SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3029/98

van Miguel Arias Cañete (PPE) aan de Commissie

(8 oktober 1998)

Betreft: Belemmeringen van het vrij verkeer van met kostbare metalen vervaardigde voorwerpen

Er bestaat geen specifiek communautaire richtlijn inzake het materiaal voor het harmoniseren van de vervaardiging en het in de handel brengen van met kostbare metalen vervaardigde voorwerpen. Sommige lidstaten van de EU belemmeren en verhinderen het op de markt brengen van uit andere lidstaten afkomstige producten en baseren zich hierbij op hun binnenlandse wettelijke regelingen, ook al zijn de controles die worden uitgevoerd dezelfde als die al zijn uitgevoerd in het land van herkomst.

Het voornaamste probleem is gelegen in het verschil dat de lidstaten onderling maken bij de certificatie van het product. In concreto: er bestaan in Spanje 52 laboratoria die in opdracht van de overheid voorwerpen mogen analyseren en ponsen. Exporteurs worden echter verplicht om deze producten ook nog eens te laten ponsen in het land waar zij heen gaan (vooral Portugal, Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Holland en Ierland), terwijl zij dat in Spanje al hebben gedaan; niet alleen moeten zij opdraaien voor de laboratoriumkosten in Spanje, maar ook in het land van invoer waar de Spaanse garantie ongeldig is, met als gevolg nog meer kosten, verlamming en oponthoud van de handelstransacties.

Op grond van het voorafgaande luidt de vraag aan de Commissie: denkt zij maatregelen te nemen om te voorzien in deze lacune waarvan het gevolg is dat het vrij verkeer van goederen wordt belemmerd om daarmee het principe van wederzijdse erkenning in praktijk te brengen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(18 november 1998)

In het algemeen moet worden opgemerkt dat de Commissie in het kader van een horizontaal onderzoek al eens gelegenheid heeft gehad om de wetgeving van alle lidstaten op het gebied van edele metalen te toetsen. Tengevolge van deze toetsing werden alle lidstaten ertoe aangezet hun bestaande wetgeving aan te passen (in drie lidstaten zijn deze aanpassingen nog gaande) met het oog op de eerbiediging van het beginsel van vrij verkeer van goederen voortvloeiend uit artikelen 30 tot en met 36 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en gepreciseerd door het Hof van Justitie in zijn jurisprudentie ter zake (zie op het gebied van edelmetalen werken met name het Robinson-arrest van 22 juni 1982 in zaak 220/81 en het Houtwipper-arrest van 15 september 1994 in zaak C-293/93). De eerbiediging van dit beginsel komt in principe tot uiting in de acceptatie van gehaltemerken die op legaal in andere lidstaten vervaardigde en in de handel gebrachte werken worden aangebracht, en van aansprakelijkheids- en waarborgmerktekens die informatie verschaffen die gelijkwaardig is aan die, welke door de wetgeving van de lidstaat van verhandeling wordt vereist.

In de praktijk moet echter worden vastgesteld dat zich, wat het vrije verkeer van goederen betreft, problemen blijven voordoen. Deze komen hoofdzakelijk voort uit een beperkende toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning, en met name van het begrip "gelijkwaardigheid". Sommige lidstaten die een systeem van officiële en verplichte waarmerking kennen, d.w.z. waar de waarmerking door een of meerdere onafhankelijke en officieel erkende instellingen wordt uitgevoerd, schijnen - ondanks de conform het verzoek van de Commissie ingevoegde bepalingen met betrekking tot de wederzijdse erkenning - de gelijkwaardigheid niet te willen erkennen tussen stempelmerken die door een van de fabrikant afhankelijke, maar in het kader van een kwaliteitswaarborgingssysteem onder toezicht van de nationale overheid staande instelling zijn aangebracht, en stempelmerken die door een officiële instantie zijn aangebracht.

Gegeven het bovenstaande heeft de Commissie de dialoog met alle betrokken lidstaten heropend.