SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1827/99

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(13 oktober 1999)

Betreft: Structuursteun voor de afzet van privé-ondernemingen en opleiding van personeel

Wat denkt de Europese Commissie te doen om de concurrentievervalsing en verkwisting van EU-middelen te verhinderen, door het feit dat de EU subsidie betaalt voor de afzet van privé-ondernemingen, interne opleiding en rationalisatieregelingen?

De Deense pers heeft deze week verslag gedaan van subsidiëring van Deense bedrijven door de EU-structuurfondsen. Er is sprake van subsidies voor de opleiding van personeel in de privé-sector, voor bedrijfsrationalisatie en reclamecampagnes.

Het heeft enig opzien gebaard dat een aantal individuele ondernemingen, die zich laten bijstaan door raadgevers die zich vertrouwd gemaakt hebben met bepaalde formuleringen en sleutelwoorden die de EU-ambtenarij geld laten uitkeren, erin geslaagd zijn om zich subsidie te laten uitbetalen. De middelen zijn op een bijzonder eigenaardige manier verdeeld, zodat er concurrentievervalsing optreedt. Ik heb een reclamedrukwerk van 16 bladzijden ontvangen dat uitgegeven is door de landelijke vereniging van Deense handelaars in planten op 1.230.000 exemplaren, dat m.a.w. aan zo goed als alle Deense huishoudens gestuurd is. Drukwerk dat in alle bussen gestopt wordt, is een vorm van verspilling waar veel burgers paal en perk aan willen stellen. Het drukwek in kwestie draagt het logo van de Europese Unie en de tekst: campagne gefinancierd met steun van de Europese Gemeenschap.

De structuursteun waar Denemarken aanspraak op kan maken, is zeer beperkt, en in Denemarken zijn er nog veel meer tergende voorbeelden van ongerijmde gebruikmaking van structuursteun te vinden, die royaal gesubsidieerd worden. Als de EU geld uitkeert om de Deense lagere scholen te verbeteren of om de artsenopleiding aan onze universiteiten uit te bouwen, dan zal dat zonder twijfel een positieve indruk op de Deense burger maken, maar met het geld van de Europese belastingbetaler geschenken uitdelen aan willekeurige privé-ondernemingen, dat is een provocatie waar duidelijk uit blijkt dat de Commissie zich niet aan de EU-regels houdt om concurrentievervalsing te vermijden en dat het haar niet interesseert wat de belastingbetaler voor zijn geld terugkrijgt, maar dat het haar enig doel is om ervoor te zorgen dat de middelen op raken.

Aanvullend antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(19 april 2000)

Het voorkomen van concurrentievervalsing, verspilling en misbruik bij de besteding van de communautaire middelen uit de Structuurfondsen is van het allergrootste belang voor de Gemeenschap, en bijgevolg ook voor de Commissie.

De steun uit de Structuurfondsen wordt beheerd in overeenstemming met het concurrentiebeleid. Zo kan er bijvoorbeeld wel investeringssteun maar geen exploitatiesteun worden verleend, gelden er speciale regels voor de ondersteuning van het midden- en kleinbedrijf en zijn er beperkingen wat de in aanmerking komende regio's betreft.

Voorts worden de financiële middelen op gedecentraliseerde wijze beheerd met inachtneming van de nationale en communautaire voorschriften inzake financieel beheer en controle.

Ten aanzien van de door de Structuurfondsen ondersteunde acties hebben de lidstaten besloten dat het bevorderen van nieuwe productieve investeringen een prioriteit is om in de zwakkere regio's voor inkomsten en nieuwe arbeidsplaatsen te zorgen.

Om het effect van de steun uit de Structuurfondsen zo groot mogelijk te maken, hebben de lidstaten ten slotte ook besloten te bepalen welke soorten steun de individuele regio's kunnen ontvangen. Volgens de betrokken bepalingen mag financiële steun in het kader van doelstelling 2 (die Denemarken in de periode 1994-1999 heeft ontvangen voor delen van Noord-Jutland en Lolland) niet voor de medefinanciering van investeringen in infrastructuur voor basisonderwijs worden gebruikt, omdat regio's van doelstelling 2 in dit opzicht reeds betrekkelijk goed zijn toegerust. Medefinanciering door de Structuurfondsen van infrastructuur voor basisonderwijs is daarom alleen mogelijk in de zwakste regio's van de Gemeenschap (de regio's van doelstelling 1).