ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3632/01

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(9 januari 2002)

Betreft: Misleidende informatie in de MED-zaak

In schriftelijke vraag E-2043/01(1) heb ik de Commissie gewezen op het feit dat ze in de zogenaamde MED-zaak (geraamde schade: 20 miljoen euro) door haar eigen voor fraudebestrijding verantwoordelijke diensten mogelijkerwijs is misleid. Zowel binnen de Commissie alsook tegenover het Europees Parlement werd de indruk gewekt dat de zaak sinds 1996 bij de Belgische justitie in behandeling was, terwijl het dossier in werkelijkheid pas eind 1999, d.w.z. kort vóór de verjaring van de feiten, werd doorgegeven.

In haar antwoord heeft mevrouw Schreyer een en ander namens de Commissie tegengesproken en beweerd dat UCLAF de bevoegde Belgische gerechtelijke instanties de vraag naar mogelijke strafrechtelijke gevolgen reeds in 1996 had voorgelegd.

Uit het antwoord op mijn vervolgvraag P-2784/01(2) blijkt nu dat de Belgische justitie in 1996 alleen informeel is geraadpleegd, dat er desbetreffend geen enkele correspondentie bestaat en ook niet kan worden aangegeven welke dienst van de Belgische justitie werd benaderd.

1. Blijft de Commissie van mening dat zij met UCLAF-nota nr. 6039 van 19 november 1996 juist en waarheidsgetrouw is geïnformeerd? Is de Commissie in het bijzonder van mening dat een informele raadpleging werkelijk als een behandeling door de bevoegde gerechtelijke instanties kan worden beschouwd, zoals in de hierboven vermelde nota?

2. Heeft de Commissie een plausibele verklaring voor het feit dat in de eindnota van UCLAF over deze zaak (nr. 2803 van 15 mei 1997) met geen woord meer wordt gesproken over de vermeende behandeling door de Belgische justitie?

3. Waarom heeft de Commissie mij ondanks herhaalde verzoeken daartoe tot op de dag van vandaag geen afschrift van haar brief van 13 december 1999 aan de Brusselse officier van justitie Dejemeppe doen toekomen?

4. Is het juist dat afschriften van deze brief reeds meer dan een jaar geleden aan andere leden van het Europees Parlement zijn gegeven?

(1) PB C 40 E van 14.2.2002, blz. 170.

(2) PB C 147 E van 20.6.2002, blz. 54.

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(11 april 2002)

1. In haar antwoorden op de schriftelijke vragen E-2043/01(1) en P-2784/01(2) van het geachte parlementslid heeft de Commissie niet gezegd dat er in de nota van 19 november 1996 sprake was van een beroep op de Belgische gerechtelijke instanties, maar dat deze informeel waren geraadpleegd. Overigens zijn er in de door het geachte parlementslid genoemde zaak geen rechtsprocedures meer aanhangig.

2. De Commissie heeft er geen verklaring voor waarom UCLAF in haar in volledige onafhankelijkheid opgestelde en ingediende verslag van 15 mei 1997 het door het geachte parlementslid genoemde aspect niet heeft vermeld.

3. Met betrekking tot de derde en de vierde vraag van het geachte parlementslid moet worden vastgesteld dat het gaat om een document dat in het bezit is van de OLAF. De Commissie heeft hierover contact met OLAF opgenomen.

(1) PB C 40 E van 14.2.2002, blz. 170.

(2) PB C 147 E van 20.6.2002, blz. 54.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3620/01

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(8 januari 2002)

Betreft: Individuele rechten in de Europese Unie

Wat is op het ogenblik de zienswijze van de Europese Commissie op dubbele belasting van één enkel inkomen in de lidstaten van de Europese Unie (zoals bijvoorbeeld gebeurt tussen Zweden en Groot-Brittannië)?

Kan een burger die in een ander land dan zijn land van herkomst woont, vrij kiezen in welk land hij/zij zijn/haar belasting betaalt?

Zo nee, is dat niet in strijd met de geest van de basisprincipes van de Europese Unie, die ernaar streven dat een burger in de Europese Unie kan gaan werken en zich vestigen waar hij maar wil?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(8 februari 2002)

Omdat er in de Gemeenschap momenteel geen geharmoniseerde maatregelen zijn behoort rechtstreekse belastingheffing in wezen tot de bevoegdheid van de lidstaten, zonder dat hierbij afbreuk wordt gedaan aan hun verplichtingen uit hoofde van het EG-Verdrag. De lidstaten hebben overeenkomsten gesloten om dubbele belastingheffing te voorkomen en hebben in overleg hun fiscale jurisdictie afgebakend. De legitimiteit hiervan werd erkend door het Hof van Justitie (Zaak C-336/96 Gilly (1998) Jurisprudentie 2793; zie met name punt 30).

Dit betekent evenwel dat een persoon die van de ene naar een andere lidstaat verhuist niet zelf kan kiezen waar hij of zij zijn of haar belasting kan betalen. Dit gebrek aan vrije keuze is evenmin in strijd met de beginselen van de Unie. Een ingezetene mag echter geen dubbele belasting worden opgelegd omdat hij onderworpen zou zijn aan belastingstelsels in meer dan één lidstaat.

Door bilaterale overeenkomsten te sluiten wordt in feite dubbele belastingheffing voorkomen omdat op deze wijze rekening wordt gehouden met de interactie van de belastingsstelsels van de betrokken lidstaten. In haar mededeling van 23 oktober 2001(1) Naar een interne markt zonder belastingbelemmeringen verklaarde de Commissie dat de huidige belastingovereenkomsten van de lidstaten moeten worden verbeterd zodat de beginselen van de interne markt zoals deze zijn vervat in het EG-Verdrag beter kunnen worden nageleefd. Deze kwestie wordt momenteel verder onderzocht door de Commissie als onderdeel van de follow-up van de desbetreffende mededeling.

(1) COM(2001) 582 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3284/01

van Francesco Rutelli (ELDR) aan de Commissie

(27 november 2001)

Betreft: Europese dag tegen de doodstraf

De Europese Unie en meer in het bijzonder het Europees Parlement staan al lang op de bres in de strijd tegen de doodstraf.

Om de publieke opinie van het probleem bewust te maken en om de druk verder op te voeren op alle landen waar de doodstraf nog wordt toegepast heeft het Europees Parlement de instelling van een Europese dag tegen de doodstraf voorgesteld (zie resolutie R5-0401/2001 van 5 juli 2001).

Voorts zij eraan herinnerd dat ook in de EU-begroting middelen zijn uitgetrokken voor campagnes en initiatieven voor een moratorium op de doodstraffen.

Welk gevolg heeft de Commissie gegeven aan de voorstellen van het Parlement?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(25 januari 2002)

De Commissie heeft nota genomen van het interessante voorstel van het Parlement om een Europese dag tegen de doodstraf in te stellen. Dit voorstel is overgenomen door bekende NGO's zoals de organisatie Samen tegen de doodstraf. De bevoegdheid om te besluiten of een dergelijke dag moet worden ingesteld ligt echter bij de lidstaten.

Wat betreft de maatregelen ter ondersteuning van een moratorium op executies, is een aantal projecten gefinancierd krachtens begrotingslijn B7-7, het Europese initiatief voor democratie en mensenrechten. Hieronder volgen enkele voorbeelden van dergelijke projecten.

Een gemeenschappelijk programma met de Raad van Europa om het grote publiek bewust te maken loopt sinds 1999 (de bijdrage van de Gemeenschap bedraagt 334 850). Dit project dat Rusland, Turkije en Albanië bestrijkt, geeft vooral opleiding aan juristen en parlementsleden over de gevolgen van de afschaffing van de doodstraf op misdaadpreventie.

Een tweede project is gericht op informatie en ondersteunende strategieën om alternatieven voor de doodstraf te vinden. Dit project wordt uitgevoerd in samenwerking met de Universiteit van Westminster (bijdrage van de Gemeenschap 675 859).

Een ander project geeft hulp aan gevangenen die de doodstraf hebben gekregen in het Caribisch gebied en wordt uitgevoerd in samenwerking met Penal Reform International (bijdrage van de Gemeenschap 596 456).

Toekomstige activiteiten met het oog op de afschaffing van de doodstraf behoren tot een van de vier thematische prioriteiten van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten voor 2002-2004 van de Commissie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3346/01

van Astrid Thors (ELDR) aan de Commissie

(3 december 2001)

Betreft: Probleemafval in Rusland, Krasnij Bor

De opslag/installatie voor probleemafval in Krasnij Bor, ca. 40 km van St. Petersburg en van de Neva heeft via TACIS USD 500 000 ontvangen voor modernisering. TACIS is reeds sinds het begin van de jaren '90 betrokken bij Krasnij Bor. Welke mening is de Commissie toegedaan over de mate waarin men erin is geslaagd de afvalinstallatie en de behandeling van probleemafval in Krasnij Bor te moderniseren?

Doet zij in de zone voortdurend aan follow-up? In hoeverre is zij bereid te blijven deelnemen aan de financiering van de installatie voor probleemafval?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(21 januari 2002)

Nadat een door Finland gefinancierde voorstudie was gedaan naar de haalbaarheid, heeft het Tacis-programma voor grensoverschrijdende samenwerking in de periode 1998-2000 de voorbereidingsfase van het programma voor de opruiming van toxisch afval in Krasnyj Bor gefinancierd. In het kader van het Tacis-project voor het beheer van gevaarlijk afval in Sint-Petersburg (1,5 miljoen euro) is steun verleend aan de autoriteiten voor de technische, economische en financiële evaluatie van de sanering van het terrein en de verwijdering van het afval. Ook is een bijdrage verleend voor milieuvoorlichting en onderlinge contacten tussen potentiële donoren.

Naar aanleiding van het Tacis-project ondertekende het stadsbestuur van Sint-Petersburg in april 2001 een overeenkomst met de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBRD) voor een lening van 6,5 miljoen euro. In mei 2001 ondertekende het stadsbestuur ook een coördinatieovereenkomst met de EBRD, het Deense bureau voor milieubescherming (Miljøstyrelsen), het Zweedse bureau voor internationale samenwerking (Styrelsen för Internationellt Utvecklingssamarbete Sida), de Nordic

Environment Finance Corporation (Nefco), het Finse Ministerie van Milieuzaken en Tacis inzake ondersteuningssubsidie (4,5 miljoen euro, waarvan 0,6 miljoen euro van Tacis voor technische en institutionele bijstand). Dit programma van 11 miljoen euro voor spoedsanering van het terrein van Krasnyj Bor en voor behandelingsfaciliteiten wordt uitgevoerd in 2001-2004. De eerste tranche van de lening van de EBRD wordt in februari 2002 uitbetaald.

De Commissie plant in dit stadium geen omvangrijke aanvullende steun, maar zij zal de voortgang van het saneringsprogramma via Tacis nauwlettend volgen. De sanering van Krasnyj Bor kan worden gezien als een voorbeeld van succesvolle samenwerking tussen de Russische autoriteiten en verschillende donoren en financiële instellingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3704/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 januari 2002)

Betreft: Ontwikkeling van de democratie in Wit-Rusland

De toestand van de politieke democratie in Wit-Rusland kan na de meest recente presidentsverkiezingen alleen maar catastrofaal worden genoemd. Wit-Rusland is tegenwoordig de enige witte vlek op de kaart van Europa, aangezien het land formeel geen politieke democratie kent met vrije verkiezingen, vrijheid van meningsuiting en persvrijheid.

Wat is de mening van de Commissie over de huidige toestand in Wit-Rusland en hoe kan de Europese Unie de ontwikkeling steunen van de democratische meningsvorming van de Wit-Russische oppositie?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(19 februari 2002)

De Commissie is zeer verontrust over de recente ontwikkelingen in Belarus, en meer bepaald over het feit dat de regering van Belarus niet geneigd is om rekening te houden met het standpunt van de Unie over een aantal onderwerpen die verband houden met democratie en mensenrechten.

De Unie onderzoekt hoe ze een effectievere rol kan spelen om het land uit zijn zelfgekozen isolement te halen en het aan te moedigen om zich aan te passen aan de gedragsnormen die met name zijn vastgelegd in de documenten van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE). Zij zal de autoriteiten van Belarus nogmaals duidelijk maken dat nauwere banden met de Unie een drastische ommekeer van hun beleid vereisen.

Dit houdt meer bepaald in dat verkiezingen zo moeten worden uitgevoerd dat de kiezers een echte keuze hebben en de oppositiepartijen onder gelijke voorwaarden kunnen deelnemen, dat er een eind komt aan de intimidatie van niet-gouvernementele organisaties (NGO's), oppositiefiguren en de media en dat de politieke gevangenen vrijgelaten worden. De Commissie blijft de burgersamenleving in Belarus steunen via haar Tacis-programma en ze verwacht dat de Unie haar oproep aan de regering van Belarus zal herhalen om de beperkingen op het functioneren en de financiering van NGO's op te heffen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3700/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Raad

(17 januari 2002)

Betreft: Bijeenkomsten van het voorzitterschap van de Raad met de ERT

De lobbygroep European Round Table of Industrialists, de ERT, geeft aan dat zij de regering in elk van de landen die het Raadsvoorzitterschap bekleden ontmoet (of in ieder geval tracht te ontmoeten).

Het Belgische voorzitterschap deelt als antwoord op mijn vraag (H-0894/01)(1) mee dat de Belgische minister-president Verhofstadt op 20 november 2001 een ontmoeting heeft gehad met de ERT.

Kan de Raad toelichten welke regeringen die vanaf 1995 het voorzitterschap van de Raad hebben bekleed de ERT hebben ontmoet en wanneer deze ontmoetingen hebben plaatsgevonden?

(1) Schriftelijk antwoord van 12 december 2001.

Antwoord

(25 juni 2002)

De Raad verzoekt het geachte parlementslid zich rechtstreeks te wenden tot de regeringen van de lidstaten die in de afgelopen tijd een halfjaar het voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie hebben bekleed.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3397/01

van Miquel Mayol i Raynal (Verts/ALE) aan de Raad

(13 december 2001)

Betreft: Gibraltar

Krachtens de zogenaamde Brussel-procedure zijn de Britse en de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken overeengekomen dat er tussen nu en de zomer van 2002 een globaal akkoord inzake Gibraltar zal worden opgesteld. De gekozen vertegenwoordigers van dit gebied weigeren echter aan deze besprekingen deel te nemen; zij eisen eerst erkenning van hun recht op zelfbeschikking. Opmerkelijk is dat in het na afloop van de bijeenkomst der ministers uitgegeven gezamenlijke communiqué weliswaar wordt gesproken over de wenselijkheid de stem van Gibraltar te horen, maar niets wordt gezegd over de uitoefening van dit recht.

Gibraltar is door de VN erkend als koloniaal gebied. Op 10 oktober jl. is de kwestie opnieuw aan de Vierde commissie inzake dekolonisatie voorgelegd.

Kan de Europese Unie accepteren dat er op haar grondgebied een kolonie bestaat, waarbij wordt voorbijgegaan aan de wil van het volk, de enige legitieme houder van de soevereiniteit?

Antwoord

(13 mei 2002)

De Raad verwijst het geachte parlementslid naar het antwoord op vraag E-3257/01 van Nirj Deva.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2323/01

van Michael Cashman (PSE) aan de Commissie

(31 juli 2001)

Betreft: Visa voor burgers uit derde landen

Kan de Commissie haar mening geven over het gemak waarmee burgers uit derde landen die legaal in een lidstaat van de EU verblijven, visa voor reizen binnen de EU kunnen krijgen? Kan de Commissie met name ingaan op de situatie van niet-communautaire burgers die met een communautaire burger gehuwd zijn?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(6 september 2001)

In het kader van Schengen hebben de daarbij betrokken lidstaten een verregaande samenwerking opgezet met betrekking tot de voorwaarden waaronder de onderdanen van derde landen kunnen reizen binnen een ruimte zonder binnengrenzen. Dit acquis is bij het Verdrag van Amsterdam opgenomen in het kader van de Gemeenschap/Unie(1).

Voor onderdanen van derde landen die wettig op het grondgebied van een lidstaat verblijven en die houder zijn van een verblijfstitel, bepaalt artikel 21 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst dat zij van de visumplicht zijn vrijgesteld voor de lidstaten die het Schengenacquis hebben ingevoerd (behalve het Verenigd Koninkrijk en Ierland) alsmede voor Noorwegen en IJsland. Zij kunnen vrij reizen mits zij hun verblijfstitel bij zich hebben, voldoen aan de voorwaarden van artikel 5, lid 1, onder a), c) en e), van de Schengenuitvoeringsovereenkomst en niet voorkomen op de nationale signaleringslijst van de betrokken lidstaat.

Van onderdanen van derde landen die familielid zijn van een burger van de Unie en die hem vergezellen dan wel zich bij hem vervoegen in een andere lidstaat die geen deel uitmaakt van de ruimte zonder binnengrenzen, mogen de lidstaten overeenkomstig het gemeenschapsrecht een visum verlangen in de zin van Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld(2).

In dit geval moeten de lidstaten bij de afgifte van dergelijke visa de grootst mogelijke soepelheid aan de dag leggen. Met name zijn de enige documenten die voor de afgifte ervan verlangd mogen worden, een identiteitsbewijs (identiteitskaart of paspoort) en het bewijs van de verwantschap met de burger van de Unie. Het visum moet kosteloos worden afgegeven.

De Commissie heeft bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel voor een richtlijn(3) ingediend dat een algemene regeling beoogt met betrekking tot de voorwaarden waaronder onderdanen van derde landen gedurende ten hoogste drie maanden per periode van zes maanden vrij kunnen reizen op het grondgebied van de lidstaten.

(1) PB C 340 van 10.11.1997.

(2) PB L 81 van 21.3.2001.

(3) COM(2001) 388 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3147/01 van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie. Informatiepakketten voor gemakkelijk gebruik van de euro.



Publicatieblad Nr. 205 E van 29/08/2002 blz. 0024 - 0025



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3147/01 van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie (14 november 2001) Betreft: Informatiepakketten voor gemakkelijk gebruik van de euro Is het Britse burgers toegestaan om de informatiepakketten voor gemakkelijk gebruik van de euro (euro made easy) in ontvangst te nemen, die gemaakt zijn om informatie over de eenheidsmunt te verstrekken? Zo nee, waarom niet? Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie (11 januari 2002) Er is hoegenaamd geen reden om Britse burgers te beletten informatiepakketten De gemakkelijke euro te ontvangen. Deze pakketten zijn bestemd voor alle Europese burgers, zonder enig onderscheid, indien zij hierom verzoeken. De enige reden waarom Britse burgers de pakketten nog niet hebben ontvangen, is dat de Britse georganiseerde civiele maatschappij de Commissie totnogtoe niet heeft verzocht om ondersteunend materiaal in het kader van een bepaalde actie. Ook indien verzoeken hiertoe na de invoering van de euro zouden komen, zou de Commissie graag helpen, voor zover de overblijvende voorraden hiervoor toereiken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3557/01

van Alexander Radwan (PPE-DE) aan de Commissie

(4 januari 2002)

Betreft: Belastingaftrek in verband met bouwwerkzaamheden

In Duitsland geldt op grond van het huidige inkomstenbelastingrecht met ingang van 1 januari 2002 een belastingaftrek in verband met bouwwerkzaamheden.

Personen voor wie bouwwerkzaamheden zijn verricht zijn verplicht 15 % van het gefactureerde bedrag in te houden en af te dragen aan de belastingdienst waaronder de betreffende ondernemer valt. Dit geldt voor alle betalingen aan binnenlandse en buitenlandse bouwondernemingen en bouwvakkers.

Als de eigenaar van een aan particulieren verhuurde woning bijvoorbeeld het sanitair wil renoveren, moet hij 15 % van het door de installateur gefactureerde bedrag bij diens belastingdienst declareren en afdragen. Indien dezelfde verhuurder zijn eigen woning laat renoveren, geldt de verplichte aftrek eveneens, omdat hij ondernemer is.

De opdrachtgevers zijn verantwoordelijk voor de belastingaftrek, d.w.z. dat zij nog eens 15 % van het gefactureerde bedrag aan de belastingdienst moeten betalen wanneer zij zonder vrijstellingsbewijs ongekorte rekeningen aan de ondernemer hebben betaald. Daarnaast kan een boete tot 25 000 worden opgelegd.

Is deze wettelijke regeling verenigbaar met de interne markt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(21 januari 2002)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-2875/01 van mevrouw Plooij-Van Gorsel(1).

(1) Zie blz. 17.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3348/01

van Astrid Thors (ELDR) aan de Commissie

(3 december 2001)

Betreft: Copyright en informatiemaatschappij

De invoering van de richtlijn inzake het copyright in de informatiemaatschappij is in volle gang. In verband hiermee wordt voorgesteld auteursrechten te gaan heffen op producten die bijvoorbeeld muziek kunnen opslaan, zoals PC's, videorecorders e.d. Zijn deze plannen de Commissie bekend, in hoeveel lidstaten is dit probleem actueel en op welke wijze sluit het aan bij de doelstellingen in het actieprogramma e-Europa?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(26 maart 2002)

Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001(1) betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige

rechten in de informatiemaatschappij moet uiterlijk op 22 december 2002 door de lidstaten worden uitgevoerd. De richtlijn biedt lidstaten de mogelijkheid een uitzondering op het recht op kopiëren voor privé-gebruik toe te staan, op voorwaarde dat de rechthebbenden daarvoor een billijke compensatie krijgen. De lidstaten beschikken ingevolge de richtlijn over een zekere vrijheid om de vorm, de modaliteiten en het niveau van die billijke compensatie te bepalen. Ook moet rekening worden gehouden met de specifieke omstandigheden van elk geval. De billijke compensatie is een nieuw concept dat door de richtlijn werd ingevoerd. Er is een verschil met de rechtvaardige vergoeding (de heffingen). De richtlijn heeft het niet uitdrukkelijk over dergelijke heffingen. Met uitzondering van Ierland, Luxemburg en het Verenigd Koninkrijk werken alle lidstaten al met een vergoedingsstelsel voor kopieën voor privé-gebruik dat van toepassing is op blanco dragers, opnameapparatuur of beide. Velen vragen zich af of ze hun stelsel ten opzichte van de media of de apparatuur waarvoor het momenteel geldt, moeten inkrimpen of juist moeten uitbreiden.

De richtlijn erkent dat het digitaal kopiëren voor privé-gebruik (in tegenstelling tot het analoog kopiëren voor privé-gebruik) waarschijnlijk op grotere schaal zal plaatsvinden en veel grotere economische gevolgen zal hebben. De richtlijn bepaalt dat lidstaten bij de toepassing van de uitzondering inzake kopiëren voor privé-gebruik rekening moeten houden met het al dan niet gebruiken van technische voorzieningen. De richtlijn introduceert een uitgebreid wettelijk kader voor de bescherming door middel van technische voorzieningen, wat meteen het gebruik van dergelijke voorzieningen bevordert.

De Commissie heeft in de aanloop naar de tenuitvoerlegging een aantal informele bijeenkomsten georganiseerd om lidstaten te helpen de richtlijn overeenkomstig de doelstellingen om te zetten. Daarna zal de Commissie nagaan welke impact de richtlijn op de werking van de interne markt heeft gehad, onder meer op het kopiëren voor privé-gebruik en het gebruik van technische voorzieningen. Dit gebeurt zowel in de context van het contactcomité dat overeenkomstig de richtlijn werd opgericht als in het kader van de onderzoeksprocedure bedoeld in de richtlijn.

(1) PB L 167 van 22.6.2001.