SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1550/00

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(18 mei 2000)

Betreft: Koopkrachtpariteit (KKP) en algemene toepassing

De Commissie erkent in haar antwoord op mijn schriftelijke vraag E-2218/99(1) dat voor het gebruik van de indicator koopkrachtpariteit in communautaire wetsteksten een rechtsgrondslag ontbreekt en blijft het antwoord op mijn vraag E-0273/00(2) of zij slechts één enkele verwijzing binnen de economische theorieën (kan) noemen die de stelling onderbouwt dat het gebruikelijk is de KKP te hanteren om de BBP-prijzen van landen te vergelijken die dezelfde munteenheid gebruiken schuldig.

De Commissie voert daarentegen in haar antwoord op vraag E-0272/00(3) als argument voor de toepassing van de KKP aan dat deze veelvuldig worden gebruikt door internationale organisaties, overheden, universiteiten, onderzoeksinstituten, openbare en particuliere ondernemingen, financiële instellingen, de media en ook particulieren.

In mijn vraag E-0276/00(4) heb ik zelf een voorbeeld gegeven voor het gebruik van de KKP door een nationale administratie en zou hieraan nog tal van andere voorbeelden kunnen toevoegen, zoals de Big Mac van de Economist, het Executive Quality Living Report van de Corporate Resources Group, de Bayerische Landesbank en vele andere studies op academisch en commercieel vlak.

Het probleem is echter dat al deze instellingen tot totaal andere resultaten komen dan de Commissie en dat dit nog een belangrijke reden is om vraagtekens te plaatsen bij het gebruik van de door Eurostat gepubliceerde KKP.

Beschouwt de Commissie het complete gebrek aan harmonie tussen de resultaten die door de verschillende methodologieën tot vaststelling van de KKP worden bereikt, samen met het ontbreken van een rechtsgrondslag en een theoretische onderbouwing, niet als zwaarwegend argument om af te zien van het gebruik van deze indicator in de huidige vorm?

(1) PB C 219 E van 1.8.2000, blz. 124.

(2) PB C 330 E van 21.11.2000, blz. 114.

(3) PB C 330 E van 21.11.2000, blz. 113.

(4) PB C 303 E van 24.10.2000, blz. 170.

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(13 juli 2000)

Het geachte parlementslid citeert drie argumenten om af te zien van het gebruik van de indicator koopkrachtpariteit (KKP) in de eurozone. Een gebrek aan rechtsgrondslag, een gebrek aan harmonie tussen de resultaten van de verschillende prijsenquêtes en het gebrek aan theoretische onderbouwing bij het gebruik van de KKP. De Commissie is het niet eens met deze argumenten.

Wat het eerste argument betreft, heeft de Commissie in haar antwoord op schriftelijke vraag nr. E-0272/00(1) van het geachte parlementslid de verordeningen opgesomd die betrekking hebben op het structuurbeleid en die door de Raad werden goedgekeurd op voorstel van de Commissie en met instemming van het Parlement. Uit hoofde van deze verordeningen dient de Commissie het bruto binnenlands product (BBP) per inwoner en gemeten in koopkrachtpariteiten voor alle lidstaten en hun regio's te berekenen en toe te passen. Voorts heeft de Commissie op schriftelijke vraag E-2218/99 van het geachte parlementslid(2) geantwoord dat zij voorstander is van een specifieke wettekst tot instelling van een stabiel kader waardoor de collectieve aanvaarding zou worden gegarandeerd van de methoden en berekeningen die momenteel worden gebruikt voor de vaststelling van de KKP's. De Commissie is dan ook voornemens om in de komende maanden een initiatief te nemen om dit doel te bereiken.

Wat het tweede en het derde argument betreft, hebben alle prijsenquêtes ondanks het feit dat ze vaak variëren wat methodologie en details betreft een gemeenschappelijk kenmerk, namelijk dat de prijzen van niet verhandelbare goederen (in het bijzonder huisvesting en diensten) lager liggen in landen met een lager BBP per inwoner en hoger in landen met een hoger BBP per inwoner. Deze correlatie werd onlangs in een door de Commissie gepubliceerde studie bevestigd(3). Balassa en Samuelson hebben in 1964 een verklaring gegeven voor dit verschijnsel dat voornamelijk te wijten is aan de lagere lonen in landen met een laag inkomensniveau. De KKP's zijn vooral bedoeld om rekening te houden met dit verschijnsel waardoor de koopkracht groter is dan blijkt uit de wisselkoersen in de landen met lagere prijzen voor niet-verhandelbare goederen (en vice versa).

(1) PB C 330 E van 21.11.2000, blz. 113.

(2) PB C 219 E van 1.8.2000, blz. 124.

(3) Europese Commissie: Marktintegratie en verschillen in prijsniveaus tussen de lidstaten; De economie in de EU: Review 1999 (Brussel/Luxemburg 1999).