ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2561/99

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(11 januari 2000)

Betreft: Jurisdictie met betrekking tot depositoverzekeringen

Kan de Commissie mededelen welke regelingen inzake depositoverzekeringen van toepassing zijn op een Britse spaarder die via Internet Britse ponden stort bij een bank die zich momenteel aanprijst als First-e Bank, kennelijk de handelsnaam van de Banque d'Escompte in Parijs?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(14 februari 2000)

Om een precies antwoord op de vraag te kunnen geven heeft de Commissie enige aanvullende informatie over de feiten nodig. Richtlijn 94/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels(1) bepaalt evenwel in het algemeen dat de lidstaten erop moeten toezien dat er op hun grondgebied een garantiestelsel bestaat en dat dit ook deposanten bij door kredietinstellingen in andere lidstaten opgerichte bijkantoren dekt. Ingevolge een speciale overeenkomst geldt de richtlijn ook in de andere drie tot de Europese Economische Ruimte (EER) behorende landen, IJsland, Liechtenstein en Noorwegen.

Indien nu bijvoorbeeld bij een Franse instelling in Frankrijk geld wordt gedeponeerd, is het Franse depositogarantiestelsel van toepassing, ongeacht of het geld via internet is overgemaakt en ongeacht de nationaliteit van de deposant of de valuta van de deposito's (voor zover deze in een van de valuta's van de lidstaten luiden). De Franse depositogarantie bedraagt 60 000 per deposant. Er is evenwel een aantal vrijstellingen mogelijk, bijvoorbeeld ten aanzien van de aard van de deposant, zoals in de richtlijn wordt vermeld.

Vanaf 1 januari 2000 zijn bijkantoren van communautaire kredietinstellingen in andere lidstaten (en de drie EER-landen) ook verplicht dezelfde kredietgarantie te bieden als de moedermaatschappij. De kredietinstelling en haar bijkantoren in de Gemeenschap worden dus beschouwd als één rechtspersoon. Een Frans bijkantoor in het Verenigd Koninkrijk moet dus een depositogarantie van 60 000 bieden,

net zoals in Frankrijk. Dit is een nieuwe bepaling. Vroeger mochten dergelijke bijkantoren ingevolge artikel 4, lid 1, van de richtlijn geen hogere garantie bieden dan in de lidstaat van ontvangst gold. Dit beding verviel evenwel eind 1999 en de Commissie heeft in zijn laatste verslag aan de Raad en het Europees Parlement(2) geen verlenging voorgesteld.

De richtlijn is alleen van toepassing in de lidstaten (en ingevolge de speciale overeenkomst ook in de EER-landen). Dit betekent dat deposito's bij een bijkantoor van een communautaire kredietinstelling buiten de Gemeenschap (of de EER) gewoonlijk niet worden gedekt door de nationale depositogarantiestelsels. Op deze bijkantoren in derde landen zijn de regels van het land van ontvangst van toepassing.

(1) PB L 135 van 31.5.1994.

(2) Verslag van de Commissie over de toepassing van het non-exportbeding, artikel 4, lid 1, van de richtlijn inzake de depositogarantiestelsels (94/19/EG); COM(1999) 722 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2739/99

van Stefano Zappalà (PPE-DE) en Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Zaak Latina-Goodyear

Het Amerikaanse bedrijf Goodyear heeft sinds 1965 een vestiging in de gemeente Cisterna di Latina in Lazio met ongeveer 560 werknemers. Jarenlang, zolang het gebied waarin het bedrijf gevestigd is, onder het fonds voor Zuid-Italië viel, kwam dit bedrijf in aanmerking voor diverse vormen van overheidssteun. Naar verluidt, zou Goodyear van plan zijn deze vestiging te sluiten, omdat zij verliesgevend zou zijn.

Kan de Commissie de volgende vragen beantwoorden:

1. Acht de Commissie het niet opportuun bij de Italiaanse regering te informeren of en in welke mate het bedrijf in de afgelopen jaren overheidssteun heeft genoten?

2. Acht zij het in het licht van de problematische werkgelegenheidssituatie in dit gebied niet nodig maatregelen te nemen om te verhinderen dat multinationals, zoals al jaren aan de gang is, hun vestigingen sluiten, zodra er geen overheidssteun meer wordt gegeven, met alle gevolgen van dien voor het personeel en het milieu?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2739/99 en P-0279/00

(6 maart 2000)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2708/99

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Spaanse doelstelling 2 regio's

De Commissie heeft in oktober en november de lijsten met doelstelling 2 regio's voor de periode 2000-2006 goedgekeurd, terwijl de lijsten van 10 lidstaten nog moeten worden goedgekeurd.

Hoe staat het met de lijst met doelstelling 2 regio's uit Spanje? Heeft de Spaanse regering deze lijst binnen de gestelde termijn ingediend? Wanneer zij achterstand heeft opgelopen, hoe heeft dat dan kunnen gebeuren?

Aangezien de verordening die momenteel van kracht is, eind 1999 afloopt, luidt de vraag: wat gaan de Commissie en de lidstaten wier lijsten nog niet zijn goedgekeurd, doen om de continuïteit te waarborgen van de programma's en de start van nieuwe projecten met ingang van 1 januari 2000?

Antwoord van de heer Barnier Namens de Commissie

(24 februari 2000)

Op 1 juli 1999 heeft de Commissie de lidstaten gevraagd vóór 31 augustus 1999 een voorstel in te dienen betreffende de zones die onder doelstelling 2 zouden moeten vallen, voor de periode 2000-2006. Voor de lidstaten die begin september 1999 een voorstel voor zones van doelstelling 2 hebben ingediend dat voldoet aan Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen(1), kon reeds in oktober en november 1999 een eerste besluit worden genomen.

Het voorstel van de Spaanse autoriteiten heeft de Commissie pas op 15 september 1999 ontvangen. Na het overleg met de betrokken autoriteiten is op 22 december 1999 een principieel besluit

genomen over de ontwerplijst van voor doelstelling 2 in aanmerking komende zones in Spanje. Het definitieve besluit zou worden genomen na het overleg met de drie comités overeenkomstig vorenvermelde verordening. Dat overleg heeft plaatsgevonden op 25, 26 en 31 januari 2000. De Commissie stelt het definitieve besluit in de loop van de maand februari vast.

Wat de overgang van de ene programmeringsperiode naar de andere betreft, wijst de Commissie het geachte parlementslid erop dat de eindbegunstigden, wat de bijstandspakketten van de periode 1994-1999 betreft, tot en met 31 december 1999 betalingen konden verrichten voor acties waarvoor bindende juridische en financiële bepalingen zijn vastgesteld vóór 31 december 1999. Wat de periode 2000-2006 betreft, wordt in artikel 52, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 bepaald dat de begindatum van de subsidiabiliteit van de uitgaven onder bepaalde voorwaarden aan de datum van de indiening van de aanvraag mag voorafgaan. Daadwerkelijk betaalde uitgaven waarvoor de Commissie tussen 1 januari en 30 april 2000 een aanvraag voor een bijstandspakket heeft ontvangen die aan alle in de genoemde verordening gestelde voorwaarden voldoet, kunnen met ingang van 1 januari 2000 voor een bijdrage van de fondsen in aanmerking worden genomen.

(1) PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2802/99

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Úbeda en Baeza, universeel erfgoed van de mensheid

Het is inmiddels tien jaar geleden dat de Spaanse steden Úbeda en Beaza, maximale exponenten van de Renaissance in Zuid-Spanje, het plan opvatten om hun gezamenlijke monumenten door de Unesco te laten erkennen als universeel erfgoed van de mensheid.

Een dergelijke erkenning zou voor de gemeentebesturen van deze steden aanzienlijke economische inkomsten betekenen voor het behoud van en het bevorderen van het toerisme naar de architectonische hoogtepunten van beide steden.

Kan de Commissie aangeven welke bijdrage zij geleverd heeft om ervoor te zorgen dat deze parels van de Renaissance behouden kunnen blijven, en hoe deze erkenning van de Unesco kan worden verkregen? Een dergelijke erkenning zou voor de benodigde inkomsten zorgen waarmee het uitgebreide aantal historische gebouwen in deze Spaanse steden behouden kunnen blijven.

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(21 februari 2000)

De Commissie deelt de geachte afgevaardigde mede dat de twee steden Ubeda en Baeza nog nooit een project op cultureel gebied hebben ingediend in het kader van een communautair programma en bijgevolg geen enkele financiële steun hebben ontvangen. De Commissie kan alleen steun verlenen aan culturele initiatieven in het kader en volgens de criteria van haar bestaande programma's. In deze context wil de Commissie de aandacht van de geachte afgevaardigde vestigen op het feit dat in de loop van de maand februari 2000 een oproep tot het indienen van voorstellen met betrekking tot het eerste kaderprogramma Cultuur 2000 zal worden gelanceerd. Geïnteresseerden uit de culturele sector die voor financiële steun in aanmerking willen komen, kunnen derhalve hun projecten indienen, overeenkomstig de voorwaarden en criteria van dit programma.

De Commissie wil er verder op wijzen dat de aanduiding universeel erfgoed van de mensheid uitsluitend onder de bevoegdheid van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (Unesco) valt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2638/99

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: Gezondheidssector en millenniumwisseling

De Amerikaanse vertegenwoordiger van de Wereldhandelsorganisatie, Charlene Barshevski, heeft in verband met de ministersconferentie van Seattle verklaard dat de gezondheidsdiensten in veel landen onder de verantwoordelijkheid van de overheidssector vallen. De ondernemingen die in de VS in de gezondheidssector actief zijn hebben daardoor problemen om deze markten te betreden.

Welk standpunt denkt de Commissie in te nemen, overwegende dat dergelijke standpunten verdere privatiseringen en een vergemakkelijking van de toegang van buitenlands kapitaal bevorderen en rechtstreeks in strijd zijn met de opvattingen over en de structuur van de welzijnsstaat zoals die in de meeste landen van de Europese Unie bestaat?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(10 februari 2000)

De gezondheidszorg maakt al deel uit van de Algemene Overeenkomst inzake de handel in diensten (GATS) en zal dus ook aan de orde worden gesteld tijdens de onderhandelingen die later dit jaar van start gaan. De toezeggingen van de Gemeenschap in deze sector zijn zeer beperkt.

Het ligt niet in de bedoeling van de Gemeenschap op de komende GATS-onderhandelingen de aanzet te geven tot privatisering of algemene deregulering van de gezondheidssector of van andere sectoren waar beleidsdoelstellingen van de overheid voor het consumentenbelang waken en zij zal geen enkele ondermijning van het beleid dat zij voorstaat, aanvaarden voor de GATS-sectoren waarin de diensten uitsluitend of ten dele via de overheid worden verleend, zoals de gezondheidszorg.

De Commissie is niet van plan steun te verlenen aan een deregulering van de gezondheidssector naar aanleiding van de liberalisering in het kader van de GATS. De onderhandelingen mogen niet leiden tot een aantasting van de universele beschikbaarheid en het hoge niveau van de gezondheidszorg of de ondermijning van de verschillende stelsels in de lidstaten.

Anderzijds moet ook ruimte worden gelaten voor onderhandelingen over toegang voor Europese aanbieders tot segmenten van dienstensectoren in derde landen waar de marktregels gelden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2105/99

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 november 1999)

Betreft: Nieuwe methoden om mensen onder het puin van ingestorte gebouwen op te sporen

De recente aardbevingen in Turkije, Griekenland en nog andere landen hebben ons gewezen op de bijzonder ernstige kwestie van mensen die onder het puin van ingestorte gebouwen bedolven liggen en van de behoefte aan doeltreffende methoden om hen op te sporen en te redden.

Tot op heden maken de reddingsploegen gebruik van de verklaringen en inlichtingen van overlevenden, geofonen (akoestische methode), microcamera's (optische methode) en speurhonden.

Uit gesprekken met specialisten blijkt dat het nu ook mogelijk is andere opsporingsmethoden te ontwikkelen en toe te passen, die gebaseerd zijn op het traceren van door het menselijk lichaam afgescheiden chemische stoffen, in diverse en uiteraard moeilijke omstandigheden zoals bij personen die bedolven liggen onder het puin van een ingestort gebouw.

Naar verluidt zijn dergelijke methoden reeds getest voor militaire doeleinden.

Is de Commissie bereid de ontwikkeling en het gebruik van dergelijke methoden te steunen, waardoor reddingswerkers bij een aardbeving vlotter personen kunnen opsporen die onder het puin bedolven liggen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(24 januari 2000)

In het verleden heeft de Commissie op zijn minst één proefproject gefinancierd waarin een instrument moest worden gebouwd om onder puin bedolven mensen op te sporen met een microgolfradar. Voor meer gegevens over dit project wordt het geachte parlementslid verzocht de website van de Commissie te raadplegen: http://www.europa.eu.int/comm/environment/civil/prote/cpactiv/cpact08e.htm

In het kader van het communautair actieprogramma voor civiele bescherming kunnen de nationale instanties in voorkomend geval de inhoud en omvang van een proefproject op dit gebied definiëren, waarvan de resultaten kunnen worden gebruikt door reddingteams. In dit verband is de Commissie bereid de financiering van een voorstel op dit gebied te overwegen.

In het vijfde kaderprogramma voor OTO(1) kan de Gemeenschap financiële steun verlenen aan onderzoek en ontwikkeling van nieuwe technische oplossingen, als wordt voldaan aan de regels voor deelneming en de inhoud van de werkprogramma's van de specifieke programma's

(1) PB L 26 van 1.2.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2360/99

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(13 december 1999)

Betreft: Salarissen, toelages, pensioenen en belastingen Europese instellingen

De Commissie heeft aan het begin van haar mandaatperiode aangekondigd de Europese instellingen grondig te willen hervormen teneinde hun doelmatigheid en transparantie te verhogen.

Het Statuut van het personeel vormt op het gebied van de vergoedingen en andere regelingen een wezenlijk onderdeel van het functioneren van de Europese instellingen en zou dan ook openbaar moeten worden gemaakt.

Omwille van de begrijpelijkheid zou de verstrekte informatie zich op de uitersten van de loopbanen moeten concentreren in die zin dat gegevens zouden moeten worden verstrekt over de volgende categorieën: een ambtenaar die net in dienst is genomen met een universitaire opleiding, een rechter aan het Europees Hof van Justitie op het hoogtepunt van de loopbaan en een lid van de Commissie.

Voor deze specifieke gevallen wordt de Commissie om informatie verzocht over:

1. de salarisregeling;

2. de ontheemdingstoelage;

3. reis- en dagvergoedingen;

4. pensioen- en invaliditeitsregelingen;

5. de fiscale bepalingen

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(18 januari 2000)

De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat van het Parlement rechtstreeks een aantal voorbeelden van de bezoldiging (inclusief toelagen, belastingen en heffingen) en de reisdagvergoedingen van een pas aangeworven ambtenaar met universitaire opleiding (A8-1) en van een lid van de Commissie, de voorwaarden die gelden inzake pensionering en invaliditeit van ambtenaren, en die welke gelden voor pensionering van leden van de Commissie.

Bovendien vestigt de Commissie de aandacht van het geachte parlementslid op Verordening nr. 422/67/EEG, nr. 5/67/Euratom van de Raad van 25 juli 1967 tot vaststelling van de geldelijke regeling voor de voorzitter en de leden van de Commissie, de president, de rechters en de griffier van,

alsmede de advocaten-generaal bij het Hof van Justitie(1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG, EGKS, Euratom) nr. 2778/98 van de Raad van 17 december 1998(2) waarbij de geldelijke regeling voor de voorzitter en de leden van de Commissie, de president, de rechters en de griffier van, alsmede de advocaten-generaal bij het Hof van Justitie, en de president, de leden en de griffier van het Gerecht van eerste aanleg wordt vastgesteld (bezoldigingssysteem voor de leden van de Europese instellingen) en het Verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over het bezoldigingsstelsel(3).

De vraag met betrekking tot de bezoldiging van een rechter van het Hof van Justitie moet aan de betrokken instelling worden gericht.

(1) PB 187 van 8.8.1967.

(2) PB L 347 van 23.12.1998.

(3) COM(1999) 650 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1824/99

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 oktober 1999)

Betreft: Milieu- en veiligheidsovertredingen bij het stuwdamproject in de rivier Umia in Galicië

De Galicische regering heeft eerst verklaard dat er in de rivier Umia zo snel mogelijk een stuwdam moest worden gebouwd om de gemeente Salnés (Galicië) van water te voorzien. Later bleek echter dat de eigenlijke reden het opwekken van elektriciteit was. Voor het project is niet de verplichte milieu-effectrapportage uitgevoerd en er is ook niet bekeken of het project wel veilig is voor de naburige bewoners. Daarnaast kan het project een groot deel van het cultureel en natuurlijk erfgoed vernietigen en het toerisme van Salnés schaden. De inwoners van Salnés hebben het project dan ook met overgrote meerderheid verworpen (zij werden tijdens hun vreedzame demonstraties overigens ook nog het slachtoffer van een gewelddadige repressie). De ombudsman van Galicië heeft zich negatief over dit project uitgelaten en het gerechtshof van Galicië heeft stopzetting van de werkzaamheden bevolen en geoordeeld dat de eigenaren in hun rechten moeten worden hersteld. De regering van Galicië heeft dit vonnis echter naast zich neergelegd.

Zal de Europese Commissie de noodzakelijke politieke en economische maatregelen treffen om de Galicische regering ervan te weerhouden de betrokken werkzaamheden voort te zetten en de oude situatie te herstellen om te voorkomen dat de plaatselijke bevolking ernstig benadeeld wordt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 december 1999)

De vraag van het geachte parlementslid heeft betrekking op de bouw van een stuwdam in de rivier Umia in de buurt van de gemeente Caldas de Reis in Galicië. De kwestie was reeds het voorwerp van verzoekschrift 79/98, dat eveneens door het geachte parlementslid werd ingediend.

In het kader van het onderzoek van dat verzoekschrift binnen de Commissie stelt deze laatste alles in het werk om duidelijkheid te verkrijgen over de genoemde feiten, met name een vermeende slechte toepassing van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(1), gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG, en van Richtlijn 92/43/EG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(2).

Dit grondige onderzoek, dat des te meer noodzakelijk is omdat het om een project gaat dat deel uitmaakt van het operationele programma van de autonome gemeenschap Galicië waarvoor financiële steun van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) is gepland, is nog niet voltooid.

De Commissie zal het geachte parlementslid beslist op de hoogte houden in het kader van de follow-up van deze zaak binnen de commissie verzoekschriften van het Parlement.

(1) PB L 175 van 5.7.1985.

(2) PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2143/99

van Guido Viceconte (PPE-DE) aan de Commissie

(24 november 1999)

Betreft: Ernstige schade aan de tamme-kastanjebossen in verschillende gebieden in Calabrië

De plotselinge daling van de nachtelijke temperaturen begin oktober heeft enorme schade toegebracht aan de tamme-kastanjebossen, zodat in verschillende gebieden van Calabrië, en met name in de gemeentes Cicala, Sorbo San Basile, Gimigliano, Carlopoli, Sersale, Petronà, Petilia, Mesorarca, San Pietro Apostolo, Serrastretta, Decollatura, Soveria Mannelli, Conflenti, Platania, Fossato Serralta, Pentone, Pedivigliano, Colosomini, Bianchi, Panettieri en Taverna, en nog vele andere, de hele oogst ernstig gevaar loopt.

Kan de Commissie maatregelen nemen ter ondersteuning van de door deze rampzalige gebeurtenis getroffen gebieden, overwegende dat voor een aanzienlijk deel van de plaatselijke bevolking de oogst, bewerking en afzet van tamme kastanjes een essentiële bron van inkomsten is?

Antwoord van de heer Fischler Namens de Commissie

(6 januari 2000)

De Commissie kan op grond van de communautaire regelgeving geen maatregelen nemen om het inkomensverlies als gevolg van rampen te compenseren.

Verordening (EG) nr. 2085/93 van de Raad van 20 juli 1993 houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 4256/88 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Oriëntatie(1) (voor de periode 1994-1999), alsmede Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen(2) (voor de periode 2000-2006) bieden het EOGFL alleen de mogelijkheid maatregelen te treffen voor het herstel van door een natuurramp beschadigd agrarisch productiepotentieel en het treffen van passende preventieve voorzieningen.

Deze maatregelen worden naargelang van het geval door de nationale of regionale autoriteiten geselecteerd en voorgesteld. Voor deze calamiteit is het dus aan het regionaal bestuur van Calabrië om na te gaan of in verband met de geleden schade cofinanciering door het EOGFL op grond van vorenvermelde regels mogelijk is.

Op dit ogenblik bereiden de lidstaten de in de periode 2000-2006 uit te voeren programma's voor, en voor zover bekend is geen EOGFL-steun gepland in verband met het vermelde probleem.

(1) PB L 193 van 31.7.1993.

(2) PB L 160 van 26.6.1999.