NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/927

(2004/C 84 E/1024)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0968/04

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(29 maart 2004)

Betreft: Norm voor elektromagnetische compatibiliteit

1. Kan de Commissie de werkingssfeer van de Europese norm voor elektromagnetische compatibiliteit (IEC61000) verduidelijken? Betreft het een vrijwillige maatregel, een aanbeveling, of een verplichte en bijgevolg bij wet afdwingbare norm?

2. Indien de norm bij wet afdwingbaar is, kan de Commissie dan mededelen wie de naleving van deze norm moet verzekeren? Is de Commissie op de hoogte van inbreuken op deze norm?

3. Wat is het maximaal niveau (uitgedrukt in volt per meter) waaraan een huis en zijn inwoners volgens deze norm mogen worden blootgesteld?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 april 2004)

IEC 61000 verwijst niet naar één maar naar een reeks normen die door de Internationale Elektrotechnische Commissie (IEC) zijn vastgesteld. Een subset van deze normen is door het Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie (Cenelec) aangenomen en bij Richtlijn 89/336/EEG geharmoniseerd (1) (richtlijn elektromagnetische compatibiliteit). Een samenvatting van de relevante door genoemde richtlijn geharmoniseerde normen wordt ter informatie rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement gezonden.

Om de naleving van de normen van de richtlijn elektromagnetische compatibiliteit te garanderen, heeft de fabrikant of diens gevolmachtigde voornamelijk de keuze tussen twee procedures voor conformiteits-controle. De fabrikant kan ofwel de geharmoniseerde normen toepassen, ofwel rechtstreeks de beschermingseis toepassen. In dit laatste geval moet de fabrikant een technisch constructiedossier opstellen en een certificaat of een verslag van een „bevoegd orgaan” verwerven.

Dit betekent dat de toepassing van de geharmoniseerde normen volgens de richtlijn elektromagnetische compatibiliteit niet verplicht is. Alleen als de fabrikant formeel opteert voor de toepassing van de geharmoniseerde normen moet het apparaat conform deze normen zijn.

De afdwingbaarheid van de richtlijn elektromagnetische compatibiliteit is een zaak voor de lidstaten. Indien een fabrikant verklaart conform te zijn met de richtlijn elektromagnetische compatibiliteit door toepassing van de relevante geharmoniseerde normen, en indien een lidstaat daarop verzekert dat dit niet het geval is, of dat een norm niet correct is toegepast (en bijgevolg een apparaat de beschermingseisen niet naleeft), moet de lidstaat alle dienstige maatregelen nemen om het apparaat uit de handel te nemen, het in de handel brengen te verbieden of het vrije verkeer ervan te beperken. Alle deze maatregelen moeten aan de Commissie worden meegedeeld die de procedure aanhangig maakt en de lidstaten op de hoogte brengt indien de maatregel gerechtvaardigd is (beschermingsprocedure, artikel 9 van de richtlijn elektromagnetische compatibiliteit).

De Commissie is niet op de hoogte van enige inbreuk of tekortkoming m.b.t. de normen waarnaar in bijlage 1 wordt verwezen. De reeks normen EN 61000-3 heeft betrekking op resonanties, spanningsvariatie en spanningsflikkering van het apparaat. De normen EN 61000-6-1 en EN 61000-6-2 hebben betrekking op de ongevoeligheid van het apparaat. De norm EN 61000-6-4 verwijst naar emissies in een fabrieksmilieu, terwijl de norm EN 61000-6-3 verwijst naar emissies in een woonbuurt.

De maximale blootstellingsniveaus voor EN 61000-6-3 zijn:

— 30 Megahertz (MHz) tot 230 MHz: 30dB (microvolt per meter) gemeten op een afstand van 10 meter (m) (quasi-piekwaardenmeting)

— 230 MHz tot 1000 MHz: 37dB (microvolt per meter) gemeten op een afstand van 10 m (quasi-piekwaardenmeting)

— onder 30MHz: geen stralingsgrens, alleen geleidingsgrens.

(1) Richtlijn 89/336/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake elektromagnetische compatibiliteit, PB L 139 van 23.5.1989.