SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3546/01

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 januari 2002)

Betreft: Controle op het gebruiken van dubbele netten waarmee visserijschepen door een kleinere maaswijdte de vangst vergroten

1. Is het de Commissie bekend dat sommige vissersschepen de maaswijdte van hun kuilnetten van 80 millimeter verkleinen door aan de binnenkant ervan onderin een tweede kuilnet vast te rijgen, de zogenaamde binnenkuil, waardoor de mazen van de twee netten elkaar kruisen, met als gevolg dat de maaswijdte aanzienlijk kleiner wordt zodat ook kleinere vissen worden gevangen en de zee kan worden leeggeschraapt?

2. Worden binnenkuilen tot nu toe alleen opgespoord door inspectieschepen op zee, die visserijschepen tijdens hun werkzaamheden bezoeken om de vissers bij het gebruik van kuilnetten op heterdaad te kunnen betrappen, en niet preventief voorafgaand aan het uitvaren?

3. Wat staat in de weg dat de aanwezigheid van binnenkuilen reeds vóór het uitvaren wordt gecontroleerd? Wordt deze preventieve controle verhinderd door Europese regelgeving of door uiteenlopende regels van de lidstaten?

4. Wat is de Commissie voornemens te doen om de controle niet te beperken tot het gebruik van binnenkuilen op zee maar reeds in het voorbereidende stadium aan land te beginnen met het tegengaan van het gebruik van binnenkuilen?

Bron: Rotterdams Dagblad van 30 november 2001.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 februari 2002)

Het is de Commissie bekend dat er voorzieningen worden gebruikt die de maasopening belemmeren. Het betreft dan bijvoorbeeld zogenaamde binnenkuilen, die met name bij bepaalde soorten visserij, zoals de tongvisserij, worden aangetroffen. Dit probleem wordt genoemd in het Verslag over het toezicht op de uitvoering van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB)(1).

Voorzieningen die de maasopening belemmeren, zoals binnenkuilen, zijn niet alleen op zee aangetroffen. De Nederlandse bevoegde autoriteiten hebben in het verleden een inspectieprogramma uitgevoerd waarbij schepen die ervan verdacht werden dat zij binnenkuilen gebruikten, reeds in de haven werden doorzocht. Aanvankelijk leverden dergelijke inspecties resultaten op, maar later ging men zich aan deze inspectiepraktijk aanpassen. Bij het doorzoeken van verdachte schepen in de haven werden dan ook geen binnenkuilen meer gevonden. De inspecteurs merkten dat kapiteins andere methoden gingen gebruiken om de wettelijk toegestane maaswijdte te beperken, zoals het toebinden van de mazen in de kuil met touwen die knappen bij het ophalen. Dergelijke praktijken kunnen alleen via inspecties op zee worden gecontroleerd.

Overeenkomstig de communautaire regelgeving ligt de verantwoordelijkheid voor de controles op de toepassing van de communautaire voorschriften bij de lidstaten.

De communautaire wetgeving verbiedt het gebruik van andere voorzieningen die verkleining van de maaswijdte tot gevolg hebben dan die welke in Verordening (EEG) nr. 3440/86 van de Commissie van 6 december 1984 inzake voorzieningen aan sleepnetten, Deense zegennetten (snurrevod) en soortgelijke netten(2) worden omschreven.

Overeenkomstig Verordening (EEG) nr. nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid(3) moeten alle activiteiten in de visserijsector, zowel die op zee als die aan land, geïnspecteerd worden. De lidstaten moeten de nodige maatregelen nemen, waaronder het toekennen van financiële en andere middelen voor de inspectie, om ervoor te zorgen dat de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid, en met name die inzake de wettelijk toegestane maaswijdte en de minimummaten van de vis, worden nageleefd. Bovendien moeten overeenkomstig die verordening de sancties die op overtreding van de regels staan hoog genoeg zijn om niet-naleving van de maatregelen te ontmoedigen. De bescherming van jonge vis is essentieel voor de reproductie van de visbestanden. Onverantwoordelijk visserijgedrag, zoals het gebruik van binnenkuilen om de wettelijke maaswijdte te verkleinen, wordt derhalve door de voornaamste belanghebbenden veroordeeld. Tegen deze achtergrond dringt de Commissie er bij de lidstaten op aan de beschreven praktijken te bestrijden, onder andere door inspectie op zee en aan land.

(1) COM(2001) 526 def.

(2) PB L 318 van 7.12.1984.

(3) PB L 261 van 20.10.1993.