ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1223/96 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (23 mei 1996)

Betreft: Grieks werkloosheidspercentage

In een publikatie van DG V van de Commissie getiteld "Employment Observatory Tableau de Bord 1995¨ (follow-up van de conclusies van de Europese Raad in Essen inzake het werkgelegenheidsbeleid) staan op blz. 146-147 de werkloosheidspercentages voor de lid-staten vermeld. Voor Griekenland wordt voor 1994 8,8% opgegeven. De Griekse Nationale Dienst voor de Statistiek kwam voor hetzelfde jaar uit op 9,6%.

Wat is de oorzaak van dit verschil tussen de cijfers van de Nationale Dienst voor de Statistiek en DG V van de Commissie?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (1 juli 1996)

De werkloosheidscijfers op de bladzijden 146 en 147 van het "tableau de bord 1995¨, dat naar aanleiding van de aanbevelingen van de Europese Raad in Essen over het werkgelegenheidsbeleid is opgesteld, zijn afkomstig uit de publikaties "unemployment¨ van EUROSTAT ((ISSN 0252-9912. )).

Zowel de door het Griekse Bureau voor de Statistiek als door de Commissie gepubliceerde werkloosheidscijfers komen uit de enquête naar de arbeidskrachten die ieder jaar in het voorjaar door het Griekse Bureau voor de Statistiek wordt gehouden.

In beide gevallen is de door het Internationaal Arbeidsbureau aanbevolen definitie van werkloosheid gebruikt: een werkloze is iemand zonder arbeid die op zoek is naar en beschikbaar is voor arbeid.

De door het Griekse Bureau voor de Statistiek en de Commissie gepubliceerde cijfers verschillen omdat het criterium werkzoekend door de Commissie niet zo ruim wordt opvat als door het Griekse Bureau voor de Statistiek. Daardoor zal in het bijzonder een werkloze die beschikbaar is voor arbeid, in de communautaire statistieken alleen als werkloze worden beschouwd als hij of zij bij "actief¨ op zoek naar werk is, terwijl in de Griekse statistieken diezelfde persoon als werkloze wordt beschouwd wanneer hij of zij bij een arbeidsbureau staat ingeschreven of op de uitslag van een examen wacht, situaties die strikt genomen niet aan actief werk zoeken kunnen worden gelijkgesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1040/96 van José VALVERDE LÓPEZ aan de Commissie. Niet-nakoming door de Spaanse regering van de richtlijn over gevaarlijke stoffen in het aquatisch milieu



Publicatieblad Nr. C 305 van 15/10/1996 blz. 0041



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1040/96 van José Valverde López (PPE) aan de Commissie (3 mei 1996) Betreft: Niet-nakoming door de Spaanse regering van de richtlijn over gevaarlijke stoffen in het aquatisch milieu Wat is de mening van de Commissie over de niet-nakoming door de Spaanse regering van de richtlijnen 76/464/EEG ((PB L 129 van 18.05.1976, blz. 23. )), 82/176/EEG ((PB L 81 van 27.03.1982, blz. 29. )), 86/280/EEG ((PB L 181 van 04.07.1986, blz. 16. )), 84/156/EEG ((PB L 74 van 17.03.1984, blz. 49. )), 83/513/EEG ((PB L 291 van 24.10.1983, blz. 1. )) en 84/491/EEG ((PB L 274 van 17.10.1984, blz. 11. )) over gevaarlijke stoffen in het aquatisch milieu op het gebied van het milieu, de nucleaire veiligheid en de burgerbescherming? Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (11 juni 1996) Het geachte Parlementslid wordt verwezen naar het twaalfde jaarlijks verslag van de Commissie aan het Parlement over de controle op de toepassing van het Gemeenschapsrecht - 1994 ((PB C 254 van 29.9.1995. )), alsmede naar het dertiende verslag - 1995 ((COM(96) 600. )) en met name telkens naar de bijlage "Stand van toepassing van de richtlijnen¨. Het dertiende verslag wordt het Parlement binnenkort toegestuurd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0509/96 van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie (11 maart 1996)

Betreft: Europese steun

Is de Commissie bereid een gedetailleerd overzicht op te stellen van de Europese steun die ieder Europees kiesdistrict in het Verenigd Koninkrijk jaarlijks gedurende de laatste tien jaar ontvangen heeft?

Aanvullend antwoord van de heer Santer namens de Commissie (4 juni 1996)

Ter aanvulling op haar antwoord van 17 april 1996 ((PB C 183 van 24.6.1996, blz. 35. )) wijst de Commissie het geachte Parlementslid erop dat zij niet bij machte is een overzicht te verschaffen van de Europese steun per Europees kiesdistrict.

Er bestaan echter vele brochures, nadere bijzonderheden over programma's, statistieken en andere gespecificeerde informatie die grotere gebieden dan de Europese kiesdistricten bestrijken en die het geachte Parlementslid en het secretariaat van het Parlement zullen worden toegezonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1653/96 van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie (24 juni 1996)

Betreft: "Pistaches van Egina¨

De "pistache van Egina¨ is een beschermde benaming van oorsprong (Grieks Staatsblad, nr. B van 14.01.1994) en overeenkomstig de marktverordening 38/ÖÉ/1720 mag de benaming "pistache van Egina¨ uitsluitend worden gebruikt voor pistaches die op het eiland Egina worden geproduceerd. Een produkt van dezelfde variëteit mag in de handel gebracht worden met de benaming "pistache van de Eginische variëteit¨ maar dan moet ook de plaats van produktie worden vermeld, ofwel mag het de algemene benaming van het produkt dragen, bv. "pistache¨ of "ongepelde pistache¨, zonder vermelding van de plaats van produktie, op voorwaarde dat het uit een land van de Europese Unie komt.

In Griekenland worden de laatste jaren pistaches van de Eginische variëteit ingevoerd uit derde landen (bv. Iran, Irak, Syrië, Turkije, enz.) en ze worden in de handel gebracht met de schriftelijke vermelding dat het pistaches van Egina zijn. Deze taktiek leidt ertoe dat de consument wordt misleid en dat er oneerlijke concurrentie ontstaat ten nadele van de pistachekwekers van Egina. Kan de Commissie in het licht hiervan mededelen welke stappen zij in het kader van haar beleid voor de consumentenbescherming denkt te ondernemen bij de bevoegde Griekse overheid, zodat deze zich voegt naar de hogervermelde marktverordening en er een einde wordt gesteld aan het illegaal op de markt brengen van pistaches die uit derde landen komen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (11 juli 1996)

De Commissie wijst het geachte Parlementslid erop dat de Griekse autoriteiten een aanvraag hebben ingediend om "Pistache van Egina¨ als beschermde oorsprongsbenaming te registreren, overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 2081/92 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwprodukten en levensmiddelen ((PB L 208 van 24.7.1992. )).

Het regelgevende comité, waarvan sprake in artikel 15 van de genoemde verordening, heeft zich op 14 juni 1996 uitgesproken voor communautaire registratie van de betrokken benaming.

Op grond van artikel 13 van voornoemde Verordening (EEG) nr. 2081/92 kunnen de nationale en communautaire instanties verzet aantekenen tegen gevallen van oneerlijke concurrentie, zoals die waarnaar het geachte Parlementslid verwijst.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0861/96 van Christine Crawley (PSE) aan de Commissie (12 april 1996)

Betreft: Oost-Timor

Kan de Commissie mededeling doen over de resultaten van de conferentie Europa-Azië in de loop van de afgelopen maand en met name over eventuele besprekingen ten aanzien van de rechten van de mens op Oost-Timor?

Antwoord van de heer Marin namens de Commissie (10 mei 1996)

De ontmoeting Azië-Europa (OAZE) heeft in hoofdzaak een nieuwe stempel gedrukt op de betrekkingen met Azië in die zin dat het de bedoeling is die betrekkingen te baseren op wederzijds vertrouwen, respect en begrip. De op de top van Bangkok aan de betrekkingen gegeven nieuwe wending bestond erin dat daar werd getuigd van een partnerschap op voet van gelijkheid tussen twee regio's met een grote culturele, economische en politieke rijkdom. Bovendien werd daar de wederzijdse wil bevestigd om samen te werken op alle niveaus van de internationale betrekkingen met het oog op de verzekering van stabiliteit, veiligheid en voorspoed.

De top heeft duidelijk gemaakt dat dialoog en samenwerking belangrijk zijn, dat overleg veel meer oplevert dan confrontatie en dat het vooral belangrijk is besprekingen te voeren in een constructieve sfeer wat de meningsverschillen inzake waarden betreft, en met respect voor de culturele verschillen.

De Unie heeft in het kader van de top voorgesteld de politieke dialoog over gevoelig liggende onderwerpen zoals de mensenrechten voort te zetten in een klimaat van vertrouwen en wederzijds begrip. Haar standpunt dienaangaande werd opgenomen in het slotcommuniqué van het Presidentschap - dat door alle Aziatische deelnemers aan de ontmoeting werd goedgekeurd - waarin opnieuw melding werd gemaakt van het verlangen van beide partijen om de politieke dialoog te versterken onder verwijzing naar de bevordering van de fundamentele rechten.

Met betrekking tot meer bepaald de kwestie Oost-Timor heeft de top van Bangkok de President van Indonesië en de Eerste Minister van Portugal de gelegenheid geboden een rechtstreeks gesprek op bilateraal niveau te hebben. Laatstgenoemde heeft voorgesteld tot een akkoord te komen waarbij in de respectieve hoofdsteden een diplomatieke afdeling wordt geopend onder de voorwaarde dat de Oost-Timorese leider, de heer Xanana Gusmao, en zijn medewerkers worden vrijgelaten, en de eerbiediging van de mensenrechten in Oost-Timor door een daadwerkelijk toezicht van de Verenigde Naties wordt gewaarborgd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0272/96 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (15 februari 1996)

Betreft: Televisiereclame voor kinderspeelgoed

Volgens "Agence Europe¨ (11.12.1995) worden de voorzitter van de Commissie, de heer Santer, en vele leden van de Commissie onder druk gezet door grote beroepsorganisaties van de reclameindustrie (lobbies) die protesteren tegen de wetten die betrekking hebben op de reclame voor kinderspeelgoed op de Griekse televisie. De Wereldfederatie van reclamemakers verzoekt de Commissie iets te ondernemen om een einde te maken aan het verbod op reclame voor speelgoed in Griekenland, en zij doet dit in de vorm van een beroep bij het Europese Hof van Justitie.

Kan de Commissie meedelen op welke wijze zij het standpunt van Griekenland heeft verdedigd, aangezien dit naar de letter en de geest overeenstemt met de bepalingen inzake de reclame voor kinderen, die zijn opgenomen in de richtlijn betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lid-staten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (89/552/EEG) ((PB L 298 van 17.10.1989, blz. 23. ))?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie (3 juni 1996)

De belangrijkste doelstelling van de Richtlijn "Televisie zonder grenzen¨ is het scheppen van het noodzakelijke juridische kader voor het vrije verkeer van televisieuitzendingen in de Gemeenschap. Hiertoe coördineert zij de nationale regelgevingen op een aantal gebieden. Dit is ook het geval in hoofdstuk IV dat ten doel heeft kijkers, waaronder minderjarigen, te beschermen tegen ieder misbruik van reclame en sponsoring. Een specifieke bepaling (artikel 16) stelt een reeks maatregelen in met het doel in het bijzonder kinderen te beschermen.

De Commissie deelt de zorg van het geachte Parlementslid over de noodzaak om overeenkomstig de rechtspraak van het Hof van Justitie de bescherming van minderjarigen te waarborgen. Niettemin moet de Commissie ook zorgen dat deze maatregelen niet verder gaan dan nodig is om deze doelstellingen te bereiken, d.w.z. dat zij niet zonder reden de vrije dienstverlening mogen beperken. In dit kader onderzoekt de Commissie momenteel of de door Griekenland goedgekeurde maatregelen verenigbaar zijn met het gemeenschapsrecht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0946/96 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (26 april 1996)

Betreft: Besmetting door HIV en orgaantransplantatie

Wat in Bologna is gebeurd, moet aanzetten tot het intensiveren van preventieve actie tegen AIDS.

Het volgende is daar gebeurd: twee jongemannen zijn enige tijd geleden overleden nadat zij een nier ingeplant hadden gekregen die afkomstig was van een andere jongeman die tengevolge van een ongeval was overleden.

Uit postuum verricht onderzoek is gebleken dat deze laatste AIDS had. Normalerwijze wordt door de justitie vastgesteld waar de verantwoordelijkheid voor het ongeval ligt, maar het zou even normaal zijn dat, teneinde besmetting door het HIV-virus te voorkomen, de verplichting zou worden opgelegd, niet alleen door de medische beroepscode, maar ook door een expliciet voorschrift, dat bij transplantatie vooraf verplicht een test wordt verricht op de over te planten organen.

Acht de Commissie het niet wenselijk om bij haar acties en campagnes tegen AIDS de lid-staten eraan te herinneren dat zij verplicht zijn vooraf een test te verrichten, aangezien de te transplanteren organen vaak afkomstig zijn uit andere landen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (25 juni 1996)

Artikel 128 van het EG-Verdrag betreffende de actie van de Gemeenschap op het gebied van de volksgezondheid sluit expliciet iedere harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten uit. Bijgevolg valt de verplichting om voorafgaand aan het uitnemen van organen tests uit te voeren onder de bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten.

Het communautair actieprogramma betreffende de preventie van aids en andere overdraagbare ziekten, dat op 29 maart 1996 door het Parlement en de Raad is goedgekeurd ((PB L 95 van 16.04.1996 )), voorziet in steun aan activiteiten ter uitwisseling van informatie en ervaringen ten aanzien van het beleid en de praktijken inzake tests op de aanwezigheid van het menselijk immunodeficiëntievirus (HIV) en de opstelling van een gids voor goede praktijken op dit gebied. In dit kader kan de Commissie maatregelen stimuleren die gericht zijn op het wijzen op de noodzaak om tot dergelijke tests over te gaan in geval van donatie van organen, bloed en sperma.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1214/96 van Clive NEEDLE aan de Commissie. Slachtmethoden



Publicatieblad Nr. C 297 van 08/10/1996 blz. 0108



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1214/96 van Clive Needle (PSE) aan de Commissie (10 mei 1996) Betreft: Slachtmethoden Welke maatregelen neemt de Commissie na klachten van de RSPCA en andere organisaties over de islamitische rituele slachtmethoden in Frankrijk tijdens de feestelijkheden eind april. Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (23 mei 1996) De Commissie heeft over deze zaak contact opgenomen met de Franse autoriteiten, maar heeft tot dusver geen formeel antwoord gekregen. Krachtens Richtlijn 93/119/EEG van de Raad inzake de bescherming van dieren bij het slachten of doden ((PB L 340 van 31.12.1993. )) is het toegestaan dieren ritueel te slachten zonder verdoving. Dat moet evenwel in een slachthuis gebeuren en daarbij moeten ook de andere communautaire gezondheidsvoorschriften, veterinairrechtelijke voorschriften en voorschriften inzake het welzijn van dieren worden nageleefd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1274/96 van Hans-Gert Poettering (PPE) aan de Commissie (24 mei 1996)

Betreft: Doodvonnis tegen Zabiullah Mahrami

Ondanks andersluidende verklaringen van de Iraanse regering is in Iran opnieuw een doodvonnis uitgesproken tegen een lid van de Baha'i-religie. Dit vonnis past volledig in de stelselmatige vervolging van deze grootste religieuze minderheid in Iran, die reeds genoemd is in documenten van de VN-commissie voor de rechten van de mens.

Kan de Commissie de volgende vragen beantwoorden:

1. Is de Commissie op de hoogte van het op zijn lidmaatschap van de Baha'i-religie berustende doodvonnis tegen Zabiullah Mahrami?

2. Wat denkt te Commissie tegen deze nieuwe mensenrechtenschending in Iran te ondernemen?

3. Welke maatregelen overweegt de Commissie om de verdere vervolging van religieuze minderheden in Iran te verhinderen?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (27 juni 1996)

De Commissie is op de hoogte van het doodvonnis dat is uitgesproken tegen de heer Mahrami, een lid van de Baha'i-gemeenschap van de stad Yazd. Zij is zich bewust van de vervolging van deze religieuze minderheid, waarvan ook melding wordt gemaakt door de Commissie voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties.

De Iraanse regering weet dat de Europese Unie zich grote zorgen maakt over het welzijn van de heer Mahrami. Naar verluidt is het doodvonnis tegen de heer Mahrami nietig verklaard en is zijn zaak inmiddels voorgelegd aan een meer bevoegde rechtbank in Yazd. Voor zover de Commissie weet, zal het proces tegen de heer Mahrami worden voortgezet, maar ziet het er niet naar uit dat hij ter dood zal worden veroordeeld.

Wat de vervolging van religieuze minderheden in Iran betreft, wijst de Commissie er met klem op dat de mensenrechten een belangrijk onderdeel zijn van de kritische dialoog tussen de Europese Unie en Iran. In het kader van deze dialoog kan de Unie zowel de individuele mensenrechten aan de orde stellen, als de behandeling van de religieuze minderheden in het algemeen, en kan zij in specifieke gevallen politiek druk uitoefenen op Iran.

Voorts heeft de Gemeenschap, daarbij vertegenwoordigd door de Commissie, de status van waarnemer in de Commissie voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties, en steunt zij het Voorzitterschap van de Europese Unie. De Europese Unie heeft op 23 april 1996 bij de VN-Commissie voor de rechten van de mens een resolutie ingediend betreffende de mensenrechten in Iran, waarin specifiek wordt verwezen naar de discriminatie van nationale minderheden, waaronder de Baha'i.

Het geachte Parlementslid kan ervan verzekerd zijn dat de Commissie de situatie van de heer Mahrami en andere Baha'i op de voet zal blijven volgen en acties om de Iraanse autoriteiten op specifieke schendingen van de mensenrechten aan te spreken, zal aanmoedigen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1146/96 van Stephen Hughes (PSE) aan de Commissie (15 mei 1996)

Betreft: Leonardo

De Europese Commissie heeft onlangs een uitnodiging gedaan tot het indienen van voorstellen voor 1996 in het kader van het beroepsopleidingsprogramma Leonardo - de tweede sinds de start van het programma vorig jaar.

Na haar eerste uitnodiging tot het indienen van voorstellen werden 749 projecten voor een bedrag van 89,7 miljoen ecu gefinancierd. Welke projecten werden gefinancierd in het Verenigd Koninkrijk, waar werden deze uitgevoerd en hoeveel personen profiteerden hiervan?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (10 juni 1996)

In het Verenigd Koninkrijk hebben in totaal 98 projecten (waarbij 1 692 partners in het Verenigd Koninkrijk en in andere deelnemende Lid-Staten betrokken zijn) uit hoofde van de in 1995 gepubliceerde oproep tot het indienen van voorstellen in het kader van Leonardo da Vinci steun ontvangen tot een bedrag van 11,69 Mecu van de 89,65 Mecu die waren bestemd voor steun aan proefprojecten, bepaalde plaatsings- en uitwisselingsactiviteiten, overzichten en analyses. De regionale spreiding van deze projecten is als volgt:

>TABLE>

Hoewel het moeilijk is te schatten hoeveel personen in totaal baat hebben gehad bij deze vorm van steun aan transnationale projecten, zijn ongeveer 1400 studenten in het genot gesteld van transnationale plaatsingsactiviteiten in de context van samenwerking tussen universiteiten en bedrijven.

Daarnaast heeft het Verenigd Koninkrijk in 1995 nogmaals een bedrag van 4,23 Mecu ontvangen als globale subsidie ter ondersteuning van transnationale plaatsing en uitwisseling van jongeren in initiële beroepsopleiding, van jonge werknemers en van opleiders (hetgeen 14,86% uitmaakt van de 28,5 Mecu die in 1995 voor deze activiteit is uitgetrokken). Naar verwachting zullen ongeveer 2800 personen van deze communautaire steun profiteren.

Een gedetailleerdere verdeling van de steun voor in het Verenigd Koninkrijk gebaseerde projecten wordt rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het Secretariaat van het Perlement toegezonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0480/96 van Per Gahrton (V) aan de Commissie (1 maart 1996)

Betreft: De gevolgen van de zaak Bosman voor het internationale voetbal

Volgens een kranteartikel van de voorzitter van de Zweedse Voetbalbond, Lars Åke Lagrell (Dagens Nyheter 11.2.1996), is de uitspraak van het Europese Hof van Justitie enkel in het voordeel van "commerciële belangen en een klein aantal megasterren onder de spelers¨, en vormt zij voor het overige een ernstige bedreiging voor het voetbal als breedtesport, voor de financiële positie van de kleine clubs en voor datgene wat door velen wordt beschouwd als het hoogtepunt van spanning en ontspanning in het voetbal, namelijk de internationale wedstrijden. Lagrell stelt dat de uitspraak in de zaak Bosman slechts een element is in het algemene streven van de Commissie van de EU naar een "verzwakking van de nationale identiteit¨, om als een gevolg daarvan de internationale wedstrijden te vervangen door clubmatches, en de Europabeker en de Wereldbeker tussen de nationale teams door de Europese liga en andere internationale clubkampioenschappen. Naar aanleiding hiervan wil ik de Commissie het volgende vragen:

Welke maatregelen overweegt de Commissie om de negatieve gevolgen van de Bosman-uitspraak zowel voor het voetbal als breedtesport als voor de internationale topsport te niet te doen?

Kan de Commissie waarborgen dat zij er noch thans noch in de toekomst naar zal streven de nationale identiteiten van de EU-lid-staten in sportverband te vervangen door een soort EU-identiteit met EU-symbolen e.d.?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (10 april 1996)

De Commissie deelt de door het geachte Parlementslid in zijn vraag aangehaalde standpunten niet.

Ten eerste brengt het arrest van het Hof van Justitie in de zaak Bosman geen slag toe aan de populariteit van het voetbal. Ten tweede heeft de Commissie geen algemeen plan in het kader van het arrest-Bosman om de nationale identiteit te verzwakken en zich te bemoeien met de organisatie van de nationale of internationale voetbalcompetities.

Het vrije verkeer van werknemers is een van de fundamentele beginselen van de Gemeenschap. Het voornoemde arrest is het logische gevolg van de toepassing van dit beginsel op voetbalspelers, die werknemers zijn in de zin van artikel 48 van het EG-Verdrag.

De Commissie kan het geachte Parlementslid verzekeren dat het niet in haar bedoeling ligt om op het gebied van sport de nationale identiteit te vervangen door een Europese identiteit. Het arrest-Bosman beoogt dit evenmin. Iedere club blijft immers vrij om het gewenste aantal nationale of niet-nationale spelers in dienst te nemen. Het is dan ook aan iedere club afzonderlijk om het spelersbeleid te voeren waarmee de populariteit van de ploeg in nationaal verband het best in stand gehouden kan worden.