SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2760/00

van Maria Sanders-ten Holte (ELDR) aan de Commissie

(2 augustus 2000)

Betreft: Wetgeving inzake veiliger voorkanten van auto's voor voetgangers en fietsers

Elk jaar zijn er in de Europese Unie 42 600(1) doden in het verkeer te betreuren. Technische voorzieningen zoals onveilige voorkanten van auto's zijn daaraan mede schuldig.

In de drukke vakantiemaanden stijgt het gemiddelde aantal dodelijke ongelukken aanzienlijk.

Onderzoek heeft aangetoond dat het stellen van veiligheidseisen aan auto's betreffende veiliger voorkanten van auto's en conform de vier ontwikkelde EEVC-botsproeven vele levens kan redden.

Deze vier botsproeven zijn reeds in de EU ontwikkeld, en zijn het resultaat van 22 jaar lang Europees gesubsidieerde onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma's.

Tot op heden heeft ons ondanks herhaalde toezeggingen nog steeds geen voorstel voor een verordening bereikt waarin veiliger voorkanten e.d. van auto's voor voetgangers en fietsers geregeld wordt. Het betreft een exclusieve bevoegdheid van de Europese Commissie zodat de lidstaten dit niet zelfstandig kunnen regelen.

Gezien het bovenstaande is het moeilijk te begrijpen dat het opstellen van deze verordening nog langer op zich laat wachten, zeker in het licht van de verdragsverplichtingen en de prioriteiten zoals neergelegd in de Mededeling van de Europese Commissie inzake veiligheid over de weg van maart 2000. In deze Mededeling spreekt de Commissie haar intentie uit een wetgevingsvoorstel te doen inzake veiliger voorkanten voor auto's voor voetgangers en fietsers, zijnde één van de zes prioriteiten voor veiligheid over de weg. Deze maatregel stond ook bovenaan de prioriteitenlijst van het Europees Parlement in het laatste advies inzake veiligheid voor de weg.

1. Deelt de Commissie de mening dat deze verordening inzake veiliger voorkanten van auto's, met inbegrip van alle vier verplichte EEVC-botsproeven, vele levens kan redden, tot 5 à 6 levens per dag in de EU, en dus op zo kort mogelijke termijn gewenst is?

2. Deelt de Commissie de mening dat na 22 jaar van door de EU gesubsidieerde onderzoeksprogramma's, waaruit de vier bekende testen zijn voorgekomen die door EuroNCAP gebruikt worden, het op dit moment niet opportuun is om nieuw onderzoek te gelasten op dit gebied, maar dat juist een eerste stap moet worden gezet door thans deze verordening op te stellen teneinde vele levens te sparen?

3. Deelt de Commissie de mening dat verder uitstel van deze verordening slecht zal zijn voor het imago van de EU en de Europese Commissie in het bijzonder, gezien het feit dat er voldoende informatie en onderzoek voorhanden is om tot 175 levens per maand te redden in de EU, en in bijvoorbeeld Nederland, een land dat een relatief hoge graad van veiligheid kent, ongeveer 41 levens op jaarbasis?

(1) cijfers van 1998.

Gecombineerd Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie op de schritftelijke vragen P-2131/00, P-2133/00, P-2155/00, P-2156/00, P-2157/00, P-2158/00, E-2239/00, E-2385/00, E-2410/00, E-2462/00, P-2482/00, P-2493/00, P-2503/00, P-2579/00, P-2583/00, E-2610/00 en P-2760/00

(8 september 2000)

De Commissie deelt het standpunt van het Parlement over de bevordering van de verkeersveiligheid in de Gemeenschap en de bezorgdheid die naar voren komt uit een reeks vragen van de geachte parlementsleden. De vaststelling van maatregelen om de verkeersveiligheid te verhogen en het aantal slachtoffers terug te dringen is een belangrijke doelstelling van het beleid van de Commissie.

De Commissie is ervan overtuigd dat de verhoging van de verkeersveiligheid een gezamenlijke taak van iedereen is, d.w.z. de Gemeenschap, de nationale, regionale en lokale overheid in de lidstaten, de auto-industrie en ook de weggebruikers zelf. Er moet onder andere worden gewerkt aan een verbetering van de infrastructuur, de opvoeding van weggebruikers en automobilisten, de verkeersregels en de technische controles en actieve en passieve veiligheidsvoorzieningen voor motorvoertuigen.

Zoals door sommige van de geachte parlementsleden wordt vermeld, heeft de Commissie in haar mededeling(1) van 17 maart 2000 met als titel Prioriteiten op het gebied van verkeersveiligheid in de Europese Unie Voortgangsrapport en rangschikking van acties naar prioriteit een veiligere voorkant van auto's voor voetgangers en fietsers door middel van de typegoedkeuring en wellicht wetgeving voor gebruikte auto's als een van haar prioriteiten voor de verkeersveiligheid op korte en middellange termijn genoemd.

De Commissie is zich terdege bewust van de risico's die voetgangers en fietsers bij verkeersongevallen lopen. Over de bescherming van voetgangers is de voorbije maanden intensief overleg gevoerd met de betrokken partijen. Alle betrokkenen, ook de autofabrikanten, zijn geraadpleegd en hebben de gelegenheid gehad hun voorstellen in te dienen voor de manier waarop dit probleem het best kan worden aangepakt. Daarbij is ook ingegaan op aspecten van de technische voorschriften voor een veiliger ontwerp van de voorkant bij botsingen.

Een zodanig ontwerp van auto's dat letsel bij ongevallen met voetgangers bij een lage snelheid wordt beperkt, is technisch gezien een gecompliceerde zaak. Het is een nieuwe aanpak die nog nergens elders in de wereld is geprobeerd. Er is door Europese universitaire instellingen die gespecialiseerd zijn

in de passieve veiligheid van auto's, al hard gewerkt aan de ontwikkeling van een prestatienorm. Europa loopt op dit gebied voorop. De genomen maatregelen moeten gebaseerd zijn op erkende wetenschappelijke evaluatieprocessen. Dit is een tijdrovend karwei, dat nog niet is afgerond. Tijdens de besprekingen hebben de fabrikanten een ontwerp aangeboden van een akkoord voor de technische voorschriften.

Aangezien een aantal technische problemen nog niet opgelost is, heeft de Commissie haar Gemeenschappelijk centrum voor onderzoek verzocht een bijdrage tot de evaluaties te leveren. De Commissie is bereid het volledig overleg met alle betrokken partijen voort te zetten en het Parlement in het begin van het najaar op de hoogte te stellen van de vorderingen bij dit overleg. De beperking van letsel is een doel dat voor de Commissie geen compromis verdraagt, maar er moet wel worden gezocht naar de beste technische oplossing die overeenkomt met de huidige stand van de kennis.

(1) COM(2000) 125 def.