ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2477/01

van Carlos Carnero González (PSE) aan de Raad

(14 september 2001)

Betreft: Proces in Egypte tegen van homoseksualiteit beschuldigde burgers

In de lopende maand augustus is in Egypte het aangekondigde proces begonnen tegen tientallen burgers die van homoseksualiteit zijn beschuldigd.

De verontwaardiging van de Europese publieke opinie die logischerwijs is ontstaan naar aanleiding van dit proces, dat indruist tegen fundamentele waarden zoals de vrijheid van seksuele voorkeur, vereist politieke actie van de kant van de Unie jegens de Egyptische autoriteiten.

Deze afgevaardigde herinnert eraan dat de EU en Egypte een samenwerkingsovereenkomst zijn aangegaan die als uitgangspunt het volledig respect voor de mensenrechten bevat, welke door het houden van genoemd proces en het bestaan van de onrechtvaardige wetgeving op grond waarvan het wordt gehouden, duidelijk worden geschonden.

Welke protestacties heeft de Raad van de Unie jegens de Egyptische regering ondernomen om te bewerkstelligen dat het proces nietig wordt verklaard en de aangeklaagden in vrijheid worden gesteld?

Heeft de Egyptische regering de opvatting kenbaar gemaakt dat de wetgeving onmiddellijk zou moeten worden gewijzigd om de volledige vrijheid van seksuele voorkeur voor haar mannelijke en vrouwelijke inwoners te garanderen?

Antwoord

(10 december 2001)

De Raad volgt de ontwikkelingen in de zaak van de Queen Boat naar aanleiding van de aanhouding van 54 mannen in Egypte van nabij. Hij heeft de situatie van de mensenrechten in Egypte, in het bijzonder de zaak van de heer Ibrahim en van mevrouw El Sadawi, alsook die van de Queen Boat bij de minister van Buitenlandse Zaken, de heer Ahmed Maher, aan de orde gesteld ter gelegenheid van de ondertekening van de Europees-mediterrane overeenkomst inzake een associatie EU-Egypte op 25 juni laatsleden te Luxemburg.

De Raad benadrukt ook bij zijn mediterrane partners dat de Verklaring van Barcelona die zij hebben goedgekeurd hen ertoe aanspoort te handelen overeenkomstig de Universele Verklaring van de rechten van de mens en het Handvest van de Verenigde Naties. Artikel 2 van de Universele Verklaring bepaalt dat eenieder, zonder enig onderscheid, aanspraak heeft op de bij de Verklaring verleende rechten. Ook artikel 2 van de Europees-mediterrane overeenkomst inzake een associatie EU-Egypte verwijst naar de eerbiediging van de democratische beginselen en de fundamentele rechten van de mens, als vastgelegd in de Universele Verklaring van de rechten van de mens, die aan het binnen- en buitenlands beleid van de partijen ten grondslag liggen en een wezenlijk onderdeel van de overeenkomst zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2336/01

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 juli 2001)

Betreft: Lening van de EIB aan Turkije

Overeenkomstig een besluit van de Raad en na raadpleging van het Parlement heeft de Europese Investeringsbank aan Turkije een lening verstrekt van 600 miljoen, met garantie van de EU, voor de wederopbouw na de aardbeving. Het ziet ernaar uit dat in 2002 van dit bedrag 225 miljoen niet zal worden aangewend, omdat hiervoor geen overschrijving naar het garantiefonds is voorgesteld. Kan de Commissie een reden geven voor het feit dat dit prioritaire project in 2002 zo gebrekkig wordt voortgezet? Is dit een manier om prioriteit te verlenen aan andere projecten waar een garantie voor nodig is?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(28 september 2001)

In nauwe samenwerking met de Europese Investeringsbank (EIB) ziet de Commissie toe op de tenuitvoerlegging van de TERRA-lening aan Turkije waarvoor de Raad een bijzonder mandaat had goedgekeurd, met een garantie van de Unie (voor in totaal 600 miljoen aan contracten die binnen een periode van drie jaar zijn af te sluiten, vanaf begin 2000 tot begin 2003).

Eind 2000 was het volledig beschikbare bedrag van 600 miljoen reeds vastgelegd voor een aantal projecten, waarvan reeds enkele voor 375 miljoen waren ondertekend, terwijl begin 2003 contracten voor het resterende bedrag van 225 miljoen nog moesten worden ondertekend.

Het mandaat werd door de Raad goedgekeurd (interinstitutioneel dossier 1999/0212(CNS), besluit 12929/1/99) terwijl de desbetreffende lening wordt gedekt door een garantie van de Commissie, zoals is bepaald in het besluit dat moeten worden uitgebreid tot alle contracten die krachtens het mandaat zijn ondertekend. De voor dit doel toegekende fondsen kunnen derhalve niet naar andere acties worden overgemaakt; zij blijven beschikbaar voor contracten die in het bestek van het TERRA-mandaat moeten worden ondertekend. De contracten voor de nog steeds beschikbare 225 miljoen die tegen begin 2003 ondertekend moeten zijn, worden gedekt door een garantie van de Unie, zoals dit in het mandaat nader is aangegeven.

Wat het vrijgeven van de garantie van de Commissie aangaat, wordt met de van toepassing zijnde procedure beoogd dat de EIB telkenjare de Commissie mededeling doet van de te verwachten terugbetalingen op leningen. De overmaking van de corresponderende garantiefondsen geschiedt vervolgens aan de hand van deze voorspellingen.

De transfer van het garantiefonds voor de genoemde 225 miljoen waarvoor contracten moeten zijn gesloten tot en met einde 2002 zal begin 2001 door de Commissie zijn verricht, nadat zij in het bezit is gesteld van de EIB-verwachtingen voor het gebruik van de leningfaciliteit.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2397/01

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(20 augustus 2001)

Betreft: Vervoer van dieren in Spanje

De Commissie heeft onlangs een rapport gepubliceerd over een in mei en juni 2000 in Spanje uitgevoerd onderzoek naar het vervoer van dieren. In dit rapport wordt gewezen op een groot aantal problemen, zoals overbelading, het vervoer van dieren in een slechte conditie en het gebruik van voertuigen voor lange afstanden die niet beantwoorden aan de voertuigeisen als vastgesteld bij verordening 411/98 van de Raad(1) voor het vervoer van dieren bij reizen van meer dan acht uur. Vee vanuit andere lidstaten wordt door Spanje vervoerd en vervolgens op roll-on roll-off-schepen naar Noord-Afrika verladen. De meeste routeschema's die de Commissie in de Spaanse haven van vertrek heeft gecheckt, waren gebaseerd op reizen van meer dan 100 uur. De Spaanse instanties eisen niet dat het vee in de haven van vertrek wordt uitgeladen en voor 24 uur rust wordt gegund.

Welke stappen neemt de Commissie om Spanje ertoe te brengen ervoor te zorgen dat Gemeenschapsrecht inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer naar behoren ten uitvoer wordt gelegd?

(1) PB L 52 van 21.2.1998, blz. 8.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 september 2001)

Bedoeld rapport van de Commissie, en meer bepaald de erin vervatte aanbevelingen, zijn een prioritair instrument om een verbeterde toepassing van de communautaire wetgeving inzake dierenwelzijn aan te moedigen. Daarnaast heeft de Commissie op dit vlak tegen Spanje reeds inbreukprocedures ingeleid in verband met gebreken die in een eerder inspectierapport waren vastgesteld.

De Commissie is voornemens bij de Spaanse autoriteiten verder aan te dringen op een correctere naleving van de vereisten van de communautaire wetgeving inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer, zoals aangegeven in het meer recente rapport dat door het geachte lid is vermeld.

Momenteel worden door de Spaanse autoriteiten gestelde vragen in verband met de correcte interpretatie van de bepalingen waarnaar het geachte lid verwijst, door de Commissie onderzocht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2821/01

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(10 oktober 2001)

Betreft: Definitie van de begrippen volwassen en minderjarig in de EU

De definitie van de begrippen volwassen en minderjarig, alsook de leeftijd waarop iemand als volwassen wordt beschouwd, verschillen in de EU van lidstaat tot lidstaat. Zo kan bijvoorbeeld in Griekenland door de politie een identiteitsbewijs worden verstrekt aan een persoon jonger dan 18 jaar, maar heeft diezelfde persoon pas actief stemrecht vanaf zijn of haar achttiende verjaardag. Wat werk betreft, geldt de leeftijdsgrens van 15 jaar. De Europese Commissie hanteert klaarblijkelijk dezelfde leeftijdsgrens, aangezien bijvoorbeeld in de publicatie Europese eenheid, solidariteit tussen volkeren, veelvormigheid der regio's Tweede verslag over de economische en sociale samenhang (met een voorwoord van commissaris Barnier) staat (op blz. 16) dat het arbeidspotentieel van de Unie bestaat uit personen tussen 15 en 64 jaar; met betrekking tot deze groep worden in dezelfde publicatie ook werkloosheidscijfers bekendgemaakt.

Kan de Commissie aangeven wanneer iemand als volwassen of minderjarig wordt beschouwd in alle overige EU-lidstaten?

Is het mogelijk de desbetreffende leeftijdsgrens op het niveau van de EU te harmoniseren, teneinde de verwarring te beperken?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(20 november 2001)

Voor deze kwestie is niet de Gemeenschap bevoegd, maar uitsluitend de nationale autoriteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2633/01

van Gian Gobbo (TDI) aan de Raad

(20 september 2001)

Betreft: Uitingen van anti-westerse vijandigheid in Turkije

De recente tragische aanslagen tegen de Verenigde Staten nopen de Europese Unie na te denken over haar buitenlands beleid en vooral over haar betrekkingen met de islamitische wereld die steeds meer wordt beïnvloed door een duidelijk anti-westerse publieke opinie.

In dit verband zijn de fluitconcerten exemplarisch die het onmogelijk maakten een minuut stilte ter herinnering aan de slachtoffers van de aanslagen in New York in acht te nemen bij het begin van de voetbalwedstrijd Galatasary-Lazio (dinsdag 11 september in Istanboel). Uit deze betreurenswaardige episode blijkt eens te meer hoe groot de kloof is geworden tussen de Turkse samenleving en de Europese waarden en gevoelens en dat het absurd is dat Turkije tot de Europese Unie wil toetreden.

Is de Raad mede in dit verband niet van mening dat het nodig is de Turkse autoriteiten te verzoeken expliciet een veroordeling uit te spreken over deze uitingen van anti-westerse haat?

Antwoord

(10 december 2001)

Het is inderdaad betreurenswaardig dat bij de voetbalwedstrijd Galatasaray-Lazio op 11 september jongstleden de minuut stilte ter nagedachtenis van de slachtoffers van de aanslagen in New York werd verstoord. De Turkse regering, die zich zonder voorbehoud heeft aangesloten bij de verontwaardiging en de solidariteit van de internationale gemeenschap na de gebeurtenissen van 11 september, zit echter duidelijk op een andere lijn. De Raad verwerpt de conclusies die het geachte parlementslid lijkt te trekken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2720/01

van Niels Busk (ELDR) aan de Commissie

(26 september 2001)

Betreft: Productieheffing in Frankrijk

Volgens het Journal Officiel de la République française van 24 december 1995 onderwerpt Interbev geïmporteerd rundvlees (er wordt van uitgegaan dat Frans rundvlees via de productieheffing op slachthuizen wordt gedekt) naast de vaste productieheffing op slachtkoeien aan een heffing van 0,084 FFR.

Acht de Commissie het in overeenstemming met de Gemeenschapswetgeving dat in andere EU-landen geproduceerd rundvlees onderworpen is aan een extra productieheffing, die niet geldt voor in het land zelf geproduceerd vlees, terwijl aan het land van herkomst vooraf reeds een heffing is opgelegd?

Acht de Commissie het in overeenstemming met de GATT-overeenkomst dat rundvlees uit derde landen niet alleen is onderworpen aan de internationaal overeengekomen importbelasting, maar ook aan een productieheffing?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 november 2001)

De inhoud van de door de geachte afgevaardigde genoemde Franse wetgeving is de Commissie bekend. De Commissie heeft zich in dit verband tot de Franse autoriteiten gewend met het verzoek om nadere bijzonderheden over de heffing waarin de wet voorziet. Het gaat om een parafiscale heffing die lijkt te zijn bestemd voor de financiering van de sectorale vereniging Interbev, maar de kwestie wordt momenteel onderzocht vanuit het oogpunt van de op de landbouw toepasselijke regels inzake staatssteun. Volgens de vaste praktijk van de Commissie wordt een heffing die ook wordt opgelegd aan uit derde landen ingevoerde producten, normaliter beschouwd als een heffing van gelijke werking als een douanerecht of een discriminerende belasting in de zin van de jurisprudentie van het Hof van Justitie.

Aangezien het onderzoek door de Commissie nog loopt, kan de Commissie zich in dit stadium nog niet uitspreken over de juiste aard van de heffing of over de eventuele gevolgen ervan voor de mededinging, en dus zeker niet over de gevolgen voor het handelsverkeer tussen lidstaten en met derde landen. Zodra de resultaten van het onderzoek bekend zijn, zal de Commissie de geachte afgevaardigde hiervan zeker in kennis stellen.

Wat de heffing op producten uit derde landen betreft, heeft de Commissie onvoldoende redenen om aan te nemen dat de betrokken maatregelen strijdig zouden zijn met de verplichtingen van de Gemeenschap in het kader van de GATT/WTO-voorschriften en met name de artikelen II en III van GATT 1994.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1404/01

van Philip Bradbourn (PPE-DE) aan de Commissie

(11 mei 2001)

Betreft: Economisch-effect-evaluatie

Zou de Commissie willen meedelen bij welke delen van de wetgeving een economisch-effect-evaluatie, sinds de invoering ervan in 1986, heeft plaatsgevonden en kan zij een beknopt overzicht verstrekken van de gevolgen die deze evaluaties op de wetgeving hebben gehad?

Welk verband bestaat er naar de mening van de Commissie tussen economisch-effect-evaluaties en de voorstellen inzake Europees bestuur?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(22 oktober 2001)

Tot haar spijt moet de Commissie het geachte parlementslid meedelen dat de gevraagde informatie niet bij de Commissie wordt gecentraliseerd. Bovendien zou het onderzoek dat nodig is om een gedetailleerd antwoord te kunnen geven op de vraag van het geachte parlementslid niet in verhouding staan tot het nagestreefde resultaat en het kader van een antwoord op een schriftelijke vraag overschrijden.

Betreffende het tweede deel van de vraag is de Commissie van mening dat bedrijfseffectrapportage (BIA) sinds 1986 nuttig is gebleken bij de beoordeling van de gevolgen van wetgeving voor het bedrijfsleven, vooral voor kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's). Met het oog op de erkende tekortkomingen en het ruimer debat over governance en voornamelijk over de vereenvoudiging van wetgeving, heeft de Commissie in september 2000 een proefproject opgestart ter herziening van het bestaande BIA-systeem. Het zal lopen tot februari 2002 en in de herfst van 2001 zullen voorlopige conclusies worden getrokken. Het proefproject heeft een dubbele doelstelling: het bestaande systeem verbeteren (met bijzondere aandacht voor extern overleg en economische analyse) en ervaringen in het ruimer debat brengen dat werd geopend naar aanleiding van het Witboek over Europese governance, dat op 25 juli 2001(1) door de Commissie werd goedgekeurd.

(1) COM(2001) 428 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2819/01

van Astrid Thors (ELDR) aan de Commissie

(10 oktober 2001)

Betreft: Gebruik van hernieuwbare energie stimuleren

De formele goedkeuring van de richtlijn op het stimuleren van elektriciteitsverbruik uit hernieuwbare energiebronnen door het Europees Parlement en de Raad is nu een feit. Er is een vergelijk tot stand gekomen, dat een nog op te zetten systeem van steunverlening geen stimulans voor het gebruik van ongesorteerd stedelijk afval mag bieden als daarmee de volgorde van de verschillende behandelingsmogelijkheden in gevaar komt.

Voor wanneer mogen we een standpunt van de Europese Commissie over het toekomstig steunverleningssysteem verwachten, en op welke manier wordt gesorteerd afval erin opgenomen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(14 november 2001)

Richtlijn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt is op 27 september 2001 aangenomen en treedt in werking op de dag van haar bekendmaking.

In artikel 4 van Richtlijn 2001/77/EG is bepaald dat de Commissie binnen vier jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn een goed gedocumenteerd verslag indient over de ervaring die met de toepassing van de verschillende nationale steunregelingen is opgedaan. In dat verslag zal de Commissie het resultaat, met inbegrip van de kosteneffectiviteit, van de nationale steunregelingen beoordelen. Volgens artikel 4 gaat dat verslag zo nodig vergezeld van een voorstel van de Commissie voor een communautaire kaderregeling betreffende steunregelingen ten behoeve van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen.

Om de bovenstaande redenen zal de Commissie op korte termijn geen communautaire kaderregeling betreffende steunregelingen als bedoeld in artikel 4 voorstellen. Ermoet eerst evaring worden opgedaan met de tenuitvoerlegging van de richtlijn en met nationale steunregelingen voordat er een besluit wordt genomen over de wijze waarop gescheiden afval in een eventueel volgend voorstel wordt opgenomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2476/01

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(13 september 2001)

Betreft: Oprichting speciaal Europees corps dat optreedt bij demonstraties

De Duitse minister van Binnenlandse Zaken Otto Schily heeft onlangs een door zijn Italiaanse collega Claudio Scajola gesteund voorstel gedaan om een speciaal corps op te richten met als voornaamste taak op te treden tegen demonstraties van relschoppers die gekant zijn tegen mondialisering.

Dit voorstel, gesteund door verdere plannen als (besluit van de Raad van 13 juli 2001) het instellen van archieven per land voor bepaalde personen of het volgen van deze personen door de autoriteiten op grond van betrokkenheid bij eerdere, soortgelijke demonstraties, ontbeert iedere rechtsgrond en druist in tegen de bepalingen over het vrij verkeer van personen op het grondgebied van de Europese Unie. Kan de Commissie derhalve als hoedster van de toepassing van het communautaire recht meedelen in hoevere bedoeld voorstel strookt met de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(22 oktober 2001)

De Commissie is op de hoogte van het door de Duitse federale overheid bij de Raad ingediende voorstel inzake de oprichting van gespecialiseerde instanties om de veiligheid bij bijeenkomsten van de Europese Raad en andere vergelijkbare gebeurtenissen te waarborgen. Dit voorstel is nog niet goedgekeurd door de Raad.

Met betrekking tot de vraag of de Commissie, als hoedster van de toepassing van het gemeenschapsrecht, van mening is dat dit voorstel in overeenstemming is met het Verdrag van Amsterdam, wil zij ten eerste benadrukken dat de handhaving van de openbare orde en de veiligheid onder de bevoegdheid van de lidstaten valt, zoals is bepaald bij artikel 33 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en bij artikel 64 (ex-artikel 73L) van het EG-Verdrag. Het Duitse voorstel inzake het vastleggen van gemeenschappelijke normen voor de opleiding en het uitrusten van bestaande gespecialiseerde instanties in de lidstaten belast met het handhaven van de openbare orde en veiligheid, is in overeenstemming met artikel 30, lid 1, onder a), b), c) en d) van het Verdrag betreffende de Europese Unie.

Ten aanzien van de bewering van het geachte parlementslid dat de door de Commissie op 13 juli 2001 goedgekeurde maatregelen iedere rechtsgrond ontberen, wil de Commissie erop wijzen dat deze maatregelen op bestaande rechtsinstrumenten zijn gebaseerd, met name de bepalingen van de Overeenkomst ter uitvoering van het Schengen-Akkoord (artikel 46) en van het Gemeenschappelijk Optreden 97/339/JBZ van 26 mei 1997 door de Raad aangenomen op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie met betrekking tot de samenwerking op het terrein van de openbare orde en veiligheid(1).

(1) PB L 147 van 5.6.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1220/01

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(24 april 2001)

Betreft: Nietigverklaring van de aanwervingen door de openbare maatschappij voor de culturele ontwikkeling van Agrinio in een door de Europese Commissie gefinancierd project

De openbare maatschappij voor de culturele ontwikkeling van Agrinio (DEPAA) in Griekenland is de dienst die uitvoering geeft aan de actie Opzet en werking van nieuwe structuren en nieuwe afdelingen in bestaande structuren van kleuterscholen en/of crèches en/of creatieve centra voor kinderen, en zij wordt medegefinancierd door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en het Europees Sociaal Fonds. De maatschappij heeft bij besluit nr. 75/4-11-1999 een concours aangekondigd voor het vullen van arbeidsplaatsen in de betreffende instellingen. Bij besluit nr. 88/18-12-1999 van de jury

werden de kandidaten die beantwoordden aan de door deze jury opgestelde criteria op de lijst van aan te werven personen geplaatst en er werd een arbeidscontract ondertekend. Plots herriep de raad van bestuur van de DEPAA bij besluit nr. 1/12-1-2000 het besluit nr. 88/18-12-1999 van de jury en bij besluit nr. 3/15-1-2000 koos hij andere kandidaten uit, zonder ontbinding van de arbeidsovereenkomst die met de vroegere geslaagden was gesloten. Bij besluit nr. 246/2000 verklaarde de raad van bestuur bovendien de klacht van de gedupeerden gedeeltelijk ontvankelijk en werd de DEPAA verplicht schadevergoedingen te betalen.

1. Is de Commissie op de hoogte van deze kwestie?

2. Zijn de besluiten van de DEPAA in overeenkomst met het communautair recht?

3. Welke maatregelen denkt zij te nemen opdat de genoemde programma's op een meer transparante wijze worden uitgevoerd?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(29 juni 2001)

De Commissie heeft aan de Griekse autoriteiten informatie gevraagd over het dossier waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

Het is gebleken dat deze actie uiteindelijk niet door het Europees Sociaal Fonds is gefinancierd en dat de regeling van de Structuurfondsen niet van toepassing is op dit geval.

Bovendien valt de beoordeling van kandidaten met het oog op het ondertekenen van een arbeidscontract, net als een eventuele ontbinding daarvan, onder de interne wetgeving en zijn het de nationale gerechtelijke en/of administratieve instanties die bevoegd zijn om elk geschil in verband met deze kwestie op te lossen.