ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3371/01

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 december 2001)

Betreft: Afhandeling dossier 2000/2007 van de Commissie

In antwoord op schriftelijke vraag E-0804/00(1) heeft de Europese Commissie toegezegd de noodzakelijke maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat het Gemeenschapsrecht wordt nageleefd bij de aanleg van haveninstallaties en opslag van chemische en petrochemische producten in de haven van Vilagarcía de Arousa in Galicië (Spanje). Zo heeft zij op basis hiervan en andere parlementaire demarches een dossier aangelegd dat de referentie 2000/2007 heeft meegekregen. Kan de Commissie mededelen hoe het met dit dossier staat?

Kan de Commissie tevens informatie verstrekken over de omvang van de Europese EFRO-subsidies die het Spaanse Ministerie voor Ontwikkeling zou hebben ontvangen voor de aanleg van de haveninstallaties van Vilagarcía de Arousa? Kan de Commissie tot slot informatie verstrekken over het bestaan en de omvang van EFRO-subsidies die de bedrijven FINSA, Foresa, Granorsa, P & J en Carrasco SL zouden hebben ontvangen?

(1) PB C 374 E van 28.12.2000, blz. 154.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(31 januari 2002)

Aan de Commissie zijn verschillende parlementaire vragen gesteld over het milieueffect van de aanleg en bouw van haveninstallaties voor opslag van brandstoffen en chemische stoffen in de haven van Vilagarcía de Arousa, in de provincie Pontevedra in de autonome gemeenschap Galicië, in Spanje.

Ingevolge deze vragen heeft de Commissie een en ander als een ambtshalve geconstateerd geval opgetekend. Met betrekking tot de zelfde feiten is er ook een klacht bij de Commissie binnengekomen. In het kader van het daarnaar ingestelde onderzoek heeft informatieuitwisseling plaatsgevonden tussen de Commissie en de Spaanse autoriteiten. Hun antwoord wordt momenteel door de Commissie bestudeerd. De klager heeft onlangs aanvullende informatie opgestuurd, die op het ogenblik wordt onderzocht.

Opgemerkt moet worden dat volgens de informatie waarover de Spaanse autoriteiten beschikken er geen plannen zijn voor de bouw van nieuwe installaties en geen project voor de aanleg van een pier voor opslag van brandstof en chemische stoffen in de haven Vilagarcía de Arousa.

De aanleg van de pier in de monding van de Arousa is in 1997 voltooid. Op het ogenblik zijn daar drie bedrijven actief. Twee houden zich bezig met de opslag van hout en de derde met de opslag van petrochemische producten. De pier is medegefinancierd door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor een bedrag van 3 957 723. De totale kosten bedroegen meer dan 6 miljoen.

Met betrekking tot de eventuele door het EFRO verstrekte financiële steun aan de ondernemingen Finsa, Foresa, Granorsa, P & J en Carrasco SL heeft de Commissie de Spaanse autoriteiten om informatie gevraagd, die zij aan het geachte parlementslid zal doorgeven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2784/01

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(1 oktober 2001)

Betreft: Mogelijke misleiding van de Commissie in de MED-affaire

In haar antwoord op mijn schriftelijke vraag E-2043/01(1) verklaarde de Commissie in verband met de MED-affaire dat het voormalige bureau voor fraudebestrijding van de Commissie (UCLAF) de bevoegde justitiële autoriteiten in België reeds in 1996 heeft verzocht de voorwaarden voor strafrechtelijke maatregelen op grond van een belangenconflict als bedoeld in artikel 245 van het Belgische Strafwetboek te onderzoeken.

1. Wanneer is dit precies gebeurd, aan welke dienst van de Belgische justitie werd dit verzoek gericht en op welke datum volgde een antwoord?

2. Kan de Commissie mij een kopie van deze correspondentie toesturen en mij meedelen of zij nu ook bereid is mij een kopie van de brief van 13 december 1999 aan de procureur des konings Dejemeppe, inclusief alle bijlagen, te doen toekomen, waarom ik reeds in mijn vraag van 27 juni 2001 heb verzocht?

(1) PB C 40 E van 14.2.2002, blz. 170.

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(3 december 2001)

De vraag aan de Belgische gerechtelijke autoriteiten om na te gaan onder welke voorwaarden strafvervolging zou kunnen worden ingesteld op grond van het in artikel 245 van het Belgisch Strafwetboek genoemde misdrijf van belangenneming, is informeel gesteld via contacten die werden gelegd door een bij de Commissie (UCLAF) gedetacheerde magistraat, zonder dat hierover werd gecorrespondeerd.

De Commissie beschikt voorshands niet over voldoende nauwkeurige inlichtingen betreffende de stand van de gerechtelijke procedure in Italië om gevolg te kunnen geven aan de vraag om informatie van het geachte parlementslid. In het kader van zijn taak om gerechtelijke dossiers te volgen, houdt het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) in het oog hoe deze procedure afloopt. Het is de taak van het Bureau om de instellingen te informeren over de uitkomst van het onderzoek, overeenkomstig de terzake toepasselijke bepalingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3165/01 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Raad. Sellafield en de Ierse regering.



Publicatieblad Nr. 160 E van 04/07/2002 blz. 0062 - 0062



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3165/01 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Raad (23 november 2001) Betreft: Sellafield en de Ierse regering De Ierse regering is steevast gekant tegen ontwikkelingen in de kerninstallatie in Sellafield en onderneemt regelmatig en consequent pogingen om deze te verijdelen. Welke bewijskracht kent de Raad tegen deze achtergrond toe aan de maatregelen en uitlatingen van de Ierse regering, en is hij van mening dat de activiteiten van deze regering te rijmen zijn met de aanvaarding van het acquis communautaire? Antwoord (25/26 maart 2002) Maatregelen en uitlatingen van de Ierse regering met betrekking tot activiteiten in de kerncentrale van Sellafield vallen onder de bevoegdheid van die regering. Voor het laatste deel van de vraag, dat handelt over de verenigbaarheid van de activiteiten van de Ierse regering met het acquis van de Gemeenschap, is de Commissie bevoegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3131/01

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(14 november 2001)

Betreft: Bescherming van het cultureel erfgoed na de aanslagen in New York en Washington

Gezien de ernstige internationale crisis als gevolg van de aanslagen op de Twin Towers en het Pentagon en de militaire interventie in Afghanistan en vooropgesteld dat het grootste deel van het mondiale artistieke en architectonische erfgoed zich in Europa en met name in Italië bevindt,

en alle lidstaten in de afgelopen weken natuurlijk alle procedures in werking hebben gesteld om te zorgen dat de kwetsbare locaties van het cultureel erfgoed, die het doelwit van eventuele terroristische aanslagen zouden kunnen worden, zo goed mogelijk worden beveiligd. Kan de Commissie aangeven:

1. of er overwogen is om buitengewone instrumenten en strategieën vast te stellen ten behoeve van het toezicht op en de bescherming van het architectonisch en cultureel erfgoed;

2. of de ministers van Cultuur van de Europese Unie bijeen zijn gekomen om maatregelen voor de bescherming van het erfgoed te bevorderen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(29 januari 2002)

1. Artikel 151 (ex-artikel 128) van het EG-Verdrag bepaalt dat de Gemeenschap bevoegd is om:

- de culturele samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen;

- (zo nodig met financiële steun) de maatregelen van de lidstaten op de volgende gebieden te ondersteunen en aan te vullen:

- verbetering van de kennis en de verbreiding van de cultuur en de geschiedenis van de Europese volkeren;

- instandhouding en bescherming van het cultureel erfgoed van Europees belang;

- culturele uitwisseling op niet-commerciële basis;

- scheppend werk op artistiek en literair gebied, mede in de audiovisuele sector.

Dientengevolge is de Gemeenschap niet bevoegd om buiten de bestaande programma's en initiatieven om maatregelen te nemen ter bescherming van het erfgoed van de lidstaten. Voorts is het van belang erop te wijzen dat in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel de verantwoordelijkheid voor beschermende maatregelen uitsluitend berust bij de lidstaten.

2. De Commissie is niets bekend van bijeenkomsten van de ministers van Cultuur van de Europese Unie met het oog op het treffen van specifieke maatregelen ter bescherming van het erfgoed naar aanleiding van de aanslagen van 11 september 2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2766/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 oktober 2001)

Betreft: Waarschuwing aan Zweden wegens te laat ingeleverde kaarten

In november 1999 heeft de Commissie Zweden en drie andere landen gewaarschuwd omdat zij kaarten inzake regionale overheidssteun niet tijdig hadden ingeleverd. De uitkeringen werden opgeschort.

Is de fout inmiddels hersteld of zijn er nog steeds problemen in verband met de inlevering van kaarten inzake regionale overheidssteun door Zweden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(12 november 2001)

Bij brief van 22 oktober 1999 hebben de Zweedse autoriteiten de Zweedse regionale-steunkaart voor de periode 2000 tot 2006 aangemeld, overeenkomstig artikel 88, lid 3 (ex-artikel 93) van het EG-Verdrag.

Na een onderzoek van de aanmelding door de Commissie bleek dat het aangemelde dossier onvolledig was. Op een bijeenkomst op 12 november 1999 en bij brief van 25 november 1999 heeft de Commissie de Zweedse autoriteiten verzocht de aanmelding te vervolledigen. Bij brieven van 21 december 1999 en 8 februari 2000 hebben de Zweedse autoriteiten deze ontbrekende elementen verstrekt. Bij brief van 17 februari 2000 hebben de Zweedse autoriteiten hun aanmelding gewijzigd (herziening van het voorgenomen steunintensiteitsplafond).

Op 29 maart 2000 besloot de Commissie de Zweedse regionale-steunkaart goed te keuren. Zij stelde de Zweedse autoriteiten van deze beslissing in kennis bij brief nr. SG(2000) D/103189 van 17 april 2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3605/01

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(8 januari 2002)

Betreft: Oneerlijke concurrentie van Rent a Car-vestigingen

Het maken van reclame op privé-auto's, zoals dat in Amerika gebeurt, is een gebruik dat ook steeds meer tot Europa doordringt, en een variant op die praktijk wordt vooral toegepast door bedrijven die auto's zonder chauffeur verhuren, nl. vestigingen van Rent a Car.

Deze bedrijven maken reclame op hun auto's, zodat zij hun klanten de auto's te huur kunnen aanbieden voor uitsluitend de prijs van de benzine die zij verbruiken; de investering in hun wagenparken wordt terugverdiend door de reclame die ze maken. Dit heeft natuurlijk geleid tot klachten van de meeste ondernemingen in de sector.

Kan de Commissie mededelen of zij het als oneerlijke concurrentie beschouwt dat bedrijven die auto's zonder chauffeur verhuren hun klanten uitsluitend de door hen verbruikte benzine in rekening brengen, omdat zij met de reclame op hun auto's de investeringen in hun wagenparken terugverdienen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(22 februari 2002)

Het geachte parlementslid refereert aan de recente praktijk van een autoverhuurbedrijf dat zijn voertuigen van reclameboodschappen voorziet. Hij voert aan dat het autoverhuurbedrijf door de aldus gegenereerde reclame-inkomsten met uiterst scherpe tarieven kan uitpakken. Het geachte parlementslid vraagt de Commissie of zij dergelijke praktijken beschouwt als een bron van oneerlijke concurrentie in deze economische sector.

De Commissie beschouwt dit niet als oneerlijke concurrentie. Integendeel, er is niets dat andere bedrijven ervan weerhoudt om ook met displays reclame te maken. Het maken van reclame door middel van displays valt onder de algemene regels en voorschriften voor het maken van reclame door middel van grote reclameborden. Het betreft een gebruikelijke praktijk in de sector van het taxivervoer en het openbaar vervoer.

De Commissie merkt ook op dat er verschillende soorten autohuurders zijn. Zo kunnen toeristen die op zoek zijn naar lage huurtarieven belangstelling hebben voor een auto met reclame, die goedkoper is om te huren dan een voertuig zonder reclame. Professionele klanten daarentegen rijden misschien liever in een auto waarop geen reclame is aangebracht maar die meer kost om te huren. De ontwikkeling van een dergelijke nichemarkt biedt de klanten meer keuzemogelijkheden en zou het concurrentievermogen van deze sector veeleer moeten vergroten dan beperken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2658/01

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(1 oktober 2001)

Betreft: TETRA-radiomasten

Wanneer verschijnt het beoordelingsverslag van de Commissie over de veiligheid van TETRA-radiomasten, dat oorspronkelijk aangekondigd was voor juni van dit jaar?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(21 december 2001)

In het kader van de bescherming van de gezondheid van de Europese burger tegen de effecten van de blootstelling aan elektromagnetische velden heeft de Raad op 12 juli 1999 een aanbeveling goedgekeurd betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden van 0 Hz-300 GHz(1), die het Tetra-systeem omvat waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

De Commissie wil de aandacht van het geachte parlementslid vestigen op de communautaire wetgeving die ervoor zorgt dat producten zoals Tetra-basisstations en Tetra-mobiele telefoons veilig zijn. Om aan deze wetgeving te voldoen (Richtlijn 1999/5/EG van het Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit(2) en Richtlijn 73/23/EEG van de Raad van 19 februari 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der lidstaten inzake elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen(3)) moeten de producenten ervoor zorgen dat hun producten voldoen aan stringente veiligheidsnormen volgens het laatste wetenschappelijk advies, zoals vastgelegd in de aanbeveling van de Raad.

Verder heeft de Commissie het wetenschappelijk comité Toxicologie, ecotoxicologie en milieu verzocht een nieuw advies uit te brengen over de risico's in verband met de ontwikkeling van technologieën die gebruik maken van elektromagnetische straling. Het comité heeft in zijn advies van 30 november bevestigd dat:

de extra informatie die de laatste jaren beschikbaar is gekomen over de carcinogene en andere niet-thermale effecten van radiofrequentie en microgolffrequenties geen herziening rechtvaardigt van de blootstellingsgrenswaarden die door de Commissie zijn vastgesteld op grond van het advies van de Wetenschappelijke Stuurgroep uit 1998.

Ten aanzien van dit advies moeten extra maatregelen in verband met het Tetra-systeem door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten worden genomen.

(1) PB L 199 van 30.7.1999.

(2) PB L 91 van 7.4.1999.

(3) PB L 77 van 26.3.1973.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3103/01

van Yasmine Boudjenah (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 november 2001)

Betreft: Levering van materiaal dat voor interne repressie gebruikt kan worden aan derde landen

De Europese Commissie heeft al verordeningen voorgesteld om levering van materiaal dat voor binnenlandse repressie gebruikt kan worden, aan bepaalde derde landen te verbieden. Dat is bijvoorbeeld het geval geweest voor Indonesië in oktober 1999 een verordening die de Raad trouwens aangenomen heeft.

Is de Europese Commissie niet van plan om dat soort verordening voor te stellen voor landen die daadwerkelijk binnenlandse repressie-operaties uitvoeren, zoals Turkije tegen de Koerdische bevolking of Marokko tegen de bevolking van de westelijke Sahara?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(7 januari 2002)

In het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid heeft de Commissie exportbeperkingen voorgesteld voor bepaalde niet-militaire uitrusting die voor binnenlandse repressie zou kunnen worden gebruikt, overeenkomstig de gemeenschappelijke standpunten die door de Raad zijn vastgesteld op basis van artikel 15 van het Verdrag betreffende de Europese Unie.

Binnen deze context evalueren de Commissie en de lidstaten de situatie in derde landen zorgvuldig en treffen ze de nodige maatregelen om waar nodig de doelstellingen van het gemeenschappelijk buitenlands beleid en veiligheidsbeleid te bereiken.

Tot op heden heeft de Raad geen beperkingen op de export van wapens of andere economische sancties opgelegd aan Turkije en Marokko. Elk voorstel van die aard zou een grote verandering van het EU-beleid inhouden. Daarom meent de Commissie dat er geen reden is om beperkingen op de export van bepaalde niet-militaire uitrusting tegen deze landen voor te stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3454/01

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 december 2001)

Betreft: Subsidies voor geiten en schapen

Kan de Commissie meedelen hoeveel geld van de communautaire begroting in 2000 naar de aanvullende toelage voor geiten en schapen is gegaan, en welk bedrag per geit en per schaap is toegekend? Welk subsidiebedrag krijgen subsidiabele geiten en schapen in 2001? Zijn deze bedragen aan de Griekse overheid betaald, en zo ja, wanneer?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(15 januari 2002)

Tijdens het begrotingsjaar 2000 van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, heeft Griekenland in het kader van de premieregeling voor schapen en geiten in totaal zo'n 227,25 miljoen aan betalingen verricht en gedeclareerd bij het Fonds.

De afdeling Garantie van het EOGFL heeft deze uitgaven erkend, maar slechts voor een deel vergoed in verband met een aan deze lidstaat opgelegde sanctie wegens het niet tijdig invoeren van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem.

De communautaire bijdrage is derhalve verminderd met bovengenoemde sanctie ten bedrage van ongeveer 24,25 miljoen. Zowel de gedeclareerde uitgaven als de toegepaste correctie worden meegenomen in de procedures voor de goedkeuring van de rekeningen ten einde de definitieve financiële bijdrage van de Gemeenschap te kunnen vaststellen.

De variabele premie voor ooien van niet-melkrassen bedroeg 17,477 per dier in het verkoopseizoen 2000. Voor melkschapen en geiten was de premie 13,982 per dier.

In probleemgebieden kwamen ooien van niet-melkrassen in aanmerking voor een vaste aanvullende plattelandspremie van 6,641 per dier. Voor melkschapen en geiten bedroeg deze premie 5,977 per dier.

Het tweede voorschot op de variabele ooienpremie voor het verkoopseizoen 2001, dat op 21 september 2001 werd vastgesteld, is voor ooien van niet-melkrassen gebaseerd op een premie van 10,779 per schaap. Voor melkschapen en geiten werd uitgegaan van een premiebedrag van 8,623 per dier.

De definitieve hoogte van de variabele premie voor 2001 zal in januari 2002 worden vastgesteld. Gezien de vaste prijzen voor schapen, zal het uiteindelijke premiebedrag waarschijnlijk lager uitvallen dan geraamd.

Tijdens het begrotingsjaar 2001 van de afdeling Garantie van het EOGFL heeft Griekenland in het kader van de premieregeling voor schapen en geiten in totaal zo'n 200,58 miljoen aan betalingen verricht en gedeclareerd bij het Fonds. Het EOGFL-Garantie heeft deze uitgaven die in het kader van de maandelijkse aangiften zijn ingediend, integraal erkend.

Op basis van het financiële systeem van de afdeling Garantie van het EOGFL worden de door de lidstaten verrichte en gedeclareerde uitgaven uiterlijk op de derde werkdag van de tweede maand volgende op de maand van aangifte door het Fonds vergoed. Deze termijn is in alle gevallen door de Commissie in acht genomen.

Deze uitgaven worden meegenomen in de procedures voor de goedkeuring van de rekeningen ten einde de definitieve financiële bijdrage van de Gemeenschap te kunnen vaststellen.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3515/01

van Stavros Xarchakos (PPE-DE)en Ioannis Marínos (PPE-DE) aan de Commissie

(8 januari 2002)

Betreft: Uitsluiting van officiële talen van het programma LIFE

Volgens een artikel dat op 16 november 2001 in het Engels op www.medeuropa.net en op 8 november 2001 in het Spaans op www.aquieropa.com werd gepubliceerd, verplicht de Europese Commissie personen die in het kader van het communautaire programma LIFE een voorstel willen indienen met haar te communiceren in het Engels of het Frans. Deze praktijk druist volledig in tegen hetgeen tot nu toe gold, d.w.z. communicatie in de elf officiële talen van de Unie, zowel in het kader van LIFE, als in het kader van alle andere communautaire initiatieven.

Kan de Commissie meedelen of het klopt dat ze voor LIFE het gebruik van slechts twee van de elf officiële talen verplicht heeft gesteld en zo ja waarom, en in hoeverre deze maatregel strookt met de bepalingen van het Verdrag betreffende de Europese Unie over de gelijkelijke authenticiteit van de officiële talen (artikelen 290 en 314), maar ook met het voortdurend verkondigde multiculturele karakter van de Unie?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 februari 2002)

Het is niet zo dat de Commissie het gebruik van Frans en Engels als talen voor de schriftelijke communicatie met de Commissie verplicht heeft gesteld voor diegenen die in het kader van het communautaire LIFE-programma voorstellen wensen in te dienen.

Alle informatie betreffende de indiening van de voorstellen in het kader van het communautaire LIFE-programma, is in de 11 officiële talen beschikbaar op internetadres: http://europa.eu.int/comm/life/life3.htm.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3046/01

van Albert Maat (PPE-DE) aan de Commissie

(5 november 2001)

Betreft: Invoer van gezouten kipfilet

De invoer van gezouten kipfilet in de EU is de afgelopen drie jaar meer dan vertienvoudigd: de invoer bedroeg 114 000 ton over het eerste half jaar van 2001, terwijl dit nog 12 000 ton bedroeg over geheel 1998. Tegelijkertijd liep de import van niet gezouten kipfilet terug.

Door de kipfilet licht te zouten valt het in een lager invoertarief dan gewoon pluimveevlees. Het zout kan na invoer gemakkelijk worden afgeklopt. Door dit oneigenlijk gebruik van douanetarieven wordt de Europese pluimveevleesmarkt ernstig ontregeld.

De betreffende kipfilet is slechts met zout besprenkeld en niet werkelijk ingezout.

Hoe denkt de Commissie dit te controleren?

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen in geval van schending van de WTO-afspraken dienaangaande?

Kan de EU binnen de huidige WTO-afspraken zelfstandig de invoerheffing voor gezouten kipfilet wijzigen, door het voorgeschreven zoutgehalte van 1,2 % te verhogen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(15 januari 2002)

De Commissie volgt zeer aandachtig de ontwikkeling van de invoer op de markten voor alle soorten vlees. De invoer van gezouten pluimveevlees is de afgelopen jaren inderdaad sterk toegenomen. In 1996 bedroeg de invoer 3 500 ton, in 2000 was dat al 109 000 ton en tijdens de eerste acht maanden van 2001 werd er 150 000 ton ingevoerd. De import van niet-gezouten, uitgebeend kippenvlees, daarentegen, nam af. In de periode van 1997 tot 2000 is de invoer met 25 000 ton gedaald. Als gevolg van de BSE-crisis nam de vraag naar pluimveevlees na oktober 2000 toe, waardoor de invoer extra is gestegen.

Volgens het geachte parlementslid is de bedoelde kipfilet licht gezouten en kan het zout gemakkelijk worden afgeklopt. Dit zou niet in overeenstemming zijn met de definitie in de Gecombineerde Nomenclatuur: Voor de toepassing van post 0210 worden vlees en eetbare slachtafvallen als 'gezouten en gepekeld' aangemerkt, indien zij, in alle delen, inwendig en homogeen zijn gezouten en een totaal zoutgehalte van 1,2 of meer gewichtspercenten bevatten.

Het is de Commissie evenwel niet bekend dat pluimveevlees geïmporteerd wordt dat niet aan deze definitie beantwoordt.

De Commissie heeft er bij de lidstaten op aangedrongen erop toe te zien dat ingevoerd pluimveevlees in overeenstemming is met de relevante voorschriften van de douanewetgeving en de veterinaire wetgeving van de Gemeenschap. De Commissiediensten onderzoeken momenteel mogelijkheden om eventuele problemen met de bedoelde producten op te lossen. Het resultaat van dit onderzoek is niet te voorspellen.