ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/783

(2004/C 84 E/0880)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0397/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 februari 2004)

Betreft: Legalisering van migrerende werknemers zonder documenten in de Unie

In de Europese Unie werken vele miljoenen immigranten zonder papieren zonder dat de Europese instellingen tot op heden maatregelen hebben genomen zoals die welke de president van de Verenigde Staten heeft getroffen. President Bush heeft namelijk het Congres onlangs een nieuw beleidsvoorstel gestuurd om miljoenen werknemers zonder papieren een wettig statuut te geven. Hoewel de uitvoering van dit besluit van de president van de Verenigde Staten bekritiseerd kan worden, lijdt het geen twijfel dat dit een belangrijke stap is om een ernstig economisch en humanitair probleem uit de wereld te helpen. Is de Commissie ook voornemens een dergelijk politiek initiatief te ontplooien om de immigranten die zonder papieren in de Unie verblijven te legaliseren? Zo ja, om welk initiatief zou het dan gaan?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(6 april 2004)

In het kader van de toepassing van het Verdrag van Amsterdam en van het mandaat van Tampere heeft de Commissie verschillende voorstellen ingediend voor richtlijnen betreffende de toelating en de verblijfs-voorwaarden voor onderdanen van derde landen.

In geen van deze voorstellen waren bepalingen opgenomen over de legalisering van illegale immigranten die zich al op het grondgebied van de Europese Unie bevinden, en er bestaan ook geen plannen in die richting.

In haar mededeling over immigratie, integratie en werkgelegenheid (1) heeft de Commissie verklaard dat er in het kader van het gemeenschappelijk immigratiebeleid maar één coherente aanpak kan zijn ten aanzien van personen die illegaal in de Unie verblijven: terugkeer naar het land van herkomst. Sommige lidstaten hebben legaliseringsregelingen ingesteld voor illegale immigranten. Legalisering kan worden beschouwd als een integratiebevorderende factor, maar ook als een aanmoediging voor illegale immigratie.

Gezien deze mogelijke gevolgen zal op deze legaliseringsproblematiek worden ingegaan in de studie over de verbanden tussen legale en illegale migratie die de Commissie zal publiceren tijdens het huidige Ierse voorzitterschap.

(1) COM(2003)336 def.
3.

De Commissie volgt de kwestie op de voet en zal de Spaanse autoriteiten om informatie vragen. In een andere zaak, waarin overeenkomstig artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag een procedure is ingeleid (Vermeende staatssteun aan Spaanse openbare civiele scheepswerven in de vorm van kapitaalinjecties in IZAR) (1), heeft de Commissie Spanje om opheldering verzocht over de wijze waarop de overheadkosten in IZAR worden verdeeld, en over de kosten van een civiele veerboot die op een van IZAR's militaire werven wordt gebouwd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/894

(2004/C 84 E/0987)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0844/04

van Ulpu Iivari (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft: Steun voor scheepswerven in strijd met EU-wetgeving

Finse scheepswerven hebben de laatste maanden een aantal aanbestedingen verloren aan het Italiaanse staatsbedrijf Fincantieri, dat in staat was de klanten aanzienlijk lagere prijzen te bieden dan de concurrentie. Deskundigen hebben in het openbaar verklaard dat het duidelijk is dat de Italiaanse staat steun verleent aan reders die hun schepen in Italië laten bouwen en registreren.

Eén van de belangrijkste taken van de Commissie is het houden van toezicht op de interne markt. Welke maatregelen wil de Commissie gaan nemen om te waarborgen dat de communautaire mededingingswetgeving wordt nageleefd in de scheepsbouwsector?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(2 april 2004)

De voor staatssteun bevoegde diensten van de Commissie volgen de scheepsbouwsector op de voet door het evalueren van aangemelde steunmaatregelen en -regelingen van de staten en het uitvoeren van onderzoeken, zowel naar aanleiding van klachten als op eigen initiatief.

De Commissie is niet op de hoogte van enige staatssteun aan scheepvaartbedrijven die hun vaartuigen laten bouwen in Italië, met uitzondering van een soort steun die zij heeft toegestaan en die in beginsel alle lidstaten zouden kunnen verlenen. Het gaat hierbij om aan contracten gekoppelde steun (1) voor schepen waarvoor uiterlijk einde 2000 een contract is gesloten en die vóór einde 2003 zijn opgeleverd.

De Commissie heeft momenteel één procedure van artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag ingeleid met betrekking tot staatssteun voor de Italiaanse scheepsbouw (2). Deze zaak heeft betrekking op een garantieregeling voor scheepsbouw, maar voor zover de Commissie weet, zijn nog geen garanties verleend op basis van die regeling.

(1) Verordening (EG) nr. 1540/98 van de Raad van 29 juni 1998 betreffende de steunverlening aan de scheepsbouw, PB L 202 van 18.7.1998.

(2) PB C 145 van 21.6.2003.
2.

Hoeveel bedroegen de ontvangsten (in euro) van de Vlaamse Gemeenschap (België), in dezelfde periode, voor: — landbouw; — structuurfondsen, per doelstelling en per communautair initiatief.
1.

De verplaatsing van banen binnen de EU mag niet in verband worden gebracht met de structuurfondsen. De verplaatsingen zijn eerder het gevolg van de globalisering en de verschillen tussen nationale beleidsmaatregelen (bijvoorbeeld de fiscale en arbeidswetgeving) en procedures. De structuurfondsen beogen de economische en de sociale samenhang in de EU te versterken. Steun voor het scheppen van werkgelegenheid is in dit verband essentieel en een van de vele gefinancierde maatregelen. Vooral het Europees Sociaal Fonds (ESF) verleent financiële steun om de werkgelegenheid te bevorderen (krachtens artikel 3, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1784/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 1999 betreffende het Europees Sociaal Fonds (1)). Er kan bijvoorbeeld steun aan ondernemingen worden verleend om banen te scheppen of te handhaven en om achtergestelde of gehandicapte werknemers aan te werven. Uiteraard moet de werkgelegenheidssteun verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke marktvoorschriften en de voorschriften inzake overheidssteun (zie de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag en de betreffende verordeningen, zoals Verordening (EG) nr. 2204/2002 van de Commissie van 12 december 2002 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 op werkgelegenheidssteun (2)). Het Europees Sociaal Fonds bevordert ook het ondernemerschap. Dankzij ESF-steun voor tal van acties (onder meer opleidingen en beroepsvoorlichting) kunnen mensen de nodige kennis en vaardigheden opdoen om bedrijven op te starten en te leiden. Er wordt ook steun verleend aan ondernemers om hun economische activiteiten te verruimen, zodat nieuwe en betere banen kunnen worden gecreëerd. Bovendien bepaalt artikel 30, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen (3) dat oneerlijke concurrentie tussen de regio's vermeden moet worden. Krachtens dit artikel zien de lidstaten erop toe dat de bijdrage van de structuurfondsen slechts wordt gehandhaafd indien de verrichting waarop zij betrekking heeft binnen vijf jaar na het besluit over de bijdrage van de fondsen, geen belangrijke verandering ondergaat die strijdig is met de aard of de uitvoeringsvoorwaarden, of een onderneming of een publiekrechtelijk collectief lichaam een onrechtmatig voordeel oplevert. Bovendien mag de verandering niet voortvloeien uit een wijziging in de aard van de eigendom van een infrastructuurvoorziening of uit de overbrenging naar een andere plaats van een productieve activiteit.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/591

(2004/C 84 E/0666)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0451/04

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft: Programma voor voedselhulp en voedselveiligheid

In 2001 is een programma voor voedselhulp en voedselveiligheid vastgesteld waarvoor in totaal 454 miljoen euro is uitgetrokken en dat ten doel heeft de voedselveiligheid te verbeteren in het grotere verband van de ontwikkelingsstrategie voor de landen die voor het programma in aanmerking komen. Van de middelen van het programma is 25,2 miljoen euro bestemd voor technische bijstand ter plaatse. Kan de Commissie mededelen welke projecten voor technische bijstand steun hebben ontvangen en of deze projecten succesvol waren?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(18 maart 2004)

De 25,2 miljoen euro die voor technische bijstand werd uitgetrokken in het kader van de begroting 2001 voor voedselhulp en voedselzekerheid, werd grotendeels gebruikt (ongeveer 80 %) voor de financiering van contracten met individuele experts die waren verbonden aan de voedselzekerheidprogramma's van 23 landen die in aanmerking kwamen voor bijstand van de Commissie.

Het resterende bedrag werd gebruikt voor de financiering van de monitoring-contracten op het gebied van voedselhulp (ongeveer 10 %) en monitoring- en/of evaluatiecontracten met betrekking tot de voedselzekerheidprogramma's van de Commissie (ongeveer 10 %).

Elk voedselzekerheidprogramma voorziet in een tussentijdse evaluatie en een eindevaluatie die worden uitgevoerd door onafhankelijke bureaus. Deze evaluaties, die vanzelfsprekend rekening houden met het onderdeel „technische bijstand”, komen tot stand op basis van het systeem van kaderovereenkomsten van de EG en worden regelmatig besproken met de comités voedselhulp en voedselzekerheid.

Het onderdeel „technische bijstand” wordt ook geëvalueerd in het kader van de algemene evaluaties die door de Commissie worden uitgevoerd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/376

(2004/C 84 E/0436)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0363/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft: Klacht P2000/4974

Kan de Commissie de stand van zaken mededelen met betrekking tot klacht nr. P2000/4974 inzake de milieueffectbeoordeling betreffende de voorstellen voor de renovatie van Eyre Square, Galway? Tot welke conclusies is ze gekomen en wanneer verwacht ze een definitief besluit over deze zaak te nemen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 maart 2004)

Deze klacht heeft betrekking op de afwezigheid van een milieu-effectbeoordeling (MEB) voor een stadsontwikkelingsproject bestaande uit renovatiewerkzaamheden aan Eyre Square, het belangrijkste plein in Galway. In 2003 bevestigden de Ierse autoriteiten dat er een MEB was uitgevoerd voor het project. Op basis van het feit dat er geen inbreuk op Richtlijn 85/337/EEG (1) kon worden vastgesteld, is het dossier gesloten.

(1) Richtlijn 85/337/EEG van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 175 van 5.7.1985, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/H/EG van de Raad van 3 maart 1997, PB L 73 van 14.3.1997.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/684

(2004/C 84 E/0770)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0846/04

van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(19 maart 2004)

Betreft: Opname in Gemeenschapsrecht van artikel 2 van het Schengenverdrag

Op basis van het scorebord van de Commissie voor de geboekte vooruitgang bij de verwezenlijking van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid in de EU zou vóór eind 2001 een wettelijk besluit worden uitgevaardigd om artikel 2 van het Schengenverdrag (vrijwaringsclausule op grond waarvan tijdelijk weer grenscontroles kunnen worden ingevoerd) in het Gemeenschapsrecht op te nemen. Na meer dan twee jaar heeft het Parlement nog geen enkel voorstel terzake ontvangen.

Intussen gebruiken de lidstaten deze vrijwaringsclausule te pas en te onpas bij Europese tops en andere internationale conferenties, zoals de G8-bijeenkomst in Genua in 2001. Hieruit blijkt wel dat dit vraagstuk op communautair niveau moet worden aangepakt.

Kan de Commissie verklaren waarom artikel 2 van het Schengenverdrag nog steeds niet in het Gemeenschapsrecht is opgenomen?

Is zij voornemens een voorstel in te dienen om dit artikel in het Gemeenschapsrecht op te nemen, en zo ja, wanneer?

Kan zij nu reeds mededelen hoe dit voorstel eruit gaat zien?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(13 april 2004)

Ondanks de opgelopen vertraging blijft de Commissie overtuigd van de noodzaak om artikel 2 van de Schengenovereenkomst te „vergemeenschappelijken”. Daarom heeft zij in de meest recente halfjaarlijkse bijwerking van haar scorebord voor de geboekte vooruitgang bij de verwezenlijking van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid in de EU aangekondigd een desbetreffend mechanisme in het voorstel voor een herschikking van het gemeenschappelijk handboek op te nemen. Dit voorstel zal nog voor eind juni 2004 worden ingediend (1).

De voorbereidende werkzaamheden voor dit voorstel, dat de vaststelling van een aantal grensoverschrijdingsvoorschriften beoogt, zijn nog niet afgerond, zodat de Commissie nog geen nadere informatie over de inhoud van dit voorstel kan geven.

(1) COM(2003)812 def.
2.

De sanitaire controles op alle visserijproducten (uit de Gemeenschap of uit derde landen) bedoeld om in de Gemeenschap in de handel te worden gebracht, zijn vastgelegd in Richtlijn 91/493/EEG (5) van de Raad.
2.

De inbreukprocedure krachtens het Gemeenschapsrecht heeft tot doel de verenigbaarheid van het nationale recht met het Gemeenschapsrecht tot stand te brengen of te herstellen. Dit betekent dat de Commissie de verenigbaarheid moet onderzoeken van het nieuwe regelgevings- en toezichtskader, dat voor Lloyd's is opgericht krachtens de Financial Services and Markets Act 2000 en het is dus niet haar taak uitspraak te doen over de verenigbaarheid of de onverenigbaarheid van het voorgaande regime. Bovendien bevestigt de algemene jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie dat inbreukprocedures krachtens artikel 226 van het EG-Verdrag slechts tot doel hebben een eind te stellen aan de niet-nakoming van het Gemeenschapsrecht door een lidstaat en niet het in abstracto constateren van een nalatigheid in het verleden.
—

de inhouding van kerkbelasting bij ongelovige werkzoekenden een schending betekent van onderstaande bepalingen in de Duitse grondwet: a) artikel 3, leden 1 en 3, waarin staat dat niemand mag worden bevoordeeld of benadeeld wegens zijn godsdienstige of levensovertuiging, b) artikel 4, lid 1, waarin wordt bepaald dat de vrijheid van geloof, van geweten en de vrijheid van godsdienst en levensovertuiging onaantastbaar zijn, en c) artikel 33, waarin de neutraliteit van de staat verankerd is.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/182

(2004/C 65 E/198)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2603/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Raad

(20 augustus 2003)

Betreft: Mogelijke uitwijzing uit Frankrijk naar de Russische Federatie van een vooraanstaande Tsjetsjeen

Volgens berichtgeving van het Tsjetsjenië-Comité hebben de heer Rouslan Maigov, zijn echtgenote en hun vier kinderen een asielaanvraag in Frankrijk ingediend. De heer Rouslan Maigov is een broer van Aslambek Maigov, de vertegenwoordiger van Aslan Mashkadov, de president van Tsjetsjenië, in Moskou. De heer Rouslan Maigov is in Rusland en Tsjetsjenië verscheidene malen gearresteerd en mishandeld. Bij zijn laatste arrestatie in december 2001 is losgeld ten bedrage van 160 000 roebel voor zijn vrijlating betaald. De heer Rouslan Maigov is des te meer in gevaar, omdat hij cassettes in zijn bezit heeft gehad waarop president Maskhadov opdrachten gaf aan zijn broer. Zowel het Franse Bureau voor vluchtelingen als de commissie van beroep hebben echter de door de heer Rouslan Maigov en zijn gezin ingediende asielaanvraag afgewezen op grond van het feit dat, wanneer Aslambek Maigov blijkbaar zonder problemen in Moskou kan verblijven, ook diens broer en zijn gezin in Rusland kunnen wonen. In de argumentatie van de Franse autoriteiten is kennelijk geen rekening gehouden met de eerdere arrestaties en mishandelingen van de heer Rouslan Maigov door de Russische autoriteiten, noch met het feit dat het in Rusland helaas courant is dat als waarschuwing aan het adres van vooraanstaande Tsjetsjenen hun familieleden worden geïntimideerd en het slachtoffer worden van geweldpleging. De heer Rouslan Maigov, zijn echtgenote en hun vier kinderen worden weldra uitgewezen uit het opvangcentrum voor asielzoekers (CADA) in Marseille en zullen Frankrijk moeten verlaten.

Is de Raad op de hoogte van de situatie van de heer Rouslan Maigov en diens gezin? Is de Raad van oordeel dat het besluit van de bevoegde Franse autoriteiten overeenkomt met de geldende Gemeenschapswetgeving op het gebied van asiel als vastgelegd in de akkoorden van Schengen? Is de Raad — gezien de ernstige bedreiging van Tsjetsjenen in de Russische Federatie — meer in het algemeen niet van mening dat onverwijld maatregelen moeten worden genomen om elk besluit tot uitwijzing van Tsjetsjenen die in bij de Schengenakkoorden aangesloten landen verblijven, moet worden tegengegaan?

Antwoord

(17 november 2003)

De Raad kan niet optreden in afzonderlijke asielverzoeken in de lidstaten, noch in andere individuele gevallen zoals die welke in de vraag vermeld worden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/166

(2004/C 65 E/182)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2511/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft: Onderbreking spoorverbinding Ventimiglia-Monaco — optreden Commissie ten aanzien van Frankrijk

De onderbreking van de spoorlijn tussen Ventimiglia en Monaco wegens werkzaamheden in de tunnel van Roquebrune veroorzaakt aanzienlijke economische schade in Ventimiglia. De problemen dreigen nog toe te nemen doordat de werkzaamheden tot eind 2003 zouden duren.

Welke stappen kan de Commissie ondernemen bij de Franse overheid opdat de duur van de herstelling van de schade in de tunnel in kwestie zoveel mogelijk wordt beperkt en het spoorverkeer op het traject kan worden hervat?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(12 september 2003)

De onderbreking van de spoorverbinding Ventimiglia-Monaco is het gevolg van een instorting in een tunnel onder Monaco, die plaatsvond midden juni 2003. Hoewel de herstelwerkzaamheden — uit te voeren door de beheerder van de infrastructuur in kwestie (Réseau Ferré de France) zeer omvangrijk zijn — wordt verwacht dat het spoorverkeer geleidelijk opnieuw op gang kan komen tegen het jaareinde. Aangezien het om onderhoudswerkzaamheden ging en niet om de aanleg van een nieuwe infrastructuur of de aanpassing van een bestaande infrastructuur, zou de cofinanciering van dit project uit middelen van de begroting voor trans-Europese transportnetwerken (TEN-T) — als die al zou zijn aangevraagd door de Franse overheid — onmogelijk zijn geweest.

Anderzijds kan de tijdelijke blokkering van een belangrijke verbinding door een lidstaat een belemmering vormen voor het vrije verkeer van goederen. Het Hof van Justitie heeft al geoordeeld dat maatregelen die het verkeer van goederen tussen de lidstaten vertragen een belemmering zijn van het vrije verkeer van goederen en onverenigbaar zijn met artikel 28 van het EG-Verdrag (1).

Net als advocaat-generaal Jacobs in de zaak Schimdberger (2) is de Commissie echter van oordeel dat er geen absolute verplichting kan bestaan om te waarborgen dat goederen op gelijk welk moment en tegen gelijk welke prijs kunnen passeren, en dat bij ontstentenis daarvan er automatisch een inbreuk zou zijn gemaakt op het gemeenschapsrecht. Vertragingen ten gevolge van, bij voorbeeld, noodzakelijke onderhoudswerkzaamheden, zijn inherent aan het spoorwegvervoer en kunnen onvermijdelijk zijn, met name wanneer de veiligheid van de gebruikers op het spel staat.

Gezien het voorafgaande en de verstrekte informatie meent de Commissie dat de onderbreking van de spoorwegverbinding tussen Ventimiglia en Monaco ten gevolge van onderhoudswerken in de tunnel van Roquebrune geen aantasting vormt van het vrije verkeer van goederen in de zin van artikel 28 van het EG-Verdrag.

(1) Vonnis van 26 september 2000, Commissie/Frankrijk, C-23/99, Rec. p. I-7653, punt 22.

(2) C-112/00, Rec. 2003.
Het geachte parlementslid wordt erop gewezen dat de definitieve tekst van Richtlijn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling door de Raad op 3 juni 2003 is goedgekeurd en op 26 juni 2003 in alle talen is gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (1). Het geachte parlementslid zal in die tekst de bevestiging kunnen vinden dat de richtlijn uitsluitend betrekking heeft op de belasting van rentebetalingen aan natuurlijke personen.

Om het concurrentievermogen van de Europese financiële markten in stand te houden, hebben de ministers van Financiën van de lidstaten in de marge van de Europese Raad van Feira in juni 2000 een lijst opgesteld van derde landen en afhankelijke of geassocieerde gebiedsdelen waarvoor het wenselijk zou zijn, indien daar daadwerkelijk of potentieel in significante mate rentebetalingen aan natuurlijke personen plaatsvinden, dat de Commissie aandringt op invoering van maatregelen die gelijkwaardig of identiek zijn met de maatregelen in de richtlijn.

Vaticaanstad komt op die lijst van de Raad niet voor. Indien het geachte parlementslid de reden daarvan wenst te weten, dient hij zich tot de Raad te wenden. De Commissie kan slechts opmerken dat de rol die het financiële stelsel van het Vaticaan speelt wat betreft rentebetalingen aan natuurlijke personen geen bedreiging lijkt te vormen voor het concurrentievermogen van de Europese financiële markten.