SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3610/98

van Gianfranco Dell'Alba (NI) aan de Commissie

(3 december 1998)

Betreft: Overheidssteun aan de RAI uit de Italiaanse begroting

In de ontwerpbegroting voor 1999 die de Italiaanse regering aan het Parlement heeft voorgelegd, wordt een subsidie van meer dan 200 miljard lire opgevoerd voor de RAI, waarvoor als motief wordt opgegeven dat dit bedrag moet dienen ter compensatie van niet-ontvangen jaarlijks kijkgeld waarop de staatsomroep recht heeft.

Voor deze subsidie, die gezien moet worden als staatssteun in de zin van artikel 92 van het Verdrag, hoeft geen afzonderlijke boekhouding te worden gevoerd of specifieke verantwoording te worden afgelegd, hetgeen betekent dat het ontbreekt aan de meest elementaire criteria inzake transparante boekhouding. Voor deze steunmaatregel zou hoe dan ook de verplichting tot voorafgaande kennisgeving aan de Commissie gelden.

Kan de Commissie, in het licht van haar jongste richtsnoeren ter zake, zeggen of zij niet vindt dat dergelijke steunmaatregelen absoluut onwettig zijn omdat zij niet verenigbaar zijn met de voorschriften inzake overheidssteun en of zij voornemens is de Italiaanse staat te wijzen op deze onverenigbaarheid, teneinde te vermijden dat in de Italiaanse begroting een bepaling wordt opgenomen die in strijd is met het communautaire recht?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(11 januari 1999)

De door het geachte parlementslid genoemde financieringsmaatregelen zijn door de Italiaanse regering tot nog toe niet bij de Commissie aangemeld. Voor een besluit van de nationale instanties waarbij overheidsmiddelen aan een overheidsbedrijf worden verstrekt in de zin van Richtlijn 80/723/EEG van de Commissie van 25 juni 1980 betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven(1) geldt de aanmeldingsverplichting uit hoofde van artikel 93 van het EG-Verdrag.

De Commissie onderzoekt niettemin, naar aanleiding van een in 1996 ontvangen klacht, andere maatregelen ten behoeve van de Radio televisione italiana (RAI) die in beginsel onder de communautaire regels inzake staatssteun zouden kunnen vallen. De belangrijkste van deze maatregelen is de regeling voor de financiering van de RAI, die bestaat uit overheidsmiddelen (omroepbijdragen) en van commerciële activiteiten afkomstige middelen (reclameopbrengsten).

Uit de gegevens waarover de Commissie op dit ogenblik beschikt blijkt dat de RAI geen systeem van analytische boekhouding heeft toegepast om de kosten en opbrengsten van de publieke dienst te scheiden van de commerciële kosten en opbrengsten. Evenmin blijkt uit deze gegevens dat de Italiaanse regering voldoende nauwkeurig heeft vastgesteld welke activiteiten onder de ene of de andere sector vallen. Om de klacht verder te kunnen onderzoeken is een zeer complexe analyse vereist.

De Commissie heeft de Italiaanse instanties om gedetailleerde informatie gevraagd om duidelijkheid te krijgen ten aanzien van in de klacht genoemde feiten, in het licht van het EG-Verdrag en van het protocol bij het Verdrag van Amsterdam. Deze informatie is al ten dele door de regering verschaft, terwijl andere gegevens nog niet beschikbaar zijn.

De Commissie is van mening dat de maatregelen waarnaar het geachte parlementslid verwijst te samen met de regeling voor financiering van de RAI als geheel moeten worden beoordeeld, en dat hierbij de verplichtingen die de RAI als publieke dienst op grond van de Italiaanse wetgeving heeft in aanmerking moeten worden genomen. Indien blijkt dat de middelen die door de Staat aan de RAI worden verstrekt meer bedragen dan de kosten die het bedrijf maakt om zijn publieke opdracht te vervullen, kunnen zij onverenigbare staatssteun vormen in de zin van artikel 92.

(1) PB L 195 van 29.7.1980.