ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2478/01

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Raad

(14 september 2001)

Betreft: Steun voor schoolmelk

Op de begroting van de Gemeenschappen voor 2001 is een bedrag van 89 miljoen bestemd voor schoolmelk. Dit bedrag is op de begroting 2002 verlaagd. Is dit een signaal dat de Raad het niet nodig vindt om de toekenning van dit soort ondersteuning voort te zetten? Indien dit niet het geval is, hoe wordt dan gecontroleerd dat de steun uitsluitend wordt gebruikt voor schoolmelk en niet voor andere doelen? Hoe wordt de steun tussen de lidstaten verdeeld? Indien sommige lidstaten geen gebruikmaken van de steun, is het volgens de Raad dan praktisch om het aandeel van landen die gebruikmaken van de steun te verhogen met het aandeel van de landen die er geen gebruik van maken?

Antwoord

(10 december 2001)

Krachtens artikel 14 van Verordening (EG) nr. 1255/1999 (1) houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten verleent de Gemeenschap voor de uitreiking van melk en bepaalde zuivelproducten steun ten behoeve van leerlingen van onderwijsinstellingen.

In de Gemeenschapsbegroting was, zoals het geacht parlementslid opmerkt, voor 2001 onder het hoofdstuk zuivelproducten een bedrag van 89 miljoen voorzien voor het toekennen van die steun.

Voor het begrotingsjaar 2002 zijn deze uitgaven van het hoofdstuk melk en zuivelproducten overgedragen naar het hoofdstuk voedselprogramma's (hoofdstuk 31, begrotingslijn 312); voor 2002 is onder deze post een bedrag van 81 miljoen uitgetrokken (2).

Artikel 15 van bovengenoemde verordening bepaalt overigens dat alle uitvoeringsbepalingen, met name de voorwaarden voor de toepassing van steun, de steunbedragen, de lijst van producten alsook de controlemaatregelen worden vastgesteld door de Commissie volgens de procedure van artikel 42 (procedure van het Comité van beheer).

(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 48.

(2) Als gevolg van het in 2000 genomen besluit om de communautaire steun te verminderen van 95 % tot 75 % ligt dit bedrag lager dan in 2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2950/01 van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie. Bevordering van regionale bestuurslichamen in het Verenigd Koninkrijk.



Publicatieblad Nr. 093 E van 18/04/2002 blz. 0214 - 0214



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2950/01 van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie (25 oktober 2001) Betreft: Bevordering van regionale bestuurslichamen in het Verenigd Koninkrijk Heeft de Commissie middelen ter beschikking gesteld om campagnes voor nieuw gekozen regionale bestuurslichamen in het Verenigd Koninkrijk te ondersteunen? Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie (3 december 2001) Wat betreft de programma's waarvoor in het kader van de structuurfondsen steun wordt verleend door de Europese Unie, is de financiering van campagnes zoals de door het geachte parlementslid bedoelde, niet subsidiabel. Het beheer van de programma's die worden gesteund door de Structuurfondsen, is een gedecentraliseerde verantwoordelijkheid, die is toevertrouwd aan de daarvoor aangewezen autoriteiten in de lidstaten en de regio's. Die autoriteiten zijn verantwoordelijk voor de projectkeuze. Ze dragen eveneens de hoofdverantwoordelijkheid voor het financiële beheer van en het toezicht op de Europese programma's.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2196/01

van Luciano Caveri (ELDR) aan de Commissie

(17 juli 2001)

Betreft: BSE

Op 5 juli ll. is er in de Valle d'Aosta een geval van gekkekoeienziekte vastgesteld bij een dier van 14 jaar van het gevlekte ras Zwitsers bruin, dat afkomstig was uit Zwitserland. Het is niet de eerste keer dat er in Europa gevallen van besmetting met gekkekoeienziekte vastgesteld worden bij dieren van Zwitserse herkomst.

Welke overeenkomsten bestaan er tussen de Europese Unie en Zwitserland om zeker te kunnen zijn dat alle controle- en profilaxemaatregelen voor veeziekten in Zwitserland beantwoorden aan de veiligheidsnormen in de Europese Unie, en welke waarborgen hebben de Zwitserse autoriteiten daarvoor geboden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(2 oktober 2001)

De sectoriële overeenkomsten tussen Zwitserland en de Gemeenschap van 21 juni 1999 omvatten een overeenkomst inzake de handel in landbouwproducten. Bijlage 11 van die overeenkomst betreft sanitaire en zoötechnische maatregelen voor de handel in levende dieren en dierlijke

producten. Momenteel bevatten de aanhangsels van bijlage 11 geen specifieke regels met betrekking tot boviene spongiforme encefalopathie (BSE). Deze regels zullen erin worden opgenomen bij besluit van het bij artikel 19 ingestelde Gemengd Veterinair Comité, zodra de overeenkomsten in werking zijn getreden.

Met het oog op de bestrijding van BSE hebben de Zwitserse autoriteiten sinds 1990 evenwel een hele reeks maatregelen genomen. Tijdens het voorjaar van 1999 zijn die maatregelen aangevuld met een regeling voor de actieve bewaking van BSE die gebaseerd is op snelle opsporingstests voor BSE. Deze regeling is trouwens op communautair niveau overgenomen om de in de Gemeenschap reeds bestaande bewakingsregelingen te verbeteren. Het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Commissie houdt geregeld inspectiebezoeken in Zwitserland met de bedoeling de regeling die de Zwitserse autoriteiten hebben ingesteld te controleren en de doeltreffendheid ervan te evalueren.

De invoer uit Zwitserland wordt net als die uit elk ander derde land geregeld bij Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën(1). Deze verordening bepaalt met name dat producten van dierlijke oorsprong bij import vergezeld moeten gaan van een gezondheidscertificaat waaruit blijkt dat ze geen gespecificeerd risicomateriaal noch separatorvlees bevatten dat verkregen is van beenderen van herkauwers. Deze verordening bepaalt ook dat bij de import van levende runderen een gezondheidscertificaat moet worden overgelegd waaruit blijkt dat het vervoederen aan herkauwers van van zoogdieren afgeleide eiwitten verboden is en het verbod daadwerkelijk wordt toegepast, en dat de runderen geïdentificeerd zijn met een permanent identificatiesysteem en geen nakomelingen zijn van koeien die van BSE verdacht zijn.

(1) PB L 147 van 31.5.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2046/01

van Caroline Jackson (PPE-DE) aan de Commissie

(13 juli 2001)

Betreft: De uitvoering van EU-programma's voor technische bijstand (PHARE en TACIS) in Oekraïne

Kan de Commissie aangeven welke acties zij heeft ondernomen om de aanbevelingen ten uitvoer te leggen die zijn gedaan in het rapport Oekraïne Evaluatie van het landenprogramma van de EG, dat is gepubliceerd in juli 1998, en om te leren van de fouten die zijn gemaakt in het kader van de programma's TACIS en PHARE in Oekraïne.

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(18 september 2001)

Bij de evaluatie van 1998 van het programma voor Oekraïne werd vastgesteld dat de Tacis-projecten voor technische bijstand niet altijd een echte verbetering van het beleid in Oekraïne tot gevolg hebben gehad, vooral door een gebrek aan overeenstemming over de koers van de hervormingen. De grootste invloed werd opgetekend voor opleiding en institutionele opbouw met aanzienlijke voordelen voor individuele projectpartners, terwijl de ontwikkeling van de particuliere sector wisselende resultaten opleverde, vooral wat betreft de reorganisatie van ondernemingen. In de evaluaties werd aangeraden de bijstand op een beperkter aantal prioritaire terreinen te concentreren en het programma te baseren op een beleidsdialoog met de Oekraïnse autoriteiten.

Sinds de evaluatie heeft de Commissie getracht gerichter om te gaan met de Tacis-bijstand voor Oekraïne door meer in samenspraak met de Oekraïnse autoriteiten te werken in het kader van onze partnerschap- en samenwerkingsovereenkomst. Het efficiënter concentreren van Tacis is tevens een

centraal doel van de nieuwe, in 2000 aangenomen verordening van de Raad en het indicatief programma voor 2000-2003, dat drie prioritaire terreinen aanwees: institutionele, wettelijke en bestuurlijke hervorming; ontwikkeling van de particuliere sector; en de sociale gevolgen van de overgang. Deze nieuwe nationale strategie, die voor enkele jaren werd vastgelegd, stelt de Commissie in staat de bijstand van de Gemeenschap te concentreren op sleutelsectoren van gemeenschappelijk belang, waar er een duidelijke wil om te hervormen is, zoals, voor de periode 2002-2003, verbetering van het grensbeheer tegen de achtergrond van de uitbreiding van de EU, het wettelijk en regelgevend kader voor ondernemingen en de hervorming van het gerechtelijk apparaat. Tegelijkertijd werd de coördinatie met andere door de Gemeenschap gefinancierde programma's versterkt alsmede de samenwerking met andere donors, zowel op het niveau van programmering als tenuitvoerlegging. Dit betreft vooral onze samenwerking met internationale financiële instellingen en programma's die de investeringen in kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) en gemeentelijke nutsbedrijven bevorderen.

Oekraïne komt niet in aanmerking voor steun op grond van het Phare-programma.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1873/01

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(27 juni 2001)

Betreft: Premies voor akkerbouwcultures (Finland)

Bij de dierpremies overweegt de Europese Commissie invoering in de toekomst van een bovengrens voor gesubsidieerde dieren per bedrijf en leeftijdsklasse. Zou het niet zinvol zijn ook voor de subsidiëring van akkerbouwcultures een dergelijke bovengrens, bij voorbeeld 50 ha, vast te stellen, zodat bedrijven alleen nog maar steun tot aan deze orde van grootte zouden ontvangen?

Kan de Commissie mededelen:

- hoeveel landbouwbedrijven in Finland meer dan 50 ha beslaan,

- hoeveel landbouwbedrijven in Finland minder dan 50 ha beslaan,

- welke besparingen een dergelijke maatregel voor de sectoren akkerbouwcultures in absolute cijfers en procentueel gezien voor de begroting zou opleveren?

Gecombineerd Aanvullend antwoordvan de heer Fischler namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1870/01, E-1871/01, E-1872/01, E-1873/01,E-1874/01, E-1875/01, E-1876/01, E-1877/01, E-1878/01, E-1879/01, E-1880/01, E-1881/01,E-1882/01, E-1883/01 en E-1884/01

(18 september 2001)

De bron die gebruikt is om het aantal bedrijven met een areaal voor granen, oliehoudende zaden en eiwithoudende gewassen (hierna: GOZEG) van respectievelijk meer dan 50 ha en minder dan 50 ha vast te stellen, is de gegevensbank van het Informatienet inzake landbouwbedrijfsboekhoudingen (ILB). De gegevens van deze gegevensbank zijn weliswaar uitkomsten die zijn gewogen met de resultaten van de landbouwstructuurenquête van Eurostat, maar algemeen wordt erkend dat de grote landbouwbedrijven oververtegenwoordigd zijn. Daarom kunnen de onderstaande cijfers als maxima worden aangemerkt. De gegevens hebben betrekking op 1997, het laatste jaar waarvoor de gegevens van alle lidstaten beschikbaar zijn in de ILB-gegevensbank.

In de kolommen A respectievelijk C van onderstaande tabel is per lidstaat het percentage bedrijven met een oppervlakte GOZEG van minder respectievelijk meer dan 50 ha aangegeven.

In de kolommen B respectievelijk D van onderstaande tabel is per lidstaat het percentage van de oppervlakten GOZEG aangegeven dat wordt geëxploiteerd door bedrijven die een oppervlakte GOZEG van minder respectievelijk meer dan 50 ha hebben.

Bij verder gelijk blijvende omstandigheden geeft kolom F per lidstaat het percentage van de oppervlakte GOZEG dat van steun zou worden uitgesloten, indien een maximum van 50 ha GOZEG zou worden toegepast.

Tot slot, bij verder gelijkblijvende omstandigheden geeft kolom I per lidstaat de bespaarde uitgaven in miljoenen euro's indien een limiet van 50 ha GOZEG zou worden toegepast. De hier gebruikte opbrengstgegevens zijn die van de door de lidstaten opgegeven referentieopbrengst. De besparing voor de Gemeenschap als geheel zou 4 miljard bedragen.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2139/01

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(20 juli 2001)

Betreft: Bloedbaden onder de burgerbevolking van Tsjetsjenië

Twee jaar na de invasie van Tsjetsjenië door Russische troepen die de wensen van een volk en zijn wettig gekozen regering negeren, richten 80 000 Russische militairen nog steeds slachtingen onder de Tsjetsjeense burgerbevolking aan en hebben 200 000 vluchtelingen uit moeten wijken naar de naburige Republiek Ingoesjetië met alle ellende vandien.

Is de Raad in navolging van hetgeen het Deense parlement heeft gedaan, van plan om met het oog op het flagrant wrede en kolonialistische gedrag van Rusland bij het Europees Hof van de rechten van de mens van de Raad van Europa een aanklacht tegen Rusland in te dienen?

Antwoord

(29 november 2001)

De Raad heeft de situatie in Tsjetsjenië sinds het begin van het conflict met de grootste aandacht gevolgd. Hij heeft niet geaarzeld de in de regio gepleegde schendingen van de mensenrechten openlijk en in de meest krachtige bewoordingen te veroordelen. De Raad heeft herhaaldelijk gevraagd om deze gevallen volledig op te helderen. De EU heeft onlangs een demarche bij de Russische autoriteiten ondernomen naar aanleiding van de ernstige vormen van machtsmisbruik waarvan de Russische troepen begin juli jegens de burgerbevolking blijk hebben gegeven.

Bovendien heeft de Raad erop aangedrongen dat de situatie in Tsjetsjenië in alle passende vergaderingen van de EU met Rusland en op alle niveaus wordt besproken. De top EU-Rusland van 3 oktober te Brussel zal de volgende gelegenheid vormen om nogmaals op het hoogste niveau de ongerustheid van de EU in verband met Tsjetsjenië te bevestigen en Rusland ertoe aan te zetten de nodige maatregelen te nemen om te zorgen voor snel en doeltreffend onderzoek naar schendingen van de mensenrechten.

Voorts heeft de EU niet geaarzeld de inspanningen van de internationale organisaties wat betreft het conflict in Tsjetsjenië te ondersteunen. Zij heeft in de 57e Commissie voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties een resolutie aangenomen en met succes de terugkeer van de permanente missie van de OVSE, alsook het zenden van drie deskundigen van de Raad van Europa in het team van de heer Kalamanov naar Tsjetsjenië gesteund. Om juridische redenen kan de Raad als zodanig voor het Hof voor de Rechten van de Mens van de Raad van Europa geen aanklacht tegen Rusland indienen, omdat uitsluitend de lidstaten van de Unie bevoegd zijn in dit verband op te treden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1807/01

van Christos Zacharakis (PPE-DE) aan de Raad

(21 juni 2001)

Betreft: Turkije vernietigt Assyrisch en Syrisch cultureel erfgoed en verbiedt de toegang tot Assyrische en Syrische dorpen

Met een wettelijke regeling van het Turkse Ministerie voor Binnenlandse Zaken heeft Turkije fundamentele mensenrechten geschonden door Europeanen van Assyrische en Syrische afkomst te verbieden hun plaats van herkomst en hun gezinnen in zuidelijk Turkije te bezoeken. Daarnaast gaat het land voort met de stelselmatige vernieling van het Assyrisch en Syrisch cultureel erfgoed, waarbij kloosters en kerken worden vernietigd en omgebouwd tot moskeeën en stallen.

Deze verdere schending van internationale verplichtingen door Turkije roept, na vele soortgelijke activiteiten tegen de Koerden, de Grieks-Cyprioten enz. internationaal reacties op, o.a. van het Zweedse parlement. Kan de Raad de volgende vragen beantwoorden:

1. Welke maatregelen is hij van plan te nemen om het onvervreemdbaar recht van de Europese Assyriërs en Syriërs te beschermen om hun geboorteplaats en hun gezin te bezoeken?

2. Hoe beoordeelt hij deze verdere schending van de mensenrechten door Turkije, en welke gevolgen heeft deze voor de verdere stappen van dit land naar de toetreding tot de Europese Unie?

Antwoord

(27 november 2001)

In het toetredingspartnerschap voor Turkije heeft de Raad de volgende prioriteiten betreffende met name godsdienstvrijheid en culturele verscheidenheid vastgesteld:

Waarborgen dat alle individuen, zonder enige vorm van discriminatie en ongeacht hun taal, ras, huidskleur, geslacht, politieke opinie, levensbeschouwing of godsdienst, alle mensenrechten en fundamentele vrijheden genieten. Verdere ontwikkeling van de voorwaarden om vrijheid van gedachten, geweten en godsdienst te genieten.

Waarborgen van culturele diversiteit en culturele rechten voor alle burgers, ongeacht hun afkomst. Alle wettelijke bepalingen die het genot van deze rechten verhinderen, moeten worden afgeschaft, ook ten aanzien van het onderwijs.

De Raad neemt er nota van dat verscheidene EU-lidstaten bij de Turkse autoriteiten de problemen ter sprake hebben gebracht van in Europa woonachtige personen van Assyrische en Syrische afkomst bij het bezoeken van hun geboorteplaats en families in Turkije. Het Turkse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft meegedeeld dat de bevoegde lokale autoriteiten in Turkije is opgedragen de beperkingen op dergelijke bezoeken op te heffen. De Turkse minister-president, de heer Ecevit, heeft een persverklaring van dezelfde strekking afgelegd. De Raad ziet uit naar de spoedige uitvoering van de hierboven aangekondigde maatregelen en zal de situatie op de voet blijven volgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1887/01

van Ilka Schröder (GUE/NGL) aan de Raad

(21 juni 2001)

Betreft: Enfopol 29: plannen voor het opslaan van telecommunicatiegegevens

In een recent artikel van de in Londen gevestigde non-gouvernementele organisatie Statewatch (te lezen op http://www.statewatch.org/news/2001/may/03Benfopol.htm) alsmede in een artikel in de Guardian (19.5.2001) wordt aandacht besteed aan uitgebreide eisen die volgens bepaalde plannen zullen worden gesteld aan aanbieders van telecommunicatiediensten en -netwerken ten behoeve van het gebruik van mobiele telefoons, satelliettelefoons en internet. Deze plannen, Enfopol 29 genaamd, omvatten het vereiste dat de aanbieders aan recherche-instanties die een bevel betreffende het onderscheppen van gegevens overleggen te voorzien van personele gegevens van gebruikers, zoals e-mail-account, wachtwoord, adres en creditcardgegevens. Volgens de Guardian willen de regeringen van de Europese Unie de strenge regels inzake gegevensbescherming versoepelen om te waarborgen dat politie en recherche-instanties toegang hebben tot privégesprekken en e-mails.

Gezien het feit dat een dergelijk vereiste een flagrante schending zou inhouden van de richtlijnen 95/46/EG(1) en 97/66/EG(2), alsmede van artikel 8 van het Europees Verdrag ter bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en van artikel 8 van het Europees Handvest van de grondrechten, zou ik de Raad het volgende willen vragen:

1. In hoeverre is het waar dat de Werkgroep voor politiesamenwerking plannen voorbereidt met betrekking tot het onderscheppen en opslaan van communicatiegegevens die, indien uitgevoerd, in strijd zouden zijn met de relevante EU-wetgeving?

2. Wat is het standpunt van de lidstaten betreffende het versoepelen van deze wetgeving met het oog op de totstandbrenging van een rechtskader voor het op grote schaal onderscheppen en opslaan van dergelijke gegevens?

3. In een document waar Statewatch de hand op heeft weten te leggen wordt verzocht om elk telefoongesprek, elk gesprek via mobiele telefoon, elke fax, elke e-mail, de inhoud van alle websites, al het gebruik van Internet, overal vandaan, door iedereen, vast te leggen, te archiveren en toegankelijk te maken voor recherche-instanties. Wat vindt de Raad van dit verzoek?

(1) PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.

(2) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 1.

Antwoord

(29 november 2001)

1. De Raad heeft in januari 1995 een resolutie betreffende de wettelijk toegestane interceptie van telecommunicatie aangenomen(1).

2. Een ontwerp-resolutie van de Raad betreffende de operationele behoefte van de wetshandhaving op het gebied van publieke telecommunicatienetwerken en -diensten is op de voorbereidende niveaus in de Raad besproken, maar niet door de Raad aangenomen.

(1) PB C 329 van 4.11.1996, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2258/01

van Mikko Pesälä (ELDR) en Samuli Pohjamo (ELDR) aan de Commissie

(31 juli 2001)

Betreft: Betrouwbare gegevens inzake het aantal roofdieren en de doodsoorzaak van rendierkalveren

Ons zijn talloze berichten bekend van rendierhouders in Fins Lapland, die klagen over het aantal roofdieren, dat te groot is en de rendierhouderij bedreigt. Deze situatie mede veroorzaakt door een daling van het aantal elanden in Rusland, waardoor roofdieren worden aangetrokken door de elanden in Finland. Ook uit de provincie Kainuu komen dergelijke berichten.

Finland neemt een bijzondere positie in binnen de EU voor wat betreft de verspreiding van roofdieren en de gemeenschappelijke grens met Rusland. Daarom zou een grondig onderzoek moeten plaatsvinden naar het aantal roofdieren, waarbij bijvoorbeeld met behulp van helikopters en zendertjes actuele informatie wordt vergaard over de doodsoorzaak van rendierkalveren. Een dergelijk onderzoek is echter duur.

Een aanzienlijk aantal rendierkalveren sterft door onbekende oorzaak. Hier moet onderzoek naar worden gedaan met het oog op de rechtsbescherming van de rendierhouderij.

Deze kwestie is actueel, gezien de opmerkingen van de Commissie betreffende de bescherming van wolven, beren en lynxen in Finland. De Commissie heeft Finland schriftelijk verzocht de doelstellingen van de habitatrichtlijn in nationale wetgeving om te zetten.

Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om actuele informatie te vergaren over de werkelijke aantallen roofdieren en om duidelijkheid te verkrijgen over de door de rendierhouderij daadwerkelijk geleden schade?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 oktober 2001)

Om de achtergrond te schetsen, onderstreept de Commissie dat de door het geachte parlementslid genoemde soorten (wolf, beer en lynx) beschermd zijn uit hoofde van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(1).

In overeenstemming met artikel 211 (ex-artikel 155) van het EG-Verdrag moet de Commissie bijgevolg erover waken dat Finland deze soorten beschermt overeenkomstig de eisen van deze richtlijn(2) en met name ervoor zorgen dat de soorten in een gunstige staat van instandhouding kunnen blijven voortbestaan. In uitvoering van artikel 11 van bovengenoemde richtlijn heeft Finland toegezien op de staat van instandhouding van de genoemde soorten.

De Commissie heeft hierover informatie ontvangen van Finland en onderzoekt momenteel de geldigheid daarvan. In deze context gebruikt de Commissie alle beschikbare, betrouwbare en actuele informatie over de populaties en kenmerken van de betrokken soorten in Finland.

Compensatie voor door bepaalde soorten veroorzaakte schade valt niet onder de bepalingen van de richtlijn en kan bij nationale wetgeving worden gereguleerd.

(1) PB L 206 van 22.7.1992. Zie ook het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-1295/01 van de heer Virrankoski, PB C 350 E van 11.12.2001, blz. 113.

(2) Met name de artikelen 11, 12, 14, 15 en 16 daarvan.