ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3719/97 van Stelios Argyros (PPE) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: Informatieve uitgaven van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek

Het Europees Centrum voor Onderzoek (Europese Commissie, DG XII) heeft onlangs een uitklapbaar informatief drukwerk van het formaat A4 × 8 uitgegeven over de Gemeenschappelijke Centra voor Onderzoek. Het is tweezijdig bedrukt op "illustratie¨-papier met een deklaag waarin ook plastic verwerkt is.

Door zijn afmetingen is dit drukwerk van twijfelachtig praktisch nut, terwijl het door de samenstelling van het papier niet-recycleerbaar en dus niet milieuvriendelijk is.

Het gaat hier ongetwijfeld om een dure uitgave, en zulks ondanks de pogingen die ondernomen worden om de uitgaven van de Gemeenschappelijke Centra voor Onderzoek terug te dringen in het kader van een algemene bezuiniging bij het onderzoekbeleid van de Gemeenschap.

Kan de Commissie in dit verband meedelen:

- hoeveel de productiekosten van dit drukwerk hebben bedragen;

- welke dienst deze uitgave heeft goedgekeurd;

- welke zin deze uitgave wordt geacht te hebben en welke baten ervan worden verwacht.

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (7 januari 1998)

Het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) vervult een essentiële rol in de wetenschappelijke ondersteuning van de communautire beleidslijnen.

Het biedt bovendien een aanzienlijk potentieel voor innovatie in de Europese industrie door zijn activiteiten op het gebied van concurrerendheid, een potentieel dat momenteel evenwel onvoldoende bekend is.

Daarom is er voor een actieve benadering gekozen om de overdracht van technologie, het onderzoek in samenwerkingsverband en de opleiding bij het GCO te stimuleren, teneinde de meerwaarde van het centrum voor de burger en de Europese industrie verder te verhogen.

Het zichtbaarder en transparanter maken van de activiteit van het GCO was één van de facetten van deze benadering. De door het geachte Parlementslid genoemde poster werd met dit doel vervaardigd. De kosten ervan bedroegen 6.114 ecu voor 10.000 exemplaren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3801/97 van Cristiana MUSCARDINI aan de Commissie. Het gelijkstellen van titels



Publicatieblad Nr. C 187 van 16/06/1998 blz. 0060



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3801/97 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (26 november 1997) Betreft: Het gelijkstellen van titels Overwegende dat sedert 1993 de grenzen zijn opengesteld voor wat titels betreft en dat er in sommige landen, in de eerste plaats Italië, titels bestaan die in de overige lidstaten van de Unie niet worden erkend, luidt de vraag of de Europese Commissie voornemens is de lidstaten te verzoeken om titels gelijk te stellen, opdat er in Europa eindelijk van arbeidsmobiliteit sprake zal kunnen zijn. Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (6 januari 1998) Het geachte Parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op haar schriftelijke vraag E-85/95 ((PB C 190 van 24.7.1995. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3567/97 van Graham Mather (PPE) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Mededeling van de Commissie over belastingcoördinatie (COM(97)0495)

Tijdens de ECOFIN-zitting van 13 oktober 1997 werd de mededeling van de Commissie voor het eerst behandeld. In het document wordt een pakket van maatregelen voorgesteld ter bestrijding van wat schadelijke belastingmededinging wordt genoemd. De Raad heeft de Commissie verzocht uiterlijk op 12 november een nieuwe mededeling in te dienen en daarin de resultaten te verwerken van de zitting van de Raad en van de bijeenkomst van 20 oktober van de Groep Belastingbeleid. Met algemene stemmen benadrukten de ministers dat zij voornemens waren ter zake op de ECOFIN-zitting van 1 december politieke overeenkomst te bereiken.

Over de belasting van inkomen uit kapitaal wordt in punt 19 III van de mededeling gezegd dat iedere lidstaat een minimum aan bronbelasting moet heffen of aan de andere lidstaten gegevens moet verstrekken over inkomen uit kapitaal.

1. Hoe wil de Commissie ervoor zorgen dat de gegevens die aldus worden uitgewisseld verenigbaar en vergelijkbaar zijn?

2. Hoe wil de Commissie de veiligheid waarborgen van de gegevens die aldus worden uitgewisseld?

3. Welk onderzoek heeft de Commissie verricht om de kosten te ramen die het opzetten en toepassen van een dergelijk systeem met zich meebrengen?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3563/97, E-3564/97, E-3565/97, E-3566/97 en E-3567/97 van de heer Monti namens de Commissie (3 februari 1998)

De Commissie wil de geachte afgevaardigde graag zowel op haar nieuwe mededeling van 5 november 1997 ((COM(97) 564 def. )) als op de conclusies van de Raad Ecofin van 1 december 1997 inzake het belastingbeleid wijzen.

In zijn conclusies heeft de Raad een tekst over de belasting van spaargelden goedgekeurd; deze omvat vier punten die als basis voor een nieuw voorstel voor een richtlijn kunnen dienen.

Zoals de Commissie in haar bovengenoemde mededeling al aankondigde, is zij voornemens zeer spoedig een dergelijk voorstel te doen, in principe tegen april 1998.

In het huidige stadium vindt de Commissie het voorbarig commentaar te geven op de gevoelige en moeilijke kwesties die de geachte afgevaardigde aanroert.

De Commissie denkt hierover nog na en zal haar standpunt in het voorstel voor een richtlijn duidelijk naar voren brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4060/97 van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Geplande samenvoeging van de doelstellingen 2 en 5b

De Commissie heeft voorgesteld de doelstellingen 2 en 5b samen te voegen tot één enkele nieuwe doelstelling 2 uit hoofde waarvan in de periode na het jaar 2000 acties voor de omschakeling van industriegebieden, plattelandsgebieden, stedelijke gebieden en sterk van de visserij afhankelijke regio's zullen worden gefinancierd.

Kan de Commissie bevestigen dat voor elk deelgebied van de nieuwe doelstelling specifieke, bindende kredieten zullen worden uitgetrokken en dat er wat elk deelgebied betreft voor zal worden gezorgd dat de programma's worden gefinancierd gedurende de volledige zeven jaar dat de volgende financiële vooruitzichten van kracht zijn? Kan zij verzekeren dat voor de regio's die onder de doelstellingen 5b en 2 ressorteerden dezelfde overgangsregeling zal gelden als voor de regio's van doelstelling 1?

Antwoord van Mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (5 februari 1998)

De Commissie stelt in Agenda 2000 ((COM (97) 2000 def. )) voor, in het kader van de nieuwe doelstelling 2 steun te verlenen aan gebieden die een economische verandering (in de industrie- of de dienstensector) ondergaan, aan plattelandsgebieden met afnemende activiteit, aan van de visserij afhankelijke gebieden die zich in een crisissituatie bevinden, of aan stedelijke probleemgebieden.

Elk van de verschillende soorten gebieden van de nieuwe doelstelling 2 zou aan de hand van relevante criteria worden geïdentificeerd. De Commissie acht het echter niet passend om een soort rigiditeit in te voeren zoals die welke zou ontstaan wanneer voor elk gebiedstype specifieke, bindende kredieten zouden worden uitgetrokken.

De programmeringsperiode voor de nieuwe programma's zou voor alle onder de doelstelling vallende gebieden gelijk zijn.

De Commissie stelt voor de overgangsregelingen voor voormalige doelstelling 1-gebieden enerzijds en die voor voormalige doelstelling 2-gebieden en doelstelling 5b-gebieden anderzijds, af te stemmen op de uiteenlopende omstandigheden. De overdracht van financiële middelen per capita naar gebieden van de doelstellingen 2 en 5b is veel geringer dan de middeleloverdracht naar gebieden van doelstelling 1, die, als de minst ontwikkelde gebieden, in het kader van het structuurbeleid van de Gemeenschap gelden als topprioriteit.

Daarom stelt de Commissie in Agenda 2000 voor, de voormalige onder de doelstellingen 2 en 5b vallende gebieden gedurende de overgangsperiode voor beperkte financiële steun in aanmerking te nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3679/97 van Patricia McKenna (V) aan de Raad (19 november 1997)

Betreft: Repressie door de Birmaanse autoriteiten

Op 28 oktober 1997 werden diverse arrestaties verricht toen leden van de Nationale Liga voor Democratie (NLD) probeerden te vergaderen in een kantoor in de gemeente Mayangone nabij de Birmaanse hoofdstad Rangoon. De activisten wilden vergaderen met hun leider Aung San Suu Kyi, maar stootten daarbij op barricades van de veiligheidstroepen.

Op het moment dat ik deze vraag opstel, worden acht van de arrestanten nog steeds vastgehouden. Mensenrechtenorganisaties sluiten niet uit dat zij gefolterd zijn.

Is de Raad op de hoogte van dit incident? Wat heeft hij ondernomen? Zal hij de aanhoudende onderdrukking van vreedzame activiteiten in Birma op de volgende EU/ASEAN-vergadering ter sprake brengen? Overweegt de Raad nieuwe economische sancties tegen Birma als er aan dit soort incidenten geen einde komt?

Antwoord (19 maart 1998)

Op 6 oktober 1997 heeft de Raad van de Europese Unie besloten het gemeenschappelijk standpunt betreffende Birma opnieuw voor een periode van zes maanden te verlengen. Dit standpunt was aangenomen op 28 oktober 1996 ((PB L 287 van 08.11.1996. )); het behelst administratieve sancties zoals beperkte bewegingsvrijheid van al het militaire personeel van diplomatieke missies van Birma in de Europese Unie, een verbod op alle verkoop van militaire uitrusting aan Birma, visumbeperkingen voor de leden van de heersende junta en hun familieleden en de opschorting van alle gesprekken op hoog niveau tussen de Europese Unie en ambtenaren van het regime. Aangezien het onwaarschijnlijk is dat de recente vervanging van enkele leden van de Birmaanse junta, de ontbinding van de Staatsraad voor Herstel van Orde en Gezag (SLORC) en de instelling van de Staatsraad voor Vrede en Ontwikkeling (SPDC) drastische veranderingen met zich mee zullen brengen, blijft het beleid van de Unie voorlopig ongewijzigd.

Dit beleid is bekend. De Unie heeft herhaaldelijk in krachtige publieke verklaringen de mensenrechtensituatie en het gebrek aan democratie in Birma betreurd. Telkens weer heeft de Unie bij de SLORC aangedrongen op het aankopen van een eervolle dialoog met alle democratische oppositiepartijen, waaronder de Nationale Liga voor Democratie, waarvan sommige leden op 28 oktober 1997 gearresteerd zijn.

De Unie volgt de ontwikkelingen in Birma op de voet en hamert bij zijn internationale gesprekspartners, voornamelijk de ASEAN-staten, voortdurend op de behoefte aan hervormingen in Birma en op de belangrijke rol van deze landen om de heersers in Rangoon onder druk te zetten en verandering te doen aanvaarden.

De Raadsinstanties buigen zich momenteel opnieuw over het op 28 oktober 1996 aangenomen gemeenschappelijk standpunt. Er is een brede consensus vóór een verlenging met nogmaals een periode van zes maanden vanaf 29 april, de datum waarop dit gemeenschappelijk standpunt verstrijkt. Momenteel overweegt de Unie geen bijkomende maatregelen zoals economische sancties.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3946/97 van Johannes Swoboda (PSE) aan de Commissie (12 december 1997)

Betreft: Vrijheid van meningsuiting voor het 'Open Society Institute' in Kroatië

Volgens krantenberichten is het 'Open Society Institute' in Kroatië sterk onder druk gezet door president Tudjman en de regering (International Herald Tribune van 25 november 1997, blz. 6, onder de kop 'Tudjman's Vendetta').

Is deze informatie juist en welke maatregelen denkt de Commissie te treffen om de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van handelen voor dit instituut en andere instituten te verbeteren?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (19 januari 1998)

De Commissie deelt de bezorgdheid van het Geachte parlementslid, en die van de Raad van Europa en internationale organisaties voor mensenrechten met betrekking tot de eerbiediging van de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van vereniging in Kroatië. De Commissie is van oordeel dat de recente wetgevende- en gerechtelijke maatregelen van de Kroatische regering tegen de burgermaatschappij en organisaties van mensenrechten zoals het "Open Society Institute¨, alsmede tegen de onafhankelijke media, ernstige hinderpalen vormen voor de ontwikkeling van een pluralistische democratie en het waarborgen van de mensenrechten.

De eerbiediging van de mensenrechten is een van de voorwaarden voor de ontwikkeling van betere betrekkingen tussen Kroatië en de Gemeenschap. De vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van vereniging worden namelijk zeer specifiek genoemd in de conclusies van de Raad van 29 april 1997, waarin de voorwaarden worden vastgesteld voor de ontwikkeling van bilaterale betrekkingen met de landen die deel uitmaken van de regionale benadering van de Gemeenschap jegens Zuid oost-Europa. De houding van Kroatië tegenover niet-gouvernementele organisaties die het bevorderen van de mensenrechten en van de vrijheid van meningsuiting voorstaan, is in dit verband wel degelijk van belang.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3638/97 van Christof Tannert (PSE) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Erkenning in de gehele EU van de opleiding in sociaal-pedagogische en sociale- zorgberoepen in de deelstaat Berlijn

De senaat van Berlijn beoogt met een wet te komen over de overheidserkenning van sociaal-pedagogische en sociale-zorgberoepen in Berlijn (Sozialberufe-Anerkennungsgesetz-SozBAG). Dit houdt in dat bij de opleiding (tot nu toe een studie van drie jaar en een stageperiode) van sociaal werkers en sociaal-pedagogen tijdens een overgangstijd tot uiterlijk 31.12.2006 de huidige duur van de stageperiode van thans twaalf maanden met een half jaar tot zes maanden wordt verkort.

Kan de Commissie mededelen of er nog sprake is van een erkenning van de opleiding in sociaal-pedagogische en sociale-zorgberoepen in de gehele EU op grond van de voorgeschreven verkorte opleidingstijd (in plaats van twaalf nog maar zes maanden stage) in de deelstaat Berlijn?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (6 januari 1998)

De vraag van de geachte afgevaardigde betreft een soortgelijke situatie als in schriftelijke vraag E-1936/97 ((PB C 21 van 22.1.1998, blz. 122. )) al aan de orde is gesteld. De erkenning van diploma's voor de uitoefening van het beroep van sociaal-pedagoog of sociaal werker in lidstaten waar deze beroepen zijn gereglementeerd, valt onder de communautaire richtlijnen waarmee een algemeen stelsel van erkenning van diploma's is ingevoerd. Afhankelijk van het niveau van de diploma's waarmee de opleidingen worden afgesloten, geldt Richtlijn 89/48/EEG betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten ((PB L 19 van 24.1.1989. )), of Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG ((PB L 209 van 24.7.1992. )).

Iedere lidstaat kan zelf het niveau bepalen van de beroepskwalificaties die nodig zijn om op zijn grondgebied het beroep van sociaal-pedagoog of sociaal werker uit te oefenen. Door deze richtlijnen zijn immers niet de opleidingen geharmoniseerd, maar is enkel een erkenningsstelsel ingesteld waardoor een diploma dat in de ene lidstaat toegang geeft tot een bepaald beroep, moet worden erkend om, ondanks de verschillende onderwijsstelsels, datzelfde beroep ook in een andere lidstaat te kunnen uitoefenen. Dit diploma komt in aanmerking voor de erkenningsmechanismen die zijn vastgesteld in Richtlijn 92/51/EEG. Ingevolge deze richtlijn mogen de autoriteiten van de ontvangende lidstaat in het geval van wezenlijke verschillen - inzake duur of inhoud - tussen de door de migrant gevolgde opleiding en de in de ontvangende lidstaat vereiste opleiding een compenserende maatregel opleggen (een aanpassingsstage of een proeve van bekwaamheid). Bijgevolg is het, gezien de duur van de nieuwe opleiding in Duitsland en de in de ontvangende lidstaat vereiste duur, mogelijk dat in bepaalde gevallen de toepassing van een van deze compenserende maatregelen gerechtvaardigd is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3885/97 van Amedeo Amadeo (NI) en Spalato Belleré (NI) aan de Commissie (5 december 1997)

Betreft: Motorvoertuigen voor het vervoer van gevaarlijke goederen

De Commissie heeft een voorstel ingediend voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan met betrekking tot het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en tot wijziging van richtlijn 70/156/EEG betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (COM(96)0555 def. - 96/0267 COD) ((PB C 29 van 30.1.1997, blz. 17. )).

Bij richtlijn 94/55/EG ((PB L 319 van 12.12.1994, blz. 7. )) zijn in het Gemeenschapsrecht gerecipieerd de bepalingen van de ADR-overeenkomst welke onder meer voorschriften behelst betreffende de constructie van voertuigen die gevaarlijke goederen over de weg vervoeren. Die richtlijn garandeert evenwel niet dat de constructie-eigenschappen van voertuigen voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg door de lidstaten aanvaard worden. Zulks is alleen mogelijk via een specifieke richtlijn welke het vrije verkeer van de betrokken voertuigen op basis van geharmoniseerde constructie-eigenschappen waarborgt.

Is de Commissie, en inzonderheid DG VII, bereid erop toe te zien dat de voordelen die voortvloeien uit deze richtlijn, uit richtlijn 94/55/EEG, alsook uit richtlijn 96/86/EG ((PB L 335 van 24.12.1996, blz. 43. )) tot wijziging daarvan, niet teniet worden gedaan door afwijkende constructievoorschriften van desbevoegde instanties of andere organisaties?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (29 januari 1998)

De Commissie is het ermee eens dat de eisen van Richtlijn 94/55/EG zoals gewijzigd bij Richtlijn 96/86/EG van 13 december 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg toereikend zijn om het vrij verkeer van voertuigen met gevaarlijke goederen binnen de Gemeenschap te verzekeren, maar niet om de registratie van dergelijke voertuigen in een lidstaat te waarborgen.

In feite bevat de bovengenoemde richtlijn geen geharmoniseerde technische voorschriften betreffende de bouw van dergelijke voertuigen die het mogelijk maken dat deze in een andere lidstaat als type worden goedgekeurd en worden geregistreerd.

Om het vrij verkeer en de registratie van het basisvoertuig in de Gemeenschap te verzekeren, heeft de Commissie bij het Parlement en de Raad een voorstel ingediend voor een richtlijn betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ten behoeve van het vervoer van gevaarlijke goederen.

Zodra dit voorstel is goedgekeurd, zullen alle voertuigen die aan de eisen van de richtlijn voldoen een communautaire typegoedkeuring krijgen, waardoor zij in elke lidstaat kunnen worden geregistreerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3228/97 van Daniel Féret (NI) aan de Commissie (9 oktober 1997)

Betreft: Europees vignet op tolwegen

Een aantal lidstaten van de Unie heeft een Europees vignet voor het gebruik van hun snelwegen ingevoerd, zodat vrachtwagens kunnen profiteren van een uniform voorkeurstarief.

Andere lidstaten, zoals Frankrijk, weigeren echter de wegvervoerders dit economische voordeel toe te kennen. Daardoor doet zich op het snelwegennet van de Europese Unie een betreurenswaardige scheefgroei voor, die zijn weerslag heeft op de vervoerskosten.

Acht de Commissie het niet opportuun en noodzakelijk met een voorstel te komen voor de invoering en uniforme toepassing van een "Europees vignet¨ dat het gebruik van de snelwegen door de vrachtvervoerders zou vergemakkelijken?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (18 november 1997)

De Commissie is van mening dat het feit dat in sommige lidstaten tolgelden worden geheven en in andere een gemeenschappelijk vignet is voorgeschreven niet tot concurrentievervalsing leidt. Voor alle gebruikers van het wegennet van een lidstaat geldt hetzelfde stelsel als voor de inwoners van de desbetreffende lidstaat.

De twee systemen (tolgelden en vignetten) komen beide ter sprake in Richtlijn 93/89/EEG ((Richtlijn 93/89/EEG van de Raad van 25 oktober 1993 betreffende de toepassing door de lidstaten van de belastingen op sommige voor het goederenvervoer over de weg gebruikte voertuigen en van de voor het gebruik van sommige infrastructuurvoorzieningen geheven tolgelden en gebruiksrechten; PB L 279 van 12.11.1993. )), waarin de algemene voorwaarden voor de toepassing ervan zijn vastgelegd.

De Commissie is echter van mening dat (op het aantal afgelegde kilometers gebaseerde) tolgelden een betere afspiegeling zijn van de reële kosten van het gebruik van de infrastructuurvoorzieningen dan de gebruiksrechten (het vignet) die niet op het daadwerkelijke gebruik van de wegen, maar op de toegestane duur van het gebruik zijn gebaseerd.

Daarom is de Commissie voorstander van een algemene toepassing van tolgelden voor zware vrachtwagens volgens methoden waarmee discriminatie wordt vermeden en het vrije verkeer van deze vrachtwagens wordt gegarandeerd, met name door het gebruik van elektronische systemen waarbij voertuigen niet hoeven te stoppen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4110/97 van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie (16 januari 1998)

Betreft: Biologische zuivering in Patras

In de omgeving van Kokkinos Mylos in de gemeente Paralia Patron wordt een reinigingsinstallatie gebouwd voor het afval van de stad Patras (biologische reiniging). De inwoners van het gebied hebben klachten over vermoedelijke ongeregeldheden bij dit project en over de gevolgen voor het milieu.

Kan de Commissie zeggen of zij op de hoogte is van deze klachten, of er een behoorlijke milieu-effectenstudie is uitgevoerd en tot slot of er een alternatieve oplossing is?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Comissie (12 februari 1998)

De Commissie financiert het project van de zuiveringsinstallatie voor Patras via het Cohesiefonds (project nr. 94/09.61.029)-1).

Volgens de gegevens die de Commissie van de Griekse instanties heeft ontvangen is er bij ministerieel besluit nr. 30339 van 20 juli 1994 een milieueffectrapportage gehouden die inmiddels is afgerond. De kwestie van eventuele alternatieve oplossingen zou in het kader daarvan moeten worden behandeld. Het besluit over de keuze van de vestigingsplaats van de installatie berust evenwel bij de nationale instanties.

Tot dusverre hebben de Commissie geen klachten over het desbetreffende project bereikt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3451/97 van Allan Macartney (ARE) aan de Commissie (31 oktober 1997)

Betreft: Scheuten van genetisch gemodificeerde soja

Beschikt de Commissie over informatie over wat de gevolgen zijn van het gebruik van genetisch gemodificeerde sojabonen voor de productie van sojascheuten die rauw worden gegeten?

Welke tests zijn er met deze scheuten uitgevoerd en wat waren de bevindingen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (10 december 1997)

Krachtens de beschikking van de Commissie van 3 april 1996 en de daaropvolgende toestemming van de Britse autoriteiten mogen genetisch gemodificeerde sojabonen van Monsanto in de handel worden gebracht voor het specifiek gebruik van transport in het milieu bij de invoer, voor en na opslag en voor en tijdens de verwerking tot niet-levensvatbare producten. Voor de consumptie als levensmiddel van sojabonen in een levensvatbare vorm is krachtens deze beschikking geen toestemming verleend.

Om genetisch gemodificeerde sojabonen te mogen telen in de Gemeenschap moet een nieuwe kennisgeving krachtens Richtlijn 90/220/EEG inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu ((PB L 117 van 8.5.1990. )) worden ingediend. Willen scheuten van genetisch gemodificeerde soja worden gebruikt als levensmiddel of als ingrediënt in levensmiddelen dan moet een kennisgeving krachtens Verordening (EEG) nr. 258/97 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten ((PB L 43 van 14.2.1997. )) worden ingediend. Bij de Commissie zijn dergelijke kennisgevingen niet binnengekomen.