SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1835/03

van Jean-Thomas Nordmann (ELDR) aan de Commissie

(26 mei 2003)

Betreft: Heffingen op sterke drank in Ierland

De Ierse regering heeft in december van vorig jaar bij de opstelling van de rijksbegroting 2003 besloten om de rechten en heffingen op sterke drank met 42 % te verhogen.

De Ierse rechten en heffingen op sterke drank bedragen op het ogenblik 39,25 EUR per liter zuivere alcohol, m.a.w. het dubbele van de belasting op bier en cider (19,87 EUR per liter zuivere alcohol).

Bijna 90 % van alle bier en cider die in Ierland gedronken worden, worden ter plaatse geproduceerd, terwijl een niet onbelangrijk deel van de sterke drank ingevoerd wordt; dat geldt vooral voor cognac, waarvoor de Ierse Republiek een belangrijke exportmarkt vormt, die ongeveer 2 miljoen liter vertegenwoordigt.

Op welke grondslag berust de discriminerende maatregel tegen de sterke drank die in Ierland gebruikt wordt, en meer in het bijzonder cognac, terwijl daarnaast sterke drank die door Ierland uitgevoerd wordt meer bepaald Ierse whisky in de meeste andere Europese landen veel minder belast wordt?

Antwoord van de heer Bolkestein Namens de Commissie

(20 juni 2003)

Bij de accijnzen die door de lidstaten op alcohol en alcoholhoudende dranken worden toegepast moet rekening worden gehouden met de minimumtarieven, die door Richtlijn 92/84/EEG(1) betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven voor alcohol en alcoholhoudende dranken zijn vastgesteld. Het staat de lidstaten in principe vrij om voor iedere categorie van alcoholische dranken accijnstarieven vast te stellen, die hoger zijn dan deze minimumtarieven. Deze richtlijn verplicht de lidstaten dus niet om accijnstarieven voor dranken met een bepaald alcoholgehalte op vergelijkbare niveaus vast te stellen.

De door de lidstaten vastgestelde accijnstarieven moeten verder voldoen aan de bepalingen van artikel 90 van het EG-Verdrag. Dat betekent dat de lidstaten op producten uit andere lidstaten niet, rechtstreeks of niet rechtstreeks, hogere binnenlandse belastingen van welke aard ook mogen heffen dan die welke, rechtstreeks of niet rechtstreeks, voor gelijksoortige nationale producten gelden. Ook mogen de lidstaten op producten uit andere lidstaten niet zodanige binnenlandse belastingen heffen, dat daardoor indirect andere producties worden beschermd.

Het besluit van Ierland om op alcohol en alcoholhoudende dranken, afhankelijk van het alcoholgehalte, een hogere accijns toe te passen dan op bier en cider blijkt, volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie(2), niet in te druisen tegen artikel 90 van het EG-Verdrag. Dit nieuwe tarief geldt zowel voor in Ierland geproduceerde als voor de uit de lidstaten in Ierland ingevoerde producten. Daar Ierland zelf een belangrijke alcoholproducent is, lijkt de hogere belasting op alcohol niet bij te dragen tot een onwettige bescherming voor andere in Ierland vervaardigde alcoholische dranken, zoals bier en cider.

De Commissie is voornemens in de nabije toekomst een verslag voor te leggen over de accijnstarieven voor alcohol en alcoholhoudende dranken. In dit verslag, dat ingevolge artikel 8 van Richtlijn 92/84/EEG opgesteld moet worden, wordt onder meer de concurrentie tussen de verschillende categorieën alcoholische dranken onderzocht.

(1) Richtlijn 92/84/EEG van 19 oktober 1992, PB L 316 van 31.10.1992.

(2) Zie met name de arresten van het Europese Hof van Justitie in de zaken C-170/78 en C-166/98.