover heeft opgestuurd?

Zo ja, wat zijn de redenen waarom de Commissie nog niet het initiatief heeft genomen dat voor dergelijke gevallen is voorzien in verordening (EG) nr. 2201/96 (2)?

(1) PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 55.

(2) PB L 297 van 21.11.1996, blz. 29.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/359

(2004/C 88 E/0365)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1631/03

van Carlos Coelho (PPE-DE) aan de Commissie

(12 mei 2003)

Betreft: Discriminatie op grond van nationaliteit

Onze Europese Gemeenschap heeft zich ontwikkeld tot meer dan alleen maar een economische eenheid. De 375 miljoen Europeanen zijn niet alleen consumenten op één grote markt, maar ook burgers van de Europese Unie die het recht hebben zich vrij daarbinnen te verplaatsen en zich overal op haar grondgebied te vestigen om persoonlijke of beroepsredenen, zonder bang te hoeven zijn gediscrimineerd te worden.

Ik heb een klacht ontvangen van een Portugees staatsburger die, in het kader van een internationale loopbaan in dienst van Shell Accounting Service in Glasgow, sinds ongeveer twee jaar in het Verenigd Koninkrijk (Schotland) woont en werkt. Hij zegt op grond van zijn nationaliteit gediscrimineerd te worden door de Bank Halifax (onderdeel van de Royal Bank of Scotland) die weigert in te gaan op zijn verzoek om een upgrade van zijn bankrekening met als argument dat hij daarvoor ten minste 3 jaar in het land woonachtig moet zijn. Zou hij als Europees burger niet dezelfde rechten en plichten moeten hebben als een staatsburger van het Verenigd Koninkrijk?

Artikel 12 van het EG-Verdrag bepaalt: „binnen de werkingssfeer van dit Verdrag en onverminderd de bijzondere bepalingen, daarin gesteld, is elke discriminatie op grond van nationaliteit verboden.” Betekent dit niet dat het door de Bank Halifax gevoerde beleid beschouwd kan worden als discriminatie die in strijd is met het wezen van de Europese Unie en dus een duidelijke schending is van het in het Verdrag vastgelegde beginsel dat niet gediscrimineerd mag worden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(13 juni 2003)

In principe staat het een bank in het kader van zijn contractvrijheid vrij om met een potentiële klant contractuele overeenkomsten te sluiten. Die vrijheid betreft zowel het aangaan van een contractuele verhouding (dus bijvoorbeeld de opening van een rekening) als de voorwaarden waaronder een dergelijk overeenkomst wordt gesloten (met name de kosten voor het houden van rekeningen, rente, garantie voor rekening -courantkrediet).

Principieel is er dus geen bezwaar tegen dat de Halifax Bank een klant geen betere voorwaarden wil toekennen omdat hij minstens drie jaar in het land gewoond moet hebben voordat hij voor betere voorwaarden in aanmerking komt. Dat is niet per se een discriminatie op grond van nationaliteit. De redenen waarom de upgrade geweigerd wordt kunnen ook van zuiver economische aard zijn (risicobeoordeling, rekeningbeheer tot dan toe, omvang van inkomsten en uitgaven, betalingsdiscipline of andere redenen die klantafhankelijk zijn). De verstrekte gegevens zijn niet voldoende voor een ondubbelzinnige juridische beoordeling.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/260

(2004/C 84 E/0307)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3897/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft: Bijvangsten en duurzaamheid van de visserij

Hebben EU-lidstaten bij de VN-visserijcommissie (COFI) voorstellen ingediend om visserijvloten overal ter wereld te verplichten gebruik te maken van de nieuwste technologieën om bijvangsten uit te sluiten? Zo ja, hebben de lidstaten vooraf met elkaar overleg gevoerd alvorens deze voorstellen in te dienen?

Welke rol denkt de Commissie te vervullen bij het coördineren van voorstellen die de EU-lidstaten zullen indienen op de komende vergadering van de COFI inzake het gebruik, door visserijvloten overal ter wereld, van technologieën om bijvangsten uit te sluiten?

Hoe ziet het tijdschema voor de indiening en coördinatie van dergelijke voorstellen eruit?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 februari 2004)

Volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt, heeft geen enkele lidstaat binnen de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) en met het oog op de volgende in 2005 te houden COFI-vergadering, enig initiatief genomen dat gericht is op een uitbreiding tot alle visserijvloten over de wereld, van de technologieën voor het vermijden van bijvangsten.

Aangezien deze materie onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap valt, zal het, indien een initiatief moet worden genomen, de taak van de Commissie zijn om zich tot de FAO te richten, nadat met de Raad een communautaire gedragslijn is overeengekomen.

Zoals reeds aangegeven door de Commissie in haar antwoord op schriftelijke vraag nr. 3359/03 (1) van het geachte parlementslid, lijkt het, hoewel het onderwerp bijzondere aandacht verdient, rekening houdend met de huidige middelen waarover de Commissie beschikt en gezien de prioriteiten die zijn vastgesteld uit hoofde van het gemeenschappelijk visserijbeleid voor 2004, onwaarschijnlijk dat een dergelijk initiatief zou kunnen worden ondernomen. Immers, opdat de Gemeenschap om de inschrijving van een dergelijk initiatief op de agenda van de volgende COFI-vergadering kan verzoeken, zou de Gemeenschap in staat moeten zijn vóór de zomer van 2004 een voorstel uit te werken waarvan alle elementen in verband met technische en financiële beoordeling die door de FAO zouden kunnen worden aanvaard, zijn verwerkt.

(1) Zie blz. 59.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/13

(2004/C 78 E/0014)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0201/03

van Emilio Menéndez del Valle (PSE) aan de Commissie

(3 februari 2003)

Betreft: Gewelddadig optreden van de politie van Gibraltar

Op 20 januari 2003 hielden actievoerders van Greenpeace in de baai van Algeciras, dat door Spanje als zijn grondgebied wordt beschouwd, een vreedzame demonstratie tegen de onder Maltese vlag varende enkelwandige olietanker Vemamagna.

Zoals bekend is de publieke opinie in Spanje, evenals in sommige andere Europese landen, zeer gevoelig voor dit soort onderwerpen, als gevolg van de ramp met de „Prestige”, maar ook omdat bovendien op 21 januari 2003 in genoemde baai van Algeciras een barkas met meer dan 1000 ton brandstof aan boord is gezonken.

Om deze reden was er dan ook grote journalistieke belangstelling voor de actie van Greenpeace. Verslaggevers van El País, El Mundo, Tele-5, Antena 3, RTVE, Canal Sur en Associated Press die hun werk kwamen doen, werden echter door de politie van Gibraltar met geweld verjaagd, aangehouden (in wateren die op zijn minst volkenrechtenlijk omstreden zijn) en de verslaggever van Tele-5 werd door een Gibraltarese politieman geslagen, aldus de voorpagina van El Mundo (21 januari 2003).

Afgezien van de onwil van de staat waarvan Gibraltar afhankelijk is om duidelijk te maken dat ook Gibraltar de communautaire richtlijnen inzake enkelwandige olietankers dient te respecteren, is het verbazingwekkend dat een van de beginselen of waarden die ons tot Europeanen maken — de eerbiediging van het recht op vrije meningsuiting van de media — op dusdanig flagrante wijze in Gibraltar is geschonden.

Is de Commissie voornemens zich tot de Raad te wenden — een voor de hand liggende stap tijdens het lopende uitbreidingsproces — opdat deze er omwille van de goede reputatie van de Unie bij de staat waarvan Gibraltar een kolonie vormt op aandringt dat diens regering voornoemd beginsel eerbiedigt en doet eerbiedigen?

Aanvullend antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(9 januari 2004)

Nadat het antwoord op de schriftelijke vraag van het geachte parlementslid van 27 maart 2003 werd uitgesteld, kan de Commissie, nu zij een reactie heeft ontvangen van de Britse autoriteiten, meer informatie geven over het betrokken onderwerp.

De Britse autoriteiten hebben verklaard dat slechts zes van de twintig mensen die werden gearresteerd, zullen worden aangeklaagd. Die zaken zijn op 22 september 2003 voor het Hof gekomen.

Uit hun antwoord is tevens gebleken dat de beslissingen tot arrestatie en vervolging zijn genomen overeenkomstig het rechtsbeginsel en op basis van specifieke wetgeving. Er kan ook beroep worden aangetekend tegen maatregelen van de politie.

De Commissie betreurt dat geweld werd gebruikt tegen de media, maar, als het geachte parlementslid geen verdere vragen heeft, stelt zij voor haar huidige onderzoek stop te zetten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/697

(2004/C 78 E/0746)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0192/03

van Lennart Sacrédeus (PPE-DE) aan de Commissie

(31 januari 2003)

Betreft: Arrestatie zonder tenlastelegging van een Indiase pastoraal werker in Qatar

Arokiyasami Chellapa is een christelijke Indiër die met zijn echtgenote Ester en hun twaalfjarige zoon reeds 22 jaar in Qatar op het Arabisch schiereiland woont en werkzaam is als ingenieur. Hij is op 9 december 2002 zonder opgaaf van redenen gearresteerd. Twee weken later, op 23 december, is hij op borg vrijgelaten, maar hij moet uiterlijk op 23 januari 2003 terugkeren naar India.

Als hij dit niet doet, wordt hij nogmaals gearresteerd. Ook deze keer hebben de autoriteiten geen reden gegeven voor de arrestatie.

De heer Chellappa is pastoraal werker geweest in een gemeenschap van christelijke Indiërs in Qatar. Zijn familie en vrienden vermoeden dat de reden van zijn arrestatie verband houdt met zijn geloofsovertuiging en zijn christelijke activiteiten.

Hoe gaat de Commissie in dit soort gevallen te werk om invloed uit te oefenen op regeringen en wat is de feitelijke gang van zaken? Was het hierboven uiteengezette feit de Commissie bekend? Kan de Commissie iets doen in dit specifieke geval van schending van mensenrechten en godsdienstvrijheid?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(28 februari 2003)

De Commissie heeft geen precieze informatie over het concrete geval dat het geachte parlementslid aan de orde stelt. Aangezien er ter plaatse geen delegatie is, is het moeilijk om gedetailleerde informatie in te winnen.

Wanneer de Europese Unie over de noodzakelijke informatie beschikt, kan zij tussenbeide komen met betrekking tot individuele gevallen van schending van de mensenrechten door stappen te ondernemen bij de autoriteiten van de betrokken landen. De opportuniteit van deze stappen wordt geval per geval beoordeeld in een vertrouwelijke raadplegingsprocedure.

De Commissie is momenteel aan het onderhandelen over een vrijhandelsovereenkomst tussen de Gemeenschap en de Samenwerkingsraad van de Golfstaten waarvan de mensenrechtenclausule een essentieel element zal zijn. Voorts heeft de Commissie de Samenwerkingsraad van de Golfstaten voorgesteld om een politieke dialoog inzake mensenrechten te voeren. Het doel van deze dialoog bestaat eruit regelmatig de eerbiediging van de fundamentele rechten die voortvloeien uit de Universele Verklaring van de rechten van de mens en de internationale overeenkomsten die daarop een aanvulling zijn, ter sprake te brengen, en de lidstaten van de Samenwerkingsraad die deze instrumenten nog niet hebben ondertekend en geratificeerd, aan te sporen om dit te doen. In het kader van deze dialoog kunnen tevens individuele gevallen worden aangekaart.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/76

(2004/C 84 E/0081)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3653/03

van Jean-Louis Bernié (EDD) aan de Commissie

(2 december 2003)

Betreft: Interpretatiegids voor de vogelrichtlijn

In haar antwoord van 22 mei 2003 op schriftelijke vraag P-1495/03 (1) zegde Commissaris Wallström toe mij de Franse interpretatiegids van de vogelrichtlijn te doen toekomen.

Wanneer kan ik deze gids verwachten?

Wanneer zal deze gids worden aangeboden aan de Commissie milieubeheer, het Europees Parlement en de Interfractiewerkgroep „jacht, visserij en milieu” van het Europees Parlement?

Wanneer en hoe zal deze gids van toepassing zijn, mede in het licht van het jongste arrest van het Europese Hof van Justitie betreffende derogaties inzake de jacht?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(6 januari 2004)

De Commissie is zich terdege bewust van haar toezegging de gids aan het Parlement te doen toekomen zodra deze is afgerond. Zij is in deze taak vertraagd door de noodzaak hierbij het oordeel te betrekken van het Hofvan Justitie in zaak C-182/02 (voorlopig arrest inzake de interpretatie van artikel 9, lid 1, onder c), van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (2), op vraag van de Franse Conseil d'Etat).

Het gedeelte van de gids waarin wordt ingegaan op de bepalingen van artikel 7 van Richtlijn 79/409/EEG is al in drie talen beschikbaar op de volgende website: (http://europa.eu.int/comm/environment/nature/ sustainable_hunting.htm).

Nu het arrest in deze zaak is gewezen, rondt de Commissie de gids verder af. Er wordt nu nog gewerkt aan een technische en juridische herziening van de tekst en een vertaling, in eerste instantie in het Frans en het Duits. De Commissie streeft ernaar de gids begin 2004 beschikbaar te kunnen stellen aan de Milieucommissie van het Parlement, de gemengde groep „Veldsporten, visserij & natuurbehoud” en afzonderlijke leden van het Parlement die om het document hebben gevraagd.

De gids heeft tot doel lidstaten en andere betrokkenen te helpen bij de implementatie van de jachtbepalingen van de richtlijn. De gids is een weergave van alle relevante arresten van het Hof van Justitie over dit onderwerp, met inbegrip van het recentste arrest inzake de bepalingen van artikel 9, lid 1, onder c).

(1) PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 73.

(2) PB L 103 van 25.4.1979.
2.

Gezien de aard van het TIA-programma en de mogelijkheid dat de activiteiten in het kader ervan de rechten van Europese onderdanen in het gedrang brengen, volgt de Commissie met veel aandacht alle ontwikkelingen op dit gebied en heeft zij de kwestie reeds ter sprake gebracht in het kader van de aan de gang zijnde beraadslagingen met de Verenigde Staten over de toegang tot door luchtvaartmaatschappijen verzamelde persoonsgegevens (Passenger Name Record of „PNR”). De Commissie is het met het geachte parlementslid erover eens dat de wetgeving van de Verenigde Staten inzake gegevensinzameling niet mag worden beschouwd als van kracht buiten het Amerikaanse grondgebied. De beschouwde activiteiten zijn evenwel van die aard dat internationale samenwerking nodig zal zijn om met betrekking tot bepaalde probleemgebieden een oplossing te vinden.
—

In de Turkmeense grondwet is het recht op de privé-sfeer in de eigen woning verankerd, die enkel kan worden ingeperkt door buitengewone omstandigheden op basis van de wet. Hiervan was geen sprake bij de voorvallen op 27 mei.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/349

(2004/C 88 E/0355)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1310/03

van Bill Newton Dunn (ELDR) aan de Commissie

(7 april 2003)

Betreft: Situatie van de heer Abubakir, Nigeriaan en praktiserend christen

De Commissie is wellicht op de hoogte van de situatie van de heer Abubakir en zijn twee dochters Rakiya en Dije uit het dorp Bilkawa in de staat Kano, Nigeria. Er zijn aanwijzingen dat de moslimautoriteiten in Nigeria druk hebben uitgeoefend op de twee meisjes om zich tot de islam te bekeren en met moslimmannen te trouwen. Dit is een belangrijke kwestie, aangezien Nigeria het internationale handvest over burgerrechten en politieke rechten heeft ondertekend.

Heeft de Commissie

1. protest aangetekend bij de Nigeriaanse regering met betrekking tot de situatie van de heer Abubakir?

2. andere plannen om ervoor te zorgen dat de Nigeriaanse autoriteiten de mensenrechten van de christelijke minderheid in hun land eerbiedigen?

Antwoord van de heer Nielson Namens de Commissie

(6 mei 2003)

De Commissie is niet op de hoogte gesteld van de situatie van de heer Abubakir en zijn familie, en heeft over deze zaak geen protest aangetekend bij de Nigeriaanse autoriteiten. De Commissie heeft haar Delegatie in Abuja gevraagd inlichtingen in te winnen over deze zaak bij Federale ambtenaren en ambtenaren van de staat.