SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1223/00

van Jannis Sakellariou (PSE) aan de Commissie

(14 april 2000)

Betreft: Erkenning van Franse docenten op Beierse scholen

Een Française met een VWO-lesbevoegdheid in de vakken Duits en Frans (CAPES-diploma) en tien jaar beroepservaring op een Franse school moet, om als lerares aan een Beierse school te mogen lesgeven,

eerst het Große Deutsche Sprachdiplom met het cijfer zeer goed behalen en vervolgens als in vergelijking met de bestaande docentenopleiding nog andere tekortkomingen zijn vastgesteld extra geschiktheidsexamens of aanpassingscursussen doen.

1. Wat vindt de Commissie van deze kwalificatiebewijzen (Großes Deutsches Sprachdiplom, geschiktheidsexamens, aanpassingscursussen) met het oog op het non-discriminatieverbod van EU-burgers en het beginsel van vrij verkeer van personen?

2. Worden hoewel erkend wordt dat overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel de onderwijssector tot de bevoegdheden van de staten c.q. deelstaten behoort deze hierboven vermelde beginselen niet ondergraven doordat de eisen voor erkenning zo hoog worden gesteld dat het lesgeven in een andere EU-lidstaat in feite onmogelijk wordt gemaakt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 mei 2000)

De erkenning van lesbevoegdheden is geregeld in Richtlijn 89/48/EEG van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten(1). Op grond van deze richtlijn hebben onderdanen van een lidstaat het recht om in een andere lidstaat een beroep uit te oefenen waarvoor zij in de lidstaat van herkomst volledig zijn gekwalificeerd. In de richtlijn worden de verschillende opleidingen die in elke lidstaat nodig zijn om de diverse beroepen te mogen uitoefenen, niet geharmoniseerd. Om deze reden kan de ontvangende lidstaat conform artikel 4 van de richtlijn de migrant een compenserende maatregel opleggen (dat wil zeggen: een proeve van bekwaamheid of een aanpassingsstage, naar keuze van de migrant) als er belangrijke verschillen bestaan tussen de opleiding van de migrant en de eisen die in de ontvangende lidstaat worden gesteld.

Daarom mogen de Beierse autoriteiten van de houder van een in een andere lidstaat behaalde onderwijsbevoegdheid eisen dat deze een aanpassingsstage voltooit of een proeve van bekwaamheid aflegt om een tekortkoming in diens opleiding die bij vergelijking met de in Beieren vereiste kwalificatie is gebleken, te compenseren.

Eisen ten aanzien van de taalbeheersing op grond van artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG) 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap(2), zijn in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht indien deze vanwege de aard van de te verrichten werkzaamheden gerechtvaardigd zijn. Het Hof van Justitie heeft bepaald dat het docentschap aan een openbare instelling voor beroepsonderwijs een betrekking is waarvoor eisen ten aanzien van de taalkennis in de zin van artikel 3, lid 1, van de bovengenoemde verordening gerechtvaardigd zijn mits deze op evenredige en niet-discriminerende wijze worden gehanteerd (Arrest van 28 november 1989, Zaak C-379/87). De Commissie is daarom van mening dat de wettelijke voorschriften in Beieren geen inbreuk op deze beginselen vormen aangezien op grond hiervan de bevoegde instantie naast het Große Deutsche Sprachdiplom ook met ander bewijsmateriaal waaruit de taalkennis van de indiener van de aanvraag blijkt, genoegen kan nemen. Voorzover de Commissie weet, moet van de Beierse autoriteiten alleen het Große Deutsche Sprachdiplom worden behaald indien de migrant niet op een andere manier kan bewijzen dat deze de kennis van de taal heeft die is vereist om te kunnen lesgeven in de vakken waarvoor de benodigde vergunning is aangevraagd.

(1) PB L 19 van 24.1.1989.

(2) PB L 257 van 19.10.1968.