SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0155/02

van Wilhelm Piecyk (PSE) aan de Commissie

(31 januari 2002)

Betreft: Gedrag van Spaanse autoriteiten bij afgifte van verblijfsdocumenten voor EU-burgers

In april 2001 heeft een vrouw uit de Duitse deelstaat Schleswig-Holstein bij de vreemdelingendienst in Valencia een Tarjeta de Residente Comunitario aangevraagd die voor een langer verblijf in Spanje vereist is.

Omdat zij niets hoorde van de bevoegde instantie, heeft zij in augustus 2001 ter plaatse nog eens geïnformeerd naar de stand van zaken. Haar werd meegedeeld dat haar aanvraag in het ongerede was geraakt, maar zo spoedig mogelijk in behandeling zou worden genomen. Twee maanden later had zij nog steeds geen nieuws van de vreemdelingendienst ontvangen, zodat zij besloot er opnieuw persoonlijk heen te gaan. De aanvraag was weliswaar afgehandeld, maar de Tarjeta moest bij een ander loket worden opgehaald, waarvoor een rij wachtenden tot ver buiten het gebouw stond. Ook als men 's ochtends vroeg, voordat het loket open ging, in de rij ging staan, was het volgens haar niet mogelijk voor sluitingstijd in het gebouw te komen, laat staan tot het loket door te dringen.

De enige mogelijkheid was om al 's morgens vroeg in de rij te gaan staan voor de volgende dag en de nacht in de openlucht door te brengen, wat door de betrokkenen ook werd gedaan.

1. Zijn de Commissie in Spanje, maar ook in andere lidstaten soortgelijke gevallen bekend?

2. Is de Commissie van mening dat deze gebeurtenissen verenigbaar zijn met de fundamentele vrijheden op de interne markt en met name met het burgerschap van de Unie?

3. Hebben de betrokkenen in zulke gevallen de mogelijkheid gerechtelijke stappen te ondernemen, en is de Commissie voornemens maatregelen te treffen om deze bureaucratische belemmeringen weg te nemen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(11 maart 2002)

1. De Commissie heeft van burgers van de Unie veel klachten ontvangen over bureaucratische problemen en administratieve achterstanden waarmee zij in de lidstaten worden geconfronteerd bij de uitoefening van hun recht om zich vrij binnen de Unie te verplaatsen.

2. De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de organisatie van de nationale overheidsdiensten, en de Commissie kan slechts optreden indien de lidstaten hun uit het Gemeenschapsrecht voortvloeiende verplichtingen niet nakomen. In verband met het door het geachte parlementslid genoemde geval bepaalt artikel 5 van Richtlijn 64/221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 voor de coördinatie van de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid(1) dat het besluit inzake de verlening of de weigering van de eerste verblijfsvergunning zo spoedig mogelijk, en uiterlijk zes maanden nadat de aanvraag is ingediend, moet worden genomen.

3. In het door het geachte parlementslid genoemde geval hebben de burgers van de Unie in beginsel geen mogelijkheid om stappen te ondernemen. Het voorstel van de Commissie voor een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende het recht van de burgers van de Unie en hun familieleden zich op het grondgebied van de lidstaten vrij te verplaatsen en er vrij te verblijven(2), dat momenteel door de Raad wordt besproken, voorziet in maatregelen die het voor de burgers van de Unie gemakkelijker maken hun recht uit te oefenen om zich vrij binnen de Unie te verplaatsen.

(1) PB B 56 van 4.4.1964.

(2) PB C 270 van 25.9.2001.