SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2167/96 van Per Gahrton (V) aan de Commissie (2 augustus 1996)

Betreft: Definitieve opslag van kernafval in een ander EU-land

Volgens een studie die onlangs door een adviesbureau in Brussel werd uitgevoerd (Euro Green Services NV: "Kunnen de EU-landen hun kernafval voor definitieve opslag exporteren?¨, 23.5.1996) zijn er noch richtlijnen noch prejudiciële uitspraken van rechters die de export tussen de EU-landen regelen van kernafval dat voor definitieve opslag wordt uitgevoerd. Volgens het rapport betekent dit dat "Zweden een importland voor kernafval kan worden¨. In verband met navraag bij op dit gebied verantwoordelijke ambtenaren bij de Commissie (Yvon Slingenberg DG XI, C7; de heer Taylor, DG XI, C3; Karl Horst Schaller, DG XI, C3) werd ook onderstreept dat "de Commissie van mening is dat er in de toekomst slechts een klein aantal landen in Europa verantwoordelijk zal zijn voor de definitieve opslag en ziet zij daarom geen enkel alternatief voor een dergelijk scenario¨. Kan de Commsisie tegen deze achtergrond de volgende vragen beantwoorden:

Streeft de Comissie ernaar de definitieve opslag van kernafval binnen de EU in een gering aantal landen te concentreren? Is de Commissie van oordeel dat de definitieve opslag van kernafval kan en moet gebeuren in een EU-land dat zelf niet aan het ontstaan van kernafval heeft bijgedragen? Zal een EU-land dat over kernenergie beschikt en daarom eigen afval heeft waarvoor gezorgd moet worden kunnen weigeren afval van een ander EU-land aan te nemen enkel en alleen op grond van een politiek besluit om de invoer van kernafval voor definitieve opslag niet toe te staan? Of zal een dergelijke opstelling worden beschouwd als inbreuk op de beginselen van de interne markt en tot ingrijpen van de zijde van de Commissie leiden?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (10 oktober 1996)

Hoewel er geen wettelijke voorschriften in de Gemeenschap zijn voor de "export van kernafval voor definitieve opslag in de Lid-Staten¨, vallen alle transporten van radioactieve afvalstoffen voor welk doel dan ook onder de richtlijn betreffende toezicht en controle op overbrenging van radioactieve afvalstoffen tussen Lid-Staten en naar en vanuit de Gemeenschap¨ (92/3/Euratom van 3 februari 1992) ((PB L 35 van 12.2.1992. )). Voor het transport van radioactieve afvalstoffen tussen Lid-Staten moet de Lid-Staat van oorsprong vooraf toestemming verlenen. Deze toestemming kan alleen worden afgegeven nadat de Lid-Staat van bestemming goedkeuring heeft verleend.

In de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Parlement en het Economisch en Sociaal Comité van 3 maart 1994, "Een communautaire strategie voor het beheer van radioactieve afvalstoffen¨ ((COM(94)66 def. )), wordt aangegeven dat "behandeling- en opslagfaciliteiten, alsmede opbergplaatsen voor radioactief afval in vele gevallen gecentraliseerd moeten worden op grond van economische, veiligheids- en milieuredenen en het aantal daarvan sterk moet worden beperkt¨. De Commissie is van mening dat de mogelijkheid van vrijwillige samenwerking tussen de Lid-Staten om het aantal opbergplaatsen te beperken open moet blijven.

Hoewel alleen die Lid-Staten die kerncentrales hebben "kernafval¨ produceren, produceren alle Lid-Staten radioactief afval. Deze afvalstoffen zijn afkomstig van medische, onderzoek-, industriële en andere activiteiten. In de resolutie van de Raad van 19 december 1994 ((PB C 379 van 31.12.1994. )) betreffende het beheer van radioactieve afvalstoffen wordt verklaard dat "elke Lid-Staat ervoor moet zorgen dat de radioactieve afvalstoffen die op zijn grondgebied worden geproduceerd naar behoren worden beheerd¨ maar wordt tevens aangegeven dat "de mogelijkheid van wederzijds overeengekomen samenwerking tussen de Lid-Staten bestaat¨.

De Gemeenschap heeft tot nog toe geen Lid-Staat ertoe verplicht een transport van radioactief afval uit een andere Lid-Staat te aanvaarden. De Commissie is van mening dat zij zich in de toekomst aan deze gewoonte moet houden.