SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2189/98

van Friedhelm Frischenschlager (ELDR) aan de Raad

(10 juli 1998)

Betreft: Rechten van de mens - clitoridectomie

Volgens een schatting van de UNO zijn ongeveer 135 miljoen meisjes en vrouwen in de gehele wereld het slachtoffer van rituele clitoridectomie.

1. Is de Raad niet van mening dat de verminking van genitaliën van meisjes en vrouwen, die vooral in veel Afrikaanse en Arabische landen, maar ook in sommige Aziatische landen en tenslotte ook als regel door immigranten in Europese landen wordt uitgevoerd, een schending van de rechten van de mens vormt?

2. Is de Raad niet van mening dat de verminking van genitaliën van meisjes en vrouwen voortaan in geheel Europa uniform strafbaar gesteld moet worden?

3. Is de Raad met het oog op de in het Verdrag van Amsterdam in het vooruitzicht gestelde uniforme asielbeleid niet van mening dat aan vrouwen die in verband met een dreigende of reeds uitgevoerde verminking vluchten in ieder geval asiel moet worden verleend (Canada speelt hierbij in internationaal verband een voortrekkersrol)?

4. Zal de Raad in de tweede helft van dit jaar de in de media ("Die Presse", 26.6.1998) aangekondigde sterkere accenten en initiatieven in het kader van de ontwikkelingssamenwerking onder meer ook richten op het onderzoek en de bestrijding van deze met de menselijke waardigheid spottende praktijken?

Antwoord

(22 oktober 1998)

Tijdens de 52e algemene vergadering van de Verenigde Naties heeft een lidstaat een ontwerp-resolutie ingediend betreffende de traditionele of gangbare praktijken die gevolgen hebben voor de gezondheid van vrouwen en meisjes (52/99). Deze resolutie, waar alle lidstaten van de Europese Unie achterstonden, is op 12 december 1997 zonder stemming aangenomen.

In de resolutie wordt opnieuw bevestigd dat de traditionele of gangbare praktijken die gevolgen hebben voor de gezondheid van vrouwen en meisjes een uitgesproken vorm van geweld tegen vrouwen en meisjes, en een ernstige schending van hun fundamentele rechten betekenen. De algemene vergadering wijst erop dat op nationaal niveau wetgevende of andere maatregelen moeten worden genomen om de schadelijke traditionele of gangbare praktijken te verbieden, en verzoekt alle lidstaten hun internationale verbintenissen op dit gebied na te komen, met name de verbintenissen die zij hebben onderschreven krachtens de verklaring van het actieprogramma van Wenen, de verklaring van Beijing en het actieprogramma van de 4e Wereldvrouwenconferentie, het actieprogramma van de internationale conferentie betreffende bevolking en ontwikkeling en het actieplan houdende uitbanning van traditionele praktijken die de gezondheid van vrouwen en kinderen schaden.

Wat asielverzoeken betreft wisselen de lidstaten in het kader van het CIBGA (Centrum voor informatie, beraad en gegevensuitwisseling inzake asielaangelegenheden) geregeld informatie uit over hun evaluatie van asielverzoeken uit landen waaruit een groot aantal asielzoekers afkomstig is. De kwestie seksueel geweld en verminking van de geslachtsorganen wordt telkenmale besproken. Over asielaanvragen die verband houden met deze motieven is doorCIBGA-deskundigen en door de delegaties van Canada en de Verenigde Staten tevens van gedachten gewisseld tijdens een vergadering die met deze landen werd georganiseerd in het kader van de transatlantische dialoog.

Aan de Raad is evenwel tot op heden geen voorstel voorgelegd tot harmonisatie van het beleid van de lidstaten terzake. Het punt komt als zodanig al evenmin voor in de resolutie van de Raad van 18 december 1997 houdende vaststelling van de prioriteiten bij de samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken gedurende de periode 1 januari 1998 tot en met de datum van inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam(1), welke resolutie werd aangenomen na raadpleging van het Europees Parlement.

(1) PB C 11 van 15.1.1998, blz. 1.