ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3462/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (31 oktober 1997)

Betreft: GCO in Ispra

Er blijkt in Engeland een onderneming te zijn opgericht, die echter een bijzetel heeft in het plaatsje Ranco in de buurt van het GCO in Ispra. Deze onderneming zou tot doel hebben personeel aan te werven dat vervolgens onder allerlei vormen bij het GCO tewerkgesteld wordt. Kloppen deze zorgbarende berichten?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (20 januari 1998)

In Lombardije, vooral in de provincie Varese, is altijd al een dicht netwerk van kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) geweest. Als deze de gewenste kwalificaties hebben, schrijven zij in op aanbestedingen van de Commissie. Als deze KMO's de opdracht krijgen, voeren zij de werkzaamheden onder hun eigen verantwoordelijkheid en met hun eigen personeel uit.

Er is inderdaad een onderneming met de genoemde geografische kenmerken (opgericht in het Verenigd Koninkrijk en met een filiaal in Ranco). Hierbij moet worden opgemerkt dat het aantal ondernemingen uit andere lidstaten, dat in Noord-Italië actief is, toeneemt.

Er is echter geen enkele contractuele band, noch met deze onderneming, noch met andere ondernemingen, die tot doel heeft personeel aan te werven voor het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO)
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3751/97 van Florus Wijsenbeek (ELDR) aan de Commissie (21 november 1997)

Betreft: Oostenrijkse ecopuntensysteem

Is het de commissie bekend dat er problemen zijn bij de invoering van het elektronische ecopuntensysteem in Oostenrijk, waardoor Nederlandse vervoerders volgend jaar in de problemen komen door een tekort aan "ouderwetse¨ ecozegels?

Kan de Commissie bovendien toelichten hoe zij op de hoogte wordt gehouden van de ontwikkelingen van het elektronische ecopuntensysteem in Oostenrijk?

Zo ja, is de Commissie dan van plan om maatrgelen te nemen teneinde de negatieve gevolgen van het Oostenrijkse systeem zo beperkt mogelijk te houden voor de Nederlandse vervoerders, mede gezien het feit dat de Nederlandse vergunningverlenende instantie (NIWO) moet investeren in een nieuw computersysteem en de verwachting is dat op 1 januari 2001 het Oostenrijkse systeem van ecopunten ophoudt te bestaan?

Is het de Commissie bekend of en hoe de lidstaten van de Europese Unie op de hoogte worden gehouden van de ontwikkelingen van het elektronische ecopuntensysteem in Oostenrijk?

Zo ja, kan de Commissie hierbij dan aangeven of zij weet hoe er in andere EU-lidstaten gereageerd is op de problemen die zich voordoen bij de invoering van dit elektronische ecopuntensysteem?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (21 januari 1998)

De Commissie is regelmatig op de hoogte gehouden door het bevoegde Oostenrijkse ministerie (het Bundesministerium für Wissenschaft und Verkehr) over de met de invoering van het elektronische ecopuntensysteem gemaakte voortgang. De recentste informatie dateert van 10 november 1997, toen de Commissie van de Oostenrijkse autoriteiten de bevestiging kreeg dat het nieuwe systeem volgens plan op 1 januari 1998 volledig operationeel zou zijn.

Wat de gevolgen van het systeem voor de Nederlandse vervoerders betreft, wordt het geachte Parlementslid erop gewezen dat het ecopuntensysteem op 1 januari 2001 slechts ophoudt te bestaan indien het met het systeem beoogde doel - een vermindering van de uitstoot van stikstofoxiden (Nox) door vrachtwagens in het transitverkeer door Oostenrijk - op die datum op duurzame basis is gerealiseerd. Wordt deze doelstelling niet gehaald, dan blijft het systeem tot 31 december 2003 van kracht.

De Commissie wijst erop dat het elektronische ecopuntensysteem geen investeringen in nieuwe computersystemen noodzakelijk maakt. Het systeem is namelijk zodanig opgezet dat elke lidstaat genoeg heeft aan een normale PC en een Internetverbinding

De lidstaten zijn op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen door de bijeenkomsten van het comité van beheer ecopunten, die gemiddeld drie- à viermaal per jaar plaatsvinden.

Sommige lidstaten hebben hun bezorgdheid uitgesproken over de te verwachten problemen bij de overgang van het bureaucratische en inadequate papieren ecopuntensysteem naar een op telematica gebaseerd elektronisch systeem. Het geachte Parlementslid wordt er echter aan herinnerd dat de lidstaten unaniem voor dit systeem hebben gekozen bij de diepgaande besprekingen over deze kwestie tijdens de onderhandelingen over de Oostenrijkse toetreding.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4168/97 van Eryl McNally (PSE) aan de Commissie (21 januari 1998)

Betreft: EU-subsidie voor onderzoek naar schadelijke gevolgen van bestralingstherapie en optimale aanpak in andere EU-lidstaten

Onlangs ontving ik in mijn kieskring in het Verenigd Koninkrijk een brief van een organisatie die betere toegang tot informatie wil waarmee vrouwen worden gewaarschuwd voor mogelijke bijwerkingen, zowel op korte als lange termijn, van bestralingstherapie bij borstkanker.

Welke middelen zijn er in de EU beschikbaar voor onderzoek naar schadelijke gevolgen van bestralingstherapie?

Welk onderzoek wordt in de EU verricht naar schadelijke gevolgen van bestralingstherapie?

Wat is de optimale aanpak van andere lidstaten van de EU met betrekking tot bestralingstherapie?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (9 februari 1998)

Onderzoek naar de bijwerkingen van stralingstherapie wordt door de Gemeenschap gefinancierd in het kader van het onderzoeksgebied "kankeronderzoek¨ van het specifiek programma voor onderzoek 1994-1998 op het gebied van de medische biologie en de gezondheid, Biomed 2 ((PB L 361 van 31.12.1994. )). In het kader van dit programma is voor het totale kankeronderzoek een indicatief bedrag van 33,5 miljoen ecu uitgetrokken. Het meeste geld voor het kankeronderzoek wordt door de lidstaten beschikbaar gesteld.

De Commissie steunt in het kader van Biomed 2 één onderzoeksproject met betrekking tot weefselschade als gevolg van stralingstherapie. Bij dit project met een budget van 410.784 ecu zijn 14 Europese onderzoekteams betrokken die methoden ontwikkelen waarmee de patiënten met de grootste kans op complicaties bij stralingstherapie kunnen worden opgespoord. Het hoofddoel is de individualisering van de voor te schrijven dosis. Vóór de behandeling worden weefsel- en bloedmonsters genomen waarop in het laboratorium een reeks tests wordt uitgevoerd met de bedoeling tot een zo goed mogelijke voorspelling van de tolerantie van gezond weefsel voor stralingstherapie te komen. Deze benadering kan verbetering brengen in het patiëntenbeheer, omdat de kans op weefselschade wordt verlaagd terwijl de patiënt een betere behandeling krijgt. Een van de doelstellingen van het project is ook de ontwikkeling van een "beste praktijk¨-benadering die in de deelnemende centra kan worden toegepast.

Voorts worden in het kader van het programma van de Commissie "Europa tegen kanker¨ diverse studies gefinancierd inzake kwaliteitsbeoordeling en andere maatregelen ter verbetering van de stralingstherapienormen in Europa. Alle deze studies worden gemaakt door het Europees Genootschap voor therapeutische radiologie en oncologie (ESTRO) ((ESTRO, E. Mounierlaan 83, 1200 Brussel - tel. 02-775.93.40. )). In 1995 is een paper over kwaliteitsborging in de radiotherapie verschenen in het boek "Radiotherapy and Oncology¨ ((Radiotherapy and Oncology 35 (1995) 61-73, uitgeverij Elsevier. )). Momenteel geeft ESTRO met steun van de Commissie internationale opleidingscursussen om de kwaliteit van de radiotherapie-opleiding in Europa te verbeteren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3245/97 van Rijk van Dam (I-EDN), Frits Castricum (PSE) en Georg Jarzembowski (PPE) aan de Commissie (20 oktober 1997)

Betreft: Richtsnoeren overheidssteun aan havens

In haar mededeling "De ontwikkeling van de kustvaart in Europa: vooruitzichten en uitdagingen¨ van 5 juli 1995 overweegt de Commissie:

"richtsnoeren vast te stellen voor de wijze waarop de Verdragsbepalingen inzake overheidssteun op de havensector moeten worden toegepast¨.

1. Kan de Commissie, twee jaar na de publicatie van bovengenoemde mededeling, aangeven wanneer zij met de richtsnoeren inzake havensteun naar buiten treedt?

2. Op welke wijze controleert de Commissie nu of de overheidssteun van de lidstaten aan de havens in overeenstemming is met de Verdragsbepalingen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (15 december 1997)

1. De Commissie beëindigde een Groenboek over maritieme en haveninfrastructuur ((COM(97) 678 finaal. )), waarin een aantal kwesties met betrekking tot de havensector werden behandeld, met name de financiering van infrastructuur door de overheid en overheidssteun. De vaststelling van richtsnoeren inzake overheidssteun voor de havensector zal grotendeels afhangen van het resultaat van de besprekingen die na de publicatie van het Groenboek met de overige instellingen van de Gemeenschap, de lidstaten, het Parlement en andere belanghebbende partijen zullen worden gehouden.

2. Op dit ogenblik is de toetsing van overheidssteun aan de havens in grote mate afhankelijk van de aard van de steun, die kan uiteenlopen van sociale steun tot financiële bijdragen ten behoeve van infrastructuur. Wat deze laatste betreft, is de Commissie altijd van mening geweest dat overheidsinvesteringen in infrastructuur over het algemeen geen steun in de zin van artikel 92 van het Verdrag vormen, mits de infrastructuur, voor zover dit in het algemeen belang is, normaal toegankelijk blijft voor alle gebruikers op basis van het principe van gelijke behandeling. De financiering van superstructuur door de overheid daarentegen, waarvan slechts door bepaalde ondernemingen gebruik kan worden gemaakt, valt normaal wel onder artikel 92 van het Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3948/97 van Johannes Swoboda (PSE) aan de Raad (15 december 1997)

Betreft: Initiatief voor een oplossing van de kwestie Kosovo

Frankrijk en Duitsland hebben een initiatief ontplooid om te komen tot een oplossing van de kwestie Kosovo.

In hoeverre is over dit initiatief overlegd met de Raad en wat zijn de eerste reacties op dit initiatief van de verschillende betrokken partijen?

Antwoord (7 april 1998)

1. Frankrijk en Duitsland hebben de Raad op de hoogte gesteld van hun initiatief in deze kwestie, onder bijvoeging van een brief die zij na overleg met de overige leden van de Europese Unie en van de Contactgroep aan President Milosevic hebben gezonden. In deze brief wordt duidelijk gesteld dat dit initiatief moet worden gezien tegen de achtergrond van het streven naar een oplossing van de problemen in Kosovo en naar beëindiging van het internationale isolement van de Federale Republiek Joegoslavië; zowel het ene als het andere is in het belang van de stabiliteit van de regio en van Europa. Voorlopig lijkt hun initiatief, zoals zoveel andere initiatieven van de internationale gemeenschap, helaas geen gehoor te hebben gevonden.

2. De Raad volgt de situatie in Kosovo van nabij. De voorzitter van de Raad heeft tijdens de plenaire vergadering van 11 maart 1998 in het Parlement een verklaring over Kosovo afgelegd en zal het Parlement via de geëigende fora op de hoogte houden van de ontwikkeling van de situatie.

3. De Raad heeft onlangs een aantal maatregelen aangenomen die Belgrado onder druk moeten zetten om tot een vreedzame oplossing van de crisis in Kosovo te komen. Die maatregelen omvatten een wapenembargo, het niet-leveren van uitrusting die kan worden gebruikt voor binnenlandse repressie of terroristische doeleinden, een moratorium op exportkredieten en een verbod visa te verstrekken aan Servische functionarissen die voorkomen op een lijst van personen die in Kosovo duidelijke verantwoordelijkheden voor de veiligheid dragen.

Uit dit besluit naar aanleiding van de besprekingen van de Ministers van Buitenlandse Zaken van 13 maart moge blijken hoeveel gewicht de EU aan de recente ontwikkelingen in Kosovo toekent. De Europese Unie is voornemens de druk op de autoriteiten in Belgrado te handhaven, teneinde hen te bewegen tot een zinvolle dialoog zonder voorafgaande voorwaarden. Zij verwacht zowel van de autoriteiten in Belgrado als van de Albanese leiders in Kosovo dat zij hun verantwoordelijkheden aanvaarden; de belangen van de Federale Republiek Joegoslavië, met inbegrip van Kosovo, en de stabiliteit van de regio zijn daarmee gediend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4043/97 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Vrijlating van Cubaanse dissidenten

Heeft de Commissie bij de Cubaanse autoriteiten aangedrongen op de vrijlating van de Cubaanse burgers Marta Beatriz Roque, René Gómez, Vladimiro Roca en Félix Bonne, die vastzitten enkel en alleen vanwege het feit dat zij in dat land deel uitmaken van dissidente politieke groeperingen?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (29 januari 1998)

De Europese Unie heeft in juli 1997 via de vertegenwoordiger van het Voorzitterschap in Havana twee officiële stappen ondernomen teneinde dringend te verzoeken om vrijlating van de vier door het geachte Parlementslid genoemde dissidenten. Deze stappen werden door de Commissie gesteund en in haar naam genomen in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de Unie.

Tijdens recente contacten met de Cubaanse autoriteiten hebben de vertegenwoordigers van de Commissie er duidelijk op gewezen dat de vrijlating van de vier dissidenten en, algemener geformuleerd, een verandering in de houding van de autoriteiten jegens de oppositie waarbij het fundamenteel recht van meningsuiting en van vergadering wordt gerespecteerd, voor de EU bepalende factoren zouden zijn om het aanhalen van haar banden voor samenwerking met Cuba te overwegen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3756/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (17 november 1997)

Betreft: Politiek asiel voor de Koerden

Koerden zijn geen bandieten en ook geen illegalen, en de vluchtelingen van Koerdische oorsprong althans die nu in Italië aankomen, doen een internationaal politiek-asielprobleem rijzen.Men mag niet vergeten dat deze mensen, in een verborgen oorlog welke de beschaafde wereld helaas onberoerd laat, bestreden en opgejaagd worden, vaak het slachtoffer zijn van gewelddadige onderdrukking, en noch in de gebieden onder Iraakse heerschappij noch in die onder Iraanse, Syrische of Turkse heerschappij vrede kennen.

Als de Koerden geen recht op een vluchtelingenstatus hebben dan heeft niemand er recht op. Geen enkele internationale organisatie blijkt bereid te zijn de eerste stap te zetten, zelfs niet op louter humanitair vlak. Bij het uitwissen van die schandvlek moet Europa vooraan staan.

Het is tijd dat Europa zich bezint op de betekenis in een beschaafde samenleving van de begrippen politiek asiel, deugdelijke opvang en toegang tot het arbeidsproces in de landen van de Europese Unie.

Is de Commissie, gezien het feit dat Apulië ingevolge de Schengen-akkoorden niet langer als een Italiaanse maar als een Europese grens beschouwd moet worden, bereid het tragische probleem van de Koerden met spoed op Europees niveau aan te pakken en tegelijk deze kwestie onverwijld aan de Veiligheidsraad van de VN voor te leggen?

Onderstreept zij immers dat het negeren van het "Koerdenvraagstuk¨ zowel een massale stroom van vluchtelingen naar Europa teweeg kan brengen als de oorzaak kan zijn van een gevaarlijk onbeheersbaar militair conflict van catastrofale omvang.

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (10 december 1997)

Het toekennen van de status van vluchteling aan asielzoekers in de lidstaten behoort tot de bevoegdheid van de lidstaten. Een gemeenschappelijk standpunt inzake de geharmoniseerde toepassing van de definitie van de term "vluchteling¨ in artikel 1 van het Verdrag van Genève van 28 juli 1951 ((Gemeenschappelijk standpunt van 4 maart 1996 door de Raad vastgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie inzake de geharmoniseerde toepassing van de definitie van de term "vluchteling¨ in artikel 1 van het Verdrag van Genève van 28 juli 1951 betreffende de status van vluchtelingen (PB L 63 van 13.3.1996). )), waar de Commissie het geachte Parlementslid naar moge verwijzen, is echter goedgekeurd in het kader van de samenwerking op het gebied van Justitie en Binnenlandse Zaken krachtens Titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie.

Het probleem van mensen die Irak ontvluchten werd ter sprake gebracht in de Raad Algemene Zaken op 6 oktober 1997, alsook op een vergadering van de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken in Mondorf op 9 en 10 oktober 1997. Deze kwestie wordt momenteel bestudeerd door de terzake bevoegde groepen van de Raad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3409/97 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (28 oktober 1997)

Betreft: Aanleg van de tunnel van Castel Sant'Angelo te Rome

Het project voor de aanleg van de zogenaamde "tunnel van Castel Sant'Angelo¨ te Rome heeft ten opzichte van het oorspronkelijke plan (dat tijdens de bouw onuitvoerbaar werd bevonden) ingrijpende wijzigingen ondergaan; de kostenraming steeg van 100 naar 169 miljard lire en alle opleveringsdata werden natuurlijk uitgesteld. Dat betekent dat, terwijl de antwoorden van de Italiaanse autoriteiten op de vragen van de Commissie over de milieu-impact van het oude project nog niet binnen zijn, zich een soortgelijk probleem voordoet ten aanzien van het nieuwe project.

Kan de Commissie zeggen:

1. of het nieuwe project in overeenstemming is met richtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.)) inzake de milieu-effectbeoordeling, met name voor wat de inspraak van de burgers bij de procedures en de bescherming van architectonisch erfgoed en monumenten betreft;

2. of de EIB, gezien de stijging van de kostenraming (bij dit en bij andere projecten die deel uitmaken van de Raamovereenkomst Roma 2000), zijn financiering dienovereenkomstig zal verhogen;

3. of de verlate oplevering de cofinanciering van dit werk door de EIB in het gedrang brengt;

4. in welke omstandigheden de EIB zijn financieringsverplichtingen zou kunnen afstoten?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie (8 december 1997)

Het onderhavige project maakt geen deel uit van de door de Europese Investeringsbank (EIB) in het kader van haar financiering van het programma "Rome 2000¨ goedgekeurde investeringen. De Bank heeft dit dossier niet ontvangen en heeft dus geen voorafgaande studie gedaan.

De Commissie heeft geen aanvullende informatie over het project ontvangen, aangezien lidstaten niet verplicht zijn de Commissie te informeren over de milieueffectbeoordeling van elk project dat zij voornemens zijn uit te voeren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3871/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (5 december 1997)

Betreft: Concurrentievermogen van de Europese industrie

De Commissie heeft een mededeling gepubliceerd "Benchmarking van het concurrentievermogen - een instrument ten dienste van ondernemers en de overheid¨ (COM(97)0153 def.).

Is de Commissie bereid om bij het toetsen van het concurrentievermogen in het algemeen ook rekening te houden met de regionale dimensie zodat een beter inzicht wordt verkregen in de mededingingsbevorderende factoren in tal van sectoren: stimuleren van innovatie, ontwikkeling van het menselijke potentieel, verspreiding en gebruik van informatietechnologieën?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (30 januari 1998)

De Commissie is van mening dat benchmarking van randvoorwaarden op verschillende niveaus kan plaatsvinden, bijvoorbeeld op communautair, nationaal of regionaal niveau. Tegelijkertijd moet worden opgemerkt dat veel beleidsterreinen die voor het concurrentievermogen van belang zijn, met name wat betreft de regionale dimensie, de verantwoordelijkheid van de lidstaten zijn.

Daarom spelen de lidstaten de belangrijkste rol, in nauwe samenwerking met de Commissie, bij de uitvoering van proefprojecten op het gebied van financiering van innovatie, ontwikkeling van menselijk potentieel en verspreiding en gebruik van informatietechnologie.

Op het gebied van de economische en sociale cohesie bevatten de door de Gemeenschap medegefinancierde regionale ontwikkelingsprogramma's in principe kwantitatieve doelstellingen gebaseerd op een analyse van de verschillen in economische prestaties en concurrentievermogen tussen regio's. De doelmatigheid van de programma's wordt achteraf geëvalueerd in het licht van de oorspronkelijke kwantitatieve doelstellingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3877/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (5 december 1997)

Betreft: Mededingingsbeleid/verticale afspraken

De Commissie heeft een Groenboek over "verticale afspraken in het concurrentiebeleid van de Europese Unie¨ (COM(96)0721 def.) gepubliceerd. In dat Groenboek wordt de huidige economische en juridische situatie ten aanzien van verticale afspraken nader toegelicht en worden de resultaten van een desbetreffend onderzoek weergegeven. Voorts worden de vraagstukken onder de loep genomen die verband houden met de integratie van de markten en meer specifiek met de mededinging.

Kan de Commissie de relatie verduidelijken tussen haar mededeling over "de minimis-" afspraken van minder belang (COM(96)0722 def.) enerzijds en de opties in het Groenboek, inzonderheid optie IV welke voorziet in een weerlegbaar vermoeden van verenigbaarheid met artikel 85 tot een marktaandeel van 20% anderzijds, en deze op elkaar afstemmen?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (28 januari 1998)

Op 22 januari heeft de Commissie een Groenboek betreffende "verticale afspraken in het concurrentiebeleid van de Europese Unie¨ goedgekeurd. Het Groenboek is gericht op een fundamentele herziening van het beleid ten aanzien van verticale afspraken. Naar aanleiding van dit Groenboek is een uitvoerig overleg gestart waarbij de belanghebbenden werden verzocht om hun opmerkingen tegen 31 juli 1997 schriftelijk kenbaar te maken. In het kader van dit overleg heeft de Commissie deelgenomen aan verschillende presentaties, voordrachten en vergaderingen met de belanghebbende partijen. Op 18 juli 1997 heeft het Parlement een resolutie met betrekking tot het Groenboek goedgekeurd. Het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's hebben, respectievelijk op 9 juli 1997 en 12 juni 1997 advies uitgebracht. Het overleg werd op 6 en 7 oktober 1997 afgesloten met een hoorzitting, waarop vertegenwoordigers uit de industrie, belanghebbende organisaties, het Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en de lidstaten aanwezig waren. De Commissie is momenteel bezig haar eigen standpunt te formuleren als reactie op de informatie, de verzoeken en de opmerkingen die zij tijdens het overleg heeft ontvangen.

Het Groenboek bevat een aantal mogelijke opties voor het toekomstige beleid ten aanzien van vertikale afspraken. Deze opties zijn evenwel niet exhaustief en tijdens het overleg zijn een aantal andere opties naar voren gekomen.

De Commissie wijst op de punten van overeenkomst tussen het vermoeden van negatieve verklaring in optie IV van het Groenboek en het "de minimis¨-concept zoals beschreven in de mededeling van de Commissie betreffende de herziening van de mededeling van 3 september 1986 betreffende overeenkomsten van geringe betekenis die niet onder de bepalingen van artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag vallen ((COM (96) 722 def. )).

Het is nog te vroeg om de resultaten van het Groenboek te bespreken, maar de Commissie wijst reeds op de noodzaak om de mededeling betreffende overeenkomsten van geringe betekenis en alle toekomstige voorstellen met betrekking tot dit beleid te coördineren.