ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0251/02

van Brigitte Langenhagen (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2002)

Betreft: Behandeling van vis met werkzame stoffen die water vasthouden om het totale gewicht te verhogen

In de Duitse vakpers wordt bericht over een methode voor de behandeling van vis en visproducten waarmee de consument kan worden misleid. In Nederland zouden stoffen worden gebruikt die toegevoegd water vasthouden en op die manier het gewicht van het latere product kunstmatig verhogen. Deze onder de verzamelnaam tari bekende stoffen zouden zowel bij filets als bij hele vissen worden gebruikt. De werkzame stoffen zouden eiwitten zijn, zodat het Europees verbod op het gebruik van fosfaten hier niet van toepassing is. In strijd met de geldende bepalingen zouden de gebruikte eiwitten niet op het etiket van het eindproduct worden vermeld.

De benadeling van de consument ligt in de gewichtstoename met 5-15 % aan vastgehouden water, waarvoor wel moet worden betaald, maar dat tijdens de bereiding gewoon verdwijnt. Bovendien verneemt de consument niets over de toegevoegde stoffen.

Ook de eerlijke bedrijven, die zich niet van oneerlijke praktijken bedienen en daardoor een concurrentienadeel hebben, worden daardoor getroffen.

1. Is de Commissie van die behandeling van vis in Nederland of een andere lidstaat op de hoogte?

2. Wat kan tegen die praktijk, die in het nadeel van de consument en de eerlijke producenten is, worden ondernomen?

Aanvullend antwoordvan de heer Byrne namens de Commissie

(19 juli 2002)

Richtlijn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel brengen van visserijproducten(1) bepaalt duidelijk welke behandelingen voor visserijproducten toegestaan zijn. Het gebruik van stoffen die overtollig water vasthouden in visserijproducten is door de richtlijn verboden.

De Commissie heeft van de Nederlandse autoriteiten een antwoord ontvangen over de behandeling van vis met watervasthoudende stoffen om het totaal gewicht ervan te verhogen. Zij bevestigen dat het gebruik van deze stoffen in Nederland onwettig is.

In hun antwoord verklaarden de Nederlandse autoriteiten dat zij de situatie thans onderzoeken en zij vervolgens de gepaste en nodige maatregelen zullen treffen.

Bij de Commissie zijn geen andere gevallen bekend van vis die op deze manier is behandeld.

(1) PB L 268 van 24.9.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1770/02

van Peter Liese (PPE-DE) aan de Commissie

(17 juni 2002)

Betreft: Samenhang tussen het stemgedrag van Ierland inzake het zesde kaderprogramma voor onderzoek en besluiten in andere sectoren

In de Ierse pers wordt bericht dat er een samenhang bestaat tussen het stemgedrag van Ierland inzake het zesde kaderprogramma voor onderzoek, resp. de specifieke onderzoekprogramma's, en besluiten in andere sectoren, bijvoorbeeld landbouw en overheidssteun.

Gevreesd wordt dat een gebrek aan conveniëntie van Ierland op het gebied van de bevordering van het onderzoek het kleine EU-land wel eens zou kunnen komen te staan op een afstraffing in andere sectoren.

Deelt de Commissie de inschatting dat dergelijke berichten de tegenstanders van het Verdrag van Nice in een mogelijk tweede referendum een steuntje in de rug zouden kunnen geven? Kan de Commissie verklaren dat Ierland met betrekking tot het stemgedrag in de Raad dezelfde rechten heeft als alle andere lidstaten en dat het land met name het recht heeft om met betrekking tot de specifieke kaderprogramma's eisen te stellen en een of meer programma's af te wijzen wanneer belangrijke eisen niet zijn vervuld?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(8 juli 2002)

De Ierse regering heeft, zoals de regering van iedere andere lidstaat, het recht haar standpunt kenbaar te maken en te verdedigen in de Raad, in het kader van de besluitvormingsprocedure die leidt tot de vaststelling van communautaire wetgeving. Daarbij staat het haar vrij vóór of tegen om het even welk wetgevingsvoorstel te stemmen. Een standpunt dat op één gebied wordt ingenomen heeft geen gevolgen voor besluiten op een ander gebied. Dit geldt vanzelfsprekend ook voor de besluiten betreffende het zesde kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling en de daarmee samenhangende specifieke programma's.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0868/02

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 april 2002)

Betreft: Controle van zwemwaterkwaliteit

Als protest tegen de Europese richtlijn inzake controle van de waterkwaliteit in badzones deelde de gemeente Borlänge in augustus 2000 mede dat er geen badzones meer zijn op het grondgebied van de gemeente.

De milieuverantwoordelijke van de gemeente gaf volgens de krant Dala-Demokraten als verklaring dat de monsterneming duur is en dat de pers hierover enkel onzin schrijft.

De gemeente Börlange had gehoopt aan de extra kosten voor monsterneming te ontkomen door de badzones niet langer als dusdanig op te geven voor de EU-lijst.

Is het toegelaten monsterneming voor de controle van de kwaliteit van zwemwater op deze manier te ontwijken?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 mei 2002)

De vraag heeft betrekking op de verplichting om het zwemwater te controleren krachtens de zwemwaterrichtlijn (Richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater(1)). In de richtlijn wordt een duidelijke definitie gegeven van zwemwater, d.w.z. alle wateren, of delen van die wateren (), waarin het baden door de bevoegde instanties van elke lidstaat uitdrukkelijk is toegestaan, dan wel niet is verboden en gewoonlijk door een groot aantal baders wordt beoefend. Op basis van deze definitie hebben de lidstaten de verantwoordelijkheid om badzones aan te wijzen en voor de nodige controle ervan te zorgen.

Zweden heeft sinds zijn toetreding tot de Unie in 1995 nooit badzones in de gemeente Borlänge aangewezen, en heeft daarom nooit controleresultaten hierover kunnen indienen. De drie badzones die zich het dichtst bij Borlänge bevinden zijn gelegen in de gemeente Säter (Hyen, Ljusternbadet, Sovarbo). Deze zones zijn in 2001 gecontroleerd en zullen worden opgenomen in het jaarlijkse rapport van de Commissie over de kwaliteit van het zwemwater dat binnenkort gepubliceerd wordt.

De Commissie zal naar aanleiding van deze vraag bij de Zweedse instanties informeren of er nog steeds gegronde redenen zijn om geen badzones aan te wijzen in de gemeente Borlänge. De Commissie stelt het geachte parlementslid onverwijld op de hoogte van het resultaat van dit onderzoek.

(1) PB L 31 van 5.2.1976.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1159/02

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(16 april 2002)

Betreft: Stand van het onderzoek van de Commissie naar gevallen van besmetting met de legionellabacterie in Alcoy (autonome gemeenschap Valencia, Spanje)

In februari 2001 deelde de Commissie mee dat op haar verzoek bij de Spaanse autoriteiten een onderzoek was ingesteld naar de voortdurende gevallen van legionellabesmetting in Alcoy (referentie 2001/2048). In haar antwoord op vraag P-3913/00(1) erkende de Commissie dat er mogelijk sprake was van een schending van Richtlijn 80/778/EEG(2) betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water.

In het antwoord van 16 juli 2001 op een nieuwe vraag van dezelfde vraagsteller (P-1937/01(3)) deelde de Commissie mee dat zij net informatie van de Spaanse autoriteiten had ontvangen en dat de desbetreffende diensten bezig waren met een onderzoek van die gegevens.

Kan de Commissie mededeling doen van de stand van zaken met betrekking tot deze kwestie met referentienummer 2001/2048?

Kan de Commissie mededelen wat de inhoud is van het antwoord van de Spaanse autoriteiten?

Kan de Commissie in dit stadium al vaststellen of er in het geval van Alcoy sprake is geweest van een schending van Richtlijn 80/778/EEG?

(1) PB C 235 E van 21.8.2001, blz. 34.

(2) PB L 229 van 30.8.1980, blz. 11.

(3) PB C 40 E van 14.2.2002, blz. 144.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(15 mei 2002)

In reactie op schriftelijke vraag P-3913/00 van het geachte parlementslid heeft de Commissie ambtshalve een zaak ingeleid (referentie 2001/2048) om in deze kwestie de correcte toepassing van het communautaire recht door de Spaanse autoriteiten te verifiëren.

In het kader van het desbetreffende onderzoek heeft de Commissie een schrijven gericht tot de Spaanse autoriteiten met het verzoek hun opmerkingen over de door het geachte parlementslid aangeklaagde feiten te maken, zodat kan worden nagegaan of Richtlijn 80/778/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water(1) in deze kwestie correct wordt toegepast.

Het antwoord van de Spaanse autoriteiten is door de diensten van de Commissie onderzocht. Uit de analyse van de verstrekte informatie en de bijbehorende rapporten kan de Commissie afleiden dat de Spaanse autoriteiten passende maatregelen hebben genomen om zowel de oorsprong als de omvang van het probleem te bepalen en dat alle nodige maatregelen zijn getroffen om het op te lossen. Bovendien zijn protocollen voor controle op de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water opgesteld om herhaling van zulke zaken te voorkomen. Ten slotte wordt de voorlichting van het publiek ook gegarandeerd.

Uit het onderzoek van het dossier blijkt dat de Spaanse autoriteiten alle nodige maatregelen hebben genomen om de gevallen van legionellabesmetting in Alcoy efficiënt te kunnen bestrijden. De analyse van dit geval heeft dan ook uitgewezen dat er van een inbreuk op het communautaire recht geen sprake is. Derhalve heeft de Commissie besloten om deze zaak niet verder te behandelen.

(1) PB L 229 van 30.8.1980.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1324/02

van Helle Thorning-Schmidt (PSE) aan de Commissie

(2 mei 2002)

Betreft: Regels van de Deense Nationale Voetbalbond (DBU) voor andere dan EU-burgers

Toen de twee Deense voetbalclubs AB en Vejle BK op 14 april 2002 tegen elkaar speelden, zond AB dat leidde met 4-0 een Poolse speler het veld op. Op dat ogenblik had AB reeds 3 niet-EU-burgers op het veld. De regels van de DBU laten slechts 3 niet-EU-burgers op het veld toe, en daarom was die wissel in strijd met de regels van de DBU.

Daardoor verloor AB bij administratieve beslissing de wedstrijd met 0-3.

Nochtans heeft de EU een associatieverdrag met Polen, dat Poolse werknemers met wettige verblijfsvergunning in EU-landen dezelfde status verleent als EU-werknemers.

Kan de Commissie bevestigen dat een Poolse voetbalspeler volgens het associatieverdrag te beschouwen is als een EU-werknemer in voetbalverband?

Kan de Commissie bovendien mededelen welke regels voorrang hebben als het tot een conflict komt tussen EU-regels en de regels van de DBU over welke nationaliteiten er al dan niet tot het EU-burgerschap gerekend worden?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(3 juni 2002)

In verband met de bepalingen over de nationaliteit van spelers in de reglementen van sportverenigingen verwijst de Commissie naar het Bosman-arrest(1) van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen. In dit arrest heeft het Hof van Justitie vastgelegd dat het in strijd met artikel 39 (voorheen artikel 48) van het EG-Verdrag is als de regels van sportverenigingen bepalen dat bij wedstrijden slechts een beperkt aantal spelers met de nationaliteit van andere lidstaten mag spelen.

In lid 1 van artikel 37 van de Europa-overeenkomst tussen de Gemeenschappen en Polen is bepaald dat werknemers uit Polen die legaal op het grondgebied van een lidstaat te werk gesteld zijn wat betreft arbeidsomstandigheden, salaris en ontslag niet op grond van hun nationaliteit achtergesteld mogen worden tegenover spelers uit eigen land.

Wanneer een Poolse speler door een sportvereniging in dienst is genomen en een werkvergunning heeft, mag de sportvereniging het recht van de speler op deelname aan de door de sportvereniging georganiseerde wedstrijden niet beperken. Wordt een Poolse speler niet opgesteld, dan is er wat de arbeidsomstandigheden betreft sprake van discriminatie op grond van nationaliteit.

Volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen(2) dient ervan te worden uitgegaan dat artikel 37, lid 1, eerste streepje van de Europa-overeenkomst rechtstreekse werking heeft, zodat Poolse onderdanen er zich voor de nationale rechtbanken in het gastland op kunnen beroepen. De bepalingen van de Europa-overeenkomst hebben voorrang, indien de Unie en de regels van de Deense Voetbalbond (DBU) in strijd met elkaar zijn.

(1) Bosman-zaak C-415/93, Jurispr. I-4921, punt 115 tot 137.

(2) Arrest van het Hof van Justitie van 29 januari 2002 in zaak C-162/00.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1344/02

van Wolfgang Ilgenfritz (NI) aan de Commissie

(13 mei 2002)

Betreft: Toelating van voertuigen tot het wegverkeer in Italië

Kan de Commissie, naar aanleiding van mijn vraag van 12 april 2000 (E-1450/00(1)) en het antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie van 5 juni 2000, mededelen of zij op grond van het thans gewezen arrest in zaak C-451/99 tot een andere rechtsopvatting komt? Hoe zal de Commissie in deze aangelegenheid verder te werk gaan?

(1) PB C 46 E van 13.2.2001, blz. 193.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 juni 2002)

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1450/00 van het geachte parlementslid heeft de Commissie vastgesteld dat zij bereid is na te gaan of zij in het licht van het arrest van het Hof van Justitie van 21 maart 2002 in de zaak C-451/99 Cura Anlagen initiatieven kan nemen met betrekking tot de woonplaats- of vestigingsverplichting bij de registratie van voertuigen.

De Commissie had in haar antwoord op schriftelijke vraag nr. E-1450/00 al aangegeven dat deze kwestie moet worden onderzocht met het oog op het vrij verrichten van diensten in de zin van artikel 49 van het EG-Verdrag. Het Hof van Justitie heeft deze benadering bevestigd.

Het Hof van Justitie oordeelde met name dat artikel 49 in de weg staat van een wetgeving die een woonplaats- of vestigingsverplichting in de lidstaat van gebruik [oplegt] voor de persoon op wiens naam het voertuig aldaar is geregistreerd, voorzover de lease-onderneming daardoor wordt verplicht een hoofdvestiging in deze lidstaat te hebben of de registratie van het voertuig op naam van de huurder te aanvaarden met de daaruit voortvloeiende beperking van haar rechten op het voertuig.

Bijgevolg is de Commissie van plan onverwijld gevallen van inbreuk van dezelfde aard als de voor het Hof van Justitie gebrachte zaak te vervolgen om de wetgeving van de lidstaten in overeenstemming met deze rechtspraak te brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0015/02

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(21 januari 2002)

Betreft: EU-gelden voor ontwikkelingsprojecten

De Britse regering heeft onlangs het dossier gehandicapten, armoede en ontwikkeling aangenomen, waarin erop wordt aangedrongen gehandicapten bij alle overzeese ontwikkelingsprojecten te betrekken.

Kan de Commissie, in het licht hiervan en gelet op een resolutie van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU over de rechten van gehandicapten en ouderen in ACS-landen (ACP-EU 3313/01/def.), aangeven welke plannen zij heeft om een dergelijke aanpak te volgen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(21 februari 2002)

Bij alle ontwikkelingswerk moet rekening gehouden worden met gehandicapten, zodat zij in de samenleving van ontwikkelingslanden geïntegreerd worden. Door een nieuwe aanpak op landniveau, zoals processen die te maken hebben met armoedebestrijdingsbeleid, krijgen maatschappelijke groeperingen, waaronder de groeperingen die gehandicapten vertegenwoordigen, een stem en neemt hun

participatie toe bij de ontwikkeling van nationaal beleid. De Gemeenschap zal de financiering voortzetten van organisaties die mensen met een handicap ondersteunen, waarbij de nadruk zal liggen op capaciteitsopbouw en de ontwikkeling van organisaties in het zuiden. Het doel hiervan is hun inbreng in de programmering van ontwikkelingswerk te vergroten, vooroordelen te verminderen en de bewustwording te vergroten. Gehandicapten zullen verplicht betrokken worden bij alle fases van programma's die zich op hen richten.

De Commissie zal een nota over gehandicapten doen uitgaan naar alle landenvertegenwoordigingen; hierin zal worden aangegeven hoe de behoeften van gehandicapten het best geïntegreerd kunnen worden in toekomstige programmering.

Door acties die gericht zijn op armoedebestrijding, het belangrijkste doel van de communautaire ontwikkelingshulp, kunnen handicaps ook voorkomen worden. De Gemeenschap zal omvangrijke steun blijven verlenen aan de sociale sectoren en zal zoveel mogelijk kansen creëren om het voorkomen van handicaps te combineren met de integratie en het weerbaar maken van gehandicapten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0854/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(27 maart 2002)

Betreft: De weigering van Chili om in internationale wateren vissende communautaire schepen in Chileense havens toe te laten

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen nu blijkt dat de Chileense regering het de communautaire, in internationale wateren van de Stille Oceaan vissende schepen niet toestaat hun vangsten in Chili aan wal te brengen? Het gaat hier voor een deel om schepen uit Galicië, die daar op kousebandvis vissen. Er is tussen de Europese Unie en Chili een jaar geleden toch een overeenkomst gesloten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 april 2002)

Het gezamenlijke visserij- en onderzoekprogramma waarbij aan vier communautaire schepen toegang wordt verleend tot drie Chileense havens, is een van de onderdelen van de regeling van januari 2001.

Alvorens dit programma in werking kon treden, moest een aantal praktische aspecten van technische aard worden opgehelderd. Daartoe zijn tussen de Commissie en de Chili meermalen besprekingen gevoerd. Gezien de verdeling van de bevoegdheden is ook de Spanje rechtstreeks bij deze besprekingen betrokken. Wij kunnen thans vaststellen dat deze technische aspecten geregeld zijn en dat het programma eindelijk van start kan gaan.

De Commissie is nog in afwachting, voor verzending naar Chili en de inwerkingtreding van het programma, van de lijst van deelnemende Spaanse schepen die in de Chileense havens willen lossen. De Commissie zal het verloop van dit gezamenlijke programma visserij/onderzoek aandachtig blijven volgen en er met name op toezien dat het lossen van de producten geschiedt in overeenstemming met de regeling van 25 januari 2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1037/02

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(16 april 2002)

Betreft: Garnalenvisserij in Svalbard

Noorwegen bepaalt dat bij de garnalenvisserij in Svalbard maximaal 4 vlooteenheden van de EU tegelijkertijd aanwezig mogen zijn. Deze unilaterale verplichting legt het potentieel van de communautaire vloot danig aan banden.

De genoemde maatregel is reeds sinds enkele jaren van kracht. Het is derhalve niet denkbeeldig dat hij definitief raakt ingeburgerd, met alle gevolgen van dien voor de communautaire vloot. Op die manier zullen onze schepen hun jaarlijks toegewezen visserijmogelijkheden niet ten volle kunnen benutten. Bovendien geldt deze beperking gedurende de korte periode waarin de regio bereikbaar is. Vanwege de slechte weersomstandigheden is het gebied immers het grootste deel van het jaar niet toegankelijk.

De afgelopen jaren heeft de Commissie herhaaldelijk overleg gepleegd met de Noorse autoriteiten teneinde een oplossing voor het probleem te vinden. Tot dusver hebben deze pogingen evenwel niets opgeleverd.

Is de Europese Commissie zich bewust van het bovengenoemde probleem en van de schade die de communautaire garnalenvloot ten gevolge hiervan in Svalbard ondervindt?

Kan de Commissie meedelen of de dialoog met de Noorse overheden momenteel wordt voortgezet? Kan zij, in voorkomend geval, ook het resultaat van deze gesprekken nader toelichten?

Kan de Commissie meedelen of zij andere maatregelen heeft genomen of denkt te nemen om dit probleem in te perken en de negatieve gevolgen voor de getroffen communautaire vloot weg te nemen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(8 mei 2002)

Op dit moment zijn de verhoudingen tussen de EU en Noorwegen betreffende de garnalenvisserij in de wateren rond Spitsbergen geregeld in een zogenaamd herenakkoord.

Dit akkoord is volledig informeel van aard en is daarom voor geen van beide partijen bindend. Het geeft de Gemeenschap toestemming 519 visdagen per jaar in het gebied rond Spitsbergen op garnalen te vissen met maximaal tien schepen, waarvan er vier tegelijk in het gebied aanwezig mogen zijn.

De Commissie heeft een aantal keren met de Noren overleg gepleegd over een mogelijke wijziging van de bestaande restricties. Noorwegen heeft weliswaar begrip voor de behoefte van de Gemeenschap aan verbeterde toegang tot deze wateren, maar is momenteel niet bereid de visserijvoorwaarden te wijzigen.

De Commissie is zich ervan bewust dat deze situatie problemen oplevert voor de lidstaten. Daarom zal de Commissie blijven proberen de dialoog met de Noorse autoriteiten aan te gaan, wat tot verbeterde toegang voor de communautaire garnalenvloot zal leiden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1113/02

van Carlos Bautista Ojeda (Verts/ALE) aan de Commissie

(18 april 2002)

Betreft: Situatie van de lokale werknemers (personal laboral local, PLL) van het Ministerie van Defensie in dienst van de strijdkrachten van de Verenigde Staten in Spanje

Onder referentie aan verzoekschrift 299/2001

Ik heb nog geen antwoord ontvangen op voornoemd verzoekschrift, terwijl de lokale werknemers nog altijd volslagen machteloos zijn: zij hebben gemiddeld tussen de 13 % en 35 % van hun inkomsten verloren; de brandweerlieden uit Rota werken nog steeds 72 uur per week (en dit reeds

sinds 1985); en de lokale horecawerknemers zijn voorwerp van arbeidsdiscriminatie ondanks de toezegging in een officieel schrijven van de Verenigde Staten uit 1980 dat de situatie binnen twee jaar zou worden verholpen. De Spaanse minister van Defensie heeft tegenover de Spaanse media (ABC) verklaard dat de lokale werknemers niet akkoord gaan met de voorstellen van de VS om het probleem van het hen verschuldigde geld op te lossen, omdat dergelijke voorstellen in feite nooit zijn gedaan, maar er wel weer 20 ontslagen zijn aangevraagd. Op de door de Spaanse Ombudsman (tweemaal) en zijn Andalusische ambtgenoot (eenmaal) uitgebrachte onderzoeksverslagen, waarin de werknemers in het gelijk worden gesteld, wordt geen acht geslagen. Er worden verschillende artikelen uit de Spaanse grondwet (14, 37.1) en het Spaanse statuut van de werknemers geschonden (4.1.c), en de ontslagen door het Amerikaanse Army Audit Agency (AAA) zijn gebaseerd op fictieve redenen, aangevoerd door de strijdkrachten van de VS (deze documenten zijn naar het Spaanse Ministerie van Defensie gezonden). De werknemers eisen bovendien verhoging van hun salaris, dat het laagste is van alle bases in Europa.

Is de Commissie op de hoogte van deze situatie?

Is de Commissie bevoegd om stappen te nemen?

Welke maatregelen kunnen op Europees niveau worden getroffen om een einde te maken aan de netelige situatie waarin deze werknemers verkeren?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(31 mei 2002)

Uit de door het geachte parlementslid verstrekte informatie blijkt niet dat de door hem beschreven situatie onder het toepassingsgebied van de communautaire richtlijnen valt. Het is trouwens aan de instellingen van de lidstaten om zorg te dragen voor de correcte toepassing van de nationale wetgeving, zelfs als deze uit het Gemeenschapsrecht voortvloeit.