SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2151/00

van Mauro Nobilia (UEN) aan de Commissie

(30 juni 2000)

Betreft: Financiële dekking van de universele postdienst in Italië

De lasten van de Italiaanse universele postdienst, die verzorgd wordt door een overheidsbedrijf, bedroegen in 1998 meer dan 2 700 miljard lire.

Als de Commissie zou besluiten de postdiensten in Italië te liberaliseren via de inbreukprocedure die tegen de Italiaanse Republiek is ingeleid met het oog op de verlaging van de financiële dekking van de universele postdienst, dan zouden deze lasten tot meer dan 4 000 miljard lire stijgen.

Poste italiane voert momenteel een nieuw bedrijfsplan (1998-2002) uit dat reeds geleid heeft tot een aanzienlijke verbetering van de kwaliteit van de dienstverlening dankzij een ingrijpende reorganisatie en bijscholing van het personeel en de vernieuwing van de technische infrastructuur.

Het bedrijfsplan moet de financiële balans van Poste italiane in 2002 in evenwicht brengen zonder traumatische gevolgen voor het aantal arbeidsplaatsen.

Als de Commissie het besluit zou nemen zoals dat in inbreukprocedure wordt voorgesteld, zouden alle reeds verrichte inspanningen en die welke voor de komende jaren gepland zijn, teniet worden gedaan.

In dat geval zou Poste italiane namelijk haar verliezen alleen nog maar kunnen bestrijden door de productiecapaciteit te verlagen en minstens 50 000 (vijftigduizend) arbeidsplaatsen te schrappen.

Kan de Commissie zeggen:

- of bovenstaande overwegingen juist zijn;

- of het besluit om de posterijen in Italië te liberaliseren middels de tegen de Italiaanse Republiek ingeleide inbreukprocedure, in de praktijk wel strookt met de doelen die met de universele postdienst worden nagestreefd;

- of deze liberalisering niet strijdig is met het streven naar meer economische en sociale samenhang tussen de lidstaten, aangezien zij voordeel oplevert voor bijv. de Nederlandse post, die met de winst die haar monopoliepositie in eigen land oplevert op markten elders kan investeren, hetgeen in strijd is met de mededingingsregels?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(28 juli 2000)

Het Parlement en de Raad hebben op 15 december 1997 Richtlijn 97/67/EG betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst (de postrichtlijn)(1) goedgekeurd. De daarin vermelde maatregelen moesten uiterlijk op 10 februari 1999 ten uitvoer worden gelegd. Alle lidstaten, zonder uitzondering, moeten de voorschriften van deze richtlijn naleven.

Volgens de postrichtlijn kunnen bepaalde diensten aan de universele dienstverlener worden voorbehouden en kan een compensatiefonds worden opgericht om bij te dragen tot de financiering van de universele dienst en de instandhouding ervan te garanderen. In de Italiaanse besluiten tot omzetting van de postrichtlijn, met name decreet nr. 261/99, aangevuld door het besluit van 2 februari 2000 en ministerieel decreet nr. 73 van 4 februari 2000, is dan ook het volgens de postrichtlijn maximaal toegestane gedeelte van de diensten aan de Italiaanse posterijen voorbehouden. Bovendien voorzien deze omzettingsbesluiten in de oprichting van een compensatiefonds dat wordt gefinancierd met bijdragen van de concurrenten van de Italiaanse post op het vlak van de niet-voorbehouden universele diensten.

Zoals de Commissie al heeft gezegd in haar antwoord op vraag P-2132/00 van het geachte parlementslid(2), heeft de tegen Italië ingeleide inbreukprocedure betrekking op de uitbreiding van de voorbehouden diensten tot de levering van diensten met toegevoegde waarde, waarvoor volgens het gemeenschapsrecht in alle lidstaten vrije mededinging moet bestaan. Deze actie doet geen afbreuk aan het bedrijfsplan van de Italiaanse post, noch aan de positieve gevolgen ervan.

(1) PB L 15 van 21.1.1998.

(2) Zie blz. 155.