(2000/C 27 E/010) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2984/98
van John McCartin (PPE) aan de Commissie
(8 oktober 1998)
Betreft: Uitzonderingsregelingen motorrijtuigenverzekering in Ierland
Kan de Commissie mededelen of voor de Ierse markt voor motorrijtuigenverzekeringen op het gebied van
het communautair mededingingsbeleid of andere wetgeving uitzonderingsregelingen gelden en wanneerdeze regelingen aflopen?
Gecombineerd Aanvullend Antwoord
van de heer Monti namens de Commissie
op de schritftelijke vragen E-2983/98 en E-2984/98
(5 augustus 1999)
In aanvulling op haar antwoord van 4 december 1998 (
1) kan de Commissie thans de volgende inlichtingen
meedelen.
De motorrijtuigenverzekering valt onder de toepassing van de derde richtlijn schadeverzekering, Richtlijn
92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijkebepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche,en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (
2) (branche 10: Wettelijke
aansprakelijkheid (WA) motorrijtuigen). Met deze richtlijn wordt een stelsel ingevoerd van ØØn enkelevergunning die moet worden aangevraagd bij de autoriteiten van de lidstaat van herkomst van deverzekeringsonderneming, die op grond daarvan haar werkzaamheden in de gehele Gemeenschap kan
uitoefenen, hetzij in het kader van het recht van vestiging, hetzij in het kader van het vrij verrichten van
diensten. Doel van de ingevoerde regeling (artikelen 4 en 5 van Richtlijn 92/49/EEG) is meer concurrentiete garanderen op de nationale markten zodat de consumenten het verzekeringsproduct kunnen kiezen dathen het best uitkomt, alsmede de verzekeraar aan wie zij de voorkeur geven, ongeacht diens lidstaat vanherkomst.
In de praktijk wordt echter door redenen die verband houden met de realiteit van elke markt, soms belet
dat er zich voldoende concurrentie ontwikkelt. Het voornaamste probleem zijn de verschillen inzakepremies die in de onderscheiden lidstaten voor de branche WA motorrijtuigen worden vastgesteld. Een enander is niet onverenigbaar met het Gemeenschapsrecht omdat de criteria die iedere verzekeringsonder-neming hanteert voor het vaststellen van haar premies, alsmede het aantal schadegevallen van hun cliºnten,verschillen van lidstaat tot lidstaat. Verschillende factoren hebben invloed op de vaststelling van de premiesin elk van de lidstaten, hetgeen soms in aanzienlijke prijsverschillen resulteert.
. In de eerste plaats kunnen de verschillen qua vergoeding het niveau van de premies in de verschillende
lidstaten beïnvloeden. Momenteel onderzoekt de Commissie dit probleem om een passende oplossing voorte stellen en eventueel een voorstel van richtlijn in te dienen met het oog op de aanpassing van de voor dedekking van WA motorrijtuigen vastgestelde minimumbedragen uit de tweede richtlijnmotorrijtuigenverzekering  Richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlingeaanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijk-heid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (
3). Toch houdt deze
richtlijn geen verplichting in ten aanzien van het bedrag en de voorwaarden voor de toekenning van deschadevergoeding die door alle lidstaten op een eenvormige manier moeten worden nageleefd. Het staathun vrij een hogere of lagere schadevergoeding toe te kennen, mits natuurlijk de minimumbedragen uit
Richtlijn 84/5/EEG worden nageleefd. Aangezien sommige lidstaten een betere bescherming bieden of
andere methoden toepassen voor de beoordeling van schade in de buurlanden, kan dit resulteren in onder meer  een hogere premie.
In de tweede plaats werd met de derde verzekeringsrichtlijnen een regeling ingevoerd voor ØØn enkel
prudentieel en financieel toezicht door de lidstaat waar het hoofdkantoor van de verzekeringsondernemingis gevestigd. De criteria voor de beoordeling van de garanties inzake financiºle soliditeit van deverzekeringsondernemingen verschillen naargelang de lidstaat, met name wat betreft de solvabiliteit enhet aanleggen van voldoende technische voorzieningen. De raming van de premies (en andere financiºlemiddelen) zijn bedoeld ter dekking van de verplichtingen van de onderneming en haar solvabiliteitsmarge(artikel 7 van Richtlijn 92/49/EEG). In deze richtlijnen zijn ook de minimumnormen vastgesteld voor hetaanleggen van technische voorzieningen. De vergunning verlenende lidstaat kan strengere regels uitvaardi-gen voor de verzekeringsondernemingen die onder zijn bevoegdheid vallen (artikel 9 van Richtlijn 92/49/EEG).29.1.2000 NL C 27 E/9 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen