NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/115

(2004/C 84 E/0151)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3909/03

van Francesco Fiori (PPE-DE) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft: Kaderrichtlijn

Gelet op artikel 7 en de overwegingen 36 en 37 van kaderrichtlijn 2002/21/EG (1) wilde ik de Commissie vragen op welke manier de transparantie van de activiteit van deze organen is gewaarborgd, zodat interactie met de industrie en een duidelijke omschrijving van de bevoegdheden met het oog op de harmonisatie mogelijk worden.

Het nieuwe kader voorziet inderdaad in een louter raadgevende bevoegdheid voor de ERG, terwijl met het oog op een coherente toepassing van het nieuwe kader en geheel volgens het Verdrag de Europese Commissie de sleutelrol zou moeten blijven spelen. Welke maatregelen heeft de Commissie met betrekking tot de ERG genomen om er zeker van te zijn dat zij haar rol kan blijven spelen en dat het nieuwe kader op een coherente manier wordt toegepast, conform de doelstellingen van de communautaire methode?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(28 januari 2004)

Artikel 7 van Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) is gericht tot de nationale regelgevende instanties van de lidstaten; zij worden daarin ontslagen van hun plicht tot ex ante regelgeving in het kader van de wetgeving voor elektronische communicatie. In artikel 7 wordt bepaald dat de nationale regelgevende instanties met elkaar moeten samenwerken „op transparante wijze (…) om te zorgen voor de consistente toepassing in alle lidstaten van deze richtlijn”. Zoals het geachte parlementslid heeft opgemerkt, vereisen de desbetreffende wetgevende bepalingen transparantie van de communautaire regelgevende instanties.

Bovendien bepalen de in de kaderrichtlijn vastgelegde procedures, voor zover het gaat om interactie met de bedrijfstak, duidelijk dat de belanghebbenden betrokken moeten worden bij de voorgestelde maatregelen die door de nationale regelgevende instanties moeten worden goedgekeurd. Voordat er enige actie ondernomen wordt die aanzienlijke gevolgen zal hebben voor de desbetreffende markt, bijvoorbeeld het aanwijzen van ondernemingen met aanzienlijke marktmacht, moet een nationale regelgevende instantie gedurende een redelijke periode een openbare raadpleging uitvoeren, zoals bepaald in artikel 6 van de Kaderrichtlijn. Gedurende deze periode krijgen de betrokken ondernemingen en andere belanghebbenden de gelegenheid om commentaar te geven op de maatregel. Van de lidstaten wordt verlangd dat zij één informatiepunt oprichten, waar inzage verkregen kan worden in alle lopende raadplegingsprocedures.

Zoals bedoeld in overweging 36 en 37 heeft de Commissie de Europese Groep van regelgevende instanties (EGR) opgericht, waarin de nationale regelgevende instanties van de lidstaten verenigd zijn. De EGR is een instrument dat bijdraagt tot een coherente en geharmoniseerde toepassing van de communautaire verworvenheden. In dit verband moet ook worden erkend dat de leden van de EGR onafhankelijke regelgevende instanties zijn met hun eigen recht en dat zij belast zijn met de dagelijkse toepassing van de nieuwe wetgeving, in de zin dat ze bevoegd zijn om te handelen op grond van nationale wetgeving waarmee de communautaire wetgeving wordt toegepast.

Op grond van artikel 211 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en het EG-Verdrag is de Commissie verplicht ervoor te zorgen dat de bepalingen van de verdragen en maatregelen die getroffen zijn door de uitvoerende instanties (zoals vastgestelde richtlijnen) worden toegepast. De rol van de Commissie met betrekking tot de communautaire wetgeving is daarom het toezien op de juiste toepassing van de regels; zij dient niet als vervanging van de nationale regelgevende instanties zelf.

De Europese Groep van regelgevende instanties maakt deel uit van de institutionele infrastructuur zoals bedoeld door de nieuwe kaderwetgeving inzake elektronische communicatie, die ervoor moet zorgen dat de relevante regelgeving consequent in alle lidstaten wordt toegepast. De groep is door de Commissie opgericht om haar te adviseren en bij te staan door onder andere een schakel te vormen tussen nationale autoriteiten en de Commissie, en op die manier bij te dragen tot de ontwikkeling van de interne markt, wat een van de belangrijkste doelstellingen is van het EG-Verdrag, en om samenwerking tussen de Commissie en nationale regelgevende instanties op transparante wijze mogelijk te maken, zodat de wetgeving consequent wordt toegepast. De EGR dient als een instantie voor „reflectie, discussie en advies” op het gebied van elektronische communicatie (2). Het is daarom duidelijk dat de EGR een adviesgroep voor de Commissie is en geen uitvoerende instantie met eigen rechten. De belangrijkste rol is het adviseren van de Commissie en het bieden van bijstand bij de consequente toepassing van de wetgeving. Dit betekent dat de EGR actief bijdraagt tot de voorbereiding van aanvullende maatregelen, zoals aanbevelingen met betrekking tot de nieuwe wetgeving, door deskundigenadvies te geven aan de Commissie. De verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving blijft echter een taak voor de Commissie, zoals vastgelegd in het EG-Verdrag.

De mogelijkheid die de EGR heeft om activiteiten in eigen naam uit te voeren, zoals het publiceren van consultatiedocumenten en een werkprogramma, betekent geenszins een aantasting van de taakverdeling en het institutionele evenwicht. Laatstgenoemde activiteiten zijn eenvoudig een gevolg van het feit dat de EGR de taak uitvoert waarvoor hij in het leven is geroepen. De EGR is opgericht naar aanleiding van een besluit van de Commissie en handelt binnen het kader van dat besluit.

De oprichting van de EGR doet geen afbreuk aan de door de Commissie uitgevoerde controle van en toezicht op de toepassing van het nieuwe regelgevingskader, en evenmin aan het recht van initiatief dat de Commissie heeft op grond van het EG-Verdrag.

De bevoegdheden en plichten van de Commissie op grond van de communautaire wetgeving vloeien voort uit de bepalingen van het EG-Verdrag dat de Commissie verplicht om ervoor te zorgen dat de communautaire wetgeving correct wordt toegepast en dat op de juiste wijze op naleving ervan wordt toegezien. Werken met de EGR betekent niet dat bepaalde bevoegdheden die het Verdrag aan de Commissie toekent met betrekking tot het toezien op de naleving van de communautaire wetgeving worden overgedragen aan de EGR. De Commissie is daarom van mening dat haar rol als hoedster van de communautaire wetgeving niet in gevaar wordt gebracht door het werk van de EGR en door deelname van de Commissie hierin. Verder zorgt de Commissie ervoor dat de communautaire wetgeving en met name het nieuwe kader consequent wordt toegepast, conform de doelstellingen die in de communautaire wetgeving zelf zijn vastgelegd.

(1) PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33.

(2) Besluit van de Commissie van 29 juli 2002 tot oprichting van de Europese Groep van regelgevende instanties voor elektronische communicatienetwerken en -diensten, PB L 200 van 30.7.2002.