SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1815/98

van Jessica Larive (ELDR) aan de Commissie

(11 juni 1998)

Betreft: Inadequate reactie Europese Commissie op discriminatie bij ticketverkoop WK voetbal 98

Op 20 mei 1998 gingen 32 leden van het Europees Parlement naar de Franse rechter waarbij zij in een kort geding tegen het Franse organisatiecomité van het WK voetbal 1998 (CFO) alsnog probeerden te bereiken dat ook andere voetballiefhebbers dan alleen de Franse, entréekaartjes kunnen bemachtigen voor het toernooi. De Europese Commissie, onder druk van het Europees Parlement, begint een inbreukprocedure tegen het organisatiecomité. Het resultaat daarvan, waarschijnlijk in de vorm van boetes, komt echter pas maanden na het WK.

1. Waarom reageert de Commissie zo laat en traag als zowel in 1993 in een studie van Coopers en Lybrand, in opdracht van DG X van de Europese Commissie, als in het verslag-Larive over de Europese Gemeenschap en de sport, dat vrijwel unaniem werd goedgekeurd door het Europees Parlement in mei 1994, al gesteld wordt dat de verkoop van toegangskaarten voor grote sportevenementen "fair en rechtvaardig" dient te geschieden en dat "het verkrijgen van tickets alleen voorbehouden aan ingezetenen onacceptabel is".

2. Waarom geeft Commissaris Van Miert op dezelfde vraag, gesteld tijdens het mondelinge vragenuur van 12 mei jl. het antwoord dat "de studie in opdracht van DG X is gemaakt en dat DG IV zich bezig houdt met concurrentie-aangelegenheden." Betekent dit dat de diverse DG's onderling het beleid niet afstemmen en elkaars rapporten niet lezen?

3. Zoals bekend waren er al klachten bij de Commissie ingediend over het slecht functionerende ticketsysteem tijdens het WK voetbal 1990 in Italië en in 1991 over de ticketverkoop voor de Olympische Spelen van Barcelona van 1992. Hoe komt het dan dat de Europese Commissie de verkoop van tickets voor het WK voetbal 1998 zo slecht heeft gevolgd en (te) laat actie heeft ondernomen?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(17 juli 1998)

1. De Commissie is van mening dat zij traag noch laat heeft gereageerd op de discriminerende handelwijze van de organisatoren van het WK voetbal 1998. In maart 1997 heeft de Commissie tijdens voorafgaande gesprekken met het Franse organisatiecomité (CFO) in verband met de regelingen voor de verkoop van tickets via reisorganisatoren duidelijk gesteld dat regelingen waarbij het grote publiek enkel tickets konden kopen indien zij bewezen een verblijfplaats in Frankrijk te bezitten, discriminerend en derhalve onaanvaardbaar waren. Toen de CFO de Commissie in januari 1998 in kennis stelde van het feit dat consumenten die rechtstreeks tickets wensten te kopen van het comité een adres in Frankrijk moesten opgeven, werd onmiddellijk actie ondernomen om een einde te maken aan de betrokken discriminerende handelwijze.

2. Het geachte Lid kan worden verzekerd dat de diensten van de Commissie, wanneer zulks passend is, actief samenwerken in het coördineren en uitvoeren van het beleid van de Commissie. Het onderzoek waarnaar het geachte Lid verwijst werd op vraag van DG X uitgevoerd door Coopers & Lybrand, in nauwe samenwerking met de betrokken directoraten-generaal van de Commissie; het vormt de weergave van de beginselen op basis waarvan het directoraat-generaal voor concurrentie heeft gehandeld inzake de ticketverkoop door reisorganisatoren.

3. Het onderzoek van de Commissie naar de ticketregelingen voor het WK voetbal 1990 in Italië en de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona had uitsluitend betrekking op de ticketverkoop door reisorganisatoren. De gesprekken die in 1997 met de Commissie werden gevoerd hadden eveneens uitsluitend betrekking op de verkoopregelingen via reisorganisatoren. Bijgevolg was de Commissie toen niet op de hoogte van de discriminerende verkoopregelingen die de CFO in Frankrijk toepaste met betrekking tot de verkoop van tickets aan het groot publiek via andere kanalen dan de reisorganisatoren. Die inlichtingen werden door het comité pas in januari 1998 verschaft, waarna de Commissie onmiddellijk actie heeft ondernomen om een einde te maken aan de discriminerende gedragingen van de CFO.