ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2009/99

van Ulpu Iivari (PSE) aan de Commissie

(9 november 1999)

Betreft: De rol van bibliotheken in de moderne maatschappij

Op verzoek van de Conferentie voor voorzitters deelde de Voorzitter van het Europees Parlement op 15 mei 1998 mee dat de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media toestemming was verleend verslag uit te brengen over de rol van bibliotheken in de moderne samenleving. De commissie benoemde Mirja Ryynänen tot rapporteur. Het initiatiefverslag werd tijdens de vergaderperiode van oktober 1998 aangenomen(1). Vastgesteld werd dat het debat naar aanleiding van het verslag overeen kwam met een groenboek-fase.

De Commissie heeft besloten over deze materie een mededeling te publiceren en voor de verdere discussie hierover veel meer specifieke gegevens aan te leveren dan in het verslag aan de orde kwamen. Op deze mededeling wachten we nu al meer dan een jaar.

In welke fase verkeert de opstelling van de mededeling? Welk tijdschema hanteert de Commissie voor de verdere ontwikkeling van het vraagstuk inzake bibliotheken?

(1) PB C 341 van 9.11.1998, blz. 373.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(3 december 1999)

Het verslag waaraan het geachte parlementslid refereert, is belangrijk, omdat hierin belangrijke kwesties inzake de rol van bibliotheken in de moderne wereld aan de orde worden gesteld. De Commissie onderkent tevens dat bibliotheken in ruimere zin net als archieven en musea culturele instellingen zijn die ervoor zorgen dat burgers toegang hebben tot kennis en cultuur in een moderne door netwerken verbonden informatiemaatschappij.

De Commissie steunt de werkzaamheden van de parlementaire commissie volledig en gaat momenteel na hoe het best rekening kan worden gehouden met deze ruimere context, met name in het licht van de huidige activiteiten op het gebied van de informatiemaatschappij in het kader van het vijfde kaderprogramma. Zij hoopt zo in de komende maanden tot concrete coördinatie- en samenwerkingskaders voor de verschillende instellingen voor het bewaren van informatie te komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2003/99

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(9 november 1999)

Betreft: Communautair initiatief Interreg III

Kan de Commissie aangeven hoe zij van plan is de Europese ruimtelijke ordening via het communautaire initiatief Interreg III te consolideren en beheren?

Kan de Commissie aangeven welke gevolgen de huidige interregionale transnationale samenwerkingsprojecten voor grote Europese regio's die onder het communautaire initiatief Interreg II-C vallen, in de toekomst zullen hebben voor het communautaire initiatief Interreg III?

Zullen genoemde geografische regio's van het communautaire initiatief Interreg II-C op dezelfde wijze gehandhaafd blijven in het communautaire initiatief III?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(8 december 1999)

In de ontwerprichtsnoeren voor het communautaire initiatief Interreg III(1), die de Commissie op 13 oktober 1999 heeft goedgekeurd, is in de punten 6 en 12 bepaald dat met dit nieuwe initiatief wordt beoogd een evenwichtige ontwikkeling van het EU-grondgebied te bevorderen om grote groepen van Europese regio's ruimtelijk sterker te integreren, teneinde tot een duurzame, harmonische en evenwichtige ontwikkeling in de Europese Unie te komen.

In punt 14 van de richtsnoeren is gespecificeerd dat de projecten een bijdrage moeten leveren aan een geïntegreerde territoriale aanpak van gemeenschappelijke problemen en dat de programma's rekening moeten houden met de aanbevelingen die zijn gedaan in het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief (EROP).

Voorts is in punt 14 van dit ontwerp bepaald dat de [op het gebied van de transnationale samenwerking] voorgestelde projecten moeten voortbouwen op de ervaring van Interreg II C. De Commissie zal de lidstaten dan ook vragen prioritair die vormen van samenwerking voort te zetten die in het kader van Interreg II C succesvol zijn geweest, en te beginnen met de uitvoering van de samenwerkingsprojecten waarvan de verkennende studiefase is afgerond. Het is namelijk wenselijk de aanbevelingen die in het kader van II C zijn gedaan, uit te werken en concrete vorm te geven in het kader van Interreg III.

De Commissie, die reeds heelwat ervaring heeft opgedaan, met name in het kader van Interreg II C, heeft in de richtsnoeren een voorstel inzake geografische groepen opgenomen. Op basis hiervan moeten de lidstaten, rekening houdend met hun prioriteiten, concrete en naar behoren gemotiveerde voorstellen indienen.

(1) COM(1999) 479 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2132/99

van Olivier Dupuis (TDI) aan de Commissie

(24 november 1999)

Betreft: De toestand in Saoedi-Arabië

Zowel uit de berichten van internationale organisaties als uit de rapporten die goedgekeurd zijn door de Commissie voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties (E/CN.4/1998/44, paragraaf 19 en 21 E/CN.4/1998/43, paragraaf 13 en 405 E/CN.4/1998/68, paragraaf 89 en 92) blijkt hoe ernstig de toestand van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden in Saoedi-Arabië is.

De VN-instantie stelt namelijk aan de kaak: willekeurige opsluiting, foltering, personen die onder dwang of tegen hun wil moeten verdwijnen, en buitengerechtelijke, standrechtelijke of willekeurige executies door de Saoedische autoriteiten (zo zijn er in 1997 bijvoorbeeld ook meer dan 70 buitenlandse onderdanen terechtgesteld in Saoedi-Arabië, waar de doodstraf ook uitgevoerd wordt op personen die minderjarig zijn op het ogenblik van de feiten. Algemeen gesproken voeren de autoriteiten van Riyad een zeer sterke repressie tegen politieke tegenstanders (er is een volledig verbod op politieke partijen) en religieuze minderheden, en houden ze de pers volledig onder controle. Arrestaties wegens opiniedelicten worden hoe langer hoe talrijker. Amputatie als strafmaatregel blijft op grote schaal toegepast worden.

Kan de Europese Commissie laten weten hoe ze de toestand in Saoedi-Arabië beoordeelt?

Welke initiatieven heeft ze genomen of denkt ze te nemen om de Saoedische autoriteiten ertoe te brengen om minstens een minimum van respect voor de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden in acht te nemen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(8 december 1999)

De toestand van de mensenrechten in Saoedi-Arabië geeft inderdaad aanleiding tot bezorgdheid. Tussen de Gemeenschap en Saoedi-Arabië bestaat er geen specifieke overeenkomst waarmee een kader voor een rechtstreekse uitwisseling van standpunten en een dialoog zou worden geboden. Een geregelde politieke dialoog is tot stand gebracht tussen de Gemeenschap en de Raad voor Samenwerking van de Golfstaten (GCC), in het kader van de Samenwerkingsovereenkomst van de Unie met de GCC-landen, namelijk Verenigde Arabische Emiraten (VAE), Saudi-Arabië, Bahrein, Qatar, Oman en Koeweit.

Op een bijeenkomst op het niveau van regionale directeuren tussen de Commissie en de GCC in Riyad, half oktober 1999, werd het gehele scala van politieke en sociale aangelegenheden besproken, waaronder de mensenrechten. In dit forum werden in het bijzonder de kwesties van de rechten van vrouwen en van kinderen, de doodstraf, en de mensenrechten in het algemeen, besproken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1983/99

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(5 november 1999)

Betreft: Marihuana

Het jongste spoor in de zoektocht naar geneesmiddelen tegen zwaarlijvigheid en ter onderdrukking van het hongergevoel spitst zich toe op een nieuwe reeks producten die van marihuana afgeleid zijn. Uit recent onderzoek naar de eigenschappen van marihuana blijkt immers dat deze stof het hongergevoel onderdrukt, maar ook dat de gevaarlijke neveneffecten beslist niet te veronachtzamen zijn.

De wetenschapswereld staat zeer sceptisch tegenover de aanwending van marihuana, zeker wanneer men nagaat dat marihuana, als deze stof op twaalf- à vijftienjarige leeftijd wordt geconsumeerd, de ontwikkeling van de hersens kan blokkeren met alle rampzalige gevolgen van dien voor tal van functies zoals geheugen, leervermogen en coördinatie van de motoriek.

Kan de Commissie bij de farmacologische onderzoekcentra stappen ondernemen om het gebruik van marihuana bij farmacologische experimenten te reguleren?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(8 december 1999)

De communautaire farmaceutische wetgeving regelt het op de markt brengen van geneesmiddelen en de voorwaarden voor het verkrijgen van vergunningen daarvoor, gebaseerd op een beoordeling van de kwaliteit, veiligheid en werkzaamheid van het middel.

De communautaire farmaceutische wetgeving regelt ook tot op zekere hoogte de uitvoering van klinische proeven. Er is een ontwerp-richtlijn inzake goede klinische praktijk voorgesteld(1) die momenteel in behandeling is bij de Raad. Het doel is de algemene voorwaarden voor de goedkeuring en uitvoering van klinische proeven te harmoniseren. De bestaande farmaceutische wetgeving en de ontwerp-richtlijn schrijven niet voor welke stoffen in klinische proeven mogen worden onderzocht en stellen dit evenmin voor, omdat in principe elke stof een positief effect zou kunnen hebben bij de genezing van bepaalde ziekten en de overheid elke voorgestelde klinische test afzonderlijk moet beoordelen.

(1) COM(97) 369 def. als gewijzigd bij bij COM(1999) 193 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2146/99

van Freddy Blak (PSE) aan de Commissie

(24 november 1999)

Betreft: Dubbele nationaliteit

Het probleem van de illegale arbeidskracht wordt, vooral in de Europese bouwsector, steeds groter.

Recentelijk komen er van de Europese vakbeweging steeds meer berichten over Poolse arbeiders in de bouwsector in onder meer Duitsland en Denemarken, die een dubbele nationaliteit hebben: zowel de Poolse als een fictieve Duitse nationaliteit.

Is de Commissie op de hoogte van dit probleem en zullen er initiatieven worden genomen om verandering in deze onhoudbare situatie te brengen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(19 januari 2000)

De Commissie is niets bekend van problemen die veroorzaakt worden door een fictieve dubbele nationaliteit van werknemers in de bouwsector.

Omdat de verkrijging van de nationaliteit van een lidstaat in principe onder de bevoegdheid van de betrokken lidstaat valt, is het aan de autoriteiten van die lidstaat om na te gaan of de op zijn grondgebied werkzame werknemers de nationaliteit van die lidstaat of van een derde land bezitten.

Voor zover de geachte afgevaardigde in zijn vraag doelt op gevallen van detachering van werknemers in het kader van een trasnationale dienstverrichting, kan het verder nuttig zijn nog eens te wijzen op de doelstellingen van Richtlijn 96/71/EG van het Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten(1). Deze richtlijn heeft ten doel eerlijke concurrentie tussen dienstverlenende ondernemingen te waarborgen en tevens de gedetacheerde werknemers adequate bescherming te garanderen. Wat de werkingssfeer betreft, zij erop gewezen dat deze richtlijn van toepassing is op ondernemingen die werknemers in een andere lidstaat ter beschikking stellen, of deze werknemers nu communautair onderdaan zijn of niet.

In het comité voor de sociale dialoog in de bouw hebben de Europese sociale partners in de bouwsector, de Europese Bond van bouw- en houtarbeiders en het Internationaal Europees Verbond van het bouwbedrijf, het probleem van de illegale arbeid de laatste jaren besproken. Noch in deze discussies, noch in andere contacten met de sociale partners, werd de Commissie geattendeerd op het door de geachte afgevaardigde aan de orde gestelde probleem.

(1) PB L 18 van 21.1.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2002/99

van Olivier Dupuis (TDI) aan de Raad

(9 november 1999)

Betreft: Iran Aid

Iran Aid is een Britse liefdadigheidsorganisatie, opgericht in 1983, die humanitaire hulp geeft aan onderdrukte of behoeftige personen in Iran, met name wezen uit alle etnische, religieuze of politieke geledingen, waarbij prioriteit wordt gegeven aan de kinderen van personen die door het regime zijn geëxecuteerd omdat zij tegenstanders van het regime (mohareb) of dissidenten waren. De laatste tijd wordt deze bijstand in Iran zelf gegeven. Dit soort steun is in strijd met een fatwa (religieus vonnis) waardoor de steunverleners automatisch in de categorie mohareb terechtkomen, met alle sancties vandien. Daarom moeten het operationele netwerk van Iran Aid, evenals de identiteit en de verblijfplaats van de begunstigden, geheim blijven. In de afgelopen jaren zijn vele vrijwilligers gevangen gezet, gemarteld en zelfs ter dood gebracht als gevolg van hun werkzaamheden voor de organisatie.

Sinds mei 1998 loopt er een onderzoek tegen Iran Aid omdat de organisatie ervan is beschuldigd betrekkingen te onderhouden met een terroristische organisatie. De activiteiten zijn opgeschort en alle documenten van de liefdadigheidsorganisatie zijn in beslag genomen. Hoge functionarissen van deze charitatieve instelling vrezen dat de meest gevoelige stukken met bijzonderheden over de begunstigden nu openbaar worden en bekend worden bij de Iraanse regering. Volgens berichten in de media en volgens activisten die werkzaam zijn voor liefdadige instellingen hebben de Iraanse veiligheidsdienst en de politie al de hand gelegd op de namen van sommige vrijwilligers in Iran en is onlangs een meedogenloze onderdrukkingscampagne van start gegaan.

Kan de Raad informatie verstrekken over deze kwestie?

Antwoord

(24 januari 2000)

De Charity Commission van het Verenigd Koninkrijk verricht momenteel een onderzoek naar Iran Aid. De Raad legt geen verklaringen af over in de lidstaten lopend onderzoeken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2025/99

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(3 november 1999)

Betreft: Sancties tegen Birma

Welke stappen onderneemt de Commissie om, gezien de aanhoudende repressie en discrminatie door het militaire regime in Birma, ervoor te zorgen dat de sancties tegen dit land ten uitvoer worden gebracht?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(1 december 1999)

De Commissie staat volledig achter de verlenging en de consequente tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijke standpunt van de Unie ten aanzien van Birma/Myanmar, gezien de voortdurende schending van de mensenrechten in dat land.

Het in oktober 1996 goedgekeurde gemeenschappelijke standpunt bevestigde de toen reeds aangenomen maatregelen met betrekking tot de uitwijzing van het militaire personeel, verbonden aan de diplomatieke vertegenwoordigingen van Birma/Myanmar in de lidstaten, en de terugtrekking van de militaire attachés, verbonden aan de diplomatieke vertegenwoordigingen van de lidstaten in dat land, alsook de maatregelen met betrekking tot een embargo op wapens, munitie en militaire uitrusting, en de opschorting van niet-humanitaire hulp en bilaterale bijstand in ontwikkelingsprogramma's. Voorts werd een verbod ingevoerd op de afgifte van inreisvisa voor hooggeplaatste leden van de SLORC (Raad voor herstel van de orde en de rechtsstaat) en hun gezinnen alsook voor hooggeplaatste leden van de strijdkrachten en de veiligheidsdiensten en hun gezinnen.

Ten slotte werden ook hoge bilaterale bezoeken door ministers en regeringsambtenaren opgeschort. In oktober 1998 is dit gemeenschappelijke standpunt aangescherpt met een verbod op de afgifte van doorreisvisa en de uitbreiding van het verbod op de afgifte van visa tot de Birmaanse autoriteiten in de toeristische sector. Op 11 oktober 1999 heeft de Raad besloten het gemeenschappelijke standpunt met zes maanden te verlengen.

Uit een onderzoek dat is uitgevoerd overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EG) nr. 3281/94 van de Raad van 19 december 1994 betreffende een meerjarenschema van algemene tariefpreferenties voor bepaalde industrieproducten van oorsprong uit de ontwikkelingslanden (1995-1998)(1), is bovendien gebleken dat de autoriteiten van Birma/Myanmar stelselmatig hun toevlucht namen tot dwangarbeid, niet alleen voor militaire operaties, maar ook voor civiele en militaire infrastructuurprojecten. De Commissie heeft aanbevolen de uit hoofde van deze verordening toegekende tariefpreferenties voor Birma/Myanmar te schrappen. De verordening van de Raad tot toepassing van deze aanbeveling is in mei 1997 in werking getreden en is nog steeds van kracht.

(1) PB L 348 van 31.12.1994.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1920/99

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(4 november 1999)

Betreft: Landbouwstatistieken over de geldverstrekking ten behoeve van landbouw en plattelandsontwikkeling

Pas recentelijk heeft de Commissie landbouw van het Europees Parlement vastgesteld dat onvoldoende duidelijkheid bestaat over de vraag waaraan en voor welk bedrag de financiële middelen van de Unie in de lidstaten worden besteed. Dit kan worden opgehelderd door middel van duidelijke statistieken, die zo actueel mogelijk moeten zijn en toegankelijk voor het publiek.

Beschikt de Commissie op het ogenblik over dergelijke gegevens en statistieken?

- Zo ja, worden deze gegevens regelmatig gepubliceerd?

- Is de Commissie in het andere geval de mening toegedaan dat moet worden begonnen met harmonisatie van de statistieken en denkt zij aan het licht te brengen of de verstrekte middelen feitelijk gevolgen hebben voor het platteland?

- Kortom, denkt zij de landbouwstatistieken in het algemeen te verbeteren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(18 november 1999)

Twee overzichtstabellen worden rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement toegestuurd. De ene tabel geeft, per lidstaat, een overzicht van de uitgaven voor rekening van de afdelingen Garantie en Oriëntatie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), in de andere tabel zijn de uitgaven van het EOGFL-Garantie ten laste van de begroting 1998 uitgesplitst per hoofdstuk en per lidstaat.

Deze tabellen komen uit het het verslag over de toestand van de landbouw in de Europese Unie, respectievelijk het financieel verslag over het EOGFL-Garantie, die de Commissie elk jaar publiceert. Deze verslagen zijn voor het publiek toegankelijk via de site Europa van de Commissie (http://europa.eu.int/comm/dgo6/index.htm).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1904/99

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(29 oktober 1999)

Betreft: URBAN (1996-1999)

De totale bijdrage van de Structuurfondsen voor Italië in het kader van het communautaire initiatief betreffende de stadsgebieden URBAN bedraagt 298,4 miljoen ecu voor de periode 1996-1999.

Kan de Commissie mededelen aan welke (openbare of particuliere) instellingen, instituten, bedrijven, coöperaties of personen steun is toegekend (en al dan niet reeds is uitgekeerd) in het kader van URBAN en om welke bedragen het gaat.

Is nagegaan of deze bedragen daadwerkelijk zijn besteed en de acties resultaat hebben gehad?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(1 december 1999)

In de lopende programmeringsperiode 1994-1999 bedraagt de geplande communautaire bijdrage voor het communautaire initiatief URBAN in Italië 136,7 miljoen, waarvan 120,4 miljoen uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en 13,3 miljoen uit het Europees Sociaal Fonds.

In overeenstemming met de geldende verordeningen betaalt de Commissie de in het kader van URBAN verleende bijstand rechtstreeks aan de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de operationele programma's en voor de tenuitvoerlegging daarvan. Alle gedetailleerde informatie over de eindbegunstigden kan worden verkregen bij het Italiaanse ministerie van Openbare Werken.

De Toezichtcomités, die bestaan uit vertegenwoordigers van de Commissie en van de betrokken ministeries en regio's, dragen zorg voor een goede uitvoering van de programma's.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2208/99

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(29 november 1999)

Betreft: Ariane-programma

In het nummer van het weekblad voor de regionale en plaatselijke overheden De regio's van Europa van 15 oktober wordt vermeld dat 291 projecten zijn geselecteerd, die in aanmerking komen voor financiële steun van de Europese Unie in het kader van Ariane-programma 1999.

Kan de Commissie een lijst geven van alle overheids- en particuliere instanties, ondernemingen, bedrijven, firma's, privé-personen en organisaties in alle lidstaten van de Unie en derde landen, die financiële steun krijgen, en de desbetreffende bedragen vermelden?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(13 januari 2000)

Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1699/99

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 september 1999)

Betreft: Discriminatie buitenlandse werknemers in Luxemburg

In Luxemburg woonachtige werknemers uit andere lidstaten worden gediscrimineerd wanneer zij een uitkering aanvragen. Zij dienen een verklaring af te geven over onroerendgoedbezit in hun land van herkomst aan de hand waarvan wordt beoordeeld of hun al dan niet een uitkering wordt toegekend.

Is de Commissie van deze situatie op de hoogte? Is zij niet ook van mening dat dit optreden van de Luxemburgse autoriteiten indruist tegen het beginsel van gelijke behandeling? Welke maatregelen denkt zij te nemen om dit probleem op te lossen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(5 november 1999)

De Commissie neemt aan dat de geachte afgevaardigde verwijst naar de Luxemburgse wetgeving betreffende het recht op een gegarandeerd minimuminkomen, ingesteld in het kader van de bestrijding van de sociale uitsluiting in Luxemburg.

De Luxemburgse regelgeving laat de toekenning van dit voordeel afhangen van de middelen van de betrokkene, waartoe ook het onroerendgoedbezit behoort, ongeacht of dit zich in Luxemburg of in het buitenland bevindt.

De Commissie is van mening dat, rekening houdend met de jurisprudentie van het Hof van Justitie(1), er te dien aanzien geen sprake is van discriminatie op grond van de nationaliteit. Volgens dit arrest vormen de artikelen 7 en 48 van het EEG-Verdrag(2) mldr voor de organen van de lidstaten geen beletsel doch evenmin een verplichting om met een gebeurtenis die, indien voorgevallen op nationaal grondgebied, een grond van verval of schorsing van het recht op uitkeringen oplevert, de overeenkomstige in een andere lidstaat voorgevallen gebeurtenis gelijk te stellen.

(1) Zie in een soortgelijk geval het arrest van het Hof van Justitie van 28.6.1978 in de zaak 1/78, Kenny (Jurisp. 1978, blz. 1489).

(2) Die na wijziging respectievelijk de artikelen 12 en 39 EG zijn geworden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1863/99

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(14 oktober 1999)

Betreft: Overeenstemming van kwalificaties binnen de Europese Unie

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat de Universiteit van Barcelona van een Britse student die reeds een bul van een Britse universiteit bezit 156 meer studiepunten verlangt dan van Spaanse studenten?

Deelt de Commissie de mening dat dit een schending is van het Europees recht dat discriminatie tussen burgers van de Europese Unie op grond van nationaliteit verbiedt?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(4 november 1999)

De door de geachte afgevaardigde verstrekte informatie maakt een grondig onderzoek van de situatie niet mogelijk. De Commissie heeft in een fax aan de geachte afgevaardigde aangegeven welke bijzonderheden nodig zijn. Zodra de informatie beschikbaar is, zal de Commissie dit geval nader bekijken.