ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0370/98 van Nuala Ahern (V) aan de Commissie (24 februari 1998)

Betreft: Indiening Vierde verslag van de Werkgroep radioactieve stoffen in de EU

Wanneer denkt de Commissie het Vierde verslag van de Werkgroep veilig vervoer van radioactieve stoffen in de Europese Unie in te dienen bij het Parlement, de Raad van Ministers en het Economisch en Sociaal Comité. Hoe besluit DG XVII over de samenstelling van deze werkgroep? Hoeveel deskundigen van niet-gouvernementele milieugroeperingen zijn lid van de werkgroep? Welke contacten heeft deze werkgroep tijdens haar werkzaamheden gehad met niet-gouvernementele milieugroeperingen en onderzoeksinstellingen?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (27 maart 1998)

Binnenkort wordt een ontwerp-mededeling betreffende het vierde verslag van de permanente werkgroep veilig vervoer van radioactieve stoffen aan de Commissie ter goedkeuring en indiening bij de instellingen voorgelegd.

De samenstelling van de werkgroep is gebaseerd op de resolutie van het Parlement van 22 januari 1982 ((PB C 40 van 15.2.1982. )), waarin de Commissie wordt opgeroepen "een permanente speciale werkgroep voor het vervoer van radioactieve stoffen en afvalstoffen, bestaande uit vertegenwoordigers van de executieve en nationale deskundigen, op te richten¨. De Commissie beloofde vervolgens om op het verzoek van het Parlement in te gaan en vroeg de lidstaten om hun nationale deskundigen in de werkgroep aan te wijzen.

Alle aangewezen deskundigen vertegenwoordigen de bevoegde autoriteiten en de organisaties voor technische ondersteuning ervan. Er zijn geen deskundigen uit niet-gouvernementele organisaties (NGO's). Niettemin is een aantal bezwaren die door NGO's zijn geuit aan de deskundigen van de permanente werkgroep ter overweging voorgelegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0806/98 van Frederik Willockx (PSE) en Anne Van Lancker (PSE) aan de Commissie (26 maart 1998)

Betreft: Onwettige praktijken rond subsidie-aanvragen

De laatste tijd krijgen wij steeds meer vragen van allerhande instellingen en organisaties rond praktijken gehanteerd door European Business Services.

Deze onderneming, met vestigingen in België, Nederland en Engeland, stelt zich voor als adviseur voor nationale en Europese subsidies. Voor hun tussenkomst rekenen zij een bedrag aan van 20.000 BEF (zonder BTW), wat de cliënt terugkrijgt indien binnen de zes maanden geen subsidie wordt bekomen. Ontvangt de cliënt wel een subsidie dan moet hij daarvan 10% afdragen aan EBS.

Het beslag leggen op een gedeelte van bekomen subsidies druist volledig in tegen elke communautaire regel. Naar wij vernamen is de dienst UCLAF op de hoogte gesteld van deze praktijken. Kan de Commissie mededelen hoe het dossier evolueert en welke actie zij van plan is te ondernemen?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie (28 april 1998)

De eenheid voor coördinatie van de fraudebestrijding (UCLAF) voert momenteel in België onderzoek uit in verband met de door de Gemeenschap verstrekte subsidies. In dit stadium is het nog te vroeg om daaruit conclusies te trekken, vooral met betrekking tot de door de geachte Parlementsleden bedoelde praktijken. Het Parlement, en meer in het bijzonder zijn commissie Begrotingscontrole, zal hiervan op de hoogte worden gehouden overeenkomstig de procedures die onlangs aan bedoelde commissie werden voorgesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1017/98 van Rolf Berend (PPE) aan de Raad (3 april 1998)

Betreft: Ondersteuning van de Europese culturele hoofdstad Weimar in 1999

De stad Weimar in de deelstaat Thüringen zal in 1999 culturele hoofdstad van Europa zijn. Tot nu toe zijn de Europese culturele hoofdsteden gefinancierd uit het Kaleidoscoop-programma. Voor Weimar ligt dat anders daar het Kaleidoscoop-programma december 1998 ten einde loopt. Het is niet duidelijk hoe de Europese culturele hoofdstad Weimar in 1999 zal worden gesteund. De stad Weimar en de deelstaat Thüringen dienen ten aanzien van de financiering spoedig uitsluitsel te krijgen.

Hoe en voor welk bedrag zal de Europese culturele hoofdstad Weimar in het kader van een proefproject worden gefinancierd, of is daartoe een eenmalige verlenging van het programma Kaleidoscoop gepland?

Wanneer mag de definitieve beslissing worden verwacht?

Antwoord (13/14 juli 1998)

De Raad verwijst het geachte Parlementslid naar het antwoord dat de Commissie op 14 mei jongstleden gegeven heeft op zijn vraag betreffende hetzelfde onderwerp (schriftelijke vraag E-1018/98).

In haar antwoord verklaart de Commissie dat zij voornemens is in 1999 de traditionele financiële ondersteuning van de Gemeenschap voor de manifestatie Europese culturele hoofdstad voort te zetten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1244/98 van Eolo Parodi (PPE) en Guido Viceconte (PPE) aan de Raad (28 april 1998)

Betreft: Hogesnelheidsspoorlijnen met grote capaciteit in Italië

Hoewel de besluiten betreffende de tenuitvoerlegging van de 14 prioritaire projecten op het gebied van de transeuropese vervoersnetwerken reeds verscheidene jaren geleden genomen zijn, is er in Italië nog geen begin gemaakt met de modernisering en de verviervoudiging van de capaciteit van de spoorlijn Turijn-Milaan-Genua-Venetië. Als dat zo blijft, dreigt Italië van de oostwestverbindingsas afgesneden te zijn en de spoorlijn ten noorden van de Alpen te worden aangelegd, waardoor het land feitelijk buiten Europa, het integratieproces en de voltooide interne markt komt te staan.

Kan de Raad:

1. zijn mening geven over de spoorweginfrastructuur in Italië en over het feit dat het prioritaire project betreffende de hogesnelheidsspoorlijn met grote capaciteit Turijn-Milaan-Genua-Venetië niet van de grond komt,

2. aangeven of hij het niet van wezenlijk belang acht dat op de komende zitting van de Raad van ministers van Vervoer (of op de komende Europese Raad) een balans wordt opgemaakt van de stand van uitvoering van de 14 prioritaire projecten,

3. de maatregelen noemen via welke hij wil bereiken dat Italië zich ten volle houdt aan de "criteria¨ op vervoersgebied en aan de te Essen vastgestelde prioritaire projecten?

Antwoord (13/14 juli 1998)

1. In artikel 19 van Beschikking 1692/96/EG ((PB L 228 van 9.9.1996, blz. 1 + rectificatie, PB L 15 van 17.1.1997, blz. 1. )) van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoernet wordt het volgende bepaald: "Bijlage III bevat een indicatieve opsomming van de in de bijlagen I en II en in de andere bepalingen van deze beschikking aangewezen projecten waaraan de Europese Raad van Essen een bijzonder belang heeft toegekend.¨. In de bovengenoemde bijlage III, die de lijst bevat van de veertien projecten die de Europese Raad van Essen van 9 en 10 december 1994 heeft aangewezen, luidt project nr. 6 als volgt:

"Hogesnelheidstrein/Gecombineerd vervoer Frankrijk-Italië

Lyon-Turijn

Turijn-Milaan-Venetië-Triëst¨.

Tevens zij verwezen naar artikel 18, lid 3, van bovengenoemde beschikking, waarin het volgende wordt bepaald: "De Commissie brengt om de twee jaar bij het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's verslag uit over de tenuitvoerlegging van de in deze beschikking beschreven richtsnoeren.¨.

Het verslag in kwestie wordt in het najaar van 1998 ingewacht.

2. De Europese Raad van Brussel van december 1993 heeft de Commissie verzocht hem jaarlijks een verslag voor te leggen over de stand van de vorderingen met de trans-Europese netwerken. Het verslag van 1997 staat in document COM(97) 654 def.

3. De follow-up van de vorderingen met de trans-Europese netwerken, valt onder de bevoegdheid van de Commissie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0986/98 van Anita Pollack (PSE) aan de Raad (31 maart 1998)

Betreft: Export van levende dieren

Op 18 december 1997 stemde de Raad in met een wijziging van verordening (EEG) 68/805 houdende een gemeenschappelijke marktordening in de sector rundvlees. De amendementen met betrekking tot de omstandigheden waaronder levende dieren worden geëxporteerd naar derde landen omvatten ook de invoering van controles door veterinaire inspectiediensten bij aankomst in derde landen. De Raad heeft voorts besloten dierenbeschermingsorganisaties doelbewust uit te sluiten van autorisatie voor het uitvoeren van dergelijke controles, ook al waren het de enige organisaties die bereid waren de wrede behandeling van geëxporteerde dieren aan de kaak te stellen. Kan de Raad meedelen welke procedures er zijn ingevoerd om de hand te houden aan de naleving van de vereisten van de gewijzigde verordening, en hoeveel veterinaire inspecteurs voor deze taak zullen worden aangesteld?

Antwoord (29 juni 1998)

Op 18 december 1997 heeft de Raad op advies van het Europees Parlement Verordening (EG) nr. 2634/97 ((PB L 356 de 31.2.1997, blz. 13. )) tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 805/68 vastgesteld. De wijziging houdt in dat de uitbetaling van restituties bij uitvoer van levende dieren afhankelijk wordt gesteld van eerbiediging van de voorschriften betreffende het welzijn van dieren.

In artikel 13, lid 12, van de aldus gewijzigde verordening wordt bepaald dat het aan de Commissie is om volgens de procedure van het comité van beheer de uitvoeringsbepalingen vast te stellen om, met name in derde landen, een bevredigende controle op de nieuwe eisen te verzekeren.

Het is dus aan de Commissie om het geachte parlementslid een nauwkeuriger antwoord op zijn vragen te verstrekken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0880/98 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (26 maart 1998)

Betreft: Problemen bij het vrije verkeer voor het verwerven van een medische specialisatie in de EU

Richtlijn 93/16 ((PB L 165 van 7.7.1993, blz. 1.)) heeft problemen geschapen ten aanzien van het verwerven van een medische specialisatie in lidstaten van de EU. Voordat deze richtlijn in werking trad (april 1993) was het namelijk mogelijk dat iemand zijn diploma dat hij bijvoorbeeld in Oostenrijk had verworven, in Griekenland erkend kreeg, waarna hij de vergunning voor het uitoefenen van zijn beroep kon krijgen om zijn specialisatie in Griekenland te volgen. Met genoemde richtlijn echter wordt deze regeling op losse schroeven gezet. Weliswaar wordt namelijk de gelijkwaardigheid van het diploma erkend, maar de beroepsvergunning Kan niet worden afgegeven, aangezien deze moet worden verkregen in het land waar de betrokkene zijn studies heeft verricht; tevens treden er variaties in deze situatie op naar gelang van de bepalingen in de nationale wetgeving van ieder land. Een en ander veroorzaakt onoverkomelijke problemen voor degenen die in een der lidstaten van de EU hebben gestudeerd en een specialisatie in een andere lidstaat willen volgen.

Kan de Commissie in dit verband meedelen:

1. of voor degenen die vóór de instelling van richtlijn 93/16 aan een der universiteiten van de EU waren ingeschreven, de regeling van vóór de richtlijn als overgangsregeling zou kunnen gelden;

2. of, met de overweging dat de in de EU verkregen diploma's gelijkwaardig zijn, er een regeling kan worden vastgesteld die toestaat dat de vergunning voor de uitoefening van het beroep wordt verkregen in het land waar de arts in kwestie van plan is te gaan werken, en niet verplicht in het land waar hij zijn diploma heeft behaald;

3. of het, met de overweging dat de diploma's gelijkwaardig zijn, mogelijk is dat iemand zijn specialisatie volgt in een andere lidstaat van de EU dan die waar hij zijn diploma heeft behaald, zulks gezien het feit dat de specialisatie een onderdeel van de medische opleiding vormt?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (5 juni 1998)

De Commissie gaat momenteel over tot een grondig onderzoek van het door het geachte Parlementslid aan de orde gestelde probleem; zij zal zo spoedig mogelijk nadere mededelingen ter zake doen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1089/98 van Graham Mather (PPE) aan de Raad (6 april 1998)

Betreft: Afschaffing van vrijdom van douanerechten binnen de EU

In de vergadering van de Raad van ministers van Vervoer van 17 maart 1998 is een document rondgedeeld waarin gepleit wordt voor een onderzoek naar de economische gevolgen van de afschaffing van bovengenoemde rechten. Tijdens de beraadslaging hierover sprak de meerderheid der ministers zich voor een dergelijk onderzoek uit.

Zal er in de ECOFIN-Raad een soortgelijk debat worden gehouden?

Antwoord (13/14 juli 1998)

Het besluit om belastingvrije verkoop bij het intracommunautaire reizigersverkeer per 30 juni 1999 af te schaffen, is in 1991 eenparig door de Raad Economische en Financiële Vraagstukken (ECOFIN) genomen. Sedertdien is de vraag of de Raad de Commissie niettemin zou moeten verzoeken om een studie te verrichten naar de gevolgen van de afschaffing, verscheidene keren in de Raad aan de orde geweest. De kwestie is laatstelijk op 19 mei 1998 door de Raad ECOFIN behandeld. Uit deze besprekingen is duidelijk gebleken dat er geen eensgezindheid onder de ministers van Financiën bestaat over een nieuwe discussie over het besluit van 1991, noch over een verzoek aan de Commissie om een dergelijke studie te verrichten. De Commissie is evenwel bereid om in een werkdocument nader aan te geven welke instrumenten de lidstaten ter beschikking staan om de gevolgen van de afschaffing van intracommunautaire belastingvrije verkoop op 30 juni 1999 te ondervangen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 964/98 van David THOMAS aan de Commissie. Verbod op gespecificeerd risicomateriaal (SRM)



Publicatieblad Nr. C 310 van 09/10/1998 blz. 0151



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0964/98 van David Thomas (PSE) aan de Commissie (18 maart 1998) Betreft: Verbod op gespecificeerd risicomateriaal (SRM) Is de Commissie van mening dat de voorgestelde regionalisering van de regels met betrekking tot gespecificeerd risicomateriaal (SRM) verenigbaar zijn met de basale vrije-marktbeginselen, zoals omschreven in o.a. de artikelen 2 en 3 van het EG-Verdrag? In hoeverre bieden deze regels de consument een doeltreffende bescherming, gezien de onmogelijkheid de naleving van de voorgestelde maatregelen te controleren? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (22 april 1998) Het geachte Parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op zijn mondelinge vraag H-0282/98 tijdens het vragenuur in de vergaderperiode van het Parlement van maart II 1998 ((Handelingen van het Parlement (Maart 1998). )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1110/98 van Otto von Habsburg (PPE) aan de Raad (31 maart 1998)

Betreft: Het afgezegde bezoek van de Trojka aan Zagreb

Het geplande bezoek van de voorzitter van de Raad, de Britse minister van Buitenlandse Zaken Cook, op 5 maart 1998 is plotseling afgezegd. Het bezoek van een tweede garnituur dat als vervangend werd aangeduid, is eveneens afgezegd, omdat president Tudjman, nadat de voorzitter onverwacht had afgezegd, niet bereid was de voorgestelde personen te ontvangen, maar wel een groep van gelijkwaardige leden van de Kroatische regering, waartoe onder meer de minister-president en de minister van Buitenlandse Zaken behoorden, hiervoor had aangewezen.

Wat was de reden dat het bezoek van de voorzitter van de Raad aan het staatshoofd van een bevriende regering, is afgezegd?

Is de Raad van plan Kroatië te isoleren terwijl er wel allerlei ministers naar Milosevic in Belgrado reizen?

Is dit een manoeuvre om Kroatië, een van oudsher westers land, bij de Balkan in te delen, zoals bepaalde belangrijke Commissiefunctionarissen onmiskenbaar van plan zijn geweest?

Antwoord (6 juli 1998)

De voorzitter van de Raad moest zijn geplande bezoek aan Zagreb vrij plotseling afgelasten, om naar Belgrado te kunnen reizen om er president Milosevic het standpunt van de Unie over de situatie in Kosovo te kunnen uiteenzetten. De Kroatische autoriteiten waren hiervan volledig op de hoogte.

De Raad zou wensen dat Kroatië, conform zijn internationale verplichtingen, concrete maatregelen neemt, in het bijzonder wat de terugkeer van de vluchtelingen betreft.

Het standpunt van de Raad ten aanzien van de Europese aspiraties van Kroatië wordt bepaald door de regionale aanpak en het conditionaliteitsbeleid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0022/98 van Christian Rovsing (PPE) aan de Commissie (29 januari 1998)

Betreft: Exclusieve rechten op de gasmarkt

Dansk Naturgas A/S, een overheidsbedrijf, beschikt in Denemarken over het exclusieve recht aardgas te exporteren, te vervoeren en op te slaan.

Stroken deze exclusieve rechten, volgens de Commissie, met de concurrentieregels in het Verdrag?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (9 maart 1998)

De Commissie kan geen algemene uitspraak doen over de wettelijkheid van exclusieve rechten. Het bestaan van bepaalde exclusieve rechten kan gerechtvaardigd zijn, als ondernemingen, die belast zijn met een dienstverlening van algemeen economisch belang, door de opheffing ervan niet meer in staat zijn de specifieke taken te vervullen die hen bij wet zijn opgelegd.

Indien er inderdaad sprake is van exclusieve rechten, zoals door het geachte Parlementslid wordt gesteld, moeten zij op basis van het gemeenschappelijke standpunt van de Raad van 8 december 1997 worden beoordeeld in het kader van de tenuitvoerlegging van de aanstaande richtlijn betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0861/98 van Ursula Schleicher (PPE) aan de Raad (31 maart 1998)

Betreft: Gevolgen van het reclameverbod voor tabaksproducten

Vallen onder "reclame¨ in de zin van de richtlijn (die daarin zeer ruim wordt gedefinieerd als "commerciële mededeling¨) ook manifestaties zoals de jaarvergadering of een persconferentie van een sigarettenfabrikant (resp. zelfs van producenten van andere producten dan tabaksproducten met hetzelfde merk)?

Hoe valt het verbod op reclame via affiches - een zuiver intern nationaal procédé - te rijmen met het voornemen de handelsobstakels uit de weg te ruimen?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0856/98, E-0857/98, E-0858/98, E-0859/98, E-0860/98, E-0861/98 en E-0862/98 (13/14 juli 1998)

Zoals het geachte parlementslid weet, heeft het Europees Parlement na een uitvoerig debat op 13 mei 1998 in tweede lezing en zonder wijzigingen aan te brengen zijn goedkeuring gehecht aan het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpasing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten op het gebied van reclame en sponsoring voor tabaksproducten. Bijgevolg heeft de Raad deze richtlijn tijdens zijn zitting van 22 juni 1998 vastgesteld.

Wat meer in het bijzonder de vragen van het geachte parlementslid betreft, zij opgemerkt dat de Raad er tijdens de beraadslagingen over het Commissievoorstel nauwlettend op toe heeft gezien dat in de uiteindelijke tekst rekening wordt gehouden met zowel een doeltreffende werking van de interne markt als de vereisten om een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid te waarborgen.

De redenen waardoor de Raad zich bij de werkzaamheden met betrekking tot dit voorstel voor een richtlijn heeft laten leiden, zijn uitvoerig uiteengezet in de overwegingen en de toelichting die het Europees Parlement voorafgaand aan zijn tweede lezing zijn toegezonden. Het is aan de lidstaten passende maatregelen te nemen om te garanderen dat de toepassing van de richtlijn tot het beoogde doel leidt.

De Raad herinnert het geachte parlementslid eraan dat het de taak van de Commissie is om toe te zien op de toepassing van de door de Instellingen krachtens het Verdrag vastgestelde bepalingen. Het Hof van Jusititie is bevoegd om deze uit te leggen en te waarborgen dat ze in overeenstemming zijn met het Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0137/98 van Ilona Graenitz (PSE) aan de Commissie (23 januari 1998)

Betreft: Erkenning van de gebarentaal in de lidstaten

In de resolutie van het EP van 18 juli 1988 (Publikatieblad C 187, blz. 236) werd erop aangedrongen de nationale gebarentalen in de lidstaten officieel te erkennen. De erkenning van deze niet-etnische linguïstische minderheid is voor het behoud van de cultuur, de leefkwaliteit en vooral de opleidingsmogelijkheden van doven een essentiële en belangrijke maatregel.

1. In welke lidstaten is de officiële erkenning van de nationale gebarentaal reeds een feit, of werden er andere vergelijkbare maatregelen getroffen?

2. Worden de landen waar dit nog steeds niet is geschied, in dit streven gesteund? Zo ja, op welke wijze?

3. Is de Commissie zich ervan bewust dat het bij doven niet alleen om een belang gaat van "gehandicapten¨, maar ook om een linguïstische minderheid waarvan de erkenning in vele landen sedert de resolutie van het EP van tien jaar geleden nog steeds niet heeft plaatsgehad?

4. Is de Commissie van plan hiervoor dringend noodzakelijke voorstellen aan de Raad voor te leggen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (5 maart 1998)

Het geachte Parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op haar mondelinge vraag H-42/98 tijdens het vragenuur in de vergaderperiode van het Parlement van februari 1998 ((Handelingen van het Parlement (februari 1998). )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0413/98 van Jan Andersson (PSE) aan de Commissie (24 februari 1998)

Betreft: EU-steun aan organisaties die werkzaam zijn binnen het drugsbeleid

Naar wat ondergetekende heeft vernomen is zowel in 1996 als 1997 EU-steun uitbetaald aan organisaties als de ECDP (European Cities on Drug Policy), die onder meer ijvert voor de legalisering van drugs, het toestaan van de zogenaamde coffee-shops en het legaal voorschrijven van heroïne. Daarentegen heeft de ECAD (European Cities Against Drugs), een vereniging van 180 Europese steden die zich verzet tegen een liberaal drugsbeleid, helemaal geen steun gekregen.

Kan de Commissie mededelen welke organisaties die werkzaam zijn binnen het drugsbeleid steun hebben gekregen, welke redenen er waren om tegemoet te komen aan de aanvragen van deze organisaties en welke redenen er waren voor het achterwege blijven van steun aan de ECAD? Kan de Commissie eveneens mededelen welke drugsstrategie achter de verdeling van de financiële middelen zit en verklaren waarom zij toestemming geeft organisaties te steunen die de lidstaten beperken in hun mogelijkheden om te voldoen aan de overeenkomsten van de Verenigde Naties die op dit gebied van toepassing zijn?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (3 april 1998)

Het communautair actieplan ter bestrijding van drugs (1995-1999) ((COM(94) 234 def. )) vormt het referentiekader voor op dit gebied door de Gemeenschap en haar lidstaten gevoerde acties en is niet bevooroordeeld ten aanzien van enige wetgevende aanpak terzake van illegale drugs.

De Commissie benadrukt dat de doelstellingen van het communautaire actieprogramma voor de preventie van drugsverslaving de preventie van daarmee samenhangende risico's omvat. De op dit gebied door het "European Cities on Drug Policy¨ netwerk voorgestelde activiteiten zijn bestudeerd in overeenstemming met de regelingen, criteria en procedures voor de selectie en financiering van projecten en werden gesteund na raadpleging van het bij Besluit nr. 102/97/EC van het Europese Parlement en van de Raad van 16 December 1996 tot vaststelling van een communautair actieprogramma inzake de preventie van drugsverslaving binnen het actiekader op het gebied van de volksgezondheid (1996-2000) ((PB L 19 van 22.1.1997. )), waarbij het programma werd opgezet, opgerichte comité gezien het verband daarvan met bepaalde prioritaire maatregelen uit hoofde van het programma.

De Commissie verzoekt alle op het gebied van het terugdringen van de vraag naar drugs werkzame organisaties om projecten van communautair belang voor te stellen, die zullen worden bestudeerd op basis van hun bijdrage aan de doelstellingen en prioriteiten van het programma.

De Commissie deelt de geachte afgevaardigde mede dat van het "European Cities Against Drugs¨ netwerk geen aanvrage voor financiële steun is ontvangen.

De Commissie is niet van mening dat de projecten die momenteel steun ontvangen, in strijd zijn met de conventies van de Vwerenigde Naties. Zij wil erop wijzen dat wetgeving inzake drugsgebruik uitsluitend de verantwoordelijkheid van de lidstaten is.