ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1008/97 van Pierre Bernard-Reymond (PPE) aan de Commissie (19 maart 1997)

Betreft: Herkomst van producten voor de voeding van gekweekte vis

Kan de Commissie meedelen of het juist is dat er tot 20 februari 1997 geen enkele bepaling bestond waarbij het voederen van gekweekte vis voor menselijke consumptie met vlees- en beendermeel van dezelfde soort als die welke geleid hebben tot de ernstige moeilijkheden van de BSE door de voeding van runderen, wordt verboden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (30 mei 1997)

Naar men aanneemt is boviene spongiforme encefalopathie (BSE) ontstaan doordat, waarschijnlijk reeds in het begin van de jaren tachtig, vlees- en beendermeel van runderen of schapen dat onvoldoende was bewerkt om het agens van de ziekte onschadelijk te maken, in het veevoer is verwerkt.

Het is niet bewezen dat vissen vatbaar zijn voor BSE. Dit kan echter vooralsnog niet worden uitgesloten. Bij gebrek aan definitieve gegevens heeft de Commissie het standpunt ingenomen dat voor alle diersoorten die in de menselijke voedselketen terecht kunnen komen een hoge mate van bescherming noodzakelijk is. Daarom heeft de Commissie Beschikking 94/382/EG van 27 juni 1994 gegeven, waarin minimumnormen zijn vastgesteld voor de verwerking van vlees en beendermeel; deze beschikking is op 1 januari 1995 ((PB L 172 van 7.7.1994. )) in werking getreden. De beschikking is in het licht van recentere gegevens herzien en sedert 1 april 1997 ((Beschikking 96/449/EG - PB L 184 van 24.7.1996. )) zijn nog strengere normen van toepassing. Voorts heeft de Commissie, op advies van het Wetenschappelijk Veterinair Comité, ook voorgesteld om voor de gehele Gemeenschap de verwerking van gespecificeerd risicohoudend materiaal in diervoeder te verbieden. Dit voorstel is echter in de Raad van 17 december 1996 bij eenvoudige meerderheid van stemmen verworpen. De Commissie beraadt zich momenteel over de in deze zaak verder te nemen maatregelen.

De Commissie kan dan ook stellen dat sedert 1995 maatregelen zijn genomen om alle diersoorten die voor de voeding bestemd zijn te beschermen en dat deze maatregelen in het licht van de nieuwste kennis geleidelijk strenger zijn gemaakt. Op de door het geachte Parlementslid vermelde datum was de controle op de verwerking aanzienlijk verbeterd in vergelijking met de situatie in het begin van de jaren tachtig die, naar wordt aangenomen, tot het BSE-probleem heeft geleid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0338/97 van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie (13 februari 1997)

Betreft: GOM voor olijfolie: uitgaven voor steun aan de consumptie in Italië

In het Jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1995 worden de totale uitgaven van het EOGFL voor de garantie ten behoeve van olijfolie voor de begroting van 1996 op 1.781 miljoen ecu geschat. Hoewel dit cijfer in de lijn ligt van de uitgaven tussen 1991 en 1993 kan worden opgemerkt dat de uitgaven voor 1995 zeer veel lager waren en slechts 812,5 miljoen ecu bedroegen.

Van deze uitgaven bedroegen de restituties voor olijfolie op de begroting voor 1995 en 1996 respectievelijk 268,6 en 166 miljoen ecu.

Wat waren de totale uitgaven voor steun aan de consumptie van olijfolie in Italië?

Gecombineerd antwoord op de schritftelijke vragen E-0320/97, E-0321/97, E-0322/97, E-0323/97, E-0324/97, E-0325/97, E-0326/97, E-0327/97, E-0328/97, E-0329/97, E-0330/97, E-0331/97, E-0332/97, E-0333/97, E-0334/97, E-0335/97, E-0336/97, E-0337/97, E-0338/97, E-0339/97, E-0340/97, E-0341/97, E-0342/97, E-0343/97 en E-0344/97 van de heer Fischler namens de Commissie (6 MAART 1997)

De door het geachte Parlementslid gevraagde uitgaven zijn aangegeven in de onderstaande tabel. De totale communautaire uitgaven voor de begrotingsjaren 1995 en 1996 bedroegen respectievelijk 812,5 en 2007,7 miljoen ecu. Het verschil met de totalen in de tabel is met name toe te schrijven aan de betalingen voor de acties ter bevordering van het gebruik van olijfolie. Het bedrag voor het begrotingsjaar 1995 is veel lager dan voor 1996 (en 1994) als gevolg van het bij de vaststelling van het prijzenpakket 1994/1995 genomen besluit om de betalingsdatum te verschuiven. Uit de begroting 1995 dienden namelijk geen uitgaven voor het verkoopseizoen 1994/1995 maar alleen resterende uitgaven van het verkoopsiezoen 1993/1994 te worden betaald.

(in mln ecu)

>TABLE>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0921/97 van Ian White (PSE) aan de Raad (11 maart 1997)

Betreft: Procedure voor urgentverklaring van de behandeling van wetgeving in de Raad

In antwoord op vraag E-2153/96 ((PB C 72 van 7.3.1997, blz. 16 )) wijst de Raad erop dat hij geen besluit in eerste lezing kan nemen dan nadat het advies van het Europees Parlement is ontvangen (en dat dit het feit rechtvaardigt dat het Parlement in zijn Reglement toelaat dat de Raad het Parlement om spoedige behandeling verzoekt).

Evenzo kan ook het Parlement geen besluit in tweede lezing nemen alvorens de Raad zijn eerste lezing heeft afgesloten. Zou er geen soortgelijke bepaling moeten bestaan die het het Parlement toestaat de Raad om spoedige behandeling te verzoeken?

Antwoord (14 juli 1997)

Het doel van de tweede lezing door het Europees Parlement is deze Instelling de mogelijkheid te bieden om zich uit te spreken over het door de Raad vastgestelde gemeenschappelijke standpunt. Het EG-Verdrag legt het Parlement daartoe een termijn op, die slechts begint te lopen vanaf de toezending van dit standpunt door de Raad. Voor de eerste lezing door de twee Instellingen daarentegen is in het Verdrag geen enkele termijn vastgesteld.

Zoals reeds op vraag nr. E-2153/96 is geantwoord, is er evenwel niets op tegen dat het Europees Parlement, wanneer het zijn advies uitbrengt, de Raad verzoekt om op korte termijn een besluit te nemen of zijn gemeenschappelijk standpunt vast te stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1219/97 van Caroline Jackson (PPE) aan de Commissie (7 april 1997)

Betreft: Dassen en TB bij runderen

Kan de Commissie mededelen of het aantal gevallen van runder-TB in de EU de afgelopen tien jaar is toegenomen?

Zo ja, in welke lidstaten was dit dan het geval?

Overweegt de Commissie steun te verlenen aan onderzoek naar het eventuele verband tussen dassen en TB bij runderen en naar manieren om dit probleem aan te pakken?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (30 april 1997)

In de afgelopen tien jaar is het totale aantal gevallen van rundertuberculose in de Gemeenschap gedaald.

De laatste jaren is in Zuidwest-Engeland het aantal positieve (besmette) dieren iets toegenomen, namelijk 0,105 % in 1989 (ongeveer 600 dieren) tot 0,329 % in 1994 (1414 dieren). Het betreft echter een stijging ten opzichte van een zeer gering aantal in de uitgangssituatie.

Aan de financiering van onderzoekprojecten betreffende rundertuberculose wordt prioriteit toegekend. Er zijn geen projecten ingediend voor onderzoek naar het eventuele verband tussen dassen en rundertuberculose en naar manieren om dit probleem aan te pakken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1139/97 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (24 maart 1997)

Betreft: Ontginningsproject voor verontreinigde gebieden

Tot het communautair beleid voor het beheer van stadsafval, van voor lozing gebruikte terreinen, van fabrieken die hebben moeten sluiten, en van plaatsen waar een industrieel ongeluk heeft plaatsgevonden, behoren begeleidende maatregelen, waaronder maatregelen betreffende de ontginning van verontreinigde gebieden.

De regio Lombardije heeft al in 1988 bepaalde bedrijven opdracht gegeven om een onderzoek in te stellen ter ontwikkeling van een ontginningsproject. De uitkomsten van dit onderzoek toonden aan dat 2.120 terreinen potentieel verontreinigd waren en dat in totaal 120 miljard lire nodig was voor de ontginning. Uit onderzoek, geschraagd door een gedetailleerde klacht bij de bevoegde instanties, zou blijken dat slechts 70 miljard is uitgekeerd, wat een verschil maakt van meer dan 50 miljard lire met het oorspronkelijke bedrag.

De Commissie wordt verzocht een richtlijn uit te vaardigen die aangeeft voor welke potentieel verontreinigde terreinen onmiddellijke ontginningssteun moet worden verleend en waar de prioriteiten moeten liggen. Daarnaast is een richtlijn nodig die de accountantscontrole vaststelt voor de toegekende bedragen en een financiële steun voor het verrichten van onderzoek om een voorstel voor een ontginningsproject te onderbouwen.

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (6 mei 1997)

De Commissie is op de hoogte van het feit dat er een groot aantal verontreinigde terreinen in de Gemeenschap is. Een aantal lidstaten heeft reeds strategieën en actieprogramma's opgesteld om het probleem aan te pakken.

In haar mededeling betreffende de actualisering van de communautaire strategie voor het afvalbeheer ((COM(96)399 def. )) heeft de Commissie verklaard (paragraaf 56):

"De Commissie is van mening dat de inventarisatie en sanering van dergelijke verontreinigende terreinen op de eerste plaats een zaak is van de lidstaten, die ook zullen dienen te bepalen in welke mate het beginsel dat de vervuiler betaalt, in die gevallen in de praktijk wordt gebracht. Voor de toekomst is een uitwisseling van ervaringen, knowhow en saneringstechnieken tussen de lidstaten wenselijk. Het laat zich aanzien dat dit probleem in Midden- en Oost-Europa van bijzonder belang zal blijken.¨

De Commissie beschouwt het opstellen van een voorstel voor een richtlijn inzake verontreinigde terreinen dan ook niet als een prioriteit.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1278/97 van Lis Jensen (I-EDN) aan de Commissie (7 april 1997)

Betreft: Eisen aan het gezichtsvermogen van chauffeurs (richtlijn 91/439/EEG)

Op 1 juli 1996 trad richtlijn 91/439/EEG ((PB L 237 van 24.8.1991, blz. 1. )) in werking met het gevolg dat er strengere eisen werden gesteld aan het gezichtsvermogen van sommige houders van rijbewijzen voor bedrijfsvoertuigen. In Denemarken zijn de eisen bijgesteld van minimaal 0,5 en 0,25 tot resp. minimaal 0,8 en minimaal 0,5.

1. Waarom deze aanscherping?

2. Zijn een overgangsregeling of vrijstelling van deze richtlijn mogelijk? Bijvoorbeeld tegen het licht van een per geval uitgevoerde beoordeling door deskundigen op het gebied van het gezichtsvermogen?

3. Zijn er lidstaten die vrijstelling van de richtlijn hebben verleend?

4. Welke gevolgen verwacht de Commissie op maatschappelijk gebied en ten aanzien van de verkeersveiligheid, wanneer ervaren chauffeurs hun rijbewijs wordt ontnomen?

Antwoord van de heer. Kinnock namens de Commissie (26 mei 1997)

1.Bijlage III van Richtlijn 91/439/EEG bepaalt de minimumnormen inzake lichamelijke en geestelijke geschiktheid voor het besturen van een motorvoertuig. Het doel van deze normen is om op basis van dergelijke minimumvoorwaarden de verkeersveiligheid te garanderen en de wederzijdse erkenning van rijbewijzen binnen de Gemeenschap te bevorderen. De normen voor de gezichtsscherpte van chauffeurs van groep 2 voor de categorieën C en D (b.v. vrachtwagens en bussen) zijn opgenomen onder punt 6.3 van de bijlage. Deze normen zijn samen met de nationale autoriteiten vastgesteld en zijn in 1991, toen de richtlijn werd vastgesteld, door alle lidstaten gesteund.

Ten tijde van de implementatie van de richtlijn in 1996 hebben diverse lidstaten de Commissie gevraagd om de waarden voor optische correctie door middel van een bril te herzien vanwege de geboekte vooruitgang in de optische industrie. Na een bijeenkomst met nationale deskundigen was de Commissie van mening dat overeenkomstig de bepalingen van artikel 7, lid 3, van Richtlijn 91/439/EEG de medisch-wetenschappelijke ontwikkelingen een wijziging rechtvaardigden.

Op 10 juli 1996 heeft de Commissie dan ook een beschikking ((PB L 175 van 13.7.1996. )) vastgesteld waarin voor de correctie door middel van een bril voor chauffeurs van groep 2 de waarde van plus of min 4 dioptrieën werd verhoogd naar plus of min 8 dioptrieën. De normen voor de gezichtsscherpte zijn niet ter discussie gesteld (0,8 en 0,5).

2. Op grond van de richtlijn moeten alle chauffeurs aan de in bijlage III bepaalde minimumnormen voldoen. Er is niet voorzien in overgangsperioden of afwijkingen van de minimumnormen. Het staat de lidstaten evenwel vrij om desgewenst strengere normen vast te stellen.

3. Neen.

4. Hoewel het voorstel van de Commissie ((PB C van 27.2.1989. )) een bepaling bevatte die lidstaten de mogelijkheid gaf om rijbewijzen te vernieuwen op grond van dezelfde medische voorwaarden als bij de verstrekking van het eerste rijbewijs, werd deze clausule door de Raad niet overgenomen bij het vaststellen van de richtlijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 213/97 van Glyn FORD aan dee Raad. Tamils in Sri Lanka



Publicatieblad Nr. C 367 van 04/12/1997 blz. 0008



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0213/97 van Glyn Ford (PSE) aan de Raad (6 februari 1997) Betreft: Tamils in Sri Lanka Is de Raad van ministers op de hoogte van de wreedheden die tegen de Tamilminderheid op Sri Lanka worden begaan? Welke maatregelen is de Raad voornemens te treffen om een halt toe te roepen aan de onderdrukking van deze bevolkingsgroep? Antwoord 1X>(5 juni 1997) Zoals duidelijk blijkt uit eerdere vragen van andere Geachte Afgevaardigden is de situatie op Sri Lanka complex en zijn er wreedheden begaan tegen onschuldige gemeenschappen, onafhankelijk van hun oorsprong. Alle wreedheden moeten veroordeeld worden, met name die tegen onschuldige burgers. De Unie is van oordeel dat niet veroordeling van een der partijen, maar een dialoog de enige manier is om tot duurzame vrede en stabiliteit te komen. Geweld leidt alleen maar tot fysiek en mentaal lijden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1071/97 van Roberta Angelilli (NI) (namens de Commissie (17 maart 1997)

Betreft: Privatisering gemeentelijk energie- en milieubedrijf van Rome

Op 16 juli 1996 heeft commissaris Monti in antwoord op schriftelijke vraag P-1747/96 ((PB C 345 van 15.11.1996, blz. 102. )) onder de kop "ACEA en Melkcentrale¨ aangekondigd dat de Commissie mogelijkerwijs een procedure wegens inbreuk op grond van artikel 169 van het EG-Verdrag zou starten. De gemeente Rome heeft namelijk verzuimd om aan het Publikatiebureau de tekst toe te zenden van de sollicitatieprocedure voor de post van privatiseringsadviseur voor het gemeentelijk energie- en milieubedrijf waardoor de verplichte publicatie in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen is uitgebleven. Ondertussen gaat de gemeente gewoon door met de privatisering zonder de sollicitatieprocedure te verdagen.

Kan de Commissie informeren over de ontwikkelingen in deze zaak?

Kan de Commissie bekend maken of de voorwaarden aanwezig zijn om over te gaan tot genoemde procedure op grond van artikel 169 van het EG-Verdrag?

Wat zit er allemaal vast aan deze procedure, als zij doorgaat?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (13 mei 1997)

Op basis van de informatie waarover de Commissie thans beschikt met betrekking tot de dienstverleningsopdracht op het gebied van steunverlening aan en advisering van de gemeente Rome in de ontwerp-fase van de activiteiten op het gebied van de herstructurering, de omschakeling en de eventuele verbetering van het gemeentelijk milieu- en energiebedrijf (ACEA), ook via privatisering, is zij niet van mening dat hier sprake is van een overtreding van de communautaire regels op het gebied van de bekendmaking van overheidsopdrachten.

De gunning van deze opdracht is bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen ((PB S 103 van 31.5.1996. )). De opdracht is gegund voor een bedrag van 327 726 000 lire, exclusief BTW, hetgeen onder de drempel ligt die geldt voor toepassing van Richtlijn 92/50/EEG ((PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1. )).

Volgens artikel 7, lid 1, van Richtlijn 92/50/EEG is de geraamde waarde bepalend voor het al dan niet toepassen van de richtlijn, en niet de prijs waarvoor de opdracht gegund is. Op dit moment neemt de Commissie dan ook contact op met de Italiaanse autoriteiten om na te gaan wat de geraamde waarde van de opdracht was. Alleen als die waarde groter was dan of gelijk aan de drempelwaarde voor de toepassing van de bovengenoemde richtlijn, had de gemeente Rome een bericht van aanbesteding naar het Publikatiebureau van de Europese Gemeenschappen moeten sturen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0131/97 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (3 februari 1997)

Betreft: Veroordeling van een orthodoxe prelaat in Turkije

Met een nooit eerder geziene inbreuk op de vrijheid en onafhankelijkheid van de Orthodoxe Kerk hebben de Turkse autoriteiten een hoogwaardigheidsbekleder van het oecumenisch patriarchaat, de aartsbisschop van Laodikeia, de heer Iakovos, tot vijf maanden gevangenisstraf veroordeeld. Hij was ervan beschuldigd de avondplechtigheid te hebben bijgewoond die werd opgedragen in de kerk van de Bulgaarse gemeenschap in de Fanariwijk van Istanboel.

Het lijdt geen twijfel dat hieruit een gevaarlijk conflict tussen Turkije en Griekenland kan ontstaan, en het is een verdere indicatie van de wijze waarop Turkije omgaat met de vrijheid van godsdienst.

Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen tegen deze grove schendingen van de fundamentele mensenrechten in een land waarmee de Europese Unie een douane-unie heeft?

Aanvullend antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (30 mei 1997)

Ter aanvulling van het op 6 maart 1997 verstrekte antwoord wordt medegedeeld dat de door de vertegenwoordiging van de Commissie in Ankara verzamelde gegevens erop wijzen dat de heer Iakovos, van Turkse nationaliteit en prelaat van het oecumenisch patriarchaat van Laodikia, vorig jaar op uitnodiging van het religieuze hoofd van de Bulgaarse gemeenschap een mis heeft bijgewoond in de kerk van Fanari (Istanboel). Om onbekende redenen zou de priester van de kerk van Fanari de heer Iakovos ervan hebben beschuldigd de orde te hebben verstoord tijdens de ceremonie en de Turkse rechter heeft hem in november 1997 tot vijf maanden gevangenisstraf veroordeeld. De heer Iakovos is hiertegen in hoger beroep gegaan en is tot op heden in vrijheid gebleven. Het is op dit ogenblik niet bekend op welke datum de zaak in hoger beroep voorkomt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 799/97 van Jean-Yves LE GALLOU aan de Commissie. Communautaire subsidies aan verenigingen, NGO's en diverse organisaties (AANVULLEND ANTWOORD)



Publicatieblad Nr. C 367 van 04/12/1997 blz. 0041



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0799/97 van Jean-Yves Le Gallou (NI) aan de Commissie (10 maart 1997) Betreft: Communautaire subsidies aan verenigingen, NGO's en diverse organisaties Kan de Europese Commissie voor begrotingslijn B3-101 (Jeugd voor Europa) de volledige lijst overleggen van verenigingen, NGO's of organisaties die communautaire subsidies ontvangen en de exacte steunbedragen vermelden die zij in het laatst afgesloten begrotingsjaar, m.a.w. in 1996, hebben ontvangen? Aanvullend antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (6 juni 1997) Als aanvulling op haar antwoord van 17 april 1997 ((PB C 217 van 17.7.1997, blz. 228. )) kan de Commissie thans de volgende inlichtingen geven. De Commissie zendt het geachte Parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks de gevraagde gegevens toe.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1140/97 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (24 maart 1997)

Betreft: Schending van de communautaire normen bij de vuilstort van Ca Gualdo (provincie Pesaro)

Aangezien in de gemeente Ca Gualdo in de provincie Pesaro in de regio Marche toestemming is verleend voor een vuilstort die gefinancierd wordt door de EEG overeenkomstig doelstelling 5b, zonder dat voor dit project een volgens richtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.)) verplichte milieu-effectrapportage heeft plaatsgevonden;

overwegende dat dit project, zoals dat er nu ligt, strijdig is met alle bepalingen van genoemde richtlijn en bovendien de gezondheid van de burgers in gevaar brengt;

luidt de vraag aan de Commissie:

1. hoe zij denkt op te treden tegen deze openlijke schending van de communautaire normen inzake milieu-effectrapportage nadat zij inmiddels het geld heeft gefourneerd dat gebruikt kan worden voor deze geplande vuilstort;

2. of zij niet voornemens is om de regio Marche te vragen naar de motieven die haar hebben gebracht tot deze onmiskenbare schending van de criteria voor toepassing van doelstelling 5b.

Antwoord van.mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (22 mei 1997)

Het "enig programmeringsdocument¨ betreffende doelstelling 5b 1994-1999 voor de regio Marche voorziet in de totstandbrenging van een installatie voor de verwerking van bijzonder, toxisch of gevaarlijk industrieel afval.

Deze installatie zal onder andere bestaan uit een sorteer- en verwerkingscentrum en een stortplaats voor de restfractie die niet kan worden hergebruikt.

Het voorlopige plan zal door de regionale technische instanties worden beoordeeld en moet door de gouverneur van de regio Marche worden goedgekeurd. Volgens het rapport over de uitvoering van het enig programmeringsdocument betreffende doelstelling 5b voor de regio Marche en de door de regionale instanties verstrekte informatie is het plan voor de stortplaats waarin is voorzien bij maatregel 3.1.2A nog niet goedgekeurd. Tot dusver heeft de regio alleen over de locatie een besluit genomen, op basis van het voorstel van de provincie.

Overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 5.7.1985. )) betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten moet voor plannen voor installaties voor de verwijdering van toxische en gevaarlijke afvalstoffen een milieueffectrapportage plaatsvinden voordat een vergunning kan worden afgegeven. De Commissie zal erop toezien dat genoemde richtlijn wordt nageleefd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1259/97 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (11 april 1997)

Betreft: Mondialisering en democratie

De Europese Unie draagt bij tot de versnelling van de mondialisering. De termen flexibiliteit, competentie, vrije handel en mondialisering zijn referentiewaarden geworden van de huidige samenleving.

Het kapitaal kan thans zonder belemmeringen, maar ook zonder limieten circuleren en de invoering van de enkele munteenheid zal ertoe leiden dat het begrotingsbeleid niet meer zal afhangen van de politieke autoriteiten, maar van de financiële autoriteiten die bijgevolg alleen als bank fungeren en geen uitdrukking geven aan de wil van de burger.

Is de Commissie bereid de nodige mechanismen uit te werken opdat de besluitvorming op budgettair gebied weer onder verantwoordelijkheid van de politieke autoriteiten komt te vallen, alsook een aantal maatregelen die de invloed van de financiële organen beperken, waardoor de lidstaten een zodanig economisch beleid kunnen voeren dat wordt voorkomen dat grote kapitaalvennootschappen de besluiten nemen in plaats van de soevereine staten?

Gecombineerd antwoord op de schritftelijke vragen E-1245/97 en E-1259/97 van de heer de Silguy namens de Commissie (28 mei 1997)

In het kader van de Economische en Monetaire Unie (EMU) zullen de verschillende componenten van het economisch beleid door verschillende groepen "beleidsmakers¨ worden beheerd: de Europese Centrale Bank zal verantwoordelijk zijn voor het monetair beleid, de nationale parlementen en regeringen voor het begrotingsbeleid en de sociale partners voor de bepaling van het loonpeil.

Vanwege de coördinatie van het economisch beleid in de verschillende lidstaten (zoals bepaald bij artikel 103, lid 1, van het EG-Verdrag) moeten de nationale overheden hun soevereine verantwoordelijkheid voor het begrotingsbeleid in het kader stellen van de financiële en budgettaire bepalingen van het Verdrag en van andere communautaire teksten die uit vrije beweging door de lidstaten zijn aanvaard. Zo is in het Verdrag bepaald (artikel 103, lid 1,) dat "de lidstaten hun economisch beleid als een aangelegenheid van gemeenschappelijk belang beschouwen en het coördineren in het kader van de Raad¨. Wat de Commissie betreft, zullen de lidstaten met de komst van de euro gezamenlijk opnieuw de monetaire soevereiniteit krijgen die voor elk van hen verloren ging door de mondialisering van de financiële markten.

In het kader van deze coördinatie valt het nationale begrotingsbeleid uitsluitend onder de soevereine verantwoordelijkheid van de nationale politieke autoriteiten die de burgers vertegenwoordigen.