SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2074/99

van Agnes Schierhuber (PPE-DE) aan de Commissie

(12 november 1999)

Betreft: Markttransparantie in de landbouw

De interne markt functioneert wat de door de landbouw benodigde productiemiddelen en input betreft ten dele niet of slecht. Dat ligt deels aan het gebrek aan markttransparantie, deels aan ontbrekende, resp. onbruikbare regelingen van de Europese Unie.

Een onderzoek van de Commissie (Eudramat) wijst uit dat op grond van de nog steeds bestaande nationale toelatingen in elke lidstaat identieke geneesmiddelen tegen zeer uiteenlopende prijzen worden verkocht. Een op dit onderzoek gebaseerde studie laat zien dat hier voor de Oostenrijkse ziekenfondsen,

consumenten en boeren een besparing van ca. 1 miljard euro per jaar mogelijk is. Zou men dit besparingspotentieel over de gehele EU-markt omslaan, dan zou het bestaande decentrale toelatingssysteem de Europeanen tot 35 miljard euro per jaar kosten. Bij gewasbeschermingsmiddelen doet zich een soortgelijke situatie voor.

1. Welke maatregelen worden overwogen om de markttransparantie bij zaaigoed, voedermiddelen en meststoffen te verbeteren?

2. Welke maatregelen worden overwogen om een efficiënte interne markt voor tractoren en landbouwmachines, diergeneesmiddelen en gewasbeschermingsmiddelen tot stand te brengen?

De Commissie wordt verzocht niet alleen naar bestaande regelingen te verwijzen.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(25 januari 2000)

De lidstaten en de Commissie wisselen op regelmatige basis informatie uit over de netto-verkoopsprijzen die telers voor hun zaaizaad ontvangen, de totale geoogste hoeveelheden, de totale omzet in het verkoopseizoen, de voorraden en het verwachte binnenlandse verbruik. Deze informatie wordt voor de gehele Gemeenschap verzameld door de Commissie en besproken op de vergaderingen van het Comité van beheer voor zaaizaad en van het Permanent Comité voor teeltmateriaal van het Raadgevend Comité voor de kwaliteit en de gezondheid van de landbouwproductie. Prijsverschillen voor dezelfde soort vinden doorgaans hun oorsprong in de specifieke kenmerken van het product zoals variëteiten of oorsprong, productiviteit, resistentie tegen plagen, enz. De Commissie is er dan ook nog steeds van overtuigd dat de bestaande regels tot een goede doorzichtigheid van de markt voor zaaizaad leiden. Op dit vlak zijn op middellange termijn geen voorstellen gepland.

Wat diervoeders betreft, treedt de Gemeenschap op basis van de geharmoniseerde communautaire wetgeving, waarin de voorschriften zijn vastgesteld voor het op de markt brengen, het etiketteren van additieven, grondstoffen en mengvoeders.

Het voornaamste doel is de veiligheid van het gebruik van voedermiddelen te waarborgen en de veetelers te informeren over de aard en de kenmerken van het voeder dat zij hun vee geven. Naar aanleiding van de dioxinecrisis heeft de Commissie aan de Raad en het Parlement een werkprogramma voorgelegd om de traceerbaarheid van veevoeder te verbeteren en vooral de veiligheid van veevoeder te verhogen door de controleprocedures te verbeteren. Bovendien houdt de Commissie, in samenwerking met de betrokken raadgevende en beheerscomités voortdurend toezicht op de markt voor diervoeders.

Voor het op de markt brengen van meststoffen bestaat sinds 1976 geharmoniseerde wetgeving, toen Richtlijn 76/116/EEG van de Raad van 18 december 1975 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake meststoffen(1) in werking trad. De richtlijn is inmiddels 17 keer gewijzigd of aangepast aan de technische vooruitgang en een rapport van de SLIM-groep (Simplification of legislation for the single market) van oktober 1997, waarin de werking van de wetgeving werd beoordeeld op transparantie en effectiviteit, concludeerde dat de wetgeving vrij goed functioneerde.

Geraamd wordt dat meer dan 90 % van de grensoverschrijdende handel in meststoffen in de Gemeenschap betrekking heeft op communautaire meststoffen die onder Richtlijn 76/116/EEG vallen en dat meer dan 50 % van de meststoffen die in de Gemeenschap op de markt worden gebracht, het etiket EG-meststoffen draagt.

De communautaire wetgeving inzake meststoffen wordt gecomplementeerd door nationale wetgeving inzake vergunning voor het op de nationale markt brengen van nationale of geïmporteerde meststoffen die geen communautaire meststoffen zijn. Het gaat hierbij om meststoffen waarvoor nog geen geharmoniseerde voorschriften bestaan (bijvoorbeeld organische of organominerale meststoffen). Op aanbeveling van de SLIM-groep wordt er echter aan gewerkt deze meststoffen in de geharmoniseerde regelgeving op te nemen zodra de 18 bestaande richtlijnen in één nieuwe richtlijn zijn opgenomen, hetgeen een verdere verbetering van transparantie van de markt betekent. De werkzaamheden zijn in volle gang en het is de bedoeling dat de herziene richtlijnen in 2000 aan de Raad en het Parlement worden voorgelegd.

Bij de vereenvoudiging en de aanpassing aan de technische vooruitgang wordt nauw overlegd met alle betrokkenen, waaronder de industrie, zodat de hoge mate van transparantie die reeds is bereikt, gehandhaafd blijft.

Sinds 1988 kan de communautaire typegoedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen facultatief worden toegepast (zie Richtlijn 74/150/EEG van de Raad van 4 maart 1974(2). De Commissie werkt aan een complete herziening van de wetgeving voor de typegoedkeuring van trekkers, waarbij de communautaire typegoedkeuring verplicht wordt gesteld. Hierdoor zal de communautaire markt in deze sector tot stand komen. De ontwerp-richtlijn zal in 2000 aan de Raad en het Parlement worden voorgelegd.

De Commissie heeft onlangs onafhankelijke managementconsultants opdracht gegeven de werking van de procedures voor de goedkeuring van geneesmiddelen in de Gemeenschap te evalueren. Hieronder vallen ook de procedures voor de beoordeling van diergeneesmiddelen. De consultants moeten gesprekken hebben met vertegenwoordigers van alle betrokkenen. Naar verwachting zal het rapport eind 2000 klaar zijn. Afhankelijk van de bevindingen van het rapport zal de Commissie zich opnieuw buigen over de bestaande communautaire wetgeving en de daarin voorkomende goedkeuringsprocedures.

Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(3), met name bijlage VI, biedt een geharmoniseerd kader voor de beoordeling van de veiligheid van werkzame bestanddelen en voor nationale vergunningen voor gewasbeschermingsmiddelen. De richtlijn is in alle lidstaten in nationale wetgeving omgezet. In werkgroepen wordt met de lidstaten overlegd over de nog niet opgeloste vraagstukken, zoals parallelle import. Over het algemeen is in de sector gewasbeschermingsmiddelen een hoge mate van harmonisatie en transparantie bereikt.

(1) PB L 24 van 30.1.1976.

(2) PB L 84 van 28.3.1974.

(3) PB L 230 van 19.8.1991.