ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3811/00

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Raad

(7 december 2000)

Betreft: Hervorming gevangeniswezen in Rusland

Een buitengewoon groot percentage van de Russische bevolking, nl. 1,1 miljoen personen, zit gevangen in gevangenissen of gevangenkampen. Uit de laatste cijfers blijkt dat van de 100 000 Russen zich ca. 750 in gevangenschap bevinden. In een speciaal verslag van het officiële Russische orgaan voor de rechten van de mens wordt geschat dat 85 000 gevangenen in Russische gevangenissen niet over een bed beschikken, 91 000 aan tbc lijden, en 5 000 aids hebben. Uit deze cijfers blijkt duidelijk dat het Russische gevangeniswezen faalt en met financiële steun hervormd moet worden.

Tijdens de Top EU-Rusland, die eind oktober in Parijs plaatsvond, hebben de heren J. Chirac, R. Prodi en V. Poetin, president van de Russische Federatie, in hun gemeenschappelijke verklaring verklaard dat de eerste doelstelling van samenwerking, die nu in een nieuwe fase treedt, eruit bestaat de institutionele, economische en sociale hervormingen te steunen teneinde de rechtsstaat te versterken en aan de democratische eisen van een moderne economie en maatschappij te voldoen. Kan de Raad met het oog op deze verklaring toelichten wat zijn toekomstige plannen zijn om de crisissituatie in Russische gevangenissen aan te pakken?

Antwoord

(8 maart 2001)

De Raad is bezorgd over de toestand van de penitentiaire inrichtingen in Rusland. Een van de grootste prioriteiten voor de EU in haar samenwerking met Rusland is de ondersteuning van de institutionele hervormingen. In het kader van het TACIS-programma loopt momenteel een gezamenlijk project van de Commissie en de Raad van Europa voor de hervorming van de penitentiaire inrichtingen in Rusland. Bovendien herinnert de Raad er Rusland regelmatig aan dat hij veel belang hecht aan de eerbiediging van de rechten van de mens, één van de grondslagen van het partnerschap tussen de EU en Rusland.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3040/00

van Joachim Wuermeling (PPE-DE) aan de Commissie

(28 september 2000)

Betreft: Discriminatie van PVC-producten in Denemarken

Een nieuwe Deense wetgeving verbiedt en bemoeilijkt de handel in producten uit PVC, o.a. door ze sterker te belasten en ze strafbaar te stellen. Deze wetgevingsmaatregel kan de handel in PVC-producten met Denemarken hinderen of zelfs de verkoop geheel stopzetten.

1. Kan de Commissie meedelen of zij deze Deense wetgeving verenigbaar acht met de Gemeenschapswetgeving,

2. Zo nee, of zij overweegt een overtredingprocedure in te leiden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(6 november 2000)

De Commissie gaat momenteel over tot een grondig onderzoek van het door het geachte parlementslid aan de orde gestelde probleem; zij zal zo spoedig mogelijk nadere mededelingen ter zake doen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3274/00

van Vittorio Sgarbi (PPE-DE) aan de Commissie

(20 oktober 2000)

Betreft: Vliegverbindingen van en naar Pantelleria

Gezien de volgende feiten:

- Krachtens verordening (EEG) 2408/92(1) overweegt Italië in het kader van de openbaredienstverplichtingen lijndiensten per vliegtuig in te stellen tussen Pantelleria en Palermo en Pantelleria en Trapani, die van essentieel belang zijn voor de economische ontwikkeling van het eiland.

- Met het oog op de geplande bundeling van diensten is op 21 juni 1999 een project goedgekeurd voor de aanpassing van de lijndiensten per vliegtuig, dat met name betrekking heeft op de criteria van regelmatigheid en tarifering van de luchtvaartmaatschappijen.

Kan de Commissie meedelen of zij het wenselijk acht informatie in te winnen over de vertraging bij de tenuitvoerlegging van het project voor de aanpassing van de lijndiensten per vliegtuig, vooral ook gezien de essentiële noodzaak van deze verbinding voor de inwoners van het eiland en de toeristen?

(1) PB L 240 van 24.8.1992, blz. 8.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(12 december 2000)

Het is volledig aan de lidstaten om gebruik te maken van de mogelijkheid om openbaredienstverplichtingen op te leggen in het kader van de toepassing van artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes(1), op voorwaarde tenminste dat zij daarbij de in de verordening neergelegde procedures naleven en binnen het relevante toepassingsgebied blijven. Het is dus niet aan de Commissie om om een onderzoek te verrichten naar of zich uit te spreken over de lengte van de voorafgaande interne procedurs van lidstaten die van deze mogelijkheid gebruik willen maken.

(1) PB L 240 van 24.8.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3172/00

van Gerardo Galeote Quecedo (PPE-DE) aan de Commissie

(4 oktober 2000)

Betreft: Belemmeringen voor indienstneming van werknemers van buiten de Gemeenschap door sportclubs

Onlangs zijn er in de pers berichten verschenen over de problemen waar sportclubs mee te maken krijgen als ze spelers van buiten de Gemeenschap onder contract willen nemen, meer in het bijzonder staatsburgers van de kandidaat-landen voor toetreding.

Kan de Europese Commissie de lijst van derde landen meedelen waarmee de Gemeenschap associatie-overeenkomsten heeft op grond waarvan hun staatsburgers gelijkgesteld worden met staatsburgers van de Gemeenschap voor wat betreft de arbeidsvoorwaarden, met inbegrip van het verbod van discriminatie op grond van de nationaliteit?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(30 oktober 2000)

De overeenkomsten tussen de Gemeenschappen, de lidstaten en de kandidaatlanden(1) bepalen dat werknemers uit laatstgenoemde landen wanneer zij legaal in een lidstaat werken, qua arbeidsvoorwaarden niet op grond van hun nationaliteit mogen worden gediscrimineerd.

Dit betekent dat werknemers uit kandidaatlanden die legaal in een lidstaat werken, op het punt van arbeidsvoorwaarden, beloning en ontslag op dezelfde wijze moeten worden behandeld als de onderdanen van die lidstaat.

(1) De kandidaatlanden waarmee een associatieovereenkomst is gesloten, zijn: Polen, Hongarije, Roemenië, Slowakije, Slovenië, Bulgarije, de Tsjechische Republiek, Estland, Letland en Litouwen. De samenwerking tussen Turkije en de Europese Gemeenschappen is gebaseerd op een associatieovereenkomst, een aanvullend protocol en Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad voor de ontwikkeling van de associatie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2107/00

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(30 juni 2000)

Betreft: Hervorming van de Europese Commissie

Wat denkt de Europese Commissie van paragraaf 41 van het verslag-Van Hulten, die vraagt om de persoonlijke politieke verantwoordelijkheid van de leden van de Europese Commissie in de verdragen neer te leggen?

Welke vooruitgang is er tot op vandaag geboekt voor zover er enige vooruitgang is en welk optreden overweegt de Europese Commissie voor de toekomst om de doelstelling te kunnen bereiken?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(7 september 2000)

In haar advies van 26 januari 2000 over de Intergouvernementele Conferentie(1) heeft de Commissie voorgesteld de politieke verbintenis van de huidige leden van de Commissie om ontslag te nemen indien de voorzitter daarom verzoekt formeel in het Verdrag op te nemen. Met het oog hierop heeft zij een voorstel gedaan tot wijziging van artikel 215 van het EG-Verdrag. In zijn resolutie van 13 april 2000 betreffende de Intergouvernementele Conferentie(2) heeft het Parlement voorgesteld dat een lid van de Commissie dat op ernstige wijze tekort is geschoten in de uitoefening van zijn functie zijn ontslag moet indienen wanneer de voorzitter van de Commissie hem daarom verzoekt (punt 12.6).

Deze kwestie wordt op het ogenblik besproken door de Intergouvernementele Conferentie. Zoals wordt opgemerkt in het verslag van het Voorzitterschap aan de Europese Raad van Feira, zijn de delegaties nog steeds verdeeld over de vraag of het wenselijk is een formele procedure in het Verdrag op te nemen(3).

Het geachte parlementslid wordt tevens verwezen naar het antwoord op zijn schriftelijke vraag E-1348/00(4).

(1) Aanpassing van de Instellingen voor een geslaagde uitbreiding, advies van de Commissie van 26 januari 2000 op grond van artikel 48 VEU (COM(2000) 34).

(2) Resolutie A5-0086/2000.

(3) Verslag van het Voorzitterschap over de Intergouvernementele Conferentie betreffende de institutionele hervorming (doc. Confer 4750/00 van 14 juni 2000).

(4) PB C 89 E van 20.3.2001, blz. 29.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3342/00

van Luisa Morgantini (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 oktober 2000)

Betreft: Onderdrukking van cocatelers in Bolivia

In Bolivia is een conflict ontstaan tussen cocatelers en de regering. De situatie is erg gespannen. Officieel moet in Bolivia van de oorspronkelijke 35 000 hectare coca nog 2 000 hectare worden uitgeroeid. De telersverenigingen hebben de regering verzocht om sociale redenen de vervangingsprogramma's versneld ten uitvoer te leggen, voordat wordt overgegaan tot uitroeiing van de overblijvende 2 000 hectare. De katholieke kerk, de ombudsman en de Permanente vergadering voor de mensenrechten stellen een termijn van één maand voor, maar de regering weigert daarop in te gaan, onder voorwendsel van buitenlandse druk.

Is de Commissie het met de Verenigde Staten eens dat onmiddellijke uitroeiing geboden is, of heeft zij de Boliviaanse autoriteiten laten weten dat zij een ander standpunt inneemt en het eens is met de comisión facilitadora, volgens welke het conflict op vreedzame wijze en binnen redelijke termijn moet worden opgelost, waarbij dient te worden gezocht naar alternatieve oplossingen voor kleine telers?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(7 november 2000)

De Commissie ondersteunt volledig de programma's van alternatieve ontwikkeling in Bolivia. Met name de volgende acties worden door haar gefinancierd: 19 miljoen voor de alternatieve ontwikkeling in het voornaamste productiegebied van el Chapare (in het district Cochabamba) met het project Praedac (programma van steun aan de strategie van alternatieve ontwikkeling in el Chapare) en 11 miljoen voor de economische ontwikkeling in de arme bergvalleien teneinde migratie in de productiesectoren van coca te voorkomen.

Voorts is vastgesteld in het protocol van overeenstemming dat zeer binnenkort met de regering van Bolivia betreffende het indicatieve meerjarenprogramma voor financiële en technische samenwerking met de Gemeenschap voor het tijdvak 2000-2006 wordt ondertekend, dat ongeveer 10 % van de beschikbare fondsen (d.w.z. 10 tot 12 miljoen) worden bestemd voor steun aan projecten van alternatieve ontwikkeling.

De methode die de Commissie voor haar aanpak voorstaat, houdt rekening met de cocaproducenten, met wie men in gezamenlijk overleg de noodzakelijke sociale en economische begeleidingsmaatregelen vaststelt, als genoegdoening voor het opgeven van de onwettige teelten. Het is evenwel duidelijk dat het optreden van de Commissie in Bolivia verenigbaar moet zijn met de aanpak van de plaatselijke overheid.

De Commissie is niet betrokken bij de uitroeiingsprogramma's waartoe door de Boliviaanse autoriteiten is besloten en die deel uitmaken van het nationale beleid. Zo heeft de Commissie evenmin haar hulpverlening afhankelijk gemaakt van specifieke tijdschema's van coca-uitroeiing.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3647/00

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(23 november 2000)

Betreft: Onregelmatigheden bij het toekennen van opdrachten voor het Kadaster

Op 17 mei 1999 werd een aanbesteding georganiseerd voor 12 opdrachten voor het Kadasters voor een totale waarde van 5 miljard drachmen in het kader van het Tweede Hoofdprogramma van het Kadaster dat voor Griekenland wordt uitgewerkt. De Europese Commissie heeft onlangs het bevoegde Ministerie van Milieu, Ruimtelijke Ordening en Openbare Werken om nadere uitleg verzocht in verband met de onduidelijke criteria die bij de beoordeling van de inschrijvers worden toegepast voor de selectie en de toekenning van de opdracht.

1. Wat is precies de juridische moeilijkheid bij de beoordelingsprocedure die door het Ministerie van Milieu is gekozen?

2. Welke nadere uitleg heeft het Ministerie van Milieu aan de Commissie gegeven?

3. Welke stappen denkt de Commissie te nemen indien de uitleg van het Ministerie van Milieu niet geaccepteerd wordt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(12 januari 2001)

De Commissie kan bevestigen dat zij klachten over de aanbesteding in kwestie heeft ontvangen. Na een voorlopig onderzoek heeft de Commissie de Griekse autoriteiten een brief gestuurd met betrekking tot bepaalde aspecten van de procedure die volgens haar mogelijkerwijs niet in overeenstemming waren met de bestaande communautaire voorschriften. De Commissie heeft zo pas het schriftelijk antwoord van de Griekse autoriteiten ontvangen en dit antwoord wordt nu in detail onderzocht.

Gezien de fase waarin dit onderzoek zich bevindt, kan de Commissie nu geen precies antwoord geven op de vragen van de het geachte parlementslid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2335/00

van Maria Berger (PSE) aan de Commissie

(4 juli 2000)

Betreft: Verdenking van overtreding van verordening (EG) 384/96 betr. beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap Export van elektriciteit door CEZ, exploitant van de Temelin-centrale

De ernstige verdenking bestaat dat ten laste van de Tsjechische consument sprake is van dumping en subsidiëring.

Sedert jaren neemt het elektriciteitsverbruik in Tsjechië af. Volgens Tsjechische statistieken daalt het elektriciteitsverbruik gestaag (met 2,6 % in 1999). De export van elektriciteit door de exploitant van de centrale Temelin, CEZ, is daarentegen enorm toegenomen en bereikte in het eerste kwartaal van 2000 de top van 3 100 GWh.

Volgens CEZ is het de bedoeling de export van elektriciteit zelfs tot 12 000 GWh op te voeren. Uit een vergelijking van de gemiddelde opbrengst van 367 CZK/MWh bij de export naar Duitsland met de gemiddelde productieprijs van CEZ ten bedrage van 864 CZK/MWh blijkt dat de export plaatsvindt tegen een prijs die ver onder de productiekosten ligt (de opbrengst bedroeg slechts 41,8 % van de productiekosten).

1. Heeft de Commissie in deze zaak reeds een onderzoek ingesteld?

2. Is er sprake van een overtreding van verordening (EG) 384/96(1) van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap?

(1) PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1.

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(25 juli 2000)

Er werd geen antidumpingprocedure ingeleid aangaande invoer van elektriciteit uit de Tsjechische Republiek.

De Commissie kan de inleiding van antidumpingprocedures enkel voorstellen wanneer er voldoende bewijsmateriaal van schadelijke dumping voorhanden is, zoals bepaald in artikel 5 van de basisverordening inzake antidumping (Verordening (EG) nr. 384/96, van 22 december 1995(1), zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2331/96 van de Raad van 2 december 1996(2) en Verordening (EG) nr. 905/98 van de Raad van 27 april 1983(3)).

Gewoonlijk wordt dergelijk bewijsmateriaal door de bedrijfstak van de Gemeenschap in de vorm van een klacht ingediend. Indien er een klacht bij de Commissie zou worden ingediend, zal zij deze zorgvuldig onderzoeken. De Commissie staat ter beschikking van de bedrijfstak mochten producenten uit de Gemeenschap gegevens wensen te ontvangen over essentiële of procedurele vraagstukken betreffende de indiening van klachten.

Binnen 45 dagen na de indiening van een klacht kan de Commissie een antidumpingprocedure inleiden om het door de bedrijfstak van de Gemeenschap aangevoerde te onderzoeken. Er bestaan eveneens vaste termijnen voor de duur van de onderzoeken. Indien gerechtvaardigd kunnen er tot negen maanden na de inleiding van een procedure voorlopige maatregelen worden opgelegd, terwijl definitieve maatregelen niet later dan 15 maanden na de inleiding van een procedure kunnen worden opgelegd.

(1) PB L 56 van 6.3.1996.

(2) PB L 317 van 6.12.1996.

(3) PB L 128 van 30.4.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2026/00

van Pedro Marset Campos (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 juni 2000)

Betreft: Verontreiniging van de rivier de Segura (Murcia, Spanje)

De vervuiling van de rivier de Segura in Murcia, Spanje, is een ernstig probleem dat door de bevoegde autoriteiten omslachtig en traag wordt aangepakt en dat gevolgen heeft voor de bevolking van Murcia, Orihuela, La Vega Media en Vega Baja in de regio Murcia en Alicante in het autonome gewest Valencia.

In februari van dit jaar is besloten met financiële steun van het EFRO zuiveringsstations voor het afvalwater van Las Pedanías de Baños y Mendigo, La Murta, Lobosillo, La Tercia, Gea y Truyols en Cabezo de la Plata te installeren en in gebruik te nemen teneinde dit ernstige probleem voor een deel op te lossen. In het verleden zijn deze maatregelen evenwel ontoereikend gebleken.

Is de Commissie niet van oordeel dat er met klem bij de bevoegde regionale autoriteiten op moet worden aangedrongen dat er met betrekking tot dit vraagstuk onmiddellijke en alomvattende spoedmaatregelen moeten worden genomen teneinde te handelen in overeenstemming met hetgeen door de Europese Unie is bepaald met betrekking tot het recht van de burgers op een schoon milieu?

Antwoord van de heer Barnier Namens de Commissie

(19 september 2000)

De Commissie heeft in haar mededeling waarin de richtlijnen voor de programma's van de Structuurfondsen in de periode 2000-2006(1) zijn vervat, het belang van waterbeheer beklemtoond, met name ten aanzien van het verzamelen, de behandeling en de lozing van stedelijk afvalwater. Er wordt in die mededeling extra aandacht besteed aan de ligging van de lozingspunten en aan de invloed daarvan op het milieu.

De Commissie rondt momenteel de onderhandelingen met de Spaanse autoriteiten af over het nieuwe Communautair Bestek voor de Spaanse regio's van doelstelling 1. De Commissie zal de voorstellen van de autoriteiten voor alle Spaanse regio's, inclusief de provincie Murcia, aandachtig onderzoeken in het licht van de in vorenvermelde richtlijnen aangegeven prioriteiten.

Op basis van de tot nog toe verstrekte informatie kon niet worden uitgemaakt of Richtlijn 76/464/EEG van de Raad betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd(2) en de daarmee verband houdende richtlijnen(3) in dit geval van toepassing zijn. In principe is voor lozingen van stoffen van lijst I een vergunning vereist en dienen de nationale autoriteiten aan te geven welke onder lijst II vallende stoffen in aanmerking moeten worden genomen. Voor de als relevant aangemerkte stoffen van lijst II moeten de lidstaten programma's ter vermindering van de verontreiniging vaststellen, die kwaliteitsdoelstellingen voor de betrokken waterlopen dienen te omvatten.

(1) PB C 267 van 22.9.1999.

(2) PB L 129 van 18.5.1976.

(3) Richtlijn 82/176/EEG, PB L 81 van 27.3.1982. Richtlijn 83/513/EEG, PB L 291 van 24.10.1983. Richtlijn 84/156/EEG, PB L 74 van 17.3.1984. Richtlijn 84/491/EEG, PB L 274 van 17.10.1984. Richtlijn 86/280/EEG, PB L 181 van 4.7.1986.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3177/00

van Luis Berenguer Fuster (PSE) aan de Commissie

(10 oktober 2000)

Betreft: Transparantie

Sinds haar benoeming heeft de Commissie-Prodi bij herhaling toegezegd voor meer transparantie te zullen zorgen. Omwille van de transparantie bij de behandeling van publieke dossiers zijn geheime vergaderingen uit den boze en moet wat in vergaderingen besproken wordt openbaar zijn.

Volgens berichten in de Spaanse pers zou de tweede vice-premier van de Spaanse regering, de heer Rato, op 14 september 2000 in Brussel incognito een onderhoud gehad hebben met de heer Monti.

Vanuit het oogpunt van transparantie zou ik de volgende vragen willen stellen:

1. Heeft de heer Monti op 14 september 2000 inderdaad een onderhoud gehad met de heer Rato?

2. Stond het onderhoud op de agenda van de heer Monti, of werd van Spaanse zijde aangedrongen op discretie?

3. Oefende de heer Rato druk uit met betrekking tot dossiers die momenteel door de Commissie worden behandeld?

4. Zo ja, zou de Commissie kunnen aangeven om welke dossiers het ging en welke druk er uitgeoefend werd?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(15 november 2000)

1. Het voor mededinging verantwoordelijke lid van de Commissie heeft de heer Rato, tweede vice-premier van de Spaanse regering, op 14 september 2000 ontmoet.

2. Deze bijeenkomst was niet van tevoren gepland, maar de aanwezigheid van de heer Rato op die dag te Brussel en het feit dat het voor mededinging verantwoordelijke Commissielid die avond vrij was maakten het mogelijk de ontmoeting op korte termijn te organiseren. De Spaanse autoriteiten hebben er geenszins op aangedrongen dat het bestaan van deze bijeenkomst geheim zou worden gehouden.

3. en 4. De vergadering had betrekking op de kosten van overschakeling op de concurrentie in de Spaanse elektriciteitssector (CTC), en moet worden gezien in het kader van de normale contacten tussen de Commissie en de lidstaten bij de behandeling van dossiers betreffende overheidssteun. Er is in geen enkel opzicht sprake van pressie maar van uitwisseling van informaties en van discussies over verschillende gezichtspunten. Het geachte parlementslid is overigens bekend met het feit dat een dergelijke pressie onaanvaardbaar zou zijn geweest.