SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1512/00

van Piia-Noora Kauppi (PPE-DE), Ari Vatanen (PPE-DE), Ilkka Suominen (PPE-DE), Karl von Wogau (PPE-DE), Roger Helmer (PPE-DE), Malcolm Harbour (PPE-DE), Struan Stevenson (PPE-DE), Den Dover (PPE-DE), Astrid Lulling (PPE-DE), John McCartin (PPE-DE), Dana Scallon (PPE-DE), Marjo Matikainen-Kallström (PPE-DE), Christian Rovsing (PPE-DE), James Provan (PPE-DE), James Elles (PPE-DE), Charlotte Cederschiöld (PPE-DE), Karla Peijs (PPE-DE), Elly Plooij-van Gorsel (ELDR), Bertel Haarder (ELDR), Charles Tannock (PPE-DE), Paul Rübig (PPE-DE), John Purvis (PPE-DE), Markus Ferber (PPE-DE), Christian von Boetticher (PPE-DE), Thierry Cornillet (PPE-DE), Robert Goodwill (PPE-DE), Astrid Thors (ELDR), Giles Chichester (PPE-DE), Konrad Schwaiger (PPE-DE), Bashir Khanbhai (PPE-DE), Robert Sturdy (PPE-DE), Earl of Stockton (PPE-DE), Mikko Pesälä (ELDR), Samuli Pohjamo (ELDR), Jonathan Evans (PPE-DE), Jacqueline Foster (PPE-DE), Carmen Fraga Estévez (PPE-DE), Jan Mulder (ELDR), Encarnación Redondo Jiménez (PPE-DE), Francesco Fiori (PPE-DE), Arlindo Cunha (PPE-DE), Hedwig Keppelhoff-Wiechert (PPE-DE), Elisabeth Jeggle (PPE-DE), Joseph Daul (PPE-DE) en Reino Paasilinna (PSE) aan de Commissie

(12 mei 2000)

Betreft: Standpunt en maatregelen van de Commissie inzake het Britse verbod op bont

Tot 13 maart 2000 hebben de lidstaten de tijd gehad om te reageren op het Britse ontwerpverbod op de bontkwekerij. Vijf lidstaten (Italië, Frankrijk, Finland, Spanje en Denemarken) hebben hun ernstige verontrusting over deze maatregel uitgesproken, en Frankrijk heeft een met redenen omkleed advies

uitgebracht waarin het zich tegen goedkeuring van de maatregel uitspreekt. Zoals de Commissie weet ontbeert dit voorstel iedere wetenschappelijke grondslag (het VK beweert dit ook niet); de Britse overheid voert ethische redenen aan als rechtvaardiging.

Zoals de Commissie ook weet is de bontkwekerij een uitstekend geregelde landbouwsector, waarvoor zowel nationale wetten en EU-voorschriften gelden als een aanbeveling van de Raad van Europa inzake bontdieren, die in juni 1999 met instemming van alle EU-lidstaten en de Commissie is goedgekeurd. De EU is de grootste producent van gekweekt bont, en de sector levert zowel direct als indirect duizenden banen.

Acht de Commissie het gezien het bovenstaande niet onlogisch en onjuist dat een lidstaat de EU-voorschriften inzake een legitieme landbouwactiviteit negeert en deze activiteit zonder werkelijke rechtvaardiging verbiedt? Vreest de Commissie niet dat er een precedent wordt geschapen indien een dergelijk op niet te bewijzen ethische redenen gebaseerd verbod wordt geaccepteerd, en is zij niet bezorgd dat dit argument ook zal worden gebruikt om het houden van andere landbouwhuisdieren te verbieden of maatregelen over het vervoer van dieren te treffen die in strijd zijn met de EU-richtlijnen op dit gebied?

Is de Commissie ten slotte in het licht van het bovenstaande niet van mening dat zij zich onverwijld tegen het Britse verbod zou moeten uitspreken en net als Frankrijk een met redenen omkleed advies zou moeten uitbrengen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(3 juli 2000)

De ontwerpvoorschriften die krachtens Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften(1) aan de Commissie zijn gemeld, bevatten een verbod om in het Verenigd Koninkrijk dieren uitsluitend of voornamelijk voor hun pels te fokken of te houden.

Dieren van de soorten die doorgaans wegens de waarde van hun pels worden gehouden, vallen onder de gemeenschappelijke marktordening die is vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 827/68 van 28 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten voor bepaalde in bijlage II (nu bijlage I) van het Verdrag vermelde producten(2).

Als in een bepaalde sector een marktordening bestaat, is de bevoegdheid van de lidstaten om maatregelen te nemen die de uniforme toepassing daarvan in de weg zouden staan, ontegenzeglijk beperkt. Het is evenwel ook duidelijk dat de lidstaten over een zekere discretionaire bevoegdheid beschikken om maatregelen te nemen waarmee zij rechtmatige niet-agrarische doelstellingen beogen, zelfs als die maatregelen de functionering van de gemeenschappelijke marktordening doorkruisen.

Als het ontwerp wordt goedgekeurd, mogen de gevolgen ervan voor de intracommunautaire handel niet a priori worden veronachtzaamd, vooral voor wat betreft de invoer, voor fok of slacht, van pelsdieren in het Verenigd Koninkrijk. Al zou het productieverbod waarin het ontwerp voorziet, de intracommunautaire handel belemmeren, dan nog zouden deze belemmeringen kunnen worden gerechtvaardigd op basis van argumenten betreffende de openbare ethiek, althans voorzover de in het Verdrag en in de jurisprudentie van het Hof van Justititie vastgestelde grenzen in acht worden genomen.

De Commissie wijst erop dat het Wetenschappelijk Veterinair Comité onlangs met een studie gestart is en op basis daarvan een communautaire regelgeving wil opstellen die gemeenschappelijke voorschriften betreffende het welzijn van pelsdieren bevat. De lidstaten zouden er goed aan doen de resultaten van deze werkzaamheden af te wachten voordat zij unilaterale maatregelen inzake de pelsdierenhouderij nemen.

(1) PB L 204 van 21.7.1998.

(2) PB L 151 van 30.6.1968.