SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0091/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 januari 2000)

Betreft: Melkoverschotten en per land toegepaste quota

Acht de Commissie het gezien de toenemende openstelling van de Europese markten verstandig en in overeenstemming met de noodzaak van een evenwichtige ontwikkeling van de Europese Unie dat de huidige ongelijke behandeling bij de verdeling van de melkquota over de lidstaten wordt gehandhaafd. De verdeling staat niet in verhouding tot het binnenlands verbruik, zoals blijkt uit het feit dat landen als Nederland, Ierland of Denemarken in het verleden een uitvoeroverschot hadden van resp. 6 746, 4 301 en 2 507 ton per jaar, terwijl Spanje een tekort van 1 004 ton per jaar had, welke hoeveelheden heel goed intern hadden kunnen worden geproduceerd, met name in landen die daartoe geschikt en in staat zijn, vooral in de regio's van doelstelling 1 zoals Galicië?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(23 februari 2000)

De melkquota zijn niet verdeeld op basis van het verbruik per geografisch gebied, maar van de productie van elke afzonderlijke producent gedurende een bepaalde referentieperiode. Dit was de enige efficiënte manier van verdelen. Als de productiequota in elke lidstaat op basis van het hypotethische binnenlandse verbruik waren gelimiteerd, zouden de betreffende producenten sterk zijn benadeeld. Verder zou het dan niet mogelijk zijn geweest om de quota rechtvaardig te verdelen en zou een groot deel van de Europese landbouw zijn verdwenen. Voorts had dan de voorziening van de Gemeenschap niet meer kunnen worden verzekerd.

Eveneens om redenen van efficiëntie worden de quota op het niveau van elke lidstaat vastgelegd en beheerd. Als de quota door de Gemeenschap zouden worden beheerd, zou zij daarvoor veel personeel nodig hebben en zouden er tal van problemen kunnen ontstaan doordat het gecumuleerde effect van de vertragingen en fouten in de verschillende lidstaten uiteindelijk het hele systeem zou ontwrichten.

Bovendien kunnen dankzij het vrije verkeer van goederen regionale onevenwichten tussen productie en verbruik gemakkelijk worden ondervangen en dit is een uitvloeisel van het principe van de interne markt die leidt tot een optimale allocatie van de productiefactoren.

In Spanje bedroeg de interventievoorraad mageremelkpoeder in 1999 1 150 ton en de interventieaankoop van boter 12 631 ton. Nog vóór de verhoging van het Spaanse quotum in het kader van Agenda 2000 was er dus op de Spaanse markt voor deze producten al een overschot. Bij wijze van vergelijking kan worden opgemerkt dat er voor dezelfde periode in Denemarken, het door het geachte parlementslid genoemde land, geen openbare voorraden waren en geen zuivelproducten door de interventiebureaus werden aangekocht.

Ten slotte zij eraan herinnerd dat sinds de invoering van de quotaregeling de door het geachte parlementslid genoemde referentiehoeveelheden die zijn toegewezen aan de lidstaten, ongewijzigd zijn gebleven (Ierland) of verlaagd (Denemarken en Nederland) zijn. De aan Spanje toegewezen referentiehoeveelheden daarentegen zijn sterk verhoogd: +17 % tussen 1986 en 1999 en +29 % tussen 1986 en 2001, terwijl de Europese gemiddelden voor dezelfde periodes resp. 4 % en 2 % bedragen. De quotaverdeling onder de regio's en de producenten in elke lidstaat valt onder de bevoegdheid van de lidstaat zelf en gebeurt aan de hand van objectieve criteria.