ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4018/97 van Panayotis Lambrias (PPE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Inrichting van een Griekse afdeling aan de in aanbouw zijnde derde Europese school

Hoewel de Griekse gemeenschap in Brussel vele zielen telt, kennen de twee bestaande Europese scholen in Brussel slechts één Griekse afdeling. In de nabije toekomst wordt evenwel een aanzienlijke stijging van het aantal Grieks-taligen in Brussel verwacht door de overplaatsing van de Rekenkamer uit Luxemburg en de toetreding van Cyprus tot de Europese Unie. Afgezien daarvan neemt, ook het normale aantal Grieken dat naar Brussel komt om daar te wonen, steeds toe.

Kan de Commissie maatregelen nemen voor de inrichting van een tweede Griekse afdeling aan de in aanbouw zijnde derde Europese school in Brussel, welk desideratum reeds gesteund wordt door een groot aantal ouders (320 handtekeningen) en waartegen bij de Permanente Griekse Vertegenwoordiging geen enkel bezwaar bestaat?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (4 februari 1998)

De Raad van Bestuur, een intergouvernementeel orgaan dat verantwoordelijk is voor de Europese scholen, is als enige bevoegd om het lesprogramma en de organisatie van dit programma vast te stellen. Bijgevolg zal hij te zijner tijd moeten beslissen welke taalafdelingen op de derde Europese school van Brussel, die thans in aanbouw is, worden ingevoerd. Bij deze beslissing moet rekening worden gehouden met de beginselen die ten grondslag liggen aan het onderwijskundig systeem van deze scholen.

De Commissie, die deel uitmaakt van de Raad van Bestuur en die een bijzonder groot belang hecht aan het goed functioneren van de Europese scholen, zal erop toezien dat deze beginselen worden nageleefd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3841/97 van Stephen Hughes (PSE) aan de Commissie (5 december 1997)

Betreft: Veiligheid op de luchthaven van Athene

Onlangs verscheen er in het Britse dagblad "The Times¨ een artikel waarin gemeld werd dat de veiligheidsapparatuur op de luchthaven van Athene in een lamentabele toestand verkeert en dat dit alle geruime tijd het geval is. In het artikel werd verder vermeld dat de autoriteiten van de luchthaven geenszins van plan zijn om de gebrekkige veiligheidsapparatuur te vervangen.

Kan de Commissie mededelen welke stappen er genomen zijn om de veiligheid van de burgers van de Europese Unie te verzekeren wanneer zij deze luchthaven, één van de drukste van de Unie, passeren?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (15 januari 1998)

De Commissie heeft geen informatie over de toestand op de luchthaven van Athene zoals die door het geachte Parlementslid beschreven wordt. De Commissie neemt aan dat er verwezen wordt naar de apparatuur voor het opsporen van wapens en explosieven op luchthavens en niet naar de luchtveiligheidsvoorzieningen.

De Commissie is niet bevoegd op het gebied van kwesties die verband houden met de veiligheid van het luchtverkeer in de afzonderlijke lidstaten. Hoewel in titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie de samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van justitie en binnenlandse zaken geregeld is, ligt het initiatief om stappen te ondernemen volledig bij de lidstaten.

De Commissie neemt echter als waarnemer deel in de werkgroep over veiligheid binnen de Europese Burgerluchtvaartconferentie.

Indien het geachte Parlementslid meer specifieke informatie heeft over detectiemiddelen of luchtveiligheidsvoorzieningen op luchthavens, wordt hij verzocht deze aan de Commissie of de desbetreffende nationale autoriteiten toe te zenden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3895/97 van Gerardo Fernández-Albor (PPE) aan de Commissie (11 december 1997)

Betreft: Waardepapieren in euro

Veel instellingen, organen en bedrijven brengen inmiddels waardepapieren uit die zijn opgesteld in euro en in de nationale munt, opdat de werknemers langzamerhand vertrouwd kunnen raken met een munt die het leven van de Europeanen ingrijpend zal veranderen.

Dit soort maatregelen die gepaard gaan met andere maatregelen zoals het betalen van gemeentebelasting in euro, moeten het de Europese burgers makkelijker maken om begrip te krijgen voor de euro.

Kan de Commissie meedelen of zij haar invloed wil aanwenden om te bereiken dat deze bovengenoemde praktijken worden uitgebreid, zodat het voor de Europese burger makkelijker wordt om voor de omschakeling op de euro zich al aan deze munt te gewennen als een mentale voorbereiding op een nieuwe monetaire werkelijkheid die alle burgers van de Europese Unie veel meer dan nu het geval is tot een eenheid zal smeden?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie (15 januari 1998)

De Commissie is het volkomen eens met de geachte afgevaardigde. Zij is ingenomen met de inzet van haar partners - zowel overheidsinstanties als privaatrechtelijke organisaties - om de invoering van de euro zo harmonieus mogelijk te doen verlopen.

De wijze waarop de Commissie moeilijkheden in verband met de communicatie over de euro aanpakt, is uiteengezet in een recente Mededeling, "Praktische aspecten van de invoering van de euro¨ ((COM(97) 491 def. )).

De Commissie heeft een aantal adviesgroepen ingesteld om bepaalde aspecten van deze moeilijkheden nader te bestuderen. Zij zullen binnenkort verslag uitbrengen, waarna de Commissie snel de passende beleidsconclusies zal trekken. Een eerste groep onderzoekt de technische aspecten en de kosten van dubbele prijsaanduidingen, d.w.z. de vermelding van prijzen en/of waarden in zowel de nationale munt als de euro. Een tweede groep onderzoekt hoe de burgers kunnen worden geholpen in euro luidende prijzen en waarden te begrijpen.

De Commissie erkent dat de overheidsdiensten een centrale rol moeten spelen bij de overschakeling naar de euro en heeft de nationale overheden verzocht voor eind 1997 overschakelingsplannen in te dienen. Vrijwel alle lidstaten hebben al dergelijke plannen gepresenteerd, die in de meeste gevallen de mogelijkheid bieden om tijdens de overgangsfase belastingaangiften in euro in te dienen. In veel gevallen geldt dit ook voor aangiften voor de inkomstenbelasting. De details van de overschakeling van overheidsdiensten vallen onder de bevoegdheid van de nationale overheden. De Commissie zal binnenkort verslag uitbrengen over de overschakelingsplannen van alle lidstaten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4040/97 van Jesús CABEZÓN ALONSO aan de Commissie. Kandidaatstelling door Europese cultuursteden



Publicatieblad Nr. C 187 van 16/06/1998 blz. 0113



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4040/97 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie (14 januari 1998) Betreft: Kandidaatstelling door Europese cultuursteden Welke steden hebben zich tot op heden kandidaat gesteld voor benoeming tot Europese cultuur (hoofd)stad, met ingang van het jaar 2000? Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-4040/97 en E-4041/97 van de heer Oreja namens de Commissie (6 februari 1998) De Commissie vestigt de aandacht van het geachte Parlementslid op het door de Commissie ingediende voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautair initiatief ten behoeve van het evenement "Cultuurstad van Europa¨ ((PB C 362 van 28.11.1997. )), inzonderheid op de artikelen 2 en 3.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3283/97 van Leonie van Bladel (UPE) aan de Raad (21 oktober 1997)

Betreft: Ontbrekende ziekenhuisverpleging na hartcatherisatie bij ouderen

1. Deelt de Raad de mening dat na een hartcatherisatie bij personen van middelbare leeftijd het behandelende ziekenhuis de patient nadien op zijn minst twee dagen onder observatie dient te houden in het ziekenhuis, zoals wel vermeld in het voorlichtingsmateriaal van de Nederlandse Hartstichting maar onlangs niet werd nageleefd door een Amsterdams ziekenhuis met de dood ten gevolge hebbend?

2. Kan de Raad aangeven in welke regelgeving dit is vastgelegd?

3. Kan de Raad de garantie geven dat deze uitgangspunten in de lidstaten strikt worden nageleefd?

4. Kan de Raad bevestigen dat de groeiende groep ouderen, die met hun inzet de economische bloei van Europa hebben bewerkstelligd, niet het slachtoffer gaat worden van de puur economische politiek van ziekenhuizen, en na een catherisatie twee dagen onder deskundig toezicht van verplegend personeel kunnen verblijven?

Antwoord (26 februari 1998)

Uit hoofde van de Verdragen zijn met betrekking tot het probleem waarop de door het geachte Parlementslid gestelde vraag betrekking heeft, geen bepalingen aangenomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4230/97 van Pierluigi Castagnetti (PPE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Goedkeuring DOCUP 1997-1999 van de regio Friuli-Venezia-Giulia

De regio Friuli-Venezia-Giulia heeft begin augustus het uniform programmaplanningsdocument (DOCUP) voor doelstelling 2, periode 1997-1999, bij de Commissie ingediend.

Ondanks het zeer intensieve overleg en de toezeggingen dat de besluitvorming snel zou worden afgerond, is het DOCUP tot op heden nog niet door de Commissie goedgekeurd.

Kan de Commissie de redenen voor deze vertraging toelichten?

Is de Commissie zich ervan bewust dat het regionale bestuur door het ongemotiveerde uitstel van een besluit hieromtrent moeilijkheden ondervindt bij de tenuitvoerlegging van de geplande maatregelen?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (6 februari 1998)

De Commissie kan tot haar genoegen meedelen dat het gecombineerde programmeringsdocument in het kader van doelstelling 2 voor Friuli-Venezia-Giulia voor de periode 1997-1999 op 18 december 1997 is goedgekeurd.

De Commissie betreurt de vertraging die in de besluitvorming is opgetreden en die in hoofdzaak was toe te schrijven aan de noodzaak meer duidelijkheid te verkrijgen over bepaalde aspecten van de voorstellen van de regio. Zij zal alles in het werk stellen om de regio te helpen het hoofd te bieden aan de uitvoeringsproblemen die hiervan het gevolg zouden kunnen zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3744/97 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (21 november 1997)

Betreft: Brandveiligheid in hotels

Kan de Commissie naar aanleiding van vraag E-1423/97 ((PB C 45 van 10.2.1998, blz. 29. )) mededelen welk gevolg er is gegeven aan de aanbevelingen in de CETEN/APAVE studie, met name ten aanzien van de brandveiligheidstraining voor hotelpersoneel, de inspectie en het onderhoud van brandbeveiligingsapparatuur, het onder één noemer brengen van de nationale voorschriften op het gebied van de brandveiligheid in hotels en de oprichting van een Brandveiligheidsregister voor hotels? Deze kwesties werden aan de orde gesteld in afdeling V.1 (samenvatting van de voorstellen) van genoemde studie (blz. 716 en 717).

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (9 januari 1998)

Zoals de geachte afgevaardigde weet uit het eerder dit jaar gegeven antwoord van de Commissie op haar schriftelijke vraag E-1423/97, had de studie van CETEN/APAVE ten doel te controleren in hoeverre de lidstaten de voorgestelde maatregelen van Aanbeveling 86/666/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende brandveiligheid in bestaande hotels ((PB L 384 van 31.12.1986. )) in nationaal recht hebben omgezet.

Uit de resultaten van de studie blijkt dat op nationaal niveau in nagenoeg alle gevallen gevolg is gegeven aan de elementen van de aanbeveling, zodat deze als minimumnormen kunnen worden beschouwd die altijd in acht worden genomen en in sommige gevallen zelfs worden overtroffen.

De schrijvers van deze studie hebben de aanbevelingen op eigen initiatief opgesteld. Ze zijn ongetwijfeld van belang en eventueel inspirerend voor nieuwe maatregelen op nationaal of communautair niveau, maar niet bindend voor de Commissie. Daar met de studie het succes van de reeds overeengekomen maatregelen is bewezen, is de Commissie vooralsnog niet voornemens speciaal gevolg te geven aan deze aanbevelingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4192/97 van Maria Berger (PSE) aan de Raad (22 januari 1998)

Betreft: Particulier wapenbezit

Sedert geruime tijd hopen zich de berichten op over amokpartijen in de lidstaten, met vele slachtoffers. De getroffenen behoren tot geheel verschillende groepen, er worden verschillende wapens gebruikt die echter meestal betrekkelijk gemakkelijk zijn te verkrijgen, en de daders vertonen een onderling sterk verschillend profiel. Dit probleem zou waarschijnlijk alleen kunnen worden aangepakt door een strenge uniforme regeling van het particuliere bezit van, maar vooral van de aankoop van en de handel in wapens voor particulier bezit in de gehele EU.

Overweegt de Raad naar aanleiding van deze voorvallen in de lidstaten een verscherping van de communautaire richtlijn betreffende wapens?

Antwoord (30 maart 1998)

Zoals het Geachte Parlementslid stellig weet, wordt de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens thans geregeld door Richtlijn 91/477/EEG van 18 juni 1991 (PB L 256 van 13 september 1991). Overeenkomstig deze richtlijn worden de individuele wapens onderverdeeld in 4 categorieën: verboden wapens, vergunningsplichtige wapens, aangifteplichtige wapens en wapens die vrij mogen worden verkocht. De lidstaten kunnen voorts, indien ze dat nodig vinden, striktere regelgevingen behouden of invoeren. In de praktijk is de verwerving van wapens door particulieren in de meeste lidstaten verboden of onderworpen aan een vergunningsplicht. De Raad heeft voor het ogenblik nog geen Commissievoorstellen ontvangen die ertoe strekken deze regelgeving te verscherpen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3819/97 van Viviane Reding (PPE) aan de Raad (28 november 1997)

Betreft: Landbouwprijzen en monetaire schommelingen na de invoering van de euro

Wat zal er na de invoering van de eenheidsmunt in een aantal lidstaten gebeuren met de maatregelen die zijn bedoeld als compensatie voor de verliezen die als gevolg van monetaire schommelingen worden geleden bij de intracommunautaire handel in landbouwproducten?

De facto zouden dergelijke schommelingen in de euro-zone dan niet meer voorkomen. Het probleem doet zich dan nog wel voor in het geval van de handel tussen de euro-zone en het grondgebied van de kandidaatlidstaten: zullen deze compensatieregelingen dan in geval van monetaire schommelingen buiten de euro-zone nog wel van toepassing zijn op de exporten van landbouwproducten van de euro-zone naar de kandidaatlidstaten?

Wat is het standpunt van de Raad inzake dit specifieke aspect van de gevolgen van de invoering van de euro voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid?

Antwoord (26 februari 1998)

Verordening (EEG) 3813/92 van de Raad betreffende de rekeneenheid en de omrekeningskoersen die in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid moeten worden toegepast, waarvan de toepassing niet in de tijd begrensd is, is de basisregelgeving van de Raad inzake maatregelen ter compensatie van monetaire schommelingen bij de intracommunautaire handel in landbouwproducten. Voor de compensatie van inkomensverlies ten gevolge van monetaire schommelingen heeft de Raad evenwel Verordening (EG) nr. 724/97 aangenomen, die een uitzondering vormt op de bovengenoemde verordening, en ertoe strekt de uit de GATT voortvloeiende verplichtingen na te komen en de begrotingsdiscipline in acht te nemen. Laatstgenoemde verordening blijft van kracht tot en met 30 april 1998.

Tot dusver heeft de Raad van de Commissie nog geen wetgevingsvoorstellen ontvangen waarmee beoogd wordt de vigerende regelgeving aan te passen en een nieuw agromonetair stelsel op te zetten. Bijgevolg beschikt de Raad thans niet over voldoende elementen om zich uit te spreken over de mogelijke gevolgen van eventuele toekomstige monetaire schommelingen voor de handelsstromen van landbouwproducten tussen deelnemers en toekomstige deelnemers, en tussen lidstaten die niet van meet af aan deel uitmaken van de euro-zone.

De vermoedelijke invloed van de invoering van de euro op het GLB zal moeten worden geraamd wanneer de Raad op basis van Commissievoorstellen en na raadpleging van het Europees Parlement debatteert over de aanneming van de nieuwe regelgeving.

Gezien het belang van dit onderwerp zal de Raad deze voorstellen met bijzondere aandacht bestuderen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4030/97 van Bryan CASSIDY aan de Commissie. Regels inzake de verantwoordelijkheid van de producent (verpakkingsafval), Verenigd Koninkrijk 1996



Publicatieblad Nr. C 187 van 16/06/1998 blz. 0112



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4030/97 van Bryan Cassidy (PPE) aan de Commissie (14 januari 1998) Betreft: Regels inzake de verantwoordelijkheid van de producent (verpakkingsafval), Verenigd Koninkrijk 1996 Is de Commissie van mening dat het Verenigd Koninkrijk voor het Europese Hof van Justitie zou moeten worden gedaagd, teneinde te beproeven of de Britse regelgeving inzake verpakkingen een hinderpaal vormt voor de vrije handel in de Europese Unie? Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-4030/97 en E-4034/97 van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (23 februari 1998) De Commissie kan het geachte Parlementslid mededelen dat zij momenteel de uitvoerende maatregelen bestudeert waarvan mededeling is gedaan door het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Richtlijn 94/62/EG van het Parlement en de Raad van 20 december 1994 inzake verpakking en verpakkingsafval ((PB L 365 van 31.12.1994. )). Het geachte Parlementslid kan ervan verzekerd zijn dat de Commissie passende maatregelen zal treffen indien dit uitvoerige onderzoek aan het licht zou brengen dat de vrije handel wordt belemmerd. In dit opzicht zou de Commissie het op prijs stellen van het geachte Parlementslid nadere details te mogen ontvangen met betrekking tot de vermeende handelsbelemmering.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3636/97 van Luciano Vecchi (PSE) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Garanties voor de toegang tot werkgelegenheidsinitiatieven in Spanje

Zoals reeds in eerdere vragen is gesignaleerd, blijkt het besluit van de Italiaanse autoriteiten om van non-profitorganisaties bankgaranties te eisen als zij deel willen nemen aan werkgelegenheidsinitiatieven, kostbaar te zijn en nadelig voor organisaties die duidelijk moeite hebben om eigen financiële garanties te verstrekken.

Wetende dat de wetgeving ter zake van lidstaat tot lidstaat verschilt, vraag ik de Commissie of ook Spanje van non-profit organisaties (en in het algemeen van bedrijven die tot de sociale economie en het "derde systeem¨ behoren) financiële of bankgaranties eist en zo ja, op welke voorwaarden.

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3624/97, E-3625/97, E-3626/97, E-3627/97, E-3628/97, E-3629/97, E-3630/97, E-3631/97, E-3632/97, E-3633/97, E-3634/97, E-3635/97, E-3636/97, E-3637/97 van de heer Papoutsis namens de Commissie (30 januari 1998)

De Commissie heeft geen gegevens over de door de lidstaten opgelegde verplichting dat verenigingen zonder winstoogmerk een bankgarantie moeten stellen om te kunnen genieten van de financiële steun die in het kader van de verschillende communautaire programma's wordt verleend. Deze materie valt onder het nationale recht.

Wat de toekenning van subsidies in het kader van het Werkgelegenheidsinitiatief betreft, is het de taak van de nationale overheid, die de overeenkomsten met de projectbeheerders sluit, om overeenkomstig de geldende nationale voorschriften een bankgarantie te eisen. In Duitsland, Griekenland, Spanje, Oostenrijk en Portugal wordt van potentiële projectbeheerders doorgaans geen dergelijke garantie gevraagd om in het Werkgelegenheidsinitiatief te mogen stappen.

Het stellen van een bankgarantie kan inderdaad een extra last vormen, met name voor ondernemingen in de sociale sector, maar het kan evenmin worden ontkend dat een dergelijke garantie absoluut noodzakelijk is wanneer de gebrekkige uitvoering van een overeenkomst financiële gevolgen heeft die de draagkracht van de debiteur te boven gaan.

Het Financieel Reglement van 21 december 1977 ((PB L 356 van 31.12.1977. )), zoals gewijzigd ((PB L 240 van 7.6.1995. )) op 18 september 1995, dat van toepassing is op de algemene begroting van de Gemeenschap, eist dat de contractant een zekerheid stelt wanneer een zeer belangrijke opdracht wordt geplaatst of een project wordt gesteund waarmee hoge bedragen zijn gemoeid. De meeste verenigingen uit de sociale sector worden echter zelden met deze verplichting geconfronteerd, gezien de beperkte omvang van de projecten die zij voorstellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3735/97 van Yves Verwaerde (PPE) aan de Commissie (21 november 1997)

Betreft: JEM-programma

Kan de Europese Commissie me een eerste overzicht van de resultaten van het uitwisselingsprogramma voor jonge bedrijfsleiders geven, en meer bepaald:

1. het aantal kandidaten dat deelgenomen heeft aan de uitwisselingen tussen de Europese Unie en de Aziatische landen, in de twee richtingen, sinds het programma bestaat?

2. het aantal bedrijven dat deelnemers opgenomen heeft, en hun activiteitsterrein?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (12 december 1997)

Het JEM-programma (uitwisselingsprogramma Junior EU-ASEAN managers) werd in 1996 gestart en in november 1996 volledig operationeel. Het geeft aan bedrijven van beide regio's de kans om jong leidinggevend personeel van de partnerregio te ontvangen, waardoor een wederzijdse uitwisseling van professionele ervaring en cultuur mogelijk wordt.

Sedert november 1996 werden in 19 bedrijven van 6 lidstaten drie groepen van jonge Aziatische bedrijfsleiders (14,17 en 10 deelnemers) ontvangen, respectievelijk in de sectoren handel, distributie, vervoer, elektronische systemen, energie en milieu. In januari-februari 1998 zullen eveneens ongeveer 15 jonge Europese bedrijfsleiders naar Azië en 15 jonge Aziatische bedrijfsleiders naar Europa worden gezonden in de distributie- en micro-elektronische sector voor Azië en de distributie-, media- en banksector voor Europa.

In dit eerste jaar dat het programma liep, zijn uitstekende resultaten geboekt; de deelnemende firma's en de jonge bedrijfsleiders hebben op basis van deze ervaring werkelijk hun voldoening uitgesproken. Bovendien heeft de Commissie op grond hiervan een onafhankelijke adviseur belast met het opmaken van een eerste balans.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3762/97 van Allan Macartney (ARE) aan de Commissie (21 november 1997)

Betreft: Lozing van (organisch fosfor bevattende) ontsmettingsvloeistof voor schapen en grondwaterverontreiniging

Welke maatregelen zijn of worden door de Commissie eventueel genomen tegen het Verenigd Koninkrijk wegens overtreding van de grondwaterrichtlijn (zie brief P1242/90 (DGXI) van de Commissie)?

Worden er met name maatregelen uitgevoerd die specifiek van toepassing zijn op Schotland en het gebruik van (organisch fosfor bevattende) ontsmettingsvloeistof voor schapen met grondwaterverontreiniging tot gevolg?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (15 januari 1998)

De onder Commissiedossier P1242/90 geregistreerde klacht is verder behandeld onder dossiernummer 90/5242. Na aanvullende briefwisseling met de Britse regering krachtens artikel 169 van het EG-Verdrag heeft de Commissie beslist dat een met redenen omkleed advies aan het Verenigd Koninkrijk moet worden gezonden. Deze beslissing wordt momenteel uitgevoerd.

De Commissie is van oordeel dat de verwerking van Richtlijn 80/68/EEG betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen ((PB L 20 van 26.1.1980. )) in de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk (inclusief Schotland) ontoereikend is, met name omdat voordat het afval wordt geloosd niet vooraf een vergunning en onderzoek vereist worden in al de situaties waarin de richtlijn voorziet. Verder komt het de Commissie voor dat de eisen van de richtlijn in verband met de lozing van ontsmettingsvloeistof voor schapen ontoereikend zijn uitgevoerd (inclusief in Schotland).