SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0799/00

van Sami Naïr (PSE) aan de Commissie

(16 maart 2000)

Betreft: Mededeling van de Commissie over haar strategische doelstellingen voor 2000-2005 en haar werkprogramma voor 2000 (COM(2000) 155)

1. Wat betreft de multilaterale handelsbetrekkingen verklaart de Commissie dat de voornaamste doelstellingen het streven naar verdere handelsliberalisatie als stimulans voor groei en ontwikkeling, de versterking van het op regels gebaseerd handelsstelsel (mldr) [blijven].

a) Welke concrete maatregelen denkt zij te nemen, met name in het kader van de onderhandelingen binnen de WTO?

2. De Commissie gaat een eerste stadium van raadpleging van de sociale partners inzake de aanpasbaarheid en de modernisering van arbeidsorganisatie en arbeidsvoorwaarden starten.

a) Kan zij de maatregelen waartoe zij de aanzet denkt te geven, nader preciseren?

b) Kan zij haar opvatting over de modernisering van de socialebeschermingsstelsels nader uiteenzetten?

c) Is zij van oordeel dat de invoering van flexibiliteit en onzekerheid de prijs is die voor de bestrijding van de werkloosheid betaald moet worden?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(9 juni 2000)

1. De Gemeenschap wil de handelsliberalisatie bevorderen en het op regels gebaseerde multilaterale handelsstelsel versterken door middel van een viervoudige agenda voor een nieuwe handelsronde.

In de eerste plaats streven zowel ontwikkelde landen als ontwikkelingslanden wat betreft verdere handelsliberalisatie naar betere markttoegang voor hun producten en diensten om de economische groei te vergroten. De Gemeenschap streeft daarom naar een aanpak die alle sectoren omvat en aldus alle leden in staat stelt hun sterke punten te benutten en te zorgen voor een toename van hun handelsverkeer.

In de tweede plaats moet ook de Wereldhandelsorganisatie (WTO) haar regels aanpassen in verband met de gevolgen van de globalisering, zodat handelaren en investeerders kunnen beschikken over een voorspelbaar, doorzichtig en niet-discriminerend kader waarbinnen zij hun economische beslissingen kunnen nemen en kunnen concurreren. Basisregels inzake investeringen en concurrentie vormen een noodzakelijk onderdeel van een dergelijke agenda en zullen een bijdrage leveren aan de totstandbrenging van een dergelijk kader. Een groot aantal WTO-leden blijft er sterk voorstander van deze kwesties tijdens een nieuwe handelsronde te bespreken en betreurt dat tijdens in Seattle geen onderhandelingen konden worden begonnen over twee onderwerpen die van dergelijk fundamenteel belang zijn voor het handelsstelsel en waarvan bedrijven in de gehele wereld zouden kunnen profiteren. Eveneens wordt betreurd dat geen onderhandelingen konden worden begonnen over vereenvoudiging van het handelsverkeer of verbetering van de regels op gebieden als handelsbescherming of technische handelsbelemmeringen, die allemaal zullen bijdragen tot voorspelbaarder voorwaarden inzake markttoegang en vrijere goederenstromen. De Gemeenschap blijft ernaar streven al deze regelgevende kwesties te behandelen tijdens de nieuwe handelsronde, waarvan zij wenst dat deze zo spoedig mogelijk begint.

In de derde plaats bracht Seattle acuut de noodzaak aan het licht om de ontwikkelingslanden beter in het handelsstelsel te integreren via betere markttoegang, betere bijzondere en gedifferentieerde behandeling, beter gecoördineerde capaciteitsopbouw, en een actievere rol in de WTO-mechanismen. Tijdens een nieuwe ronde zal de gehele handelsagenda van de ontwikkelingslanden inclusief gevoeliger vraagstukken aan de orde kunnen komen. Daarom kent Gemeenschap prioriteit toe aan de behandeling van vraagstukken in verband met ontwikkelingslanden tijdens de nieuwe ronde.

Ten slotte wil de Gemeenschap tijdens de nieuwe ronde verschillende vraagstukken behandelen waarover bij regeringen en het grote publiek bezorgdheid bestaat. Onze samenlevingen blijven bezorgd over de mogelijke gevolgen van het handelsstelsel voor het milieu, duurzame ontwikkeling, sociale vraagstukken en gezondheid en veiligheid van de consument en zoeken naar oplossingen die zowel het handelsstelsel waarborgen als aan deze maatschappelijke bezorgdheid tegemoetkomen. Gezien de beperkte steun van andere WTO-leden inzake deze vraagstukken, moet de Gemeenschap haar doelstellingen ter zake duidelijker en preciezer uitleggen; de ontwikkelingslanden zijn zeer wantrouwend wat betreft de werkelijke doelstellingen of gevolgen van de voorstellen die door de Gemeenschap worden ingediend om aan maatschappelijke bezorgdheid tegemoet te komen.

2. a) De Commissie is voornemens de sociale partners te raadplegen over de mogelijke koers van het optreden van de Gemeenschap met betrekking tot het vaststellen van een aantal beginselen ter modernisering en verbetering van de arbeidsverhoudingen en een actiekader. Wellicht zal de Commissie de sociale partners ook raadplegen over het opstellen van een communautair kader op specifieke gebieden, zoals telewerken.

b) De Commissie stimuleert reeds een aantal jaren gedachtenwisselingen tussen de lidstaten over de gemeenschappelijke uitdagingen waarmee zij worden geconfronteerd met betrekking tot de toekomstige ontwikkeling van hun socialebeschermingsstelsels. In juli 1999 heeft de Commissie een mededeling(1) ingediend waarin een nieuwe, nauwere samenwerking werd voorgesteld op basis van vier sleuteldoelstellingen: werk lonend maken en een vast inkomen bieden; pensioenen veilig stellen en pensioenstelsels betaalbaar maken; sociale integratie bevorderen; en betaalbare en kwalitatief hoogwaardige gezondheidszorg garanderen. Het voorstel van de Commissie werd vóór kerstmis 1999 door de Raad goedgekeurd en in februari 2000 door het Parlement. Een aspect van de nieuwe samenwerking die in de mededeling van de Commissie Werkprogramma van de Commissie voor 2000(2) werd voorgesteld (en door de Raad en het Parlement werd goedgekeurd) is de sociale partners uit te nodigen een bijdrage aan de uitwisseling te leveren.

c) Nee. De Commissie is van mening dat verbeteringen op het gebied van flexibiliteit en zekerheid hand in hand kunnen en moeten gaan met werkgelegenheidsbevorderende maatregelen. In veel gevallen biedt grotere flexibiliteit, met name wat betreft de werkorganisatie binnen een bedrijf, voordelen voor werkgevers en werknemers. Het voordeel voor het bedrijf is dat het werk op productievere wijze kan worden georganiseerd, terwijl de werknemers kunnen beschikken over grotere arbeidszekerheid en grotere flexibiliteit om hun leven in te richten, bijvoorbeeld wat betreft werktijden. Een dergelijke flexibiliteit zal het concurrentievermogen van bedrijven vergroten en kan dus een positief effect hebben op de werkgelegenheid.

In sommige andere gevallen, bijvoorbeeld wanneer bedrijven een personeelsbeleid voeren waarbij mensen die in dienst zijn genomen even gemakkelijk weer worden ontslagen, is het heel belangrijk om ervoor te zorgen dat de betrokken werknemers naar behoren worden beschermd. Het is bovendien niet duidelijk of deze vorm van flexibiliteit over het geheel genomen tot meer werkgelegenheid leidt.

(1) COM(1999) 347 def.

(2) PB C 81 van 21.3.2000.