SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0732/01

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(9 maart 2001)

Betreft: Technische normen voor mobiele telefoons om stralingsgevaar weg te nemen

Het feit dat vastgesteld is dat mobiele telefoons gevaarlijke straling uitzenden geeft aanleiding tot bezorgdheid voor omvangrijke schadelijke gevolgen, niet in de laatste plaats voor de gezondheid van kinderen.

Aangezien het gevaar van de straling afhankelijk is van de afstand tussen de telefoon en het hoofd van de gebruiker, is de meest voor de hand liggende oplossing de telefoons zo te bouwen dat de luidspreker en de microfoon losgekoppeld zijn van het toestel zelf, zoals mogelijk is met zogeheten handsfree modellen. Overwegingen van consumentenbescherming dicteren dat deze oplossing niet slechts een keuzemogelijkheid is, maar dat in de Europese Unie een algemene norm wordt bepaald die inhoudt dat de luidspreker en de microfoon niet in het telefoontoestel zelf worden ingebouwd, maar worden aangebracht in een leiding die ervoor zorgt dat de straling het hoofd van de gebruiker niet nadert. Deze gewijzigde constructie van alle nieuwe mobiele telefoons brengt geen bijzondere kosten met zich mee, en daar de levensduur van de telefoons relatief beperkt is, kan het buiten bedrijf stellen van schadelijke telefoons vanzelf binnen korte tijd plaatsvinden.

Is de Commissie bereid een voorstel in te dienen over een nieuwe technische norm voor mobiele telefoons zodat het stralingsgevaar wordt opgeheven?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(12 juni 2001)

Op grond van de geldende wetgeving op het gebied van de veiligheid van mobiele telefoons(1) heeft de Commissie mandaat M/305(2) gegeven aan Europese normalisatie-organisaties met het verzoek normen op te stellen voor elektromagnetische velden die de in de genoemde richtlijnen bedoelde apparatuur opwekt.

Hierin krijgt het ontwikkelen van normen voor mobiele telefoons prioriteit. De eerste reeks normen is in april 2001 van kracht geworden. Deze normen hebben betrekking op de methoden voor het meten van de elektromagnetische velden van mobiele telefoons en bevatten beperkingen die volledig overeenkomen met de in de aanbeveling van de Raad genoemde limieten. Deze zijn gebaseerd op een voorzorgsbeginsel en hebben een veiligheidsfactor van meer dan 50 ten opzichte van acuut gevaar.

Volgens de principes van de Nieuwe Aanpak beschrijft de communautaire wetgeving de essentiële eisen (zoals gezondheid, veiligheid enz.), terwijl de normalisatie-instellingen normen ontwikkelen voor de technische uitvoering daarvan. Als deze worden toegepast, mag men ervan uitgaan dat aan de bepalingen is voldaan. De fabrikanten worden daarom aangemoedigd om nieuwe manieren te bedenken voor het maken van mobiele telefoons die aan deze eisen voldoen. De oplossing die het geachte parlementslid beschrijft, is één mogelijkheid hiervoor.

Om de bovengenoemde redenen heeft de Commissie ervoor gekozen normen voor de metingen en limieten op te stellen en de ontwerpaanpassingen over te laten aan de fabrikanten.

(1) Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur (PB L 91 van 7.4.1999) en Richtlijn 73/23/EEG van de Raad van 19 februari 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften van de lidstaten inzake elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen (PB L 77 van 26.3.1973), en op grond van de limieten bepaald in Aanbeveling 1999/519/EG van de Raad van 12 juli 1999 betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden van 0 Hz-300 GHz (PB L 199 van 30.7.1999).

(2) De volledige tekst van mandaat M/305 is te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/enterprise/electr_equipment/lv/index.htm (zie onder EMF).