SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0099/01

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(29 januari 2001)

Betreft: BSE: schadeloosstelling veehouders

Een van de maatregelen die getroffen zijn ter bescherming van de gezondheid van de consument met betrekking tot BSE, betreft de ruiming en slacht van dieren ouder dan 30 maanden, omdat ervan uitgegaan wordt dat zij een verhoogd risico vormen. Hoewel het een besluit betreft dat op communautair niveau genomen is, zijn de nationale regeringen belast met de uitvoering van deze maatregel.

Dit heeft ertoe geleid dat er ongelijkheid is ontstaan, afhankelijk van welke nationale regering of regionale overheid de schadeloosstelling aan de veehouders betaalt. Niet alleen zijn de vergoedingen voor de ruimingen verschillend, maar ook komen veehouders soms wel in aanmerking voor aanvullende steun, bijvoorbeeld een bedrag als loonderving, en soms niet. Bovendien komt het voor dat in sommige gevallen de autoriteiten de kosten van de ruiming van de dieren of de verwijdering van het risicomateriaal van dieren die gestorven zijn op het bedrijf, voor hun rekening nemen en de veiligheid van het vervoer en de slacht van de dieren garanderen, terwijl deze kosten in andere gevallen ten laste komen van de boeren (die over het algemeen een klein bedrijf hebben met gemiddeld vijftien koeien).

Is de Commissie bekend met deze feiten?

Kan de Commissie meedelen welke bedragen in de EU-lidstaten worden betaald aan veehouders voor de ruiming van dieren die worden afgemaakt? Kan de Commissie eveneens meedelen in welke landen de kosten van de ruiming van de dieren en de verwijdering van het risicomateriaal ten laste komen van de boeren?

Is de Commissie niet van mening dat zowel de schadeloosstelling als de verantwoordelijkheid voor de ruiming van het vee en de verwijdering van het risicomateriaal beter op Europees niveau geharmoniseerd kunnen worden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(9 maart 2001)

Er is geen communautaire wetgeving die verplicht tot het slachten van dieren ouder dan dertig maanden en deze dieren worden evenmin beschouwd als specifiek risicomateriaal, afgezien van die delen van het dier die als zodanig worden aangemerkt in Beschikking 2000/418/EG van de Commissie van 29 juni 2000 houdende vaststelling van voorschriften inzake het gebruik van materiaal dat risico's inhoudt ten aanzien van overdraagbare spongiforme encefalopathieën en tot wijziging van Beschikking 94/474/EG(1).

Verordening (EG) nr. 2777/2000 van de Commissie van 18 december 2000 tot vaststelling van buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de rundvleesmarkt(2) werd niet alleen ingesteld om het testen van dieren ouder dan dertig maanden aan te moedigen, maar was ook bedoeld als marktondersteuning om dieren uit de markt te nemen die anders voor consumptie zouden worden geslacht, waardoor de markt nog verder overvoerd zou raken. De financiering van de regeling wordt door de Commissie en nationale autoriteiten gezamenlijk gedragen, conform de specifieke voorschriften die daartoe in de bovengenoemde verordering zijn opgenomen.

De feitelijke bedragen die binnen de basisbepalingen van artikel 4 van bovengenoemde verordening worden betaald voor de opkoop en ruiming van dieren, variëren logischerwijs naar gelang van de categorie, de kwaliteit en de marktprijzen. Ten aanzien van de bijdrage van de veehouders in de destructiekosten, beschikt de Commissie slechts over voorlopige gegevens, maar zij is momenteel druk doende hierover meer informatie te verzamelen.

De Commissie heeft de lidstaten er voortdurend aan herinnerd dat nationale bijstand voor maatregelen of compensaties in verband met BSE, die niet in de communautaire wetgeving is voorzien, moet worden aangemeld en behandeld conform de in de Gemeenschapswetgeving voorgeschreven procedures. De Commissie komt binnenkort met een verslag over hoe een goede werking van de interne markt kan worden gewaarborgd.

(1) PB L 158 van 30.6.2000.

(2) PB L 321 van 19.12.2000.