SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2446/00

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(19 juli 2000)

Betreft: Eilanden

In artikel 154 van het Verdrag inzake trans-Europese netwerken wordt, zoals bekend, uitdrukkelijk gewezen op de noodzaak de insulaire, niet aan zee grenzende en perifere regio's met de centrale regio's van de Gemeenschap te verbinden.

Het lijkt er echter op dat deze bepaling in het geval van eilanden erg weinig is toegepast.

Kan de Commissie een overzicht verstrekken van de TEN-projecten (hetzij op vervoersgebied, hetzij op het gebied van energie of telecommunicatie) die tot op heden ten goede zijn gekomen aan een of meer eilanden in de Europese Unie?

Kan zij voorts, nu zij het Parlement en de Raad een verslag heeft voorgelegd over de herziening van de richtsnoeren voor TEN's, mededelen welke eilandprojecten voor steun in aanmerking kunnen komen?

Zou zij tenslotte kunnen mededelen welke maatregelen zij denkt voor te stellen om ervoor te zorgen dat in de toekomst in het kader van de TEN's een grotere prioriteit wordt gegeven aan de verbetering van de verbindingen tussen de insulaire en de centale regio's van de Gemeenschap?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2446/00 en E-2466/00

(10 november 2000)

Vele Trans-Europese vervoersprojecten (TEN) voor energie, vervoer en telecommunicatie hebben betrekking op eilanden. Voor vervoer en energie zijn de projecten aangegeven in de richtsnoeren voor de ontwikkeling van een Trans-Europees vervoersnet(1) en in de richtsnoeren voor de ontwikkeling van een Trans-Europees energienet(2). De belangrijkste vervoersprojecten voor eilanden spitsen zich in het algemeen toe op havens en luchthavens. In de lijst van energieprojecten van algemeen nut zijn de aanvoer van aardgas en elektriciteitsaansluitingen via onderzeese kabels naar een aantal eilanden opgenomen. In TEN-Telecom zijn eilanden rechtstreeks of onrechtstreeks bij de meeste projecten betrokken aangezien telecommunicatie per definitie betekent dat de verschillende regio's in Europa met elkaar worden verbonden. Specifieke voorbeelden zijn projecten voor tele-geneeskunde en tele-onderwijs die bedoeld zijn om burgers in afgelegen gebieden te bereiken, alsmede projecten inzake rampenbestrijding.

De projecten moeten eerst door de nationale administraties worden goedgekeurd alvorens zij financiële steun van de Gemeenschap kunnen krijgen. De volledige lijst projecten die financiële steun uit de TEN-begroting hebben ontvangen is opgenomen in het jaarverslag over TEN, dat aan het Parlement is gestuurd. Het grootste deel van de financieringen van TEN-projecten op eilanden is afkomstig van de structuurfondsen, het Cohesiefonds en de nationale autoriteiten. De beschikbare informatie over deze projecten is vermeld in het jaarverslag van het Cohesiefonds en de jaarlijkse lijst van structuurfondsprojecten van meer dan 50 miljard; zowel het verslag als de lijst zijn aan het Parlement gestuurd.

Momenteel bereidt de Commissie een rapport voor over de herziening van de TEN-transport-richtsnoeren waarin de Commissie voorstelt de steun aan TEN-projecten op eilanden voort te zetten. Voor TEN-energie benadrukt ze het belang van de ontwikkeling van zonne-en windenergie, vooral op eilanden, en de aansluiting van de productie-eenheden voor deze energievormen aan koppelnetten. De herziening van de TEN-Telecom-richtsnoeren is pas in september 2000 gestart. Aangezien de selectie van TEN-Telecom-projecten gebeurt door middel van open uitnodigingen tot het indienen van voorstellen, zijn er geen specifieke toelatingscriteria voor projecten op eilanden. Een betere bekendmaking van de beschikbare steun voor deze projecten op de verschillende (Europese en nationale) TEN-Telecom informatiedagen kan echter helpen de banden met eilanden aan te halen.

(1) PB L 228 van 9.9.1996.

(2) PB L 161 van 29.6.1996.