ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2161/02

van Eurig Wyn (Verts/ALE) aan de Commissie

(18 juli 2002)

Betreft: Welzijn van dieren op veemarkten

In de gehele Europese Unie blijven voorbeelden van wreedheid tegen dieren op veemarkten opduiken. Recente videobeelden van de dierenwelzijnsorganisatie Animals' Angels toonden vrij schokkende wreedheden tegen dieren op twee veemarkten in België. Dit soort fysieke mishandeling en fundamentele verwaarlozing vindt in het hart van de Europese Unie ongehinderd plaats.

Is de Commissie het er niet mee eens dat er zo snel mogelijk Europese wetgeving inzake de fundamentele bescherming van dieren op veemarkten moet komen?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Byrne namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2161/02, P-2207/02 en E-2244/02

(23 september 2002)

De Commissie beschikt slechts over geringe bevoegdheden inzake de vaststelling van regels ter voorkoming van mishandeling van en wreedheid tegen dieren. De Gemeenschap heeft geen algemene wetgevende bevoegdheid ten aanzien van dierenwelzijn. Zij kan evenwel regulerend optreden op dit gebied indien het gevaar dreigt dat uiteenlopende nationale voorschriften betreffende dierenwelzijn de concurrentie op de interne markt verstoren of binnen een sector (zoals de landbouw), waar zij over grotere wettelijke bevoegdheden beschikt.

Binnen dit kader maakt de Commissie gebruik van haar bevoegdheden om ertoe bij te dragen een einde te maken aan onaanvaardbare praktijken op het terrein van het welzijn van dieren.

In het door de geachte parlementsleden genoemde geval is uit hoofde van artikel 226 van het EG-Verdrag een niet-nakomingsprocedure aangespannen tegen de Belgische autoriteiten vanwege de gebrekkige toepassing van communautaire wettelijke voorschriften inzake dierenwelzijn. In verband hiermee hebben ambtenaren van het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Commissie inspecties uitgevoerd met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de Europese wetgeving betreffende bescherming van dieren op bedrijven, tijdens het vervoer en in slachthuizen. Hierbij werden ook veemarkten gecontroleerd. De uit deze inspectiebezoeken resulterende bevindingen en aanbevelingen zijn gepubliceerd op het internet(1).

De ervaringen van de afgelopen jaren hebben aangetoond dat het dierenwelzijn op veemarkten verbetering behoeft. De Commissie zal binnenkort met een voorstel komen betreffende de bescherming van dieren tijdens het vervoer, dat betrekking heeft op dit terrein. Beoogd wordt door middel van deze wetgeving te waarborgen dat de lidstaten zodanige maatregelen nemen dat overwegingen in verband met dierenwelzijn bij het functioneren van veemarkten een essentiële rol gaan spelen. Het is evenwel niet mogelijk voor de Commissie om de verantwoordelijkheid voor het toezicht op het functioneren van veemarkten op zich te nemen. Deze rol komt de lidstaten toe, zowel op grond van het subsidiariteitsbeginsel als vanwege de financiële beperkingen waarmee de Commissie te maken heeft.

(1) http://europa.eu.int/comm/food/fs/inspections/index_en.html.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1400/02

van Wolfgang Ilgenfritz (NI) aan de Commissie

(15 mei 2002)

Betreft: EU-Richtlijn 73/239

De Commissie heeft een officiële vraag aan de Britse regering gericht met betrekking tot de omzetting van EU-Richtlijn 73/239(1) in nationaal recht en de uitvoering daarvan.

Tot dusver heeft het Europees Parlement nog geen inzage gekregen in het antwoord van de Britse regering.

1. Wanneer, vermoedelijk, zal het Europees Parlement inzage krijgen in het antwoord?

2. Hoe is de stand van de omzetting en, voor zover de omzettingsbepalingen niet zijn nageleefd, welke consequenties zal de Commissie zo nodig trekken als de omzetting niet binnen de gestelde termijn heeft plaatsgevonden?

(1) PB L 228 van 16.8.1973, blz. 3.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(2 juli 2002)

1. De Commissie wijst het geachte parlementslid op het antwoord op de schriftelijke vraag E-3611/01(1) van de heer Sakelleriou.

2. De vereisten van de eerste Richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan, werden in het Britse recht omgezet bij de Lloyd's Act van 1982 en de Insurance Companies Act van 1982. Het onderzoek van de Commissie heeft geen betrekking op de omzetting maar op de effectieve toepassing van de vereisten van de Richtlijn(2).

(1) PB C 172 E van 18.7.2002, blz. 96.

(2) Verdere details kan men terugvinden in het officiële persbericht van de Commissie, IP/01/1880, 20.12.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1323/02

van John Cushnahan (PPE-DE) aan de Raad

(2 mei 2002)

Betreft: Europees arrestatiebevel

De voorstellen voor een Europees arrestatiebevel zijn in december 2001 goedgekeurd door de Raad van ministers. De Ierse Attorney General beweerde in december 2001 tijdens een conferentie in Trier (D) dat Ierland niet was geraadpleegd. Op welke datum is Ierland voor het eerst over deze kwestie geraadpleegd?

Antwoord

(3 oktober 2002)

De Raad heeft op 19 september 2001 van de Commissie een voorstel ontvangen voor een kaderbesluit van de Raad betreffende het Europees arrestatiebevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie.

Zoals alle wetgevingsvoorstellen van de Commissie werd bovengenoemd voorstel bekendgemaakt(1).

De Raad heeft het kaderbesluit formeel aangenomen tijdens de zitting van 13 juni 2002. De Ierse delegatie heeft daarbij twee verklaringen in de notulen van de Raad laten opnemen. Als lid van de Raad heeft Ierland deelgenomen aan de aanneming (met eenparigheid van stemmen) van het kaderbesluit.

(1) PB C 332 van 27.11.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0254/02

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(7 februari 2002)

Betreft: Subsidies voor de restauratie van erfgoed in het Verenigd Koninkrijk

Het Verenigd Koninkrijk stelt, om de restauratie van op de monumentenlijst geplaatste gebouwen door particulieren mogelijk te maken, door de staatsloterij gefinancierde subsidies voor de restauratie van erfgoed beschikbaar. De subsidies dekken het verschil tussen de marktwaarde van een gebouw en de restauratiekosten voor een particuliere eigenaar.

Gevreesd wordt dat deze subsidies, die belangrijk zijn voor het voortbestaan en het verdere gebruik van historisch belangrijke gebouwen, op basis van de regels over overheidssteun door de Commissie zullen worden verboden.

Is de Commissie voornemens ervoor te zorgen dat de dure restauratie van historische panden met een relatief lage marktwaarde in het Verenigd Koninkrijk mogelijk blijft, en zo ja, welke voorstellen doet ze daartoe?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(18 maart 2002)

De Commissie is voorstander van de restauratie van historisch belangrijke gebouwen waarbij de lidstaten vaststellen welke gebouwen in aanmerking komen voor steun.

De verdragsregels op het gebied van staatssteun belemmeren op geen enkele manier de tenuitvoerlegging van dergelijke projecten wanneer de kosten die niet door de markt kunnen worden gedragen, voor rekening komen van de staat.

In dit opzicht dient erop te worden gewezen dat het verbod op staatssteun zoals bedoeld in artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag slechts betrekking heeft op bepaalde voordelen die worden toegekend aan ondernemingen, dat wil zeggen entiteiten met een economische activiteit, en die de mededinging vervalsen of dreigen te vervalsen.

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 69/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de minimis-steun(1) worden steunmaatregelen geacht niet aan alle criteria van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag te voldoen indien zij niet hoger zijn dan 100 000 EUR over een periode van drie jaar.

Voorts verbiedt artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag enkel steunmaatregelen van de staten wanneer deze het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloeden. De vraag is of, en zo ja, in welke mate subsidies voor de restauratie van erfgoed die worden gefinancierd door de nationale loterij en de restauratie van historische belangrijke gebouwen mogelijk maken van invloed zijn op het handelsverkeer tussen de lidstaten.

Indien deze subsidies voldoen aan de in artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag vastgestelde criteria voorziet artikel 87, lid 3, onder d) in een vrijstelling van het verbod op steunmaatregelen om de cultuur en de instandhouding van het culturele erfgoed te bevorderen wanneer door deze maatregelen de voorwaarden inzake het handelsverkeer en de mededingingsvoorwaarden in de Gemeenschap niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad.

(1) PB L 10 van 13.1.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1849/02

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(28 juni 2002)

Betreft: Illegaal voorstel voor het vangen van zeebrasem

De Europese Commissie heeft krachtens haar voorstel voor een verordening(1) voorgesteld om aan twee lidstaten visserijrechten voor zeebrasem in ICES-sector X toe te kennen.

Overeenkomstig verordening (EG) nr. 2027/95(2), zoals gewijzigd door verordening (EG) nr. 149/1999(3), worden beide lidstaten evenwel uitgesloten van op diepwatersoorten zeebrasem behoort tot deze categorie en demersale soorten gerichte visserij-inspanningen in de voornoemde ICES-sector X.

Deze verordening werd niet alleen niet herroepen, zij wordt in de overwegingen van het Commissievoorstel zelfs uitdrukkelijk geciteerd.

Gelet hierop zou ik de Commissie willen vragen hoe zij dit voorstel verklaart.

Is de Commissie zich ervan bewust dat deze ongebreidelde bevordering van de visvangst nefaste gevolgen kan hebben voor de duurzaamheid van de visserij in de exclusieve economische zone van de autonome regio Azoren?

(1) COM(2001) 764.

(2) PB L 199 van 24.8.1995, blz. 1.

(3) PB L 18 van 23.1.1999, blz. 3.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(1 augustus 2002)

Het is niet juist dat de twee lidstaten waarnaar wordt verwezen, zijn uitgesloten van visserij-inspanningen in ICES-sector X op grond van de regeling tot regulering van de visserij-inspanningen in de westelijke wateren (Verordening (EG) nr. 2027/95 van de Raad van 15 juni 1995 tot invoering van een regeling voor het beheer van de visserij-inspanning voor bepaalde vangstgebieden en visbestanden, als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 149/1999 van de Raad van 19 januari 1999). Deze lidstaten zijn alleen uitgesloten van visserij-inspanningen in het deel van ICES-sector X dat onder de soevereiniteit of jurisdictie van Portugal valt. Visserij-inspanningen door deze landen in andere delen van ICES-sector X zijn rechtmatig. Het voorstel van de Commissie is dan ook verenigbaar met de bestaande wetgeving.

De twee betrokken lidstaten hebben een zeer gering quotum van elk 10 ton toegewezen gekregen, zij dienen bijvangsten te beperken en de teruggooi bij de experimentele visserij te voorkomen. De toegewezen hoeveelheden zijn te gering om een wezenlijk effect te sorteren op de duurzaamheid van het bestand.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0667/02

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(8 maart 2002)

Betreft: Inbreuk op de communautaire wetgeving door de universiteit van Pavia (Italië)

De universiteit van Pavia (Italië) verlangt van Griekse studenten bij verlenging van hun inschrijving bij de verschillende faculteiten overlegging van hun verblijfsvergunning, hetgeen een inbreuk is op de communautaire wetgeving, meer in het bijzonder op de regels inzake het vrije verkeer van personen tussen lidstaten van de Europese Unie.

Welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen teneinde een eind te maken aan deze inbreuk op de communautaire wetgeving?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(25 april 2002)

Richtlijn 93/96/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 inzake het verblijfsrecht voor studenten bepaalt dat de lidstaten verblijfsrecht toekennen aan iedere student die onderdaan is van een lidstaat mits, naast andere voorwaarden, de student bij een erkende instelling ingeschreven is om daar als hoofdbezigheid een beroepsopleiding te volgen.

Het verblijfsrecht voor studenten wordt dus vastgesteld door een verblijfskaart waarvan de geldigheidsduur kan worden beperkt tot de duur van de opleiding, dan wel tot één jaar indien de opleidingsduur langer is dan een jaar, in welk geval de geldigheid van de verblijfskaart ieder jaar kan worden verlengd. Artikel 5 ter, lid 3, van het wetgevend decreet van 2 augustus 1999 nr. 358 dat Richtlijn 93/96 omzet in Italiaans recht, bepaalt dat de geldigheid van de verblijfskaart voor studenten beperkt is tot de duur van de opleiding. Op basis van deze wetgeving hebben de Griekse studenten aan de universiteit van Pavia recht op een verblijfskaart die geldig is voor de duur van hun opleiding.

Ingeval de verblijfskaart van de student toch zou zijn verlopen, kunnen de Italiaanse autoriteiten eisen dat de student het inschrijvingsformulier aan de universiteit voorlegt als voorwaarde om zijn verblijfskaart te verlengen. Daarentegen kan de universiteit van Pavia in geen geval van de student eisen dat hij de verblijfskaart voorlegt als voorwaarde voorafgaand aan de verlenging van de inschrijving aan de universiteit.

Als deze praktijk van de universiteit van Pavia zou worden bevestigd, zou zij om bovengenoemde redenen strijdig zijn met Richtlijn 93/96.

De Commissie zal daaromtrent contact opnemen met de Italiaanse autoriteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1833/02

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(27 juni 2002)

Betreft: Steun van de Europese Commissie voor de oprichting van de Europese algemene jongerenraad

Het streven van de Europese jongeren naar een eigen algemene raad is te verantwoorden met de noodzaak om over een instantie te beschikken die de jongeren van de verschillende Europese landen bijeenbrengt en standpunten op Europees niveau kan innemen tegenover de onderwerpen die hun speciaal aanbelangen, en die adviserende voorstellen kan doen om hun problemen op te lossen en aan hun verwachtingen tegemoet te komen.

Voor de oprichting van zo'n Europese algemene jongerenraad is er een bijzonder sterke impuls van de Europese instanties nodig, zodat de raad de nationale particularismen kan overstijgen en de fysieke en psychologische grenzen kan hopen te overwinnen.

Rekent de Europese Commissie het tot haar taak om haar medewerking te verlenen voor de oprichting en werking van een Europese algemene jongerenraad, die als forum kan dienen waar de jongeren van de lidstaten uiting proberen te geven aan hun verlangens, en antwoorden op de uitdagingen formuleren waar ze door de Europese integratie tegenover komen te staan?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(4 september 2002)

De Commissie vindt het evenals de geachte afgevaardigde belangrijk om een kader te bevorderen waarin naar de Europese jongeren kan worden geluisterd.

Op grond hiervan heeft de Commissie een witboek opgesteld, geheten Een nieuw elan voor Europa's jeugd(1). Aan de goedkeuring hiervan in november 2001 is zeer uitgebreid overleg met de jongeren voorafgegaan. Uit dit overleg is in het bijzonder naar voren gekomen dat de jongeren meer deel willen nemen aan het maatschappelijk leven. Participatie is dan ook één van de prioriteiten van het witboek geworden.

Om deze participatie te bevorderen heeft één van de voorstellen van het witboek met name betrekking op consolidering van een structuur waarin de jongeren op Europees niveau worden geraadpleegd

Hiertoe stelt de Commissie in haar witboek niet voor om een nieuwe structuur op te richten, zoals de geachte afgevaardigde voorstelt, maar om het Europees Jeugdforum dat zij sedert 1979 financiert en waarvan de nationale jongerenraden en non-gouvernementele organisaties voor jongeren lid zijn, tot de basis van deze Europese overlegstructuur te maken zonder mogelijkheden tot directe raadpleging van de jongeren op Europees niveau uit te sluiten. De Commissie verzoekt het Europees jeugdforum haar deuren te openen voor jongeren die niet lid zijn van jongerenorganisaties.

(1) COM(2001) 681 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0571/02

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Raad

(1 maart 2002)

Betreft: Vrij verkeer van zieken in de landen van de Unie

De Spaanse Minister van Volksgezondheid Celia Villalobos heeft zich uitgelaten over de mogelijkheid voor zieken uit de 15 EU-landen zich te laten behandelen in ziekenhuizen in een andere lidstaat.

De voorzitter van de Europese Commissie, Romano Prodi, heeft verklaringen afgelegd over de toekomstige invoering van een Europees gezondheidspaspoort.

Dit initiatief verdient ondersteuning. Kan de Raad meedelen:

- welke documenten reeds goedgekeurd zijn,

- of er een termijn is vastgesteld binnen welke het project operationeel moet zijn,

- of er een budgetplan voor de realisatie van dit initiatief gemaakt is,

- hoever dit project al gevorderd is en hoe men de afzonderlijke lidstaten, zowel op institutioneel als financieel vlak, hierbij zal betrekken?

Antwoord

(30 september 2002)

1. De Europese Raad heeft op 15/16 maart 2002 in Barcelona, in de punten 33 en 34 van de conclusies van het voorzitterschap, zijn tevredenheid geuit over de inhoud van de Commissiemededeling betreffende een actieplan voor vaardigheden en mobiliteit en besloot met name concreet dat een Europese ziekteverzekeringskaart de formulieren die momenteel nodig zijn voor medische behandeling in een andere lidstaat zal vervangen. De Commissie zal daartoe voor de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad in 2003 een voorstel indienen. Die kaart zal de procedures vereenvoudigen, zonder de bestaande rechten en plichten te wijzigen. De Raad kan nog geen antwoord geven op vragen over details, aangezien dit voorstel nog moet worden ingediend.

Voorts heeft de Europese Raad gevraagd dat met spoed zou worden voortgegaan met de herziening van Verordening (EEG) nr. 1408/71, zodat de nieuwe verordening voor eind 2003 kan worden aangenomen.

2. Zoals het geachte parlementslid wellicht weet, zijn de ministers van de lidstaten op 8 februari 2002 in Malaga bijeengekomen voor een ministerieel seminar over gezondheid, tijdens hetwelk een eerste bespreking is gehouden over het vrije verkeer van zieken in Europa. Met het oog op betere informatie en op coördinatie van de actie tussen alle lidstaten heeft het Spaanse voorzitterschap een verdere informele bijeenkomst georganiseerd over Gezondheid in Europa: verkeer van zieken (Menorca, 31 mei-1 juni 2002), met op de agenda een aantal specieke punten, waaronder de voorgestelde Europese ziekteverzekeringskaart.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1361/02

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(14 mei 2002)

Betreft: Onderhandelingen met de kandidaat-lidstaten op het gebied van justitie en binnenlandse zaken

1. Met welke kandidaat-lidstaten zijn de onderhandelingen over het hoofdstuk justitie en binnenlandse zaken afgesloten en met welke nog niet?

2. Zijn er kandidaat-lidstaten die op het gebied van justitie en binnenlandse zaken om overgangstermijnen hebben gevraagd?

3. Zo ja, voor welke sectoren werden de overgangstermijnen gevraagd?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(24 juni 2002)

De onderhandelingen over het hoofdstuk justitie en binnenlandse zaken zijn voorlopig afgesloten met Cyprus, Republiek Tsjechië, Estland, Hongarije, Malta, Letland, Litouwen, Slovenië en Slowakije.

Geen enkel land heeft een overgangstermijn aangevraagd.

De onderhandeling met Bulgarije, Polen en Roemenië zijn nog gaande.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2332/02

van William Abitbol (EDD) aan de Commissie

(22 juli 2002)

Betreft: Zelfbeschikking

Erkent de Commissie het zelfbeschikkingsrecht, zoals geformuleerd in: VN-Hoge Commissaris voor de mensenrechten Het zelfbeschikkingsrecht van de volken (Art. 1): 13/03/84 CCPR Algemene opmerking 12.

1. Overeenkomstig de doelstellingen en beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties wordt in artikel 1 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten erkend, dat aan alle volken het zelfbeschikkingsrecht toekomt. Het zelfbeschikkingsrecht is van bijzonder belang omdat de verwerkelijking daarvan een essentiële voorwaarde is voor de doeltreffende garantie en naleving van de individuele mensenrechten en voor de bevordering en versterking van die rechten.

en

het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (CCPR), goedgekeurd en opengesteld voor ondertekening, bekrachtiging en toetreding bij resolutie van plenaire vergadering 2200A (XXI) van 16 december 1966,

van kracht geworden op 23 maart 1976:

1. Alle volken bezitten het zelfbeschikkingsrecht. Uit hoofde van dit recht bepalen zij in alle vrijheid hun politieke status en streven zij vrijelijk hun economische, sociale en culturele ontwikkeling na?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(26 augustus 2002)

De Unie eerbiedigt de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, het aanvullend Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten. De activiteiten van de Unie zijn verder gebaseerd op de belangrijkste internationale en regionale mensenrechteninstrumenten, met name het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens. In deze instrumenten worden gemeenschappelijke waarden bepaald die betrekking hebben op de fundamentele vrijheden en de democratische beginselen. Deze waarden zijn universeel, ondeelbaar en onderling afhankelijk. De eerbiediging van deze waarden is een voorwaarde voor de efficiënte ontwikkeling van iedere samenleving.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1808/02

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juni 2002)

Betreft: Vernietiging van de bedding van de rivier de Neda in Griekenland

In het gebied Figalia-Platania, op de grens tussen de departementen Ilia en Messinia in Griekenland wordt ernstige milieuschade berokkend aan de bedding van de rivier de Neda door de aanleg van een weg die de twee departementen met elkaar moet verbinden. Deze ernstige milieuschade kwam aan het licht toen een inspectieteam van het ministerie van Milieu, Ruimtelijke Ordening en Openbare Werken een controle uitvoerde. Ofschoon het ministerie de regio Peloponnesos met document 119900/3.11.2000 op de hoogte bracht van deze schade is tot nu toe helaas geen enkele maatregel getroffen om het milieu in het genoemde gebied te beschermen. De wegenbouw gaat gewoon door en veroorzaakt steeds nieuwe problemen voor het ecosysteem van de rivier.

Welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen om het milieu in dit gebied te beschermen?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Barnier namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1808/02 en E-1809/02

(19 juli 2002)

De selectie van de projecten in het kader van de door de Structuurfondsen gecofinancierde programma's valt onder de verantwoordelijkheid van de bevoegde nationale of regionale autoriteiten.

Volgens de door de Griekse autoriteiten verstrekte informatie heeft het Griekse Ministerie van Milieubeheer bij het besluit tot opneming van het betrokken project in het regionaal operationeel programma Peloponnesos in het kader van het tweede communautaire bestek voor de periode 1994-1999, de prefectuur (Nomarchia) Messini ontheven van de verplichting een milieu-effectrapportage uit te voeren. Aan deze ontheffing zou een aantal milieuvoorwaarden zijn verbonden die aan de eindbegunstigde duidelijk kenbaar zijn gemaakt.

Tijdens de uitvoering van het project zouden zowel voornoemd Ministerie als de betrokken regionale instantie meermalen controles hebben verricht en bezoeken ter plaatse hebben afgelegd met het oogmerk om onder meer de naleving van deze voorwaarden te verifiëren.

Bij deze controles zou zijn gebleken dat de verlangde voorzieningen niet naar tevredenheid waren getroffen. De regionale instantie verantwoordelijk voor de uitvoering van het programma heeft daarom in januari 2001 de werkzaamheden laten stilleggen en de aannemer gevraagd bepaalde aanvullende studies te verrichten als technische basis voor de voltooiing van het project en het herstel van de milieuschade ter plaatse.