ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1878/02

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(28 juni 2002)

Betreft: Ghana

Kan de Commissie voor Ghana de lijst mededelen van de voor het jaar 2001 goedgekeurde, ten laste van de begroting van de Europese Unie te financieren projecten, alsmede het totaalbedrag van de investering in dat jaar?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1867/02, E-1868/02, E-1869/02, E-1870/02,E-1871/02, E-1872/02, E-1873/02, E-1874/02, E-1875/02, E-1876/02, E-1877/02, E-1878/02,E-1879/02, E-1880/02, E-1881/02, E-1882/02, E-1883/02, E-1884/02, E-1908/02, E-1909/02,E-1996/02, E-1997/02, E-1998/02, E-1999/02, E-2000/02, E-2001/02, E-2002/02, E-2003/02,E-2004/02, E-2005/02, E-2006/02, E-2007/02, E-2008/02, E-2009/02, E-2134/02, E-2135/02,E-2136/02, E-2137/02, E-2138/02, E-2139/02, E-2140/02, E-2141/02, E-2142/02, E-2143/02,E-2144/02, E-2145/02, E-2146/02, E-2147/02, E-2148/02, E-2149/02, E-2150/02, E-2151/02,E-2152/02, E-2153/02, E-2154/02 en E-2155/02

(23 september 2002)

Gezien de lengte van haar antwoord zendt de Commissie het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks een tabel met de gevraagde informatie.

De cijfers in de beknopte tabel voor elk land zijn tevens te vinden in de financiële tabellen van het jaarverslag over de uitvoering van de buitenlandse steun van de EG.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1731/02

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(17 juni 2002)

Betreft: Gevangenisstraf voor gewetensbezwaarden in Israël

Volgens Amnesty International weigert Israël het recht op alternatieve dienstverlening voor dienstweigerende gewetensbezwaarden te erkennen, ofschoon dit recht onderdeel is van het Internationaal Verdrag voor de individuele en burgerrechten waar ook Israël partij van is. Het gevolg hiervan is dat sedert het begin van de Intifada tenminste 114 gewetensbezwaarden gevangen zijn gezet en 20 gewetensbezwaarden momenteel in de gevangenis zitten omdat zij dienst weigeren in de bezette gebieden.

Welke activiteiten is de Commissie van plan te ondernemen om druk uit te oefenen op de Israëlische regering en ervoor te zorgen dat deze zich conformeert aan de internationale verdragen die zij weliswaar heeft geratificeerd maar in de praktijk met voeten treedt?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(19 juli 2002)

De Commissie volgt aandachtig het lot van de Israëlische reservisten die dienst weigeren in de Bezette Gebieden, die echter niet als gewetensbezwaarden aangeduid kunnen worden omdat zij de militaire dienst als zodanig niet afwijzen.

Volgens de inlichtingen waarover de Commissie beschikt zou het huidige aantal van de om deze reden gevangen genomen reservisten minder dan 10 bedragen.

Deze dienstweigering door een aantal militairen werd ondersteund door een bredere beweging (petities, manifestaties, ) die erkenning van het recht op dienstweigering eist voor Israëlische dienstplichtigen in de Bezette Gebieden. De reservisten en de aanhangers van deze beweging hebben aan het begin van hun actie verklaard geen contact te willen hebben met de pers of met buitenlandse diplomaten, om te vermijden dat zij ervan beschuldigd worden door buitenlandse actoren gemanipuleerd of gesteund te worden.

Omdat zij zich niet zonder reden in de interne wetgeving van Israël wil mengen is de Commissie voornemens, zoals zij dat al doet in alle andere gevallen die de mensenrechten betreffen, de ontwikkelingen van deze kwestie te volgen en er, in voorkomend geval, met de lidstaten op de daarvoor geschikte niveausover te spreken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1789/02

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juni 2002)

Betreft: Analfabetisme en vervroegd verlaten van de lagere school en het gymnasium in Griekenland

Commissaris Reding heeft in haar antwoord op mijn vraag E-0897/02(1) een tabel opgenomen met de titel: percentage vroegtijdige schoolverlaters per lidstaat van de Unie, en in IJsland en Noorwegen (percentage van de jongeren van 18 tot 24 jaar die alleen de eerste cyclus van het middelbaar onderwijs hebben gevolgd) in het jaar 2001. Uit de tabel blijkt helaas niet hoeveel jongeren in Griekenland en hoeveel jongeren in de rest van Europa vroegtijdig het lager en het middelbaar onderwijs hebben verlaten. Daarin wordt evenmin verduidelijkt wat de eerste en wat de tweede cyclus van het middelbaar onderwijs inhoudt waarvan in het antwoord gewag wordt gemaakt.

Ik ben bijgevolg gedwongen mijn vraag te herhalen: welk percentage jongeren verlaat vroegtijdig het verplicht onderwijs (voor Griekenland is dit de lagere school en het gymnasium (middenschool)) in de 15 lidstaten? Waarom zijn er geen volledige en betrouwbare gegevens over het huidig percentage analfabeten in de 15 lidstaten, zoals de commissaris dat noemt? Waar komen die kennelijk onvolledige gegevens over het analfabetisme in de Unie vandaan? Wat is volgens de gegevens van de Commissie het percentage voor Griekenland?

(1) PB C 229 E van 26.9.2002, blz. 156.

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(26 juli 2002)

De geachte afgevaardigde heeft gelijk. De Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschappen en Cultuur (Unesco) verzamelt vanouds cijfers en statistieken over analfabetisme en deze kunnen op nationaal niveau beschikbaar zijn, maar zij zijn op Europees niveau nooit gebundeld en geharmoniseerd (d.w.z. met dezelfde definities zodat redelijke vergelijkingen mogelijk zijn). De Commissie is zich bewust van het belang van dit onderwerp en is van mening dat nagegaan moet worden of het mogelijk is hierover gegevens te krijgen, ofschoon dit nooit door de lidstaten als prioriteit is aangemerkt.

Een tabel met het geschatte aantal analfabeten naar leeftijd in Griekenland in de jaren 1985, 1990 en 1995 volgens het Instituut voor de Statistiek van de Unesco wordt rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement toegezonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1699/02

van Martin Schulz (PSE) aan de Raad

(6 juni 2002)

Betreft: Wapenwetgevingen in de Europese Unie

De tragische gebeurtenissen van 26 april 2002 waarbij een abituriënt van het Gutenberg-gymnasium in Erfurt 16 mensen dood schoot, hebben in Duitsland en in de Europese Unie een brede maatschappelijke discussie losgemaakt over de omgang met geweld in onze samenleving. Het thema wapenwetgeving staat sindsdien weer in het middelpunt van de discussie.

Welke mogelijkheden ziet de Raad om de wapenwetgevingen in de Europese Unie zo te harmoniseren dat de toegang tot wapens aan uniforme criteria wordt onderworpen?

Antwoord

(5 november 2002)

De Commissie, die haar initiatiefrecht uitoefent binnen de grenzen van de in het verdrag vastgelegde communautaire bevoegdheden, heeft aan de Raad geen Commissievoorstel voorgelegd dat ertoe strekt de verschillende wapenwetgevingen in de Unie zodanig te harmoniseren dat de toegang tot wapens door uniforme criteria wordt geregeld. De Raad herinnert er evenwel aan dat hij, overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Fontainebleau van 25/26 juni 1984, Richtlijn 91/477/EEG van de Raad van 18 juni 1991 heeft aangenomen inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens(1). Hiermee beoogde de Raad, enerzijds, voor 31 december 1992 alle politie- en douaneformaliteiten aan de binnengrenzen van de Gemeenschap af te schaffen en, anderzijds, ervoor te zorgen dat deze regeling een groter wederzijds vertrouwen tussen de lidstaten op het gebied van de bescherming van de veiligheid van personen doet ontstaan. Deze richtlijn voorziet onder meer in de vaststelling van minimumcriteria op het gebied van de verwerving en het voorhanden hebben van vuurwapens terwijl de lidstaten de vrijheid behouden in hun wetgeving strengere voorschriften dienaangaande op te nemen. Volgens artikel 2 is deze richtlijn niet van toepassing op de verwerving en het voorhanden hebben door de strijdkrachten en de politie of overheidsdiensten, verzamelaars en instellingen met een cultureel of historisch oogmerk, noch op commerciële transacties in wapens en munitie voor oorlogsdoeleinden.

Voorts zij erop gewezen dat volgens artikel 296, lid 1, onder b), van het VEG elke lidstaat de maatregelen kan nemen die hij noodzakelijk acht voor de bescherming van de wezenlijke belangen van zijn veiligheid en die betrekking hebben op de productie van of de handel in wapens, munitie en oorlogsmateriaal.

(1) PB L 256 van 13.9.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1935/02

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(3 juli 2002)

Betreft: Afgifte Schengen-visa voor meervoudige binnenkomsten

Op 17 juli 2001 ontving ik van commissaris Vitorino antwoord op mijn schriftelijke vraag E-1345/01(1) betreffende doorreis over het grondgebied van de lidstaten voor werknemers uit derde landen die legaal in Zwitserland verblijven. In zijn antwoord verklaarde de commissaris dat het mogelijk was om Schengen-visa voor meervoudige binnenkomsten te verstrekken, die gedurende een langere geldigheidsperiode konden worden gebruikt, hetgeen de doorreis van deze personen zou vergemakkelijken.

Verder verklaarde de commissaris dat de Commissie zich over dit vraagstuk zou buigen en ook het recente verzoek van Zwitserland in aanmerking zou nemen om deel te nemen aan het Schengen-acquis.

Onlangs nam ik in het kader van een initiatief van de Zwitserse bouwvakbond deel aan een vergadering in Bern waarbij tevens de ambassadeurs van verscheidene lidstaten van de Europese Unie (Oostenrijk, Duitsland en Italië) aanwezig waren alsmede een vertegenwoordiger van de Franse ambassade. Deze toonden zich bereid om een oplossing te zoeken voor de bestaande problemen, met name voor wat betreft werknemers die over een verblijfs- en arbeidsvergunning beschikken en die voor een of meerdere jaren in Zwitserland verblijven.

Kan de Commissie mededelen welke initiatieven reeds zijn genomen of welke initiatieven in voorbereiding zijn om dit probleem op te lossen?

(1) PB C 350 E van 11.12.2001, blz. 129.

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(31 juli 2002)

Ook de Zwitserse Vakbond voor de industriële en de bouwsector heeft zich in dezelfde termen als het geachte parlementslid tot de Commissie gericht.

De Commissie is van mening dat de betreffende bepalingen van het gemeenschapsrecht geen belemmering vormen voor de afgifte van gedurende één jaar of meer geldige visa voor meervoudige binnenkomsten. De algemene voorwaarden inzake de afgifte van uniforme visa moeten hierbij uiteraard in acht zijn genomen.

Zij is dan ook van mening dat de afgifte van doorreis-visa voor meervoudige binnenkomsten de rijen wachtende buitenlanders, met name vóór de vakantieperiode, op drastische wijze kan beperken totdat het Zwitserse verzoek om deelneming aan Schengen-Dublin resulteert in een bilateraal akkoord tussen de Gemeenschap-Unie en Zwitserland waardoor het probleem volledig zou zijn opgelost.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2019/02

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(9 juli 2002)

Betreft: Intrekking van verordening nr. 1275/94 van de Raad

Volgens de Europese Internetsite EUR-Lex is verordening (EG) nr. 1275/94(1) van de Raad van 30 mei 1994 niet langer van kracht.

In deze verordening zijn de richtsnoeren vastgesteld voor de noodzakelijke aanpassingen van de regeling die is vastgelegd in het hoofdstuk Visserij van de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal die op 1 januari 1996 van kracht werd en de basis vormt van verordening (EG) nr. 685/95(2) van de Raad van 27 maart 1995.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande verklaren op basis van welk besluit verordenin g (EG) nr. 1275/94 is herroepen en of dit ook de herroeping impliceert van verordening (EG) nr. 685/95. Kan zij daarnaast nadere inlichtingen verschaffen over de rechtsgevolgen voor de beide verordeningen van een eventuele intrekking van verordening (EEG) nr. 3760/92(3) van 20 december 1992?

(1) PB L 140 van 3.6.1994, blz. 1.

(2) PB L 71 van 31.3.1995, blz. 5.

(3) PB L 389 van 31.12.1992, blz. 1.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(30 juli 2002)

De elektronische informatie waarnaar het geachte parlementslid verwijst, blijkt onjuist. Er is namelijk geen enkel communautair besluit vastgesteld tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1275/94 van de Raad van 30 mei 1994 inzake aanpassingen in de regeling die is vastgesteld in de hoofdstukken Visserij van de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal.

Overigens zij erop gewezen dat er geen enkel verband kan worden gelegd tussen een eventuele intrekking van Verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, en de Verordeningen (EG) nr. 1275/94 en (EG) nr. 685/95 van de Raad van 27 maart 1995 betreffende het beheer van de visserij-inspanningen voor bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Gemeenschap, aangezien deze laatste twee verordeningen specifieke regelingen omvatten die zijn vastgesteld in het kader van de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1867/02

van Fernando Fernández Martín (PPE-DE) aan de Commissie

(28 juni 2002)

Betreft: Eritrea

Kan de Commissie voor Eritrea mededelen welke projecten in het jaar 2000 ten laste van de begroting van de Europese Unie zijn gefinancierd? Wat is het totaalbedrag van de steun die dat land in 2000 uit EU-begrotingsposten heeft ontvangen?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Nielson namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1867/02, E-1868/02, E-1869/02, E-1870/02,E-1871/02, E-1872/02, E-1873/02, E-1874/02, E-1875/02, E-1876/02, E-1877/02, E-1878/02,E-1879/02, E-1880/02, E-1881/02, E-1882/02, E-1883/02, E-1884/02, E-1908/02, E-1909/02,E-1996/02, E-1997/02, E-1998/02, E-1999/02, E-2000/02, E-2001/02, E-2002/02, E-2003/02,E-2004/02, E-2005/02, E-2006/02, E-2007/02, E-2008/02, E-2009/02, E-2134/02, E-2135/02,E-2136/02, E-2137/02, E-2138/02, E-2139/02, E-2140/02, E-2141/02, E-2142/02, E-2143/02,E-2144/02, E-2145/02, E-2146/02, E-2147/02, E-2148/02, E-2149/02, E-2150/02, E-2151/02,E-2152/02, E-2153/02, E-2154/02 en E-2155/02

(23 september 2002)

Gezien de lengte van haar antwoord zendt de Commissie het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks een tabel met de gevraagde informatie.

De cijfers in de beknopte tabel voor elk land zijn tevens te vinden in de financiële tabellen van het jaarverslag over de uitvoering van de buitenlandse steun van de EG.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2195/02

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE-DE) aan de Commissie

(19 juli 2002)

Betreft: Verduidelijking van de definitie van afval

In mijn schriftelijke vraag E-0885/02(1) verzocht ik de Commissie om een verklaring over de verduidelijking van de definitie van afval, zodat ondernemingen die de bijproducten van hun industriële processen geschikt maken voor de nuttige toepassing ervan geen dubbele belasting hoeven te betalen. In haar antwoord op de vraag verwijst commissaris Margot Wallström naar de bij het Europees Hof van Justitie in behandeling zijnde aanvraag voor een prejudiciële beslissing inzake ferrochroomresten.

De bij het Hof van Justitie in behandeling zijnde aanvraag voor een prejudiciële beslissing leidt hopelijk tot een verduidelijking van de positie van schrootmateriaal in een richtlijn en op die manier tot een doelmatiger situatie. De aanvraag voor een prejudiciële beslissing heeft echter betrekking op schroot en niet op de in de vraag genoemde bijproducten, en verbetert zodoende niet de huidige situatie van ondernemers die de bijproducten van hun industriële processen ontwikkelen.

Hoe is de Commissie van plan de problemen die betrekking hebben op de ontwikkeling van bijproducten op te lossen, zonder dat deze producten onderworpen worden aan een dubbele belastingheffing?

(1) PB C 229 E van 26.9.2002, blz. 155.

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw Wallström namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2170/02 en E-2195/02

(5 september 2002)

Het besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het zesde milieuactieprogramma, door de Raad aangenomen op 11 juni 2002(1), noemt het verduidelijken van het onderscheid tussen afval en niet-afval(2) één van de prioriteiten om een duurzaam gebruik en beheer van hulpbronnen en afval te kunnen realiseren.

In artikel 1, onder a), van de Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen(3), als gewijzigd, wordt de definitie van afval geformuleerd; deze definitie is een hoeksteen van de communautaire wetgeving betreffende afvalbeheer. Reeds in een vroeg stadium van het zesde milieuactieprogramma zal de Commissie onderzoeken hoe zij dit onderscheid het best duidelijk kan maken. Zij zal de verschillende manieren onderzoeken om indien dit noodzakelijk en passend wordt geacht verder te bouwen op elementen die reeds te vinden zijn in de communautaire wetgeving en de jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie.

De beslissing om al dan niet een afvalheffing in te voeren behoort tot de bevoegdheid van de lidstaten. De communautaire wetgeving verplicht deze er geenszins toe een afvalheffing op te leggen. Daarom kan het geachte parlementslid haar vraag over dubbele belasting beter tot de lidstaten richten.

(1) 2435e vergadering van de Raad (Visserij) Luxemburg, 11 juni 2002 (C/02/172).

(2) Zie artikel 8, lid 2, punt iv), van het aangenomen besluit.

(3) PB L 194 van 25.7.1975.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2388/02

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Commissie

(2 augustus 2002)

Betreft: Schennis van joodse graven op de begraafplaats Verano in Rome

Op 18 juli 2002, dag die samenviel met de jaarlijkse herdenking van de negende aw, een rouwdag op de joodse kalender, zijn op de begraafplaats Verano in Rome meer dan veertig joodse graven geschonden. Deze verachtelijke daad waarover de gehele stad diep verontwaardigd is, is de eerste antisemitische daad in Rome na jaren en als zodanig zeer verontrustend.

Welke initiatieven denkt de Europese Commissie te nemen na deze barbaarse grafschennis op de begraafplaats Verano?

Welke stappen denkt de Commissie te nemen om een einde te maken aan de lange reeks anti-joodse aanslagen die vóór Rome reeds Straatsburg, Marseille en Brussel getroffen hebben?

Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen om deze onzinnige subcultuur te bestrijden waarin jodenhaat zich vermengt met de demonisering van de staat Israël hetgeen leidt tot schandelijke voorvallen zoals die in Rome?

Kan de Commissie iets mededelen over het bestaan van een strategie en van eventuele internationale verbindingen tussen antisemitische organisaties?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(20 september 2002)

De Commissie veroordeelt met klem elke vorm van racistisch, xenofoob of antisemitisch geweld, dat een ontoelaatbare schending vormt van de rechten van de mens en van de fundamentele vrijheden waarop de Europese Unie is gebaseerd en die door alle lidstaten worden gedeeld. De Commissie herhaalt dat zij zich ertoe verbonden heeft racisme, xenofobie en antisemitisme te bestrijden met alle middelen waarin de verdragen voorzien.

De Commissie herinnert eraan dat zij niet bevoegd is voor de rechtsbedeling in de lidstaten en dat eventuele strafrechterlijke vervolging van de door het geachte parlementslid genoemde feiten, onder de bevoegdheid van de juridische instanties van de lidstaten valt.

In zijn conclusies van 25 en 26 april 2002 over de bestrijding van racisme, antisemitisme en xenofobie heeft de Raad er met name aan herinnerd dat de nationale wetgevingen op het gebied van de bestrijding van racisme en xenofobie moeten worden geharmoniseerd waarbij erop moet worden toegezien dat de grondwettelijke bepalingen en de beginselen inzake de eerbiediging van de mensenrechten en van de fundamentele vrijheden worden nageleefd. Tevens werd het belang onderstreept van het ontwerp-kaderbesluit betreffende de bestrijding van racisme en xenofobie dat de Commissie in november 2001(1) heeft ingediend en dat momenteel door de Raad wordt besproken.

Bovendien heeft de Commissie al een reeks belangrijke maatregelen getroffen om racisme en xenofobie te bestrijden en om de bevolking bewust te maken van desbetreffende problemen op het gebied van werkgelegenheid, immigratie- en asielbeleid, vluchtelingenhulp, onderwijs, onderzoek en buitenlandse betrekkingen.

Ten slotte speelt ook het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat een belangrijke rol bij de bewustmaking en bij de verspreiding van goede werkwijzen in de lidstaten.

(1) COM(2001) 664 def. PB C 75 E van 26.3.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1378/02

van Francisca Sauquillo Pérez del Arco (PSE) aan de Commissie

(14 mei 2002)

Betreft: Intercongolese dialoog

Nu de intercongolese dialoog op 19 april is afgebroken zonder dat een door alle partijen ondertekend algemeen akkoord is bereikt, komt het vredes- en verzoeningsproces in de RDC opnieuw op losse schroeven te staan. Een aantal EU-lidstaten hebben de vertegenwoordigers van de oppositie (UDPS, PALU en FONUS) opgeroepen zich aan te sluiten bij het akkoord dat de regering van de RDC, het MLC van Bemba en andere aan de dialoog deelnemende partijen hebben gesloten.

Wat is het standpunt van de Commissie ten aanzien van dit gedeeltelijke akkoord?

Is de Commissie van plan de hervatting van de officiële intercongolese dialoog te stimuleren?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(24 juni 2002)

Op 30 april 2002 heeft het voorzitterschap namens de Unie een verklaring afgegeven over het standpunt van de Commissie inzake het gedeeltelijke akkoord van Sun City.

De Commissie is een warm voorstander van uitvoering van het akkoord van Lusaka en heeft bijgedragen aan de financiering van de operationele kosten van de intercongolese dialoog en het ondersteunende kantoor.

De Commissie zou graag zien dat er een brede overeenkomst gesloten wordt en stimuleert alle partijen om de onderhandelingen voort te zetten. De Commissie juicht de lopende initiatieven van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties toe.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2222/02

van Nuala Ahern (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 juli 2002)

Betreft: De oproep van Commissaris de Loyola om nieuwe kernreactoren in de EU te bouwen

Is het verstandig dat mevrouw de Loyola in het openbaar oproept om in de EU nieuwe kerncentrales te bouwen? Zij wil dit nu juist in de kandidaat-landen, terwijl de inspectie van Euratom duidelijk te weinig mankracht heeft om de veiligheidsnormen van de bestaande kerncentrales naar behoren te implementeren.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(23 september 2002)

Op alle kernmaterialen voor civiel gebruik in de Unie zijn de veiligheidsnormen van Euratom van toepassing. Bedoelde normen voor deze materialen worden toegepast overeenkomstig vastgestelde oogmerken en doelstellingen van de Commissie, naargelang van de strategische waarde van het materiaal in kwestie en onafhankelijk van de lidstaat op het grondgebied waarvan het materiaal is opgeslagen of wordt verwerkt. De Commissie zal dan ook de nodige middelen vrijmaken om die veiligheidsnormen ten uitvoer te leggen in de (bestaande of te bouwen) installaties van de kandidaat-lidstaten bij hun toetreding tot de Unie.

De Commissie heeft onlangs haar standpunt over kernenergie herbevestigd in haar op 26 juni 2002 aangenomen eindverslag over het groenboek Op weg naar een Europese strategie voor een continue energievoorziening(1).

De aandacht van het geachte parlementslid wordt ook gevestigd op mondelinge vraag H-0287/02(2) over dezelfde kwestie.

(1) COM(2202) 321 def.

(2) Schriftelijk antwoord van 14.5.2002.