ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0343/99

van Wilmya Zimmermann (PSE) aan de Commissie

(23 februari 1999)

Betreft: Door Eurostat beheerde "EU Labor Force"-gegevens

De Commissie wordt verzocht mee te delen of het geanonimiseerde gegevensrecord "EU Labor Force Survey" (LFS) in de toekomst toegankelijk zal zijn, aangezien deze gegevens van belang kunnen zijn voor onderzoek van de universiteiten op het gebied van de sociale en economische wetenschappen.

De Commissie wordt voorts verzocht mee te delen of het onbeperkte gebruik van deze gegevens gratis zal zijn.

Deze vraag is noodzakelijk aangezien de afspraken tussen de leider van het Effnatis-project en Eurostat niet geheel bevredigend waren. Er zou verdergaand onderzoek kunnen worden verricht en verdere inzichten kunnen worden gewonnen wanneer Eurostat de door hem beheerde LFS-gegevens in geanonimiseerde vorm principieel gratis ter beschikking zou stellen van de Europese wetenschap.

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(9 april 1999)

Bij de behandeling van vertrouwelijke gegevens moet de Commissie de communautaire wetgeving naleven, inclusief Verordening (EG) 322/97 van de Raad van 17 februari 1997 betreffende de communautaire statistiek(1) en Verordening (EEG) 1588/90 van de Raad van 11 juni 1990 betreffende de toezending van onder de statistische geheimhoudingsplicht vallende gegevens(2). Ingevolge dit wetgevende kader mag de Commissie in normale omstandigheden geen vertrouwelijke gegevens aan buitenstaanders ter beschikking stellen. Uit besprekingen binnen de werkgroep Werkgelegenheidsstatistiek is gebleken dat microgegevens uit de arbeidskrachtenenquête alleen mogen worden vrijgegeven als ze als niet vertrouwelijk zijn geklasseerd. Dit betekent niet alleen dat ze anoniem moeten zijn, maar ook dat er een methode moet worden gebruikt die het zo goed als onmogelijk maakt om individuen te identificeren. De mogelijkheid om een dergelijke methode te ontwikkelen, zal worden onderzocht door het Comité statistisch geheim.

De prijzen voor gegevens uit de arbeidskrachtenenquête vallen onder het algemene prijsbeleid dat is goedgekeurd binnen het Europees statistisch systeem. Hierbij wordt rekening gehouden met de uitgaven die de nationale bureaus voor de statistiek en de Commissie hebben gedaan voor de verzameling en verwerking van de gegevens. In de meeste lidstaten moet worden betaald voor het gebruik van gegevens op papier of in elektronisch formaat. De Commissie kan daarom geen gegevens beschikbaar stellen tegen een lagere prijs dan de lidstaten in rekening brengen omdat dit de verkoop in de lidstaten zou schaden en de samenwerking tussen de Commissie en de nationale bureaus voor de statistiek, van wie de gegevens afkomstig zijn, in gevaar zou brengen. De kwestie van de prijs van microgegevens uit de arbeidskrachtenenquête zal worden onderzocht door de werkgroep Gegevensverspreiding, die verantwoordelijk is voor het prijsbeleid.

(1) PB L 52 van 22.2.1997.

(2) PB L 151 van 15.6.1990.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0060/99

van Paul Rübig (PPE) aan de Commissie

(27 januari 1999)

Betreft: Traditionele maateenheden voor drankverpakkingen

Het SLIM-initiatief gaat nu zijn vierde fase in. Daarbij worden de sectoren "ondernemingsrecht", "gevaarlijke stoffen" en "verordeningen eindverpakkingen" bezien. Tot de categorie eindverpakkingen behoren ook de maateenheden voor voedingsmiddelen en dranken. Zowel in Oostenrijk als in andere lidstaten behoren de verpakkingshoeveelheden 0,3, resp. 0,5 liter tot de gebruikelijke verpakkingsvormen voor dranken. Dit komt voort uit een lange tradititie die de kenmerken van de cultuur en identiteit van de bevolking draagt. Tegen de achtergrond van het subsidiariteitsbeginsel moet het mogelijk blijven dergelijke verpakkingshoeveelheden in de lidstaten vast te stellen.

Hoe denkt de Commissie bij de lopende herziening voldoende rekening te kunnen houden met deze aspecten van de opvattingen omtrent traditionele waarden?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(25 februari 1999)

De Commissie zal ervoor zorgen dat het SLIM-team ingelicht wordt over de punten die in de vraag van het geachte parlementslid worden opgeworpen.

De conclusies van het werk van het team, alsook de opmerkingen van de Commissie, zouden het Parlement en de Raad ter beschikking moeten worden gesteld ter gelegenheid van de bijeenkomst van de Raad Interne Markt op 21 juni 1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0536/99

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie

(12 maart 1999)

Betreft: De conservenindustrie voor visserij- en aquacultuurproducten in de Europese Unie

In de plenaire vergadering van juni 1998 behandelde het Europees Parlement het initiatiefverslag over de conservenindustrie voor visserij- en aquacultuurproducten in de Europese Unie (A4-0137/98)(1) en hechtte hieraan zijn goedkeuring. Het Parlement achtte het noodzakelijk binnen de Eenheid voor coördinatie van de fraudebestrijding van de EU een speciale dienst voor visserijkwesties op te richten die kan ingrijpen om de juiste toepassing van de regels van oorsprong van de goederen en van de communautaire wetgeving inzake de afzet en het vervoer van visserijproducten te controleren.

Kan de Commissie meedelen welke maatregelen zij heeft genomen om aan dit verzoek van het Europees Parlement gehoor te geven?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie

(26 april 1999)

Binnen de diensten van de Commissie houdt een speciale eenheid, de Taskforce "Coördinatie van de fraudebestrijding", zich bezig met de eigen middelen. Deze eenheid heeft tot taak onderzoeken in te stellen, met inbegrip van onderzoeken naar visserijfraude, op basis van de wetgeving van de Gemeenschap, zoals Verordening (EG) 515/97 van de Raad van 13 maart 1997 betreffende de wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de lidstaten en de samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie met het oog op de juiste toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften(2). Eén van de belangrijkste taken van de gespecialiseerde onderzoekers in deze eenheid is dan ook het toezien op de correcte toepassing van de oorsprongsregels.

De Commissie heeft op 17 maart 1999(3) een pakket voorstellen goedgekeurd om de fraudebestrijdingsdienst uit te breiden (Besluit van de Commissie tot oprichting van een Bureau voor fraudebestrijding, gewijzigd voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de door het Bureau voor fraudebestrijding verrichte onderzoeken, en ontwerp voor een interinstitutioneel akkoord).

Deze voorstellen bieden de Commissie de mogelijkheid de fraudebestrijdingsactiviteiten te intensiveren, ook wat de controle op de correcte toepassing van de oorsprongsregels betreft.

(1) PB C 210 van 6.7.1993, blz. 295.

(2) PB L 82 van 22.3.1997.

(3) COM(99) 140 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0982/99

van Concepció Ferrer (PPE) aan de Commissie

(15 april 1999)

Betreft: Verlaging van de door de Verenigde Staten toegepaste douanetarieven in de textielsector

Ofschoon in het kader van de Uruguay-Ronde werd overeengekomen de douanetarieven substantieel te verlagen en een aantal handelsbelemmeringen weg te nemen, passen de Verenigde Staten voor de textiel- en kledingsector in vele gevallen nog steeds hoge douanerechten en -heffingen toe, die kunnen gaan van 25 % tot 33,6 %.

Kan de Commissie mededelen welke vorderingen bij de recente transatlantische handelsbesprekingen met de Verenigde Staten zijn gemaakt wat betreft de verlaging van de douanetarieven in deze sector?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie

(6 mei 1999)

Het is juist dat de Verenigde Staten tarieven in stand houden met betrekking tot textiel en kledingproducten die aanzienlijk hoger liggen dan de tarieven van de Gemeenschap. Bovendien omvatten deze, zoals het geachte parlementslid dit vermeldt voor bepaalde producten extra hoge heffingen.

De Verenigde Staten hebben in de loop van de contacten tussen de Commissie en de Amerikaanse autoriteiten geen voorstellen gedaan voor mogelijke tariefverlagingen in de textiel en kledingsector.

De Commissie is evenwel van mening dat de met harmonisering gepaard gaande verlaging van tarieven, met inbegrip van die voor textiel en kleding, in de toekomstige multilaterale onderhandelingen een doelstelling moet blijven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0389/99

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(1 maart 1999)

Betreft: Controle toekenning EU-middelen

Welke maatregelen neemt de Commissie om te waarborgen dat bij de toekenning van EU-middelen in Beieren corruptie kan worden uitgesloten?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie

(13 april 1999)

De Commissie is van mening dat een correct gebruik van Gemeenschapsgeld en de bestrijding van corruptie in de gehele Gemeenschap van het grootste belang is.

In dit verband wijst de Commissie erop dat in september 1996 op basis van het Verdrag betreffende de Europese Unie een protocol(1) is opgesteld bij de overeenkomst aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap. Aan de hand van dit instrument kunnen passieve en actieve corruptie worden gedefinieerd en corruptie waarbij nationale ambtenaren of ambtenaren van de Gemeenschap betrokken zijn en de financiële belangen van de Gemeenschap worden of kunnen worden geschaad, strafbaar worden gesteld. Duitsland heeft dit protocol geratificeerd(2).

De Commissie is bereid via de task force voor de coördinatie van de fraudebestrijding eventuele informatie over corruptie in Beieren waarover het geachte parlementslid beschikt, te onderzoeken. De Commissie kan zo nodig zelf onderzoeken instellen met het oog op de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap, ook als het om corruptie gaat.

(1) PB C 313 van 23.10.1996.

(2) BGBI II 1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0658/99

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(26 maart 1999)

Betreft: Structuurfondsen

Regio's waar het inkomen per capita lager ligt dan 75 % van het communautaire gemiddelde worden aangemerkt als "regio's van doelstelling 1" en ontvangen aanzienlijke communautaire steun.

Om vast te stellen of het inkomen in een regio boven of onder dit percentage ligt, wordt in het voorstel voor een verordening van de Raad (COM(98) 0131 def.(1)), waarin algemene bepalingen worden vastgesteld voor de Structuurfondsen, bepaald dat gekeken wordt naar de desbetreffende cijfers van de laatste drie jaren waarover Eurostat beschikt.

Op dit moment zijn alleen de cijfers van de begrotingsjaren 1994, 1995. en 1.96 beschikbaar.

Hoe luiden de cijfers over deze periode voor Andalusië?

(1) PB C 176 van 9.6.1998, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 653/99 van Mark WATTS Zeehondjes in de Witte Zee in Rusland



Publicatieblad Nr. C 341 van 29/11/1999 blz. 0138



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0653/99 van Mark Watts (PSE) aan de Commissie (9 maart 1999) Betreft: Zeehondjes in de Witte Zee in Rusland Kan de Commissie meedelen, gezien het door het IFAW (International Fund for Animal Welfare) geleverde bewijs (The Guardian, 2.3.1999) dat het EU-verbod op de invoer van huiden van zeehondjes niet ten uitvoer wordt gelegd, wat zij voornemens is te ondernemen om ervoor te zorgen dat een einde wordt gemaakt aan deze wantoestand? Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (8 april 1999) Het door het geachte lid aangehaalde bewijsmateriaal is niet relevant voor de handhaving van het communautaire verbod op de invoer van huiden van zadelrobbenjongen, aangezien de uitvoer blijkbaar naar Noorwegen plaatsvindt, dat natuurlijk niet door de betrokken wetgeving is gebonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0558/99

van Maria Berger (PSE) aan de Commissie

(3 maart 1999)

Betreft: Beschikking van de Commissie inzake subsidie aan SNIACE S.A. (Torrelavega, Cantabrië, Spanje)

In de beschikking inzake subsidie aan SNIACE S.A. (Doc. IV/1466/98 - artikel 1, laatste zin) verklaart de Commissie dat zij over de nog niet afgedane kwestie van de achterstallige milieuheffingen over de periode 1987-1995 te gelegener tijd een besluit zal nemen.

Wanneer denkt de Commissie dat besluit te nemen? Welke criteria hanteert zij om uit te maken wanneer het moment voor een besluit gekomen is?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(22 maart 1999)

De Commissie zal zo spoedig mogelijk een besluit nemen over de vraag of subsidie is vervat in de niet-ingevorderde milieuheffingen van SNIACE SA, d.w.z. wanneer zij van mening is dat zij over het noodzakelijke materiaal beschikt om de verenigbaarheid van dit soort steun met de gemeenschappelijke markt te beoordelen. De Commissie kan thans niet aangeven wanneer zij met de resultaten van haar onderzoek zal komen, noch ook wat de uitkomsten daarvan zullen zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0706/99

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(26 maart 1999)

Betreft: Structuurfondsen

Regio's waar het inkomen per hoofd van bevolking lager ligt dan 75 % van het communautaire gemiddelde, worden aangemerkt als "regio's van doelstelling 1" en profiteren van omvangrijke communautaire steun.

Om te weten of deze drempel al of niet is overschreden, bepaalt het voorstel voor een verordening van de Raad, COM(98) 0131 def.(1), houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, dat rekening moet worden gehouden met de cijfers over de afgelopen drie jaar waarover bij Eurostat gegevens beschikbaar zijn.

De Directeur-generaal van het Bureau voor de Statistiek der Europese Gemeenschappen (Eurostat) maakte in de vergadering van de Subcommissie monetaire zaken op 17.2.1999 bekend dat in de statistische gegevens over de boekjaren 1994, 1995 en 1996 ook die van het grijze circuit van de geanalyseerde regio's waren verdisconteerd, zonder echter de criteria voor de schatting of beoordeling van dit soort bedrijvigheid te vermelden.

Welke deel van het regionale inkomen in de Regio Castilla la Mancha wordt in elk van deze jaren aan het "grijze circuit" toegeschreven en welk deel aan het "witte circuit"?

(1) PB C 176 van 9.6.1998, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0840/99

van Sören Wibe (PSE) aan de Commissie

(7 april 1999)

Betreft: Toestand van de euro

Kan de Commissie verklaren waarom de euro als een steen zakt op de internationale valutamarkt? Was het niet de bedoeling dat de euro een sterke valuta zou worden?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(7 mei 1999)

Bezien over de afgelopen twaalf maanden is de euro zeker niet gezonken als een baksteen. Eind april 1999 ligt de koers ten opzichte van de Amerikaanse dollar (1 EUR = 1,06/1,07 USD) dicht bij de theoretische koers vóór de crisis in Rusland van september 1998. Tussen het voorjaar 1997 en eind augustus 1998 schommelde de koers van de euro rond 1,08/1,10 USD. Wanneer rekening gehouden wordt met het feit dat een zekere schommeling tussen de Europese en de Amerikaanse munt normaal is, kan terecht worden gesteld dat de koers is teruggekeerd op het niveau van bijna anderhalf jaar geleden. De wisselkoersschommelingen die sinds 1 januari 1999 plaatsvonden, kunnen vooral worden verklaard door de onverwacht sterke groei van de Amerikaanse economie.

Wat betreft de langetermijnvooruitzichten van de euro als internationale munt, zijn veranderingen op de obligatiemarkt van groter belang dan kortetermijnschommelingen van de wisselkoers. Deze veranderingen zijn structureel, zoals blijkt uit ontwikkelingen op de internationale obligatiemarkt. In het eerste kwartaal van 1999 werden er wereldwijd in totaal meer obligaties in euro uitgegeven dan in dollar (46 % tegenover 44 %), hetgeen het "marktaandeel" van derde munten, waaronder het Britse pond en de Japanse yen, deed krimpen tot amper 10 %. Een en ander moet worden vergeleken met de situatie twee jaar geleden toen de aan de euro deelnemende munten minder dan 30 % van deze markt vertegenwoordigden.

Meer algemeen genomen is de markt in euro-obligaties groter en meer liquide geworden, hetgeen nieuwe emittenten, inzonderheid particuliere ondernemingen, in staat stelt deze markt aan te boren. De markt van particuliere euro-obligaties scheert momenteel hoge toppen. In mindere mate, en tegen een trager tempo, kan dezelfde evolutie worden waargenomen op de aandelenmarkt. Ondanks de verzwakking van de externe waarde van de euro op korte termijn, wordt deze munt door financiële investeerders al beschouwd als één van de twee voornaamste munten ter wereld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0464/99

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie

(24 februari 1999)

Betreft: Visserijovereenkomst EU-Argentinië

De visserijbetrekkingen tussen de EU en Argentinië zijn ernstig bekoeld sinds dit land de visvangstregels heeft bijgesteld en daarmee duidelijk heeft getornd aan de voorwaarden die zijn vastgelegd in de bestaande visserijovereenkomst EU-Argentinië, zoals de Commissie zelf heeft toegegeven. Nu er op 4 en 5 maart een vergadering plaats vindt van de Gemengde Commissie EU-Argentinië, luidt de vraag: Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen ter bescherming van de visserijbelangen van de Gemeenschap die in het geding zijn nu de Argentijnse wetgeving nieuwe regels heeft ingevoerd die strijdig zijn met de afspraken die zijn gemaakt bij internationale overeenkomsten die van een hogere orde zijn dan de bestaande visserijovereenkomst EU-Argentinië?

Antwoord van de mevrouw Bonino namens de Commissie

(30 maart 1999)

Zodra de Commissie kennis heeft genomen van de Argentijnse wijzigingen in het rechtskader waarnaar door het geachte parlementslid werd verwezen, heeft zij onmiddellijk gereageerd door onder meer een schrijven te richten tot de Argentijnse onderminister voor Visserij, met daarin haar afkeuring en ongenoegen zowel de procedurele gang van zaken alsook de inhoud van deze maatregelen betreffend. Daarbij is zij overgegaan tot het bijeenroepen van de Gemengde Commissie Gemeenschap/Argentinië die op 4 en 5 maart 1999 te Buenos Aires is bijeengekomen. Deze vergadering werd hoofdzakelijk aan de genoemde kwestie gewijd.

De Commissie heeft bovendien, op verzoek van het Parlement, op 15 en 16 maart 1999 verslag gedaan aan de leden van zijn commissie Visserij.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0249/99

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 februari 1999)

Betreft: Haven van Lavrio

De EU cofinanciert de werken voor de ontwikkeling van de haven van Lavrio, zodat deze de haven van Piraeus voor toeristen- en vrachtverkeer kan aanvullen.

Naast de haven van Lavrio is een industriezone gepland, waar ambachtelijke en industriële bedrijven met een geringe of matige hinderlijke activiteit zich kunnen vestigen, als ze hiervoor een vergunning krijgen van de gemeente Lavrio. Tot de investeerders die een vestigingsvergunning hebben aangevraagd, behoren ook ondernemingen die handel willen drijven in petroleumproducten (LAVROIL N.V., EGEON OIL N.V.) en aan of in de buurt van de haven, binnen de industriezone, los- en laadreservoirs (15) willen bouwen.

De gemeente Lavrio heeft deze investeringen onlangs goedgekeurd, met als belangrijkste argument "dat ze deze goedkeurt om de bevoorradingsbehoeften van de haven van Lavrio te dekken". Uit de analyse van deze beide investeringsplannen blijkt deze behoefte/doelstelling helemaal niet. Integendeel, de haven wordt gewoon gebruikt om aan de behoeften van deze bedrijven te voldoen, d.w.z. om aardolieproducten vanuit zee af te nemen en deze vervolgens op de binnenlandse markt af te zetten.

Verder mag worden vermeld dat deze installaties zich bevinden:

- naast erkende historische plaatsen (recente monumenten)

- op amper vier km van de archeologische vindplaats op Kaap Sounio

- op twee km van de archeologische vindplaats te Thoriko

- palend aan woonwijken en

- vlak naast het Nationaal Park van Sounio.

Bovendien ligt een van deze installaties op een plaats aan de kust die in de ruimtelijke ordeningsstudie van de industriezone als "beschermd kustgebied" is beschreven.

Kan de Commissie met het oog op het bovenstaande meedelen:

1. of ze ermee kan instemmen dat de noodzakelijke financiële steun en de werken die daarmee plaatsvinden, een rechtvaardiging vormen voor de vestiging van bijzonder hinderlijke bedrijven in een qua historie, natuurschoon en woonbehoeften belangrijk gebied, en

2. welke stappen ze bij de bevoegde autoriteiten denkt te ondernemen om het vertroebelende misverstand weg te nemen dat aan dit project en de EU-financiering kleeft, zodat er een regeling kan komen die uitgaat van een juist en evenwichtig beheer van deze kwetsbare regio?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(15 maart 1999)

De Commissie financiert in het kader van het operationeel meerfondsenprogramma "Attica" van het communautair bestek 1994-1999 voor Griekenland uitsluitend een aantal infrastructuurwerken in de haven van Lavrio voor een bedrag van 5,5 miljoen .

Tegenactiviteiten die eventueel buiten de haven plaatsvinden, kan de Commissie slechts optreden indien de betrokken installaties verboden zijn krachtens de milieuvoorschriften in verband met de bouw van de haven of indien deze activiteiten zelf strijdig zijn met de communautaire milieuwetgeving.

De Commissie beschikt op dit ogenblik niet over de nodige informatie om zich te kunnen uitspreken over deze twee hypothesen. Zij zal de Griekse autoriteiten om nadere informatie hieromtrent verzoeken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0063/99

van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Commissie

(27 januari 1999)

Betreft: Europese toeristengemeenten

Een bijzonder kenmerk van toeristengemeenten is de noodzaak om gedurende het toeristenseizoen over de nodige infrastructuren te beschikken, naast die welke gedurende de rest van het jaar noodzakelijk is.

Verschillende nationale, regionale en plaatselijke overheden hebben daarom in hun wetgeving inzake de toeristensector bepalingen opgenomen waarin recht wordt gedaan aan dit specifieke kenmerk van toeristengemeenten.

Kan de Commissie mededelen in hoeverre de reeds bestaande differentiëring die in de verschillende nationale wetgevingen ten aanzien van de toeristensector bestaat in de desbetreffende communautaire wetgeving kan worden opgenomen, opdat gemeenten die in bepaalde seizoenen te maken krijgen met een grote toestroom van toeristen, zich hiervoor kunnen toerusten?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(24 februari 1999)

Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel acht de Commissie een communautaire harmonisatie van voorschriften van nationale, regionale en lokale autoriteiten ter regeling van de activiteiten van toeristencentra niet zinvol.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0201/99

van Florus Wijsenbeek (ELDR) aan de Commissie

(11 februari 1999)

Betreft: Gijzelingsacties in Frankrijk

Heeft de Commissie kennis genomen van een incident dat zich heeft voorgedaan van 18 op 19 januari 1999 in Rennes, waarbij een Nederlandse vrachtwagenchauffeur door Franse boeren werd gegijzeld?

Heeft de Commissie tevens kennis genomen van het feit dat 22 ton varkensvlees voor consumptie ongeschikt is gemaakt en de vrachtauto is vernield?

Is de Commissie niet van oordeel dat aan dit soort ontoelaatbare acties paal en perk dient te worden gesteld en dat de Franse overheid, die dit soort acties niet wil verhinderen, per ommegaande aan vervoerder, verlader en chauffeur schadevergoeding dient te betalen?

Zo neen, waarom niet?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 maart 1999)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.