SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1935/96 van Enrico Ferri (PPE) en Pier Casini (PPE) aan de Commissie (16 juli 1996)

Betreft: Herziening van de melkquota en oprichting van een Europese melkquotabank

Italië wordt ten opzichte van de andere EU-landen ernstig benadeeld en gediscrimineerd door de zogeheten melkquota, die inmiddels achterhaald zijn, mede gezien de veranderingen in de produktiviteit. Er is behoefte aan een duidelijke herziening van de EG-regelgeving in de melksector, die niet alleen voor de landbouw maar voor de gehele nationale en internationale economie van belang is.

Ook op dit vlak hebben de producenten er recht op van tevoren te weten hoe groot de referentiehoeveelheden zijn, die tijdens het verkoopseizoen niet meer veranderd mogen worden, zodat de met de afnemers gesloten contracten in stand kunnen blijven. Dringt bij de Commissie aan op

1. een communautaire regeling die, uitgaande van het subsidiariteitsbeginsel, via een programma voor herstructurering en herverdeling van de totale hoeveelheid in de EG, ertoe leidt dat de melkquota voor Italië herzien worden,

2. een communautaire regeling voor zelfaangifte voor melkprodukten, als alternatief voor objectieve controle, zodat onzekerheid en speculatie wordt tegengegaan,

3. oprichting van een Europese melkquotabank als enige referentiepunt voor de producenten met het oog op reële compensatie op communautair niveau.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (31 juli 1996)

De Commissie is het niet eens met de geachte Parlementsleden en is van oordeel dat de vastgestelde regeling inzake de melkquota gunstig is voor Italië. De gegarandeerde totale hoeveelheden per Lid-Staat zijn namelijk in 1984 vastgesteld op basis van de in 1981 geproduceerde hoeveelheden, behalve voor Italië en Ierland, waarvoor de produktie van het jaar 1983, die voordeliger was voor die landen, in aanmerking is genomen. Bovendien heeft de Raad in 1993 beslist om aan Italië een extra hoeveelheid van 900 000 ton toe te wijzen. Bij de toewijzing van de individuele hoeveelheden aan de Italiaanse producenten is uitgegaan van de leverantie in het melkprijsjaar 1988/1989, gecorrigeerd aan de hand van de leverantie in het melkprijsjaar 1991/1992 als toen een grotere hoeveelheid melk is geleverd. Rekening houdend met de stijging van de melkgift hebben de Italiaanse producenten daardoor een aanzienlijk voordeel genoten ten opzichte van de producenten van de andere Lid-Staten.

Wat de eerste vraag betreft, zij opgemerkt dat door een verhoging van de Italiaanse hoeveelheid een grotere hoeveelheid melk op de Europese markt zou worden gebracht, wat onaanvaardbaar is nu opnieuw voortdurend moet worden geïntervenieerd voor boter en magere-melkpoeder en de GATT-verplichtingen zich doen gevoelen voor verschillende produkten, en met name voor kaas. Het is duidelijk dat een verhoging van het Italiaanse quotum, met een evenredige vermindering van de quota van de andere Lid-Staten, even onaanvaardbaar is.

Ten aanzien van de tweede vraag inzake de instelling van een systeem van zelfaangifte van de melkproduktie is de Commissie van mening dat sedert de herziening van de regeling inzake de extra heffing in 1992 aanzienlijke vooruitgang is geboekt bij het bepalen van de werkelijk geproduceerde hoeveelheden en derhalve van de door de producent te betalen extra heffing. De regeling waarbij de koper de in het quotumjaar door de producent aan hem geleverde hoeveelheden opgeeft, is de enige methode waarbij zowel producent als koper achteraf, aan de hand van bewijsstukken, kunnen worden gecontroleerd. Deze methode waarbij de koper een bepaald quotum beheert, is bovendien gunstig voor de producenten aangezien leveranties boven de toegewezen hoeveelheid door de enen rechtstreeks, per koper, kunnen worden verrekend met leveranties onder die hoeveelheid door de anderen.

Wat de derde vraag betreft, is de Commissie van mening dat een verrekening van de leveranties boven en onder de quota op communautair in plaats van op nationaal niveau zou leiden tot een aanzienlijke stijging van de in de handel gebrachte hoeveelheden zuivelprodukten en derhalve van de kosten, wat onverenigbaar is met de huidige budgettaire beperkingen.

De geldigheidsduur van de in 1992 vastgestelde quotaregeling verstrijkt op 31 maart 2000. De Commissie bestudeert momenteel een aanpassing van de regeling en overweegt om in 1997 een desbetreffend voorstel bij de Raad in te dienen.