NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/397

(2004/C 88 E/0403)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2286/03

van Ozan Ceyhun (PSE) aan de Commissie

(7 juli 2003)

Betreft: Douanevoorschriften aan de grens van Servië en Montenegro (voormalig Joegoslavië)

Van de consul-generaal van de Republiek Turkije in Frankfort ontving ik een fax waarin hij wijst op de grens- en inreisvoorschriften in Servië en Montenegro (voormalig Joegoslavië). Het gaat om Turkse onderdanen die legaal in de EU wonen, en EU-burgers van Turkse herkomst. Vervolgens heb ik in een desbetreffend artikel in de Turkse krant Milliyet gelezen dat deze regeling inhoudt dat buitenlanders die naar Servië en Montenegro reizen, wordt verzocht bij het douanekantoor aangifte te doen van de hoeveelheid meegebrachte buitenlandse valuta, als deze groter is dan 2 000 EUR. Doen zij dit niet, houden de autoriteiten van Servië en Montenegro het bedrag boven 2 000 EUR bij het verlaten van het land in. Op deze wijze is tot dusverre ongeveer 1 miljoen euro van meer dan 190 Turkse onderdanen ingehouden die via Servië en Montenegro op weg waren naar Turkije. Als gevolg van de trage bureaucratische en gerechtelijke procedures zou het twee tot vijf jaar duren voordat deze gelden worden teruggestort. Mondelinge verklaringen over bedragen die 2 000 EUR te boven gaan, worden niet aanvaard. Er bestaat een absolute verplichting tot het invullen van een schriftelijk declaratieformulier.

Is de Commissie dit probleem op enigerlei wijze bekend? Wij verzoeken de Commissie om hulp bij het oplossen van dit probleem. Verder zou ik willen weten welke stappen de Commissie bereid is ondernemen om dit probleem tot een oplossing te brengen.

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(4 augustus 2003)

De verplichting om aangifte te doen van en de instelling van restricties op de in- en uitvoer van valuta zijn niet ongebruikelijk in landen die het witwassen van geld trachten te voorkomen en/of de uitstroom van kapitaal willen beperken.

Op 27 april 2002 is een nieuwe valutawet van kracht geworden in de Federale Republiek Joegoslavië (nu Servië en Montenegro). Er gelden een aantal restricties op het meebrengen van buitenlands geld, met name bij het verlaten van het land.

De douane kan bij grensovergangen tijdelijk beslag laten leggen (met afgifte van een certificaat) op dinars, buitenlands geld, cheques en effecten van ingezetenen en niet-ingezetenen, indien de waarde daarvan het door de Nationale Bank van Joegoslavië voorgeschreven bedrag overschrijdt.

De maatregelen zijn niet gericht tegen onderdanen van een bepaald land of een bepaalde herkomst. Naar verluidt zijn ook burgers van andere landen van de Europese Unie geconfronteerd met deze maatregelen.

De Commissie wil minister Lukovaæ van Internationale Economische Betrekkingen van de unie-staat op de hoogte stellen van deze zorgwekkende situatie, en daarbij de nadruk leggen op de lange periode (2-5 jaar) die naar verluidt verstrijkt tussen beslaglegging en terugbetaling. Verder wil de Commissie voorstellen om aan alle grensovergangen zo duidelijk mogelijk informatie te verstrekken aan reizigers over de verplichting om in- en uitvoer van valuta te melden. Doel daarvan is het aantal gevallen waarin wordt nagelaten bedragen boven het gestelde maximum (EUR 2 000) schriftelijk te melden, tot een minimum te beperken.

Wat de communautaire bijstand betreft, leveren Cards (communautaire bijstand voor wederopbouw, ontwikkeling en stabilisatie) (1) en andere instrumenten van de Gemeenschap al een bijdrage aan het hervormingsproces dat de wetgeving van Servië en Montenegro op één lijn moet brengen met de EU-wet-en regelgeving. Dit impliceert mede dat transacties met buitenlands geld op de middellange termijn worden geliberaliseerd.

(1) Verordening (EG) nr. 2666/2000 van de Raad van 5 december 2000 betreffende de steun aan Albanië, Bosnië-Herzegovina, Kroatië, de Federale Republiek Joegoslavië en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1628/96 en tot wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 3906/89 en (EEG) nr. 1360/90, alsmede van de Besluiten 97/256/EG en 1999/311/EG (PB L 306 van 7.12.2000).