ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2588/99

van Marialiese Flemming (PPE-DE) aan de Raad

(3 januari 2000)

Betreft: Vogelbeschermingsrichtlijn

De Commissie heeft op 1 maart 1994 een voorstel(1) ingediend tot wijziging van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(2). Omdat dit voorstel op artikel 175 (ex artikel 130 S) van het EG-Verdrag berust, is de samenwerkingsprocedure van toepassing. Het Parlement heeft op 15 februari 1996 advies uitgebracht(3). De Raad heeft tot dusver geen gemeenschappelijk standpunt vastgesteld.

Wordt dit onderwerp in de Raad behandeld?

Zo ja, hoe is de stand van zaken?

Wanneer zal de Raad een gemeenschappelijk standpunt vaststellen?

(1) PB C 100 van 9.4.1994, blz. 12.

(2) PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

(3) PB C 65 van 4.3.1996, blz. 151.

Antwoord

(14 februari 2000)

De geachte afgevaardigde wordt verwezen naar het antwoord op schriftelijke vraag nr. 1676/99.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2012/99

van Renato Brunetta (PPE-DE) aan de Commissie

(9 november 1999)

Betreft: Fiscale aftrekbaarheid van uitgaven uit hoofde van provisies

Kan de Commissie toelichten of de uitgaven uit hoofde van bijkomende provisies voor niet met name genoemde derden die niet woonachtig zijn in het land van de onderneming die de betaling heeft verricht fiscaal aftrekbaar zijn voor de belastingadministraties van de lidstaten van de Europese Unie?

Het feit dat deze kosten in sommige lidstaten aftrekbaar zijn en in andere niet zou inderdaad de vrije concurrentie ernstig kunnen verstoren.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(2 december 1999)

Bij ontstentenis van harmonisatiemaatregelen vallen de directe belastingen onder de bevoegdheid van de lidstaten, die evenwel verplicht zijn de communautaire wetgeving en met name de in het Verdrag opgenomen fundamentele vrijheden in acht te nemen.

In het kader van de bestrijding van corruptie heeft de Raad van ministers van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) in april 1996 een aanbeveling aangenomen waarin hij er bij zijn leden op aandringt de aftrekbaarheid van aan buitenlandse ambtenaren betaald smeergeld te verbieden. Het verdrag van 17 december 1997 inzake de bestrijding van omkoping van buitenlandse ambtenaren bij internationale zakelijke transacties, heeft een grote rol gespeeld bij de herziening van de wetgevingen in de verdragsstaten, waardoor de aanbeveling van 1996 geen dode letter zal blijven. Bovendien heeft de Commissie er in haar mededeling van 21 mei 1997(1) over het beleid van de Unie ter bestrijding van corruptie op gewezen dat zij het probleem van de aftrekbaarheid van smeergeld bij de lidstaten zou aankaarten in de daartoe aangewezen fora, teneinde een akkoord te vinden over een gezamenlijke aanpak om deze aftrekpost af te schaffen.

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, hebben alle lidstaten waar bedrijven aan buitenlandse ambtenaren betaalde commissielonen mogen aftrekken van hun winst, hun wetgeving reeds gewijzigd of zijn hiermee bezig teneinde concreet vorm te geven aan de standpunten van de OESO en van de Commissie die deze aftrekbaarheid beogen af te schaffen.

(1) COM(97) 192 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1945/99

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(4 november 1999)

Betreft: Controle van de communautaire norm van drijfnetten tijdens het laatste tonijnvangstseizoen

Kan de Commissie meedelen wat de resultaten zijn van de controle van drijfnetten tijdens het laatste tonijnvangstseizoen?

Kan de Commissie het aantal overtredingen meedelen, alsmede de redenen waarom, het aantal vaartuigen en de herkomst van de vaartuigen die de overtredingen begingen en de straffen die zijn opgelegd?

Hoe beoordeelt de Europese Commissie genoemd tonijnvangstseizoen over het algemeen en de mate waarin aan de communautaire norm is voldaan?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(10 december 1999)

Nu het tonijnvisserijseizoen 1999 is afgelopen, stelt de Commissie aan de hand van de door de betrokken lidstaten te verstrekken gegevens het gebruikelijke verslag op over de toepassing van de communautaire regelgeving inzake het gebruik van drijfnetten in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan en in de Middellandse Zee.

Dit verslag zal rond 15 maart 2000 aan de leden van de Commissie Visserij van het Parlement worden toegezonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1564/99

van Lucio Manisco (GUE/NGL) aan de Commissie

(1 september 1999)

Betreft: Vorderingsopdrachten van de Commissie

Bij de Commissie is het al jaren de gewoonte financiële steun aan begunstigden van communautaire fondsen terug te vorderen als deze de normen voor het besteden van de ontvangen steun niet in acht hebben genomen.

Kan de Commissie mededelen hoeveel vorderingsopdrachten zij nog heeft lopen, onderverdeeld naar project en aanvangsjaar van de terugvorderingsprocedure?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(8 november 1999)

De Commissie verstrekt in de jaarrekening en de financiële balans inlichtingen over de stand van de inning van de diverse vorderingen (alle vorderingen met uitzondering van de eigen middelen). Een gedeelte van het jaarverslag (blz. 38-43 van deel I, 1) wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

Gezien het zeer grote aantal vorderingen kunnen deze inlichtingen slechts een globaal overzicht geven, alsmede een uitsplitsing naar sector.

Onder diverse vorderingen vallen de normale vorderingen en de vorderingen wegens oneigenlijk gebruik van communautaire middelen. Voor de tweede categorie vorderingen moet onderscheid worden gemaakt tussen vorderingen in verband met de directe uitgaven van de Commissie (die rechtstreeks door de Commissie worden beheerd), die door de diensten van de Commissie worden geïnd, en vorderingen in verband met de overige uitgaven, welke door de lidstaten worden geïnd.

Met het huidige rapportagesysteem met behulp van Sincom2 is een individuele en dynamische analyse van de ontwikkeling van alle projecten van de Commissie en de daarmee verband houdende vorderingen niet mogelijk.

De Commissie is in staat de ontwikkeling van elke vordering na te gaan en van elk project de bijbehorende vorderingen te achterhalen. De naspeuringen die nodig zijn om een gedetailleerd antwoord te geven op de vragen van het geachte parlementslid, zouden echter niet in verhouding staan tot het behaalde resultaat en zouden het kader van een antwoord op een schriftelijke vraag te buiten gaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2072/99

van Klaus-Heiner Lehne (PPE-DE) aan de Commissie

(12 november 1999)

Betreft: Verbod op tabaksreclame, persvrijheid

Is het waar dat de lidstaten Groot-Brittannië en Frankrijk in verband met de omzetting van de richtlijn inzake het verbod op tabaksreclame van plan zijn om na de omzetting van deze richtlijn in hun landen de verspreiding van tijdschriften uit landen die geen verbod op tabaksreclame kennen, resp. de richtlijn nog niet hebben omgezet, voor zover hierin reclame voor tabak wordt gemaakt, te verbieden?

Hoe beoordeelt de Commissie deze gang van zaken tegen de achtergrond van het waarborgen van de persvrijheid?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(13 december 1999)

De Commissie is er niet van op de hoogte dat twee lidstaten de verspreiding van tijdschriften waarin reclame voor tabak wordt gemaakt willen inperken.

Als de Commissie hierop attent zou worden gemaakt, zouden zulke gevallen worden bekeken in het kader van Richtlijn 98/43/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten op het gebied van reclame en sponsoring voor tabaksproducten(1).

Wat de geschreven pers betreft hoeft deze richtlijn echter pas uiterlijk 30 juli 2002 in nationale wetgeving te worden omgezet.

(1) PB L 213 van 30.7.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2086/99

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Commissie

(19 november 1999)

Betreft: Onregelmatigheden bij de gunning van een contract voor de levering van politieuniformen door de gemeente Rome

In februari van dit jaar werd in het kader van een Europese aanbesteding aan de Chinese onderneming YuYi een contract gegund voor de levering van uniformen voor de gemeentepolitie van Rome. Hoewel er bij de gunningsprocedure textieldeskundigen betrokken waren, textielstalen voorlagen en neutrale adviezen verstrekt werden door de Kamer van Koophandel, bleek dat het weefsel van het modeluniform niet overeenstemt met de beschrijving in de aanbesteding, welke onuitvoerbaar blijkt te zijn. Bovendien kwamen andere bedriegerijen aan het licht, zoals een prijsverhoging met 90 % voor de riemen papier en met 80 % voor de elspunten. De zaak begint er bepaald verontrustend uit te zien, wanneer men zich realiseert dat zich achter de Chinese onderneming het welbekende bedrijf Baloon verbergt, dat eigendom is van de ex-zwager van de burgemeester van Rome, Rutelli.

Kan de Commissie stappen ondernemen om de onregelmatigheden te onderzoeken die bij de aanbestedingsprocedure hebben plaats gevonden en zal zij het Europees Parlement in kennis stellen van de resultaten van dit onderzoek?

Zou de Commissie de nodige maatregelen kunnen nemen om een passend toezicht te garanderen op de gunningsprocedures bij Europese aanbestedingen, opdat men zich hierbij aan de gestelde regels houdt en de opdrachten gegund worden aan gespecialiseerde ondernemingen en niet aan bedrijven die niet in staat zijn om aan de gestelde specificaties te voldoen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(7 december 1999)

Naar aanleiding van de informatie die het geachte parlementslid heeft verstrekt, is de Commissie van plan de Italiaanse autoriteiten alle nodige inlichtingen te vragen om te kunnen beoordelen of de gunning van de opdracht voor de levering van uniformen voor de gemeentepolitie van Rome verenigbaar is met het Gemeenschapsrecht inzake overheidsopdrachten. De Commissie stelt momenteel een brief op waarin zij de Italiaanse autoriteiten zal verzoeken deze aanbestedingsprocedure toe te lichten.

Mocht uit het onderzoek van deze inlichtingen blijken dat de gevolgde procedures niet verenigbaar zijn met het genoemde Gemeenschapsrecht, kan de Commissie de niet-nakomingsprocedure inleiden, zoals bedoeld in artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-Verdrag.

Na afloop van het onderzoek zal de Commissie het geachte parlementslid in ieder geval in kennis stellen van haar conclusies en van het gevolg dat eventueel aan deze zaak wordt gegeven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2719/99

van Ieke van den Burg (PSE), Marietta Giannakou-Koutsikou (PPE-DE), Heidi Hautala (Verts/ALE), Jo Leinen (PSE), Colette Flesch (ELDR), Hélène Flautre (Verts/ALE), Mario Mantovani (PPE-DE), Concepció Ferrer (PPE-DE), Michel Hansenne (PPE-DE), José Gil-Robles Gil-Delgado (PPE-DE), Sylviane Ainardi (GUE/NGL), Ursula Stenzel (PPE-DE), Graham Watson (ELDR), Giorgos Dimitrakopoulos (PPE-DE), Gérard Deprez (PPE-DE), Martine Roure (PSE), Ilda Figueiredo (GUE/NGL), Marie-Hélène Gillig (PSE) en Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Armoede en sociale uitsluiting

Artikel 137 van het Verdrag van Amsterdam voorziet in de opstelling van een programma ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting. Wanneer wil de Commissie een dergelijk programma goedkeuren? Hoe wil de Commissie dit programma in samenwerking met de betrokken NGO's voorbereiden? Hoe wil de Commissie waarborgen dat iedereen dezelfde toegang tot de fundamentele mensenrechten heeft?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(10 februari 2000)

De Commissie is voornemens in de eerste helft van 2000 een communautair actieprogramma in te dienen ter ondersteuning van de lidstaten bij de bevordering van de sociale integratie, gebaseerd op de bepalingen van artikel 137 (ex artikel 118) van het EG-Verdrag.

De speciale vergadering die door het Portugese voorzitterschap in maart 2000 in Lissabon over economische hervorming, werkgelegenheid en sociale samenhang zal worden georganiseerd, zal de gelegenheid bieden om op het hoogste politieke niveau te bevestigen dat de Gemeenschap de nieuwe eeuw binnentreedt met de vernieuwde ambitie om een meer geïntegreerde samenleving op te bouwen. De Commissie zal een bijdrage leveren aan deze vergadering en zal daarna een voorstel voor een actieprogramma indienen.

De Commissie heeft in 1999 reeds een breed overleg gevoerd met de lidstaten (via de groep op hoog niveau betreffende de sociale uitsluiting) en de maatschappelijke organisaties. In mei heeft de Commissie een rondetafelconferentie georganiseerd over Naar een Europa voor iedereen: hoe kan de

Gemeenschap de lidstaten steunen bij de bevordering van de sociale integratie? Tijdens deze tweedaagse conferentie waren ongeveer 200 deelnemers, waaronder niet-gouvernementele organisaties, in staat om hun mening naar voren te brengen en voorstellen te doen. Exemplaren van het achtergronddocument en het eindverslag van de conferentie worden direct aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

Uit het overleg is ook gebleken dat actie ter bestrijding van de sociale uitsluiting beschouwd wordt als een belangrijk middel ter verbetering van de voorwaarden voor de toegang tot de grondrechten. Het is de bedoeling van de Commissie dat dit in de doelstellingen van het programma wordt weerspiegeld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2161/99

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) en Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(24 november 1999)

Betreft: Vergoeding van reiskosten van vertegenwoordigers van Europese partnergemeenten

Indien gemeenten in verschillende Europese landen een partnerschap aangaan om onder meer de Europese gedachte uit te dragen en met elkaars gewoonten en gebruiken op diverse gebieden kennis te maken, worden regelmatig over en weer bezoeken afgelegd door vertegenwoordigers van de betreffende gemeenten. Indien twee gemeenten deelnemen ontvangen de vertegenwoordigers van die twee gemeenten in het huidige systeem een tegemoetkoming in hun reiskosten van 0,03 euro per kilometer indien enerzijds minstens 10 vertegenwoordigers per gemeente deelnemen en anderzijds de reisafstand tenminste 250 kilometer bedraagt. Bij samenwerkingsverbanden tussen méér dan twee gemeenten wordt eveneens de eis van minstens 10 deelnemers per gemeente gesteld.

Wat is de opvatting van de Europese Commissie over de waarde van samenwerkingsverbanden tussen méér dan twee Europese gemeenten in relatie tot samenwerking tussen twee gemeenten?

Waarom stelt de Commissie de eis van 10 deelnemers per gemeente ook indien er door meer dan twee gemeenten wordt samengewerkt?

In hoeverre is de Commissie voornemens c.q. bereid om het vergoedingensysteem voor de reiskosten van vertegenwoordigers van partnergemeenten te herzien en zo ja, op welke wijze?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(17 december 1999)

De informatienota over de Subsidies van de Europese Commissie voor de jumelages van steden bepaalt inderdaad dat uitwisselingen waarbij minder dan 10 deelnemers van de uitgenodigde gemeente zijn betrokken, niet voor subsidiëring in aanmerking komen. Deze voorwaarde geldt, ongeacht of het daarbij om één of meerdere uitgenodigde gemeenten gaat.

Voor 1999 is de tegemoetkoming in de reiskosten vastgesteld op 0,04 per persoon en per kilometer (traject heen en terug).

De eis dat een minimumaantal deelnemers van de uitgenodigde gemeente(n) bij de uitwisselingen moet zijn betrokken, is gesteld om ervoor te zorgen dat de ontmoetingen tussen de gejumeleerde gemeenten voor een zo groot mogelijk gedeelte van de plaatselijke bevolking open staan. Om dezelfde reden wordt geëist dat bij de uitwisselingen niet een meerderheid van plaatselijke verkozenen of gemeenteambtenaren betrokken is.

De Commissie is zich bewust van het feit dat het moeilijker is aan deze voorwaarden te voldoen, wanneer verscheidene gemeenten door de gaststad worden uitgenodigd.

Zij kan echter niet de verantwoordelijkheid op zich nemen om af te zien van het hoofddoel van de jumelages, namelijk meer burgers bij de ontmoetingen van gejumeleerde gemeenten te betrekken. Anders zou het doel van het hulpprogramma ten behoeve van jumelages, zoals aangegeven door de geachte afgevaardigden, namelijk mldr de Europese gedachte uit te dragen en met de gewoonten en gebruiken (van de verschillende landen) kennis te maken mldr niet kunnen worden bereikt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1867/99

van Samuli Pohjamo (ELDR) aan de Commissie

(14 oktober 1999)

Betreft: Noorse heffingen op rendiervleesproducten

Vanuit Fins Lapland wordt traditioneel veel rendiervlees naar Noorwegen uitgevoerd. Voor de ontwikkeling van deze sector is het van belang dat het vlees niet alleen in rauwe vorm wordt uitgevoerd, maar ook als verwerkt product.

Noorwegen beschermt zijn vleesverwerkende industrie met hoge douane- en invoerheffingen. De heffingen op rauw vlees worden slechts tijdelijk verlaagd, indien de Noorse vleesverwerkende industrie behoefte heeft aan grondstoffen. Dit heeft tot gevolg dat het niet lonend is om in Finland rendiervlees te verwerken voor de uitvoer.

Welke maatregelen wil de Commissie in het kader van de EER nemen om ervoor te zorgen dat de betreffende selectieve heffingen niet op concurrentievervalsende wijze worden toegepast?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(24 november 1999)

Krachtens artikel 8 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) valt de handel in landbouw- en visserijproducten (die zijn gedefinieerd als producten die niet onder de hoofdstukken 25 tot 97 van het geharmoniseerde systeem inzake de omschrijving en de codering van goederen vallen) buiten het toepassingsgebied van deze overeenkomst.

De EER is geen douane-unie en heeft derhalve geen gemeenschappelijke voorschriften inzake de onderlinge afstemming of harmonisatie van douanerechten of -praktijken. Er is bijgevolg ook geen juridische grondslag op basis waarvan de Commissie maatregelen kan nemen om Noorwegen ertoe te bewegen zijn tariefsysteem te wijzigen.

In de EER-Overeenkomst (artikel 19) is wel in de mogelijkheid voorzien om te onderhandelen over een verdere liberalisering van de handel in landbouwproducten op bilaterale basis. Een aanvraag tot hervorming van het Noorse tariefsysteem zou echter ongetwijfeld tot een tegenvraag van Noorwegen leiden om het EU-tarief te verlagen. De Commissie meent dan ook dat het momenteel niet raadzaam is een dergelijke stap te zetten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2471/99

van Mathieu Grosch (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 1999)

Betreft: Bureaus voor Europese programma's in België

1. Klopt het dat de Europese Commissie voornemens is de drie voor de uitvoering van de Europese opleidings- en bijscholingsprogramma's in België verantwoordelijke bureaus (voor respectievelijk de Vlaams-, Frans- en Duitstalige gemeenschap) samen te voegen in één bureau voor geheel België?

2. Hoe lang zal het huidige stelsel van drie bureaus zeker nog blijven bestaan?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(28 januari 2000)

Een ontwerpbesluit van de Commissie inzake de bepalingen betreffende de verantwoordelijkheden van de lidstaten en de Commissie voor wat de nationale agentschappen betreft is opgesteld en zal binnenkort ter goedkeuring aan het college worden voorgelegd. Deze regeling beoogt de vaststelling van een enkel communautair kader voor de tenuitvoerlegging van de drie communautaire actieprogramma's op het gebied van onderwijs, beroepsopleiding en jeugdzaken voor de periode 2000-2006. Zij stelt met name de beginselen met betrekking tot de verantwoordelijkheden van de Commissie en de aan het programma deelnemende landen vast voor wat de nationale agentschappen betreft.

In de regeling wordt duidelijk aangegeven dat de nationale agentschappen zullen worden opgericht en aangewezen door de autoriteiten van de deelnemende lidstaten, aangezien de Commissie geen enkele bevoegdheid op dit gebied heeft. Hoewel de Commissie de lidstaten aanmoedigt tot de oprichting van een enkel nationaal agentschap, blijft het besluit over het aantal agentschappen en de vorm daarvan volledig onder de verantwoordelijkheid van de deelnemende lidstaten vallen.

Bovendien worden de institutionele bijzonderheden van België, met name het feit dat de aangelegenheden in verband met de betreffende programma's uitsluitend onder de bevoegdheid van de gefedereerde entiteiten vallen, ten volle onderkend en in de tekst is trouwens een expliciete afwijking voor België opgenomen.

Rekening houdend met het voorgaande zou de geachte afgevaardigde, als hij meer informatie over de toekomstige organisatie van het (de) agentschap(pen) in België wenst, contact kunnen opnemen met de Belgische vertegenwoordigers in de comités van de programma's, die door de nationale autoriteiten zijn aangewezen. De adressen van de leden van de comités kunnen bij de diensten van directoraat-generaal Onderwijs en cultuur worden aangevraagd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2444/99 van John Cushnahan (PPE-DE) aan de Commissie. Vervroegd pensioen voor landbouwers.



Publicatieblad Nr. 219 E van 01/08/2000 blz. 0165 - 0165



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2444/99 van John Cushnahan (PPE-DE) aan de Commissie (16 december 1999) Betreft: Vervroegd pensioen voor landbouwers Kan de Commissie mededelen of zij reeds heeft besloten wanneer de landbouwers compensatie uitbetaald krijgen na de verlaging met 5,055 % van de vervroegde pensioenregeling als gevolg van de invoering van de euro in januari 1999 voor deelnemers die vóór 1998 tot het stelsel zijn toegetreden? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (21 december 1999) Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-2170/99 van de heer McCartin(1). (1) Zie blz. 110.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1998/99

van Ioannis Marínos (PPE-DE) aan de Raad

(9 november 1999)

Betreft: Toetreding van Cyprus tot de EU

Cyprus, kandidaatland voor toetreding tot de EU, kan prat gaan op zijn benijdenswaardige economische resultaten en zijn BNP per hoofd van de bevolking dat zich op hetzelfde peil situeert als dat van de best presterende EU-lidstaten. Op 31 maart 1998 heeft de EU onderhandelingen aangeknoopt over

de toetreding van Cyprus. Kan de Raad, achttien maanden na het begin van deze onderhandelingen, antwoorden op de volgende vragen: hoever staat het met de besprekingen over de omzetting van het acquis communautaire in de Cypriotische wetgeving? Hoe positioneert Cyprus zich ten opzichte van de overige vijf kandidaatlanden uit Midden- en Oost-Europa? Voor wanneer is de voltooiing van de toetredingsonderhandelingen gepland? Kan de Raad bevestigen dat, indien Cyprus aan alle voorwaarden blijkt te voldoen, het land als volwaardig lid zal worden toegelaten, ook als de Turks-Cyprioten en Turkije blijven weigeren mee te helpen aan het oplossen van de Cyprus-kwestie?

Antwoord

(31 januari 2000)

De vorderingen in de toetredingsonderhandelingen met Cyprus liggen tot op heden boven het gemiddelde; voorshands behoeft ongeveer een derde van het totale aantal onderhandelingshoofdstukken geen verdere bespreking. Daarnaast heeft de Europese Raad van Keulen laten weten vastbesloten te zijn zo vroeg mogelijk in het volgende jaar onderhandelingen over alle hoofdstukken te openen.

Evenals in het geval van de andere kandidaat-lidstaten hangt de datum voor de afronding van de toetredingsonderhandelingen en de aansluitende toetreding van Cyprus af van de vooruitgang die dit land boekt bij de voorbereiding van het lidmaatschap en van de mogelijkheden van de Unie om nieuwe lidstaten op te nemen.

Tenslotte herhaalt de Raad zijn standpunt dat de toetreding van Cyprus tot de EU alle bevolkingsgroepen ten goede dient te komen, met inbegrip van de Turks-Cypriotische gemeenschap, en dat de toetreding moet bijdragen tot vrede en verzoening in de samenleving op het eiland. De Raad vertrouwt erop dat de vorderingen in het toetredingsproces en in het streven naar een rechtvaardige en levensvatbare oplossing van de Cyprische kwestie elkaar op natuurlijke wijze zullen versterken.