ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3341/98

van Robin Teverson (ELDR) aan de Commissie

(16 november 1998)

Betreft: Mededeling van de Commissie over ondernemerschap

De bovenvermelde mededeling (COM(98) 0222 def.) bevat tal van lofwaardige voorstellen ter ondersteuning van het ondernemerschap in de Europese Unie, maar een groot aantal nieuwe bedrijven zullen te maken krijgen met een ander probleem waaraan in de geformuleerde prioriteiten niet wordt gerefereerd, namelijk piraterij. Is de Commissie voornemens dit betreurenswaardige aspect van het ondernemerschap aan de orde te stellen als onderdeel van een steunprogramma om bedrijven te helpen dit probleem te bestrijden? Ligt het in de bedoeling steun in de vorm van subsidies of advies te verstrekken om kleinere bedrijven die niet over dezelfde financiële middelen beschikken als grote ondernemingen, te helpen piraterij tegen te gaan?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(5 januari 1999)

Hoewel namaak niet specifiek wordt genoemd in de Mededeling "Bevordering van het ondernemerschap in Europa: prioriteiten voor de toekomst", is de Commissie zich wel bewust van de negatieve gevolgen ervan voor het ondernemerschap, voor innovatie en voor de concurrentiepositie. Daarom heeft zij onlangs een Groenboek gepubliceerd over de bestrijding van namaak en piraterij in de interne markt(1). Dit zal de basis vormen voor een brede raadpleging van alle betrokken partijen, zoals het bedrijfsleven, de lidstaten en de communautaire Instellingen.

Deze raadpleging is bedoeld om vast te stellen wat de economische gevolgen van namaak en piraterij voor de interne markt zijn, te bekijken in hoeverre de wetgeving op dit gebied doelmatig is en een aantal initiatieven voor verbetering van de situatie voor te stellen. Deze initiatieven kunnen bestaan uit steun aan het toezicht door de privé-sector, rechtsbescherming van beveiligings- en authenticatieapparatuur, evaluatie van de sancties en middelen tot handhaving van intellectuele-eigendomsrechten en totstandbrenging van een passende administratieve samenwerking tussen de bevoegde nationale autoriteiten.

Omdat namaak en piraterij in uiteenlopende sectoren voorkomen (bv. informatica, speelgoed, kleding, parfums, compact discs, geneesmiddelen en horloges), kan een horizontale aanpak zinvol zijn om het probleem over de hele linie aan te pakken. Voor de interne markt zou zo'n initiatief tevens een aanvulling vormen op het bestaande controlemechanisme voor nagemaakte producten en piraterij aan de buitengrenzen van de Gemeenschap, waarmee de samenhang van de communautaire actie wordt vergroot.

Zonder vooruit te lopen op de uitkomsten van de raadpleging, kan worden aangegeven dat de Commissie actie kan ondernemen op het gebied van wetgeving, financiële steun kan verlenen aan activiteiten ter bestrijding van namaak, maatregelen op organisatorisch of administratief vlak kan nemen, of de bestaande maatregelen kan vereenvoudigen. Ook zou onder bepaalde voorwaarden steun kunnen worden verleend aan kleine ondernemingen in de vorm van advies of financiële middelen.

(1) COM(98) 569 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3467/98 van Daniela RASCHHOFER aan de Commissie. Communautaire steun voor Wenen (Oostenrijk)



Publicatieblad Nr. C 142 van 21/05/1999 blz. 0136



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3467/98 van Daniela Raschhofer (NI) aan de Commissie (24 november 1998) Betreft: Communautaire steun voor Wenen (Oostenrijk) Kan de Commissie ten aanzien van de verlening van communautaire steun aan de deelstaat Wenen mededelen: 1. om welk bedrag aan structuurmiddelen het gaat en de specificatie ervan volgens de verschillende fondsen of communautaire programma's en -initiatieven, alsmede hoeveel communautaire kredieten uit andere begrotingslijnen sedert 1995 aan Wenen werden verleend voor demonstratieprojecten, maatregelen of als rechtstreekse steun bijv. voor onderzoeksinstellingen, universiteiten, ondernemingen of andere steunontvangers, 2. hoeveel arbeidsplaatsen dankzij deze kredieten zijn geschapen en behouden? Gecombineerd Antwoord van de heer Santer namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3459/98, E-3460/98, E-3461/98, E-3462/98,E-3463/98, E-3464/98, E-3465/98, E-3466/98 en E-3467/98 (19 januari 1999) De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3818/98

van Concepció Ferrer (PPE) aan de Commissie

(22 december 1998)

Betreft: Programma's en projecten op milieugebied in Catalonië

De Commissie voert een beleid van transparantie met betrekking tot haar uitgaven. Kan de Commissie meedelen welke projecten in Catalonië in de periode 1994 - 1999 steun hebben ontvangen in het kader van de verschillende steunmaatregelen op milieugebied?

Kan de Commissie tevens preciseren welk bedrag uiteindelijk aan elk van deze projecten werd toegekend?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(18 januari 1999)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2847/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(28 september 1998)

Betreft: Aanpassing Italiaanse voorschriften voor de handel

In vraag E-0784/98(1) over het op 16 januari 1998 door de Italiaanse ministerraad goedgekeurde wetsontwerp houdende "Voorschriften voor de handel" waarbij de vergunning voor kleine winkels met een oppervlak van maximaal 300 m2 wordt afgeschaft, een einde wordt gemaakt aan de verplichting tot inschrijving in het register van de Kamer van Koophandel voor beginnende winkeliers, en de bestaande veertien detaillistentabellen worden omgezet in slechts twee sectoren, namelijk voedsel en non-food, werd de Commissie gevraagd of deze nieuwe regels in strijd zijn met de communautaire richtlijnen betreffende detailhandel en handel en gros en nadelig voor de vrije mededinging. Uit het antwoord van commissaris Monti van 28 mei jl. blijkt dat de Commissie zich daarover beraadt. Kan de Commissie mededelen tot welke conclusie zij is gekomen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(6 januari 1999)

In haar vraag verwijst het geachte parlementslid naar haar eerdere vraag, E-784/98, die vierledig was.

1. Met betrekking tot het eerste punt is het antwoord nee.

2. Door de nieuwe Italiaanse voorschriften voor de handel wordt de vestiging van winkels tot 250 m2 in steden van meer dan 10.000 inwoners en van die tot 150 m2 in kleinere plaatsen geliberaliseerd. Dit hoeft kleine dynamische ondernemingen niet te weerhouden van onderlinge samenwerking in inkoopcombinaties of vrijwillige ketens, zoals franchising, om op de markt te kunnen blijven concurreren, zoals in het Groenboek inzake de handel wordt gesteld. Door deze concurrentiekracht kunnen kleine ondernemingen blijven floreren en hun werkgelegenheid behouden. De regionale begeleidings- en aanpassingsmaatregelen die in het kader van die wet zijn voorzien, kunnen kleine ondernemingen ondersteunen bij hun aanpassing aan de nieuwe concurrentie.

3. In principe leidt de invoering van een liberaliseringsmaatregel niet tot beperking van de concurrentie tussen onafhankelijke ondernemingen. Volgens het geachte parlementslid heeft het betreffende decreet vooral ten doel een hindernis bij de toegang tot de detailhandel weg te nemen. Los van andere overwegingen en louter bezien vanuit concurrentieoogpunt heeft het wegnemen van hindernissen bij de toegang tot een bepaalde markt een positieve invloed op de concurrentie. Overigens is artikel 85 van het EG-Verdrag in principe van toepassing op handelingen en beslissingen van ondernemingen (en niet van overheden) die de concurrentie tussen die ondernemingen kunnen beperken, wanneer de handel tussen de lidstaten daardoor wordt benadeeld.

4. De nieuwe Italiaanse voorschriften voor de handel zijn bedoeld om de concurrentie tussen kleine winkels te bevorderen. Voor zover ze verenigbaar zijn met de regels betreffende de vrije vestiging en het vrij verkeer van goederen en met het mededingingsrecht, heeft de Commissie hierover geen bijzondere opmerkingen. Overigens wijst zij op de bevoegdheid van de nationale, regionale en lokale overheden op het gebied van het vestigingsbeleid.

(1) PB C 310 van 9.10.1998, blz. 129.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2369/98

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie

(27 juli 1998)

Betreft: Resultaat van de bilaterale ontmoeting tussen de directeur-generaal Visserij van de Commissie en de plaatsvervangend minister van Visserij van Canada

Na de recente top tussen de EU en Canada in Brussel op 14 mei jl., waar de Canadese autoriteiten toezegden de extraterritoriale aspecten van hun omstreden ontwerpvisserijwet C-27 opnieuw te zullen bestuderen, vond op 23 juni in Brussel een ontmoeting plaats tussen de directeur-generaal Visserij van de Commissie en de plaatsvervangend minister van Visserij van Canada.

Kan de Commissie mededelingen doen over het resultaat van deze ontmoeting en met name over de vooruitgang die is geboekt bij de hernieuwde bestudering door de Canadese autoriteiten van de extraterritoriale aspecten van de genoemde Canadese ontwerpvisserijwet C-27?

Kan de Commissie concreet meedelen of Canada bereid is tot nieuwe toezeggingen over intrekking, wijziging en termijnen in verband met de extraterritoriale aspecten van dit wetsontwerp?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(18 september 1998)

Tijdens de visserijbesprekingen op hoog niveau die op 23 juni 1998 in Brussel zijn gehouden, kon opnieuw uiting worden gegeven aan de bezorgdheid over de extraterritoriale aspecten van de geplande Canadese wetgeving (Wet C-27). Dit probleem kwam al eerder aan de orde tijdens de Top tussen de EU en Canada op 14 mei 1998, waarbij Canada zich ertoe verbond "de zaak nog eens te bekijken". Verder is deze kwestie besproken in het licht van het debat dat op 28 mei 1998 in de commissie Visserij van het Canadese Lagerhuis plaatsvond en waarbij regeringsambtenaren bezwaar maakten tegen moties die ertoe strekten sommige bepalingen van de beoogde Canadese wetgeving nog te verscherpen. Met nadruk werd erop gewezen dat deze kwestie de Gemeenschap ten zeerste blijft verontrusten. Canada heeft kennis genomen van het verzoek van de Gemeenschap om aan dit probleem de nodige aandacht te besteden.

Sindsdien is niets meer bekend geworden over verdere ontwikkelingen in verband met de geplande Canadese wetgeving. Het Canadese Lagerhuis zal de besprekingen hierover in het najaar, na het zomer-reces, hervatten.

Tijdens het bovengenoemde overleg op hoog niveau kwamen alle relevante visserijaangelegenheden aan de orde, zowel in bilateraal als in multilateraal verband. Wat het multilaterale overleg betreft is uit de besprekingen over onderwerpen die voornamelijk verband houden met de Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (NAFO) gebleken dat vele van de vroegere problemen zijn opgelost. Tijdens het bilaterale overleg werd overeengekomen de contacten tussen bedrijven in 1999 te stimuleren. De bedoeling hiervan is belangstellenden bij elkaar te brengen, en de aanzet te geven tot een hernieuwde en nauwere samenwerking via joint ventures of andere partnerschapsvormen die beide partijen ten goede komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3895/98 van Karl-Heinz FLORENZ aan de Commissie. Richtlijn 81/851/EEG over de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik



Publicatieblad Nr. C 142 van 21/05/1999 blz. 0156



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3895/98 van Karl-Heinz Florenz (PPE) aan de Commissie (4 januari 1999) Betreft: Richtlijn 81/851/EEG over de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik Acht de Commissie een wijziging van Richtlijn 81/851/EEG(1) over de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik niet wenselijk, om bij dieren van geringe betekenis voor de consumptie (in dit verband: paarden), wanneer dit om therapeutische redenen noodzakelijk is, ook geneesmiddelen te mogen toedienen die voor dergelijke dieren niet zijn toegestaan? Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (25 januari 1999) Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-1495/98 van de heer Kindermann(2). (1) PB L 317 van 6.11.1981, blz. 1. (2) PB C 31 van 5.2.1999, blz. 42.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3323/98

van Kirsi Piha (PPE) aan de Commissie

(10 november 1998)

Betreft: De gevolgen van de Russische crisis voor Estland

De erger wordende economische en politieke crisis in Rusland heeft in Estland geleid tot ernstiger economische problemen dan voorspeld. Deze problemen kunnen verstrekkende gevolgen hebben voor de toetredingsonderhandelingen. Een van de grootste banken in Estland dreigt failliet te gaan en staat daarom onder toezicht van de centrale bank. De sectoren die afhankelijk zijn van de uitvoer naar Rusland, zoals de landbouw en de levensmiddelenindustrie, verkeren in zeer grote moeilijkheden.

Hoe ernstig beoordeelt de Commissie in het licht van de beschikbare informatie de gevolgen van de Russische crisis voor de economie van Estland? Welke invloed zal volgens de Commissie de erger wordende crisis hebben op de onderhandelingen inzake de toetreding van Estland tot de EU?

Antwoord van de heer van den Broek namens de Commissie

(9 december 1998)

De Commissie denkt dat de gevolgen van de Russische crisis voor de economie van Estland beperkt zullen blijven en eerder van korte duur zullen zijn. De verwachte kleinere groei van het bruto binnenlands product (BBP) voor Estland in 1998 zou kunnen bijdragen tot het verkleinen van de externe onevenwichtigheden die het gevolg waren van hoge groeipercentages in het verleden. De Commissie vertrouwt erop dat de economische vooruitzichten voor de lange termijn gunstig blijven op voorwaarde dat een voorzichtig macro-economisch beleid wordt voortgezet.

De Commissie is van mening dat de huidige economische crisis in Rusland geen invloed zal hebben op de onderhandelingen inzake de toetreding van Estland tot de Gemeenschap.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3166/98

van Raimo Ilaskivi (PPE) en Jyrki Otila (PPE) aan de Raad

(22 oktober 1998)

Betreft: Houding van ambtenaren van de Raad tegenover het Europees Parlement

Op 3 oktober 1998 verscheen op blz. 22 - 23 van de weekendbijlage van Ilta-Sanomat, een Fins dagblad, een artikel van de hand van Mikko Numminen onder de kop "Verdwaald in het Huis van Europa". In dit artikel worden o.a. uitlatingen geciteerd van ambtenaren van de Raad over de positie van het Europees Parlement. Volgens het artikel kraakt directeur-generaal Sixten Korkman het Parlement af en vindt hij het Europees Parlement niets minder dan een lastpost.

Een dergelijke verklaring getuigt niet alleen van diepe minachting voor de enige democratisch gekozen instelling van de EU, maar ook van ondoordachtzaamheid. Wat erger is, het wantrouwen dat tal van burgers in de diverse lidstaten tegen de EU koesteren wordt daardoor bepaald niet weggenomen.

Kan de Raad mededelen of hij de opvattingen van de heer Korkman deelt? Zo nee, welke maatregelen denkt de Raad dan te nemen als reactie op deze verklaring en met betrekking tot de heer Korkman?

Antwoord

(18/19 januari 1999)

Het is niet de gewoonte van de Raad in te gaan op krantenartikelen zoals het door de geachte parlementsleden genoemde artikel. De Raad wenst echter wel te benadrukken dat opmerkingen van ambtenaren van het secretariaat-generaal van de Raad, ongeacht de inhoud daarvan, geenszins aan de Raad toegeschreven mogen worden.

De Raad hecht, evenals zijn secretariaat-generaal, het grootste belang aan de rol van het Europees Parlement en aan goede betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Raad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2775/98

van Johanna Maij-Weggen (PPE) aan de Commissie

(14 september 1998)

Betreft: De instelling van het grootste natuurreservaat ter wereld in Suriname

Weet de Commissie dat het ACS-land Suriname is overgegaan tot de instelling van een natuurreservaat, het "Centraal Suriname Wildernis Natuurreservaat" met een totale oppervlakte van 16 miljoen hectare, waarmee het grootste reservaat van tropisch regenwoud ter wereld is ingesteld?

Weet de Commissie wat de kosten zijn van dit positieve project en is de Commissie betrokken bij het behoud van deze regenwouden?

Is de Commissie desgevraagd bereid om uit haar begroting een bijdrage te leveren aan de instandhouding van dit reservaat?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie

(10 november 1998)

Het "Centraal Suriname Natuur Reservaat" werd in 1997 door de Surinaamse regering in het leven geroepen met financiële hulp van Conservation International, dat in de Verenigde Staten is gevestigd. In dit reservaat zijn drie belangrijke beschermde gebieden in centraal Suriname samengevoegd. De Commissie is niet bij dit project betrokken en heeft hiervoor geen verzoek om financiële of technische steun ontvangen.

De Commissie heeft tot dusver in Suriname een studie in de bosbouwsector, de medefinanciering van de Nationale Milieuraad en een studie naar de mogelijkheid van de oprichting van een bosbouwinstituut gefinancierd.

Suriname noemde in het kader van het nationale indicatieve programma, dat altijd is gebaseerd op tezamen met de regering van de betrokken ACS-staat geïdentificeerde strategieën en prioriteiten, steun voor de bescherming van het tropisch regenwoud niet als prioriteit voor het achtste Europese Ontwikkelingsfonds (EOF). De Commissie staat steeds open voor het in behandeling nemen van elk verzoek om steun voor het behoud van het milieu in de regio, dit is immers een van haar prioritaire activiteiten met het oog op de duurzame ontwikkeling van deze zone.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2926/98

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 oktober 1998)

Betreft: Valorisatie van een traditioneel bouwwerk in Arcadia

In de omgeving van Magouliana (Arcadia, Peloponnesus) ligt het sedert 1938 verlaten "sanatorio tis manas", een gebouw dat een goed voorbeeld is van de ziekenhuisarchitectuur in het interbellum en dat een bijzondere betekenis had in de jaren van tuberculose die volgden op de Kleinaziatische catastrofe. Zowel de provinciale als de gemeentelijke diensten hebben plannen voor de verbouwing, het behoud en de valorisatie van het monument, maar alle pogingen stranden op financiële problemen.

Kan de Commissie zeggen of het mogelijk is, indien er van Griekse zijde een voorstel in die zin wordt gedaan, communautaire steun te verlenen voor de werkzaamheden die vereist zijn voor het behoud en de valorisatie van het gebouw?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(16 november 1998)

In het kader van het operationele programma voor de regio Peloponnesos heeft het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling op verzoek van de Griekse autoriteiten een studie medegefinancierd die tot doel heeft na te gaan of de oprichting van een multifunctioneel toeristisch centrum op het terrein van het voormalige sanatorium uitvoerbaar is en of een dergelijk centrum levensvatbaar zou zijn.

Wat de vraag betreft of het verantwoord is overheidsmiddelen te investeren in het herstel, het onderhoud en de valorisatie van het verlaten gebouw en in de aanleg van de nodige toegangswegen, zijn de resultaten van de studie niet erg bemoedigend.

Het is duidelijk dat medefinanciering van deze werkzaamheden uit communautaire middelen slechts mogelijk is als de voorwaarden zijn vervuld om het gebouw na renovatie ervan een bestemming te kunnen geven die verenigbaar is met de doelstellingen van het operationele programma.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2794/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(17 september 1998)

Betreft: Gezondheidszorg in de EU

In Bad Tatzmannsdorf (Oostenrijk) heeft op 24 juli jl. op initiatief van het Oostenrijks Raadsvoorzitterschap van de EU en in aanwezigheid van de heer Pàdraig Flynn, lid van de Commissie belast met het communautaire beleid voor deze sector, een ministeriële conferentie plaatsgevonden over het onderwerp "Kwaliteit van de stelsels voor gezondheidszorg".

Commissaris Flynn verklaarde daar dat het niveau van de beschikbare gegevens niet tussen alle EU-lidstaten goed wordt gecoördineerd, en dat dit te betreuren valt, daar de kwaliteit van de dienstverlening in de gezondheidszorg 380 miljoen Europeanen na aan het hart ligt.

Daarmee moet men instemmen. Acht de Commissie het derhalve gewenst dat een vergelijkend onderzoek wordt verricht naar de diverse stelsels voor de gezondheidszorg, en acht zij het nodig een rationeel model voor de gezondheidszorg uit te werken, als referentiepunt voor alle lidstaten met het oog op de grote demografische veranderingen die hebben plaatsgevonden en de nieuwe technologieën in de gezondheidszorg?

Antwoord van de he heer Flynn namens de Commissie

(23 oktober 1998)

In een recente mededeling over de ontwikkeling van het beleid op het gebied van de volksgezondheid(1) heeft de Commissie erop gewezen dat er een gestructureerd en allesomvattend systeem voor de verzameling, analyse en verspreiding van gegevens over de gezondheidstoestand, de bepalende factoren voor de gezondheid en de stelsels voor de gezondheidszorg van alle lidtstaten tot stand moet worden gebracht. Verwacht wordt dat het gemeenschappelijke actieprogramma voor gezondheidsmonitoring een belangrijke bijdrage zal leveren aan de verwezenlijking van deze doelstelling.

Het Parlement heeft onlangs een studie getiteld "Health care systems in the EU - a comparative study" het licht doen zien (SACO 101 EN). Deze studie bevat informatie over de stelsels voor de gezondheidszorg in de lidstaten.

De organisatie van de stelsels voor de gezondheidsorg valt onder de verantwoordelijkheid van lidstaten.

(1) COM(98) 230 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3007/98

van Umberto Bossi (NI) aan de Raad

(16 oktober 1998)

Betreft: Italiaans voorstel ter bevordering van aanwervingen zonder sociale bijdragen in Zuid- Italië

De Italiaans regering heeft onlangs het voorstel gedaan om in Zuid-Italië de aanwervingen te bevorderen door middel van vrijstelling van de bedrijven aldaar van het betalen van de sociale lasten, zonder te voren bij de communautaire autoriteiten te informeren of deze voorziening wettig is, zoals reeds in 1995 was gebeurd bij de invoering van "arbeids-leercontracten". Naar aanleiding van dit verzuim werd indertijd tegen Italië een overtredingsprocedure ingesteld wegens overtreding van de communautaire antitrustvoorschriften, hetgeen uitliep op het verzoek aan de bedrijven om alle in 1995 behaalde winst terug te betalen.

Kan de Raad mededelen of hij niet vindt dat de Italiaanse voorziening voor Zuid-Italië discriminatie is van de bedrijven in de andere regio's van het land, omdat zij wanneer zij nieuwe arbeidskrachten willen aanwerven geen enkele steun hierbij krijgen,

welke maatregelen hij denkt te treffen tegen Italië, teneinde verdere "vergeetachtigheden" bij de kennisgeving van nationale voorzieningen te voorkomen,

of hij niet meent dat de Italiaanse KMO's beter moeten worden beschermd, om te voorkomen dat juist het bedrijfsleven voor de vergissingen van de regering moet betalen?

Antwoord

(7 december 1998)

De Raad wijst het geachte parlementslid erop dat het niet aan de Raad is om zich uit te spreken over de vraag of door de lidstaten genomen maatregelen stroken met het Gemeenschapsrecht.

Krachtens artikel 155 van het EG-Verdrag behoort het tot de bevoegdheden van de Commissie om toe te zien op de toepassing van het Verdrag en het afgeleide recht.

De Raad kan ten aanzien van de verschillende onderdelen van de vraag van het geachte parlementslid dus geen standpunt innemen.