ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2532/98

van Graham Mather (PPE) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Procedures voor de registratie van motorvoertuigen in de lidstaten

1. Oefent de Commissie controle uit op de procedures voor de registratie van motorvoertuigen in de lidstaten om te waarborgen dat deze procedures geen onnodige of oneerlijke belemmeringen voor de vrijheid van verkeer en voor de communautaire markt in auto's en andere motorvoertuigen opleveren?

2. Is de Commissie tevreden met de procedures die in de lidstaten worden toegepast, met name die in het VK?

3. Heeft de Commissie nog verdere commentaren op deze aangelegenheid?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(5 november 1998)

Wanneer de Commissie een gegronde klacht ontvangt over een mogelijke schending van het Gemeenschapsrecht door een lidstaat, stelt zij naar aanleiding daarvan een onderzoek in. Wat de registratie van motorvoertuigen betreft, handelt zij overeenkomstig de interpretatieve mededeling inzake de goedkeurings- en inschrijvingsprocedures voor reeds eerder in een andere lidstaat ingeschreven voertuigen (96/C 143/04)(1).

De Commissie heeft klachten ontvangen over de Britse regels met betrekking tot de goedkeuring van afzonderlijke voertuigen ("single vehicle approval"), die zouden kunnen wijzen op een schending van de artikelen 30 et 36 van het EG-Verdrag. Er vindt overleg plaats met de Britse instanties om na te gaan wat de regelgeving in kwestie precies inhoudt en waarom zij is ingevoerd.

(1) PB C 143 van 15.5.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3596/98

van Ingo Friedrich (PPE) aan de Commissie

(3 december 1998)

Betreft: Onafhankelijkheid van de Europese Centrale Bank

Uit de jongste enquêtes in de lidstaten van de EMU blijkt een groeiend vertrouwen van de bevolking in de gemeenschappelijke Europese munt. Dit komt door de inspanningen die men zich tot nu toe heeft getroost om te voldoen aan en voor de handhaving van de convergentiecriteria - met name de prijsstabiliteit.

Krachtens artikel 107 EGV verplichten de regeringen van de lidstaten zich ertoe de onafhankelijkheid van de ECB en de nationale centrale banken te eerbiedigen en niet te trachten de leden van hun besluitvormende organen bij de uitvoering van hun taken te beïnvloeden. Deze onafhankelijkheid waarborgt het hoofddoel van het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB) om de prijsstabiliteit te handhaven. Het bepalen en ten uitvoer leggen van het monetair beleid valt derhalve uitsluitend onder de bevoegdheid van de daartoe aangewezen besluitvormingsorganen van het ESCB.

Hoe denkt de Commissie naar aanleiding van de jongste discussies ook in de toekomst voor de inachtneming van de desbetreffende Verdragsbepalingen ter waarborging van de onafhankelijkheid van het ESCB te zorgen?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(21 december 1998)

Als hoedster van het EG-Verdrag hecht de Commissie groot belang aan de naleving van de bepalingen van het Verdrag betreffende de onafhankelijkheid van de centrale banken. De Commissie zal erop toezien dat deze bepalingen nauwgezet in acht worden genomen om inbreuken te voorkomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3606/98

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(3 december 1998)

Betreft: Verdere financiering van het ECDP (European Cities on Drug Policies)

Het ECDP is een organisatie van inmiddels 31 steden en regio's, die zich uitgaand van de zogenoemde resolutie van Frankfurt van 1990 zich hebben aaneengesloten om een pragmatisch drugsbeleid te voeren dat de partijpolitiek overstijgt.

Deze organisatie is begin juli medegedeeld dat de Europese Commissie haar activiteiten in het gunstigste geval pas weer vanaf 1 januari 1999 zal ondersteunen.

1. Wordt het EU-programma na 1999 voortgezet?

2. Zo ja, in welke vorm wordt het voortgezet?

3. Zo nee, waarom wordt het niet voortgezet?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(15 februari 1999)

Het communautair actieprogramma inzake de preventie van drugsverslaving (1996-2000) loopt tot 31 december 2000 (Besluit nr. 102/97/EG van het Parlement en de Raad van 16 december 1996). In het kader van een werkprogramma zullen dus ook voor het jaar 2000 prioriteiten worden vastgesteld.

Wat de selectieronde 1999 betreft, heeft de Commissie het programmacomité op zijn vergadering van 21 januari 1999 een lijst met projecten voorgelegd die uit de 187 binnengekomen projectvoorstellen voor eventuele financiering werden geselecteerd.

Over de definitieve selectie van de in 1999 te financieren projecten wordt aansluitend aan deze vergadering beslist.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3450/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(24 november 1998)

Betreft: Het wegnemen van handelsbelemmeringen

Waarom moet het voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot instelling van een mechanisme voor optreden van de Commissie ter opheffing van bepaalde handelsbelemmeringen (COM(97) 619 def. - 97/330 CNS)(1) beperkt blijven tot het vrije verkeer van goederen en worden hierbij niet de andere drie vrijheden van de interne markt betrokken, te weten het vrij verkeer van goederen, kapitaal en personen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(14 januari 1999)

De Gemeenschap heeft het hoofd moeten bieden aan ernstige verstoringen van het vrij verkeer van goederen, zoals de geachte afgevaardigde weet. Deze verstoringen zijn herhaaldelijk door het Parlement vermeld (de geachte afgevaardigde wordt onder andere verzocht terug te grijpen op de door de Commissie gegeven antwoorden op de schriftelijke vragen E-2254/93 van mevrouw Domingo Segarra(2), E-1477/95 van de heer Cabezon Alonso en andere(3), E-2023/97 van de heer Gasoliba i Böhm en andere(4), E-3592/97 van de heer Macartney(5)) en waarover het Hof van Justitie zich in zijn arrest van 9 december 1997 in de zaak C-265/95 heeft uitgesproken.

In dit verband had de Europese Raad van Amsterdam van 16 en 17 juni 1997 de Commissie verzocht "te onderzoeken op welke wijze het vrij verkeer van goederen op doeltreffende wijze kan worden gewaarborgd, met inbegrip van de mogelijkheid lidstaten sancties op te leggen" en heeft de Commissie verzocht voorstellen terzake voor te leggen. Met het voorstel voor een verordening tot instelling van een mechanisme ter opheffing van bepaalde handelsbelemmeringen(6), heeft de Commissie snel gereageerd op dit concrete mandaat van de Europese Raad.

(1) PB C 10 van 15.1.1998, blz. 14.

(2) PB C 300 van 27.10.1994.

(3) PB C 230 van 4.9.1995.

(4) PB C 76 van 11.3.1998.

(5) PB C 187 van 16.6.1998.

(6) PB C 10 van 15.1.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3990/98

van Frank Vanhecke (NI) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Deelname van Europese burgers aan de verkiezingen voor het Europees Parlement in lidstaten waarvan zij niet de nationaliteit bezitten

In antwoord op mijn schriftelijke vraag E-3595/96(1) aan de Commissie, werd mij door commissaris Monti gemeld dat de verzameling van de gevraagde gegevens (mijn schriftelijke vraag E-3314/95)(2) in de lidstaten nog steeds aan de gang was. Meer nog, de werkzaamheden werden uitgebreid om ook de gegevens over de eerste Europese Parlementsverkiezingen in Zweden, Oostenrijk en Finland op te nemen in het verslag aan het Parlement en de Raad.

Beschikt de Commissie inmiddels over de gevraagde cijfergegevens, opgesplitst per nationaliteit en per lidstaat?

Welke percentage van de betrokkenen hebben uiteindelijk van dit kiesrecht gebruik gemaakt?

Werd er reeds verslag uitgebracht aan het Parlement en de Raad? Zo ja, waar werd dit gepubliceerd?

Atnwoord van de heer Monti namens de Commissie

(5 februari 1999)

Alle bij de Commissie beschikbare gegevens zijn gepubliceerd in het verslag van de Commissie aan het adres van het Parlement en de Raad over de toepassing van Richtlijn 93/109/EG van 7 januari 1998(3).

(1) PB C 217 van 17.7.1997, blz. 28.

(2) PB C 91 van 27.3.1996, blz. 58.

(3) COM(97) 731 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2915/98

van Jean Baggioni (UPE) aan de Commissie

(2 oktober 1998)

Betreft: Vermindering van de energie-afhankelijkheid van de eilanden

Kan de Commissie, met het oog op de geïsoleerde geografische ligging van de eilanden en de beperkte natuurlijke en menselijke hulpbronnen waarover zij beschikken, meedelen of haar projecten op korte termijn voorzien in een spoedige vermindering van de energie-afhankelijkheid van de eilanden via de ontwikkeling van eigen alternatieve en hernieuwbare energiebronnen, zoals zonne-, wind- en geothermische energie dan wel hydro-elektrische energiebronnen?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(19 november 1998)

Het bevorderen van de ontwikkeling van duurzame energiebronnen behoort tot de prioritaire acties van het Europese energiebeleid. Overigens heeft de Commissie onlangs in verband hiermee een witboek goedgekeurd(1).

De eilandregio's zijn één van de belangrijkste bronnen van duurzame energie in de Gemeenschap. Terzelfder tijd zijn de traditionele energiebronnen er duurder dan op het continent. Bijgevolg zouden de duurzame energiebronnen er sneller het vereiste concurrentieniveau moeten bereiken. Bovendien zal de nieuwe, geleidelijke liberalisering van de interne energiemarkt een stimulans zijn voor de onafhankelijke productie van energie.

De Commissie is van oordeel dat het voortaan de taak van de autoriteiten en de marktdeelnemers van de eilandregio's is om zoveel mogelijk gebruik te maken van deze nieuwe opportuniteiten om tot een grotere energie-afhankelijkheid van de eilanden te komen, maar ook mogelijkheden voor economische ontwikkeling, nieuwe werkgelegenheid en een verbetering van het milieu te bieden.

Aangezien bijna alle eilanden onder de doelstellingen 1 of 5b vallen, kan de Gemeenschap inspanningen ten behoeve van duurzame energie steunen, met name in het kader van de structuurfondsen. In deze context wil de Commissie de informatieverstrekking en de bewustmaking van de betrokken nationale en regionale autoriteiten voor de talrijke voordelen van energiebeheer verbeteren. Bovendien dragen verscheidene programma's ter bevordering van energie-efficiëntie (SAVE), duurzame energiebronnen (Altener) en performante innoverende technologieën (Thermie) bij tot het realiseren van deze doelstellingen. Dankzij het SAVE-programma konden bijvoorbeeld 15 lokale en regionale bureaus voor energieplanning in de eilandgebieden worden opgericht. Het bevorderen van duurzame energiebronnen op lokaal niveau is één van de belangrijkste taken van de bureaus.

(1) COM(97) 599 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3629/98

van Hartmut Nassauer (PPE) aan de Commissie

(3 december 1998)

Betreft: Gevolgen van de in de Tsjechische Republiek geldende wetten voor de beoordeling van het toetredingsverzoek

Tot op heden zijn door verdrijving uit Tsjecho-Slowakije in de tijd na het einde van de Tweede Wereldoorlog veroorzaakte schendingen van de mensenrechten van burgers van verschillende nationaliteit niet ongedaan gemaakt. Vele van de betrokkenen zijn nog in leven. Door decreten van de president van de republiek en andere wetten werd in de jaren 1945 en 1946 een volledige confiscatie van de vermogens van vooral Duitse en Hongaarse eigenaars tot stand gebracht, die nog steeds een belasting vormt voor mensen en waaraan de rechtsorde van de Tsjechische Republiek vasthoudt. De Tsjechische Republiek blijft van mening dat de wet van 8 mei 1946, die strafvrijheid biedt voor excessen bij verdrijving, nog altijd van kracht is.

Deelt de Commissie de mening dat de naleving of niet-naleving van fundamentele mensen- en burgerrechten niet zonder gevolgen kan blijven voor de wijze waarop de Europese Unie het Tsjechische verzoek om toetreding tot de Europese Unie beoordeelt?

Gecombineerd Antwoord

van de heer van den Broek namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3626/98, E-3628/98 en E-3629/98

(3 februari 1999)

De onderhandelingen hebben betrekking op de toekomstige toetreding van de Tsjechische Republiek en de aanvaarding van de communautaire regelgeving ("acquis").

Het eigendomsrecht maakt als zodanig geen deel uit van het acquis. In artikel 222 van het EG-Verdrag wordt bepaald dat het Verdrag de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet laat. De Commissie beschouwt derhalve de door het geachte parlementslid ter sprake gebrachte kwesties als een bilateraal vraagstuk dat tussen Duitsland en de Tsjechische Republiek dient te worden geregeld.

Het acquis omvat wel een aantal fundamentele vrijheden - zoals het vrije verkeer van personen en de vrijheid van vestiging - die in de toekomst voor de onderdanen van zowel de nieuwe als van de oude lidstaten van toepassing zullen zijn. De toepasselijkheid van bedoelde rechten in de Tsjechische Republiek zou het vinden van een oplossing voor het door het geachte parlementslid vermelde probleem moeten vergemakkelijken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3543/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(1 december 1998)

Betreft: Verkoop landbouwbedrijf Maccarese

Een groot landbouwbedrijf vlak bij Rome, Maccarese geheten, dat eigendom is van het staatsbedrijf Iritecna, zal binnenkort worden verkocht. Een van de kandidaat-kopers is het Benetton-concern, waarvan wordt aangenomen dat het voornemens is het terrein voor reclame- of in ieder geval voor andere dan landbouwdoeleinden te gebruiken. Ook enkele plaatselijke landbouwcoöperaties en de landbouwers die op het landgoed werken hebben belangstelling getoond voor het terrein en hebben daarom de plaatselijke overheidsinstanties gevraagd ervoor te zorgen dat zij kunnen besluiten om gebruik te maken van het recht van voorkoop.

Kan de Commissie zeggen:

1. of zij niet vreest dat deze verkoop uiterst nadelig zou kunnen uitpakken voor de reeds kwijnende plaatselijke landbouw;

2. of er richtlijnen of documenten bestaan die voor dergelijke gevallen het recht van voorkoop adviseren voor personen die op het landgoed werkzaam zijn en die wellicht hun baan zullen verliezen;

3. wat zij in het algemeen van deze zaak denkt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 januari 1999)

Artikel 222 van het EG-Verdrag laat de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet. In het communautaire recht behelst geen enkele richtlijn of andere vorm van regelgevingbepalingen waarbij landbouw- of arbeiderscoöperaties een recht van voorkoop kunnen laten gelden bij de verkoop van het bedrijf waarvoor zij werken. Eventuele bepalingen waarnaar het geachte parlementslid verwijst, waarbij de bovenvermelde subjecten in het genot van een dergelijk recht worden gesteld, zouden dus uitsluitend onder het nationale recht vallen.

Derhalve kan de Commissie niemand er toe verplichten om bij de verkoop van het landbouwbedrijf Maccarese, een bepaling toe te passen tot invoering van een recht van voorkoop.

Meer in het algemeen kan de Commissie geen enkel oordeel over deze zaak vellen, bij gebrek aan specifieke gegevens ten aanzien waarvan zij stelling zou moeten nemen krachtens de geldende rechtsvoorschriften.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2317/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(22 juli 1998)

Betreft: Het verbouwen van de Italgas - gashouders in Rome

Een paar maanden geleden is een begin gemaakt met de herstructureringswerkzaamheden aan twee gashouders in Rome die sedert 1986 ongebruikt staan. Ze worden omgebouwd tot garages.

Tijdens deze werkzaamheden hebben zich problemen voorgedaan in verband met de veiligheid van het milieu:

1. Er is een grote hoeveelheid van steenkool afkomstig toxisch afval (naftaleen, gasoline enz.) dat al meer dan 80 jaar in de gashouders ligt opgeslagen. De onwelriekende dampen hebben voor overlast gezorgd voor de bewoners van de wijk Ostiense en Mercati Generali.

2. Om de roest op te ruimen die de ijzeren bouwwerken bedekt, wordt een "zandgraafmachine" gebruikt die het zand over een zeer groot gebied rondstrooit, zodat de auto's van het personeel van Romana Gas en van omwonenden schade oplopen. Bovendien zijn er klachten ingediend door maatschappelijke organisaties, waaronder de vakbond UGL-Energia van Italgas en door omwonenden.

De vraag aan de Commissie luidt of zij het niet nodig acht om stappen te nemen bij de Italiaanse autoriteiten en deze te verzoeken zich bij genoemde werken te houden aan de Italiaanse wetten waarin de communautaire richtlijnen zijn omgezet op het gebied van gezondheid op de werkplek en milieubescherming.

Antwoord van Mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(2 oktober 1998)

Uit de door het geachte parlementslid verstrekte gegevens zou blijken dat noch bijlage I noch bijlage II van Richtlijn 85/337/EEG(1) van toepassing zijn op deze werkzaamheden waarbij de omwonenden hinder ondervinden van over een groot gebied verspreid zand. Dientengevolge bestaat er geen wettelijke verplichting om deze werkzaamheden aan een milieu-effectbeoordeling te onderwerpen.

Wat betreft de opslag van toxisch steenkoolafval in de gashouders in de wijken "Ostiense" en "Mercati Generali" te Rome, heeft het geachte parlementslid de Commissie niet in het bezit gesteld van de nodige gegevens om met de communautaire milieuwetgeving in de hand tot een evaluatie over te gaan. Daarom is de Commissie niet bij machte te bepalen welke communautaire milieuvoorschriften op het geval in kwestie van toepassing zouden zijn.

In de communautaire richtlijnen inzake gezondheid en veiligheid op het werk worden minimumvereisten vastgesteld voor de bescherming van gezondheid en veiligheid van werknemers op de werkplek en wordt de werkgever hier steeds verantwoordelijk gesteld. Dienovereenkomstig zijn communautaire gezondheids- en veiligheidsrichtlijnen niet van toepassing op de omwonenden in kwestie, noch op enige andere partij buiten het kader van de betrekking werkgever-werknemer.

Of er al dan niet nationale voorschriften worden toegepast is een zaak die de Italiaanse autoriteiten aangaat; zij moeten namelijk uitmaken of de nationale wetten tot uitvoering van de communautaire richtlijn inzake gezondheid en veiligheid op het werk in dit geval in acht zijn genomen.

(1) PB L 175 van 5.7.1985.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3228/98

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(26 oktober 1998)

Betreft: Belastingwetgeving in verband met pensioenen

Kan de Commissie mededelen of de burger over zijn pensioen naar haar oordeel belasting moet betalen in het land dat het pensioen uitkeert of in het land waar hij verblijft?

Ter illustratie: Denemarken heeft zijn overeenkomst inzake dubbele belasting met Portugal opgezegd, waardoor gepensioneerde Denen die in Portugal wonen voortaan in Denemarken belasting moeten afdragen over hun Deense pensioenen, terwijl gepensioneerde Denen in Spanje over hun Deense pensioen nog steeds belasting betalen in Spanje.

Acht de Commissie het redelijk dat een land zijn in het buitenland verblijvende gepensioneerden op deze manier verschillend behandelt met betrekking tot de belastingwetgeving die op hun pensioenen van toepassing is?

Bestaan er reeds richtsnoeren ten aanzien van de belastingwetgeving die geldt voor de pensioenen van in het buitenland gevestigde gepensioneerden? Zo ja, welke?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(3 februari 1999)

Er bestaat geen communautaire wetgeving inzake het recht om belastingen te heffen op inkomsten uit pensioen. De meeste bilaterale belastingverdragen omvatten evenwel dergelijke bepalingen, die vaak zijn gebaseerd op artikel 18 van het modelverdrag van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) inzake belastingheffing op inkomen en kapitaal, waarin het recht op het heffen van belastingen aan het land van verblijf wordt toegewezen. Indien er geen bilateraal verdrag bestaat, hebben beide landen in beginsel het recht om belastingen te heffen. Zij dienen er via hun nationale wetgeving voor te zorgen dat dubbele belastingheffing wordt voorkomen.

Indien zich daadwerkelijk een situatie van dubbele belastingheffing zou voordoen, zou moeten worden onderzocht of die dubbele belastingheffing compatibel is met de fundamentele vrijheden die door het EG-Verdrag zijn gewaarborgd. Gezien het ontbreken van communautaire harmonisatie- of coördinatievoorschriften vormt het feit dat gepensioneerden die naar verschillende buitenlandse lidstaten zijn verhuisd op verschillende wijze worden belast, evenwel geen schending van het Verdrag.

De Commissie wenst de aandacht van het geachte parlementslid te vestigen op het feit dat zij thans bezig is met maatregelen voor het wegwerken van die hinderpalen voor het vrije verkeer van werknemers en voor de vrije financiële dienstverlening die het gevolg zijn van de complexe en uiteenlopende belastingheffing op aanvullende pensioenen en levensverzekeringen in de verschillende lidstaten van de Gemeenschap en van een onvoldoende coördinatie van het belastingbeleid op dit gebied.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3957/98

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: De aankomst van voedselhulp in Rusland

De Europese Unie heeft toegezegd voedselhulp te verlenen aan Rusland ter waarde van 2,4 miljard FIM in de vorm van graan, rijst, vlees en melkpoeder. Het is echter moeilijk om ervoor te zorgen dat de voedselhulp ook daadwerkelijk ter plaatse aankomt, omdat de controle in Rusland lastig te verwezenlijken is.

Welke maatregelen gaat de Commissie in samenwerking met de Russische autoriteiten nemen om te kunnen waarborgen dat de voedselhulp ter plaatse aankomt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(27 januari 1999)

Er is een aantal maatregelen genomen met betrekking tot de controle op de distributie van de voedselhulp in de Russische Federatie.

De lijst van zowel de streken en gebieden die voor het programma in aanmerking zullen komen als de producten die per gebied worden gegeven, is opgenomen in een bijlage bij het "memorandum of understanding" tussen de Gemeenschap en Rusland. Deze bijlage wordt een onderdeel van een officieel besluit van de regering van de Russische Federatie dat zal worden gepubliceerd. Bijgevolg zullen alle regionale bestuurders kunnen verifiëren dat ze de hoeveelheden ontvangen die hun zijn toegewezen.

De producten zullen in opeenvolgende fasen worden geleverd. De Russische regering zal maandelijks aan de Commissie rapporteren over de uitvoering van het programma. De rapporten zullen de nodige details over de uitvoering van het programma (per product en per gebied) bevatten en ook gegevens over de speciale rekening en het gebruik ervan.

De Rekenkamer van de Gemeenschap heeft het recht in de Russische Federatie audits uit te voeren met betrekking tot het voedselhulpprogramma. Overeenkomstig artikel 1 (4) van Verordening (EC) 2802/98 van de Raad van 17 december 1998, zullen in het memorandum bepalingen worden opgenomen over op Russisch grondgebied uit te voeren toezicht, auditing, controle en evaluatie, in het bijzonder door de Rekenkamer of door de Commissie voor dit doel gemachtigde externe organisaties. De Commissie zal een beroep doen op externe technische assistentie voor toezicht en controle op en auditing en evaluatie van het goede verloop van de operatie.

Indien de Commissie informatie ontvangt waaruit blijkt dat moet worden getwijfeld aan de goede uitvoering van het voedselhulpprogramma, dan kan ze de operatie schorsen.