SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0199/02

van Bernd Lange (PSE) aan de Commissie

(5 februari 2002)

Betreft: Bedrijfsboekhouding in Oostenrijk

Onlangs ontving ik een vraag over de gangbare algemene bedrijfsvoorschriften voor kredietinstellingen. De Wiener Volksbank verplicht Duitse klanten afzonderlijke rekeningen te hebben voor enerzijds zogenaamde deviezen-Oostenrijkers en anderzijds deviezenbuitenlanders. Daarbij is het niet mogelijk vanaf de rekening voor ingezetenen rechtstreeks zaken af te wikkelen en moet het saldo van de rekening maandelijks op een andere rekening worden overgeboekt vooraleer de tegoeden gebruikt kunnen worden voor betalingen of verdere boekingen. Naast de aanzienlijke rompslomp brengen deze overboekingen voor de rekeninghouder ook hoge kosten mee.

Is het onderscheid en de verschillende behandeling tussen deviezen-Oostenrijkers en deviezenbuitenlanders wettelijk en stroken de Oostenrijkse deviezenwetgeving en de behandeling van de bankcliënten met het Gemeenschapsrecht, met name wat de invoering van de gemeenschappelijke munt en de weggevallen wisselmechanismen betreft?

Zo niet, wat is de Commissie voornemens daaraan te doen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(4 maart 2002)

Het in artikel 56 van het EG-Verdrag bedoelde vrij kapitaalverkeer is een van de hoekstenen van de éne markt. In artikel 58 van het EG-Verdrag wordt evenwel expliciet het recht van de lidstaten uiteengezet om bepaalde maatregelen om belastingredenen (verschillende behandeling van ingezetenen en niet-ingezetenen) te handhaven of in te voeren, zulks naast redenen van statistische en administratieve aard. Dergelijke maatregelen mogen echter geen discriminerend karakter hebben.

Oostenrijk legt bepaalde rapporteringseisen aan zijn banken en financiële instellingen op om statistische gegevens te verkrijgen voor de opstelling van de betalingsbalans: overeenkomstig de voorschriften van de Oostenrijkse Nationale Bank moeten de banken een onderscheid maken tussen rekeningen van ingezetenen en niet-ingezetenen. Bepaalde transacties van/of naar een rekening van een niet-ingezetene, alsook grensoverschrijdende transacties in het algemeen moeten aan de autoriteiten worden gemeld.

Om goedkopere kleine betalingen binnen Oostenrijk mogelijk te maken, zijn de banken evenwel gemachtigd om een specifieke euro-rekening voor niet-ingezetenen toe te passen (Euro-Sonderkonten für Devisenausländer; Exporterlös-Sammelkonten). Overmakingen van en naar dergelijke rekeningen kunnen plaatsvinden onder dezelfde voorwaarden als binnenlandse overmakingen van en naar ingezetenenrekeningen. De overmakingen naar een dergelijke rekening mogen evenwel niet meer bedragen dan 12 500 EUR, en moeten tenminste een keer per maand geschieden naar een niet-ingezetenenrekening of een buitenlandse rekening.

In dit verband moet ook rekening worden gehouden met een belastingaspect: voor Oostenrijkse ingezetenen geldt Oostenrijkse inkomstenbelasting op de rente van hun bankrekeningen. Niet-ingezetenen zijn daarentegen normaliter niet onderworpen aan de Oostenrijkse inkomstenbelasting op dergelijke inkomsten, doch wel in hun land van verblijf.

Het houden van een niet-ingezetenenrekening vereist derhalve bijkomende administratieve procedures voor de kredietinstellingen die onder de huidige Oostenrijkse wetgeving vallen. Indien een bank derhalve beslist bijkomende kosten aan te rekenen ter dekking van de kosten van de nodige manuele behandeling, is de betrokken beslissing een commerciële beslissing en komt een en ander niet neer op een onwettelijke discriminatie. Het bedrijfsbeleid dat bestaat in het aanrekenen van kosten voor het gebruik van niet-ingezetenenrekeningen vormt geen inbreuk op het bestaande Gemeenschapsrecht.

Toch is de Commissie reeds lang de mening toegedaan dat de hierboven bedoelde rapporteringseisen moeten worden vereenvoudigd, zo niet volledig worden afgeschaft binnen de interne markt, en wel om principiële redenen. Het Parlement steunt actief de initiatieven van de Commissie op dit gebied. Een eerste bewijs van succes is de overeenkomst tussen de lidstaten om rapportering slechts te vereisen voor overmakingen van meer dan 12 500 EUR vanaf 1 januari 2002. Een en ander zal zeker de kosten van grensoverschrijdende overmakingen verlagen naast die van overmakingen van en naar niet-ingezetenenrekeningen van kleinere bedragen.

De onlangs goedgekeurde verordening inzake grensoverschrijdende betalingen in euro(1) moet bovendien verder bijdragen tot de vermindering van de bestaande problemen in samenhang met de niet-ingezetenenrekeningen. Met deze verordening wordt een verlaging van de kosten voor grensoverschrijdende betalingen tot 12 500 EUR in euro beoogd, zodat per 1 juli 2002 (betreffende elektronische betalingstransacties) en respectievelijk per 1 juli 2003 (betreffende grensoverschrijdende overmakingen) de betrokken kosten moeten worden afgestemd op die welke gelden voor overeenkomstige betalingen op nationaal vlak.

(1) Verordening (EG) nr. 2560/2001 van het Parlement en de Raad van 19.12.2001, PB L 344 van 28.12.2001.