ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1632/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(29 mei 1998)

Betreft: Verkeersveiligheid

In verband met de "mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's - hoe de verkeersveiligheid in de Europese Unie te verbeteren; programma 1997-2001" (COM(97) 0131 def.). Wat de toepassing betreft van het subsidiariteitsbeginsel ter bevordering van de verkeersveiligheid en de harmonisering van de concurrentievoorwaarden, luidt de vraag aan de Commissie of zij niet:

1. op communautair niveau kan overgaan tot het goedkeuren van voorschriften, controles en sancties op het gebied van b.v. technische controle van voertuigen, het verstrekken en innemen van het rijbewijs, verkeerslichten en de verplichte rij- en rusttijden voor beroepschauffeurs; of zij de grootst mogelijke aandacht kan schenken aan te hard rijden en het zich niet houden aan de omstandigheden, het dronken achter het stuur zitten: dit zijn de voornaamste oorzaken van verkeersongevallen;

2. er, gezien het belang van de menselijke factor, zoveel mogelijk voor kan zorgen dat er veilig wordt gereden; andere factoren die het gedrag van de chauffeur kunnen beïnvloeden zijn: controles, campagnes en financiële prikkels.

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(1 juli 1998)

Alle door het geachte parlementslid aangeroerde punten komen aan de orde in het communautaire programma inzake de verkeersveiligheid voor 1997-2001. Ze zijn niet alleen door de Commissie in de oorspronkelijke mededeling besproken maar ook gedurende het debat in aansluiting daarop. Het Parlement zelf heeft een resolutie aangenomen over de programmering waarbij een aantal punten werden benadrukt die de Commissie zal meenemen bij de uitvoering van het programma.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1950/98

van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie

(30 juni 1998)

Betreft: Witte asbest

Is de Commissie voornemens een voorstel in te dienen voor een onmiddellijk verbod van witte asbest in de EU?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(24 juli 1998)

Er bestaat reeds een uitgebreide communautaire wetgeving op het gebied van bescherming van de gezondheid van werknemers en publiek tegen de gevaren van asbest. Alle soorten asbestvezels, behalve de witte asbest (chrysotiel), zijn reeds door de communautaire wetgeving verboden. Bovendien zijn 14 chrysotiel bevattende categorieën producten verboden, en is er stricte communautaire controle op blootstelling van werknemers aan asbest en het vrijkomen van asbestvezels in het milieu.

Hoewel er reeds veel tot stand is gebracht, moet er nog meer gedaan worden voor verdere aanscherping van de communautaire regelgeving inzake het in de handel brengen en gebruik van asbest bevattende producten. Op het ogenblik geldt reeds in negen lidstaten een landelijk verbod op chrysotiel, waarmee deze lidstaten verder gaan dan de geldende communautaire wetgeving. Een en ander betekent een ernstige verstoring van de interne markt, waarvoor een oplossing op communautair niveau moet worden gezocht.

Om die reden werkt de Commissie nu aan een Europees verbod op het in de handel brengen en gebruik van witte asbest en asbest bevattende producten (met enkele uitzonderingen en tijdelijke ontheffingen), die binnenkort met de deskundigen van de lidstaten zullen worden besproken. Hoe het definitief ontwerp er uit zal zien hangt af van die besprekingen, van de contacten met het Parlement en belangengroeperingen, en van de resultaten van lopende wetenschappelijke onderzoeken.

Het is echter van belang er op te wijzen dat een nieuw verbod er niet toe zal leiden dat werknemers minder gevaar zullen lopen aan asbest blootgesteld te worden, en het aantal doden als gevolg van blootstelling aan asbest in het verleden zal er niet door verminderen. Mogelijke besmetting door asbest in bestaande gebouwen (b.v. in verband met onderhoudswerkzaamheden en verwijdering van asbest) zal voor arbeiders nog jaren lang een belangrijke oorzaak van blootstelling blijven. Daarom is de Commissie ook van plan om de bestaande controle op blootstelling van werknemers aan asbest te verscherpen en te stimuleren tot een betere voorlichting en opleiding van werknemers die tijdens hun werk met asbest in aanraking kunnen komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1675/98

van Kirsi Piha (PPE) aan de Commissie

(29 mei 1998)

Betreft: De besteding van Phare-middelen in Estland

De lidstaten van de EU zijn zeer bezorgd over de milieuproblemen in de Baltische staten en de vervuiling van het Oostzeegebied. Uit vele bronnen wordt financiering beschikbaar gesteld voor de bescherming van het milieu en voor het verminderen van de vervuiling in het gebied.

Kan de Commissie toelichten in welke mate en op welke wijze de aan Estland toegewezen Phare-middelen in 1997 zijn besteed aan het herstel en het voorkomen van milieuschade?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1944/98

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Raad

(17 juni 1998)

Betreft: De moordaanslag op Akin Birdal in Turkije

In een spoedresolutie (14 mei 1998) heeft het Europees Parlement zijn veroordeling uitgesproken over de moordaanslag op Akin Birdal en de Turkse autoriteiten verzocht "alles in het werk te stellen om degenen die deze aanslag gepleegd en beraamd hebben voor de rechter te dagen", daarbij tegelijkertijd beklemtonend dat "het algemene klimaat waarin degenen die verantwoordelijk zijn voor aanslagen op andere leden van mensenrechtenorganisaties en journalisten hun straf ontlopen, deze aanslag in de hand heeft gewerkt". Tevens wees het Europees Parlement Turkije op zijn verplichtingen "uit hoofde van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens".

Kan de Raad meedelen welke maatregelen hij denkt te nemen opdat de moordaanslagen tegen Akin Birdal en andere personen worden opgehelderd en opdat de verklaringen en overeenkomsten ter bescherming van de mensenrechten in Turkije gerespecteerd worden?

Antwoord

(28 /29 september 1998)

Het voorzitterschap heeft op 13 mei 1998 namens de EU in een verklaring geschokt en met ontzetting gereageerd op de aanslag op de voorzitter van de Vereniging voor de Rechten van de Mens, Akin Birdal, die de dag daarvoor in Ankara had plaatsgevonden. De Raad heeft die lafhartige aanslag veroordeeld en met kracht de verklaringen van de Turkse autoriteiten gesteund dat alles in het werk zou worden gesteld om de verantwoordelijken voor de rechter te brengen. Hij zal deze zaak, die een eminent voorvechter van de mensenrechten betreft, op de voet blijven volgen.

De Europese Raad van Luxemburg van 12/13 december 1997 heeft er, conform het standpunt dat de Raad naar voren had gebracht in de Associatieraad met Turkije van 29 april 1997, aan herinnerd dat versterking van de banden van Turkije met de Europese Unie ook afhankelijk is van de afstemming van de normen en de praktijk op het gebied van de mensenrechten op die van de Europese Unie en van het respecteren en beschermen van de minderheden.

Indachtig het verzoek dat het Europees Parlement aan de Raad heeft gedaan toen het instemde met de aanvang van de laatste fase van de douane-unie, houdt de Raad toezicht op de eerbiediging van de rechten van de mens en de democratische ontwikkelingen in Turkije. Het verslag van de Commissie aan de Raad van maart 1998 over de ontwikkeling van de betrekkingen met Turkije sinds de inwerkingtreding van de douane-unie komt tot de conclusie dat er zich ten aanzien van de mensenrechten en het democratiseringsproces in Turkije geen significante ontwikkelingen hebben voorgedaan.

Deze zaken komen prominent aan bod in alle besprekingen die de Raad aan Turkije wijdt en worden regelmatig bij de Turkse autoriteiten aangekaart. De Raad betreurt het echter dat Turkije na de Europese Raad van Luxemburg heeft geweigerd de politieke dialoog met de EU aan te gaan, inclusief over de rechten van de mens. Samenwerking op het gebied van de rechten van de mens en humanitaire kwesties maken ook deel uit van de Europese strategie jegens Turkije die in Luxemburg is uitgestippeld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1543/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(19 mei 1998)

Betreft: Vervuilde en onveilige metro te Rome

Bij een inspectie die ik onlangs samen met andere Italiaanse politici in de stations van de "Linea A" van de Romeinse metro heb verricht, heb ik ernstige tekortkomingen geconstateerd op het punt van veiligheid en hygiëne.

Zo heeft het bedrijf Cotral, dat de lijn exploiteert, naar verluidt uit slechts 10 van de 70 treinstellen de aanwezige asbest laten verwijderen; dat betekent dat passagiers en personeel voortdurend zijn blootgesteld aan asbeststof, een gevaar dat nog vergroot wordt door een ontoereikend luchtverversingssysteem. Dat blootstelling aan asbest een reëel gevaar is blijkt duidelijk uit het feit dat de exploitant aan zijn arbeiders een maandelijkse "asbestvergoeding" toekent (vakbondsakkoord van 4/9/1995).

Langs het tracé van de "Linea A" constateerde ik bovendien dat de temperatuur erg hoog was en dat het aantal reizigers in de spitsuren veel groter was dan de capaciteit van de voertuigen.

Ook ontbreekt het aan passende veiligheidssystemen voor eventuele noodsituaties, mede vanwege de aanwezigheid van talrijke architectonische barrières.

Acht de Commissie het niet nodig bij de Italiaanse autoriteiten aan te dringen op naleving van de richtlijnen 83/477/EEG(1), 91/382/EEG(2) en 90/394/EEG(3), alsook van de Italiaanse wetten waarin die richtlijnen zijn overgenomen?

Antwoord van de heer Flynn Namens de Commissie

(4 augustus 1998)

De door de geachte afgevaardigde aangehaalde richtlijnen zijn door Italië ten uitvoer gelegd.

De door de geachte afgevaardigde verstrekte inlichtingen stellen de Commisisie niet in staat te concluderen dat de Italiaanse autoriteiten in gebreke zijn gebleven ten aanzien van hun verplichtingen passende naleving in de metro van Rome in te voeren.

De Commissie zou het echter op prijs stellen alle verdere inlichtingen die de geachte afgevaardigde kan verstrekken te ontvangen en te bestuderen.

(1) PB L 263 van 24.9.1983, blz. 25.

(2) PB L 206 van 29.7.1991, blz. 16.

(3) PB L 196 van 26.7.1990, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1973/98

van Graham Mather (PPE) aan de Raad

(15 juni 1998)

Betreft: Moord op Mgr. Juan Gerardi in Guatemala

Welke maatregelen neemt de Raad op dit moment om te waarborgen dat de moord die 26 april 1998 is gepleegd op Mgr. Juan Gerardi, hulpbisschop van Guatemala, volledig, grondig en correct wordt onderzocht?

Gecombineerd Antwoord

op de schritftelijke vragen E-1567/98 en P-1973/98

(24 september 1998)

Op 4 mei 1998 heeft de Europese Unie een verklaring over de moord op bisschop Gerardi bekendgemaakt, waarin zij aan alle Guatemalteken een oproep richtte dat deze laffe en gruwelijke moord hen er niet van mag weerhouden de vredesakkoorden volledig uit te voeren.

De Europese Unie riep de regering van Guatemala op, alle noodzakelijke maatregelen te blijven nemen om ervoor te zorgen dat er een uitvoerig onderzoek komt naar deze moord, zodat de daders voor het gerecht kunnen worden gebracht, en verzocht de regering van Guatemala tevens, steun te verlenen aan de werkzaamheden van de "Waarheidscommissie" en alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om de veiligheid van de leden van die Commissie te waarborgen.

Op dit ogenblik blijft de EU het verloop van het vredesproces en de mensenrechtensituatie in Guatemala volgen met het oog op de tweede vergadering van de Consultatieve Groep, die voor het najaar 1998 gepland is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1796/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Raad

(11 juni 1998)

Betreft: Taalkundige discriminatie

Langs de bergpaden van Zuid-Tirol is sedert enkele weken een ware "taalkundige zuivering" aan de gang: 5000 km2 paden zijn ontdaan van de opschriften in het Italiaans en overgebleven zijn alleen de topografische aanduidingen van bergtoppen, berghutten, paden, spoorwegen, waterlopen enz. in het Duits, en dit op Italiaans grondgebied voor de toeristen uit geheel Europa.

Hierbij zij opgemerkt dat een nauwkeurige bepaling van de status van speciale autonomie die voor de regio Zuid-Tirol geldt, ter bescherming van de Duitse minderheid voorschrijft dat tweetaligheid verplicht is. Kan de Raad de Italiaanse autoriteiten dringend verzoeken stappen te ondernemen bij de Alpenverein Südtirol (AVS, het equivalent van de Italiaanse CAI) om een einde te maken aan deze absurde discriminatie van de Italiaanse burgers die volkomen uit de tijd is?

Antwoord

(24 september 1998)

Het is niet aan de Raad om bij een lidstaat te interveniëren met betrekking tot de toepassing van door de autoriteiten van het land uitgevaardigde nationale voorschriften.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1731/98

van Gerardo Fernández-Albor (PPE) aan de Commissie

(5 juni 1998)

Betreft: Samenwerking tussen de regio's

De Universiteit van Granada (Spanje) is de belangrijkste universiteit van Andalusië geworden door in het curriculum als keuzevak de Galicische taal en cultuur op te nemen. De Universiteit van Granada wil dat dit een studievak wordt dat de banden tussen beide autonome gebieden versterkt.

Bovendien krijgt de Universiteit van Granada, dankzij een met de regionale regering van Galicië ondertekend akkoord, dit jaar een Galicisch Cultuurcentrum om bekendheid te geven aan de cultuur en de gebruiken van Galicië.

Het zal niemand ontgaan zijn dat een dergelijke culturele samenwerkingsovereenkomst tussen twee regio's in de Europese Gemeenschap als voorbeeld kan dienen voor het bevorderen van de kennis van de wederzijdse cultuur tussen communautaire regio's. In hoeverre kan de Commissie bijdragen aan het bevorderen en versterken van dit soort regionale culturele overeenkomsten, opdat de regio's van over en weer van een dergelijke culturele uitwisseling kunnen profiteren?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(30 juli 1998)

In het kader van de uit hoofde van artikel 128 van het EG-Verdrag ontwikkelde culturele actie heeft de Gemeenschap tot taak de samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen met volledige inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel. Bijgevolg behoren initiatieven die erop gericht zijn de kennis van de taal en de gebruiken van Galicië in Spanje te bevorderen, ongeacht het belang ervan, niet tot het bevoegdheidsterrein dat de Gemeenschap op cultuurgebied toegewezen heeft gekregen.

In het kader van haar culturele programma's, en met name de programma's Ariane(1) en Caleidoscoop(2), ondersteunt de Gemeenschap met inachtneming van de regionale diversiteiten samenwerkingsprojecten op cultureel gebied, inclusief het vertalen van hedendaagse literaire werken die in nationale en regionale talen zijn geschreven.

De Commissie heeft voor de eerste keer modelprojecten voor interregionale samenwerking op cultureel gebied op gang gebracht in het kader van de programmering van artikel 10 van de verordening betreffende het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling voor het tijdvak 1994-1999(3). Toch moet worden onderstreept dat de voornaamste reden voor de lancering van deze modelprojecten erin bestaat de opwaardering van een cultureel erfgoed te vergemakkelijken dat soms slecht ontwikkeld is door de minder begunstigde gebieden van de Gemeenschap, en wel door bij te dragen tot netwerkvorming met andere lagere overheden, zulks met het oog op kennismaking, overdracht van know-how en economische ontwikkeling. De modelacties voor interregionale ontwikkeling met culturele oogmerken passen dus in het kader van dit cohesiebeleid. Geen enkel van de 32 huidige projecten heeft evenwel betrekking op uitwisseling op taalgebied.

(1) PB L 291 van 24.10.1997.

(2) PB L 61 van 12.3.1996.

(3) PB L 193 van 31.7.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1689/98

van Kirsi Piha (PPE) aan de Commissie

(29 mei 1998)

Betreft: Verslaglegging aan het Parlement van de uitbreidingsonderhandelingen

De uitbreidingsonderhandelingen zijn een concretere fase ingegaan in de vorm van het screening-proces. De toezegging is gedaan dat er een dialoog zou plaatsvinden met het Parlement en tevens dat het Parlement een rol zou spelen bij de voortgang van de onderhandelingen.

Op welke wijze gaat de Commissie het Parlement op de hoogte houden van de voortgang van het proces?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie

(16 juli 1998)

Evenals bij de vorige uitbreidingsonderhandelingen zal de Commissie het Parlement mondeling op de hoogte houden van de voortgang van het screening-proces. Dit zal worden gedaan door middel van presentaties door hoge ambtenaren voor de desbetreffende parlementaire commissies, en voor gezamenlijke parlementaire commissies en delegaties.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1913/98

van Francis Decourrière (PPE) aan de Commissie

(16 juni 1998)

Betreft: Eurovignet

In de Belgische wetgeving wordt het Eurovignet aangemerkt als een belasting, hetgeen betekent dat uitsluitend door het Ministerie van Financiën erkende ontvangkantoren het Eurovignet mogen verkopen aan Belgen en aan vreemdelingen die zich op Belgisch grondgebied bevinden. In Duitsland daarentegen is het Eurovignet een door de gebruiker te betalen recht en worden er overigens dag-, week-, maand- en jaarvignetten verkocht.

De verschillen qua verkoopvoorwaarden leiden tot feitelijke ongelijke behandeling van de gebruikers aangezien Belgen hun Eurovignet in ontvangkantoren moeten kopen terwijl Duitsers de vignetten overal en te allen tijde in benzinestations kunnen aanschaffen. Is de Commissie met het oog op harmonisatie en gelijke behandeling van de gebruiker bereid de verkoopvoorwaarden voor het Eurovignet te harmoniseren?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(24 juli 1998)

Overeenkomstig Richtlijn 93/89/EEG van de Raad van 25 oktober 1993 betreffende de toepassing door de lidstaten van de belastingen op sommige voor het goederenvervoer over de weg gebruikte voertuigen en van de voor het gebruik van sommige infrastructuurvoorzieningen geheven tolgelden en gebruiksrechten(1), kunnen buitenlandse vervoerders in België de gebruiksrechten voor wegen (d.w.z. het Eurovignet) betalen per dag, week, maand of jaar. Wel kunnen de lidstaten volgens deze richtlijn eisen dat voor voertuigen die in hun land zijn ingeschreven het jaartarief wordt betaald. België heeft voor deze optie gekozen. Belgische voertuigen zijn ook onderworpen aan de jaarlijkse voertuigenbelasting (verkeersbelasting). De betaling van zowel het (jaarlijkse) Eurovignet als de jaarlijkse voertuigenbelasting moet tegelijkertijd gebeuren. Daarom innen de overheidsdiensten (ontvangkantoren der directe belastingen) die belast zijn met het innen van de voertuigenbelasting ook de betaling van het Eurovignet.

Andere lidstaten zoals Duitsland, Luxemburg en Nederland bieden, eveneens volledig in overeenstemming met de communautaire wetgeving, zowel binnenlandse als buitenlandse vervoerders de mogelijkheid om het Eurovignet te betalen telkens als zij de autosnelwegen daadwerkelijk gebruiken, dus per dag, week, maand of jaar. Daartoe is op het grondgebied van Duitsland (en de andere twee lidstaten) een groot aantal verkooppunten nodig.

De Commissie constateert tot dusver dat de wijze waarop het Eurovignet in de verschillende lidstaten wordt betaald, effectief voldoet aan de behoeften van zowel binnen- als buitenlandse vervoerders. Zij vindt een harmonisatie van de betalingswijzen in de zes lidstaten waar het Eurovignet wordt verkocht dan ook niet nodig.

(1) PB L 279 van 12.11.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0755/98

van Carmen Díez de Rivera Icaza (PSE) aan de Commissie

(18 maart 1998)

Betreft: Speelgoed uit PVC

Het Wetenschappelijk Comité voor het onderzoek naar de toxiciteit en de ecotoxiciteit van chemische verbindingen van de Europese Unie heeft bevestigd dat speelgoed in zacht PVC grote hoeveelheden giftige stoffen (ftalaten) bevat en afgeeft.

Kan de Commissie meedelen of zij voornemens is maatregelen te nemen tegen uit PVC vervaardigd speelgoed, in de zin die bovengenoemd comité heeft aangegeven?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2012/98

van José Apolinário (PSE) aan de Commissie

(30 juni 1998)

Betreft: Rol van Eurostat bij de opstelling van Agenda 2000

Werd bij de opstelling van de voorstellen voor de structuurfondsverordeningen rekening gehouden met Eurostat?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(3 september 1998)

De voorstellen voor verordeningen met betrekking tot de hervorming van de Structuurfondsen voor de periode 2000-2006 zijn technisch voorbereid door een werkgroep bestaande uit vertegenwoordigers van de verschillende diensten van de Commissie, onder voorzitterschap van het Directoraat-generaal "Regionaal beleid en cohesie". Eurostat was niet rechtstreeks bij de werkzaamheden van deze werkgroep betrokken, maar is wel meermaals informeel geraadpleegd over de relevantie en beschikbaarheid van de statistische indicatoren die volgens de voorstellen zullen worden gebruikt.

Eurostat is vervolgens, overeenkomstig de procedures van de Commissie, formeel geraadpleegd over het definitieve ontwerpbesluit alvorens dit door het college is goedgekeurd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2029/98

van Yiannis Roubatis (PSE) aan de Commissie

(7 juli 1998)

Betreft: Versterking van de rol van het bureau van de regio Epirus door de Europese Commissie

Is de Commissie naar aanleiding van de opening van het bureau van de regio Epirus in Brussel voornemens de rol van dit bureau te versterken door middel van financiële, technische of andere steun, zodat er een beter contact en meer samenwerking tot stand komt tussen de armste regio van het verenigde Europa en de instellingen van de Europese Unie?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(3 augustus 1998)

De Commissie neemt via de structuurfondsen deel in de financiering van maatregelen en projecten met het oog op de ontwikkeling van de regio Epirus. Deze financiering vindt plaats in het kader van diverse sectorale programma's, van het regionale programma en van programma's op grond van communautaire initiatieven.

Wat het bureau van de regio Epirus te Brussel betreft, deelt de Commissie het geachte parlementslid mee dat deze activiteit buiten de werkingssfeer van het operationele programma voor Epirus valt en dat derhalve geen financiële bijdrage ten behoeve van het functioneren van dat bureau kan worden verleend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1943/98

van Viviane Reding (PPE) aan de Commissie

(18 juni 1998)

Betreft: Verkeerstherapie ter voorkoming van rijden onder invloed

Rijden onder invloed is een van de belangrijkste oorzaken voor dodelijke ongevallen op de weg. De Europese Unie houdt zich actief bezig met de bevordering van ongevallenpreventie en de veiligheid op de weg. De in Duitsland ontwikkelde en geteste "individuele psychologische verkeerstherapie volgens Dr. German Höcher (IVT-Hö)" is zeer succesvol. Gebleken is dat behandelde personen wier rijbewijs was ingetrokken niet opnieuw in dezelfde fout zijn vervallen. In Noordrijn-Westfalen is vijf jaar na afsluiting van de "IVT-Hö" slechts 6,4 % van de behandelde chauffeurs opnieuw met een slok op achter het stuur gaan zitten. Kan de Commissie mededelen of de ter zake bevoegde diensten op de hoogte zijn van dit soort verkeerstherapie en de daarmee bereikte successen?

Is zij voornemens dit geslaagde experiment te steunen en het in alle lidstaten aan te prijzen als preventief instrument tegen ernstige verkeersongevallen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(27 juli 1998)

De Commissie heeft geen specifieke informatie over het door het geachte parlementslid bedoelde rehabilitatieprograma voor wegens rijden onder invloed veroordeelde personen.

In het kader van de groep op hoog niveau inzake de verkeersveiligheid is onlangs een werkgroep van vertegenwoordigers van de lidstaten en de Commissie opnieuw opgestart. Zij heeft tot taak het soort programma's dat het geachte parlementslid bedoelt, waarmee reeds in een aantal lidstaten is gewerkt, te bekijken. De werkgroep zal deze programma's op hun resultaten beoordelen.

Pas nadat die werkzaamheden zijn voltooid zal de Commissie een overtuigende aanbeveling kunnen doen over de toepassing van therapieën op wegens rijden onder invloed veroordeelde personen.