SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0127/98 van Eryl McNally (PSE) aan de Commissie (22 januari 1998)

Betreft: Artikel 3, lid 2, sub a), b) en f) en artikel 5, lid 2 van Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad

Ik vestig de aandacht van de Commissie op artikel 3, lid 2, sub a), b) en f) en artikel 5, lid 2 van Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad ((PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1. )), die betrekking hebben op de melding van en het verlenen van een vergunning voor handelingen waarbij ioniserende straling vrijkomt. De nieuwe dosislimiet voor cesium-137 is 10,000 Bq/kg. Voor lagere waarden geldt geen meldingsplicht.

In het verleden hebben heel wat lagere doses radioactieve stoffen tot een verbod op de verhandeling van besmette vleeswaren geleid en zijn ze aangewezen als oorzaak van abnormale concentraties van gevallen van leukemie. Is de Commissie in het licht daarvan niet van mening dat in feite te tolerant te werk is gegaan bij de vaststelling van de limieten in richtlijn 96/29/Euratom van de Raad? Kan zij uitleggen hoe de Raad de in de bovengenoemde artikelen vastgestelde limieten en voorwaarden rechtvaardigt?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (20 februari 1998)

In artikel 3, lid 2, van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren (Richtlijn 96/29/Euratom) wordt verwezen naar vrijstellingswaarden in termen van totale activiteit en activiteitsconcentratie waaronder handelingen niet gemeld hoeven te worden. Wat de activiteitsconcentratie betreft, vervangt de lijst van waarden per nuclide de unieke waarde van 100 Bq/g voor kunstmatige radionucliden die was vastgelegd in vroegere richtlijnen (Richtlijn 80/836/Euratom van de Raad, als gewijzigd bij Richtlijn 84/467/Euratom van de Raad van 3 september 1984 tot wijziging van Richtlijn 80/836/Euratom met betrekking tot de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren ((PB L 265 van 5.10.1984. ))). Voor cesium-137 en een groot aantal andere belangrijke radionucliden ligt de vrijstellingswaarde nu inderdaad op 10 Bq/g (d.i. 10.000 Bq/kg), hetgeen tienmaal zo restrictief is.

Voor vlees en andere levensmiddelen werden lagere radioactieve-stralingsniveaus vastgesteld (Verordening 90/737/EEG van de Raad van 22 maart 1990 betreffende de voorwaarden voor de invoer van landbouwproducten van oorsprong uit derde landen ingevolge het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl ((PB L 82 van 29. 3.1990. )) in de context van het ongeluk te Tsjernobyl, en, bij elk ander stralingsgevaar, Verordening 87/3954/Euratom van de Raad van 22 december 1987 tot vaststelling van maximaal toelaatbare niveaus van radioactieve besmetting van levensmiddelen en diervoeders ten gevolge van een nucleair ongeval of ander stralingsgevaar ((PB L 371 van 30.12.1987. ))). In het geval van stralingsgevaar hadden de vastgestelde criteria betrekking op de situatie waarin levensmiddelen besmet kunnen geraken en het publiek over een lange periode bepaalde doses binnen zou krijgen als gevolg van de ingestie van besmette levensmiddelen. Om die reden zijn lagere referentiewaarden voor levensmiddelen nodig.

De vrijstellingswaarden houden verband met de administratieve vereiste dat gevallen waarin met radioactieve stoffen wordt gewerkt moeten worden aangemeld en worden vastgesteld op basis van een aantal scenario's waarbij wordt uitgegaan van incidentele onopzettelijke ingestie (en dus niet van ingestie over een langere periode). Vrijstelling van aanmelding betekent niet dat andere relevante eisen van de basisnormen inzake veiligheid of andere wetteksten niet van toepassing zouden zijn. De opzettelijke toevoeging van radioactieve stoffen bij de productie van levensmiddelen is dan ook verboden (artikel 6, lid 5), ongeacht het besmettingsniveau dat eruit voortvloeit.