ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2689/02

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad

(26 september 2002)

Betreft: Definiëring begrippen Europese Gedragscode m.b.t. wapenexport

In 1998 keurde de Raad de Gedragscode van de Europese Unie betreffende wapenuitvoer goed. Daarin verklaren de EU-lidstaten zich vastbesloten (sic) de uitvoer te voorkomen van materieel dat kan worden gebruikt voor binnenlandse onderdrukking of internationale agressie dan wel kan bijdragen tot regionale instabiliteit.

Criterium 3 spreekt over de interne situatie in een land van eindbestemming: De lidstaten staan geen uitvoer van materieel toe waardoor gewapende conflicten worden uitgelokt of verlengd dan wel bestaande spanningen of conflicten in het land van eindbestemming verergerd.

Kan de Raad mij meedelen wat de onderschrijvers concreet verstonden onder gewapende conflicten en bestaande spanningen of conflicten.

Kan de Raad mij meedelen wat de onderschrijvers concreet voor ogen hadden wanneer zij spraken over het uitlokken of verlengen van een conflict? En op welke handelingen doelden de ondertekenaars toen zij stelden dat deze bestaande spanningen of conflicten konden verergeren?

Antwoord

(18 februari 2003)

De Raad deelt de Geachte Afgevaardigde mee dat de dagelijkse interpretatie en toepassing van de beginselen van de Gedragscode een taak is die elke lidstaat afzonderlijk verricht wanneer een besluit over de verlening van een uitvoervergunning wordt genomen. Het ligt niet op de weg van de Raad om deze besluiten te toetsen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2741/02

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 september 2002)

Betreft: Biologische landbouw in de Europese Unie

Volgens inschattingen van de Commissie heeft de biologische landbouw, die in het algemeen een razendsnelle expansie doormaakt, in bepaalde lidstaten haar maximale omvang bereikt.

Welke maatregelen is de Commissie van plan te gaan nemen teneinde de verdere ontwikkeling en de duurzaamheid van de biologische landbouw te garanderen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 november 2002)

In haar strategie voor duurzame ontwikkeling heeft de Commissie verklaard dat bij de tussentijdse evaluatie van het gemeenschappelijk landbouwbeleid meer de nadruk moet worden gelegd op kwaliteit dan op kwantiteit, bijvoorbeeld door de biologische landbouw en andere milieuvriendelijke systemen aan te moedigen.

Momenteel wordt de biologische landbouw als zijnde een landbouwsysteem dat gunstig is voor het milieu, door de Gemeenschap gestimuleerd via haar plattelandsontwikkelingsbeleid volgens Verordening (EG) nr. 1257/1999(1) van de Raad in het kader van programma's voor een milieuvriendelijke landbouw. In alle lidstaten gelden momenteel maatregelen ter ondersteuning van de omschakeling naar en/of de instandhouding van biologische landbouw.

Bovendien ontwikkelt de Commissie momenteel een actieplan voor biologisch voedsel en biologische landbouw. Het actieplan is bedoeld om de bestaande situatie te analyseren en voorstellen voor actie te ontwikkelen, waardoor de sector kan blijven groeien. Verwacht wordt dat er in december 2002 aan de Raad en het Parlement een mededeling over het actieplan kan worden voorgelegd.

(1) Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen (PB L 160 van 26.6.1999).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2991/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(23 oktober 2002)

Betreft: Maatregelen om ongelukken in de visserij tegen te gaan

Het Europees Parlement heeft op 5 april 2001 een resolutie aangenomen over veiligheid en oorzaken van ongevallen in de visserij(1). In artikel 13 werd de Commissie gevraagd de lidstaten te verplichten tot het opzetten van een computersysteem voor reddingsbootinspecties, zodat alle eigenaren van vissersvaartuigen automatisch jaarlijks bericht krijgen dat hun reddingsboten moeten worden nagezien, alsmede van een soortgelijk waarschuwingssysteem voor EPIRB- en SART-batterijen.

In artikel 14 van deze resolutie verzoekt het EP de Commissie zorg te dragen voor een jaarlijkse inspectie van alle vissersvaartuigen om zich ervan te vergewissen dat de verplichte reddingsapparatuur aan boord is en gebruiksklaar is.

Heeft de Commissie in dit verband een initiatief genomen?

Welke maatregelen overweegt de Commissie in verband met reddingswerk om er zodoende toe bij te dragen dat het aantal ongevallen in de visserij wordt verminderd?

(1) PB C 21 E van 24.1.2002, blz. 359.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 december 2002)

Met betrekking tot punt 13 van de door het geachte parlementslid genoemde resolutie heeft de Commissie geen stappen ondernomen om de lidstaten te brengen tot het opzetten van een computersysteem voor reddingsbootinspecties, zodat alle eigenaren van vissersvaartuigen automatisch jaarlijks bericht krijgen dat hun reddingsboten moeten worden nagezien, alsmede van een soortgelijk waarschuwingssysteem voor EPIRB- en SART-batterijen. Dat zou heel wat werk met zich brengen, zonder dat er een equivalent bestaat voor handelsschepen. De verantwoordelijkheid hiervoor ligt rechtstreeks bij de lidstaten.

Wat betreft punt 14 van diezelfde resolutie, waarin het Parlement de Commissie vraagt zorg te dragen voor een jaarlijkse inspectie van alle vissersvaartuigen om zich ervan te vergewissen dat de verplichte reddingsapparatuur aan boord is en gebruiksklaar is zij opgemerkt dat Richtlijn 97/70/EG(1) alleen voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt regelmatige controles door de vlaggenstaat verplicht stelt, en dat voor de andere schepen de nationale controleregeling geldt. Er zijn, ongeacht de grootte van het vaartuig, geen voorzieningen voor controle van de nationale administratie door de Commissie.

(1) Richtlijn 97/70/EG van de Raad van 11 december 1997 betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt, PB L 34 van 9.2.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2329/02

van Laura González Álvarez (GUE/NGL) aan de Raad

(26 juli 2002)

Betreft: Schending van de mensenrechten in de Islamitische Republiek Iran

De laatste tijd bereiken ons steeds meer alarmerende berichten over de situatie van de mensenrechten in de Islamitische Republiek Iran. De officiële pers meldt dat in de eerste helft van 2002 drie maal zoveel mensen zijn terechtgesteld dan in dezelfde periode van 2001. Dat sprake is van een golf van repressie blijkt wel uit het feit dat in één week 21 openbare executies plaatsvonden terwijl duizenden mensen gevangen zitten.

Volgens regeringsbronnen wachten vier vrouwen die veroordeeld zijn tot de dood door steniging in hun cel op de uitvoering van hun straf. Met hun terechtstelling zou het aantal personen dat onder het presidentschap van Khatami op deze barbaarse wijze het leven heeft gelaten op 23 komen, om maar te zwijgen van het aantal gevallen van openbare geseling en de vervolging van burgers door de veiligheidsorganen.

De verwerping met één stem verschil van de resolutie inzake de mensenrechten in de Islamitische Republiek Iran, die onder Spaans EU-voorzitterschap was ingediend tijdens de laatste vergadering van de VN-Mensenrechtencommissie in Genève, is door de autoriteiten in Teheran opgevat als een teken van de verslappende aandacht van de EU en heeft de Iraanse regering ertoe aangezet de toch al dramatische toestand verder aan te scherpen.

Welk instrument kan de EU aanwenden om scherper toe te zien op de situatie van de mensenrechten in de Islamitische Republiek Iran, los van de dialoog die met de autoriteiten van dit land wordt gevoerd?

Zal de EU op de komende Algemene Vergadering van de Verenigde Naties een resolutie indienen over de situatie van de mensenrechten in de Islamitische Republiek Iran?

Antwoord

(6 februari 2003)

De Raad stelt vast dat de geachte afgevaardigde er in haar vraag van uitgaat dat er reeds een mensenrechtendialoog tussen de EU en de Iraanse autoriteiten wordt gehouden. Het is juist dat het vraagstuk van de mensenrechten een van de vele politieke vraagstukken is waarover tussen de EU en Iran reeds is gesproken tijdens de halfjaarlijkse vergaderingen die in het kader van de uitgebreide politieke dialoog zijn gehouden.

De Raad heeft evenwel pas op 21 oktober jl. te Luxemburg formeel besloten een officiële dialoog over de mensenrechten met Iran aan te gaan. De bedoeling is deze dialoog in december van dit jaar te starten.

Het feit dat de EU formeel een mensenrechtendialoog met een bepaald land aangaat, belet haar echter niet schendingen van de mensenrechten in dat land, met name binnen de geschikte internationale fora, aan de kaak te stellen of deze kwestie in vergaderingen op ieder niveau met het betrokken derde land aan de orde te stellen, zoals de EU in het geval van Iran heeft gedaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2053/02

van Bert Doorn (PPE-DE) aan de Commissie

(5 juli 2002)

Betreft: Onderzoek naar economische machtspositie Microsoft

Ondanks het onderzoek dat de Europese Commissie momenteel uitvoert naar vermeend misbruik door de onderneming Microsoft van zijn economische machtspositie, lijkt Microsoft vooralsnog voort te gaan op het ingeslagen pad.

Met name op het gebied van het aanbieden van upgrades of licentievernieuwing van software is deze onderneming voornemens op zeer korte termijn een aantal prijsverhogingen door te voeren die buitenproportioneel zijn.

Is de Commissie bekend met het feit dat Microsoft, ook tijdens het ingestelde onderzoek, voortgaat met het misbruik van zijn machtpositie, in concreto het opleggen van de nieuwe licentieregeling voor software?

Is de Commissie zich bewust van het feit dat snel optreden van de Europese Commissie gewenst is, gezien de grote economische belangen en de mogelijke schade voor Europese ondernemingen?

Welke acties denkt de Europese Commissie op korte termijn tegen de onderneming Microsoft te ondernemen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(1 augustus 2002)

De Commissie is op de hoogte van het herziene beleid van Microsoft inzake de prijzen van upgrades en licentievernieuwingen. Omdat de Commissie deze zaak nog niet formeel heeft onderzocht, kan zij niet bevestigen of ontkennen dat het hier gaat om misbruik van een machtspositie.

Zoals de Commissie in haar antwoord op schriftelijke vraag nr. E-1823/02 van de heer Meijer(1), heeft uiteengezet, is zij, met het oog op een efficiënte toewijzing van haar beperkte middelen en in het licht van het lopende onderzoek tegen Microsoft, in 2001 met verschillende nationale mededingingsautoriteiten overeengekomen dat deze mededingingsautoriteiten een eerste analyse zouden uitvoeren van het licentiebeleid van Microsoft inzake de upgrades. Op basis van de werkzaamheden die de bevoegde nationale mededingingsautoriteiten in verband met deze zaak hebben verricht, onderzoekt de Commissie momenteel samen met deze autoriteiten welke de meest efficiënte manier is om het onderzoek voort te zetten.

(1) PB C 92 E van 17.4.2003, blz. 95.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2545/02

van Marco Cappato (NI) aan de Commissie

(12 september 2002)

Betreft: Schendingen door de Franse autoriteiten van het vrije verkeer van burgers over de Frans-Italiaanse grens tijdens het op 15 augustus in Italië gehouden Technival

Tijdens het in het weekend van 15 augustus in Italië gehouden Technival hebben de Franse autoriteiten aan de pas van Larche (La Maddalena) het enkele dagen onmogelijk gemaakt dat vrachtauto's en geluidsinstallaties van artiesten zich naar de manifestatie in Italië begaven. Op 14 en 15 augustus heeft de prefectuur Alpes de Haute-Provence zelfs voetgangers de toegang tot Italiaans grondgebied enkele uren ontzegd.

Welke maatregelen overweegt de Commissie in verband met de schending van het vrije verkeer van burgers en goederen die zich bij deze gelegenheid heeft voorgedaan?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(21 oktober 2002)

Het recht om op het grondgebied van een andere lidstaat te reizen en te verblijven is een fundamenteel recht dat door het EG-Verdrag rechtstreeks aan iedere burger van de Unie wordt toegekend. Uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid kan dit recht evenwel worden beperkt.

De door de lidstaten genomen maatregelen inzake openbare orde moeten worden getoetst aan Richtlijn 64/221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 voor de coördinatie van de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid(1), en van de rechtspraak van het Europees Hof van Justitie. In het belang van de openbare orde en de openbare veiligheid gemaakte inbreuken op de door het EG-Verdrag gegarandeerde rechten mogen niet verder gaan dan hetgeen ten behoeve van de bescherming van deze openbare orde en openbare veiligheid noodzakelijk is(2).

Het is de taak van de nationale autoriteiten om in eerste instantie de concrete situatie te beoordelen en vervolgens, met inachtneming van het Gemeenschapsrecht, passende maatregelen te nemen. De maatregelen ter bescherming van de openbare orde en de openbare veiligheid moeten in het bijzonder worden toegepast in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel. Evenredigheid houdt in dat er goede redenen voor de maatregel moeten zijn en dat er een billijk evenwicht moet zijn tussen de toegepaste maatregel en het doel ervan en tussen de belangen van het individu en die van de betrokken staat.

Wat de feiten tijdens het technofestival technival betreft, kan de Commissie op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte gegevens niet beoordelen of het gemeenschapsrecht dat van toepassing is op het vrije verkeer werd geschonden. De Commissie heeft dienaangaande geen klachten van burgers ontvangen.

(1) PB P 56 van 4.4.1964.

(2) Zaak 36/75 Rutili, Jurispr. 1975, blz. II-1219.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2412/02

van Mario Borghezio (NI) aan de Raad

(7 augustus 2002)

Betreft: Ontmoeting van Belgisch minister van Buitenlandse Zaken Louis Michel met de Iraakse regering

Naar verluidt heeft de Belgische minister van Buitenlandse Zaken Louis Michel een ontmoeting gehad met de Iraakse minister van Buitenlandse Zaken en wellicht met Saddam Hoessein. Het spreekt vanzelf dat gezien de huidige internationale situatie een dergelijk voorval gevoelig ligt en van belang kan zijn voor het buitenlands beleid van de Europese Unie, nu Irak zeer snel het doelwit kan worden van een nieuwe militaire aanval van de Verenigde Staten.

Is de Raad op de hoogte van deze ontmoetingen van Louis Michel met de Iraakse minister van Buitenlandse Zaken en/of Saddam Hoessein? Hebben dergelijke ontmoetingen plaatsgevonden tijdens het Belgische voorzitterschap van de EU en, indien ja, zijn de lidstaten daarvan op de hoogte gesteld?

Antwoord

(6 februari 2003)

De Belgische minister van Buitenlandse Zaken, de heer Michel, heeft de Europese Unie ingelicht over het resultaat van zijn ontmoeting met de Iraakse minister van Buitenlandse Zaken in juli van dit jaar. Het geachte parlementslid zij geattendeerd op de persmededeling die het Belgische ministerie van Buitenlandse Zaken in verband daarmee heeft gedaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3095/02

van María Valenciano Martínez-Orozco (PSE) aan de Commissie

(28 oktober 2002)

Betreft: Operationeel programma doelstelling 2 voor het autonome gebied Madrid 1997-1999

Kan de Commissie mededelingen verstrekken over het resultaat van het definitieve eindverslag voor doelstelling 2 van de autonome regio Madrid voor de periode 1997-1999, en over de fout die in een onderzoeksrapport van de Rekenkamer over deze periode is vastgesteld?

Weet de Commissie of de regio Madrid de vastgestelde fouten heeft gecorrigeerd?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(3 december 2002)

In 2000 heeft de Rekenkamer een controle uitgevoerd met betrekking tot verschillende maatregelen die door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) in het kader van het OP van doelstelling 2 voor Madrid (1997-1999) werden medegefinancierd.

Met betrekking tot maatregel 3.4 (bouw en uitrusting van onderzoeks- en ontwikkelingscentra) van dit OP lieten de conclusies van het verslag van de Rekenkamer zien dat bepaalde projectuitgaven geen betrekking hadden op onderzoek en ontwikkeling (O & O) maar op het universitair onderwijs. Op grond van de communautaire regelgeving is geen medefinanciering toegestaan van investeringen op het gebied van het onderwijs voor gebieden van doelstelling 2.

De nationale autoriteiten waren echter van oordeel dat alle projecten in de uitgavenaangiften voor deze maatregel betrekking hadden op O & O-activiteiten.

Om hierin duidelijkheid te brengen hebben de Spaanse autoriteiten, in overleg met de Commissie, onlangs een onafhankelijk deskundige aangewezen die de projecten binnen de maatregel moet verifiëren en de investeringen die verband houden met O & O moet aangeven.

De conclusies van dat deskundigenonderzoek worden aan de Commissie voorgelegd zodat het bedrag van de uitgaven die daadwerkelijk voor medefinanciering door het EFRO in het kader van deze maatregel in aanmerking komen, kan worden vastgesteld.

De Commissie wacht nu op dit verslag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2543/02

van Pietro-Paolo Mennea (PPE-DE) aan de Commissie

(6 september 2002)

Betreft: Kasteel van Barletta

Het gemeentebestuur van Barletta heeft bij beschikking 390 van 18 juli 2000 en de besluiten nr. 1387 van 20 juli 2000 een project goedgekeurd en gerealiseerd voor de algehele renovering van het kasteel van Barletta en omgeving.

Het kasteel en het omliggende gebied vormen een kunsthistorisch monument en maken deel uit van het cultureel erfgoed van de gehele gemeenschap, in de toekomst wellicht zelfs van de gehele mensheid.

Uit verklaringen van Italiaanse bewindslieden blijkt dat de uitvoering van dit project in Barletta leidt tot een zeer zorgwekkende aantasting van het milieu die buitengewoon schadelijk is voor het ecosysteem en het landschap. Deze situatie is een bron van grote zorg voor de burgers, de belangrijkste belanghebbenden bij het betreffende gebied.

Het project heeft inderdaad het historische karakter en het landschap van het gebied veranderd en aangetast.

Zijn voor dit project de noodzakelijke adviezen van de bevoegde autoriteiten ingewonnen, met name de adviezen van de instantie verantwoordelijk voor natuurbescherming en monumentenzorg in Bari en van het Italiaanse Ministerie van Cultuur?

Heeft de Europese Unie subsidie verstrekt voor dit project? Is deze situatie schadelijk voor de omgeving en verpest zij het landschap van een waardevol natuurgebied met historische waarde, gezien de nabijheid van het kasteel van Frederik II?

Lijkt het de Commissie geen goed idee, in het licht van deze situatie (die zich helaas ook op andere plaatsen voordoet), een permanent waarnemingscentrum op te richten teneinde dergelijke gevallen van aantasting van het milieu en verloedering van historische steden tijdig vast te stellen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(8 oktober 2002)

1. De Commissie kan niet in de plaats treden van de plaatselijke, regionale of nationale autoriteiten om een dergelijk project al dan niet toe te staan. Dit zou in strijd zijn met het subsidiariteitsbeginsel. Zij verkeert evenmin in de mogelijkheid om na te gaan of voor een project de nodige adviezen zijn ingewonnen van de instantie voor natuurbescherming en monumentenzorg in Bari en het bevoegde ministerie van Cultuur.

2. Het door het geachte parlementslid genoemde project wordt niet gecofinancierd uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling.

3. De oprichting van een permanent waarnemingscentrum, zoals voorgesteld door het geachte parlementslid, wordt momenteel niet in overweging genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2855/02

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 oktober 2002)

Betreft: Aanwending van de actieprogramma's Save II en Altener II door de gemeente Rome

In september 2002 heeft het comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag over de besteding van de door de EU ter beschikking gestelde fondsen ingediend.

Een zorgwekkende conclusie van dit verslag is dat de lokale en regionale overheden zeer traag en ondoeltreffend te werk gaan bij de aanbesteding van projecten; de betalingsverplichtingen van het begrotingsjaar 2000 zouden namelijk slechts 2 % van het volledige communautaire bestek bedragen.

Meermaals is benadrukt, ook door de Europese Commissie, dat het verontrustend is dat de lokale overheden de Europese fondsen onvoldoende aanwenden.

Enkele lokale territoriale overheden, zoals bijvoorbeeld de gemeente Rome, hebben met name grote behoefte aan de Europese fondsen teneinde de kooldioxide-uitstoot te beperken, de luchtkwaliteit te verbeteren en verontreiniging te bestrijden;

Kan de Commissie, gelet op het voorgaande, meedelen:

1. of de gemeente Rome projecten heeft ingediend voor de programma's Save II en Altener II;

2. of de gemeente Rome voor dergelijke projecten geld heeft ontvangen;

3. of deze fondsen aangewend zijn?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(22 november 2002)

1. De stad Rome was mede-indiener van 2 voorstellen voor het Altener-programma in het kader van de uitnodigingen tot het indienen van voorstellenen van 2001 en 2002. Eén van die voorstellen is geselecteerd, namelijk dat betreffende de tentoonstellingen voor zonnehuizen (European Solar Housing Exhibitions).

2. De stad Rome neemt als een van de in totaal 11 contractanten deel aan dit positief geëvalueerde voorstel EuSolExhibitions. De totale begroting voor dit project bedraagt 1 360 000 EUR en de totale EG-steun beloopt 680 000 EUR. Het aandeel van de stad Rome in die begroting bedraagt 217 600 EUR en de desbetreffende EG-steun voor Rome is 108 800 EUR. Het contract

wordt momenteel besproken en zal naar verwachting tegen het einde van 2002 kunnen worden ondertekend. In de hieronder gegeven tabel zijn nadere gegevens opgenomen betreffende de verschillende partners in het project en de uitsplitsing van de begroting.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3. De beschikbare middelen voor EuSolExhibitions zullen in de loop van 2003 en 2004 worden besteed.

De contractant wordt l'Assessorato alle politiche della programmazione e pianificazione del territorio del comune di Roma.