ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1483/00

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(11 mei 2000)

Betreft: Vermindering van de contingenten ecopunten

In de doorvoerovereenkomst tussen Oostenrijk en de EU wordt het aantal transitovergunningen geregeld met behulp van ecopunten. Deze regeling voorziet, naast een automatische jaarlijkse verlaging van het aantal ecopunten, dit jaar ook in een vermindering van het contingent, omdat vorig jaar dankzij schonere voertuigen meer ritten konden worden gemaakt. Aangezien ook vanwege de economische ontwikkeling in 1999 de vraag naar vervoer door Oostenrijk groter was dan in de doorvoerovereenkomst voorzien, moet dit jaar worden gerekend op een aanvullende en dus meer dan evenredige vermindering van het contingent ecopunten.

De ervaring leert dat het aantal toegekende ecopunten niet voldoende is om het Europese bedrijfsleven overal van de benodigde goederen te voorzien. De situatie wordt nog verergerd door het feit dat dit jaar een meer dan evenredige korting wordt toegepast.

Is de Commissie zich ervan bewust dat een tekort aan transitovergunningen, d.w.z. ecopunten, de huidige economische bloeiperiode in Eurtopa in gevaar zou kunnen brengen?

Wat is de Commissie in dit verband voornemens te doen om de voorziening van het Europese bedrijfsleven te garanderen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(19 juni 2000)

Krachtens artikel 11, lid 2, littera c) van Protocol nr. 9 bij het toetredingsverdrag van Oostenrijk(1) moet de Commissie voorstellen om het totale aantal beschikbare ecopunten te verlagen indien het aantal transitoritten van vrachtauto's door Oostenrijk het voor 1991 bepaalde referentieaantal met meer dan 8 % overschrijdt. In 1999 is dat aantal met bijna 15 % overschreden.

De methode voor het berekenen van de vereiste vermindering van het aantal ecopunten is duidelijk uiteengezet in Protocol nr. 9 en leidt tot een vermindering met circa 300 000 transitoritten. Om de gevolgen daarvan zo veel mogelijk te beperken, tracht de Commissie de beperking te spreiden over de resterende 3 ½ jaar van het ecopuntensysteem. Een dergelijke spreiding maakt het mogelijk de verlaging van het

aantal vrachtauto's dat via Oostenrijk de Alpen mag oversteken te compenseren door een beroep te doen op de spoorwegen. In dit verband wijst de Commissie erop dat Duitsland, Oostenrijk en Italië zijn overeengekomen samen te werken om het goederenvervoer per spoor tussen noord en zuid via de goederen-snelspoortrajecten te verbeteren.

Bovendien wordt de verlaging van het aantal ecopunten vanaf 2001 ten dele gecompenseerd doordat, met de inwerkingtreding van de vervoersovereenkomst met Zwitserland, meer vrachtauto's via Zwitserland de Alpen kunnen oversteken.

Het voorstel voor een verordening van de Commissie is op 31 mei 2000 voorgelegd aan het comité van beheer voor vervoer over de weg en per spoor en het gecombineerde vervoer in Oostenrijk. Er is gestemd over het voorstel zonder dat evenwel de voor goedkeuring noodzakelijke meerderheid werd behaald. Bijgevolg is het voorstel, overeenkomstig het bepaalde in artikel 16 van Protocol nr. 9, aan de Raad voorgelegd.

(1) PB C 241 van 29.8.1994.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1688/00

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Kromming van komkommers in klasse 2

In de zomer van 1997 deed zich in Zweden een geschil voor tussen een komkommerkweker en een planteninspecteur van het ministerie van Landbouw. Volgens de inspecteur was de kromming van de komkommers te gering. Komkommers die als klasse 2 verkocht worden moeten een kromming van twee centimeter vertonen, aldus de ambtenaar. De kweker zei dat hij er voor de zekerheid vanaf zag de partij komkommers te bestempelen als klasse 1, en dat de komkommers van klasse 2 een kromming van twee centimeter mogen vertonen. Tijdens het geschil verrotten de komkommers. Welke voorwaarden gelden volgens de Commissie met betrekking tot de kromming van komkommers voor de klassenindeling?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 juli 2000)

Er was de Commissie nog niets bekend over deze zaak, en zij stelt dan ook voor om hierover navraag te doen bij de bevoegde Zweedse controlediensten.

De Commissie wil erop wijzen dat de gemeenschappelijke normen voor komkommers die bij Verordening (EEG) nr. 1677/88 van de Commissie van 15 juni 1988 tot vaststelling van kwaliteitsnormen voor komkommers(1) zijn vastgesteld en die op de erkende internationale normen zijn gebaseerd, voor komkommers van klasse II geen bepalingen inzake minimum- of maximumkromming bevatten. In die klasse mogen komkommers van iedere vorm, al dan niet gekromd, in de handel worden gebracht.

(1) PB L 150 van 16.6.1988.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1478/00

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(11 mei 2000)

Betreft: Registratie van auto's van de zaak

Heeft de Commissie, na haar persmededeling van 31 maart 1998, een procedure wegens overtreding van de communautaire regels tegen Denemarken ingesteld betreffende onder meer de in Denemarken gebruikelijke praktijk om in Denemarken woonachtige werknemers gebruik te laten maken van in een andere lidstaat gekentekende dienstauto's?

Kan de Commissie mededelen wat zij sinds de publicatie van de persmededeling heeft ondernomen, en welke stappen zij tegenover Denemarken overweegt, aangezien dit land blijkbaat volhardt in een handelwijze die strijdig is met onder meer de uitspraak van het Hof van Justitie in de zaak-Ledoux, zaak C-127/86, en laatstelijk de tweede zaak-Ryborg, waarvan de Commissie in november 1999 kennis kreeg (vgl j. nr. van de Commissie D(99) EMPL/D/4-45329)?

Antwoord van mevr. Diamantopoulou namens de Commissie

(5 juli 2000)

De Commissie kan de geachte afgevaardigde mededelen dat de Deense autoriteiten ingevolge haar met redenen omkleed advies van 18 mei 1998 de desbetreffende nationale regelgeving hebben gewijzigd. De Wet op de heffing op de inschrijving van motorvoertuigen werd namelijk bij Wet nr. 385 van 2 mei 1999 gewijzigd. Ook de instructie van het Ministerie van Verkeer inzake de registratie en keuring van motorvoertuigen werd gewijzigd.

Ofschoon de nieuwe regelingen het gebruik van auto's van de zaak in Denemarken door grensarbeiders in bepaalde omstandigheden waarin dat onder de vorige regelingen niet mogelijk was toestaan, is de Commissie van mening dat de nieuwe regeling nog steeds niet verenigbaar is met het geldende Gemeenschapsrecht, met name de artikelen 39 en 49 (ex artikelen 48 en 59) van het EG-Verdrag juncto artikel 10 (ex artikel 5) van het EG-Verdrag. Derhalve zet zij de inbreukprocedures tegen Denemarken voort.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2061/00

van Per Gahrton (Verts/ALE) aan de Commissie

(30 juni 2000)

Betreft: Visumplicht Roemenië en Bulgarije

Sinds begin 2000 heeft de Commissie plannen om de visumplicht ten aanzien van Bulgarije en Roemenië af te schaffen. Dit zou een belangrijke stap zijn om deze landen vooruit te helpen naar een meer positieve ontwikkeling en het zou voorts een teken zijn dat de EU er niet naar streeft Europese landen die niet lid van de EU zijn te blijven discrimineren.

Wat is het resultaat van de voorstellen die de Commissie aan de lidstaten heeft gedaan om de visumplicht ten aanzien van Bulgarije en Roemenië af te schaffen? Blijft de Commissie zich inzetten voor beëindiging van de discriminatie van deze twee landen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(27 juli 2000)

De Commissie heeft op 26 januari haar goedkeuring gehecht aan een voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling van de lijst van de derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van deze lijst zijn vrijgesteld(1). In dit voorstel zijn Bulgarije en Roemenië vermeld bij de derde landen waarvan de onderdanen van de visumplicht zijn vrijgesteld.

Het voorstel van de Commissie werd bij de Raad en het Parlement ingediend zodat het door deze twee Instellingen overeenkomstig de hiertoe vastgestelde procedures kan worden onderzocht.

(1) COM(2000) 27 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1718/00

van Raffaele Costa (PPE-DE), Francesco Fiori (PPE-DE), Stefano Zappalà (PPE-DE), Mario Mantovani (PPE-DE), Vittorio Sgarbi (PPE-DE), Luigi Cesaro (PPE-DE), Amalia Sartori (PPE-DE), Renato Brunetta (PPE-DE), Antonio Tajani (PPE-DE), Giuseppe Gargani (PPE-DE), Francesco Musotto (PPE-DE), Guido Viceconte (PPE-DE), Giorgio Lisi (PPE-DE), Mario Mauro (PPE-DE), Giuseppe Nisticò (PPE-DE), Marcello Dell'Utri (PPE-DE), Guido Podestà (PPE-DE), Raffaele Fitto (PPE-DE), Umberto Scapagnini (PPE-DE), Pier Casini (PPE-DE) en Raffaele Lombardo (PPE-DE) aan de Raad

(7 juni 2000)

Betreft: De crisis van de euro

De onmiskenbare crisis van de euro wekt reeds enige tijd grote bezorgdheid in alle landen die zijn toegetreden tot de eenheidsmunt en, meer in het algemeen, in de Europese Unie.

Kan de Raad met spoed het Europees Parlement en in het algemeen de Europese burgers voldoende opheldering verschaffen over de initiatieven die zijn ontwikkeld of nog zullen worden ontplooid, om te voorkomen dat een situatie blijft bestaan waarvan iedereen hoopt dat deze van voorbijgaande aard is, maar die reeds vele maanden aanhoudt?

Antwoord

(28 september 2000)

Op 8 mei hebben Euro-11-ministers de volgende verklaring afgelegd:

De Euro-11 ministers en het lid van de Commissie evenals de president van de Europese Centrale Bank huldigen de opvatting dat de economische groei in het eurogebied zeer robuust is; het aantal banen

neemt gestaag toe. Het blijft de voornaamste bekommernis van de ECB voor niet-inflatoire groei te zorgen. De ministers zullen voortvarend doorgaan met het op orde brengen van de overheidsfinanciën en met de structurele hervormingen die moeten uitmonden in een kenniseconomie met volledige werkgelegenheid, overeenkomstig het door de bijzondere Europese Raad van Lissabon uitgezette beleid, en aldus het groeivermogen van onze economieën zullen stimuleren.

In dit verband delen wij allen de zorg over het huidige niveau van de euro, dat geen weerspiegeling vormt van de sterke economische basis van het eurogebied.

Hoewel de Raad over de recente ontwikkelingen van de externe waarde van de euro zelf geen standpunt heeft ingenomen, kan er in bovengenoemd verband op worden gewezen dat de Raad, in de op 12 juli 1999 vastgestelde globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en van de Gemeenschap voor 1999/2000(1), heeft onderstreept dat sterke, duurzame groei en werkgelegenheid de hoofdprioriteit vormen en dat een op groei en stabiliteit gerichte macro-economische politiek en alomvattende en gecoördineerde economische hervormingen de belangrijkste middelen zijn om dat doel te bereiken.

(1) PB L 217 van 17.8.1999, blz. 34.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1696/00

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Classificatie van aardbeien en het Zweedse klimaat

Heeft de Commissie de classificatie van aardbeien aangepast aan het Zweedse klimaat? Zweedse aardbeien zijn ten gevolge van het klimaat zoals bekend kleiner maar lekkerder dan de aardbeien die verder naar het zuiden in Europa worden geteeld. Na de Zweedse toetreding tot de EU moest een deel van de Zweedse aardbeienoogst worden uitgezift om tot puree te worden verwerkt aangezien de vruchten qua grootte niet pasten in de vier klassen die voor aardbeien zijn vastgesteld. Heeft de Commissie in haar regelgeving rekening gehouden met deze Scandinavische kijk op de aardbeienproductie?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(10 juli 2000)

De afzetnormen hebben onder meer tot doel producten waarvan de kwaliteit niet goed genoeg is voor de consument, niet tot de markt toe te laten. Een van de middelen die daarbij worden gehanteerd, is de vaststelling van een minimumgrootte, zodat producten die onvoldoende ontwikkeld of niet rijp genoeg zijn, kunnen worden afgekeurd. Voor aardbeien is de minimumgrootte op basis van erkende internationale normen vastgesteld op 22 mm.

Gebleken is echter dat bij twee rassen (Primella en Gariguette) ook kleinere vruchten van een bevredigende kwaliteit kunnen zijn. Daarom heeft de Commissie besloten de minimumgrootte voor deze twee rassen te verlagen tot 18 mm.

De Commissie is niet op de hoogte van andere in Zweden of elders in de Gemeenschap geteelde aardbeienrassen waarvan de vruchten zelfs bij een kleinere omvang dan 22 mm toch voldoende ontwikkeld of rijp genoeg kunnen zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0982/00

van Hartmut Nassauer (PPE-DE) aan de Commissie

(31 maart 2000)

Betreft: Juridische ontwikkelingen in het vermogensrecht van afzonderlijke kandidaat-lidstaten

Is de Commissie van mening dat de in de Tsjechische Republiek geldende wet inzake de restitutie van onteigend vermogen, alsmede het onlangs door de Poolse regering aangenomen voorstel voor een herprivatiseringswet, met name met het oog op de uitsluitingscriteria, en dan vooral de bepalingen betreffende de nationaliteit, in overeenstemming zijn met het Gemeenschapsrecht?

Gecombineerd Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0980/00, E-0981/00 en E-0982/00

(15 mei 2000)

Het EG-Verdrag bepaalt dat het de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet laat (artikel 295 ex-artikel 222). De Commissie is bijgevolg niet bevoegd om tussen te komen in kwesties die verband houden met de teruggave van eigendom in een huidige of toekomstige lidstaat.

De Commissie is dan ook niet van plan om een Witboek over deze kwestie te publiceren.

Om bovengenoemde redenen is het niet aan de Commissie een standpunt in te nemen ten aanzien van de specifieke gevallen die door de geachte Afgevaardigde aan de orde zijn gesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1756/00

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(31 mei 2000)

Betreft: Cyprus

Kan de Commissie in verband met mijn schriftelijke vraag E-1057/00(1) mededelen of projecten van de Commissie met als doel de twee gemeenschappen op Cyprus met elkaar te verzoenen door het Denktash-regime zijn geblokkeerd of op enige wijze gehinderd?

Kan de Commissie meedelen of er EU-gelden rechtstreeks aan het Denktash-regime zijn betaald?

Kan de Commissie meedelen of er EU-gelden rechtstreeks aan het Denktash-regime zijn betaald zonder de betrokkenheid en/of de instemming van de regering van de Republiek Cyprus?

Kan de Commissie voorts meedelen of er EU-gelden zijn betaald aan organisaties of personen in het bezette noorden van Cyprus, en zo ja:

1. aan wie deze gelden zijn betaald;

2. op welke wijze het Denktash-regime betrokken was in verband met deze gelden; en

3. of de regering van de Republiek Cyprus is geïnformeerd over dergelijke betalingen?

(1) PB C 53 E van 20.2.2001, blz. 64.

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(7 juli 2000)

Het zal het geachte parlementslid bekend zijn dat de politieke situatie in Cyprus, met de feitelijke verdeling van het eiland sedert 1974, de tenuitvoerlegging van bicommunautaire projecten zeer bemoeilijkt. Dat is nog meer het geval sedert de Europese Raad van Luxemburg in december 1997 en het einde

van 1999. In de loop van deze periode zijn de betrekkingen tussen beide gemeenschappen verslechterd. De Commissie heeft niettemin geprobeerd in de loop van de jaren de verbetering van de intercommunautaire betrekkingen te bevorderen, hoofdzakelijk via bijeenkomsten van vertegenwoordigers van groeperingen uit de burgermaatschappij van beide gemeenschappen (vakbonden, vrouwenverenigingen, enz.). Bedoelde bijeenkomsten hadden hoofdzakelijk buiten het eiland plaats. De financiële middelen voor de conferenties gingen rechtstreeks naar de niet-gouvernementele organen welke de bijeenkomsten organiseerden. Het is de Commissie niet bekend dat ooit bedragen zouden zijn uitgekeerd aan andere instanties dan die van de Republiek Cyprus.

De Commissie heeft tijdens vermelde periode evenwel bepaalde personen (academici, studenten, leden van groeperingen uit de burgermaatschappij) uit het noordelijk gedeelte van Cyprus geïnviteerd voor een bezoek aan de instellingen van de Unie, ten einde hen als burgers beter te informeren over het functioneren van de Unie. Bedoelde personen werden telkens rechtstreeks door de instellingen van de Unie uitgenodigd. Als voorbeeld zij verwezen naar het gezamenlijk door het Parlement en de Commissie gesponsorde bezoekersprogramma van de Europese Unie (European Union Visitors Programme EUVP).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2707/00 van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie. Veiligheidskenmerken in eurobiljetten.



Publicatieblad Nr. 089 E van 20/03/2001 blz. 0217 - 0217



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2707/00 van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie (1 september 2000) Betreft: Veiligheidskenmerken in eurobiljetten Kan de Commissie mededelen of er moderne veiligheidskenmerken die in het ontwerp van de eurobiljetten hadden kunnen worden aangebracht, zijn opgeofferd vanwege het feit dat niet alle voorgestelde drukkerijen technisch in staat waren deze te produceren? Zo ja, welke kenmerken heeft men laten vallen? Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie (29 september 2000) De vaststelling van de veiligheidskenmerken van de biljetten en het toezicht op de productie ervan behoort tot de uitsluitende bevoegdheid van de Europese Centrale Bank. De Commissie kan derhalve niet antwoorden op vragen over dit onderwerp.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1645/00

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 mei 2000)

Betreft: Videospelletjes en verarmd uranium

In het videospelletje Starcraft, dat in Italië door Blizzard op de markt wordt gebracht en dat, zoals al te vaak voorkomt, zich inspireert op de oorlog, kan uranium 238 worden gebruikt om de kracht van de projectielen op te voeren. Op blz. 43 van de Italiaanse handleiding staat: Zoeken projectielen U238: deze uraniummunitie kan de actieradius van de Gauss-geweren verhogen. Op blz. 41 staat: Straling: een vijandige eenheid die door dit wapen wordt beschoten, komt terecht in een hoog energetische wolk van radioactieve deeltjes die ernstig letsel kan veroorzaken (mldr) Het radioactieve veld zal ernstige problemen veroorzaken (mldr) Mettertijd neemt de radioactiviteit af.

1. Vindt de Commissie het goed dat kleine kinderen en jongeren vertrouwd worden gemaakt met de idee van het gebruik van kernmateriaal?

2. Acht de Commissie het niet nodig maatregelen te nemen om te voorkomen dat het kernwapen in de cultuur van de jonge generaties in Europa wordt gebanaliseerd?

3. Acht de Commissie het niet aangewezen de vloedgolf van geweld waaraan kleine kinderen via videospelletjes zijn blootgesteld, in te dammen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(14 juli 2000)

Het enige wetgevende besluit op communautair niveau met betrekking tot speelgoed is Richtlijn 88/378/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de veiligheid van speelgoed(1). Het doel van deze richtlijn is evenwel het vaststellen van veiligheidsvereisten tegen het gevaar van aantasting van de fysieke integriteit van de gebruikers van speelgoed (onder andere wat de fysische, mechanische, chemische en elektrische eigenschappen ervan betreft).

De psychologische ontwikkeling van het kind en de mogelijke invloed van bepaalde spelletjes op die ontwikkeling (verspreiding en banalisering van het fictieve gebruik van kernwapens of van geweld), of meer in het algemeen op de zedelijkheid, is in eerste instantie een zaak die tot de bevoegdheden van de lidstaten behoort.

De Commissie deelt de bezorgdheid van de geachte afgevaardigde. Ze stelt vast dat de nationale overheden in beginsel over de nodige bevoegdheden en middelen beschikken voor de bescherming van het kind. Op Gemeenschapsniveau biedt artikel 30 (ex artikel 36) van het EG-Verdrag de lidstaten de mogelijkheid om, bij ontstentenis van communautaire harmonisatiemaatregelen, nationale maatregelen te nemen om de verkoop van dergelijke producten uit hoofde van de bescherming van de openbare zedelijkheid, de openbare orde, de openbare veiligheid of de gezondheid en het leven van personen te beperken, op voorwaarde dat deze maatregelen in verhouding tot de beoogde bescherming staan.

Een harmonisatie van de bepalingen inzake de bescherming van de psychologische ontwikkeling of de zedelijkheid van het kind in verband met videospelletjes wordt op dit moment niet overwogen.

(1) PB L 187 van 16.7.1988.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2196/00

van Carmen Fraga Estévez (PPE-DE) aan de Commissie

(3 juli 2000)

Betreft: Voorstel voor de toewijzing van visserijmogelijkheden aan de communautaire vloot in de wateren van de Svalbard eilanden

Uit het Commissievoorstel voor het beheer van de garnalenvisserij in de wateren van de Svalbard eilanden, waarin de referentieperiode voor de toewijzing van visserijmogelijkheden wordt gewijzigd van 1990-1995 in 1995-1999, blijkt dat EU-lidstaten die zich voortdurend actief met de visserij bezighouden, visserijmogelijkheden verliezen ten gunste van andere, zoals bijv. Duitsland dat alleen in het laatste jaar 1999 vissersschepen daarheen stuurde.

Er zij aan herinnerd dat het jaar 1999 uitzonderlijk was, omdat de Commissie de communautaire vloot verzocht zich uit de onderhavige visgronden terug te trekken, om geen conflict met Noorwegen te veroorzaken. Het conflict ontstond, omdat plotseling Duitse vissersschepen opdoken, die bovendien toebehoren aan IJslandse ondernemingen. Terwijl een deel van de communautaire vloot aan het verzoek voldeed, maakte Duitsland hiervan gebruik om meer schepen te zenden, liefst negen, met als gevolg dat de resultaten voor 1999, waarmee is besloten rekening te houden, veel gunstiger zijn voor dat land dan voor de rest van de vloot die van oudsher daar vist.

Kan de Commissie naar aanleiding hiervan meedelen hoe het mogelijk is dat zij in haar voorstel tot verdeling van de visserijdagen besluit Duitsland te belonen dat juist de lidstaat is die het conflict van 1999 veroorzaakte, door dit land visserijmogelijkheden toe te kennen die moeten worden onttrokken aan vloten die zich op aanbeveling van de Commissie uit de visserij terugtrokken, met de financiële verliezen van dien?

Waarom zij de communautaire vloot visserijmogelijkheden heeft ontnomen ten gunste van een derde land, in dit geval IJsland, dat eigenaar is van de onder Duitse vlag varende vissersschepen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(27 juli 2000)

Tot nu toe heeft de Commissie over deze kwestie geen voorstel ingediend.

Het geachte parlementslid zij er evenwel op gewezen dat tijdens een vergadering op 30 juni 2000 van ambtenaren van de lidstaten en de Commissie, door de betrokken lidstaten overeenstemming is bereikt over een visplan dat mogelijkheden voor de communautaire garnalenvloot aangeeft om in de wateren van Svalbard te vissen. In de overeenkomst staat dat communautaire vaartuigen gedurende maximaal 519 dagen in het betrokken gebied mogen vissen en dat, enkele uitzonderingen niet te na gesproken, in het gebied nooit meer dan vier vaartuigen uit de Gemeenschap tegelijk aanwezig mogen zijn. Alle betrokken lidstaten hebben met dit plan ingestemd.

In het licht van de bereikte overeenkomst heeft de Commissie over deze kwestie geen formeel voorstel meer ingediend.