SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1544/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(19 mei 1998)

Betreft: Zoönoses

In richtlijn 92/117/EEG(1) wordt bepaald dat toezicht en controle voor bepaalde zoönoses verplicht is, afgezien van de controle op Salmonella enteritidis en Salmonella typhimurium bij vermeerderingskoppels bij pluimvee, maar wordt geen enkele standaardprocedure genoemd voor de controles en voor het op grond daarvan verzamelen van gegevens over andere ziekten. Deze situatie heeft negatieve gevolgen voor een van de hoofddoelstellingen van de richtlijn, nl. het verzamelen in elke lidstaat van epidemiologische gegevens over zoönoses, aangezien de gegevens die in dat verband kunnen worden verzameld niet "geaggregeerd" kunnen worden en dus niet controleerbaar zijn.

Kan de Commissie ervoor zorgen dat er op communautair niveau een homogeen toezichtstelsel wordt opgezet voor de afzonderlijke ziekten, waarin op duidelijke en eenduidige wijze wordt aangegeven aan welke epidemiologische eenheid moet worden gerefereerd en welke de voor alle lidstaten homogene en gestandaardiseerde diagnoseprocedures zijn?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 juni 1998)

Richtlijn 92/117/EEG bevat algemene voorschriften voor het verzamelen van epizoötiologische gegevens over diverse zoönoses, en specifieke maatregelen ter bestrijding van salmonella's bij vermeerderingspluimvee. Daarnaast gelden communautaire voorschriften voor de bestrijding van en het toezicht op bepaalde andere zoönoses zoals door mycobacterium bovis veroorzaakte tuberculose, brucellose en trichinose, ten aanziene waarvan de desbetreffende handels- en hygiënerichtlijnen van toepassing zijn.

De Commissie erkent dat er problemen zijn met de rapportage van epidemiologische gegevens betreffende de ontwikkeling en de bronnen van zoönoses waarin is voorzien bij de artikelen 4 en 5 van Richtlijn 92/117/EEG. Deskundigen uit de lidstaten zijn uitgenodigd om deel te nemen aan verscheidene werkgroepen om deze problemen te bespreken. Bovendien heeft het communautair referentielaboratorium voor epizoötieën (BgVV Berlijn) workshops georganiseerd waarop deze kwestie is behandeld. Als gevolg van dit overleg zijn richtsnoeren en eenvormige rapportageformulieren opgesteld. De kwaliteit van de door de lidstaten verstrekte gegevens wordt geleidelijk beter, hoewel de epizoötiologische situaties in de diverse lidstaten vanwege de verschillen in toezichtsysteem nog steeds niet met elkaar kunnen worden vergeleken. Het communautaire jaarlijks rapport verstrekt in zijn huidige vorm wel nog steeds nuttige en uitvoerige informatie over de toezichtsystemen in de lidstaten, aan de hand waarvan de ontwikkeling van zoönoses binnen de verschillende lidstaten tot op zekere hoogte kan worden gevolgd, maar het biedt geen mogelijkheden tot vergelijking.

In het kader van de herziening van Richtlijn 92/117/EEG zal verder worden geprobeerd het rapportagesysteem te verbeteren door vaste criteria voor de verzameling en de overdracht van gegevens in te voeren. Volledige harmonisatie van het rapportagesysteem zou evenwel een uiterst omvangrijke taak zijn omdat dit o.m. een harmonisatie zou vergen van zowel de gevalsdefinities als de toezicht-, bewakings-, bemonsterings- en analysemethoden en de wijze van aanmelding van zoönoses of zoönoseverwekkers, zowel met betrekking tot voeder, huisdieren en wilde dieren als voor levensmiddelen en mensen. Voorts mag niet over het hoofd worden gezien dat de epizoötiologische aspecten van zoönoses in de meeste lidstaten onder de gezamenlijke verantwoordelijkheid van verschillende autoriteiten vallen. Bovendien moet worden gesteld dat de mate van rapportage over door voedsel overgedragen infecties altijd wordt bepaald door de nationale en plaatselijke gebruiken en ervan afhangt hoe vaak en hoe snel om medische hulp wordt gevraagd.

(1) PB L 62 van 15.3.1993, blz. 38.