SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2584/00

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(1 augustus 2000)

Betreft: Bijvangst van bruinvis in de Europese visserij

De ondertekenaars van de Ascobans-overeenkomst hebben zich ertoe verplicht de bijvangst tot een zo laag mogelijk niveau te verminderen en ten minste tot onder de 2 % van de geraamde omvang van het bestand. De huidige bijvangsten liggen boven dit niveau.

Ascobans ziet de bijvangst van bruinvis als een potentieel ernstig biologisch probleem, omdat zowel de omvang van het bestand als die van de bijvangst onzeker is.

Kan de Commissie daarom zeggen welke lidstaten bijvangsten van bruinvis kennen? Welke lidstaten hebben actieplannen gemaakt of uitgevoerd ter beperking van de bijvangst van bruinvis? En, tenslotte, wat heeft de Commissie gedaan of denkt zij te doen om ervoor te zorgen dat de hand wordt gehouden aan de bepalingen over bijvangsten in de habitatrichtlijn (artikel 12, lid 4)?

Kan de Commissie verder mededelen wat Denemarken in de binnenlandse Deense vaarwateren en Oostzee heeft gedaan ter regulering van de visserij in tijd en ruimte, en of dit toereikend is om te voldoen aan de bepalingen van artikel 12, lid 4 van de habitatrichtlijn?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 oktober 2000)

De Commissie juicht alle inspanningen toe die erop gericht zijn, de walvisachtigen te beschermen en de bijvangst van bruinvissen te verminderen. Het geachte parlementslid is ongetwijfeld op de hoogte van de communautaire wetgeving die nu reeds de afmetingen van drijfnetten beperkt en het gebruik van deze netten vanaf 2002 verbiedt. Van één en ander worden gunstige effecten op de populaties van kleine walvisachtigen verwacht.

De Gemeenschap heeft de Overeenkomst inzake de instandhouding van kleine walvisachtigen in de Oostzee en de Noordzee niet gesloten en de doelstellingen die door de partijen bij deze overeenkomst zijn aangenomen, zijn niet noodzakelijk die van de Commissie.

Bruinvispopulaties kennen hun eigen natuurlijke populatiedynamiek. De weerslag van de bijvangst op een populatie kan variëren in verschillende delen van het verspreidingsgebied en bijvoorbeeld anders zijn in de Oostzee dan in de Noordzee. Het is denkbaar dat een algemene bijvangstbeperking die overal dient te worden toegepast, wetenschappelijk gezien niet de beste oplossing voor de bescherming van deze soort is(1).

In het algemeen zijn de Commissie weinig feiten over de populatiedynamiek en over de bijvangst van de bruinvis bekend. De Commissie heeft verscheidene onderzoeksprojecten en studies gesubsidieerd die de kwestie van de interactie tussen zeezoogdieren (hoofdzakelijk walvissen) en visvangstactiviteiten behandelden. Dat heeft tot een beter inzicht in de potentiële problemen geleid.

Ook andere maatregelen dan de beperking van bijvangst kunnen een invloed hebben op de bruinvispopulatie. Beschermde voortplantings-, rust- en fourageergebieden zijn voor deze soort net zo belangrijk als een vermindering van de bijvangst. Het belang van Natura 2000-locaties die voor deze soort zijn aangewezen, wordt momenteel bestudeerd.

Artikel 17 van de Habitatrichtlijn (Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora(2)) verplicht de lidstaten, om de zes jaar een verslag op te stellen over de toepassing van de in het kader van deze richtlijn genomen maatregelen. Op dit moment wacht de Commissie op deze informatie van de lidstaten, alsook op de verslagen over de maatregelen inzake de vermindering van de bijvangst die krachtens artikel 12, lid 4, moeten worden genomen. Daarom is het op dit moment niet mogelijk een lijst te maken van lidstaten waarvan de

bijvangst zo groot is dat zij in de woorden van het artikel in kwestie een significante negatieve weerslag heeft op de betreffende soort. Op dit ogenblik is het ook onmogelijk te zeggen welke maatregelen van de lidstaten aan de verplichtingen van artikel 12, lid 4, voldoen of te gissen naar de aard van eventuele toekomstige maatregelen van de Commissie.

Het is de Commissie bekend dat de Deense autoriteiten op dit moment toezicht houden op het onbedoeld vangen en doden van bruinvissen en dat het onderzoek wordt voortgezet. Denemarken heeft de Commissie ook ingelicht over het feit dat het van plan is maatregelen te nemen voor het behoud van de bruinvis.

Tijdens de Raad van 16 juni 2000 heeft het lid van de Commissie dat bevoegd is voor visserij, zijn grote ongerustheid over deze en gelijkaardige problemen uitgedrukt. Om aan een en ander het passende gevolg te geven, zal aan de lidstaten worden gevraagd, de Commissie informatie te verstrekken over de acties die zij genomen hebben of die zij van plan zijn te nemen op nationaal niveau.

(1) Verordening (EG) nr. 1239/98 van de Raad van 8 juni 1998 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 894/97 houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden, PB L 171 van 17.6.1998.

(2) PB L 206 van 22.7.1992.