SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1185/02

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(25 april 2002)

Betreft: Beëindiging van de export van asbesthoudende stoffen vanuit de EU-lidstaten naar andere landen na invoering van een verbod tot gebruik binnen de EU

1. Herinnert de Commissie zich dat tijdens het plenaire debat op 10 april 2002 in het Europees Parlement over Blootstelling aan asbest op het werk(1) door verschillende sprekers de vraag is gesteld of na 2005, wanneer vanwege de ernstige schade voor de volksgezondheid een algemeen geldend verbod op toepassing van asbest

binnen de EU-lidstaten van kracht wordt, nog steeds export van asbest, asbestproducten en asbestafval vanuit de EU naar derde landen mogelijk zal blijven en dat de Commissie toen antwoordde dat dit helaas om ingewikkelde redenen nog steeds niet afdoende is geregeld?

2. Wat is thans de omvang van de bedoelde export? Om welke asbesthoudende stoffen gaat het en naar welke landen vindt deze uitvoer plaats?

3. Zijn er lidstaten die van oordeel zijn dat zij door een exportverbod onevenredig worden benadeeld? Welke staten betreft dit en op grond waarvan komen zij tot deze conclusie?

4. Welke andere omstandigheden staan doorvoering van een dergelijke exportstop thans nog in de weg?

5. Langs welke weg kan invoering van een exportverbod alsnog bereikt worden?

6. Wat is de eerstvolgende datum waarop een exportverbod na het doorlopen van alle benodigde procedures van kracht zou kunnen worden?

7. Wat draagt de Commissie bij tot het op zo kort mogelijke termijn invoeren van zo'n verbod?

(1) COM(2001) 417 C5-0347/2001 2001/0165(COD)- A5-0091/2002.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(19 juni 2002)

De Commissie heeft in 1999 (Richtlijn van de Commissie 1999/77/EG(1)) besloten het verbod op het op de markt brengen en het gebruik van alle soorten asbestvezels uit te breiden. Dit verbod geldt ook voor producten die deze vezels bevatten. Deze beperkende maatregelen hebben tot gevolg gehad dat het exportvolume voor asbest de afgelopen twee jaar drastisch is afgenomen en nu zeer gering is. Voor de periode januari 2001-november 2001 wordt de gecumuleerde hoeveelheid asbest die naar derde landen is uitgevoerd voor de gehele Unie immers op 266,2 ton(2) geschat in vergelijking met 8991 ton voor het jaar 2000. In 2001 werd asbest uitgevoerd naar de volgende derde landen (in afnemende volgorde van het aantal ton): Turkije, India, Cuba, Sri Lanka en Angola.

Overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad(3) mogen al sinds 1994 geen voor verwijdering bestemde asbesthoudende afvalstoffen worden uitgevoerd naar landen die geen deel uitmaken van de Europese Vrijhandelsassociatie en mogen sinds 1 januari 2002 geen voor nuttige toepassing bestemde asbesthoudende afvalstoffen worden uitgevoerd naar landen die geen deel uitmaken van het Verdrag betreffende de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO).

Verordening (EEG) nr. 2455/92 van de Raad(4) stelt voor alle soorten asbest behalve voor chrysotiel een verplichting tot kennisgeving vast bij de uitvoer ervan naar een derde land. Bovendien past deze verordening specifiek voor crocidoliet de internationale procedure van voorafgaande geïnformeerde toestemming (Prior Informed Consent PIC) toe. Deze procedure is vastgesteld in het kader van werkzaamheden onder auspiciën van de FAO(5) en de UNEP(6), en werd door het PIC-verdrag bekrachtigd. In het kader van dit verdrag(7) zijn nu onderhandelingen aan de gang om alle categorieën asbest, met inbegrip van chrysotiel, toe te voegen aan de lijst van stoffen waarvoor de PIC-procedure geldt.

Het voorstel van de Commissie voor een nieuwe verordening betreffende de in- en uitvoer van gevaarlijke chemische stoffen(8) die uitvoering zal geven aan het PIC-Verdrag binnen de Gemeenschap en Verordening (EEG) nr. 2455/92 zal vervangen, bevat reeds alle soorten asbest (ook chrysotiel). Dit voorstel is reeds voorgelegd aan het Parlement en de Raad. Deze nieuwe regeling bepaalt met name dat het invoerende land uitdrukkelijk met de export moet instemmen.

Dit geheel van maatregelen moet garanderen dat de bevolking en het milieu van derde landen op efficiënte wijze worden beschermd tegen de risico's die voortvloeien uit de internationale handel in asbest.

Inmiddels heeft de Commissie overeenkomstig overweging 10 van Richtlijn 1999/77/EG het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu (CSTEE) geraadpleegd en hem verzocht om een analyse van de wetenschappelijke gegevens vanaf 1999 om de effecten van chrysotiel en de substituten daarvan op de gezondheid opnieuw te onderzoeken (zie het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag nr. E-0200/02 van de heren Tannock, Arvidsson en Trakatellis(9)).

(1) Richtlijn 1999/77/EG van de Commissie van 26 juli 1999 tot zesde aanpassing aan de technische vooruitgang van bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (asbest) PB L 207 van 6.8.1999.

(2) Bron: Eurostat.

(3) Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap PB L 30 van 6.2.1993.

(4) Verordening (EEG) nr. 2455/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de in- en uitvoer van bepaalde gevaarlijke chemische stoffen PB L 251 van 29.8.1992.

(5) Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties.

(6) Milieuprogramma van de Verenigde Naties.

(7) Het PIC-verdrag werd op 10 en 11 september 1998 tijdens de conferentie van Rotterdam onder auspiciën van de FAO en de UNEP goedgekeurd. Op 31 mei 2002 hadden 72 landen het PIC-verdrag ondertekend (+ EG) en hadden er 21 dat verdrag geratificeerd. Het verdrag zal in werking treden wanneer 50 landen het verdrag hebben geratificeerd.

(8) COM(2001) 803 def.

(9) PB C 160 E van 4.7.2002, blz. 197.