SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2775/99

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Erkenning van het beroep reisbegeleider in Griekenland

Tot nu toe is er in Griekenland geen instantie voor reisbegeleiders, die de voorwaarden vaststelt voor de uitgifte van een speciale kaart die staaft dat de bezitter reisbegeleider is.

Aangezien de laatste tijd gesprekken zijn begonnen tussen de belanghebbenden en de regering over de indiening van een wetsontwerp tot vaststelling van de voorwaarden voor de erkenning van dit beroep zou het voor de dialoog nuttig zijn wanneer de Commissie de volgende vragen zou beantwoorden:

1. Lijkt haar voor de afgifte van de speciale kaart die het beroep van de reisbegeleider staaft een eenvoudige verklaring van de werkgever voldoende wanneer er ook krachtiger bewijsmiddelen zijn voor de uitoefening van het beroep, zoals een belastingverklaring van de betrokkene of de registers van de erkende organisatie van de huidige beroepsbeoefenaren?

2. Is het volgens haar noodzakelijk dat het wetsontwerp de voorwaarden in aanmerking neemt zoals die zijn vermeld in artikel 7 van richtlijn 75/368/EEG(1), zoals twee jaar voorafgaande ervaring?

3. Acht zij voor de erkenning van de beroepsopleiding de erkenning noodzakelijk van bewijsstukken van een regeringsinstantie of een beroepsorganisatie, of is een verklaring dat een dergelijke opleiding is gevolgd voldoende?

(1) PB L 167 van 30.6.1975, blz. 22.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 februari 2000)

Alleen het beroep reisbegeleider valt daadwerkelijk onder Richtlijn 75/368/EEG van de Raad van 16 juni 1975 houdende maatregelen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en het vrij verrichten van diensten voor diverse werkzaamheden (ex. klasse 01 tot en met klasse 85 CITI) en houdende met name overgangsmaatregelen voor deze activiteiten(1), met uitzondering van reisbegeleider, die naar gelang van het in de verschillende lidstaten vereiste opleidingsniveau ofwel valt onder de werkingssfeer van Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten(2), ofwel onder de werkingssfeer van Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG(3).

Met betrekking tot de door de geachte afgevaardigde gestelde specifieke vragen inzake de bepalingen die zouden moeten worden opgenomen in het wetsontwerp tot vaststelling van de voorwaarden voor de erkenning van het beroep reisbegeleider in Griekenland, kan de Commissie de onderstaande antwoorden geven:

In de eerste plaats moet worden gepreciseerd dat iedere lidstaat vrij is al dan niet een beroep op zijn grondgebied te reglementeren. De voorschriften die van toepassing zijn op ingezetenen die hun beroepskwalificatie in deze lidstaat hebben verworven vallen bovendien niet onder het Gemeenschapsrecht en vallen nog steeds onder de bevoegdheid van de lidstaat. De richtlijn is derhalve slechts van toepassing op communautaire ingezetenen die hun beroepskwalificatie in een andere lidstaat dan die waarin zij hun beroep uitoefenen hebben verworven.

Artikel 9 van Richtlijn 75/368/EEG bepaalt dat het bewijs dat aan de in artikel 5 en 7, lid 1, vermelde voorwaarden is voldaan (deze voorwaarden betreffen de aard en de duur van de door de aanvrager in zijn lidstaat van oorsprong uitgeoefende activiteit) wordt geleverd door een door de bevoegde autoriteiten of instanties van de lidstaat van oorsprong of van herkomst afgegeven bewijsstuk. De Commissie is de mening toegedaan dat met bevoegde autoriteiten of instanties van de lidstaat van oorsprong een staatsorgaan of een orgaan dat bevoegdheden van dit staatsorgaan heeft ontvangen worden bedoeld. Volgens de lidstaten gaat het hier met name om ministeries, prefecten of kamers van koophandel. Volgens de Commissie is een eenvoudige verklaring van de werkgever niet voldoende, hetzij dat deze werkgever het orgaan is dat van het overheidsorgaan bevoegdheden heeft ontvangen. Eveneens is een belastingverklaring van de betrokkene geen bewijs in de zin van Richtlijn 75/368/EEG, aangezien het hier om een zuiver unilaterale verklaring van de zijde van de migrant gaat.

Volgens de laatste aan de Commissie medegedeelde informatie zijn de momenteel in Griekenland bevoegde autoriteiten om deze bewijzen te verstrekken de prefect, krachtens het presidentieel decreet 33/1993.

De Commissie acht het noodzakelijk dat de nationale wet die Richtlijn 75/368/EEG in nationaal recht omzet voor de migrerende werknemers de criteria opneemt als bedoeld in artikel 7, door de burgers van de andere lidstaten de mogelijkheid te bieden het beroep van reisbegeleider uit te oefenen. Naar aanleiding van de goedkeuring van Richtlijn 1999/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 juni 1999 betreffende de invoering van een regeling voor de erkenning van diploma's betreffende beroepswerkzaamheden die binnen de werkingssfeer van de liberaliseringsrichtlijnen en van de richtlijnen houdende overgangsmaatregelen vallen en tot aanvulling van het algemene stelsel van erkenning van diploma's(4) kunnen ingezetenen van andere lidstaten eveneens de diploma's en andere opleidingstitels doen gelden die zij in hun lidstaat van oorsprong of van herkomst hebben verworven, volgens de beginselen die het algemene stelsel van erkenning van beroepskwalificaties regelen (artikel 3 van Richtlijn 1999/42/EG). Deze mogelijkheid voor de migranten moet eveneens in de nationale omzettingswet worden opgenomen.

Wat het certificaat als bedoeld in artikel 7, lid 1, sub b), van Richtlijn 75/368/EEG als bewijs van de door de migrant gevolgde beroepsopleiding betreft, moet dit getuigschrift van overheidswege worden gestaafd of als volwaardig worden erkend door een bevoegde beroeps- of bedrijfsorganisatie. In Richtlijn 75/368/EEG wordt geen nauwkeurige definitie gegeven van de term getuigschrift en niets wijst erop dat de door de migrant genoten opleiding geëvalueerd moet worden. Aangezien de organisatie van de opleidingscursussen onder de bevoegdheid van de lidstaten valt, is de Commissie derhalve van mening dat de vraag of een eenvoudig bewijs dat de cursussen met regelmaat zijn gevolgd voldoende is moet worden beoordeeld door de bevoegde beroepsorganisatie van de lidstaat van oorsprong.

(1) PB L 167 van 30.6.1975.

(2) PB L 19 van 24.1.1989.

(3) PB L 209 van 24.7.1992.

(4) PB L 201 van 31.7.1999.