SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3083/98

van Pedro Marset Campos (GUE/NGL) aan de Commissie

(16 oktober 1998)

Betreft: Homologatie op EU-niveau van het beroep van operateur/technicus voor commerciële film- en videoprojecties in daartoe bestemde zalen

De regeling van het beroep van operateur/technicus voor film- en videoprojecties verschilt van lidstaat tot lidstaat.

1. Kan de Commissie informatie verschaffen over de beroepsstatus van operateurs en technici voor film- en videoprojecties in de EU-landen?

2. Kan de Commissie mededelen of de opleiding tot operateur voor filmprojecties in de andere EU-landen dan Spanje voor beroepsdoeleinden wordt erkend, zodat deze kwalificatie op EU-niveau kan worden gehomologeerd en betrokkenen hun beroep in alle andere EU-lidstaten kunnen uitoefenen?

3. Is de Commissie ervan op de hoogte dat de Spaanse operateurs voor filmprojecties geen gehomologeerde beroepskwalificaties op Europees niveau bezitten, in tegenstelling tot hun vakgenoten uit andere lidstaten? Kan de Commissie de reden daarvan aangeven?

4. Is de Commissie, als hoedster van de Verdragen, niet de mening toegedaan dat de Spaanse operateurs voor filmprojecties op die manier worden gediscrimineerd, en dat zulks in strijd is met de geest van de EU-Verdragen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(14 december 1998)

De wederzijdse erkenning van diploma's of beroepkwalificaties van operateurs en technici voor film- en videoprojecties valt onder het algemeen stelsel van erkenning van diploma's dat op communautair niveau is ingevoerd. Dit stelsel is op twee richtlijnen gebaseerd. Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 heeft een algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten(1), in het leven geroepen. Later is deze richtlijn aangevuld met Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992(2) betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen. Afhankelijk van het niveau valt de opleiding van operateurs en technici voor film- en videoprojecties dus onder één van deze twee richtlijnen.

Overeenkomstig het algemeen stelsel voor de erkenning van diploma's moet iemand die volledig gekwalificeerd is om in een lidstaat een beroep uit te oefenen, dit beroep in beginsel ook in een andere lidstaat kunnen uitoefenen. De erkenning van het diploma is dus de regel. Toch zijn er enkele uitzonderingen. Dit is met name het geval wanneer de opleiding die de aanvrager van erkenning in zijn lidstaat van herkomst heeft ontvangen, betrekking heeft op vakgebieden die wezenlijk verschillen van de vakgebieden waarop door het in de ontvangende lidstaat vereiste diploma betrekking heeft. In dit geval kan de ontvangende lidstaat van de aanvrager verlangen dat hij een aanpassingsstage volgt of een proeve van bekwaamheid aflegt ("compenserende maatregelen").

Deze twee richtlijnen zijn van toepassing op gereglementeerde beroepen, dat wil zeggen beroepen die alleen toegankelijk zijn voor beroepsbeoefenaren met een bepaald diploma. Indien iemand over een door de overheid van een lidstaat afgegeven kwalificatie van operateur of technicus voor film- en videoprojecties moet beschikken om in die lidstaat toegang tot dit beroep te krijgen, is er in die lidstaat sprake van een gereglementeerd beroep in de zin van de richtlijn. Indien in een andere lidstaat voor de toegang tot dit beroep een kwalificatie vereist is, is ook hier sprake van een gereglementeerd beroep en zal men rekening moeten houden met het diploma van de lidstaat van herkomst. Bijgevolg zal de overheid dit diploma overeenkomstig de in de richtlijn vastgelegde regels moeten onderzoeken. De aanvrager moet binnen vier maanden antwoord krijgen, ieder negatief besluit moet met redenen omkleed zijn en hiertegen moet bij een rechterlijke instantie beroep kunnen worden aangetekend. Overeenkomstig de beginselen van de richtlijn kan erkenning slechts worden geweigerd in geval van wezenlijke verschillen.

Er bestaat geen tabel of lijst van diploma's die a priori door andere lidstaten moeten worden erkend. Krachtens het Gemeenschapsrecht moet elke aanvraag afzonderlijk worden onderzocht. Er is dus geen sprake van "op Europees niveau" erkende titels of certificaten. Het is ook nuttig erop te wijzen dat de Commissie niet voornemens is de eisen op dit gebied te harmoniseren. Iedere lidstaat blijft namelijk soeverein wat de regelgeving voor de beroepsuitoefening op zijn grondgebied betreft. De Commissie ijvert, op grond van de Richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG en de jurisprudentie, slechts voor de wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties, ongeacht de mogelijke verschillen tussen de nationale stelsels van beroepskwalificatie.

Wanneer een beroep niet gereglementeerd is, kan het vrij worden uitgeoefend en is hiervoor geen diploma noodzakelijk. In dit geval hoeft een migrant bij de overheid van een lidstaat geen erkenning van zijn diploma aan te vragen.

De Commissie beschikt niet over specifieke informatie over het beroep van operateur en technicus voor film- en videoprojecties en de wijze waarop deze beroepen in elke lidstaat zijn gereglementeerd. Deze informatie kan bij elk nationaal ministerie worden ingewonnen. Er zij echter aan herinnerd dat, ongeacht de reglementering, de bovengenoemde beginselen moeten worden nageleefd en dat een in een lidstaat volledig gekwalificeerde operateur of technicus voor film- en videoprojectie, behoudens uitzondering, het recht heeft zijn diploma via de in de richtlijnen vastgelegde procedures te laten erkennen, zodat hij zijn beroep in de lidstaat van zijn keuze kan uitoefenen. In dit verband is het inderdaad met name de taak van de Commissie erop toe te zien dat elke vorm van discriminatie wordt uitgebannen.

(1) PB L 19 van 24.1.1989.

(2) PB L 209 van 24.7.1992.