SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1039/01

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(3 april 2001)

Betreft: Dood van Gallicische vissers die bij ongevallen op zee

De Gallicische vissers die bij ongevallen op zee zijn omgekomen vormen het tragische bewijs dat er zo spoedig mogelijk maatregelen moeten worden getroffen om het aantal afschuwelijke ongevallen waarmee de communautaire vloten in het algemeen geconfronteerd worden, terug te dringen. In de afgelopen tien jaar zijn 30 Gallicische vissers aldus omgekomen d.w.z. 80 % van het aantal slachtoffers van dit soort ongevallen voor heel Spanje en ook dit jaar zijn in januari bij een tragisch ongeval buiten de kust van Lissabon 7 Gallicische vissers omgekomen, terwijl onlangs nog een zes vissers in de Schotse wateren aan de golven ten prooi zijn gevallen. Afgezien van het feit dat de arbeidsomstandigheden op zee

zwaar zijn, is gebleken dat deze ongevallen met dodelijke afloop vooral te wijten zijn aan een gebrek aan veiligheidsmiddelen die in de wet en door de EU en haar lidstaten vereist zouden moeten zijn.

Welke urgente stappen onderneemt de Commissie momenteel om dit soort tragische ongevallen te voorkomen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(21 juni 2001)

De Commissie deelt ten volle de bezorgdheid van de geachte afgevaardigde over de situatie met betrekking tot de arbeidsongevallen in de zeevisserij en in het bijzonder die waarbij Galicische vissers om het leven zijn gekomen.

In dit verband wijst de Commissie erop dat er sinds 1989 een belangrijk juridisch kader is goedgekeurd betreffende zowel de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk, als de veiligheid van vissersvaartuigen.

Wat de verbetering van de gezondheid en veiligheid van de werknemers en de vermindering van de arbeidsongevallen en beroepsziekten betreft, zij verwezen naar de kaderrichtlijn 89/391/EEG van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk(1), alsook de volgende bijzondere richtlijnen: Richtlijn 93/103/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaartuigen(2); Richtlijn 90/269/EEG van de Raad van 29 mei 1990 betreffende de minimum veiligheids- en gezondheidsvoorschriften voor het manueel hanteren van lasten met gevaar voor met name rugletsel voor de werknemers(3); Richtlijn 89/655/EEG van de Raad van 30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats(4), zoals gewijzigd bij Richtlijn 95/63/EG van de Raad van 5 december 1995(5); Richtlijn 89/656/EEG van de Raad van 30 november 1989 betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid voor het gebruik op het werk van persoonlijke beschermingsmiddelen door de werknemers(9), alsmede Richtlijn 92/29/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid ter bevordering van een betere medische hulpverlening aan boord van schepen(6).

Wat de veiligheid van vissersvaartuigen betreft, stelt Richtlijn 97/70 van de Raad van 11 december 1997(7), zoals gewijzigd bij Richtlijn 1999/19/EG van de Commissie van 18 maart 1999(8), een geharmoniseerde veiligheidsregeling vast voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt. Deze richtlijn is gebaseerd op het Protocol van Torremolinos van 1993 (artikel 3, lid 4), maar heeft een uitgebreidere werkingssfeer aangezien het Protocol slechts van toepassing is op vaartuigen waarvan de lengte 45 meter of meer bedraagt. De richtlijn voorziet in de inspectie van vissersvaartuigen door de vlagstaat met het oog op de afgifte van certificaten van overeenstemming, zulks conform artikel 6 van de richtlijn. Ook is voorzien in controles door de havenstaat in overeenstemming met artikel 7 van de richtlijn, dat verwijst naar artikel 4 van het Protocol van Torremolinos.

Op grond van deze laatste bepaling is het daarom mogelijk een vaartuig dat onder de vlag van de ene lidstaat vaart, te inspecteren in de haven van een andere lidstaat.

Het grote belang dat door de Commissie aan de veiligheid op zee in het algemeen wordt gehecht, blijkt uit de indiening van zes specifieke voorstellen in de loop van 2000 bekend als de pakketten ERIKA I en ERIKA II, die momenteel bij de Raad en het Parlement in behandeling zijn. Wanneer zij eenmaal zijn goedgekeurd, zullen deze maatregelen bijdragen tot een veiliger scheepvaart en schonere zeeën.

(1) PB L 183 van 29.6.1989.

(2) PB L 307 van 13.12.1993.

(3) PB L 156 van 21.6.1990.

(4) PB L 393 van 30.12.1989.

(5) PB L 335 van 30.12.1995.

(6) PB L 113 van 30.4.1992.

(7) PB L 34 van 9.2.1998.

(8) PB L 83 van 27.3.1999.

(9) PB L 393 van 30.12.1989.