SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3139/00

van Jacques Poos (PSE) aan de Commissie

(6 oktober 2000)

Betreft: Oliecrisis

De mateloze stijging van de olieprijzen is niet op de eerste plaats te wijten aan een bewuste beleidskeuze van de OPEC-landen. Het gaat hier om een schaarste die het gevolg is van de uitzonderlijk sterke groei van de wereldeconomie.

Deze crisis dreigt de stabiliteit van de prijzen aan te tasten en het groeitempo te remmen.

Kan de Commissie gezien het voorafgaande meedelen:

1. waarom zij op de ECOFIN-Raad niet een tijdelijke en weer terug te draaien daling in overleg heeft voorgesteld van de belasting op vloeibare brandstoffen?

2. waarom zij niet het initiatief heeft genomen om tegelijkertijd met de producerende landen te onderhandelen over de stabilisatie op lange termijn van de olieprijzen?

3. waarom de grootste economische ruimte van de wereld er niet in slaagt afspraken te maken om zijn invoer tenminste gedeeltelijk te betalen in zijn eigen munteenheid?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 november 2000)

In de eerste plaats moet eraan worden herinnerd dat de bevoegdheden van de Commissie op energiegebied in dit stadium beperkt blijven. Zo bevatten de verdragen geen specifieke rechtsgrond op basis waarvan de Commissie een communautair energiebeleid zou kunnen ontwikkelen.

Toch heeft de Commissie in antwoord op de sterke stijging van de prijzen van ruwe aardolie sinds 1999 de lidstaten een duidelijke en ambitieuze strategie voorgesteld, die op de Europese Raad van Biarritz is gepresenteerd in een document met als titel De olievoorziening van de Europese Unie(1).

Deze strategie steunt op een groot aantal elkaar aanvullende pijlers zoals de verbetering van de werking van de interne energiemarkt, de versterking van de concurrentie in de eindfase van de aardolieproductie (raffinage, distributie), de ontwikkeling van maatregelen om de vraag naar aardolieproducten terug te dringen (bijvoorbeeld energiebesparingsprogramma's en versterking van de productie van alternatieve energiebronnen) en het creëren van een nieuw evenwicht tussen de verschillende takken van vervoer.

Op het gebied van de belastingheffing wenst de Commissie in te gaan tegen het streven om de stijging van de aardolieprijzen door een belastingverlaging op te vangen. Een dergelijke aanpak zou strijdig zijn met de doelstellingen van het Gemeenschapsbeleid inzake milieu met name in het kader van het protocol van Kyoto , energie en vervoer, en zou erop neerkomen de belastingopbrengsten van de lidstaten naar de aardolieproducerende landen over te maken. De maatregelen zouden zelfs net de omgekeerde kant moeten uitgaan, in het kader van een werkelijke gelijktrekking van het accijnsrecht naar boven toe.

Voorts worden verschillende maatregelen voorgesteld in verband met de algemene voorzieningsvoorwaarden. Zo zou de Gemeenschap de samenwerking moeten versterken voor de noodzakelijke reparatie van de productie- en transportinstallaties in Rusland. De vooruitzichten voor aardolie en gas in de landen van het bekken van de Kaspische Zee zullen worden bestudeerd. Verder zal de Commissie onderzoeken volgens welke procedures het mechanisme van de strategische olievoorraden kan worden versterkt. Tenslotte zou met het oog op de bestrijding van speculatieve bewegingen worden gezocht naar interventiemechanismen naar het voorbeeld van de technieken die op de monetaire markten worden gebruikt om de grillige prijsbewegingen te beperken.

Het gebruik van de euro als transactievaluta zou vanzelfsprekend talrijke voordelen voor het Europese bedrijfsleven met zich meebrengen. Hoewel de marktmechanismen bepalend zijn voor het tempo waarin de euro een referentiemunt op dit gebied zal worden, kan men zich toch afvragen of geen specifieke besprekingen moeten worden gevoerd met de derde landen die energie naar de Gemeenschap exporteren teneinde deze transacties in euro te laten opstellen.

(1) COM(2000) 631 def.