ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0248/00

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(7 februari 2000)

Betreft: Gevolgen van de handelsovereenkomst tussen de EU en Zuid-Afrika voor de Griekse landbouwproducten

Er is grote ongerustheid ontstaan over de vraag welke gevolgen de overeenkomst inzake samenwerking op gebied van o.m. handel tussen de Europese Unie en Zuid-Afrika, zal hebben voor de verse en verwerkte groenten en fruit uit de zuidelijke landen van de Unie. Zowel Italië als Griekenland hebben lucht gegeven aan hun bezorgdheid. Voor Griekenland gaat het met name om perziken en abrikozen in blik, vruchtenmacedoine en vruchtensappen, alsook om de Griekse Valencia-sinaasappelen, die ongeveer op hetzelfde ogenblik op de markt worden gebracht als de Zuid-Afrikaanse sinaasappelen.

Heeft de Commissie bij de ondertekening van de overeenkomst tussen de EU en Zuid-Afrika rekening gehouden met de gevolgen die deze overeenkomst zal hebben voor de Griekse en Italiaanse verse en verwerkte producten? Is zij voornemens maatregelen te nemen (uitzonderingen, beperking van de invoervergunningen, enz.) om te voorkomen dat de toepassing van deze overeenkomst ongunstige gevolgen heeft?

Antwoord van de heer Fischler Namens de Commissie

(20 maart 2000)

De Raad gaf zich, toen hij de Commissie een onderhandelingsmandaat verleende, vóór het begin van de onderhandelingen met het oog op de sluiting van een overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zuid-Afrika betreffende handel, ontwikkeling en samenwerking, terdege rekenschap van de kwetsbaarheid van de sector groenten en fruit.

Over het algemeen heeft de Raad dan ook de gevoeligste producten van liberalisering uitgesloten en heeft hij alleen in sommige, zeer specifieke gevallen tariefcontingenten aanvaard voor hoeveelheden die overeenkomen met de bestaande handelsstromen.

Voor minder gevoelige producten, waarvoor de Raad met liberalisering had ingestemd, heeft de Commissie er bij de onderhandelingen naar gestreefd die liberalisering zo lang mogelijk uit te stellen zodat de sector over een redelijke termijn beschikt om zich op de nieuwe situatie voor te bereiden.

Het geachte parlementslid zij erop gewezen dat in een aan de overeenkomst gehechte gemeenschappelijke verklaring over landbouwcontingenten (punt 2) wordt vermeld dat voor met name bereide vruchten (perziken, peren en abrikozen) Zuid-Afrika zijn uitvoer naar de Europese Unie op evenwichtige wijze zal beheren.

Tenslotte vestigt de Commissie de aandacht van het geachte parlementslid op artikel 15 van de Overeenkomst waarin een algemene vrijwaringsclausule is opgenomen voor landbouwproducten. Elk van beide partijen kan op grond van deze clausule de vrijwaringsprocedure inleiden wanneer invoer de markt ernstig in gevaar brengt of in gevaar dreigt te brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0633/00

van María Ayuso González (PPE-DE) aan de Commissie

(3 maart 2000)

Betreft: Sociaal-economische gevolgen van de geleidelijke afschaffing van de restituties bij uitvoer voor de sector export-verwerking

De Wereldhandelsorganisatie dringt aan op de verlaging of afschaffing van de restituties bij uitvoer, terwijl tal van handels- en exportbedrijven dergelijke restituties ontvangen of producten fabriceren of verwerken die voor de uitvoer zijn bestemd. Heeft de Commissie voorzieningen getroffen om de sociaal-economische gevolgen op te vangen die voor de sector export-verwerking in het algemeen zouden optreden bij een geleidelijke afschaffing van de restituties bij uitvoer, vooral gezien het feit dat deze restituties van levensbelang zijn geworden voor de uitvoer van tal van producten en soms zelfs voor het voortbestaan van het bedrijf? Kan zij ter zake onderzoek laten doen of verslag uitbrengen?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0631/00 en E-0633/00

(13 april 2000)

De aanpak van de onderhandelingen op landbouwgebied die is geschetst in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de benadering van de WTO-Millenniumronde door de EU(1), is nog steeds relevant. In die mededeling is gesteld dat de besluiten over de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) in het kader van Agenda 2000 wezenlijke elementen zouden zijn bij de vaststelling van het onderhandelingsmandaat van de Commissie voor de toekomstige multilaterale besprekingen in de Wereldhandelsorganisatie.

In die mededeling wordt niet gesproken over de afschaffing van de uitvoersubsidies. Gememoreerd dient echter te worden dat de besluiten tot hervorming van het GLB tot gevolg zullen hebben dat uitvoersubsidies minder noodzakelijk zijn, aangezien de steun voor de marktprijzen wordt verlaagd en de aan de landbouwers verleende steun in grotere mate rechtstreeks wordt betaald. Als gevolg van deze hervormingen zullen de agrarische basisproducten tegen lagere prijzen ter beschikking van de verwerkende industrie komen dan nu het geval is, zodat uitvoerrestituties ook voor verwerkte producten minder noodzakelijk zullen zijn. Bovendien overweegt de Commissie een modernisering van de regeling actieve veredeling om het beheer van die regeling doorzichtiger en meer voorspelbaar te maken. Studies of verslagen terzake zoals door het geachte parlementslid bedoeld, zijn de Commissie niet bekend.

(1) COM(1999) 331 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1374/00

van Luis Berenguer Fuster (PSE) aan de Commissie

(26 april 2000)

Betreft: Vertrouwelijkheid van gegevens die zijn opgenomen in het dossier betreffende overheidssteun aan de Spaanse elektriciteitssector

Naar aanleiding van herhaalde vragen mijnerzijds en van andere parlementsleden over bepaalde punten uit het dossier betreffende overheidssteun aan Spaanse elektriciteitsbedrijven in verband met de CTC-kosten heeft de Commissie verklaard dat in dit dossier vertrouwelijke gegevens zijn opgenomen en dat deze derhalve niet kunnen worden meegedeeld aan het Parlement of aan de in het dossier genoemde consumentenvertegenwoordiging. Op 17 april 2000 is in de Spaanse pers (El Mundo y Expansión) het bericht verschenen dat er een technisch rapport bestaat waarin een toelichting wordt gegeven op de CTC-kosten, terwijl zelfs paragrafen van het rapport worden geciteerd.

Het is ongewoon dat de pers op de hoogte is van interne rapporten van de Commissie die aan parlementsleden worden onthouden, maar het is nog ongebruikelijker dat de inhoud van dit rapport waarin de CTC-kosten worden goedgekeurd, niet kan worden weerlegd mocht men tot de conclusie komen dat hierin duidelijke fouten staan.

Kan de Commissie het Parlement het rapport doen toekomen waarvan de pers reeds op de hoogte is?

Is dit een voorbeeld van de door de Commissie aangegane verplichting tot transparantie?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(26 mei 2000)

De woordvoerder van de Commissie heeft naar aanleiding van de informatie die op 17 april 2000 in de Spaanse pers is verschenen al gezegd dat uitspraken over een mogelijk positief besluit met betrekking tot het dossier over de kosten van de overgang naar vrije concurrentie (CTC-kosten) in de elektriciteitssector in Spanje, waarvan in de pers sprake was, geheel voorbarig zijn. Het zogenaamde verslag van de Commissie waarop deze informatie is gebaseerd is in werkelijkheid een interne nota van de diensten van het directoraat-generaal Concurrentie, die was opgesteld als intern discussiestuk, maar waarover geen enkel officieel besluit is genomen. De Commissie betreurt het dat de inhoud van deze nota openbaar is geworden, maar zij is niet verantwoordelijk voor de conclusies die op basis daarvan in de pers worden getrokken ten aanzien van het definitieve besluit van de Commissie met betrekking tot dit dossier. Dit document heeft niets te maken met het verslag van een onafhankelijke deskundige die van de Commissie de opdracht heeft gekregen bepaalde hypotheses waarvan de Spaanse autoriteiten zijn uitgegaan bij het berekenen van de kosten van de overgang naar vrije concurrentie, te verifiëren. Dit verslag bevat vertrouwelijke gegevens die onder het zakengeheim vallen. Daarom is de Commissie van mening dat het niet kan worden vrijgegeven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0537/00

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(28 februari 2000)

Betreft: Europese standaards inzake emissies en residuen van vuilverbrandingsinstallaties

Kan de Commissie meedelen welke standaards met het oog op de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu in de Europese Unie worden gehanteerd voor emissies en residuen van vuilverbrandingsinstallaties?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 maart 2000)

In juni 1989 zijn twee richtlijnen aangenomen om de emissies te beheersen van bepaalde verontreinigende stoffen die afkomstig zijn uit installaties voor de verbranding van stedelijk afval: Richtlijn 89/369/EEG van de Raad van 8 juni 1989 ter.voorkoming van door nieuwe installaties voor de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging(1) en Richtlijn 89/429/EEG van de Raad van 21 juni 1989 ter.vermindering van door bestaande installaties voor de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging(2).

Deze richtlijnen hebben een belangrijke bijdrage geleverd aan de reductie van emissies van verontreinigende stoffen in de Gemeenschap. Hun toepassingsgebied is echter beperkt tot stedelijk afval, terwijl verbranding steeds meer wordt toegepast voor de verwerking van andere afvalstoffen, zoals rioolslib, ziekenhuisafval en banden.

In 1994 is Richtlijn 94/67/EG van de Raad van 16 december 1994 betreffende de verbranding van gevaarlijke afvalstoffen(3) aangenomen. Deze voert voorwaarden in voor de exploitatie van installaties voor het verbranden van gevaarlijkste afvalstoffen. Zij legt stringentere normen op voor emissies dan de richtlijnen van 1989 betreffende de verbranding van stedelijk afval en voert numerieke emissiegrenswaarden in voor dioxines en furanen.

In de toekomst worden alle drie de richtlijnen ingetrokken en vervangen door één richtlijn, die emissiegrenswaarden voor alle relevante verontreinigende stoffen oplegt. De Raad heeft op 25 november 1999 een gemeenschappelijk standpunt vastgesteld betreffende de toekomstige richtlijn voor de verbranding van afval(4). De twee lezing heeft plaats in maart 2000 en de definitieve aanneming wordt verwacht in het najaar van 2000. De voorgestelde emissiegrenswaarden worden vijf jaar na de aanneming van de richtlijn, dat wil zeggen waarschijnlijk in het najaar 2005, van toepassing.

(1) PB L 163 van 14.6.1989.

(2) PB L 203 van 15.7.1989.

(3) PB L 365 van 31.12.1994.

(4) PB C 25 van 28.1.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1126/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 april 2000)

Betreft: Witboek inzake Voedselveiligheid en de Europese Voedselautoriteit

In januari 2000 verscheen het Witboek inzake voedselveiligheid (COM(1999) 719 def.). Hoofdstuk 4 behandelt de oprichting van een Europese Voedselautoriteit (EVA). Hoofdstuk 5 gaat in op de wetgeving inzake voedselveiligheid.

De bestaande wetenschappelijke comités zijn vrij zwaar belast en vragen aandacht voor het tijdsbeslag van hun adviserende werkzaamheden (onderdeel 22 e.v.). De op te richten Voedselautoriteit moet oog hebben voor dit probleem. De aanwerving van voldoende gekwalificeerd personeel binnen de Autoriteit kan ertoe bijdragen dat de wetenschappelijke advisering beter en sneller verloopt.

1. Hoe zal de Commissie de periode overbruggen voorafgaand aan de oprichting en de inwerkingtreding van de Autoriteit?

2. Hoe zal de Commissie de taakverdeling regelen tussen de staf van de Autoriteit en de adviserende comités?

Gecombineerd Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1121/00, E-1124/00, E-1126/00, E-1129/00, E-1130/00, E-1131/00, E-1132/00, E-1135/00, E-1136/00, E-1137/00, E-1138/00 en E-1139/00

(8 juni 2000)

In het Witboek over voedselveiligheid(1) heeft de Commissie de grote lijnen aangegeven die zij bij de toekomstige oprichting van de Europese Voedselautoriteit van plan is te volgen, en alle belanghebbende partijen verzocht tijdens de raadplegingstermijn te reageren en hun bijdrage aan de discussie te leveren. Op een groot aantal door de geachte afgevaardigde ter sprake gebrachte punten heeft de Commissie haar voorstellen nog niet uitgewerkt en zij heeft nog geen werkwijze vastgesteld. Daarvoor wil zij eerst de tijdens het overleg naar voren gebrachte standpunten bestuderen.

Wat daarentegen de bevoegdheden van de Europese Voedselautoriteit betreft, vermeldt het witboek dat deze tot taak zou moeten krijgen risico's te evalueren en gegevens en informatie van de consumenten te verzamelen op de gebieden die onder haar bevoegdheid vallen. Op juridische gronden en om redenen van democratische verantwoordelijkheid is de Commissie van mening dat in de huidige situatie een overdracht van regelgevende bevoegdheden aan een onafhankelijke autoriteit niet gerechtvaardigd is. Desalniettemin dient een toekomstige uitbreiding van haar bevoegdheden te worden bezien in het licht van de ervaringen die met het functioneren van de autoriteit zijn opgedaan, en van het vertrouwen dat zij heeft gewekt, zonder de eventuele noodzaak van een verdragswijziging uit te sluiten.

(1) COM(1999) 719 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1537/00

van Marie-Thérèse Hermange (PPE-DE) aan de Commissie

(18 mei 2000)

Betreft: Bescherming van het gezin en van het kind

In zijn resolutie A4-0004/1999(1) over de bescherming van het gezin en van het kind van 28 januari 1999 heeft het Europees Parlement de Commissie verzocht, een balans op te maken en te publiceren van de toepassing van richtlijn 94/33/EG(2) van de Raad betreffende de bescherming van jongeren op het werk.

Zou de Commissie met name kunnen meedelen, hoe zij de omzetting van deze richtlijn in de vijftien lidstaten beoordeelt?

Zou de Commissie in het bijzonder kunnen meedelen, of zij de omzettingsmaatregelen, die in Frankrijk genomen zijn, voor voldoende houdt?

Is de Commissie tenslotte van zins, binnenkort een voorstel tot aanvulling van deze richtlijn te doen?

(1) PB C 128 van 7.5.1999, blz. 79.

(2) PB L 216 van 20.8.1994, blz. 12.

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1530/00, E-1531/00, E-1532/00, E-1533/00, E-1534/00, E-1535/00, E-1536/00, en E-1537/00

(27 juni 2000)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1532/00

van Marie-Thérèse Hermange (PPE-DE) aan de Commissie

(12 mei 2000)

Betreft: Bescherming van het gezin en van het kind

In zijn resolutie A4-0004/1999(1) over de bescherming van het gezin en van het kind van 28 januari 1999 heeft het Europees Parlement verlangd, dat het Europees Waarnemingscentrum voor het nationale gezinsbeleid in de lidstaten, dat thans onder auspiciën van DG V van de Commissie staat, in zijn structuur en taken wordt versterkt en dat het jaarlijks aan het Europees Parlement een verslag uitbrengt en de inventarisatie van de wets- en beleidsmaatregelen van de lidstaten, die voor kinderen van belang zijn, voortzet.

Kan de Commissie mededelen, welke maatregelen zij genomen heeft of van zins is te nemen, om dit verlangen in de praktijk om te zetten?

(1) PB C 128 van 7.5.1999, blz. 79.

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1530/00, E-1531/00, E-1532/00, E-1533/00, E-1534/00, E-1535/00, E-1536/00, en E-1537/00

(27 juni 2000)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0106/00

van Juan Ojeda Sanz (PPE-DE) aan de Commissie

(26 januari 2000)

Betreft: Financiële steun voor de infrastructuur van de kandidaat-lidstaten in Midden- en Oost-Europa kwaliteitspeil van de projecten

Gezien het besluit van de Europese Unie om economische steun toe te kennen aan de kandidaat-lidstaten van Midden- en Oost-Europa zodat ze het kwaliteitspeil van hun infrastructuur kunnen afstemmen op een ruimere eenheidsmarkt (programma PHARE, instrument ISPA): is de Europese Commissie van plan om technische aanbevelingen op te stellen die aangewend moeten worden in de infrastructuurprojecten die gefinancierd worden om de kwaliteit op te trekken tot een niveau dat interoperabiliteit van de netwerken met die van de Europese Unie mogelijk maakt?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(24 maart 2000)

Uit het pretoetredingsinstrument voor structuurbeleid (ISPA) kan steun worden verleend voor projecten inzake vervoersinfrastructuur die duurzame mobiliteit bevorderen, en voor milieumaatregelen. Energie- en telecommunicatieprojecten kunnen worden gesubsidieerd via PHARE.

De voor steun uit ISPA in aanmerking komende vervoersprojecten zullen de begunstigde landen in staat stellen om te voldoen aan het acquis in deze sector. ISPA zal ook bijdragen tot het bereiken van de doelstellingen van de partnerschappen voor toetreding en tot de onderlinge koppeling en de interoperabiliteit van nationale vervoersnetten en de aanleg en het bereikbaar maken van trans-Europese vervoersnetten.

De Commissie heeft een referentiekader opgesteld voor de subsidiëring van vervoersinfrastructuur uit ISPA. In dit document, dat in december 1999 door het Comité van beheer voor ISPA is onderzocht, wordt uiteengezet aan welke voorwaarden projecten moeten voldoen om voor steun uit ISPA in aanmerking te komen. Alle vervoerswijzen zijn subsidiabel, maar de voorkeur zal worden gegeven aan spoorwegvervoer omdat dit duurzame mobiliteit bevordert. Projecten die de onderlinge koppeling en de interoperabiliteit verbeteren, zullen prioriteit krijgen. Met het oog op een betere kwaliteit worden ook financiële middelen beschikbaar gesteld voor de technische voorbereiding van voor steun in aanmerking komende projecten.

In de telecommunicatiesector moeten de kandidaat-lidstaten het acquis overnemen, waartoe de relevante Europese en internationale normen behoren. Via de multi-landenprogramma's van PHARE is gezorgd voor opleidingen op dit gebied. Het communautaire beleid terzake is te bevorderen dat aan de ontwikkeling van deze sector wordt deelgenomen door verschaffers van privé-kapitaal zoals internationale financiële instellingen en commerciële banken. De risico's voor investeerders zijn beperkt gezien de eis dat de tot het acquis behorende stabiele regelgeving wordt ingevoerd. Interoperabiliteit met en tussen de kandidaat-lidstaten is grotendeels tot stand gebracht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0683/00

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2000)

Betreft: Richtlijn inzake auteursrechten

In haar antwoord op vraag H-0691/99(1) heeft de Commissie gesteld dat een striktere formulering van artikel 5, lid 1 van de richtlijn inzake auteursrechten en verwante rechten in de informatiemaatschappij de werking van de netwerken zelf in gevaar kan brengen.

De Raad heeft inmiddels een politiek akkoord bereikt over de voorgestelde richtlijn inzake elektronische handel, die bepalingen bevat op grond waarvan intermediairs niet aansprakelijk kunnen worden gesteld voor op hun netwerken verzonden en opgeslagen inhoud, met inbegrip van inhoud die onder het auteursrecht valt.

Kan de Commissie uitleggen waarom voor Internet-intermediairs op grond van artikel 5, lid 1 van de auteursrechten-richtlijn nog steeds een uitzondering moet worden gemaakt, terwijl deze uitzonderingspositie kan botsen met sommige bepalingen van de richtlijn inzake elektronische handel, met name wat caching' betreft?

(1) Handelingen van het Europees Parlement (december 1999).

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(2 mei 2000)

De uitzondering die in artikel 5, lid 1, van het voorstel voor een richtlijn betreffende het auteursrecht en naburige rechten in de informatiemaatschappij(1) is gemaakt voor bepaalde technische reproductiehandelingen met een tijdelijk karakter op netwerken, is een noodzakelijk gevolg van de ruime definitie van het begrip reproductierecht in artikel 2 van hetzelfde voorstel. Het verschaft diensten- en toegangsaanbieders juridische zekerheid aangezien in sommige gevallen bepaalde vormen van kopiëren niet onder het reproductierecht vallen. In de ogen van de Commissie zijn de uitzonderingen en beperkingen op de rechten in artikel 5 na de door haar aangebrachte wijzigingen in het voorstel(2) niet overdreven ruim geformuleerd, maar is daarmee een juiste balans tussen de rechten van de belanghebbenden en de legitieme belangen van andere groepen (telecommunicatie-exploitanten, gebruikers, consumenten en anderen) gevonden.

De noodzaak om een dergelijke uitzondering te maken blijft onverminderd bestaan, ondanks het feit dat een gemeenschappelijk standpunt over het voorstel voor een richtlijn betreffende de elektronische handel(3) is goedgekeurd. In de richtlijn wordt namelijk niet zozeer de bescherming van de auteursrechten inhoudelijk geharmoniseerd, maar komen, in verband met de inbreuken op onder meer auteursrechten, bepaalde aspecten aan de orde die met de aansprakelijkheid voor activiteiten in de netwerkomgeving samenhangen.

De Commissie heeft beide internemarktinitiatieven tegelijkertijd voorbereid en met andere partijen erover onderhandeld, waarbij ze erop heeft gelet dat beide initiatieven elkaar aanvullen teneinde een samenhangend en passend kader te creëren waarbinnen de interne markt voor de informatiemaatschappij optimaal functioneert.

(1) PB C 108 van 7.4.1998.

(2) PB C 180 van 25.6.1999.

(3) PB C 169 van 16.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0346/00

van Jaime Valdivielso de Cué (PPE-DE) aan de Commissie

(14 februari 2000)

Betreft: Bevoegdheid van de Commissie en financiële regeling voor de Baskische provinciebesturen

Op 18 januari jl. bereikte de Spaanse regering overeenstemming met het autonome gewest Baskenland over de economische en financiële regeling voor de Baskische provinciebesturen. De aangrenzende autonome gewesten stemden in met dit akkoord.

Zal de Commissie doorgaan met de tegen de provincieraden ingestelde inbreukprocedure, ondanks het feit dat de autonome gewesten die benadeeld zouden zijn hun fiat hebben verleend?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(13 april 2000)

De Commissie heeft ten aanzien van de fiscale maatregelen in de vorm van tijdelijke belastingvrijstelling en van belastingkredieten die zijn ingevoerd door de Baskische provinciebesturen de procedures van artikel 88, lid 2 (ex-artikel 93) van het EG-Verdrag ingeleid. Dit gebeurde niet wegens de door de aangrenzende autonome gewesten ingediende klachten, maar omdat zij in het licht van het bepaalde in artikel 87 (ex-artikel 92) van het EG-Verdrag twijfels heeft omtrent de verenigbaarheid van deze steun met de gemeenschappelijke markt. Het feit dat de aangrenzende gewesten hebben ingestemd met dit akkoord is niet van invloed op de procedures die zijn ingeleid in het belang van de concurrenten van de ondernemingen waaraan steun is verleend.