SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0834/00

van Maria Berger (PSE) aan de Raad

(20 maart 2000)

Betreft: Afluisteren van de internationale telecommunicatieverbindingen

Bij de hoorzitting Databescherming in de Europese Unie, die op 22/23 februari 2000 in het Europees Parlement werd gehouden, bracht Duncan Campbell als STOA-zaakgelastigde verslag uit over de status quo van het wereldwijde afluistersysteem Echelon. Daarbij werd duidelijk dat via Echelon economisch relevante informatie in Europa werd afgeluisterd, waardoor de Europese economie werd geschaad.

Daarentegen verklaarden John Mogg, directeur-generaal bij de Europese Commissie, en commissaris Martin Bangemann dat het bij Echelon alleen om geruchten in de pers ging, hetgeen door verklaringen van hoge ambtenaren zoals Michael Brady, directeur van de Australische geheime dienst Defence Signal Directorate, duidelijk werd weerlegd.

Uit een groot aantal aanwijzingen blijkt dat de Raad en de Commissie zeker van dit afluistersysteem hebben geweten, maar niets hebben ondernomen en het Europees Parlement willens en wetens niet op de hoogte hebben gebracht.

Desondanks hebben de Raad en de Commissie de Europese wetgeving zelfs op een VS-vriendelijke manier omgebogen door de grote lijnen van een Amerikaanse wet uit 1994 (CALEA) te volgen, terwijl de Raad in zijn resolutie van 17 januari 1995(1) over een rechtmatig toezicht op het telecommunicatieverkeer met de in deze wet vervatte wensen rekening hield.

1. Welke instanties binnen de Raad hadden op welk moment kennis over het afluisteren van telecommunicatieverbindingen in Europa en wat werd hiertegen ondernomen?

2. Welke maatregelen overweegt de Raad om de elektronische communicatie in Europa in de toekomst tegen afluisteracties te beschermen, resp. de bescherming van persoonsgegevens en economische informatie te garanderen?

3. Was de Raad zich ervan bewust dat de Enfopol-documenten zijn te herleiden tot bijeenkomsten van het ILETS (International Law Enforcement Telecommunications Seminar) onder voorzitterschap van de VS en waarom werd er nooit van gedachten gewisseld over Enfopol 90, maar werd dit alleen via een schriftelijke procedure behandeld?

(1) PB C 329 van 4.11.1996, blz. 1.

Antwoord

(8 juni 2000)

1. De beraadslagingen van de Raad over de technische aspecten van het wettelijk afluisteren door de bevoegde instanties van de lidstaten van telecommunicatieverbindingen worden voorbereid door de Groep politiële samenwerking. Dat gold ook voor de in de vraag genoemde resolutie van de Raad van 17 januari 1995 en voor de conclusies van de Raad van 28 mei 1998 over encryptie en wetshandhaving.

Wat Echelon betreft heeft de Raad reeds verschillende parlementaire vragen beantwoord (H-0330/97, P-0501/98, 0-0057/98, H-0546/98, H-0872/98, H-889/98).

2. Wat de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector betreft, herinnert de Raad aan de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector(1).

3. Bij de Raad zijn de Enfopol-documenten voorbereidende documenten met betrekking tot politiële samenwerking. In 1999 heeft de Raad een ontwerp-resolutie besproken over het wettelijk afluisteren van telecommunicatieverbindingen met betrekking tot nieuwe technologieën. Deze ontwerp-tekst is niet door de Raad aangenomen.

(1) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 1.