SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3940/98

van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Beoordeling van de gevolgen van het eventueel stopzetten van het project van het internationale ruimtestation

Op 20 november 1998 werd vanuit Baikonur (Kazachstan) met succes het eerste onderdeel gelanceerd van het internationale ruimtestation, dat bedoeld is om de science-fiction van verscheidene tientallen jaren dagelijkse werkelijkheid te doen worden. Op 3 december is vanuit de Verenigde Staten de Zarya (Sunrise), vergezeld van een verbindingsmodule "Unity", gelanceerd vanuit de Verenigde Staten. Er is al aanmerkelijke vertraging opgetreden als gevolg van de economische moeilijkheden waarin Rusland verkeert, maar het ernstigste probleem is wel het feit dat er een nieuw tijdschema is opgesteld voor het lanceren van de servicemodule door Rusland, die nu is gepland voor juli 1999. Intussen neemt de kritiek toe. Zo wordt ernstige kritiek geuit in het blad "The Economist", waarvan de redactie in de uitgave van 14 november de volgende mening ventileert: "With Russia's contribution to the project fast dwindling to nothing, the station is now losing even symbolic value. Since it has never had much scientific value..., should it be going ahead at all? The answer is no." Over de gevolgen van het stopzetten van het project wordt met geen woord gerept.

Een en ander laat duidelijk zien dat de internationale samenwerking op verschillende belangrijke wetenschappelijke terreinen, zoals ruimtevaart, kernfusie, enz., op steeds meer moeilijkheden stuit, moeilijkheden die op hun beurt weer voortvloeien uit economische problemen en strategische koerswijzigingen. Kan de Commissie inlichtingen verstrekken over de positie van Europa voor zover het Europese Ruimteagentschap en zijn lidstaten bij deze kwestie zijn betrokken?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie

(4 maart 1999)

Hoewel het ruimtestation voor de Verenigde Staten van groot belang is in termen van imago en vermogen om een grootschalige internationale samenwerking op touw te zetten, kreeg het in Europa slechts een geringe weerklank, aangezien de bijdrage van de lidstaten en van Noorwegen en Zweden slechts ongeveer 8,5 % van de op 35 miljard geraamde totale kostprijs voor de ontwikkeling uitmaakt, d.i. circa 3 miljard .

De Europese bijdrage aan het internationale ruimtestation hangt hoofdzakelijk af van beslissingen die binnen het Europese Ruimte-Agentschap worden genomen. Het aandeel van deze bijdrage in de huidige begroting van het agentschap bedraagt 16 % en zal de komende vijf jaar wellicht onder de 20 % blijven. Er is in geen enkele financiering van het station voorzien uit hoofde van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling.

Het station moet het mogelijk maken een groot aantal van de technieken te testen die nodig zijn voor de voortzetting van de verovering van de ruimte. Ook kan het wegens zijn juridische en financiële aspecten worden beschouwd als het prototype van de daartoe noodzakelijke internationale samenwerkingsverbanden. Gelet op het beperkte Europese engagement zou de stopzetting van het project van het ruimtestation slechts minimale gevolgen hebben voor de Europese ruimtevaartindustrie.