SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1694/98

van Kirsi Piha (PPE) aan de Commissie

(29 mei 1998)

Betreft: Rechtstreekse vliegverbindingen met Straatsburg

De opzet van de Unie heeft geleid tot de vestiging van instellingen in meerdere lidstaten. Hierdoor moeten bijvoorbeeld de leden van het Europees Parlement twaalf keer per jaar in Straatsburg vergaderen, welke bezigheden zij op dat moment ook hebben.

Hoe wil de Commissie waarborgen dat er tenminste rechtstreekse vluchten zijn tussen de hoofdsteden van elke lidstaat en Straatsburg? Is dit niet een basisvoorwaarde voor het goed functioneren van de Unie? Op dit moment zijn er geen rechtstreekse vluchten van Finland en Zweden naar Straatsburg, zodat parlementariërs een hele werkdag moeten opofferen aan de reis naar Straatsburg en nog eens een werkdag aan de terugreis. Over een heel jaar betekent dit 12 werkdagen maal 2, oftewel 5 werkweken die alleen al aan reizen worden besteed. Tijdens een gehele zittingsperiode gaat een hoeveelheid manuren die gelijkstaat aan zes maanden verloren aan reizen. Dit is uit het oogpunt van de belastingbetalers toch niet redelijk te noemen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(1 juli 1998)

De Commissie heeft begrip voor de moeilijkheden die het geachte parlementslid en veel van haar collega's noemen. De Commissie kan er echter alleen maar op wijzen dat de Europese luchtvaartmaatschappijen volledig onafhankelijk opereren binnen de Gemeenschap en dat de Commissie of de nationale autoriteiten er de luchtvaartmaatschappijen op geen enkele wijze toe kunnen verplichten om bepaalde routes te exploiteren op grond van de door het Parlementslid aangevoerde redenen.

De Commissie merkt op dat de lidstaten krachtens artikel 4 van Verordening (EEG) 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes(1) openbaredienstverplichtingen kunnen opleggen met betrekking tot bepaalde routes naar regionale luchthavens op hun grondgebied. Volgens deze bepaling kunnen de nationale autoriteiten de toegang van luchtvaartmaatschappijen tot dergelijke routes koppelen aan bepaalde voorwaarden inzake toereikendheid en continuïteit.

Als er zich geen maatschappij aanbiedt om de route onder dergelijke voorwaarden te exploiteren, kan de lidstaat een openbare aanbesteding uitschrijven en één maatschappij selecteren die de route gedurende maximaal drie jaar exploiteert. De geselecteerde luchtvaartmaatschappij heeft recht op compensatie voor de verliezen die zij vanwege het vervullen van de openbaredienstverplichtingen lijdt. Volgens de richtsnoeren voor de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het EG-Verdrag in de luchtvaartsector van 10 december 1994(2) is een dergelijke compensatie verenigbaar met de regels inzake overheidssteun. Het mechanisme is reeds herhaaldelijk door de lidstaten toegepast om bepaalde routes levensvatbaar te houden.

Gezien de bevoegdheid van de lidstaten voor het opleggen van openbaredienstverplichtingen kan het geachte parlementslid zich in verband met het opzetten van rechtstreekse vluchten tussen Straatsburg en Helsinki misschien verder tot de nationale autoriteiten wenden. De Commissie herinnert eraan dat Frankrijk op een aantal grensoverschrijdende routes vanuit Straatsburg (echter niet naar Helsinki) al sinds 1995 frequentie- en capaciteitsverplichtingen oplegt. Voor een aantal van deze verplichtingen werd door Frankrijk in december 1997 de termijn verlengd. Overeenkomstig de voorschriften van het Gemeenschapsrecht heeft de Commissie de desbetreffende openbare aanbestedingen in het Publicatieblad bekendgemaakt(3). Er moet echter op worden gewezen dat de eisen ten aanzien van openbaredienstverplichtingen niet de bevoegdheid met zich meebrengen om een luchtvaartmaatschappij te dwingen om een bepaalde route te exploiteren als geen enkele maatschappij uitdrukkelijk haar voornemen te kennen geeft om op een dergelijke openbare aanbesteding in te gaan.

(1) PB L 240 van 24.8.1992.

(2) PB C 350 van 10.12.1994.

(3) PB C 385 van 19.12.1997.