SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2676/02

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(24 september 2002)

Betreft: Follow-up van het Groenboek over consumentenbescherming

De Commissie heeft in juni 2002 de mededeling Follow-up van het Groenboek over de consumentenbescherming in de EU(1) gepubliceerd, waarin de ontwikkeling van een kaderrichtlijn inzake eerlijke handelspraktijken wordt aangekondigd.

De Commissie wil echter de geplande kaderrichtlijn beperken tot transacties tussen bedrijven en consumenten (B2C-transacties). Ter discussie gesteld wordt een algemene clausule, bestaande uit de definitie van oneerlijke handelspraktijken en een consument-benadelings-onderzoek. Door

de beperking tot B2C-transacties zal er sprake zijn van verschillende eerlijkheidscriteria, enerzijds voor de B2C-transacties en anderzijds voor de transacties tussen bedrijven (B2B), die ook in de toekomst onder nationale regelingen blijven vallen. Voor de deelgebieden van B2C-transacties, die niet onder de kaderrichtlijn zouden vallen, moet bovendien het grondbeginsel van wederzijdse erkenning gelden.

De Commissie brengt voorts duidelijk tot uitdrukking dat het bij deze geplande kaderrichtlijn gaat om een richtlijn met minimumeisen, en dat de lidstaten derhalve strenger kunnen zijn.

Hoe denkt de Commissie deze, uit het oogpunt van de ondernemingen en vanuit het aspect van het uniforme karakter van de interne markt mogelijk nadelige ontwikkeling tegen te gaan? Hoe kan de geplande kaderrichtlijn bijdragen tot meer rechtszekerheid dan wel harmonisering van concurrentievoorwaarden? Worden met de voorgestelde regeling economische barrières op de interne markt opgeruimd en wordt de rechtsituatie duidelijker?

(1) COM(2002) 289 def.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(24 oktober 2002)

In het Groenboek over de consumentenbescherming in de Europese Unie(1) heeft de Commissie enkele voorstellen gedaan voor de harmonisatie van nationale wetgevingen over eerlijke handelspraktijken op de interne markt. In de follow-up-mededeling stelt de Commissie dat een kaderrichtlijn moet gericht zijn op maximale harmonisatie (en) toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning en controle door het land van oorsprong (internemarktbeginselen). Daarom is de Commissie het oneens met de uitspraak dat een kaderrichtlijn slechts minimumeisen vaststelt die de lidstaten zelf kunnen aanscherpen.

Het standpunt van de Commissie wordt bovendien onderstreept op bladzijde 20 in deel III van de bijlage bij de mededeling: De combinatie van een adequaat harmonisatieniveau en de beginselen van wederzijdse erkenning en het land van oorsprong (die in de kaderrichtlijn moeten worden verankerd) zal tot gevolg hebben dat uiteenlopende interpretaties in de nationale jurisprudentie niet zullen leiden tot een fragmentatie van de interne markt.

De voorstellen voor een kaderrichtlijn zouden tegemoet komen aan de bezorgdheid van het geachte parlementslid, namelijk door wetgeving op dat gebied de rechtszekerheid verhogen, de concurrentievoorwaarden harmoniseren en de economische barrières op de interne markt opruimen.

De Commissie stelt voor niet alle transacties tussen bedrijven (B2B) in een kaderrichtlijn te omvatten. Het overleg na het verschijnen van het Groenboek gaf immers niet aan dat een allesomvattende kaderrichtlijn nodig is.

Tot slot kan de Commissie bevestigen dat ze van plan is het beginsel van wederzijdse erkenning op het gebied van eerlijke handelspraktijken in te voeren voor B2C-transacties die niet door een richtlijn geharmoniseerd worden. Het overleg is erop gericht opvattingen te verzamelen over transacties die harmonisatie vereisen en transacties die door het beginsel van wederzijdse erkenning kunnen worden geregeld.

(1) COM(2001) 531 def.