SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3132/01

van W.G. van Velzen (PPE-DE) aan de Commissie

(14 november 2001)

Betreft: Vervolgvraag discriminatie mobiele telefonie

Het antwoord dat Commissaris Bolkestein namens de Europese Commissie op 28 september 2001 geeft op mijn schriftelijke spoedvraag P-4158/00(1) (ingediend op 20.12.2000) geeft aanleiding tot de volgende vervolgvragen. Naar aanleiding van publicaties over dit antwoord heb ik bovendien klachten ontvangen over dezelfde praktijken in het Verenigd Koninkrijk en in Luxemburg.

1. Kan de Commissie bevestigen, gezien de in het antwoord op vraag P-4158/00 genoemde verificatiegegevens ter controle van de identiteit van de klant die op het punt staat een abonnement op een mobiele telefoondienst af te sluiten, dat het eisen van een borg van bijvoorbeeld 100 Britse Ponden of 160 Euro of het eisen van een huurcontract onredelijk is?

2. Artikel 10, lid 2 van richtlijn 98/10(2) stelt dat de nationale regelgevende instanties of andere volgens de nationale wetgeving bevoegde instanties kunnen verlangen dat de voorwaarden worden aangepast van de contracten tussen telefoonbedrijven en abonnees, teneinde de rechten van de gebruikers en/of abonnees te beschermen. Ik ben van mening dat de lidstaten België, Luxemburg en het Verenigd Koninkrijk deze bepaling onjuist geimplementeerd hebben. Deze lidstaten of de betreffende

bevoegde instanties in die lidstaten moeten op grond van artikel 10, lid 2 stappen nemen om de genoemde contracten aan te passen, teneinde de gebruikers en/of abonnees te beschermen tegen het stellen van onredelijke en in strijd met het EG-Verdrag zijnde eisen, zoals bijvoorbeeld het vragen van een borg of het overleggen van een huurcontract. Kan de Commissie aangeven welke concrete stappen zij gaat nemen om aan deze ongewenste praktijken een einde te maken, en op welke termijn gaat zij dit doen?

3. Voorts ben ik van mening dat de bepaling in artikel 11, lid 1 van richtlijn 98/10 in de lidstaten België, Luxemburg en het Verenigd Koninkrijk op onjuiste wijze geimplementeerd is. Dit artikel stelt dat de lidstaten ervoor zorgen dat alle organisaties die vaste en mobiele openbare telefoonnetwerken aanbieden, ten behoeve van de consumenten toereikende en actuele informatie bekend maken over hun standaardvoorwaarden. Tevens ben ik van mening dat deze gegevens niet op heldere noch op nauwkeurige wijze gepresenteerd worden door de aanbieders van mobiele telefonie, zoals is voorgeschreven in artikel 11, lid 1. Welke stappen gaat de Commissie nemen om dit probleem op te lossen, en op welke termijn gaat zij dit doen?

4. Ik vind dat de lidstaten België, Luxemburg en het Verenigd Koninkrijk de krachtens het Verdrag op hen rustende verplichting om discriminatie naar nationaliteit te voorkomen en het vrije verkeer van diensten te bevorderen alsmede bepalingen van richtlijn 98/10, niet zijn nagekomen, en ik vind dat, gezien artikel 226 van het Verdrag, de Commissie dientengevolge handelend moet optreden. Wanneer komt de Commissie met een met redenen omkleed advies om het in gebreke blijven van deze drie lidstaten aan de kaak te stellen en een eventuele inbreukprocedure in te leiden?

5. Gelet op het feit dat mijn vorige spoedvraag pas na negen maanden werd beantwoord, en de termijn daarvoor drie weken bedroeg, ga ik ervan uit dat deze vraag de hoogste prioriteit heeft van de Commissie. Kan de Commissie zich deze keer houden aan de termijn voor het beantwoorden van parlementaire vragen?

(1) PB C 40 E van 14.2.2002, blz. 3.

(2) PB L 101 van 1.4.1998, blz. 24.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(15 januari 2002)

Bij het antwoord op de aanvullende vragen van het geachte parlementslid is het belangrijk een onderscheid te maken tussen de acties van de betrokken telecommunicatiemaatschappijen en die van de nationale autoriteiten bij het vervullen van hun verplichtingen overeenkomstig de communautaire wetgeving.

In haar antwoord op de vorige schriftelijke vraag van het geachte parlementslid over dit onderwerp, P-4158/2000(1), heeft de Commissie verklaard dat er volgens haar in de Belgische wetgeving geen inbreuk is op het EG-beginsel van het vrije verkeer van diensten. Hetzelfde lijkt te gelden voor Luxemburg en het Verenigd Koninkrijk. De door het geachte parlementslid genoemde voorwaarden van de telecommunicatiemaatschappijen voor het sluiten van commerciële contracten lijken niet onredelijk te zijn, voor zover zij, gezien de in bovengenoemd antwoord geciteerde jurisprudentie, geen beperking vormen op het vrije verkeer van diensten overeenkomstig artikel 49 (ex-artikel 59) van het EG-Verdrag, in welk geval zij als ongeldig zouden worden beschouwd.

Krachtens artikel 10, lid 2, van Richtlijn 98/10/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 1998 inzake de toepassing van Open Network Provision (ONP) op spraaktelefonie en inzake de universele telecommunicatiedienst in een door concurrentie gekenmerkt klimaat(2) moeten de lidstaten erover waken dat de nationale regelgevende instanties over de bevoegdheid beschikken om een aanpassing van de voorwaarden van contracten te eisen. Overeenkomstig de informatie waarover de Commissie beschikt, is dit op correcte wijze omgezet in twee van de drie betrokken landen. Tegen Luxemburg is over deze kwestie een inbreukprocedure ingeleid en de nationale instanties hebben kennisgeving gedaan van een wijziging van de wetgeving die momenteel door de Commissie wordt bestudeerd. De hiervan los staande vraag of in een specifiek geval van deze bevoegdheid gebruik wordt gemaakt, kan overeenkomstig de beginselen van de communautaire wetgeving alleen door de relevante nationale regelgevende instantie worden beantwoord.

Wat de tenuitvoerlegging van artikel 11, lid 1, van dezelfde richtlijn betreft, is de Commissie er na het opstarten van inbreukprocedures tegen België en Luxemburg van op de hoogte gebracht dat deze eis op correcte wijze is omgezet door de betrokken lidstaten, voor zover die bestaat in de nationale wetgeving en de nationale regelgevende instanties over de bevoegdheid voor tenuitvoerlegging ervan beschikken. De Commissie merkt op dat naar de mening van het geachte parlementslid drie lidstaten de bepalingen van dit artikel op onjuiste wijze ten uitvoer leggen. Aangezien niet duidelijk is of de voorwaarden waarover in de vraag wordt geklaagd, deel uitmaken van de in artikel 11, lid 1, bedoelde standaardvoorwaarden, zal de Commissie deze kwestie bespreken met de betrokken lidstaten. De Commissie wijst erop dat klachten inzake niet-naleving door de telecommunicatiemaatschappijen van hun verplichtingen overeenkomstig de communautaire wetgeving, zoals de verplichting om heldere en nauwkeurige informatie te verstrekken, onder de aandacht moeten worden gebracht van de relevante autoriteiten van de betrokken lidstaten.

Rekening houdend met het feit dat de Commissie reeds de nodige procedures heeft opgestart om de omzetting van de bepalingen van Richtlijn 98/10/EG te waarborgen, ziet zij om bovenstaande redenen momenteel geen grond voor verdere actie overeenkomstig artikel 226 (ex-artikel 169) van het EG-Verdrag.

(1) PB C 40 E van 14.2.2002, blz. 3.

(2) PB L 101 van 1.4.1998.