SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2864/00

van Michel Hansenne (PPE-DE) aan de Commissie

(14 september 2000)

Betreft: Erkenning diploma verpleegkunde

Als een Belgische gediplomeerde verpleegster in Frankrijk wil werken:

1. Op welke Europese richtlijn(en) kan zij steunen om haar diploma te laten erkennen?

2. Heeft Frankrijk deze richtlijnen in eigen wetgeving omgezet?

3. Tot wie kan zij zich wenden in geval van problemen met de betrokken Franse diensten?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(5 oktober 2000)

1. De situatie van communautaire onderdanen met een Belgisch diploma gegradueerd verpleger/verpleegster, die erkenning van hun diploma in Frankrijk wensen om daar hun beroep uit te oefenen, is in principe geregeld in Richtlijn 77/452/EEG van de Raad van 27 juni 1977 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten(1) en in Richtlijn 77/453/EEG van de Raad van 27 juni 1977 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger(2).

Volgens deze richtlijnen moeten alle door de lidstaten afgegeven diploma's van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger die voorkomen op de lijst in de eerste van bovengenoemde richtlijnen, automatisch door de andere lidstaten worden erkend.

2. Ja, de twee richtlijnen zijn in Frans recht omgezet. Wat de erkenning van diploma's van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger betreft, werd deze omzetting bewerkstelligd door artikel 1 van wet nr. 80-527 van 12 juli 1980 waarmee een nieuw artikel L474-1 betreffende de erkenning van deze diploma's werd toegevoegd aan de Franse code voor de volksgezondheid. Deze omzetting werd aangevuld door verscheidene toepassingsbesluiten waarin werd vastgesteld welke door de lidstaten afgegeven diploma's van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger voor erkenning in aanmerking komen.

3. Bij geschillen heeft de betrokkene verschillende mogelijkheden op zowel nationaal als communautair vlak. Afgezien van eventuele interne administratieve procedures (ad-hocberoep en hiërarchisch beroep), zijn de nationale rechtbanken bevoegd voor het toezicht op de toepassing van het Gemeenschapsrecht. De betrokkene kan zich dus wenden tot de bevoegde Franse rechterlijke instantie onder de voorwaarden die in het Franse recht zijn vastgelegd. Deze oplossing heeft het voordeel dat de migrante een beslissing over haar persoonlijke geval verkrijgt die bindend is voor de nationale overheidsorganen.

Op communautair niveau kan de betrokkene zich allereerst tot een Eurojus-adviseur wenden bij de vertegenwoordiging van de Commissie in Frankrijk. Zij kan ook een klacht bij de Commissie of een verzoekschrift bij het Parlement indienen, als zij van oordeel is dat de betrokken lidstaat het Gemeenschapsrecht niet juist heeft toegepast.

De Commissie wijst het geachte parlementslid er niettemin op dat de hier gegeven antwoorden algemeen zijn en geen rekening houden met de specifieke situatie van bepaalde verpleegkundigendiploma's (bv. de diploma's van gespecialiseerde verpleegkundigen). Bij gebrek aan volledigere gegevens over het geval in kwestie kan de Commissie geen preciezer antwoord geven.

Om redenen van efficiëntie zou de Commissie in het algemeen nog willen herinneren aan de site http://europa.eu.int/citizens die door een gezamenlijk initiatief van het Parlement en de Commissie tot stand kwam en algemene informatie zoals die hierboven bevat.

(1) PB L 176 van 15.7.1977.

(2) PB L 176 van 15.7.1977.