NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/144

(2004/C 33 E/142)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1611/03

van Jean-Louis Bernié (EDD) aan de Commissie

(7 mei 2003)

Betreft: Graanhandel

Behalve in Frankrijk kunnen granen in de Europese Unie vrij in de handel worden gebracht. De landbouwers kunnen hun producten vrij verkopen, en anders dan bij enorme graansilo's kan de traceerbaarheid perfect worden verzekerd.

In Frankrijk kan graan uitsluitend worden verhandeld via door de nationale bedrijfstakorganisatie voor graan (ONIC) erkende opslagcentra. Deze centra innen de parafiscale heffingen die onder meer nodig zijn voor de werking van de ONIC, waarvan zij op hun beurt financiële steun ontvangen.

De Franse producenten en afnemers van granen zijn dus zowel financieel als wat de vrije handel betreft, benadeeld. Zo is het Franse graanproducenten verboden hun productie rechtstreeks aan een veehouder te verkopen.

De door de ONIC opgelegde regeling vormt dus een belemmering voor het communautaire handelsverkeer en voor de vrije handel.

Wat denkt de Commissie over deze Franse situatie?

Heeft zij voorstellen om hierin verbetering te brengen?

Aanvullend Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(25 juli 2003)

Volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt, voorziet het bij besluit nr. 67-812 van 22 september 1967 ingestelde systeem van erkende opslagcentra, dat in de plaats is gekomen van het systeem van opslagbureaus, om Frankrijk in staat te stellen om na de inwerkingtreding van Verordening nr. 120/67/EEG (1) de verplichtingen uit hoofde van de gemeenschappelijke marktordening voor granen na te komen, in objectieve en niet-discriminerende voorwaarden voor de toegang tot de activiteiten van opslagcentra ten behoeve van het algemeen belang, en doet het geen afbreuk aan de doelstellingen van de gemeenschappelijke marktordening voor granen.

Met het systeem wordt enerzijds beoogd de zwakste medecontractant, in dit geval de producent, te beschermen en een contante betaling en regelmatigheid van de transacties te garanderen, en anderzijds de kwaliteit van granen in de opeenvolgende stadia van de afzet te handhaven. Bovendien maakt het een statistische follow-up van de graanmarkt en de inning van door de producenten verschuldigde parafiscale heffingen mogelijk. Tot slot is het systeem, doordat de koper de producent vrij kan kiezen en de erkende opslagcentra zich in een concurrentiesituatie bevinden, en gezien de vrijheid van de prijzen, die afhankelijk zijn van vraag en aanbod, niet van invloed op de prijsvorming, en worden het intracommunautaire handelsverkeer en de vrije diensverlening tussen de lidstaten niet verstoord.

De regeling inzake parafiscale heffingen voor de financiering van bepaalde maatregelen in de graansector (FASC), die niet geldt voor producten uit andere lidstaten of derde landen en het door de gemeenschappelijke marktordening voor granen ingestelde inkomensbeleid niet op losse schroeven zet, is door de Commissie in haar huidige versie goedgekeurd op 19 oktober 2000 als met de gemeenschappelijke markt verenigbare steunregeling (steunmaatregel van de Staten nr. N 514/2000).

(1) Verordening nr. 120/67/EEG van 13 juni 1967 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector granen, PB 117 van 19.6.1967.