SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2893/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 oktober 2002)

Betreft: Opdrachtverstrekking aan een extern bedrijf dat EU-website laat verbouwen door een ambtenaar in dienst van de Europese Commissie

1. Heeft de Commissie kennis genomen van het bericht in de Nederlandse krant Algemeen Dagblad (AD) van 1 oktober 2002, waarin melding wordt gemaakt van een woordvoerder van de Commissie die gedurende een jaar verlof uit zijn functie is gaan werken voor het Belgische communicatiebureau G-Plus, waar nog meer voormalige of huidige medewerkers van de Commissie werken?

2. Kan de Commissie bevestigen dat G-Plus in juni 2002 een deel van de opdracht in de wacht sleepte om voor 23 miljoen euro de EU-website te verbouwen?

3. Is de Commissie het eens met het geciteerde hoofd voorlichting, de heer Jonathan Faull, die van mening is dat er niets mis is met het verlenen van deze opdracht omdat alles volgens de regels zou hebben plaatsgevonden, en dat het gunnen van de opdracht aan een ander bedrijf vanwege de aanwezigheid van zijn medewerkers bij G-plus zelfs onwettig zou zijn? Kan de Commissie aangeven om welke regels het gaat?

4. Kan de Commissie de mededeling in het AD bevestigen volgens welke eind september de voorzitter van de Commissie persoonlijk heeft ingegrepen en de opdracht opgeschort? Wat waren de redenen om achteraf te kiezen voor een andere aanpak dan in juni is gevolgd?

5. Deelt de Commissie de mening dat de in het krantenartikel genoemde gang van zaken de indruk wekt van ontoelaatbare belangenverstrengeling? Hoe heeft deze situatie kunnen ontstaan?

6. Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om dit contract definitief te beëindigen? Wat denkt zij te doen om herhaling te voorkomen?

7. Werkt de Commissie aan een registratieplicht die zo'n ontoelaatbare belangenverstrengeling onmogelijk zal maken, naar het voorbeeld van het Algemeen Rijksambtenarenreglement in Nederland?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(25 november 2002)

De Commissie heeft kennis van het bericht in het Algemeen Dagblad waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

Op 17 juni 2002 heeft de Commissie een raamcontract getekend met een maximale looptijd van vijf jaar, voor het verlenen van diverse diensten op het gebied van onderhoud, beheer en promotie van Europa, de website van de Europese instellingen. De opdracht werd toegewezen aan de firma ASCII, die in het kader van het raamcontract negen afzonderlijke overeenkomsten sloot voor een totaalbedrag van 4 450 000 EUR per jaar. Een van deze overeenkomsten betrof het opstellen en bijwerken van documenten, en een aantal van de uit te voeren taken werd door ASCII uitbesteed aan G-Plus tegen een jaarlijkse vergoeding van 165 000 EUR. Dit vertegenwoordigt iets minder dan 3,6 % van het totale bedrag dat ASCII jaarlijks zal ontvangen.

De Commissie verklaart dat de opdracht is gegund in het kader van een aanbestedingsprocedure die volledig in overeenstemming was met Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening(1), zoals is bevestigd door de woordvoerder en Directeur-generaal Pers en Communicatie.

Ingevolge de aanwezigheid bij G-Plus, de onderaannemer van ASCII, van een ambtenaar die om persoonlijke redenen verlof had genomen, werd het Europa-contract op 27 september 2002 opgeschort zodat een onderzoek kon worden ingesteld in het licht van de gerezen perceptieproblemen.

Het zal het geachte parlementslid interesseren te vernemen dat G-Plus de Commissie op 9 oktober 2002 in kennis heeft gesteld van haar beslissing zich terug te trekken uit het consortium dat ASCII voor de uitvoering van het raamcontract heeft opgericht. Daarop heeft de Commissie de schorsing van het contract met ASCII ongedaan gemaakt.

De Commissie onderzoekt momenteel de voorschriften in verband met de toepassing van het beginsel van onverenigbaarheid en met name deze die betrekking hebben op de relatie tussen ambtenaren en privé-ondernemingen die inschrijven op aanbestedingen van de Commissie.

(1) PB L 209 van 24.7.1992.