SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1927/02

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(3 juli 2002)

Betreft: Verbod op amalgaam en kwikzilver voor menselijk gebruik

Nieuw onderzoek heeft aangetoond dat het gebruik van amalgaam voor het vullen van tanden en kiezen, en van kwikzilver voor ander menselijk gebruik, onder andere voor vaccins, aanzienlijke gevaren voor de gezondheid met zich meebrengt. Kwikzilver is schadelijk voor het zenuwstelsel en kan gewrichtspijn, spierpijn en zware allergische reacties tot gevolg hebben.

Zeer onlangs zijn de resultaten van wetenschappelijk onderzoek gepubliceerd, die lijken aan te tonen dat kwikzilver in griepvaccins de ontwikkeling van de ziekte van Alzheimer bij oudere mensen kan stimuleren. Het gebruik van kwikzilver vormt bovendien een ernstig ecologisch afvalprobleem.

Gezien het bovenstaande verzoek ik de Commissie mee te delen welke maatregelen er reeds van de kant van de EU genomen zijn om de burgers en het milieu tegen de schadelijke effecten van kwikzilver voor menselijk gebruik te beschermen.

Welke maatregelen beoogt de Commissie te nemen? Is de Commissie met het oog op de volksgezondheid en het milieu van plan het gebruik van amalgaam en kwikzilver voor menselijk gebruik te verbieden? Kan de Commissie bevestigen dat kwikzilverafval van tandartsklinieken vernietigd wordt in verzegelde containers, die voorzien zijn van de tekst extreem giftig? Zo nee, wat gebeurt er dan met kwikzilverafval van tandartsen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(26 augustus 2002)

Op 20 juni 2002 heeft de commissie Verzoekschriften van het Parlement het dossier gesloten inzake een petitie in het licht van de resultaten van een studie over tandamalgaam en ander materiaal voor tandheelkundig gebruik waarvoor de Commissie opdracht had gegeven en die in 1998 is gepubliceerd. Volgens deze studie kan al het materiaal voor tandheelkundig gebruik eventuele negatieve reacties veroorzaken en bevat het meeste materiaal toxische bestanddelen. Volgens dezelfde studie zijn echter de voordelen van kwikhoudende amalgaamvullingen aanzienlijk hoger dan de bewezen risico's en komt de risico-batenverhouding overeen met de huidige kennis en stand van de techniek.

Gezien de gebleken bezorgdheid hebben vertegenwoordigers van de Commissie en de lidstaten besloten de conclusies van de studie opnieuw te bestuderen in het licht van nieuwe gegevens die op nationaal niveau beschikbaar zijn. In hun vergadering van 11 en 12 juni 2002 hebben zij bevestigd dat de conslusies van de studie nog steeds geldig en correct zijn.

De Commissie deelt het standpunt van het geachte parlementslid over het belang van een veilige behandeling en verwijdering van kwikhoudend afval. Sterker nog, amalgaamafval uit de tandheelkunde is ingedeeld als een gevaarlijke afvalstof en daarom moeten de lidstaten ervoor zorgen dat het wordt verwijderd overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen(1) en met name overeenkomstig Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen(2). Het beheer van amalgaamafval wordt behandeld in Parcom-aanbeveling 93/2, waarin wordt gesteld dat er een voorziening moet worden geïnstalleerd om water en amalgaam te scheiden zodat amalgaam vanaf 1 januari 1997 kan worden ingezameld. Uit de voorlopige resultaten van een doorlopende studie van de Commissie naar risico's voor de gezondheid en het milieu blijkt dat deze aanbeveling in de lidstaten mederdeels ten uitvoer is gelegd. Er bestaat niettemin geen Gemeenschapswetgeving die specifiek vereist dat kwikafval uit tandheelkundige klinieken vóór vernietiging in verzegelde containers moet worden verpakt.

(1) PB L 194 van 25.7.1975.

(2) PB L 377 van 31.12.1991.