ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1574/00

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(19 mei 2000)

Betreft: Bebouwing van de Pentelis

Volgens het WWF en andere milieuorganisaties voorziet een presidentieel ontwerpdecreet de toewijzing aan woningbouworganisaties van 600 ha grond op de Pentelis, die de afgelopen vijf jaar door grote branden getroffen is, waardoor meer dan 50 000 ha bos verloren is gegaan. Van de 600 ha voor woningbouw bestaat 200 ha uit bossen waarvan het gebruik door de grondwet is verboden, en 0,9 ha maakt deel uit van de eerste beschermingszone van de Pentelis, en een groot deel van de rest is in 1998 in vlammen opgegaan. Eerdere pogingen tot woningbouw in de regio zijn door de Raad van State als ongrondwettelijk bestempeld.

Welke stappen denkt de Raad, overwegende dat het derde communautaire bestek in allerlei subsidies voorziet voor de totstandbrenging van een vriendelijk milieu in Attica terwijl de toewijzing van het land het milieu zal aantasten ten koste van de levenskwaliteit van de bewoners van het gebied en het natuurlijk erfdeel van ons land, bij de Griekse regering te ondernemen om het presidentieel ontwerpdecreet te doen intrekken en erop toe te zien dat de bosbouwwetgeving ten uitvoer wordt gelegd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(19 juli 2000)

De Commissie heeft actief rekening gehouden met milieuoverwegingen in alle maatregelen die uit hoofde van het derde communautair bestek moeten worden gefinancierd. Er werd vooral aandacht besteed aan de gebieden die deel uitmaken van het Natura 2000-netwerk, d.w.z. gebieden die beschermd zijn krachtens Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(1) en Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(2). Voor deze gebieden is een overeenkomst gesloten waarbij alle lidstaten de verbintenis aangaan maatregelen te financieren die geen schade aan deze gebieden veroorzaken. Wanneer noodzakelijk, zullen de lidstaten bijkomende gebieden voor het netwerk aanwijzen.

De Commissie heeft geen officiële kennisgeving ontvangen van het presidentieel ontwerpdecreet om de aanmerking van bepaalde gebieden in Griekenland als bosgebied te laten vallen. Zij heeft evenmin klachten over dit ontwerpdecreet ontvangen. Het gebied van de Pentelis is niet als een Natura 2000-gebied aangemerkt en de Commissie is niet op de hoogte van enige beschermingsstatus die op Europees niveau wordt toegepast.

Aangezien als bosgebied aangemerkt land in Griekenland uit hoofde van de Griekse grondwet wordt beschermd, is de Commissie van oordeel dat de Raad van State alle noodzakelijke informatie moet onderzoeken om uitsluitsel te geven over de aanvaardbaarheid van het voorgestelde decreet. Aangezien het gebied van de Pentelis geen deel uitmaakt van het Griekse gedeelte van het Natura 2000-netwerk, kan de Commissie geen effectieve suggesties aan de Griekse regering doen met betrekking tot de in het kader van het derde communautair bestek beschikbare financiële middelen.

(1) PB L 103 van 25.4.1979.

(2) PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1592/00 van Isidoro Sánchez García (ELDR) aan de Commissie. Verdeling per lidstaat en per ultraperifere regio van de kredieten voor het communautaire Urban-initiatief.



Publicatieblad Nr. 089 E van 20/03/2001 blz. 0056 - 0056



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1592/00 van Isidoro Sánchez García (ELDR) aan de Commissie (19 mei 2000) Betreft: Verdeling per lidstaat en per ultraperifere regio van de kredieten voor het communautaire Urban-initiatief Kan de Commissie de verdeling, per lidstaat en per ultraperifere regio, van de kredieten voor het Urban-initiatief mededelen? Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie (20 juni 2000) Op 28 april 2000 heeft de Commissie de richtsnoeren voor het communautaire URBAN II-initiatief(1) goedgekeurd. Voor de periode 2000-2006 bedraagt de steun van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling in totaal 700 miljoen euro. Ook heeft de Commissie een besluit genomen over de indicatieve verdeling over de lidstaten van de vastleggingskredieten die beschikbaar zijn voor URBAN II (zie onderstaande tabel). >RUIMTE VOOR DE TABEL> De verdeling van de bedragen binnen de lidstaten is afhankelijk van de besluiten die door de nationale overheden worden genomen. Deze besluiten zijn nog niet aan de Commissie meegedeeld. (1) PB C 141 van 19.5.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1666/00

van Mario Mauro (PPE-DE) aan de Raad

(5 juni 2000)

Betreft: Schending van de rechten van het kind

Op 3 mei 2000 heeft het voorzitterschap van de Italiaanse Raad van Ministers Afdeling Sociale Zaken Comité voor minderjarigen besloten om Izabayo Fidencie, een Rwandees meisje dat op Italiaans grondgebied zonder identiteitsbewijs was aangetroffen, naar Zwitserland te zenden, en wel naar Nshimiyimana Yuvenal, die beweert de vader van het meisje te zijn, ondanks het bestaan van documenten waaruit zonder twijfel kan worden opgemaakt dat laatstgenoemde te kwader trouw is.

Het beroep dat is ingediend bij de regionale administratieve rechtbank van de regio Lazio tegen het besluit dat het voorzitterschap van de Raad van Ministers Afdeling Sociale Zaken in deze dramatische situatie heeft genomen zonder grondige bestudering van de door de Rwandese regering verstrekte bewijsstukken waaruit blijkt dat de beweringen van Nshimiyimana Yuvenal onwaar zijn, toont aan dat de bestuurlijke maatregel op oppervlakkige wijze is getroffen.

De Europese Unie heeft zich altijd ingezet voor de eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en heeft zich daarbij uitdrukkelijk geëngageerd ten aanzien van de sociale grondrechten en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.

Bovendien is in artikel 3 van de VN-Overeenkomst inzake de rechten van het kind bepaald dat bij alle maatregelen die kinderen betreffen, of deze nu door openbare of particuliere instellingen worden genomen of door rechtbanken of gerechtelijke instanties, het belang van het kind altijd voorop moet staan. Voorts staat in deze Conventie dat het kind recht heeft op een gezin maar dat niet om het even welke persoon recht heeft op een kind.

1. Welke maatregelen denkt de Raad van Ministers van de Europese Unie te nemen om gedaan te krijgen dat Italië nagaat wie de vader en moeder van het meisje Izabayo Fidencie zijn en haar toewijst aan de wettige of natuurlijke ouders?

2. Welke maatregelen denkt de Raad van Ministers van de Europese Unie te nemen om gedaan te krijgen dat Italië het besluit om Izabayo Fidencie naar Zwitserland over te brengen opschort, gezien de nieuwe documenten die op tafel zijn gekomen en in afwachting van de uitspraak van de regionale administratieve rechtbank van Lazio?

Antwoord

(26 september 2000)

Het behoort niet tot de bevoegdheden van de Raad om zich te mengen in de uitoefening door de lidstaten van hun bevoegdheden op het gebied van verwijdering van vreemdelingen van hun grondgebied.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1644/00

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Nationaal Operationeel Programma

Waarom heeft de Commissie het Nationaal Operationeel Programma (NOP) aan de Italiaanse autoriteiten teruggezonden?

Meent de Commissie niet dat dit ernstige vertraging zal meebrengen voor de regio's (met name de gebieden van Doelstelling 1) die nu verplicht zijn aanvullende programma's uit te werken en kwalijke gevolgen zal hebben voor de besteding van de kredieten voor 2000-2006?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(11 juli 2000)

Aan de hand van de door het geachte parlementslid verstrekte gegevens kan de Commissie niet achterhalen om welk programma het gaat.

Het communautaire bestek voor de Italiaanse regio's van doelstelling 1 voor de programmeringsperiode 2000-2006 is op 14 april 2000 in beginsel door de Commissie goedgekeurd. Er zal uitvoering aan worden gegeven door middel van 14 operationele programma's, waarvan 7 regionale programma's en 7 nationale programma's.

Als een specifiek bijvoorbeeld sectoraal programma nader moet worden onderzocht, vormt dat gewoonlijk geen hinderpaal voor de goedkeuring van de overige programma's, waaronder de regionale programma's. Ingeval de inhoud van een nog niet goedgekeurd sectoraal programma een belangrijke invloed heeft op de uitvoering van de regionale programma's, moeten in de regionale programma's echter de nodige regelingen worden opgenomen om rekening te kunnen houden met de vertraging bij dat sectorale programma.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2240/00

van Carlos Ripoll y Martínez de Bedoya (PPE-DE) aan de Commissie

(5 juli 2000)

Betreft: Toerisme

Welke maatregelen denkt de Commissie met het oog op de achteruitgang van het toerisme aan de lidstaten van de Europese Unie voor te stellen?

Gecombineerd Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2176/00 en E-2240/00

(19 september 2000)

Volgens het subsidiariteitsbeginsel zijn de plaatselijke, regionale of nationale overheden verantwoordelijk voor kennis, studies, analyses en zo nodig rechtzetting van de structurele oorzaken die tot een vermindering van het aantal toeristen aan de Costa del Sol, of elders, kunnen leiden.

Als katalysator van de verschillende beleidssectoren en communautaire instrumenten kan de Commissie de overheden van de lidstaten helpen bij de ontwikkeling van hun toeristisch potentieel. Onlangs werd door de Commissie op haar internetsite een gids gepubliceerd: EU Schemes in Support of Tourism An Internet Roadmap for the Tourism Sector.

In opdracht van de Raad en in samenwerking met door de lidstaten aangewezen deskundigen zet de Commissie zich momenteel in voor de ontwikkeling van het Europese toerisme op gebieden als voorlichting, opleiding, kwaliteit van toeristische producten en bevordering van de milieubescherming en duurzaamheid in de toeristische sector. Hiertoe zijn vier werkgroepen opgericht die voor eind 2001 een definitief verslag zullen opstellen met conclusies en aanbevelingen. Op basis hiervan zal de Commissie dan haar beleid in verband met het toerisme voor de komende jaren analyseren.

De Commissie heeft drie studies uitgevoerd teneinde richtsnoeren op te stellen die de Europese toeristische ondernemingen en bestemmingen moeten helpen bij de toepassing van een geïntegreerde strategie voor kwaliteitsbeheer in kustgebieden, steden en landelijke bestemmingen. Deze richtsnoeren omvatten beste praktijken, conclusies en aanbevelingen voor de uitvoering van de geïntegreerde kwaliteitsstrategie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2657/00

van Mark Watts (PSE) aan de Commissie

(1 september 2000)

Betreft: Remweg voertuigen

Weet de Commissie dat pneumatische remmen van vrachtwagens een ingebouwde vertraging hebben van maximaal 0,3 seconde tussen het moment dat het rempedaal wordt ingetrapt en de remmen beginnen te werken, en dat dit bij een snelheid van 50 km/u neerkomt op de lengte van een auto voordat de remmen daadwerkelijk functioneren?

Weet de Commissie ook dat wanneer een auto en een beladen vrachtwagen met de begrensde snelheid van de vrachtwagen (90 km/u) tegelijkertijd remmen, de auto al stilstaat terwijl de vrachtwagen nog altijd met een snelheid van 50 km/u rijdt?

Weet de Commissie ook dat de huidige normen die gelden voor de doeltreffendheid van remmen eerder gebaseerd zijn op de mate van vertraging dan op de remweg? Vindt de Commissie, aangezien dit het geval is, ook niet dat de daadwerkelijke tussenafstanden tussen vrachtwagens onderling en tussen vrachtwagens en kleinere voertuigen teneinde het thans onaanvaardbaar hoge aantal kettingsbotsingen (doden en gewonden) te verminderen, moeten worden vergroot?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(28 september 2000)

Het is waar dat er verschil is tussen de remweg en de doeltreffendheid van de remmen van personenauto's en vrachtwagens. Dat is de reden waarom de keuringsprocedures en de grenswaarden voor deze twee typen voertuigen niet dezelfde zijn. In bijlage III, punt 2.4, van Richtlijn 71/320/EEG van de Raad van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de reminrichtingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/12/EG van 27 januari 1998(2), is bepaald dat voor de indrukkingstijd van 0,2 seconde de tijd die verstrijkt tussen het begin van het indrukken van het bedieningspedaal en het moment waarop de druk in de remcilinder 75 % van zijn asymptotische waarde bereikt, niet meer dan 0,6 seconde mag bedragen. Het klopt dat de traditionele luchtdrukremsystemen voor vrachtwagens relatief langzaam reageren, maar zij moeten aan deze eis voldoen. Sinds enkele jaren geleden elektrisch gestuurde remsystemen werden ingevoerd, waardoor de remmen nu bijna onmiddellijk reageren, is de situatie voor de meeste nieuwe voertuigen ingrijpend verbeterd.

Zowel de remweg als de vertraging, alsook vele andere veiligheidaspecten van remmen, zoals het remgedrag bij afdaling van een helling of bij verhitting, worden geregeld in bijlage II van bovengenoemde richtlijn. Werkgroep 29 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties, die zich bezighoudt met de constructie van voertuigen, heeft ook regels voor vertraging en remweg vastgesteld. Het is van belang dat voertuigen zich bij het remmen stabiel en voorspelbaar gedragen. Als alleen de remweg aan een voorschrift wordt gebonden, kan er meer risico zijn dat het voertuig gaat spinnen.

(1) PB L 202 van 6.9.1971.

(2) PB L 81 van 18.3.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1448/00

van Wolfgang Kreissl-Dörfler (PSE) aan de Commissie

(10 mei 2000)

Betreft: Financiële steun van DG Handel voor Braziliaanse milieu-NGO's

In 1997 heeft de Commissie (DG Handel) met diverse niet-gouvernementele Braziliaanse milieuorganisaties contracten gesloten waarin deze organisaties financiële steun voor projectwerk werd toegezegd. Inmiddels wachten de Braziliaanse partners al drie jaar op nieuws en vooral op de financiële steun. Als voorbeeld kan het contract met nummer BR97/023/B7-6201/04 met Ecotropia worden genoemd.

Kan de Commissie de volgende vragen beantwoorden:

1. Wat zijn de algemene doelstellingen bij de ondersteuning van projectwerk van de Braziliaanse NGO's?

2. Wat is er tot dusverre gebeurd? Zijn de steunmaatregelen geëvalueerd?

3. Hoe valt het uitblijven van financiële steun te verklaren?

4. Zal de Commissie in de nabije toekomst maatregelen nemen om aan haar contractuele verplichtingen te voldoen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(29 juni 2000)

Het project waarnaar het geachte parlementslid verwijst, maakt deel uit van een grote vastlegging die in 1997 werd gedaan (Brazil package, B7-6021/97/0542). Het pakket bestaat uit 12 NGO-projecten op milieugebied, die worden ondersteund door een centrale eenheid voor projectbeheer. Helaas is het pakket nog niet ten uitvoer gelegd en zijn er tot dusver geen contracten gesloten met de NGO-partners.

De door de partners uit te voeren projecten zijn gericht op het behoud en duurzaam gebruik van tropische bossen in Brazilië, door middel van diverse maatregelen.

De projecten zijn nog niet van start gegaan en daarom ook nog niet beoordeeld. De Commissie heeft nog geen contracten gesloten met een van de NGO-partners, die echter wel op de hoogte zijn gesteld van het feit dat hun projecten voor financiering zijn aanvaard. Een aantal voorbereidende maatregelen is genomen, waaronder een missie om de planning van de diverse projecten af te ronden. Het is van belang dat de juridische basis wordt gelegd voor de eenheid projectbeheer en dat de uitvoeringsprocedures worden omschreven, aangezien er in Brazilië niet eerder dergelijke projecten zijn uitgevoerd. Over deze procedures wordt momenteel onderhandeld.

Zoals eerder vermeld heeft de Commissie geen contractuele verplichtingen jegens de partners, aangezien er geen contracten zijn getekend. De Commissie stelt echter alles in het werk om samen met de Braziliaanse autoriteiten de zaak vlot te trekken.

De vertraging bij de uitvoering van dit project is een ernstige zaak. Dit probleem mag echter niet verhullen dat tussen 1997 en 1999 vier andere projecten (tot een bedrag van 3,9 miljoen) zijn gefinancierd uit de begrotingslijn voor tropische bossen in Brazilië, en dat voor Brazilië meer dan 22 miljoen werd vastgelegd uit de begrotingslijn voor NGO-medefinanciering.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1402/00

van Jeffrey Titford (EDD) aan de Commissie

(5 mei 2000)

Betreft: Europese Commissie en Europese Centrale Bank

Kan de Commissie mededelen welke vergaderingen er op hoog niveau hebben plaatsgevonden tussen medewerkers van de Europese Commissie en van de Europese Centrale Bank, onder vermelding van:

a) de data van die vergaderingen,

b) de plaatsen waar die vergaderingen werden gehouden,

c) de namen van degenen die deze vergaderingen bijwoonden

(met een overzicht van de op die vergaderingen besproken thema's)?

Kan de Commissie verder mededelen of de Europese Centrale Bank ten opzichte van de Commissie volledig onafhankelijk is of op enigerlei wijze of in enigerlei vorm door haar kan worden beïnvloed?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(23 juni 2000)

De Commissie onderhoudt talrijke contacten op kaderniveau met de medewerkers van de Europese Centrale Bank (ECB), en dit zowel telefonisch en schriftelijk als middels vergaderingen. Deze contacten zijn een logisch gevolg van de respectieve taken van beide instellingen en beogen de doelmatigheid van hun werkzaamheden te vergroten.

Eén vorm van contact bestaat uit deelname van vertegenwoordigers van de Commissie aan bepaalde subcomités of werkgroepen van de ECB, waarin medewerkers van de ECB en de nationale centrale banken besluiten of standpunten van de besluitvormingsorganen van de ECB voorbereiden. Over het algemeen wordt de Commissie uitgenodigd op het subcomité bankentoezicht, de werkgroep betaalsystemen en de werkgroep statistiek.

Harerzijds nodigt de Commissie medewerkers van de ECB uit op bepaalde door haar gehouden vergaderingen, waarbij vertegenwoordiging van de ECB wenselijk is, zoals het Raadgevend Comité voor het Bankwezen of de vergaderingen betreffende macro-economische vooruitzichten. Bovendien beleggen medewerkers regelmatig ad-hocvergaderingen over onderwerpen van gemeenschappelijk belang. Een voorbeeld hiervan is een op 6 april 2000 in Brussel gehouden vergadering over de voorbereiding van de wetgeving tegen de vervalsing van eurobankbiljetten, voorgezeten door de Directeur-Generaal Economische en Financiële Zaken.

Tenslotte moet eraan worden herinnerd dat medewerkers van de Commissie en hooggeplaatste vertegenwoordigers van de ECB regelmatig op hoog niveau vergaderen in het Economisch en Financieel Comité. Hooggeplaatste functionarissen van beide instellingen komen ook regelmatig bijeen op internationale fora (Internationaal Monetair Fonds, Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, enz.).

Net als op elk ander gebied, respecteert de Commissie de bepalingen van het EG-Verdrag bij haar betrekkingen met de ECB.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2455/00

van John McCartin (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juli 2000)

Betreft: Autoprijzen in Ierland en de Europese Unie

Is het de Commissie bekend hoe buitensporig hoog de prijzen van motorvoertuigen in Ierland zijn in vergelijking met andere lidstaten van de Europese Unie en kan zij mededelen in hoeverre dit prijsverschil is toe te schrijven aan belastingen, respectievelijk het ontbreken van mededinging op de markt?

Antwoord van de heer Monti Namens de Commissie

(13 september 2000)

Volgens artikel 11 van de huidige groepsvrijstellingsverordening Verordening (EG) nr. 1475/95 van de Commissie van 28 juni 1995 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen(1) zal de Commissie op geregelde tijdstippen de toepassing van deze verordening bezien, met name wat betreft de prijsverschillen tussen de lidstaten en de kwaliteit van de dienstverlening aan de eindgebruiker. Hiertoe onderzoekt de Commissie sedert 1993 in haar tweejaarlijkse verslag over de autoprijzen de desbetreffende prijsverschillen in de Gemeenschap. Voorts moet de Commissie, volgens datzelfde artikel 11, uiterlijk op 31 december 2000 een evaluatieverslag over deze verordening opstellen. In dat verslag zal de Commissie de verschillende factoren analyseren die tot deze verschillen in autoprijzen leiden.

In tegenstelling tot hetgeen het geachte parlementslid heeft opgemerkt, blijkt uit de regelmatige verslagen van de Commissie over de autoprijzen niet dat in vergelijking met andere lidstaten de autoprijzen exclusief belastingen in Ierland bijzonder hoog zijn, bepaalde modellen niet te na gesproken. De

Commissie heeft in dit verband(2) vastgesteld dat in lidstaten met hoge belastingen op de aankoop van auto's (zoals Ierland) de prijzen exclusief belastingen betrekkelijk laag liggen. Wat de prijzen na belasting betreft, dient te worden aangetekend dat de belasting op de aankoop van auto's nog steeds onder de bevoegdheid van de lidstaten valt, aangezien zij deze kwestie tot dusver hebben uitgesloten van de communautaire maatregelen op het gebied van de harmonisatie van de belastingen in de interne markt.

(1) PB L 145 van 29.6.1995.

(2) Zie bijvoorbeeld het meest recente persbericht IP/00/781 van 13 juli 2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1660/00

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(18 mei 2000)

Betreft: Vernieuwing van Ballymun, Dublin, Ierland

In het kader van de herstructurering van Ballymun, een van de meest achtergestelde gebieden van Dublin, worden honderden gebouwen gesloopt en tienduizenden bewoners elders ondergebracht. De herstructurering vindt plaats in een gebied met een oppervlakte van 280 acres en enkele projecten zijn gedeeltelijk gefinancierd via het URBAN-programma. Het vernieuwingsprogramma omvat de aanleg van een 100 acres groot bedrijven- en technologiepark.

Is de Commissie, aangezien nieuwe projecten in stedelijke gebieden die een oppervlakte van meer dan 2 ha. beslaan, overeenkomstig richtlijn 85/337(1) van de Raad en later daarop aangebrachte wijzigingen (97/11)(2) door middel van een MER moeten worden geëvalueerd, van mening dat de herstructurering van Ballymun als geheel door middel van een MER moet worden geëvalueerd?

Overweegt de Commissie tegen Ballymun Regeneration Ltd. een procedure aan te spannen omdat geen openbare aanbesteding is uitgeschreven voor de uitvoering van een MER voor het hele Ballymunproject?

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(9 juni 2000)

In 1999 ontving de Commissie verscheidene klachten omdat vermoedelijk was nagelaten de volledige herstructurering van Ballymun aan een milieueffectbeoordeling te onderwerpen in overeenstemming met Richtlijn 85/337/EEG van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van 3 maart 1997. De Commissie heeft in 1999 informatie ingewonnen bij de Ierse autoriteiten en heeft sindsdien een antwoord ontvangen. Volgens de Ierse autoriteiten valt het plan voor de algemene herstructurering niet onder het toepassingsgebied van Richtlijn 85/337/EEG. Zij wijzen erop dat de herstructurering wordt uitgevoerd via een reeks afzonderlijke projecten, waarvan er sommige, maar niet allemaal, aan een milieueffectbeoordeling krachtens deze richtlijn werden onderworpen. De Commissie heeft de informatie uit dit antwoord aan de klagers meegedeeld en bestudeert momenteel de uitvoerige commentaren en opmerkingen die zij heeft ontvangen. De Commissie denkt in de komende maanden tot een beslissing over deze kwestie te komen. Wanneer na een klacht wordt besloten juridische stappen te ondernemen, hebben deze betrekking op de lidstaat en niet op een rechtspersoon zoals de door het geachte parlementslid genoemde onderneming.