SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1645/97 van Marlies Mosiek-Urbahn (PPE) aan de Commissie (14 mei 1997)

Betreft: Openbare aanbesteding 228/96 van februari 1996

1. Wat heeft tot verandering van de voorwaarden bij deze openbare aanbesteding geleid (appels veranderden in perziken) nadat de opdracht reeds aan de firma Trentofrutta was verleend en welke rechtsgrondslag bestond hiervoor?

2. Waarom werd er geen nieuwe aanbesteding gehouden, hoewel de productgroep werd veranderd en derhalve een geheel nieuwe basis ontstond?

3. Heeft de Commissie, alvorens toestemming voor de wijziging werd verleend, getracht de omvang van de effecten op de markt vast te stellen?

4. Heeft de Commissie zich gerealiseerd dat met betaling in de vorm van perziken in plaats van appels een Europese aanbesteding (appels uit D, F, I en E) veranderde in een zuiver Italiaanse (de grootste producent van perziken is Italië en de firma Trentofrutta is in Italië gevestigd) en hoe motiveert zij dit besluit?

5. Hoe heeft de Commissie de veel hogere marktprijs van perziken in vergelijking met die van appels (ca. 2,5 maal zo hoog) bij de afrekening gecompenseerd?

6. Is het de Commissie duidelijk hoe fors zij op de markt heeft ingegrepen: 65.000 ton perziken vertegenwoordigen ca. 70% van de totale oogst. De overige 30% werden tegen extreem hoge prijzen op de vrije markt aangeboden.

7. Trentofrutta had wegens capaciteitsproblemen slechts 25.000 van de 65.000 ton van de EU betrokken en verwerkt. De overgebleven perziken werden daarop tegen dumpingprijzen afgezet, wat wederom nadelige gevolgen voor de markt had. Waarom heeft de Commissie niet vooraf de mogelijkheden van de firma onderzocht en haar eigen maatregelen daarop afgestemd?

8. In hoeverre heeft de firma Trentofrutta het recht om vruchten die zij zelf niet gebruikt weer op de markt te brengen? Zo ja, tegen welke prijs?

9. In hoeverre is er sprake van een resterende schuld van de Commissie aan Trentofrutta voor het komende oogstjaar, aangezien de firma nog maar 25.000 ton kon verwerken?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (4 juli 1997)

1. en 2. De Commissie heeft de voorwaarden van de aanbesteding die is geopend bij Verordening (EG) nr. 228/96 betreffende de levering van vruchtensap en vruchtenjam bestemd voor de bevolkingen van Armenië en Azerbeidzjan ((PB L 30 van 8.2.1996. )) niet gewijzigd nadat de leveranties aan de twee inschrijvende bedrijven waren toegewezen. In verband met de bijzondere situatie op de appel- en sinaasappelmarkt heeft de Commissie, na de uitvoering van de geplande leveranties aan de bevolking van Armenië en Azerbeidzjan, echter specifieke maatregelen moeten nemen om ervoor te zorgen dat de opdrachtnemers voor hun leveranties werden betaald.

De maatregelen die de Commissie in juni en juli 1996 heeft genomen, hebben geen verandering gebracht in de concurrentiepositie van de inschrijvers bij de aanbestedingsprocedure. Toen die maatregelen namelijk overeenkomstig de geldende procedures, na raadpleging van het Comité van beheer voor de bewuste sector, zijn goedgekeurd, waren de betrokken producten reeds overeenkomstig de vastgestelde voorwaarden op de plaats van bestemming afgeleverd. De bovenbedoelde maatregelen hadden uitsluitend ten doel de opdrachtnemers te betalen.

Voor een beter begrip van de voorwaarden i.v.m. de leveranties en van de moeilijkheden die zich hebben voorgedaan, zij gewezen op het volgende:

a) de uit appel- en sinaasappelsap en diverse vruchtenjams bestaande voedselhulp moest op 28 april en 9 mei 1996 ter plaatse worden geleverd, zonder dat uitstel mogelijk was;

b) overeenkomstig het bepaalde in de communautaire wetgeving (de Verordeningen (EG) nr. 1975/95 van de Raad betreffende acties inzake gratis levering van landbouwproducten bestemd voor de bevolking van Georgië, Armenië, Azerbeidzjan, Kirgizië en Tadzjikistan ((PB L 191 van 12.8.1995. )) en 2009/95 van de Commissie ((PB L 196 van 19.8.1995. ))), moesten de opdrachtnemers voor hun leveranties betaald worden met producten die in het kader van door de Gemeenschap gefinancierde interventiemaatregelen door de producentenverenigingen uit de markt waren genomen;

c) ten tijde van de publicatie van de aanbesteding waren de enige over te nemen producten appelen en sinaasappelen, waarvoor de periode waarin de producten uit de markt kunnen worden genomen krachtens de gemeenschappelijke marktordening voor groenten en fruit tot einde mei loopt; er zij tevens op gewezen dat deze uit de markt genomen producten niet door een interventiebureau worden opgeslagen, maar gewoon door de telersverenigingen uit de markt worden genomen;

d) aan het begin van de volgens de marktordening geldende periode zijn weliswaar grote hoeveelheden appels en sinaasappels uit de markt genomen, maar van februari tot eind mei zijn in Italië, Duitsland, Frankrijk en Oostenrijk geen appels en sinaasappels meer uit de markt genomen; de twee opdrachtnemers zijn er niet in geslaagd dergelijke producten te vinden en over te nemen als betaling voor hun leveranties;

e) bijgevolg heeft de Commissie op 14 juni 1996 besloten om voor de betaling van de leveranties het gebruik van vruchten toe te staan waarvoor de periode voor het uit de markt nemen begin juni juist was begonnen. Daarbij heeft de Commissie zich gebaseerd op artikel 2, lid 2 van Verordening (EG) nr. 1975/95 van de Raad en op artikel 2, lid 2 van Verordening (EG) nr. 2009/95 op grond waarvan voor de leveranties betaald mag worden in producten "van dezelfde groep¨.

3. Alvorens haar besluiten te nemen, heeft de Commissie de situatie op de betrokken fruitmarkten aandachtig bestudeerd en de gevolgen van de geplande maatregelen geëvalueerd. In dit verband zij er in de eerste plaats op gewezen dat in de Gemeenschap gemiddeld 500 000 ton perziken per jaar wordt verwerkt. De hoeveelheid die gebruikt is voor de betaling van de leveranties kan bijgevolg geen aanzienlijke invloed op deze markt uitoefenen. Ten tweede betroffen de beslissingen van de Commissie drie nieuwe producten namelijk perziken, nectarines en abrikozen. Dat het hier om drie producten ging, heeft de mogelijke gevolgen voor de markten aanzienlijk beperkt.

4. Hoeveel er van een bepaalde fruitsoort uit de markt wordt genomen, is niet rechtstreeks afhankelijk van de geproduceerde hoeveelheid. Italië is weliswaar de voornaamste communautaire producent van perziken, maar tweederde van de productie komt uit Griekenland, Spanje en Frankrijk. Tussen de in Italië als gevolg van de marktsituatie uit de markt genomen hoeveelheden perziken en het feit dat genoemd opdrachtnemend bedrijf in Italië is gevestigd, kan geen enkel verband worden gelegd.

5. In het verkoopseizoen 1996 waren de marktprijzen voor perziken, zowel voor verwerking als voor consumptie, zo laag dat tenminste 600 000 ton perziken uit de markt moest worden genomen en in de meeste gevallen is gedistilleerd of vernietigd.

Gezien deze ineenstorting van de markt lagen de prijzen heel vaak aanmerkelijk lager dan de prijzen van appelen ten tijde van de aanbesteding.

6. Het geachte Parlementslid wordt voor deze vraag verwezen naar de punten 3 en 5. Tevens zij erop gewezen dat de gemiddelde communautaire productie 3 200 000 ton bedraagt. De hoeveelheid van 65 000 ton als mogelijke betaling van de opdrachtnemer(s) bedraagt slechts 2 % van die hoeveelheid en kan bijgevolg de markt niet verstoren.

Bovendien waren de marktprijzen niet hoog, want als zij dat wel geweest zouden zijn, zou het ondenkbaar zijn geweest om voor de door de opdrachtnemers gedane leveranties met uit de markt genomen producten te kunnen betalen.

7. en 8. De Commissie is door de Raad belast met de "uitvoering van de acties en de controle op de leveranties¨ (Verordening (EG) nr. 1975/95, artikel 4, lid 1) en heeft de uitvoering gevolgd. Haar is niet bekend dat de opdrachtnemers in strijd met artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 228/96 overgenomen producten opnieuw op de markt hebben gebracht.

Als de verplichting om de overgenomen producten niet opnieuw op de markt te brengen niet wordt nagekomen, geldt een sanctie in de vorm van verbeurdverklaring van een aanzienlijke zekerheid. In dit geval heeft de Commissie echter van de nationale autoriteiten de bewijzen ontvangen dat de opdrachtnemers hun verplichtingen hebben nageleefd.

9. Ja.