ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/501

(2004/C 84 E/0579)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3170/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft: Problemen bij de aanleg van de sneltram in Attika

In Griekenland is grote ongerustheid ontstaan rondom de aanleg van de sneltram in Attika. Er is een groot aantal artikelen in de pers verschenen waarin de situatie als dramatisch wordt afgeschilderd en wordt betwijfeld of de werkzaamheden op tijd klaar zullen zijn voor de Olympische Spelen. In concreto wordt gemeld dat het gedeelte van het tracé tussen Doukissis Plakentias en het Olympisch stadion grote vertraging heeft opgelopen omdat aldaar tegelijkertijd ook aan de ringweg en de metro wordt gewerkt. Grote problemen zijn er ook bij het station Neratziotissa, waar de sneltram en de gewone trein bij elkaar komen. De desbetreffende studie hield geen rekening met de aanleg van de ringweg onder het station, hetgeen nu tot veel problemen bij de bouw leidt.

De aanleg van de sneltram wordt medegefinancierd met middelen van het derde communautair bestek. Is de Commissie op de hoogte van de geschetste problemen en van de vertragingen bij de aanleg van de sneltram? Hoe beoordeelt de Commissie de stand van zaken rondom de aanleg van de sneltram in het algemeen?
—

De erkenning voor beroepsdoeleinden beoogt daarentegen de begunstigde in staat te stellen een gereglementeerd beroep in een andere lidstaat uit te oefenen dan die waarin hij zijn beroepskwalificaties heeft verworven. Dit type erkenning wordt geregeld door het communautair recht en in het bijzonder wat het beroep van ingenieur betreft door Richtlijn 89/48/EEG. Krachtens deze richtlijn kan een persoon, die niet in het bezit is van het vereiste nationale diploma in principe niet door de autoriteiten van de lidstaat van ontvangst de toegang tot een bepaald beroep op het grondgebied van deze lidstaat en de uitoefening daarvan worden geweigerd, wanneer deze persoon in het bezit is van het in zijn lidstaat van oorsprong voorgeschreven diploma om hetzelfde beroep uit te oefenen of genoemd diploma hem daarop voorbereidt dit beroep uit te oefenen. Wanneer evenwel substantiële verschillen tussen de door de aanvrager verworven opleiding en de in de lidstaat van ontvangst vereiste opleiding bestaan, kan laatstgenoemde van de aanvrager verlangen dat deze een aanpassingsstage volbrengt of een proeve van bekwaamheid aflegt om deze verschillen op te heffen.
2.

Werd de Roma Jeugdorganisatie in Siiven op 300 km van Sofia diezelfde dag pas om 14.00 uur geïnformeerd over de toekenning van subsidie, en heeft dit ertoe geleid dat een deel van het beschikbare geld op die dag is meegegeven aan anderen buiten de controle van deze organisatie?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/356

(2004/C 88 E/0362)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1580/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(8 mei 2003)

Betreft: Gegevensanalyse inzake illegale drugs in de Europese Unie

Kan de Commissie naar aanleiding van het antwoord op mijn schriftelijke vraag E-0315/03 (1) meedelen of zij intussen beschikt over gemeenschappelijke definities in verband met het verzamelen en analyseren van gegevens over illegaal drugsgebruik?

Indien dit niet het geval is, welke maatregelen worden dan genomen om tot gemeenschappelijke definities te komen en wanneer worden deze maatregelen afgerond?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(16 juni 2003)

De aard van de gegevensverzameling maakt voortdurende inspanningen op communautair niveau en op het niveau van de lidstaten noodzakelijk om de vergelijkbaarheid en de betrouwbaarheid te verbeteren. Er zijn in dit verband werkzaamheden verricht in het kader van de volksgezondheidsprogramma's en door het EWDD (Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving), in samenwerking met het Europees statistisch systeem (ESS). Deze inspanningen zullen worden voortgezet.

Bovendien omvat de aanbeveling van de Raad betreffende de preventie van en de beperking van de risico's die samenhangen met drugsverslaving, die gereed is voor goedkeuring door de Raad, een aantal relevante maatregelen:

— ontwikkeling en toepassing van passende evaluatieprotocollen voor alle drugsprevenue- en risicobeperkingsprogramma's;

— vaststelling en toepassing van evaluatiekwaliteitscriteria, rekening houdend met de aanbevelingen van het EWDD;

— organisatie van gestandaardiseerde gegevensverzameling en informatieverspreiding overeenkomstig de aanbevelingen van het EWDD via de nationale knooppunten van REITOX (2).

(1) PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 18.

(2) Het Europees Netwerk voor informatie over drugs en drugsverslaving (REITOX) bestaat uit een nationaal knooppunt (NKP) in elk van de 15 lidstaten van de EU en Noorwegen, en een bij de Europese Commissie. De rol van een knooppunt omvat de coördinatie van zijn nationale informatiecentra om te voldoen aan de behoeften van het EWDD aan een stel kerngegevens, jaarlijkse nationale verslagen over de drugssituatie in elke lidstaat en een nationaal informatienetwerk (http://www.emcdda.org/partners/nfp.shtml).
1. en 2.

In de desbetreffende wetgeving wordt de rol van de sociale partners bij de uitvoering van de programma's die door de Structuurfondsen worden ondersteund, duidelijk erkend. In overeenstemming met artikel 8 van de algemene verordening inzake de Structuurfondsen (1) behoren de sociale partners tot de autoriteiten en instanties die door de lidstaten worden aangewezen voor „de voorbereiding en de financiering van, het toezicht op en de evaluatie van de bijstandspakketten”. Artikel 8 voorziet ook in de jaarlijkse raadpleging van „de op Europees niveau georganiseerde sociale partners over het structuurbeleid van de Gemeenschap”. De organisaties van sociale partners kunnen ook optreden als initiatiefnemers van projecten, hetzij alleen, hetzij samen met andere partners. Bovendien kan een lidstaat — afhankelijk van de nationale en communautaire regelgeving — de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van programma's (of onderdelen ervan) aan dergelijke organisaties overdragen, wanneer de doelstellingen van de betrokken programma's hierdoor beter kunnen worden gerealiseerd. Voor acties op het gebied van ontwikkeling van menselijke hulpbronnen die worden ondersteund door het Europees Sociaal Fonds (ESF) kunnen en moeten de sociale partners een cruciale rol vervullen, in het bijzonder bij het ontwikkelen van beleid en strategieën op het gebied van levenslang leren om het aanpassingsvermogen van ondernemingen en hun werknemers te verhogen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/487

(2004/C 78 E/0508)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3200/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft: Uiterlijke raciale kenmerken als criterium voor het door politie of douane wel of niet controleren van personen die een EU-binnengrens overschrijden

Als gevolg van werkzaamheden in de tunnel tussen het spoorwegstation Monaco en het op Frans grondgebied gelegen tijdelijke station Montecarlo Country Club is doorgaand spoorwegverkeer op de route Genua (I) — Nice (F) van september tot december 2003 gesperd en worden treinpassagiers per bus vervoerd. Uit eigen waarneming heb ik op donderdagavond 16.10.2003 tussen 19.15 en 19.45 uur geconstateerd dat de passagiers uit trein IC 346 „Riviera dei Fiori” Basel-Genua-Nice in de vervangende bus op het stationsplein in de Italiaanse grensstad Ventimiglia gedurende een half uur werden opgehouden ten behoeve van een personencontrole bij de overgang naar Frankrijk zoals die anders eventueel plaatsvindt in een doorrijdende trein. Daarbij werd door de Italiaanse politie overduidelijk raciaal geselecteerd, zodat mensen met een Afrikaans of Aziatisch uiterlijk grensdocumenten moesten tonen en hun bagage uit het laadruim moesten ophalen. Mensen met een in Europa, Noord-Amerika, Australië of Nieuw-Zeeland dominerend uiterlijk werden daarentegen volledig ongemoeid gelaten.

1. Kan de Commissie aangeven of dit een gebruikelijke gang van zaken is, in overeenstemming met de werkwijze die bedoeld is voor incidentele controles aan of nabij de EU-binnengrenzen van de bij het Schengen-verdrag betrokken EU-lidstaten?

2. Leidt dit ertoe dat niet-ingezetenen zonder de nationaliteit van een der EU-lidstaten met een blanke huidskleur veel gemakkelijker EU-binnengrenzen kunnen overschrijden dan ingezetenen met de nationaliteit van een der lidstaten van wie zichtbaar is dat hun voorouders uit andere werelddelen afkomstig zijn? Acht de Commissie dit een gewenste situatie?

3. Welke verandering in deze kennelijk ontstane praktijk van selectie op uiterlijk streeft de Commissie na? Hoe wordt gestimuleerd dat deze verandering binnen de EU daadwerkelijk wordt doorgevoerd? Heeft de Commissie de mogelijkheid om dit te bewerkstelligen op grond van het bestaande verdrag of is hiervoor eerst een nieuwe bemoeienis van de Raad noodzakelijk?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(24 november 2003)

De Commissie zal de nodige informatie bij de Italiaanse autoriteiten inwinnen om de vraag van het geachte parlementslid te beantwoorden.

Zij zal het resultaat van haar onderzoek zo spoedig mogelijk meedelen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/84

(2004/C 84 E/0095)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3686/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Massa

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1109/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Massa projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad tot 1999 geen enkele subsidie is toegekend.

Kan de Commissie meedelen of de gemeente Massa sindsdien projectvoorstellen heeft ingediend, daarvoor subsidie heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt in de periode na het genoemde begrotingsjaar?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

(1) PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/788

(2004/C 78 E/0838)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3195/03

van Ursula Stenzel (PPE-DE) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft: Erkenning van het beroep van (klinisch) optometrist

Is het niet in strijd met het geldend Europees recht, en vooral met de vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van diensten, dat het op het grondgebied van de EU, met name in Engeland, Ierland en Nederland, reeds gevestigde beroep van (klinisch) optometrist in de lidstaat Oostenrijk niet bestaat en de beroepsuitoefening van de (klinische) optometrie aan EU-burgers die in een andere lidstaat van de EU tot dit beroep zijn toegelaten, in Oostenrijk wordt ontzegd?

Moet derhalve niet, in de zin van het Europees recht, in lidstaten waarin het beroep van (klinisch) optometrist niet wettelijk geregeld is, dit beroep worden erkend en moeten niet EU-burgers in iedere lidstaat van de EU onder gelijke voorwaarden worden toegelaten tot de uitoefening van dit beroep?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(1 december 2003)

Volgens vaste rechtspraak van het Europese Hof van Justitie zijn de lidstaten bij gebreke van harmonisatie van een beroepswerkzaamheid in beginsel bevoegd de uitoefening van deze werkzaamheid te regelen met inachtneming van de door het EG-verdrag gewaarborgde fundamentele vrijheden (arrest van het Hof van Justitie van 11 juli 2002, C-294/00, Deutsche Paracelsus Schulen für Naturheilverfahren GmbH).

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, bestaat er in Oostenrijk geen equivalent van het beroep van klinisch optometrist zoals andere lidstaten dat kennen. In Oostenrijk schijnt dit beroep voorbehouden te zijn aan artsen.

In de arresten Bouchoucha en Mac Quen (arrest van het Hof van Justitie van 3 oktober 1990, C-61/89, en arrest van Hof van Justitie van 1 februari 2001, C-108/96) stelt het Hof dat een lidstaat niet in strijd met artikel 43 van het EG-Verdrag handelt wanneer hij om redenen van algemeen belang voor de bescherming van de volksgezondheid een dergelijke beperking instelt.

In dit verband zij er ook op gewezen dat de bescherming van de volksgezondheid een van de redenen is die volgens artikel 46, lid 1, van het EG-Verdrag beperkingen op de vrijheid van vestiging kunnen rechtvaardigen. Het in dit lid bepaalde is volgens artikel 55 van het EG-Verdrag ook van toepassing op het vrije verkeer van diensten.

De Commissie beschikt niet over verdere informatie waaruit een inbreuk op het Gemeenschapsrecht blijkt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/669

(2004/C 78 E/0712)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3894/03

van Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft: Regio met doelstelling 1 — Schotse Highlands and Islands

Kan de Commissie, naar aanleiding van mondelinge vraag en antwoord H-0809/02 (1), het volgende meedelen: is de Commissie door het Nationaal Bureau voor de statistiek van het Verenigd Koninkrijk of de Britse regering ervan in kennis gesteld dat de verzamelde gegevens ter voorbereiding van de aanvraag uit 1999 om subsidie op grond van de status van regio met doelstelling 1 ten behoeve van de Schotse Highlands and Islands mogelijk onjuist zijn?

En wat is het standpunt van de Commissie ingeval blijkt dat de gegevens onjuist zijn?

Wat is het standpunt van de Commissie over de interpretatie van verordening 1260/1999 (2) ingeval blijkt dat de gebruikte gegevens om in aanmerking te komen voor subsidie aan regio's met doelstelling 1 onjuist blijken, in plaats van niet beschikbaar, op het vereiste tijdstip?

Kent de Commissie enige bepaling van het communautair recht die verhindert dat de regering van een lidstaat een regio in het betrokken land compenseert voor het verlies van subsidie uit hoofde van doelstelling 1, mocht de regering van de lidstaat een verkeerde subsidieaanvraag hebben ingediend?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(22 januari 2004)

De Commissie bevestigt dat zij van het Nationaal Bureau voor de Statistiek (ONS) van het Verenigd Koninkrijk of van de regering van het Verenigd Koninkrijk geen informatie heeft ontvangen over de juistheid van de gegevens met betrekking tot de hooglanden en de eilanden.

Wat de mogelijke herziening van de lijst van gebieden die in aanmerking komen voor doelstelling 1 betreft, verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar haar antwoord op mondelinge vraag H-0809/02 (3) tijdens de plenaire zitting van het Parlement in december II 2002.

(1) Schriftelijke vraag van 17.12.2002.

(2) PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1.

(3) Schriftelijk antwoord van 17.12.2002.
—

In Duitsland (in Berne, in het zuiden) en in Spanje is er nog steeds sprake van discriminatie met betrekking tot de lonen, huisvesting, veiligheid en de arbeidsuren van Portugese werknemers. Zo zijn zij bijvoorbeeld in Spanje verplicht 12 uur per dag te werken terwijl ze minder verdienen dan de Spanjaarden die 8 uur per dag werken (o.a. bedrijven in Galicië, Baskenland, Valencia en Lleida).
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/224

(2004/C 84 E/0269)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3206/03

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Raad

(30 oktober 2003)

Betreft: Huiszoeking in de Romeinse kantoren van de krant „Il Giornale”: schending van de persvrijheid in Italië

Op vrijdag 17 oktober 2003 werd op bevel van de magistratuur van Perugia huiszoeking verricht in de zetel van „Il Giornale”, een grote Italiaanse krant die onderzoek doet naar de overname van Telekom Servië door Telekom Italië. De huiszoeking door de politie duurde ruim 13 uur en uiteindelijk werd heel wat materiaal in beslag genomen dat toebehoort aan de journalist Gian Marco Chiocci. Naar verluidt zou deze beschuldigd worden van belediging via de pers van een Romeins magistraat.

Is de Raad van mening dat wij hier te maken hebben met een flagrante schending van de persvrijheid en de vrije meningsuiting?

Meent de Raad niet dat het besluit van de magistratuur indruist tegen de aanbevelingen van de Europese Raad van ministers van 8 maart 2000 aan de lidstaten, volgens welke geen beroep mag worden gedaan op interceptie, aftapping, bewaking, huiszoeking en inbeslagname indien deze maatregelen leiden tot een beperking van het recht van elke journalist op geheimhouding van zijn bronnen?

Meent de Raad niet dat het besluit van de magistratuur van Perugia indruist tegen het arrest-Goodwin van het Hof van Straatsburg, dat het recht van de journalisten op beroepsgeheim heeft gesanctioneerd?

Meent de Raad ook niet dat het besluit van de magistratuur van Perugia indruist tegen het arrest nr. 33400/96 van het Hof van Straatsburg waarin huiszoekingen bij kranten met als doel de bronnen van de journalisten te weten te komen bestempeld worden als een „ernstige schending van het recht op vrije meningsuiting”?

Antwoord

(9 maart 2004)

De Raad geeft geen commentaar op zaken die het voorwerp uitmaken van een gerechtelijke procedure en geeft geen uitleg over arresten van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens met betrekking tot individuele gevallen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/240

(2004/C 78 E/0242)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3201/03

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft: Huiszoeking in de Romeinse kantoren van de krant „Il Giornale”: schending van de persvrijheid in Italië

Op vrijdag 17 oktober 2003 werd op bevel van de magistratuur van Perugia huiszoeking verricht in de zetel van „Il Giornale”, een grote Italiaanse krant die onderzoek doet naar de overname van Telekom Servië door Telekom Italië. De huiszoeking door de politie duurde ruim 13 uur en uiteindelijk werd heel wat materiaal in beslag genomen dat toebehoort aan de journalist Gian Marco Chiocci. Naar verluidt zou deze beschuldigd worden van belediging via de pers van een Romeins magistraat.

Is de Commissie niet van mening dat wij hier te maken hebben met een flagrante schending van de persvrijheid en de vrije meningsuiting?

Meent de Commissie niet dat het besluit van de magistratuur indruist tegen de aanbevelingen van de Europese Raad van ministers van 8 maart 2000 aan de lidstaten, volgens welke geen beroep mag worden gedaan op interceptie, aftapping, bewaking, huiszoeking en inbeslagname indien deze maatregelen leiden tot een beperking van het recht van elke journalist op geheimhouding van zijn bronnen?

Meent de Commissie niet dat het besluit van de magistratuur van Perugia indruist tegen het arrest-Goodwin van het Hof van Straatsburg, dat het recht van de journalisten op beroepsgeheim heeft gesanctioneerd?

Meent de Commissie ook niet dat het besluit van de magistratuur van Perugia indruist tegen het arrest nr. 33400/96 van het Hof van Straatsburg waarin huiszoekingen bij kranten met als doel de bronnen van de journalisten te weten te komen bestempeld worden als een „ernstige schending van het recht op vrije meningsuiting”?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(2 december 2003)

De huiszoeking bij de Italiaanse krant „Il Giornale” is verricht op bevel van een rechterlijke instantie -in dit geval door het Parket van Perugia- en valt onder de exclusieve bevoegdheid van de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de organisatie van het Italiaanse rechtssysteem. Aangezien deze aangelegenheid niet onder het Gemeenschapsrecht valt, is de Commissie niet bevoegd om op de vragen van het geachte parlementslid te antwoorden.

Daarnaast zij erop gewezen dat een persoon die van oordeel is dat zijn fundamentele rechten zijn geschonden, na uitputting van de interne rechtsmiddelen een vordering kan instellen bij het Europees Hof voor de rechten van de mens.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/228

(2004/C 84 E/0273)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3251/03

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Raad

(3 november 2003)

Betreft: Internationaal tribunaal voor misdrijven in voormalig Joegoslavië (ICTY)

De Raad Externe Betrekkingen van 13 oktober, diep bezorgd over het feit dat enkele westerse Balkanlanden nog steeds niet bereid zijn om voldoende mee te werken met het internationaal tribunaal voor misdrijven in voormalig Joegoslavië, herhaalt de nood aan het intensiever streven om Radovan Karadzic, Generaal Mladic en Generaal Gotovina voor het ICTY te brengen.

In haar Gemeenschappelijk Standpunt 2003/280/GBVB (1) van 16 april 2003 heeft de Raad maatregelen aangenomen om het binnenkomen in of de doorreis over het grondgebied van de lidstaten te ontzeggen aan personen die het mandaat van het ICTY hinderen. Dit had vooral in Bosnië en Herzegovina (BiH) een positief effect.

Welke stappen onderneemt de Raad om de lijst van personen in bijlage van het Gemeenschappelijk Standpunt te verruimen met zij die voortvluchtige personen helpen zich aan berechtiging te onttrekken?

Zullen zij die Karadzic, Mladic en Gotovina onderbrengen, wiens respectievelijke netwerken in Kroatië, Servië en Montenegro door het ICTY als gewichtig zijn beschreven, nu worden onderworpen aan het reisverbod?

Antwoord

(9 maart 2004)

1. Het Gemeenschappelijk Standpunt 2003/280/GBVB van de Raad van 16 april is bijgewerkt bij Besluit 2003/484/GBVB van de Raad van 27 juni 2003; naar aanleiding van aanbevelingen van het Bureau van de hoge vertegenwoordiger voor Bosnië en Herzegovina zijn toen 12 nieuwe namen toegevoegd aan de lijst van personen in de bijlage bij Gemeenschappelijk Standpunt 2003/280/GBVB.

2. Het gemeenschappelijk standpunt wordt voortdurend opnieuw bezien en de Raad kan wijzigingen in de lijst in de bijlage aannemen, wanneer dit noodzakelijk is om het ICTY bij te staan.

(1) PB L 101 van 23.4.2003, blz. 22.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/595

(2004/C 78 E/0629)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3576/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft: Europese gehandicaptenkaart

In totaal 37 miljoen burgers van de Unie leven met een handicap, d.w.z. iedere tiende in de Europese Unie levende burger heeft hiermee te maken. Het Europees Jaar van de gehandicapten, dat over enkele weken afloopt, dient nieuwe stimulansen te bieden en concrete resultaten op te leveren om gelijke rechten voor gehandicapte EU-burgers te bewerkstelligen, zodat zij in de toekomst ten volle op alle terreinen van het leven kunnen participeren.

Een stap in de goede richting zou de invoering zijn van een voor de gehele EU geldende gehandicapten-kaart die faciliteiten en voordelen ongeacht de nationaliteit garandeert en deze zonder problemen voor elke gehandicapte toegankelijk maakt. In mijn schriftelijke vraag E-2173/02 (1) van 18 juli 2002 heb ik reeds op de noodzaak van een dergelijke gehandicaptenkaart gewezen.

Aangezien elke lidstaat zelf over de omvang van de faciliteiten en voordelen voor gehandicapten kan beslissen, is een uniforme in de gehele EU geldende gehandicaptenkaart nodig die elke gehandicapte burger van de Unie in elk land gelijke rechten garandeert.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

— Is de EU reeds begonnen met een eerste reflectie op de invoering van een voor de gehele EU geldende gehandicaptenkaart?

— Zo ja, wat houdt deze reflectie in?

— Zo neen, is het niet noodzakelijk om een op het gehele grondgebied van de EU geaccepteerde gehandicaptenkaart in te voeren?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(28 januari 2004)

De Commissie verwijst de geachte afgevaardigde naar haar antwoord op zijn eerdere schriftelijke vraag E-2173/02 (1). Zoals daarin duidelijk is vermeld, wordt conform het subsidiariteitsbeginsel het besluit omtrent de definitie van invaliditeit en de toekenning van gehandicaptenkaarten op nationaal niveau genomen.

(1) PB C 277 E van 14.11.2002, blz. 257.