SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2475/99

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(16 december 1999)

Betreft: Emissies van dioxine in verbrandingsinstallaties in de Europese Unie

De emissies van dioxine en furaan in veel verbrandingsinstallaties voor stadsafval in de lidstaten zijn nog steeds hoger dan de door de Europese Unie aanbevolen grenswaarden. Volgens het eerste Spaanse overzicht van de emissies van deze stoffen, dat onlangs door de Hoge Raad voor wetenschappelijk onderzoek is gepubliceerd, ligt het emissieniveau van sommige afvalverbrandingsinstallaties op 1,08 nanogram per m3, hoewel door de EU 0,1 nanogram per m3 wordt aanbevolen.

Op het moment kan niet worden gezegd dat de Seveso-richtlijn met de nodige voortvarendheid door alle regeringen van de lidstaten wordt uitgevoerd, aangezien veel afvalverbrandingsinstallaties nog steeds de door de EU aanbevolen grenswaarden overschrijden.

De Commissie is voornemens eind dit jaar met een nieuwe richtlijn te komen betreffende operationele criteria voor alle soorten verbrandingsinstallaties waarin zeer strenge voorwaarden worden vastgesteld voor de emissiegrenswaarden van de belangrijkste verontreinigende stoffen. De bovenmatige emissie van furaan en dioxine, waartegen de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) herhaaldelijk heeft gewaarschuwd, brengt gevaren met zich mee voor de volksgezondheid.

Is de Commissie voornemens er bij de verschillende regeringen op aan te dringen dat de communautaire aanbevelingen voor de emissie van dioxine en furaan afkomstig van verbrandingsinstallaties voor vaste afvalstoffen op hun gehele grondgebied in acht worden genomen en dat de bepalingen van Seveso derhalve zonder verder uitstel worden toegepast?

Welke (steun)regelingen heeft de Commissie opgezet om te waarborgen dat de verbrandingsinstallaties die op het grondgebied van de Gemeenschap in bedrijf zijn, zich aan de door de EU aanbevolen maximale emissieniveaus houden?

Antwoord van Mevrouw Wallström namens de Commissie

(19 januari 2000)

Er bestaan momenteel drie richtlijnen ter beperking van de emissies van verbrandingsinstallaties. Richtlijn 94/67/EG van de Raad van 16 december 1994(1) betreft de verbranding van gevaarlijke afvalstoffen. Richtlijn 89/369/EEG van de Raad van 8 juni 1989 ter voorkoming van door nieuwe installaties voor de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging(2) en Richtlijn 89/429/EEG van de Raad van 21 juni 1989 ter vermindering van door bestaande installaties voor de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging(3) hebben betrekking op de verbranding van stedelijk afval. Deze drie richtlijnen zullen worden vervangen door één enkele richtlijn waarin een emissiegrenswaarde voor dioxines zal worden vastgesteld van 0.1 nanogram toxiciteit-equivalent per kubieke meter. Richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken(4), de zogenaamde Seveso-richtlijn, moet in principe de kans op ernstige ongevallen in industriële installaties verminderen en bepaalt geen emissiegrenswaarden.

De Raad heeft op 25 november 1999 een gemeenschappelijk standpunt goedgekeurd over het voorstel voor een richtlijn inzake verbranding. De definitieve goedkeuring wordt in de herfst van 2000 verwacht. De voorgestelde emissiegrenswaarde voor dioxine zal vijf jaar na de datum van de goedkeuring van de richtlijn, d.w.z. waarschijnlijk in het najaar van 2005 van toepassing zijn op de bestaande installaties.

Na afloop van de overgangsperiode zal de Commissie alle middelen aanwenden waarover zij krachtens het EG-Verdrag beschikt, om toe te zien op de tenuitvoerlegging en correcte toepassing van de richtlijn.

(1) PB L 365 van 31.12.1994.

(2) PB L 163 van 14.6.1989.

(3) PB L 203 van 15.7.1989.

(4) PB L 10 van 14.1.1997.