SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1636/96 van Annemarie Kuhn (PSE) aan de Commissie (24 juni 1996)

Betreft: Milieu-aspecten van de wolwasserijen in Europa

In welke lid-staten vindt het wassen van wol plaats met gebruikmaking van halogeenkoolwaterstof trichlooretheen, dat vermoedelijk kankerverwekkend is?

Hoe groot zijn daarbij de verliezen aan trichlooretheen dat in de atmosfeer geëmitteerd wordt?

Hoe groot zijn de emissies van organische stoffen in het oppervlaktewater (gemeten in kilogrammen CZV per ton gewassen ruwe wol) bij gebruikmaking van een waterhoudend wasmiddel? Welke hoeveelheden pesticiden worden daarbij in het oppervlaktewater geloosd?

Aan welke overheidsvoorschriften inzake deze emissies moeten de wolwasserijen in de afzonderlijke lid-staten voldoen? Zijn deze op de totale emissies in het oppervlaktewater van toepassing? Bestaan er vereisten inzake de van pesticiden uitgaande giftige effecten op waterorganismen?

Welke installaties (en welke methoden) ter vermindering van deze emissies worden door de wolwasserijen gebruikt? Wat is de werkingsgraad van deze installaties?

Van welke aard en van welke omvang zijn de emissies van de wolwasserijen in de lid-staten van de Unie in de atmosfeer?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (13 september 1996)

De Commissie overlegt momenteel met de industrie en verzamelt gegevens over de omvang van het gebruik van trichlooretheen voor het wassen van wol, de plaatsen waar dit gebeurt en de resulterende emissies in de atmosfeer.

De organische emissies van het nat wassen van wol bedragen ongeveer 130 kg chemisch zuurstofverbruik (CZV) per ton ruwe wol (bron: Milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP) industrie en milieu, technisch rapport 16 "The textile industry and the environment¨). De emissies van biociden zijn bij het wassen van wol aanzienlijk minder dan bij het wassen van andere weefsels (bij voorbeeld katoen), maar met name geïmporteerde wol kan besmet zijn met biociden als aldrin en dieldrin. Er zijn geen gegevens beschikbaar over de precieze hoeveelheden van deze stoffen die door deze sector worden geloosd.

Krachtens Richtlijn 76/464/EEG betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd ((PB L 129 van 18.5.1976. )), zijn vergunningen vereist voor alle lozingen in oppervlaktewater, met inbegrip van meren en rivieren, van stoffen die op lijst I of lijst II van die richtlijn staan. Emissiegrenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen, waarin rekening is gehouden met de voor aquatische organismen vereiste omstandigheden, zijn neergelegd in Richtlijn 90/415/EEG ((PB L 219 van 14.8.1990. )) voor trichlooretheen, Richtlijn 86/280/EEG ((PB L 181 van 4.7.1986. )) voor perchlooretheen en Richtlijn 88/347/EEG ((PB L 158 van 25.6.1988. )) voor aldrin en dieldrin. Al deze stoffen zijn opgenomen op lijst I van Richtlijn 76/464/EEG.

Artikel 7 van Richtlijn 76/464/EEG voorziet in programma's ter vermindering van de verontreiniging (waarin kwaliteitsdoelstellingen zijn opgenomen) voor stoffen van lijst II ten einde de lozingen van detergenten afkomstig van het wassen van wol, stoffen met een schadelijk effect op de zuurstofbalans en een reeks in de landbouw gebruikte pesticiden aan banden te leggen. Artikel 7 bepaalt dat de Lid-Staten in lozingsvergunningen emissienormen opnemen gebaseerd op kwaliteitsdoelstellingen die overeenkomstig communautaire wetgeving (voor zover deze bestaat) worden vastgesteld. Deze kwaliteitsdoelstellingen, waarin rekening moet worden gehouden met de toxiciteit, de persistentie en het bioaccumulatiepotentieel van de stoffen, moeten zo worden vastgesteld dat aquatische organismen geen nadelige gevolgen ondervinden.

Schonere produktietechnieken voor deze sector kunnen worden ingedeeld in drie groepen: water- en energiebesparing, optimalisatie van het gebruik van chemische stoffen en wijzigingen in procédés of uitrusting. Wat het afval betreft, kan het effluent worden behandeld in primaire procédés (zeven, neutralisering, equalisering en bezinking), door biologische behandeling om het biologisch zuurstofverbruik (BZV) en het CZV te verlagen en in geavanceerde fysisch-chemische procédés om gesuspendeerde stoffen die zich niet gemakkelijk laten stabiliseren, te verwijderen. Nadere details over al deze aspecten zijn te vinden in het hierboven genoemde UNEP-rapport.

De emissies in de lucht als gevolg van het wassen van wol zijn hoofdzakelijk olienevels en dampen van oplosmiddelen. De Commissie is voornemens voorstellen te doen met het oog op het beperken van de emissies van oplosmiddelen afkomstig van dit procédé in het kader van de actie ter beperking van de emissies van vluchtige organische verbindingen (VOC) als gevolg van het gebruik van oplosmiddelen in de industrie, die is aangekondigd in het werkprogramma voor 1996. Er zijn momenteel geen gegevens beschikbaar over het precieze niveau van de emissies in de lucht, afkomstig van deze sector.