SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1964/99

van Gerhard Hager (NI) aan de Commissie

(5 november 1999)

Betreft: Schengen-visa: invloed op de concurrentie

In de afgelopen jaren werd het bij Oostenrijkse vervoersondernemers om economische redenen in de praktijk steeds gebruikelijker om personen uit landen van Midden- en Oost-Europa met behulp van het zes maanden geldige Schengen-visum als chauffeur voor transporten binnen Europa aan te nemen, zonder dat deze personen over een werkvergunning beschikten. De praktijk die zich aldus ontwikkeld had, leidde ertoe dat deze arbeidsmarkt voor burgers van de Unie steeds moeilijker toegankelijk werd.

Naar aanleiding van het bovenstaande verzoek ik de Commissie om beantwoording van de volgende vragen:

1. Zijn de Commissie de hierboven geschetste praktijken bekend?

2. In welke orde van grootte beweegt zich het aantal personen uit Midden- en Oost-Europese landen aan wie dit zes maanden geldige Schengen-visum wordt verstrekt, in het bijzonder in Oostenrijk, en in de EU in het algemeen?

3. Welke maatregelen acht de Commissie zinvol om een einde te maken aan deze praktijk, die schadelijk is voor de arbeidsmarkt en de concurrentie in de Unie?

4. Heeft de Commissie tot dusver onderzoek aan deze kwestie gewijd?

5. Is de Commissie van mening dat deze praktijk strookt met de voorschriften op het gebied van het mededingingsrecht van de Unie?

6. Zo neen, welke maatregelen denkt de Commissie daartegen te nemen?

7. Zo ja, hoe motiveert de Commissie dan haar standpunt?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 december 1999)

1. De Commissie is zich bewust van het stijgende aantal chauffeurs van buiten de Gemeenschap die vaak illegaal door transportfirma's in de Gemeenschap worden tewerkgesteld. Zij maakt zich zorgen over de concurrentieverstorende effecten van deze praktijk in de vervoersector binnen de Gemeenschap en beschouwt dit onderwerp als een zeer dringend probleem binnen het nationale en internationale wegvervoer.

Wat met name de door het geachte parlementslid genoemde praktijk van Oostenrijkse transporteurs betreft om Oost-Europese chauffeurs tewerk te stellen, wijst de Commissie erop dat dit volgens de relevante Oostenrijkse regelgeving illegaal is.

2. De Commissie beschikt niet over de gevraagde informatie.

Niettemin onderstreept de Commissie dat het Schengen-acquis geen bepalingen betreffende het recht op tewerkstelling omvatten. Een eenvormig Schengen-visum is een reisvisum dat geldig is voor één of meer reizen naar de Gemeenschap op voorwaarde dat noch de duur van één doorlopend verblijf noch de totale duur van opeenvolgende verblijven drie maanden in een half jaar, te rekenen vanaf de datum van het eerste verblijf, overschrijdt (artikel 11 van het Verdrag van Schengen). De duur van een verblijf met een eenvormig Schengen-visum gaat niet altijd tot drie maanden per periode van zes maanden: de bij artikel 11, lid 1, onder a), vastgestelde verblijfsduur vormt een maximumlimiet.

De aandacht moet ook worden gevestigd op het in behandeling zijnde voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad en het Parlement betreffende de voorwaarden voor de terbeschikkingstelling, in het kader van de verrichting van diensten, van werknemers die onderdaan van een derde land zijn(1). Het voorstel is gericht op de invoering van de EG-dienstverrichtingskaart, die door de autoriteiten van de lidstaat waar de betrokken dienstverrichter gevestigd is moet worden afgegeven. Het voorstel is niet van toepassing op de vervoersector, maar onderstreept dat werknemers uit derde landen alleen ter beschikking kunnen worden gesteld in het kader van de verrichting van grensoverschrijdende diensten als zij gedurende een zekere tijd (tenminste 6 maanden) regelmatig tewerkgesteld zijn in de lidstaat waar de werkgever gevestigd is. Dit element is ingevoerd om de rechtstreekse aanwerving van onderdanen van derde landen in die landen te voorkomen, een situatie die in de schriftelijke vraag wordt beschreven.

3. en 4. Om te kunnen inschatten hoe groot het probleem van het vaak illegale gebruik van chauffeurs van buiten de Gemeenschap is, heeft de Commissie de lidstaten gevraagd een overzicht te verstrekken van de diverse door hen toegepaste regels op sociaal vlak en op het gebied van tewerkstelling en vervoer. Dit is natuurlijk slechts een eerste stap in het onderzoeken van mogelijke manieren om dit probleem aan te pakken. Zodra de Commissie een overzicht van de relevante regels en details betreffende de huidige praktijk heeft ontvangen, zal zij beslissen welke maatregelen zij moet nemen.

5. tot 7. Er kan niet worden uitgesloten dat het gebruik van chauffeurs van buiten de Gemeenschap voor communautaire voertuigen voor vervoer binnen de Gemeenschap een concurrentieverstorend effect kan hebben in de sector van het wegvervoer. Zoals hierboven is gezegd, moet het probleem worden geanalyseerd en moet naar oplossingen worden gezocht, bij voorkeur in het kader van de diverse toegepaste regels op sociaal vlak en op het gebied van tewerkstelling en vervoer.

(1) PB C 67 van 10.3.1999.