ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1235/02

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(30 april 2002)

Betreft: Dolomieten erfgoed van de wereld

Als antwoord op mijn vraag E-1560/01(1) verklaart commissaris Wallström namens de Europese Commissie dat de Gemeenschap geen partij is bij het Verdrag inzake het erfgoed van de wereld.

Is het niet raadzaam dat de EU bij het Verdrag partij zou worden?

De Europese Unie heeft het Alpenverdrag ondertekend. Kan de EU niet ijveren voor de erkenning van de Dolomieten als erfgoed van de wereld?

(1) PB C 364 E van 20.12.2001, blz. 147.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 juni 2002)

Zoals in het antwoord op schriftelijke vraag E-1560/01 van de heer Ebner(1) is vermeld, zou een eventueel verzoek om de Dolomieten op de Lijst van het werelderfgoed te zetten, op de officiële steun kunnen rekenen van de direct betrokken lidstaten die partij zijn bij het Werelderfgoedverdrag.

Dat Verdrag inzake de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed van de wereld van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschappen en Cultuur (Unesco) voorziet niet in ondertekening door een regionale organisatie voor economische integratie, zoals de Gemeenschap. Volgens de artikelen 31 en 32 kunnen alleen staten partij worden bij dit Unesco-Verdrag.

De suggestie van het geachte parlementslid als zou de Gemeenschap partij moeten worden bij dit Verdrag, zou een wijziging van dit Verdrag noodzakelijk maken in de vorm van een protocol dat door alle 167 lidstaten (Liberia, de 168e ondertekenaar heeft zijn ratificatie-instrument nog niet gedeponeerd, zodat het nog geen partij is) zou moeten worden ondertekend. Vervolgens zouden alle 167 partijen de wijziging moeten ratificeren voordat de Gemeenschap partij zou kunnen worden.

Daarom overweegt de Commissie op dit moment niet om het initiatief te nemen om partij bij dit Unesco-Verdrag te worden.

(1) PB C 364 E van 20.12.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1807/02

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juni 2002)

Betreft: Onbevredigende resultaten bij de tenuitvoerlegging van het programma voor ondersteuningsonderwijs in Griekenland

Het programma voor ondersteuningsonderwijs wordt medegefinancierd uit middelen van het communautair bestek. Kan de Commissie mij mededelen of zij voldaan is over de toepassing van dit programma in het voortgezet onderwijs, aangezien er klachten zijn over het gebrek aan efficiëntie hiervan?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(1 augustus 2002)

De actie waarnaar het geachte parlementslid verwijst, maakt deel uit van maatregel 1.2 Bestrijding van schooluitval met alternatieve onderwijsvormen van het operationeel programma Onderwijs en initiële beroepsopleiding in het kader van het communautair bestek (CB) 2000-2006 voor Griekenland.

De begroting van deze maatregel beloopt 191,395 miljoen euro voor de gehele periode. De betreffende actie betreft de leerlingen van de lycea en de technische scholen (TEE), wier schoolresultaten onbevredigend zijn en die in aanmerking komen voor aanvullend ondersteuningsonderwijs om de schooluitval te bestrijden en hun uitsluiting van de arbeidsmarkt te voorkomen.

Er zij op gewezen dat bij de panhelleense examens in het tweede jaar van het lyceum in totaal bijna 20 % van de leerlingen zakt, terwijl dit cijfer in sommige regio's 50 % van alle leerlingen bedraagt.

Gezien de omvang van het probleem vormt deze actie bijgevolg een van de prioriteiten van het operationeel programma. Het is de bedoeling dat elk jaar 35 000 leerlingen van de lycea en de TEE voor deze actie in aanmerking komen.

Krachtens de geldende regelgeving voor de periode 2000-2006 legt de lidstaat elk jaar aan de Commissie een jaarverslag over de tenuitvoerlegging van elk programma voor. De Commissie beschikt op grond van dit verslag bijgevolg over een eerste informatiebron betreffende het gehele operationele programma en over deze actie in het bijzonder.

Verder zal de evaluatie van het programma halverwege de looptijd van de acties, dat wil zeggen in 2003, concrete aanwijzingen geven over de doeltreffendheid en het effect van deze acties. Op dat ogenblik zal de Commissie in samenwerking met de nationale autoriteiten de doeltreffendheid van deze actie onderzoeken op grond van de verkregen resultaten en de in het kader van het programma en de aanvullende programmering vastgestelde doelstellingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1341/02

van Struan Stevenson (PPE-DE) aan de Commissie

(2 mei 2002)

Betreft: Toegang tot informatie over het visserijbeleid

De publicatie van het eerste pakket wetgevingsvoorstellen tot hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid is thans met nog minstens een maand vertraagd. Sedert enkele weken circuleren er echter al exemplaren van deze voorstellen. Tal van NGO's en organisaties uit het bedrijfsleven hebben kennelijk toegang tot deze documenten, maar leden van het Europees Parlement kunnen officieel geen exemplaren krijgen, zelfs niet van die delen van het pakket voorstellen waarover nog niet wordt onderhandeld. Kan de Commissie, in het belang van gelijke toegang tot informatie en zinvol overleg met leden van het Europees Parlement, haar procedures aangaande het verstrekken van conceptvoorstellen aan belanghebbende partijen, waaronder leden van het Europees Parlement, officieel herzien?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Fischler namens de Commissie op deschritftelijke vragen P-1319/02, P-1325/02 en P-1341/02

(22 mei 2002)

De Commissie deelt de geachte parlementsleden mee dat zij de NGO's, de organisaties uit het bedrijfsleven of andere belanghebbenden geen toegang heeft gegeven tot, noch exemplaren heeft bezorgd van de ontwerp-voorstellen inzake de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

De voorstellen inzake de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid zullen worden bekendgemaakt zodra zij door de Commissie zijn goedgekeurd, overeenkomstig de ter zake geldende voorschriften en procedures.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1575/02

van Laura González Álvarez (GUE/NGL) aan de Commissie

(4 juni 2002)

Betreft: Emissies van stikstofoxide van grote bestaande verbrandingsinstallaties in Spanje

Indienster van deze vraag heeft de Commissie reeds een schriftelijke vraag gesteld (P-3645/01(1)) in verband met de niet-naleving door de Spaanse staat van de normen inzake emissies van stikstofoxide van grote bestaande verbrandingsinstallaties, volgens de in richtlijn 88/609/EEG(2) gegeven definities. In haar antwoord (van 6.2.2002) heeft de Commissie medegedeeld dat zij niet beschikt over de gegevens over de emissies van na 1966. Zij heeft evenwel toegezegd deze gegevens te zullen verstrekken en daarbij verwezen naar richtlijn 2001/80/EG(3), die de eerstgenoemde richtlijn aanvult en strengere emissienormen vaststelt. De organisatie die de situatie aan de kaak heeft gesteld (Ecologistas en Acción) heeft in een recent verslag nieuwe bewijzen geleverd voor de niet-naleving van de normen door Spanje.

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen in verband met deze beschuldigingen?

Welke maatregelen is de Commissie van plan te treffen, en binnen welke termijn, om te voorkomen dat de regelgeving wordt geschonden, en aldus de naleving van het Gemeenschapsrecht te waarborgen?

Heeft de Commissie de organisatie die de situatie aan de kaak gesteld heeft geantwoord?

(1) Zie blz. 13.

(2) PB L 336 van 7.12.1988, blz. 1.

(3) PB L 309 van 27.11.2001, blz. 1.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 juli 2002)

Spanje heeft nieuwe gegevens verstrekt over de uitstoot van stikstofoxiden door bestaande grote verbrandingsinstallaties overeenkomstig Richtlijn 88/609/EG van de Raad van 24 november 1988 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties.

Volgens de verstrekte gegevens bedragen de emissies:

- 1997: 270 kiloton (kt)

- 1998: 231 kt

- 1999: 268 kt

- 2000: 284 kt

Uit het bovenstaande blijkt duidelijk dat de uitstoot van stikstofoxiden het emissieplafond voor 1998 (277 kt) overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Richtlijn 88/609/EG en bijlage II van die richtlijn, heeft overschreden. Opgemerkt moet worden dat de richtlijn niet voorziet in emissieplafonds voor de overige jaren.

De feiten die het geachte parlementslid aan de orde stelt, zijn door de Commissie onderzocht. De Commissie heeft dientengevolge de Spaanse overheid verzocht om nadere informatie over deze zaak. De Commissie zal erop toezien dat de bepalingen van de bovengenoemde richtlijn van de Raad door de Spaanse overheid worden nageleefd.

Zodra de Commissie in deze zaak een besluit heeft genomen, zal de organisatie die de situatie aan de kaak heeft gesteld, hierover worden ingelicht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1633/02

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(10 juni 2002)

Betreft: Gewelddadige videospelletjes

De markt van de videospelletjes boomt. Alles wijst echter ook op een exponentiële groei van de verkoop van gewelddadige videospelletjes. De keerzijde van de medaille is echter dat wij in

de pers steeds meer zien en lezen over indrukwekkend veel misdaden gepleegd door minderjarigen. De psychiaters stellen zich vragen over het eventuele verband tussen gewenning aan geweld en het misdrijf zelf. De traditionele instellingen als de school en het gezin kunnen er onmogelijk in slagen de jongeren op te voeden tot geweldloosheid als in de samenleving geen adequate antilichamen bestaan om de epidemie van het voortwoekerend geweld te bestrijden, dat onder meer door gewelddadige videospelletjes in massale dosissen wordt toegediend.

Het enige wat de sector van de videocassettes en de videospelletjes tegen deze onrustbarende situatie heeft ondernomen is een zekere zelfdiscipline, waarbij de betrokken producten een sticker met de vermelding hard opgekleefd krijgen. Het is echter bewezen dat dit er alleen toe heeft geleid dat de verkoop aan minderjarigen nog is toegenomen.

Beschikt de Commissie over gegevens over de omvang van het verschijnsel?

Vindt zij niet dat dergelijk materiaal bijdraagt aan de gewenning aan en de banalisering van het geweld, onder meer seksueel of andere vormen van geweld tegen minderjarigen?

Is zij ertoe bereid de regeringen voor te stellen om de verkoop van gewelddadige videospelletjes aan minderjarigen strafbaar te maken?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(24 juli 2002)

De ontwikkeling van de industrie van de audiovisuele en informatiediensten in de Unie veronderstelt niet alleen een aantal gunstige economische en politieke omstandigheden, maar ook een bepaald niveau van bescherming van de algemene belangen van de Europese burger.

Nadat ze het groenboek over de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid(1) had gepubliceerd, dat de horizontale problematiek van de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid in de context van de audiovisuele en informatiediensten, ongeacht het medium, aan een breed debat heeft onderworpen, heeft de Commissie in 1998 een ontwerp voor een aanbeveling van de raad over de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid in de audiovisuele en informatiediensten gepresenteerd, dat op 28 mei 1998 door de Raad is goedgekeurd(2). De aanbeveling geeft richtsnoeren voor de ontwikkeling van nationale zelfregulering met betrekking tot de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid.

Zoals blijkt uit het evaluatieverslag van de Commissie(3), waren de resultaten na twee jaar reeds bemoedigend.

De wettigheid van bepaalde videospelletjes en van hun distributie valt onder de wetgeving van de lidstaten.

Tegelijkertijd is de videospelletjesindustrie in het kader van de zelfregulering een Europees classificatiesysteem voor videospelletjes beginnen te ontwerpen, dat volgend jaar operationeel moet zijn.

(1) COM(96) 483 def.

(2) PB C 189 van 17.6.1998.

(3) COM(2001) 106 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2032/02

van Giovanni Pittella (PSE) en Massimo Carraro (PSE) aan de Commissie

(9 juli 2002)

Betreft: Gelden voor onderzoek

Het zesde kaderprogramma inzake onderzoek en technologische ontwikkeling werd onlangs definitief goedgekeurd.

Volgens het Europees Parlement moet het fundamenteel onderzoek een fundamentele rol spelen en moeten daarvoor de nodige middelen worden uitgetrokken om de innovaties tot stand te brengen die vervolgens door de industrie kunnen worden toegepast.

Niet toevallig hebben de meest geavanceerde landen op dit terrein, namelijk de Verenigde Staten en Japan, het belang van het fundamenteel onderzoek ingezien.

De huidige Italiaanse regering heeft echter, in tegenstelling tot de vorige regering en tot wat in de andere lidstaten van de Europese Unie gebeurt, jammer genoeg besloten de kredieten voor fundamenteel onderzoek terug te schroeven, waardoor ze de ontwikkeling van het onderzoek zelf ernstig in gevaar brengt.

Kan de Commissie zeggen welke instrumenten ze de lidstaten wil voorstellen om het fundamenteel onderzoek op te waarderen en te ontwikkelen, om te voorkomen dat beslissingen zoals die van de Italiaanse regering de kloof tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten en Japan nog breder maken?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(1 augustus 2002)

Door middel van alle instrumenten waarover het 6e Kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling beschikt, zal steun worden verleend aan activiteiten die het volledige spectrum van fundamenteel tot toegepast onderzoek beslaan. Van deze nieuwe instrumenten zijn topnetwerken en geïntegreerde projecten bij uitstek geschikt om onderzoekthema's op het gebied van fundamenteel onderzoek te behandelen die aan hun doelstellingen beantwoorden. Daarnaast wordt een reeks andere instrumenten, zoals coördinatieacties, steun voor onderzoekinfrastructuren en Marie Curie-beurzen opgezet om de uitwisseling van ideeën en onderzoekers, waardoor fundamenteel onderzoek doorgaans wordt gestimuleerd, te bevorderen.

De Commissie werkt momenteel aan een mededeling over de relatie en synergieën tussen onderzoek, onderwijs en innovatie in Europa. Een speciaal aandachtspunt wordt gevormd door de essentiële rol van de universiteiten in de economie en bij de totstandbrenging van een op kennis gebaseerde samenleving. In dit verband zal speciaal aandacht worden geschonken aan fundamenteel onderzoek en de bijdrage daarvan aan topkwaliteit.

De Commissie die de situatie in de lidstaten op het gebied van onderzoek en ontwikkeling nauwlettend volgt, neemt met genoegen kennis van alle initiatieven die bijdragen aan de totstandbrenging van de Europese onderzoekruimte. Zij is onder meer voornemens de lidstaten te helpen om zoveel mogelijk middelen uit te trekken voor onderzoek zodat tegen 2010, hoofdzakelijk uit particuliere middelen, 3 % van het bruto binnenlands product (BBP) aan onderzoek wordt besteed (overeenkomstig het besluit van de Europese Raad van Barcelona in maart 2002).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1923/02

van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie

(3 juli 2002)

Betreft: Door perslucht aangedreven stadsvoertuigen

Welk protest heeft de Commissie ontvangen over stadsvoertuigen die door perslucht worden aangedreven, ten aanzien van hun vermogen de vervuiling in steden te elimineren?

Stemt de Commissie ermee in dat het project voor de bouw van een verontreinigingvrije auto/taxi in het Franse Carros, in samenwerking met de wetenschap- en technologiedeskundigen van het Europees Parlement, formeel wordt geëvalueerd?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(9 augustus 2002)

In 1997 is dit onderwerp bestudeerd in het kader van een Europees onderzoekproject getiteld Automotive Drive Using Pneumatic Batteries with oil/hydraulic interface and fast refilling performances met contractnummer BRST-CT97-5084. Bij dit project is men er niet in geslaagd het gestelde doel, namelijk de ontwikkeling van een door perslucht aangedreven voertuig met nulemissie, te realiseren.

Het is de Commissie bekend dat in Zuid-Frankrijk wordt gewerkt aan de ontwikkeling van door perslucht aangedreven voertuigen door de heer Guy Negre en het bedrijf MDI. Reeds in 1999 is aan de diensten van de Commissie een presentatie gegeven over het werk van de heer Negre aan dit type voertuigen en zijn visie daarop. Ook heeft de Commissie vernomen dat de eerste goedkeuringstest, die oospronkelijk voor de eerste helft van 2000 was gepland, nog niet heeft plaatsgevonden.

De Commissie kan alleen in de kosten van een demonstratieproject bijdragen wanneer een consortium een voorstel indient dat in overeenstemming is met de participatieregels van het communautaire kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling. Alle in aanmerking komende projecten die zijn ingediend naar aanleiding van een oproep daartoe worden door de Commissie beoordeeld aan de hand van duidelijk omschreven criteria die onpartijdigheid en transparantie garanderen. De Commissie wordt daarbij bijgestaan door ter zake deskundige experts die zijn geselecteerd uit een na een oproep tot het indienen van sollicitaties samengestelde databank. Naar verwachting zal de eerste uitnodiging tot het indienen van voorstellen krachtens het zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling in november 2002 worden gepubliceerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1861/02

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(28 juni 2002)

Betreft: Arbeidsomstandigheden van seizoenswerkers

In een reportage die op 16 juni jongstleden op de Portugese televisie is uitgezonden, werd bevestigd dat Portugese seizoenswerkers door landbouwers in Baskenland, Spanje, bij de aardbeienoogst uitgebuit werden. Sommige gevallen kwamen heel dicht in de buurt van slavernij.

Ik vraag de Commissie daarom om de volgende informatie:

1. Heeft de Commissie reeds om informatie gevraagd omtrent ernstige misbruiken in Baskenland, waar Portugese werkers uitgebuit worden op een wijze die aan slavernij doet denken?

2. Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om iets aan dit probleem te doen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(23 juli 2002)

1. De Commissie beschikt niet over specifieke informatie betreffende de door de geachte afgevaardigde beschreven werk- en leefomstandigheden van Portugese seizoenswerkers.

Er bestaan evenwel minimumvoorschriften en bepalingen inzake arbeidsomstandigheden die in de communautaire wetgeving zijn vastgesteld teneinde een passende bescherming te bieden voor de gezondheid en de veiligheid van de werknemers. Krachtens Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd(1) dienen de lidstaten bijvoorbeeld de nodige maatregelen te treffen opdat alle werknemers in elk tijdvak van vierentwintig uur een rusttijd van ten minste elf aaneengesloten uren genieten en de gemiddelde werktijd tijdens een periode van zeven dagen de achtenveertig uur niet overschrijdt. De lidstaten moeten er ook voor zorgen dat de werkgevers hun verplichtingen nakomen om de werknemer te informeren over de voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepassing zijn (Richtlijn 91/533/EEG van de Raad van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting van de werkgever de werknemer te informeren over de voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepassing zijn(2)). Bovendien stelt de richtlijn betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers (Richtlijn 96/71/EG van het Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten(3)) bepaalde arbeidsomstandigheden vast, met inbegrip van minimumlonen en gezondheid, veiligheid en hygiëne op het werk, die de lidstaat waar de ter beschikking gestelde werknemer werkt, in acht moet nemen. Deze richtlijn bepaalt ook dat ondernemingen die gevestigd zijn in een land dat geen lidstaat is, geen gunstiger behandeling mogen krijgen dan in een lidstaat gevestigde ondernemingen.

2. Elke vermeende schending van een nationale wetgeving die de bepalingen van de communautaire wetgeving in een specifieke lidstaat ten uitvoer legt, dient aan de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat te worden voorgelegd.

(1) PB L 307 van 13.12.1993.

(2) PB L 288 van 18.10.1991.

(3) PB L 18 van 21.1.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0127/02 van Rolf Berend (PPE-DE) aan de Commissie. De in Luxemburg gevestigde firma CREAM.



Publicatieblad Nr. 277 E van 14/11/2002 blz. 0021 - 0022



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0127/02 van Rolf Berend (PPE-DE) aan de Commissie (31 januari 2002) Betreft: De in Luxemburg gevestigde firma CREAM De in Luxemburg gevestigde firma CREAM (Community Research European Aid Management) zou ondernemingen aanbieden om tegen een honorarium van 100 000 plus 1,5 % succesprovisie EU-subsidies in de wacht te slepen. De contractdocumenten van deze firma zijn ondertekend met CREAM EuropeAid. Uit navorsingen bij Creditreform is evenwel gebleken dat de zakelijke doelstelling van deze firma is verkoop en technische advisering op het gebied van uitlaatgasbehandeling met behulp van infraroodmeetapparatuur. Zijn de activiteiten van deze firma de Commissie bekend? Zijn dergelijke commerciële activiteiten legaal? Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie (5 april 2002) Uit ons onderzoek is gebleken dat de door het geachte parlementslid genoemde firma bij de Commissie niet bekend is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2413/02

van Michiel van Hulten (PSE) aan de Commissie

(7 augustus 2002)

Betreft: Nadere vragen over de aan koningin Beatrix verstrekte landbouwsubsidie

Op 18 juli 2002 heb ik vragen gesteld aan de Commissie over de subsidie die de Nederlandse koningin Beatrix zou hebben ontvangen voor de aanleg van een olijfboomplantage op het buitenverblijf van de Nederlandse koninklijke familie in Porto Ercole, Italië. Inmiddels heeft het Koninklijk Huis mij laten weten dat het zou gaan om de boerderij van de koningin in Tavernelle, Italie, en ik verzoek de Commissie haar antwoord op mijn vragen van 18 juli op dit gegeven te baseren.

In een reactie op de berichtgeving in de pers over mijn vragen heeft een woordvoerder van de koningin aangegeven dat zij gepoogd zou hebben de subsidie te weigeren, maar dat dit niet kon vanwege het min of meer automatische karakter ervan.

1. Kan de Commissie aangeven welke procedure is gevolgd bij het verstrekken van de subsidie? Had de koningin de subsidie kunnen weigeren? Zijn er subsidies die min of meer automatisch worden verstrekt?

2. Kan de Commissie bevestigen dat het ging om een Europese subsidie, en niet om een nationale regeling die door Brussel was goedgekeurd, zoals een woordvoerder van de Commissie op 19 juli jl. suggereerde?

3. Wat was de hoogte van het bedrag per olijfboom, en om hoeveel olijfbomen ging het in het geval van de koningin?

4. Was sprake van een eenmalige subsidie of heeft de koningin in de jaren erna ook subsidie ontvangen voor haar olijfboomplantage?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(9 september 2002)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.