SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2024/02

van Elizabeth Lynne (ELDR) aan de Commissie

(9 juli 2002)

Betreft: Erkenning van diploma's

Naar aanleiding van een navraag van Trevor Stent, 18 rue de Pontadig, 29520 Châteauneuf-de-Faou, Frankrijk, zou ik het volgende aan de orde willen stellen. Is de Commissie ervan op de hoogte dat de betrokken persoon geen gelijke behandeling heeft genoten als leraar in Frankrijk, ondanks het bezit van een leraarsdiploma (Postgraduate Certificate in Education) van de Universiteit van Leicester (Engeland), wat in strijd is met Richtlijn 89/48/EEG(1) van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van tenminste drie jaar worden afgesloten?

De Franse autoriteiten wilden zijn diploma niet erkennen, waardoor de heer Stent slechts als hulpleerkracht werd aangesteld met een overeenkomstig salaris en een contract dat elk jaar moest worden vernieuwd. Uiteindelijk lukte het hem een vaste baan te krijgen; na vijf jaar werd hem het recht op een inspectie gegund, die gunstig uitviel, zodat hij nu een vaste baan heeft gekregen.

Bovendien kreeg de heer Stent door zijn werkgever (L'Académie de Rennes) te horen dat voor zijn salaris geen rekening kon worden gehouden met zijn in Engeland opgedane ervaring, omdat het geen Frans lycée betrof, ondanks het feit dat hij 25 jaar in het betrokken vak (geschiedenis in het Engels) en aan leerlingen van dezelfde leeftijd had lesgegeven.

Is de Commissie bereid deze zaak te onderzoeken en vast te stellen of de rechten die Trevor Stent krachtens richtlijn 89/48/EEG heeft, werden geschonden?

Welke maatregelen is de Commissie voornemens te nemen om de mobiliteit te bevorderen en aan te moedigen dat de resterende hinderpalen voor wederzijdse erkenning van diploma's en ervaring worden weggenomen?

(1) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(10 september 2002)

De zaak van de heer Stent heeft twee aspecten: erkenning van diploma's en erkenning van beroepservaring. De Commissie heeft ook direct contact met de heer Stent.

Wat de erkenning van de kwalificaties en de ervaring van de heer Stent betreft, is er geen sprake van een inbreuk op Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten(1). In deze richtlijn wordt een algemeen stelsel vastgesteld voor de erkenning van kwalificaties die in de verschillende lidstaten voor de toegang tot beroepen vereist zijn. In het kader van de richtlijn moeten de autoriteiten van de ontvangende lidstaat (in dit geval Frankrijk) een migrant toestaan om zijn beroep op het grondgebied van die lidstaat uit te oefenen wanneer hij/zij de kwalificaties bezit die voor de uitoefening van dat beroep in die lidstaat vereist zijn. De betrokkene moet zelf een verzoek om erkenning indienen in de lidstaat waar hij erkenning wenst, en hij moet hierbij duidelijk aangeven om welk beroep het gaat. Wanneer er wat het beroep of de opleiding daartoe betreft significante verschillen tussen de ontvangende lidstaat en de lidstaat van herkomst zijn, kan de ontvangende lidstaat verlangen dat de migrant een aanpassingsstage volgt of een proeve van bekwaamheid aflegt (naar keuze van de migrant). In het kader van de richtlijn moet de ontvangende lidstaat ook rekening houden met de beroepservaring van de migrant.

Op grond van de verstrekte informatie verkreeg de heer Stent in Frankrijk de erkenning om zijn beroep van leraar uit te oefenen. De Franse autoriteiten hebben dus niet geweigerd zijn kwalificaties te erkennen.

Wat het laatste punt betreft, wil de Commissie graag de aandacht vestigen op haar onlangs goedgekeurde voorstel voor een nieuwe richtlijn betreffende de erkenning van beroepskwalificaties(2). Dit voorstel betreft een grondige herziening van alle richtlijnen die gebaseerd zijn op de erkenning van titels. Weliswaar worden de belangrijkste voorwaarden en garanties gehandhaafd, maar de structuur wordt vereenvoudigd en de functionering van het stelsel wordt verbeterd. Ook bevat het voorstel voorwaarden voor het grensoverschrijdend verstrekken van diensten die eenvoudiger zijn dan voor de vrije vestiging, teneinde verder bij te dragen tot de flexibiliteit van de arbeids- en de dienstenmarkt.

Wat de erkenning van de beroepservaring betreft, lijken de Franse autoriteiten de Gemeenschapswetgeving te hebben overtreden door voor de vaststelling van het salaris van de heer Stent geen rekening te willen houden met de ervaring die hij in het Britse onderwijssysteem had opgedaan. Overeenkomstig de jurisprudentie van het Hof van Justitie(3) is de Commissie van mening dat artikel 39 van het EG-Verdrag en artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap(4) aldus moeten worden uitgelegd dat de Franse autoriteiten voor de vaststelling van het salaris vroegere tijdvakken waarin werkenden uit de Gemeenschap in een andere lidstaat vergelijkbaar werk hebben verricht, op dezelfde wijze als in Frankrijk opgedane ervaring in aanmerking moeten nemen. Daarom moeten zij de beroepservaring van de heer Stent vergelijken met de werkervaring in Frankrijk die bij de vaststelling van het salaris in aanmerking wordt genomen. Voorzover deze ervaring vergelijkbaar is, moet er op dezelfde wijze rekening mee worden gehouden.

Er loopt momenteel een inbreukprocedure over deze zaak tegen Frankrijk en de Commissie analyseert nu de Franse ontwerpwetgeving waarbij de Franse regelgeving aan de Gemeenschapswetgeving wordt aangepast.

De Commissie probeert al op een aantal manieren de belemmeringen voor de erkenning van beroepservaring en anciënniteit op te heffen. Aangezien dit probleem zich in veel lidstaten voordoet, heeft de Commissie tegen een aantal lidstaten inbreukprocedures aangespannen. Ook raadpleegt de Commissie de lidstaten over dit onderwerp in het kader van een werkgroep van directeuren-generaal voor het openbaar bestuur (intergouvernementele samenwerking). De Commissie geeft bovendien veel burgers advies over deze vraagstukken.

Om de mobiliteit in het algemeen te bevorderen heeft de Commissie onlangs haar Actieplan van de Commissie voor vaardigheden en mobiliteit(5), goedgekeurd, dat aansluit op vroegere verslagen en andere teksten over het vrije verkeer(6).

(1) PB L 19 van 24.1.1989.

(2) COM(2002) 119 def.

(3) Zaak C-15/96 (Schöning) Jurispr. (1998) I-00047, zaak C-187/96 (Commissie/Griekenlande) Jurispr. (1998) I-01095 en zaak C-195/98 (Österreichischer Gewerkschaftsbund) Jurispr. (2000) I-10497.

(4) PB L 257 van 19.10.1968.

(5) COM(2002) 72 def. van 13.2.2002.

(6) Verslag van het Panel op hoog niveau inzake het vrij verkeer van personen (het Veil-verslag) van 1997, Mededeling van de Commissie: Een actieplan voor het vrij verkeer van werknemers (COM(97) 586), Mededeling over nieuwe Europese arbeidsmarkten (COM(2001) 116).