ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3174/02

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(7 november 2002)

Betreft: Hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid

Duurzame ontwikkeling is een prioriteit van de Europese Unie. De bescherming van de biodiversiteit is een wereldwijde noodzaak. Het vogelbestand heeft door de intensieve landbouw schade geleden. In het kader van de voorstellen van de Commissie inzake een tussentijdse evaluatie van het GLB heeft de Commissie het belang van de bescherming van de biodiversiteit en het behoud van natuurlijke habitats onderstreept.

1. Deelt de Commissie het standpunt dat het nodig is in het kader van de tweede pijler prioritair steun te verlenen aan landbouwers, die hun landbouwpraktijken zo aanpassen dat soorten en gebieden in de zin van de vogelbeschermings- en habitatrichtlijnen daarvan profijt hebben?

2. Op welke wijze denkt de Commissie de lidstaten aan te sporen om in het kader van de tweede pijler prioritair activiteiten van landbouwers te stimuleren die hun landbouwpraktijken zo aanpassen dat de specifieke beschermde gebieden in de zin van de vogelbeschermings- en habitatrichtlijnen daarvan profijt hebben?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 december 2002)

De Commissie is van mening dat de lidstaten meer armslag moeten krijgen om het leveren van milieudiensten via milieumaatregelen in de landbouw in het kader van de plattelandsontwikkeling de tweede pijler van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) aan te moedigen. De bescherming van de biodiversiteit en het behoud van natuurlijke habitats zijn essentiële onderdelen van de diensten die landbouwers aan de samenleving als geheel kunnen verstrekken.

Met het oog daarop heeft de Commissie in haar Mededeling over de tussenbalans van het gemeenschappelijk landbouwbeleid(1) een aantal punten voorgesteld om het stimuleren van dergelijke activiteiten in het kader van het GLB te bevorderen, zoals een verruiming van de financiering voor plattelandsontwikkeling, een hoger steunniveau voor milieumaatregelen in de landbouw en langdurige milieubraak.

De bevoegdheid om te bepalen waar binnen de afgebakende prioriteiten en behoeften het zwaartepunt van de verruimde steunverlening komt te liggen, berust bij de lidstaten. Ook wat de Natura 2000-gebieden betreft, is de bevoegdheid om ervoor te zorgen dat zij zich gunstig kunnen ontwikkelen een aangelegenheid van de lidstaten, die moeten uitmaken hoe de beschikbare communautaire middelen optimaal kunnen worden ingezet. Zoals in het verleden zal de Commissie voorgestelde wijzigingen van de programma's voor plattelandsontwikkeling toetsen aan de juridische verbintenissen van elke lidstaat.

Wat betreft het beheer van het Natura 2000-netwerk, buigt een door de Commissie bijeengeroepen groep van deskundigen zich momenteel over het financieringsvraagstuk. In het werkprogramma voor 2003 is vastgelegd dat de Commissie hierover een mededeling aan het Parlement en de Raad zal doen toekomen. Dit zal de basis vormen voor verdere besprekingen over de langetermijnstructuur van de communautaire medefinanciering.

(1) COM(2002) 394 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3118/02

van Marie-Thérèse Hermange (PPE-DE) aan de Commissie

(30 oktober 2002)

Betreft: Communautaire financiering op watergebied

In het kader van de Wereldtop over duurzame ontwikkeling, die 4 september jongstleden in Johannesburg geëindigd is, heeft de Europese Commissie in een perscommuniqué van 3 september benadrukt dat de Europese Unie reeds 1,4 miljard euro per jaar investeert in ontwikkelingshulp en wetenschappelijke samenwerking op watergebied (bron: communiqué IP/02/1265).

Kan de Commissie aangeven:

- welke communautaire financieringsinstrumenten aangewend zijn voor deze investering van 1,4 miljard euro;

- hoe dit bedrag jaarlijks wordt verdeeld over de betreffende Europese financieringsprogramma's;

- wat de respectieve bedragen per jaar zijn;

- welke projecten op watergebied door de Europese Unie gefinancierd zijn in het kader van elk van de betrokken programma's?

Tijdens de Top van Johannesburg is een Europees initiatief inzake water aangenomen. Kan de Commissie aangeven hoe zij denkt dit initiatief te ontwikkelen en ten uitvoer te leggen? Kan de Commissie, voorzover van toepassing, aangeven of naast de reeds geïnvesteerde bedragen aanvullende middelen ingezet zullen worden en zo ja, uit hoofde van welke financieringsprogramma's en ten behoeve van welk soort projecten dat gebeurt?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(25 november 2002)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op mondelinge vraag H 696/02 tijdens het vragenuurtje tijdens de sessie van het Parlement van oktober 2002(1) en voegt de volgende elementen toe in antwoord op de specifieke vragen:

- Het bedrag van 1,4 miljard euro is het gemiddelde van de steun van de Unie (Gemeenschap en lidstaten) op watergebied. Het cijfer is gebaseerd op informatie van de lidstaten over toewijzingen voor 2002 en aangevuld door informatie van de OESO/DAC-rapporten.

- Voor de Commissie is 135 miljoen euro toegewezen voor water in 2002 uit de communautaire begroting en het Europees Ontwikkelingsfonds. De berekening omvat geen activiteiten op watergebied die zijn opgenomen onder andere sectoriële posten, zoals gezondheid, milieu, stedelijke en plattelandsontwikkeling en onderzoeksprogramma's.

- Momenteel wordt een inventarisatie uitgevoerd in het kader van het waterinitiatief van de Unie die zal leiden tot een gedetailleerde presentatie van de bilaterale projecten van de Gemeenschap en de lidstaten in de watersector.

(1) Schriftelijk antwoord 22.10.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2533/02

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(11 september 2002)

Betreft: Controle op oorsprongsregels voor import van ACS-suiker

Onder het zogenaamde suikerprotocol kunnen bepaalde ACS-landen suiker exporteren naar de EU tegen voor hen aantrekkelijke prijzen.

1. Kan de Commissie bevestigen dat deze suiker uitsluitend in de betrokken ACS-landen geproduceerd is?

2. Kan de Commissie bevestigen dat het hier gaat om de overschotten van de in de ACS-landen geproduceerde suiker en niet om overschotten die ontstaan zijn doordat het betrokken ACS-land ook suiker van de wereldmarkt importeerde?

3. Kan de Commissie aangeven op welke wijze dit gecontroleerd wordt en wat het aantal eventuele controlemissies uit Brussel is geweest?

4. Kan de Commissie aangeven of er recentelijk studies zijn ondernomen die duidelijker aangeven welke groepen van de samenleving in de ACS-landen van het suikerprotocol profiteren?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(16 oktober 2002)

1. De Commissie heeft geen reden om aan te nemen dat de krachtens het Suikerprotocol ingevoerde suiker niet uitsluitend van oorsprong is uit de betrokken landen van Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS).

2. Het Suikerprotocol verbiedt de ACS-landen niet om suiker in te voeren uit andere landen en tegelijkertijd hun eigen productie uitvoeren naar de Gemeenschap.

3. De oorsprong van de ACS-suiker wordt gecertificeerd en geverifieerd in overeenstemming met de relevante bepalingen van protocol 1 bij bijlage V van de Overeenkomst van Cotonou, met name titel IV betreffende bewijs van oorsprong en titel V betreffende regelingen voor administratieve samenwerking. Inspectiemissies kunnen worden uitgevoerd om ontduiking van de bepalingen van protocol 1 vast te stellen en te voorkomen, hetgeen niet het geval is geweest wat betreft de oorsprong van onder het Suikerprotocol ingevoerde suiker.

4. De Commissie is niet op de hoogte van recent onderzoek naar de voordelen van het Suikerprotocol voor diverse onderdelen van de maatschappij in ACS-landen. De Commissie wordt echter regelmatig geïnformeerd door middel van een jaarlijks memorandum (dat wordt ingediend door de ACS-landen die het Suikerprotocol hebben ondertekend) over de inspanningen van de ACS-landen om de efficiëntie en het concurrentievermogen op te voeren en over de belangrijke rol van suiker in hun economie en maatschappij.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1679/02

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 juni 2002)

Betreft: Geweld in Kisangani

Naar aanleiding van het geweld in Kisangani op 14 mei 2002 houden bronnen binnen de VN er rekening mee dat het ook nog in andere steden onder controle van RCD/Goma onrustig wordt. Bij de bevolking groeit het ongenoegen over het feit dat de rebellenbeweging, onder druk van Rwanda, het politiek akkoord tussen president Joseph Kabila en de rebellenbeweging MLC blijft afwijzen.

De internationale gemeenschap is zeer zacht voor Rwanda, dat zich blijft schuldig maken aan zware schendingen van de mensenrechten in Congo.

Wanneer zal de Europese Commissie de beslissingen van de internationale gemeenschap beginnen uit te voeren: de demilitarisering van Kisangani, de heropening van de Congo-rivier, de hereniging van het land en de terugtrekking van vreemde legers?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(1 juli 2002)

De tenuitvoerlegging van de besluiten van de internationale gemeenschap betreft allereerst de bij het conflict betrokken partijen.

De Commissie verleent de Verenigde Naties alle steun maar kan geen maatregelen zoals een demilitarisering van Kisangani, de heropening van de Kongo-rivier, of de terugtrekking van vreemde legers ten uitvoer leggen.

Wat de wederopenstelling van de Kongo-rivier voor het handelsverkeer in april betreft, hebben vertegenwoordigers van de regering van Kongo, de Regionale samenwerking voor ontwikkeling (RCD)-Goma en de Beweging voor de bevrijding van Kongo (MLC) een overeenkomst getekend op voorstel van de Missie in de Democratische Republiek Kongo van de Organisatie van de Verenigde Naties (MONUC). Het eerste konvooi heeft, begeleid door riviereenheden van MONUC, reeds Kisangani bereikt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3064/02

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(22 oktober 2002)

Betreft: Afslankmiddel Letigen en sterfgevallen twijfelachtige goedkeuringsprocedure

Het Deense consumentenblad T+T onthult in uitgave nr. 28 van oktober 2002 hoe het afslankmiddel Letigen mogelijk verschillende sterfgevallen heeft veroorzaakt en dat de redenen waarom het Deense College ter beoordeling van geneesmiddelen het product heeft goedgekeurd hoogst twijfelachtig waren. Afslankmiddelen die vergelijkbare doses stoffen bevatten die het centrale zenuwstelsel stimuleren, zijn in de rest van de EU verboden en Amerikaans onderzoek documenteert duidelijk dat afslankmiddelen met een structuur en samenstelling als die van Letigen ernstige bijwerkingen kunnen hebben.

Derhalve wordt de Commissie verzocht om commentaar op de redenen waarom het Deense College ter beoordeling van geneesmiddelen Letigen heeft goedgekeurd. Kan de Commissie mededelen waarom producten met een vergelijkbare inhoud tezelfdertijd in de ene lidstaat wel en in de andere niet worden toegelaten? Men mag aannemen dat bijvoorbeeld een Deen en een Zweed even gevoelig zijn voor een levensgevaarlijk product als Letigen of een soortgelijk product. Nu Letigen in Zweden is verboden, hebben veel Zweden dit product in Denemarken gekocht. Het probleem kan dan ook niet als een nationale aangelegenheid worden beschouwd. Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zij in het belang van de volksgezondheid in Denemarken en in de overige lidstaten van de EU ten aanzien van het Deense College ter beoordeling van geneesmiddelen denkt te nemen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(12 november 2002)

Letigen is een geneesmiddel dat 20 milligram (mg) efedrine en 200 mg coffeïne bevat.

De nationale autoriteiten hebben voor Letigen geen afwijkende besluiten genomen omdat alleen door een aanvrager in Denemarken een vergunning voor het in de handel brengen is aangevraagd.

De bevoegde autoriteit voor het verlenen van een vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel in Zweden (het Geneesmiddelenbureau) heeft geen aanvraag van een vergunning voor het in de handel brengen van Letigen ontvangen. Het Geneesmiddelenbureau heeft dan ook nooit een vergunning voor het in de handel brengen van Letigen geweigerd.

De bevoegde autoriteit voor Denemarken (Deense College ter beoordeling van geneesmiddelen) heeft in 1990 een vergunning verleend voor het in de handel brengen van Letigen.

De Commissie zal de bezorgdheid van het geachte parlementslid bij het Deense College ter beoordeling van geneesmiddelen onder de aandacht brengen en het om commentaar op de veiligheid van Letigen bij de behandeling van obesitas met een aanzienlijk medisch risico verzoeken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3219/02

van Niels Busk (ELDR) aan de Commissie

(7 november 2002)

Betreft: Steun aan vissershavens

Moet Verordening (EG) nr. 2792/1999(1) van de Raad van 17 december 1999 zo worden geïnterpreteerd dat de faciliteiten van vissershavens die uit particuliere bron worden gecofinancierd niet hetzelfde steunpercentage in het kader van de structuurmaatregelen kunnen ontvangen als de faciliteiten van vissershavens die door de overheid worden gefinancierd?

Zo ja, op basis van welke argumenten voert de Commissie een dergelijk beleid waarbij projecten verschillend worden behandeld naargelang ze openbaar dan wel particulier zijn, en is zij van plan om deze handelwijze te veranderen?

(1) PB L 337 van 30.12.1999, blz. 10.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(29 november 2002)

De Europese Raad van Berlijn (23-24 maart 1999) heeft de financiële vooruitzichten van agenda 2000 vastgesteld die met name betrekking hebben op het gebruik van de middelen van de Structuurfondsen voor de periode 2000-2006. Punt 48 van de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad luidt:

In het geval van investeringen in bedrijven dient de bijdrage uit de fondsen in overeenstemming te zijn met de plafonds die voor het steunpercentage en voor gecombineerde steun zijn vastgesteld in het kader van de regelingen voor staatssteun. De Europese Raad is het tevens eens met de lagere percentages die door de Commissie worden voorgesteld voor uit de fondsen te verlenen bijdragen voor infrastructuurinvesteringen die inkomsten genereren en voor investeringen in bedrijven.

In de verordening betreffende het FIOV(1) (Financieringsinstrument voor de oriëntatie van de visserij) komt dit principe tot uiting in de verschillende percentages voor de financiële bijdrage, met name voor de uitrusting van vissershavens, afhankelijk van de vraag of er al dan niet sprake is van een financiële participatie van particuliere begunstigden.

In de zesde alinea van deel 2 Percentages van de financiële participatie van bijlage IV bij die verordening is gepreciseerd dat de (nationale) beheersinstantie bepaalt of er bij acties, met name die inzake de uitrusting van vissershavens, al dan niet sprake is van een financiële participatie van particuliere begunstigden, waarbij zij zich met name laat () leiden door de volgende criteria:

- collectieve of individuele belangen,

- collectieve of individuele begunstigde,

- openbare toegang tot de resultaten van de actie of particulier eigendom en beheer,

- financiële participatie van collectieve organen, onderzoeksinstellingen.

(1) Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector, PB L 337 van 30.12.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2728/02

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(30 september 2002)

Betreft: Niet-betaling van steun aan Griekse biolandbouwers

De biolandbouwers van het departement Pireas, van wie de aanvragen sedert 1999 zijn opgenomen in het desbetreffende programma dat door de EU wordt medegefinancierd, hebben geen financiële steun ontvangen voor hun teelten voor de oogsten van 2000 en 2001. Klaarblijkelijk hebben ook andere departementen in Griekenland met dezelfde problemen te kampen.

Kan de Commissie zeggen waarom de steun niet wordt uitbetaald en welke initiatieven zij denkt te nemen zodat de landbouwers de steun krijgen waarop zij recht hebben?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 november 2002)

Volgens de eerste gegevens waarover de Commissie beschikt wordt de niet-betaling in het departement Pireas aan enkele begunstigden van de premies voor milieumaatregelen voor de biologische landbouw voor de jaren 2000 en 2001 in het kader van Verordening (EEG) nr. 2078/92(1) veroorzaakt door het optreden van de departementale diensten voor de landbouw tegen de nationale autoriteiten vanwege het feit dat er betalingsverplichtingen worden aangegaan met betrekking tot milieumaatregelen in de landbouw die in strijd zijn met de regels: het schijnt namelijk zo te zijn dat er tijdens het landbouwseizoen 1999 betalingsverplichtingen zijn aangegaan in plaats van aan het begin ervan (zodat een volledige controle hiervan tijdens de verschillende fasen van het seizoen mogelijk zou zijn geweest). Zo hadden de bedragen die nu aan het einde van het seizoen 1999 zijn uitbetaald aan het einde van het seizoen daarna aan de begunstigden moeten worden uitbetaald. Aldus zijn de betalingen die in 2000 plaats dienden te vinden reeds in 1999 gedaan. Dit heeft geleid tot juridische problemen en controleproblemen. Zolang deze problemen niet waren opgelost zijn de betalingen opgeschort. Volgens de door de Griekse autoriteiten verstrekte gegevens zijn deze problemen opgelost en zouden de betalingen voor de jaren 2001 en 2002 vóór eind 2002 kunnen plaatsvinden. De Commissie zal de Griekse autoriteiten evenwel verzoeken aanvullende gegevens te verstrekken over de onduidelijkheden waarmee de totstandkoming van betalingsverplichtingen met betrekking tot milieumaatregelen in de landbouw in het departement Pireas gepaard is gegaan.

Dit probleem is tot slot volgens de nationale autoriteiten alleen in dit departement gerezen.

(1) Verordening (EEG) nr. 2078/92 van de Raad van 30 juni 1992 betreffende landbouwproductiemethoden die verenigbaar zijn met de eisen inzake milieubescherming, en betreffende natuurbeheer, PB L 215 van 30.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2922/02 van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie. Saint Kitts and Nevis.



Publicatieblad Nr. 110 E van 08/05/2003 blz. 0126 - 0126



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2922/02 van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie (16 oktober 2002) Betreft: Saint Kitts and Nevis Kan de Commissie in verband met Saint Kitts and Nevis een overzicht geven van de projecten die in 2001 zijn goedgekeurd om ten laste van de begroting van de Europese Unie te worden gefinancierd en meedelen hoeveel de totale investering dit jaar bedraagt? Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2909/02, E-2910/02, E-2911/02, E-2912/02,E-2913/02, E-2914/02, E-2915/02, E-2916/02, E-2917/02, E-2918/02,E-2919/02, E-2920/02, E-2921/02 en E-2922/02 (4 december 2002) De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement een tabel met de gevraagde informatie, evenals het Jaarverslag 2001 inzake het communautair ontwikkelingsbeleid en de tenuitvoerlegging van de buitenlandse hulp.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2878/02

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(14 oktober 2002)

Betreft: Heraanleg van de tramlijn in Athene

Onlangs heeft de Griekse regering een nieuw traject voorgesteld voor de tramlijn in Athene wegens de problemen die zouden kunnen ontstaan voor de Boog van Hadrianus. Dit historische monument zou schade kunnen ondervinden van de trillingen van voorbijrijdende trams. Ook al hadden de archeologen vooraf op dit probleem gewezen, toch is de regering overgegaan tot werkzaamheden voor de aanleg van de tramlijn op deze plaats.

1. Heeft de Commissie, overwegende dat het project gefinancierd wordt door het tweede Communautaire Bestek, ingestemd met het aanvankelijke traject van de tramlijn?

2. Zal de Commissie instaan voor de bijkomende kosten die voortvloeien uit de heraanleg van de tramlijn en hoeveel zullen deze werken kosten?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Barnier namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2878/02 en E-2947/02

(11 november 2002)

Het grote project voor de aanleg van de tramlijn in Athene is één van de projecten die deel uitmaken van het operationeel programma inzake spoorwegen, luchthavens, stadsvervoer voor 2000-2006. Tot nu toe heeft de Commissie van de Griekse autoriteiten nog geen specifiek verzoek ontvangen om dit project te verwezenlijken.

De procedure voor de goedkeuring van grote projecten voor ondersteuning door het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) schrijft voor dat de Griekse autoriteiten een aanvraag indienen zoals voorzien in artikel 25 en 26 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen(1). De aanvraag moet het project in zijn definitieve vorm betreffen.

Alleen uitgaven die de lidstaat in zijn uiteindelijke aanvraag bij de Commissie heeft opgenomen, komen in aanmerking voor ondersteuning uit het EFRO.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2384/02

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(2 augustus 2002)

Betreft: Voorwaarden in verband met de toepassing van een Europees aanhoudingsbevel

Moet volgens de voorstellen betreffende een Europees aanhoudingsbevel die thans bij de ministerraad liggen, de verzoekende lidstaat strafvervolging van een uitgeleverd persoon beperken tot de strafbare feiten, die in het arrestatiebevel worden genoemd? Zou het in strijd zijn met het aanhoudingsbevel, wanneer de verzoekende lidstaat zou overgaan tot strafvervolging wegens verdenking van een, voor de aanvraag tot uitlevering gepleegd strafbaar feit, dat in het aanhoudingsbevel niet wordt genoemd, zonder de uitgeleverde persoon eerst de mogelijkheid te geven het grondgebied van de verzoekende lidstaat te verlaten?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(24 september 2002)

De goedkeuring van het kaderbesluit van de Raad betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten tijdens de Raad (Justitie en Binnenlandse Zaken) van 13 juni 2002, betekent een grote sprong voorwaarts in de richting van een Europese justitiële ruimte. Dit instrument trad in werking twintig dagen na de datum van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen van 18 juli 2002 (artikel 35). De lidstaten moeten de maatregelen nemen die noodzakelijk zijn om uiterlijk op 31 december 2003 aan dit kaderbesluit te voldoen (artikel 34).

Het Europees aanhoudingsbevel moet in de plaats treden van de thans geldende regelingen inzake uitlevering tussen de lidstaten. Het toepassingsgebied omvat alle situaties die voordien vielen onder het Europees Verdrag betreffende uitlevering van 1957. Het beginsel van dubbele strafbaarheid is opgeheven voor een lijst van 32 strafbare feiten waarop op het grondgebied van de uitvoerende lidstaat een straf staat van ten minste drie jaar. De voorgestelde procedure is een louter gerechtelijke aangelegenheid. In de praktijk kan de uitlevering van onderdanen niet langer worden geweigerd aan de rechterlijke autoriteit van een lidstaat die een Europees aanhoudingsbevel heeft uitgevaardigd.

Volgens artikel 27 van het kaderbesluit kan een lidstaat afstand doen van het specialiteitsbeginsel, tenzij de rechterlijke autoriteit in een specifiek geval in haar beslissing tot overlevering anders beschikt. Wanneer dit niet het geval is, blijft het specialiteitsbeginsel van toepassing en is een voorafgaande toestemming van de uitvoerende lidstaat noodzakelijk om aanvullende vervolgingen in te stellen voor feiten die niet opgenomen zijn in het oorspronkelijke Europees aanhoudingsbevel, behalve wanneer sprake is van een van de uitzonderingen die worden genoemd in lid 3 van hetzelfde artikel.