SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3219/97 van Ursula Schleicher (PPE) aan de Raad (15 oktober 1997)

Betreft: Rechtsgrondslag artikel 43 en 100 A

De hele BSE-problematiek heeft op alle niveaus ernstige misstanden aan het licht gebracht, met name op het stuk van de wetgeving en de organisatie in de Europese Unie. Op aandringen van de enquêtecommissie van het EP heeft de Commissie niet alleen organisatorische maatregelen genomen maar er bovendien garanties voor gegeven dat alle communautaire rechtshandelingen betreffende levensmiddelen en volksgezondheidsbeleid in de toekomst zullen berusten op artikel 100 A. Deze toezegging is inmiddels nagekomen en bovendien heeft de Commissie voor alle voorstellen die zich in de "wetgevingssluis¨ bevinden de rechtsgrondslag veranderd van artikel 43 naar artikel 100 A.

De Raad probeert Commissie en Parlement daarbij tussen de benen te lopen door deze maatregel ongedaan te maken, zoals onlangs met de richtlijn betreffende de vaststelling van het maximumgehalte aan reststoffen van bestrijdingsmiddelen op en in fruit en groente. Momenteel probeert de Raad, tegen de wens van het Parlement en de Commissie in, het "gewijzigde voorstel voor een richtlijn van de Raad tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controle voor producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht¨ (COM(97)0321) artikel 43 als rechtsgrond mee te geven.

Denkt de Raad niet dat de Europese Gemeenschap alle geloofwaardigheid dreigt te verliezen wat haar inspanningen betreft om de gevaren van BSE in te dijken?

Antwoord (16 februari 1998)

1. Bij de keuze van de rechtsgrondslag voor een wetgevingsbesluit laat de Raad zich leiden door de vaste jurisprudentie van het Hof, die inhoudt dat, zelfs indien de betrokken wetgeving gericht is op zowel doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid als andere doelstellingen die, bij gebreke van een specifieke bepaling, langs de weg van artikel 100 A van het Verdrag worden nagestreefd, aan dit artikel geen argument [kan] worden ontleend om de werkingssfeer van artikel 43 van het Verdrag te beperken. Bovendien mag bij het nastreven van de doeleinden van het gemeenschappelijk landbouwbeleid niet worden voorbijgegaan aan vereisten van algemeen belang zoals de bescherming van consumenten, de gezondheid en het leven van personen en dieren ((Zaak 68/86, UK tegen Raad, jurispr. 1988, blz. 855, punt 14 Zaak 131/86, UK tegen Raad, jurispr. 1988, blz. 905, punt 19 Zaak C-180/96R, UK tegen Raad, jurispr. 1996, blz. I-3903, punt 63. )) ((De samenhang van de artikelen 43 en 100A is momenteel bij het Hof van Justitie sub judice. )).

2. Wat betreft Richtlijn 97/41/EG van 25 juni 1997 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op respectievelijk groenten en fruit ((Richtlijn 97/41/EG van 25 juni 1997 tot wijziging van de Richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op respectievelijk groenten en fruit, granen, levensmiddelen van dierlijke oorsprong en bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit PB L 184 van 12.07.1997, blz. 33. )), is de Raad van mening dat artikel 43 de passende rechtsgrondslag is. Hoofddoel van dit artikel is immers bij te dragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid.

De Raad is het derhalve niet eens met de Commissie dat artikel 100 A de passende rechtsgrondslag is, ook al hebben de harmonisatiemaatregelen van de richtlijn tot gevolg dat de bescherming van de volksgezondheid en van de consumenten wordt verbeterd en de goede werking van de interne markt wordt vergemakkelijkt.

Hier zij aan toegevoegd dat het vraagstuk van de samenhang van de artikelen 43 en 100 A van het Verdrag wat betreft de veterinaire wetgeving momenteel bij het Hof van Justitie sub judice is (zie zaak C-269/97 Commissie tegen Raad).

3. Wat betreft het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht, constateert de Raad dat de Commissie haar voorstel oorspronkelijk had gebaseerd op artikel 43 van het Verdrag maar ingevolge het advies van het Europees Parlement heeft gekozen voor artikel 100 A van het Verdrag. De Raad zet de bespreking van het aldus gewijzigde voorstel voort en zou daarmee binnenkort klaar moeten zijn.

4. De Raad vindt niet dat de geloofwaardigheid van de Europese Unie bij haar inspanningen om de door BSE veroorzaakte risico's te beperken, wordt aangetast indien hij zich bij het kiezen van de rechtsgrondslag voor zijn besluiten baseert op de vaste jurisprudentie van het Hof van Justitie, de instelling die belast is met de uitlegging van het Verdrag.

5. Tenslotte attendeert de Raad het geachte parlementslid op het nieuwe artikel 129, zoals gewijzigd bij het Verdrag van Amsterdam.

Om een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid te verzekeren, wordt in lid 4 van dat artikel het volgende bepaald:

¨De Raad draagt volgens de procedure van artikel 189 B, na raadpleging van het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's, bij tot de verwezenlijking van de doelstellingen van dit artikel door:

(...)

b) in afwijking van artikel 43, maatregelen op veterinair en fytosanitair gebied aan te nemen die rechtstreeks gericht zijn op de bescherming van de volksgezondheid;

(...).¨

Het Verdrag van Amsterdam is op 2 oktober 1997 ondertekend en treedt in werking als de nationale bekrachtigingsprocedures voltooid zijn.