SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3102/02

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(29 oktober 2002)

Betreft: Openbare kinderdagverblijven in Rome

Uit de besprekingen van de op 21 juni 2002 in Sevilla gehouden Europese Raad en uit de goedgekeurde aanbeveling betreffende globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Gemeenschap, blijkt dat Italië in vergelijking met andere lidstaten tekortschiet op het gebied van de arbeidsmarkt tekortschiet en dan vooral wat de bevordering van werkgelegenheid voor vrouwen betreft.

Het gebrek aan openbare sociale voorzieningen voor kinderopvang en met name het tekort aan gemeentelijke kinderdagverblijven werken in het nadeel van werkgelegenheid voor vrouwen.

In Rome bijvoorbeeld zijn er veel te weinig voorzieningen voor kinderopvang om aan de vraag te voldoen; er zijn slechts weinig plaatsen beschikbaar en de wachtlijsten zijn bijgevolg bijzonder lang. Tot nu toe heeft het stadsbestuur dit ernstige probleem onvoldoende aangepakt, zodat ongeveer vijfduizend kinderen geen gebruik kunnen maken van de voorzieningen.

Kan de Commissie:

1. meedelen of er terzake ook voorbeelden van goede praktijken zijn?

2. meedelen of er terzake documenten of studies bestaan?

3. een algemeen standpunt terzake innemen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(27 november 2002)

1. Het geachte parlementslid kan voorbeelden van goede praktijken vinden in het verslag Zorg in Europa, dat een analyse van de strategieën voor kinderopvang van alle lidstaten bevat. De Commissie zal het verslag rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Europees Parlement sturen.

Een ander verslag, Gender equality in the European Union: Examples of good practices (1996-2000), kan op de website van de Commissie geraadpleegd worden: http://europa.eu.int/comm/employment_social/equ_opp/documents_en.html.

2. Er bestaan verschillende studies en verslagen over dit onderwerp:

De gezamenlijke werkgelegenheidsverslagen zijn een betrouwbare informatiebron omdat ze rechtstreeks op de nationale actieplannen gebaseerd zijn. Ze bevatten een samenvatting van de inspanningen van de lidstaten om voor kinderopvang te zorgen.

Eén van de grootste problemen is dat nationale gegevens moeilijk, indien niet onmogelijk, te vergelijken zijn. Daarom onderzoekt de Commissie momenteel of vergelijkbare gegevens op Gemeenschapsniveau haalbaar zijn. Op dit gebied is een studie van Eurostat het vermelden waard: Feasibility study on the availability of comparable child care statistics in the European Union. De studie kan op het volgende internetadres geraadpleegd worden: http://europa.eu.int/comm/eurostat/Public/datashop/print-catalogue/EN?catalogue=Eurostat&collection=12-Working%20papers%20and%20studies

De lidstaten werd gevraagd in hun nationale actieplannen indicatoren inzake kinderopvang op te nemen. Deze indicatoren hebben belangrijke informatie over het onderwerp opgeleverd. Momenteel werkt de Commissie aan betere indicatoren en gegevens.

3. Tijdens de Europese Raad van Barcelona op 15 en 16 maart 2002 zijn de lidstaten het eens geworden over nationale doelstellingen inzake kinderopvang. De lidstaten moeten uiterlijk 2010 aan ten minste 90 % van de kinderen tussen drie jaar en de schoolplichtige leeftijd en aan ten minste 33 % van de kinderen jonger dan drie jaar kinderopvang bieden.

Uit de gegevens van de nationale actieplannen voor 2001 en 2002 blijkt dat de kinderopvang de afgelopen twee jaren verbeterd is. Volgens de nationale actieplannen van 2001 hebben sommige landen in het verlengde van de richtsnoeren voor 2001 kwantitatieve doelstellingen vastgesteld (zowel in absolute als procentuele termen) met het oog op meer kinderopvang. De gegevens van de nationale actieplannen voor 2002 wijzen op een continue verbetering van de kinderopvang, ook al zijn de doelstellingen van Barcelona nog lang niet verwezenlijkt.

De Commissie erkent dat het gebrek aan opvang voor kinderen en andere personen ten laste het aanbod vrouwelijke arbeidskrachten in Italië belemmert. Daarom heeft de Raad Italië in een specifieke aanbeveling verzocht streefcijfers voor kinderopvang te formuleren. Het Italiaanse nationale actieplan voor 2002 bevat kwantitatieve doelstellingen voor de werkgelegenheid van vrouwen en erkent dat het belangrijk is dat vrouwen werk en gezin kunnen combineren. Er worden echter geen kwantitatieve doelstellingen in het nationale actieplan vermeld.