ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0690/98 van Amedeo Amadeo (NI) en Salvatore Tatarella (NI) aan de Commissie (10 maart 1998)

Betreft: Altener II

Kan de Commissie,gelet op haar voorstel voor een beschikking van de Raad inzake een meerjarenprogramma ter bevordering van de hernieuwbare energiebronnen in de Gemeenschap (Altener II) (COM(97)0087 def. - 97/0106 SYN ((PB C 192 van 24.6.1997, blz. 16. ))), ervoor zorgen dat het Altener-programma gelegenheden schept voor samenwerking met de internationale-samenwerkingsprogramma's als MEDA, PHARE en TACIS, waarbij het Euromediterrane Energieforum regelingen zou moeten omvatten voor de samenwerking en coördinatie met het Altener-programma?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (5 mei 1998)

Het voorstel voor een beschikking tot vaststelling van een meerjarenprogramma ter bevordering van hernieuwbare energiebronnen in de Gemeenschap (Altener II) ((PB C 192 van 24.6.1997. )) heeft in de eerste plaats betrekking op de lidstaten. Dit programma staat krachtens specifieke protocollen open voor de lidstaten van de Europese Economische Ruimte (EER) met een op basis van deze protocollen berekend aanvullend budget. Wat de landen van Midden- en Oost-Europa en Cyprus aangaat, voorziet artikel 7 van het voorstel voor een beschikking van de Raad ((PB C 192 van 24.6.1997. )) betreffende Altener II in een deelname van deze landen op basis van associatieovereenkomsten die bilateraal met die landen die dit zouden wensen en door middel van een aanvullend budget moeten worden opgesteld.

Ook al bestaan er tussen Altener en TACIS, PHARE en MEDA bepaalde banden, Altener II is geen programma voor internationale samenwerking en in die zin kan het niet buiten de Gemeenschap werkzaam zijn behalve in de hierboven uiteengezette specifieke gevallen.

Internationale samenwerking daarentegen komt aan de orde in het kader van de communautaire strategie, die wordt uiteengezet in het Witboek "Energie voor de toekomst: duurzame energiebronnen¨ ((COM(97) 599 def. )), en kan meerdere vormen aannemen zoals in het bij het document behorende actieplan gespecificeerd is. Het voorstel voor een meerjarig kaderprogramma voor acties in de energiesector ((COM(97) 550 def. )) behelst bovendien mechanismen die ten doel hebben de coördinatie tussen de thematische programma's van het energiebeleid (waaronder Altener) en de programma's die in het kader van het andere communautaire beleid in het leven geroepen zijn (zoals TACIS, PHARE en MEDA) te versterken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0541/98 van David Thomas (PSE) aan de Commissie (4 maart 1998)

Betreft: Het Spaanse belastingstelsel

Is de Commissie van mening dat er gediscrimineerd wordt tussen Spanjaarden en niet-Spanjaarden bij de toepassing van de patrimonio-belasting?

Antwoord van de heer M. Monti namens de Commissie (5 mei 1998)

De Commissie neemt aan dat de vraag van het geachte Parlementslid gericht is op de belasting over onroerende goederen welke eigendom zijn van niet-ingezetenen.

Er dient te worden opgemerkt dat de Spaanse wetsvoorschriften inzake inkomstenbelasting,inzake vermogensbelasting en inzake onroerende goederen niet gebaseerd zijn op nationaliteit maar op de hoedanigheid van ingezetene of niet-ingezetene van Spanje.

Wat betreft de vraag of de betrokken belastingregelingen voor niet-ingezetenen een schending van het gemeenschapsrecht kunnen inhouden, is de Commissie van oordeel dat dit niet het geval is in de huidige stand van het recht. De Commissie verwijst voorts naar de antworden die zij heeft gegegven op de schriftelijke vragen E-2459/95 van de heer Vanhecke ((PB C 82 van 17.3.1998. )) en E-910/92 van de heer Seligman ((PB C 58 van 1.3.1993. )) welke de zelfde belasting betroffen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 295/98 van Anita POLLACK aan de Commissie. Invoer van vee uit Australië



Publicatieblad Nr. C 310 van 09/10/1998 blz. 0047



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0295/98 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (17 februari 1998) Betreft: Invoer van vee uit Australië Kan de Commissie bevestigen of er levend vee uit Australië wordt ingevoerd in de EU en zo ja, mededelen om hoeveel dieren het gaat en wat hun lidstaat van bestemming is? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (5 maart 1998) Tot dusver zijn geen levende runderen uit Australië naar de Gemeenschap verzonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 902/98 van Bryan CASSIDY aan de Commissie. Overzicht van Commissiepersoneel per nationaliteit



Publicatieblad Nr. C 323 van 21/10/1998 blz. 0094



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0902/98 van Bryan Cassidy (PPE) aan de Commissie (26 maart 1998) Betreft: Overzicht van Commissiepersoneel per nationaliteit Kan de Commissie voor de jaren 1995, 1996 en 1997 een overzicht van haar voltijds werkend personeel verstrekken, uitgesplitst naar nationaliteit en rang? Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (24 april 1998) Wegens de omvang van het antwoord, dat talrijke tabellen omvat, zal de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toesturen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0219/98 van Joaquim Miranda (GUE/NGL) aan de Commissie (11 februari 1998)

Betreft: Gebruik van communautaire fondsen door de regeringen van de lidstaten om hun begrotingstekort te verminderen

Het Duitse blad Die Welt publiceerde onlangs een artikel met de titel: Andere EU-lidstaten gebruiken Duits geld om in aanmerking te komen voor de euro, waarin uitdrukkelijk wordt verklaard dat Spanje en Portugal het geld van de EU gebruiken om hun begrotingssituatie te verbeteren, teneinde hun tekort te verminderen en in de EMU te worden opgenomen.

In hetzelfde artikel staat tevens dat de Europese Rekenkamer deze illegale begrotingspraktijken zal onderzoeken en trachten hieraan een einde te maken, en er wordt hiertoe verwezen naar verklaringen van de voorzitter van de Rekenkamer, de heer Bernhard Friedmann, volgens welke de geldende voorschriften maximalisatie van de voorschotten toelaten, zonder dat het gebruik ervan nauwkeurig wordt gegarandeerd binnen een termijn overeenkomstig de communautaire doelstellingen, zodat deze subsidies in handen van de intermediaire instanties blijven in plaats van te worden toegezonden aan de definitieve bestemmelingen.

Kan de Commissie, gezien het belang en de ernst van deze verklaringen, vooral met het oog op de nabijheid van het ogenblik van vaststelling welke lidstaten al in de eerste fase in de euro worden opgenomen, dringend opheldering verschaffen en met name mededelen:

1. of zij genoemde beschuldigingen volledig of gedeeltelijk bevestigt en zo ja, welke lidstaten van deze praktijk gebruik maken, op welk niveau zij dit doen en welke maatregelen zijn of zullen worden getroffen,

2. welke samenwerking er op dit gebied bestaat tussen haar en de Rekenkamer,

3. wat zij van bovengenoemde openbare verklaringen van de voorzitter van de Rekenkamer denkt?

Gecombineerd Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0219/98 en E-0394/98 (22 april 1998)

De Commissie heeft geen informatie over enig onderzoek dat door de Rekenkamer over dit onderwerp is uitgevoerd, noch een ander bewijs dat de verklaring toegeschreven aan de voorzitter van de Rekenkamer zou bevestigen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0557/98 van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie (4 maart 1998)

Betreft: Basisstations voor telecommunicatie

Heeft de Commissie met het oog op de bezorgdheid wegens de gevolgen voor de volksgezondheid van telecommunicatieapparatuur al onderzoek gedaan naar de gevolgen van telecommunicatiestations in de buurt van woongebieden?

Kan de Commissie bevestigen of er lidstaten zijn die voorwaarden verbinden aan de vestiging van telecommunicatiestations of de hoogte van zendmasten?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (3 april 1998)

De Commissie heeft een groep vooraanstaande deskundigen verzocht een studie te maken van eventuele schadelijke invloed van radiofrekwenties op de gezondheid. De groep heeft een overzicht opgesteld van het beschikbare onderzoek, lacunes vastgesteld waar gecoördineerde studies dienen te worden ondernomen ten einde betere gegevens te verkrijgen en onderzoekgebieden voorgesteld waarop nog steeds gegevens ontbreken. Het verslag van de deskundigen is te vinden op de website "http://www.ispo.cec.be/infosoc/telecompolicy/en/Studyhr.doc¨.

Met de aanbevelingen van de deskundigen ten aanzien van toekomstige werkzaamheden is rekening gehouden in de voorstellen inzake het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technische ontwikkeling (O& TO).

Wat de bezorgdheid omtrent telecommunicatiestations betreft, wordt de geachte afgevaardigde tevens verwezen naar de antwoorden van de Commissie op de schriftelijke vragen E-737/96 van de heer Malone ((PB C 217 van 26.7.1996. )), E-2304/96 van de heer Needle ((PB C 385 van 19.12.1996. )) en E-1593/97 van de heer Waddington ((PB C 391 van 23.12.1997. )).

De Commissie beschikt niet over specifieke informatie over restricties van de lidstaten ten aanzien van de locatie of de hoogte van telecommunicatie-installaties.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1310/98 van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie (29 april 1998)

Betreft: EURO 1999

Dankzij het stabiliteits- en groeipact dat in juni 1997 door de Raad van Amsterdam werd goedgekeurd streven de lidstaten op middellange termijn naar "begrotingssituaties die vrijwel in evenwicht zijn of een overschot vertonen¨. Indien zij hun begrotingsinspanningen de komende jaren voortzetten, zullen de lidstaten dankzij gezondere overheidsfinanciën beter het hoofd kunnen bieden aan de gevolgen van mogelijke ongunstige economische ontwikkelingen voor de begroting.

Wat zou volgens de Commissie de huidige situatie in Duitsland zijn indien het stabiliteitspact in de periode 1992-1997 was toegepast?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie (2 juni 1998)

Het stabiliteits- en groeipact bestaat uit een resolutie van de Europese Raad van 7 juni 1997 ((PB C 236 van 2.8.1997. )), Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid ((PB L 209 van 2.8.1997. )), en Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de procedure bij buitensporige tekorten (2). Het pact heeft ten doel begrotingsdiscipline in de economische en monetaire unie (EMU) te bewerkstelligen en aldus het geschikte stabiele klimaat voor duurzame groei tot stand te brengen. Het pact voorziet in een adequate regeling die een lidstaat aanspoort tot het vermijden van een buitensporig tekort of tot het snel corrigeren ervan indien het zich toch zou voordoen.

In 1992 bedroeg het tekort van de totale overheid in Duitsland 2,6% van het bruto binnenlands product (BBP). In 1993 was dit tekort opgelopen tot 3,2% van het BBP. Deze situatie resulteerde in de vaststelling van de Beschikking van de Raad van 26 september 1994 betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Duitsland (artikel 104 C, lid 6, van het EG-Verdrag). De beschikking werd in juli 1995 ingetrokken (het tekort was in 1994 immers weer gedaald tot 2,4%), maar in juni 1996 opnieuw uitgevaardigd omdat het tekort in 1995 was toegenomen tot 3,3%. In de periode waarop de vraag van het geachte parlementslid betrekking heeft, namelijk 1992 tot en met 1997, stond het Duitse begrotingsbeleid vooral in het teken van de convergentie, dat wil zeggen het corrigeren van het buitensporige tekort teneinde aan de convergentiecriteria met betrekking tot de begrotingssituatie te voldoen. Bovendien waren de bepalingen van artikel 104 C, leden 9 en 11, van het EG-Verdrag (die in sancties voorzien) tijdens de tweede fase van de EMU niet van toepassing.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0655/98 van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie (10 maart 1998)

Betreft: Gebruik van hormonen in de veeteelt

Het gebruik van hormonen in de veeteelt is in de EU om andere dan gezondheidsredenen verboden. De controle op het gebruik van hormonen is echter ontoereikend. In verscheidene landen is vlees met residuen van verboden hormonen aangetroffen. Naar schatting (Der Spiegel) wordt er in de EU voor zeker 1,5 miljard ecu aan hormonen verkocht, ondanks het feit dat het gebruik ervan is verboden. Hoe zou de controle op het gebruik van hormonen naar de mening van de Commissie effectiever dan tot nu toe kunnen worden bevorderd?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (7 april 1998)

Overeenkomstig Richtlijn 96/22/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende het verbod op het gebruik in de veehouderij van bepaalde stoffen met hormonale werking en van bepaalde stoffen met thyreostatische werking, alsmede van "-agonisten, en de richtlijnen 81/602/EEG, 88/146/EEG en 88/299/EEG ((PB L 125 van 23.5.1996. )), is het gebruik van hormonen voor de bevordering van de groei bij dieren verboden. De voornaamste reden daarvoor is de bescherming van de consument tegen het eten van mogelijk gevaarlijke stoffen.

In de Gemeenschap zijn de lidstaten verantwoordelijk voor de controle op verboden stoffen zoals de door richtlijn 96/22/EG bestreken hormonen. Richtlijn 96/23/EG van de Raad stelt de maatregelen vast voor de controle van bepaalde stoffen en de residuen daarvan in levende dieren en dierproducten, met inbegrip van de groeibevorderende hormonen. Naar verwachting zal het illegaal gebruik van hormonen doeltreffender kunnen worden voorkomen door de uitvoering van de door deze richtlijn vereiste controlemaatregelen door de lidstaten vanaf 1 juli 1997 alsmede door het opleggen van strenge straffen in verband met fraude.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 751/98 van Allan MACARTNEY aan de Commissie. Steunmaatregelen om binnen de Gemeenschap buitenlandse investeringen aan te trekken



Publicatieblad Nr. C 310 van 09/10/1998 blz. 0122



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0751/98 van Allan Macartney (ARE) aan de Commissie (18 maart 1998) Betreft: Steunmaatregelen om binnen de Gemeenschap buitenlandse investeringen aan te trekken Kan de Commissie een statistisch overzicht van de omvang van de steunmaatregelen geven die de regeringen van de lidstaten aan bedrijven geven die in andere lidstaten gevestigd zijn, om buitenlandse investeringen binnen hun grenzen aan te moedigen? Bestaan er in de lidstaten nationale statistieken over het verschil tussen de steunmaatregelen voor eigen bedrijven en bedrijven uit andere lidstaten? Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (29 april 1998) De Commissie beschikt niet over de door het geachte Parlementslid gevraagde informatie, omdat de nationale herkomst van een investering niet behoort tot de criteria voor de beoordeling van de verenigbaarheid van overheidssteun met de gemeenschappelijke markt. Deze informatie is dus ook niet opgenomen in de gegevens die de lidstaten verstrekken bij de aanmelding van hun steunvoornemens, noch in de jaarlijkse verslagen over de tenuitvoerlegging van de door de Commissie goedgekeurde steunmaatregelen. Het is de Commissie ook niet bekend of nationale statistieken bestaan waarin deze verschillen aan bod komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1474/98 van Ursula STENZEL aan de Commissie. Vierde kaderprogrmma voor onderzoek



Publicatieblad Nr. C 310 van 09/10/1998 blz. 0158



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1474/98 van Ursula Stenzel (PPE) aan de Commissie (13 mei 1998) Betreft: Vierde kaderprogrmma voor onderzoek Kan de Commissie mededelen hoeveel aanvragen voor het vierde kaderprogramma voor de sector onderzoek vanuit Oostenrijk werden ingediend? Hoeveel aanvragen heeft de Europese Commissie goedgekeurd en om welke projecten ging het daarbij concreet? Hoe ziet dit overzicht er, afgezien van fusies, uit? Wie waren bij de projecten de coördinatoren en om welke partnerlanden ging het? Hoeveel geld werd voor de projecten afzonderlijk ter beschikking gesteld? Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (5 juni 1998) De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1311/98 van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie (29 april 1998)

Betreft: EURO 1999

Dankzij het stabiliteits- en groeipact dat in juni 1997 door de Raad van Amsterdam werd goedgekeurd streven de lidstaten op middellange termijn naar "begrotingssituaties die vrijwel in evenwicht zijn of een overschot vertonen¨. Indien zij hun begrotingsinspanningen de komende jaren voortzetten, zullen de lidstaten dankzij gezondere overheidsfinanciën beter het hoofd kunnen bieden aan de gevolgen van mogelijke ongunstige economische ontwikkelingen voor de begroting.

Wat zou volgens de Commissie de huidige situatie in Oostenrijk zijn indien het stabiliteitspact in de periode 1992-1997 was toegepast?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie (2 juni 1998)

Het stabiliteits- en groeipact bestaat uit een resolutie van de Europese Raad van 7 juni 1997 ((PB C 236 van 2.8.1997. )), Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid ((PB L 209 van 2.8.1997. )), en Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de procedure bij buitensporige tekorten (2). Het pact heeft ten doel begrotingsdiscipline in de economische en monetaire unie (EMU) te bewerkstelligen en aldus het geschikte stabiele klimaat voor duurzame groei tot stand te brengen. Het pact voorziet in een adequate regeling die een lidstaat sterk aanspoort tot het vermijden van een buitensporig tekort of tot het snel corrigeren ervan indien het zich toch zou voordoen.

In 1992 bedroeg het overheidstekort in Oostenrijk 2,0% van het bruto binnenlands product (BBP). In 1993 was dit tekort opgelopen tot 4,2% van het BBP. Na de toetreding van Oostenrijk tot de Gemeenschap in januari 1995 besloot de Raad op 10 juli 1995 dat in Oostenrijk een buitensporig tekort bestond (artikel 104 C, lid 6, van het EG-Verdrag). In de periode waarop de vraag van het geachte parlementslid betrekking heeft, namelijk 1992 tot en met 1997, stond het Oostenrijkse begrotingsbeleid vooral in het teken van de convergentie, dat wil zeggen het corrigeren van het buitensporige tekort teneinde aan de convergentiecriteria met betrekking tot de begrotingssituatie te voldoen. Bovendien waren de bepalingen van artikel 104 C, leden 9 en 11, van het EG-Verdrag (die in sancties voorzien) tijdens de tweede fase van de EMU niet van toepassing.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 924/98 van Nikitas KAKLAMANIS aan de Commissie. Volledige gegevens over financiële steun aan Israël en Palestina



Publicatieblad Nr. C 310 van 09/10/1998 blz. 0146



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0924/98 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (26 maart 1998) Betreft: Volledige gegevens over financiële steun aan Israël en Palestina Kan de Commissie via haar diensten een gedetailleerde lijst verstrekken met gegevens over alle financieringen vanaf het begin van de eerste overeenkomsten van de Gemeenschap (1977) - indien aanwezig - tot op heden aan Israël en Palestina, en wel per land en uit alle mogelijke bronnen (communautaire begroting, horizontale maatregelen, bilaterale overeenkomsten en financiële protocollen, Europese Investeringsbank alsmede alle andere communautaire initiatieven)? Antwoord van de heer Marin namens de Commissie (7 mei 1998) De Commissie zendt het geachte Parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks een tabel met de gevraagde gegevens toe.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1314/98 van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie (29 april 1998)

Betreft: EURO 1999

Dankzij het stabiliteits- en groeipact dat in juni 1997 door de Raad van Amsterdam werd goedgekeurd streven de lidstaten op middellange termijn naar "begrotingssituaties die vrijwel in evenwicht zijn of een overschot vertonen¨. Indien zij hun begrotingsinspanningen de komende jaren voortzetten, zullen de lidstaten dankzij gezondere overheidsfinanciën beter het hoofd kunnen bieden aan de gevolgen van mogelijke ongunstige economische ontwikkelingen voor de begroting.

Wat zou volgens de Commissie de huidige situatie in Finland zijn indien het stabiliteitspact in de periode 1992-1997 was toegepast?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie (2 juni 1998)

Het stabiliteits- en groeipact bestaat uit een resolutie van de Europese Raad van 7 juni 1997 ((PB C 236 van 2.8.1997. )), Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid ((PB L 209 van 2.8.1997. )), en Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de procedure bij buitensporige tekorten (2). Het pact heeft ten doel begrotingsdiscipline in de economische en monetaire unie (EMU) te bewerkstelligen en aldus het geschikte stabiele klimaat voor duurzame groei tot stand te brengen. Het pact voorziet in een adequate regeling die een lidstaat aanspoort tot het vermijden van een buitensporig tekort of tot het snel corrigeren ervan indien het zich toch zou voordoen.

In 1992 bedroeg het overheidstekort in Finland 5,9% van het bruto binnenlands product (BBP). Na de toetreding van Finland tot de Gemeenschap in januari 1995 besloot de Raad op 10 juli 1995 dat in Finland een buitensporig tekort bestond (artikel 104 C, lid 6, van het EG-Verdrag). De beschikking werd in juni 1997 ingetrokken. In de periode waarop de vraag van het geachte parlementslid betrekking heeft, namelijk 1992 tot en met 1997, stond het Finse begrotingsbeleid vooral in het teken van de convergentie, dat wil zeggen het corrigeren van het buitensporige tekort teneinde aan de convergentiecriteria met betrekking tot de begrotingssituatie te voldoen. Bovendien waren de bepalingen van artikel 104 C, leden 9 en 11, van het EG-Verdrag (die in sancties voorzien) tijdens de tweede fase van de EMU niet van toepassing.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0217/98 van Gianni Tamino (V) aan de Commissie (11 februari 1998)

Betreft: Uitzonderingen voor slachthuizen in Italië

In haar antwoord op mijn vraag E-3274/97 ((PB C 158 van 25.5.1998, blz. 75. )) deelde de Commissie mede dat zij contact zal opnemen met de Italiaanse autoriteiten met het verzoek om nadere inlichtingen terzake.

Artikel 56 van de Italiaanse belastingwetgeving 1998 met maatregelen ter stabilisatie van de overheidsfinanciën die op 23 december jl. definitief door het Italiaanse parlement is aangenomen, heeft de termijn opnieuw verlengd tot 31 december 1998 (de vorige was vastgesteld in wet nr. 228 van 1997, Dringende maatregelen ter voorkoming en bestrijding van bosbranden op het nationale grondgebied en steunmaatregelen op het gebied van burgerbescherming, milieu en landbouw) voor de slachthuizen die reeds een verlenging hebben gekregen die thans de in de communautaire wetgeving vastgestelde termijn met drie jaar overschrijdt.

Is de Commissie op de hoogte van deze nieuwe maatregel en acht zij deze in overeenstemming met de richtlijnen terzake?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (2 april 1998)

De Commissie heeft contact opgenomen met de Italiaanse autoriteiten, met het verzoek haar nadere informatie over de bedoelde feiten te bezorgen. Zij heeft op dit verzoek nog geen reactie ontvangen.

De Commissie zal de informatie opnieuw aanvragen.