ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2681/97 van María Sornosa Martínez (GUE/NGL) en Angela Sierra González (GUE/NGL) aan de Raad (1 september 1997)

Betreft: Vervroegde pensionering van een hogere ambtenaar

1. Staat het vast dat de Ministerraad een hogere ambtenaar van de talendienst van het secretariaat vervroegd heeft gepensioneerd met een aanzienlijk pensioen, omdat ontdekt is dat hij naast zijn functie als ambtenaar een vertaalbureau had, dat een deel van het werk uitbesteedde aan vertalers van de vertaalafdelingen van de Raad?

2. Zo ja, is onderzocht of deze ongeoorloofde praktijk door bepaalde personen is verheeld?

3. Zijn er maatregelen genomen om te voorkomen dat de genoemde voormalig ambtenaar gebruik blijft maken van vertalers die een arbeidsrelatie met een van de communautaire instellingen hebben?

Antwoord (17 november 1997)

1. De Directeur van DGA III, die onder andere de verantwoordelijkheid droeg voor de Vertaaldienst van het Secretariaat-Generaal van de Raad, werd op zijn verzoek op 30 april 1997 gepensioneerd, zulks overeenkomstig artikel 52, tweede streepje, van het Statuut van toepassing op de ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen.

De bedragen die hem bij zijn pensionering werden uitgekeerd waren verschuldigd op grond van statutaire bepalingen en regels betreffende de vereffening van verlofdagen die niet zijn opgenomen op het ogenblik van de pensionering.

2. en 3. De beweringen waarvan sprake is in de vraag van de Geachte Afgevaardigden, zijn het voorwep geweest van een onderzoek dat een situatie aan het licht heeft gebracht die wel niet precies overeenstemt met de in de vraag beschreven situatie, maar waaruit het TABG de nodige lessen heeft getrokken, teneinde ervoor te zorgen dat de statutaire bepalingen betreffende de rechten en verplichtingen van de ambtenaren nauwgezet worden nageleefd en dat de goede werking van het Secretariaat-Generaal van de Raad gewaarborgd is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2142/97 van Hiltrud BREYER aan dee Raad. "Novel-Food"-verordening (EG) nr. 258/97 - Vergunning voor genetisch gemodificeerde levensmiddelen reeds aangevraagd overeenkomstig richtlijn 90/220/EEG



Publicatieblad Nr. C 102 van 03/04/1998 blz. 0014



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2142/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Raad (24 juni 1997) Betreft: "Novel-Food¨-verordening (EG) nr. 258/97 - Vergunning voor genetisch gemodificeerde levensmiddelen reeds aangevraagd overeenkomstig richtlijn 90/220/EEG Is het juist dat genetisch gemodificeerde producten, die binnenkort op de markt worden gebracht en waarvoor toelating is aangevraagd overeenkomstig richtlijn 90/220/EEG inzake de doelbewuste introductie in het milieu ((PB L 117 van 8.5.1990, blz. 15. )), niet volgens de "Novel-Food¨-verordening (EG) nr. 258/97 ((PB L 43 van 14.2.1997, blz. 1. )) behoeven te worden geëtiketteerd, hoewel de genetische modificatie in de producten aantoonbaar is? (Vrijwillige kenmerking door de producent is mogelijk) Gecombineerd antwoord op schriftelijke vragen nr. E-2112/97, E-2116/97, E-2124/97 en E-2142/97 (31 oktober 1997) De samenhang van de toepassingsvoorwaarden van de Richtlijnen 70/457/EEG ((PB L 225 van 12.10.1970, blz. 1. )) en 70/458/EEG ((PB L 225 van 12.10.1970, blz. 7. )) en van Verordening nr. 258/97 ((PB L 43 van 14.02.1997, blz. 1. )) betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten, zoals deze is aangenomen door het Europees Parlement en de Raad volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag, met betrekking tot meer bepaald de vergunnings- en etiketteringsprocedures, wordt met name gespreciseerd in artikel 3, lid 2, van deze verordening.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2671/97 van Jessica Larive (ELDR) en Jan Wiebenga (ELDR) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Taalkeuze van Nederlandse Commissaris in belangrijke speech

De Nederlandsse Commissaris Hans van den Broek heeft op 16 juli 1997 een belangrijke toespraak voor de plenaire vergadering van het Europees Parlement te Straatsburg over Agenda 2000 in het Engels gehouden.

Nederland heeft altijd aangedrongen, ook tijdens het Nederlands Voorzitterschap, op het handhaven van de 11 officiële talen. De taal is een uiting van eigen cultuur en identiteit. Nederland heeft bovendien terecht aangedrongen bij het tot stand komen van het Verdrag van Amsterdam dat elke lidstaat zijn eigen Commissaris houdt. Hoewel de Europese Commissie een college is, is dit belangrijk voor de identificatie van de Nederlandse burgers met het verre Brussel.

Waarom heeft Commissaris van den Broek zijn redevoering niet in zijn moedertaal gehouden?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (14 oktober 1997)

De Commissie schaart zich geheel achter het standpunt van de Geachte Parlementsleden dat de taal een uiting is van eigen cultuur en identiteit. De Commissie hecht eveneens belang aan het duidelijk overkomen van haar werk bij de burgers van Europa.

De Commissie wenst de Geachte Parlementsleden er evenwel aan te herinneren dat wanneer haar leden een redevoering houden voor een andere Instelling van de Gemeenschap, zij alleen verplicht zijn een van de officiële talen van de Gemeenschap te gebruiken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2404/97 van Ursula Schleicher (PPE) aan de Commissie (10 juli 1997)

Betreft: Verlaging van de CO2-uitstoot

In haar antwoord op onze vraag E-1218/97 ((PB C 45 van 10.2.1998. )) wijst de Commissie erop dat in richtlijn 93/76/EEG ((PB L 237 van 22.9.1993, blz. 28. )) van de Raad van 13 september 1993 tot beperking van de kooldioxide-emissies door verbetering van de energie-efficiëntie het volgende is bepaald: "De lidstaten stellen programma's vast en leggen deze ten uitvoer die ertoe strekken dat nieuwe gebouwen in een lange-termijnperspectief thermisch adequaat worden geïsoleerd volgens door de lidstaten vastgestelde normen die rekening houden met de klimatologische omstandigheden of zones en het beoogde gebruik van het gebouw¨.

Alhoewel de Commissie in het antwoord op onze vraag aankondigt dat zij binnenkort verslag zal uitbrengen over de toepassing van deze richtlijn, wordt zij verzocht vooraf een enkele vraag te beantwoorden: Hoeveel lidstaten hebben deze programma's tot dusver voorgelegd?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (16 september 1997)

Alle lidstaten hebben nu programma's ingediend met betrekking tot de eisen inzake energieprestaties voor nieuwe gebouwen. Deze eisen hebben over het algemeen betrekking op niveaus van warmte-isolatie waaraan moet worden voldaan, maar maken het eveneens mogelijk om andere factoren in beschouwing te nemen zoals het energierendement van de verwarmingsinstallatie, de verrekening van interne energiebesparingen of het rekening houden met de inbreng van zonne-energie.

Op gezette tijden worden deze programma's opnieuw bekeken en bijgewerkt teneinde rekening te houden met de ontwikkeling van de politieke aspecten en de technische en wetenschappelijke vooruitgang.

Naast deze bepalingen heeft de Commissie ook een verplichting tot warmte-isolatie in gebouwen ingevoerd, door toepassing van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad betreffende voor de bouw bestemde producten ((PB L 40 van 12.7.1989. )), met name ten aanzien van de fundamentele eis inzake energiebesparing.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2721/97 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) en Juan Colino Salamanca (PSE) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Overstromingen in Palencia (Spanje)

In de nacht en vroege ochtend van dinsdag 15 juli 1997 werd de stad Palencia in Castilla-Léon (Palencia) getroffen door een hevige regen- en hagelbui, waardoor ernstige schade werd toegebracht in de stad en in het industrie- en landbouwgebied van de hoofdstad en de provincie.

Heeft de Commissie geld uitgetrokken voor spoedhulp ter verlichting van de in deze stad aangerichte schade?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie (6 oktober 1997)

De Commissie houdt eraan haar medeleven te betuigen met de slachtoffers van de hevige regen- en hagelbuien die in de nacht en de vroege ochtend van 15 juli 1997 de stad Palencia in Castilla-León hebben geteisterd. De Commissie is zich bewust van de ernstige schade die de bevolking van deze stad en de omgeving ervan op zowel industrie- als landbouwgebied heeft geleden.

Wat de communautaire spoedhulp ten behoeve van de slachtoffers van rampen betreft, herinnert de Commissie de geachte Parlementsleden eraan dat de begroting 1997 begrotingsplaats B4-3400 geen kredieten verleent waardoor de tenuitvoerlegging van een onmiddellijke actie mogelijk zou zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2178/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Raad (25 juni 1997)

Betreft: "Novel-Food¨-verordening (EG) nr. 258/97 - Bewijsmethoden

1. Mag tevens gebruik worden gemaakt van indirecte bewijsprocedures waarmee karakteristieke veranderingen in de genetisch gemodificeerde rassen kunnen worden aangetoond? (Voorbeeld: veranderd vetzuurpatroon in olie uit genetisch gemodificeerde sojabonen)

2. Worden dergelijke, significante veranderingen als alternatieve mogelijkheden voor het aantonen van verschillen voor de controlerende instanties in kaart gebracht?

Gecombineerd antwoord op schriftelijke vragen E-2160/97, E-2162/97, E-2164/97, E-2166/97, E-2176/97, E-2178/97, E-2180/97, E-2182/97 en E-2186/97 (28 oktober 1997)

Overeenkomstig artikel 8, lid 1, onder a), van Verordening (EG) nr. 258/97 ((PB L 43 van 14.02.1997. )) moet in voorkomend geval via een passende analyse worden aangetoond dat bepaalde kenmerken van een voedingsmiddel of een voedselingrediënt verschillend zijn in vergelijking met conventionele voedingsmiddelen of voedselingrediënten, rekening houdend met de aanvaarde limieten van natuurlijke afwijkingen voor zulke kenmerken. In artikel 8 staat voorts dat de eventuele toepassingsbepalingen van het artikel worden vastgesteld met inachtneming van de (Comité)-procedure van artikel 13.

Uit de formulering van de vragen blijkt niet welke controles de Geachte Afgevaardigde bedoelt. De algemene bepalingen van de communautaire wetgeving inzake de controle op levensmiddelen zijn in elk geval van toepassing.

Wat betreft de beoordelingen die uit hoofde van de artikelen 4 en 6 van Verordening nr. 258/97 moeten plaatsvinden, worden de praktische uitwerking en met name de rol van de lidstaten met betrekking tot de instanties voor beoordeling beschreven in artikel 4, en lid 3, en in artikel 6, leden 2 tot en met 4, in voorkomend geval aangevuld met de artikelen 7 en 9. Luidens artikel 4, lid 4, publiceert de Commissie aanbevelingen met betrekking tot de wetenschappelijke aspecten van het opstellen van de verslagen van de eerste beoordeling. Deze bepalingen worden in voorkomend geval aangevuld met de desbetreffende bepalingen van Richtlijn 90/220/EEG ((PB L 117 van 08.05.1990. )).

Wat betreft de analysemethoden bepaalt artikel 4 van Richtlijn 93/99/EEG ((PB L 290 van 24.11.1993. )) dat de lidstaten er zorg voor dragen dat de goedkeuring van de analysemethoden die in de context van de officiële levensmiddelencontrole worden gebruikt zoveel mogelijk geschiedt overeenkomstig bepaalde criteria van Richtlijn 85/591/EEG ((PB L 372 van 31.12.1985. )) betreffende de invoering van communautaire bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de controle van voor menselijke voeding bestemde levensmiddelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2639/97 van John McCartin (PPE) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Volgens het minimumprijsstelsel uit de markt genomen vis

Kan de Commissie bijzonderheden uit de lidstaten bekendmaken over de tonnage en de waarde van de krachtens het minimumprijsstelsel van de Commissie uit de markt genomen vis, en wel onderverdeeld per soort en producentenorganisatie, over elk van de afgelopen vier jaren?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (15 september 1997)

De gegevens over de hoeveelheden vis die in het kader van het communautaire systeem van ophoudprijzen in de periode 1993-1996 uit de markt zijn genomen, zijn, ingedeeld naar soort en lidstaat, rechtstreeks naar de geachte afgevaardiogde en naar het secretariaat van het Parlement gestuurd. Er zijn geen gegevens per producentenorganisatie beschikbaar.

Wat de waarde van de uit de markt genomen vis betreft, zij verwezen naar de jaarlijkse publicatie van de ophoudprijzen (voor 1997 betreft dit Verordening (EG) nr. 2427/96 tot vaststelling voor het visseizoen 1997 van de ophoudprijzen en verkoopprijzen voor de in bijlage I, onder A, D en E, van Verordening (EEG) nr. 3759/92 van de Raad genoemde visserijproducten ((PB L 331 van 20.12.1996. ))).

De begroting voor de financiële vergoedingen in het kader van het communautaire systeem van ophoudprijzen bedroeg in de periode 1993-1996 tussen 12 en 20 miljoen ecu per jaar.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1985/97 van Olivier Dupuis (ARE) aan de Raad (10 juni 1997)

Betreft: Drugs en vrijheid van meningsuiting

Op 3 juli 1997 bevestigde het Hof van Beroep van Parijs de veroordeling van Gérard Jubert, verantwoordelijk uitgever van de krant "ELEPHANT ROSE¨, tot tien maanden gevangenisstraf en een geldboete van 300.000 frank wegens "provocatie en/of positieve berichtgeving¨ over het gebruik van cannabis.

In het gemeenschappelijk optreden van de Raad van 17 december 1996 (96/750/JBZ ((PB L 342 van 31.12.1996, blz. 6. ))) is bepaald dat "de lidstaten zich met inachtneming van hun grondwettelijke beginselen en van de basisbegrippen van hun rechtsbestel ertoe verbinden de opzettelijke poging om in het openbaar een ander, op welke wijze ook, aan te zetten tot het illegale gebruik of de illegale produktie van verdovende middelen, tot een strafbaar feit te maken¨.

Kan de Raad ten einde te voorkomen dat zijn gemeenschappelijk optreden in alle lidstaten tot even repressieve wetten en straffen als in Frankrijk leidt, preciseren of

1. het in het openbaar aanzetten tot het gebruik van legale drugs zoals alcohol ook als een strafbaar feit moet worden gezien;

2. de duizenden kunstwerken in welke vorm ook en uit ongeacht welke tijd, die legale en illegale drugs in een gunstig daglicht plaatsen, moeten worden verboden of gecensureerd;

3. het in het openbaar verkondigen van de mening - die ik ook deel - dat alle thans verboden drugs moeten worden gelegaliseerd, moet worden vervolgd?

Antwoord (16 oktober 1997)

1. De tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk optreden is een zaak van elke lidstaat van de Europese Unie en blijft onderworpen aan de grondwettelijke beginselen en de basisbegrippen van het rechtsbestel van de betrokken lidstaat.

Het bestaande onderscheid tussen legale en illegale verdovende middelen binnen de lidstaten van de EU is in het algemeen gebaseerd op verbintenissen van de lidstaten uit hoofde van het destreffende Verdrag van de Verenigde Naties. Bovendien valt alcohol buiten de definitie van verdovende middelen die in het gemeenschappelijk optreden wordt gehandeerd.

2. Het is uiteraard moeilijk een duidelijk onderscheid te maken tussen kunstwerken en andere vergelijkbare uitingen in de vorm van afbeeldingen, beeldhouwwerken, muziek, literatuur en andere traditionele kunstvormen. In ieder geval moet de strafwetgeving van elke lidstaat antwoord geven op de vraag of er sprake is van aanmoedigen van of aanzetten tot het plegen van misdrijven.

3. Het in het openbaar uitspreken van de hoop dat alle thans verboden drugs worden gelegaliseerd, valt niet onder het gemeenschappelijk optreden. Indien het uitspreken van deze hoop evenwel vergezeld gaat van het aanmoedigen van of aanzetten tot het plegen van misdrijven, kan de situatie anders liggen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2682/97 van María Sornosa Martínez (GUE/NGL) en Pedro Marset Campos (GUE/NGL) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Wettelijke bescherming van het Marjal del Moro gebied (Valencia)

In het gebied Marjal del Moro in Sagunto, Valencia, zijn 240 soorten vogels geteld, waaronder enkele die in de wereld met uitsterven worden bedreigd zoals de marmereend en de witoogeend. Uit de aanwezigheid van exemplaren van de roerdomp, de vorkstaartplevier en de purperkoet blijkt wel hoe belangrijk dit gebied is, want al deze soorten worden in de Europese Unie met uitsterven bedreigd. Bovendien is de Marjal del Moro de belangrijkste broedplaats voor de rode eend en de witwangstern in het gebied van de gemeenschap Valencia.

In de richtlijn inzake het behoud van de vogelstand (79/409/EEG) ((PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1. )) wordt dit gebied als speciale beschermingszone aangemerkt, maar het bestuur van de autonome gemeenschap blijft talmen met het verlenen van wettelijke bescherming, hoewel het gemeentebestuur van Sagunto in 1994 heeft verzocht het tot natuurgebied te verklaren.

1. Is de Commissie niet van mening dat dit waardevolle watergebied op bescherming moet kunnen rekenen van het bestuur van de autonome gemeenschap, dat daarvoor wettelijk verantwoordelijk is?

2. Kan de Commissie zich tot het autonome bestuur van Valencia wenden met het verzoek om de verklaring van dit gebied tot wettelijke beschermingszone te bespoedigen?

3. Tot welk soort maatregelen en acties kan de Commissie overgaan om te bereiken dat het autonome bestuur van Valencia de bescherming van de Marjal wettelijk regelt?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (18 september 1997)

1. Wat betreft gebieden die overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand zijn aangewezen als speciale beschermingszones, zijn de lidstaten verplicht ervoor te zorgen dat de habitat van de vogelsoorten waarvoor de gebieden als zodanig zijn geclassificeerd niet verslechtert, alsmede erop toe te zien dat de vogels zo min mogelijk worden gestoord. De lidstaten moeten de meest passende wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen, alsmede beheersvoorzieningen treffen met het oog op de verwezenlijking van deze doelstellingen. In het geval van Marjal del Moro in Sagunto, Valencia, zijn het de Spaanse nationale en regionale natuurbeschermingsinstanties die moeten beslissen welke maatregelen er genomen moeten worden.

2. De Commissie ziet derhalve momenteel geen aanleiding om de regionale instanties in Valencia te benaderen met het verzoek om aan Marjal del Moro een bijzondere beschermingsstatus toe te kennen binnen de regionale wetgeving.

3. Als aan de Commissie echter een overtuigend bewijs zou worden geleverd van het feit dat er niet wordt voldaan aan de beschermingsvereisten van deze speciale zone, dan zou zij de kwestie kunnen aankaarten bij de Spaanse regering.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2245/97 van Kirsi Piha (PPE) aan de Commissie (2 juli 1997)

Betreft: De situatie in de Democratische Republiek Congo

Volgens krantenartikelen is bekend geworden dat er in Congo grote vluchtelingenkampen bestaan, die blijken te fungeren als massavernietigingskampen. In Congo zijn naar schatting circa 40.000 vluchtelingen. Niemand kan precies zeggen hoeveel van hen al zijn gestorven of nog zullen sterven in deze onmenselijke kampen.

Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om ervoor te zorgen dat de omstandigheden die hebben geleid tot deze rampzalige situatie worden opgelost en de schuldigen worden gevonden en berecht door een internationale rechtbank?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie (4 september 1997)

De opstand eind 1996 van de alliantie van de democratische strijdmacht voor de bevrijding van Kongo/Zaïre (AFDL) heeft ertoe geleid, dat de Rwandese vluchtelingen die zich sinds 1994 in Kivu bevonden, uiteengejaagd werden.

Volgens schattingen zouden tussen de 600.000 en 800.000 vluchtelingen naar Rwanda zijn teruggekeerd; de anderen, waarvan het aantal moeilijk te schatten is (circa 200.000 volgens het Hoge Commissariaat voor de vluchtelingen van de Verenigde Naties) zijn gevlucht voor de oprukkende troepen van de AFDL. Sommigen zijn naar afgelegen gebieden gevlucht of naar de buurlanden van de Democratische Republiek Kongo, maar velen van hen zijn zeer waarschijnlijk tijdens de achtervolgingen bezweken of gestorven van uitputting.

Aangezien er in de berichten van met name talloze niet-gouvernementele organisaties melding wordt gemaakt van ernstige schendingen van de mensenrechten en van slachtpartijen, hebben de Verenigde Naties besloten een onderzoeksmissie te sturen.

Via verschillende openbare verklaringen en initiatieven van de Europese trojka, waarbij de Commissie actief betrokken was heeft de Unie de regering van President Kabilla verzocht om het humanitaire recht volledig te eerbiedigen en de humanitaire organisaties vrije toegang tot alle regio's te verlenen om de vluchtelingen te hulp te komen. Voorts heeft de Unie er bij de regering op aangedrongen om de onderzoeksmissie van de Verenigde Naties onverwijld toe te staan om in alle vrijheid een onderzoek in te stellen naar de beschuldigingen van massamoorden die op het Kongolese grondgebied zouden zijn begaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2160/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Raad (25 juni 1997)

Betreft: Novel-Food¨-verordening (EG) nr. 258/97 - "passende analyse¨

1. Wat wordt verstaan onder een "passende analyse¨ ("Novel-Food¨-verordening (EG) nr. 258/97 ((PB L 43 van 14.2.1997, blz. 1. ))?

2. Hoe zal de controle worden uitgevoerd?

Gecombineerd antwoord op schriftelijke vragen E-2160/97, E-2162/97, E-2164/97, E-2166/97, E-2176/97, E-2178/97, E-2180/97, E-2182/97 en E-2186/97 (28 oktober 1997)

Overeenkomstig artikel 8, lid 1, onder a), van Verordening (EG) nr. 258/97 ((PB L 43 van 14.02.1997. )) moet in voorkomend geval via een passende analyse worden aangetoond dat bepaalde kenmerken van een voedingsmiddel of een voedselingrediënt verschillend zijn in vergelijking met conventionele voedingsmiddelen of voedselingrediënten, rekening houdend met de aanvaarde limieten van natuurlijke afwijkingen voor zulke kenmerken. In artikel 8 staat voorts dat de eventuele toepassingsbepalingen van het artikel worden vastgesteld met inachtneming van de (Comité)-procedure van artikel 13.

Uit de formulering van de vragen blijkt niet welke controles de Geachte Afgevaardigde bedoelt. De algemene bepalingen van de communautaire wetgeving inzake de controle op levensmiddelen zijn in elk geval van toepassing.

Wat betreft de beoordelingen die uit hoofde van de artikelen 4 en 6 van Verordening nr. 258/97 moeten plaatsvinden, worden de praktische uitwerking en met name de rol van de lidstaten met betrekking tot de instanties voor beoordeling beschreven in artikel 4, en lid 3, en in artikel 6, leden 2 tot en met 4, in voorkomend geval aangevuld met de artikelen 7 en 9. Luidens artikel 4, lid 4, publiceert de Commissie aanbevelingen met betrekking tot de wetenschappelijke aspecten van het opstellen van de verslagen van de eerste beoordeling. Deze bepalingen worden in voorkomend geval aangevuld met de desbetreffende bepalingen van Richtlijn 90/220/EEG ((PB L 117 van 08.05.1990. )).

Wat betreft de analysemethoden bepaalt artikel 4 van Richtlijn 93/99/EEG ((PB L 290 van 24.11.1993. )) dat de lidstaten er zorg voor dragen dat de goedkeuring van de analysemethoden die in de context van de officiële levensmiddelencontrole worden gebruikt zoveel mogelijk geschiedt overeenkomstig bepaalde criteria van Richtlijn 85/591/EEG ((PB L 372 van 31.12.1985. )) betreffende de invoering van communautaire bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de controle van voor menselijke voeding bestemde levensmiddelen.