NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/1

(2004/C 84 E/0001)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0021/03

van Vitaliano Gemelli (PPE-DE) aan de Commissie

(13 januari 2003)

Betreft: Benoeming van leidinggevende ambtenaren van de Europese Commissie: medische dienst

In aanbeveling nr. 112 van de ILO (Internationale Arbeidsorganisatie) van 24 juni 1959 inzake de organisatie van bedrijfsgeneeskundige diensten in de onderneming, wordt bepaald dat de „volledige onafhankelijkheid van de arts, zowel ten aanzien van zijn beroep als op het morele vlak”, jegens alle betrokkenen, een van de professionele waarborgen is voor een vertrouwelijke verhouding tussen de ondernemers, de werknemers en hun bedrijfsarts.

Het Europees Parlement van zijn kant erkent in zijn resolutie van 1 juli 1960 inzake bedrijfsveiligheid en arbeidshygiëne dat de bedrijfsgeneeskunde haar concrete uitdrukkingsvorm vindt in de bedrijfsgeneeskundige diensten van de ondernemingen en in de werkzaamheden van de bedrijfsartsen.

In de aanbeveling van 20 juli 1962 met betrekking tot de bedrijfsgeneeskunde in de ondernemingen (1), verzoekt de Commissie de lidstaten om deze bedrijfsgeneeskunde formeel te erkennen en benadrukt zij onder andere dat „de diensten bij voorkeur, waar dat mogelijk is, onder leiding dienen te staan van” fulltime „bedrijfsartsen”.

Kan de Commissie verklaren waarom zij het nodig achtte de grondbeginselen van de aanbeveling van de ILO, van de resolutie van het Europees Parlement en van haar eigen aanbevelingen aan de lidstaten te negeren door een niet-medisch geschoolde ambtenaar te benoemen tot hoofd van haar medische dienst?

Vindt de Commissie niet dat dergelijke beslissingen haar geloofwaardigheid ten opzichte van de instellingen en de Europese burgers ernstig kunnen schaden?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(14 februari 2003)

In tegenstelling tot wat het geachte parlementslid uit de tot zijn beschikking staande informatie meent te kunnen opmaken, heeft de Commissie geen van haar eigen aanbevelingen aan de lidstaten over het belang van bedrijfsgeneeskundige diensten genegeerd.

Na de pensionering van het vorige hoofd van de medische dienst is het besluit van de Commissie in 2002 met name genomen om haar medische dienst in Brussel te versterken door grotere aandacht te besteden aan het management van deze dienst door de benoeming van twee personeelsleden om deze dienst te leiden. De post van hoofd van de eenheid is toegekend aan een administrateur met een degelijke managementervaring en er is een nieuwe functie van medisch raadadviseur — met volledige verantwoordelijkheid voor de medische aspecten van de dienst — gecreëerd. Deze post is toegewezen aan een arts met een degelijke ervaring op het gebied van de bedrijfsgeneeskunde. De medisch raadadviseur is niet lager in rang of status dan enige andere persoon in de medische dienst.

De Commissie heeft zich bij haar besluit laten leiden door kennis over de wijze waarop in sommige lidstaten het ziekenhuismanagement wordt georganiseerd.

De Commissie is er zeker van dat het geachte parlementslid de indruk zal willen corrigeren die verkeerdelijk is gewekt door zijn vraag dat „een niet-medisch geschoolde ambtenaar” in strijd met de aanbevelingen van de ILO door de Commissie tot het hoofd van haar medische dienst is benoemd.

(1) PB Β 80 van 31.8.1962, blz. 2181.