ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2593/98

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Sluiting van programmaovereenkomsten in Griekenland

Volgens berichten in de Griekse pers heeft de Commissie haar twijfels over de juiste tenuitvoerlegging van de programmaovereenkomsten door Griekenland in de sectoren telecommunicatie, energie, watervoorziening en vervoer waarmee een bedrag van 1 miljard drachmen gemoeid is, welke overeenkomsten eind 1997 door overheidsorganisaties met particuliere firma's zijn gesloten.

Kan de Commissie meedelen, overwegende dat de projecten die door de gesloten programmaovereenkomsten geregeld worden van bijzonder groot belang worden geacht en iedere complicatie bij de tenuitvoerlegging daarvan ernstige problemen zal oproepen, of er een probleem ten aanzien van de sluiting van de programmaovereenkomsten bestaat, waar de moeilijkheden te lokaliseren zijn, op welke concrete overeenkomsten deze betrekking hebben en wat zij denkt te doen om dit probleem het hoofd te bieden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(27 oktober 1998)

Volgens klachten die de Commissie heeft ontvangen, bevestigd door berichten in de Griekse pers, zijn bij het afsluiten van programmacontracten door Griekse overheidsinstellingen die opereren in bepaalde sectoren (die waarop Richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie(1) van toepassing is) in een aantal gevallen bedrijven uitgesloten op grond van nationaliteit. De Commissie heeft de Griekse autoriteiten om opheldering gevraagd.

De informatie waarover de Commissie beschikt, wijst erop dat deze programmacontracten, die een totale waarde hebben van circa 3.600 miljoen ecu, door overheidsbedrijven zijn gesloten vlak voordat Richtlijn 93/38/EEG in Griekenland in werking trad. De Commissie merkt echter op dat ook bij het ontbreken van specifieke regels van het afgeleide Gemeenschapsrecht op dit gebied (Richtlijn 93/38/EEG was ten tijde van de feiten nog niet van toepassing in Griekenland) deze contracten wel gebonden waren aan de algemene regels en beginselen van het EG-Verdrag, en in het bijzonder aan het non-discriminatiebeginsel op grond van nationaliteit.

De Commissie onderzoekt momenteel samen met de Griekse autoriteiten of er werkelijk bedrijven op grond van hun nationaliteit zijn uitgesloten. Zij zal, indien nodig, de zaak overeenkomstig de procedure van artikel 169 van het EG-Verdrag aanhangig maken.

(1) PB L 199 van 9.8.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2752/98

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 september 1998)

Betreft: De sociale uitgaven in de Unie

Volgens het verslag van de Commissie over de sociale zekerheid in Europa 1997 (COM(98) 0243) gaapt er voor deze uitgaven nog steeds een grote kloof tussen landen als Ierland en Griekenland, waar deze uitgaven 20 en 21 % van het BBP bedragen, en Zweden waar dit percentage 36 % bedraagt. Ook de werkloosheidsuitkeringen variëren sterk: 25 % van het loon in Griekenland tot 60-65 % in Denemarken en Frankrijk. Volgens hetzelfde verslag zijn in de Unie ongeveer 35 % van de huishoudens op sociale uitkeringen als hoofdbron van inkomen aangewezen, zonder welke 40 % van hen in armoede zouden leven. Kan de Commissie met het oog op het bovenstaande meedelen met welke maatregelen zij tot harmonisatie van de sociale uitgaven in de lidstaten en tot leniging van de armoede zal bijdragen, met name in landen als Griekenland, dat een van de laagste niveaus van sociale uitgaven kent en waar de regio's, afgemeten aan het BBP per hoofd, het armst zijn?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(22 oktober 1998)

Elke lidstaat is verantwoordelijk voor de organisatie en financiering van zijn eigen socialezekerheidsstelsel, en de overheidsuitgaven voor sociale zekerheid, die variëren van 20 % van het bruto binnenlands product (BBP) in Ierland tot 36 % van het BBP in Zweden(1), lopen per lidstaat sterk uiteen.

In dit verband zij er echter op gewezen dat de hoogte van de overheidsuitgaven voor sociale zekerheid alleen geen goede indicatie geeft van het niveau van de sociale zekerheid in een bepaalde lidstaat. Daadwerkelijke overdrachten kunnen in principe plaatsvinden via belastingvoordelen of toelagen, alsook via uitkeringen, en zullen zich in dit geval vertalen in lagere ontvangsten en niet als uitgaven. De kracht van de overheidspijler binnen het totale socialezekerheidsstelsel van een lidstaat weerspiegelt niet alleen de specifieke demografische structuur, en met name die van de huishoudens en gezinnen, maar ook het relatieve belang van beroeps- en bedrijfsregelingen en particuliere voorzieningen.

De Commissie bevordert samenwerking tussen de lidstaten teneinde een hoge mate van convergentie van de doelstellingen en het beleid op het gebied van de sociale bescherming te verwezenlijken. De Commissie zal eind 1998 een verslag voorleggen over de tenuitvoerlegging van Aanbeveling 92/441/EEG van de Raad van 24 juni 1992 inzake gemeenschappelijke criteria met betrekking tot toereikende inkomsten en prestaties in de stelsels van sociale bescherming(2), en begin 1999 een mededeling met een beoordeling van de tenuitvoerlegging van Aanbeveling 92/442/EEG van de Raad van 27 juli 1992 betreffende de convergentie van de doelstellingen en het beleid op het gebied van de sociale bescherming2.

Artikel 137 van het Verdrag van Amsterdam plaatst de Unie voor de nieuwe opgave sociale uitsluiting te bestrijden.

(1) Verslag over de sociale zekerheid in Europa.

(2) PB L 245 van 26.8.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1859/98

van Undine-Uta Bloch von Blottnitz (V) aan de Commissie

(16 juni 1998)

Betreft: Veiligheidsmaatregelen en kosten van controle op kerninstallaties

In haar antwoord op mijn vraag E-0663/98(1) over de betrouwbaarheid van de veiligheidsmaatregelen ("safeguards") van Euratom stelt de Commissie: "Zolang de middelen het toestaan, zal de Commissie in Dounreay regelmatig controles blijven uitvoeren". Verder verklaart de Commissie dat haar "niets bekend is van hiaten in haar controles of van het dumpen van aan de veiligheidsmaatregelen onderworpen materiaal op het terrein van Dounreay". In het in april verschenen bulletin van het "european atomic forum" staat echter het volgende over de inhoud van de ook door mij aan de kaak gestelde afvalschacht: "Aangezien er geen nauwkeurig inzicht in het soort radioactief afval bestaat, zal er allereerst onderzoek worden gedaan naar de hydrogeologische toestand van de omgeving en de beste aanpak met betrekking tot de boorgaten en de instrumenten".

1. Zijn de middelen die Euratom ter beschikking staan, toereikend om ook in de toekomst regelmatig alle nodige controles in de Europese kerninstallaties uit te voeren?

2. Welk bedrag wordt jaarlijks voor dergelijke controles uitgegeven en hoe hoog zou het naar de mening van Euratom moeten zijn om ook in de toekomst alle nodige controles in de kerninstallaties uit te voeren?

3. Kan de Commissie beslist uitsluiten dat in de schacht voor nucleair afval in Dounreay stoffen zijn opgeslagen die eigenlijk aan haar controle onderworpen zouden moeten zijn?

4. Welke waarde kent de Commissie in dit verband toe aan de uitspraak van de nucleaire sector dat er geen inzicht bestaat in de inhoud van de schacht?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(15 september 1998)

1. In een tijd van beperkte overheidsbegrotingen zal de Commissie ervoor blijven ijveren dat waar nodig middelen en mankracht worden ingezet om de verplichtingen inzake veiligheidsmaatregelen in de kerninstallaties van de Gemeenschap na te komen. De aandacht die het Parlement aan deze kwestie besteedt, wordt ten zeerste op prijs gesteld en steun blijft welkom.

2. In 1997 bedroegen de huishoudelijke kosten van het Directoraat Veiligheidscontrole van Euratom (exclusief personeel) 15,8 en in 1998 16,0 miljoen ecu. Momenteel bedragen de geraamde begrotingsbehoeften voor de komende vier jaar volgens de door de Commissie uitgevoerde indicatieve financiële programmering 16,4 miljoen ecu voor 1999, 16,8 miljoen voor 2000, 17,1 miljoen voor 2001 en 17,4 miljoen voor 2002.

3. Bij de toetreding van het Verenigd Koninkrijk was de normale exploitatie van de door het geachte parlementslid vermelde schacht voor nucleair afval in Dounreay reeds stopgezet. De Commissie kon de van de exploitant ontvangen informatie over de nucleaire inventaris dan ook niet verifiëren.

4. Over de inhoud van de schacht (nucleair materiaal) heeft de Commissie enige documentatie ontvangen, die momenteel geëvalueerd wordt.

(1) PB C 323 van 21.10.1998, blz. 62.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2219/98 van de leden Jesús CABEZÓN ALONSO , Juan COLINO SALAMANCA aan de Commissie. Olijfolie en gemengde oliën



Publicatieblad Nr. C 135 van 14/05/1999 blz. 0034



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2219/98 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) en Juan Colino Salamanca (PSE) aan de Commissie (16 juli 1998) Betreft: Olijfolie en gemengde oliën Om welke redenen zijn bij de laatste hervorming door de Raad van de GMO voor olijfolie gemengde oliën niet langer verboden, ondanks het feit dat vermenging ten koste gaat van de kwaliteit en moeilijk te verenigen is met de benaming van herkomst van de olijfolie, waarbij bovendien nog kan worden aangetekend dat een en ander indruist tegen de aanbevelingen die door de plenaire vergadering van het Europees Parlement werden gesteund? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (28 september 1998) Voor mengsels van olijfolie en andere plantaardige oliën worden geen beschermde oorsprongsbenamingen of beschermde geografische aanduidingen geregistreerd. Overigens hebben de Raad en de Commissie, in de marge van het compromis van 25 juni 1998, besloten bijzondere voorrang te verlenen aan een diepgaand onderzoek van de diverse aspecten van het kwaliteitsbeleid in de periode voordat het voorstel voor de definitieve hervorming van gemeenschappelijke marktorganisatie (GMO) voor olijfolie wordt ingediend. Een van deze aspecten is de kwestie van de mengsels van olijfolie en zaadoliën. In dit verband is namelijk een onderzoek vereist van de verschillende mogelijkheden, die door de lidstaten met tegenstrijdige argumenten worden bepleit, waarbij ook het aspect analyses en het kwaliteitscontrole-aspect aan bod moeten komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2308/98

van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie

(22 juli 1998)

Betreft: Omzetting van de communautaire richtlijn over afvalverbranding

Heeft Griekenland de communautaire richtlijn over afvalverbranding, een kwestie die rechtstreeks verband houdt met de milieubescherming en de volksgezondheid, in intern recht omgezet? Zo neen, welke stappen denkt de Commissie te ondernemen en hoe hoog kunnen de boetes zijn die het land zou moeten betalen wegens deze niet-omzetting?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(30 september 1998)

Artikel 18, lid 1 van Richtlijn 94/67/EG van de Raad van 16 december 1994 betreffende de verbranding van gevaarlijke afvalstoffen(1) verplicht de lidstaten de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen in werking te doen treden om vóór 31 december 1996 aan de bepalingen van de richtlijn te voldoen en de Commissie daarvan onverwijld in kennis te stellen.

Omdat zij niet in kennis was gesteld van nationale voorschriften waardoor deze richtlijn in het Griekse recht werd omgezet, heeft de Commissie de Griekse regering op 30 mei 1997 een ingebrekestelling en op 19 februari 1998 een met redenen omkleed advies gestuurd. De Griekse regering heeft niet gereageerd. Op 24 juni 1998 heeft de Commissie besloten de kwestie overeenkomstig artikel 169 van het EG-Verdrag aan het Hof van Justitie voor te leggen.

Het is aan het Hof van Justitie om vast te stellen of de lidstaat in gebreke is gebleven. Het EG-Verdrag bepaalt in artikel 171 dat de lidstaat gehouden is de maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie. Als de lidstaat nalaat de nodige maatregelen te nemen ter uitvoering van het arrest van het Hof, kan de Commissie de zaak voor het Hof van Justitie brengen. Zij stelt daarbij het bedrag voor van de door de lidstaat te betalen dwangsom. Het Hof van Justitie is als enige bevoegd een dwangsom in zijn arrest vast te stellen(2). In haar mededeling van 28 februari 1997 heeft de Commissie de methode vastgesteld voor de berekening van de dwangsom van artikel 171 van het Verdrag.(3)

(1) PB L 365 van 31.12.1994.

(2) Mededeling inzake de tenuitvoerlegging van artikel 171 van het EG-Verdrag, PB C 242 van 21.8.1996.

(3) 97/C 63/2, PB C 63 van 28.2.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2140/98

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(13 juli 1998)

Betreft: Gewelddadigheden bij het wereldkampioenschap voetbal

Welke maatregelen wil de Commissie, gelet op de afgrijselijke gewelddaden waarvan de wereld getuige was tijdens het wereldkampioenschap voetbal, nemen om deze trend op Europese schaal de kop in te drukken?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie

(9 september 1998)

De tenuitvoerlegging van geschikte controlemaatregelen om voetbalvandalisme te voorkomen, en meer in ruime zin, het geweld tijdens sport- en andere evenementen met veel publiek, zijn aangelegenheden die hoofdzakelijk betrekking hebben op de openbare orde. De Commissie is niet bevoegd om zich te mengen in kwesties die verband houden met de wijze waarop de politiekorpsen van de lidstaten op hun eigen grondgebied de openbare orde handhaven.

In het kader van de samenwerking op het gebied van Justitie en binnenlandse Zaken in de Raad worden de operationele aspecten van deze kwestie behandeld door de werkgroep inzake politiële samenwerking. Deze werkgroep wordt bijgestaan door een netwerk van verbindingsofficieren en er wordt ook jaarlijks een bijeenkomst van "contactpunten" georganiseerd. In deze context keurde de Raad in 1996 een aanbeveling goed betreffende richtsnoeren ter voorkoming en beteugeling van ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden(1). Meer recentelijk (in 1997) heeft de Raad een gemeenschappelijk optreden aangenomen met betrekking tot de samenwerking op het terrein van de openbare orde en veiligheid alsmede een resolutie over voorkoming en beteugeling van voetbalvandalisme(2). De tenuitvoerlegging van de aanbeveling zou in 1998 van start moeten gaan (stadionverboden, ontwikkeling van een checklist mediabeleid, jaarlijks verslag, jaarlijkse bijeenkomst van deskundigen, verslag aan de Raad).

De Commissie is uiteraard voorstander van een intensivering van de politiële samenwerking op Europees niveau en zij heeft in het kader van het OISIN-programma een seminar georganiseerd over controle op het voetbalvandalisme dat op 27 en 28 februari 1998 plaatsvond te Blackburn. De lidstaten moeten de maatregelen ter voorkoming en beteugeling van ongeregeldheden uitvoeren overeenkomstig hun eigen nationale wetgeving én het gemeenschapsrecht. Voorts wordt momenteel een ontwerpaanbeveling van de Raad besproken die betrekking heeft op de technische aspecten van de verantwoordelijkheid van de organisatoren. De Commissie is wat de stadions betreft, niet betrokken bij de toepassing van de voorschriften van de UEFA (Unie van Europese Voetbalbonden, maar zij werkt samen met organisaties die op dit gebied een specifieke rol vervullen, zoals de Raad van Europa in het kader waarvan een permanent comité werd opgericht.

(1) PB C 131 van 3.5.1996.

(2) PB C 193 van 24.6.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2918/98

van Honório Novo (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 oktober 1998)

Betreft: Inwerkingtreding van beschikking 97/296/EG van de Commissie

Door de inwerkingtreding van beschikking 97/296/EG van de Commissie(1) van 22 april 1997 is de invoer van visserijproducten die afkomstig zijn uit bepaalde derde landen mogelijk geworden. Voor de invoer moet worden voldaan aan een aantal formaliteiten en wordt controle uitgeoefend op de naleving van adequate gezondheidsvoorschriften bij de productie.

1. Kan de Commissie garanderen dat de gezondheidsvoorschriften voor de productie in derde landen geheel gelijk zijn aan die die gelden voor in de Gemeenschap geproduceerde visserijproducten?

2. Wordt de effectieve vergunning voor de invoer van visserijproducten uit dergelijke landen verleend vóór of nadat de feitelijke naleving van gezondheidsvoorschriften ter plekke is gecontroleerd?

3. Welke maatregelen past de Commissie toe of is zij voornemens toe te passen om te garanderen dat de gezondheidsvoorschriften voor de productie van visserijproducten in deze landen volledig en permanent worden nageleefd?

4. Heeft de Commissie, op eigen initiatief of in overleg met de lidstaten, reeds controles uitgevoerd op de naleving van de gezondheidsvoorschriften betreffende uit de derde landen ingevoerde visserijproducten? Wat zijn de globale uitkomsten van deze controles?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(3 november 1998)

Beschikking 97/296/EG van de Commissie, van 22 april 1997, tot vaststelling van de lijst van derde landen waaruit invoer van visserijproducten voor menselijke consumptie is toegestaan, is op 1 juli 1998 van toepassing geworden. Deze beschikking stelt drie lijsten van derde landen vast. Lijst 1 van Bijlage I bevat de lijst van derde landen waarvoor een specifieke beschikking van de Commissie de invoer van visserijproducten regelt. Deze beschikking is goedgekeurd nadat ter plaatse een verificatie van de door de plaatselijke autoriteit uitgevoerde controle heeft plaatsgevonden door communautaire deskundigen en deskundigen uit de lidstaten. Lijst 2 van Bijlage I en de lijst van Bijlage II bevatten derde landen waarvoor uit een bestudering van het sollicitatiedossier is gebleken dat de ontvangen inlichtingen bevredigend (lijst 2 van Bijlage I) of wezenlijk zijn (lijst van Bijlage II). Onder deze veronderstellingen is de invoerregeling niet geheel geharmoniseerd wat betreft de lijsten van geautoriseerde bedrijven. Het is aan elke lidstaat de volledige garantie te verkrijgen van het betrokken derde land. Het merendeel van de derde landen van deze twee lijsten is niet ter plekke door deskundigen van de Commissie geïnspecteerd.

De bepalingen van richtlijn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen van visserijproducten(2) leggen de verplichting op dat dezelfde gezondheidseisen zowel op de lidstaten als op de derde landen van toepassing zijn.

(1) PB L 122 van 14.5.1997, blz. 21.

(2) PB L 268 van 24.9.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1993/98

van Kirsten Jensen (PSE) aan de Commissie

(30 juni 1998)

Betreft: DEA (diëthanolamine)

DEA is een stof die o.a. wordt gebruikt in zeep, schuimbad en shampoo. In de EU wordt de stof geclassificeerd met de opmerking dat hij lokale irritaties kan veroorzaken. Tijdens een nieuw onderzoek in het kader van het National Toxicology programma van de VS is geconstateerd dat mannelijke muizen die aan de stof blootgesteld werden lever- en nierkanker ontwikkelden. Voorts kan de stof in het menselijk lichaam worden omgezet in N-nitrosodiëthanolamine.

Kan de Commissie, het preventiebeginsel in aanmerking nemend, onderzoeken of dit een reden is de stof te classificeren in categorie 3: carcinogene stoffen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(17 september 1998)

De groep van wetenschappelijke deskundigen die door de Commissie met de indeling van gevaarlijke stoffen is belast, buigt zich momenteel over de resultaten van de beschikbare toxicologische studies naar diëthanolamine (DEA). Op de volgende vergadering kan waarschijnlijk de laatste hand worden gelegd aan een advies. Daarbij zal in het bijzonder rekening worden gehouden met de studies met betrekking tot de kankerverwekkende eigenschappen van DEA.

De nieuwe indeling van DEA zal bij een van de komende aanpasssingen van de richtlijn aan de techische vooruitgang conform de procedure van het het regelgevend comité als bedoeld in artikel 29 worden opgenomen in bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG inzake de indeling, verpakking en etikettering van gevaarlijks stoffen(1).

(1) PB 196 van 16.8.1967.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2416/98 van Konstantinos HATZIDAKIS aan de Commissie. Landbouwramp in Kreta door de hittegolf



Publicatieblad Nr. C 135 van 14/05/1999 blz. 0054



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2416/98 van Konstantinos Hatzidakis (PPE) aan de Commissie (27 juli 1998) Betreft: Landbouwramp in Kreta door de hittegolf Begin juli is Kreta door een uitzonderlijke hittegolf getroffen met temperaturen boven de 40 graden, wat zeer grote schade heeft veroorzaakt voor de wijnteelt (met name in het departement Iraklio) en de veehouderij. De productie van tafeldruiven is voor het grootste deel verwoest, alsook honderden hectaren wijngaarden met sultanadruiven. In de veehouderij heeft de hittegolf vooral het pluimvee, de varkens en geiten en de bijenteelt getroffen. Kan de Commissie in het licht hiervan zeggen of zij denkt dat steun kan worden verleend aan de getroffen producenten van Kreta?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3074/98

van José Pomés Ruiz (PPE) aan de Commissie

(9 oktober 1998)

Betreft: Corruptie in Rusland

De situatie waarin de Russische economie op dit ogenblik verkeert doet vermoeden dat er nog een lange en moeilijke weg moet worden afgelegd alvorens een oplossing wordt gevonden. Hetgeen in de eerste plaats valt te betreuren zijn echter de berichten op grond waarvan de Centrale Bank samen met andere organisaties ervan wordt beschuldigd kredieten van het IMF niet te hebben gebruikt voor de doeleinden waarvoor deze waren bestemd of zelfs dat deze eventueel door hooggeplaatste Russische functionarissen werden verduisterd. Kan de Commissie met het oog op deze situatie mededelen voor welk bedrag de EU nog kredieten aan Rusland verstrekt? Welke maatregelen zal de EU treffen om controle uit te oefenen op de kredieten die op het huidige ogenblik of, in voorkomend geval, in de toekomst aan Rusland worden toegekend?

Antwoord van de heer van den Broek namens de Commissie

(11 november 1998)

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de economische en financiële toestand van Rusland.

Er staan thans geen kredieten aan Rusland uit. De in 1991 toegekende kredieten (een garantie van de Gemeenschap voor uitvoerkredieten ter waarde van 500 miljoen ecu en een lening van 1.250 miljoen ecu aan de voormalige Unie van Socialistische Sovjetrepublieken ( de USSR) voor voedselhulp en geneeskundige hulp) zijn geheel en al terugbetaald. Aan Rusland is nooit enige vorm van macro-economische bijstand verleend.

Wat de mogelijkheid van nieuwe kredieten betreft om Rusland te helpen zijn huidige financiële crisis te boven te komen, zal de Commissie de richtsnoeren van de Europese Raad van Cardiff volgen. Eventuele macro-economische bijstand dient te geschieden via de internationale financiële instellingen en moet worden gekoppeld aan de tenuitvoerlegging door de Russische regering van een geloofwaardig beleid van economische hervormingen.