SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2879/97 van Johanna Boogerd-Quaak (ELDR) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Geïntegreerde bestrijding van verontreiniging en toegang tot informatie

1. Heeft de Commissie kennis genomen van de vervuiling van de bodem en de daarop geteelde gewassen, zoals die geconstateerd zijn in de Belgische plaats Zelzate en deze getoetst aan de in het geding zijnde Europese regelgeving?

2. Kan de Commissie, gelet op het feit dat hier sprake is van grensoverschrijdende milieuvervuiling met volksgezondheidsaspecten, aangeven of de aanpak van de Belgische overheid en de raffinaderij V.F.T., voldoet aan de Richtlijn 96/61/EG ((PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26. )) inzake geïntegreerde bestrijding van verontreiniging?

3. Hebben de in het geding zijnde partijen tijdig en op de juiste wijze informatie verstrekt op grond van de artikelen 15 en 16 in de eerder genoemde richtlijn en op grond van richtlijn 90/313/EEG ((PB L 158 van 23.6.1990, blz. 56. )) van de Raad inzake vrije toegang tot milieu-informatie?

4. Bij mijn weten vindt thans informatie-uitwisseling plaats op grond van bilaterale afspraken. Kan de Commissie aangeven of de afspraken voldoende garantie bieden inzake de informatieplicht?

5. Kan de Commissie aangeven welke internationale verdragen kunnen worden toegepast bij grensoverschrijdende schadeclaims?

6. Is de Commissie van oordeel dat de thans vigerende regelgeving, mits juist toegepast, voldoende waarborgen biedt bij grensoverschrijdende vervuiling en zo ja, kan zij dit onderbouwen? Zo nee, zijn stappen op hun plaats om de Europese regelgeving te vervolmaken door verdere harmonisatie van voorschriften en bent U bereid daartoe de nodige stappen te zetten?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (8 oktober 1997)

De Commissie is tot op zekere hoogte bekend met de bodemverontreiniging in Zelzate. Wat de naleving van Richtlijn 96/61/EG inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging betreft, moet worden opgemerkt dat deze richtlijn pas uiterlijk op 30 oktober 1999 in nationale wetgeving moet zijn omgezet. De Commissie heeft reeds een aantal maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat de richtlijn goed zal worden toegepast.

Vooral de bepalingen betreffende grensoverschrijdende effecten zijn reeds aangemerkt als een kwestie waarop nauwlettend moet worden toegezien. Het gaat daarbij om het informeren van zowel de lidstaten als de betrokken bevolking in gevallen waarbij een belangrijk grensoverschrijdend effect wordt verwacht. Gekoppeld aan de verplichting om de beste beschikbare technieken te gebruiken ter preventie en bestrijding van allerhande vormen van verontreiniging, moeten deze bepalingen er veel toe bijdragen om te komen tot een adequate bescherming tegen grensoverschrijdende verontreiniging.

Wat Richtlijn 90/313/EEG inzake de vrije toegang tot milieu-informatie betreft, moet worden opgemerkt dat de richtlijn slechts van toepassing is op overheidsdiensten en instellingen met openbare bevoegdheden ten aanzien van het milieu, die tevens onder overheidscontrole staan. Voorts is het, in het kader van de algemene informatieverstrekking over de toestand van het milieu, volgens de richtlijn niet vereist dat de milieu-informatie automatisch en op eigen initiatief van de houder van de informatie wordt vrijgegeven. De richtlijn betreft enkel gevallen dat iemand toegang wil krijgen tot bepaalde milieu-informatie. De Commissie is niet op de hoogte van eventuele aanvragen daartoe krachtens Richtlijn 90/313/EEG, noch van enige uitwisseling van informatie op basis van bilaterale overeenkomsten waarbij de Gemeenschap geen partij is.

Grensoverschrijdende schadeclaims worden geregeld bij het op 21 juni 1993 in Lugano ondertekende Verdrag van de Raad van Europa inzake wettelijke aansprakelijkheid voor schade voortvloeiende uit activiteiten die gevaarlijk zijn voor het milieu ((Reeks Europese Verdragen 150. )). Dit verdrag is ondertekend door verscheidene lidstaten (Griekenland, Italië, Luxemburg, Nederland, Portugal en Finland) en derde landen (Cyprus, IJsland en Liechtenstein), maar is nog niet van kracht.

In dit verband wordt erop gewezen dat de Commissie momenteel werkt aan een Witboek over milieuaansprakelijkheid, dat begin 1998 moet zijn afgerond. Het witboek behandelt de problematiek van grensoverschrijdende verontreiniging en bevat voorstellen voor een stelsel van milieuaansprakelijkheid, dat ook van toepassing zal zijn op gevallen van grensoverschrijdende verontreiniging.