SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1143/01

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 april 2001)

Betreft: Bestrijding van verdere verspreiding van mond- en klauwzeer door hervatting van inentingen

1. Kunt u bevestigen dat de intenting van vee tegen mond- en klauwzeer, waarmee in het verleden periodieke epidemieën van deze ziekte werden bestreden, sinds het begin van de jaren '90 stelselmatig achterwege is gelaten?

2. In hoeverre berustte deze non-vaccinatie op de veronderstelling dat deze ziekte vrijwel was uitgestorven en vaccinatie derhalve overbodig was geworden?

3. In hoeverre berustte deze non-vaccinatie op de verwachting dat dit de export van Europees vlees naar de Verenigde Staten zou bevorderen, omdat men daar sporen van ziekte en vaccinatie ten onrechte aan elkaar gelijk wenst te stellen?

4. Denkt u dat de huidige massale uitbraak van mond- en klauwzeer in het Verenigd Koninkrijk en de verdere verbreiding daarvan in Nederland en Frankrijk, die leiden tot massale vernietiging van vee, stopzetting van elke export en hindernissen voor alle tranporten van mensen en goederen, nog duurzaam kunnen worden gestopt zonder spoedige hervatting van de vaccinatie?

5. Op welke termijn is het technisch mogelijk om een intenting verplicht te stellen voor alle dieren die voor deze ziekte vatbaar zijn?

6. Is de Commissie bereid om actief te bewerkstellingen dat op de kortst mogelijke termijn een eind wordt gemaakt aan het non-vaccinatiebeleid?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(29 juni 2001)

Sinds de vroege jaren negentig past de Gemeenschap in het kader van de totstandbrenging van de interne markt een non-vaccinatiebeleid in verband met mond- en klauwzeer (MKZ) toe, aangezien de ziekte op haar grondgebied met succes was uitgeroeid en aan vaccinatie toch enkele beperkingen zijn verbonden.

Met name:

- na besmetting met het MKZ-virus kunnen gevaccineerde dieren, hoewel ze geen tekenen van ziekte vertonen, toch virusdrager zijn. Dit kan ertoe leiden dat het MKZ-virus zich verder verspreidt en blijft overleven in de veestapel. Gelet op dit risico moeten voor het vervoer van gevaccineerde dieren en de handel in producten daarvan, bv. melk en vlees, bepaalde beperkingen worden opgelegd;

- er bestaat geen test om gevaccineerde dieren te onderscheiden van besmette dieren;

- er zijn zeven serotypen van MKZ-stammen en voor elk daarvan bestaat een aantal subtypen. Vaccinatie is slechts doeltreffend tegen het betrokken virustype en gedurende een beperkte tijd. Aangezien de ziekte niet voorkomt op het grondgebied van de Gemeenschap zou de keuze van het juiste type voor een grootschalige preventieve vaccinatie uiterst moeilijk zijn;

- in de Gemeenschap zouden in totaal meer dan 300 miljoen voor MKZ gevoelige dieren (rundvee, schapen, varkens en geiten) moeten worden gevaccineerd;

- de toepassing van een veralgemeend preventief vaccinatiebeleid zou het uiterst moeilijk maken om levende, voor MKZ gevoelige dieren en producten daarvan, bv. vlees en melk, uit te voeren naar derde landen waar geen MKZ voorkomt en vaccinatie verboden is, onder andere de Verenigde Staten. Voorts kan de vrije markt van de Gemeenschap voor deze producten slechts functioneren als alle lidstaten een gemeenschappelijke aanpak voor vaccinatie volgen.

Het non-vaccinatiebeleid van de Gemeenschap sluit evenwel niet uit dat de lidstaten kunnen overgaan tot noodvaccinatie wanneer er een ernstig gevaar voor verspreiding van de ziekte bestaat. Zo is in Nederland tijdens de recente epidemie vaccinatie toegepast overeenkomstig de voorwaarden van Beschikking 2001/246/EG van 27 maart 2001 houdende vaststelling van voorschriften voor de bestrijding en de uitroeiing van mond- en klauwzeer in Nederland op grond van artikel 13 van Richtlijn 85/511/EEG(1), gewijzigd bij Beschikking 2001/279/EG van 5 april 2001(2).

Voor het Verenigd Koninkrijk zijn soortgelijke bepalingen vastgesteld. Daar is echter besloten geen gebruik te maken van vaccinatie. In Frankrijk en Ierland, waar MKZ snel is uitgeroeid, is geen vaccinatie toegepast.

De Commissie is voornemens het huidige beleid inzake MKZ en de voorwaarden waaronder vaccinatie mag worden toegepast opnieuw te bezien in het licht van de ervaring met de recente uitbraak. Door de voortdurende ontwikkeling van nieuwe laboratoriumtests, waarmee wordt beoogd gevaccineerde dieren te onderscheiden van besmette dieren, zouden nieuwe mogelijkheden qua vaccinatie kunnen worden gecreëerd.

(1) PB L 88 van 28.3.2001.

(2) PB L 96 van 6.4.2001.