ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2347/98

van Graham Mather (PPE) aan de Commissie

(27 juli 1998)

Betreft: Euromunten - Ecofin van 6 juli 1998

In het communiqué dat werd uitgegeven na deze zitting van de Ecofin-Raad wordt medegedeeld dat Commissaris de Silguy eveneens wijst op problemen die door de Europese vereniging van visueel gehandicapten en door de industrie van verkoopautomaten aan de orde zijn gesteld met betrekking tot de technische specificaties van de munten van 50 en 10 euro (problemen met de herkenbaarheid van deze munten). Deze klachten in overweging nemende hebben de ministers de Commissie verzocht een voorstel in te dienen om de verordening van 2 mei 1998 over de technische specificaties van de euromunten te wijzigen.

1. Hoeveel hebben vervaardiging en omsmelting van deze munten in totaal gekost?

2. Bestond de mogelijkheid de Europese verenigingen van visueel gehandicapten en de industrie van verkoopautomaten te raadplegen voordat een besluit werd genomen over de technische specificaties van deze munten, en wat was het resultaat van dit overleg?

3. Zijn de regelingen en procedures voor de invoering van eurobiljetten en -munten, gelet op deze situatie en voorgaande geschillen, bijvoorbeeld over de symbolen die op biljetten en munten voorkomen, naar de mening van de Commissie adequaat?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(21 september 1998)

Aan de goedkeuring van Verordening (EG) 975/98 over de technische specificaties van euromuntstukken(1) is een intensief overleg voorafgegaan, waarbij alle gebruikersgroepen betrokken waren, onder meer ook de Europese verkoopautomatenindustrie (EVA - European Vending Association) en de Europese blindenunie (EBU). De problemen die onlangs door beide verenigingen ter sprake werden gebracht, kwamen pas aan het licht nadat de muntmeesters de nodige technische specificaties hadden vastgesteld overeenkomstig de Verordening van de Raad, en nadat de proefexemplaren van de eerste productiegang waren getest.

De gevolgen van de voorgenomen aanpassingen zullen relatief beperkt zijn, omdat nog geen enkele lidstaat begonnen is met de productie of aankoop van rondellen voor de munten van 50 cent en alleen Frankrijk een beperkte hoeveelheid van munten van 10 cent heeft geslagen (0,1 % van het totale aantal munten dat wordt aangemaakt). Bovendien zal de aanpassing van de specificaties voor de munten van 10 cent geen gevolgen hebben voor de specificaties voor de rondellen die voor deze munten nodig zijn; de daartoe aangekochte of geproduceerde rondellen kunnen dus worden gebruikt.

De Commissie is van oordeel dat de aanpassing van het stelsel ervoor kan helpen zorgen dat het nieuwe muntstelsel door de Europese burgers wordt aanvaard. Het besluit over de voorgenomen aanpassingen werd genomen in overleg met de EVA, EBU, consumentenorganisaties en de muntmeesters, en draagt hun instemming weg.

(1) PB L 139 van 11.5.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2567/98 van Peter TRUSCOTT aan dee Raad. Logeeropvang en gedeelde zorg voor gehandicapte volwassenen



Publicatieblad Nr. C 096 van 08/04/1999 blz. 0116



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2567/98 van Peter Truscott (PSE) aan de Raad (1 september 1998) Betreft: Logeeropvang en gedeelde zorg voor gehandicapte volwassenen Kan de Raad antwoord geven op de volgende vragen in verband met logeeropvang en gedeelde zorg voor gehandicapte volwassenen in de EU? Welke EU-verordeningen regelen de logeeropvang en de gedeelde zorg voor gehandicapte volwassenen in Europa? In welke verordeningen zijn normen vastgelegd voor de semi-murale zorg voor gehandicapte volwassenen? En hoe zijn deze normen per lidstaat geregeld? Antwoord (22 oktober 1998) De Raad deelt het geachte parlementslid mee dat er op communautair niveau geen wetgeving is aangenomen op de terreinen waarop zijn vraag betrekking heeft. De Commissie heeft bij de Raad geen voorstellen terzake ingediend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1405/98

van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie

(11 mei 1998)

Betreft: Willekeur bij en doorzichtigheid van de aankondigingen voor steunverlening uit de Structuurfondsen

Enkele regionale overheden (zoals de regio Marche) hechten hun goedkeuring aan de aankondigingen voor de toegang tot de communautaire Structuurfondsen uit hoofde van doelstelling 5 B, in het kader van het DOCUP dat zij dienen te overleggen aan de Commissie, zonder daarbij aan te geven hoeveel middelen voor elke actie worden gereserveerd.

1. Acht de Commissie deze procedure in strijd met de beginselen van doorzichtigheid waarop de maatregelen van de EU dienen te berusten?

2. Is de Commissie van mening dat de burger die steun wenst te verkrijgen voor een bepaalde maatregel of actie, recht heeft op inzage in de totale bedragen die zijn gereserveerd voor steunverlening aan deze maatregelen of acties waarvoor hij zelf een verzoek heeft ingediend?

3. Acht de Commissie het onterecht dat een procedure diensten de vrijheid laat om na het indienen van de verzoeken geheel naar eigen inzicht middelen over te hevelen van een maatregel naar een andere of een actie naar een andere?

4. Keurt de Commissie deze gang van zaken die in strijd is met de beginselen van neutraliteit en transparantie, af omdat de Europese burgers hierdoor wantrouwen kunnen gaan koesteren jegens de regionale en Europese instellingen?

5. Welke maatregelen denkt zij te treffen om deze moeilijkheden op te lossen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(10 juni 1998)

De Commissie is van mening dat de procedures voor de besteding van de middelen uit de Structuurfondsen zo doorzichtig mogelijk moeten zijn. Wat meer in het bijzonder de gecombineerde programmeringsdocumenten (GPD's) voor doelstelling 5b betreft, is het voor elke maatregel toegekende bedrag vastgesteld in het programma; het gaat hierbij om openbare informatie waarvan de burgers dus kennis kunnen nemen. Het Toezichtcomité kan de betrokken bedragen herzien, maar een eventuele wijziging ervan moet bij beschikking van de Commissie worden bekrachtigd.

Elk programma is in eerste instantie ingedeeld in maatregelen. In de GPD's voor doelstelling 5b is alleen de verdeling van de financiële middelen over deze maatregelen vastgelegd. Op grond van het subsidiariteitsbeginsel en ter voorkoming van een al te starre opzet zijn er geen verdere financiële details in opgenomen. Voor een eventuele uitsplitsing van het voor een maatregel bestemde bedrag is uitsluitend de voor de uitvoering verantwoordelijke autoriteit bevoegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2284/98

van Sebastiano Musumeci (NI) aan de Raad

(28 juli 1998)

Betreft: Noodsituatie clandestiene immigranten in Zuid-Italië en nalatigheid van de Italiaanse regering

De laatste weken heeft het trieste verschijnsel van clandestiene bootlandingen op de kusten van Zuid-Italië alarmerende afmetingen aangenomen. Alleen al op Sicilië zijn binnen één week honderden burgers uit Afrikaanse landen onderschept, die gerekruteerd waren door echte organisaties die zich bezighouden met clandestien personenvervoer tussen de twee oevers van de Middellandse Zee. De Italiaanse overheidsinstanties hebben schuld hieraan, want zij zijn niet in staat geweest concrete initiatieven te nemen om de thans onhoudbare stroom immigranten tegen te houden, waarvan de meesten erin slagen, door elke controle van politie en gezondheidsdienst te ontlopen, om andere lidstaten te bereiken en dus gedoemd zijn om een marginaal bestaan te leiden en te worden uitgebuit, ook door misdaadorganisaties. Door haar laks beleid is de Italiaanse regering de precieze verplichtingen uit hoofde van de ratificatie van het Schengen-Verdrag niet nagekomen en heeft dus afbreuk gedaan aan de veiligheid en de openbare orde in Italië en de rest van de Europese Unie.

Acht de Raad het niet nodig om de Italiaanse regering onmiddellijk aan te manen tot nakoming van haar verplichtingen en om, in geval van herhaalde nalatigheid, een zaak aanhangig te maken bij het Hof van Justitie?

Antwoord

(19 oktober 1998)

De vraag van het geachte parlementslid houdt verband met de toepassing van het Akkoord van Schengen en valt dus niet onder de bevoegdheid van de Raad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2328/98

van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Raad

(28 juli 1998)

Betreft: Ongehoord gedrag en merkwaardige praktijken van de Amerikaanse consulaire diensten in de EU

Er zijn verontrustend veel conflicten aangaande ongehoord gedrag en merkwaardige praktijken van de Amerikaanse consulaire diensten in de lidstaten van de EU. Meer bepaald worden de onderdanen van de communautaire lidstaten neerbuigend behandeld (op het Amerikaans consulaat in Brussel, de hoofdstad van Europa, en ook elders), en worden praktijken toegepast die een louter lucratief doel hebben. Een visum kost bijv. minimum 45 dollar, terwijl het feit dat voor een bezoek aan de VS een visum vereist is toch een onaanvaardbaar anachronisme is en een praktijk die de communautaire onderdanen vernedert.

Kan de Raad een antwoord geven op de volgende vragen,

1. Moeten de Amerikanen een visum hebben om de lidstaten van de EU te bezoeken?

2. Hoe denkt de Raad te reageren op de voorbijgestreefde en vernederende verplichting voor de communautaire onderdanen om bij de Amerikaanse overheid een visum aan te vragen voor een bezoek aan de VS?

3. Wat is de bedoeling van de vragen op het formulier voor de visumaanvraag van het type: "Bent u lid of leider van een terroristische organisatie?", enz.?

4. Hoe denkt de Raad namens de EU aan de Amerikaanse consulaire diensten in de lidstaten van de Unie duidelijk te maken dat zij communautaire onderdanen dezelfde manier behandeling moeten geven als die welke de Amerikaanse burgers krijgen van de communautaire consulaire diensten?

Antwoord

(22 oktober 1998)

Voor het antwoord op de eerste vraag verwijst de Raad het geachte parlementslid naar de mededeling van de Commissie in het kader van de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 2317 van de Raad van 25 september 1995 ter bepaling van de derde staten waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen van de lidstaten in het bezit moeten zijn van een visum. Deze mededeling werd bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 101 van 3 april 1998.

De Raad is niet bevoegd om op de tweede, derde en vierde vraag van het geachte parlementslid te antwoorden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2624/98

van Marlies Mosiek-Urbahn (PPE) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Planning van een met het "Europees vrijwilligersjaar voor jongeren" vergelijkbaar programma voor ouderen

Het Europees vrijwilligersjaar voor jongeren tussen de 18 en 25 jaar kan op grote belangstelling rekenen. Ieder jaar zorgt de Commissie voor banen in de sociale sector om jongeren op de gebieden kunst en cultuur, milieu, platteland, gelijke kansen, volksgezondheid, enz., de mogelijkheid te bieden om een jaar in een ander Europees land te werken en hierdoor ervaringen op te doen.

Ook bij ouderen bestaat grote belangstelling voor de invoering van een vergelijkbaar programma dat oudere mensen in staat stelt met financiële steun van de EU een jaar in een ander Europees land sociale activiteiten te ontplooien en hierbij land, cultuur, taal en mensen van een EU-lidstaat te leren kennen. Is de Commissie voornemens het succesvolle concept van het vrijwiligersjaar voor jongeren ook tot de leeftijdsgroep van de 55 - plussers uit te breiden?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie

(8 oktober 1998)

Het onlangs goedgekeurde Europese programma voor vrijwiligerswerk (Besluit nr. 1686/98/EG van het Parlement en de Raad van 20 juli 1998 tot vaststelling van het communautaire actieprogramma "Europees vrijwilligerswerk voor jongeren"(1)) beoogt jongeren tussen de 18 en 15 jaar een opleidingservaring buiten de formele opleidingsstelsels te verschaffen.

De Commissie heeft momenteel geen plannen om een dergelijk programma voor ouderen op te zetten. Zij erkent evenwel het belang van vrijwilligerswerk als onderdeel van een actieve benadering van de veroudering.

De Commissie bereidt momenteel een mededeling voor over onderwerpen die op ouderen betrekking hebben, waaronder actief ouder worden. Deze zou tegen het einde van het jaar klaar moeten zijn, op tijd om discussiestof te verschaffen voor de beleidsdiscussie rond het internationale jaar van de Verenigde Naties, dat in 1999 als thema "Naar een maatschappij voor alle leeftijden" heeft.

(1) PB L 214 van 31.7.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2086/98

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(10 juli 1998)

Betreft: Doorzichtigheid en toegang tot wetgevingsdocumenten

Overwegende dat doorzichtigheid bij de besluitvorming en de daaruit voortvloeiende toegang tot wetgevingsdocumenten democratische grondrechten zijn; overwegende dat het nieuwe artikel 255 van het Verdrag van Amsterdam bepaalt dat iedere burger van de Unie en iedere natuurlijke of rechtspersoon met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat recht heeft op toegang tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; met het oog op de verklaring inzake de redactionele kwaliteit van de communautaire wetgeving bij de Slotakte van het Verdrag van Amsterdam;

kan de Commissie aangeven wanneer zij voornemens is:

- een ontwerp-interinstitutioneel akkoord op te stellen over de redactionele kwaliteit van de communautaire wetgeving, waarin onder andere wordt vastgelegd dat de instellingen geen unilaterale verklaringen inzake interpretaties aan wetsteksten zullen toevoegen;

- een wetgevingsvoorstel op te stellen inzake de voorwaarden en grondbeginselen met betrekking tot vrije toegang tot de documenten van de instellingen van de Unie;

teneinde deze twee fundamentele bepalingen in het nieuwe verslag zo snel mogelijk te kunnen toepassen of erop vooruit te kunnen lopen

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie

(31 juli 1998)

Wat de tenuitvoerlegging van verklaring nr. 39 betreft die bij de slotakte van het Verdrag van Amsterdam is gevoegd, herinnert de Commissie eraan dat de drie betrokken instellingen een opdracht hebben gegeven aan een werkgroep die bestaat uit vertegenwoordigers van de drie juridische diensten. Overeenkomstig deze opdracht werd in onderlinge overeenstemming een ontwerp uitgewerkt van gemeenschappelijke beleidslijnen betreffende de redactionele kwaliteit van de communautaire wetgeving. Dit ontwerp wordt voor het ogenblik binnen elke instelling onderzocht om de definitieve goedkeuring ervan door de drie instellingen voor te bereiden.

Wat de uitoefening van het recht tot toegang tot de documenten betreft, zal de Commissie, met het oog op de tenuitvoerlegging van het nieuwe door het Verdrag van Amsterdam ingevoerde artikel 255, haar wetgevingsvoorstel - inclusief de voorwaarden en grondbeginselen met betrekking tot de toegang van de burgers tot de documenten van Parlement, Raad en Commissie - zo spoedig mogelijk na de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam indienen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2501/98

van Gianni Tamino (V) aan de Commissie

(30 juli 1998)

Betreft: Aanleg van een kunstmatig eiland dicht bij de baai van Cádiz

Het Spaanse Ministerie van Defensie wil op 700 meter afstand van de grens van het natuurgebied van de baai van Cádiz een kunstmatig eiland aanleggen, waarop een logistiek platform moet komen te liggen. De oppervlakte van dit eiland met een volume van 6.900 kubieke meter is niet bekend, maar de omvang van het platform, bestaande uit twee platen van elk 637 ton die bestand zijn tegen de schok van een object van 1000 kg dat verticaal neervalt, zou 25 bij 12 meter moeten zijn. Bovendien zouden zowel binnen als buiten het natuurgebied neveninstallaties worden aangebracht (aanlegsteiger en toegangsweg, opslag- en werkplaatsen, strekdam ter bescherming van het eiland enz.). Ook zouden binnen het natuurgebied drie steunpunten voor de lancering van Mistral, Roland, Aspid, Milan en Tow-raketten komen te liggen. Als het Ministerie van Defensie verklaart dat het project "in het belang voor de landsverdediging" is, dan kan worden afgezien aan de toepassing van de Andalusische Milieubeschermingswet 7/94, die bepaalt dat eerst een milieueffectstudie gemaakt moet worden van de meeste onderdelen van dit project (kunstmatig eiland, hoogspanningsnet, weg, werkplaatsen en steunpunten, aanlegsteiger en strekdammen).

De zoutpannen van San Félix-Tres Amigos, waar het eiland zou komen te liggen, zijn het interessantste deel van het natuurgebied omdat hier nog de natuur- en scheikundige voorwaarden aanwezig zijn waarin een rijke vogelkolonie in haar onderhoud kan voorzien en zich kan ontwikkelen. De gewestraad van Andalusië heeft dan ook voorgesteld het gebied uit te roepen tot een speciaal beschermingsgebied voor vogels in het kader van het communautaire netwerk Natura 2000. De Spaanse Vereniging voor milieubescherming AGADEN heeft de Commissie op 26 mei van dit jaar op dit project geattendeerd.

Is de Commissie door de Spaanse autoriteiten geraadpleegd over dit project, mede in verband met de veiligheid van de burgerbevolking in het gebied?

Kan de Commissie meedelen welke maatregelen zij denkt te nemen om te voorkomen dat dit project een bedreiging vormt voor deze plaats, die in aanmerking komt als beschermd gebied in het kader van Natura 2000? Zal de Commissie ervoor zorgen dat er een milieueffectrapportage van de voorgenomen werkzaamheden wordt gemaakt?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(17 september 1998)

De Commissie heeft een klacht ontvangen in verband met de door het geachte parlementslid genoemde feiten.

In verband met het onderzoek van de klacht heeft de Commissie de nodige contacten opgenomen om nadere toelichting te verkrijgen en zich ervan te vergewissen dat de communautaire milieuwetgeving in dit geval volledig wordt nageleefd.

De Commissie zal de klager en het geachte parlementslid op de hoogte houden van alle ontwikkelingen die zich bij de behandeling van de klacht voordoen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2530/98 van Graham MATHER aan de Commissie. Contacten voor voorlichtingscampagnes van de Commissie



Publicatieblad Nr. C 096 van 08/04/1999 blz. 0110



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2530/98 van Graham Mather (PPE) aan de Commissie (1 september 1998) Betreft: Contacten voor voorlichtingscampagnes van de Commissie Heeft de Commissie in de afgelopen vijf jaar van onderzoeks-, enquête- of adviesdiensten van de onderneming Carville, Greenburg en Gould/NOP, of van het de Foreign Policy Centre gebruik gemaakt? Antwoord van de heer Oreja Namens de Commissie (30 september 1998) Er is de Commissie niet van bekend dat zij zich tegen betaling zou hebben verzekerd van de diensten van de ondernemingen die in de vraag van het geachte Parlementlid worden genoemd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1530/98

van Ilona Graenitz (PSE) aan de Commissie

(8 mei 1998)

Betreft: EURO-teken op toetsenborden van computers

Door de overschakeling op de EURO moet aan toetsenborden van computers het EURO-teken worden toegevoegd.

1. Is het mogelijk dit EURO-teken gratis van de Europese Unie te krijgen?

2. Beschikt de Europese Unie over een helpdesk die voorlichting geeft over de manier om dit teken aan het toetsenbord toe te voegen?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(10 juni 1998)

Sinds de Europese Raad van Dublin van 13 en 14 december 1996 gebruikt de Commissie het Euro-teken als aanduiding voor de ene munt. In haar mededeling van 23 juli 1997(1) heeft de Commissie alle muntgebruikers gevraagd om het teken te gebruiken telkens een herkenbaar teken nodig is om bedragen in Euro aan te geven. De Commissie heeft dit gesteund door het Euro-teken in oktober 1997 voor algemeen typografisch gebruik te laten registreren bij de Internationale Organisatie voor Normalisatie (ISO) in het kader van de internationale norm ISO 10036.

Het teken kan in verschillende formaten worden gedownload van de externe server "Europa" van de Commissie op Internet (http://europa.eu/int). Daarnaast kan een technische beschrijving van het teken worden gevonden in verschillende brochures die door de Commissie zijn gepubliceerd.

De Commissie heeft in november 1997 gedetailleerde voorstellen ingediend voor het aanbrengen van het Euro-teken op toetsenborden van computers ("Aanbeveling voor het aanbrengen van het Euro-teken op toetsenborden van computers en soortgelijke gegevensverwerkende apparatuur" versie 1.5) die door de belangrijkste verenigingen van die bedrijfstak gunstig zijn onthaald.

(1) COM(97) 418 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3177/98

van Paul Rübig (PPE) aan de Commissie

(12 oktober 1998)

Betreft: Bakkersleerlingen en nachtarbeid

De productie van brood is een bijzonder dynamische sector. Om aan de wensen van de klanten tegemoet te komen moeten brood en gebak reeds om 6 uur 's ochtends beschikbaar zijn. Daarentegen verbiedt richtlijn 94/33 over de bescherming van jongeren op het werk dat jongeren tussen middernacht en 4 uur 's ochtends nachtarbeid verrichten. Hierdoor lopen bakkersleerlingen een belangrijk element van hun opleiding mis, namelijk de mogelijkheid te leren hoe deeg wordt vervaardigd. Door het verbod op nachtarbeid met slechts een uur te beperken zou dit probleem worden opgelost. Kleine en middelgrote bakkerijen, die van oudsher het leeuwendeel van de leerlingen opleiden, zouden daardoor voortaan ook weer beter in staat zijn nieuwe leerlingen aan te nemen.

De werkgelegenheid in Europa moet worden verbeterd. Bijzondere aandacht gaat daarbij uit naar werk voor jongeren. Zou de Commissie vanuit deze invalshoek kunnen overwegen het verbod op nachtarbeid althans voor bepaalde sectoren een uur te verschuiven?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(5 november 1998)

Volgens de bepalingen van richtlijn 94/33/EG van de Raad van 22 juni 1994 betreffende de bescherming van jongeren op het werk(1) zien de lidstaten erop toe dat elke werkgever aan de jongeren de arbeidsomstandigheden garandeert die aan hun leeftijd zijn aangepast.

Wat nachtwerk betreft, bevat artikel 9 van de richtlijn een algemeen verbod op nachtwerk door kinderen en adolescenten. Om rekening te houden met de bijzonderheden van bepaalde activiteitensectoren maakt de richtlijn het de lidstaten mogelijk om onder bepaalde voorwaarden nachtwerk door adolescenten toe te staan. In deze gevallen blijft het werken tussen middernacht en vier uur 's morgens evenwel verboden.

De Commissie is van mening dat deze bepaling het de lidstaten mogelijk maakt een evenwicht te vinden tussen de behoeften van de beroepsopleiding van jongeren in de bakkerijsector en de noodzaak om de jongeren te beschermen tegen alle werk dat hun veiligheid, hun gezondheid of hun lichamelijke ontwikkeling kan schaden.

De geldende wetgevingen in de lidstaten schijnen de gegrondheid van deze aanpak te bevestigen.

(1) PB L 216 van 22.6.1994.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2647/98

van Edward Newman (PSE) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Schengen-visum

1. Kan de Commissie, aangezien zij de status heeft van waarnemer bij de Schengen-groep, waarvan het Verenigd Koninkrijk geen deel uitmaakt, aangeven welke beroepsmogelijkheden openstaan voor een in het Verenigd Koninkrijk of in zijn of haar land van herkomst verblijf houdende onderdaan van een derde land die geen Schengen-visum krijgt met de motivering dat ten minste een van de Schengen-landen hem of haar op zijn "zwarte lijst" heeft geplaatst?

2. Heeft deze onderdaan van een derde land het recht te weten welke Schengen-lidstaat of -lidstaten er bezwaar tegen maakt/maken dat hij of zij zijn/hun grondgebied betreedt? Zo ja, hoe kan de betrokkene dan van dit recht gebruikmaken?

3. Als deze onderdaan van een derde land bij voorbeeld van mening is dat hij of zij het slachtoffer is geworden van een identiteitsverwisseling of onjuiste gegeven die zijn verzameld, welke mogelijkheden zijn er dan om eventuele fouten te corrigeren?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(5 oktober 1998)

Tot aan de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam, met het Protocol tot opneming van het Schengen-acquis in het kader van de Europese Unie, blijven de voorschriften van Schengen intergouvernementeel van aard. Het is derhalve niet aan de Commissie om preciseringen op dit acquis aan te brengen in de zin die door de vraag van het geachte parlementslid wordt beoogd.