ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2986/00

van Vittorio Sgarbi (PPE-DE) aan de Commissie

(20 september 2000)

Betreft: Verbindingswegen op Sicilië

De vervoersinfrastructuur van de regio Sicilië snelwegen, spoorwegen, luchthavens en havens is op regionaal, nationaal en internationaal niveau duidelijk onderontwikkeld en men is bezig met de uitvoering van definitieve kaderprogramma-overeenkomsten voor de verwezenlijking van de noodzakelijke infrastructuur in het kader van een project voor samenwerking met de Europese Unie.

Meent de Commissie dat sprake is van een al te grote vertraging met het begin van de uitvoering van deze overeenkomsten, en van een ongerechtvaardigde traagheid van de Italiaanse regering wat betreft de beschikbaarstelling van de financiële middelen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(9 november 2000)

De Commissie is op de hoogte van de achterstandsituatie van de sector vervoer op Sicilië en in de programmeringsperiode 1994-1999 zijn door de Structuurfondsen reeds projecten op dit gebied medegefinancierd.

Wat de periode 2000-2006 betreft, zullen de Structuurfondsen in het kader van doelstelling 1 maatregelen ter verbetering van de vervoersinfrastructuur in deze regio medefinancieren, hetzij via het regionale operationele programma voor Sicilië, hetzij via het nationale operationele programma inzake vervoer, dat betrekking heeft op alle regio's van de Mezzogiorno.

Het regionale operationele programma voor Sicilië is op 8 augustus 2000 als een van de eerste programma's voor doelstelling 1 door de Commissie goedgekeurd. De regionale autoriteiten werken momenteel aan het programmacomplement dat de maatregelen ter uitvoering van dat programma zal bevatten.

Het nationale operationele programma inzake vervoer wordt momenteel door de Commissie onderzocht. Dit kan pas helemaal worden afgerond nadat de Italiaanse autoriteiten in een strumento operativo de strategische keuzen voor de vervoerssector in de Mezzogiorno hebben bepaald op basis van de strategie zoals uitgestippeld in het in juli 2000 gepubliceerde algemene vervoersplan.

In het kader van de genoemde twee programma's zullen projecten die zijn opgenomen in de kaderprogramma-overeenkomsten tussen de regio Sicilië en de Italiaanse regering, kunnen worden voorgedragen voor medefinanciering uit de Structuurfondsen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2336/00

van Georg Jarzembowski (PPE-DE) aan de Commissie

(4 juli 2000)

Betreft: Mogelijke onteigening van grond in Spanje, en EU-subsidiëring

Een Duits onderdaan en burger van de Unie heeft in Spanje twee stukken grond gekocht om daar de oude dag door te brengen (adres: Urbanisacion de la Torre de Benagalbon No. 2, E 29738 Rincon de la Victoria, Provincia Malaga, Andalusia, España). Op een van de twee percelen staat een oude toren, op het andere een eengezinshuis dat door de nieuwe eigenaar is opgeknapt. Naar verluidt is het onverwachts de bedoeling dat het perceel met de toren onteigend wordt om daar een park aan te leggen; hetzelfde dreigt met het tweede perceel te gebeuren. De bedoeling is dat de aanleg van het park met gelden van de Europese Unie wordt gesubsidieerd.

De Commissie wordt verzocht de volgende vragen te beantwoorden:

1. Onder welke omstandigheden is de onteigening van rechtmatig verworven onroerend goed in Spanje mogelijk, resp. welke schadeloosstelling moet in een geval als het bovenstaande worden betaald?

2. Klopt het dat voor de aanleg van een park op bovenbedoeld perceel of bovenbedoelde percelen gelden van de Europese Unie zijn aangevraagd, resp. zijn toegekend? Zo ja, wanneer is de desbetreffende aanvraag bij de Commissie binnengekomen, wanneer is daarover beslist, ten laste van welk programma komen de gelden en onder welke voorwaarden is de steunverlening toegekend?

3. Was de Commissie bij een eventuele subsidieaanvraag ervan op de hoogte dat beide percelen privé-eigendom zijn?

4. Is de Commissie bereid vóór toekenning van subsidiegelden dan wel in de huidige situatie op grond van de nieuwe feiten na te gaan of onteigening van de beide stukken grond volgens de algemene rechtstaatbeginselen wel mogelijk is?

5. Hoe beoordeelt de Commissie in het licht van het discriminatieverbod (art. 12 van het EG-Verdrag) het feit dat met de onteigeningsprocedure, resp. met het ontwerpen van plannen voor de aanleg van een park pas een begin is gemaakt nadat een Duits onderdaan de desbetreffende percelen had gekocht en nadat het bestaande onroerend goed tegen aanzienlijke kosten was opgeknapt?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(19 september 2000)

Tenzij het om grootschalige investeringen gaat, wordt de Commissie niet betrokken bij de selectie van individuele projecten voor bijstand uit de Structuurfondsen. Daarom beschikt zij niet over de gevraagde gedetailleerde informatie. Voorschriften inzake kwesties als onteigening van grond worden door de lidstaten vastgesteld, ongeacht of de Structuurfondsen daarbij betrokken worden.

Op basis van de verstrekte informatie zal de Commissie de betrokken Spaanse autoriteiten vragen om gegevens over het project mee te delen zodat ze zich ervan kan vergewissen dat de communautaire voorschriften niet zijn overtreden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3351/00

van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie

(25 oktober 2000)

Betreft: Verwijdering van PVC

Wil de Commissie in het kader van haar Groenboek PVC en het milieu (COM(2000) 469) streven naar een ontmoedigingsbeleid dat boeren moet weerhouden van het onnodig verwijderen van PVC-landbouwplastic, dat wordt gebruikt voor het telen van vroege gewassen? Dit soort plastic wordt momenteel niet gerecycleerd, maar na slechts één oogst weggegooid.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 december 2000)

Op 26 juli 2000 heeft de Commissie een Groenboek aangenomen betreffende polypropyleen (PVC) en het milieu. Een van de belangrijkste aspecten die in het Groenboek worden onderzocht gaat over het PVC-afvalbeheer.

Volgens de resultaten van een studie voor rekening van de Commissie over de mechanische recyclage van PVC(1), bedroeg het door de landbouwsector gegenereerde PVC-afval ongeveer 30 000 ton in 1999; dit komt neer op 1 % van de totale PVC-afvalproductie. Op dit moment wordt maar een heel klein deel hiervan gerecycleerd. De Commissie beschikt niet over specifieke informatie inzake de hoeveelheden van dit afval die opnieuw worden gebruikt.

Gezien de analyse in het Groenboek en het huidig lage recyclagepercentage, is de Commissie van mening dat er meer PVC moet worden gerecycleerd. De recyclage van PVC-films die in de landbouw worden gebruikt, zou dus, rekening houdend met de technische, sociaal-economische en milieu-aspecten, kunnen worden verhoogd.

Het Groenboek stelt een aantal mogelijkheden voor om het beoogde doel een verhoogde recyclage van PVC te bereiken. Na afloop van de overlegperiode, einde november 2000, zal de Commissie begin 2001 met een mededeling komen, waarin een communautaire strategie inzake de milieuproblemen van PVC wordt uiteengezet, en die ook het probleem van de recyclage van PVC-afval zal behandelen.

(1) Prognos, Mechnanical recycling of PVC waste, januari 2000, http://www.europa.eu.int/comm/environment/pvc/index.htm.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2830/00

van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie

(6 september 2000)

Betreft: Door plaatselijke instanties beschikbaar gestelde speeltoestellen

Kan de Commissie mededelen welke bepalingen gelden voor door plaatselijke overheden op openbare plaatsen aangebrachte speeltoestellen?

Hoe verkrijgen met name de besturen van kleine gemeenten een exemplaar van dergelijke belangrijke richtsnoeren?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(12 oktober 2000)

De geachte afgevaardigde wordt verwezen naar de antwoorden van de Commissie op de schriftelijke vragen E-3376/98(1) van mevrouw Hultén en E-1260/98 van de heer Fernández-Albor(2).

De werkzaamheden van de Europese Commissie voor normalisatie (CEN) inzake speeltoestellen zijn inmiddels afgerond. De normen in kwestie zijn dus bij de nationale normalisatie-instellingen beschikbaar (in het Verenigd Koninkrijk is dat de British Standards Institution).

Het betreft hier een algemene norm inzake veiligheidsvoorschriften en beproevingsmethoden, normen inzake aanvullende veiligheidsvoorschriften en beproevingsmethoden voor bepaalde toestellen (schommels, glijbanen, enz.), normen inzake de installatie, het onderhoud en het gebruik van speelplaatsen, en normen inzake oppervlaktebekledingen.

De Commissie wenst er ten slotte op te wijzen dat zij in het kader van haar nieuwe voorstel voor een richtlijn inzake algemene productveiligheid(3) (op het ogenblik in behandeling bij het Parlement en de Raad) heeft voorgesteld strengere communautaire bepalingen in te voeren inzake het markttoezicht door de nationale autoriteiten. Een versterkt markttoezicht zou aanzienlijk kunnen bijdragen tot verbetering van de veiligheid van de consumenten, onder andere wat speeltoestellen betreft.

(1) PB C 320 van 6.11.1999.

(2) PB C 13 van 20.1.1999.

(3) COM(2000) 139 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2563/00

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(1 augustus 2000)

Betreft: Arrestatie van drie Turks-Cypriotische journalisten

De autoriteiten van het bezette Noord-Cyprus hebben de hoofdredacteur van de Turks-Cypriotische krant Avroupa (Europa), Sener Levent en nog twee kaderleden van de krant gearresteerd. Deze drie

journalisten worden beschuldigd van verraad omdat zij herhaaldelijk kritiek hebben geuit op het Turkse bezettingsleger. Alle politici van de Cypriotische republiek en ook de Cypriotische redacteurenbond hebben deze arrestatie veroordeeld.

Wat denkt de Commissie over dit voorval en is zij van mening dat het fundamentele recht van vrije meningsuiting wordt geschonden?

Is zij van plan aan Turkije en het Denktash-regime uitleg te vragen over de arrestatie van deze drie Turks-Cypriotische journalisten?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(19 september 2000)

De geachte afgevaardigde wordt verwezen naar de antwoorden van de Commissie op de schriftelijke vragen P-1802/00 van mevrouw Giannakou-Koutsikou(1) en P-2670/00 van de heer Alavanos(2).

(1) PB C 72 E van 6.3.2001, blz. 121.

(2) PB C 103 E van 3.4.2001, blz. 208.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2553/00

van Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Commissie

(28 juli 2000)

Betreft: Belgische wetgeving inzake laboratoria voor klinische biologie

In zijn antwoord van 10 mei 2000 op de schriftelijke vraag nr. E-0939/00(1) bevestigt commissaris Bolkestein dat ook de Commissie van mening is dat sprake is van een ontwikkeling in de jurisprudentie inzake de vrijheid van vestiging na het arrest van 12 februari 1987, waarbij bezwaren van de Commissie tegen de Belgische wetgeving ter beperking van het beheer van laboratoria voor medische analyse werden verworpen.

Bovendien bevestigde de Commissie dat zij een diepgaand onderzoek naar deze wetgeving zal instellen, waarbij zij zich naar eigen zeggen baseert op nieuwe elementen.

In het kader van dit onderzoek schijnt de Commissie België verschillende vragen gesteld te hebben, waarop dit land eind mei heeft geantwoord. De zaak is nog steeds in onderzoek, daar de Belgische antwoorden blijkbaar niet alle onzekerheid over de onverenigbaarheid van de betreffende wetgeving met het EG-Verdrag heeft weggenomen.

Is de Commissie niet bevreesd dat een nationaal rechtslichaam in de tussentijd een besluit kan nemen zonder volledig op de hoogte te zijn van het lopende onderzoek van de Commissie, en bestaat niet het gevaar dat strijdige besluiten worden genomen? Nationale rechtsorganen zijn immers niet verplicht om een zaak te verwijzen naar het Hof van Justitie noch om eventueel de Commissie te raadplegen.

Hoe ziet de Commissie in dit geval haar plicht tot loyale samenwerking met de lidstaten bij de uitleg van de communautaire wetgeving zoals vastgelegd in artikel 10 van het EG-Verdrag? (zie met name het arrest van 28 februari 1991, zaak C-234/89 Delimitis vs. Henninger Bräu, Jurisprudentie 1991, blz. I-935, paragraaf 53).

(1) PB C 374 E van 28.12.2000, blz. 189.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(6 oktober 2000)

Zoals het geachte parlementslid aangeeft wordt de verenigbaarheid van de Belgische wetgeving op het gebied van laboratoria voor klinische biologie met enkele bepalingen van het Gemeenschapsrecht momenteel onderzocht.

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt zijn de Belgische rechtbanken die een uitspraak kunnen doen voordat de Commissie haar standpunt over deze kwestie heeft bepaald, van het bestaan van het lopende onderzoek op de hoogte gesteld. Zij kunnen dus, met inachtneming van de toepasselijke nationale procedureregels, overeenkomstig de door het geachte parlementslid genoemde jurisprudentie bij de Commissie informatie inwinnen omtrent de stand van een eventueel door haar ingeleide procedure. De Commissie heeft tot op heden geen kennis genomen van een dergelijk verzoek om informatie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2586/00

van Ursula Schleicher (PPE-DE) aan de Raad

(1 september 2000)

Betreft: Vaststelling van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de energie-efficiëntievereisten voor voorschakelapparaten voor fluorescentielampen

Nadat het Europees Parlement op 5 juli 2000 het gemeenschappelijk standpunt van de Raad zonder wijzigingen heeft goedgekeurd, treedt de richtlijn inzake energie-efficiëntievereisten voor voorschakelapparaten voor fluorescentielampen binnenkort in werking.

Heeft de Raad bij de vaststelling van het gemeenschappelijk standpunt de gevolgen van deze richtlijn voor het midden- en kleinbedrijf getoetst?

Is de Raad zich ervan bewust dat alle bedrijven die tot nu toe magnetische voorschakelapparaten produceerden deze productie binnen afzienbare tijd (uiterlijk over vijf jaar) moeten staken, en dat daardoor talrijke banen in de betrokken landen van de Europese Gemeenschap verloren gaan?

Een motivering voor de richtlijn en de daaraan gekoppelde wijziging van de markten zouden de lagere prijzen van de nieuwe elektronische voorschakelapparaten zijn.

Wat is de prijs van:

- een magnetisch voorschakelapparaat?

- een elektronisch voorschakelapparaat?

Antwoord

(9 november 2000)

De gevolgen van de betrokken richtlijn voor het midden- en kleinbedrijf werden zorgvuldig bestudeerd.

Daaruit is het volgende gebleken:

- voorschakelapparaten met een hoog rendement zijn rendabel op lange termijn, omdat door het gebruik ervan een aanzienlijke energiebesparing kan worden bereikt; aangezien het MKB ook fluorescentieverlichting in de bedrijfsruimten gebruikt, zal het een aanzienlijk economisch voordeel kunnen halen uit de richtlijn;

- de voorgestelde rendementsverbeteringen zijn vrij gemakkelijk te verwezenlijken; er is ook voorzien in lange overgangsperiodes, zodat geen enkele fabrikant teveel nadeel van de opgelegde voorschriften zal ondervinden; de lange overgangsperiode werd precies ingevoerd om tegemoet te komen aan het midden- en kleinbedrijf;

- de communautaire industrie zal sterker worden door de toepassing van de richtlijn. De rendementseisen zullen namelijk leiden tot nieuwe banen, zowel voor de productie van grondstoffen als voor de productie van voorschakelapparaten. Voorts zal er ook meer vraag komen naar nieuwe productiemachines en naar omschakeling van bestaande machines. Er zij tevens opgemerkt dat, aangezien voorschakelapparaten met een laag rendement hoofdzakelijk uit derde landen worden ingevoerd, de richtlijn zal leiden tot een groter marktaandeel voor de communautaire fabrikanten van een product van betere kwaliteit.

Wat betreft de prijzen van de verschillende voorschakelapparaten, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, beschikt de Raad niet over de nodige informatie om deze vraag te beantwoorden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1539/00

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(18 mei 2000)

Betreft: Arrestaties in Irian Jaya

Kan de Commissie bevestigen dat op 17 maart 9 Papua-leiders in Irian Jaya zijn gearresteerd?

Weet de Commissie dat de reden van de arrestatie is gelegen in het feit dat de betrokkenen hebben deelgenomen aan evenementen waarvoor de autoriteiten toestemming hadden gegeven?

Is de Commissie bereid om bij de Indonesische autoriteiten om opheldering te vragen over het doel, de redegeving en de wettelijke grondslag van de beschuldigingen?

Is de Commissie ook bereid om bij de Indonesische autoriteiten na te vragen hoe deze arrestaties zich verhouden tot de belofte van president Wahid over een politieke dialoog over de toekomst van Irian Jaya?

Wat kan de Commissie doen om de toenemende spanningen tussen de Papua-bevolking en de Indonesische autoriteiten te helpen voorkomen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(8 juni 2000)

De Commissie is op de hoogte van de arrestaties van enkele Papua-leiders in maart 2000. Volgens de verslagen is het niet duidelijk of die arrestaties verband hielden met de betoging waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

In dit stadium is deze zaak niet in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) aan de orde gesteld. De Unie is echter vastbesloten om een politieke dialoog met Indonesië aan te knopen over onder meer de kwestie van de onrustige situatie in verscheidene Indonesische provincies, en om een gelegenheid te geven de toestand in Irian Jaya te bespreken.

Volgens de Commissie doet de Indonesische regering lofwaardige pogingen om de provincies en de districten meer autonomie te geven. Die pogingen zouden ertoe moeten bijdragen om de etnische spanningen in Indonesië te overwinnen.

De Commissie tracht via haar Bureau voor humanitaire hulp (ECHO) te helpen om de gevolgen van die spanningen te verzachten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3961/00

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 december 2000)

Betreft: Installatie van gasturbines

Een tijdje geleden heeft de minister van Ontwikkeling aangekondigd dat er voor rekening van de Griekse elektriciteitsmaatschappij gasturbines zouden worden geïnstalleerd in de buurt van Linoperamata bij Irakleion. Dit besluit werd genomen in strijd met de besluiten van de departementale en plaatselijke overheid. Er moet op worden gewezen dat er in die buurt al vuile rookwolken hangen die afkomstig zijn uit de bestaande installatie van de Griekse elektriciteitsmaatschappij. Deze is binnen de territoriale wateren en zonder vergunning gebouwd en samen met de omliggende bedrijven vervuilt zij het gebied ten westen van Irakleion. Volgens een studie in opdracht van het gemeentebestuur over de milieugevolgen van de Griekse elektriciteitsmaatschappij in het gebied werd vastgesteld dat de waarden stikstof- en zwaveloxide in de jaren 1998 en 1999 respectievelijk met 300-400 % gestegen zijn.

Is de Commissie op de hoogte van deze zeer ernstige beschuldigingen en welke stappen denkt zij te nemen zodat de communautaire wetgeving wordt nageleefd en een eind wordt gemaakt aan de vervuiling in de buurt van Linoperamata?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(1 februari 2001)

De Commissie gaat momenteel over tot een grondig onderzoek van het door het geachte parlementslid aan de orde gestelde probleem; zij zal zo spoedig mogelijk nadere mededelingen ter zake doen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1988/00

van Carlos Coelho (PPE-DE) aan de Commissie

(9 juni 2000)

Betreft: Interne markt: vertragingen bij de tenuitvoerlegging van Europese richtlijnen

Naar verluidt hebben de lidstaten hun inspanningen verminderd om de Europese regelgeving over de interne markt tijdig in hun nationale wetgeving om te zetten.

Daardoor is de kloof tussen de lidstaten die de regelgeving betreffende de interne markt toepassen (vooral Zweden, Finland en Spanje) en de landen die de omzetting laten aanslepen (vier landen, te weten Griekenland, Portugal, Frankrijk en Luxemburg zijn goed voor meer dan 40 % van de vertragingen) op schrikbarende wijze gegroeid.

Kan de Commissie, met het oog op het feit dat Portugal tot de vier landen met een grote achterstand bij de uitvoering behoort, ten aanzien van de Portugese gevallen:

- nagaan of deze feiten juist zijn?

- een lijst overleggen van alle richtlijnen (ongeacht het gebied waarop zij van toepassing zijn) die nog moeten worden omgezet, met een verwijzing naar het onderwerp en de vertraging in kwestie?

- aangeven hoe dringend een bepaalde omzetting is?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(12 juli 2000)

Het scorebord van de interne markt(1) geeft een groeiende kloof te zien tussen de lidstaten die de wetgeving inzake de interne markt tijdig in nationale wetgeving omzetten, en die welke de omzetting laten aanslepen. Op 15 april 2000, de in het scorebord gehanteerde sluitingsdatum voor de omzettingsgegevens, waren Griekenland, Frankrijk, Luxemburg en Portugal goed voor 44 % van de vertragingen (344 op een totaal van 786).

De lijst van in Portugal te laat geïmplementeerde richtlijnen wordt rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement toegezonden. Het is niet mogelijk een onderverdeling naar urgentie te geven. De lidstaten zijn wettelijk verplicht alle richtlijnen op tijd ten uitvoer te leggen. Bij niet-nakoming van die verplichting leidt de Commissie overeenkomstig artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-Verdrag inbreukprocedures in.

(1) SEC(2000) 879.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1198/00

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(12 april 2000)

Betreft: Invoer in de EU van sardineconserven uit Venezuela en Peru

Krachtens artikel 2 van Verordening 2136/89(1) van de Raad van 21 juni 1989 tot vaststelling van gemeenschappelijke normen voor het in de handel brengen van sardineconserven mogen als sardineconserven onder de in artikel 7 bedoelde verkoopbenaming slechts producten in de handel worden gebracht die uitsluitend zijn bereid uit vis van de soort sardina pilchardus Walbaum'.

De soort die hieraan beantwoordt valt onder de tariefposten:

- 0302.61.10 (verse of gekoelde sardina pilchardus)

- 0303.71.10 (diepgevroren sardina pilchardus)

Alleen producten die uit vis van deze soort zijn bereid kunnen onder de naam sardineconserven worden verkocht. Deze producten vallen onder de codes 1604.13.11.20 en 1604.13.19.20.

Kan de Commissie informatie verstrekken over de controle die zij op de correcte naleving van de genoemde communautaire wetgeving uitoefent?

Kan de Commissie de resultaten van de controles op de naleving van de genoemde communautaire wetgeving verstrekken voor de invoer van sardineconserven uit Venezuela en Peru?

(1) PB L 212 van 22.7.1989, blz. 79.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 juni 2000)

Krachtens Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid(1), zijn de lidstaten verplicht om op hun grondgebied controles te verrichten op alle activiteiten in de bedrijfskolom visserij, inclusief verhandeling, teneinde te waarborgen dat alle geldende regelingen worden nageleefd. De toepassing en de controle van Verordening nr. 2136/89 valt dus onder de bevoegdheid en verantwoordelijkheid van de lidstaten.

Naar aanleiding van een klacht die in juli 1999 is ingediend door een lidstaat en van informatie van enkele particuliere organisaties, heeft de Commissie deze kwestie onder de aandacht gebracht van de lidstaat van invoer (Duitsland) en benadrukt dat de betreffende verordening strikt ten uitvoer dient te worden gelegd. Zodoende zijn een aantal praktijken gecorrigeerd die niet in overeenstemming met de communautaire regelgeving waren. Aangezien de situatie echter niet tot volle tevredenheid opgelost bleek, heeft de Commissie vervolgens een inbreukprocedure ingeleid tegen de lidstaat van invoer. Deze procedure is nog steeds gaande.

De klacht en bovengenoemde procedure hebben betrekking op de import van Sardinops (sardineachtige vis) uit Peru en Sardinella (sardineachtige vis) uit Venezuela onder de benaming sardines. Er zij op gewezen dat de Gemeenschap slechts weinig sardineconserven importeert uit deze twee landen. In 1999 is geen import onder de codes 1604 13 11 20, 1604 13 19 20 en 1604 20 50 10 geregistreerd voor Venezuela. Wat Peru betreft, is 70 ton geïmporteerd door de lidstaat waartegen een inbreukprocedure is ingeleid.

(1) PB L 261 van 20.10.1993.