SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0889/96 van Ernesto Caccavale (UPE) en Riccardo Garosci (UPE) aan de Raad (19 april 1996)

Betreft: Wijzigingen, aangebracht door Verordening nr. 272/96 die de exportrestituties vaststelt in de sector verwerkte tuinbouwprodukten

Door de felle reacties van de derde landen op de gevolgen van exportrestituties voor het internationale handelsverkeer heeft de Europese Gemeenschap met Verordening nr. 3290 ((PB L 349 van 31.12.1994, blz. 105.)) van 22 december 1994 over aanpassingen en noodzakelijke overgangsmaatregelen in de landbouwsector in verband met de naleving van de akkoorden in het kader van de Uruguay-ronde toegezegd om geleidelijk het niveau te verlagen waarop de uitvoer van landbouwprodukten wordt gesubsidieerd.

Speciaal Verordening nr. 272/96 ((PB L 36 van 14.2.1996, blz. 15.)) heeft de bijlage bij Verordening nr. 1430/95 ((PB L 141 van 24.6.1995, blz. 32.)) gewijzigd houdende nieuwe parameters voor exportrestituties. De nieuwe bijlage maakt onderscheid tussen twee periodes:

- de eerste bestrijkt de tussen 25 oktober 1995 en 22 februari 1996 verleende vergunningen en ingediende aanvragen; voor deze periode gelden de in de oorspronkelijke Verordening nr. 1430/95 vastgestelde coëfficiënten;

- de tweede bestrijkt de vergunningen die tussen maart 1996 en juni 1996 zullen worden verleend, en de aanvragen die zijn ingediend tussen 23 februari 1996 en 21 juni 1996; voor deze periode gelden de in Verordening nr. 272/96 vastgestelde nieuwe coëfficiënten.

Van deze nieuwe regels zijn die ondernemers de dupe die in goed vertrouwen op de eerder vastgestelde parameters, contracten hebben ondertekend en beloften hebben gedaan.

Om een eind te maken aan deze onzekerheid waarin de markt en de betreffende bedrijven zijn komen te verkeren, luidt de vraag:

1. of de Italiaanse regering de kans te baat moet nemen om zich tot het Hof van Justitie te wenden met een verzoek tot annulering (ex art. 193 van het EG-Verdrag) van Verordening nr. 272/96;

2. of er vóór het eind van het Italiaanse halfjaarlijks voorzitterschap van de Europese Unie alle mogelijke maatregelen kunnen worden genomen om te voorkomen dat eventuele bepalingen de toestand nog erger maken.

Antwoord (16 juli 1996)

Verordening (EG) nr. 3290/94 van de Raad van 22 december 1994 inzake de tenuitvoerlegging van de overeenkomsten in het kader van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguay-Ronde bevat een bijlage XIV betreffende verwerkte produkten van groenten en fruit. Doel van deze bijlage is de vervanging van titel II van Verordening (EEG) nr. 426/86 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten voor op basis van groenten en fruit verwerkte produkten. Ingevolge de Uruguay-Ronde is het stelsel voor de toekenning van restituties namelijk onder meer gewijzigd in een stelsel waarbij voor de toekenning van restituties uitvoercertificaten verplicht worden gesteld. Over deze verordening heeft het Europees Parlement op 16 december 1994 advies uitgebracht.

Bijlage XIV van genoemde verordening bepaalt dat de geldigheidsduur van de certificaten en de overige toepassingsbepalingen worden vastgesteld volgens de procedure bedoeld in artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 426/86, d.w.z. een Comité van het type IIa.

Hieruit vloeit voort dat de bevoegdheid voor de vaststelling van restituties bij uitvoer van op basis van groenten en fruit verwerkte produkten uitgeoefend wordt door de Commissie en niet door de Raad. Dit geldt ook voor de vaststelling van de coëfficënten van die restituties.

In het kader van haar bevoegdheden heeft de Commissie Verordening (EG) nr. 272/96 vastgesteld tot wijziging van Verordening nr. 1430/95 van de Commissie tot vaststelling van de uitvoerrestituties en de coëfficiënten daarvan voor de sector groenten en fruit.

Het is dus niet de taak van de Raad of van de Regering van een Lid-Staat om rechtstreeks in dit proces in te grijpen. Hoogstens kan de Commissie, op verzoek van de Lid-Staten, haar besluit met één maand uitstellen indien het niet in overeenstemming is met het advies van het Comité. In het onderhavige geval is het besluit vastgesteld aan het einde van die termijn, doordat het Comité geen advies had uitgebracht binnen de door zijn Voorzitter voorgeschreven termijn.