SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1943/00

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juni 2000)

Betreft: Uitroeiing van tuberculose bij runderen

Denemarken, Duitsland, de Italiaanse provincies Bolzano en Trento, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Finland en Zweden hebben reeds met succes tuberculose kunnen uitroeien (zie antwoord op schriftelijke vraag E-1068/00(1)). Ierland daarentegen blijft met problemen kampen, ondanks zijn ERAD-plan en een investering van meer dan 720 miljoen gedurende ongeveer veertig jaar.

Kan de Commissie meedelen waarom het succes op het vlak van de uitroeiing van deze ziekte in de diverse landen zo verschilt en wat Ierland meer zou kunnen doen om terzake tot betere resultaten te komen?

(1) PB C 374 E van 28.12.2000, blz. 206.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(15 september 2000)

De lidstaten en de regio's daarvan die rundertuberculose hebben uitgeroeid en hun officieel vrije status blijven houden, hebben de instrumenten toegepast als bedoeld in Richtlijn 64/432/EEG van 26 juni 1964 inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkens(1), aangevuld met nationale maatregelen ter controle van de voorwaarden voor de productie en het op de nationale markt brengen van levende runderen.

Sinds de goedkeuring van Richtlijn 77/391/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende een gemeenschappelijke actie met het oog op de uitroeiing van brucellose, tuberculose en leukose bij runderen(2) en tot vaststelling van een programma voor de versnelde uitroeiing van rundertuberculose levert de Gemeenschap aanzienlijke financiële bijdragen aan de nationale uitroeiingsplannen.

Voor de controle en de uitroeiing van rundertuberculose beschikt Ierland over dezelfde instrumenten als de overige lidstaten. Daartoe dient Ierland elk jaar een programma voor de uitroeiing van de ziekte in. De in Ierland uitgevoerde programma's hebben echter alleen in 1991, 1994 en 1995 de goedkeuring van de Commissie voor een financiële bijdrage ontvangen. De ontwikkeling van de ziekte in Ierland sinds 1995 duidt erop dat deze programma's nog niet het verwachte succes hebben gehad. Uit de evaluatie van deskundigen blijkt dat de aanwezigheid van de ziekte bij wilde dieren, met name dassen, de versnipperde structuur van de veehouderij en de frequente verplaatsing van het vee de belangrijkste factoren van het voortbestaan van de ziekte zijn.

Voor 2000 heeft Ierland een verder programma ingediend, dat door de Commissie bij Beschikking 2000/5/EG van 30 november 1999 tot goedkeuring van de door de lidstaten voor het jaar 2000 ingediende programma's voor de uitroeiing en de bewaking van dierziekten(3) is goedgekeurd voor toekenning van een financiële bijdrage van de Gemeenschap.

In het kader van het Witboek over voedselveiligheid(4) heeft de Commissie een task force opgericht voor het bewaken en versterken van de uitroeiing van bepaalde dierziekten, met name die van reële of potentiële zoönotische aard. De subgroep inzake rundertuberculose van die task force, die bestaat uit deskundigen van zowel aangetaste als officieel vrije lidstaten, analyseert en evalueert de situatie van de ziekte in en de controlemaatregelen die worden toegepast door de lidstaten. De deskundigengroep kan maatregelen met het oog op de uitroeiing van de ziekte aanbevelen, die verder gaan dan die welke zijn vastgesteld in Richtlijn 64/432/EEG. De tweede vergadering van deze subgroep vond in juni 2000 te Dublin plaats. De aanbevelingen van de subgroep werden met de lidstaten besproken tijdens een vergadering van de task force in juli 2000 te Brussel. Tijdens de vergadering betuigden de lidstaten hun instemming met het voorstel van de Commissie om prioriteit te geven aan de uitroeiing van rundertuberculose en voort te gaan met het verlenen van steun aan de nationale programma's.

(1) PB B 121 van 29.7.1964.

(2) PB L 145 van 13.6.1977.

(3) PB L 3 van 6.1.2000.

(4) COM(1999) 719 def.