SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0273/03

van Evelyne Gebhardt (PSE) aan de Commissie

(30 januari 2003)

Betreft: Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad over de erkenning van beroepskwalificaties

Het nieuwe voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad over de erkenning van beroepskwalificaties(1) komt zonder meer gelegen. De richtlijn dient het belang van alle Europese burgers: zij is een verdere stap op weg naar de verwezenlijking van het vrije verkeer van werknemers binnen de EU. Positief is voorts dat de Commissie in haar voorstel ook aandacht besteedt aan de problemen van de consumentenbescherming en de kwaliteit van de beroepsopleiding.

Toch heerst over het waarborgen van de kwaliteit van de beroepsopleiding in Duitsland nog enige onzekerheid. Al maar vaker krijg ik te horen dat de nieuwe richtlijn zou ingrijpen in de bevoegdheidsfeer van de lidstaten. Zo wordt onder meer gevreesd dat de beroepsopleiding

in de ambachtelijke sector, waar in Duitsland alleen de meester bevoegd voor is, door de richtlijn in handen zou geraken van om het even welke zelfstandige handwerker. Is het waar dat, volgens deze nieuwe Europese wetgeving inzake de erkenning van beroepskwalificaties, ook personen die niet over een meesterstitel beschikken zich zullen kunnen bezighouden met beroepsopleiding?

(1) COM(2002) 119 def. PB C 181 E van 30.7.2002, blz. 183.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(25 februari 2003)

Er zij op gewezen dat noch de bestaande richtlijnen noch het voorstel voor een geconsolideerde richtlijn de migrerende beroepsbeoefenaren het recht geven de titel van Meister te dragen, zolang zij niet de vereiste examens dienaangaande hebben afgelegd.

Met betrekking tot de door het geachte parlementslid gestelde vraag inzake het recht leerlingen op te leiden, moet deze worden gezien in het licht van de voorschriften die de vestiging regelen, voor zover het verrichten van tijdelijke of ongeregelde diensten het in de praktijk niet mogelijk maakt leerlingen op het grondgebied van de lidstaat van ontvangst op te leiden.

Wat de vestiging betreft, neemt het voorstel het acquis over voor de ambachtelijke, industriële en commerciële activiteiten die momenteel worden geregeld bij Richtlijn 1999/42/EG(1) die twee alternatieve erkenningsmechanismen voorziet, te weten de niet-automatische erkenning van beroepskwalificaties of de automatische erkenning van beroepskwalificaties op grond van de beroepservaring van de aanvrager.

Wat de mogelijkheid voor de in Duitsland gevestigde migrerende beroepsbeoefenaren betreft leerlingen op te leiden, moet een onderscheid worden gemaakt tussen twee bestaande kwalificatieniveaus voor de ambachtelijke beroepsbeoefenaren in Duitsland: enerzijds de Gesellenprüfung die een opleiding afsluit en, anderzijds, de Meisterprüfung die wordt georganiseerd door de Kamer van Ambachten op basis van de evaluatie van een meesterstuk. Terwijl het eerste deel van de opleiding ten dele geschiedt in het kader van de uitoefening van het beroep en dus valt onder de regels betreffende de beroepserkenning, valt het tweede deel onder de verantwoordelijkheid van de Kamer van Ambachten die slechts verplicht is het beginsel van niet-discriminatie op basis van nationaliteit in acht te nemen.

Wat de opleiding van leerlingen met het oog op de Gesellenprüfung betreft, zij erop gewezen dat de autoriteiten van deze lidstaat van ontvangst moeten nagaan of de aanvrager gekwalificeerd is om de deze activiteit in de lidstaat van oorsprong uit te oefenen. Twee situaties kunnen zich voordoen:

De bevoegde Duitse autoriteit ontvangt een verzoek om automatische erkenning op grond van de beroepservaring van de migrant. Als deze beroepservaring bestaat uit de opleiding van leerlingen in de lidstaat van oorsprong kan de Duitse autoriteit de migrant niet de toegang tot deze activiteit op haar grondgebied weigeren. Als de migrant daarentegen niet over een dergelijke beroepservaring met betrekking tot het opleiden van leerlingen in de lidstaat van oorsprong beschikt, kan de Duitse overheid krachtens het bepaalde in artikel 4, lid 3, van het voorstel voor een richtlijn de toegang van de migrant uitsluitend beperken tot de zuiver ambachtelijke activiteiten, met uitsluiting van de activiteit leerlingen op te leiden.

De bevoegde Duitse autoriteit ontvangt een verzoek om erkenning van een opleidingstitel. Als de door de migrant in de lidstaat van oorsprong gevolgde en in dit geval beëindigde opleiding hem de noodzakelijke kwalificatie verleent om leerlingen op te leiden, zou het niet gerechtvaardigd zijn hem de toegang tot deze activiteit in de ontvangende lidstaat te weigeren. Als de door de migrant gevolgde opleiding daarentegen hem niet de noodzakelijke kwalificaties verleent om leerlingen op te leiden of wanneer hij deze kwalificaties slechts ten dele heeft verworven en de ontbrekende kwalificaties niet elders (bijvoorbeeld via een beroepservaring) zijn verworven, heeft de lidstaat van ontvangst het recht van de migrant te eisen dat hij een aanpassingsstage volbrengt of een proeve van bekwaamheid aflegt om het aanzienlijke verschil te overbruggen dat kan bestaan tussen de in de lidstaat van oorsprong genoten opleiding en de in de lidstaat van ontvangst vereiste opleiding. Slechts wanneer het specifieke en autonome karakter van de activiteit in kwestie de compenserende maatregel ondoeltreffend maakt, kan krachtens artikel 4, lid 3, van het voorstel de toegang van de migrant tot de zuiver ambachtelijke activiteiten, met uitzondering van die betreffende de opleiding van leerlingen, worden beperkt.

(1) Richtlijn 1999/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 juni 1999 betreffende de invoering van een regeling voor de erkenning van diploma's betreffende beroepswerkzaamheden die binnen de werkingssfeer van de liberaliseringsrichtlijnen en van de richtlijnen houdende overgangsmaatregelen vallen en tot aanvulling van het algemeen stelsel van erkenning van diploma's, PB L 201 van 31.7.1999.