ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2249/96 van Umberto Bossi (ELDR) aan de Commissie (9 augustus 1996)

Betreft: Tijdsverschillen tussen de publikatie van informatiemateriaal en formulieren voor de indiening van de aanvragen voor de communautaire programma's in de verschillende talen

Naar aanleiding van het niet erg volledige antwoord op mijn schriftelijke vraag E-1257/96 ((PB C 305 van 15.10.1996, blz. 69. )) stel ik nogmaals een vraag:

De Commissie publiceert gelijktijdig in alle officiële talen van de EU in het Publikatieblad bekendmakingen van aanbestedingen, oproepen tot de indiening van aanvragen voor en aanbiedingen enz. van communautaire programma's. Belangstellende bedrijven of particulieren kunnen, na specifiek door de verschillende directoraten-generaal verstrekt informatiemateriaal te hebben bestudeerd, hun aanvraag indienen op eveneens door de directoraten-generaal gepubliceerde speciale formulieren. Al dit materiaal is zeer zelden beschikbaar in alle talen, maar dikwijls alleen in het Engels, Frans of Duits. Soms, na weken, komen ook de versies in de andere communautaire talen uit.

Kan de Commissie de keuze van genoemde talen rechtvaardigen, vindt zij niet dat dit selectiecriterium in feite particulieren en bedrijven van lid-staten wier officiële talen niet tot de genoemde behoren schaadt en acht zij deze keuze geen stilzwijgende bevordering van oneerlijke concurrentie in de Unie?

Hoe denkt zij, aangezien voor iedereen (zoals gepubliceerd in het Publikatieblad) de uiterste termijn voor de indiening van aanvragen en kandidaatstellingen is vastgesteld, maar in werkelijkheid er op grond van talenselecties verschil tussen de lid-staten wordt gemaakt, het verschil in tijd te verhelpen die ter beschikking staat voor diegenen die hun aanvragen voor de toegang tot de communautaire programma's willen indienen?

Vindt zij niet, ook al zijn vertragingen bij de publikatie van informatiemateriaal in alle officiële talen soms te wijten aan "alledaagse¨ vertaalproblemen, dat deze technische tekortkomingen in feite de principes van doorzichtigheid en gelijkheid die een ideologische grondslag van de Europese Unie zijn, in diskrediet brengen?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie (23 oktober 1996)

Ofschoon het in bepaalde gevallen kan voorkomen dat documenten het eerst beschikbaar komen in de talen die voor de opstelling of de uitwerking van de documenten in diensten van de Commissie worden gebruikt, tracht de Commissie de problemen waarnaar het geachte Parlementslid verwijst, te vermijden door zo goed mogelijk te waarborgen dat documenten die rechtstreeks betrekking hebben op algemeen vergelijkende onderzoeken en op oproepen tot het indienen van voorstellen en blijken van belangstelling gelijktijdig in alle talen van de Gemeenschap worden gepubliceerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2237/96 van Peter Skinner (PSE) aan de Commissie (9 augustus 1996)

Betreft: Verkoop van jonge pijlinktvis en andere onvolgroeide vis in de mediterrane lid-staten van de EU

Van een van mijn kiezers heb ik een ooggetuigeverslag ontvangen over de veel voorkomende verkoop van jonge pijlinktvis en andere onvolgroeide vis in restaurants en op vismarkten in de mediterrane lid-staten van de EG.

Kan de Commissie daar commentaar op geven? Als deze meldingen juist zijn, kan de Commissie dan haar standpunt toelichten ten aanzien van de handel in jonge vis e.d., die ongetwijfeld in strijd is met het door de Europese Commissie bevorderde beleid voor de instandhouding van visbestanden?

Wat denkt de Commissie te doen om te waarborgen dat in deze landen jonge vis niet gevangen en in de handel gebracht wordt?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (10 oktober 1996)

Voor de instandhouding van de visbestanden ware het wenselijk dat alle commerciële vangsten uitsluitend uit volgroeide vis bestonden. In werkelijkheid echter kan zelfs bij een zeer strikt beheer niet worden voorkomen dat een bepaalde hoeveelheid onvolgroeide vis wordt meegevangen. Dat geldt niet alleen voor de Middellandse Zee.

Men dient er echter rekening mee te houden dat in de Middellandse Zee vaak wordt gevist op plaatselijke bestanden, waarvan de vissen nooit zo groot worden als die van dezelfde soort in de Atlantische Oceaan en in de noordelijke wateren. Dit geldt inzonderheid voor pijlinktvissen, waarvan een groot percentage van de vangst bestaat uit volgroeide dieren van het geslacht Alloteuthis, die meestal veel kleiner zijn dan de pijlinktvissen die in de Atlantische Oceaan worden gevangen en die meestal tot het geslacht Loligo behoren. Anderzijds kunnen vissen van dezelfde soort in de Middellandse Zee reeds geslachtsrijp zijn als ze nog veel kleiner zijn, en dat is met name het geval voor heek en andere vis.

De bescherming van kleine vis blijft niettemin van essentieel belang voor de mediterrane visserij. Het bestaan van plaatselijke afzetmarkten voor kleine vis maakt deze bescherming des te noodzakelijker.

Tot in 1994 was er op dit punt geen Europese regelgeving. In 1994 stelde de Raad echter een eerste reeks van technische maatregelen voor de Middellandse Zee vast (Verordening (EG) nr. 1626/94 ((PB L 171 van 6. 7.1994. ))), waarin onder meer voor een aantal soorten minimummaten bij aanlanding zijn vastgelegd. Wegens de vorenbeschreven geografische verschillen, kunnen dat kleinere minimummaten zijn dan voor vergelijkbare soorten in andere vangstgebieden. Door de vaststelling van deze verordening is thans echter de basis gelegd voor een echte bescherming van jonge vis in de Middellandse Zee.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2134/96 van Susan Waddington (PSE) aan de Commissie (3 augustus 1996)

Betreft: Mensenrechtensituatie in de Indiase staat Punjab

Mij zijn aantijgingen ter ore gekomen inzake schendingen van de mensenrechten, "verdwijningen¨ en mishandeling van advocaten en mensenrechtenactivisten in Punjab, o.a. het geval van de Sikh Jaswant Singh Khalra, die zich voor de mensenrechten inzet.

Welke maatregelen neemt de Gemeenschap om ervoor te zorgen dat de fundamentele mensenrechten in de staat Punjab worden beschermd en dat individuele gevallen van schending van die rechten en "verdwijning¨, zoals in het geval van Jaswant Singh Khalra, grondig en van onafhankelijke zijde worden onderzocht?

Antwoord van de heer Marin namens de Commissie (13 september 1996)

De Commissie en alle Lid-Staten hechten zeer veel belang aan het vraagstuk van de mensenrechten, vooral ingeval van contractuele banden met derde landen. In dit licht volgt de Commissie de ontwikkelingen in de Indiaase staat Punjab van nabij en zal zij bij haar betrekkingen met de Indiaase overheid alles wat in haar macht ligt blijven doen om volledige transparantie en de respectering van de rechtsstaat te bevorderen.

Zoals in de recente mededeling "Versterking partnerschap EU-India¨ ((COM(96 275 def. )) staat vermeld, is de handhaving van de politieke dialoog tussen de Gemeenschap en India een prioriteit. Volgens de Commissie dienen kwesties zoals die welke door het geachte Parlementslid worden opgeworpen in dat kader te worden besproken en uitgediept, zoals ook in het verleden is gedaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2097/96 van Eryl McNally (PSE) aan de Commissie (16 juli 1996)

Betreft: Financiële implicaties van nog meer officiële talen bij de EU

Kan de Commissie meedelen wat de financiële implicaties zouden zijn wanneer er door toetreding van nieuwe lid-staten tot de Europese Unie, nog meer officiële talen bijkomen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (9 september 1996)

De Commissie is van mening dat een nauwkeurig antwoord op de vraag van het geachte Parlementslid in dit stadium voorbarig is daar de toekomstige uitbreiding van de Europese Unie wegens het aantal kandidaat-Lid-Staten en nieuwe talen vele vragen over het talenbeleid oproept.

Tot nu toe heeft iedere uitbreiding op taalgebied geleid tot een uitbreiding van het statutaire personeel in de talendiensten, een verhoging van de kredieten voor free-lance vertalers en tolken en voor cursussen om de nieuwe talen te leren, en extra uitgaven voor publikaties en voor de nodige aanpassingen aan roerende en onroerende infrastructuur (onderbrenging van personeel en uitrusting van vergaderzalen).

Er dient op te worden gewezen dat een groot deel van de vertaal- en publikatiekosten (met name voor het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen) verband houdt met het feit dat de meeste communautaire besluiten rechtstreeks toepasselijk zijn in de Lid-Staten en dus in de officiële taal van elk van de Lid-Staten moeten worden verspreid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1992/96 van Mary Banotti (PPE) aan de Commissie (17 juli 1996)

Betreft: Werkzaamheden op het gebied van public relations

Onder verwijzing naar haar aanvullend antwoord op mijn vraag E-0561/96 ((PB C 297 van 8.10.1996, blz. 8. )) wil ik de Commissie nog vragen of zij kan meedelen waarom in haar lijst geen offertes van afzonderlijke DG's of EU-organen zijn opgenomen, met name in het geval van paneuropese werkzaamheden, hetgeen logischer zou zijn dan opdrachten toe te wijzen aan afzonderlijke landen?

Wat valt volgens de Commissie onder het begrip public relations?

Uit het antwoord op mijn vorige vraag blijkt dat heel wat opdrachten werden toegewezen aan kandidaten die op juridisch gebied actief zijn.

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie (30 september 1996)

In haar antwoord op vraag E-561/96 en de tabel die aan het geachte Parlementslid en aan het secretariaat-generaal van het Parlement is toegezonden, heeft de Commissie informatie verstrekt over de public-relationscontracten die zij heeft gesloten in verband met haar eigen voorlichtingswerkzaamheden die worden beheerd door het directoraat-generaal Voorlichting, communicatie, cultuur en audiovisuele sector. De Commissie hanteert geen specifieke classificatie voor public relations in haar verschillende contracten voor externe werkzaamheden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1691/96 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (24 juni 1996)

Betreft: Europese Waarnemingspost voor het MKB

Het voornaamste deel van het door de waarnemingspost opgestelde document betreft de evolutie van de zogenaamde Internal Market Monitor voor het MKB (SIMM) die tot taak heeft de gevolgen van de totstandbrenging van de interne markt voor de KMO's te evalueren. De interne markt heeft zowel op de resultaten die de KMO's bij hun activiteiten hebben behaald als op het milieu waarin zij werkzaam zijn invloed uitgeoefend.

Kan de Commissie,

1. aangezien bij de beoordeling van het verslag blijkt dat de statistieken in het verslag nog tekortkomingen en gebrek aan homogeniteit vertonen, hetgeen de analyse niet vergemakkelijkt,

2. aangezien het absoluut noodzakelijk is uiterst snel te beschikken over bijgehouden analyses van de bedrijfstrends, hetgeen onmogelijk is als het verslag de huidige "encyclopedische¨ structuur handhaaft, terwijl dit uitvoerbaarder is met behulp van beknopter bijwerkingen,

mededelen of zij meer kan doen om binnenkort tot een zeker en betrouwbaar statistisch beeld te komen?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (16 september 1996)

De Commissie deelt het standpunt van het geachte Parlementslid dat het belangrijk is om over geschikte statistieken van goede kwaliteit te beschikken over het aantal ondernemingen en over de grootte, de structuur en de demografie ervan, met name ten behoeve van haar eigen werkzaamheden op het gebied van de vormgeving en evaluatie van beleidsinitiatieven voor het midden- en kleinbedrijf (MKB).

Overeenkomstig de bepalingen van Besluit 93/379/EEG van de Raad van 14 juni 1993 ((PB L 161 van 2.7.1993. )) doet de Commissie haar best om de statistieken over het MKB zowel kwalitatief als kwantitatief te verbeteren. Met name bij het verzamelen van gegevens, waarmee in 1988 een begin is gemaakt, is het aantal Lid-Staten, bedrijfstakken en variabelen voortdurend uitgebreid. Voorts zijn verschillende statistische projecten en programma's opgezet die ook zullen worden voortgezet, waarbij de nadruk wordt gelegd op de dekking en de geschiktheid van de gegevens en waarbij alle beschikbare informatie wordt benut om te vermijden dat ondernemingen met nieuwe verzoeken om informatie lastig worden gevallen.

Bovendien zal de Commissie zich beijveren voor een verbetering van de structuur van de jaarverslagen van de Waarnemingspost voor het MKB door beknoptere supplementen, met name op het gebied van de beoordeling van de milieuaspecten en de prestatie van de ondernemingen op de interne markt. Zij wil er ook voor zorgen dat de volgende verslagen een basis blijven vormen voor een adequate discussie over de horizontale MKB-vraagstukken zonder echter de onafhankelijkheid van de analyse van de Waarnemingspost aan te tasten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2088/96 van Angela Billingham (PSE) aan de Commissie (26 juli 1996)

Betreft: Radongas

Radongas in het milieu wordt in het Verenigd Koninkrijk erkend als een belangrijke veroorzaker van kanker. Kan de Commissie informatie verstrekken over de huidige normen die in de EU worden gehanteerd met betrekking tot het niveau van dit gas dat aanvaardbaar wordt geacht in de nabijheid van woonhuizen?

Is de Commissie bereid wetgeving op dit gebied te overwegen, teneinde de burgers van de Europese Unie op afdoende wijze te beschermen tegen deze bedreiging van de gezondheid?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (16 september 1996)

De Commissie heeft op 21 februari een Aanbeveling inzake de bescherming van de bevolking tegen blootstelling aan radon binnenshuis gedaan (90/143/EURATOM ((PB L 80 van 27.3.1990. ))). Daarin wordt als referentieniveau een radongasconcentratie van 400 Bq/m3 voorgesteld voor correctieve maatregelen in bestaande gebouwen en een richtwaarde van 200 Bq/m3 voor nieuwbouw.

De Lid-Staten hebben op verschillende manieren op deze aanbeveling gereageerd, onder andere afhankelijk van de specifieke omstandigheden en vorm waarin radon op hun grondgebied in het milieu voorkomt. Waar referentieniveaus zijn ingevoerd zijn deze over het algemeen in overeenstemming met de aanbeveling. Aangezien de juridische status en de praktische implicaties van deze referentieniveaus onderling verschillend zijn, is een vergelijking op basis van aantallen alleen niet zinvol.

De Commissie volgt nauwlettend hoe in de diverse Lid-Staten gevolg aan haar aanbeveling wordt gegeven. Het behoort echter uitsluitend tot de verantwoordelijkheid van de nationale autoriteiten om ter bescherming van het publiek een radonbeheersingsbeleid te ontwikkelen in het kader van de algemene zorg voor de volksgezondheid.

De onlangs herziene richtlijn van de Raad tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren (96/29/EURATOM ((PB L 159 van 29.6.1996. ))) geldt onder andere voor natuurlijke stralingsbronnen, inclusief bronnen van radonstraling, met name wat blootstelling op de werkplek betreft, maar is niet van toepassing op radon in woningen, dat onder bovengenoemde aanbeveling valt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1384/96 van Miguel Arias Cañete (PPE) aan de Commissie (6 juni 1996)

Betreft: Invoer van avocado's uit Mexico

De communautaire avocadokwekers hebben het vanwege de massale invoer van Mexicaanse avocado's in de Europese Unie zeer moeilijk aangezien zij niet met de lage prijzen van het Mexicaanse produkt kunnen concurreren.

Dit omdat de produktiekosten van avocado's in Mexico, waar als gevolg van de sociaal-economische omstandigheden volop goedkope arbeid aanwezig is, veel lager liggen dan in Europa. Toch is de uiteindelijke kwaliteit van het Mexicaanse produkt door het lange vervoer veel minder goed dan van de Europese avocado.

Is het de Commissie bekend dat, nu de Europese markt tengevolge van de onrechtvaardige sociaal-economische omstandigheden door goedkope Mexicaanse avocado's van slechte kwaliteit wordt overspoeld, de Europese avocado's aan de boom hangen te rotten omdat de kwekers al zo lang op een vermindering van de Mexicaanse import hopen?

Overweegt de Commissie maatregelen om iets aan deze situatie te doen?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1384/96 en E-1385/96 (11 juli 1996)

De Commissie constateert inderdaad dat de invoer van avocado's in de Gemeenschap in 1994 en 1995 is gestegen en in het laatstgenoemde jaar 105.552 ton bedroeg. Daaraan waren echter twee jaren met een dalende invoer voorafgegaan. In 1991 bedroeg de invoer in de Gemeenschap van de Twaalf 90.145 ton. Over de periode 1991-1995 bedraagt de stijging slechts 16 %.

De invoer uit Mexico neemt toe en in 1995 is dit land de grootste leverancier van de Gemeenschap geworden. Deze stijging is gedeeltelijk ten koste gegaan van de tweede grootste leverancier, namelijk Israël, dat zijn marktaandeel ziet dalen. De afzet door de derde grootste leverancier, Zuid-Afrika, stagneert. Deze drie landen nemen samen bijna 90 % van de invoer in de Gemeenschap voor hun rekening.

De conventionele invoerrechten op avocado's bedragen van 1 juni tot en met 30 november 7,5 % en gedurende de rest van het jaar 4 % ((Verordening (EG) nr. 3009/95 van de Commissie van 22 december 1995 tot wijziging van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2657/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief - PB L 319 van 30.12.1995. Produktcode: 0804 40. )). Gedurende de periode waarin ook in de Gemeenschap wordt geproduceerd, is de bescherming voor dit produkt dus sterker.

Gezien het voorafgaande is de Commissie van mening dat de invoer uit Mexico de communautaire markt niet kan verstoren. Zij is dan ook niet voornemens bijzondere maatregelen ten behoeve van de produktie van avocado's te nemen.

De Commissie blijft de ontwikkeling op deze markt echter aandachtig volgen en zij wijst erop dat de hervormde gemeenschappelijke marktordening voor groenten en fruit nieuwe bepalingen bevat die de mogelijkheid bieden maatregelen uit te werken om de concurrentiepositie van de communautaire producenten te verbeteren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2373/96 van Gianfranco Dell'Alba (ARE) aan de Commissie (27 augustus 1996)

Betreft: Voorontwerp van begroting 1997

De Europese Gemeenschap voor Atoomenergie beschikt via begrotingslijn A-300 over een budget voor de huishoudelijke uitgaven van het Voorzieningsagentschap.

Kan de Commissie het Europees Parlement mededelen welk soort activiteiten de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie ontplooit en met welk resultaat?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (4 oktober 1996)

Op zijn 23e zitting, van 1 en 2 februari 1960, besloot de Raad van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (EGA) met eenparigheid van stemmen dat de Commissie de inning moest uitstellen van de heffing waarin oorspronkelijk was voorzien in artikel 54 van het Euratom-Verdrag en die was bestemd ter bestrijding van de bedrijfskosten uitgaven van het Voorzieningsagentschap van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie. Sindsdien wordt in artikel A-300 van de begroting van de Commissie een subsidie opgenomen die bestemd is om de raming van ontvangsten en uitgaven van het Voorzieningsagentschap in evenwicht te brengen. Deze subsidie dekt de huishoudelijke uitgaven van het Voorzieningsagentschap, met uitzondering van de personeelskosten en de kosten van de huur van kantoorruimte, die in de begroting van de Commissie zijn opgenomen.

Voor de activiteiten van het Voorzieningsagentschap wordt het geachte Parlementslid in het bijzonder verwezen naar hoofdstuk 6 van het Euratom-Verdrag. Voorts worden een afdruk van de tekst waarmee het Voorzieningsagentschap zich op het Internet presenteert en het laatste jaarverslag van het Voorzieningsagentschap rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

Voor de activiteiten van de EGA in het algemeen wordt het geachte Parlementslid verwezen naar titel I van het Euratom-Verdrag en voor de behaalde resultaten naar de desbetreffende rubrieken van het Algemeen Verslag van de Commissie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1568/96 van Roberto Mezzaroma (UPE) aan de Commissie (24 juni 1996)

Betreft: Gekke-koeienziekte

De gekke-koeienziekte verontrust miljoenen consumenten die al dan niet terecht de laatste weken het verbruik van rundvlees hebben beperkt. Kan de Commissie mededelen:

1. wanneer het eerste geval zich in het Verenigd Koninkrijk heeft voorgedaan en op welke wijze de ziekte wordt overgedragen,

2. hoeveel personen tot nu toe rechtstreeks met het virus zijn besmet en welke gespecialiseerde centra er in Europa zijn voor de preventie en de behandeling?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (27 september 1996)

1. Boviene spongiforme encefalopathie (B.S.E.) is in 1986 geïdentificeerd als een specifieke runderziekte. Het is mogelijk dat sommige runderen in het Verenigd Koninkrijk reeds voordien aan de ziekte leden zonder dat dit als zodanig werd onderkend.

De meest aannemelijke wetenschappelijke verklaring voor de oorsprong van B.S.E. is dat het besmettelijke agens aanwezig was in diervoeder dat meel van vlees en van beenderen van herkauwers bevatte. Dit meel werd niet voldoende behandeld om het agens te vernietigen. Het B.S.E.-agens is hoogst waarschijnlijk ontstaan uit scrapie, een verwante schapenziekte. Recente statistische gegevens wijzen er echter op dat verticale overdracht kan voorkomen, al is er op dit ogenblik nog geen biologische verklaring voor de wijze van overdracht. Indien verticale overdracht van moeder op kalf voorkomt, dan zal dit waarschijnlijk niet frequent gebeuren.

2. De ziekte van Creutzfeldt-Jacob (ZCJ) is een zeldzame ziekte waarvan de oorsprong niet bekend is. Men denkt echter niet dat ze wordt veroorzaakt door een virus. In alle landen is de gemiddelde incidentie één op een miljoen mensen per jaar. Een nieuwe variant van deze ziekte, die voor het eerst is beschreven in maart 1996, komt veel minder voor; er zijn tot nu toe slechts 12 gevallen in de hele wereld. Er is gesuggereerd dat er een verband zou bestaan tussen deze nieuwe variant en B.S.E., maar dit is niet bewezen.

Er bestaat geen specifieke behandeling voor deze fatale ziekte. De patiënten worden meestal behandeld in de neurologische afdeling van gewone ziekenhuizen.

Maatregelen om de blootstelling van de bevolking aan het B.S.E.-agens te voorkomen, worden onder toezicht van de veterinaire diensten van de Lid-Staten genomen in slachthuizen en verwerkingsbedrijven.