SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0311/02

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 februari 2002)

Betreft: Onderzoek naar de verkoop van het stedelijk sanatorium door de gemeente Sävsjö

Volgens de berichten in de media (Dagens Nyheter van 27 januari 2002) zal de Commissie een onderzoek starten naar de verkoop door de gemeente Sävsjö in de loop van 1999 van het oude, stedelijke sanatorium en het daaromheen gelegen park plus een oud doktershuis.

De prijs van het complex, gemeentelijke subsidies die verstrekt worden en een groot aantal voorrechten waarvan een particuliere koper voor de ombouw van het sanatorium tot hotel- en conferentiecomplex gebruik kon maken, hebben tot verontwaardiging geleid bij andere plaatselijke ondernemers. Deze voelen zich uit de markt geconcurreerd met belastinggeld en zelfs nu nog lopen er rechtszaken over deze kwestie. Het Zweeds beroepscollege voor fiscale en administratieve zaken heeft de gemeente echter in het gelijk gesteld en de tegenstanders zouden zich nu tot de Commissie gewend hebben.

Men kan zich afvragen welke politieke besluiten een gemeente dient te nemen om plaatselijke ondernemingen te bevoordelen zonder inbreuk te plegen op de vrije mededinging op de interne markt.

Is de Commissie voornemens zich over deze kwestie uit te spreken? Hoe vaak per jaar wint de Commissie inlichtingen in bij de regeringen van de verschillende lidstaten in verband met soortgelijke besluiten van lokale en regionale politieke organen met als uitgangspunt dat ze een inbreuk vormen op de vrije mededinging op de interne markt?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(5 april 2002)

De Commissie juicht het in diverse lidstaten plaatsvindende decentralisatieproces, waarbij de lokale overheid belast wordt met economische beleidstaken en met de promotie van bedrijfsleven, toe.

Wel gelden zowel voor de lokale als voor de centrale overheid de mededingingsregels uit het EG-Verdrag. Met name dient de steun die door regionale en lokale lichamen van de lidstaten ongeacht hun statuut en benaming wordt toegekend, op zijn verenigbaarheid met artikel 87, lid 1, van het Verdrag te worden onderzocht(1).

Daarom moet de Commissie tijdig in kennis worden gesteld van plannen van de lokale overheid om steun te verlenen of deze te wijzigen, zodat zij commentaar kan leveren. De voorgestelde maatregelen mogen niet ten uitvoer worden gebracht totdat deze procedure is afgesloten.

In dit verband zij opgemerkt dat het in artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag neergelegde verbod op staatssteun alleen betrekking heeft op selectieve voordelen voor eenheden die een economische activiteit uitvoeren, die de mededinging en de handel tussen de lidstaten verstoren of dreigen te verstoren.

Volgens Verordening (EG) nr. 69/2001 van 12 januari 2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de minimis-steun(2) worden steunmaatregelen die in een periode van drie jaar een bedrag van 100 000 EUR niet overschrijden, geacht niet aan alle criteria van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag te voldoen.

De Commissie beschikt thans niet over enquêtegegevens inzake dergelijke beslissingen van lokale of regionale overheidsorganen.

(1) Arrest van het Hof van 14 oktober 1987, Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie, zaak 248/84, Jurispr. 1987, blz. 4013.

(2) PB L 10 van 13.1.2001.