ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/582

(2004/C 84 E/0659)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0402/04

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(16 februari 2004)

Betreft: Grenshospitaal in La Cerdanya

Onlangs hebben de Catalaanse en Franse volksgezondheidsinstanties in het kader van het Interreg-programma financiële steun gekregen voor onderzoek naar de haalbaarheid en de bouwkosten van een grenshospitaal in het plaatsje Puigcerdà, in La Cerdanya, een grensvallei tussen Spanje en Frankrijk.

Zou de Commissie kunnen aangeven hoe het staat met de mogelijkheid om dit grenshospitaal te bouwen en aldus een bijzondere invulling te geven aan het concept van het Europese burgerschap door de burgers in de regio een kwalitatief goede medische hulpverlening en verzorging te bieden?

Antwoord van de heer. Barnier namens de Commissie

(30 maart 2004)

De Commissie geeft het geachte parlementslid de bevestiging dat het programma Interreg III A „Spanje-Frankrijk”45 000 EUR heeft uitgetrokken uit hoofde van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor een studie naar de haalbaarheid van de bouw van een grensziekenhuis in Cerdanya. Deze studie, die wordt uitgevoerd door de Conseil Régional Languedoc-Roussillon (leidende partner) en de Generalitat de Catalunya, wordt momenteel afgerond.

De Commissie wacht momenteel nog op de resultaten van deze studie. Zij staat echter positief ten opzichte van cofinanciering van dit soort projecten, die kunnen leiden tot een reële verbetering van de kwaliteit van het dagelijks leven van de bevolking in grensgebieden. Dit project zet ertoe aan middelen en infrastructuur op het gebied van voorzieningen voor de gezondheidszorg gezamenlijk te benutten ten behoeve van bevolkingsgroepen uit regio's die geografisch gezien zeer dichtbij elkaar liggen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/783

(2004/C 84 E/0879)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0396/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 februari 2004)

Betreft: Een Guantanamo aan de Theems?

De Europese media stellen deze vraag met betrekking tot de situatie waarin buitenlandse gevangenen in het Verenigd Koninkrijk zich bevinden. Hoewel deze gevangenen verklaard hebben dat zij onschuldig zijn, worden zij nog steeds in de zwaar beveiligde penitentiaire inrichting van Belmarsh in Londen vastgehouden op grond van de anti-terroristenwetten die na 11 september 2001 zijn afgekondigd. Dankzij deze wetten kunnen de Britse autoriteiten vreemdelingen die ervan verdacht worden een „risico voor de nationale veiligheid te vormen”, vasthouden zo lang zij willen. Dit vormt een schending van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Welke stappen heeft de Commissie bij de regering van het Verenigd Koninkrijk ondernomen om deze ernstige en onaanvaardbare situatie te verhelpen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(6 april 2004)

Uit de informatie waarover de Commissie beschikt, blijkt dat de situatie waar het geachte parlementslid op doelt niet onder de werkingssfeer van het Gemeenschapsrecht valt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/372

(2004/C 84 E/0431)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0356/04

van Pasqualina Napoletano (PSE), Giorgio Ruffolo (PSE), Guido Sacconi (PSE) en Walter Veltroni (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft: Crisis in de staalsector van Terni

Thyssen Krupp (TK) heeft een technisch kader gepresenteerd waaruit blijkt dat het bedrijf besloten heeft de galvanisatieafdeling van Ast di Terni (Italië) te sluiten, hetgeen betekent dat in de betreffende regio 900 banen verloren zullen gaan. Gegalvaniseerd staal is van cruciaal belang voor het totale evenwicht van de staalbranche in Terni, niet alleen in termen van productiefaciliteiten en -synergieën, maar ook wat werkgelegenheid betreft.

Bovendien heeft TK beloofd dat Terni binnen Europa een toonaangevende rol zou gaan spelen op het gebied van elektroplaat met georiënteerde korrels.

De fabriek van Terni is een van de Europese divisies van TK met de laagste productiekosten per eenheid en de overheid heeft aanzienlijk in het bedrijf geïnvesteerd. Zo zijn onder meer communautaire subsidies verstrekt in het kader van het programma voor doelstelling 2 en van het Europees Sociaal Fonds ten behoeve van de ontwikkeling van plaatselijke systemen, infrastructuur en beroepsopleidingen. Ast/TK heeft hiervan direct en indirect profijt gehad.

Is de Commissie, dit alles in aanmerking nemende, voornemens onverwijld maatregelen te treffen teneinde te verhinderen dat de galvanisatieafdeling van de staalfabriek in Terni gesloten wordt?

Is de Commissie voornemens een vastberadener strategie te volgen ten aanzien van industriële reorganisaties en de maatschappelijke gevolgen daarvan, teneinde niet alleen negatieve gevolgen voor de werkgelegenheid en arbeidsomstandigheden, maar ook die voor het regionaal beleid te voorkomen?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/949

(2004/C 84 E/1048)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1115/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(14 april 2004)

Betreft: Tenuitvoerlegging van richtlijn 2000/78/EG over discriminatie op het werk in Ierland

In antwoord op mijn schriftelijke vraag E-3840/03 (1) heeft de Commissie meegedeeld dat zij de voorgestelde Irish Equality Bill (Ierse wet inzake gelijke behandeling) op 16 januari 2004 heeft ontvangen. Na bestudering van de voorgestelde wet ben ik van mening dat de Ierse definitie van werknemer in de Equality Bill in strijd is met richtlijn 2000/78/EG tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (2). In hoofdstuk 1, artikel 3 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad wordt verklaard:

Deze richtlijn is zowel in de overheidssector als in de particuliere sector op alle personen van toepassing met betrekking tot … de voorwaarden voor toegang tot arbeid in loondienst of tot zelfstandige en tot een beroep, met inbegrip van de selectie- en aanstellingscriteria, ongeacht de tak van activiteit …

Afdeling 3 van de Ierse Equality Bill van 2004 voldoet niet aan de vereisten van richtlijn 2000/78/EG, omdat daarin geen bescherming wordt geboden op grond van de wetgeving inzake gelijke behandeling van personen die werkzaam zijn in een particuliere woning. In afdeling 3 staat: „werknemer … onder dit begrip vallen geen personen die werken in de woning van een ander persoon voor het verrichten van persoonlijke diensten voor personen die daar wonen”.

Heeft de Commissie protest aangetekend bij de Ierse regering met betrekking tot de duidelijke discrepantie die thans bestaat tussen de Ierse wetgeving en de EU-richtlijnen? Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om ervoor te zorgen dat deze kwestie wordt geregeld?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(29 april 2004)

Hoewel Ierland een exemplaar van zijn „Equality Bill” (wet inzake gelijke behandeling) naar de Commissie heeft gezonden, is deze wet, voorzover de Commissie bekend is, nog niet van kracht geworden, en is bijgevolg Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, nog niet door Ierland omgezet. Zoals gemeld in het antwoord op een eerdere vraag (E-3840/03) van de geachte afgevaardigde, is op grond van deze nalatigheid tegen Ierland een inbreukprocedure ingesteld.

De Commissie is ermee begonnen in detail te controleren of de wetgeving van de lidstaten die Richtlijn 2000/78/EG in nationaal recht hebben omgezet de bepalingen van deze richtlijn ook adequaat weergeeft. Indien de Commissie klachten heeft over de omzetting in nationaal recht zullen inbreukprocedures worden ingesteld.

De Commissie kan geen formele actie ondernemen tegen een lidstaat waarvan de wetgeving nog in de ontwerpfase verkeert. De punten waar de geachte afgevaardigde op wijst, zullen in het kader van het onderzoek van de Ierse wetgeving op conformiteit met de richtlijn worden nagegaan.

(1) Zie blz. 741.

(2) PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.
1.

Is het de Commissie bekend dat het mogelijk blijkt te zijn dat iemand in de jaren negentig met de hoogste cijfers voor zowel theorie als praktijk via de „Opleiding Beroepsvliegers Schiphol” (OBS) een Nederlandse theoretische ATPL-luchtvaartlicentie behaalt, maar daarna bij gebrek aan werkgelegenheid in Nederland een baan zoekt als piloot in Duitsland en dan als gevolg van het in dat land grotendeels niet-erkennen van het Nederlandse document alsnog ook een Duits ATPL-vliegbrevet moest behalen bij de RWL in Mönchengladbach?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/847

(2004/C 84 E/0941)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0698/04

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft: Conserven en olijfolie

De mediterrane landen van de EU zijn de voornaamste olijfolieproducenten ter wereld. Dit is een kwetsbaar product en een van de belangrijkste cultures uit het Middellandse-Zeegebied. Het wordt gebruikt in een groot aantal conserven, semi-conserven en vis- en schelpdierconservenpreparaten zowel als vloeistof om af te dekken alsook als ingrediënt bij het prepareren. Olijfolie beschikt over grote voedingskwaliteit en is op de buitenlandse markten een kenmerk geworden van kwaliteit en gezonde voeding.

De productiekosten die de communautaire bedrijven moeten opbrengen, liggen veel hoger dan die van hun concurrenten in derde landen. Indien men doorgaat met het afschaffen van de restitutie voor olijfolieproductie die bestemd is voor conserven, zal de EU dan de importheffingen op olijfolie verminderen of afschaffen opdat communautaire bedrijven op gelijke voet kunnen concurreren met hun concurrenten uit derde landen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 april 2004)

De communautaire olijfolieproductie maakt 80 procent uit van de wereldproductie. De intracommunautaire handel vormt het leeuwendeel van de wereldwijde handel in olijfolie. De internationale refe-rentieprijzen voor olijfolie worden binnen de Gemeenschap vastgesteld. Om deze reden hebben de communautaire fabrikanten van conserven waarin olijfolie wordt gebruikt, het voordeel dat zij opereren in een regio waar de meeste olijfolie ter wereld wordt aangeboden. Derhalve is de vermindering van de douanerechten voor olijfolie die bestemd is voor conserven niet gerechtvaardigd wanneer de markt normaal functioneert.

In haar voorstel voor een nieuwe gemeenschappelijke marktordening in de sector olijfolie en tafelolijven stelt de Commissie de handhaving voor van een juridisch instrument voor het geval dat de prijzen in de Gemeenschap zeer hoog mochten zijn. Dan kunnen de invoerheffingen geheel of gedeeltelijk worden afgeschaft of kan een invoercontingent worden ingesteld met verlaagde tarieven zodat een adequate voorziening van de communautaire markt kan worden gegarandeerd. Gezien de omvang van de communautaire productie in vergelijking met de wereldproductie zou het slechts zelden of bij hoge uitzondering voorkomen dat een dergelijke maatregel moet worden getroffen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/716

(2004/C 88 E/0736)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0901/04

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(24 maart 2004)

Betreft: Behandeling van dieren op veemarkten

Kan de Commissie zeggen welke inbreukprocedures ex-artikel 226 van het Verdrag tegen lidstaten zijn ingeleid met betrekking tot gebrekkige uitvoering van de EU-voorschriften inzake dierenwelzijn?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 april 2004)

De behandeling van dieren op veemarkten is slechts onderworpen aan het vigerende Gemeenschapsrecht in de mate waarin het thema binnen de werkingssfeer valt van Richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer (1), gewijzigd bij Richtlijn 95/29/EG (2).

Het vervoer naar en het uitladen van de dieren op de veemarkt valt onder de richtlijn als de reis naar de veemarkt meer dan 50 kilometer bedraagt. Zodra de dieren niet meer onder het toezicht van de vervoerder staan, is de richtlijn echter niet meer op de dieren van toepassing. Pas als dieren worden ingeladen voor het vertrek van de veemarkt vallen ze opnieuw binnen de werkingssfeer van de richtlijn.

Het voorstel van de Commissie voor een nieuwe verordening inzake de bescherming van vervoerde dieren beoogt vooral de door het Gemeenschapsrecht geboden bescherming uit te breiden tot dieren op veemarkten. Het personeel dat op de veemarkten voor de dieren verantwoordelijk is, zou de nodige opleidingen moeten volgen. De exploitanten van veemarkten zouden verantwoordelijk moeten zijn voor het welzijn van de dieren tijdens het verblijf op de veemarkt (inclusief tijdens het in- en uitladen). Verder zouden de exploitanten verantwoordelijk moeten zijn voor de invoering en de monitoring van adequate procedures om het naleven van de relevante voorschriften op hun bedrijfsterreinen te waarborgen.

In 2000 zijn inbreukprocedures tegen België ingeleid (onder meer) omdat het welzijn van dieren ernstig in het gedrang kwam bij het in- en uitladen van dieren op een veemarkt.

Na nog meer incidenten heeft België zijn wetgeving gewijzigd en strenge dwangmaatregelen goedgekeurd (zo zijn personen die voor een aantal incidenten verantwoordelijk werden geacht, gerechtelijk vervolgd). Nadat het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Commissie een verbetering van de toestand had vastgesteld, besliste de Commissie de inbreukprocedure stop te zetten.

De Commissie is de afgelopen jaren op de hoogte gebracht van nog meer incidenten waarbij dieren op veemarkten in een aantal lidstaten zouden zijn mishandeld. Na tussenkomst van de diensten van de Commissie werden in de meeste gevallen maatregelen genomen om de situatie te verbeteren. Het werd daarom niet nodig geacht inbreukprocedures met betrekking tot deze incidenten in te leiden.

Wat het algemene standpunt van de Commissie inzake het inleiden van inbreukprocedures bij inbreuken op het Gemeenschapsrecht ter bescherming van het dierenwelzijn betreft, verwijzen we naar het antwoord op schriftelijke vraag E-2884/02 van de heer Erik Meijer van 20 november 2002 (3).

(1) PB L 340 van 11.12.1991.

(2) PB L 148 van 30.6.1995.

(3) PB C 155 E van 3.7.2003.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/695

(2004/C 88 E/0714)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0401/04

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(16 februari 2004)

Betreft: Wateroverheveling uit de Ebro-rivier

Uit recente berichten valt op te maken dat Brussel heeft vastgesteld dat Spanje de richtlijn volgens welke de milieugevolgen van bepaalde projecten moeten worden geanalyseerd alvorens een project wordt goedgekeurd en volgens welke hierover eerst advies moet worden ingewonnen, niet correct heeft toegepast. De Commissie heeft een klacht hierover ingediend bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap en zich hierbij geconcentreerd op het project van wateroverheveling uit Ebro in het kader van het Spaans nationaal waterbeheersplan. Kan de Commissie aangeven in hoeverre de niet-naleving van de Spaanse overheid gevolgen kan hebben voor de verdere uitwerking van het nationaal waterbeheersplan, nu bronnen rond het Spaanse Ministerie van Milieu hebben verklaard dat „zelfs als zou het Europese Hof van Justitie besluiten dat wij dit aspect van de wet moeten aanpassen, een en ander geen gevolgen zou hebben voor de reeds genomen besluiten”?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 maart 2004)

Zoals door het geachte parlementslid wordt gezegd, heeft de Commissie onlangs besloten bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen tegen Spanje beroep wegens verzuim in te stellen, uit hoofde van artikel 226 van het EG-Verdrag, wegens incorrecte omzetting in de Spaanse rechtsorde van enkele bepalingen van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (2).

Wel moet erop worden gewezen dat dit besluit is genomen in het kader van een inbreukprocedure die door de Commissie is ingeleid om de overeenstemming van de Spaanse wetgeving tot omzetting van Richtlijn 97/11/EG te onderzoeken. Het betreft een algemene procedure die niets te maken heeft met specifieke gevallen, zoals het door het geachte parlementslid aangehaalde geval. De punten van bezwaar in dit besluit hebben betrekking op de niet-naleving van de bij Richtlijn 97/11/EG vastgestelde overgangsregeling, alsook de niet-naleving van de uit de artikelen 3 en 9 van de richtlijn voortvloeiende verplichtingen, aangezien zij niet duidelijk in het Spaanse recht zijn opgenomen.

Dat deze inbreukprocedure is ingeleid betekent niet dat de milieu-effectrichtlijn altijd incorrect wordt toegepast in Spanje. De eventuele gevolgen voor specifieke projecten zullen geval per geval volgens de procedure moeten worden onderzocht.

(1) PB L 175 van 5.7.1985.

(2) PB L 73 van 14.3.1997.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/413

(2004/C 84 E/0482)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0480/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft: Vergelijkende onderzoeken van de Commissie

Kan de Commissie, ingevolge een recent artikel in de Franse krant Le Figaro betreffende de zaak van Jean-Louis Gibault, een Franse burger die aan het vergelijkend onderzoek van de Commissie voor buitenlandse betrekkingen en beheer van de steun aan derde landen deelnam, de volgende vragen beantwoorden:

— Kan de Commissie preciseren waarom de heer Gibault een score van 19,5 behaalde voor de mondelinge test, en derhalve niet slaagde voor zijn sollicitatie?

— Waarom werd de reden voor deze score niet aan de sollicitant meegedeeld, ondanks zijn veelvuldige verzoeken?

— Is de Commissie betrokken bij een gerechtelijke procedure met de heer Gibault? Zo ja, kan zij de datum van deze zaak preciseren?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(29 maart 2004)

In de aankondiging van het door het geachte parlementslid genoemde vergelijkend onderzoek staat dat een kandidaat om te slagen minimaal 20 van de 40 punten moet behalen. De kandidaat in kwestie behaalde 19,50 punten. Het niet behalen van het vereiste aantal punten is uiteraard een gegronde reden om een kandidaat uit te sluiten.

De heer Gibault is van zijn score op de hoogte gesteld. Uit verscheidene precedenten blijkt dat het meedelen van de behaalde score aan een kandidaat volgens het Hof van Justitie volstaat als motivering van de beslissing van de jury.

Artikel 6 van bijlage III bij het statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen bepaalt dat de werkzaamheden van de jury geheim zijn. Het Hof van Justitie en het Gerecht van eerste aanleg hebben herhaaldelijk gesteld dat de werkzaamheden van de jury geheim moeten zijn om de onafhankelijkheid en objectiviteit van de jury te waarborgen en de jury tegen inmenging en druk van buitenaf te beschermen. Dit is bevestigd in het arrest van het Hof van Justitie van 4 juli 1996 in zaak C-254/95 P, Parlement tegen Innamorati, en de arresten van het Gerecht van eerste aanleg van 27 maart 2003 in zaak T-33/00, Martínez Páramo e.a. tegen Commissie, van 25 juni 2003 in zaak T-72/01, Pyres tegen Commissie, en van 23 januari 2004 in zaak T-53/00, Angioli tegen Commissie.

De heer Gibault vecht zijn uitsluiting aan en eist de nietigverklaring van het vergelijkend onderzoek, of ten minste van de beslissing van de jury, in zaak T-294/03, die is ingesteld op 25 augustus 2003 en nog loopt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/640

(2004/C 84 E/0720)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0622/04

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(1 maart 2004)

Betreft: Inreisverbod naar Rusland voor Deense journaliste

Aan de Deense journaliste Vibeke Sperling, die werkt voor het dagblad Politiken, is zonder aanleiding een inreisvisum voor Rusland geweigerd. Dit is een ernstige zaak, die bijzonder principiële vragen opwerpt over de eisen die wij in de EU stellen aan de partners met wie wij samenwerken, waaronder Rusland.

Kan de Commissie mededelen of zij overweegt deze problemen in verband met de persvrijheid te betrekken in de aanstaande onderhandelingen met Rusland over de samenwerkingsovereenkomst tussen dat land en de EU, en Rusland duidelijk te maken dat dergelijke beknottingen van fundamentele rechten voor de EU onaanvaardbaar zijn?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(31 maart 2004)

De Commissie is bezorgd over berichten over beknottingen van de persvrijheid in Rusland en volgt de ontwikkelingen van nabij, waaronder die in de zaak van juffrouw Sperling. Ofschoon de bevoegdheid al dan niet een visum uit te reiken het prerogatief van Rusland is, valt het ten zeerste te betreuren dat Rusland in deze zaak heeft gekozen voor een beperkte en ondoorzichtige handelswijze. De Commissie verwijst in dit verband naar de publieke verklaring van de EU in juli 2003 waarin zij haar bezorgdheid tot uitdrukking brengt met betrekking tot de vrijheid van de media.

In haar recente mededeling over de betrekkingen met Rusland (1), onderstreepte de Commissie de noodzaak van een open en eerlijke dialoog tussen de EU en Rusland om dit land nadrukkelijk te verzoeken de waarden te respecteren waartoe het zich heeft verbonden als lid van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) en de Raad van Europa, zoals bijvoorbeeld de eerbiediging van de mensenrechten en de vrijheid van de media. Deze thema's worden regelmatig ter sprake gebracht in het kader van de politieke dialoog die de EU voert met de Russische autoriteiten.

De activiteiten van de EU blijven niet beperkt tot de politieke dialoog. Omdat de persvrijheid voor haar belangrijk is, zal de Commissie de ontwikkeling van vrije en pluralistische media in Rusland blijven aanmoedigen, onder andere via projecten die gefinancierd worden in het kader van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten.

De Commissie ziet geen verband tussen deze kwestie en de uitbreiding van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Rusland tot de tien toetredende landen, wat een zuiver technische procedure is.

(1) COM(2004)106 def.