ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1891/02

van Eluned Morgan (PSE) aan de Commissie

(1 juli 2002)

Betreft: Genetisch gemodificeerde organismen

Is de Commissie voornemens het voorstel over te nemen om binnen de EU GGO-vrije zones in te voeren? Zo ja, welke criteria zullen daarbij worden gehanteerd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(2 augustus 2002)

Het toelatingsbeleid voor het doelbewust introduceren in het milieu, voor onderzoeks- en ontwikkelingsdoeleinden of met een commercieel oogmerk, van genetisch gemodificeerde organismen (GGO's), wordt momenteel gereguleerd via Richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu(1). Deze Richtlijn is ingrijpend gewijzigd bij Richtlijn 2001/18/EG(2) van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001, en zal per 17 oktober 2002 door de nieuwe richtlijn worden vervangen. De omzetting van de nieuwe richtlijn door de lidstaten dient dan ook vóór die datum te geschieden.

Blijkens deze richtlijn streeft de Commissie naar waarborging van een hoog beschermingsniveau voor de volksgezondheid en de consument. Voor de toelating van een GGO, zowel voor deel B (doelbewuste introductie voor met name onderzoek- en ontwikkelingsdoeleinden) als voor deel C (het in de handel brengen van een GGO of een combinatie van GGO's als product of in producten) is een wetenschappelijke beoordeling vereist van de risico's die verbonden zijn aan de introductie van het GGO, zowel voor het milieu als voor de menselijke gezondheid. Wanneer GGO's eenmaal voor teeltdoeleinden zijn toegelaten, mogen zij worden geteeld, indien de kennisgeving inzake het in de handel brengen ervan ook betrekking heeft op de teelt.

Geen van de Richtlijnen 90/220/EEG en 2001/18/EG voorziet in de invoering van GGO-vrije zones binnen de Europese Unie. Niettemin komt de kwestie van de coëxistentie van genetisch gemodificeerde gewassen met de gangbare of met de biologische landbouw aan de orde in de mededeling over biowetenschappen en biotechnologie. In het bijbehorende actieplan heeft de Commissie zich ertoe verplicht een aantal initiatieven op dit punt te ontplooien in samenwerking met de lidstaten, de landbouwers en de verschillende betrokken marktdeelnemers. Doel hiervan is te komen tot een beleid dat de levensvatbaarheid van de gangbare en de biologische landbouw in duurzame coëxistentie met genetisch gemodificeerde gewassen garandeert.

(1) PB L 117 van 8.5.1990.

(2) PB L 106 van 17.4.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1467/02

van Nirj Deva (PPE-DE) aan de Commissie

(27 mei 2002)

Betreft: Juan Carlos Gonzalez Cuba

Juan Carlos Gonzalez is een blinde mensenrechtenactivist die sinds 5 maart op Cuba gevangen wordt gehouden. Is de Commissie bereid aan te dringen op de invrijheidstelling van deze man en kan zij de Cubaanse autoriteiten laten weten dat de gevangenneming van mensenrechtenactivisten en de mishandeling van gevangenen onaanvaardbaar is, te meer daar de EU pogingen in het werk stelt om haar betrekkingen met Cuba uit te breiden?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1458/02 en E-1467/02

(25 juni 2002)

De Commissie volgt deze kwestie zeer nauwlettend. De heer Gonzalez is op 4 maart 2002 door de Cubaanse veiligheidsdienst gearresteerd op beschuldiging van verstoring van de openbare orde en belediging van de autoriteiten. Voor deze misdrijven geldt naar Cubaans recht een maximumstraf van één tot drie jaar. Over een proces is nog niets vastgesteld.

De Commissie is uiterst bezorgd over dit geval. De Werkgroep Mensenrechten van de Europese Unie, die door de ambassades van de lidstaten in Havana is opgericht, houdt de zaak in het oog. In eerdere, soortgelijke gevallen is gebleken dat schendingen van de mensenrechten in Cuba het best kunnen worden aangepakt door gezamenlijke gecoördineerde actie op EU-niveau. Over het algemeen volgen de Commissie en de lidstaten de mensenrechtensituatie in Cuba van nabij, in het kader van de zesmaandelijkse evaluatie van het gemeenschappelijk standpunt van de Unie over Cuba en de jaarlijkse vergaderingen van de VN-mensenrechtencommissie in Genève. Vraagstukken op het gebied van de mensenrechten zijn verder een integrerend onderdeel van de politieke dialoog van de Unie met Cuba, die tijdens het Belgische voorzitterschap in december 2001 opnieuw van start is gegaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0170/02

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(5 februari 2002)

Betreft: Uitvoering van de doodstraf in China

China blijft het land met het trieste palmares van de meeste executies in de wereld. In 2001 alleen al werden er meer dan 2 000 doodstraffen uitgevoerd. In de Volksrepubliek China staat immers de doodstraf op een lange lijst van misdrijven zoals, in sommige gevallen, diefstal, verduistering en het oprichten van illegale sekten. De overheid gebruikt dit soort misdrijven ook vaak als voorwendsel om burgers van hun fundamentele vrijheden te beroven.

Is de Commissie, als hoedster van de rechten van de mens in de Europese Unie, niet van mening dat de deelname van Europese landen aan de Olympische Spelen, die in 2008 in China gehouden zullen worden, ter discussie moet worden gesteld?

Is de Commissie niet van mening dat Europese landen de Olympische Spelen van 2008 in China niet kunnen steunen tenzij China onmiddellijk de nodige wijzigingen in zijn institutioneel bestel tot stand brengt?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(20 maart 2002)

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid over het feit dat China daadwerkelijk de doodstraf blijft uitvoeren, over het grote aantal executies en over het grote aantal vergrijpen op basis waarvan de doodstraf kan worden uitgesproken.

Het geachte parlementslid zal ervan op de hoogte zijn dat er in 1996 tussen de Unie en China bilaterale gesprekken aangaande mensenrechten tot stand werden gebracht. In deze dialoog zet de Unie aan tot actie op gebieden ten aanzien waarvan de meeste bezorgdheid heerst, zoals de doodstraf en het buitensporig gebruik daarvan in het kader van de Harde Klappen Campagne, onderdrukking van politieke dissidentie, vrijheid van godsdienst, etnische minderheden, waaronder de kwestie Tibet, en willekeurige aanhoudingen.

Wat de Olympische Spelen van 2008 betreft, de beslissing om deze in China te laten plaatsvinden werd genomen door het Internationaal Olympisch Comité (IOC). De Unie en de Commissie hebben zich er niet over uitgesproken of de spelen in China of elders zouden moeten plaatsvinden. De beslissing daarover berustte bij het IOC. Teneinde de spelen in Beijing te doen slagen, zullen er van de kant van de Chinese autoriteiten nog gewenste en noodzakelijke stappen moeten worden ondernomen die op de ontwikkelingen in China een positieve invloed kunnen uitoefenen. De beslissing om aan de Olympische Spelen van 2008 deel te nemen ligt bij de afzonderlijke landen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1662/02

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(11 juni 2002)

Betreft: Bescherming van mariene flora en fauna

1. Meent de Commissie dat het gebruik van pelagische trawls het aantal onopzettelijk gedode walvisachtigen heeft verminderd?

2. Is de Commissie wellicht voornemens een onafhankelijk onderzoek te gelasten naar de door pelagische trawls veroorzaakte schade, met inbegrip van het in deze netten gevangen aantal dolfijnen, bruinvissen en kleinere walvissen?

3. Is de Commissie wellicht van plan de bewaking van bijvangst van walvisachtigen in alle Europese wateren verplicht te stellen?

4. Heeft de Commissie wellicht plannen om alle grootschalige visserij te verbieden, met inbegrip van het vissen met drijfnetten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 juli 2002)

1. Het is de Commissie bekend dat het gebruik van pelagische trawls gepaard kan gaan met bijvangsten van walvisachtigen, maar zij heeft geen gegevens over de ontwikkeling van deze bijvangsten in de loop der tijd.

2. Ten aanzien van de vraag om een onderzoek in te stellen naar de bijvangsten van walvisachtigen in de verschillende takken van visserij, inclusief de pelagische trawlvisserij, en mogelijk te komen tot gecoördineerde maatregelen op communautair niveau voor de bewaking en bescherming van deze soorten, zou de Commissie het geachte parlementslid willen verwijzen naar de antwoorden die zij eerder heeft gegeven op de schriftelijke vragen E-500/02 van de heer Martin(1) of E-967/02 van de heer Wyn(2) in het bijzonder.

3. De Commissie is zich in ieder geval bewust van de noodzaak beter toe te zien op de staat van instandhouding van de walvisachtigen alsook van de mogelijke invloed van bijvangsten op de populaties. In dit verband wil de Commissie met nadruk wijzen op de verplichting van de lidstaten om te zorgen voor een stipte naleving van de desbetreffende bepalingen van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(3).

4. Tevens wil de Commissie eraan herinneren dat de Gemeenschap reeds een algemeen verbod heeft ingesteld op het gebruik van drijfnetten in het kader van Verordening (EG) nr. 1239/98 van de Raad van 8 juni 1998 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 894/97 tot vaststelling van bepaalde technische maatregelen voor de instandhouding van visbestanden(4). Dit verbod is per 1 januari 2002 van kracht en geldt voor alle communautaire wateren, met uitzondering van de Oostzee, en voor alle communautaire vissersvaartuigen buiten die wateren.

(1) PB C 229 E van 26.9.2002, blz. 93.

(2) PB C 277 E van 14.11.2002.

(3) PB L 206 van 22.7.1992.

(4) PB L 171 van 17.6.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2199/02

van Emilia Müller (PPE-DE) aan de Commissie

(12 juli 2002)

Betreft: Italiaanse mobiele telefoon/telefoonkaart niet voor Duitse staatsburgers Vraag E-0808/02

Helaas is in het antwoord op mijn schriftelijke vraag E-0808/02(1) een punt niet beantwoord:

Mag een Italiaanse exploitant van een mobiel netwerk een Duitse staatsburger weigeren een vooraf betaalde Italiaanse telefoonkaart met een Italiaanse mobiele telefoon te gebruiken onder verwijzing naar diens Duitse staatsburgerschap.

Zo ja, op welke rechtsgrondslag is dit optreden van de Italiaanse exploitant van een mobiel netwerk gebaseerd?

Zo nee, wat kan er tegen deze misstand worden gedaan?

(1) PB C 229 E van 26.9.2002, blz. 140.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(4 september 2002)

De Commissie zal de Italiaanse autoriteiten schrijven en hen vragen:

- na te gaan of de Italiaanse exploitanten van mobiele netwerken een Duits onderdaan inderdaad niet hebben toegestaan een Italiaanse prepaidkaart met een Italiaanse mobiele telefoon te gebruiken, en wat de redenen hiervoor waren, en

- indien dit geval blijkt te zijn, hen te vragen maatregelen te nemen om dergelijke praktijken te beëindigen.

Zoals de Commissie in haar antwoord op schriftelijke vraag E-0808/02 van het geachte parlementslid(1) heeft uiteengezet, hangt het, zolang er geen Europese en nationale regels ter zake van kracht zijn, van de handelspraktijken van de exploitant en van de keuze van de consument af welke regels op prepaid mobiele telefoons van toepassing zijn.

Onderdanen van andere lidstaten kunnen bijgevolg een klacht indienen bij de nationale rechter, die dan van geval tot geval kan beslissen of een dergelijke handelspraktijk wettig en gerechtvaardigd is, en passende maatregelen tegen de commerciële exploitant nemen wanneer zij beslissen dat de praktijk een discriminerende maatregel is, die in strijd is met de artikelen 12 (ex art. 6) en 49 (ex art. 59) van het EG-Verdrag.

Dit is bevestigd door het Hof van Justitie, dat bijvoorbeeld in de zaak C-36/74 (Walrave en Koch tegen Association Union Cycliste Internationale) heeft gezegd, (punt 34): artikel 59 (ex-artikel 49), eerste alinea, (doet,) althans voor zover het is gericht op de afschaffing van elke discriminatie op grond van nationaliteit, () voor particulieren rechten () ontstaan die door de nationale rechter moeten worden gehandhaafd.

(1) PB C 229 E van 26.9.2002, blz. 140.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2402/02

van Armin Laschet (PPE-DE) aan de Commissie

(30 juli 2002)

Betreft: Rechtstreekse begrotingssteun ten bedrage van 10 miljoen euro per maand aan de Palestijnse autoriteit

Kan de Commissie meedelen of de op 31 mei 2001 ondertekende financieringsovereenkomst tussen de Commissie en het Palestijns Ministerie van Financiën over de betaling van een maandelijkse begrotingssteun ten bedrage van 10 miljoen euro, die op 31 juli 2002 afloopt, is verlengd?

Is het juist dat de Israëlische regering bereid is de geblokkeerde transferbetalingen inkomsten uit belastingen en invoer aan de Palestijnse Autoriteit, die in 2000 zijn stopgezet, weer te hervatten?

Is de Commissie voornemens vast te houden aan de praktijk van de forfaitaire begrotingssteun, ook al betaalt Israël binnenkort een eerste tranche van 40 miljoen euro aan de Palestijnse Autoriteit?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(13 september 2002)

Naar aanleiding van het gunstig advies van het MED-comité op 27 februari 2002 betreffende toekenning aan de Palestijnse Autoriteit (PA) van directe begrotingssteun (DBS) ten belope van 120 miljoen euro heeft de Commissie op 26 maart 2002 besloten tot een eerste financiering van 50 miljoen euro ten behoeve van de PA in het kader van DBS III, overeenkomend met de uitkeringen voor maart tot en met juli 2002. Op dezelfde dag werd met de PA een financieringsovereenkomst ondertekend. De vijf tranches van 10 miljoen euro werden reeds overgemaakt.

Een tweede financiering van 30 miljoen euro in het kader van DBS IV, overeenkomend met de uitkeringen voor augustus tot en met oktober 2002, werd op 7 augustus 2002 goedgekeurd bij een besluit van de Commissie dat als aanhangsel bij de financieringsovereenkomst betreffende DBS III wordt gevoegd.

Volgens de berichtgeving in de internationale pers heeft de Israëlische Regering op 24 juli 2002 haar voornemen bekendgemaakt om zeer binnenkort 210 miljoen NIS (circa 44,7 miljoen USD) te deblokkeren van de sedert het uitbreken van de tweede Intifada in september 2000 niet aan de Palestijnse Autoriteit doorbetaalde belastingopbrengsten. De delegatie te Jeruzalem heeft aan de Commissie medegedeeld dat de Israëlische Regering een eerste tranche van 70 miljoen NIS (circa 14,8 miljoen USD) heeft gedeblokkeerd en dat over de betaling van het resterende bedrag tussen de Israëlische Regering en de Palestijnse Autoriteit besprekingen aan de gang zijn.

De Israëlische Regering houdt nog steeds bijna 600 miljoen USD achter van de fiscale transfers die de PA toekomen, en heeft niet ingestemd met het hervatten van de maandelijkse transfers overeenkomend met 30 miljoen USD.

In deze context, en gezien de verslechtering in de fiscale toestand van de PA, zal de Commissie de PA verder bijstand blijven verlenen. Daarbij zij opgemerkt dat aan de begrotingssteun van de Unie voorwaarden zijn verbonden welke geregeld worden herzien en welke, onder andere, betrekking hebben op administratieve, justitiële en financiële hervormingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1832/02

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(27 juni 2002)

Betreft: Paardrijden als tijdverdrijf

Is het de Commissie bekend dat er regels bestaan die het paardrijden voor recreatieve doeleinden beperken op terreinen die onder de compensatieregeling per oppervlakte cultuurgrond vallen?

Kunnen die gronden niet gebruikt worden om paarden af te rijden voor recreatieve doeleinden, in plaats van de openbare weg, in gebieden waar de mogelijkheden anders beperkt zijn?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 juli 2002)

In artikel 1, lid 6, van Verordening (EG) nr. 327/2002 van de Commissie van 21 februari 2002 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2316/1999 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1251/1999 van de Raad tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen(1) is bepaald dat de braakgelegde grond niet mag worden gebruikt voor andere vormen van landbouwproductie dan die bedoeld in artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen(2), en evenmin voor andere landbouwdoeleinden of andere winstgevende bestemmingen die met akkerbouw onverenigbaar zijn. Op grond van artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1251/1999 mag de braakgelegde grond worden gebruikt voor de vervaardiging, in de Gemeenschap, van niet specifiek voor voeding of vervoedering bestemde producten.

De braakregeling is ingevoerd als een marktregulerend instrument, hoofdzakelijk voor granen, en speelt een belangrijke rol bij het beperken van de productie. Land dat wordt gebruikt voor het recreatief berijden van paarden is vaak bouwland dat onder de akkerbouwregeling valt. Het toestaan van de mogelijkheid braakland te gebruiken voor het recreatief berijden van paarden of daarmee

vergelijkbare doeleinden, brengt het risico met zich mee dat producenten hun normale bouwplan wijzigen om hierop in te spelen. Dat zou de braakregeling minder doeltreffend kunnen maken. Bovendien zij erop gewezen dat braakland niet mag worden gebruikt voor agrarische doeleinden die met akkerbouw onverenigbaar zijn.

Incidenteel en niet-commercieel gebruik voor recreatieve doeleinden kan echter worden toegestaan.

(1) PB L 51 van 22.2.2002.

(2) PB L 160 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1698/02

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 juni 2002)

Betreft: Voorlichtingsacties op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid

Ik heb vernomen dat de ARP Aliança Pela Defesa do Mundo Rural Português (Vereniging voor de Bescherming van het Portugese Platteland) binnen de daarvoor vastgestelde termijnen bij het Directoraat-generaal Landbouw een subsidieaanvraag heeft ingediend met betrekking tot de organisatie van een conferentie over het platteland, met als onderwerp Het toekomstig gemeenschappelijk landbouwbeleid en de plattelandsontwikkeling, een en ander in het kader van Verordening (EG) nr. 814/2000(1) van de Raad, betreffende voorlichtingsacties op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. (Een eerder verzoek van de Alliantie om in het activiteitenprogramma te mogen deelnemen is afgewezen.)

Dit is een belangrijk initiatief en met de eventuele goedkeuring ervan is enige haast geboden. De Alliantie zou dan kunnen rekenen op een subsidie van 75 % van het Directoraat-generaal Landbouw, precies zoals dat gebeurt met de Structuurfondsen voor de doelstelling 1-regio's. Daarom vraag ik de Commissie mij informatie te geven over bovengenoemde subsidieaanvraag; het gaat dan in de eerste plaats om de datum waarop deze aanvraag zou kunnen worden gehonoreerd.

(1) PB L 100 van 20.4.2000, blz. 7.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(10 juli 2002)

De Commissie bevestigt dat er door de vereniging ARP subsidie is aangevraagd in het kader van Verordening (EG) nr. 814/2000 van de Raad van 17 april 2000 betreffende voorlichtingsacties op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (begrotingslijn B1-382) voor het organiseren van een conferentie over het platteland.

Alvorens subsidie wordt toegekend, worden de subsidieaanvragen onderzocht door een Comité volgens een procedure die meerdere fasen omvat (analyse en beoordeling van de subsidiabiliteit). Dit onderzoek is nog gaande. Hoe dit zal uitpakken voor de toewijzing van de subsidies, en met name voor de aanvraag van de ARP, blijft ongewis zolang dit onderzoek nog niet is afgerond.

De Commissie kan dan ook geen enkele informatie verstrekken zolang de procedure niet is afgesloten, wat naar verwachting in juli 2002 het geval zal zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1109/02

van Christos Zacharakis (PPE-DE)en Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Raad

(18 april 2002)

Betreft: Veiligstelling van de bescherming van de mensenrechten in Algerije

Gezien de fundamentele schendingen op het gebied van de eerbiediging en de bescherming van de mensenrechten in Algerije en gezien het nieuwe samenwerkingskader tussen de EU en de mediterrane landen, die volgens het door de EU genomen besluit gegrondvest moet zijn op de beginselen van eerbiediging van de mensenrechten, vragen wij de Raad hoe zij denkt te verzekeren dat de situatie van de mensenrechten in Algerije een belangrijk onderwerp van gesprek is in alle ontmoetingen die zullen plaatsvinden in het kader van de Associatieraad van de EU met Algerije en onderdeel zijn van de tenuitvoerlegging van het Euro-mediterraan samenwerkingsproces (Proces van Barcelona)?

Antwoord

(3 oktober 2002)

De Raad volgt de problematiek van de mensenrechten in Algerije van zeer nabij. In 1997 is de Raad een politieke dialoog met Algerije op ministerieel niveau begonnen. Tijdens die dialoog stelt de Raad vertegenwoordigd door de Trojka regelmatig de mensenrechtenproblematiek aan de orde en dringt hij er sterk op aan dat schendingen en misbruiken, ook die onder het mom van terrorismebestrijding, worden voorkomen.

De Europees-mediterrane overeenkomst met Algerije is op 22 april jl. in Valencia ondertekend en treedt in werking wanneer zij door het Europees Parlement is goedgekeurd en door de parlementen van de lidstaten is bekrachtigd. De eerbiediging van de mensenrechten is een essentieel punt van deze overeenkomst waardoor de partijen zich laten leiden bij hun extern en intern beleid. Bovendien wordt bij de overeenkomst een regelmatige politieke dialoog op diverse niveaus ingesteld, met name in de Associatieraad, over alle onderwerpen van gemeenschappelijk belang.

Zolang de eerbiediging van de mensenrechten in Algerije een probleem is, blijft deze problematiek staan op de agenda van de politieke dialoog, hetzij die van 1997, hetzij die uit hoofde van de Associatieovereenkomst wanneer die in werking is getreden. Tijdens de bijeenkomst in het kader van de politieke dialoog op 5 december 2001 te Brussel heeft hij Algerije verzocht hem informatie te verstrekken over het lot van verscheidene verdwenen personen en dit land gevraagd met de VN-mechanismen en de NGO's op het gebied van mensenrechten samen te werken. Een soortgelijke bijeenkomst heeft op 5 juni plaatsgevonden te Algiers en een nieuwe gelegenheid geboden de besprekingen over deze kwesties met de Algerijnse autoriteiten voort te zetten.