SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0149/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(31 januari 2002)

Betreft: Extra kosten voor klanten van banken als gevolg van het niet nakomen van afspraken over het omwisselen van oude valuta in euro's

1. Heeft de Commissie er kennis van genomen dat Nederlandse banken door het Nederlandse Ministerie van Financiën gewezen zijn op het ten onrechte berekenen van provisie aan klanten voor het omwisselen van Nederlandse guldens in euro's?

2. Bestaan er in de verschillende lidstaten van de EMU-12 met betrekking tot de eventueel in rekening te brengen kosten van het omwisselen van de oude valuta in het nieuwe betaalmiddel gelijksoortige vrijwillige afspraken tussen overheid, consumentenorganisaties en banken of dwingende wettelijke regels, of lopen de toegestane kosten van omwisselen per lidstaat (sterk) uiteen?

3. Welke kosten kunnen aan klanten gedurende de omwisselperiode tussen 1 oktober 2001 en 1 april 2002 door de banken in rekening worden gebracht aan hun vaste klanten van wie het ingeleverde geld op hun rekening wordt gestort, en welke kosten kunnen in rekening worden gebracht aan anderen?

4. Mag bij het in rekening brengen van wisselkosten onderscheid worden gemaakt tussen de voormalige valuta van het land waar de inlevering plaatsvindt en de voormalige valuta van andere staten die de euro hebben ingevoerd?

5. Kan de Commissie een schatting geven van het bedrag dat de consumenten per lidstaat kwijt zijn als gevolg van omwisselkosten die niet zouden zijn gemaakt indien er geen nieuw betaalmiddel zou zijn ingevoerd?

6. Wat denkt de Commissie te ondernemen om consumenten schadeloos te stellen indien zij aan een of meer banken ten onrechte provisie hebben moeten betalen om de onvermijdelijke omwisseling mogelijk te maken?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(2 april 2002)

1. en 5. Overeenkomstig de aanbeveling van de Commissie van oktober 2000(1) hebben de banken er zich toe verbonden tijdens de periode van dubbele omloop de nationale munt van hun klanten gratis om te wisselen in euro. Uit de gegevens waarover de Commissie beschikt, blijken slechts in enkele geïsoleerde gevallen kosten te zijn aangerekend voor het terugnemen van de oude nationale munteenheid.

2. Spanje was de enige lidstaat die de gratis omwisseling van de nationale munteenheden in euro bij wet verplicht heeft gesteld. In de vrijwillige overeenkomsten die in de lidstaten zijn gesloten, zijn in het algemeen de beginselen van de aanbeveling van oktober 2000 toegepast. Dit betekent dat de klanten gedurende de hele periode van dubbele omloop gratis konden wisselen met dien verstande dat grote bedragen van tevoren moesten worden gemeld en dat niet-klanten tot een door iedere bank bepaald maximum gratis konden wisselen.

3. en 4. De Commissie is van mening dat de banken gedurende de periode van dubbele omloop geen kosten in rekening mochten brengen voor de terugname van de oude nationale munteenheid van het land waar de financiële instelling is gevestigd. Voor de terugname van nationale munteenheden van de andere deelnemende landen konden echter wel kosten worden aangerekend.

6. Behalve in Spanje stond het de banken vrij de aanbevelingen al dan niet te volgen; een schadeloosstelling is dus niet mogelijk.

(1) C(2000)2985 def.