ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/345

(2004/C 88 E/0352)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1290/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(4 april 2003)

Betreft: Toepassing van antidumpingmaatregelen op de invoer van ijzerlegeringen; het probleem van de firma „Ferroatlántica”, in Dumbria (Costa da Morte, Galicië)

De firma „Ferroatlántica”, waarvan de productie van ijzerlegeringen van fundamenteel belang is voor de economie van de Costa da Morte in Galicië, wordt in haar ontwikkeling gedwarsboomd door de invoer in de EU van ijzerlegeringen tegen dumpingprijzen uit landen als China, Kazachstan, Rusland en Oekraïne. Om zich te beschermen tegen de onwettige belangen van de staalbedrijven die deze invoer bevorderen en de concurrentieverstoring die dit teweegbrengt, dringen de fabrikanten van ijzerlegeringen, zoals „Ferroantlántica”, bij de Commissie aan op effectieve antidumpingmaatregelen. De Commissie heeft de procedure opgestart voor de aanneming van antidumpingmaatregelen, die niet de goedkeuring wegdragen van de Europese fabrikanten van ijzerlegeringen omdat deze maatregelen gunstiger zijn voor de staalfabrieken die werken met tegen dumpingprijzen ingevoerde producten. Wat is de stand van zaken in deze kwestie die bepalend is voor de overlevingskansen van ondernemingen als „Ferroantlántica”?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(7 mei 2003)

De Commissie ziet nauwlettend toe op oneerlijke handelspraktijken waarvan de communautaire industrie hinder ondervindt, initieert onderzoeken, en stelt, indien de wettelijke voorwaarden vervuld zijn, corrigerende maatregelen voor. In het geval van antidumpingonderzoeken kan de Raad maatregelen nemen, indien een bedrijfstak van de Gemeenschap materiële schade ondervindt van gedumpte producten en deze maatregelen niet indruisen tegen het globale belang van alle betrokken marktdeelnemers.

Op basis van naar behoren gedocumenteerde verzoeken van de ijzerlegeringsindustrie van de Gemeenschap heeft de Commissie de afgelopen tien jaar 37 antidumpingonderzoeken met betrekking tot oneerlijke handel in ijzerlegeringen ingeleid. In 30 gevallen zijn er maatregelen genomen, die in zeven gevallen nog steeds gelden. Het laatste onderzoek is ingeleid in oktober 2002 en had betrekking op de invoer van silicium van oorsprong uit Rusland. Verder is in die maand een herzieningsprocedure ingeleid met betrekking tot maatregelen ten aanzien van hetzelfde product van oorsprong uit China. Deze onderzoeken zijn aan de gang en de verwachting is dat zij binnen 15 maanden na inleiding zullen worden afgerond. Indien het bestaan van oneerlijke handelspraktijken wordt aangetoond, zal de Commissie voorstellen dat de maatregelen ten aanzien van de Chinese producten met vijf jaar worden verlengd, en dat eveneens voor vijf jaar corrigerende maatregelen worden genomen ten aanzien van de Russische producten.

Indien de bedrijfstak van de Gemeenschap problemen ondervindt van andere oneerlijke handelspraktijken, blijft de Commissie, net als in het verleden, bereid om gegronde klachten te onderzoeken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/81

(2004/C 84 E/0086)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3677/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Prato

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1114/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Prato projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad zich kandidaat heeft gesteld, maar niet is geselecteerd voor subsidieverlening.

Kan de Commissie meedelen waarom de projecten niet voor subsidiëring in aanmerking kwamen?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

(1) PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/661

(2004/C 78 E/0704)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3861/03

van Heide Rühle (Verts/ALE) aan de Commissie

(8 december 2003)

Betreft: Exportgarantie van de Duitse regering voor Finse kernreactor

Nu de Finse regering heeft besloten in Olkiluoto de vijfde Finse kernreactor te bouwen, moet nog voor eind 2003 worden bepaald welke ondernemingen naast het Finse TVO-consortium (Teollisuuden Voima) aan de bouw van de reactor deelnemen. Om een eventuele participatie in Olkiluoto van het Duitse Siemens-concern te borgen, is de Duitse regering voornemens een verzoek van Siemens om een zogeheten Hermes-garantie in te willigen. Via een dergelijke overheidsgarantie — die als regel uitsluitend bestemd is ter bevordering van de export naar derde landen — zou Siemens het bedrijfsrisico in de twijfelachtige onderneming aanzienlijk terugdringen en met name goedkopere kredieten kunnen ontvangen voor de deelname aan de bouw van de Finse reactor. Ook het Franse bedrijf Framatome brengt een bod uit op de bouw van de reactor.

Houdt de hierboven beschreven overheidsafscherming van het project van Siemens voor een exporttransactie binnen de EU naar de mening van de Commissie in dat de desbetreffende Europese regelgeving inzake overheidssteun wordt overtreden, met name artikel 87, lid 1 van het EG-Verdrag waarin wordt gesteld dat „steunmaatregelen van de staten of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd” niet verenigbaar zijn met de interne markt? Is het de Commissie bekend of de Franse regering de bedrijfsprojecten van Framatome in Olkiluoto eveneens steunt door middel van een exportgarantie? Zo ja, hoe beoordeelt de Commissie ook in dit geval de verenigbaarheid met de EG-wetgeving inzake overheidssteun? Bestaan er in verband met soortgelijke gevallen (inzake exportgaranties) reeds besluiten van de Commissie of arresten van het Hof van Justitie?

Antwoord van de heer Monti Namens de Commissie

(26 januari 2004)

Wat betreft het eerste deel van de vraag heeft Siemens aangekondigd dat het de overheidsgarantie, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, niet zal aanvragen.

De Commissie is niet op de hoogte van enige steun van de Franse overheid aan Framatome in de vorm van een dergelijke exportgarantie.

Noch de Commissie, noch het Hof van Justitie heeft zich ooit uitgesproken over exportgaranties in de nucleaire sector. Overeenkomstig het EG-Verdrag heeft de Commissie exportsteun binnen de Unie altijd onverenigbaar geachten met de regels voor staatssteun en andere basisbeginselen (bijv. artikel 10 van het EG-Verdrag) omdat exportsteun wordt beschouwd als één van de meest verstorende vormen van steun (zie bijv. Mededeling van de Commissie aan de lidstaten ingevolge artikel 93, lid 1, van het EG-Verdrag inzake de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het Verdrag op kortlopende exportkredietverzekering (1)). Het Euratom-Verdrag bevat geen specifieke bepalingen inzake exportsteun.

(1) PB C 281 van 17.9.1997, gewijzigd in 2001, PB C 217 van 2.8.2001.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/738

(2004/C 84 E/0832)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3574/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft: Europese Overeenkomst inzake het verzenden van verzoeken om rechtsbijstand

Welke problemen heeft de Commissie ontdekt naar aanleiding van het feit dat Monaco de Europese Overeenkomst inzake het verzenden van verzoeken om rechtsbijstand (Straatsburg, 1977) niet heeft ondertekend? Is zij voornemens Monaco onder druk te zetten om deze overeenkomst alsnog te ondertekenen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(21 januari 2004)

Monaco is geen lid van de Raad van Europa maar wel kandidaat voor toetreding. Het is momenteel geen ondertekenende partij van de overeenkomst van 1977. Het is niet aan de Commissie om druk op Monaco uit te oefenen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/456

(2004/C 78 E/0483)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3059/03

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft: EU-gelden voor de instandhouding van het mariene milieu

Ierland beschikt niet over specifieke faciliteiten, in de vorm van een voor het publiek toegankelijke beschermingszone voor het mariene milieu, om een volwaardige deelnemer te kunnen zijn in een EU-netwerk voor de bescherming van zeezoogdieren en de bestrijding van olieverontreiniging. Het is dan ook onvoldoende uitgerust om aan zijn verantwoordelijkheden op internationaal vlak te voldoen.

Kan de Commissie meedelen of er EU-gelden beschikbaar zijn voor de ontwikkeling van een dergelijk centrum voor natuurbehoud dat op nationaal vlak actief is?

Kan de Commissie toelichten of er EU-gelden beschikbaar zijn voor de ondersteuning van de activiteiten van de Irish Seal Sanctuary, een NGO voor de bescherming van in het wild levende dieren die in de voorbije twintig jaar volledig door vrijwilligers werd geleid, maar momenteel niet over de financiële middelen beschikt om haar activiteiten voort te zetten?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(27 november 2003)

Zoals het geachte parlementslid weet, is Ierland bij een aantal internationale en Gemeenschapsmaatregelen en -beleidsbepalingen verplicht adequate maatregelen te nemen om het mariene milieu in stand te houden of te herstellen. In principe zouden door de Gemeenschap verschafte en door Ierland beheerde fondsen kunnen worden gebruikt om deze verplichtingen na te komen, op voorwaarde dat dit in het wettelijk kader is vastgesteld.

Er zijn beperkte mogelijkheden voor directe ondersteuning van natuurbehoudsprojecten door de Commissie. Het belangrijkste financieel instrument daartoe is de LIFE-Verordening (1), waarvan nagenoeg de helft aan natuurbehoudsprojecten is gewijd. De voornaamste doelstelling van LIFE-Nature is steun voor de totstandbrenging van het Natura 2000-netwerk van beschermde gebieden.

Er zijn bepaalde voorschriften en criteria die moeten worden vervuld om LIFE-financiering te krijgen. Aanvragen voor financiële ondersteuning in het kader van LIFE worden elk jaar onderzocht en moeten worden ingediend via de nationale autoriteit voor natuurbescherming. De termijn voor de indiening van aanvragen bij de Commissie voor de laatste ronde van de huidige LIFE-Verordening was eind oktober 2003.

Jammer genoeg overschrijdt het aantal door de Commissie ontvangen aanvragen aanzienlijk de financiële mogelijkheden van dit instrument.

Wat de structuurfondsen betreft weet de Commissie dat het „Irish Seal Sanctuary” momenteel de mogelijkheid onderzoekt om financiering te zoeken in het kader van de maatregelen van de regionale operationele programma's in verband met toerisme.

(1) Verordening (EG) nr. 1655/2000 van het Parlement en de Raad van 17 juli 2000 betreffende het financieringsinstrument voor het milieu (Life), PB L 192 van 28.7.2000.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/61

(2004/C 78 E/0061)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1970/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft: Heffingen ten behoeve van het hergebruik van huishoudelijke apparatuur

Welk standpunt neemt de Commissie in ten aanzien van de heffing die sommige, maar niet alle lokale overheden en particuliere afvalverwerkingsbedrijven in Ierland opleggen aan burgers voor het ter recycling inleveren van huishoudelijke apparatuur (bijv. radio's, haardrogers, fluitketels, enz)? Is de Commissie van mening dat deze heffingen verenigbaar zijn met de doelstellingen voor hergebruik van het EU-beleid inzake het afvalstoffenbeheer en van de AEEA-richtlijn, die tegen augustus 2004 ten uitvoer dient te worden gelegd? Is de Commissie het ermee eens dat dergelijke heffingen averechts werken en burgers niet stimuleren apparatuur ter recycling in te leveren?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(25 juli 2003)

De Commissie is zich ervan bewust dat het negatieve gevolgen kan hebben voor het niveau van de inzameling wanneer bij het inleveren van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (1) heffingen worden opgelegd aan consumenten. Dit is waarom in de artikel 5, lid 2, onder a), van Richtlijn 2002/96 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) (2) de verplichting is opgenomen huishoudelijke apparatuur zonder kosten terug te nemen. In dit artikel is het volgende bepaald: „Wat AEEA van particuliere huishoudens betreft, dragen de lidstaten er zorg voor dat uiterlijk op 13 augustus 2005 systemen zijn ingevoerd waardoor de laatste houders en de distributeurs dergelijke afvalstoffen ten minste zonder kosten kunnen inleveren.”

Tot die datum is er evenwel geen communautaire wetgeving die het opleggen van heffingen aan burgers voor het terugbrengen van huishoudelijke elektrische en elektronische apparatuur verbiedt.

(1) PB C 365 E van 19.12.2000.

(2) PB L 37 van 13.2.2003.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/281

(2004/C 84 E/0327)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3996/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(7 januari 2004)

Betreft: Nieuwe werkmethoden en de ontwikkeling van de elektronische handel

In het vijfde kaderprogramma voor wetenschappelijk onderzoek was een kernactiviteit voorzien voor nieuwe werkmethoden en de ontwikkeling van de elektronische handel, waarvoor een aantal uitnodigingen tot het indienen van voorstellen in de periode 1999-2001 was gepland.

Zou de Commissie kunnen mededelen hoeveel uitnodigingen er gepubliceerd zijn, wie er geselecteerd zijn, en welk bedrag er voor elk goedgekeurd project is uitgetrokken? Is de Commissie voorts nagegaan of de ondernomen activiteiten resultaat hebben opgeleverd?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(17 februari 2004)

Tijdens de genoemde periode (1999-2001) zijn er negen uitnodigingen geweest voor de kernactiviteit II: nieuwe werkmethoden en ontwikkeling van elektronische handel.

De informatie over de projecten die uit deze uitnodigingen zijn voortgekomen, is te vinden op de Cordis-site (1), waar gezocht kan worden op kernactiviteit, land, soort overeenkomst en soort partner.

Een ander adres (2) geeft toegang tot een document waarin een overzicht en een samenvatting worden gegeven van de activiteiten van kernactiviteit II tijdens de desbetreffende periode.

Momenteel wordt de impact beoordeeld van alle activiteiten van het programma Technologie van de informatiemaatschappij (IST), waaronder kernactiviteit II; de voorlopige versie van het verslag daarvan is eind april 2004 beschikbaar, de definitieve versie eind oktober 2004.

(1) http://www.cordis.lu/ist/projects/projects.htm

(2) http://www.cordis.lu/ist/ka2/report.htm#ar2001
—

Het basissalaris dat de leden, de voorzitter en de vice-voorzitters van de Commissie iedere maand (twaalfmaal per jaar) ontvangen bedraagt 17 341 EUR (112,5 % van het basissalaris van een ambtenaar in de rang A1, salaristrap 6) voor de leden van de Commissie, 19 268 EUR (125 % van het basissalaris in de rang A1, salaristrap 6) voor de vice-voorzitters en 21 272 EUR (138 % van het basissalaris in de rang A1, salaristrap 6) voor de voorzitter. Op deze bedragen worden natuurlijk de belasting en bijdragen ingehouden die voor ambtenaren bij de Europese Gemeenschappen gelden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/244

(2004/C 78 E/0246)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3258/03

van María Ayuso González (PPE-DE) aan de Commissie

(28 oktober 2003)

Betreft: De invoerregeling voor knoflook

De Europese Unie is in 2001 met een invoerregeling gestart voor knoflook om daarmee het permanente karakter te beperken van de invoer uit derde landen en om onregelmatigheden tegen te gaan die sinds jaar en dag worden geconstateerd bij de verkoop door China. De Europese Unie heeft in de Wereldhandelsorganisatie onderhandeld over een contingent met „ad valorem”-recht voor 38 379 ton, te verdelen over Argentinië, China en andere landen. Deze regeling is definitief in de plaats gekomen van achtereenvolgende veiligheidsclausules die waren ingevoerd om fraude bij de uitvoer van Chinese knoflook tegen te gaan. Dit initiatief heeft naar bevrediging gewerkt, want het aantal onregelmatigheden is aanzienlijk afgenomen.

Ondanks dit alles vertoont het systeem nog steeds gebreken zoals blijkt uit de klachten die de Spaanse sector bij OLAF heeft ingediend.

Kan de Commissie meedelen of zij verbeteringen denkt in te voeren op intern niveau om iets te doen aan de problemen die aanleiding vormden voor deze klachten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 november 2003)

De Commissie deelt de mening van het geachte parlementslid over het belang van de controle op invoerregelingen in het algemeen en op die van knoflook in het bijzonder.

De Commissie heeft inderdaad door de Spaanse sector geuite klachten ontvangen en heeft deze doorgezonden aan haar controlediensten en aan het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) voor onderzoek en adequate behandeling.

Het geachte parlementslid zal het ermee eens zijn dat, als de door de Spaanse productiesector aangegeven feiten juist blijken te zijn, het zal gaan om het gebruik van valse certificaten van oorsprong met mogelijke medeplichtigheid van autoriteiten in derde landen.

De fraude is van zodanige aard dat deze de huidige controlesystemen voor de regeling niet op losse schroeven zet. Het land dat de goederen ontvangt kan alle mogelijke controles instellen, maar dit soort activiteiten kan zich altijd voordoen. De Commissie wijst erop dat haar diensten, teneinde het desbetreffende risico tot een minimum te beperken, regelmatig achteraf een onderzoek naar de werking van de regeling instellen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/554

(2004/C 78 E/0589)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3457/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft: Hervorming van de olijfoliesector

In haar mededeling over de „totstandbrenging van een duurzaam landbouwmodel voor Europa via het hervormde GLB — de sectoren tabak, olijfolie, katoen en suiker” (1), verklaart de Commissie dat de olijfgaardbetaling eenvoudigheidshalve niet zal worden toegekend in het geval van steunaanvragen voor minder dan 50 EUR.

Aangezien deze zin tot diverse interpretatie heeft geleid, zou ik de Commissie er dankbaar voor zijn als zij mij zou willen uitleggen of dit betekent dat alle bezitters van olijfgaarden, die momenteel minder dan 50 EUR aan steun ontvangen, voortaan 50 EUR zullen ontvangen, of juist helemaal geen steun meer zullen ontvangen, hetgeen zeer onrechtvaardig zou zijn.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 december 2003)

Nadat de Commissie haar mededeling over de „Totstandbrenging van een duurzaam landbouwmodel voor Europa via het hervormde GLB — de sectoren tabak, olijfolie, katoen en suiker” (2) had gepubliceerd, heeft zij op 18 november 2003 voorstellen aangenomen voor regelgeving betreffende de hervorming in de sectoren katoen, tabak, olijfolie en hop.

Het door het geachte parlementslid genoemde aspect van de voorstellen past in het streven naar vereenvoudiging van een regeling die wordt gekenmerkt door een zeer groot aantal begunstigden in de Gemeenschap (meer dan 2 100 000), van wie een groot deel kleine steunbedragen ontvangt. Die vereenvoudiging is echter zo ontworpen dat de belangen van de kleinste producenten niet worden geschaad.

De voorgestelde regeling bestaat daarom uit twee elementen: enerzijds zullen de olijventeeltbedrijven die kleiner zijn dan 0,3 „GIS-ha olijven” (oppervlakte-eenheid waarbij gebruik wordt gemaakt van gegevens uit het geografische informatiesysteem voor de olijventeelt), recht hebben op overheveling naar de bedrijfs-toeslag van het volledige gemiddelde steunbedrag dat zij in de referentieperiode hebben ontvangen, ongeacht de hoogte van dat bedrag, terwijl wordt voorgesteld om die overheveling voor de olijven-producenten met meer dan 0,3 GIS-ha olijven te beperken tot 60 % van de betrokken gemiddelde steun. Anderzijds zullen bij de nieuwe steun voor olijfgaarden, met het oog op een eenvoudiger beheer van de betrokken regeling, alleen aanvragen voor ten minste 50 EUR als ontvankelijk worden beschouwd zonder dat er welke beperking dan ook geldt ten aanzien van de grootte van de olijfgaard.

Per slot van rekening zullen de allerkleinste producenten met de voorgestelde regeling altijd ten minste het gemiddelde ontvangen van de bedragen die in de referentieperiode zijn toegekend. Degenen met een olijfgaard die door de lidstaat in milieu- of maatschappelijk opzicht waardevol wordt geacht, zullen daarnaast steun voor olijfgaarden kunnen ontvangen mits het bedrag daarvan ten minste 50 EUR is.

(1) COM(2003)554 def.

(2) COM(2003) 554 def.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/54

(2004/C 78 E/0052)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1906/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(11 juni 2003)

Betreft: Betrouwbaarheid van telestemmen (televoting) en de kosten ervan voor de Europese burger

De laatste jaren wordt steeds meer gebruik gemaakt van het zogenaamde telestemmen (televoting) om de televisiekijkers de indruk te geven dat zij direct deelnemen aan het verloop van een uitzending.

Onlangs op 24 mei 2003 werd hiervan ook gebruik gemaakt voor het Eurovisie-songfestival, waar de Europese televisiekijkers — zo wordt toch verondersteld — gestemd hebben voor het beste lied. De stemming verliep via telefoontjes op speciale lijnen en het zenden van SMS-jes en dit duurde in het totaal nauwelijks 5 minuten. Turkije kwam als eerste uit de bus, en de pers in Griekenland en Cyprus vond het bijzonder eigenaardig dat Cyprus volledig onverwacht een groot aantal punten aan Turkije had gegeven via het telestemmen. Er werden geen informatie gegeven over het aantal mensen dat in elk land had gestemd en evenmin werd gezegd welke onafhankelijke instelling ervoor moest zorgen dat de stemming geloofwaardig verliep. Telestemmen en SMS-jes sturen is over het algemeen zeer duur en in Griekenland liepen de kosten voor een oproep of een boodschap de avond van de wedstrijd op tot ongeveer 0,50 EUR (inclusief BTW).

Bestaat er communautaire wetgeving in verband met het telestemmen, de manier waarop de betrouwbaarheid van de resultaten wordt gecontroleerd en de kosten voor de consument die van deze dienst gebruik maakt? En meer algemeen, vindt de Commissie telestemmen betrouwbaar?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(4 augustus 2003)

Er zijn geen Gemeenschapsvoorschriften voor procedures in verband met omroepprogramma's. De Commissie beschikt niet over gegevens onder de betrouwbaarheid van SMS-diensten met het oog op televoting. De organisator van de stemming moet ervoor zorgen dat de betrouwbaarheid van de daarbij gebruikte methode in verhouding staat tot de belangen die op het spel staan. De prijs van tekstberichten wordt door de markt bepaald, maar op grond van het nationale recht kunnen de SMS-aanbieders verplicht zijn de gebruiker vooraf in te lichten over de geldende tarieven.