SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1844/99

van Olivier Dupuis (TDI) aan de Commissie

(11 oktober 1999)

Betreft: Artikel 58: legalisering van steekpenningen in België en naleving van de concurrentieregels

In artikel 58 van de Belgische belastingwet wordt het ondernemingen expliciet toegestaan om steekpenningen, eufemistisch als geheime commissielonen omschreven, te betalen, wanneer zulks tot de dagelijkse praktijk bevonden wordt. De Minister van Financiën kan ... toestaan dat aldus toegekende sommen als beroepskosten worden aangemerkt, mits de commissielonen de normale grenzen niet overschrijden en de onderneming de desbetreffende belasting betaalt....

Is de Commissie op de hoogte van deze legalisering van smeergeld in België? Acht zij dit in overeenstemming met de letter en de geest van de verdragen? Is zij door België in kennis gesteld van de landen waar dergelijke betalingen volgens deze lidstaat dagelijkse praktijk zijn? Kan de Commissie met name mededelen of België meent dat dergelijke betalingen de dagelijkse praktijk vormen in andere lidstaten van de Europese Unie? Acht de Commissie de legalisering van smeergeld overigens niet strijdig met de concurrentieregels?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(8 november 1999)

Bij ontstentenis van harmonisatiemaatregelen vallen de directe belastingen onder de bevoegdheid van de lidstaten, die evenwel verplicht zijn de communautaire wetgeving en met name de in het Verdrag opgenomen fundamentele vrijheden in acht te nemen.

In het kader van de strijd tegen de corruptie heeft de Raad van ministers van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) in april 1996 een aanbeveling aangenomen waarin hij er bij zijn leden op aandringt de aftrekbaarheid van aan buitenlandse ambtenaren betaald smeergeld te verbieden. Het verdrag van 17 december 1997 inzake de bestrijding van omkoping van buitenlandse ambtenaren bij internationale zakelijke transacties, dat door België is geratificeerd, heeft een grote rol gespeeld bij de herziening van de wetgevingen in de verdragsstaten, waardoor de aanbeveling van 1996 geen dode letter zal blijven. Bovendien heeft de Commissie er in haar mededeling van 21 mei 1997(1) over het beleid van de Unie ter bestrijding van corruptie op gewezen dat zij het probleem van de aftrekbaarheid van smeergeld bij de lidstaten zou aankaarten in de daartoe aangewezen fora, teneinde een akkoord te vinden over een gezamenlijke aanpak om deze aftrekpost af te schaffen.

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, bestaat er in België een regeling die erin voorziet dat bedrijven, na toestemming van de minister van Financiën, de geheime commissielonen die zij hebben ontvangen, onder bepaalde voorwaarden als beroepskosten mogen inbrengen wanneer zij de belasting op deze commissielonen betalen, die tegen de forfaitair door de minister vastgestelde tarieven wordt berekend en nooit minder dan 20 % mag bedragen. Artikel 7 van de wet van 10 februari 1999 betreffende de bestraffing van corruptie bepaalt evenwel dat deze toestemming niet mag worden verleend voor het verwerven of behouden van overheidsopdrachten of van administratieve vergunningen.

Met deze nieuwe bepaling moet België derhalve de standpunten van de Commissie en de OESO met betrekking tot de afschaffing van de aftrekbaarheid van aan buitenlandse ambtenaren betaald smeergeld in de praktijk kunnen brengen, zoals de andere lidstaten al hebben gedaan of op het punt staan te doen.

(1) COM(97) 192 def.