SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3185/97 van Luigi Caligaris (ELDR) aan de Commissie (9 oktober 1997)

Betreft: Toepassingsvoorwaarden speciale douaneregeling vrijhaven Triëst

De rechtbank van Triëst heeft onlangs de toepasbaarheid bevestigd van de speciale douaneregeling die de vrijhaven Triëst werd toegekend bij bijlage VIII van het Vredesverdrag van Parijs van 1947.

In het arrest wordt onderstreept dat deze regeling niet in strijd is met het Verdrag van Rome tot oprichting van de Europese Gemeenschap, noch met de communautaire douaneregeling, waarin de geldigheid wordt gewaarborgd van bepalingen in eerder gesloten internationale overeenkomsten.

Volgens sommigen zijn deze bepalingen niet alleen van toepassing op het vrij verkeer van goederen met volledige vrijdom van douanerechten (ontscheping, inscheping, opslag, transacties, verwerking), maar ook op alle transacties met goederen die aan contingentering in de EU onderhevig zijn, de import en bewerking van producten waarop hoge invoerrechten worden geheven, de bewerking voor de export van goederen en apparatuur die van een nieuw EU-"keurmerk¨ worden voorzien, de bewerking van producten uit derde landen waartegen de EU protectionistische maatregelen heeft genomen en die als toegelaten eindproducten weer op de markt in de EU worden gebracht.

Acht de Commissie een dergelijke interpretatie in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht?

Antwoord van de Heer Monti namens de Commissie (28 oktober 1997)

De basisvoorschriften die van toepassing zijn op de vrije zones in de lidstaten van de Gemeenschap zijn vastgesteld in het communautair douanewetboek ((Verordening (EEG) nr. 2913.92 van de Raad van 12.10.1992, PB L 302 van 19.10.92 )) en de uitvoeringsbepalingen van dit douanewetboek ((Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2.7.1993, PB L 253 van 11.10.1993 )). In deze voorschriften wordt als beginsel vastgesteld dat de Europese vrije zones deel uitmaken van het douanegebied d.w.z. dat op deze vrije zones de maatregelen van algemene aard van toepassing zijn die voor de rest van het grondgebied gelden, behalve in enkele met name genoemde uitzonderingsgevallen..

De uitzonderingen behelzen hoofdzakelijk het niet-toepassen van invoerrechten en -heffingen en handelspolitieke maatregelen t.a.v producten uit derde landen. Bovendien wordt toegestaan dat communautaire goederen die in een vrije zone zijn binnengebracht op fiscaal vlak in aanmerking komen voor de aan de uitvoer verbonden voordelen.

In de communautaire voorschriften zijn zeer eenvoudige procedures vastgesteld, hetzij voor het douanetoezicht op de overlading en de opslag van goederen in vrije zones, hetzij voor de in deze zones uitgevoerde behandelingen. In beginsel bepalen de voorschriften dat het aangeven en het aanbrengen bij de douane achterwege kan blijven en dat een voorraadadministratie moet worden bijgehouden.Industriële bewerkingen zijn in de vrije zones eveneens toegestaan mits de voorschriften i.v.m de economische douaneregelingen, met name van het veredelingsverkeer, worden nageleefd.

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt zou de huidige wetgeving in Italie ten aanzien van de van kracht zijnde wetgeving in de Gemeenschap problemen opleveren met name op het gebied van de betalingstermijn en de industriële verwerking.

Op grond van het Verdrag van Parijs van 1947 (bijlage VIII) en de bilaterale Overeenkomst van Osimo van 1975 (tussen Italië en Joegoslavie) schijnen geen faciliteiten te kunnen worden verleend aan de vrije zone van Triëst die niet in genoemde communautaire voorschriften zijn bepaald. Er is contact opgenomen met de Italiaanse autoriteiten teneinde de situatie op te helderen. Indien de nonconformiteit met de communautaire voorschriften bevestigd zou worden, zouden de Italiaanse autoriteiten niet gemachtigd zijn de afwijkingen in kwestie toe te staan, tenzij het communautair douanewetboek wordt aangepast.