SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2322/98

van Francesco Baldarelli (PSE) aan de Commissie

(13 juli 1998)

Betreft: Openstelling van de binnenlandse markt van de Republiek Macedonië

- Gezien het feit dat de EU bestendige sociaal-economische betrekkingen met de Republiek Macedonië heeft

- Overwegende dat samenwerking plaatsvindt via een gestructureerde dialoog die heeft geresulteerd in rechtstreekse maatregelen van de Unie in het kader van programma's voor samenwerking en bijstand in verschillende sectoren van dit land

- Gezien de aansluiting van de Republiek Macedonië bij de internationale handelsovereenkomsten

- Vaststellende dat de Macedonische regering meermalen en in verschillende sectoren drempels opwerpt voor mogelijke initiatieven op het gebied van industrie en handel en hiermee in strijd handelt met de wil tot samenwerking met de EU en haar lidstaten en met de bilaterale en internationale overeenkomsten

- Gezien de recente oprichting van apimak, een joint venture onder Macedonisch recht met een grote Italiaanse deelneming (52 %), die werkzaam is in de energiesector

- Overwegende dat deze maatschappij is uitgegaan van de beginselen van partnerschap en samenwerking, die een fundamentele grondslag voor overeenkomsten met derde landen vormen en aanvankelijk door de Macedonische regering werden onderschreven

- Vaststellende dat deze maatschappij voorwerp is van een reeks beperkende maatregelen van diverse aard, die ten doel hebben de afzet van aardolieproducten en derivaten daarvan te belemmeren

- Dat deze maatregelen genomen konden worden door het besluit van de regering om de invoer van aardolieproducten te blokkeren en door administratieve beperkingen (vergunningen), waarmee inbreuk wordt gemaakt op de binnenlandse mededinging en op de openstelling van de markt waartoe de Republiek Macedonië zich tegenover de EU heeft verplicht

- Vaststellende dat deze maatregel onevenredig is daar het genoemde bedrijf hoe dan ook maar een klein marktaandeel zou hebben van naar verwachting ten hoogste 10 % na enkele jaren van bedrijvigheid

1. Kan de Commissie gezien het bovenstaande verklaren hoe het mogelijk is dat een dergelijke situatie ontstaat, die volkomen in strijd is met het internationale recht en de gevestigde betrekkingen met de EU?

2. Is de Commissie gezien het bovenstaande en andere gevallen die haar bekend zijn niet voornemens deze kwestie onverwijld op bilateraal niveau aan te kaarten teneinde de economische en handelsbetrekkingen met de Republiek Macedonië te normaliseren?

Antwoord van de heer van den Broek namens de Commissie

(3 augustus 1998)

De economische betrekkingen tussen de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en de Gemeenschap zijn sedert eind 1995 en meer recentelijk naar aanleiding van de tussen de Gemeenschap en dit land gesloten Samenwerkingsovereenkomst, die op 1 januari 1998 in werking trad, sterk verbeterd. De Commissie is er zich evenwel van bewust dat zich in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië voor verscheidene investeerders uit de Gemeenschap problemen voordoen, waartoe ook het door het geachte parlementslid genoemde geval moet worden gerekend.

De voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië is geen lid van de Wereldhandelsorganisatie (WTO). Het land heeft het WTO-lidmaatschap echter wel aangevraagd en dient derhalve de respectieve normen te eerbiedigen. Ook is de Commissie het met het geachte parlementslid eens dat het invoerverbod in dit bijzondere geval als een inbreuk op het beginsel van non-discriminatie van invoer uit de Gemeenschap, zoals dit in de bilaterale samenwerkingsovereenkomst werd vastgelegd, kan worden beschouwd.

In de eerste bijeenkomst van de krachtens de Samenwerkingsovereenkomst opgerichte Samenwerkingsraad, die op 20-21 maart 1998 in Skopje plaatsvond, wees de Commissie reeds op het belang van de totstandbrenging van een passend kader voor directe buitenlandse investeringen, waaraan het land grote behoefte heeft, en op bevordering van de industriële samenwerking en handel. De Commissie zal de autoriteiten in alle bilaterale fora die daarvoor in aanmerking komen op hun verantwoordelijkheid in deze wijzen, waarbij zij niet zal nalaten het door het geachte parlementslid genoemde geval aan de orde te stellen.