SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2559/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 september 2002)

Betreft: Financiële controle 3: Het in volledige openbaarheid en met onafhankelijke deskundigen voeren van het debat over verbetering van financieel beheer

1. Welke ruimte ziet de Commissie voor visies op financieel beheer en financiële controle die in sterke mate botsen met de hare? Wenst zij uit die botsende visies te leren hoe zij haar organisatie kan verbeteren of beschouwt zij die als vijandige aanvallen die snel en met alle middelen afgeweerd moeten worden?

2. Wil de Commissie bij gebleken problemen deze zo snel mogelijk oplossen of geeft zij er de voorkeur aan om de problemen te verbergen en daarmee de oplossing ervan te vertragen?

3. Kan de Commissie garanderen dat ambtelijke kritiek op het financiële beheer en de financiële controle vanaf nu niet meer zal worden beantwoord met overplaatsingen of ontslagen, maar uitsluitend met een openbaar debat over de beoordeling van de werkelijke feiten en met het actief uitnodigen van kritische ambtenaren, voormalige ambtenaren en externe deskundigen om daarin hun commentaar te geven?

4. Kan de Commissie garanderen dat Accountantsdienst, Rekenkamer en de fraudebestrijdingsdienst OLAF vanaf nu een volstrekte vrijheid van handelen krijgen en op geen enkele wijze meer onderworpen zijn aan pogingen om hun omstreden bevindingen buiten de publieke discussie te houden of om het oordeel van de Commissie bij voorbaat tot onweerlegbare eindconclusie te verheffen?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(7 januari 2003)

1. Hervormingen van het financieel beheer en de financiële controle werden ingevoerd op grond van het witboek over de hervorming van de Commissie van maart 2000. De omwerking van het Financieel Reglement(1) is daarvan een voorbeeld. Deze hervormingen zijn het resultaat van intensieve raadplegingen en besprekingen binnen en buiten de instelling. Deze hervormingsvoorstellen zijn verwelkomd door het Parlement, de Raad en de Rekenkamer(2).

2. De Commissie tracht altijd alle problemen die zich voordoen, snel en doeltreffend op te lossen. De prijs van een snelle reactie mag niet de toepassing van slechte oplossingen zijn. Het tempo zal afhangen van de complexiteit van het ontdekte probleem.

3. Met betrekking tot het stelsel van financieel beheer zou de Commissie erop willen wijzen dat een kritische doorlichting van haar boekhoudsysteem, zowel extern door met name de Rekenkamer, als intern door haar eigen diensten, haar ertoe heeft gebracht maatregelen te treffen op dit gebied, die culmineerden in de goedkeuring van de omwerking van het Financieel Reglement in juni 2002. Dit herziene Financieel Reglement bevat de beginselen van een geïntegreerd boekhoudsysteem op transactiebasis, zoals de systemen die in sommige lidstaten worden toegepast (Nederland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk) of ingevoerd (Spanje en Frankrijk). Deze omwerking werd verwelkomd door de Rekenkamer, gesteund en verbeterd door vele amendementen van het Europees Parlement en vastgesteld door de Raad. De bewering van een ambtenaar dat deze nieuwe wetgeving het risico van fraude zou verhogen, werd niet hard gemaakt. Deze bewering zet de inspanningen van alle instellingen en van de lidstaten die bij de omwerking betrokken waren, op losse schroeven.

De Commissie is daarom niet blind voor kritiek op haar stelsel van financieel beheer. Zij acht het niet constructief een openbaar debat aan te gaan over vraagstukken die reeds volledig zijn onderkend en openbaar gemaakt en aan de oplossing waarvan voortdurend wordt gewerkt.

Transparantie en constructieve kritiek mogen niet leiden tot wanorde en inefficiëntie. Ambtenaren zijn gebonden door hun verplichtingen krachtens het statuut en moeten eerlijk, tactvol en discreet zijn en de geldende procedures volgen.

4. Met betrekking tot het Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) vestigt de Commissie de aandacht van het geachte parlementslid op het feit dat de directeur van OLAF in zijn op 17 oktober 2002 ingediende derde jaarlijkse activiteitenverslag heeft verklaard dat de Commissie de operationele onafhankelijkheid van OLAF scrupuleus heeft gerespecteerd.

De verordeningen (EG) nr. 1073/1999(3) en (EG) nr. 1074/1999(4) betreffende de door OLAF verrichte onderzoeken bevatten bepalingen inzake vertrouwlijkheid en gegevensbescherming en inzake de verstrekking van informatie door OLAF. De eindverslagen van de onderzoeken worden gewoonlijk gericht tot de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten en/of instellingen, organen of organisaties voor verdere actie.

Zoals het geachte parlementslid weet, is de Rekenkamer een autonome instelling. De Commissie is de Rekenkamer dankbaar voor haar constructieve aanbevelingen.

De rechten en plichten van de rekenplichtige zijn vastgesteld in het Financieel Reglement en in het statuut.

(1) Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 248 van 16.9.2002.

(2) PB C 228 van 13.8.2001.

(3) Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF), PB L 136 van 31.5.1999.

(4) Verordening (Euratom) Nr. 1074/1999 van de Raad van 25 mei 1999 betreffende de door het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) verrichte onderzoeken, PB L 136 van 31.5.1999.