SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3842/00

van Jacqueline Foster (PPE-DE) aan de Commissie

(7 december 2000)

Betreft: Langelijnvissen

Het vissen met lange lijnen vormt een zeer ernstig probleem voor zeevogels. Volgens mij bezint de Commissie zich momenteel op de noodzaak van een communautair actieplan voor langelijnvissen. Kan de Commissie bevestigen dat zij hiermee bezig is?

Kan de Commissie ervan kennis nemen dat een aantal maatregelen kan worden ingevoerd om een meer zeevogelvriendelijke methode in te voeren bij het vissen met een lange lijn, o.a.:

- het gebruik van vogelverschrikkerslijnen met plastic vlaggetjes;

- de lijnen zwaarder maken zodat zij sneller zinken waardoor zeevogels er niet zo snel in verstrikt kunnen raken;

- de lijnen via buizen onder water uitzetten zodat vogels aan de oppervlakte er niet bij kunnen komen;

- een verbod op het overboord zetten van visafval door vissersschepen omdat dit zeevogels aantrekt;

- het bij voorkeur vissen met lange lijnen 's nachts wanneer er minder zeevogels op zoek zijn naar voedsel?

Bestaat er Europese wetgeving op dit gebied en zo ja, kan de Commissie de referenties van deze documenten doorgeven?

Welke actie onderneemt de Commissie tegen particuliere schepen die illegaal vissen in de Stille Zuidzee waar piraten jaarlijks zo'n 100 000 zeevogels doden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(18 januari 2001)

De Commissie heeft steun verleend voor de technische vergaderingen die hebben bijgedragen tot de opstelling van het internationale actieplan van de Voedsel- en Landbouworganisatie ter vermindering van de incidentele vangsten van zeevogels bij het vissen met beuglijnen (FAO-IPOA Seabirds), en werkt momenteel aan een communautair actieplan op basis van de informatie die door de lidstaten is verstrekt in antwoord op een vorige zomer aan hen toegezonden vragenlijst.

De Europese Commissie heeft verscheidene verzoeken om informatie over deze kwestie ontvangen en is zich in toenemende mate bewust van mogelijke problemen in verband met incidentele vangsten van zeevogels bij het vissen met beuglijnen. Niet bij elke tak van visserij met beuglijnen zijn echter maatregelen ter voorkoming van incidentele vangsten van zeevogels nodig, omdat dergelijke incidentele vangsten zich niet altijd voordoen.

De bezorgdheid betreft hoofdzakelijk albatrossen en andere soorten, vooral in de zuidelijke oceanen. Om dit probleem te verhelpen heeft de Gemeenschap reeds verscheidene preventiemaatregelen opgenomen in de communautaire regelgeving (Verordening (EG) nr. 66/98 van de Raad van 18 december 1997 houdende bepaalde instandhoudings- en controlemaatregelen voor de visserij in de Antarctische wateren en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2113/96(1) en Verordening (EG) nr. 2479/98 van de Raad van 12 november 1998 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 66/98 houdende bepaalde instandhoudings- en controlemaatregelen voor de visserij in de Antarctische wateren(2)), waaronder de in de vraag van het geachte parlementslid vermelde maatregelen die zijn aanbevolen door de Raad voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR). Het via buizen onder water uitzetten van de lijnen is de enige maatregel die niet wordt overwogen, omdat hetzelfde effect wordt bereikt door verzwaring van de lijnen.

Het is de Commissie bekend dat illegale visserij wordt beoefend door piraten die onder goedkope vlag varen, en de Commissie dringt er dan ook bij alle staten op aan de overeenkomst om te bevorderen dat vissersvaartuigen op de volle zee de internationale maatregelen voor instandhouding en beheer van de visbestanden naleven met spoed te ratificeren. De Gemeenschap heeft deze overeenkomst reeds in 1996 geratificeerd. Bovendien bestaan er communautaire bepalingen op het gebied van de controle, de vissersvloot en het marktbeleid die een doeltreffend optreden mogelijk maken tegen illegale visserij door communautaire vaartuigen of door vaartuigen uit derde landen die in onze wateren mogen vissen. De lidstaten zijn juridisch verantwoordelijk voor de toepassing en handhaving van die bepalingen.

Bovendien neemt de Commissie actief deel aan de ontwikkeling, in het kader van de FAO-gedragscode voor verantwoordelijke visserij, van een internationaal actieplan om illegale, niet-gemeld en niet-gereglementeerde visserij te beteugelen. De Commissie is in dit verband niet alleen bezorgd over het feit dat onder goedkope vlag varende schepen misbruik maken van de geringere eisen die aan hen worden gesteld, maar vooral ook over het feit dat illegaal gevangen vis aan land kan worden gebracht in havens waar niet zo nauw wordt gekeken.

De Commissie is van mening dat de regionale visserijorganisaties een cruciale rol spelen in het bevorderen van een duurzame en verantwoordelijke visserij. De overeenkomstsluitende partijen moeten de aanbevelingen van de regionale visserijorganisaties opvolgen en bevorderd dient te worden dat die aanbevelingen eveneens worden nageleefd door landen die geen partij zijn bij de betrokken overeenkomst, maar wel tot medewerking bereid zijn.

(1) PB L 6 van 10.1.1998.

(2) PB L 309 van 19.11.1998.