SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3727/97 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie (21 november 1997)

Betreft: SAP-Andespact en gemeenschappelijke markt van Midden-Amerika

Met de goedkeuring en inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1256/96 ((PB L 160 van 29.6.1996, blz. 1. )) van 20 juni 1996 houdende toepassing van een meerjarenschema van algemene tariefpreferenties voor bepaalde landbouwproducten van oorsprong uit de ontwikkelingslanden voor de periode van 1 juli 1996 tot en met 30 juni 1999 worden de voor de landen van het Andespact en de gemeenschappelijke markt van Midden-Amerika geldende douanerechten voor alle onder de GN-codes 1604 en 1605 vallende producten volledig geschorst, met uitzondering van conserven van tonijn bedoeld bij de onderverdelingen 1604 14 14, 1604 14 18, 1604 14 90, 1604 19 39 en 1604 20 70, aangezien voor deze producten kan worden verzocht om stopzetting van de invoer vrij van rechten, "wanneer de met gebruikmaking van het preferentieel voordeel in het vrije verkeer gebrachte hoeveelheden van oorsprong uit dat land, de vanuit dat land gemiddeld jaarlijks uitgevoerde hoeveelheden van de betrokken producten over de laatste drie jaar overschrijden.¨

Deze formulering is zeer vaag: het zou logisch zijn aan te nemen dat het om een variabele hoeveelheid gaat, aangezien steeds het gemiddelde van de laatste drie jaren wordt genomen - in 1997 zijn dat de jaren 1994, 1995 en 1996, in 1998 de jaren 1995-1997 en in 1999 de jaren 1996-1998 - om een steeds lagere referentiehoeveelheid te bereiken; het is echter onduidelijk of dit het geval is of dat het om een vaste hoeveelheid gaat.

Welke periode moet bij de berekening van het gemiddelde in aanmerking worden genomen?

Wat is volgens deze norm de huidige hoeveelheid die de elf betrokken landen bij uitvoer naar de Gemeenschap niet mogen overschrijden?

Verder moet uitvoerig worden uitgelegd hoe de rechten voor deze onderverdelingen opnieuw worden ingesteld. Geschiedt dit volgens de procedure als bedoeld in artikel 14, hetgeen ongeveer twee maanden in beslag neemt, of worden de rechten automatisch opnieuw ingesteld wanneer wordt vastgesteld dat het gemiddelde van de laatste drie jaren is overschreden?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (6 januari 1998)

Het geachte Parlementslid heeft de bijzondere bepalingen betreffende het onderzoek van de toepassingsvoorwaarden van de vrijwaringsclausule in artikel 14 van Verordening (EG) nr. 1256/96 houdende vaststelling van het schema van algemene tariefpreferenties van de Gemeenschap voor landbouw- en visserijproducten ((PB L 160 van 29.6.1996. )), in casu de in bijlage II vermelde conserven van tonijn van oorsprong uit de minst ontwikkelde landen, de landen van de Andes-gemeenschap en de landen van de Middenamerikaanse landengte, volkomen juist geïnterpreteerd.

Het genoemde onderzoek kon worden verricht wanneer in de loop van een gegeven jaar de uitvoer van een van de betrokken begunstigde landen het gemiddelde van zijn uitvoer in de drie voorafgaande jaren overschrijdt. Indien in 1997 een beroep wordt gedaan op de vrijwaringsclausule dan dienen derhalve de jaren 1994, 1995 en 1996 ((De aldus in ton vastgestelde gemiddelden zijn als volgt: Panama 25,30, Venezuela 30,37, Peru 64,63, Costa Rica 903,10, Ecuador 4.347,40, Colombia 7.210,90. Voor de andere landen (Bolivia, Guatemala, Honduras, Nicaragua en Salvador) is geen invoer geregistreerd. )) in aanmerking te worden genomen, terwijl in 1998 de cijfers voor de jaren 1995, 1996 en 1997 gelden. De hoeveelheden zijn derhalve voor elk land verschillend, terwijl het gemiddelde elk jaar afhankelijk van de prestaties in het verleden fluctueert. Aangetekend zij dat dit - indicatieve - bedrag geen kwantitatieve beperking vormt zoals de contingenten of plafonds van het voormalige schema van algemene tariefpreferenties van de Gemeenschap.