SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2653/00

van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(1 september 2000)

Betreft: Toeristische ontwikkelingsprojecten rondom Gardaland in Castelnuovo del Garda (Italië)

In antwoord op vraag P-0198/00 van 23 februari 2000(1) over de toegangsweg tot het pretpark Gardaland, de zogenaamde via Derna, verklaarde de Commissie dat zij de noodzakelijke maatregelen zou hebben getroffen om de Gemeenschapswetgeving inzake MEE te doen naleven. Kan zij mededelen welke maatregelen zij heeft getroffen voor de uitvoering van een onderzoek (screening) ter vaststelling van de noodzaak van de MEE?

Ondertussen heeft de gemeente Castelnuovo del Garda, op het grondgebied waarvan Gardaland zich grotendeels bevindt, besloten tot de aanleg van een steiger aan de oever van het meer achter het pretpark. Deze infrastructuur die onder het overeenkomstig wet 1497/39 en wet 431/1985 beschermde gebied valt en is voorgesteld als werkzaamheid van openbaar belang, zou alleen de klanten van Gardaland van nut zijn, zodat zij functioneel gezien zou moeten worden beschouwd als uitbreiding van het pretpark zelf.

Er is geen enkele MEE-procedure, noch screening voorzien voor deze werkzaamheden, ondanks dat zij onder bijlage II, punt 10, sub k, van richtlijn 97/11/EG(2) vallen.

Welke maatregelen overweegt de Commissie te treffen, opdat de MEE voor deze werkzaamheden wordt uitgevoerd?

De regio Veneto heeft op 6 juli 1999 de gedeeltelijke variant op de algemene planning van de gemeente Castelnuovo del Garda(3) goedgekeurd, waarmede de strook van het grondgebied tussen de rijksweg SS 249 Gardesana en de kust van het meer onder bescherming wordt gesteld en het voorstel van de gemeente om ongeveer 100 000 m2 cement te bouwen, wordt verworpen(4).

Nog geen jaar daarna heeft de gemeente opnieuw een voorstel voor een gedeeltelijke variant van de planning voorgelegd die dezelfde strook betreft, met als doel hier 286 000 m2 cement te bouwen op verschillende bouwgronden voor een totaal van ongeveer 38,5 ha. Deze werkzaamheden worden gepresenteerd als verbetering van het landschap en het milieu, omdat tegelijkertijd een park van 40 ha wordt voorgesteld. Het fundamentele doel van de nieuwe gedeeltelijke variant van de planning is in werkelijkheid de exploitatie van het terrein rond Gardaland voor de aanleg van gebouwen(5).

Er zij op gewezen dat in het verslag over de onderhavige stadsvariant niet wordt gesproken van de noodzaak de MEE-procedure toe te passen. Vindt de Commissie niet dat de werkzaamheden voor de bouwwerkzaamheden overeenkomstig de onderhavige variant van de stadsplanning moeten worden onderworpen aan MEE?

De variant op de algemene planning voorziet tenslotte in twee gebieden voor de uitbreiding van Gardaland voor het houden van congressen (zone D5 en 1), didactische activiteiten en recreatie (D8 en 2), waaraan de gedeeltelijke variant een derde zou toevoegen, met in totaal verdubbeling van de omvang van het park zelf. Moet voor deze werkzaamheden op dergelijke gebieden geen MEE worden uitgevoerd?

(1) PB C 303 E van 24.10.2000, blz. 160.

(2) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(3) Besluit nr. 2340 van 6.7.1999. PRG is Piano Regolatore Generale.

(4) Opmerkingen op de algemene variant nrs. 13 en 40, op 5 mei 1998 door de gemeente goedgekeurd.

(5) Doelstellingen van de planning voor het Gardameer in het regionale territoriale coördinatieprogramma, het belangrijkste instrument voor de planning in de Veneto (zie besluit van de regionale raad van Veneto nr. 250/1991), waaraan momenteel wordt gewerkt. Er wordt daarentegen duidelijk gesproken van de bescherming van de natuur en het landschap en derhalve de beperking van bouwactiviteiten in dat gedeelte van het gebied dat is betrokken bij de variant tussen de weg Gardesana en het meer.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 oktober 2000)

De Commissie heeft de Italiaanse autoriteiten om informatie verzocht over het door het geachte parlementslid in schriftelijke vraag 198/2000(1) vermelde project voor de aanleg van een toegangsweg tot het pretpark Gardaland (bekend als de via Derna).

Zoals in het antwoord op voornoemde schriftelijke vraag is vermeld, valt het project onder klasse 10 e) Aanleg van wegen, havens en haveninstallaties, met inbegrip van visserijhavens (niet onder bijlage I vallende projecten) van Bijlage II van Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten. In artikel 4, lid 2, van de richtlijn is het volgende bepaald: Onder voorbehoud van artikel 2, lid 3, bepalen de lidstaten voor de in bijlage II genoemde projecten: a) door middel van een onderzoek per geval, of b) aan de hand van door de lidstaten vastgestelde drempelwaarden of criteria, of het project al dan niet moet worden onderworpen aan een beoordeling overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10. De lidstaten kunnen besluiten om beide onder a) en b) genoemde procedures toe te passen.

De Italiaanse autoriteiten hebben meegedeeld dat het project in kwestie bestaat uit een weg van tweede klasse buiten de stad die niet door een natuurgebied loopt. Voor dit soort weg zijn in de regionale wetgeving van Regione Veneto specifieke drempels vastgesteld. Wanneer een weg minder dan vijf kilometer (km) lang is, zijn de autoriteiten niet verplicht een milieueffectbeoordeling (MEB) uit te voeren. Voor wegen van meer dan vijf km moeten zij een MEB uitvoeren. Aangezien de weg 1,4 km lang is, is in overeenstemming met de bovenvermelde bepaling en met de richtlijn geen MEB uitgevoerd voor het door het geachte parlementslid vermelde project.

Rekening houdend met het voorgaande kan geen inbreuk op Richtlijn 97/11/EG worden vastgesteld.

Het project voor de aanleg van een steiger op de oever van het Gardameer is niet opgenomen in één van de projectklassen die in de bijlagen van voornoemde richtlijnen betreffende milieueffectbeoordelingen zijn vermeld. Derhalve is de communautaire MEB-wetgeving er niet op van toepassing. De door het geachte parlementslid vermelde klasse 10 k) van Richtlijn 97/11/EG is in dit geval niet relevant aangezien zij betrekking heeft op kustwerken om erosie te bestrijden en maritieme werken die de kust kunnen wijzigen door de aanleg van onder meer dijken, pieren, havenhoofden, en andere kustverdedigingswerken, met uitzondering van het onderhoud en herstel van deze werken. Een steiger op de oever van een meer is niet bedoeld om erosie te bestrijden of de kust te wijzigen en is in het bijzonder geen maritiem werk.

De laatste twee door het geachte parlementslid vermelde werken, met name een plan om 286 000 m2 beton te storten op verschillende percelen die ongeveer 38,5 hectare bestrijken en de uitbreiding van het park Gardaland om ruimte te creëren voor conferenties en didactische en recreatieve activiteiten kunnen onder de volgende klassen van bijlage II van Richtlijn 97/11/EG vallen: 12 c) Vakantiedorpen en hotelcomplexen buiten stedelijke zones met bijbehorende voorzieningen, 12 e) Themaparken of 13 Wijziging of uitbreiding van projecten van bijlage I of II waarvoor reeds een vergunning is afgegeven, die zijn of worden uitgevoerd en die aanzienlijke nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben. Waar dit geverifieerd is, moet worden aangenomen dat zij onder voornoemde regeling vallen die in Richtlijn 97/11/EG is vastgesteld voor de in bijlage II opgesomde projectklassen. Op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie lijken de vermelde projecten zich in een te vroege fase te bevinden om gewag te maken van een mogelijke inbreuk op de communautaire MEB-richtlijnen.

(1) PB C 303 E van 24.10.2000, blz. 160.