SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1697/02

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 juni 2002)

Betreft: Schadevergoedingen voor vissers en reders voor het tijdelijk staken van de beroepsactiviteiten

De kleinschalige kustvisserij is van groot sociaal-economisch belang voor al die vissersgemeenschappen die vooral van deze activiteit afhankelijk zijn. Om een aantal redenen waaronder biologische zijn deze vissers gedwongen hun werkzaamheden tijdelijk te staken, en voor die perioden van inactiviteit dienen ze een adequate schadeloosstelling te ontvangen. In Portugal kunnen de schepen bij slecht weer 's winters vaak niet uitvaren, mede vanwege de slechte staat waarin de havenmonden zich bevinden. Daarnaast is er natuurlijk het gesloten seizoen, en dat heeft in het noorden van het land vooral gevolgen voor de sardienvisserij, en in het zuiden, in de Algarve, voor het vergaren van tweekleppigen met haaknetten.

Op mijn vraag E-1648/01(1) van 12 juni 2001, heeft commissaris Fischler geantwoord dat in de communautaire wetgeving een schadevergoedingsregeling is opgenomen, en dat deze schadevergoedingen door de lidstaten kunnen worden toegekend, en wel volgens de criteria van Verordening (EG) nr. 2792/1999(2) van de Raad, van 17 december 1999. Daarin zijn immers de voorwaarden en criteria voor de structurele acties in de visserijsector vastgelegd. Dat is op zich een goede zaak, maar daarom nog geen garantie dat deze maatregel door de lidstaten van de Europese Unie ook werkelijk toegepast wordt.

Is de Commissie voornemens bij de herziening van het gemeenschappelijk visserijbeleid een door de gemeenschapsbegroting gefinancierde (of gecofinancierde) communautaire steunregeling op te zetten voor de schadeloosstelling van vissers en reders wanneer deze gedwongen worden hun activiteiten tijdelijk te staken?

(1) PB C 364 E van 20.12.2001, blz. 167.

(2) PB L 337 van 30.12.1999, blz. 10.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(8 juli 2002)

Op grond van artikel 16 (Tijdelijke stillegging van activiteiten en financiële vergoeding voor andere maatregelen) van Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector, kan een vergoeding worden toegekend bij tijdelijke stillegging van de activiteiten.

In het kader van de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid is een voorstel ingediend voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2792/1999, waarbij artikel 16 op een aantal punten wordt aangepast. Deze aanpassingen behelzen met name een verlenging van de uitkeringsduur van de vergoeding van twee naar drie maanden wanneer het gaat om een niet te voorziene gebeurtenis, in het bijzonder als gevolg van biologische oorzaken.

Wanneer de Raad een meerjarig beheersplan heeft vastgesteld of de Commissie of een of meer lidstaten besloten hebben noodmaatregelen vast te stellen, mogen de voor de periode 2000-2006 vastgestelde maxima van 1 miljoen euro of 4 % van de financiële bijdrage van de Gemeenschap voor de sector in de betrokken lidstaat, worden overschreden op voorwaarde dat de maatregel een buitengebruikstellingsregeling bevat die bedoeld is om binnen twee jaar na de vaststelling van de maatregel een aantal vissersvaartuigen met een visserij-inspanning die tenminste gelijk is aan de visserij-inspanning van de vissersvaartuigen waarvan de visserijactiviteit als gevolg van het plan of de noodmaatregel is stilgelegd, buiten bedrijf te stellen.