SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2400/98

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE) aan de Commissie

(27 juli 1998)

Betreft: Verpakking van visproducten

De Commissie heeft besloten dat visproducten uitsluitend mogen worden verpakt of opgeslagen in plastic vaten. Er bestaan echter traditionele gerechten die reeds jarenlang worden geproduceerd, verpakt en opgeslagen in bepaalde soorten - veelal houten - vaten. Eén van deze producten is de Zweedse zure haring, die in een zeer klein gebied wordt geproduceerd volgens een eeuwenoude traditie. De mogelijkheden voor productie en verkoop van Zweedse zure haring zijn uiterst beperkt. Het is eigenlijk veeleer een kleinschalige bedrijvigheid die nu door de richtlijn van de Commissie met de ondergang bedreigd wordt, daar de richtlijn de commerciële productie op deze traditionele wijze verbiedt.

Heeft de Commissie overwogen vrijstelling te verlenen voor Zweedse zure haring en soortgelijke traditionele lekkernijen? Heeft de Commissie tijdens de opstelling van de richtlijn rekening gehouden met de problemen in verband met dergelijke bijzondere producten en met de gevolgen die de richtlijn heeft voor productie en verkoop van traditionele gerechten? Wat denkt de Commissie te doen om te voorkomen dat deze kleine ondernemingen en de mensen die hieraan indirect hun werkgelegenheid ontlenen, bij voorbeeld de vissers, geconfronteerd worden met onredelijke problemen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 september 1998)

In Richtlijn 91/493/EEG tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen van visserijproducten(1) is niet uitdrukkelijk bepaald dat plastic vaten moeten worden gebruikt, en evenmin dat de betrokken inrichtingen een cementen vloer moeten hebben. Het is aan de nationale autoriteiten om te beoordelen of de vloer aan de hygiënische doelstellingen van de richtlijn voldoet.

De algemene eisen voor inrichtingen aan de wal zijn vastgesteld in hoofdstuk III van de bijlage bij die richtlijn. In punt 2, onder a), van dat hoofdstuk is bepaald dat die inrichtingen ten minste moeten zijn voorzien van, "op de plaatsen waar de producten worden behandeld, bewerkt en verwerkt: a) vloeren van waterdicht, gemakkelijk te reinigen en te ontsmetten materiaal, die zo zijn aangelegd dat het water gemakkelijk kan wegvloeien of die toegerust zijn met een voorziening voor de afvoer van het water".

In hoofdstuk IV, onder IV, punt 6, onder c), en hoofdstuk VI, punt 2, van die bijlage is respectievelijk het volgende bepaald, 6 Zouten c) De zoutkuipen moeten zo zijn gebouwd, dat elke mogelijke verontreiniging van de visserijproducten tijdens het zoutingsproces wordt voorkomen, en 2 Het verpakkingsmateriaal en de producten die met de visserijproducten in contact kunnen komen, moeten aan alle hygiënische voorschriften voldoen, en met name:

- mogen zij geen verandering kunnen brengen in de organoleptische kenmerken van de bereidingen en de visserijproducten;

- mogen zij geen voor de menselijke gezondheid schadelijke stoffen op de visserijproducten kunnen overbrengen;

- moet het voldoende stevig zijn om de visserijproducten een doeltreffende bescherming te bieden.

Het is bij de vaststelling van de desbetreffende communautaire regelgeving niet de bedoeling geweest de productie van een traditionele Zweedse lekkernij te bemoeilijken, zolang daarbij maar wordt voldaan aan de voorschriften inzake voedselhygiëne. De Zweedse autoriteiten hebben voldoende ruimte voor interpretatie bij de toepassing van de hierboven aangehaalde voorschriften. De Commissie is dan ook van mening dat het subsidiariteitsbeginsel is nageleefd.

(1) PB L 268 van 24.9.1991.