ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0442/01

van Marie-Noëlle Lienemann (PSE) aan de Commissie

(16 februari 2001)

Betreft: Verantwoordelijkheid van het Verenigd Koninkrijk voor het beheer van de BSE-crisis

Is de Commissie niet van mening dat bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen een zaak aanhangig moet worden gemaakt om ervoor te zorgen dat het Verenigd Koninkrijk verantwoording aflegt voor begane fouten in verband met de verspreiding van BSE?

Een dergelijke aanhangigmaking is des te meer legitiem na de verschijning van het verslag van de door Lord Philips voorgezeten enqêtecommissie en gezien het grote aantal buiten het Verenigd Koninkrijk wonende slachtoffers, op wie de Britse schadevergoedingsregelingen niet van toepassing zijn.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(19 april 2001)

De Commissie kan alleen een zaak tegen een lidstaat bij het Hof van Justitie aanhangig maken bij niet-naleving van een verplichting uit hoofde van het EG-Verdrag, als aan de voorwaarden van artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-Verdrag wordt voldaan.

Deze voorwaarden zijn:

1. De Commissie moet van mening zijn dat de lidstaat een verplichting uit hoofde van het Gemeenschapsrecht niet is nagekomen;

2. De lidstaat moet eerst in de gelegenheid worden gesteld om zijn opmerkingen in te dienen;

3. De Commissie moet daarna een met redenen omkleed advies hebben uitgebracht dat de lidstaat niet heeft opgevolgd.

Verder stelt de Commissie normaliter geen inbreukprocedures in ten aanzien van zaken waarin de betreffende lidstaat na de eerste interventie van de Commissie vervolgens aan zijn verplichtingen voldoet.

De Commissie blijft de naleving door het Verenigd Koninkrijk van zijn verplichtingen uit hoofde van het Gemeenschapsrecht ten aanzien van boviene spongiforme encefalopathie (BSE) op de voet volgen en zal niet aarzelen om een inbreukprocedure in te stellen mocht blijken dat dergelijke verplichtingen niet worden nageleefd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0005/01

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Commissie

(17 januari 2001)

Betreft: Verdeling en besteding van communautaire middelen in de regio Auvergne in de periode 1994-2000

Clermont-Ferrand en de regio Auvergne hebben gedurende de programmeringsperiode 1994-2000 niet alleen uit de structuurfondsen financiële steun en subsidies ontvangen, maar ook in het kader van verschillende communautaire programma's op het gebied van cultuur, onderwijs, onderzoek, milieu en steun voor (industriële) MKB-bedrijven, enz.

1. Kan de Europese Commissie meedelen uit welke programma's Clermont-Ferrand en de regio Auvergne in de programmeringsperiode 1994-2000 steun hebben ontvangen?

2. Kan de Europese Commissie per jaar exact aangeven welke bedragen in de periode 1994-2000 werden toegekend aan Clermont-Ferrand en de regio Auvergne en kan zij daarbij een onderscheid maken tussen betalings- en vastleggingskredieten?

3. Is de Europese Commissie tevreden over de besteding van de middelen die in het kader van de verschillende communautaire programma's in de periode 1994-2000 zijn verstrekt aan Clermont-Ferrand en de regio Auvergne?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(29 januari 2001)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4102/00

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 januari 2001)

Betreft: De EIB en het Verdrag van Aarhus

Is de Commissie van mening dat de verplichtingen die voortvloeien uit het Verdrag van Aarhus ook gelden voor de Europese Investeringsbank (EIB)?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(22 maart 2001)

Het Verdrag van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties betreffende toegang tot informatie, inspraak in besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (het Verdrag van Aarhus) is door alle lidstaten en de Gemeenschap ondertekend. Het treedt pas in werking wanneer het minimumaantal ratificaties (16) is bereikt. Dit is nog niet het geval.

Een verklaring in het Verdrag, die bij de ondertekening door de Gemeenschap is afgelegd, stelt dat:

binnen de institutionele en juridische context van de Gemeenschap, en gezien de verdragsbepaling betreffende toekomstige wetgeving inzake doorzichtigheid, de Gemeenschap tevens verklaart dat de communautaire instellingen het Verdrag een plaats zullen geven in het raamwerk van huidige en toekomstige regels betreffende toegang tot documenten en andere relevante regels van het Gemeenschapsrecht op het door het Verdrag gedekte gebied.

Een door de Commissie voorbereid voorstel voor een verordening(1) wordt momenteel besproken door het Parlement en de Raad. Het is gebaseerd op artikel 255 (ex artikel 191A) van het EG-Verdrag en betreft de toegang van het publiek tot documenten van de communautaire instellingen. Deze voorgestelde verordening heeft betrekking op het Parlement, de Raad en de Commissie, de drie communautaire instellingen die worden genoemd in ditzelfde artikel 255.

De Europese Investeringsbank (EIB) heeft de Commissie meegedeeld dat zij zich inzet voor de communautaire doelstelling van transparantie, waarbij zij evenwel rekening houdt met de voorwaarden die voortvloeien uit de bijzondere aard en specifieke opdracht van de Bank. Zij streeft ernaar met haar informatiebeleid gelijke tred te houden met de beste zich in het bankwezen ontwikkelende praktijken en zoveel informatie te verstrekken als mogelijk is. Aldus zal de EIB rekening houden met de algemene strekking van het Verdrag van Aarhus en met alle andere relevante internationale rechtsinstrumenten. Dit geldt behoudens toekomstige verplichtingen die uit de communautaire wetgeving kunnen voortkomen.

(1) COM(2000) 30 def PB C 177 E van 27.6.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4139/00

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(16 januari 2001)

Betreft: Vrijlating uit Colombiaanse gevangenis - Tristan James Murray en Javier Nova

In augustus en september 2000 correspondeerden de commissarissen Nielson en Patten met mevrouw Doyle over de verdwijning van Tristan James Murray en Javier Nova, leden van de Atlantis-gemeenschap in Colombia, die op gruwelijke wijze door linkse guerrillero's zijn vermoord. De twee broers Sanabria Guerrero die deze moorden hebben begaan, zijn onlangs, na amper één maand opsluiting, uit de Colombiaanse gevangenis vrijgelaten. Kan de Commissie via haar kantoor in Bogota contact opnemen met de Fiscalia (openbare aanklager) om onmiddellijk een uitleg te krijgen voor de vrijlating van de broers Sanabria Guerrero?

Kan de Commissie in het licht van de betrokkenheid van de EU bij de operatie Plan Colombia en in het licht van de mensenrechtensituatie en het huidige rechtsapparaat in Colombia bevestigen dat zij de grote bezorgdheid van mevrouw Doyle aan president Pastrana kenbaar zal maken en haar invloed in de regio zal aanwenden om ervoor te zorgen dat in deze zaak gerechtigheid geschiedt?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(12 februari 2001)

De Commissie betreurt ten zeerste de moord op de jonge Tristan Murray en Javier Nova, zoals zij al meermaals heeft te kennen gegeven.

De Commissie heeft al contact opgenomen met de Fiscalía in Colombia. Mevrouw Carmen Gonzales, hoofd van de afdeling Onderzoek, heeft verklaard dat de zaak momenteel wordt onderzocht. De Commissie zal deze kwestie - uiteraard - blijven volgen en het geachte parlementslid van verdere ontwikkelingen op de hoogte houden.

Wat de diepe bezorgdheid die het geachte parlementslid heeft geuit, en het probleem van de schending van de mensenrechten in het algemeen betreft, zal de Unie bij haar Colombiaanse gesprekspartners blijven benadrukken dat het belangrijk is dat op dit gebied vooruitgang wordt geboekt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3606/00

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(22 november 2000)

Betreft: Antibiotica in druiven

In haar antwoord op de schriftelijke vraag E-1093/00(1) verwijst de Commissie naar een verslag over het controleprogramma dat zij nog niet van de Italiaanse autoriteiten had ontvangen. De Commissie wordt hierbij verzocht mede te delen of zij dit verslag ondertussen wel heeft ontvangen en zo ja, of hierin opheldering wordt verschaft over de in deze vraag aan de orde gestelde kwestie. Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is zij voornemens te nemen?

(1) PB C 72 E van 6.3.2001, blz. 18.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(16 januari 2001)

Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 29 april 1996 inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in producten daarvan en tot intrekking van de Richtlijnen 85/358/EEG en 86/469/EEG en de Beschikkingen 89/187/EEG en 91/664/EEG(1) bepaalt dat de lidstaten een jaarlijks verslag overleggen over de controle op residuen in voedsel van dierlijke oorsprong, inclusief eieren. De lidstaat kan elk jaar bepalen welke specifieke stoffen op de aanwezigheid van residuen zullen worden getest.

De Commissie ontving het verslag over 1999 van Italië in juni 2000. In 1999 voerde Italië geen controles op quinolonen of sulfonamiden uit.

Bovendien hebben de Italiaanse autoriteiten de Commissie meegedeeld dat zij niet konden zorgen voor de follow-up van de door Altro Consumo uitgevoerde studie wegens het gebrek aan precieze informatie over de herkomst van de eieren en de toegepaste analysemethoden.

In 2000 heeft Italië deze groepen stoffen opgenomen in zijn residuplan voor eieren. De resultaten zullen in april 2001 beschikbaar zijn.

(1) PB L 125 van 23.5.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3581/00

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) aan de Commissie

(17 november 2000)

Betreft: Brief van Commissaris Leon Brittan aan Thabo Mbeki van 23 maart 1998 betreffende het Trips-akkoord

Er is sprake van een langlopend conflict tussen veel ontwikkelingslanden en de farmaceutische industrie over de productie en/of aankoop van goedkope medicijnen door de ontwikkelingslanden. Volgens de afspraken in het TRIPS-akkoord, dat in 1994 in het kader van het WTO-verdrag werd afgesloten en dat bindend is voor alle lidstaten van de WTO, kunnen deze landen onder bepaalde omstandigheden tot productie en/of aankoop van goedkope medicijnen overgaan.

1. Is het juist dat Eurocommissaris Leon Brittan op 23 maart 1998 een brief schreef aan de Zuid-Afrikaanse vice-president Thabo Mbeki om Zuid-Afrika te weerhouden gebruik te maken van de mogelijkheden die het TRIPS-akkoord biedt om zelf goedkope medicijnen te produceren of deze in het buitenland aan te schaffen?

Zo ja, wat was de precieze inhoud van die brief en hoe luidt de argumentatie van deze handelwijze?

2. Zijn er nog andere, soortgelijke stappen door de Europese Commissie genomen?

Zo ja, welke?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(15 december 2000)

1. De Commissie verzet zich niet tegen het gebruik door leden van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) van wettige mogelijkheden die door de overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIP's-overeenkomst) worden geboden. In de bijzondere zaak van de vergunningsplicht erkent de Commissie het recht van de WTO-leden om tot dit instrument een toevlucht te nemen mits aan de voorwaarden van de TRIP's-overeenkomst wordt voldaan. Een kopie van de door het geachte parlementslid genoemde brief is aan het Parlement toegezonden.

2. Neen.

De Commissie verwijst het geachte parlementslid eveneens naar beantwoording van de schriftelijke vragen E-2316/00 van de heer E. Meijer(1) en P-2672/00 van mevrouw H. Maij-Weggen(2).

(1) PB C 136 E van 8.5.2001.

(2) PB C 136 E van 8.5.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3810/00

van Neil MacCormick (Verts/ALE) aan de Commissie

(7 december 2000)

Betreft: Bruggentol en vrijheid van verkeer

Welk standpunt neemt de Commissie, in het kader van het vrije verkeer van goederen en werknemers in de gehele Unie, in ten aanzien van het heffen van tol op bruggen die een eiland zoals Skye (op de Schotse Hebriden) met het Europese vervoersnetwerk verbinden? Welke proportionaliteitseisen zijn van invloed op de wetmatigheid van de geheven tol?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(23 januari 2001)

Het heffen van bruggentol (vooral op voertuigen voor zware goederen) valt onder de bepalingen van Richtlijn 1999/62/EG van het Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen(1). Artikel 7, lid 9, bepaalt dat de toltarieven gerelateerd moeten zijn aan, en niet hoger mogen zijn dan de kosten voor de aanleg, de exploitatie en de uitbreiding van het betrokken infrastructuurnet.

Er is geen communautaire regelgeving die de verhouding van de tol tot regionale of sociale beleidsdoelstellingen preciseert. De lidstaten zijn vrij de openbare-diensteisen nader te bepalen en zo mogelijk niet-renderende passagiersdiensten te compenseren op grond van Verordening (EEG) nr. 1893/91(2) van de Raad van 20 juni 1991 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1191/69(3) betreffende het optreden van de lidstaten ten aanzien van met het begrip openbare dienst verbonden verplichtingen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren.

Het communautaire principe van vrij verkeer van goederen en personen hangt samen met het vrije verkeer tussen de lidstaten en met de opheffing van discriminatie op grond van nationaliteit. Bruggen- en autowegentollen zijn niet in tegenspraak met dit principe.

(1) PB L 187 van 20.7.1999.

(2) PB L 169 van 29.6.1991.

(3) PB L 156 van 28.6.1969.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4161/00

van Jeffrey Titford (EDD) aan de Commissie

(16 januari 2001)

Betreft: Het door de Europese Commissie voorgestelde testprogramma voor chemicaliën

Elke dag ontvang ik brieven van kiezers die hun bezorgdheid blijven uiten ten aanzien van de voorstellen van de Europese Commissie om 70 000 bestaande chemicaliën te testen, welke, zo is mij verteld, tot de dood van ongeveer 10 000 000 dieren zullen leiden.

1. Waar kan ik een lijst van de 70 000 chemicaliën vinden die volgens het voorstel zouden moeten worden getest?

2. Welk comité, of welke groep van personen, binnen de Europese Commissie hebben tot deze aanbeveling besloten?

3. Welke mogelijkheden bestaan er voor leden van het Europees Parlement om over deze voorstellen te debatteren, of ze te amenderen of te verwerpen?

4. Stemt de Europese Commissie inmet de schatting dat meer dan 10 000 000 dieren gedood zullen worden als gevolg van dit voorstel?

5. Welke organisaties en individuen hebben tot op heden bij de Europese Commissie protest aangetekend over dit voorstel?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(14 maart 2001)

Op 13 februari 2001 heeft de Commissie een witboek over een strategie voor een toekomstig beleid voor chemische stoffen goedgekeurd. Dit witboek zal aan het Parlement worden voorgelegd.

Op basis van het witboek kan niet worden geschat hoeveel proefdieren nodig zullen zijn. Wel kan worden gesteld dat voor twee derde van de stoffen over het algemeen geen dierproeven hoeven te worden uitgevoerd.

De Commissie heeft hierover zo'n zesduizend brieven van individuen en organisaties ontvangen. Velen toonden zich bezorgd over dierproeven; anderen wezen erop dat het belangrijk is dat chemische stoffen goed worden getest. De Commissie heeft geen precieze gegevens bijgehouden van de diverse naar voren gebrachte standpunten en kan dus niet de gevraagde details op dit punt verstrekken. Zij verzekert het geachte parlementslid echter dat zij rekening zal houden met de noodzaak het gebruik van levende dieren voor proeven zo veel mogelijk te beperken, zo mogelijk beschikbare alternatieve proeven toe te passen en de ontwikkeling van nieuwe alternatieve proeven te stimuleren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3049/00

van Jean-Claude Martinez (TDI) aan de Raad

(29 september 2000)

Betreft: Olifantenjacht in Afrika

Over de voortdurende, onzinnige en wrede jacht op olifanten schijnt helaas nauwelijks iemand zich druk te maken.

Als de slachting onder deze zoogdieren, een van de symbolen van onze planeet, is ingegeven door de handel in ivoren slagtanden, hoe denkt de Raad dan te komen tot een totaal verbod op deze verwerpelijke handel op het gehele grondgebied van de Europese Unie?

Is de Raad voornemens om financiële sancties te treffen tegen landen die deze jacht, een erfenis van archaïsche en barbaarse praktijken uit voorbije tijden, op hun grondgebied blijven gedogen?

Overweegt hij maatregelen te treffen tegen organisaties, reisbureaus e.d. die deze grootschalige slachtingen in Afrika organiseren onder het mom van safari's of de jacht op grootwild?

Antwoord

(12 februari 2001)

De Raad deelt de bezorgdheid van het geachte lid van het Europees Parlement over de handel in ivoren slagtanden en het in stand houden van de Afrikaanse olifant. Hij heeft Verordening (EEG) nr. 3626/82 vastgesteld (vervangen door Verordening (EG) nr. 338/97) (1), houdende toepassing in de Gemeenschap van de overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantesoorten (hierna genoemd de CITES-overeenkomst). De invoer van ivoor van Afrikaanse olifanten voor handelsdoeleinden is sinds 1989 uit hoofde van het Gemeenschapsrecht verboden.

De invoer van jachttrofeeën uit sommige Afrikaanse landen is evenwel toegestaan, aangezien is vastgesteld dat deze beperkte jacht geen schade berokkent aan de betrokken populaties en de opbrengst van de sportjacht gedeeltelijk terugvloeit naar de lokale bevolking en de instandhoudingsautoriteiten. In dergelijke gevallen zijn uitvoerquota van toepassing en moeten de jachttrofeeën, die alleen bestemd mogen zijn voor persoonlijke en niet voor commerciële doeleinden, vergezeld gaan van officiële in- en uitvoercertificaten.

De partijen bij de CITES-overeenkomst kunnen strengere maatregelen nemen om de handel te verbieden, wanneer deze nadelig is voor de instandhouding van de soorten. De exportquota voor trofeeën van olifanten, die door het secretariaat van de overeenkomst vastgesteld zijn, worden als niet nadelig voor de soort en bijgevolg als toereikend beschouwd.

De Raad overweegt momenteel geen maatregelen tegen landen die de jacht toestaan wanneer deze adequaat geregeld is, noch tegen reisbureaus die de jacht aanmoedigen.

(1) PB L 61 van 3.3.1997, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3977/00

van Bartho Pronk (PPE-DE) aan de Commissie

(20 december 2000)

Betreft: Minimumleeftijdsgrens beroepsbevolking

In Verordening 1897/2000(1) over de operationele definitie van werkloosheid wordt de beroepsbevolking afgebakend als personen in de leeftijdsgroep 15-64 jaar.

In de meeste lidstaten van de Europese Unie zijn jongeren leerplichtig tot en met de leeftijd van 16 jaar.

Dit in overweging nemende, kan de Commissie toelichten:

1. Wat de achtergrond is van het feit dat jongeren van 15 jaar al tot de beroepsbevolking worden gerekend, terwijl ze in de meeste EU-lidstaten op die leeftijd nog leerplichtig zijn?

2. In welke lidstaten jongeren slechts leerplichtig zijn tot en met de leeftijd van 15 jaar?

(1) PB L 228 van 8.9.2000, blz. 18.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(13 maart 2001)

1. De verwijzing naar de leeftijd van 15 jaar als de onderste leeftijdsgrens voor het bepalen van de beroepsbevolking is een erkende standaard die overeenkomstig de internationale aanbevelingen van de Internationale Arbeidsorganisatie wordt gebruikt.

Het is nodig dat wordt gezorgd voor de nodige consistentie bij het meten van cijfers voor werkloosheid en werkgelegenheid, met name ook om internationale vergelijkingen te vergemakkelijken. In dit opzicht vertoont het aanpassen van de onderste leeftijdsgrens voor de beroepsbevolking aan de leeftijd waarop de schoolplicht eindigt diverse nadelen. In bepaalde lidstaten is het bijvoorbeeld zo dat de lijn tussen de schoolplichtige leeftijd en de leeftijd waarop iemand begint te werken moeilijk te trekken is. Dit is met name het geval in die landen waar een goed ontwikkelde beroepsopleiding in een werksituatie bestaat (zgn. duaal systeem).

De Commissie is zich bewust van de situatie inzake onderwijsstelsels en schoolplicht en van de tendens om langer naar school te gaan of langere opleidingen te volgen. In het licht van een op kennis gebaseerde economie en maatschappij, zoals op de Europese Raad van Lissabon omschreven, moet worden vermeden dat het streven naar hogere werkgelegenheidscijfers in de Gemeenschap haaks komt te staan op de eis dat jonge mensen na het voldoen aan de schoolplicht minimale onderwijskwalificaties verwerven.

2. In Zweden en Oostenrijk wordt de schoolplicht niet gedefinieerd in termen van een leeftijdsgrens maar in termen van een minimumaantal jaren in het onderwijs. In deze gevallen kan echter, indien de beginleeftijd van de schoolplicht bekend is, de gemiddelde leeftijd worden berekend waarop een leerling de schoolplichtige cyclus voltooit.

Volgens de jongste gegevens (1999-2000) van Eurydice (het informatienetwerk over onderwijs in Europa) eindigt de schoolplicht in Griekenland, Ierland, Italië (na een recente wijziging), Luxemburg, Oostenrijk en Portugal nog steeds op de leeftijd van 15 jaar.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3628/00

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(22 november 2000)

Betreft: Swaziland

Welke plannen heeft de Commissie met betrekking tot het aanpakken van de crisis in Swaziland?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(20 december 2000)

De Commissie is bezorgd over de recente ontwikkelingen en de sociale onrust in Swaziland, half november uitlopend op een tweedaagse wegblijf-actie waartoe door de Federatie van Vakverenigingen van Swaziland was opgeroepen. De Commissie stelt evenwel vast dat dit niet de eerste sociale crisis in Swaziland is. Protesten, wegblijf-acties en blokkades zijn zelfs een regelmatig terugkerend verschijnsel geweest sedert de opschorting van de grondwet in 1973 terwijl oproepen om politieke hervorming sedert halverwege de jaren negentig zijn toegenomen toen andere landen in de regio zich tot meerpartijendemocratieën hebben omgevormd.

De zaken waar het in de huidige crisis om gaat, zijn voornamelijk politiek van aard en hebben betrekking op de grondwet van het land, de politieke vrijheden, de arbeidsverhoudingen en de zekerheid van landbezit. Een verklaring van de Unie kan in deze fase alleen tot stand komen na een gecoördineerde benadering van de Commissie en de lidstaten van de Gemeenschap, in overeenstemming met de regels van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB). De Commissie heeft thans een opbouwende benadering gevolgd, met daarin een constructieve en diepgaande dialoog met de regering van Swaziland en de gevestigde overheden, steun aan de verschillende democratische krachten en de burgerlijke samenleving alsmede bijstand in verband met het proces van grondwetshervorming.

De Commissie ziet hoe dan ook nauwlettend op de toestand toe. Zij vreest dat indien de huidige crisis over het politieke en sociale klimaat voortduurt of verslechtert, dit zijn weerslag zal hebben op de dialoog met de regering van Swazi, en de tenuitvoerlegging van de ontwikkelingsamenwerking met Swaziland negatief zal beïnvloeden.