ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0827/00

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 maart 2000)

Betreft: Verlaging budget Poseima-programma met 2 miljoen euro

In het antwoord van commissaris Fischler op mijn vraag E-2403/99(1) over de verlaging van het budget van het Poseima-programma met 2 miljoen in begrotingslijn B1-321 wordt gesteld dat de voorgestelde verlaging uitsluitend het gevolg is van het feit dat in de ramingen rekening wordt gehouden met de reële percentages van de verwezenlijking van de voorzieningsbalans die zijn vastgesteld in de afgelopen jaren. Maar uitgaande van de cijfers voor 1998/1999 lijkt dit niet het geval te zijn.

De Commissie wordt derhalve verzocht het volgende mede te delen:

1. Hoe hoog zijn de effectieve globale bedragen en waarden van de uitvoering van het Poseima-programma in 1998 en 1999 voor de autonome regio's Azoren en Madeira?

2. Is de Commissie voornemens ten aanzien van de begroting 2001 een ander standpunt in te nemen?

3. Hoe hoog zijn de effectieve bedragen en waarden van de uitvoering van het Poseidom- en het Poseican-programma?

(1) PB C 225 E van 8.8.2000, blz. 125.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(25 april 2000)

De Commissie bevestigt het antwoord dat zij mevrouw Figueiredo reeds heeft gegeven op schriftelijke vraag E-2403/99(1).

Hoewel de middelen voor het begrotingsjaar 2000 nog vóór het einde van het begrotingsjaar 1999 zijn vastgesteld, zij erop gewezen dat het feit dat het bedrag van de totale uitgaven voor het Poseima-programma in 1999 (40,5 miljoen) nagenoeg gelijk is aan dat van de uitgetrokken middelen (40 miljoen) uitsluitend is toe te schrijven aan een verhoging van de uitgaven voor de andere maatregelen, die voorts zeer sterk schommelen. Het percentage van de uitvoering van de voorzieningsbalans bedraagt 81 %.

1. Het percentage van uitvoering van het Poseima-programma bedraagt in 1998 en 1999 resp. 73 % en 81 % voor de voorzieningsbalans, en 84 % en 131 % voor de andere maatregelen. Over de laatste vijf begrotingsjaren bedragen deze percentages gemiddeld resp. 71 % voor de voorziening en 89 % voor de andere maatregelen.

2. Bij haar ramingen voor de begroting 2001 zal de Commissie zoals in het verleden rekening houden met de meest recente bestedingsresultaten die bekend zijn, dus ook met het begrotingsjaar 1999.

3. Voor Poseidom en Poseican bedragen de percentages van de uitvoering van de programma's over de laatste vijf begrotingsjaren gemiddeld:

a) Poseidom: voorzieningsbalans 70 %andere maatregelen 69 % totaal 70 %

b) Poseican: voorzieningsbalans 98 %andere maatregelen 61 % totaal 86 %.

Deze resultaten (vastgestelde uitgaven ten opzichte van de uitgetrokken bedragen) zijn gebaseerd op begrotingsgegevens. Een gedetailleerd overzicht van de kwantitatieve gegevens en van de gegevens per maatregel wordt binnenkort in de verslagen van de Commissie over de uitvoering van deze programma's aan de Raad en het Parlement voorgelegd.

(1) PB C 225 E van 8.8.2000, blz. 125.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0679/00

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2000)

Betreft: Autoprijzen in Ierland en het toekomstige wettelijk kader voor de autoverkoop

Wanneer zal de Commissie, overwegende dat de gewone consument in Ierland voor auto's relatief hoge prijzen moet betalen in vergelijking met de andere leden van de eurozone, een besluit nemen over het toekomstig wettelijk kader voor de autoverkoop? Zal zij de motieven toelichten voor dit geplande besluit en uiteenzetten welke gevolgen het besluit zou kunnen hebben voor de autoprijzen in Ierland en op de mededinging in de autosector in dit land?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(31 maart 2000)

In artikel 11 van de huidige groepsvrijstellingsverordening voor motorvoertuigen(1) wordt bepaald dat de Commissie op geregelde tijdstippen de toepassing van deze verordening zal bezien, met name wat de prijsverschillen tussen de lidstaten en de kwaliteit van de dienstverlening aan de eindverbruiker betreft. Hiertoe heeft de Commissie sedert 1993 in haar tweejaarlijks verslag over de autoprijzen de desbetreffende prijsverschillen in de Gemeenschap onderzocht. In artikel 11 van de verordening wordt de Commissie eveneens verzocht om uiterlijk op 31 december 2000 een evaluatieverslag over deze verordening op te stellen.

In tegenstelling tot hetgeen het geachte parlementslid heeft opgemerkt, blijkt niet uit de regelmatige verslagen van de Commissie over de autoprijzen dat in vergelijking met de andere lidstaten en in het bijzonder met het Verenigd Koninkrijk de autoprijzen exclusief belastingen in Ierland bijzonder hoog zijn(2). De Commissie heeft in dit verband vastgesteld dat in landen met hoge belastingen bij aankoop van auto's, zoals Ierland, de prijzen exclusief belastingen betrekkelijk laag liggen. Wat de prijzen na belasting betreft, dient erop te worden gewezen dat de belasting op de aankoop van auto's nog steeds onder de bevoegdheid van de lidstaten valt aangezien zij deze kwestie tot dusver hebben uitgesloten van de communautaire maatregelen op het gebied van de harmonisatie van de belastingen in de interne markt.

Wat de vraag van het geachte parlementslid over het toekomstige wettelijk kader voor de autoverkoop betreft, is nog steeds geen beslissing genomen. De Commissie werkt momenteel aan een verslag over de evaluatie van de verordening waarin naar verwachting de oorzaken van de prijsverschillen en de impact van het systeem van de vrijstellingen op de autoprijzen zullen worden verduidelijkt. De gevolgen van deze verordening voor de consument is een van de sleutelelementen van de evaluatie. Dit verslag zal bovendien, na het verstrijken van de geldigheidsperiode van de huidige verordening op 30 september 2002, een belangrijk uitgangspunt vormen voor de komende besprekingen over het toekomstige wettelijk kader voor de autoverkoop.

(1) Verordening (EG) nr. 1475/95 van de Commissie van 28 juni 1995 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen PB L 145 van 29.6.1995.

(2) Zie bijvoorbeeld het meest recente persbericht IP/00/121 van 7 februari 2000 over het verslag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1178/00

van Gorka Knörr Borràs (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 april 2000)

Betreft: De uitbreiding van de EU en de regio's

Wij zijn getuige van een historisch moment, dat niet alleen voor de Unie, maar voor het gehele Europese continent van cruciaal belang is. Zelfs wanneer we Turkije niet meerekenen, tellen de twaalf overige kandidaat-lidstaten samen meer dan honderd miljoen inwoners. Dit betekent dat de bevolking van de EU met ca. 27 % zou toenemen, terwijl bekend is dat het aantal zetels in het Europees Parlement zal toenemen tot 700, hetgeen slechts 11 % meer is dan nu.

Er zijn momenteel geen voorstellen om de rol en de bevoegdheden van de Europese instellingen te veranderen. Meent de Commissie niet dat de representativiteit van de regio's ernstig zal worden aangetast? Heeft de Commissie niet voorzien in enig ander middel zodat regio's zoals het Baskenland (3 miljoen inwoners) of de Catalaanse regio's (12 miljoen inwoners) evenredig vertegenwoordigd zijn in vergelijking met toekomstige lidstaten als Malta of Cyprus? Plant de Commissie een diepgaande hervorming van het Comité van de Regio's om hiervan een echt orgaan van regionale vertegenwoordiging te maken?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(22 juni 2000)

Wat de vertegenwoordiging van de regio's in het Parlement betreft, herinnert de Commissie aan haar antwoord op mondelinge vraag H-666/99 van mevrouw Evans tijdens het vragenuur van de zittingsweek van november 1999(1) van het Parlement.

In verband met het Comité van de Regio's heeft de Commissie in haar advies van 26 januari 2000 betreffende de intergouvernementele conferentie voorgesteld om tussen de lidstaten een geografische verdeelsleutel toe te passen, die identiek is aan die van het Parlement. Voor het gehele Comité van de Regio's heeft de Commissie voorgesteld niet een drempel te overschrijden die zij heeft vastgesteld op een derde van het aantal parlementsleden (233 leden) om de doeltreffendheid van het Comité te garanderen.

Wat de toekomstige rol van het Comité betreft, is de Commissie van mening dat de samenwerking tussen de regio's in een uitgebreide Unie nog belangrijker zal worden, evenals de evaluatie van het effect, op regionaal niveau, van de voorgestelde wetgeving. De raadgevende rol van het Comité van de Regio's moet behouden blijven, zodat het zijn taak kan vervullen die erin bestaat op Europees niveau de belangen van de regionale en lokale overheden te behartigen.

(1) Handelingen van het Europees Parlement (november 1999).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1138/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 april 2000)

Betreft: Witboek inzake voedselveiligheid en de Europese Voedselautoriteit

In januari 2000 verscheen het Witboek inzake voedselveiligheid (COM(1999) 719 def.). Hoofdstuk 4 behandelt de oprichting van een Europese Voedselautoriteit (EVA). Hoofdstuk 5 gaat in op de wetgeving inzake voedselveiligheid.

De rol van de Autoriteit bij crisissituaties is voorwaardenscheppend en ondersteunend (eventueel ook uitvoerend) (onderdeel 52 e.v.). De Autoriteit zal geen besluiten nemen over concrete maatregelen bij crisissituaties. Dit blijft een taak van de Commissie en de regelgevende comités bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten.

Erkent de Commissie dat de huidige besluitvormingsprocedures bij crisissituaties niet altijd bevredigend hebben gewerkt ingevolge de verschillende inzichten tussen de lidstaten? Zo neen, is de Commissie dan van oordeel dat de aanpak van crisissituaties totnogtoe voorbeeldig is verlopen? Zo ja, overweegt de Commissie om de Autoriteit in de toekomst verantwoordelijkheden te geven bij de aanpak van crisissituaties?

Gecombineerd Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1121/00, E-1124/00, E-1126/00, E-1129/00, E-1130/00, E-1131/00, E-1132/00, E-1135/00, E-1136/00, E-1137/00, E-1138/00 en E-1139/00

(8 juni 2000)

In het Witboek over voedselveiligheid(1) heeft de Commissie de grote lijnen aangegeven die zij bij de toekomstige oprichting van de Europese Voedselautoriteit van plan is te volgen, en alle belanghebbende partijen verzocht tijdens de raadplegingstermijn te reageren en hun bijdrage aan de discussie te leveren. Op een groot aantal door de geachte afgevaardigde ter sprake gebrachte punten heeft de Commissie haar voorstellen nog niet uitgewerkt en zij heeft nog geen werkwijze vastgesteld. Daarvoor wil zij eerst de tijdens het overleg naar voren gebrachte standpunten bestuderen.

Wat daarentegen de bevoegdheden van de Europese Voedselautoriteit betreft, vermeldt het witboek dat deze tot taak zou moeten krijgen risico's te evalueren en gegevens en informatie van de consumenten te verzamelen op de gebieden die onder haar bevoegdheid vallen. Op juridische gronden en om redenen van democratische verantwoordelijkheid is de Commissie van mening dat in de huidige situatie een overdracht van regelgevende bevoegdheden aan een onafhankelijke autoriteit niet gerechtvaardigd is. Desalniettemin dient een toekomstige uitbreiding van haar bevoegdheden te worden bezien in het licht van de ervaringen die met het functioneren van de autoriteit zijn opgedaan, en van het vertrouwen dat zij heeft gewekt, zonder de eventuele noodzaak van een verdragswijziging uit te sluiten.

(1) COM(1999) 719 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0946/00

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 maart 2000)

Betreft: Teruggave van gestolen of wederrechtelijk uitgevoerde culturele goederen

De Verenigde Naties zetten zich in voor een nieuw Verdrag over de teruggave van gestolen culturele goederen, waarin is bepaald dat in dergelijke gevallen tussen de betrokken partijen moet worden onderhandeld.

1. Heeft de Commissie zich positief betoond over de opstelling van dit bepaalde verdrag?

2. Heeft zij de lidstaten voorgesteld het te ondertekenen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(12 mei 2000)

Voor zover de Commissie weet, hebben de Verenigde Naties geen voorstellen gedaan voor een nieuw verdrag betreffende de teruggave van gestolen goederen; dit onderwerp is al in het Unidroit-Verdrag van 1995 over gestolen of onrechtmatig uitgevoerde cultuurgoederen geregeld. De Commissie is als waarnemer bij de opstelling van dit verdrag betrokken geweest.

De Commissie steunt de algemene doelstelling die aan het Unidroit-Verdrag ten grondslag ligt, namelijk de bestrijding van de illegale handel in cultuurgoederen. Gezien de bevoegdheden van de Gemeenschap op dit gebied bij de huidige stand van het Gemeenschapsrecht heeft zij zich echter nog niet voor het verdrag uitgesproken noch de lidstaten voorgesteld het te ondertekenen.

Wat de Europese Economische Ruimte (EER) betreft, wil de Commissie de aandacht vestigen op Richtlijn 96/100/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 februari 1997 tot wijziging van de bijlage bij Richtlijn 93/7/EEG betreffende de teruggave van cultuurgoederen die op onrechtmatige wijze buiten het grondgebied van een lidstaat zijn gebracht(1). Hierin zijn mechanismen en een procedure vastgelegd, waarbij de landen van de EER cultuurgoederen die het grondgebied van één van deze landen op onrechtmatige wijze hebben verlaten, moeten teruggeven. Deze richtlijn is een begeleidende maatregel ter voltooiing van de interne markt en heeft ten doel na de afschaffing van de grenscontroles middelen aan te reiken om cultuurgoederen adequaat te beschermen.

In het Unidroit-Verdrag is met de communautaire regelgeving rekening gehouden. In artikel 13 van het verdrag is namelijk het volgende bepaald: In hun onderlinge betrekkingen kunnen Verdragsluitende Staten die lid zijn van organisaties voor economische integratie of van regionale entiteiten verklaren dat zij de interne regels van deze organisaties of entiteiten toepassen en in deze betrekkingen derhalve geen toepassing geven aan de bepalingen van dit Verdrag waarvan het toepassingsgebied samenvalt met die van die regels.

Twee van de vijf lidstaten die het verdrag hebben ondertekend, hebben een dergelijke verklaring afgelegd: Nederland bij de ondertekening van het verdrag, en Finland, dat het verdrag al heeft geratificeerd, bij de neerlegging van de akte van bekrachtiging. De andere lidstaten die het verdrag al hebben ondertekend, zijn Frankrijk, Portugal en Italië, dat reeds de akte van bekrachtiging heeft neergelegd en daarmee partij bij het verdrag is geworden.

(1) PB L 60 van 1.3.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0451/00

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Raad

(14 februari 2000)

Betreft: Concurrentievervalsende fiscale regelingen binnen de EU

Kan de Raad bevestigen dat een werkgroep van ambtenaren van de Raad in een aantal EU-lidstaten 60 fiscale regelingen heeft aangetroffen die als concurrentievervalsend worden beoordeeld?

Is het juist dat in dit rapport Nederland als koploper ten aanzien van concurrentievervalsende fiscale regelingen wordt aangeduid met negen gekritiseerde regelingen op dit gebied?

Om welke negen regelingen gaat het?

Klopt het dat in Duitsland, Frankrijk, Italië en Groot-Brittannië (dus in de grote lidstaten) geen enkele concurrerende vervalsende fiscale regeling is aangetroffen?

Wat is de mening van de Raad over dit ambtelijk rapport en wanneer komt de Raad met een eigen politieke beoordeling?

Antwoord

(16/17 mei 2000)

1. Het verslag van de Groep Gedragscode (Belastingregeling voor ondernemingen) waarnaar het geachte parlementslid verwijst, dat op 29 november 1999 aan de Raad ECOFIN is voorgelegd, kan worden geraadpleegd op de internetsite van de Raad (ue.eu.int/newsroom, onder diversen, document nr. 4901/99).

2. Hoewel is besloten de tekst via Internet openbaar te maken, heeft de Raad zich echter nog niet over de inhoud ervan uitgesproken en kan hij dus voorshands niet inhoudelijk ingaan op de gestelde vragen.

3. De Raad wijst het geachte parlementslid er voorts op dat de Europese Raad van Helsinki heeft besloten een groep op hoog niveau in te stellen, die in het kader van het algemeen verslag dat de groep aan de Raad zal voorleggen, mogelijke oplossingen dient voor te leggen, met name wat de gedragscode betreft. Overeenkomstig de conclusies van de Raad ECOFIN van 1 december 1997 is die code immers onderdeel van het belastingpakket.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1079/00 van Francesco Turchi (UEN) aan de Commissie. Erkenning van het beroep van tandtechnicus.



Publicatieblad Nr. 374 E van 28/12/2000 blz. 0207 - 0207



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1079/00 van Francesco Turchi (UEN) aan de Commissie (7 april 2000) Betreft: Erkenning van het beroep van tandtechnicus Kan de Commissie, gezien de eisen die aan de uitoefening van het beroep van tandtechnicus worden gesteld en in de overweging dat deze beroepstak in vele landen van de Europese Unie reeds als zodanig erkend wordt, mededelen welke initiatieven de Italiaanse regering heeft genomen met het oog op de erkenning van het beroep van tandtechnicus? Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie (12 mei 2000) De Commissie heeft geen gegevens over de initiatieven waarnaar het geachte parlementslid verwijst. Enerzijds is het beroep van tandtechnicus op Gemeenschapsniveau op geen enkele wijze geharmoniseerd, zodat nog steeds alleen de lidstaten bevoegd zijn voor de eventuele toekenning van een formele status en voor de reglementering van dit beroep (voorwaarden voor de opleiding en voor de toegang en de uitoefening van het beroep). Anderzijds bevatten de Richtlijnen van de Raad 89/48/EEG van 21 december 1988(1) en 92/51/EEG van 18 juni 1992(2), die het algemene stelsel van erkenning van beroepsopleidingen betreffen en die op de erkenning tussen lidstaten van de diploma's van tandtechnicus kunnen worden toegepast, geen verplichting voor de Commissie om alle beroepen waarop deze richtlijnen van toepassing kunnen zijn, diepgaand te onderzoeken. In dit verband wijst de Commissie het geachte parlementslid erop dat het beroep van tandtechnicus (odontotecnico) in Italië al is geregeld, aangezien het voor Italië in bijlage C van Richtlijn 92/51/EEG is opgenomen. (1) PB L 19 van 24.1.1989. (2) PB L 209 van 24.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0340/00

van Bill Miller (PSE) aan de Commissie

(14 februari 2000)

Betreft: Vervoer van levende dieren

Ik heb de indruk dat uit rapporten van de Commissie blijkt dat de Duitse, Nederlandse, Spaanse, Belgische, Franse en Ierse autoriteiten reisschema's goedkeuren voor vervoer naar andere lidstaten die wanneer men ze goed bestudeert, erop duiden dat richtlijn 91/628(1) van de Raad over het uitladen en rusttijden voor levende dieren tijdens de reis wellicht wordt ontdoken.

Wat denkt de Commissie te doen om deze mogelijkheid tot ontduiking ongedaan te maken?

(1) PB L 340 van 11.12.1991, blz. 17.

Gecombineerd Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0340/00, E-0341/00 en E-0425/00

(21 maart 2000)

De Commissie is op grond van de verslagen van het Voedsel- en Veterinair Bureau en van klachten van verschillende organisaties op de hoogte van de gebrekkige handhaving in veel lidstaten van Richtlijn 91/628/EG van de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 95/29/EG van de Raad inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer. De Commissie volgt deze problematiek van dichtbij en brengt ze onder de aandacht van de autoriteiten van de lidstaten wanneer zich problemen voordoen. Op dit gebied is met name een inbreukprocedure tegen een lidstaat ingesteld en worden andere inbreukprocedures voorbereid.

Voorts bepaalt artikel 13 van de Richtlijn dat de Commissie bij de Raad een verslag moet indienen, eventueel vergezeld van voorstellen, betreffende de ervaringen van de lidstaten sinds de tenuitvoerlegging van de Richtlijn. Het verslag, dat met alle beschikbare informatie rekening houdt, wordt binnenkort aan de Raad voorgelegd.

Ondertussen is bij het Permanent Veterinair Comité een werkgroep opgericht om problemen met de tenuitvoerlegging van de richtlijn met betrekking tot het vervoer over lange afstanden te bestuderen. De Commissie onderzoekt of de communautaire wetgeving op grond van de conclusies van de werkgroep inzake vervoer en in het licht van de ervaringen van de lidstaten moet worden aangepast.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0746/00

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(13 maart 2000)

Betreft: Volksgezondheid in de Unie, AIDS- en bevolkingsbeleid

Is de Commissie voornemens het aantal personeelsleden dat betrokken is bij het beheer van de (samengevoegde) begrotingslijnen voor AIDS en het bevolkingsbeleid uit te breiden?

Gecombineerd Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0745/00 en E-0746/00

(17 april 2000)

De Commissie bestudeert momenteel de ervaringen die tot dusverre in de Gemeenschap op het gebied van de gezondheid, het humaan immunodeficiëntievirus/het verworven immunodeficiëtiesyndroom (HIV/AIDS) en de bevolking zijn opgedaan en komt met richtlijnen voor de toekomstige inspanningen terzake van de Gemeenschap.

Dit onderzoek past in het kader van de algemene besprekingen en het herformuleren van het communautaire ontwikkelingsbeleid, alsook van de daarmee samenhangende debatten over actieplannen voor armoedebestrijding of de genderproblematiek en de evaluatie van de prioriteiten op het gebied van de sociale politiek.

Er hebben informele besprekingen plaats gevonden met de experts uit de lidstaten en enkele andere belangrijke partners. De richtsnoeren, die over het algemeen een gunstig onthaal vonden, zullen nu op directieniveau besproken worden, waarna overleg in breder verband plaats heeft.

De beleidsoriëntaties zullen uiteraard ook het Parlement ter behandeling voorgelegd worden, maar moeten in ieder geval in het hiervoor bedoelde breder verband bestudeerd worden.

Wat het beheer van de door het geachte parlementslid genoemde specifieke begrotingslijn betreft, zal er bij het vaststellen van het algemeen beleid en de prioriteiten voor het toekennen van de middelen rekening worden gehouden met de menselijke hulpbronnen en de technische bijstand. Een deel van deze werkzaamheden zal in de follow-up van het Witboek over de hervorming van de Commissie(1) worden behandeld.

De verdeling van de personele en financiële middelen zal evenwel deel uitmaken van de algemene werkzaamheden betreffende het stellen van prioriteiten en de verdeling van de middelen die tegen september 2000 afgerond zullen zijn.

(1) COM(2000) 200 def.