SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3553/01

van Eurig Wyn (Verts/ALE) aan de Commissie

(8 januari 2002)

Betreft: Herziening van de EG richtlijn van 1976 betreffende de kwaliteit van het zwemwater

Miljoenen zwemmers maken jaarlijks gebruik van de Europese kust- en binnenwateren. Is de Commissie het ermee eens dat een aantal wijzigingen op deze wetgeving moeten worden aangebracht om de gebruikers van het zwemwater de bescherming te bieden waar zij recht op hebben?

Zal zij, wanneer de richtlijn wordt herzien, ervoor zorg dragen dat de volgende punten daarin worden opgenomen:

1. uitbreiding van het begrip zwemwater, teneinde ook die wateren in aanmerking te nemen die in grote mate voor de watersport door burgers worden gebruikt;

2. erkenning dat het water op sommige plaatsen het gehele jaar door voor de watersport wordt gebruikt;

3. ontwikkeling van een norm en methodiek die de beste gezondheidsbescherming opleveren;

4. toegankelijke actuele informatie om het publiek in staat te stellen met kennis van zaken te kiezen van welke wateren zij gebruik maken, en wanneer zij daarvan gebruik maken?

Is de Commissie bereid in aanmerking te nemen dat bovenstaande voorstellen niet alleen ten goede komen aan de gebruikers van het water maar ook aan de toeristische en recreatiesector?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(25 februari 2002)

In het belang van de gezondheid van een groot aantal baders is de Commissie momenteel bezig met een herziening van Richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater(1), hierna te noemen de richtlijn van 1976. In het kader van de voorbereiding van de herziening heeft de Commissie in december 2000 een mededeling(2) aan het Parlement en de Raad gepubliceerd, en een brede raadpleging georganiseerd met het publiek en de betrokkenen.

1. Uit de raadpleging bleek dat het toepassingsgebied van de richtlijn van 1976 moet worden bijgesteld in het licht van de huidige praktijken op het gebied van recreatie. Waterrecreatie omvat niet uitsluitend baden en zwemmen, maar ook allerlei andere watersporten.

2. De lengte van het badseizoen kan verschillen al naar gelang van geografische en regionale omstandigheden. Tijdens het overleg kon echter geen consensus worden bereikt over een formele uitbreiding van de duur van het badseizoen tot het gehele jaar, omdat het aantal zwemmers in de koudere maanden op de meeste plaatsen gering zou zijn. Als gevolg daarvan zal de zwemwaterrichtlijn niet voorzien in bacteriologische controles op stranden gedurende het gehele jaar. De algemene kwaliteit van het water in het binnenland en aan de kust valt echter onder de richtlijn inzake stedelijk afvalwater(3), de nitraatrichtlijn(4), de kaderrichtlijn water(5) en de bijbehorende controlesystemen. Bovendien kent de kaderrichtlijn water het concept van goede ecologische toestand voor alle Europese wateren.

3. De gereviseerde richtlijn zal voorzien in een norm voor controle en analyse. Wetenschappelijk onderzoek wijst erop dat stringente drempelwaarden voor bacteriologische parameters alleen zinvol zijn in combinatie met een standaard testmethode.

4. Een van de zwakke punten van de richtlijn van 1976 was de communicatie met het publiek. In de herziene richtlijn wordt rekening gehouden met de allernieuwste (elektronische) communicatiemiddelen, waarmee beter en sneller informatie kan worden verspreid. De communicatie vindt plaats op twee niveaus. Ten eerste is er een informatiesysteem op de stranden zelf, waar de toestand van het strand en het water worden aangegeven. Ten tweede komt er een breder informatiesysteem (bijvoorbeeld op internet), waar het publiek informatie over de waterkwaliteit kan krijgen voordat men besluit naar het strand te gaan. Beide systemen zullen regelmatig geactualiseerde informatie verstrekken.

Volgens de Commissie zullen de positieve effecten van de herziening van de zwemwaterrichtlijn niet beperkt blijven tot de volksgezondheid. Ook het toerisme en de recreatiesector zullen profiteren van de verbeterde bepalingen inzake de publieksvoorlichting met betrekking tot de toestand van stranden en zwemwater, die positieve publiciteit kan opleveren.

(1) PB L 31 van 5.2.1976.

(2) COM(2000) 860 def. (http://www.europa.eu.int/water/water-bathing/index_en.html).

(3) PB L 135 van 30.5.1991 en PB L 67 van 7.3.1998.

(4) PB L 375 van 31.12.1991.

(5) PB L 327 van 22.12.2000.