SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1323/03

van Elizabeth Lynne (ELDR) aan de Commissie

(8 april 2003)

Betreft: Gevolgen van de richtlijn betreffende drukapparatuur voor de kleine ketelfabrikanten

Is de Commissie er zich van bewust dat de tenuitvoerlegging van richtlijn 97/23/EG(1) het einde zal betekenen voor de koperketelindustrie in Groot-Brittannië?

De zeven professionele ketelfabrikanten die hun met de hand vervaardigde koperen ketels, die in modelstoommotoren worden gebruikt, over de hele wereld exporteren, dreigen nu failliet te gaan doordat het naleven van de richtlijn onbetaalbaar hoge kosten met zich meebrengt. De richtlijn bevat wel een vrijstelling voor amateur-ketelmakers en voor personen die stoommachines voor culturele doeleinden bouwen, maar het kleine maar belangrijke aantal vakmannen en -vrouwen op wie die vrijstelling niet van toepassing is, heeft geen andere keuze dan het vak op te geven.

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen om te voorkomen dat deze internationaal gerenommeerde industrie wordt afgeschaft als gevolg van een richtlijn waarover de industrie zelf niet naar behoren werd geraadpleegd?

Zal de Commissie gunstig reageren op een verzoek vanwege deze vakmannen en -vrouwen om een de minimis vrijstelling voor deze richtlijn te verkrijgen?

(1) PB L 181 van 9.7.1997, blz. 1.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(8 mei 2003)

De drukapparatuurrichtlijn 97/23/EG (DAR) is na uitvoerig overleg met de lidstaten, het Parlement en het bedrijfsleven in 1997 goedgekeurd en wordt sinds mei 2002 in alle lidstaten toegepast. De richtlijn bevat geharmoniseerde voorschriften betreffende de essentiële eisen en de certificeringsprocedures voor drukapparatuur die in de handel wordt gebracht of in bedrijf wordt genomen. Deze voorschriften zijn nodig omdat deze apparatuur als gevolg van de druk veiligheidsrisico's oplevert. De DAR vervangt talrijke oudere nationale wetten door een enkele Europese wetgeving, waardoor grensoverschrijdende procedures worden vereenvoudigd en de kosten worden verminderd. Dit is met name van belang voor kleine fabrikanten met weinig administratieve middelen en voor fabrikanten die door hun specialisatie en de hoge kwaliteit van hun producten veel voor de export produceren. De Commissie is zich ervan bewust dat aanpassing aan de eisen van de DAR eerst enkele investeringen voor de fabrikanten met zich meebrengen, die evenwel zo laag mogelijk zijn gehouden door een voldoende lange kennisgevingsperiode van vijf jaar.

Het belangrijkste doel van de DAR is minimalisering en beheersing van de veiligheidsrisico's voor de burger. De huidige vrijstellingen voor bepaalde producten (bv. producten met kleine afmetingen) of voor producten die onder bepaalde omstandigheden worden gebruikt (bv. proeven, presentatie op tentoonstellingen) zijn gerechtvaardigd omdat de ermee verbonden veiligheidsrisico's klein zijn en onder enkele meer specifieke verordeningen vallen, of wegens de speciale omstandigheden goed worden beheerst.

Een vrijstelling van de DAR op grond van het feit dat het gaat om een kleine fabrikant of om een product met een speciaal karakter is niet zinvol omdat deze criteria geen verband houden met het veiligheidsrisico. Het potentiële gevaar van een koperen ketel wordt niet kleiner omdat het een speciale ketel is of omdat deze vervaardigd wordt door een kleine fabrikant. Daarom is de Commissie geen voorstander van een de minimis-vrijstelling van de DAR.