NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/106

(2004/C 33 E/107)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1344/03

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(3 april 2003)

Betreft: Eurodac en bescherming van de privacy

Het Eruodac-systeem voor vingerafdrukken, waar de Europese Unie het twee jaar geleden over eens geworden is, is nu eindelijk ingevoerd in een poging om te voorkomen dat personen die asiel aanvragen in een bepaalde lidstaat, wanneer ze eenmaal toegang tot het grondgebied van de Europese Unie gekregen hebben, vervolgens verdere mogelijkheden gaan verkennen om in andere lidstaten asiel te krijgen.

Uit sommige berichten blijkt nu dat de gegevens van de Eurodac-registers niet ter beschikking van de politiediensten van de lidstaten gesteld worden, maar alleen op bepaalde voorwaarden de immigratiediensten meegedeeld worden, omwille van de EU-wetten op de bescherming van het persoonlijk leven. Zijn die berichten juist, en zo ja, welke specifieke bepalingen maken het niet mogelijk om informatie over staatsburgers van niet-EU-landen door te geven aan de politiediensten van de lidstaten?

Mocht de politie informatie over de identiteit of de bewegingen van personen nodig hebben die verdacht worden van terrorisme, is het dan juist dat ze geen inzage van de Eurodac-gegevens krijgt, en zo ja, hoe valt zoiets te rijmen met de plicht om onze burgers te beschermen, met de strijd tegen de terreur, of onze internationale verplichtingen om terrorisme te bestrijden?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(4 juni 2003)

Zoals het geachte parlementslid weet, is het „Eurodac”-systeem voor de vergelijking van vingerafdrukken van asielzoekers ingevoerd bij Verordening (EG) nr. 2725/2000 van de Raad van 11 december 2000 (1) met het uitsluitende doel van een doeltreffende toepassing van de Overeenkomst van Dublin (2).

Artikel 1 van de verordening bepaalt:

Lid 1:

Hierbij wordt een systeem, „Eurodac” geheten, ingesteld dat tot doel heeft te helpen vaststellen welke lidstaat krachtens de Overeenkomst van Dublin verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat bij een lidstaat is ingediend en tevens de toepassing van de Overeenkomst van Dublin te vergemakkelijken, (…).

Lid 3:

Onverminderd het gebruik dat de lidstaat van oorsprong kan maken van de voor Eurodac bestemde gegevens in overeenkomstig zijn nationaal recht ingestelde gegevensbestanden, mag de verwerking in Eurodac van vingerafdrukgegevens en andere persoonsgegevens uitsluitend plaatsvinden ten behoeve van de in artikel 15, lid 1, van de Overeenkomst van Dublin vermelde doeleinden.

De toegestane doeleinden die in artikel 15, lid 1, van de Overeenkomst van Dublin limitatief zijn opgesomd, zijn de volgende:

— de vaststelling van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van het asielverzoek;

— de behandeling van het asielverzoek;

— de tenuitvoerlegging van alle uit deze overeenkomst voortvloeiende verplichtingen.

Deze doeleinden zijn ongewijzigd overgenomen in artikel 21, lid 1, van Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (3), die de Overeenkomst van Dublin vervangt.

Bijgevolg kunnen de geregistreerde gegevens, zelfs indien in een lidstaat de voor de uitvoering van de bovengenoemde doeleinden bevoegde autoriteit een politiedienst is, niet in het kader van een politieonderzoek in Eurodac worden verwerkt.

Het gebruik van Eurodac voor andere doeleinden is enkel mogelijk mits een wijziging van de huidige regelgeving. Daarbij dient uiteraard rekening te worden gehouden met het noodzakelijke evenwicht tussen de vereisten van openbare veiligheid en de bescherming van de vrijheden.

(1) PB L 316 van 15.12.2000.

(2) PB C 254 van 19.8.1997.

(3) PB L 50 van 25.2.2003.