SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1391/00

van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE) aan de Raad

(3 mei 2000)

Betreft: Immigratiebeleid

De illegale immigratie in Europa gaat steeds meer lijken op slavenhandel die de menselijke waardigheid ondermijnt en vaak mensenlevens kost.

Is de Europese Unie op dit domein bevoegd? Moet de Europese Unie als gastland van immigranten geen gezamenlijk immigratiebeleid voeren dat duidelijke en algemeen aanvaarde betrekkingen vastlegt met de landen vanwaar de immigranten afkomstig zijn en dat niet alleen de illegaliteit en de mensenhandel maar ook de illegale arbeid in de Unie bestrijdt? Zullen de kandidaat-landen meewerken aan de uitstippeling en de toepassing van dit beleid?

Antwoord

(29 september 2000)

De Raad is het volledig eens met de visie van de geachte afgevaardigde met betrekking tot illegale immigratie en de gevolgen daarvan.

In december 1998 heeft de Raad de Groep op hoog niveau asiel- en migratievraagstukken ingesteld met het oog op de ontwikkeling van een pijleroverschrijdende, geïntegreerde aanpak, zodat de oorzaken van migratie en vluchtelingenschap bij de bron kunnen worden aangepakt. De Groep op hoog niveau kreeg tot taak actieplannen op te stellen voor een aantal landen van oorsprong van asielzoekers en/of illegale migranten. In oktober vorig jaar zijn door de Raad met betrekking tot vijf landen (Afganistan en omliggende regio, Irak, Marokko, Somalië en Sri Lanka) actieplannen aangenomen, die tijdens de Europese Raad van Tampere door de staatshoofden zijn bevestigd.

De uitvoering van deze actieplannen wordt op dit moment geëvalueerd door de Groep op hoog niveau, die hierover in december 2000 verslag zal uitbrengen aan de Europese Raad. Het is duidelijk dat de actieplannen niet dwingend kunnen worden opgelegd aan de landen in kwestie, doch in nauwe samenwerking met de autoriteiten van deze landen moeten worden uitgevoerd. De Europese Raad van Tampere heeft duidelijk erkend dat een alomvattende aanpak van de migratie nodig is. Volgens paragraaf 11 van de conclusies van die Raad dient een dergelijke aanpak aandacht te hebben voor de politieke, mensenrechten- en ontwikkelingsvraagstukken in de landen en regio's van herkomst en doorreis. Dit betekent armoedebestrijding, verbetering van levensomstandigheden en werkgelegenheid, voorkoming van conflicten en consolidatie van democratische staten en dat dient te worden toegezien op naleving van de mensenrechten, in het bijzonder de rechten van minderheden, vrouwen en kinderen. Hiertoe worden de Unie en de lidstaten verzocht om binnen de hun krachtens de Verdragen toegewezen bevoegdheden bij te dragen tot een grotere samenhang van het interne en het externe beleid van de Unie. Partnerschap met de betrokken derde landen zal eveneens cruciaal zijn voor het succes van een dergelijk beleid, met als doel gezamenlijke ontwikkeling te stimuleren..

Wat de bestrijding van illegaliteit, mensenhandel en illegale arbeid betreft, deze onderwerpen staan hoog op de agenda van de discussies, niet alleen op EU-niveau, in het kader van het CIREFI, dat periodiek, éénmaal per halfjaar, vergadert met vertegenwoordigers van de kandidaat-lidstaten, doch ook in een breder verband. Voorts moet nadrukkelijk worden gewezen op de rol die Europol bij de bestrijding van georganiseerde illegale immigratie speelt. De Gemeenschap en de lidstaten nemen thans actief deel aan onderhandelingen in VN-kader over de totstandbrenging van een internationaal verdrag ter bestrijding van de grensoverschrijdende georganiseerde criminaliteit. Het ontwerp-verdrag bevat onder andere twee protocollen, één met betrekking tot maatregelen ter bestrijding van het smokkelen van migranten over land, over zee en door de lucht, en één ter voorkoming, bestrijding en bestraffing van de handel in mensen, met name vrouwen en kinderen. Verwacht wordt dat het verdrag eind 2000 gereed en ondertekend zal zijn.