SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0704/96 van André Laignel (PSE) aan de Commissie (26 maart 1996)

Betreft: Maxima voor compenserende steun in het gemeenschappelijk landbouwbeleid

Vorig jaar is gebleken dat het inkomen van sommige producenten van akkerbouwgewassen aanzienlijk is gestegen als resultaat van de bijzonder gunstige conjunctuur die de omvang van de compenserende steun ingevolge de hervorming van 1992 niet in het geding heeft gebracht omdat deze niet echt de rol van "deficiencies payments¨ vervult. Bijgevolg was er sprake van overcompensatie.

Deze situatie heeft zich nog toegespitst door een reeks van aanpassingen van de hervorming die dikwijls als een vereenvoudiging werden beschouwd zoals de verhoging in 1993 van de steun voor het uit de produktie nemen van bouwland, de mogelijkheid op braakland produkten te verbouwen die voor de agro-industrie zijn bestemd en één enkel braakleggingspercentage. Dit heeft tot gevolg dat een kleine groep van welvarende producenten, dikwijls in de rijke gebieden van Europa gevestigd, het leeuwenaandeel van de gelden uit de Europese kassa opstrijkt en zich overmatig uitbreidt waardoor het platteland aan levenskracht verliest doordat intensieve landbouw wordt bedreven die in strijd is met het behoud van het milieu en de ruimtelijke ordening.

Dit stuit natuurlijk op onbegrip bij de grote massa landbouwers in de Unie die een gering inkomen hebben en bij diegenen die zich zorgen maken over het feit dat Europa niet guller is ten aanzien van sectoren zoals vlees, vruchten en groenten en wijn, waarvan de hervorming op zich laat wachten en die meer zijn blootgesteld aan een vlijmscherpe externe concurrentie ingevolge het groeiend aantal vrijhandelsakkoorden.

Deze ongelijke verdeling van de steun is politiek gezien onaanvaardbaar voor de burger, de belastingbetaler en de consument van de Unie die op het huidige ogenblik enigzins afkerig staat tegenover de Europese gedachte maar die er wellicht in meerdere mate voorstander van zou zijn indien de steun aan de landbouw eerlijker zou worden verdeeld zodat zij kan beantwoorden aan alle aan haar gestelde verwachtingen en een ieder er voordeel van heeft.

De weet dat er voor kolossale bedragen aan steun wordt verleend is tenslotte onduldbaar in de ogen van diegenen die van de nationale en Europese solidariteit zijn uitgesloten.

Is de Commissie in verband met het voorafgaande voornemens op zeer korte termijn, en waarom niet ter gelegenheid van het prijsdebat, overeenkomstig de resolutie die op 15 februari 1996 (B4-0137/96) over de vooruitzichten van het gemeenschappelijk landbouwbeleid werd aangenomen, maxima vast te stellen voor de rechtstreekse steun per bedrijf of de eerste steen te leggen voor een "deficiencies payments¨-stelsel omdat ook dit jaar de voortekenen nog eens gunstig schijnen te zijn voor diegenen die het afgelopen jaar en in voorafgaande jaren een al te groot aandeel van de solidaire steun in de wacht hebben gesleept.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (2 mei 1996)

De Commissie is zich ervan bewust dat de graanmarkt de afgelopen verkoopseizoenen prijshoudend is geweest. Dat geldt zowel voor de communautaire als voor de wereldmarkt.

Deze ontwikkeling is voornamelijk te danken aan bijzondere klimatologische verschijnselen, die echter inherent zijn aan iedere agrarische produktie.

De Commissie acht het nog te vroeg om de sedert de oogst van 1993 ingestelde regeling voor de belangrijke teelten ingrijpend te wijzigen. De Commissie ziet echter tevens in dat, met het oog op de verschillende uitdagingen waarmee de Gemeenschap voor het einde van de eeuw te maken zal krijgen, goed moet worden nagedacht over de manier waarop het gehele landbouwbeleid dient te worden aangepast om onder andere in te spelen op de noodzaak de landbouwproduktie te integreren in het milieu- en ruimtelijk beleid, zonder evenwel de ontwikkeling van die produktie te beperken, en daarbij enerzijds rekening te houden met de toekomstige uitbreiding van de Gemeenschap met de Oosteuropese landen en anderzijds met de uitbreiding en liberalisering van de werelhandel in landbouwprodukten die onvermijdelijk zijn als men wil voldoen aan de steeds toenemende vraag.