ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2939/97 van Georges Berthu (I-EDN) aan de Commissie (17 september 1997)

Betreft: Lager BTW-tarief voor de renovatie van oude woningen

De 6de richtlijn 77/388/EEG van 17 mei 1977 ((PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. )) beperkt in de woonbouwsector het lager BTW-tarief tot woningen die gebouwd of gerenoveerd worden op grond van sociale beleidsmaatregelen.

Vindt de Commissie niet dat de mogelijkheid om een lager BTW-tarief toe te passen, uitgebreid zou moeten worden tot alle programma's voor de renovatie van de oude woonomgeving, omdat van de ene kant dat soort activiteiten veel meer mensen aan het werk zet als de nieuwbouw, en aan de andere kant de vernieuwing van de oude woonomgeving ook een bijdrage tot het onderhoud van de plattelandsgebieden levert?

Kan de renovatie van het oude woningenbestand, als we het zo bezien, ook niet de prioriteiten van de Agenda 2000 helpen verwezenlijken?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (12 november 1997)

De Commissie zal binnenkort bij de Raad en het Parlement een verslag indienen waarin zij, onder andere, in detail haar standpunt zal uiteenzetten over de toepassing van een lager BTW-tarief als een gericht beleidsinstrument (verslag van de Commissie aan de Raad en het Parlement overeenkomstig artikel 12, lid 4, van de Zesde Richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag). In dit verslag zal ook de vraag van het geachte Parlementslid worden behandeld.

In het algemeen betwijfelt de Commissie of de BTW een geschikt instrument is voor het werkgelegenheidsbeleid of andere beleidsvormen, in het bijzonder in vergelijking met andere, meer direct en gerichte maatregelen. Niettemin onderzoekt de Commissie opnieuw het voorstel van het geachte Parlementslid met het oog op de toepassing ervan in specifieke proefgevallen, in het kader van haar plannen voor een nieuw gemeenschappelijk BTW-stelsel.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3101/97 van Ben Fayot (PSE) aan de Commissie (13 oktober 1997)

Betreft: Accreditering van Europese journalisten in de verschillende plaatsen waar de instellingen zijn gevestigd

De regels voor de accreditering van Europese journalisten in de verschillende vestigingsplaatsen en bij de verschillende instellingen zijn niet erg doorzichtig.

Zo heeft een bij het Europees Parlement in de drie vergaderplaatsen geaccrediteerde Luxemburgse journalist ondanks zijn accreditatie geen toegang tot de Commissie in Brussel, terwijl een bij de Commissie in Brussel geaccrediteerde journalist wel toegang heeft tot het Europees Parlement in Straatsburg en Brussel.

Zo geldt accreditatie van het Parlement evenmin voor de vergaderingen van de Raad, terwijl accreditatie bij de Commissie recht geeft op toegang tot de vergaderingen van de Raad in Brussel en Luxemburg.

Zou het met het oog op een open en doeltreffend voorlichtingsbeleid niet wenselijk zijn tot een voor alle EU-instellingen uniforme accreditatie van journalisten te komen?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie (10 november 1997)

De regels voor de accreditering van journalisten bij de Commissie zijn gespecificeerd in de "guide pratique pour journalistes (praktische handleiding voor journalisten)¨, die door de Commissie is uitgegeven. Een exemplaar daarvan wordt rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden. Er moet in het bijzonder op worden gewezen dat de accreditering een uitsluitend om praktische redenen genomen maatregel is, waardoor journalisten die regelmatig of zelfs dagelijks in het perscentrum van de Commissie aanwezig zijn, omdat zij als correspondent in Brussel bij een van de nieuwsmedia werkzaam zijn, recht verkrijgen op een laissez-passer. Deze accreditering geeft ook toegang tot de Raad en het Parlement. Behalve deze voor de drie instellingen gemeenschappelijke accreditering passen de Raad en het Parlement hun eigen regels toe. Er moet ten slotte op worden gewezen dat de accreditering in geen geval kan dienen als bewijs van beroepskwalificatie en dat elke journalist op vertoon van de nationale perskaart toegang heeft tot het perscentrum van de Commissie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2935/97 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Raad (16 september 1997)

Betreft: Geen uitnodiging voor Cyprus op een bijeenkomst over de uitbreiding in Luxemburg

Volgens een bericht in het Griekse tijdschrift Tempo Newsweek organiseert het Luxemburgse voorzitterschap op 1 september 1997 een "Studiebijeenkomst over de uitbreiding van de EU¨, waarvoor alle kandidaatlanden zijn uitgenodigd, behalve Cyprus.

Kan de Raad meedelen, overwegende dat deze nalatigheid een bijzonder vreemde indruk maakt, wat de redenen zijn voor het niet uitnodigen van Cyprus, waarbij mag worden gehoopt dat deze niets te maken hebben met het befaamde verwijt over het "politieke probleem¨ van het eiland (zoals sommigen de bezetting van 37% van het Cypriotische grondgebied door het Turkse leger noemen), en waarvan een "gevorderde¨ uitgave te vinden is in de met minachting voor het internationaal recht geuite zienswijze van de Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken, de heer Dini, over "twee republieken op Cyprus¨?

Antwoord (22 december 1997)

Het Luxemburgse voorzitterschap heeft de studiebijeenkomst over de uitbreiding van de Europese Unie waaraan het geachte parlementslid refereert, nooit georganiseerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3119/97 van Agnes Schierhuber (PPE) aan de Commissie (13 oktober 1997)

Betreft: Verbod op legbatterijen in enkele Oostenrijkse deelstaten

De wetgeving op het gebied van de dierenbescherming in de deelstaten Wenen, Tirol en Salzburg bepaalt dat het houden van legkippen in batterijen verboden is of in de komende jaren verboden wordt.

Op grond van de marktsituatie leidt een verbod op legbatterijen in deze deelstaten tot enorme concurrentievervalsingen en tot distorsies van de handelsstromen.

1. Is de Europese Commissie voornemens richtlijn 88/166/EEG ((PB L 74 van 19.3.1988, blz. 83. )) op te heffen en in plaats daarvan een verordening vast te stellen om de bepalingen betreffende de bescherming van dieren in Europa te harmoniseren?

2. Hoe beoordeelt de Europese Commissie de concurrentievervalsingen die als gevolg van een verbod op legbatterijen in enkele regio's worden veroorzaakt?

3. Worden volgens de Europese Commissie de eierproducenten die legbatterijen exploiteren in de deelstaten waar een verbod geldt, gediscrimineerd met betrekking tot de bestaande verkoopnormen voor eieren?

4. Waarom heeft de Europese Commissie bij de aanmelding van de wetten inzake bescherming van dieren van Salzburg en Tirol geen protest aangetekend tegen het in deze wetten vervatte verbod op het houden van legkippen in batterijen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (7 november 1997)

In artikel 9 van Richtlijn 88/166/EEG tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van legkippen in batterijen ((PB L 74 van 19.3.88 blz. 83. )) is bepaald dat de Commissie een verslag moet indienen over de wetenschappelijke ontwikkelingen op het gebied van het welzijn van kippen in verschillende houderijsystemen, tezamen met passende aanpassingsvoorstellen voor de Raad.

Het wetenschappelijk veterinair comité heeft zijn verslag over het welzijn van legkippen eind vorig jaar aan de Commissie voorgelegd. De Commissie wil dit verslag nu tezamen met een voorstel voor voorschriften inzake het welzijn van legkippen aan de Raad voorleggen voor het einde van het jaar.

Richtlijn 88/166/EEG machtigt de lidstaten om normen vast te stellen die strenger zijn dan die welke in de Richtlijn zijn opgenomen, op voorwaarde dat de bij de communautaire wetgeving vastgelegde algemene eisen in acht worden genomen.

De eierproducenten die in de betrokken deelstaten van Oostenrijk legbatterijen gebruiken, worden niet benadeeld door de bestaande handelsnormen voor eieren zoals die zijn vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 1907/90 ((PB L 173 van 6.7.90 blz. 5. )) van de Raad en bij Verordening (EEG) nr. 1274/91 ((PB L 121 van 16.5.91 blz. 11. )) van de Commissie.

Overeenkomstig de meldingsprocedure van Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften ((PB L 109 van 26.4.83 blz. 8. )) hebben de betrokken deelstaten de Commissie en ook de lidstaten in kennis gesteld van hun voornemen dergelijke wetgeving in te voeren. Het antwoord van de Commissie op deze melding is nog niet klaar.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2431/97 van Edouard des Places (I-EDN) aan de Commissie (8 juli 1997)

Betreft: Toelating van fytosanitaire producten in de handel

Gezien de uitspraak van 12 november 1996 van het Hof van Justitie in de zaak 201/94 over farmaceutische producten: als de bevoegde autoriteiten van een lidstaat over het bewijs beschikken dat een fytosanitaire specialiteit die al in de handel toegelaten is in een andere lidstaat, en een fytosanitaire specialiteit die ze zelf al in de handel toegelaten hebben, door dezelfde fabricant of onder zijn licentie vervaardigd worden, en dat die twee fytosanitaire specialiteiten weliswaar niet in alle opzichten identiek zijn maar volgens dezelfde formule en met gebruikmaking van hetzelfde actief bestanddeel gemaakt worden en dat ze bovendien dezelfde fysische en chemische uitwerking hebben, moeten die bevoegde autoriteiten dan, behoudens overwegingen van doeltreffende bescherming van leven en welzijn van personen die daartegen zouden spreken, de ingevoerde fytosanitaire specialiteit van dezelfde toelating in de handel laten genieten?

Aanvullend antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (7 november 1997)

Bij Richtlijn 91/414/EEG van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen ((PB L 230 van 19.8.1991. )) is bepaald dat de lidstaten gewasbeschermingsmiddelen pas op hun grondgebied op de markt mogen laten brengen en mogen laten gebruiken, als zij het betrokken product hebben toegelaten.

Wat de parallelle invoer van gewasbeschermingsmiddelen betreft, lijkt er volgens de Commissie geen bezwaar tegen te zijn een oplossing toe te passen die analoog is met die welke door het Hof van Justitie in zijn arrest van 12 november 1996 in de zaak C-201/94 Smith & Nephew Pharmaceuticals is aangehouden. Dit impliceert dat een lidstaat die over het bewijs beschikt dat een gewasbeschermingsmiddel waarvoor in een andere lidstaat een vergunning voor het op de markt brengen is afgeleverd, en een gewasbeschermingsmiddel waarvoor hijzelf reeds een vergunning voor het op de markt brengen heeft afgeleverd, door dezelfde fabrikant zijn vervaardigd of door licentiehouders van de fabrikant en dat deze twee producten, zonder op alle punten identiek zijn, volgens dezelfde formule zijn vervaardigd en met gebruikmaking van dezelfde werkzame stof, het ingevoerde gewasbeschermingsmiddel in aanmerking moet laten komen voor deze vergunning voor het op de markt brengen, tenzij eventuele verschillen tussen de twee betrokken producten de werking van het product beïnvloeden op het vlak van de in artikel 4, lid 1, sub b), van Richtlijn 91/414/EEG bedoelde eisen (zoals werkzaamheid, fytotoxiciteit, effecten op gezondheid en milieu).

De Commissie wijst erop dat een zaak hangende is voor het Hof van Justitie waarin een soortgelijke kwestie aan de orde is gesteld (zie zaak C-100/96 The Queen c/ Ministry of Agriculture, Fisheries and Food ex parte British Agrochemicals Association Ltd ((PB C 145 van 18.5.1996. ))). De advocaat-generaal heeft op 2 oktober 1997 zijn conclusies in deze zaak uitgebracht. Er is nog geen datum vastgesteld voor het arrest van het Hof.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2823/97 van Wolfgang Kreissl-Dörfler (V) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Uitbreiding van de autoweg München-Deggendorf-Praag

Het auto- en zware vrachtvervoer op de autoweg München-Deggendorf (A 92) is sinds de openstelling van de Tsjechische grens aanzienlijk gegroeid. Nu wordt een verdere uitbreiding van deze autoweg tot Praag gepland.

1. Is de EU op de een of andere manier betrokken bij de uitbreiding van deze autoweg? Wordt deze uitbreiding ten laste van kredieten van de EIB, de EBWO, de bevordering van de regio's, het PHARE-programma of andere programma's gefinancierd?

2. Zijn de Commissieberekeningen of studies over de groei van het verkeersaanbod en de daarmee gepaard gaande uitstoot van uitlaatgassen, speciaal van het zware vrachtverkeer, door de verlenging van de A 92 tot Praag bekend?

3. Zijn er volgens de Commissie milieueffectstudies (MES) dan wel studies naar de gevolgen voor de bescherming van de natuur in het Beierse Woud gepland? Welke lawaaibeschermingsmaatregelen voor de aanwonenden, speciaal op het traject Landshut-Deggendorf zijn voorzien?

4. Zijn voor het zware vrachtverkeer alternatieven voor de uitbreiding van de autoweg onderzocht, bijvoorbeeld uitbreiding van het gecombineerd vervoer voor dit traject of verbetering van de spoorweginfrastructuur?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (22 oktober 1997)

Voor de uitbreiding van de autoweg München-Deggendorf (A92) van Deggendorf tot Pilsen en Praag is noch communautaire steun aangevraagd, noch is deze verleend. De aanleg van autowegen in Duitsland wordt in ieder geval niet medegefinancierd door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling.

De Beierse autoriteiten hebben de Commissie meegedeeld dat zij niet op de hoogte zijn van concrete plannen om de autoweg uit te breiden. Het is de Commissie bekend dat er in Tsjechië een discussie gaande is over de mogelijkheid van een dergelijk project, doch er is terzake nog geen beslissing genomen. Zowel de Tsjechische regering als de Gemeenschap geven momenteel voorrang aan de uitbreiding van de autoweg Praag-Pilsen-Neurenberg (D5), die zich op de pan-Europese transportcorridor nr. IV bevindt.

2.-3. De Commissie is zich bewust van de grote toename van het verkeer op het Tsjechische traject van de E53 van Pilsen tot Deggendorf, waarvan de maximale capaciteit vrijwel is bereikt. Zij draagt noch kennis van enige studie over de groei van het verkeersaanbod en van emissies als gevolg van de uitbreiding van de A92 tot Praag, noch van enige milieueffectrapportage met betrekking tot het Beierse Woud.

4. Het is de Commissie niet bekend in hoeverre er onderzoek is gedaan naar alternatieve vervoerswijzen voor dit traject, maar zij streeft in het algemeen naar een modaal evenwichtige ontwikkeling van de infrastructuurverbindingen met Midden- en Oost-Europa.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3291/97 van Wolfgang Kreissl-Dörfler (V) aan de Commissie (20 oktober 1997)

Betreft: OESO-onderhandelingen over de multilaterale investeringsovereenkomst (MIA)

In haar huidige versie zou de MIA in strijd zijn met het nationale en internationale beleid ter bevordering van de milieubescherming en duurzame ontwikkeling. Zowel de Agenda 21 als de klimaat-kaderovereenkomst onderstrepen de belangrijke bijdrage van de overdracht van technologie tot de milieubescherming, maar na de goedkeuring van de MIA zouden nationale wetten op dit gebied in strijd kunnen zijn met de MIA.

Hoe denkt de Commissie te waarborgen dat de doelstellingen van Agenda 21 en andere internationale milieuverdragen door de MIA niet op losse schroeven worden gesteld?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie (19 november 1997)

De Commissie is zich ten volle bewust van het belang van andere nationale en internationale beleidsmaatregelen die verbetering van de milieubescherming en duurzame ontwikkeling beogen. Het is in geen geval de bedoeling dat de regels van de Overeenkomst inzake multilaterale investeringen de doelstellingen van Agenda 21 of andere internationale overeenkomsten inzake het milieu of het vermogen van partijen tot het uitvoeren van effectieve milieubeleidsmaatregelen in eigen land ondermijnen, verzwakken of hier vraagtekens bij plaatsen. De Commissie neemt actief aan de besprekingen deel met name om ervoor te zorgen dat er in de overeenkomst naar behoren rekening wordt gehouden met milieuoverwegingen; zij zet zich derhalve ten volle in om het gewenste resultaat te bereiken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2490/97 van Werner Langen (PPE) aan de Raad (28 juli 1997)

Betreft: Inhouding van SOCRATES-middelen

De Commissie is voornemens om 30% van de voor het SOCRATES-programma, actie I, uitgetrokken middelen pas na de indiening van het eindverslag aan de contractanten uit te betalen. Deze manier van doen brengt voor de betrokken hogescholen talrijke nadelen met zich mee:

- Enerzijds vindt de bekendmaking van de verstrekkingsvoorwaarden pas na het einde van de indieningsfase plaats, terwijl bij andere steunprogramma's van de Europese Unie de desbetreffende informatie reeds voor de indiening van de aanvragen bekend is.

- Bovendien gaat het bij de opsplitsing van de toewijzing om een duidelijke afwijking van de gang van zaken bij de eerdere programma's van dit soort.

- De inhouding van 30% van het contractbedrag tot een tijdstip lang na de beëindiging van het begrotingsjaar van het programma (30 juni 1998) dwingt de hogescholen tot voorfinanciering tot in een derde begrotingsjaar. Aangezien het eindverslag pas per 15 november 1998 wordt opgesteld, kan waarschijnlijk niet voor begin 1999 op de toewijzing van het resterende bedrag worden gerekend. Hierbij staat de interne motiverings- en administratieve inspanning voor de voorfinanciering van het restbedrag in geen verhouding tot de omvang van het totale bedrag. Het gaat hier veeleer om een onnodige en aanvullende extra-belasting voor de toch al overbelaste administratieve instanties (vreemdelingendiensten, SOCRATES-coördinatoren enz.), ook al omdat het Youth Technical Assistance Office in Brussel vanwege de geplande inkrimping in de toekomst nauwelijks nog in staat zal zijn om de eindverslagen binnen een behoorlijke periode te evalueren en opdracht te geven voor de betaling van de restbedragen.

Kan de Raad daarom de volgende vragen beantwoorden:

1. Waarom wijkt het nieuwe SOCRATES-programma wat betreft de verstrekkingsvoorwaarden en de opsplitsing van de toewijzing af van de programma's tot nu toe?

2. Is de Raad op de hoogte van de hieruit voortvloeiende ernstige nadelen voor de hogescholen en ter zake bevoegde administratieve instanties, en zo ja, hoe denkt hij deze aanvullende bureaucratische inspanning te verminderen?

Antwoord (22 december 1997)

Het beheer van het SOCRATES-programma valt onder de verantwoordelijkheid van de Commissie. De artikelen 4 en 5 van Basisbesluit nr. 819/95/EG bepalen namelijk dat de Commissie zorg draagt voor de uitvoering van dit programma, daarin bijgestaan door een comité bestaande uit twee leden per lidstaat en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.

De Commissie, aan wie dezelfde vraag is gesteld, zal de gewenste informatie verstrekken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3366/97 van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie (22 oktober 1997)

Betreft: Overstromingen in de EU: voorlichtingscampagne

De overstromingen waardoor het Middellandse-Zeekustgebied van Spanje gedurende de laatste week van september werd geteisterd, hebben grote persoonlijke en materiële schade aangericht. Volgens eerste voorlopige schattingen van de Unie van Kleine Landbouwers bedraagt de materiële schade in de provincies Valencia, Murcia en Andalusië 20 miljard pesetas.

Deze overstromingen zijn niet een sporadische gebeurtenis. Het zijn natuurrampen die zich op grond van de geomorfologie en het klimaat van het gebied periodiek herhalen en zich uitbreiden tot andere lidstaten zoals Italië en Frankrijk. Zij hebben bovendien ernstige gevolgen voor het milieu omdat zij de bodemerosie en de ontbossing versnellen in gebieden waar het proces van het milieubederf reeds ver is voortgeschreden.

Is de Europese Commissie eventueel van plan ten behoeve van de bevolking en de sociale en economische subjecten een voorlichtingscampagne op te zetten en daarnaast opleidingsprogramma's voor deskundigen, informatie voor de ondernemingen over de gewenste maatregelen, waarschuwingsnetwerken voor de burgerbevolking en systemen waarbij inspecteurs de drainagecapaciteit controleren, enz. teneinde de gevolgen van de stortregens te voorkomen?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3362/97 en E-3366/97 (19 november 1997)

Het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds zou het herstel van het productiepotentieel in land- en bosbouw dat door een natuurramp is gehavend en de totstandbrenging van adequate preventie-instrumenten kunnen financieren(Verordening (EEG) 4256/88, artikel 5h ((PB L 374 van 31.12.1988 ))). In dit verband zouden acties voor de opleiding van deskundigen en tot bewustmaking van de bevolking op preventiegebied in aanmerking komen, alsmede op hetzelfde doel gerichte werkzaamheden.

Opdat echter de door het geachte Parlementslid bedoelde meest adequate acties kunnen worden gecofinancierd, moeten daarvoor in het kader van het communautair bestek voor de regio's van doelstelling 1 of 5b financiële middelen worden uitgetrokken.

De Commissie is bereid om te onderzoeken of op de voorstellen van de lidstaat om de door het geachte Parlementslid geschetste problemen op te lossen kan worden ingegaan met de voor de communautaire bestekken voor de betrokken regio's uitgetrokken financiële middelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2765/97 van Irene Soltwedel-Schäfer (V) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Stimulering van kindertoneel

Toneel kan een belangrijke rol in de persoonlijke ontwikkleing van kinderen spelen. Het bevordert op een unieke wijze zelfbewustzijn, teamwork en creativiteit. Het stimuleren van kindertoneel is daarom van bijzonder belang.

Wat heeft de Europese Commissie in de afgelopen drie jaar gedaan ter bevordering van kindertoneel in de Europese Gemeenschap?

Welke projecten heeft zij in het kader van welke steunprogramma's bij de verschillende directoraten-generaal ondersteund?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie (21 oktober 1997)

Evenals het geachte parlementslid is de Commissie van mening dat de kunsten en met name het toneel vanaf zeer jonge leeftijd veel kunnen bijdragen tot de ontwikkeling van het individu.

Uit hoofde van haar culturele actie wijst de Commissie erop dat samenwerkingsprojecten op theatergebied, met inbegrip van kindertheater, zijn ondersteund in het kader van en overeenkomstig de voorwaarden die zijn vastgesteld in Caleidoscoop, het communautaire programma voor steun aan culturele samenwerkingsprojecten (besluit 719/96/EG ((PB L 99 van 20.4.1996. ))) en de gelijknamige proefactie die hieraan voorafging.

Gedurende de laatste drie jaar is een aanzienlijk aantal theaterprojecten ondersteund, waaronder voorstellingen, bijscholingsprojecten en projecten die uitgaan van de Europese netwerken en een intensievere of kwalitatief meer hoogstaande samenwerking en uitwisseling tussen de Europese theaters en vakmensen uit de sector ten doel hebben. Zes ((In dit cijfer is geen rekening gehouden met bekroonde multidisciplinaire projecten (bijvoorbeeld een festival of netwerk dat ook activiteiten op het gebied van kindertoneel kan omvatten). )) hiervan waren hoofdzakelijk gericht op kindertoneel (een lijst van deze projecten wordt rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement).

In de Europese educatieve projecten die in het kader van het Socrates-programma - hoofdstuk Comenius (schoolopleiding) - worden ondersteund, wordt ook veel aandacht besteed aan de toneelkunst. Talrijke Europese educatieve projecten waarbij minstens drie scholen uit drie lidstaten zijn betrokken, hebben geleid tot soms meertalige voorstellingen door de leerlingen en lesgevers.