NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/5

(2004/C 65 E/006)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3393/02

van Luciana Sbarbati (ELDR) aan de Commissie

(22 november 2002)

Betreft: Accijnsheffing op wijn

Het voorstel van de Commissie om de accijnzen op alcoholhoudende dranken „naar boven toe te harmoniseren” -hetgeen met name gevolgen zou hebben voor de wijnsector-, kan leiden tot een stijging van de inflatie en een daling van de consumptie, kan frauduleuze praktijken in de hand werken en zodoende de mededinging op de markt beperken, en zal in het kader van de uitbreiding een onvoorspelbaar effect hebben. Door dit voorstel, waarin geen rekening gehouden wordt met de levensstandaard in de kandidaat-lidstaten, wordt het voor de EU-producenten moeilijker om op deze markten een plaats te verwerven en dit zal ongunstige gevolgen hebben voor de lokale productie.

De beroepsorganisaties van wijnproducenten achten dit voorstel verkeerd en riskant omdat het de gehele sector zou treffen, welke in Italië 314 DOC- en 24 DOCG-wijnen (dit wil zeggen wijnen met gecontroleerde aanduiding van de oorsprong, respectievelijk gecontroleerde en gewaarborgde aanduiding van de oorsprong) telt, of 729 000 hectaren wijngaard en een nationale productie van meer dan 50 miljoen hectoliter.

In het voorstel wordt geen rekening gehouden met het feit dat de wijnbouwsector bestaat uit zeer kleine bedrijven, met een areaal van gemiddeld 4 à 5 hectaren, die een belangrijke rol spelen voor maatschappij, economie en milieu.

In tegenstelling tot de BTW, zouden de accijnzen moeten dienen om de externe kosten van de consumptie te bestrijden en geen aanvullende belasting mogen vormen, net zoals productiebelastingen geheven moeten worden op industriële en niet op natuurlijke producten.

Kan de Commissie aangeven:

— of het voorstel juridisch en economisch verantwoord is,

— of het voorstel in strijd is met de nieuwe Gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor wijn, in het kader waarvan wijngaarden bestemd moeten worden voor de teelt van producten waarvoor een afzetmarkt bestaat en niet braakgelegd moeten worden,

— of vastgesteld is welke ongunstige gevolgen de heffing van accijnzen (een vast bedrag) zou hebben voor het doorsneeproduct en dus ook voor de consumenten?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Bolkestein namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3067/02 en P-3393/02

(6 januari 2003)

Richtlijn 92/84/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 heeft betrekking op de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven op alcohol en alcoholhoudende dranken en behelst de verplichting dat de in de richtlijn vastgestelde accijnstarieven op gezette tijden door de Raad worden herzien, op basis van een verslag van de Commissie.

De diensten van de Commissie bereiden momenteel een dergelijke herziening voor. Op 11 september 2002 heeft de Commissie een breed richtinggevend debat georganiseerd over de belasting van alcohol in de EU. Er werd nog geen definitief besluit genomen over het standpunt van de Commissie terzake. Overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 92/84/EEG zal rekening worden gehouden met de bredere doelstellingen van het Verdrag.

Wat belastingharmonisatie op Europees niveau betreft, is de Commissie de mening toegedaan dat dit van zowel de lidstaten met hoge belastingen als die met lage belastingen verdergaande toezeggingen vereist.

Anderzijds bestaat er geen verband tussen bijlage 1 bij het EG-Verdrag (de in artikel 32 genoemde lijst van producten die onder de bepalingen van de artikelen 33 tot en met 38 van het Verdrag vallen) en de vraag of een product al dan niet aan accijns onderworpen is.

De Italiaanse accijnswetgeving voorziet in een nultarief voor zowel mousserende als niet-mousserende wijnen. Dit is in overeenstemming met het huidige acquis communautaire.