ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1881/01

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(27 juni 2001)

Betreft: Premies voor akkerbouwcultures (Portugal)

Bij de dierpremies overweegt de Europese Commissie invoering in de toekomst van een bovengrens voor gesubsidieerde dieren per bedrijf en leeftijdsklasse. Zou het niet zinvol zijn ook voor de subsidiëring van akkerbouwcultures een dergelijke bovengrens, bij voorbeeld 50 ha, vast te stellen, zodat bedrijven alleen nog maar steun tot aan deze orde van grootte zouden ontvangen?

Kan de Commissie mededelen:

- hoeveel landbouwbedrijven in Portugal meer dan 50 ha beslaan,

- hoeveel landbouwbedrijven in Portugal minder dan 50 ha beslaan,

- welke besparingen een dergelijke maatregel voor de sectoren akkerbouwcultures in absolute cijfers en procentueel gezien voor de begroting zou opleveren?

Gecombineerd Aanvullend antwoordvan de heer Fischler namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1870/01, E-1871/01, E-1872/01, E-1873/01,E-1874/01, E-1875/01, E-1876/01, E-1877/01, E-1878/01, E-1879/01, E-1880/01, E-1881/01,E-1882/01, E-1883/01 en E-1884/01

(18 september 2001)

De bron die gebruikt is om het aantal bedrijven met een areaal voor granen, oliehoudende zaden en eiwithoudende gewassen (hierna: GOZEG) van respectievelijk meer dan 50 ha en minder dan 50 ha vast te stellen, is de gegevensbank van het Informatienet inzake landbouwbedrijfsboekhoudingen (ILB). De gegevens van deze gegevensbank zijn weliswaar uitkomsten die zijn gewogen met de resultaten van de landbouwstructuurenquête van Eurostat, maar algemeen wordt erkend dat de grote landbouwbedrijven oververtegenwoordigd zijn. Daarom kunnen de onderstaande cijfers als maxima worden aangemerkt. De gegevens hebben betrekking op 1997, het laatste jaar waarvoor de gegevens van alle lidstaten beschikbaar zijn in de ILB-gegevensbank.

In de kolommen A respectievelijk C van onderstaande tabel is per lidstaat het percentage bedrijven met een oppervlakte GOZEG van minder respectievelijk meer dan 50 ha aangegeven.

In de kolommen B respectievelijk D van onderstaande tabel is per lidstaat het percentage van de oppervlakten GOZEG aangegeven dat wordt geëxploiteerd door bedrijven die een oppervlakte GOZEG van minder respectievelijk meer dan 50 ha hebben.

Bij verder gelijk blijvende omstandigheden geeft kolom F per lidstaat het percentage van de oppervlakte GOZEG dat van steun zou worden uitgesloten, indien een maximum van 50 ha GOZEG zou worden toegepast.

Tot slot, bij verder gelijkblijvende omstandigheden geeft kolom I per lidstaat de bespaarde uitgaven in miljoenen euro's indien een limiet van 50 ha GOZEG zou worden toegepast. De hier gebruikte opbrengstgegevens zijn die van de door de lidstaten opgegeven referentieopbrengst. De besparing voor de Gemeenschap als geheel zou 4 miljard bedragen.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2435/01

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(3 september 2001)

Betreft: Veterinaire controles aan de buitengrenzen n.a.v. mond- en klauwzeer

Algemeen wordt aangenomen dat de illegale import van vlees in het Verenigd Koninkrijk vanuit een land buiten de EU de oorzaak is van de recente uitbraken van mond- en klauwzeer aldaar en in andere EU-lidstaten.

Kan de Commissie meedelen welke maatregelen ze samen met de lidstaten genomen heeft om de controle aan de buitengrenzen te versterken, en wat de verschillen zijn met de situatie van voor de golf van recente uitbraken?

Kan de Commissie meedelen, indien bovenvermelde vraag in bevestigende zin beantwoord is, wat de kosten van de maatregelen zijn en door wie die worden gedragen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(1 oktober 2001)

Er bestaat een zeer omvattende communautaire wetgeving voor de regeling van de invoer van levende dieren en dierlijke producten in de Gemeenschap.

De lidstaten moeten ervoor zorgen dat deze wetgeving naar behoren wordt uitgevoerd en dat alleen dieren, producten en levensmiddelen worden ingevoerd die aan de communautaire normen voldoen.

De Commissie heeft tot taak na te gaan of deze wetgeving naar behoren ten uitvoer wordt gelegd. In dit verband heeft de Commissie de laatste jaren bijzondere aandacht besteed aan de werking van de communautaire grensinspectieposten in de lidstaten.

De laatste tijd zijn regelmatig inspecties door het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) van de Commissie uitgevoerd en verdere inspecties zullen worden uitgevoerd in het kader van Beschikking 97/778/EG van de Commissie van 22 juli 1997 tot vaststelling van een lijst van inspectieposten aan de grens die zijn erkend voor de veterinaire controles van producten en dieren uit derde landen, tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen inzake de door de veterinaire deskundigen te verrichten controles en tot intrekking van Beschikking 96/742/EG(1).

Het Parlement wordt systematisch geïnformeerd over de inspectieverslagen van het VVB en over de correctieve acties die door de lidstaten moeten worden uitgevoerd wanneer tekortkomingen in de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving worden ontdekt.

De Commissie is zich ervan bewust dat de huidige uitbraak van mond- en klauwzeer (MKZ) de herziening vereist van de maatregelen die nodig zijn om te voorkomen dat ziekteverwekkers zoals het MKZ-virus de Gemeenschap binnenkomen en om dergelijke ziekten beter te bestrijden. In dit kader voert de Commissie reeds een onderzoek uit naar de behoefte aan een meer gedetailleerde wetgeving inzake de controles aan de grenzen van de Gemeenschap, tezamen met deskundigen uit de lidstaten.

De lidstaten zijn gewezen op hun verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat de controles aan de grenzen van de Gemeenschap naar behoren worden uitgevoerd.

In dit stadium is de Commissie echter niet in staat een eindconclusie te trekken over de versterking van de controles aan de grenzen van de Gemeenschap door de lidstaten en over de kosten daarvan.

(1) PB L 315 van 19.11.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2440/01

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(11 september 2001)

Betreft: Onderzoek op het gebied van mestseparatoren en installaties voor de behandeling van rioolslib

De intensieve landbouw in de EU veroorzaakt, zoals bekend, grote milieuproblemen, waaronder met name verontreiniging van grondwater, meren, rivieren en zeeën.

Deze problemen kunnen worden opgelost met behulp van nieuwe technologieën, die door middel van grotere inspanningen op het gebied van het onderzoek ongetwijfeld kunnen worden verbeterd en goedkoper gemaakt.

Kan de Commissie mededelen welke onderzoekprojecten op het gebied van mestseparatoren, biogasinstallaties en andere installaties voor de zuivering van rioolslib door de EU worden gesteund en welke resultaten daarmee zijn behaald?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(31 oktober 2001)

In de loop van de jaren '70 en '80 waren de onderzoeksprojecten op het gebied van mestbehandeling hoofdzakelijk toegespitst op het proces van anaërobe vergisting. De daarbij ontwikkelde technieken, in combinatie met de productie en het duurzaam gebruik van biogas, worden momenteel marktrijp geacht en bij de toepassing ervan moet rekening worden gehouden met de relevante technische, economische en regelegevingsaspecten.

De strategieën, technologieën en beheerspraktijken voor de verwerking van rioolslib worden specifiek behandeld als een prioriteit van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (KP5) van de Gemeenschap, meer bepaald in het kader van kernactiviteit Beheer van afvalstoffen en waterkwaliteit (KA1) van het programma Energie, milieu en duurzame ontwikkeling. De onderzoeksprojecten moeten worden toegespitst op de minimalisering van de slibproductie en de verbetering van hun kwaliteit door identificatie van de verontreinigende stoffen en opvanging aan de bron. De resultaten zullen naar verwachting een veilig en publiek aanvaardbaar gericht gebruik in de landbouw mogelijk maken.

Geselecteerde onderzoeksprojecten over dit onderwerp worden rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement.

Informatie betreffende de resultaten van afgeronde projecten en aanvullende gegevens kunnen worden gevonden in de Cordis-gegevensbank op het internet-adres: http://dbs.cordis.lu/search/en/simple/EN_PROJ_simple.html en http://www.ad-nett.org.

Het LIFE-milieuprogramma en voorbeelden van geselecteerde en ondersteunde demonstratieactiviteiten op dit gebied worden rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement.

Aanvullende informatie over door DG Milieu ondersteunde projecten kan worden aangetroffen op http://www.europa.eu.int/comm/life/home.htm.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1559/01

van Olivier Dupuis (TDI) aan de Raad

(21 mei 2001)

Betreft: Waarnemersstatus Taiwan bij de Wereldgezondheidsorganisatie

Zes VN-leden -El Salvador, Honduras, Palau Eilanden, Panama, Sao Tomé en Principe en Senegal- hebben de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) schriftelijk verzocht Taiwan toe te laten als waarnemer bij de organisatie. Het Amerikaanse Congres heeft op 24 april jl. een resolutie aangenomen waarin minister van Buitenlandse Zaken Colin Powell wordt verzocht dit initiatief te steunen. Het organisatiecomité van de WHO gaat zich over het verzoek buigen tijdens een vergaderperiode van negen dagen die volgende week in Genève van start gaat.

Is de Raad van plan dit initiatief te steunen? Zo ja, welke initiatieven denkt de Raad te ontplooien om dit legitieme verzoek actief te ondersteunen? Vindt de Raad niet, meer in het algemeen, dat de Unie moreel verplicht is om meer initiatieven te ontplooien zodat Taiwan tenminste als waarnemer aanwezig kan zijn bij alle internationale organisaties?

Antwoord

(10 december 2001)

De Raad steunt Taiwans verzoek tot toekenning van de waarnemersstatus bij de WHO niet. De Raad zou ingenomen zijn met een ruimere informatie-uitwisseling tussen de WHO en Taiwan, maar steunt de toekenning van de waarnemersstatus aan Taiwan in deze of andere VN-organisaties niet, daar dit niet strookt met het één China-beginsel dat hij heeft onderschreven of met de regels en voorschriften inzake de waarnemersstatus in deze organisatie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2492/01

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Raad

(14 september 2001)

Betreft: Corruptie

Kan de Raad meedelen welke stappen hij heeft ondernomen om de toezegging gestand te doen die gedaan werd op de Afrika-Europa-Top in Cairo, in april 2000, namelijk om de nodige maatregelen te nemen ter bestrijding van corruptie en ervoor te zorgen dat een onderzoek wordt ingesteld naar illegaal verkregen publieke middelen die op buitenlandse bankrekeningen zijn gestald, en dat deze middelen aan de landen van herkomst worden teruggegeven?

Antwoord

(10 december 2001)

De bestrijding van corruptie en de bevordering van een behoorlijk bestuur vormen de hoekstenen van het beleid van de Unie ten aanzien van haar partners in Afrika en elders in de wereld. Dit beleid wordt met name uitgevoerd via overeenkomsten tussen de Unie en derde landen, inclusief de Overeenkomst van Cotonou met de ACS-landen, alsook middels een aantal door de Gemeenschap gefinancierde bijzondere bijstandsprogramma's die gericht zijn op de versterking van de institutionele capaciteit van de betrokken landen.

Wat betreft illegaal verkregen publieke middelen die bij buitenlandse banken zijn belegd, wijst de Raad erop dat de verbintenissen die zijn aangegaan tijdens de in april 2000 te Caïro gehouden Top Afrika-Europa, niet alleen gelden voor de instellingen die aan deze top hebben deelgenomen, maar ook voor de regeringen van de daar vertegenwoordigde staten. Gezien de aard van de problematiek, is de Raad derhalve van oordeel dat bilaterale samenwerking tussen de betrokken landen voorshands de meest belovende weg lijkt voor de aanpak van de specifieke vraagstukken die zich in dat verband kunnen voordoen.

De Raad wijst er voorts op dat tijdens de Ministeriële Conferentie EU-Afrika die op 11 oktober 2001 te Brussel plaatsvindt, een inventaris zal worden opgemaakt van de vorderingen met betrekking tot alle in het actieplan van Caïro vervatte kwesties, inclusief de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde punten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2593/01

van Mario Borghezio (TDI) aan de Raad

(27 september 2001)

Betreft: Europese controles op niet volgens de regels verstrekte Italiaanse visa en verblijfsvergunningen

In Italië zijn op initiatief van verscheidene gerechtelijke instanties onderzoeken gaande waaruit naar voren is gekomen dat er op grote schaal handel wordt gedreven in visa en verblijfsvergunningen die niet volgens de regels zijn afgegeven door Italiaanse ambassades en consulaten in tal van landen.

Uit die handel blijkt al dat hierbij niet alleen Italiaanse en buitenlandse mafiaorganisaties maar ook islamitische terrorismenetwerken betrokken zijn.

Welke concrete spoedmaatregelen bereidt de EU voor om tot een doeltreffend controlesysteem te komen waarmee kan worden verhinderd dat personen die met niet volgens de regels afgegeven papieren het Schengen-gebied zijn binnengekomen, in de EU kunnen verblijven en rondreizen?

Antwoord

(10 december 2001)

Het opvoeren van de strijd tegen documentfraude is een van de prioriteiten van het Belgische voorzitterschap, met name via bepalingen ter verbetering van de consulaire samenwerking ter plaatse. Naar aanleiding van de gebeurtenissen van 11 september 2001, vond op 20 september 2001 een bijzondere zitting van de Raad (Justitie, Binnenlandse Zaken en Civiele Bescherming) plaats tijdens welke meer dan dertig maatregelen ter bestrijding van het terrorisme in aanmerking zijn genomen. Die maatregelen, die onder andere betrekking hebben op de justitiële en politiële samenwerking, zullen er ook toe bijdragen dat de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid sneller tot stand wordt gebracht. Wat de grenscontroles betreft, heeft de Raad de bevoegde autoriteiten van de lidstaten verzocht om de controles aan de buitengrenzen te verscherpen en de Task Force van politiechefs gevraagd om zo spoedig

mogelijk de praktische uitvoering van deze intensivering te onderzoeken en in december aan de Raad verslag uit te brengen. Voorts heeft de Raad de lidstaten verzocht de procedure voor de afgifte van visa zo strikt mogelijk toe te passen en te dien einde de consulaire samenwerking ter plaatse te versterken. Tevens heeft de Raad de Commissie verzocht voorstellen in te dienen met het oog op de oprichting van een netwerk voor de uitwisseling van informatie over de afgegeven visa. De Commissie heeft bevestigd dat zij zo'n voorstel zal indienen alsmede voorstellen ter versterking van de veiligheidsaspecten van visa, via wijziging van het momenteel bij de Raad in behandeling zijnde voorstel tot wijziging van Verordening nr. 1683/95 betreffende de invoering van een uniform visummodel.

De Raadsinstanties zullen ook de mogelijkheid onderzoeken om gemeenschappelijke bureaus voor de afgifte van visa in te stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1595/01

van Francesco Speroni (TDI) aan de Commissie

(21 mei 2001)

Betreft: Verzoek om documenten te tonen, in strijd met de Schengen-overeenkomst

Bij het inchecken op de luchthaven van Schiphol wordt aan luchtreizigers met bestemming Italië door het KLM-personeel verzocht een geldig document voor de inreis in dat land te tonen.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om een eind te maken aan deze hinderlijke maatregel, die in strijd is met de beginselen van de Schengen-overeenkomst die niet voorziet in systematische controle aan de grenzen tussen Schengen-landen?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Vitorino namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1486/01 en P-1595/01

(5 juli 2001)

In het Schengen-acquis, dat in het kader van de Europese Unie werd opgenomen, wordt bepaald dat de binnengrenzen kunnen worden overschreden zonder dat een controle op de personen wordt uitgevoerd bij het overschrijden van een binnengrens.

Wat betreft de controles die bij het luchtvervoer worden uitgevoerd, moet een onderscheid worden gemaakt tussen verschillende soorten controles:

- identiteitscontroles in commercieel verband: op het ogenblik van de check-in, om zich te vergewissen van de identiteit van de reiziger met een ticket op naam of in het kader van controle van de identiteit van de persoon die verklaart aanspraak te kunnen maken op bijvoorbeeld bepaalde reducties;

- controles om veiligheidsredenen in uitzonderlijke gevallen en omstandigheden, bijvoorbeeld in geval van twijfel omtrent het gedrag van een reiziger dat de openbare orde of de veiligheid van de andere reizigers in gevaar zou kunnen brengen;

- controles om sancties te voorkomen in het kader van de wetgeving op de aansprakelijkheid van de vervoerders als deze personen zouden vervoeren die niet in het bezit zijn van de vereiste reisdocumenten.

De Commissie is van mening dat deze laatste controles niet verenigbaar zijn met het geldende Gemeenschapsrecht. Het bepaalde in de artikelen 26 en 27 van de Overeenkomst ter uitvoering van het Akkoord van Schengen betreffende de aansprakelijkheid van de vervoerders zou enkel van toepassing mogen zijn op vervoer uit een land dat het Akkoord van Schengen niet heeft ondertekend. In een ruimte zonder grenzen zouden zij niet mogen plaatsvinden, aangezien het gaat om controles bij het overschrijden van een binnengrens.

De in de eerste twee punten genoemde controles zijn echter ook van toepassing op nationale vluchten en zijn niet in tegenspraak met het idee van een ruimte zonder grenzen als ze onder dezelfde voorwaarden worden uitgevoerd ten opzichte van de passagiers van nationale vluchten en de passagiers van vluchten binnen de Schengen-ruimte.

Om te kunnen nagaan om welke soort controle het gaat, zal de Commissie de nodige contacten leggen om alle nadere gegevens te kunnen inwinnen omtrent de aan de orde gestelde feiten. Zij zal niet nalaten om eventueel het dossier te onderzoeken in het kader van de procedure van artikel 226 (ex-artikel 169) van het EG-Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1878/01

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(27 juni 2001)

Betreft: Premies voor akkerbouwcultures (Luxemburg)

Bij de dierpremies overweegt de Europese Commissie invoering in de toekomst van een bovengrens voor gesubsidieerde dieren per bedrijf en leeftijdsklasse. Zou het niet zinvol zijn ook voor de subsidiëring van akkerbouwcultures een dergelijke bovengrens, bij voorbeeld 50 ha, vast te stellen, zodat bedrijven alleen nog maar steun tot aan deze orde van grootte zouden ontvangen?

Kan de Commissie mededelen:

- hoeveel landbouwbedrijven in Luxemburg meer dan 50 ha beslaan,

- hoeveel landbouwbedrijven in Luxemburg minder dan 50 ha beslaan,

- welke besparingen een dergelijke maatregel voor de sectoren akkerbouwcultures in absolute cijfers en procentueel gezien voor de begroting zou opleveren?

Gecombineerd Aanvullend antwoordvan de heer Fischler namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1870/01, E-1871/01, E-1872/01, E-1873/01,E-1874/01, E-1875/01, E-1876/01, E-1877/01, E-1878/01, E-1879/01, E-1880/01, E-1881/01,E-1882/01, E-1883/01 en E-1884/01

(18 september 2001)

De bron die gebruikt is om het aantal bedrijven met een areaal voor granen, oliehoudende zaden en eiwithoudende gewassen (hierna: GOZEG) van respectievelijk meer dan 50 ha en minder dan 50 ha vast te stellen, is de gegevensbank van het Informatienet inzake landbouwbedrijfsboekhoudingen (ILB). De gegevens van deze gegevensbank zijn weliswaar uitkomsten die zijn gewogen met de resultaten van de landbouwstructuurenquête van Eurostat, maar algemeen wordt erkend dat de grote landbouwbedrijven oververtegenwoordigd zijn. Daarom kunnen de onderstaande cijfers als maxima worden aangemerkt. De gegevens hebben betrekking op 1997, het laatste jaar waarvoor de gegevens van alle lidstaten beschikbaar zijn in de ILB-gegevensbank.

In de kolommen A respectievelijk C van onderstaande tabel is per lidstaat het percentage bedrijven met een oppervlakte GOZEG van minder respectievelijk meer dan 50 ha aangegeven.

In de kolommen B respectievelijk D van onderstaande tabel is per lidstaat het percentage van de oppervlakten GOZEG aangegeven dat wordt geëxploiteerd door bedrijven die een oppervlakte GOZEG van minder respectievelijk meer dan 50 ha hebben.

Bij verder gelijk blijvende omstandigheden geeft kolom F per lidstaat het percentage van de oppervlakte GOZEG dat van steun zou worden uitgesloten, indien een maximum van 50 ha GOZEG zou worden toegepast.

Tot slot, bij verder gelijkblijvende omstandigheden geeft kolom I per lidstaat de bespaarde uitgaven in miljoenen euro's indien een limiet van 50 ha GOZEG zou worden toegepast. De hier gebruikte opbrengstgegevens zijn die van de door de lidstaten opgegeven referentieopbrengst. De besparing voor de Gemeenschap als geheel zou 4 miljard bedragen.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2301/01

van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie

(31 juli 2001)

Betreft: Herstelprogramma mond- en klauwzeer

Kan de Commissie mededelen of de regering van het VK een verzoek heeft ingediend om een financiële bijdrage voor een herstelprogramma voor door mond- en klauwzeer getroffen gebieden (zowel voor de landbouw als voor niet-agrarische sectoren), en zo ja, welke financiële parameters zij daarbij zal hanteren?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Fischler namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2300/01 en E-2301/01

(15 oktober 2001)

Zoals de Commissie heeft aangegeven in haar antwoord op schriftelijke vraag E-1407/01 van het geachte parlementslid(1), is enige flexibiliteit mogelijk bij de aanwending van de communautaire steun die in het kader van de onderscheiden programma's voor plattelandsontwikkeling wordt verleend, en kunnen zo middelen worden bestemd voor herstelprogramma's. Of dergelijke programma's al dan niet eerst door de Commissie moeten worden goedgekeurd, hangt af van de aard ervan. De Commissie heeft van de Britse autoriteiten echter geen voorstellen tot financiering van herstelprogramma's voor de door mond- en klauwzeer getroffen plattelandsgebieden ontvangen.

Als dergelijke voorstellen bij de Commissie worden ingediend, zullen deze op hun merites worden beoordeeld voordat erop wordt gereageerd. Er zijn enkele voorstellen tot wijziging van bestaande regelingen betreffende staatssteun ontvangen, waarbij het er voor een deel om gaat middelen te concentreren op de sectoren die het ergst door de gevolgen van mond- en klauwzeer zijn getroffen. De procedure voor de goedkeuring van deze voorstellen is aan de gang.

Wat de Britse programma's voor plattelandsontwikkeling betreft, zal de Commissie handelen binnen het financiële kader dat is vastgesteld bij haar Beschikking 2000/426/EG van 26 juni 2000 houdende wijziging van Beschikking 1999/659/EG tot vaststelling van een indicatieve verdeling over de lidstaten van de middelen uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie, voor maatregelen op het gebied van plattelandsontwikkeling voor de periode 2000-2006(2), waarbij voor elk van de lidstaten de jaarlijkse toewijzingen uit de middelen van het EOGFL-Garantie zijn vastgesteld.

De Commissie is op de hoogte van besluiten die enkele toezichtcomités voor Britse programma's in het kader van doelstelling 1 of 2 hebben genomen om voor een snelle goedkeuring van projecten in de zwaarst getroffen gebieden te zorgen en te garanderen dat passende middelen beschikbaar worden gesteld ter ondersteuning van het economische herstel in die gebieden.

(1) PB C 364 E van 20.12.2001, blz. 104.

(2) PB L 165 van 6.7.2000.