ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1002/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(31 maart 2000)

Betreft: Gevolgen van het bananengeschil tussen de EU en de VS

Is de Commissie zich bewust van de schadelijke gevolgen voor een aantal bedrijven in de EU van het bananengeschil tussen de EU en de VS? Zal de Commissie snel iets ondernemen om een einde aan het geschil te maken, opdat in de gehele EU banen behouden blijven?

Gecombineerd Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1001/00, E-1002/00 en E-1003/00

(16 mei 2000)

Het spijt de Commissie dat zij het geachte parlementslid moet mededelen dat zij geen enkele mogelijkheid ziet om compensatie te verlenen aan de ondernemingen in de Gemeenschap die door de verhoging van de Amerikaanse tarieven zijn getroffen.

De Commissie beseft de ernstige gevolgen die deze maatregelen voor de getroffenen kunnen hebben en is vastbesloten deze zaak zo goed en spoedig mogelijk op te lossen.

De Commissie heeft de Raad en het Parlement op 10 november 1999 een voorstel voorgelegd om haar verordeningen inzake de invoer van bananen(1) te wijzigen teneinde geheel in overeenstemming te zijn met de regels van de Wereldhandelsorganisatie.

Daarnaast heeft de Commissie bezien of er voor het geschil tussen de partijen een oplossing te vinden was. In het bijzonder zij vermeld dat vertegenwoordigers van de Commissie eind maart 2000 hun Amerikaanse collegas' te Washington hebben ontmoet. Deze bijeenkomst leidde evenwel niet tot conclusies en toonde aan hoe moeilijk het is om een wederzijds aanvaardbare regeling overeen te komen.

De Commissie bevestigt dat er alles in het werk wordt gesteld om dit geschil op de kortst mogelijke termijn te beëindigen. De Commissie hoopt dat het Parlement deze inspanningen zal ondersteunen door zijn advies aangaande het voorstel van de Commissie van 10 november 1999 spoedig in stemming te brengen.

(1) COM(1999) 582 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3149/00

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 oktober 2000)

Betreft: Besteding van communautaire kredieten

De Portugese keramiekfabriek Preceram SA in Pombal (Portugal) maakt gebruik van zeer vervuilende procédés die de landbouwers in deze streek ernstige schade berokkenen, zoals blijkt uit verschillende

verslagen opgesteld door technici van het regionale directoraat landbouw van Beira Litoral. De getroffen landbouwers hebben echter geen enkele schadevergoeding ontvangen. De gewassen in pijnboomkwekerijen, wijngaarden, maïsvelden en fruitboomgaarden vertonen vaak duidelijke tekenen van verbranding of ernstige misvormingen.

Naar verluidt heeft het bedrijf communautaire kredieten ontvangen voor de introductie van minder vervuilende technologieën, zonder dat dit echter volgens de landbouwers in deze regio tot enige verbetering heeft geleid.

Daarom verzoek ik om informatie over de uit communautaire bronnen verstrekte steun die het bedrijf heeft ontvangen en over de maatregelen die zijn gepland om een einde te maken aan de vervuiling van de landbouw in de regio waar deze fabriek is gevestigd.

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(25 oktober 2000)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1214/00

van Daniel Hannan (PPE-DE) aan de Commissie

(14 april 2000)

Betreft: Vragen van Parlementsleden over Van Buitenen

Hoeveel schriftelijke vragen over de beweringen van Van Buitenen moeten nog worden beantwoord?

Hoe lang wordt, per geval, al op antwoord gewacht?

Wat is, per geval, de reden voor het uitblijven van antwoord?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(17 juli 2000)

De Commissie beantwoordt alle schriftelijke vragen zo snel en volledig als zij kan, en zet daarvoor aanzienlijke middelen in.

Zij gaf dit jaar een antwoord op 2 064 schriftelijke vragen, waarbij de gemiddelde antwoordtijd zes weken en één dag beliep. De Commissie streeft ernaar te antwoorden binnen de door het Parlement vastgestelde termijnen (prioritaire vragen drie weken, andere vragen zes weken) en slaagt daar in veel gevallen in. In 1999 en dit jaar beantwoordde de Commissie 20 vragen van het geachte parlementslid waarvan 12 binnen de door het Parlement toegestane termijn. De langste antwoordtijd beliep voor het geachte parlementslid acht weken en twee dagen.

De Commissie weet niet precies naar welke vragen het geachte parlementslid verwijst, en is er zich niet van bewust dat schriftelijke vragen in verband met de beweringen van de heer Van Buitenen onbeantwoord zijn gebleven op het moment dat het geachte parlementslid zijn vraag stelde, of dat zij tot dusverre onbeantwoord zijn gebleven. De Commissie heeft zes schriftelijke vragen gevonden die over deze kwestie dit jaar vóór de vraag van het geachte parlementslid werden gesteld, en zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement exemplaren van deze vragen en antwoorden toe, waaruit kan worden afgeleid dat de helft ervan werd beantwoord binnen de door het Parlement vastgestelde termijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1610/00

van Gorka Knörr Borràs (Verts/ALE) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Comité voor de structuur van de visserij en de aquacultuur

Artikel 51 van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999(1) houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen schrijft de oprichting voor van een Comité voor de structuur van de visserij en de aquacultuur, waarover alleen wordt gezegd dat het samengesteld is uit vertegenwoordigers van de lidstaten.

Wat is de huidige samenstelling van dit Comité? Welke activiteiten heeft het in het eerste jaar van zijn bestaan verricht?

(1) PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(23 juni 2000)

De leden van het comité waarnaar het geachte parlementslid verwijst, zijn meestal de hoofden van de voor de visserij bevoegde departementen in de lidstaten.

Het Parlement wordt regelmatig officieel in kennis gesteld van de werkzaamheden van dat comité overeenkomstig de Gedragscode betreffende de tenuitvoerlegging van de diverse sectoren van het structuurbeleid door de Commissie, die op 6 mei 1999 door de respectieve voorzitters Gil Robles en Santer ondertekend is (document PE 230.741). Voor meer bijzonderheden (agenda's, notulen en documenten) kan het geachte parlementslid zich richten tot het Secretariaat-generaal van het Parlement.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2715/00

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(1 september 2000)

Betreft: Prijsconvergentie in de eurozone

Kan de Commissie de aanwijzingen onderzoeken dat de prijzen voor soortgelijke goederen en diensten binnen de eurozone naar elkaar zijn toegegroeid, vooruitlopend op de transparantie die in de eerste zes maanden van 2002 volledig effect zal sorteren?

Hoe significant is deze convergentie geweest?

Hoe veel verder zal deze convergentie nog gaan en zal zij tot een significante wijziging in de verhouding tussen prijsontwikkelingen en groei leiden?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(21 september 2000)

De Commissie onderzoekt continu of de prijzen voor soortgelijke goederen en diensten binnen de Gemeenschap in het algemeen en binnen de eurozone in het bijzonder naar elkaar toegroeien. De resultaten van deze onderzoeken zijn in verscheide verslagen en studies vastgelegd(1).

Uit deze onderzoeken blijkt dat de prijzen in de jaren negentig geleidelijk naar elkaar zijn toegegroeid. Dit proces verliep evenwel weinig gelijkmatig en betrof niet alle goederen en diensten; bovendien werd het nog door de ontwikkelingen van de wisselkoersen beïnvloed. Daarnaast blijven de prijsverschillen in de Gemeenschap groter dan die in de Verenigde Staten.

Het is moeilijk te zeggen in hoeverre de prijzen in de eurozone nog naar elkaar zullen toegroeien, aangezien het effect van de transparantie van de prijzen als gevolg van de Europese Monetaire Unie slechts een van de vele factoren is die een invloed op de prijsconvergentie hebben. Niettemin kan de mate waarin de prijzen in de relatief goed geïntegreerde Amerikaanse economie van elkaar verschillen als een ondergrens worden beschouwd.

A priori zou een grotere transparantie van de prijzen tot scherpere concurrentie moeten leiden en een sterke neerwaartse druk moeten uitoefenen op de prijsniveaus, hetgeen een positief effect zou hebben op de concurrentiepositie van de eurozone. Anderzijds mag niet worden uitgesloten dat de transparantie van de prijzen het gemakkelijker maakt heimelijke prijsafspraken te maken. Dat is één van de redenen waarom een sterk communautair antitrustbeleid nodig is.

(1) Marktintegratie en verschillen in prijsniveaus tussen de lidstaten van de EU, studie 4 in: De economie in de EU: Review 1999, Europese economie, nr. 69, 1999. Afdeling B2 in Economische hervorming: verslag over de werking van de producten- en kapitaalmarkten, COM(2000) 26 def. Kader 5 in het Verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid 1999, COM(2000) 143 def. Verschillen tussen de autoprijzen in de Europese Unie per 1 mei 2000, Directoraat-generaal Concurrentie. Deel E van het Scorebord van de interne markt, nr. 6, mei 2000. De EMU en de integratie van de Europese productenmarkten, door Gasiorek et al. voor de Commissie uitgevoerde studie; nog niet verschenen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2545/00

van José Pomés Ruiz (PPE-DE) aan de Commissie

(28 juli 2000)

Betreft: Gedecentraliseerde samenwerking met Latijns-Amerika

De indruk bestaat dat de Commissie van plan is voorlopig of definitief de communautaire programma's voor gedecentraliseerde samenwerking met Latijns-Amerika op te schorten.

Momenteel zijn deze programma's de draaischijven bij de samenwerking van de Europese Unie met Latijns-Amerika. Het is bekend dat zij in staat zijn de burgermaatschappij te mobiliseren en dat zij goede resultaten afwerpen.

Wat is de werkelijke reden dat de Commissie een dergelijke opschorting terecht acht?

Gaat het er misschien om dit soort activiteiten onder te brengen bij de negatieve prioriteiten van de Commissie?

Maakt Latijns-Amerika voortaan misschien deel uit van de negatieve prioriteiten van de Commissie?

Hoe schat de Commissie de politieke gevolgen in van dit besluit, vooral waar het gaat om de geloofwaardigheid van de Europese Unie in Latijns-Amerika?

Vindt de Commissie ook niet dat haar standpunt niet spoort met de verklaringen van de staatshoofden en regeringsleiders die in juni 1999 in Rio de Janeiro bijeen waren?

Gaat de Commissie hiermee niet in tegen beloften van transparantie die zij heeft gedaan aan het Parlement en die door de heer Prodi bij zijn aantreden nog eens bevestigd zijn?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(8 september 2000)

Er bestaat momenteel geen enkel besluit van de Commissie dat gericht is op de definitieve opschorting of stopzetting van de gedecentraliseerde horizontale programma's voor Latijns-Amerika (AL INVEST, ALURE, ALFA, URB-AL). Elk gerucht hieromtrent berust louter op speculatie.

De Commissie heeft uiteraard de plicht de instrumenten te evalueren waarvoor zij op het gebied van de buitenlandse hulp verantwoordelijk is, zowel in het licht van de door haar ter zake nagestreefde doelstellingen, de concrete resultaten die zij via deze instrumenten heeft bereikt, alsook de middelen waarover zij beschikt.

Het is in verband hiermede juist dat de Commissie haar gedachten heeft laten gaan over de balans en de vooruitzichten van de gedecentraliseerde horizontale programma's voor Latijns-Amerika. In deze fase kan terzake geen enkele gevolgtrekking worden gemaakt.

Welke conclusies de Commissie ook zal trekken, zij is zich bewust van de belangrijke functie die de gedecentraliseerde horizontale programma's voor Latijns-Amerika vervullen, als doorgeefluik bij uitstek in de dialoog met de burgerlijke maatschappij aan beide zijden van de Atlantische Oceaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2489/00 van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie. Werk voor gevangenen.



Publicatieblad Nr. 072 E van 06/03/2001 blz. 0196 - 0196



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2489/00 van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie (24 juli 2000) Betreft: Werk voor gevangenen In de Italiaanse gevangenissen bevinden zich ongeveer 54 000 gedetineerden. Velen hiervan zouden willen werken (ook tegen een gering salaris). Ze kunnen dit echter niet doen om bureaucratische redenen. Wat denkt de Commissie hiervan? Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie (20 september 2000) Het ligt niet op de weg van de Commissie ten aanzien van de gestelde vraag een standpunt in te nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1465/00

van Peter Skinner (PSE) aan de Commissie

(10 mei 2000)

Betreft: Internationale handel in bont van katten en honden

Kan de Commissie, gezien het feit dat er steeds meer bewijzen van zijn dat er thans in de EU sprake is van een internationale handel in het bont van huishonden en -katten en dat deze handel naar men aanneemt zijn oorsprong buiten de EU naar verluidt Azië vindt, het Parlement mededelen welke stappen zij kan nemen om deze handel binnen de EU te verbieden en uit te schakelen? Kan zij verder mededelen welke druk er kan worden uitgeoefend om een einde te maken aan het slachten van huisdieren in de landen van oorsprong, waar het bont in jassen of levensechte dierfiguren wordt verwerkt?

Gecombineerd Antwoord van de heer Patten namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1465/00 en P-1558/00

(8 juni 2000)

De Commissie deelt de zorg van het geachte parlementslid over de internationale handel in bont van honden en katten, met name wat betreft de mogelijke implicaties voor het welzijn van de dieren.

De Commissie heeft een uitgebreid pakket wetgeving aangenomen met betrekking tot een breed scala aan kwesties die verband houden met het dierlijk welzijn. De regels van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) beletten de Gemeenschap op geen enkele wijze binnen haar grenzen maatregelen te nemen die essentieel worden geacht voor het dierlijk welzijn, d.w.z. het vaststellen van hoge normen. De Commissie is echter van mening dat de Gemeenschap niet unilateraal haar op welzijn gebaseerde productienormen kan opleggen aan derde landen. De WTO-regels staan niet toe dat de Commissie producten verbiedt met als enige grond dat ze volgens andere welzijnsregels zijn geproduceerd.

De vaststelling van internationale op welzijn gebaseerde normen in het kader van multilaterale overeenkomsten kan bijdragen aan het oplossen van potentiële conflicten met handelspartners. De Commissie wilde de kwestie van het dierlijk welzijn ter sprake brengen tijdens de WTO-Millenniumronde. In Seattle ontbrek het echter aan steun voor de doelstellingen van de Commissie op het gebied van dierlijk welzijn. De Commissie zal deze doelstellingen blijven nastreven in het kader van de WTO.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0711/00

van Ioannis Marínos (PPE-DE) aan de Raad

(14 maart 2000)

Betreft: Verklaringen van de Britse minister van Buitenlandse Zaken over Cyprus

De Britse minister van Buitenlandse Zaken, Robin Cook, deelde het Lagerhuis onlangs mee dat de vrijheid van verkeer tussen de Republiek Cyprus en het bezette noordelijke deel van het eiland slechts hersteld zou worden bij toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Deze verklaring van de minister van Buitenlandse Zaken leidde tot de gerechtvaardigde reactie van de conservatieve afgevaardigde, Sir David Madel, die erop wees dat de Britse regering tot nu toe in deze aangelegenheid een ander standpunt gehuldigd had, en de vraag stelde of de vreedzame hereniging van Cyprus thans afhangt van de toetreding van Turkije tot de Europese Unie en of de (Britse) regering nu wil verklaren dat het noordelijk deel van Cyprus een deel van Turkije is.

Kan de Raad meedelen of hij het standpunt van de Britse minister van Buitenlandse Zaken deelt, wat een afwijking zou betekenen van de akkoorden van Helsinki en van het standpunt van de EU tot nu toe, dat geen derde land gerechtigd is om tegen de toetreding van Cyprus een veto uit te spreken? Kan de Raad tevens ondubbelzinnig meedelen of hij de heer Cook verzocht heeft om een toelichting op zijn verklaring en hem voorgesteld heeft deze eventueel te herroepen? Zo ja, hoe luidde daarop diens antwoord?

Antwoord

(26 september 2000)

De Raad kan onmogelijk voorspellen, laat staan bepalen wanneer de vrijheid van verkeer in de Republiek Cyprus zal worden hersteld. Volgens de Raad moet deze kwestie worden opgelost in het kader van een regeling die via onderhandelingen tot stand is gekomen op basis van de door de Veiligheidsraad van de VN aangenomen resoluties, meer bepaald via de in december 1999 overeenkomstig Resolutie 1250 van de VN-Veiligheidsraad begonnen indirecte besprekingen, die de EU sterk blijft steunen. Zoals de Europese Raad in Helsinki heeft onderstreept, is de EU van oordeel dat een politieke regeling de toetreding

van Cyprus zal vergemakkelijken. Indien echter bij de afronding van de toetredingsonderhandelingen geen overeenstemming is bereikt, zal de Raad het besluit betreffende de toetreding nemen zonder dat het bovenstaande daarbij als voorwaarde geldt. Hierbij zal de Raad rekening houden met alle relevante factoren. In de onderhandelingen wordt iedere kandidaat-lidstaat op zijn eigen merites beoordeeld op basis van dezelfde objectieve criteria; de toetreding van een kandidaat-lidstaat is niet afhankelijk van die van een andere.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1932/00

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juni 2000)

Betreft: Begrotingspost A-3038

Begrotingspost A-3038 voorziet in 300 000 voor overige subsidies van algemene aard. Kan de Commissie meedelen wat deze subsidies van algemene aard zijn en hoe ze worden besteed?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(7 september 2000)

Het krediet van post A-3038 dient ter dekking van diverse specifieke subsidies die gezien hun aard niet vallen onder de overige posten van hoofdstuk A-30 (Communautaire subsidies), waaruit subsidies worden verleend aan instellingen van Europees belang of wordt geparticipeerd in de financiering van organisaties die het idee van de Europese burgermaatschappij bevorderen.

In haar voorontwerp van begroting 2000 had de Commissie voor deze post een krediet van 171 000 gevraagd om de volgende subsidies te kunnen verstrekken:

a) International Press Club (IPC): 100 000.

Deze in 1973 te Brussel opgerichte vereniging is een ontmoetingscentrum voor de internationale pers die te Brussel bij de Gemeenschappen werkzaam is. De Commissie verleent ieder jaar een subsidie als financiële bijdrage in de werkingskosten. Deze is een aanvulling op de subsidie van de Belgische regering en die van de Raad en het Parlement.

b) Europees Instituut Washington: 50 000.

Dit instituut werd in 1989 in nauwe samenwerking met de Commissie opgericht. Het geeft voorlichting en organiseert vergaderingen om het standpunt van de Europese Unie toe te lichten over onderwerpen die van belang zijn voor de betrekkingen met de Verenigde Staten (Economische en Monetaire Unie, Wereldhandelsorganisatie (WTO), veiligheid en defensie, concurrentie enz.). Het instituut organiseert voorlichtingsvergaderingen op regeringsniveau en conferenties waaraan wordt deelgenomen door de hoogstgeplaatste politici uit Europa en het onderhoudt een communicatienetwerk bij de Amerikaanse besluitvormers.

c) Internationale Vereniging van oud-personeelsleden van de Europese Gemeenschappen (AIACE): 21 000.

Ongeveer de helft van de voormalige ambtenaren van de Europese Gemeenschappen zijn lid van de AIACE, waarvan de voornaamste doelstellingen zijn hun belangen bij de Europese instanties en de nationale autoriteiten te behartigen en indien nodig deze belangen op administratief en sociaal vlak te verdedigen, contacten te onderhouden met organisaties die hetzelfde doel nastreven op internationaal, communautair en nationaal vlak en haar ervaring ter beschikking te stellen van de communautaire instellingen bij de voorbereiding van ambtenaren en andere personeelsleden op hun persionering.

Bij amendement nr. 451 op het begrotingsontwerp 2000, aangenomen op 28 oktober 1999, heeft het Parlement op post A-3038 een krediet van 300 000 opgevoerd, hetgeen overeenkomt met het krediet in de begroting 1999, maar zonder vermelding van een bijzondere toewijzing van het bijkomend bedrag van 129 000. Bij gebrek aan bijkomende elementen ten opzichte van de ramingen is de Commissie dan ook voornemens de kredieten van deze post te besteden overeenkomstig het voorontwerp van begroting 2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1858/00

van Gorka Knörr Borràs (Verts/ALE) aan de Raad

(13 juni 2000)

Betreft: De Catalaanse taal

In artikel 3 van het autonomiestatuut van Catalonië wordt bepaald dat het Catalaans de eigen taal van Catalonië is en dat het Catalaans de officiële taal in Catalonië is.

Een aantal beschuldigingen van de Asociación de Profesores para la Democracia en van Convivencia Cívica Catalana (onder voorzitterschap van de heer Alejo Vidal-Quadras) heeft ertoe geleid dat de rechter de regeling inzake het taalgebruik van de Universiteit Rovira i Virgili wegens mogelijke ongrondwettigheid heeft opgeschort.

Hoe denkt de Raad over de voortdurende pogingen van de Spaanse regering, bepaalde politieke partijen en verschillende organisaties om het gebruik van de Catalaanse taal bij de overheid in Catalonië tegen te gaan, zoals blijkt uit de gebeurtenissen bij de Universiteit Rovira i Virgili?

Antwoord

(10 oktober 2000)

De door het geachte parlementslid aan de orde gestelde vraag valt niet onder de bevoegdheid van de Raad, die zich overigens onthoudt van commentaar op uitspraken van gerechtelijke instanties van de lidstaten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2758/00

van Jeffrey Titford (EDD) aan de Commissie

(1 september 2000)

Betreft: Methodes voor de productie van foie gras

Ik heb vernomen dat met het vleesproduct foie gras de volgende aspecten verbonden zijn:

1. Eenden en ganzen worden twee tot drie keer per dag gedwongen gevoederd met meer dan 500 gram graan en vet.

2. Na twee of drie weken, wanneer de vogels klaar zijn om geslacht te worden, zijn hun levers gezwollen tot tussen het zes- en tienvoudige van hun normale omvang.

3. Met een luchtpomp wordt binnen twee tot drie seconden meer dan 500 gram voeder in de keel van een eend of gans gedrukt.

4. Alleen de nek van de dieren komt uit de kooien.

5. Eén enkele werknemer kan in minder dan een uur met een luchtpomp meer dan 1000 vogels voeder toedienen. Uit studies is gebleken dat deze behandeling bij eenden en ganzen tot verschrikkelijke verwondingen kan leiden, ook tot het scheuren van de nek.

6. Vogels sterven vaak door verstikking, wanneer de pomp per ongeluk voedsel in de luchtpijp drukt.

7. De eenden en ganzen kunnen in hun kooi niet lopen noch zich keren noch hun veren schoonhouden.

8. Vele eenden krijgen acute enteritis en diarree.

9. De sterftecijfers bij de intensieve foie gras-productie liggen 20 maal hoger dan op traditionele boerderijen.

10. Het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren van de EU heeft onlangs de foie gras-productie veroordeeld als schadelijk voor het welzijn van dieren.

Voor vele mensen in het Verenigd Koninkrijk, waar het welzijn van dieren zeer ernstig wordt genomen, zijn deze voedermethoden een schandaal. Er bestaat een zo wijdverbreide bezorgdheid dat velen in het VK aandringen op een communautair verbod op het gedwongen voederen van eenden en ganzen.

Ik heb vernomen dat druk van belangengroepen ertoe heeft geleid dat de Europese Commissie helemaal niets heeft ondernomen in reactie op de ontstellende voorbeelden van wreedheid jegens dieren waarnaar ik heb verwezen.

Kunt u mij volledig informeren over hetgeen de Europese Commissie heeft ondernomen, momenteel onderneemt en zal ondernemen om aan deze barbaarse praktijken een einde te maken?

Gecombineerd Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2739/00 en E-2758/00

(10 oktober 2000)

De geachte parlementsleden worden verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op de schriftelijke vragen E-2183/00 en E-2618/00 van mevrouw Lucas en mijnheer Davies(1).

(1) Zie blz. 168.