SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3065/00

van Sergio Berlato (UEN) aan de Commissie

(2 oktober 2000)

Betreft: Olijfolieproducenten

De olijvensector zit in een zware crisis. Vorig jaar al werd in Italië 30 % van de productie niet geoogst en heeft de olijfolie van inferieure kwaliteit uit derde landen die tegen dumpingprijzen op de markt wordt gebracht funeste gevolgen gehad voor heel de Italiaanse olijvensector.

De toepassing van Verordening EEG nr. 2366/98(1) brengt voor de olijfolieproducenten zware voorschriften en lasten met zich mee, onder meer in verband met de aanschaf van een elektronische weeginstallatie, de aanpassing van de elektriciteitsmeters, de verplicht bij te houden aan- en afvoerregisters, de afgifte van attesten voor elke persing en de gestandaardiseerde opbrengsten (wat niet werkbaar is omdat de opbrengst van gebied tot gebied verschilt). Dit alles maakt de crisis in de olijvensector allen maar erger.

Kan de Commissie:

1. de nodige maatregelen nemen om in het kader van de herziening van de GMO voor steun aan de olijfolieproductie in bijzondere fiscale en kredietfaciliteiten voor de olijfolieproducenten te voorzien?

2. ijveren voor de wederinvoering van het landbouwkrediet en wel op tweejarige basis?

3. overwegen om de termijn voor de aanschaf van de door verordening 2366/98 opgelegde uitrusting voor de olijfolieproducenten met een jaar te verlengen?

(1) PB L 293 van 31.10.1998, blz. 50.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(10 november 2000)

De Commissie is van oordeel dat het huidige peil van de olijfolieprijzen in de Gemeenschap een gevolg is van de overvloedige communautaire productie en dat de invoer, die minder dan 2,5 % van deze productie bedraagt, in het algemeen geen noemenswaardige invloed heeft op de markt van de Gemeenschap.

Gezien het niveau van de productie in Italië in 1999/2000 is de Commissie verbijsterd over de bewering van het geachte parlementslid dat 30 % van de olijvenproductie in Italië niet zou zijn geoogst.

Belasting- en kredietmaatregelen vallen onder de bevoegdheid van de lidstaten en in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid kunnen geen belasting- of kredietfaciliteiten worden verleend aan oliefabrieken. Bovendien zouden door een lidstaat toegekende kredietfaciliteiten of fiscale voordelen kunnen worden beschouwd als niet met het EG-Verdrag verenigbare steunmaatregelen. Bijgevolg is een lidstaat, telkens wanneer hij de ondernemingen of de producenten bijzondere fiscale voordelen of kredieten verleent, verplicht deze aan de Commissie te melden, opdat deze de betrokken maatregelen kan toetsen aan de artikelen 87-89 (ex artikelen 92-94) van het EG-Verdrag. De Commissie is voorts van mening dat de gemeenschappelijke marktordening voor oliën en vetten weliswaar voor de oliefabrieken bepaalde administratieve verplichtingen en bepaalde kosten met zich brengt en dat de controles eventueel aanleiding kunnen geven tot sancties, maar dat de gemeenschappelijke marktordening voor hen ook veel voordelen heeft, omdat ze hen in staat heeft gesteld om de productie te vergroten en te verbeteren, waardoor dus ook de inkomsten voor de oliefabrieken zijn gestegen.

Wat betreft een eventuele verlenging met één jaar van de termijn voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 2366/98 van de Commissie van 30 oktober 1998 houdende uitvoeringsbepalingen van de productiesteunregeling voor olijfolie voor de verkoopseizoenen 1998/1999 tot en met 2000/2001(1), wordt het geachte parlementslid verwezen naar het recente antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-3026/2000 van de heer Musotto(2).

(1) PB L 293 van 31.10.1998.

(2) PB C 136 E van 8.5.2001, blz. 161.