ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4046/98

van Ian White (PSE) aan de Commissie

(13 januari 1999)

Betreft: Niveau van het toezicht door de Meat Hygiene Service in erkende slachthuizen

Kan de Commissie mededelen waarom zij de uitvoeringsverordeningen die in 1995 in volledige overeenstemming met richtlijn 64/433/EEG(1) werden vastgeteld niet verenigbaar acht met het niveau van het officiële veterinaire toezicht in erkende Britse slachthuizen?

Antwoord van de heer Fischler Namens de Commissie

(15 februari 1999)

De Commissie heeft over deze kwestie een met redenen omkleed advies uitgebracht op grond van artikel 169 van het EG-Verdrag. De belangrijkste inbreuk die in dit document wordt gesignaleerd, betreft de intensiteit van het toezicht op vleesbedrijven in het Verenigd Koninkrijk door officiële dierenartsen. Met name heeft de Commissie opmerkingen gemaakt over de te lage frequentie van de veterinaire controles in bepaalde categorieën bedrijven en over het feit dat inspecteurs voor vleeshygiëne die geen dierenarts zijn, taken verrichten die volgens de communautaire regelgeving door dierenartsen of onder hun toezicht moeten worden uitgevoerd.

Het Verenigd Koninkrijk heeft toegegeven dat het momenteel moeilijkheden ondervindt bij het aanwerven van voldoende veterinair personeel. Het heeft recentelijk voorstellen bij de Commissie ingediend om dit probleem op te lossen.

(1) PB 121 van 29.7.1964, blz. 2012.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3497/98 van Helwin PETER Gepland centrum voor rechtstreekse fabrieksverkoop in Zweibrücken



Publicatieblad Nr. C 289 van 11/10/1999 blz. 0053



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3497/98 van Helwin Peter (PSE) aan de Commissie (25 november 1998) Betreft: Gepland centrum voor rechtstreekse fabrieksverkoop in Zweibrücken In het antwoord op mijn schriftelijke vraag E-1408/98(1) heeft de Commissie meegedeeld dat zij de Duitse Bondsregering om verdere inlichtingen ter zake had verzocht. Zijn deze inlichtingen ondertussen ontvangen, is het hiermee mogelijk een besluit inzake deze kwestie te nemen en zo ja, welke besluit? Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (15 december 1998) De Commissie heeft van de Duitse Bondsregering de informatie ontvangen waarvan sprake was in het antwoord op schriftelijke vraag E-1408/98 van het geachte parlementslid. Aangezien deze gegevens geen definitief oordeel mogelijk maakten - inzonderheid wat betreft de vraag of sprake is van steun en of deze verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt - werd eind oktober 1998 samen de bevoegde federale en deelstaatautoriteiten een inspectie ter plaatse uitgevoerd. De argumenten die daar mondeling werden aangevoerd, lijken er op te wijzen dat thans in deze zaak een besluit kan worden genomen. Zodra de Commissie beschikt over de documenten waarop de Duitse autoriteiten zich bij hun mondelinge argumentatie steunden, zal zij de klagers een schrijven doen toekomen waarmee deze in kennis worden gesteld van haar conclusies in deze zaak. (1) PB C 402 van 22.12.1998, blz. 128.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3729/98

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 december 1998)

Betreft: Vertragingen bij het opleveren van de werken voor de Atheense metro

In november 1998 krijgt de Griekse staat een bedrag van 15 miljard drachmen afkomstig van de uitvoeringsgaranties van de firma die de werken voor de Atheense metro uitvoert, aangezien was vastgelegd dat het werk in november zou worden opgeleverd. Momenteel vraagt de onderneming dat de bepalingen inzake het niet-opleveren van het werk op de afgesproken datum niet worden toegepast, dat het tijdschema volledig wordt herzien zodat het werk in 2002 wordt opgeleverd en dat zij 53 miljard meer krijgt wegens bijkomende geologische problemen.

Volgens berichten in de pers hebben de onderneming en de Griekse overheid een gentlemen's agreement gesloten om een oplossing te vinden.

Kan de Commissie antwoorden op de volgende vragen:

1. Wat is haar standpunt over deze gentlemen's agreement in het licht van de doelstellingen die in het tweede CB zijn vastgelegd en waarvoor ook de Commissie verantwoordelijk is?

2. Is het budget van dit project herzien en zo ja, hoe vaak?

3. Is de communautaire steun voor dit project herzien en zo ja, voor welke werkzaamheden? Hoeveel bedraagt deze herziene steun?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(28 januari 1999)

De Commissie is niet op de hoogte van een "gentleman's agreement" tussen de aannemer en de opdrachtgever van het metroproject van Athene. De nationale overheid heeft bevestigd dat een dergelijke overeenkomst niet bestaat.

Daarnaast is de Commissie door bovenvermelde overheid ingelicht over de recente onderhandelingen over een reeks technische problemen met dit grote project. Deze onderhandelingen, die steeds gevoerd zijn in het kader van het geldende contract, hebben geleid tot een overeenkomst tussen de twee betrokken partijen. In deze overeenkomst is echter geenszins sprake van enige wijziging aan het geldende contract.

Het aanvankelijke bouwcontract voor het project, dat in 1991 werd ondertekend, is herzien in 1994. Deze herziening had ook betrekking op het bedrag van het contract, dat werd verhoogd met 14,64 %. Deze in 1994 herziene versie van het contract is nog altijd van kracht. In het kader van de bepalingen van dit contract werd aan de ondernemer een aanvullend bedrag van 5 % toegekend voor bijkomende maatregelen om de veiligheid van het project en de gebouwen in de stad te verhogen, de bouw van proeftunnels daarbij inbegrepen. Tevens is een aanvullend bedrag van 1 % toegekend voor diverse verbeteringen aan het project.

De communautaire steun voor dit project die is vastgelegd door het communautair bestek (CB) voor Griekenland voor de periode 1994-1999, bedraagt 783 miljoen [fmxeuro] (bijdrage van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling) en is sinds de goedkeuring van het CB nooit herzien.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2392/98

van John McCartin (PPE) aan de Commissie

(27 juli 1998)

Betreft: Beperkingen op het verkeer van huisdieren

Is de Commissie op de hoogte van de beperkingen op het verkeer van huisdieren tussen Ierland en de rest van de EU? Is zij het ermee eens dat deze beperkingen niet wetenschappelijk kunnen worden gestaafd, overbodig zijn en niet te rijmen vallen met het principe van het vrije verkeer van personen en hun bezittingen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 september 1998)

De Commissie is op de hoogte van de door het geachte parlementslid genoemde problemen die het gevolg zijn van de met rabies verband houdende quarantainebepalingen.

Sinds 1 juli 1994 bestaat er voor verhandelde honden en katten die Ierland worden binnengebracht, een alternatief voor de quarantaineregeling. De alternatieve regeling voorziet in vaccinatie en bloedonderzoek en in overlegging van een verklaring waaruit blijkt dat de verhandelde honden en katten in afzondering zijn opgefokt. De honden en katten moeten van een elektronisch identificatiemiddel zijn voorzien.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3976/98

van W.G. van Velzen (PPE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Opslag kernafval van de kernreactor in Petten (Nederland)

Onlangs verschenen in de Nederlandse pers (Volkskrant 3 en 5 december 1998) artikelen over de problemen met de opslagcapaciteit van het kernafval van de hoge-flux-reactor in Petten, die nieuwe informatie bevatten over deze problematiek. De Verenigde Staten hebben sinds de jaren '80, in verband met de belangstelling van terroristen voor hoogwaardig uranium, aangedrongen op omschakeling op laagverrijkt uranium. De Europese Commissie is daar tot nu toe niet op ingegaan, omdat er met laagverrijkt uranium onvoldoende neutronenflux zou ontstaan dat onder andere nodig is voor het nucleaire onderzoek dat verricht wordt in de kernreactor. Bovendien zouden de kosten van de ombouw erg hoog worden en daarvoor was volgens de Commissie geen geld.

1. Recentelijk is er een brandstoftype in ontwikkeling dat wel voldoende neutronenflux zou leveren. De ombouw van de reactor in Petten zou dan technisch geen probleem meer zijn. Heeft het onderzoek naar geleidelijke ombouw van de reactor in Petten, uitgevoerd door het onderzoeksinstituut AEA Technology uit Winfrith (GB), al uitgewezen dat de volledige ombouw van de hoge-flux-reactor binnen een jaar voltooid kan zijn? Zullen de kosten van de ombouw ook inderdaad lager zijn dan eerder geraamd is, omdat de reactor tijdens de ombouw in bedrijf kan blijven?

2. De Verenigde Staten hebben toegezegd dat indien de reactor wordt omgebouwd, de VS opgebrande kernbrandstofstaven terug zullen nemen voor centrale opslag aldaar. Dit zou een oplossing voor het opslagprobleem van kernafval in Petten zijn. Zou de Commissie niet beter besluiten tot overstap op lager verrijkt uranium?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie

(4 maart 1999)

Er wordt een nieuwe splijtstof met hoge dichtheid onderzocht die uitsluitend laagverrijkt uraan bevat. Hoewel nog te weinig ervaring is opgedaan, mag er al van worden uitgegaan dat deze kan worden gebruikt ter vervanging van splijtstof met hoogverrijkt uraan in de hogefluxreactor (HFR).

Momenteel worden de thermohydraulische aspecten onderzocht om na te gaan of het mogelijk is de reactor met deze nieuwe splijtstof te laten werken onder omstandigheden die vergelijkbaar zijn met die welke thans heersen bij de productie van radio-isotopen voor de geneeskunde. In februari 1999 wordt een conclusie verwacht.

De kosten van de omschakeling zullen hoog zijn en de omschakeling moet geleidelijk plaatsvinden naarmate de nieuwe splijtstofelementen beschikbaar komen. Deze omschakeling kan in 10 reactorcycli worden uitgevoerd (12 maanden), maar op dit ogenblik kan nog geen begindatum worden vastgesteld.

Als wordt besloten om om te schakelen, behoort terugname van de verbruikte splijtstof door het Amerikaanse Department of Energy (DOE) wellicht tot de mogelijkheden.

Deze mogelijkheid om bestraalde splijtstof te verwijderen gaat slechts voor 25 % van de in de HFR gebruikte splijtstofelementen op en moet worden gezien als een alternatief voor de opslag in de HABOG-faciliteit van de Centrale Organisatie voor Radioactief Afval (COVRA).
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3996/98

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie

(21 december 1998)

Betreft: Visserijovereenkomst van de EU met de Republiek Zuid-Afrika

Terwijl naar het schijnt vorderingen worden gemaakt bij de onderhandelingen met het oog op de sluiting van een algemene handelsovereenkomst tussen de EU en de Republiek Zuid-Afrika, stagneren de besprekingen over een visserijovereenkomst met deze republiek. Kan de Commissie mededelen hoe het gesteld is met de besprekingen om te komen tot een visserijovereenkomst met Zuid-Afrika?

Kan de Commissie bevestigen dat de algemene samenwerkingsovereenkomst ook zal gelden voor Zuid-Afrikaanse visproducten, die dan vrij toegang zouden krijgen tot de markten van de EU?

Als dat het geval is, vindt de Commissie het dan niet tegenstrijdig dat de EU geen visserijovereenkomst met Zuid-Afrika kan sluiten, terwijl zij wel moet accepteren dat Zuid-Afrikaanse visproducten de EU binnenkomen in het kader van de algemene handelsovereenkomst?

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om de communautaire visserijbelangen te beschermen?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(1 februari 1999)

De formele onderhandelingen over een afzonderlijke visserijovereenkomst tussen Zuid-Afrika en de Gemeenschap zijn nog niet echt begonnen ondanks de vele verkennende besprekingen die de twee partijen sinds 1996 hebben gevoerd.

Wat de onderhandelingen over een overeenkomst inzake economische samenwerking betreft, is in het visserijhoofdstuk in titel IV van de ontwerp-overeenkomst een gezamenlijke verklaring opgenomen volgens welke partijen alles in het werk zullen stellen om over een visserijovereenkomst te onderhandelen en deze uiterlijk eind 2000 te sluiten.

In dezelfde ontwerp-tekst is voorts bepaald dat de tariefconcessies voor visserijproducten eerst van kracht zullen worden nadat de visserijovereenkomst is ondertekend. Er is dus sprake van een koppeling tussen de samenwerkingsovereenkomst en de onderhandelingen over een visserijovereenkomst. De toegang tot de communautaire markt voor Zuid-Afrikaanse visserijproducten zal niet worden verbeterd tenzij een afzonderlijke visserijovereenkomst wordt ondertekend die beide partijen tot voordeel strekt. In dat geval zou de toegang tot de communautaire markt in fasen worden verbeterd volgens een overeengekomen tijdschema.

In Wenen heeft de Europese Raad de Raad verzocht de onderhandelingen tot een goed einde te brengen voordat de Europese Raad in maart 1999 weer bijeenkomt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3572/98

van Astrid Thors (ELDR) aan de Commissie

(18 november 1998)

Betreft: Vervoer van contant geld

De Staatsraad in Finland heeft een beginselbesluit genomen over een werkprogramma voor de periode 1999-2001, dat als doel de bestrijding heeft van economische delicten en de zogenoemde grijze economie.

In het besluit wordt verwezen naar een voorstel dat door de EU-Commissie zou worden voorbereid en dat zou strekken tot invoering van een algemene verplichting tot aanmelding van het vervoer van contanten over de interne grenzen van de EU-lidstaten.

Is het juist dat de Commissie een dergelijk voorstel voorbereidt en zo ja, is dit dan niet in strijd met de beginselen omtrent het vrije verkeer van kapitaal?

Antwoord door de heer Monti Namens de Commissie

(14 december 1998)

De Commissie is momenteel niet voornemens een voorstel te doen betreffende de verplichting om het vervoer van contanten over de grenzen van de lidstaten aan te melden.

Deze kwestie wordt behandeld in de 40 aanbevelingen van de financiële actiegroep inzake het witwassen van geld (financial task force on money laundering - FATF). FATF is een intergouvernementele instelling die ten doel heeft beleidsmaatregelen ter bestrijding van het witwassen van geld te ontwikkelen en te bevorderen. Alle lidstaten en de Commissie behoren tot FAFT.

In aanbeveling 22 van de 40 aanbevelingen is vermeld dat om de opsporing en de controle van transacties met contanten te vergemakkelijken zonder het vrij verkeer van kapitaal op enigerlei wijze te belemmeren, de lidstaten de mogelijkheid in overweging zouden kunnen nemen om alle grensoverschrijdende transfers boven een bepaald plafond te onderwerpen aan verificatie, administratief toezicht, aangifte of registratievereisten. Te dien einde oefenen, overeenkomstig deze aanbeveling, een aantal lidstaten reeds controles uit.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4020/98

van Leonie van Bladel (UPE) aan de Raad

(11 januari 1999)

Betreft: Herziening proces wegens oorlogsmisdaden tegen Dragan Opacic in Sarajevo

Op 2 april 1995 werd de op dat moment 19 jaar oude Dragan Opacic, als vluchteling uit Kladusa (Noordwest-Bosnië) ingelijfd bij het Bosnisch-Servische leger, gevangen genomen door het Bosnische regeringsleger. Na een kort proces voor de rechtbank in Sarajevo, dat in geen enkel opzicht beantwoordde aan de eisen die in een rechtsstaat aan een proces mogen en moeten worden gesteld, werd hij zes weken later "wegens oorlogsmisdaden" veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf. Die oorlogsmisdaden zou hij jegens Bosnische moslims hebben begaan als bewaker in het "concentratiekamp" Trnopolje. Vervolgens werd hij door de Bosnische regering als getuige in de zaak-Tadic aangeboden aan het Joegoslavië-Tribunaal in Den Haag. Als "getuige L" uitte hij tijdens dat proces gedetailleerde en ernstige beschuldigingen aan het adres van Tadic m.b.t. misdaden die deze (eveneens in het kamp Trnopolje) zou hebben begaan.

De verdediger van Tadic, Prof. Wladimiroff, confronteerde Opacic met zoveel onjuistheden en tegenstrijdigheden in zijn verklaringen dat deze uiteindelijk huilend toegaf dat hij geen bewaker was, nooit in het kamp Trnopolje is geweest en Tadic nog nooit had ontmoet. Hij verklaarde door de Bosnische autoriteiten, onder bedreiging met de dood, wekenlang te zijn getraind om een valse verklaring tegen Tadic af te leggen. Uit onderzoek van o.m. Prof. Wladimiroff bleek bovendien dat Trnopolje geen "concentratiekamp" was, maar een provisorisch doorgangskamp voor vluchtelingen die wachtten op vervoer naar een meer definitieve bestemming.

Opacic is enige tijd later, met medewerking van de Nederlandse autoriteiten en ondanks een door hem ingediend asielverzoek, door het Tribunaal teruggestuurd naar Bosnië, waar hij nu de rest van de hem opgelegde straf van tien jaar uitzit.

Is de Raad niet van mening dat deze gang van zaken in strijd is met de rechtsbeginselen zoals die in de landen van de Unie worden gehanteerd? Is de Raad bereid om stappen te ondernemen die leiden tot tenminste een herziening van het tegen Opacic in Sarajevo gevoerde proces?

Antwoord

(29 maart 1999)

Het is de Raad bekend dat de heer Opacic er zich bij mensenrechtenfunctionarissen van de OVSE over heeft beklaagd dat hij geen eerlijk proces heeft gekregen. De Raad kan zich echter bezwaarlijk uitspreken over de billijkheid van een proces waarop, zoals andere destijds lopende procedures, de internationale gemeenschap geen toezicht uitoefende.

De Raad begrijpt dat de heer Opacic op 23 september 1998 eveneens een verzoek heeft ingediend bij het mensenrechtencollege dat krachtens bijlage 6 bij de vredesovereenkomst van Dayton werd ingesteld om vermeende schendingen van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens (waaronder het recht op een eerlijk proces) te onderzoeken.

Dit verzoek is aanhangig bij het college en de Raad is van oordeel dat elke stap die hij in deze zaak zou willen ondernemen, moet worden bezien tegen de achtergrond van de beslissing van het college.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3906/98

van Miguel Arias Cañete (PPE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Ontbreken van bepaling over bankafschriften bij de verkoop van afval van olijven

Met de nieuwe systemen van persing in twee fases, raakt het afval van olijven zodanig uitgeperst dat er steeds vaker niets meer voor kan worden betaald.

In de huidige regelgeving wordt hierover niets bepaald, niet eens over bankafschriften bij verkoop van afval van olijven (terwijl er wel gesproken wordt over bankafschriften betreffende de betaling van olijfolie).

Overweegt de Commissie iets te doen om deze lacune te dichten?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3022/98

van Florus Wijsenbeek (ELDR) aan de Commissie

(8 oktober 1998)

Betreft: Openbare wandelpaden

Is het de Commissie bekend dat in de Europese Unie een aantal wandelroutes zijn uitgezet onder het kenmerk G.R.?

Is het de Commissie tevens bekend dat deze wandelpaden een belangrijk middel zijn voor de bevordering van het plattelandstoerisme?

Wil de Commissie bevorderen dat de aansluitingen van de paden van de ene naar de andere lidstaat beter zijn aangegeven dat thans het geval is?

Wil de Commissie tevens bevorderen dat er in de Unie een uitgave komt die de langeafstandsvoetpaden en de aansluiting op andere voetgangersinfrastructuur in kaart brengt zoals dat voor fietspaden bestaat?

Wil de Commissie tevens bevorderen dat er een wettelijke status van openbare voetpaden over publieke en private terreinen komt?

Zo ja, hoe?

Zo neen, waarom niet?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(3 december 1998)

De Commissie is op de hoogte van het bestaan van de langeafstandswandelpaden die aangeduid worden met de letters GR ("Grande randonnée"). Zij beschikt evenwel niet over studies naar de invloed van deze paden op de ontwikkeling van het plattelandstoerisme.

De Commissie beschikt niet over een rechtsgrond om de markering en de aansluiting van deze paden in verschillende lidstaten te reglementeren of om kaarten van de langeafstandswandelpaden te publiceren. Deze reglementering is een taak van de instanties die betrokken zijn bij het ontwerp, de ontwikkeling, de markering en het onderhoud van deze paden in de lidstaten. De Commissie beschikt evenmin over een rechtsgrond om te bevorderen dat er een wettelijke status voor openbare voetpaden over publieke en private terreinen komt. Deze kwestie, die met name betrekking heeft op het eigendoms-, toegangs- en gebruiksrecht, valt op grond van het subsidiariteitsbeginsel onder de bevoegdheid van de lidstaten.

Toch worden in het kader van programma's voor plattelandsontwikkeling in bepaalde delen van de Gemeenschap wel structuurfondsen aangewend voor de medefinanciering van projecten voor GR-wandelpaden die zijn ontwikkeld door de autoriteiten van de lidstaten. Dit gebeurt met name in toeristische regio's die in het bijzonder geschikt zijn voor natuurtoerisme en avontuurlijk toerisme (natuurobservatieposten, studie van biotopen enz.) Als deze wandelpaden over privéterreinen lopen, voert de lidstaat van tevoren de nodige procedures uit om de toegankelijkheid voor het grote publiek te waarborgen. Medefinanciering van de publicatie van wandelkaarten is in het kader van deze programma's eveneens mogelijk als toeristische activiteiten hierdoor kunnen worden gestimuleerd en het rendement van de investeringen en het aanwezige toeristische potentieel hierdoor kan worden vergroot.

Als de geografische situatie het toelaat is het eveneens mogelijk dat deze wandelpaden worden aangesloten op paden in regio's buiten de Gemeenschap, zoals in het grensgebied tussen Oostenrijk en Hongarije of tussen Duitsland en Polen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3498/98

van Bernd Lange (PSE) aan de Commissie

(25 november 1998)

Betreft: Duitse campagne ter bevordering van de afzet van bloemen

Krachtens verordening nr. 2275/96 van 22 november 1996(1) financiert de Europese Unie maatregelen in de sector levende planten en goederen van de bloemenhandel. Met de daarvoor ter beschikking staande financiële middelen wordt ook de Duitse campagne "Bloemen - de mooiste taal ter wereld" gesteund.

1. Hoe wordt gewaarborgd dat de middelen worden gebruikt voor de verhoging van de afzet van Europese bloemen en aldus uit milieubeleidsoverwegingen onnodig vervoer wordt verhinderd en regionale arbeidsplaatsen sociaal veilig worden gesteld,

2. Welke de criteria zijn voor de inhoud van concurrentiemaatregelen in dit verband en of het bijgevoegde informatieblad aan deze criteria voldoet?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 januari 1999)

1. De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat met de communautaire bevorderingscampagne in deze sector wordt beoogd, de afzet van Europese bloemen en levende planten te vergroten.

2. Overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EG) 803/98 houdende bepalingen ter uitvoering van Verordening (EG) 2275/96 van de Raad tot instelling van specifieke maatregelen voor de sector levende planten en producten van de bloementeelt voor 1998(2), "wordt de lijst van de in aanmerking genomen acties vastgesteld op grond van met name de coherentie van de uiteengezette strategieën, de kwaliteit van de voorgestelde acties en het te verwachten effect van de uitvoering ervan, alsmede de uitvoeringscapaciteit van de organisaties en de garanties op het stuk van doeltreffendheid en representativiteit van de organisaties". De lidstaten geven de voorkeur aan acties die op het grondgebied van verscheidene lidstaten worden uitgevoerd.

Met betrekking tot het tweede gedeelte van de tweede vraag zal de Commissie het geachte parlementslid haar antwoord rechtstreeks toezenden, aangezien zij het door hem genoemde informatieblad nog maar pas heeft ontvangen.

(1) PB L 308 van 29.11.1996, blz. 7.

(2) PB L 115 van 17.4.1998.