SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0311/96 van Irini Lambraki (PSE) aan de Commissie (15 februari 1996)

Betreft: "Communautarisering¨ van onder de derde pijler vallende kwesties met het oog op de herziening van het Verdrag

In het document van de Raad getiteld "Ontwerp voor de herziening van de Verdragen waarop de Europese Unie is gebaseerd¨ wordt vermeld dat de Intergouvernementele Conferentie in overeenstemming met de doelstellingen als verwoord in de artikelen A en B van het Verdrag betreffende de Europese Unie, de bepalingen zal onderzoeken waarvoor herziening wordt beoogd, zulks overeenkomstig artikel N, lid 2, van het Verdrag.

Hoe rechtvaardigt de Commissie, aangezien voor de bepalingen betreffende de samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken geen herziening in het kader van de Intergouvernementele Conferentie is voorzien, de afwachtende houding die zij voorstelt met betrekking tot de toepassing van artikel K9, juist met het oog op de Intergouvernementele Conferentie?

Is zij niet van mening, overwegende dat op grond van het bovenstaande "communautarisering¨ van de bepalingen van de derde pijler op de Intergouvernementele Conferentie onwaarschijnlijk lijkt, dat wanneer artikel K9 in de tussentijd niet wordt toegepast, kostbare tijd verloren gaat voor de vooruitgang van het Europa van de burgers?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie (27 maart 1996)

De Commissie wijst het geachte Parlementslid erop dat volgens artikel B van het Verdrag betreffende de Europese Unie de doelstellingen van de Unie het volgende omvatten : "volgens de procedure van artikel N, lid 2, na te gaan in hoeverre het beleid en de samenwerkingsvormen die bij dit Verdrag zijn ingesteld herziening behoeven om de doeltreffendheid van de mechanismen en instellingen van de Gemeenschap te verzekeren¨.

Daarom waren het Europees Parlement, de Raad en de Commissie in hun verslagen aan de discussiegroep onder voorzitterschap van de heer Westendorp, die deze in zijn eindrapport vermeldt, van mening dat samenwerking uit hoofde van Titel VI van het Verdrag een van de voornaamste punten op de agenda voor de Intergouvernementele conferentie zou moeten zijn.

Reeds in september 1995 gaf de Commissie te kennen dat, gezien de noodzaak echte vooruitgang als een positieve reactie op de verwachtingen en zorgen van de burgers te waarborgen, een maximum aan doeltreffendheid zou worden bereikt door alle sectoren van justitie en binnenlandse zaken, met uitzondering van de justitiële samenwerking in strafzaken en de politiële samenwerking onder de communautaire paraplu te brengen (in het bijzonder de in artikel K.1 vermelde eerste zes sectoren en de douanesamenwerking).

Deze benadering wordt volledig bevestigd in het standpunt van de Commissie inzake de Intergouvernementele conferentie, dat op 28 februari 1996 werd goedgekeurd en waarin de Commissie van mening is dat, om de gebreken van het Verdrag op het gebied van justitie en binnenlandse zaken te verhelpen, het meest logische antwoord zou zijn deze sectoren onder te brengen in de structuur van de Gemeenschap, met uitzondering van de justitiële samenwerking in strafzaken en de politiële samenwerking.

Dit is de achtergrond van de mededeling van de Commissie over de eventuele toepassing van artikel K.9 van het Verdrag betreffende de Europese Unie ((COM(95) 566 van 22.11.1995. )). In genoemde mededeling schonk de Commissie uitvoerig aandacht aan de argumenten die zouden kunnen worden aangevoerd ten behoeve van ieder van de twee keuzemogelijkheden, d.w.z. het al dan niet gebruiken van artikel K.9.

Hierin werd uiteengezet waarom dit artikel thans niet het meest geschikte, om niet te zeggen een onmogelijk instrument scheen te zijn. De hierin vastgestelde procedure is log en vereist eenstemmige goedkeuring door de Lid-Staten en ratificatie overeenkomstig hun respectieve nationale constitutionele bepalingen. Dit betekent dat in één Lid-Staat onvermijdelijk een nationaal referendum wordt uitgeschreven, wanneer een beroep op artikel K.9 wordt gedaan.