SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0613/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Raad

(6 maart 2002)

Betreft: Opleiding van zeevarenden

Op 4 april 2001 heeft de Commissie de Raad en het Europees Parlement een mededeling doen toekomen inzake de opleiding en rekrutering van zeevarenden(1). Het doel van deze mededeling was een grondige analyse te verrichten van de huidige situatie op het gebied van onderwijs en opleiding voor zeevarenden, een overzicht te geven van de wetgevende en andere maatregelen die de Commissie reeds heeft genomen en initiatieven te bevorderen die verbetering kunnen brengen in de situatie, zowel van de zijde van de sociale partners in het zeevervoer als van de verstrekkers van onderwijs en opleidingen voor zeevarenden.

Ondanks de titel had deze mededeling echter alleen betrekking op de sector van het zeevervoer. De volledige Europese visserijsector werd uitgesloten, ondanks het grote aantal werknemers in deze sector, de moeilijke omstandigheden waarin zij hun werk doen en het hoge ongevallenpercentage.

Waarom heeft de Raad er niet bij de Commissie op aangedrongen ook de visserijsector in dit initiatief op te nemen?

Wil het Spaanse Voorzitterschap van de Raad de Commissie vragen een aanvullend initiatief uit te werken met voorstellen voor de opleiding en rekrutering van zeevarenden in de visserijsector?

(1) COM(2001) 188 def.

Antwoord

(27 juni 2002)

De Raad herinnert het geachte parlementslid eraan dat de mededeling van de Commissie over de opleiding en rekrutering van zeevarenden, die in april 2001 werd ingediend, past in het kader van een algemene strategie voor het concurrentievermogen van de communautaire scheepvaart, waarvan de noodzaak werd beklemtoond in de resolutie van de Raad van 24 maart 1997(1). Deze strategie is toegespitst op de scheepvaart als maritiem transportmiddel en niet op de visserij.

In de grote meerderheid van de internationale, communautaire en nationale wetgevingsinstrumenten wordt een onderscheid gemaakt tussen het maritiem transport en de visserij. Zo wordt in de verschillende verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), alsook in het Verdrag betreffende de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst (STCW-verdrag), aangenomen in het kader van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO), met de term zeevarenden uitsluitend gedoeld op de bemanning van schepen voor maritiem transport, en niet op vissers.

Dat was overigens ook de zienswijze van het Parlement en de Raad bij de aanneming van Richtlijn 2001/25/EG van het Parlement en de Raad van 4 april 2001 inzake het minimumopleidingsniveau van zeevarenden.

Deze richtlijn is namelijk van toepassing op de [] zeevarenden die dienst doen op zeeschepen die onder de vlag van een lidstaat varen, met uitzondering van:

- oorlogsschepen;

- vissersvaartuigen;

- pleziervaartuigen;

- houten schepen van primitieve bouw. (artikel 2 toepassingsgebied).

Zoals het geachte parlementslid wel weet, voorziet Verordening nr. 2792/1999 van de Raad betreffende de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector, ondanks deze algemene benadering, reeds in steun voor de opleiding van de werknemers in de visserijsector. In artikel 11 wordt de steun voor beroepsopleiding of herscholing een onderdeel van de communautaire steun voor de kleinschalige kustvisserij. Artikel 15, lid 3, onder k), maakt het mogelijk steun te verlenen aan producentenorganisaties voor toegang tot opleiding, met name opleiding met het oog op kwaliteitsverbetering, organisatie van de overdracht van knowhow aan boord van vaartuigen en aan land en in artikel 17, lid 1, ten slotte, is eveneens sprake van opleidingsmaatregelen.

(1) PB C 109 van 8.4.1997, blz. 1.