ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1114/98 van Harald Ettl (PSE) aan de Commissie (8 april 1998)

Betreft: Verzoek van het EP om een Witboek over de sociale dimensie van de uitbreiding van de EU (A4-0368/97)

"Wie niet tijdig reageert, wordt ingehaald door de geschiedenis¨ en dit geldt in het bijzonder voor het in aanmerking nemen van de sociale dimensie bij de toetreding van de Oost-Europese landen tot de EU.

Welke maatregelen heeft de Europese Commissie genomen naar aanleiding van het verzoek van het Parlement in paragraaf 62 van de resolutie van het verslag-Oostlander/Baron Crespo over Agenda 2000 (A4-0368/97) inzake het opstellen van een Witboek over het sociaal beleid in de kandidaatlanden? Welke interne organisatorische stappen heeft zij reeds genomen en welke stappen denkt zij op welke termijn te nemen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (20 mei 1998)

De Commissie is zich ten volle bewust van de sociale dimensie van het uitbreidingsproces. Zij heeft een actiegerichte aanpak bevorderd, in het bijzonder bij het uitwerken van de toetredingspartnerschappen, die alle onderwerpen aangeven die elk kandidaatland moet aanpakken bij de voorbereiding op het lidmaatschap. In alle tien toetredingspartnerschappen zijn werkgelegenheid en sociale zaken erkend als prioritaire gebieden, met expliciete vermelding van onderstaande punten:

- ontwikkeling van passende arbeidsmarktstructuren en gezamenlijke herziening van het werkgelegenheidsbeleid als voorbereiding op deelname aan communautaire coördinatie;

- aanpassing van het arbeidsrecht en van de wetgeving inzake veiligheid en gezondheid op het werk en ontwikkeling van handhavingsstructuren, in het bijzonder een snelle aanneming van de kaderrichtlijn inzake veiligheid en gezondheid op het werk;

- naleving van gelijke kansen voor vrouwen en mannen;

- verdere ontwikkeling van een actieve, autonome, sociale dialoog;

- verdere ontwikkeling van de sociale bescherming;

- stappen om de normen voor de volksgezondheid in overeenstemming met de communautaire normen te brengen.

Als onderdeel van de ontwikkelde mechanismen om een adekwate follow-up hiervan te waarborgen zal de uitvoering van de toetredingspartnerschappen in de desbetreffende (sub)comités die in het kader van de Europa-overeenkomsten opereren, regelmatig worden gcontroleerd. De Commissie zal regelmatig verslag uitbrengen over de vorderingen die door elk kandidaatland zijn gemaakt bij de uitvoering van het toetredingspartnerschap, met inbegrip van de genoemde onderwerpen van sociaal beleid. Bovendien zal het beheerscomité van Phare waarborgen dat financieringsbesluiten verenigbaar zijn met de toetredingspartnerschappen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 911/98 van Daniel VARELA SUANZES- CARPEGNA aan de Commissie. Import van ingevroren en ingeblikte mosselen uit derde landen



Publicatieblad Nr. C 323 van 21/10/1998 blz. 0095



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0911/98 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie (26 maart 1998) Betreft: Import van ingevroren en ingeblikte mosselen uit derde landen Kan de Commissie de hoeveelheid in de Europese Unie ingevoerde ingevroren en ingeblikte mosselen mededelen, in totaal en per land van herkomst? Gecombineerd Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0907/98, E-0908/98, E-0909/98, E-0910/98, E-0911/98, E-0912/98, E-0913/98, E-0914/98 en E-0915/98 (30 april 1998) Wegens de omvang van het antwoord, dat talrijke tabellen omvat, zal de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toesturen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 530/98 van Ludivina GARCÍA ARIAS aan de Commissie. Seksistische inhoud van tests voor de selectie van personeel



Publicatieblad Nr. C 310 van 09/10/1998 blz. 0078



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0530/98 van Ludivina García Arias (PSE) aan de Commissie (2 maart 1998) Betreft: Seksistische inhoud van tests voor de selectie van personeel Ondernemingen die hun diensten aanbieden op het gebied van personeelsaanwerving en -selectie maken gewoonlijk gebruik van psychologische en bekwaamheidstests. Heeft de Commissie onderzocht of deze tests gelijke kansen voor mannen en vrouwen waarborgen? Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (16 april 1998) Door de Commissie gelanceerde studies naar bij haar eigen aanwervingsprocedures toegepaste psychotechnische tests hebben aangetoond dat dergelijke tests vrouwen onevenredig benadelen. Zij heeft daarom dit soort tests in haar aanwervingsbeleid afgeschaft. In de volgende oproep tot het indienen van voorstellen in de context van het Vierde actieprogramma inzake gelijke kansen (Besluit 95/593/EG van de Raad van 22 december 1995 ((PB L 335 van 30.12.1995. ))) voor mannen en vrouwen zal de Commissie vragen om projecten inzake het verhogen van het bewustzijn van mogelijke discriminatie bij examens in verband met aanwerving.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0946/98 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie (30 maart 1998)

Betreft: Investeringen in Nicaragua

Hoe bevordert de Commissie nationale en buitenlandse investeringen in Nicaragua in productiesectoren zodat het land zich duurzaam kan ontwikkelen?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (23 april 1998)

Een van de belangrijkste doelstellingen van de samenwerkingsactie van de Commissie in Nicaragua is inderdaad om de investeringen te bevorderen die tot een duurzame ontwikkeling van het land zullen bijdragen.

Enerzijds voert de Commissie, in het kader van de financiële en technische samenwerking, een ambitieus project uit dat de landeigenaars op het platteland meer juridische zekerheid moet geven, hetgeen als een essentiële factor voor investeringsbevordering wordt beschouwd.

De samenwerking op het gebied van de plattelandsontwikkeling, waarop de communautaire hulp sterk geconcentreerd is geweest, draagt meer in het algemeen bij tot betere sociaal economische omstandigheden en helpt de minimumvoorwaarden te scheppen voor investeerders om meer profijt uit hun activiteiten te halen.

Anderzijds tracht de Commissie ook buitenlandse investeringen rechtstreeks te bevorderen via economische samenwerking, door de oprichting van een Euro-centrum voor commerciële samenwerking, de organisatie van handelsbeurzen in het kader van het Al-Invest programma of door gebruik te maken van de financiële instrumenten van de EC- Investment Partners (ECIP).

Tenslotte hebben ook de programma's FEPEX (Fondo especial de promoción de las exportaciones) en FOEXCA (Fomento de las exportaciones en Centroamérica), bestemd voor de exportbevordering in Nicaragua via leningen tegen lage interestvoeten, aanzienlijk bijgedragen tot het weer op gang brengen van de investeringen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0421/98 van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie (24 februari 1998)

Betreft: Millenniumprobleem

Is de Commissie voornemens periodiek verslag uit te brengen over de vorderingen van de regeringen en de ondernemingen in de EU bij het oplossen van het millenniumprobleem, vergezeld van een overzicht van de daarmee gepaard gaande kosten?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (1 april 1998)

De Commissie heeft een mededeling goedgekeurd over het millenniumprobleem in de computerwereld ((COM(98) 102. )), waarin de taken van ondernemingen, verenigingen en lidstaten worden geschetst en het toepassingsgebied voor communautaire actie wordt aangegeven. Een van de voorgestelde activiteiten is de publicatie van een periodiek verslag over de vooruitgang alsmede over de door de lidstaten verrichtte inspanningen. De discussies in alle betrokken Raden over de in de Gemeenschap geboekte vooruitgang bij de oplossing van het millenniumprobleem zullen samen met een geregelde uitwisseling van informatie over de door de lidstaten en Europese verenigingen ondernomen initiatieven met betrekking tot het millenniumprobleem een essentiële basis voor dat soort verslagen vormen.

Ten aanzien van de kosten wordt er op gewezen dat er schattingen gemaakt zijn en dat deze op ruime schaal gepubliceerd zijn. Zij worden tevens in de bovengenoemde mededeling vermeld. Aangezien algemeen wordt aangenomen dat nauwkeurig toezicht op de kosten onpraktisch is, wordt de behandeling van dit aspect niet overwogen, maar kunnen de schattingen van tijd tot tijd worden herzien.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0577/98 van Ernesto Caccavale (UPE) aan de Commissie (4 maart 1998)

Betreft: Overheidssteun aan de RAI (Italiaanse radio- en televisie-omroep)

Op grond van het huidige Italiaanse omroepstelsel ontvangt de RAI niet alleen contributiegeld dat jaarlijks door de kijkers moet worden betaald, maar ook geld uit de overheidsbegroting.

Deze subsidies worden gerechtvaardigd met het argument dat de RAI "openbare dienstverlening¨ tot taak zou hebben.

Het kader en het specifieke doel van deze taak zijn echter niet duidelijk, en evenmin is bekend welk deel van deze overheidsgelden de RAI daadwerkelijk voor deze taak bestemt. Aangezien deze gegevens ontbreken, lijken genoemde subsidies een schending in te houden van de communautaire regels inzake het verbod van overheidssteun.

In feite opereert de RAI op een zeer concurrentiële markt en maakt zij gebruik van hetzelfde soort programma's en reclamemakerij die haar grootste concurrenten gebruiken. Het feit dat de RAI niet alleen reclame-opbrengsten ontvangt, maar tevens overheidssubsidies, vormt een ernstige distorsie van de concurrentie in deze sector. Aangezien het systeem niet transparant is en er geen boekhoudkundige scheiding bestaat tussen de openbare dienstverlening en de zuiver commerciële activiteit, weet de contributiebetaler niet welk deel van zijn geld besteed wordt aan culturele programma's of programma's van algemeen belang en welk deel gebruikt wordt voor programma's die ten doel hebben de reclame-inkomsten te vergroten

Bij de diensten van de Commissie blijkt een klacht te zijn ingediend wegens schending van de regels inzake overheidssteun, waaraan nog geen officieel gevolg is gegeven.

Kan de Commissie nagaan of er een onderzoek terzake wordt verricht?

Zo ja, kan de Commissie nagaan waarom de procedure zoveel tijd in beslag neemt?

Zou de Commissie bovendien een definitie willen geven van hetgeen als "openbare dienstverlening¨ kan worden beschouwd en dus nagaan of de RAI deze taak al dan niet vervult?

Is de Commissie gezien deze situatie van plan na te gaan of hier inderdaad van overheidssteun sprake is en of deze strookt met hetgeen in artikel 42, lid 3, sub c) van het EG-Verdrag bepaald is inzake de gemeenschappelijke markt? Is de Commissie zo nodig van plan de in artikel 93 van het verdrag van Rome vastgestelde bevoegdheden uit te oefenen en de Italiaanse staat te gelasten deze steun te staken?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (8 mei 1998)

De Commissie gaat momenteel over tot een grondig onderzoek van het door het geachte Parlementslid aan de orde gestelde probleem; zij zal zo spoedig mogelijk nadere mededelingen ter zake doen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0694/98 van Riccardo Nencini (PSE) aan de Commissie (2 maart 1998)

Betreft: Bescherming van patiënten

Richtlijn 93/42 ((PB L 169 van 12.7.1993, blz. 1. )), die in Italiaans recht is omgezet bij wetsdecreet 46/1997, is uitgevaardigd ter verdediging van de legitieme belangen van de patiënten en heeft ten doel de kwaliteit van de dienst te beschermen en de tandprotheses te klasseren in medische hulpmiddelen die op maat vervaardigd worden onder rechtstreekse verantwoordelijkheid van de tandtechnicus en de arts die deze voorschrijft. De Italiaanse artsen weigeren - in strijd met de regelgeving - om de tandtechnici de personalia te verstrekken van de patiënt voor wie de vervaardiging van het hulpmiddel is gevraagd. De bijlagen I en VIII van de richtlijnen verplichten de fabrikant tot de afgifte van een conformiteitsverklaring met de gegevens van de patiënt, zodat elk medisch hulpmiddel opgespoord kan worden. De tandartsen duiden in de rekening noch de kosten van het medisch hulpmiddel noch de naam van de fabrikant op expliciete wijze aan. Is de Commissie van plan stappen te ondernemen om de Europese artsen te dwingen tot naleving van bovengenoemde regelingen?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (31 maart 1998)

De vraag van het geachte parlementslid betreft de verplichtingen voor fabrikanten van hulpmiddelen naar maat die voortvloeien uit Richtlijn 93/42/EEG betreffende medische hulpmiddelen.

Volgens bijlage VIII van de richtlijn is de fabrikant van de hulpmiddelen naar maat verplicht een verklaring op te stellen waarin staat dat het hulpmiddel uitsluitend bestemd is voor een bepaalde patiënt, die met naam wordt genoemd. Aan de andere kant legt de richtlijn aan alle betrokken partijen op, waaronder de artsen die het betrokken hulpmiddel voorschrijven, de geheimhoudingsplicht te respecteren.

De bedoeling van deze verplichtingen voor fabrikanten van hulpmiddelen naar maat is dat de betrokken hulpmiddelen van gebruiker tot fabrikant kunnen worden opgespoord. Om dit doel te bereiken is het niet noodzakelijk dat de fabrikant over de volledige naam van de patiënt beschikt. Het is daarentegen noodzakelijk en voldoende dat de arts die het hulpmiddel voorschrijft de fabrikant de informatie verstrekt waardoor de patiënt geïdentificeerd kan worden (bijvoorbeeld met behulp van een code), zodat zijn naam in een gegevensbank die bij de arts beschikbaar is gevonden kan worden.

De Commissie is van oordeel dat deze interpretatie gerechtvaardigd is aangezien deze aan de ene kant rekening houdt met de behoefte aan de bescherming van de gezondheid van de patiënt en aan de andere kant met de belangen van deze laatste wat betreft de eerbiediging van hun recht op geheimhouding.

Gelet op de praktische gevolgen wat betreft de inwerkingtreding van de richtlijn, denkt de Commissie erover deze zaak met de lidstaten op te nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0236/98 van José Salafranca Sánchez-Neyra (PPE) aan de Commissie (13 februari 1998)

Betreft: Wet-Helms-Burton

Op 15 januari 1998 hebben de Europese Unie en de Verenigde Staten op ministersniveau een ontmoeting gehad in Washington.

Een van de onderwerpen die daarbij aan de orde kwamen was ongetwijfeld de Wet-Helms-Burton.

Kan de Commissie aangeven welke vorderingen er sinds 15 oktober bij de onderhandelingen zijn geboekt?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie (13 maart 1998)

In het kader van het akkoord van 1997 tussen de Gemeenschap en de Verenigde Staten betreffende de zogenaamde "Helms-Burton¨ en "D'Amato¨-wetgeving, streven de Gemeenschap en de Verenigde Staten ernaar gezamenlijk disciplines inzake investenteringen in illegaal onteigende bezittingen alsook beginselen inzake het gebruik van extraterritoriale wetgeving uit te werken en overeen te komen.

De recente contacten tussen de Gemeenschap en de Verenigde Staten, na de bijeenkomst op ministerieel niveau van 15 januari, waren constructief. De Gemeenschap blijft bij het standpunt dat, met het oog op een volledige tenuitvoerlegging van het akkoord, op alle punten ervan - zowel de Helms-Burton- als de D'Amato-wet - positieve resultaten moet kunnen worden bereikt. Wij blijven voor de gehele problematiek bij de Verenigde Staten aandringen op een spoedige oplossing die de bescherming van de Europese belangen garandeert en de Verenigde Staten in de toekomst ervan weerhoudt opnieuw zijn toevlucht te nemen tot illegale extraterritoriale wetgeving.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0857/98 van Ursula Schleicher (PPE) aan de Raad (31 maart 1998)

Betreft: Gevolgen van het reclameverbod voor tabaksproducten

De richtlijn verbiedt, na een overgangstermijn, dat nieuwe sigarettenmerken naar andere producten of diensten worden genoemd. Betekent zulks dat bij elke lancering van een nieuw sigarettenmerk voortaan een voorafgaand onderzoek moet plaatsvinden of het geplande handelsmerk ergens ter wereld reeds voor het een of andere product respectievelijk de een of andere dienstverlening wordt gebruikt?

Ook elke gratis uitreiking die een directe of indirecte reclame voor een tabaksproduct is, wordt verboden.

1. Geldt dit ook voor de in de handel gebruikelijke verdeling van monsters voor andere producten dan tabaksproducten (bijvoorbeeld van cosmetische artikelen en aftershave van Davidoff)?

2. Kunnen de lidstaten het bewijs accepteren dat een gratis verdeling van andere producten in individuele gevallen geen bevordering van de verkoop van tabaksproducten ten gevolge heeft?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0856/98, E-0857/98, E-0858/98, E-0859/98, E-0860/98, E-0861/98 en E-0862/98 (13/14 juli 1998)

Zoals het geachte parlementslid weet, heeft het Europees Parlement na een uitvoerig debat op 13 mei 1998 in tweede lezing en zonder wijzigingen aan te brengen zijn goedkeuring gehecht aan het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpasing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten op het gebied van reclame en sponsoring voor tabaksproducten. Bijgevolg heeft de Raad deze richtlijn tijdens zijn zitting van 22 juni 1998 vastgesteld.

Wat meer in het bijzonder de vragen van het geachte parlementslid betreft, zij opgemerkt dat de Raad er tijdens de beraadslagingen over het Commissievoorstel nauwlettend op toe heeft gezien dat in de uiteindelijke tekst rekening wordt gehouden met zowel een doeltreffende werking van de interne markt als de vereisten om een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid te waarborgen.

De redenen waardoor de Raad zich bij de werkzaamheden met betrekking tot dit voorstel voor een richtlijn heeft laten leiden, zijn uitvoerig uiteengezet in de overwegingen en de toelichting die het Europees Parlement voorafgaand aan zijn tweede lezing zijn toegezonden. Het is aan de lidstaten passende maatregelen te nemen om te garanderen dat de toepassing van de richtlijn tot het beoogde doel leidt.

De Raad herinnert het geachte parlementslid eraan dat het de taak van de Commissie is om toe te zien op de toepassing van de door de Instellingen krachtens het Verdrag vastgestelde bepalingen. Het Hof van Jusititie is bevoegd om deze uit te leggen en te waarborgen dat ze in overeenstemming zijn met het Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 807/98 van Hedy d'ANCONA aan de Commissie. Onderzoeksrapport onder de titel "An appraisal of technologies of political control- interim study" van de Scientific and Technological Options Assessment (STOA) van het Europees Parlement (PE 166.499/Int. St.)



Publicatieblad Nr. C 323 van 21/10/1998 blz. 0077



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0807/98 van Hedy d'Ancona (PSE) aan de Commissie (26 maart 1998) Betreft: Onderzoeksrapport onder de titel "An appraisal of technologies of political control- interim study¨ van de Scientific and Technological Options Assessment (STOA) van het Europees Parlement (PE 166.499/Int. St.) Heeft de Commissie kennis genomen van het onderzoeksrapport onder de titel "An appraisal of technologies of political control - interim study¨ van de Scientific and Technological Options Assessment (STOA) van het Europees Parlement (PE 166.499/Int. St)? Gecombineerd Antwoord van de heer Santer namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0807/98, E-0808/98 en E-0809/98 (7 mei 1998) De Commissie is van oordeel dat zij niet bevoegd is in deze aangelegenheid op te treden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0882/98 van Bill Miller (PSE) aan de Commissie (26 maart 1998)

Betreft: Aantal herinneringen

Moet een ambtenaar bij de Commissie een bepaald gemiddeld aantal herinneringen ontvangen voordat hij reageert op een vraag van een lid van het Europees Parlement?

Gecombineerd Antwoord van de heer Santer namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0882/98, E-0883/98 en E-0884/98 (14 april 1998)

De Commissie zorgt ervoor dat elke vraag zo spoedig mogelijk wordt beantwoord. De termijn waarbinnen dit gebeurt, is echter grotendeels afhankelijk van de vraag of het antwoord moet worden vertaald en of bij de opstelling ervan coördinatie tussen verschillende diensten nodig is, alsmede van het technische karakter van de behandelde onderwerpen.

Met het oog op de goede samenwerking tussen de instellingen is de normale termijn voor een antwoord op een vraag van een Parlementlid evenwel vastgesteld op drie weken. Voor zover de vragen van Parlementsleden zijn geregistreerd bij de dienst "Post van de Commissie¨ van het Secretariaat-generaal, zorgt deze voor de follow-up van de antwoorden; wanneer binnen deze termijn niet is geantwoord, wordt een herinnering verstuurd. Het milleniumprobleem heeft geen gevolgen voor deze procedure.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0859/98 van Ursula Schleicher (PPE) aan de Raad (31 maart 1998)

Betreft: Gevolgen van het reclameverbod voor tabaksproducten

Het lijdt geen twijfel dat met de richtlijn over reclame voor tabak een belangrijk doel van de gezondheidszorg wordt nagestreefd.

1. Waarom werd desondanks artikel 129 van het EG-Verdrag niet als rechtsgrondslag voorgesteld?

2. Waarom zijn de overwegingen in het gemeenschappelijk standpunt in veel mindere mate dan in het voorstel van de Commissie gericht op de gezondheidsbescherming?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0856/98, E-0857/98, E-0858/98, E-0859/98, E-0860/98, E-0861/98 en E-0862/98 (13/14 juli 1998)

Zoals het geachte parlementslid weet, heeft het Europees Parlement na een uitvoerig debat op 13 mei 1998 in tweede lezing en zonder wijzigingen aan te brengen zijn goedkeuring gehecht aan het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpasing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten op het gebied van reclame en sponsoring voor tabaksproducten. Bijgevolg heeft de Raad deze richtlijn tijdens zijn zitting van 22 juni 1998 vastgesteld.

Wat meer in het bijzonder de vragen van het geachte parlementslid betreft, zij opgemerkt dat de Raad er tijdens de beraadslagingen over het Commissievoorstel nauwlettend op toe heeft gezien dat in de uiteindelijke tekst rekening wordt gehouden met zowel een doeltreffende werking van de interne markt als de vereisten om een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid te waarborgen.

De redenen waardoor de Raad zich bij de werkzaamheden met betrekking tot dit voorstel voor een richtlijn heeft laten leiden, zijn uitvoerig uiteengezet in de overwegingen en de toelichting die het Europees Parlement voorafgaand aan zijn tweede lezing zijn toegezonden. Het is aan de lidstaten passende maatregelen te nemen om te garanderen dat de toepassing van de richtlijn tot het beoogde doel leidt.

De Raad herinnert het geachte parlementslid eraan dat het de taak van de Commissie is om toe te zien op de toepassing van de door de Instellingen krachtens het Verdrag vastgestelde bepalingen. Het Hof van Jusititie is bevoegd om deze uit te leggen en te waarborgen dat ze in overeenstemming zijn met het Verdrag.