ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/2

(2004/C 33 E/002)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1285/02

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(7 mei 2002)

Betreft: Oost-Timor

Welke plannen heeft de Commissie om een delegatie te openen in Dili, Oost-Timor? Is er al een tijdschema vastgesteld?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(28 mei 2002)

Na de gebeurtenissen van 1999 heeft de Commissie te Dili een kantoor van het Bureau voor humanitaire hulp van de Europese Gemeenschap (ECHO) gevestigd om de lopende noodhulpactiviteiten ter plaatse te helpen beheren. Sedert februari 2001 is aldaar een bureau voor technische bijstand van de correspondent van de Gemeenschap gevestigd die uit economische en doelmatigheidsoverwegingen zijn kantoor met ECHO deelt. De Commissie is voornemens tot eind 2004 dit bureau voor technische bijstand met de correspondent in Dili te handhaven. Het wordt bekostigd uit Begrotingslijn Β7 304A om projectbeheer en plaatselijke technische bijstand te leveren, als steun voor de lopende programma's en acties van de Gemeenschap op het gebied van herstel, wederopbouw en ontwikkeling in Oost-Timor.

Het hoofd van de delegatie van de Commissie in Jakarta wordt thans formeel geaccrediteerd bij het overgangsbestuur van de Verenigde Naties voor Oost-Timor en zal worden voorgesteld voor accreditering bij Oost-Timor na de onafhankelijkheid van dat land op 20 mei 2002. Aangezien de financiering van het bureau voor technische bijstand met de correspondent van de Gemeenschap voorziet in aanwezigheid ter plaatse tot eind 2004 en dat de begroting van de Commissie voor delegaties in derde landen volledig is ingezet, heeft de Commissie thans geen plannen om te Dili een delegatie van de Gemeenschap te openen, aangezien zulks de sluiting of inkrimping van een andere delegatie zou inhouden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/350

(2004/C 78 E/0367)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3630/02

van Bill Newton Dunn (ELDR) aan de Commissie

(17 december 2002)

Betreft: Beperking op het aantal sigaretten dat uit Spanje mag worden meegenomen

Toen een ingezetene uit mijn kiesdistrict en diens partner aan het eind van hun vakantie in Spanje in mei jl. vanaf de luchthaven van Malaga wilden vertrekken, kregen zij van de plaatselijke douane te horen dat zij slechts vier sloffen sigaretten uit Spanje mochten meenemen. Zij zagen zich verplicht een Spaanse vriend in te schakelen om de resterende 32 sloffen op de luchthaven te komen ophalen, en een in het Spaans gesteld formulier — dat zij niet begrepen — te ondertekenen om nog op het laatste moment hun vliegtuig te kunnen halen.

Inmiddels hebben zij per post een in het Spaanse gesteld document ontvangen waarin sprake is van een bedrag van 601 EUR, dat naar zij vermoeden wellicht betrekking heeft op een boete.

Kan de Commissie mededelen of de douane in Malaga volgens de geldende EU-wetgeving gemachtigd is een limiet in te stellen op het aantal sigaretten dat een bezoeker uit Spanje mag meenemen, en of een en ander strookt met het beginsel van het vrije personenverkeer?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(30 januari 2003)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede klachten te hebben ontvangen over de inbeslagname van tabaksproducten bij vertrekkende reizigers door de Spaanse autoriteiten. De Commissie stelt een onderzoek in naar deze klachten teneinde erop toe te zien dat de Spaanse wet en praktijk in overeenstemming zijn met de communautaire wetgeving betreffende de interne markt en, in het bijzonder, Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (1).

(1) PB L 76 van 23.3.1992.
2.

Met de inschakeling van management consultants verzekert men zich van de diensten van zeer deskundige specialisten die waarschijnlijk al vergelijkbare taken in andere publieke of particuliere organisaties hebben uitgevoerd. Door hun vakkennis kunnen zij nieuwe en andere perspectieven openen die voor bepaalde dossiers nuttig en noodzakelijk zijn. Evenals vele andere internationale en nationale overheidsinstellingen wint de Commissie af en toe advies in bij particuliere accountants- en consultancykantoren. De door het geachte parlementslid beoogde contracten bestrijken evenwel een groot aantal consultancyactiviteiten waarvan de auditwerkzaamheden slechts een deel uitmaken. Wanneer op dergelijke kantoren een beroep is gedaan om specifieke projecten of programma's door te lichten, zoals bij onderzoek, is dit niet gebeurd ter vervanging van de externe auditwerkzaamheden van de Rekenkamer, maar met de bedoeling de ordonnateur zekerheid te bieden inzake de juistheid van de door de begunstigden geclaimde uitgaven.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/297

(2004/C 88 E/0304)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3566/02

van Freddy Blak (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 december 2002)

Betreft: Contracten tussen Eurostat en Eurogramme

Op 14 november 2002 richtte ik onderstaande brief aan de heer Pedro Solbes, lid van de Commissie: „Ik heb vernomen dat de contracten van het bedrijf Eurogramme Ltd, waarmee Eurostat verschillende contracten heeft, overgebracht zijn naar een nieuw bedrijf dat gewoon Eurogramme heet. Kunt u dit bevestigen, en zo ja, wilt u dan zo vriendelijk zijn uit te leggen hoe dit verenigbaar is met de regel volgens welke Eurostat uitsluitend contracten kan afsluiten met bedrijven die een volledige en correcte boekhouding van de voorbije drie jaar kunnen voorleggen.”

Het antwoord van de heer Solbes, lid van de Commissie, luidde als volgt: „Ik dank u voor uw brief van 14 november inzake de contracten van Eurostat met het bedrijf Eurogramme. Deze kwestie is voor onderzoek aan OLAF voorgelegd. Bijgevolg kan ik u onmogelijk van antwoord dienen zolang het onderzoek loopt”.

Vandaar de volgende vragen aan de Commissie:

1. Welke regel bepaalt dat de Commissie geen vragen kan beantwoorden over haar huidige contractanten als er een OLAF-onderzoek loopt over haar voormalige contractanten?

2. Hoe heet de contractant van Eurostat? Eurogramme Limited of Eurogramme? Indien Eurogramme de officiële benaming is, kan de Commissie dan meedelen hoe deze overschakeling van contractant verenigbaar is met de regel volgens welke Eurostat uitsluitend contracten kan afsluiten met bedrijven die een volledige en correcte boekhouding van de voorbije drie jaar kunnen voorleggen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(6 februari 2003)

In principe wenst de Commissie geen commentaar te verstrekken over dit dossier, dat voor onderzoek aan het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) is voorgelegd. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (1), waardoor de onderzoeken door het OLAF worden geregeld, is de in het kader van OLAF-onderzoeken verkregen informatie onderworpen aan de geheimhoudingsplicht en de voorschriften inzake gegevensbescherming.

De naam van de contractant is Eurogramme SARL. De onderneming heeft eind 2001 een aanvullende overeenkomst met de Commissie gesloten, waardoor ze alle contractuele rechten en verplichtingen van Eurogramme Limited Succursale Luxembourg heeft overgenomen.

Er bestaat geen voorschrift dat de Commissie alleen overeenkomsten mag sluiten met ondernemingen die een boekhouding van de afgelopen drie jaar kunnen voorleggen. In artikel 31 van Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 (2) betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening worden enkele alternatieve methoden aangegeven om de financiële draagkracht aan te tonen. Deze alternatieve methoden zijn bijvoorbeeld geschikt wanneer het gaat om pas opgerichte ondernemingen.

(1) PB L 136 van 31.5.1999.

(2) PB L 209 van 24.7.1992.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/288

(2004/C 88 E/0294)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0811/02

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(25 maart 2002)

Betreft: Harmonisatie van voorschriften voor voertuigen

Onlangs wekte het bericht over het ophouden van bussen op vakantiereis door Oostenrijk verbazing. Op zondag 10 maart 2002 werden bij controles door de gendarmerie in Kundl reisbussen uit Duitsland, Denemarken en België tegengehouden, omdat ze langer waren dan de toegestane 12 meter. Voor zulke bussen is een speciale vergunning nodig om door Oostenrijk te mogen rijden.

Meent de Commissie niet dat de voorschriften voor voertuigen, in dit geval de maximumlengte van reisbussen, in geheel Europa onderling dienen te worden aangepast en geharmoniseerd? Bovendien lijkt het onbegrijpelijk dat de nodige speciale vergunningen niet altijd, ook op zondag, kunnen worden verkregen.

Kan de Europese Commissie hierover meer zeggen en de stand van zaken op dit terrein toelichten?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 mei 2002)

De Commissie is zich bewust van het probleem waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

Het klopt dat Richtlijn 2002/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 februari 2002 tot wijziging van Richtlijn 96/53/EG van de Raad houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en het internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen (1) en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten, de volgende maximaal toegestane lengte voor bussen heeft vastgesteld:

— 13,50 meter (m) voor een bus met twee assen;

— 15,00 m voor een bus met meer dan twee assen;

— 18,75 m voor een gelede bus;

— 18,75 m voor een bus met aanhangwagen.

De lidstaten dienen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden om uiterlijk vóór 9 maart 2004 aan de richtlijn te voldoen. Totdat de Oostenrijkse autoriteiten deze richtlijn in nationale wetgeving hebben omgezet blijven de huidige nationale beperkingen van toepassing.

(1) PB L 67 van 9.3.2002.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 70/1

(2004/C 70 E/001)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2576/02

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(16 september 2002)

Betreft: Terugbetaling Viagra

De ziekteverzekering van de 45 000 Europese ambtenaren heeft zopas beslist, onder bepaalde voorwaarden, de kosten van de erectiepil Viagra terug te betalen. Daarmee is deze ziekteverzekering de eerste in Europa die dat doet. Volgens de Franse krant Le Monde werd die beslissing genomen op het moment dat de ziekteverzekering, voor twee derde gefinancierd door de Europese Unie, voor het eerst in zijn geschiedenis met een tekort afsluit.

Hoeveel Europese ambtenaren komen in aanmerking voor de terugbetaling van Viagra?

Waarom vindt de Commissie het nodig Viagra op te nemen in haar ziekteverzekering?

Als erectiestoornissen een probleem zijn, moet de Europese Unie dan geen initiatief nemen om Viagra in alle Europese lidstaten door de ziekteverzekeringen te laten terugbetalen?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/688

(2004/C 78 E/0734)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1287/02

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(7 mei 2002)

Betreft: Het planten van koolzaad

Is de Commissie op de hoogte van onderzoek naar de effecten van koolzaadverbouw op de volksgezondheid — met name op plaatsen waar koolzaad in de buurt van bewoning wordt verbouwd?

Zijn er plannen om het planten van dit gewas in de nabije omgeving van bewoning te beteugelen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(28 juni 2002)

Soortgelijke schriftelijke vragen zijn reeds gesteld in 1991, 1992 en opnieuw in 1996 (E-1452/91 door de heer McCubbin (1), E-2414/91 door mevrouw Ewing (2), E-2415/91 door mevrouw Ewing (3), E-611/92 door de heer Raffin (4), E-2146/96 door mevrouw McNally (5)). De Commissie is niet op de hoogte van een consensus in de wetenschappelijke wereld over de in de vraag van het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwestie. De Commissie weet dat er bezorgdheid bestaat over een mogelijk verband tussen allergische symptomen bij mensen en de koolzaadverbouw en zij kan bevestigen dat verscheidene studies over dit onderwerp zijn verricht (6), met name door het Scottish Crops Research Institute en de universiteit van Dundee (7). Gezien het resultaat van de gepubliceerde verslagen bestaat er geen overtuigend bewijs om een direct oorzakelijk verband aan te tonen tussen de menselijke gezondheid en de koolzaadverbouw.

(1) PB C 311 van 2.12.1991.

(2) PB C 159 van 25.6.1992.

(3) PB C 209 van 15.8.1992.

(4) PB C 32 van 2.2.1994.

(5) PB C 11 van 13.1.1997.

(6) Butcher RD, Goodman BA, Deighton N, Smith WH. „Evaluation of the allergic/irritant potential of air pollutants: detection of proteins modified by volatile organic compounds from oilseed rape (Brassica napus ssp. Oleifera) using electrospray ionization-mass spectrometry.” Cli Exp Allergy Oct 1995; 25(10): 985-92. Hemmer W, Focke M, Wantke F, Jager S, Gotz M, Jarisch R. „Oilseed rape pollen is a potential relevant allergen.” Cli Exp Allergy. Feb 1997; 27(2): 156-161. Hemmer W. „The health effects of oilseed rape: myth or reality?” BMJ. 1998; 316: 1327-28. Soutar A, Harker C, Seaton A, Brooke M, Marr I. „Oilseed rape and seasonal symptoms: epidemiological and environmental studies.” Thorax, 1994; Vol 49: 352-56. Soutar A, Harker C, Seaton A, Packe G. „Oilseed rape and bronchial reactivity.” Occup Environ Med. Sep 1995; 52 575-580. Welch J, Jones MG, Cullinam P, Coates OA, Newman Taylor AJ. „Sensitization to oilseed rape is not due to cross-reactivity with grass pollen.” Cli Exp Allergy. Mar 2000; 30(3): 370-375.

(7) McEvan M, Macfarlane Smith WH. „Identification of volatile organic compounds emitted in the field by oilseed rape (Brassica napus ssp. Oleifera) over the growing season.” Cli Exp Allergy. 1998; 28: 332-38. Parratt D, Macfarlane Smith WH, Thomson G, Cameron LA, Butcher RD. „Evidence that oilseed rape (Brassica napus spp. Oleifera) causes respiratory illness in rural dwellers.” Sco Med J. 1995; 40: 074-76.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 70/18

(2004/C 70 E/019)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3743/02

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(13 december 2002)

Betreft: Executie Tibetanen in China

Weet de Commissie dat het Chinees Hof van Justitie op twee december j.l. een doodvonnis heeft uitgesproken over twee Tibetanen, Tenzin Delek Rinpoche en Lobsang Dhondup, vanwege vermeende betrokkenheid bij een bomaanslag?

Weet de Commissie dat de bewijslast op basis waarvan het vonnis is uitgesproken zeer mager is en in twijfel wordt getrokken?

Is de Commissie bereid op zeer korte termijn actie te ondernemen en druk uit te oefenen op de Chinese autoriteiten om de terechtstellingen, waarvan de eerste op 12 december valt en de tweede binnen twee jaar voltrokken zal worden, te voorkomen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 januari 2003)

De Commissie is op de hoogte gesteld van het doodvonnis dat op 2 december 2002 uitgesproken werd over de twee Tibetanen Tenzin Delek Rinpoche en Lobsang Dhondup vanwege hun vermeende betrokkenheid bij een bomaanslag. De Commissie heeft ook kennis genomen van het bewijs waarop het vonnis was gebaseerd en de manier waarop het proces werd gevoerd wordt betwist.

De Europese Unie heeft onmiddellijk officieel haar bezorgdheid geuit tegenover de Chinese autoriteiten binnen de door hen toegestane termijn zodat de twee ter dood veroordeelde Tibetanen beroep konden aantekenen, wat sindsdien gebeurd is (in december 2002).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3302/02

van Francesco Fiori (PPE-DE) aan de Commissie

(21 november 2002)

Betreft: Bioterrorism Act

Aan de hand van de ingewikkelde, in de Amerikaanse wet Bioterrorism Act beschreven procedure kan perfect nagegaan worden welke weg een bepaald voedingsproduct vanaf de verpakking tot de distributie op de Amerikaanse markt volgt en kunnen eventuele gevolgen van terreuraanslagen via de voedselketen voor de volksgezondheid beperkt worden. De redenen waarom de Verenigde Staten zo gehandeld hebben, liggen voor de hand.

Toch is enige bezorgdheid gerezen over de mogelijke gevolgen van deze wet voor de internationale handel en over de eventuele belemmeringen voor de handelsrelaties met de VS, een van de belangrijkste afzetmarkten voor onze kwaliteitslevensmiddelen (pasta, olijfolie, kaas).

Deze Amerikaanse wet raakt rechtstreeks aan de belangen van de Italiaanse levensmiddelensector en kan vooral voor de kleine en middelgrote bedrijven ongunstige gevolgen hebben.

Hoe wil de Commissie de invoering van kunstmatige handelsbeperkingen tegengaan en buitensporige complicaties voor genoemde exportbedrijven voorkomen?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(19 december 2002)

De Commissie is zich bewust van de procedures in de Amerikaanse Bio-terrorism Act (BTA) die op 12 juni 2002 werd ondertekend. Deze wet maakt deel uit van de globale inspanning van de Amerikaanse regering om in gepaste maatregelen te voorzien ter preventie van terreuraanslagen via de voedselketen of andere kanalen. Op dit vlak, met inbegrip van de bescherming tegen bio-terrorisme, hebben de Commissie en de Amerikaanse regering een overeenstemmende aanpak, die gebaseerd is op de noodzaak een gepast niveau van veiligheid te bereiken dat de handel zo weinig mogelijk belemmert. Deze aanpak is in overeenstemming met de geest van de WTO-overeenkomst, en de doelstelling de handel te vergemakkelijken van de Doha Ontwikkelingsagenda.

Gelet op de mogelijke handelsbelemmeringen die voortvloeien uit de maatregelen van de BTA (registratie van voedselfaciliteiten, opstellen en bijhouden van registers, voorafgaande aanmelding van invoer, administratieve aanhouding), hebben de Commissie en de lidstaten op 30 augustus 2002 schriftelijk voorafgaande opmerkingen gericht aan de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA), waarin zij hun bezorgdheid uiten over de inhoud en procedures van deze wet en erop wijzen dat sommige van de voorgestelde maatregelen wezenlijke invloed zullen hebben op de handelsstromen en niet altijd het beoogde resultaat bereiken.

Ten slotte bepaalt de BTA dat tegen 12 december 2003 uitvoeringsmaatregelen moeten worden vastgesteld. De FDA werkt momenteel aan voorstellen voor maatregelen, die tegen eind 2002 moeten worden bekendgemaakt. Op dat ogenblik zal de Commissie gebruik maken van zowel de Amerikaanse formele rule making procedure als de SPS-procedure van de WTO om haar standpunt inzake specifieke punten van de voorstellen van de FDA kenbaar te maken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3264/02 van Terence Wynn (PSE) aan de Commissie. Douaneautoriteiten.



Publicatieblad Nr. 011 E van 15/01/2004 blz. 0044 - 0045



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3264/02 van Terence Wynn (PSE) aan de Commissie (19 november 2002) Betreft: Douaneautoriteiten Hebben de douaneautoriteiten op de luchthaven van Palma, Majorca, Spanje het recht bij vertrekkende reizigers sigaretten in beslag te nemen waarover accijns is betaald? Antwoord van de heer Bolkestein Namens de Commissie (23 december 2002) De Commissie stelt het geachte parlementslid ervan in kennis dat zij klachten heeft ontvangen over de inbeslagname door de Spaanse autoriteiten van tabaksproducten van vertrekkende reizigers. De Commissie onderzoekt deze klachten om zich ervan te vergewissen dat de Spaanse wetgeving en praktijk overeenstemmen met de Communautaire wetgeving voor de interne markt, en met name met Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop(1). (1) PB L 76 van 23.3.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3181/02

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(7 november 2002)

Betreft: Terrorisme en het vredesproces in het Midden-Oosten

De Commissie is sterk betrokken bij het streven naar een oplossing van het Arabisch-Israëlisch conflict. Kan de Commissie bevestigen dat zij er bij voorzitter Arafat op de juiste wijze op heeft aangedrongen dat hij al zijn invloed moet aanwenden om een eind te maken aan terroristische aanslagen zodat de kans op echte onderhandelingen over een oplossing voor beide staten open blijft? Heeft zij voorts duidelijk gemaakt dat dit voor de Palestijnen zelf van wezenlijk belang is?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(11 december 2002)

De Commissie heeft er, zowel op bijeenkomsten met vertegenwoordigers van de Palestijnse Autoriteit als in haar briefwisselingen met President Arafat, nooit enige twijfel over laten bestaan dat zij van oordeel is dat er een eind moet komen aan het geweld en het terrorisme en dat de Palestijnse Autoriteit, de legitieme bestuurlijke instantie in de Palestijnse Gebieden, het terrorisme moet bestrijden. Ook de Europese Raad en de Raad Algemene Zaken hebben dit vraagstuk herhaaldelijk te berde gebracht, bijvoorbeeld in de Verklaringen van Laeken (14 en 15 december 2001) en van Sevilla (21 en22 juni 2002).

De Commissie heeft er tevens op gewezen dat de Palestijnse Autoriteit het probleem van het aanzetten tot geweld moet aanpakken.

Voort betreurt de Commissie het dat perioden van betrekkelijke kalmte, zoals eind vorig jaar en in juli/augustus 2002 niet zijn benut om via onderhandelingen een oplossing te bereiken over het beginsel van twee staten. De Commissie is van oordeel dat tegelijk met de politieke en economische vraagstukken ook de veiligheidsaspecten onder de loep moeten worden genoemn zodat het politieke proces kan worden voortgezet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3874/02

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Raad

(10 januari 2003)

Betreft: Beter Europees militair materieel om onafhankelijker te kunnen opereren

Het is duidelijk dat Europa beter militair materieel moet aanschaffen als het onafhankelijker wil kunnen opereren en een echte Europese Snelle Interventiemacht wil ontwikkelen.

Op politiek niveau is het een van de grootste uitdagingen van de Europese Unie om een ruimte tot stand te brengen waarin het zijn eigen gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid kan ontwikkelen om een bepaald niveau te waarborgen voor de handhaving van de continentale vrede, veeleer dan enig ander onbereikbaar doel op wereldschaal.

Kan de Raad binnen zijn bevoegdheden in dezen aangeven in hoeverre hij periodiek kan beoordelen aan welke voorwaarden de Europese Unie nog moet voldoen om een echt eigen gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid tot stand te brengen?

Antwoord

(21 juli 2003)

De werkzaamheden die sinds de Europese Raad van Helsinki zijn aangevat, hebben de Europese Unie in staat gesteld het gamma van noodzakelijke middelen te bepalen om alle Petersbergtaken, ook de meest veeleisende, tot een goed einde te brengen. Zo konden de behoeften van de EU aan militaire vermogens en strijdkrachten om het hoofddoel te realiseren, worden omschreven en bijeengebracht in een catalogus van vermogens die regelmatig wordt herzien aan de hand van de principes die tijdens de Europese Raad van Nice werden overeengekomen.

Tijdens twee vermogensconferenties, respectievelijk onder het Franse en het Belgische voorzitterschap, konden de concrete nationale verbintenissen worden gebundeld die beantwoorden aan de militaire vermogensdoelstellingen die de Europese Raad van Helsinki heeft bepaald. De lidstaten hebben zich op vrijwillige basis verbonden tot nationale bijdragen die overeenstemmen met de vermogens die voor het bereiken van het hoofddoel zijn vastgesteld. Deze toezeggingen zijn bijeengebracht in een catalogus van strijdkrachten. Uit de analyse van deze catalogus is gebleken dat de Europese Unie in 2003 overeenkomstig het in Helsinki bepaalde hoofddoel in staat zal zijn alle Petersbergtaken uit te voeren, maar dat sommige vermogens zowel kwantitatief als kwalitatief zullen moeten worden verbeterd om de ter beschikking van de Unie staande vermogens te optimaliseren.

De lidstaten hebben in dit verband tijdens de conferentie van 19 november 2001 over de verbetering van de militaire vermogens de overblijvende lacunes afgebakend en een actieplan vastgesteld om deze lacunes weg te werken. Dat plan is gebaseerd op nationale besluiten (bottom-up benadering) om de respectieve defensie-inspanningen van de lidstaten te rationaliseren, en op versterking van de synergie van de nationale en multinationale projecten.