SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3096/02

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Commissie

(28 oktober 2002)

Betreft: Controle op het financieel beheer

Het ENRON-schandaal heeft laten zien hoe broos de financiële stabiliteit is en hoe deze is vervlochten met accountantskantoren in de Verenigde Staten en in Europa.

Al enkele jaren loopt het aantal grote accountantskantoren terug. De structurele verandering heeft tot gevolg gehad dat grote ondernemingen en multinationals beperkt zijn in hun keuze van een accountantskantoor.

De keuze van een betrouwbaar accountantskantoor is dan ook van groot belang geworden. Het beperkte aantal spelers op het gebied van de controle op het financieel beheer slechts vier ondernemingen in de Verenigde Staten is al even verontrustend, omdat, zoals uit ENRON-zaak blijkt, deze situatie de vanwege talrijke crises toch al verzwakte stabiliteit van de financiële markten dreigt aan te tasten.

Meer dan 80 % van de 100 grote communautaire ondernemingen in België, Frankrijk, Italië, het Verenigd Koninkrijk en Nederland maakt gebruik van de diensten van slechts vier accountantsbedrijven. Deze ontwikkeling is duidelijk niet bevorderlijk voor de mededinging en gaat in de richting van monopolisering van de wereldmarkt door enkele grote gespecialiseerde firma's.

Denkt de Commissie deze negatieve en voor de stabiliteit van de financiële markten hoogst gevaarlijke trend te keren en welke maatregelen stelt zij voor in het kader van de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(16 december 2002)

Na het Enron-schandaal is Andersen niet langer internationaal actief en hebben de Andersen-partners in de EU geprobeerd aan te sluiten bij een van de vier overige grote accountantskantoren (KPMG, PricewaterhouseCoopers, Deloitte & Touche Tohmatsu en Ernst & Young). De regelingen die na onderhandelingen tot stand kwamen, verschillen van lidstaat tot lidstaat.

Slechts drie van de fusies waarover binnen de Gemeenschap een akkoord werd bereikt, vielen binnen de toepassing van de communautaire concentratieverordening(1): de operaties in Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. Uit het onderzoek dat in deze zaken werd gevoerd, bleek dat de vijf grote accountantskantoren een afzonderlijke markt bedienden voor grote en internationale ondernemingen die in ieder geval enkel zouden samenwerken met de grote accountantskantoren met een internationaal netwerk. Zo zouden de lokale Andersen-kantoren, zonder de steun van het netwerk, niet langer in staat zijn om op eigen kracht hun grote klanten te behouden en zouden de fusies op zich niet bijdragen tot de mogelijke aantasting van de concurrentievoorwaarden die voort zou vloeien uit het wegvallen van een van de Big Five accountantskantoren. In de loop van het onderzoek naar deze markt hebben cliënten geen ernstige mededingingsbezwaren geformuleerd. Zodoende konden de drie operaties door de Commissie worden goedgekeurd(2). Andere operaties werden onderzocht door de nationale mededingingsautoriteiten van de betrokken lidstaten, en werden uiteindelijk goedgekeurd.

De Commissie ziet geen redenen om in deze sector op te treden op grond van de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag. De Commissie deelt de zorgen van het geachte parlementslid wat betreft de structuur in deze sector, en zal deze sector van nabij blijven volgen, en met name mogelijke ontwikkelingen op het gebied van regelgeving die tot stand komt na de recente schandalen.

(1) Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen, PB L 395 van 30.12.1989.

(2) M.2810 Deloitte & Touche/Andersen UK, beschikking van 1 juli 2002 op grond van artikel 6, lid 1, onder b); M.2824 Ernst & Young/Andersen Germany, beschikking van 27 augustus 2002 op grond van artikel 6, lid 1, onder b), en M.2816 Ernst & Young/Andersen France, beschikking van 5 september 2002 op grond van artikel 6, lid 1, onder b). Voor meer details, zie http://europa.eu.int/comm/competition/mergers/cases/index/by_cy_a.html

an_.