SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2480/01

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 september 2001)

Betreft: Lynxenjacht in Zweden

Zweden dreigt voor het Europese Hof van Justitie te worden gedaagd, omdat het de lynxenjacht buiten de leefgebieden van rendieren toestaat. De Commissie heeft de Zweedse regering tot eind september 2001 de tijd gegeven om de lynxenjacht buiten die gebieden te verbieden. De Zweedse minister van Milieu verdedigt zich door te zeggen dat de Zweedse lynxenpopulatie niet alleen de grootste in Europa, maar ook bijzonder vitaal is. De Rijksdag stemde in het voorjaar van 2001 in met het voorstel van de regering om een populatie op 1 500 lynxen te houden. De Milieuminister ziet geen enkele reden om de beschermende jacht te beperken, omdat de populatie flink is gegroeid. In Zweden is men in brede kring, van wildonderzoekers en jagers tot aan de Rijksdag, overtuigd van de noodzaak van de jacht op lynxen. Het aantal lynxen neemt jaarlijks met 20 % toe en de jacht die de Zweedse regering toestaat, vertegenwoordigt minder dan de helft van deze toename. Wanneer Zweden wordt gedwongen alle jacht buiten de leefgebieden van rendieren te verbieden, zal dat en daarin zijn wildonderzoekers het met de Zweedse regering eens een ramp betekenen voor het beheer van de lynxenpopulatie, omdat dit het risico van ongecontroleerde stroperij met zich meebrengt.

De Commissie zegt echter dat de stroperij in Zweden van beduidende omvang is, 50 lynxen in 1999. Men is verder van mening dat de Zweedse staat niet de maatregelen neemt die nodig zijn om deze jacht te verhinderen. De Zweedse Milieuminister heeft benadrukt dat er besloten is meer politie en andere instanties in te zetten en de straf voor ernstige jachtdelicten te verdubbelen. De Commissie is het evenmin met Zweden eens dat een behoedzame jacht op lynxen noodzakelijk is, opdat zowel de jagers als de plaatselijke bevolking in de betroffen dorpen zich met het roofdierenbeleid kunnen verenigen.

Op welke bronnen baseert de Commissie haar mening over de stroperij in Zweden? Op welke gronden wijst de Commissie de plannen van de Zweedse autoriteiten met betrekking tot de toename van de lynxenpopulatie af?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(26 oktober 2001)

De informatie waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is ontleend aan een aantal klachten die de Commissie heeft ontvangen. Met het oog op het vertrouwelijk karakter daarvan kan de Commissie de identiteit van de klagers niet prijsgeven. De Commissie heeft de betrokken informatie evenwel gecontroleerd en heeft de feiten kunnen bevestigen.

Het is niet de door Zweden geplande uitbreiding van de lynxenpopulatie die het voorwerp vormt van de inbreukprocedure: deze zaak betreft het feit dat de verleende afwijkingen van het verbod op de lynxenjacht niet gerechtvaardigd werden. De lynx is een soort die overeenkomstig de Habitatrichtlijn(1) strikt moet worden beschermd. Uit hoofde van artikel 16, lid 1, van de Habitatrichtlijn mogen de lidstaten alleen onder bepaalde voorwaarden afwijken van het algemeen lynxenjachtverbod, bijvoorbeeld in het belang van de volksgezondheid en de openbare veiligheid of om andere dwingende redenen van groot openbaar belang. Bovendien moet de instantie die de afwijkingen verleent, onderzoeken of er geen adequate alternatieven zijn voor het toestaan van de jacht in kwestie. In haar evaluatie heeft de Commissie rekening gehouden met de informatie die Zweden tot dusver met betrekking tot het lynxenbestand heeft verstrekt. Van de door het geachte parlementslid vermelde plannen is zij evenwel niet op de hoogte. Het blijft hoe dan ook een feit dat zelfs al zou de lynxenpopulatie jaarlijks met 20 % toenemen afwijkingen van het verbod op het bejagen van deze soort moeten worden gerechtvaardigd overeenkomstig de bepalingen van de Habitatrichtlijn.

Door niet de nodige maatregelen te treffen om de door het geachte parlementslid eveneens genoemde lynxenstroperij te voorkomen, heeft de Zweedse overheid een bijkomende overtreding begaan, die in dezelfde inbreukprocedure werd meegenomen. Zweden heeft beloofd aan deze inbreuk een einde te maken via de aanneming van een reeks wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen. De onderhavige inbreukprocedure moet evenwel haar beloop krijgen zolang de maatregelen in kwestie niet door Zweden zijn vastgesteld.

(1) Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.