SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3514/01

van Christel Fiebiger (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 januari 2002)

Betreft: Problemen bij de harmonisatie van de indicaties voor het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen in de EU (vooral in de fruitteelt en de tuinbouw)

In Duitsland moeten op het gebied van de gewasbescherming met ingang van 1 juli 2001 de vastgestelde indicaties worden nageleefd. Krachtens deze toelating mogen gewasbeschermingsmiddelen alleen nog bij cultures worden gebruikt die voldoen aan een duidelijke indicatie. Vooral in de fruitteelt en de tuinbouw leidt dat tot grote problemen, omdat een aantal mazen in deze wetgeving tot dusver

niet kon worden gedicht. Uiteindelijk is dat een bewijs voor het feit dat de overgangstermijn te kort was. Deze had moeten worden verlengd. Omdat dat niet gebeurd is, doet zich thans de volgende situatie voor: Duitsland past met deze verplichte indicatie een regeling toe die in het belang van milieu en consument moet worden toegejuicht, maar de producenten confronteert met economische problemen, eventueel zelfs illegale praktijken stimuleert en kan leiden tot een ongewenste productieverschuiving. Omdat nog niet alle lidstaten van de EU deze verplichte indicaties in nationaal recht hebben omgezet dan wel toepassen, worden conform de voorwaarden van de interne markt producten naar Duitsland vervoerd die in de producerende staten met in Duitsland verboden gewasbeschermingsmiddelen zijn behandeld.

1. Deelt de Commissie mijn opvatting dat de uiteenlopende tijdstippen van nationale toepassing van de verplichte indicaties van gewasbeschermingsmiddelen een concurrentievervalsing in het geschetste geval in het nadeel van Duitse producenten vormt?

2. Zal de Commissie juridische bezwaren aanvoeren als Duitsland de per 1 juli 2001 toegepaste omzetting van de verplichte indicaties voor gevallen waarin deze indieners niet op korte termijn te realiseren zijn, buiten werking stelt en daarvoor nieuwe natuurlijk zeer beperkte overgangsperioden in de wet zou vastleggen? Zo ja, welke?

3. Hoe denkt de Commissie er in de toekomst voor te zorgen dat de nagestreefde harmonisatie van de rechtsgrondslagen niet leidt tot dit soort tegenstrijdigheden tussen lidstaten zoals het geval is bij de verplichte indicaties waardoor zowel de interne markt als de noodzakelijke omzetting van harmonisatieprojecten in de EU worden belemmerd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(6 februari 2002)

1. Overeenkomstig artikel 4, lid 1, van Richtlijn 91/414/EEG van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(1) zijn de lidstaten alleen verplicht de uniforme beginselen voor het evalueren van gewasbestrijdingsmiddelen (conform bijlage VI bij de richtlijn) toe te passen op de stoffen die in bijlage I zijn vermeld. Er zijn echter lidstaten die deze criteria in hun nationale beoordelingsprogramma's reeds op vrijwillige basis op andere stoffen toepassen. Dit is niet alleen in Duitsland het geval maar ook in een aantal Scandinavische landen en in Portugal. Om deze en andere redenen die in punt 3 worden behandeld, deelt de Commissie niet de mening van het geachte parlementslid, dat deze discrepantie tot een ernstige concurrentieverstoring in de landbouw leidt in het nadeel van Duitse landbouwers.

2. Verordening (EG) nr. 451/2000 van 28 februari 2000 houdende bepalingen voor de uitvoering van de tweede en de derde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad(2) stelt dat het, indien nodig, dienstig kan zijn bepaalde essentiële gebruiksdoeleinden opnieuw te bezien waarvoor is aangetoond dat er voor een doelmatige bescherming van planten of plantaardige producten geen alternatief is. De Commissie acht deze bepaling, en mogelijkerwijze ook de toepassing van de in artikel 8, lid 4, van Richtlijn 91/414/EEG genoemde afwijking, geschiktere maatregelen om de urgente problemen met ongedierte het hoofd te bieden, dan het voorstel van het geachte parlementslid.

3. De Commissie is momenteel niet in staat om de gevolgen voor de interne markt van een vroegere implementatie van de uniforme beginselen exact in te schatten. Er zijn echter twee redenen om aan te nemen dat deze gevolgen niet erg groot zullen zijn:

- Op de eerste plaats voorzien alle lidstaten in hun nationale regelingen nu reeds in gewasbeschermingsproducten om het risico te minimaliseren. Hoewel de momenteel geldende voorschriften en criteria in gevallen waarin bijlage VI niet van toepassing is, licht van elkaar kunnen afwijken, is het onwaarschijnlijk dat de autoriteiten tot compleet verschillende resultaten bij hun beoordelingen komen.

- Op de tweede plaats zullen in de toekomst niet alle werkzame stoffen van bijlage I in alle lidstaten worden toegestaan. Het kan bijvoorbeeld voorkomen dat een bepaalde werkzame stof een risico vormt voor het grondwater in Nederland, maar in Spanje voor bepaalde gewassen zonder gevaar kan worden gebruikt. Ook na afloop van het Europese beoordelingsprogramma zal de inventaris van gebruikte stoffen niet in alle lidstraten totaal identiek zijn. Das betekent dus dat er ook in de toekomst stoffen zullen zijn die in bepaalde landen wel en in andere landen niet worden toegelaten.

De Commissie verwacht dat de het uit de handel nemen van een groot aantal werkzame stoffen in juli 2003 tot een verregaande harmonisatie van de situatie zal leiden. Dit aspect wordt ook behandeld in het verslag van de Commissie aan het Parlement en de Raad van juni 2001(3).

(1) PB L 230 van 19.8.1991.

(2) PB L 55 van 29.2.2000.

(3) COM(2001) 444 def.