ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3253/97 van Mark WATTS aan de Commissie. Export van levend vee naar derde landen



Publicatieblad Nr. C 134 van 30/04/1998 blz. 0127



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3253/97 van Mark Watts (PSE) aan de Commissie (20 oktober 1997) Betreft: Export van levend vee naar derde landen Kan de Commissie, ten vervolge op het antwoord dat de heer Fischler op 5 maart 1997 namens de Commissie op schriftelijke vraag P-0469/97 ((PB C 217 van 17.7.1997, blz. 197. )) heeft gegeven, thans mededelen hoeveel stuks levend vee in 1996 vanuit de EU naar derde landen werden geëxporteerd en voor hoeveel er in de periode 16 oktober 1995 t/m 15 oktober 1996 werd betaald aan restituties voor de export van levend vee naar derde landen? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (7 november 1997) In 1996 zijn 497.491 levende runderen uit de Gemeenschap naar derde landen uitgevoerd. In de periode 16 oktober 1995-15 oktober 1996 is 296,2 miljoen ecu aan uitvoersubsidies voor levende runderen toegekend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3181/97 van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie (13 oktober 1997)

Betreft: De "metro¨ van Thessaloniki

Het plan voor de aanleg van een metro in Thessaloniki beperkt zich in wezen tot één lijn, parallel aan de kustlijn van de stad en zal zeker geen efficiënte verbinding tussen belangrijke knooppunten, zoals het vliegveld en het centrum, vormen. Aldus blijft een groot deel van de stad, van de wijken en van belangrijke economische en andere functies van de geplande "metro¨ verstoken.

Kan de Commissie meedelen of zij, afgezien van haar bezwaren tegen de procedure voor de gunning van het werk, de problemen van een ecologisch en anderszins haalbaar vervoer in Thessaloniki, zoals dit zich onder de nieuwe omstandigheden ontwikkelt, opnieuw aan de orde zou kunnen stellen en of zij haar invloed kan aanwenden om het controversiële "metro¨project te laten vervangen door een tramnetwerk dat de hele stad bestrijkt, daarbij in aanmerking nemend dat naar raming de totale kosten van een dergelijk net van tien kilometer in wezen overeenkomen met die van de geplande metrolijn van ongeveer tien kilometer.

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (12 november 1997)

In het Communautair Bestek 1994-1999 voor Griekenland is bepaald dat de cofinanciering van het metroproject in Thessaloniki door het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling afhankelijk is van de inbreng van particulier kapitaal (en van de economische levensvatbaarheid van het project).

De Commissie is momenteel bezig de klachten die zijn ingediend door deelnemers aan de internationale aanbesteding welke de Griekse autoriteiten in 1993 hebben gehouden, aan de Gemeenschapswetgeving inzake de gunning van overheidsopdrachten te toetsen. Pas wanneer dit onderzoek is afgerond, zullen de Griekse autoriteiten een volledig dossier bij de Commissie kunnen indienen met het oog op de daadwerkelijke cofinanciering van het project.

Wat betreft het eventueel combineren (of vervangen) van de metrolijn met (door) een tramnet en, meer in het algemeen, de organisatie van het openbaar vervoer in Thessaloniki, kan erop worden gewezen dat deze aangelegenheden tot de bevoegdheid van de autoriteiten in de lidstaat behoren. De taak van de Commissie bestaat erin, erop toe te zien dat projecten worden uitgevoerd met inachtneming van de communautaire voorschriften.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3160/97 van Katerina Daskalaki (UPE) aan de Commissie (13 oktober 1997)

Betreft: Instortingsgevaar voor Newstead Abbey, het voorvaderlijke huis van Lord Byron

In de buurt van Nottingham ligt het historische Newstead Abbey, het voorvaderlijk en geboortehuis Lord Byron. Byron was niet alleen een groot Engels dichter maar ook een held van de Griekse onafhankelijkheidsstrijd. Al eerder waren onder Newstead Abbey steenkoollagen ontdekt maar gedurende de hele Industriële Revolutie werden deze niet ontgonnen, precies wegens het instortingsgevaar voor de gebouwen. Onlangs werd dit gevaar reëel aangezien een aantal particuliere ondernemingen plannen maken om de steenkoollagen te ontginnen. Zij geven zelfs toe dat de ontginning de instorting van Newstead Abbey zou kunnen veroorzaken.

Is de Commissie op de hoogte van het vernielingsgevaar dat dreigt voor dit belangrijk monument van het Europees cultureel erfgoed?

Welke stappen zal zij ondernemen om deze vernieling te voorkomen?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie (1 december 1997)

Het geachte Parlementslid wordt verwezen naar het schriftelijk antwoord dat de Commissie heeft gegeven op mondelinge vraag H-813/97 van de heer Alavanos tijdens het vragenuur in de vergaderperiode van het Parlement van november 1997 ((Handelingen van het Parlement (november 1997) )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2948/97 van Johanna Maij-Weggen (PPE) aan de Commissie (17 september 1997)

Betreft: Dreigende overbevissing voor de Afrikaanse kust

Heeft de Commissie kennis genomen van berichten in de Nederlandse Volkskrant van 31 juli 1997 (overgenomen uit The Guardian) waarin de Europese Unie ervan wordt beschuldigd via visserijakkoorden met West-Afrikaanse landen mee te werken aan overbevissing voor de West-Afrikaanse kust?

Met welke landen aan de Westkust van Afrika heeft de Unie reeds visserijakkoorden afgesloten en op welke wijze wordt hierbij gegarandeerd dat de visserij duurzaam plaatsvindt en niet ten koste gaat van de lokale/regionale visserij van de betreffende landen zelf?

Met welke landen aan de Westkust van Afrika zijn visserijakkoorden in voorbereiding, wat zijn de ecologische voorwaarden voor deze akkoorden en hoe wil de Commissie de lokale en regionale visserij van de desbetreffende landen beschermen?

Antwoord van mevrouw Bonino namens die Commissie (18 december 1997)

Van het krantenartikel waarnaar het geachte Parlementslid, verwijst, heeft de Commissie geen kennis genomen. Wel is haar aandacht getrokken door een stroom van soortgelijke kritick in de Europese pers, die zij heeft beantwoord met een serie weerleggingen.

Voor de overbevissing van de Afrikaanse kustwateren kan de Europese vloot niet alleen verantwoordelijk zijn, aangezien nog tal van andere vloten die wateren bevissen. Bovendien zijn de vangstactiviteiten van de Europese vloot via de visserijovereenkomsten onderworpen aan voorwaarden die tot de meest restrictieve en de meest bindende behoren. Alle overeenkomsten zijn immers gebaseerd op inachtneming van ter zake doende hepalingen van het zeerecht en van de overige internationale verplichtingen die de Europese Unie met het oog op een rationeel en vooral duurzaam beheer van de visbestanden heeft aangegan. Daartoe bevatten de overeenkomsten niet alleen allerlei maatregelen om voorwaarden aan de vangstactiviteiten van de Europese vaartuigen te stellen, maar voorzien zij bovendien in financiële en andere middelen om het de kuststaten mogelijk te maken die mantregelen toe te passen.

De West-Afrikaanse landen waarmee de Gemeenschap een visserijovereenkomst heeft gesloten, zijn: Marrokko, Mauritanië, Kaapverdië, Senegal, Gambia, Guinee-Bissau, Guinee-Conakry, Ivoorkust, São Tomé en Principe, Equatoriaal-Guinea en Angola.

Wat toekomstige overeenkomsten betreft, is de Commissie verkennende besprekingen begonnen met Namibië en Gabon. De Commissie zal zich verder inzetten voor een verantwoorde visserij waarbij rekening wordt gehouden met de wederzijdse belangen van de partijen, en vooral ook met de belangen van de nationale vloten van de betrokken kutstaten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3043/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (1 oktober 1997)

Betreft: Witboek spoorwegen

Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het Witboek "Strategie om de communautaire spoorlijnen een nieuw elan te geven¨ (COM(96)0421 def.) ((PB C 206 van 7.7.1997, blz. 23. )). Het wordt onvermijdelijk geacht dat er wordt gesneden in dor hout waar het gaat om richtlijnen en verordeningen en dat duidelijk wordt nagegaan of de richtlijnen zijn omgezet in de nationale wetgevingen. Pas dan is het mogelijk om te beoordelen in hoeverre de maatregelen zijn uitgevoerd en wat de resultaten zijn van de in de sector spoorwegen gehanteerde instrumenten, zodat de afzonderlijke staten wederzijds lessen kunnen trekken uit de ervaringen die zijn opgedaan en zich kunnen richten op toekomstige toepassingsgebieden.

De vraag luidt in het bijzonder om na te gaan in hoeverre de uitvoering in de afzonderlijke lidstaten ertoe neigt te convergeren dan wel te divergeren.

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (3 november 1997)

Het voornaamste wetgevingsdocument van de Gemeenschap inzake de ontwikkeling van de spoorwegen is Richtlijn 91/440/EEG betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap ((PB L 237 van 24.8.1991. )) die de afgelopen jaren een zeer grote impact heeft gehad op de reorganisatie van de spoorwegen en de grondslag vormt voor de in het Witboek van 1996 ontvouwde strategie van de Commissie om de spoorwegen een nieuw elan te geven. De Commissie is het evenwel volstrekt eens met het standpunt dat het belangrijk is om na te gaan hoe de richtlijn in elke lidstaat exact ten uitvoer is gelegd en wat daarvan de resultaten zijn. Zij heeft daarom een brede studie gelanceerd over de tenuitvoerlegging en resultaten van de richtlijn en is voornemens om daarover het komende voorjaar bij de Raad en het Parlement een rapport in te dienen. Wat de omzetting van de richtlijn in nationale wetgeving betreft, heeft de Commissie geconstateerd dat drie lidstaten het artikel over de toegangsrechten nog niet ten uitvoer hebben gelegd; zij heeft dan ook tegen hen de procedure van artikel 169 van het EG-Verdrag ingeleid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3020/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (1 oktober 1997)

Betreft: Verbetering van de productie en de afzet van honing

Deze vraag heeft betrekking op het voorstel voor een verordening (EG) van de Raad houdende algemene regels voor de uitvoering van de maatregelen tot verbetering van de productie en de afzet van honing (COM(96)0596 def. - 96/0282 CNS) ((PB C 378 van 13.12.1996, blz. 20. )).

Is de Commissie bereid maatregelen te treffen voor de bestrijding van alle bijenziekten en niet alleen van de varroase?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3019/97, E-3020/97, E-3021/97 en E-3022/97 (29 oktober 1997)

De Commissie wil in de eerste plaats de aandacht van het geachte Parlementslid vestigen op het feit dat Verordening (EG) nr. 1221/97 van de Raad houdende algemene regels voor de uitvoering van de maatregelen tot verbetering van de productie en de afzet van honing ((PB L 173 van 1.7.1997. )) op 25 juli 1997 is vastgesteld.

Een van de prioritaire maatregelen waarin de verordening voorziet is de technische bijstand voor de bijenhouders, hetgeen onder meer de opleiding van jonge landbouwers die belangstelling hebben voor de bijenteelt kan inhouden. Doel van de verordening is de verbetering van productie en afzet van honing. Het gaat dus niet om een programma voor de uitroeiing van ziekten. In het kader van de verordening financiert de Gemeenschap voor een deel de nationale programma's, en de verordening geldt in principe voor alle bijenhouders zonder onderscheid.

Wat de invoer en de kwaliteitscriteria voor binnen de Gemeenschap verkochte honing betreft geldt Richtlijn 74/409/EEG van de Raad betreffende de harmonisatie van de wettelijke voorschriften van de lidstaten inzake honing ((PB L 221 van 12.8.1974. )). Momenteel is een voorstel tot wijziging van deze richtlijn in behandeling bij het Parlement en de Raad.

Voor honing uit derde landen gelden dezelfde controlevoorschriften als voor producten uit de Gemeenschap, overeenkomstig Richtlijn 89/397/EEG van de Raad inzake de officiële controle op levensmiddelen ((PB L 186 van 30.6.1989. )). De nationale autoriteiten dienen alle dienstige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de controle overeenkomstig deze richtlijn wordt verricht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2251/97 van Leonie van Bladel (UPE) aan de Raad (18 juli 1997)

Betreft: Het verzoek van twee Nederlandse burgers aan de Nederlandse justitie om over te gaan tot vervolging wegens schending van de mensenrechten

1. De Amsterdamse officier van justitie mr. C.J.M. Goes schrijft op 13 mei 1997 aan twee nabestaanden van de slachtoffers, Rob Wijngaarde en Romeo Hoost respectievelijk een broer en een neef van twee van de vijftien slachtoffers: "Op 4 april 1997 berichtte het Ministerie van Justitie mij met verwijzing naar de antwoorden op de kamervragen van 30 mei 1996 (die ik bij u bekend veronderstel) dat aangenomen moet worden dat de heeer Bouterse reeds voor 1982 de Nederlandse nationaliteit heeft verloren. Heden werd mij duidelijk dat het ministerie geen verdere actie zal ondernemen, opmdat zij geen aanleiding heeft te veronderstellen, dat nadere gegevens tot een andersluidende conclusie zullen leiden¨. Realiseert de Nederlandse voorzitter zich dat het in dezen om een ernstige schending van de mensenrechten gaat en dat tot het uiterste dient te worden onderzocht welke nationaliteit de heer Bouterse had ten tijde van de door hem, c.q. in zijn opdracht gepleegde vijftienvoudige moord?

2. Op de kamervragen van 30 mei 1996 antwoordde de minister slechts dat het aannemelijk is dat Boutserse de Surinaamse nationaliteit bezat ten tijde van de in zijn opdracht c.q. door hem gepleegde moorden. Heeft de Nederlandse minister inmiddels meer duidelijkheid over de nationaliteit van Bouterse ten tijde van de door hem gepleegde mjisdrijven tegen de menselijkheid, c.q. schending van de mensenrechten? Realiseert de voorzitter van de Raad zich dat, indien er geen aanvullende duidelijkheid is verkregen, c.q. indien de voorzitter van de Raad zich uitsluitend beroept op aannemelijkheid, dit onzorgvuldige handelen van de voorzitter het vertrouwen van de Euoropese burger in de rechtsorde en de rechtsstaat ernstig ondermijnt?

3. De huidige voorzitter van de Raad van ministers van Justitie meldde tevens in antwoord op de kamervragen van 30 april 1996 dat de Surinaamse consul-generaal is verzocht om opheldering te geven over de nationaliteit van Bouterse ten tijde van de door hem gepleegde schendingen van de mensenrechten, c.q. misdrijven tegen de menselijkheid op 8 en 9 december 1982. Heeft de Nederlandse voorzitter van de Raad van ministers van Justitie inmiddels een antwoord van de Surinaamse consul-generaal ontvangen en zo ja welke nationaliteit had Bouterse dan volgens de Surinaamse consul-generaal en met welke bewijzen is dit ondersteund? Indien de Surinaamse consul-generaal tot op heden niet heeft geantwoord, waarom wordt de obstructie van de Surinaamse consul-generaal dan door de Nederlandse voorzitter van de Raad van ministers van Justitie geaccepteerd, c.q. waarom wordt geen gedegen nader onderzoek gepleegd?

Gecombineerd antwoord op schriftelijke vragen E-2251/97, E-2319/97 en E-2320/97 (7 november 1997)

De door het geachte Parlementslid aan de orde gestelde aangelegenheden vallen niet onder de bevoegheid van de Raad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1773/97 van Werner LANGEN aan de Commissie. Sedert 1994 aan Rijnland-Palts ten goede gekomen EU- steunverleningsbedragen (AANVULLEND ANTWOORD)



Publicatieblad Nr. C 102 van 03/04/1998 blz. 0005



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1773/97 van Werner Langen (PPE) aan de Commissie (27 mei 1997) Betreft: Sedert 1994 aan Rijnland-Palts ten goede gekomen EU-steunverleningsbedragen Kan de Commissie mededelen via welke projecten en fondsen en voor welke bedragen kredieten van de Gemeenschap ten goede zijn gekomen aan Rijnland-Palts: 1. Ter bevordering van de werkgelegenheid en ter bestrijding van de langdurige werkloosheid a) uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, b) uit het Europees Sociaal Fonds, c) uit het EOGFL en andere EU-bronnen? 2. Ter bevordering van onderzoek en ontwikkeling: a) in de sector universiteiten en hogescholen, b) in de particuliere economische sector? 3. Ter bevordering van de betrekkingen en de handel met landen van Midden- en Oost-Europa? 4. Uit de programma's in de sectoren energie en milieu? 5. Uit de programma's in de sector jeugd? 6. Uit de programma's in de onderwijssector? 7. Voor vrouwenprojecten? 8. Voor culturele projecten? 9. Kan de Commissie mededelen hoe zij het effect van de maatregelen beoordeelt? Aanvullend antwoord van de heer Santer namens de Commissie (7 november 1997) Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2855/97 van Ria Oomen-Ruijten (PPE) en Raphaël Chanterie (PPE) aan de Commissie (11 september 1997)

Betreft: Homeopathische geneesmiddelen

1. Hoe staat het met de evaluatie van de EG-richtlijnen 92/73 ((PB L 297 van 13.10.1992, blz. 8. )) en 92/74 ((PB L 297 van 13.10.1992, blz. 12. )) over de registratie van homeopathische geneesmiddelen?

2. Is het juist dat het doel van deze richtlijnen, namelijk de harmonisatie van homeopathische geneesmiddelen in de EU, door gebrekkige en verschillende implementatie in de lidstaten eerder niet dan wel bereikt wordt?

3. Is er een evaluatierapport beschikbaar en zo ja, wil de Commissie dit dan aan het Europees Parlement doen toekomen?

4. Zal de Commissie naar aanleiding van de evaluatie met aanpassing van de wetgeving komen en zo ja, op welke termijn?

5. Wat zullen de hoofdpunten zijn die eventueel voor aanpassing van de wetgeving in aanmerking komen?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (29 september 1997)

Op 14 juli 1997 deed de Commissie aan het Parlement en de Raad haar verslag toekomen over de toepassing van de Richtlijnen 92/73/EEG en 92/74/EEG over homeopathische geneesmiddelen ((COM(97) 362 def. )).

Alle door het Geachte Parlementslid gestelde vragen worden in dit verslag beantwoord. In de conclusies ervan worden het Parlement en de Raad verzocht hun standpunt over bepaalde in het verslag aangehaalde problemen bekend te maken en te overwegen of bepaalde amendementen op de richtlijnen inzake homeopathische geneesmiddelen in aanmerking moeten worden genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2621/97 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Raad (1 september 1997)

Betreft: Kosten van het nieuwe jaarlijkse "Eurovignet¨

Volgens berichten in de Griekse pers worden de kosten voor het gebruik van de autosnelwegen, door middel van een "Eurovignet¨ voor de gehele EU, vastgesteld aan de hand van het feit of de motor van het voertuig al dan niet van het "Euro-type¨ is en aan de hand van het aantal assen van het voertuig.

De kosten van het Eurovignet voor vrachtwagens waarvan de motor niet van het "Euro-type¨ is en die tot drie assen tellen, zullen 990 ecu bedragen, voor vrachtwagens van het type "Euro I¨ 840 ecu en voor het nog "schonere¨ type "Euro II¨ 690 ecu. Voor vrachtwagens met vier of meer assen zal het vignet respectievelijk 1.650, 1.400 en 1.150 ecu gaan kosten.

Uit het bovenstaande blijkt duidelijk dat de kosten voor vrachtwagens die niet met motoren van het type "Euro¨ zijn uitgerust, hoog uitvallen, terwijl de situatie penibel zal worden voor de eigenaars van vrachtwagens die afkomstig zijn uit landen van de Unie die ver van de overige lidstaten verwijderd liggen.

Kan de Raad meedelen of er plannen bestaan voor het verlenen van een korting, en zo ja, van welke omvang, voor zware vrachtwagens uit bijzonder afgelegen landen van de EU, aangezien hier de grote afstand de nodige kosten met zich meebrengt, terwijl er tegelijkertijd door het ontbreken van desbetreffende stimulansen weinig reële vooruitzichten zijn dat deze vrachtauto's kunnen worden vervangen door nieuwe, moderne en "schone¨ exemplaren, een situatie die bij uitstek voor de Griekse expediteurs geldt?

Antwoord (10 november 1997)

De Raad kan niet vooruitlopen op het resultaat van de besprekingen die thans worden gevoerd over het richtlijnvoorstel betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (Eurovignet), welke tekst in de plaats moet komen van Richtlijn 93/89/EEG die op 5 juli 1995 door het Hof van Justitie nietig is verklaard.

De Raad preciseert evenwel dat op grond van de in Richtlijn 93/89/EEG opgenomen afwijking van de gebruiksrechten alleen een tijdelijke verlaging van de tarieven van de gebruiksrechten kan worden toegekend aan bepaalde lidstaten die benadeeld worden door een zwak ontwikkelde economie en als gevolg van hun specifieke geografische situatie, die in voorkomend geval nog verergerd wordt door politieke conflicten in bepaalde derde landen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2565/97 van Ursula Schleicher (PPE) aan de Commissie (24 juli 1997)

Betreft: Kaderrichtlijn betreffende water

Het Europees Parlement en de Raad van Ministers hebben eensgezind kritiek geleverd op het ontbreken van essentiële bijlagen bij de kaderrichtlijn betreffende water. De Commissie heeft zich inmiddels verontschuldigd door te wijzen op de te korte termijnen die de Raad en het Parlement hebben vastgesteld voor de indiening van de kaderrichtlijn betreffende water.

Volgens de berichten heeft de Raad inmiddels een extra werkgroep ingesteld die met medewerking van de Commissie voor de opstelling van de bijlagen moet zorgen.

De vertegenwoordiger van de Commissie heeft de Commissie milieubeheer verzekerd dat het Europees Parlement "op passende wijze¨ bij deze werkzaamheden zal worden betrokken en dat zal worden gegarandeerd dat het Europees Parlement de eerste lezing "met kennis van alle teksten¨ kan uitvoeren.

Hoe wil de Europese Commissie deze toezegging gestand doen zonder een officieel gewijzigde versie van het Commissievoorstel voor de kaderrichtlijn betreffende water in te dienen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (15 september 1997)

Zoals het geachte Parlementslid bekend is, heeft de Commissie voor milieubeheer thans haar rapporteur aangeduid die verslag moet uitbrengen over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid en heeft diezelfde Commissie op haar jongste bijeenkomst een schema vastgelegd waarbij er een verslag over het voorstel aan haar zal worden voorgelegd voordat zij in december 1997 bijeenkomt.

Het zal het geachte Parlementslid ook bekend zijn dat de rapporteur tijdens die bijeenkomst werd gevraagd voorstellen voor te bereiden die het bestaande voorstel zouden wijzigen en verbeteren waarbij hij het nodige advies zou inwinnen van niet-gouvernementele organisaties (NGO's), de Commissie en andere bronnen. Via haar vertegenwoordiger liet de Commissie op die bijeenkomst weten dat ze van plan was de Commissie voor milieubeheer zo goed mogelijk bij te staan om ervoor te zorgen dat elk noodzakelijk technisch detail aan het voorstel kan worden toegevoegd, en dat elk voorstel van de Commissie voor milieubeheer tot verbetering van de bijlagen of andere delen van het voorstel waar meer precisie en duidelijkheid van de bepalingen wenselijk is, welkom is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3413/97 van Joaquim Miranda (GUE/NGL) aan de Commissie (28 oktober 1997)

Betreft: Reis van de Voorzitter van de Europese Commissie naar Portugal

De fungerend Voorzitter van de Europese Commissie is op 7 oktober jl. in Portugal geweest om deel te nemen aan een seminar met als thema "De toekomst van Europa - een model voor de 21ste eeuw¨, georganiseerd op initiatief van het Voorlichtingscentrum Jacques Delors.

Bij deze gelegenheid werden ontmoetingen georganiseerd met de Portugese premier (tevens secretaris-generaal van de Socialistische partij) en met de voorzitter van de Sociaal-democratische partij, waarover uitvoerig bericht is in de media.

Is de Commissie niet van mening dat er, als geste van elementaire beleefdheid, ontmoetingen georganiseerd hadden moeten worden met alle Portugese politieke partijen die in het Europees Parlement vertegenwoordigd zijn?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie (13 november 1997)

Het is de Voorzitter van de Commissie een genoegen om met allerhande personen en dus ook met Parlementsleden kennis te maken, maar het is hem niet mogelijk tijdens al zijn reizen alle politieke partijen te ontmoeten.