SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1458/96 van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Commissie (12 juni 1996)

Betreft: Vrij verkeer van notariële akten

De Algemene Organisatie van Notarissen in de Europese Unie heeft onlangs tijdens een vergadering in Madrid gepleit voor het vrij verkeer van notariële akten in het gehele Europese gebied en een betere harmonie bij het opstellen van notariële akten in de Europese Unie.

Zijnerzijds heeft de president van de Spaanse notarissen tijdens deze vergadering een uiteenzetting gegeven over de verschillen tussen het vrij verkeer van notariële akten en het vrij uitoefenen van het notariaat in Europa. Volgens de opvatting van genoemde president van de Spaanse notarissen is de vrije uitoefening van het notariaat in Europa volgens hem niet mogelijk noch wenselijk, omdat de notaris, hoewel een vrij beroep, een dienstverlening is van de overheid en geplaatst is onder de soevereiniteit van zijn land.

Kan de Commissie, met het oog op het bovengenoemde, mededelen wat de huidige stand is van de communautaire bepalingen over het vrij verkeer van notariële akten en wat haar mening is over de mogelijke beperking die het vrij verkeer van notarissen op het grondgebied van de Europese Gemeenschap met zich mee zou kunnen brengen, rekening houdend met het beginsel van het vrij verkeer van de vrije beroepen op het gehele grondgebied van de Unie, dat eveneens zou moeten gelden voor het notariaat als vrij beroep?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (22 juli 1996)

Ter zake van het vrije verkeer van notarissen en van notariële akten heeft de Commissie reeds een standpunt ((In het verslag over het aan de initiatiefresoluties van het EP voor de vergaderperiode van januari tot september 1994 gegeven gevolg (document SP(95) 3210/3 van 5.10.95). )) bepaald naar aanleiding van de resolutie van het Parlement van 18 januari 1994 over de situatie en de organisatie van het ambt van notaris in de Gemeenschap, ten gevolge van het verslag van de heer Marinho.

Wat het vrije verkeer van notariële akten betreft, worden de besprekingen met de Conferentie van de notariaten van de Europese Unie voortgezet. Voorts zet de Raad zijn werkzaamheden voort aangaande het Verdrag van Brussel van 1968 en de overbrenging van akten.

Met betrekking tot het vrije verkeer van notarissen is, zoals in bovengenoemd standpunt is aangegeven, de grootste belemmering gelegen in het nationaliteitsvereiste. Allereerst zouden de notariële beroepskringen duidelijk van dit vereiste moeten afstappen. Zulks zou niet in strijd zijn met een rol van openbare dienst, nu de nationale openbare ambten in toenemende mate voor onderdanen van andere Lid-Staten worden opengesteld. Bovendien komt het nationaliteitsvereiste hoe langer hoe meer voor als een anachronisme, bijvoorbeeld wanneer men bedenkt dat aan de burgers van de Unie passief kiesrecht bij gemeenteraadsverkiezingen werd toegekend ((Bij Richtlijn 94/80/EG van de Raad van 19.12.1994 - PB L 368 van 30.12.1994. )). Het hoge niveau van de beroepskwalificaties die voor de toegang tot en de uitoefening van het beroep worden vereist, kan worden verzekerd met de compenserende maatregelen waarin Richtlijn 89/48/EEG betreffende een algemeen stelsel van erkenning van diploma's ((PB L 19 van 24.1.1989. )) voorziet.