ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1658/01

van Jan Andersson (PSE) aan de Commissie

(28 mei 2001)

Betreft: Maatschappelijke verantwoordelijkheid van het bedrijfsleven

De Europese Raad heeft in Stockholm uiting gegeven aan zijn genoegen over de initiatieven van het bedrijfsleven om maatschappelijk verantwoord ondernemen te bevorderen (conclusie nr. 31 van het voorzitterschap). Uit deze conclusie van het voorzitterschap blijkt bovendien dat de Commissie in juni van dit jaar een groenboek over maatschappelijk verantwoord ondernemen (in het Engels afgekort als CSR) zal uitbrengen. CSR omvat een aantal aspecten die geregeld moeten worden via afspraken in het kader van de sociale dialoog of de EU-wetgeving.

Kan de Commissie mededelen hoe zij haar rol in de ontwikkeling van CSR ziet en tevens aangeven welke aspecten volgens haar in aanmerking komen voor afspraken in het kader van de sociale dialoog of de EU-wetgeving en welke via vrijwillige overeenkomsten in CSR-kader aangepakt moeten worden?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(16 juli 2001)

Maatschappelijk verantwoord ondernemen (in het Engels afgekort als CSR) is een concept waarbij bedrijven vrijwillig sociale en milieuaspecten integreren in hun bedrijfsactiviteiten en in hun interactie met hun belanghebbende actoren. Op die manier wordt er van hen verlangd bij te dragen aan het strategische doel dat vastgesteld is tijdens de buitengewone Europese Raad in Lissabon op 23 en 24 maart 2000: de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie van de wereld te worden die in staat is tot duurzame economische groei met meer en betere banen en een hechtere sociale samenhang.

Maatschappelijk verantwoordelijk zijn betekent niet alleen volledig voldoen aan de wettelijke verwachtingen, maar ook verder gaan dan wat is voorgeschreven door meer te investeren in menselijk kapitaal, het milieu en de relaties met de belanghebbende actoren.

De belangrijkste bijdrage van de Europese aanpak van CSR is meer waarde toe te voegen aan bestaande activiteiten en deze aan te vullen door een algemeen Europees kader voor CSR-praktijken op te stellen, en door de beste benadering voor evaluatie en controle van CSR-praktijken te ondersteunen.

De Commissie hoopt dat het groenboek over maatschappelijk verantwoord ondernemen dat in juli 2001 zou moeten verschijnen het debat tussen alle betrokken partijen op Europees en nationaal niveau verder zal stimuleren. De concrete formulering van de rol van de Commissie in de ontwikkeling van maatschappelijk verantwoord ondernemen zal rekening moeten houden met de resultaten van dit debat.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1824/01 van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie. Besluitvorming en constructieve onthouding bij defensiekwesties.



Publicatieblad Nr. 350 E van 11/12/2001 blz. 0232 - 0232



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1824/01 van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie (20 juni 2001) Betreft: Besluitvorming en constructieve onthouding bij defensiekwesties In titel V, artikel 23 van het Verdrag van Amsterdam wordt het volgende bepaald: Besluiten uit hoofde van deze titel worden door de Raad met eenparigheid van stemmen aangenomen. Tevens omvat dit artikel het zogeheten beginsel van constructieve onthouding. Hoe interpreteert de Commissie deze paragraaf? Moet het Verdrag zodanig worden uitgelegd, dat een lidstaat overeenkomstig het beginsel van unanimiteit de inzet van troepen voor crisisbeheersing voor bepaalde doeleinden kan voorkomen, indien deze lidstaat tegen het betreffende besluit stemt en zich niet wenst te onttrekken aan de besluitvorming? Antwoord van de heer Patten namens de Commissie (13 juli 2001) Een enkele lidstaat kan door de regel van de unanimiteit strikt toe te passen een besluit van de Raad blokkeren. De constructieve onthouding is evenwel in het Verdrag ingevoerd juist om te vermijden dat de situatie in een impasse geraakt. De leden van de Raad die zich van stemming onthouden zijn niet verplicht het besluit toe te passen, maar aanvaarden dat het besluit voor de Unie bindend is. De betrokken lidstaat zal in een geest van onderlinge solidariteit van ieder optreden afzien dat het optreden van de Unie, dat op dit besluit gebaseerd is, zou kunnen doorkruisen of belemmeren en de andere lidstaten eerbiedigen zijn standpunt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1484/01

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(18 mei 2001)

Betreft: Het Catalaans en het Europees Jaar van de talen

Het Directoraat-generaal onderwijs en cultuur van de Commissie heeft INRA (EUROPE) opdracht gegeven voor een studie over de Europeanen en hun talen en met het oog op deze studie is besloten aan de officiële talen van de Europese Unie het Turks en de gebarentaal toe te voegen.

In Europa bestaan andere officiële talen zoals het Catalaans dat in drie lidstaten van de Europese Unie (Spanje, Italië en Frankrijk) wordt gesproken door tien miljoen inwoners, de officiële taal van een lidstaat van de Verenigde Naties (Andorra) is en één van de officiële talen in Spanje. Kan de Commissie de redenen aangeven waarom het Catalaans niet in deze studie is opgenomen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(23 juli 2001)

Het doel van de bedoelde enquête was algemene informatie te verkrijgen over de kennis van en de houding tegenover talen en het leren van talen van de Europeanen. De enquête is gehouden volgens de standaard Eurobarometermethode gebaseerd op een willekeurige steekproef van ongeveer 1000 mensen uit iedere lidstaat. De lijst met talen die gebruikt werd in de enquête was opgesteld naar aanleiding van vorige ervaringen met dergelijke enquêtes in overeenstemming met de antwoorden van de

geïnterviewden die naar verwachting statistisch belangrijke resultaten zouden opleveren. Deze lijst werd niet aan de geïnterviewde voorgelegd, maar enkel gebruikt door de enquêteurs om de spontane antwoorden op de vragen te classificeren. De geïnterviewden werden niet beïnvloed. Wanneer een andere taal werd genoemd dan die van de lijst, werd die als andere taal geclassificeerd.

Ondanks het gebruik van geavanceerde statistische technieken waardoor het hele territorium van de Unie gedekt zou moeten zijn, kon men niet verwachten dat de enquête statistisch belangrijke resultaten zou leveren voor talen zoals het Catalaans, dat door een deel van de bevolking in een bepaald gebied gesproken wordt. Als antwoord op de vraag Wat is uw moedertaal? noemden 47 van de 1000 Spaanse geïnterviewden een taal die niet op de lijst voorkwam. Voor heel Europa viel 1,8 % van de antwoorden op deze vraag in die categorie.

De Commissie is echter met een diepgaand onderzoek bezig naar de regionale en minderheidstalen (het Euromosaic-onderzoek) dat informatie bevat over het aantal sprekers van het Catalaans en andere in Europa gesproken talen die geen officiële taal van de Unie zijn. Deze informatie is beschikbaar op de volgende website: http://www.uoc.es/euromosaic of in drukvorm bij het Bureau voor Officiële Publicaties.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0420/01

van Heidi Hautala (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 februari 2001)

Betreft: Tests op baarmoederhalskanker

Elk jaar sterven duizenden Europese vrouwen aan baarmoederhalskanker vanwege de gebreken van het huidige testsysteem. Recente onderzoekingen van de Universiteiten van Hannover en Tübingen tonen aan dat ruim de helft van alle uitstrijkjes onnauwkeurig is.

Welke eventuele maatregelen overweegt de Commissie om het ontdekkingspercentage voor baarmoederhalskanker te verbeteren? Zal zij de lidstaten aanmoedigen om systematische tests in te stellen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(11 juni 2001)

In het kader van het programma Europa tegen kanker is een Europees netwerk voor screening op baarmoederhalskanker opgericht, dat een consensus ontwikkelt over de beste praktijk voor de secundaire preventie van baarmoederhalskanker door screening. Daartoe is in november 1999 in Wenen een consensusconferentie inzake screening op kanker, waaronder baarmoederhalskanker, borstkanker, prostaatkanker en andere soorten kanker, gehouden. Het Raadgevend Comité voor de kankerpreventie, dat de Commissie adviseert over alle kwesties in verband met kankerpreventie, heeft een stel aanbevelingen gedaan voor kankerpreventie door screening. De Commissie is voornemens aanbevelingen van de Raad over screening op kanker voor te stellen, die op deze aanbevelingen zijn gebaseerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2086/01

van Pat Gallagher (UEN) aan de Commissie

(5 juli 2001)

Betreft: Vereenvoudiging van het GLB-beheer

Zou de Commissie recente informatie kunnen verstrekken over de huidige stand van zaken betreffende de vereenvoudiging van de GLB-procedures, mede gelet op het besluit om directe steunbetalingen te vereenvoudigen en heeft de Commissie plannen om deze regeling op bredere basis toe te passen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(23 juli 2001)

Na de goedkeuring door de Raad, op 19 juni 2001, van het voorstel(1) van de Commissie om betalingen van kleine bedragen aan landbouwers te vereenvoudigen, is begonnen met het opstellen van de nodige gedetailleerde uitvoeringsbepalingen. Op 3 juli 2001 heeft de Commissie met vertegenwoordigers van de regeringen in de lidstaten voor het eerst over deze regels vergaderd, en er zijn al verdere vergaderingen gepland.

In Verordening (EG) nr. 1244/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1259/1999 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor de regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid(2) is bepaald dat de vereenvoudigde betalingsregeling met ingang van 1 januari 2002 moet worden toegepast, al moet eraan worden herinnerd dat lidstaten noch landbouwers verplicht zijn de regeling toe te passen. De werkzaamheden inzake de uitvoeringsbepalingen zouden tijdig voltooid moeten zijn opdat de lidstaten die de regeling wensen toe te passen, dat vanaf bovengenoemde datum kunnen doen.

In zijn verklaring tijdens de plenaire vergadering van het Parlement van 14 juli 2001 heeft de voor landbouw verantwoordelijke Commissaris benadrukt dat de vereenvoudigde betalingsregeling voor een proefperiode zal worden toegepast, en dat de resultaten hopelijk zo gunstig zullen zijn dat de regeling kan worden verlengd.

(1) PB C 120 E van 24.4.2001.

(2) PB L 173 van 27.6.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1877/01 van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie. Premies voor akkerbouwcultures (Ierland).



Publicatieblad Nr. 318 E van 13/11/2001 blz. 0249 - 0250



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1877/01 van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie (27 juni 2001) Betreft: Premies voor akkerbouwcultures (Ierland) Bij de dierpremies overweegt de Europese Commissie invoering in de toekomst van een bovengrens voor gesubsidieerde dieren per bedrijf en leeftijdsklasse. Zou het niet zinvol zijn ook voor de subsidiëring van akkerbouwcultures een dergelijke bovengrens, bij voorbeeld 50 ha, vast te stellen, zodat bedrijven alleen nog maar steun tot aan deze orde van grootte zouden ontvangen? Kan de Commissie mededelen: - hoeveel landbouwbedrijven in Ierland meer dan 50 ha beslaan, - hoeveel landbouwbedrijven in Ierland minder dan 50 ha beslaan, - welke besparingen een dergelijke maatregel voor de sectoren akkerbouwcultures in absolute cijfers en procentueel gezien voor de begroting zou opleveren? Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1870/01, E-1871/01, E-1872/01, E-1873/01, E-1874/01, E-1875/01, E-1876/01, E-1877/01, E-1878/01, E-1879/01, E-1880/01, E-1881/01, E-1882/01, E-1883/01 en E-1884/01 (24 juli 2001) De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0377/01

van Luciano Caveri (ELDR) aan de Commissie

(15 februari 2001)

Betreft: BSE

Er heerst grote bezorgdheid over de zogenaamde gekkekoeienziekte (BSE) en over de vraag of deze ziekte overdraagbaar is op de mens en of dit ook in de afgelopen jaren al gebeurd zou zijn bij gebrek aan specifieke controles. De Europese publieke opinie is het weliswaar eens met de maatregelen met het oog op het opsporen en vernietigen van zieke runderen en met de voorlichtingscampagnes in verband daarmee, maar begint zich af te vragen of het mogelijk is duidelijkheid te verkrijgen over de omvang van de mogelijke besmetting.

Welke campagnes kunnen er worden gevoerd voor het Europese publiek? Bestaan er op dit gebied bevolkingsonderzoeken aan de hand waarvan kan worden vastgesteld welk percentage van de bevolking besmet zou kunnen zijn? Bestaat er zekerheid omtrent de overdraagbaarheid van de ene mens op de andere en over de eventuele risico's van bloedtransfusies en orgaantransplantaties?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(17 april 2001)

De geachte afgevaardigde wordt verwezen naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vragen E-3746/00 van mevrouw Paulsen en de heer Olsson(1), E-4087/00 van de heer Watson(2), E-0163/01 van de heer Zappalà(3) en anderen, en mondelinge vraag H-0951/00 van de heer Alavanos tijdens het vragenuur van de vergaderperiode januari 2001 van het Parlement(4).

Momenteel zijn geen deugdelijke tests beschikbaar voor het opsporen van de aanwezigheid van een boviene spongiforme encefalopathie (BSE)-agens bij mensen. Thans worden echter verscheidene soorten tests ontwikkeld.

Hoewel er wetenschappelijk bewijs bestaat voor het verband tussen de variant van de ziekte van Creutzfeldt-Jakob (vCJD) en BSE, is er geen zekerheid over de overdraagbaarheid van BSE op mensen noch over de overdraagbaarheid via bloed of organen van vCJD. De Commissie is zich echter bewust van het mogelijke probleem van de overdracht van vCJD door bloed en bloedderivaten. De relevante wetenschappelijke comités bestuderen voortdurend de laatste wetenschappelijke gegevens op dit gebied en de Commissie zal zo nodig preventieve maatregelen voorstellen. Op 13 december 2000 heeft de Commissie een voorstel voor een richtlijn inzake de kwaliteit en de veiligheid van bloed goedgekeurd(5). Na goedkeuring door het Parlement en de Raad zal deze richtlijn normen voor de veiligheid van bloed in de gehele Gemeenschap vaststellen en de rechtsgrond vormen voor communautaire maatregelen met betrekking tot de preventie van de overdracht van vCJD via bloed en bloedderivaten.

(1) PB C 174 E van 19.6.2001, blz. 132.

(2) PB C 187 E van 3.7.2001, blz. 129.

(3) Zie blz. 33.

(4) Schriftelijk antwoord van 16.1.2001.

(5) COM(2000) 816 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0795/01

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(7 maart 2001)

Betreft: Griekse en Turkse vermisten

Wat onderneemt de Commissie, hetzij als onderdeel van het onderhandelingsproces voor de toetreding van Cyprus, hetzij anderszins, om verdere vooruitgang te boeken bij de oplossing van de kwestie van zowel de Grieks-Cypriotische als de Turks-Cypriotische vermisten?

In totaal zijn ongeveer 2000 personen (beide zijden gecombineerd) sinds 1974 vermist. Het humanitaire belang van de oplossing van de vraag naar hun lot ligt voor de hand en niet-oplossing ervan is een blijvende factor van verstoring der betrekkingen op het eiland.

Hoe kan de Commissie ertoe bijdragen om een oplossing van het probleem van de vermisten in het belang van een verzoening te vergemakkelijken en te bevorderen?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(2 mei 2001)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar het antwoord van de heer Davies(1) op schriftelijke vraag E-0506/01 over de kwestie van de vermiste personen op Cyprus.

In het bijzonder wil de Commissie benadrukken dat de overeenkomst voor een toetredingspartnerschap met Turkije nu een kader biedt om over een brede waaier aan zowel voor de Unie als voor Turkije belangrijke aangelegenheden te praten binnen de versterkte politieke dialoog, waarin de overeenkomst voorziet. De Commissie is voornemens deze mogelijkheid in de toekomst volledig te benutten.

(1) Zie blz. 33.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0568/01

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(27 februari 2001)

Betreft: Betrouwbaarheidsverklaring voor het DG Onderzoek

Tijdens de vergadering van de Commissie begrotingscontrole van 7 februari 2001 verklaarde Europees Commissaris Fischler dat het exacte foutenpercentage bij de financiële verrichtingen in het Directoraat-generaal Landbouw in 1999 3,06 % bedroeg.

Kan de Commissaris die bevoegd is voor onderzoek in de geest van samenwerking en transparantie tussen de Europese instellingen een soortgelijk percentage geven voor de financiële verrichtingen in het DG Onderzoek en zo niet, waarom niet?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie op de schritftelijke vragen P-0553/01, E-0554/01, E-0555/01, E-0556/01, E-0557/01, E-0558/01, E-0559/01, E-0560/01, E-0561/01, E-0562/01, E-0563/01, E-0564/01, E-0565/01, E-0566/01, E-0567/01, E-0568/01, E-0569/01 en E-0570/01

(11 april 2001)

De Commissie wijst het geachte parlementslid er op dat de Rekenkamer in het kader van haar betrouwbaarheidsverklaring voor de algemene begroting geen foutenpercentage verstrekt, aangezien zij het als een al te eenvoudige voorstelling beschouwt om het succes van het financiële beleid van de Commissie aan deze ene indicator af te meten.

Drie jaar geleden besloot de Kamer derhalve de openbaarmaking van een algemeen foutenpercentage te staken en een eigen methodologie voor het opstellen van een betrouwbaarheidsverklaring te ontwikkelen teneinde de kwijtingverlenende autoriteit van gedetailleerdere informatie te voorzien.

Verder heeft de Rekenkamer bij herhaling te kennen gegeven dat het geheel misleidend zou zijn als zij foutenpercentages op een lager niveau (zoals per sector of directoraat-generaal) zou moeten afleiden uit een algemeen foutenpercentage. Het beperkte aantal transacties dat de Kamer controleert, is onvoldoende om een geldig foutenpercentage vast te stellen op dit lagere niveau.

Bijgevolg kan de Commissie het geachte parlementslid de gevraagde informatie niet verschaffen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0038/01

van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE) aan de Commissie

(18 januari 2001)

Betreft: Gevolgen van bommen met verarmd uranium voor de gezondheid van de soldaten

De sterfgevallen door leukemie en andere soorten kanker en verdere gevolgen voor de gezondheid van de soldaten die hebben deelgenomen aan de NAVO-bombardementen in het voormalige Joegoslavië leiden tot grote verontrusting in de Europese publieke opinie en schaden de geloofwaardigheid van de nationale regeringen en de Europese instellingen.

Is de Commissie van plan om permanent en stelselmatig wetenschappelijk onderzoek in te stellen naar deze gevolgen en deze gegevens te publiceren? Welke andere maatregelen denkt zij te nemen in verband met het opsporen van de verantwoordelijken, maar ook met het oog op de preventie van deze gevolgen voor de Europese burgers?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0038/01, E-0062/01, E-0063/01 en P-0148/01

(15 maart 2001)

De Commissie heeft de groep wetenschappelijke deskundigen, opgericht bij artikel 31 van het Euratom-Verdrag, verzocht om een advies over de mogelijke gevolgen voor de gezondheid van blootstelling aan ioniserende straling van verarmd uranium. Zij heeft ook een rondetafelbespreking tot stand gebracht tussen internationale organisaties die programma's op dit gebied hebben opgezet.

De lidstaten en de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) zijn verantwoordelijk voor soldaten die onder dienst waren in de Balkan. Het is ook de verantwoordelijkheid van de lidstaten om maatregelen te nemen voor de bescherming van de mensen die het gebied bezoeken. De Commissie zal alle ter zake doende informatie die zij ontvangt van internationale organisaties en het advies van de groep wetenschappelijke deskundigen, opgericht bij artikel 31 van het Euratom-Verdrag, doorgeven om de lidstaten te helpen bij het nemen van passende maatregelen. De Commissie zelf zal rekening houden met het wetenschappelijk advies bij het aanbieden van medische nazorg aan haar ambtenaren en contractanten die naar het gebied zijn gezonden.

De informatie die op dit ogenblik beschikbaar is bevat geen enkele aanwijzing dat levensmiddelen besmet zijn met verarmd uranium.

De Commissie volgt de ontwikkelingen met betrekking tot het mogelijke verband tussen gevallen van slechte gezondheid onder diegenen die op missie waren in de Balkan en het gebruik van verarmd uranium in raketten die afgevuurd zijn op doelwitten in het gebied. Een van de voornaamste bronnen van informatie is het Milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP), dat een bemonsteringscampagne heeft uitgevoerd in het gebied en waarvan de resultaten beschikbaar zijn in maart 2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1209/01

van André Brie (GUE/NGL) aan de Raad

(24 april 2001)

Betreft: Misdaadstatistiek UNMIK

UNMIK heeft een misdaadstatistiek opgesteld (http://www.civpol.org/unmik/statistics.htm) waarin in detail is aangegeven welke misdrijven waar in Kosovo zijn gepleegd (met vermelding van de etnische groepering waartoe het respectievelijk de slachtoffer(s) behoorde(n)). Tegen deze achtergrond wordt de Raad verzocht de volgende vragen te beantwoorden:

- Hoeveel arrestaties zijn naar aanleiding van deze misdrijven verricht?

- Hoeveel gearresteerden zijn ook feitelijk veroordeeld?

Ik verzoek de Raad bij zijn antwoord alleen te refereren aan de periode van de overname van de politiële bevoegdheden door de UNMIK tot begin 2001.

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1173/01 en 1209/01

(20 juli 2001)

De Raad is ten zeerste bezorgd over de hoeveelheid illegale wapens in Kosovo, waardoor het geweld en de criminaliteit niet alleen in Kosovo, maar in de hele regio in de hand worden gewerkt. In zijn antwoord op de vraag van het geachte parlementslid, van vorig jaar, wees de Raad erop dat de EU niet rechtstreeks verantwoordelijk is voor de openbare orde en de veiligheid in Kosovo, noch voor de opstelling van desbetreffende misdaadstatistieken. Krachtens Resolutie 1244 van de VN-veiligheidsraad vallen deze zaken geheel onder de bevoegdheid van UNMIK (VN-missie in Kosovo) en van KFOR (de NAVO-troepenmacht in Kosovo). Beide instanties brengen geregeld verslag uit aan de secretaris-generaal en aan de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, respectievelijk aan de NAVO (ook over de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde punten).

De Raad is onverkort voorstander van de volledige uitvoering van Resolutie 1244 van de VN-veiligheidsraad, ook voor wat betreft de belangrijke en delicate aspecten waar de geachte afgevaardigde naar verwijst. De Raad spreekt voorts zijn grote waardering uit voor de inspanningen van UNMIK en KFOR, alsmede voor hun geslaagde optreden bij de bestrijding van criminaliteit en illegale wapenhandel.