NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/179

(2004/C 88 E/0187)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0382/04

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft: Vrij verkeer van personen tussen Griekenland en de overige lidstaten van de Europese Unie

Met de artikelen 14 en 18 van het EG-Verdrag wordt het vrije verkeer in de interne markt gewaarborgd. Zoals ook uit de conclusies van advocaat-generaal Cosmas in de zaak C-378/97 blijkt, zijn beide artikelen van het Verdrag qua reikwijdte niet identiek, doch vullen elkaar aan.

Het is onder deze omstandigheden dan ook moeilijk te begrijpen dat Griekenland het als smokkel aanmerkt wanneer in Griekenland een personenauto door een EU-burger wordt bestuurd die zijn vaste domicilie heeft in een andere lidstaat van de Unie, waar hij ook legaal een personenauto heeft gekocht en die auto heeft laten registreren. Krachtens het internationaal recht is een auto een roerend goed waarvan de juridische status wordt bepaald door de wetgeving van het land waar het voertuig geregistreerd is, zoals ook het geval is voor andere categorieën vervoersmiddelen. Ondanks dit alles worden voertuigen met kentekens van andere lidstaten in Griekenland maar al te vaak in beslag genomen, waarbij de eigenaars worden gearresteerd en hun boetes worden opgelegd. Eigenaars van voertuigen met kentekens van andere lidstaten beklagen zich erover dat de onmiddellijke inbeslagname van een voertuig in Griekenland in strijd is met het bepaalde in artikel 129, lid 5 van het nieuwe Griekse douanewetboek, volgens hetwelk communautaire voertuigen, vóór verificatie van de betaling van registratiekosten, mogen worden teruggestuurd naar de andere landen van de Europese Unie of naar derde landen mogen worden geëxporteerd. In onderhavig geval kan een bestuurder zijn eigen auto niet vanuit Griekenland meenemen naar een andere lidstaat, omdat de Griekse autoriteiten het voertuig dan al in beslag genomen hebben.

Is de Commissie van oordeel dat Griekenland de artikelen 14 en 18 van het Verdrag geschonden heeft door de inbeslagneming van personenauto's met EU-kentekens en de arrestatie van EU-onderdanen die hiervan in Griekenland gebruik maken? Kunnen deze burgers eventueel op grond van de communautaire wetgeving aanspraak maken op schadeloosstelling, aangezien zij schade ondervinden van deze handelwijze van de Griekse autoriteiten? Kan een onderdaan van de Europese Unie meerder domicilies hebben in verschillende lidstaten van de Unie en vrij van de ene naar de andere reizen zonder voortdurend het aantal dagen van verblijf in de ene dan wel de andere lidstaat te moeten bijhouden? Wat denkt de Commissie van de invoering van een communautair kenteken dat door alle lidstaten wordt erkend, naar het voorbeeld van het Europees rijbewijs dat volgens richtlijn 91/439/EG (1) in alle lidstaten geldig is?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(26 april 2004)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op zijn vorige schriftelijke vraag E-3819/03 (2), over de invoer van motorvoertuigen in Griekenland door EU-burgers, voornamelijk Griekse, die in een andere lidstaat verblijven.

De rechtspraak heeft het beginsel van de aansprakelijkheid van de lidstaat erkend in geval van schending van het Gemeenschapsrecht evenals de schadevergoedingsplicht, ongeacht het nationale orgaan dat door zijn handeling of verzuim de schending heeft veroorzaakt (als voorbeeld vgl. arresten van het Hof van 19 november 1991 (gevoegde zaken C-6/90 en C-9/90 „Francovich”) en van 5 maart 1996 (gevoegde zaken C-46/93 en C-48/93 „Brasserie du Pêcheur”).

De Europese burger kan, met inachtneming van de bepalingen van het Gemeenschapsrecht, zich vrij in de lidstaten verplaatsen en er een verblijfplaats kiezen. Het Gemeenschapsrecht belet hem niet meerdere verblijfplaatsen te hebben in de verschillende lidstaten.

Hoewel het in principe mogelijk is één Europese nummerplaat in te voeren, moet hiervoor eerst aan een aantal voorwaarden worden voldaan, zoals bijvoorbeeld de harmonisering van de verschillende belastingstelsels en van de voorschriften op het gebied van de automobielinspectie, de samenwerking tussen registratie- en politiediensten voor de bestrijding van criminaliteit en de toepassing van het verkeersreglement. Dit is echter nog niet het geval en de Commissie is niet voornemens een dergelijk voorstel te doen. Eind 2003 heeft de Commissie evenwel een ontwerpverordening (3) ingediend, waarmee toegang tot bepaalde gegevens uit het Schengeninformatiesysteem zou worden verleend aan de instanties voor voertuigenregistratie. Dit ontwerp sluit aan bij Richtlijn 1999/37/EG van de Raad van 29 april 1999 inzake de kentekenbewijzen van motorvoertuigen (4).

Bovendien daagt de Commissie, na de uitspraak van het Europese Hof van Justitie in zaak C-262/99 en met het oog op de aanhoudende praktijken van de Griekse autoriteiten, Griekenland op 25 maart voor de rechter; het land legt nog steeds onredelijke sancties op, o.a. voor vermeende „smokkel”, aan personen die zij ten onrechte als Griekse ingezetenen beschouwen. Hiermee worden zowel artikel 90 van het EG-Verdrag als Richtlijn 83/182/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij de tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen binnen de Gemeenschap (5) overtreden, die bijkomende registratiebelastingen op tijdelijk ingevoerde auto's verbieden.

(1) PB L 237 van 24.8.1991, blz. 1.

(2) Zie blz. 156.

(3) COM(2003)510 def.

(4) PB L 138 van 1.6.1999.

(5) PB L 105 van 23.4.1983.