SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1606/98

van Daniela Raschhofer (NI) aan de Commissie

(11 mei 1998)

Betreft: Anti-dumpingheffingen voor staalproducenten

Hoewel anti-dumpingmaatregelen een belangrijk protectionistisch reguleringsinstrument zijn, kunnen dergelijke maatregelen ook tot economische problemen bij ondernemingen binnen de Gemeenschap leiden.

Naar verluidt heeft de Commissie het plan anti-dumpingheffingen op stalen schroeven uit Azië in te voeren.

1. Is de Commissie inderdaad voornemens dergelijke maatregelen te nemen? Zo ja, hoe hoog zullen deze heffingen per ton dan zijn?

2. Vanaf welk tijdstip zal waarschijnlijk een anti-dumpingheffing op de bedoelde producten worden ingevoerd?

3. Heeft de maatregel uitsluitend betrekking op stalen schroeven, of betreft zij ook andere staalproducten?

4. Zal de maatregel voor alle staalproducenten uit het Verre Oosten gelden?

Zo neen, voor welke producenten zal deze anti-dumpingregeling dan gelden?

5. Indien de Commissie verschillende heffingstarieven vaststelt: hoe berekent zij deze?

6. Hoe lang denkt de Commissie een eventuele regeling te handhaven?

7. Via welke informatiekanalen en vanaf welk tijdstip op zijn vroegst kunnen ondernemingen waarvoor de maatregel consequenties zal hebben informatie krijgen over de overwegingen in dit verband van de Commissie?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie

(11 juni 1998)

Het geachte parlementslid stelt een aantal vragen aan de orde over antidumpingrechten op stalen schroeven uit Azië.

1. De Europese Unie heeft bij Verordening (EG) 393/98 van 16 februari 1998 definitieve antidumpingrechten ingesteld op de invoer van roestvrij stalen bevestigingsmiddelen en delen daarvan, van oorsprong uit verschillende Aziatische landen(1). De hoogte van het recht varieert per land en bedrijf en loopt uiteen van 2,7 % tot 74,70 % (de rechten zijn van toepassing op de nettoprijs, franco grens-Gemeenschap).

2. De maatregelen zijn van toepassing met ingang van de dag volgende op hun bekendmaking in het Publicatieblad, in dit geval op 17 februari 1998.

3. De maatregelen worden ingesteld op roestvrij stalen bevestigingsmiddelen en delen daarvan, dat wil zeggen, roestvrij stalen schroeven, bouten en moeren vallende onder GN-codes 7318 12 10, 7318 14 10, 7318 15 30, 7318 15 51, 7318 15 61, 1318 15 70 en 7318 16 30.

4. Alleen de in het voorgaande punt vermelde producten van oorsprong uit de Volksrepubliek China, India, Zuid-Korea, Maleisië, Taiwan en Thailand vallen onder deze antidumpingmaatregelen.

5. Deze maatregelen werden berekend overeenkomstig de relevante antidumpingwetgeving, d.w.z. Verordening (EG) 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap(2). Dienovereenkomstig werd onderzocht of bovengenoemde invoer plaatsvond met dumping, of de invoer met dumping schade berokkende aan de communautaire bedrijfstak en of het in het belang was van de Gemeenschap om antidumpingmaatregelen in te stellen om deze situatie recht te trekken. Met het oog hierop werd bij de betrokken partijen alle relevante informatie opgevraagd en werd onderzoek verricht te hunner kantoren.

6. De maatregelen zijn van toepassing voor een periode van vijf jaar. In artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) 384/96 is echter de mogelijkheid opgenomen van een tussentijds onderzoek.

7. Overeenkomstig de relevante antidumpingwetgeving werden de partijen tijdens de verschillende stadia op de hoogte gehouden van de procedure die zou leiden tot instelling van definitieve antidumpingrechten. Alle betrokken bedrijven ontvingen uitgebreide informatie en uitleg over de wijze waarop de rechten die op hen van toepassing waren, werden berekend. Dit geschiedde onmiddellijk nadat de voorlopige antidumpingrechten waren ingesteld bij Verordening (EG) 1732/97 van de Commissie van 4 september 1997. De betrokken partijen zijn in de gelegenheid gesteld om opmerkingen in te dienen en met de diensten van de Commissie de hun meegedeelde informatie te bespreken. Met hun opmerkingen werd naar behoren rekening gehouden alvorens de Commissie en de Raad hun uiteindelijke besluit namen.

(1) PB L 50 van 20.2.1998.

(2) PB L 317 van 6.12.1996, PB L 128 van 30.4.1998.