ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0893/96 van Daniel Féret (NI) aan de Commissie (11 april 1996)

Betreft: Erkenning door de Europese Unie van de beroepskwalificatie voor "esthetische geneeskunde¨

In het licht van de steeds omvangrijker vraag naar dienstverlening op het - nog vrij slecht gedefinieerde - gebied van de "esthetische geneeskunde¨ (plastische chirurgie, diëtologie e.d.) kan men vaststellen dat de wettelijke bepalingen in de Europese Unie die dit beroep regelen sterk uiteenlopen, hetgeen vaak aanleiding geeft tot misstanden of het optreden van niet-gekwalificeerde beoefenaars, met alle gevaren van dien voor de patiënten.

Het zou daarom noodzakelijk zijn dat de Europese Unie het speciale karakter van de beroepskwalificatie voor esthetische geneeskunde erkent waar die bestaat, teneinde op het grondgebied van de Europese Unie de vrije vestiging mogelijk te maken van artsen die over deze kwalificatie beschikken en voorts rechtsbescherming voor dit medische specialisme te verlenen aan hen die zich deze kwalificatie hebben verworven.

Acht de Commissie het niet noodzakelijk om, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, initiatieven te nemen in deze richting, in de vorm van een aanbeveling aan de Raad? Zou zij ook niet nu reeds een voorstel kunnen doen met het oog op de erkenning binnen de Europese Unie van de beroepskwalificaties voor esthetische geneeskunde?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (23 april 1996)

Richtlijn 93/16/EEG van de Raad ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de onderlinge erkenning van hun diploma's, certificaten en andere titels ((PB L 165 van 7.7.1993. )) voorziet reeds in de erkenning van de medische opleiding tot specialist in de plastische chirurgie. Volgens de artikelen 6 en 7 van deze richtlijn geldt voor plastische chirurgie een automatische onderlinge erkenning tussen de Lid-Staten, met uitzondering van Duitsland. Bovendien moet de opleiding in de veertien Lid-Staten waar zij uitloopt op een automatisch erkende titel, beantwoorden aan de minimumvoorwaarden van de richtlijn, in het bijzonder van de artikelen 24 en 27.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0763/96 van Aline Pailler (GUE/NGL) aan de Commissie (1 april 1996)

Betreft: Rechten van migranten en hun gezinsleden

In haar mededeling van 23 februari 1994 over immigratie- en asielbeleid (COM(94)0023 def.) wijst de Commissie erop dat de ratificatie door de lid-staten van het op 18 december 1990 door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties goedgekeurde Internationale Verdrag inzake de bescherming van de rechten van alle migranten en hun gezinsleden zou waarborgen dat de rechten die zijn toegekend aan de in de Gemeenschap verblijvende migranten en hun gezinsleden aan de hoogste internationale normen voldoen.

Kan de Commissie meedelen welke lid-staten dit Internationale Verdrag geratificeerd hebben? Is zij bereid maatregelen te nemen om alle lid-staten ertoe te bewegen dit verdrag te ratificeren en voorstellen in te dienen met het oog op een betere bescherming van de sociale, economische, culturele en politieke rechten van migranten en hun gezinsleden in de Europese Unie?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (7 mei 1996)

Het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de bescherming van de rechten van alle migranten en hun gezinsleden is door de Lid-Staten van de Gemeenschap nog niet geratificeerd.

In haar sociaal actieprogramma voor de middellange termijn 1995-1997 ((COM(95) 134 def. )) verklaart de Commissie dat zij de Lid-Staten zal aanmoedigen het verdrag van de Verenigde Naties te ratificeren ten einde de positie van de migrerende werknemers en hun gezinsleden die in de Unie wonen te verbeteren en ervoor te zorgen dat de hun toegekende rechten beantwoorden aan de internationale normen.

De Commissie is bezig met de voorbereidende werkzaamheden, met inbegrip van het ontwerp voor een verslag betreffende de moeilijkheden en mogelijkheden van ratificatie door de Lid-Staten en de toegevoegde waarde van ratificatie van dit verdrag in vergelijking met andere door de IAO en de Raad van Europa goedgekeurde internationale instrumenten.

De Commissie zal de in haar mededeling over immigratie- en asielbeleid van 23 februari 1994 vastgestelde acties ten behoeve van het integratiebeleid voor immigranten blijven stimuleren, met inbegrip van de bevordering van de uitwisseling van informatie en ervaring met regeringen en niet-gouvernementele organisaties alsmede het verlenen van subsidies voor integratieprojecten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0619/96 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (13 maart 1996)

Betreft: Tele-winkelen

Het tele-winkelen is tweevoudig geliberaliseerd. Enerzijds is er voor de kanalen die uitsluitend voor deze activiteit zijn bestemd geen enkele restrictie van de zendtijd, terwijl anderzijds uitzendingen die aan tele-winkelen ingevoegd in andere programma's zijn gewijd, de tijd hiervoor van hoogstens een uur tot hoogstens drie uur per dag mogen verlengen.

Kan de Commissie, ook al wordt het toegejuicht dat zij het specifieke thema van het tele-winkelen heeft aangepakt en van mening dat deze kwestie voornamelijk verband houdt met op afstand gesloten contracten, mededelen of zij het niet absoluut noodzakelijk acht dat deze handelsprocedure wegens het specifieke karakter ervan zich moet houden aan een aantal strenge voorschriften in de audiovisuele sector, die zij zelf onverwijld zou moeten vaststellen?

Antwoord van de heer Oreja (6 mei 1995)

In haar voorstel ((PB C 185 van 19.7.1995. )) tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de Lid-Staten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten ((PB L 298 van 17.10.1989. )) heeft de Commissie voorgesteld de bepalingen die van toepassing zijn op het tele-winkelen te wijzigen teneinde rekening te houden met de evolutie van de televisie-omroepactiviteiten.

De Commissie heeft met name voorgesteld zenders die niet uitsluitend aan tele-winkelen gewijd zijn toe te staan de grens van één uur per dag (vastgelegd door de op dit moment van kracht zijnde tekst) te overschrijden en tot drie uur programma's tele-winkelen aan te bieden. Zenders die uitsluitend aan tele-winkelen gewijd zijn, zouden aan geen enkele beperking naar tijd onderworpen worden.

De Commissie deelt de zorg van het geachte Parlementslid voor de eerbiediging van de algemene belangen in de uitzendingen voor tele-winkelen. Om die reden heeft zij * onverminderd de toepassing van andere communautaire instrumenten * voorgesteld de in de artikelen 12 tot en met 16 van Richtlijn 89/552/EEG neergelegde regels voor de bescherming van de consumenten uit te breiden tot het tele-winkelen.

In zijn op 14 februari 1996 ((PB C 65 van 4.3.1996. )) in eerste lezing goedgekeurde wetgevingsresolutie heeft het Europees Parlement enkele wijzigingen inzake tele-winkelen goedgekeurd, die ten doel hebben de consumenten nog beter te beschermen. De Commissie heeft zich principieel akkoord verklaard met een deel van deze wijzigingen. Het gaat hier met name om de wijzigingen die slaan op de vorm en de inhoud van uitzendingen voor tele-winkelen. De Commissie zal hiermede zoveel mogelijk rekening houden bij de uitwerking van haar gewijzigd voorstel.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0637/96 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (15 maart 1996)

Betreft: Onderwijsharmonisatie

De Italiaanse wet nr. 454 van 3 november 1992 betreffende ratificatie van het Verdrag van Maastricht, en met name de artikelen 123-128 inzake onderwijs, sociaal beleid, beroepsopleiding en cultuur, waarin onder meer sprake is van harmonisatie van de Europese dimensie in het onderwijs, geeft aanleiding tot de vraag of het niet strijdig met dit harmonisatiebeginsel is dat er een verschillende waarde wordt toegekend aan dezelfde verrichtingen, afhankelijk van de omstandigheid of het gaat om docenten aan erkende scholen (gelijkstelling ingevolge artikel 33 van de Italiaanse grondwet, mede gelet op de betaling van de bijdragen, alsmede de gelijkwaardigheid en de duur van de betalingen en het identieke niveau van inschaling), dan wel om docenten van staatsscholen, bij vergelijkende onderzoeken louter aan de hand van bewijsstukken voor het verkrijgen van een aanstelling bij een school van welk schooltype of niveau dan ook.

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (24 mei 1996)

Artikel 126 van het EG-Verdrag bepaalt dat de Gemeenschap bijdraagt "tot de ontwikkeling van onderwijs van hoog gehalte door samenwerking tussen de Lid-Staten aan te moedigen en zo nodig door hun activiteiten te ondersteunen en aan te vullen, met volledige eerbiediging van de verantwoordelijkheid van de Lid-Staten voor de inhoud van het onderwijs en de opzet van het onderwijsstelsel en van hun culturele en taalkundige verscheidenheid¨.

Het probleem dat de geachte Afgevaardigde ter sprake brengt, valt echter niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap, aangezien het hier ongelijke behandeling van docenten op nationaal niveau voor dezelfde verrichtingen betreft.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0634/96 van Luigi Moretti (ELDR) aan de Commissie (15 maart 1996)

Betreft: Verplaatsing van industriële bedrijven door communautaire stimuleringsmaatregelen

Dankzij stimuleringsmaatregelen in het kader van de communautaire structuurfondsen zijn in Italië werkzame bedrijven bezig met investeringen in Spanje en andere landen omdat de loon- en produktiekosten daar lager zijn.

Is de Commissie op de hoogte van deze onrustbarende ontwikkeling in de richting van een steeds verdergaande industriële leegloop van vele Noorditaliaanse provincies?

Weet de Commissie dat Kraft Jacobs Suchard Italia in Zingonia (prov. Bergamo) binnenkort gesloten wordt en naar Spanje vertrekt?

Welke maatregelen denkt de Commissie op dit vlak te nemen om oneigenlijk gebruik van communautaire gelden te verhinderen?

Is de Commissie ook niet van mening dat de hier gesignaleerde gang van zaken principieel duidelijk in strijd is met de uitgangspunten van de steunverlening uit de structuurfondsen en van het Witboek over groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (29 april 1996)

Het fenomeen van verplaatsing van ondernemingen moet worden gezien tegen de achtergrond van de internationalisering van de produktie en de markten. De door het geachte Parlementslid vermelde produktie- en loonkosten zijn slechts twee van de talrijke factoren die de keuze van een bepaalde vestigingsplaats voor een produktie-eenheid bepalen.

In het geval van de onderneming Kraft Jacobs Suchard, waarvan het geachte Parlementslid melding maakt, moet volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt, rekening worden gehouden met de rationalisering die in dat bedrijf aan de gang is in verband met de fusie van verschillende afdelingen van de groep. Het bedrijf concentreert zijn activiteiten op een beperkt aantal produktieplaatsen en hevelt daarvoor zowel binnen Italië als naar andere landen in de Gemeenschap activiteiten over, omdat het zijn concurrentievermogen wil verbeteren.

De Commissie is het niet eens met de opvatting van het geachte Parlementslid wanneer hij stelt dat deze overheveling zou voortvloeien uit maatregelen in het kader van de Structuurfondsen. In de eerste plaats worden de vestigingen namelijk niet alleen naar regio's verplaatst die bijstand uit de Structuurfondsen krijgen. Voorts treden de Structuurfondsen pas in tweede instantie op, voor zover zij kunnen deelnemen aan de financiering van steunregelingen die van kracht zijn in de in aanmerking komende gebieden van de Lid-Staat waar de bedrijven zich vestigen, welke steunregelingen vooraf door de Commissie aan het mededingingsbeleid moeten zijn getoetst.

De Commissie verwijst het geachte Parlementslid ook naar haar antwoord op een mondelinge vraag die de heer Wolf over dit onderwerp heeft gesteld tijdens het vragenuur in de Parlementszitting van februari 1996 ((Discussie in het Parlement (februari 1996). )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0582/96 van Jens-Peter Bonde (EDN) aan de Commissie (11 maart 1996)

Betreft: Aanbestedingsrichtlijnen

Kan de Commissie voorstellen de maximumbedragen in de aanbestedingsrichtlijnen te verhogen ter voorkoming van de problemen waarover wordt gesproken in Erhvervs-Bladet van maandag 26 februari 1996?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (9 april 1996)

De Commissie overweegt geen algemene verhoging van de drempelwaarden waarboven de richtlijnen inzake overheidsopdrachten (92/50/EEG ((PB L 209 van 24.7.1992 )), 93/36/EEG, 93/37/EEG, 93/38/EEG ((PB L 199 van 9.8.1993. ))) van toepassing zijn en kan dit trouwens niet eenzijdig doen zonder inbreuk te maken op de internationale verplichtingen die voortvloeien uit de recentelijk goedgekeurde overeenkomst inzake overheidsopdrachten (GPA), die op 1 januari 1996 in werking is getreden. Wijzigingen in de drempelwaarden, die ook van invloed zouden zijn op de betrekkingen met derde landen die partij zijn bij de GPA, zouden in feite het onderwerp moeten uitmaken van nieuwe onderhandelingen over deze overeenkomst, waarvan de totstandbrenging moeilijkheden heeft opgeleverd. Het lijkt momenteel dan ook niet aangewezen om hierover opnieuw te gaan onderhandelen.

In verband met de wisselkoersen zijn de drempelwaarden die tot 31 december 1997 gelden voor onder de GPA vallende opdrachten, behalve de drempelwaarde die van toepassing is op bepaalde door de centrale overheid geplaatste opdrachten voor dienstverlening, echter iets hoger dan de in de huidige richtlijnen inzake overheidsopdrachten aangegeven drempels. In haar voorstellen tot wijziging van de richtlijnen om deze in overeenstemming te brengen met de GPA ((COM (95) 107 def. - PB C 138 van 3.6.1995. )) heeft de Commissie voorgesteld om de in de Gemeenschap toepasselijke drempelwaarden op één lijn te brengen met die welke in het kader van de GPA gelden.

Ten aanzien van de problemen waarover wordt gesproken in het door het geachte Parlementslid genoemde krantenartikel zij beklemtoond dat de moeilijkheden bij het instellen van een gunningsprocedure overeenkomstig de richtlijnen inzake overheidsopdrachten waarschijnlijk zullen afnemen naarmate de aanbestedende diensten vertrouwd raken met de procedure. Voorts mag niet uit het oog verloren worden dat voor het plaatsen van een opdracht enige voorbereiding nodig is, ongeacht of deze al dan niet onder de richtlijnen valt, en dat het verhogen van de drempelwaarden nadelig kan zijn voor veel ondernemingen, niet het minst voor kleine en middelgrote bedrijven.

Ten slotte moet rekening gehouden worden met de uit de GPA voortvloeiende kansen voor communautaire ondernemingen, aangezien de nieuwe overeenkomst naar schatting in het algemeen ongeveer tienmaal omvangrijker is dan de overeenkomst van 1979 en dat de waarde van de binnen de werkingssfeer van de GPA vallende overheidsopdrachten circa 350 miljard ecu per jaar.zal bedragen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0184/96 van Bernd Lange (PSE) aan de Commissie (5 februari 1996)

Betreft: Weigering van Franse banken Eurocheques te accepteren

In Normandië, in Frankrijk, hebben in het afgelopen jaar Franse banken (met name de Banque Publique, de Credit Mutuel en de Credit Agricole) in meerdere gevallen geweigerd Eurocheques van Duitse toeristen te verzilveren.

1. Hebben de Franse banken het recht Eurocheques te weigeren indien aan de geldende regelingen (tonen van een EC-kaart, niet overschrijden van het maximum, e.d.) voldaan wordt?

2. Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om te voorkomen, dat Franse banken deze praktijken voortzetten?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (6 maart 1996)

1. De rechtsregeling betreffende de aanvaarding door Franse banken van Eurocheques draagt een contractueel karakter. De overeenkomst inzake de provisies, van valuteringsdata en centrale inning van in nationale valuta luidende eurocheques, en de openstelling van de niet-bancaire sector (zgn. package deal-overeenkomst), die krachtens artikel 4 van Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962 ((PB 13 van 21.2.1962. )) bij de Commissie is aangemeld, behelst geen verplichting voor alle loketten van een bank die lid is van het Eurochequestelsel om eurocheques te aanvaarden. Hieruit vloeit voort dat deze overeenkomst de banken niet belet, de in de vraag bedoelde handelwijzen te bezigen. Het geachte Parlementslid zou zich voor meer informatie kunnen wenden tot de lichamen die de eurochequemarkt beheren, zoals Europay France of Europay International.

2. Het lijkt overigens bij een eerste analyse dat de door het geachte Parlementslid beschreven situatie niet om optreden van de Commissie uit het oogpunt van de toepassing van de mededingingsregels vraagt. De gedragswijze van bepaalde Franse banken zoals door het geachte Parlementslid medegedeeld, zou niet voortvloeien uit een onderling afgestemde feitelijke gedraging of een overeenkomst, waarop artikel 85 van het EG-Verdrag zich richt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0548/96 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (11 maart 1996)

Betreft: Hergebruik van papier

Is de Commissie zich bewust van enig gevaar dat het hergebruiken van papier zou kunnen leiden tot een toename van kooldioxide omdat papierproducenten minder bomen planten?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (29 april 1996)

Op dit ogenblik beschikt de Commissie niet over specifieke studies die haar in staat stellen om op wereldwijd en Europees niveau het effect in te schatten van papier-recyclage op het afvangen van atmosferisch CO2 en in het bijzonder op een mogelijke vermindering hiervan doordat gebieden onvoldoende herbebost worden. De Commissie wil hieromtrent echter het volgende opmerken.

De producenten van cellulose en papier zijn over het algemeen niet de eigenaars van de bosgronden die voor papierproduktie zijn bestemd. Het beheer van het gebruik van deze gronden valt dus zelden onder hun bevoegdheid. Het is daarentegen de plaatselijke, regionale of nationale overheid die in de meeste gevallen een politiek van duurzaam bos- en woudbeheer, met inbegrip van herbebossing, ten uitvoer legt. Deze herbebossing beantwoordt aan zowel ecologische als economische criteria. In dit geval is het dus moeilijk een rechtstreeks verband te leggen tussen enerzijds atmosferisch CO2 (niet geaccumuleerd in de biomassa) en anderzijds het gebruik van kringlooppapier.

Aangetekend zij dat indien geen kringlooppapier zou worden gebruikt, dit juist bijkomende milieuhinder zou veroorzaken. Zo zou de afvalverwijdering van dezelfde hoeveelheid niet gerecycleerd papier een verhoging van de totale afvalhoeveelheid en dus een stijging van het aantal door de gemeenschap te onderhouden stortplaatsen tot gevolg hebben. Bovendien zou de bijkomende aanwezigheid van organische stoffen op de stortplaatsen tot een toename van het methaniseringsproces en vervolgens tot een verhoging van de methaanemissies in de atmosfeer leiden. Methaan (CH4) is namelijk een gas met een veel groter broeikaseffect dan kooldioxide, hetgeen dus schadelijk is voor de atmosfeer.

Ook al zou anderzijds dezelfde hoeveelheid niet-gerecycleerd papier in energie worden teruggewonnen, dan zou de verbranding ervan in elk geval met CO2-emissies in de atmosfeer gepaard gaan. Tenslotte kan de intensivering van houtteelt in korte omlopen om de papierindustrie te bevoorraden, leiden tot een verarming van de bodem, terwijl overdadige bodembemesting het grondwater kan vervuilen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0288/96 van Olli Rehn (ELDR) aan de Commissie (15 februari 1996)

Betreft: Steun voor de aanleg van een snelweg aan de Costa del Sol

In Spanje wordt momenteel aan de Costa del Sol een tolweg aangelegd, naar ik heb begrepen deels gefinancierd door de EU. Volgens de door mij ontvangen informatie heeft het Spaanse Ministerie van verkeer een traject goedgekeurd, dat onder andere het 18.000 inwoners tellende dorp Calahonda, dat in de gemeente Mijas ligt, in tweeën deelt. Het geplande traject doet de prijzen in het dorp ineenstorten, bedreigt het landschap en de gemeentelijke infrastructuur en veroorzaakt geluidsoverlast en vervuiling. In Calahonda wonen veel mensen die afkomstig zijn uit andere delen van Europa en die zeer ongerust zijn over de koppigheid van het Spaanse Ministerie van verkeer. Het gemeentebestuur van Mijas heeft een alternatief traject voorgesteld, dat voor het goed functioneren van de snelweg even goed is, maar dat de opdeling van het dorp voorkomt en aanzienlijk minder schade aan het milieu veroorzaakt.

Kan de Commissie meedelen, aangezien de EU de snelweg door Calahonda mede financiert, of er voor de snelweg een milieu-effectbeoordeling heeft plaatsgevonden en of de Unie er over het algemeen mee gediend is om deel te nemen aan projecten, die niet beantwoorden aan de doelstellingen van de structuurfondsen, zoals het bevorderen van de samenhang in de Gemeenschap en een duurzame ontwikkeling vanuit milieu-oogpunt?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (9 april 1996)

Voor het project waaraan het geachte Parlementslid refereert, is momenteel geen aanvraag om cofinanciering door de communautaire Structuurfondsen ingediend.

Wel zijn in verband met het project bij de Commissie twee klachten ingediend betreffende de toepassing van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten ((PB nr. L 175 van 5. 7.1985. )).

In het kader van het onderzoek van deze klachten heeft de Commissie de Spaanse autoriteiten om inlichtingen verzocht. Zodra zij het antwoord heeft ontvangen, zal zij dit onverwijld aan het geachte Parlementslid meedelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0664/96 van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie (15 maart 1996)

Betreft: Financiële steun voor de stichting "I Theotókos¨

Al 32 jaar houdt de stichting "I Theotókos¨ (Moeder Gods) zich bezig met de opvoeding en beroepsopleiding van geestelijk achtergebleven kinderen. Dankzij haar grote ervaring op dit gebied komt de stichting al vele jaren lang, op grond van de door haar ingediende beroepsopleidingsprogramma's, in aanmerking voor financiële steun uit het programma "HORIZON¨ en het programma ter bestrijding van de "sociale uitsluiting¨. Deze financiële steun maakte een belangrijk deel van haar begroting uit. Helaas werd de steun onderbroken of verminderd, waardoor de programma's en ook de stichting zelf vanaf 1996 in gevaar komen.

Nu zijn deze beroepsopleidingsactiviteiten acties van lange termijn, die een meerjarenprogrammering vereisen, zodat een dergelijke onderbreking van de steun absurd is. Zou de Commissie daarom niet kunnen aandringen op een herziening van dit besluit, teneinde de voortzetting van de beroepsopleidingsactiviteiten van de stichting in deze zo gevoelige sector te verzekeren?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (12 april 1996)

Het communautaire initiatief Emploi heeft de cofinanciering van vernieuwende projecten van transnationale aard ten doel. Deze voorwaarden om in aanmerking te komen zijn op de verschillende delen daarvan, inclusief Horizon, van toepassing.

In het kader van het subsidiariteitsbeginsel valt de selectie van de individuele projecten en de toekenning van bedragen aan elk daarvan onder de uitsluitende bevoegdheid van de Lid-Staten. De Commissie kan dus niet interveniëren om het resultaat van de selectie te herzien nadat zij heeft kunnen vaststellen dat de gevolgde procedure in overeenstemming was met de criteria waartoe in het operationele Emploi-programma is besloten.