SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0786/00

van Paulo Casaca (PSE) aan de Raad

(16 maart 2000)

Betreft: Justitiële samenwerking op het gebied van pedofilie

Met de invoering van een samenwerkingsbeleid op het gebied van justitie en binnenlandse zaken in het Verdrag van Maastricht is een essentiële stap gezet in de richting van de Europese integratie.

Het is namelijk moeilijk te begrijpen dat in een Europa met een volledig vrij verkeer en vestigingsvrijheid de justitie nog onderhevig blijft aan starre grenzen.

Helaas gaat deze nieuwe pijler van de Europese politiek voorbij aan de internationale criminaliteit op het gebied van het misbruik van en de handel in kinderen en vrouwen.

Het gaat hier om misdrijven die zich op grote schaal hebben ontwikkeld en die een ernstige bedreiging vormen voor onze democratische samenleving.

Uit een recent geval waarbij een Belgisch staatsburger (Frans de Ryck) en Portugese kinderen uit de zelfstandige regio Madeira zijn betrokken, blijkt welke ernstige gevolgen het ontbreken van justitiële samenwerking bij dit soort situaties heeft.

België weigerde de van het misdrijf beschuldigde staatsburger uit te wijzen naar Portugal, terwijl Portugal bij monde van het Openbaar Ministerie weigerde de slachtoffers enige juridische bijstand te verlenen.

Volgens een persbericht in het dagblad Diário de Notícias kon dit probleem alleen dankzij een particulier initiatief van de Portugese Vereniging voor steun aan slachtoffers en van een Portugees advocatenkantoor worden opgelost. De beklaagde is inmiddels in hoger beroep gegaan, maar de slachtoffers weten niets over het verloop van deze procedure.

Is de Raad tegen deze achtergrond niet van mening dat de in het Verdrag betreffende de Europese Unie verankerde samenwerking op justitieel gebied zou moeten uitgebreid tot de internationale criminaliteit in verband met het misbruik van en de handel in minderjarigen en vrouwen?

Antwoord

(18 mei 2000)

De Raad deelt de bezorgdheid van de geachte afgevaardigde om de internationale criminaliteit op het gebied van het misbruik van en de handel in kinderen en vrouwen efficiënter te bestrijden.

Artikel 29 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, als gewijzigd bij het Verdrag van Amsterdam, vermeldt trouwens specifiek het bestrijden van mensenhandel en misdrijven tegen kinderen als een van de middelen om een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid te creëren. Hierbij kan nog worden opgemerkt dat aan Europol bevoegdheden zijn verleend op het gebied van kinderpornografie (1).

Het door de geachte afgevaardigde genoemde voorbeeld betreft een bijzondere situatie op het gebied van uitwijzing, en valt onder het Europees Verdrag betreffende uitlevering van 13 december 1957. De redenen die in het genoemde geval uitlevering in de weg hebben gestaan, houden verband met het feit dat dit Verdrag de verdragsluitende partijen toestaat de uitlevering van eigen onderdanen te weigeren. Deze situatie zal zeker veranderen na de bekrachtiging van de Overeenkomst betreffende uitlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie (2), waarbij de lidstaten ertoe worden aangezet hun nationale wetgeving, met inbegrip van hun grondwet, op dit punt te herzien. Voorts zal bij de Raad eerlang een belangrijk Portugees initiatief worden ingediend dat erop gericht is de situatie van slachtoffers in het kader van de strafprocedure te verbeteren.

(1) Besluit van de Raad van 3 december 1999 (PB C 26 van 30.1.1999, blz. 21).

(2) PB C 313 van 23.10.1996, blz. 11.