ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1729/00

van Ioannis Souladakis (PSE), Ulpu Iivari (PSE) en Michel Rocard (PSE) aan de Commissie

(31 mei 2000)

Betreft: Bescherming van auteursrechten op Europese muziek in de VS

Op grond van de bestaande wetgeving in de VS behoeven restaurants, bars en dergelijke ondernemingen in dit land geen auteursrechtvergoeding te betalen voor de muziek die in deze zaken ten gehore wordt gebracht. Als gevolg daarvan derft de Europese muziekindustrie de vergoeding voor de auteursrechten op haar muziek. Onlangs beschuldigde de WTO de VS van schending van de internationale normen inzake muziekauteursrechten. Tot op heden zijn in de VS maatregelen ter correctie van deze situatie achterwege gebleven. Daarom lopen de Europese muziekproducenten nog steeds aanzienlijke inkomsten mis.

Welke maatregelen overweegt de Commissie ter bescherming van de auteursrechten op Europese muziek die op de hierboven vermelde plaatsen in de VS ten gehore wordt gebracht?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(6 juli 2000)

Het geachte parlementslid doelt op deel 110, lid 5, van de Copyright Act van de Verenigde Staten, waarin onder bepaalde voorwaarden wordt toegestaan dat muziek van radio- en televisiestations in openbare gelegenheden zoals bars, winkels en restaurants ten gehore wordt gebracht, zonder dat daarvoor muziekauteursrechten behoeven te worden betaald.

Naar aanleiding van een klacht die door de Irish Music Organisation (IMRO) werd ingediend, krachtens de verordening inzake handelsbelemmeringen (Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van communautaire procedures op het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek met het oog op de handhaving van de rechten die de Gemeenschap ontleent aan internationale regelingen voor het handelsverkeer, in het bijzonder die welke onder auspiciën van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) werden vastgesteld(1), hebben de Gemeenschap en haar lidstaten in januari 1999, krachtens het memorandum van overeenstemming van de WTO over de beslechting van geschillen, een procedure tegen de Verenigde Staten op gang gebracht om aan te tonen dat deel 110 van de US Copyright Act onverenigbaar is met de bepalingen van de WTO-overeenkomst inzake de handelsaspecten van intellectuele eigendomsrechten (TRIPs).

Op 15 juni 2000 heeft het WTO-panel verslag uitgebracht over deze zaak en daarbij bevestigd, dat deel 110, lid 5, grotendeels onverenigbaar is met de TRIPs-overeenkomst van de WTO. De Verenigde Staten mogen nog steeds in beroep gaan tegen dat verslag. De Commissie zal er zorg voor dragen dat de Verenigde Staten volledig en tijdig uitvoering geven aan de conclusies van dit verslag, ten behoeve van de betrokken economische subjecten in de Gemeenschap.

(1) PB L 349 van 31.12.1994.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1946/00

van Luis Berenguer Fuster (PSE) aan de Commissie

(16 juni 2000)

Betreft: Evaluatie van de kosten van de overgang naar de vrije concurrentie bij de aankoop van een Spaans elektriciteitsbedrijf

Volgens berichten in de pers is de prijs voor de aankoop van Hidrocantábrico door Unión Fenosa met 200 miljard peseta's verhoogd door de verrekening van de kosten van de overgang naar de vrije concurrentie.

Acht de Commissie dit feit van betekenis bij de beoordeling of deze overheidssteun in overeenstemming is met het Verdrag?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(19 juli 2000)

In de pers is grote ruchtbaarheid gegeven aan het feit dat de aankoop van een Spaans elektriciteitsbedrijf waarnaar het geachte parlementslid verwijst, uiteindelijk niet zou zijn doorgegaan omdat de Spaanse autoriteiten weigerden toestemming te verlenen. In die omstandigheden is de Commissie van oordeel dat de vraag over de eventuele gevolgen van de bedoelde operatie voor het dossier inzake de kosten van de overgang naar de vrije concurrentie op de Spaanse elektriciteitsmarkt (CTC) niet aan de orde is.

Overigens wordt bij een dergelijke operatie de verkoopprijs vrijelijk vastgesteld door de partijen bij de transactie die de waarde van de over te nemen onderneming bepalen aan de hand van hun eigen criteria. Deze criteria kunnen geenszins de Commissie verbinden die in het CTC-dossier nog geen besluit genomen heeft ten aanzien van de overheidssteun.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1442/00

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Raad

(12 mei 2000)

Betreft: Mensenrechtensituatie in Equatoriaal-Guinea

Uit recente verslagen van de VN over de mensenrechtensituatie in Equatoriaal-Guinea blijkt dat de mensenrechten in dat land absoluut niet worden geëerbiedigd.

Volgens de verslagen van de VN is de meest flagrante uiting van dit gebrek aan eerbied voor de mensenrechten de rechtsonzekerheid waaraan de burgers zijn blootgesteld, aangezien zij op elk moment zonder rechterlijk bevel en zonder enige wettelijke grond van hun vrijheid kunnen worden beroofd.

De Republiek Equatoriaal-Guinea heeft officieel aangekondigd dat op 12 april a.s. het proces begint tegen de heer Alpha Condé, die sinds 1998 gevangen wordt gehouden.

Welke garanties zijn er voor een eerlijke rechtsgang?

Is de Raad voornemens waarnemers te sturen om een eerlijk verloop van het proces te waarborgen?

Antwoord

(29 september 2000)

De Geachte Afgevaardigde verwijst in haar schriftelijke vraag naar twee verschillende situaties in twee verschillende landen.

1. De mensenrechtensituatie in Equatoriaal Guinea, die de Geachte Afgevaardigde in de eerste plaats aan de orde stelt, is bestudeerd tijdens de 56e zitting van de Commissie voor de Rechten van de Mens, die in maart en april in Genève heeft plaatsgevonden. Bij die gelegenheid hebben de lidstaten van de Europese Unie zich aangesloten bij de consensus betreffende de resolutie over dat land, waarin de door de Geachte Afgevaardigde vermelde problemen aan bod komen. Voorts bevat deze resolutie een aantal aanbevelingen en oproepen tot de Regering van Equatoriaal Guinea om dringende maatregelen te nemen teneinde de tekortkomingen en de omstandigheden die tot schendingen van de mensenrechten leiden weg te werken.

2. Wat het proces in de Republiek Guinea tegen de heer Alpha Condé betreft, heeft het voorzitterschap namens de Europese Unie op 6 april 2000 een verklaring afgelegd waarin de EU de hoop uitspreekt dat het een eerlijk en transparant proces wordt met volledige inachtneming van het recht, zodat de heer Condé de mogelijkheid krijgt zich te verdedigen tegen elke tegen hem ingebrachte beschuldiging. Het verloop van het proces, dat op 12 april is begonnen, wordt van nabij gevolgd door de Hoofden van de Missie van de Europese Unie in Conakry.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0847/00

van Marie-Arlette Carlotti (PSE) aan de Commissie

(21 maart 2000)

Betreft: Vestiging van een delegatie in Havana en samenwerking met Cuba

Cuba heeft onlangs officieel verzocht om toetreding tot de ACS/EU-Overeenkomst. Nu dit partnerschap weer op gang komt, op nieuwe grondslagen, moeten wij de deuren voor Cuba openen, en dit land er aldus toe aansporen zich eveneens open te stellen.

Cuba is momenteel het enige land van Latijns-Amerika en de Caraïben dat met de Europese Unie geen kaderovereenkomst voor samenwerking gesloten heeft.

Het vooruitzicht van een spoedige toetreding tot de nieuwe ACS/EU-Overeenkomst zal de sluiting van een dergelijke kaderovereenkomst, die de samenwerking tussen Cuba en de Europese Unie zal formaliseren en herdefiniëren, in de hand werken.

De spoedige vestiging van een delegatie van de Commissie in Havana zou het mogelijk maken de dialoog met de Cubaanse autoriteiten en alle sectoren van de Cubaanse samenleving te intensiveren en de voorwaarden van de toekomstige samenwerking tussen de Europese Unie en Cuba te bepalen.

Heeft de Commissie plannen in die zin, en zo ja, welk tijdschema heeft zij dan voor ogen?

Op welke wijze kan de samenwerking met Cuba volgens de Commissie worden versterkt en geformaliseerd?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(12 mei 2000)

Wat de eerste vraag betreft, met betrekking tot de opening van een delegatie van de Commissie op Cuba, wordt het geachte parlementslid verwezen naar het antwoord op schriftelijke vraag E-615/00 van de heer Miranda(1).

Wat de tweede vraag betreft, aangaande de formalisering en de versterking van de samenwerking met Cuba, zij allereerst benadrukt dat Cuba tot de ACS-EU-Raad van Ministers een schrijven heeft gericht, gedagtekend 10 maart, waarin het zijn belangstelling bevestigt om ondertekenend lid van de nieuwe partnerschapsovereenkomst ACS-EU te worden.

Dit verzoek wordt thans door de Commissie en door de Raad behandeld.

Op kortere termijn, en los van de besprekingen over de nieuwe partnerschapsovereenkomst ACS-EU, is de Commissie bezig de samenwerkingsacties met Cuba te evalueren teneinde, in het bestek van het gemeenschappelijk standpunt van de EU, de beste aanwending van de verschillende samenwerkingsinstrumenten te definiëren, inzonderheid de plaats die de humanitaire hulp dient in te nemen. Deze wijziging in de structuur van de hulp beoogt de doeltreffendheid van onze samenwerking te vergroten.

(1) Zie blz. 118.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0649/00

van Carlos Ripoll y Martínez de Bedoya (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2000)

Betreft: Liberalisatie luchtvervoer

Er zijn grote vorderingen gemaakt met de liberalisatie van het luchtvervoer. Desalniettemin worden door luchtvaartmaatschappijen praktijken in stand gehouden die nadelig zijn voor de consument.

Is de Commissie voornemens een richtlijn op te stellen ter bescherming van de consument tegen de praktijken van luchtvaartmaatschappijen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(2 mei 2000)

De communautaire wetgeving biedt luchtreizigers reeds een zekere bescherming in de vorm van bijvoorbeeld compensatie en eerlijke behandeling bij instapweigering en vergoeding voor ongevallen en legt verplichtingen op aan de organisatoren van pakketreizen.

Volgens haar werkprogramma voor 2000 zal de Commissie in juni 2000 een mededeling publiceren over de uitbreiding van de rechten van de luchtreizigers. Ter voorbereiding daarvan heeft de Commissie een overlegdocument verstuurd waarop veel reacties zijn gekomen van de talrijke instanties die belang hebben bij het luchtvervoer. Het document betreft vervoerscontracten en -voorwaarden, handelspraktijken, de omstandigheden aan boord, gezondheidskwesties alsmede informatie en doorzichtigheid.

De mededeling zal betrekking hebben op de rechten en de behandeling van de passagiers in de ruimste zin. Aan de orde komen niet alleen de wetgeving maar ook de verplichtingen die de luchtvaartmaatschappijen na discussie met de Commissie en vertegenwoordigers van de passagiers vrijwillig kunnen aangaan, wat soms de meest doeltreffende werkwijze is.

Het betreft duidelijk een beleid op middellange termijn. Bovendien is het van essentieel belang dat de passagiers zich sterker bewust worden van de rechten die zij binnen het Gemeenschapsrecht hebben zodat zij kunnen staan op de naleving ervan. De Commissie plant een initiatief in deze zin waarmee zij onmiddellijk wil starten. Dit omvat onder andere de publicatie van een charta van de rechten van de luchtreizigers en het uithangen daarvan in de luchthavens en in de kantoren van luchtvaartmaatschappijen en reisagenten.

De Commissie heeft dus eerzuchtige plannen om de rechten van de passagiers te beschermen en de aan hen verleende diensten te verbeteren die zij op korte en middellange termijn wil verwezenlijken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1106/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(7 april 2000)

Betreft: Niet-naleving door de Spaanse overheid van de wet 31/95 van 8 november 1995 inzake risico's op het werk

Richtlijn 89/391/EEG van 12 juni 1989 van de Raad(1) betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk werd door de Spaanse regering omgezet in de wet 31/95 van 8 november inzake de preventie van risico's op het werk.

Een van de hieruit voortvloeiende verplichtingen is dat het Gezondheidscomité van bedrijven met meer dan 100 werknemers paritair is samengesteld uit vier door de vakbond en vier door de overheid benoemde ambtenaren. In de gevangenis van A Lama te Pontevedra (Galicië) wordt aan deze verplichting niet voldaan, want het Gezondheidscomité telt geen enkel door de overheid benoemd lid en kan derhalve niet goed functioneren. Om deze reden dienden de door de vakbond benoemde leden een klacht in bij de gevangenisdirecteur, het Directoraat-generaal voor het gevangeniswezen, het Ministerie van Overheidsdienst en de ombudsman, zonder tot nu toe erin te zijn geslaagd de situatie te verhelpen.

Kan de Commissie, gezien de overtredingen die de overheid heeft begaan, mededelen welke maatregelen zij beoogt te nemen om de naleving van een wet, i.c. de genoemde richtlijn, door de Spaanse centrale regering te waarborgen en de discriminaties die zijn begaan, te voorkomen?

(1) PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(17 mei 2000)

Kaderrichtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk(1) stelt in haar artikelen 10 en 11 de regels vast inzake de voorlichting, de raadpleging en de evenwichtige deelneming, overeenkomstig de nationale wetten en/of praktijken, van de werknemers en/of hun vertegenwoordigers met betrekking tot de veiligheid en de gezondheid op het werk.

Overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 89/391/EEG zorgen de lidstaten voor voldoende controle en toezicht op de nationale voorschriften die de richtlijn omzetten.

Dit betekent dan ook dat elke eventuele inbreuk op de nationale omzettingsbepalingen van de voornoemde richtlijn ter kennis van de ter zake bevoegde Spaanse autoriteiten, dat wil zeggen de arbeidsinspectie en de sociale zekerheid, moet worden gesteld en dat zij de voor een goede toepassing van de maatregelen nodige inspecties en controles moeten organiseren.

De Commissie zal niet nalaten de nodige maatregelen te treffen indien zij op de hoogte wordt gesteld van concrete informatie waaruit zou blijken dat de Spaanse autoriteiten niet zouden zorgen voor controle op de toepassing van de nationale bepalingen ter omzetting van Richtlijn 89/391/EEG.

(1) PB L 183 van 29.6.1989.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0882/00

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 maart 2000)

Betreft: Onderzoek naar fraude bij het bureau in Stockholm

Kan de Commissie toelichten wat de stand van zaken is met het onderzoek naar de vermeende fraude bij het voorlichtingsbureau van het Europees Parlement in Stockholm? Hoe verloopt het onderzoek? Zal de zaak, dan wel het bewijsmateriaal, worden overgedragen aan de Zweedse politie en de openbare aanklager voor verdere vervolging binnen het Zweedse rechtsstelsel?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(16 mei 2000)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord van de Commissie op mondelinge vraag H-712/99 van de heer Schori gesteld tijdens het vragenuur van de vergadering van het Parlement in december 1999(1).

Wat de Vertegenwoordiging van de Commissie in Zweden (Stockholm) betreft, beschikt de Commissie momenteel niet over een verslag dat is opgesteld overeenkomstig artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende de door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) verrichte onderzoeken(2) om het nodige gevolg te geven in de zin van artikel 9, lid 4 van deze verordening.

(1) Handelingen van het Europees Parlement (december 1999).

(2) PB L 136 van 31.5.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0589/00

van Mark Watts (PSE) aan de Commissie

(29 februari 2000)

Betreft: Duurzaam vervoerbeleid van de Unie

Kan de Commissie mededelen volgens welke procedure de belangrijkste steden langs de routes van de TEN-T prioritaire acties werden uitgekozen en wie bij dit besluitvormingsproces betrokken was? Welke criteria werden toegepast en wie waren de winnaars en verliezers?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(13 april 2000)

In de richtsnoeren voor het Trans-Europees vervoersnet (TEN-T) worden de hoofdverbindingen van Trans-Europees belang opgesomd, waaronder de verbindingen die deel uitmaken van de prioritaire projecten voor het Trans-Europees vervoersnet. De richtsnoeren omvatten een reeks kaarten waarop al deze hoofdverbindingen zijn aangegeven. De op de kaarten vermelde steden zijn enkel als referentiepunt opgenomen en heel wat steden hebben toegang tot het Trans-Europees vervoersnet zonder dat zij op de kaarten voorkomen.

In de periode 1990-1992 heeft de Commissie een aantal werkgroepen met vertegenwoordigers van alle lidstaten opgezet, die een reeks kaderplannen hebben uitgewerkt. Op deze plannen werden de verbindingen van Trans-Europees belang vastgesteld, rekening houdend met de verkeersstromen en de noodzaak om perifere gebieden met het centrum van de Gemeenschap te verbinden. De werkgroepen vermelden niet specifiek de steden langs de verbindingen van het Trans-Europees vervoersnet. Deze kaderplannen zijn dan opgenomen in de richtsnoeren voor het Trans-Europees vervoersnet, die in 1996 via de medebeslissingsprocedure door de Raad en het Parlement zijn goedgekeurd(1).

De Commissie gaat momenteel na hoe zij deze kwesties het best kan aanpakken in haar verslag over de herziening van de richtsnoeren inzake het Trans-Europees vervoersnet dat deze zomer aan de Raad en het Parlement zal worden voorgelegd.

(1) PB C 17 van 22.1.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1560/00

van Brigitte Wenzel-Perillo (PPE-DE) aan de Commissie

(11 mei 2000)

Betreft: Rapportageverplichtingen voor de lidstaten

Acht de Commissie zich na het volstrekt ontoereikende antwoord op mijn vraag over de bestaande rapportageverplichtingen voor de lidstaten jegens de Europese Unie (schriftelijke vraag P-0222/00(1)) in staat nogmaals te trachten een antwoord te formuleren? Dit niet in de laatste plaats omdat de Europese Raad van Lissabon in zijn conclusies opnieuw een omvangrijk rapportagesysteem heeft goedgekeurd.

Kan de Commissie voorts een antwoord formuleren op het verwijt dat zij inmiddels het overzicht zou hebben verloren over de rapportageverplichtingen die de lidstaten in de loop der jaren zijn opgelegd?

Kan de Commissie de afzonderlijke rapportageverplichtingen onderverdelen volgens de gebieden wettelijke bepaling, beleidsterrein, rechtsgrondslag en frequentie van de rapportageverplichting?

(1) PB C 280 E van 3.10.2000, blz. 201.

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(13 juni 2000)

Zoals de Commissie er in haar antwoord op de schriftelijke vraag P-0222/00(1) van de geachte afgevaardigde al op heeft gewezen, zou het opstellen van een lijst of overzicht van de verplichtingen van de lidstaten met opgave van wettelijke bepaling, beleidsterrein, rechtsgrondslag en vereiste frequentie een lang en duur onderzoek vergen, dat de Commissie momenteel niet van plan is uit te voeren omdat zij andere prioriteiten heeft. Een dergelijk onderzoek zou moeten worden uitgevoerd in alle directoraten-generaal of diensten die verantwoordelijk zijn voor de wetgeving en de communautaire programma's en die, elk op hun gebied, de rapportageverplichtingen van de lidstaten volgen. Er is dus geen sprake van dat de Commissie geen zicht meer heeft op deze verplichtingen.

(1) PB C 280 E van 3.10.2000, blz. 201.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1042/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(4 april 2000)

Betreft: Financiële steun aan de Italiaanse petroleumindustrie

In antwoord op vraag E-0218/00(1) deelt mevrouw de Palacio mee dat de Commissie sinds 1975 steun heeft verstrekt aan Italië voor een totaalbedrag van 119,36 miljoen euro.

Kan de Commissie een uitsplitsing geven van dit bedrag per jaar per gesubsidieerd bedrijf in Italië?

(1) PB C 330 E van 21.11.2000, blz. 104.

Gecombineerd Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1040/00, E-1041/00 en E-1042/00

(16 mei 2000)

Sinds 1975 heeft de Gemeenschap programma's opgezet om financiële steun te verlenen voor innovatieve technologie voor exploratie, productie en vervoer van koolwaterstoffen. In antwoord op schriftelijke vraag E-0218/00(1) van het geachte parlementslid heeft de Commissie een uitsplitsing van deze steun per jaar en per lidstaat meegedeeld. Wat betreft het verzoek om een gedetailleerde uitsplitsing per bedrijf, kan de Commissie gegevens verstrekken voor de periode 1990-1998. Deze informatie wordt het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks toegestuurd. Er zij evenwel op gewezen dat de toekenning van steun aan bepaalde lidstaten enigszins misleidend kan zijn aangezien bij de contracten naast de hoofdcontractant vaak verscheidene deelnemers uit verschillende lidstaten zijn betrokken.

Met betrekking tot de gevraagde gegevens voor de periode 1975-1990 zij erop gewezen dat een antwoord op de vragen van het geachte parlementslid bij gebrek aan elektronische gegevens voor die periode een lang en moeilijk onderzoek zou vergen dat de Commissie niet kan ondernemen.

(1) PB C 330 E van 21.11.2000, blz. 104.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1131/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 april 2000)

Betreft: Witboek inzake voedselveiligheid en de Europese Voedselautoriteit

In januari 2000 verscheen het Witboek inzake voedselveiligheid (COM(1999) 719 def.). Hoofdstuk 4 behandelt de oprichting van een Europese Voedselautoriteit (EVA). Hoofdstuk 5 gaat in op de wetgeving inzake voedselveiligheid.

De Commissie meent dat de Autoriteit een wettelijke status moet hebben om haar taak onafhankelijk te kunnen uitvoeren en haar impact op de bescherming van de gezondheid van de consument te maximaliseren, evenals een onafhankelijke positie ten opzichte van de EU-instellingen.

Geeft de beoogde onafhankelijke positie de Autoriteit de bevoegdheid om de Commisie uitleg te vragen over beleidsbeslissingen waarbij advies van de Autoriteit een rol speelde? Zo neen, waarom acht de Commissie het niet nodig dat de Autoriteit uitleg kan vragen naar de opvolging en/of uitvoering van haar adviezen?

Gecombineerd Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1121/00, E-1124/00, E-1126/00, E-1129/00, E-1130/00, E-1131/00, E-1132/00, E-1135/00, E-1136/00, E-1137/00, E-1138/00 en E-1139/00

(8 juni 2000)

In het Witboek over voedselveiligheid(1) heeft de Commissie de grote lijnen aangegeven die zij bij de toekomstige oprichting van de Europese Voedselautoriteit van plan is te volgen, en alle belanghebbende partijen verzocht tijdens de raadplegingstermijn te reageren en hun bijdrage aan de discussie te leveren. Op een groot aantal door de geachte afgevaardigde ter sprake gebrachte punten heeft de Commissie haar voorstellen nog niet uitgewerkt en zij heeft nog geen werkwijze vastgesteld. Daarvoor wil zij eerst de tijdens het overleg naar voren gebrachte standpunten bestuderen.

Wat daarentegen de bevoegdheden van de Europese Voedselautoriteit betreft, vermeldt het witboek dat deze tot taak zou moeten krijgen risico's te evalueren en gegevens en informatie van de consumenten te verzamelen op de gebieden die onder haar bevoegdheid vallen. Op juridische gronden en om redenen van democratische verantwoordelijkheid is de Commissie van mening dat in de huidige situatie een overdracht van regelgevende bevoegdheden aan een onafhankelijke autoriteit niet gerechtvaardigd is. Desalniettemin dient een toekomstige uitbreiding van haar bevoegdheden te worden bezien in het licht van de ervaringen die met het functioneren van de autoriteit zijn opgedaan, en van het vertrouwen dat zij heeft gewekt, zonder de eventuele noodzaak van een verdragswijziging uit te sluiten.

(1) COM(1999) 719 def.