ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1781/96 van Philippe De Coene (PSE) aan de Commissie (3 juli 1996)

Betreft: Cypriotische wetgeving met betrekking tot de homoseksualiteit

Cyprus is een kandidaat-lid van de Europese Unie. De Europese Unie heeft het respect van het Europese Verdrag van de rechten van de Mens ingeschreven in zijn Verdrag, artikel F en mag er geredelijkerwijze van uitgaan dat de kandidaat-lid-staten ook het EVRM respecteren. Het Cypriotische strafwetboek voorziet in zijn artikelen 171, 172 en 173 een verbod op homoseksuele handelingen in de privésfeer onder volwassenen. Gevangenisstraffen tussen vijf en veertien jaar zijn voorzien.

Op 22 april 1993 velde het Hof van de rechten van de mens een arrest in de zaak Medinos versus Cyprus. Het Hof stelde in haar arrest dat de betreffende artikelen uit het Cypriotisch strafwetboek strijdig zijn met artikel 8 van het EVRM. Kan de Commissie volgende vragen beantwoorden:

1. Heeft Cyprus de artikelen 171, 172 en 173 geschrapt uit het strafwetboek, zodat het land niet langer in overtreding is van artikel 8 EVRM?

2. Zo ja, kan de Commissie de aard van deze wijzigingen toelichten?

3. Zo neen, zal de Commissie in het kader van de toetredingsonderhandelingen initiatieven ondernemen opdat deze inmenging in het privé-leven, de bestaande rechtsonzekerheid en de vastgestelde inbreuk van het EVRM weggenomen worden?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (19 juli 1996)

Ten aanzien van de Cyprische wetgeving inzake homoseksualiteit is de Commissie door de Cyprische autoriteiten het volgende medegedeeld: naar aanleiding van het arrest van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens van 22 april 1993 (zaak Medinos versus Cyprus) dat de artikelen 171, 172 en 173 van het Wetboek van Strafrecht van Cyprus in strijd zijn met artikel 8 van het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, werd door het ministerie van Justitie en Openbare Orde een wetsontwerp tot wijziging opgesteld. Dit wetsontwerp werd op 26 januari 1995 goedgekeurd door de Raad van Ministers van Cyprus en op 23 februari 1995 aan het Huis van Afgevaardigden voorgelegd.

Het wetsontwerp werd besproken in de juridische commissie van het Huis van Afgevaardigden, maar een stemming had nog niet plaatsgevonden toen het Huis werd ontbonden in verband met de parlementsverkiezingen van 26 mei 1996. De besprekingen zullen worden voortgezet wanneer de commissie in september haar werkzaamheden hervat.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1782/96 van Jessica Larive (ELDR) aan de Commissie (3 juli 1996)

Betreft: Kinderarbeid

Kinderarbeid is een groeiend, wereldwijd probleem. Tijdens de Europese Kampioenschappen voetbal van 1996 in Engeland worden bijvoorbeeld voetballen gebruikt die door Pakistaanse kinderen zijn gemaakt.

1. Is de Commissie op de hoogte van het feit dat niet alleen deze, maar bijna alle voetballen die in de wereld worden gemaakt, het produkt zijn van kinderarbeid uit Pakistan en dat daarbij bovendien sprake blijkt te zijn van kindermishandeling?

2. In de Commissie het met vragensteller eens dat een verbod-zonder-meer op dergelijke produkten desastreuze gevolgen zou hebben voor de situatie van de kinderen?

3. Is de Commissie bereid pogingen van o.a. UNICEF financieel te ondersteunen om onder compensatie voor de gederfde arbeidsuren kinderen een aantal uren per dag onderwijs aan te bieden, zoals in Nepal met succes gebeurt?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (22 juli 1996)

De Commissie beschikt niet over feitelijke gegevens ter ondersteuning van de bewering van het geachte Parlementslid dat de voetballen die gebruikt zijn tijdens het Europees Kampioenschap voetbal van 1996 door kinderen zouden zijn vervaardigd.

De Commissie is op de hoogte van het probleem van kinderarbeid dat in een aantal bedrijfstakken voorkomt, niet alleen in Pakistan, maar in geheel Azië en daarbuiten. De Commissie is het met het geachte Parlementslid eens dat een invoerverbod niet de beste wijze is om het probleem van kinderarbeid aan te pakken.

Op verzoek van de Pakistaanse overheid werkt de Commissie thans in samenwerking met de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) en het Kinderfonds van de Verenigde Naties (Unicef) aan de voorbereiding van projecten in Pakistan ter ondersteuning en uitbreiding van de werkzaamheden die daar reeds plaatsvinden in het kader van het Internationale Programma van de IAO voor de uitbanning van kinderarbeid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1518/96 van Amedeo Amadeo (NI) en Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (17 juni 1996)

Betreft: Communautaire fraudes

Het probleem van de communautaire fraudes heeft een verontrustende omvang aangenomen, waarmee 1% van de communautaire begroting is gemoeid, hetgeen overeenkomt met meer dan 1 miljard ecu, een cijfer dat betrekking heeft op de alleen in 1995 ontdekte fraudes.

Deze fraudes zijn op dezelfde wijze verdeeld als de communautaire begroting: 50% betreft de landbouw, 20-25% de structuurfondsen en het onderzoek.

Hierbij komen nog de bedragen die verloren zijn gegaan ten gevolge van frauduleuze manipulaties van de georganiseerde misdaad.

Zolang als fraudes tegenover de communautaire begroting niet als misdrijf worden beschouwd, zal de georganiseerde misdaad geheel ongestraft blijven profiteren van de Europese subsidies. Het enige werkelijk afschrikkende wapen blijkt thans de "ratificatie van het verdrag over de strafmaatregelen¨.

Op de Topconferenties van Essen en Madrid werd de lid-staten verzocht rapporten voor te leggen over de maatregelen die zij ter bestrijding van communautaire fraudes toepassen.

Kan de Commissie mededelen welke en hoeveel lid-staten tot nu toe deze rapporten hebben toegezonden?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie (8 juli 1996)

De Europese Raad van Essen riep de Lid-Staten op verslagen in te dienen betreffende de maatregelen die zij ten uitvoer leggen ter bestrijding van verspilling en misbruik van communautaire middelen. De 15 Lid-Staten legden de verslagen op 19 juni 1995 voor aan de Ecofin-Raad en de Commissie legde een vergelijkende analyse van deze verslagen voor aan de Europese Raad van Madrid ((COM(95) 556 def. )), zoals was gevraagd door de Europese Raad van Cannes.

De Commissie verwijst de geachte Parlementsleden dienaangaande, alsmede wat de kwestie van de financiële gevolgen van de fraudegevallen betreft, naar haar jaarverslag fraudebestrijding 1995 ((COM(96) 173 def. )). Uit de cijfers in dit verslag blijkt dat in 1995 1 146 miljoen ecu was gemoeid met gevallen van onregelmatigheden ((De term "onregelmatigheden¨ wordt gedefinieerd in Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad; PB L 312, 23.12.1995. )). Dit bedrag omvat echter zowel ontdoken traditionele eigen middelen (735 miljoen ecu) als onterechte uitgaven (411 miljoen ecu). Op grond van deze cijfers kan geen direct verband tussen de verdeling van de begrotingsuitgaven en de gevolgen van de ontdekte onregelmatigheden voor de begroting worden vastgesteld.

In haar werkprogramma inzake fraudebestrijding voor 1996 ((COM (96) 17 def. )) heeft de Commissie de prioriteiten voor dit jaar vastgesteld. De Commissie verwacht dat alle Lid-Staten het verdrag betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen spoedig ratificeren. Zij zal waken over de procedures van omzetting in de nationale rechtssystemen. Zij zal ook bijzondere aandacht schenken aan de goedkeuring van protocollen bij dit Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1358/96 van Jean-Yves LE GALLOU aan de Commissie. Europese subsidies aan verenigingen, NGO's en andere organisaties



Publicatieblad Nr. C 305 van 15/10/1996 blz. 0085



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1358/96 van Jean-Yves Le Gallou (NI) aan de Commissie (3 juni 1996) Betreft: Europese subsidies aan verenigingen, NGO's en andere organisaties Kan de Commissie de volledige lijst van verenigingen, NGO's en andere organisaties meedelen die Europese subsidies gekregen hebben op grond van begrotingslijn B7-5050 ("steun aan ontwikkelingslanden voor demografische maatregelen en programma's, en opvolging van de conferentie over bevolking en ontwikkeling¨), en het juiste bedrag van de subsidies voor het laatste afgesloten begrotingsjaar? Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (10 juli 1996) Het geachte Parlementslid gelieve hieronder de lijst van niet-gouvernementele organisaties (NGO's), associaties of instanties aan te treffen die in het laatste begrotingsjaar (januari-december 1995) voor gemeenschapssubsidies in aanmerking zijn gekomen: >TABLE>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1086/96 van José Barros Moura (PSE) aan de Raad (8 mei 1996)

Betreft: Europese collectieve overeenkomsten

In lid 2 van artikel 4 van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek bij het EU-Verdrag wordt bepaald dat Europese collectieve overeenkomsten ten uitvoer worden gelegd hetzij volgens de nationale procedures en gebruiken (die eigen zijn aan de sociale partners of de lid-staten) hetzij, voor zaken die onder artikel 2 vallen, op gezamenlijk verzoek van de ondertekenende partijen, "door een besluit van de Raad op voorstel van de Commissie¨.

Bij de raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof echter heeft de Raad een richtlijn goedgekeurd waardoor deze overeenkomst niet erga omnes een bindend karakter heeft (zie art. 2, lid 1), maar de lid-staten wel verplicht worden om binnen een vastgestelde termijn het beoogde resultaat te bereiken door interne maatregelen goed te keuren voor de toepassing van de collectieve overeenkomsten (door de sociale partners of de overheid).

Wat is in het licht van het voorafgaande dan nog de inhoudelijke en praktische autonomie van het tweede deel van lid 2 van artikel 4 van de sociale overeenkomst bij het EU-Verdrag ten opzicht van het eerste deel van lid 2?

Waarom is er geen gebruik van een beschikking gemaakt, een rechtsvorm die volgens artikel 189 van het EG-Verdrag "verbindend in al haar onderdelen is voor degenen tot wie zij uitdrukkelijk is gericht¨?

Antwoord (7 augustus 1996)

Het ligt niet op de weg van de Raad om het Verdrag of het Protocol betreffende de sociale politiek en de daaraan gehechte Overeenkomst betreffende de sociale politiek te interpreteren.

Wel ligt het op de weg van de Instellingen om uit de in artikel 189 van het EG-Verdrag bedoelde bindende instrumenten per geval het rechtsinstrument te kiezen dat het meest geschikt is voor de tenuitvoerlegging van de op communautair niveau gesloten overeenkomsten in de zin van artikel 4, lid 2, van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek.

Wat de raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof tussen de UNICE, het CEEP en het EVV betreft, waren de Raad en de Commissie van mening dat in dit verband een richtlijn het meest aangewezen instrument was omdat de raamovereenkomst bepalingen bevat die in het intern recht van de Lid-Staten moeten worden omgezet en richtlijnen de Lid-Staten de bevoegdheid verlenen om te bepalen in welke vorm en met zelke middelen het gestelde doel bereikt moet worden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2105/96 van Wolfgang Kreissl-Dörfler (V) aan de Commissie (16 juli 1996)

Betreft: Vervolgconferentie Wereldtop Sociale Zaken eind april 1996 in Oslo

Eind april kwamen in Oslo vooraanstaande vertegenwoordigers van de ontwikkelingslanden en de industrielanden, de Wereldbank, het IMF, het UNDP en de NGO's bijeen om de aanzet te geven tot maatregelen ter uitvoering van het op de Sociale Wereldtop in Kopenhagen voorgestelde 20:20 initiatief.

Heeft de Commissie aan de Conferentie in Oslo deelgenomen? Zo ja, met welke vertegenwoordigers? Welk standpunt heeft de Commissie in Oslo ingenomen inzake de uitvoering van het 20:20 initiatief? Welke eigen bijdrage ter aanvulling van de sociale basisvoorziening in de ontwikkelingslanden heeft zij toegezegd?

Zo de Commissie niet aan de Conferentie heeft deelgenomen, waarom achtte zij haar deelname aan deze belangrijke internationale bijeenkomst dan niet nodig?

Antwoord van de heer Marin namens de Commissie (2 augustus 1996)

De Commissie was niet voor de bijeenkomst uitgenodigd en was er dus niet op aanwezig.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1258/96 van Marie-Paule Kestelijn-Sierens (ELDR) aan de Commissie (24 mei 1996)

Betreft: Nicotine- en teergehalte van roltabak

Door het ontbreken van een geharmoniseerde methode voor het meten van het nicotine- en teergehalte van roltabak is er grote onzekerheid over de schadelijkheid van het verbruik van met de hand gerolde sigaretten. De cijfers die door de roltabaksfabrikanten verspreid worden inzake het maximum teergehalte van roltabak liggen veel lager dan de cijfers waarop de gezondheidsorganisaties zich steunen.

Kan de Commissie meedelen:

1. of zij in het bezit is van gegevens of betrouwbare studies die het nicotine- en teergehalte van roltabak aangeven en bijgevolg zekerheid brengen over de risico's van roltabak voor de volksgezondheid?

2. Zo niet, of zij van plan is een objectieve studie te laten uitvoeren teneinde duidelijkheid te verschaffen inzake het teergehalte van de verschillende roltabakmerken?

3. Hoe zij staat tegenover het vaststellen van één uniforme meetmethode op basis van isonormen zoals die voor sigaretten vastgesteld werd in richtlijn 90/239/EEG ((PB L 137 van 30.5.1990, blz. 36.))?

4. Of zij overweegt om, op basis van objectieve resultaten en meetmethodes, voor roltabak dezelfde normen vast te leggen inzake het maximale teergehalte zoals die vastgesteld voor sigaretten in richtlijn 90/239/EEG?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (16 juli 1996)

1. Neen.

2. De bepaling van het teer- en nicotinegehalte van met de hand gerolde sigaretten hangt van een aantal variabele factoren af (bijvoorbeeld de aanwezigheid van een filter, de hoeveelheid en kwaliteit van de tabak, de kwaliteit van het papier). Een betrouwbaar onderzoek hierover is dus niet erg voorstelbaar.

3. Om de hierboven genoemde redenen is het niet mogelijk het teergehalte van met de hand gerolde sigaretten nauwkeurig te meten.

4. Neen. Op het ogenblik valt niet te denken aan de invoering van een norm, omdat het ontbreekt aan efficiënte en betrouwbare middelen om het teergehalte van dit soort sigaretten te meten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1619/96 van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie (24 juni 1996)

Betreft: Evaluatierapporten over ontwikkelingshulp

Heeft de Commissie gereageerd op de suggestie een bibliotheek op te richten met al het evaluatiemateriaal over de ontwikkelingshulp van de EU en die van de lid-staten?

Zo niet, kan de Commissie iets zeggen over de handigste manier om dit voorstel uit te voeren en over de meest geschikte begrotingspost en de geraamde kosten, wanneer het Europees Parlement dit voor 1997 voorstelt?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie (12 juli 1996)

De Commissie houdt reeds een verzameling bij van alle evaluatierapporten die in haar opdracht door onafhankelijke externe adviseurs zijn opgesteld. Alle definitieve evaluatierapporten worden op verzoek aan het publiek ter beschikking gesteld.

Niet alle Lid-Staten maken hun evaluatierapporten openbaar. In sommige gevallen worden uitsluitend samenvattingen gepubliceerd en in andere gevallen zijn er geen vaste regels of is de gang van zaken niet eenduidig vastgesteld. Niet alle Lid-Staten zullen bereid zijn om hun beleid ter zake te wijzigen en het beheer over een nieuwe werkwijze in handen te geven van de Commissie.

Een nuttig, maar onvolledig alternatief is de databank van samenvattingen van evaluatierapporten die beheerd wordt door de Commissie Ontwikkelingshulp (DAC) van de OESO. Aan deze databank wordt bijgedragen door alle leden van de DAC, ook de Commissie. De databank, aan een meer gebruikersvriendelijke versie waarvan thans wordt gewerkt, wordt beheerd door het Canadian International Development Agency (CIDA). De DAC-evaluatiegroep zal later dit jaar een gedetailleerde evaluatie uitvoeren om de kwaliteit en het gebruiksgemak te verbeteren en de toegankelijkheid te verruimen.

Gezien de snelle ontwikkeling van de informatietechnologie kan worden aangenomen dat de komende twee, drie jaar de publikatie van samenvattingen en evaluatierapporten nog aanzienlijk zal worden verbeterd.

Gezien de verkrijgbaarheid van de evaluatierapporten van de Commissie, de beschikbaarheid van de databank van de DAC en de snelle ontwikkeling van de informatietechnologie lijkt het niet wenselijk om voor het door het geachte Parlementslid voorgestelde doel extra financiële middelen en personeel toe te wijzen, aangezien deze reeds nodig zijn om kwalitatief hoogstaande evaluatiewerkzaamheden te verrichten en ervoor te zorgen dat aan de bevindingen daarvan gevolg wordt gegeven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 274/96 van Peter CRAMPTON aan dee Raad. Mordechai Vanunu



Publicatieblad Nr. C 305 van 15/10/1996 blz. 0006



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0274/96 van Peter Crampton (PSE) aan de Raad (27 februari 1996) Betreft: Mordechai Vanunu Heeft de Raad, gezien de recente erkenning door de Israëlische regering dat Israël kernwapens bezit en eventueel bereid is hiervan als onderdeel van een vredesakkoord met haar Arabische buren afstand te doen en gezien het feit dat zij volhardt in de eenzame opsluiting van Mordechai Vanunu, stappen bij de Israëlische regering ondernomen om tot vrijlating van de heer Vanunu te komen? Zo niet, bestaan er dan plannen voor dergelijke stappen? Indien er geen plannen zijn gemaakt, kan de Raad dan verklaren waarom dat niet het geval is? Gecombineerd Antwoord op de schriftelijke vragen E-0274/96 en E-0594/96 (2 augustus 1996) Het geval van de heer Vanunu is in de Raad niet ter sprake gebracht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0908/96 van Pieter Dankert (PSE) en Carlos Pimenta (ELDR) aan de Commissie (23 april 1996)

Betreft: Uit het Cohesiefonds gefinancierde nieuwe brug over de Taag

De Commissie is geïnformeerd over de bouw van nieuwe wegen in de nabijheid van de nieuwe brug over de Taag en het speciale beschermde gebied, welke wegen al gedeeltelijk door het beschermde gebied lopen en/of net voor de grens met het beschermde gebied stoppen, terwijl de grond binnen het beschermde gebied al geëgaliseerd is met het oog op de aanleg binnen het beschermde gebied.

Worden deze wegen medegefinancierd uit Structuurfondsen- en/of Cohesiefondsgelden?

Zo ja, is het de bedoeling dat deze wegen door het beschermde gebied lopen, waardoor alweer een project gefinancierd wordt dat in strijd is met het communautaire milieubeleid?

Zo nee, welke actie zal de Commissie ondernemen tegen de schending van de richtlijnen 79/409/EEG ((PB L 103 va 25.4.1979, blz. 1. )) en 92/43/EEG ((PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7. ))?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0904/96, E-0905/96, E-0906/96, E-0907/96 en E-0908/96 (9 juli 1996)

De Commissie gaat momenteel over tot een grondig onderzoek van het door de geachte Parlementsleden aan de orde gestelde probleem; zij zal zo spoedig mogelijk nadere mededelingen ter zake doen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1055/96 van Stephen Hughes (PSE) aan de Commissie (13 mei 1996)

Betreft: Vrij verkeer van huisdieren tussen Zweden, het VK en Ierland

In een brief die ik ontving van commissaris Fischler d.d. 8 juli 1995 deelde hij mij mede dat "Zweden onlangs zijn wetgeving heeft gewijzigd en een soortgelijke regeling heeft ingevoerd voor de toegang van honden en katten van het Europese vasteland als hierboven is uiteengezet. Bovendien omvat het toetredingsverdrag met Zweden regelingen voor het verkeer van honden en katten tussen Zweden, het VK en Ierland die overeenkomen met die welke gelden voor het verkeer tussen Ierland en het VK. Over de precieze regelingen voor een dergelijk verkeer wordt momenteel door Zweden, Ierland, het VK en de Commissie beraadslaagd¨.

Kan de Commissie iets mededelen over de laatste stand van zaken met betrekking tot deze beraadslagingen en de verwachte datum van inwerkingtreding van het vrije verkeer tussen het VK en Zweden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (29 mei 1996)

De autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk zeggen dat de besprekingen hierover nog steeds aan de gang zijn. Zij kunnen niet zeggen wanneer die zullen worden afgerond. Bijgevolg kan de Commissie zelfs niet bij benadering een datum bekend maken waarop het vrije verkeer van honden en katten tussen het Verenigd Koninkrijk en Zweden mogelijk zal worden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 981/96 van Brigitte LANGENHAGEN aan de Commissie. Definitief BTW-stelsel in de EG



Publicatieblad Nr. C 297 van 08/10/1996 blz. 0060



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0981/96 van Brigitte Langenhagen (PPE) aan de Commissie (26 april 1996) Betreft: Definitief BTW-stelsel in de EG Zullen in de definitieve BTW-wetgeving organisaties zonder winstoogmerk vrijgesteld worden van niet met voorbelasting verrekenbare BTW? Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (13 juni 1996) De Commissie bekijkt momenteel alle aspecten van het bestaande gemeenschappelijk BTW-stelsel met het oog op de invoering van een regeling die beter voldoet aan de eisen van een werkelijk geïntegreerde interne markt. De Commissie kan niet vooruitlopen op de resultaten van dit onderzoek. Zij kan echter het geachte Parlementslid verzekeren dat tijdens de voorbereidende werkzaamheden aandacht wordt besteed aan de manier waarop liefdadigheidsinstellingen en instellingen voor welzijnszorg moeten worden behandeld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1034/96 van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie (3 mei 1996)

Betreft: Ontwikkelingsbeleid en gehandicapten

Kan de Commissie, in het licht van de recente wijziging van begrotingslijn B7-600 (Deelneming van de Gemeenschap aan maatregelen van niet-gouvernementele organisaties ten behoeve van ontwikkelingslanden) en gezien de VN-normen betreffende de gelijke kansen van gehandicapten, alsmede gelet op het feit dat gehandicapten 10% van de bevolking uitmaken en vaak tot de meest gemarginaliseerde groeperingen in de samenleving behoren, mededelen welke maatregelen door DG VIII worden genomen om te verzekeren dat rekening wordt gehouden met de wensen van gehandicapten en representatieve organisaties van gehandicapten, en dat zij in het kader van alle desbetreffende ontwikkelingsprogramma's adequate kredieten ontvangen?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie (12 juni 1996)

Wat het gebied van de gezondheidszorg en de rehabilitatie betreft streeft de Gemeenschap ernaar om derde landen te helpen met het uitwerken en ten uitvoer leggen van beleidsmaatregelen die bedoeld zijn om te voorzien in de meest fundamentele behoeften en de noden van de meest kwetsbare groepen. De ondernomen acties zijn hoofdzakelijk gericht op de versterking en verbetering van de werking van de diensten op het gebied van de gezondheidszorg. In dit kader worden aanzienlijke inspanningen mogelijk gemaakt om de preventie op te zetten van ziekten die handicaps tot gevolg kunnen hebben.

Bijzondere aandacht aan de problemen van gehandicapte personen wordt in het kader van regionale programma's gegeven. Een gedeelte van deze programma's draagt er met name toe bij dat er in de nationale programma's ten behoeve van gehandicapten technische en materiële steun wordt opgenomen, operationeel onderzoek wordt aangemoedigd, ervaringen worden uitgewisseld en ter zake gespecialiseerd personeel wordt opgeleid.

De rehabilitatiemaatregelen voor de landen die crises en conflicten teboven zijn gekomen bevatten altijd een belangrijk gedeelte dat specifiek voor gehandicapten bestemd is (behandelingen, apparatuur, sociale reïntegratie).

Tenslotte hebben de niet-gouvernementele organisaties die zich in het bijzonder met gehandicapten bezighouden altijd een aanzienlijke steun ontvangen (en zullen die ook blijven ontvangen) door middel van medefinanciering van hun acties (begrotingslijn B7-600).