NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/49

(2004/C 78 E/0047)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1831/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(2 juni 2003)

Betreft: Gegevens betreffende armoede en werkloosheid in Griekenland

Op 16 mei 2003 werd in Griekenland bekendgemaakt dat opnieuw een Griekse onderneming, de cosmeticaketen „Ybonnh Stores”, failliet is gegaan, waardoor 100 vrouwen hun baan kwijtraakten. Dit betreurenswaardige feit volgt op de sluiting, tien dagen eerder, van het bedrijf „Siser-Palko”, waarbij 500 Griekse werkneemsters werkloos werden. Volgens gegevens van Eurostat (mededeling 8/2003 en persbericht 43/2003), gepubliceerd in „Agense Europe” op 10 mei 2003, scoort Griekenland in de categorieën „totale langdurige werkloosheid” en „totale zeer langdurige werkloosheid” 60 % tot 70 % hoger dan het communautaire gemiddelde. De kans dat iemand onder de armoedegrens terechtkomt, is 21 % in Griekenland en in Portugal, waarmee deze landen het slechts scoren van alle EU-lidstaten.

Ook bij een gedetailleerdere bestudering van de cijfers betreffende mannen en vrouwen in de categorieën „langdurige werkloosheid” en „zeer langdurige werkloosheid” doet Griekenland het slecht. Met name bij de vrouwenwerkloosheid is de situatie zorgwekkend: bij „langdurige werkloosheid” is de index voor Griekenland 8,7 (tegenover het communautair gemiddelde van 3,7) en bij „zeer langdurige werkloosheid” is de index voor Griekenland 5,1 (tegenover het communautair gemiddelde van 2,4). Volgens gegevens van het panel van huishoudens van de Europese Gemeenschap (ECHP) bedraagt de index van de personen die tenminste één keer in hun leven onder de armoedegrens terecht zijn gekomen in Griekenland 25,1 (EU: 19,2) en de index van chronisch armen in Griekenland 6,5 (EU: 3,8). (De gegevens werden gepubliceerd in „Agense Europe” op 10 mei 2003).

Wat is het standpunt van de Commissie ten opzichte van de langdurige en chronische werkloosheid in Griekenland en ten opzichte van het hoge aantal mensen dat onder de armoedegrens leeft? Heeft de Commissie gegevens over het aantal bedrijven dat tussen 1994 en nu in Griekenland de poorten heeft moeten sluiten, hoeveel bedrijven naar derde landen zijn overgeplaatst en hoeveel banen er in totaal in Griekenland verloren zijn gegaan? Heeft de Commissie de Griekse regering maatregelen voorgesteld om een ommekeer in de bovenvermelde situatie tot stand te brengen en zo ja, wat was daarop de reactie van de Griekse regering?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(24 juli 2003)

Langdurige werkloosheid is een belangrijk structureel arbeidsmarktprobleem. Zij treft de meest benadeelde bevolkingsgroepen, vrouwen en jongeren, en leidt tot volledige verbanning uit het actieve leven en tot sociale uitsluiting. Wat de werkgelegenheidssituatie in Griekenland betreft, blijkt uit het nationaal actieplan voor de werkgelegenheid van 2002 dat de langdurige werkloosheid weliswaar aan het afnemen is, maar nog steeds boven het EU-gemiddelde ligt. Bovendien is ook het aandeel van de langdurige werkloosheid in de totale werkloosheid groter dan het EU-gemiddelde.

Volgens de Commissie moet de langdurige werkloosheid verder worden teruggedrongen om tot een op integratie gerichte arbeidsmarkt te komen; ondanks de geboekte vooruitgang blijft de werkgelegenheids-positie van de kansarmen zwak. Dit vraagt om een beter toegesneden beleid, een integrale aanpak, zowel aan de aanbods- als aan de vraagzijde van de arbeidsmarkt, en een nauwe samenhang met het algemene beleid inzake sociale integratie.

Dit wordt duidelijk gesteld in het gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid en in de aanbevelingen van de Unie aan het adres van Griekenland. Volgens de Commissie vormt de hervorming van de openbare diensten voor arbeidsbemiddeling en de invoering van een preventieve en individuele benadering (rekening houdend met de persoonlijke kenmerken van de betrokkenen) een belangrijk instrument in de bestrijding van langdurige werkloosheid. Dit wordt ook duidelijk uit de aanbeveling inzake „Preventie en activering”, waarin wordt gesteld dat „de herstructurering van de openbare diensten voor arbeidsbemiddeling moet worden voltooid en de preventieve en individuele benadering, met name voor vrouwen en jongeren, volledig moet worden geïmplementeerd; de voorzieningen op statistisch gebied moeten worden bijgesteld, zodat er tijdig beleidsindicatoren over preventie en activering beschikbaar komen en de geboekte vooruitgang op doeltreffende wijze gemonitord kan worden”.

De Griekse autoriteiten hebben op bovenstaande aanbeveling gereageerd met wettelijke maatregelen om haast te maken met de reorganisatie van de Griekse dienst voor arbeidsbemiddeling (OAED), en met het opzetten van nieuwe centra ter bevordering van de werkgelegenheid.

Bovendien vormde het nationale actieplan van 2001 tegen armoede en sociale uitsluiting de laatste twee jaar een belangrijk instrument in de bestrijding van armoede — een proces dat wordt voortgezet met de opstelling van het plan voor 2003-2005. Het duidelijke verband tussen toegang tot de arbeidsmarkt en monetaire armoede zal worden erkend in het gezamenlijke verslag over sociale integratie van 2003: in de tijdens de Europese Raad van Laken (14 en 15 december 2001) goedgekeurde gemeenschappelijke lijst van indicatoren zijn bijvoorbeeld diverse indicatoren opgenomen met betrekking tot de werkgelegenheids-positie, en daarnaast onderverdelingen van het armoederisico naar activiteitsstatus. Bovendien duiden de statistieken over armoededynamiek van het huishoudpanel van de Europese Gemeenschap erop dat een vermindering van de armoede na herintreding op de arbeidsmarkt na een periode van werkloosheid — hoe kort ook — niet gemakkelijk te bewerkstelligen is. Gemiddeld hebben personen die in armoede dreigen af te glijden, in Griekenland een inkomen dat ver onder de armoederisicodrempel ligt.

Het armoederisico (gedurende de referentieperiode van het huishoudpanel van de Europese Gemeenschap (ECHP) 1995-2000) ligt in Griekenland bij 38 %: het is gelijk aan dat in Spanje, Ierland en Italië, lager dan in Portugal (40 %), maar hoger dan in de andere lidstaten (EU15-gemiddelde: 30 %). Hierbij is geen rekening gehouden met de blootstelling van de betrokkenen aan het armoederisico in een vroegere fase van hun leven. Over het algemeen wordt de voorkeur gegeven aan de meting van het persistente armoederisico boven continue meting om het ongewenste neveneffect te vermijden waarbij het inkomen van personen die in armoede dreigen af te glijden, in één jaar net boven de drempel uitkomt en vervolgens weer daaronder.

Opgemerkt zij dat het Europees Sociaal Fonds (ESF) in Griekenland actief is op het gebied van werkgelegenheid en sociale integratie en maatregelen financiert die gericht zijn op een verbetering van de werkgelegenheid voor kwetsbare groepen, waaronder vergemakkelijking van de toegang tot het onderwijs en de gezondheidszorg.

De Commissie beschikt niet over statistische informatie over het aantal ondernemingen die in Griekenland hun deuren hebben moeten sluiten of hun activiteiten naar een land buiten de Unie hebben verplaatst, noch over het aantal banen dat daardoor verloren is gegaan. Volgens Eurostat is er echter sprake van een lichte toename van de werkgelegenheid tussen 1995 en 2002, vooral in de dienstensector.

Ten slotte financiert de Commissie in het kader van het communautair bestek voor Griekenland voor de periode 2000-2006 maatregelen ter bevordering van het ondernemerschap (aanmoedigingspremies voor beginnende ondernemingen, opleiding van jonge ondernemers) en ter versterking van het concurrentievermogen van Griekse ondernemingen (technologische modernisering van bestaande bedrijven).