SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3139/98

van Ana Miranda de Lage (PSE) aan de Commissie

(16 oktober 1998)

Betreft: Harmonisatie van de wetgeving over edelmetalen

Aangezien tot op heden een communautaire richtlijn ontbreekt over de productie en het in de handel brengen van voorwerpen waarin edelmetalen zijn verwerkt, wordt in feite het vrije verkeer van goederen in deze sector belemmerd.

Welke maatregelen zal de Commissie treffen voor een harmonisatie van de op dit gebied bestaande wetgevingen in de diverse lidstaten om voornoemde belemmeringen te voorkomen? Is de Commissie voornemens een desbetreffend wetsvoorstel in te dienen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(15 januari 1999)

In de eerste plaats zij gewezen op het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad(1), waarmee harmonisatie van de nationale wetgevingen wordt beoogd teneinde het vrije verkeer van werken van edelmetaal te waarborgen. Het voorstel beoogt harmonisatie van gehalten, gehaltemerken, stempelmerken van de verantwoordelijke alsmede harmonisatie van de procedures voor de verklaring van overeenstemming (er worden drie alternatieve systemen toegelaten: productkwaliteitsborging, EG-verklaring van overeenstemming en keuring door een derde partij.)

Het voorstel kon tot op heden nog niet worden aangenomen omdat de lidstaten van mening verschillen over de toe te laten procedures voor de verklaring van overeenstemming. De versie die op het ogenblik door de Raad wordt besproken, bevat een compromisvoorstel om slechts twee van de drie procedures als gelijkwaardig te erkennen, namelijk de keuring door een derde partij en de productkwaliteitsborging. De EG-verklaring van overeenstemming zou als facultatieve mogelijkheid worden gehandhaafd.

In afwachting van de harmonisatie op Gemeenschapsniveau heeft de Commissie, na een vergelijkend onderzoek van de wetgeving in alle lidstaten in 1992, tegen de meeste daarvan inbreukprocedures aangespannen met als belangrijkste eisen: erkenning van de in andere lidstaten vastgestelde gehalten of ten minste van de reeks gehalten in de voorgestelde richtlijn (in de huidige versie, die in april 1996 onder het Italiaanse voorzitterschap is voorgesteld, komt deze overeen met de reeks in de norm van de internationale normalisatieorganisatie (ISO), plus het gehalte 999); invoering van een clausule tot erkenning van in andere lidstaten ingeschreven stempelmerken van de verantwoordelijke; afschaffing van ieder onderscheid bij het merken van nationale en ingevoerde producten indien laatstgenoemde producten in de lidstaat van invoer voor het aanbrengen van een merk worden aangeboden.

De inbreukprocedures hebben in de meeste lidstaten tot wijziging van de desbetreffende wetgeving geleid. Tegen enkele lidstaten is de procedure nog gaande of is een oplossing nabij. Geconcludeerd kan worden dat de nationale autoriteiten door het optreden van de Commissie het beginsel van wederzijdse erkenning op het gebied van de handel in werken van edelmetaal voortaan accepteren. Desondanks blijken er nog concrete problemen te bestaan. Zo is in de praktijk vaak geen sprake van werkelijke erkenning omdat lidstaten die een systeem van keuring door een derde partij toepassen, stempelmerken onder verantwoordelijkheid van de fabrikant of in het kader van een productkwaliteitsborging weigeren te erkennen.

De Commissie heeft derhalve een nieuwe reeks klachten en ambtshalve geconstateerde gevallen geregistreerd en heeft opnieuw contact opgenomen met alle betrokken lidstaten om een oplossing voor dit probleem te vinden. Met name wordt de bevoegde autoriteiten gevraagd stempelmerken te erkennen die zijn aangebracht door derde partijen of in het kader van een productkwaliteitsborging waarbij de deskundigheid en onafhankelijkheid voldoende worden gegarandeerd.

(1) PB C 209 van 29.7.1994.