ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0679/02

van Marialiese Flemming (PPE-DE) aan de Commissie

(12 maart 2002)

Betreft: Vervoer van lijken binnen de EU

Het vervoer van de stoffelijke resten van personen die in een ander dan hun eigen land zijn overleden, is geregeld in de Overeenkomst van Berlijn (1937) en de in 1973 door de Raad van Europa uitgewerkte Overeenkomst van Straatsburg. Deze regelingen gaan echter nog steeds uit van controle aan de grenzen en houden geen rekening met de totstandkoming van de Europese economische ruimte.

Ontbrekende uniforme procedures en bepaalde voorgeschreven producten (een van binnen met zink beklede lijkkist) leiden nog steeds tot hoge kosten bij het vervoer van overledenen.

Welke maatregelen kunnen er worden genomen om het grensoverschrijdende vervoer van lijken niet moeilijker te maken dan het vervoer van stoffelijke resten binnen een lidstaat?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Bolkestein namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-0073/02, E-0087/02,E-0210/02, E-0344/02, E-0346/02, P-0407/02 en E-0679/02

(25 maart 2002)

De Commissie erkent dat de repatriëring van het lichaam van een persoon die in een andere lidstaat dan zijn/haar lidstaat overleden is, een gevoelige en moeilijke kwestie is die groot leed kan veroorzaken aan de betrokken familie.

De Commissie is door recente schriftelijke vragen op de hoogte van bepaalde specifieke gevallen waarbij de repatriëring van een overledene van de ene lidstaat naar de andere voor moeilijkheden gezorgd heeft. De Commissie beschikt echter over geen enkele informatie of statistieken die een beeld geven van een mogelijk probleem en de omvang ervan.

Deze problemen kunnen een aantal vragen oproepen, waarvan sommige betrekking hebben op verschillende aspecten van het communautair beleid, bijvoorbeeld transport, gezondheid, vrij verkeer enz. De Gemeenschap lijkt evenwel geen duidelijke bevoegdheden ter zake te hebben. Bovendien is de reglementering betreffende de overdracht van lichamen van overledenen neergelegd in de Internationale Overeenkomst van Berlijn betreffende het vervoer van lijken (1937, nr. 4391 League of Nations Treaty Series) en de Overeenkomst inzake het vervoer van lijken van de Raad van Europa, gesloten in september 1973. In elk geval moeten de lidstaten die het transport van overledenen regelen, in overeenstemming met de rechtspraak van het Hof van Justitie, alle vereisten op een niet-discriminerende wijze toepassen. Elke afwijking op grond van de volksgezondheid moet in overeenstemming zijn met de rechtspraak van het Hof.

In het licht van het bovenstaande zal de Commissie deze kwestie van dichtbij blijven volgen, maar zij overweegt momenteel geen enkel specifiek initiatief.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0339/02

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(12 februari 2002)

Betreft: Richtlijn arbeidstijd

De momenteel van kracht zijnde richtlijn arbeidstijd biedt in individuele gevallen de mogelijkheid vrijgesteld te worden van de regel betreffende een maximale werkweek van 48 uur. Wanneer deze vrijstellingsregeling komt te vervallen zullen veel bedrijven, en met name seizoensgebonden ondernemingen, gedwongen worden meer personeel in dienst te nemen en zullen zij hun algehele kosten omhoog zien gaan.

Heeft de Commissie een volledige studie verricht betreffende de gevolgen van de opheffing van deze vrijstellingsregeling?

Heeft de Commissie goed stilgestaan bij de gevolgen voor seizoenarbeiders, zoals die bijvoorbeeld maar niet uitsluitend zullen optreden voor personen die werken aan formule-één-raceauto's?

Kan de Commissie bijzonderheden verstrekken met betrekking tot deze studie en de bevindingen daarvan?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(20 maart 2002)

Artikel 18, punt 1, onder b), i), van de richtlijn arbeidstijd(1) bepaalt dat een lidstaat kan besluiten artikel 6 (maximale wekelijkse arbeidstijd van 48 uur) niet toe te passen, mits de werknemer ermee heeft ingestemd om meer dan achtenveertig uur tijdens een periode van zeven dagen te werken.

Het Verenigd Koninkrijk is de enige lidstaat die van deze mogelijkheid om artikel 6 niet toe te passen gebruik heeft gemaakt.

Artikel 18, punt 1, onder b), i) voorziet voorts in een heroverweging van deze bepaling in 2003. Bepaald wordt dat:

Vóór het verstrijken van een periode van zeven jaar, te rekenen vanaf de in artikel 18, lid 1, onder a), genoemde datum (23 november 1996), bespreekt de Raad aan de hand van een voorstel van de Commissie, dat vergezeld gaat van een evaluatieverslag, de bepalingen van dit lid opnieuw en beslist hij welk gevolg daaraan moet worden gegeven.

Een uitnodiging tot inschrijving voor een studie omtrent de gevolgen van deze bepaling is onlangs toegezonden aan onafhankelijke nationale deskundigen. Deze studie dient een overzicht te bieden van de toepassing van artikel 18, punt 1, onder b), i) in het Verenigd Koninkrijk. In deze studie dient de aandacht met name uit te gaan naar de standpunten van de sociale partners en dienen de beslissingen van de voor de handhaving van de nationale regelgeving inzake arbeidstijd verantwoordelijke instanties geanalyseerd te worden.

De Commissie zal te zijner tijd aan de hand van de conclusies van de studie en haar eigen bevindingen het evaluatieverslag opstellen.

(1) Richtlijn 93/104/EG van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, PB L 307 van 13.12.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0437/02

van Ozan Ceyhun (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2002)

Betreft: Doorreis van Duitse onderdanen door Bulgarije specifieke informatie en getuigenverklaringen

In haar antwoord van 13 november op mijn vraag nr. H-0793/01 heeft de Commissie mij verzocht nadere informatie en gegevens te verstrekken om de situatie beter te kunnen beoordelen.

In een aparte envelop doe ik de Commissie specifieke informatie en getuigenverklaringen toekomen. Hieraan wil ik de vraag verbinden hoe de Commissie gezien de nieuwe situatie met betrekking tot de naleving van de criteria van Kopenhagen tegen de Republiek Bulgarije denkt op te treden.

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(5 maart 2002)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0327/02

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2002)

Betreft: De zaak EQUAL

De Frankfurter Allgemeine Zeitung berichtte in haar editie van 24 januari 2002 dat bij het Duitse Ministerie voor Werkgelegenheid documenten met betrekking tot de gunning van het EU-werkgelegenheidsprogramma EQUAL niet meer te vinden zijn. Zo zou de complete correspondentie tussen de EU-Commissie en het ministerie zich niet meer in de dossiers bevinden.

Kan de Commissie mij afschriften van deze stukken doen toekomen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(12 maart 2002)

De vraag van de geachte afgevaardigde betreft een verzoek om toegang tot documenten en zal bijgevolg worden behandeld door het directoraat-generaal Werkgelegenheid en sociale zaken overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie(1).

(1) PB L 145 van 31.5.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0046/02

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 januari 2002)

Betreft: Communautaire steun

Volgens de verklaringen van de Vakbond van werknemers in de kurksector in de noordelijke regio, oefent het concern A Corticeira Amorim SGPS, SA, de grootste Portugese kurkproducent, dat gevestigd is in Santa Maria da Feira, druk uit op werknemers in alle leeftijdscategorieën om akkoord te gaan met opzegging van hun arbeidscontract, terwijl het bedrijf toch belangrijke financiële steun heeft gekregen van de Gemeenschap.

Kan de Commissie, gezien de verontrustende verslechtering van de werkgelegenheidssituatie, aangeven:

1. welke financiële steun het Portugese kurkconcern A Corticeira Amorim, SGPS, SA heeft ontvangen en voor welke doeleinden,

2. welke maatregelen zij denkt te nemen om bij te dragen aan het behoud van de werkgelegenheid in de vestigingen van dit concern?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(25 maart 2002)

Overeenkomstig artikel 8, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1) voor de programmeringsperiode 2000-2006, valt overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel de tenuitvoerlegging van de bijstandverlening onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten.

Daarom is de Commissie niet in staat het geachte parlementslid de bedragen en de voorwaarden mee te delen van de communautaire fondsen die aan een specifieke onderneming zijn toegekend. Zij verzoekt hem daartoe contact op te nemen met de verantwoordelijke Portugese instanties: Instituto de Gestão do Fundo Social Europeu Rua Castilho nr. 5, 7o/8o 1250-066 Lisboa.

De Commissie kan niet het initiatief nemen om rechtstreeks steun te verlenen aan ondernemingen van een bepaalde groep om er arbeidsplaatsen te behouden. Deze ondernemingen moeten zich onderwerpen aan de selectieprocedures voor de medegefinancierde projecten in het kader van de structuurfondsen, zoals vastgesteld door de nationale overheden.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0360/02

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 februari 2002)

Betreft: Invalleerkrachten en richtlijn 1999/70/EG

Ieder jaar zijn er op de Griekse scholen voor basis- en voortgezet onderwijs onderwijsvacatures. Deze organieke posten worden ieder jaar om problemen door het ontbreken van leraren te voorkomen ingevuld met invalkrachten en leraren op uurloon. Het resultaat is dat dezelfde leraren vaak met een tijdelijk contract voor een schooljaar op een bepaalde school werken, ontslagen worden en vervolgens weer in dienst worden genomen.

Kunnen met ingang van 10 juli 2002, wanneer in alle lidstaten de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking moeten zijn gesteld om te voldoen aan richtlijn 1999/70/EG(1) over de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, de bepalingen van deze richtlijn ook worden toegepast ten aanzien van invallende leraren met een tijdelijk contract en deze contracten worden omgezet in contracten voor onbepaalde tijd?

(1) PB L 175 van 10.7.1999, blz. 43.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(19 maart 2002)

Overeenkomstig clausule 2 van de in de bijlage bij de richtlijn(1) opgenomen raamovereenkomst is deze overeenkomst van toepassing op werknemers met een contract voor bepaalde tijd die werken uit hoofde van een arbeidsovereenkomst of een arbeidsverhouding, als omschreven bij wet, collectieve overeenkomsten of gebruiken in iedere lidstaat.

Het is echter aan de lidstaten om na raadpleging van de sociale partners vast te stellen onder welke voorwaarden arbeidsovereenkomsten of -verhoudingen voor bepaalde tijd als opeenvolgend moeten worden beschouwd en als overeenkomsten of verhoudingen voor onbepaalde tijd moeten worden geacht.

(1) Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd PB L 175 van 10.7.1999.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/343

(2004/C 78 E/0362)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3711/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(16 januari 2002)

Betreft: Nieuw handelsakkoord met de Verenigde Staten

In het voorjaar van 1998 werden plannen voor een nieuw handelsakkoord tussen de Unie en de Verenigde Staten op de lange baan geschoven, onder meer naar aanleiding van protesten van de kant van Frankrijk.

Peilt de Commissie momenteel op enige wijze de mogelijkheden om een nieuw handelsakkoord tot stand te brengen of zijn de onderhandelingen definitief afgeblazen?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(5 maart 2002)

Er wordt aangenomen dat de schriftelijke vraag van het geachte parlementslid verwijst naar een eventuele vrijhandelsovereenkomst tussen de Gemeenschap en de Verenigde Staten. Aangenomen dat zulks het geval is, moet worden opgemerkt dat deze idee weliswaar periodiek ter sprake komt maar dat er nooit een verzoek is ingediend om richtsnoeren voor dergelijke onderhandelingen met de Verenigde Staten en dat er (vanzelfsprekend) nooit dergelijke besprekingen hebben plaatsgevonden. De Commissie is bovendien niet zinnens richtsnoeren aan te vragen. Wel hebben de Gemeenschap en de Verenigde Staten in 1998 het Transatlantisch Economisch Partnerschap opgestart om een nieuwe impuls te geven aan de handels- en investeringsbetrekkingen tussen de Gemeenschap en de Verenigde Staten. Sindsdien is de bilaterale samenwerking zodanig gegroeid dat zij praktisch alle handels- en investeringsterreinen omvat en ook de belangrijkste bilaterale handelsrelatie in de wereld is versterkt.

De overheidsdiensten aan beide zijden hebben grote vooruitgang geboekt, bijvoorbeeld in verband met de richtsnoeren voor samenwerking op het gebied van de regelgeving. De Gemeenschap en de Verenigde Staten hebben een overeenkomst inzake de wederzijdse erkenning van de uitrusting van zeeschepen praktisch afgerond. Deze vorderingen zijn echter vaak politiek te weinig zichtbaar geweest. Er moet worden nagedacht over wat er nog meer kan worden gedaan: hoe kunnen de Unie en de Verenigde Staten hun verschillen op constructieve wijze aanpakken en hun samenwerking ontwikkelen, zolang die compatibel blijft met de besprekingen over de ontwikkelingsagenda van Doha en met de andere handelspartnerschappen aan beide zijden, inzonderheid die met de ontwikkelingslanden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3673/01

van Hedwig Keppelhoff-Wiechert (PPE-DE) aan de Commissie

(16 januari 2002)

Betreft: Niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten: alternatieve methoden voor verwerking van dierlijk meel

In haar ontwerp van Verordening(1) betreffende niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten stelt de Commissie een aantal voorschriften voor om met BSE besmette dieren en dierlijk materiaal uit de voedselketen te nemen. Het voorstel behelst methoden voor verwijdering van dierlijke bijproducten.

Producten uit categorie 1 met het hoogste risico mogen alleen door verbranding, medeverbranding of storting worden verwijderd. De Commissie heeft de mogelijkheid om na raadpleging van de betrokken wetenschappelijke comités alternatieve methoden voor verwijdering toe te staan. Dit schijnt echter door het beheer en wetenschappelijke procedures in de comitologie vertraagd te worden.

1. De verwijdering van diermeel is zeer kostbaar. Ziet de Commissie geen voordelen in de invoering van betrouwbare alternatieve methoden om diermeel van categorie 1 nuttiger en goedkoper te verwerken?

2. Is de Commissie op de hoogte van de wetenschappelijke ontwikkelingen op dit terrein, in het bijzonder wat de verwerking van resten betreft?

3. Zo ja, hoe denkt de Commissie de invoering van alternatieve verwerkingsmethoden te stimuleren, zoals de verdere verwerking in een biogasinstallatie, composteringsinstallatie of installaties voor het winnen van energie?

(1) COM(2000) 574 PB C 96 E van 27.3.2001, blz. 40.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(18 februari 2002)

Overeenkomstig het meest recente wetenschappelijke advies bepaalt artikel 4 van het voorstel voor een verordening van het Parlement en de Raad tot vaststelling van de gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten dat materiaal van categorie 1, de hoogste risicocategorie, wordt verwijderd door verbranding, meeverbranding of afvoer naar stortplaats na sterilisatie. Dit artikel maakt het echter ook mogelijk dat dit materiaal wordt verwijderd met andere door de Commissie goedgekeurde middelen na raadpleging van het bevoegde wetenschappelijke comité.

In het licht van het voorgaande is de Commissie bereid elk verzoek te evalueren om andere middelen voor de verwijdering van materiaal van categorie 1 toe te staan, zoals die welke door het geachte parlementslid worden genoemd. De evaluatie zal worden uitgevoerd op grond van het Kader voor de beoordeling van het risico van verschillende opties voor de veilige verwijdering of gebruik van vlees- en beendermeel en andere producten die kunnen worden besmet met overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE) en andere materialen, dat op 28-29 juni 2001 door de Wetenschappelijke Stuurgroep is goedgekeurd en beschikbaar is op internet.

Tot nu toe heeft de Commissie nog geen dergelijk verzoek ontvangen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3671/01

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE-DE) aan de Commissie

(14 januari 2002)

Betreft: Hinder van het vrachtwagenverkeer door activiteiten aan de Fins-Russische grens

Finland heeft een gemeenschappelijke grens van circa 1300 kilometer met de Russische Federatie. Aan deze grens bevinden zich meerdere internationale grensovergangen en het internationale handelsverkeer aan deze voorlopig enige grens tussen de EU en Rusland is uiterst levendig.

Helaas worden Finse vrachtwagenchauffeurs in Rusland steeds vaker het slachtoffer van heffingen van willekeurige hoogte, afpersing en overvallen. Dit jaar is melding gemaakt van een verfijnder soort heffing: de Russische douane heeft eigen ondernemingen opgericht, die vrachtwagenchauffeurs aanbieden hen te escorteren. In sommige gevallen waren chauffeurs verplicht van deze dienst gebruik te maken om hun reis voort te kunnen zetten, dat wil zeggen hun werk te doen.

Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om een halt toe te roepen aan de onwettige handelingen die plaatsvinden aan de buitengrenzen van de EU, en om Finse transportondernemingen in staat te stellen ongestoord hun werk te doen, zonder het slachtoffer te worden van misdadige praktijken?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(10 april 2002)

De Commissie is ervan op de hoogte dat er op douanegebied vaak problemen zijn aan de Fins-Russische grens. Ook kent zij het door het geachte parlementslid aan de orde gestelde probleem inzake het escorteren van vrachtwagens. Verontrustend zijn de problemen in verband met het afpersen van vrachtwagenchauffeurs. Wat de beweerde betrokkenheid van de douane van de Russische Federatie betreft, zij opgemerkt dat het op zich niet problematisch hoeft te zijn dat de douane in voorkomend geval een escorte aanbiedt. De kosten hiervan mogen echter niet overdreven hoog zijn, en er moet zo weinig mogelijk gebruik worden gemaakt van deze diensten, wat volgens uw informatie niet het geval lijkt te zijn.

De problemen aan de Fins-Russische grens worden met de Russische autoriteiten besproken tijdens de regelmatige vergaderingen in het kader van de overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking tussen de Europese Unie en de Russische Federatie. Op 28 februari is de kwestie in Moskou besproken door het Sub-comité voor douane en grensoverschrijdende samenwerking. De Commissie gaat momenteel na of verdere actie noodzakelijk is, maar ook vertrouwt zij er nog steeds op dat de lidstaten en het geachte parlementslid haar van de ontwikkelingen op de hoogte houden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3670/01

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE-DE) aan de Commissie

(14 januari 2002)

Betreft: De situatie betreffende de noordelijke dimensie op de begroting van de EU in 2002

De noordelijke dimensie vormt een politieke doelstelling van groot belang.

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om voor de noordelijke dimensie een eigen begrotingspost te creëren op de begroting 2003?

Op welke wijze gaat de Commissie bij de opstelling van de begroting 2003 aandacht besteden aan de noordelijke dimensie?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(26 februari 2002)

De Commissie staat helemaal achter het initiatief voor de Noordelijke Dimensie. Het doel daarvan is het versterken van de samenwerking tussen de Unie en de landen van de noordelijke regio van Europa, onder meer door een betere coördinatie van de communautaire programma's in die regio. Van bij het begin is duidelijk gesteld dat voor het initiatief voor de Noordelijke Dimensie geen nieuwe specifieke communautaire financieringsbronnen zullen worden gecreëerd.

De Commissie is van oordeel dat meer kan worden verwacht van een verbeterde coördinatie tussen de bestaande programma's dan van nog eens een aparte beperkte begrotingslijn en is bijgevolg niet zinnens een afzonderlijke begrotingslijn voor de Noordelijke Dimensie te creëren. De Commissie is in het algemeen tegen het creëren van kleine thematische of gespecialiseerde kleine begrotingslijnen, die een doeltreffend beheer van de communautaire begroting belemmeren.

De activiteiten in het kader van de Noordelijke Dimensie blijven steun ontvangen uit de bestaande begrotingslijnen: het TACIS-programma voor maatregelen in Rusland, de programma's Phare en ISPA voor de kandidaat-lidstaten en Interreg in de betrokken lidstaten zelf. Zo bijvoorbeeld wordt Begrotingslijn B7-521 voor grensoverschrijdende samenwerking in hoofdzaak gebruikt in het gebied van de Noordelijke Dimensie; de post voor de Baltische Zee (B7-5211) is vanzelfsprekend uitsluitend bedoeld voor het gebied van de Noordelijke Dimensie. Dit is ook het geval voor het Phare-programma voor grensoverschrijdende samenwerking in de regio (B7-0311). Bovendien is de Commissie zinnens een belangrijke bijdrage te leveren tot het steunfonds voor het milieupartnerschap van de Noordelijke Dimensie, zodra dat fonds opgericht zal zijn.