ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3319/02

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(22 november 2002)

Betreft: Europees OntwikkelingsFonds financiering berging Le Joola

Uit het negende EOF krijgt Senegal 209 miljoen euro. Hieruit moet onder meer verbetering van transport en infrastructuur worden gefinancierd. Herstel van de bootverbinding Ziguinchor/Karabane Dakar is van groot economisch belang voor de Casamance, het zuiden van Senegal, en voor het land in het algemeen. Over land reizen is te gevaarlijk en door Gambia reizen vrijwel onmogelijk.

Het bergen van Le Joola zou eventueel kunnen plaatsvinden vanuit deze subsidie. Het betreft herstel van transportmogelijkheden. De boot ligt nu vast op een voor Senegalese vissersboten en ander zeeverkeer gevaarlijke plaats. De Senegalese regering heeft bovendien zelf aangegeven (ownership) de berging van Le Joola als prioriteit aan te merken.

Is de Commissie het ermee eens dat berging van Le Joola nodig is om de infrastructuur in de regio te herstellen?

Vindt de Commissie dat de Senegalese regering met het tot prioriteit maken van de berging van Le Joola voldoet aan het criterium van ownership?

Wil de Commissie onderzoeken of financiering van de berging van Le Joola mogelijk is binnen het EOF, in het kader van de verbetering van transport en infrastructuur?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(7 januari 2003)

Het herstel van de maritieme verbinding tussen Dakar en Ziguinchor is van groot economisch en politiek belang voor de Casamance regio en Senegal in het algemeen. De berging en het herstel van de Joola lijkt echter geen kosteneffectieve manier om deze verbinding te herstellen en er moet derhalve worden gezocht naar alternatieven. De regering van Senegal concentreert zich kennelijk op de aankoop van twee nieuwe schepen met hulp van Duitse samenwerking en andere mogelijke donors. Deze financiering zou ongeveer twee jaar vergen. Ondertussen zoekt de regering naar een particuliere onderneming in het bezit van een eigen vaartuig die de bootverbinding op zich kan nemen.

In het kader van het 9e Europees Ontwikkelingsfonds zijn middelen opzij gezet voor twee belangrijke prioriteiten: wegen van regionaal belang en drinkwatervoorziening en riolering.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3727/02

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(19 december 2002)

Betreft: Aangepaste kooien voor legkippen

Is de Commissie op de hoogte van de studie van Dawkins en Hardie van 1989, die aantoont dat kippen gemiddeld 1272 cm2 nodig hebben om te draaien, 893 cm2 om hun vleugels te strekken en 1876 cm2 om met hun vleugels te klappen. De communautaire legkippenrichtlijn (1999/74/EG(1)) in haar huidige vorm voorziet enkel in zogenaamde aangepaste kooien van 600 cm2 per kip na de geleidelijke afschaffing van de traditionele batterijkooien in 2012. Wetenschappelijke literatuur toont aan dat deze aangepaste kooien in vergelijking met de traditionele kooien geen noemenswaardige voordelen opleveren voor het welzijn van de kippen.

Als de EU toestaat dat landbouwers de batterijkooien vervangen door aangepaste kooien, waarin kippen niet in staat zijn belangrijke basisgedragingen te verrichten, dan betekent dit een tragische gemiste kans om het dierenwelzijn in Europa te verbeteren.

Zal de Commissie dan ook bij de herziening van de legkippenrichtlijn in 2005 een voorstel doen voor en steun verlenen aan een verbod op deze aangepaste kooien een verbod dat Duitsland al heeft opgelegd met ingang van 2012?

(1) PB L 203 van 3.8.1999, blz. 53.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(3 februari 2003)

Bij de opstelling van het verslag over het welzijn van legkippen heeft het wetenschappelijk veterinair comité onder andere aan de door de geachte Afgevaardigde genoemde wetenschappelijke studie van Dawkins en Hardy uit 1989 gerefereerd. Genoemd verslag, dat op 30 oktober 1996 is uitgebracht, diende de Commissie als wetenschappelijke basis voor het voorstel om de wetgeving voor de bescherming van legkippen te verbeteren.

In Richtlijn 1999/74/EG van 19 juli 1999 tot vaststelling van minimumnormen voor de bescherming van legkippen is bepaald dat de Commissie uiterlijk op 1 januari 2005 een verslag over de verschillende houderijsystemen voor legkippen aan de Raad moet voorleggen. Dit verslag zal worden gebaseerd op een wetenschappelijk advies over alle gebruikte systemen, met inbegrip van aangepaste kooien. Bovendien zal met de economische implicaties van Richtlijn 1999/74/EG rekening moeten worden gehouden, onder andere op basis van een door de Commissie te financieren brede studie, waarmee in 2003 moet worden begonnen. Op basis hiervan zal de Commissie vervolgens zo nodig de verschillende mogelijkheden voor verbetering van de huidige communautaire wetgeving beoordelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2226/02

van Nuala Ahern (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 juli 2002)

Betreft: Geld voor 2001 onder begrotingspost B7-6200, bossen en milieu

Kan de Commissie bevestigen dat zij niet al het voor 2001 gereserveerde geld van begrotingspost B7-6200, bossen en milieu, heeft opgebruikt, omdat er vertraging was ontstaan door slechte communicatie tussen DG Ontwikkeling, DG Milieu en EuropeAid Cooperation Offices, met als gevolg dat het voor duurzaam beheer van bosecosystemen in Centraal-Afrika bestemde geld aanzienlijk verminderd is?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(25 oktober 2002)

De Commissie betreurt het dat een deel van de voor begrotingslijn B7-6200 gereserveerde middelen niet zijn besteed. Gezien het belang van het onderwerp en het feit dat een aantal voorstellen de goedkeuringsprocedure vrijwel hadden doorlopen besloten haar diensten bij wijze van uitzondering 7 miljoen euro van het toegewezen bedrag over te dragen; dit zou anders verloren zijn gegaan voor het programma.

De Commissie is zich volledigbewust van het belang van de ecosystemen in Centraal-Afrika en blijft steun verlenen aan het behoud en duurzaam beheer van de bossen in het Kongobekken. De twee voorstellen voor bosecosystemen in het Kongobekken die in 2001 niet werden goedgekeurd zijn overigens vervolgens wel goedgekeurd zodat de middelen die voor dit gebied zijn uitgetrokken niet aanzienlijk zijn verminderd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3752/02

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(20 december 2002)

Betreft: Palladium

Microsoft wil in de volgende editie van Windows een virtueel slot, Palladium genaamd, inbouwen. Volgens Microsoft dient dit om de pc tegen virussen en spams te beschermen. Ook zou het een middel kunnen vormen om illegaal gekopieerde software te stoppen. Palladium zal de pc ook voorzien van een unieke identificatiecode. De vrees bestaat dat een dergelijke door Microsoft ontwikkelde identificatiecode ook software van concurrenten tegenhoudt.

1. Hoe gaat de Commissie garanderen dat Microsoft geen misbruik maakt van Palladium om concurrenten te stoppen? Brengt Palladium de ontwikkeling van vrije software/open source-ontwikkeling in het gedrang?

2. Op pc's met Palladium kan enkel nog door Palladium gedulde software functioneren. Is het legaal dat een bedrijf dat zelf software verkoopt, hierover de regels kan opstellen? Is het volgens de Commissie niet haar rol als overheid om die regels vast te leggen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(12 februari 2003)

1. De Commissie is op de hoogte van het Palladium-initiatief van Microsoft. Dit project bevindt zich nog in een vroeg stadium. Daarom, en ook omdat er geen formele klacht is ingediend, verricht de Commissie op dit ogenblik geen onderzoek naar Palladium. De Commissie is zich echter terdege bewust van het potentiële effect van technologieën als Palladium op allerlei gebieden, zoals de ontwikkeling van open-sourceprogrammatuur, kwesties in verband met gebruikerscontrole en gebruikersrechten en vraagstukken in verband met privacy en inhoud. De Commissie zet zich binnen de grenzen van haar bevoegdheden in voor innovatie en voert een actieve dialoog met alle partijen die hun mening over Palladium te kennen geven.

2. Palladium is op dit moment in geen enkel op de markt verkrijgbaar Microsoft-product verwerkt en dus kan de Commissie het effect ervan nog niet beoordelen. Als de met concurrentiekwesties belaste autoriteit heeft de Commissie tot taak erop toe te zien dat het gedrag in de markt strookt met de anti-trustregels van de Gemeenschap, zodat marktresultaten worden bereikt die gunstig zijn voor de consumenten, de concurrentie en de innovatie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2467/02

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(29 augustus 2002)

Betreft: Steun C35/02 Aanpassing van het nationale belastingsysteem aan de specifieke kenmerken van de autonome regio Azoren

Hierbij verzoek ik de Commissie mijn vraag E-1703/02(1) opnieuw te beantwoorden aangezien ik hierop slechts het volgende commentaar heb ontvangen: Het verzoek van de afgevaardigde zal worden behandeld in overeenstemming met verordening (EG) nr. 1049/2001(2) van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie.

Het spreekt vanzelf dat ik mijn vraag gesteld heb met het oog op genoemde verordening die vanaf 3 december 2001 van kracht is. Ik blijf dus op een antwoord wachten.

Het gaat hier om documenten die op initiatief van de Commissie in het officiële Publicatieblad zijn gepubliceerd omdat de bepalingen van artikel 4 van genoemde verordening hoogstwaarschijnlijk niet van toepassing zouden zijn. De Commissie heeft deze bepalingen overigens op geen enkele wijze ter sprake gebracht.

Gezien het voorafgaande blijf ik wachten op antwoord op mijn vraag E-1703/02, vanzelfsprekend in overeenstemming met verordening nr. 1049/2001.

(1) PB C 28 E van 6.2.2003, blz. 129.

(2) PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(4 oktober 2002)

De Commissie heeft het verzoek van het geachte parlementslid om toegang tot de briefwisseling tussen haar diensten en de Portugese autoriteiten in het kader van het eerste onderzoek van een steunmaatregel zorgvuldig onderzocht. Zij kan evenwel enkel bevestigen dat een dergelijk verzoek overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie volgens de geëigende procedures dient te worden behandeld.

De Commissie zal dienaangaande zo spoedig mogelijk contact opnemen met het geachte parlementslid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3397/02

van Werner Langen (PPE-DE) aan de Commissie

(22 november 2002)

Betreft: Afname van het wijnbouwareaal in Italië

Volgens recente berichten in de pers is het Italiaanse wijnbouwareaal quasi van de ene dag op de andere 20 % kleiner geworden. Volgens nieuwe Italiaanse statistische gegevens bedraagt de totale oppervlakte van het areaal nu slechts 675 000 ha, tegenover 862 400 ha in 1990. Deze drastische vermindering van het Italiaanse wijnbouwareaal geeft aanleiding tot tal van speculaties en vermoedens.

Kan de Commissie mededelen over welke gegevens zij beschikt inzake de jaarlijkse afname van het Italiaanse wijnbouwareaal van 1990 t/m 2000, hoe zich die afname feitelijk heeft voorgedaan, en in welke streken en met betrekking tot welke druivensoorten er in die periode veranderingen in het wijnbouwareaal zijn geconstateerd;

Welke subsidies er aan de Italiaanse wijnbouw op grond van welke arealen jaarlijks van 1990 t/m 2000 zijn betaald, en welke concrete gegevens er zijn over de productie van Italiaanse wijn in die periode;

Of er volgens haar verband bestaat tussen de toegenomen verkoop van Italiaanse wijnen en de productie ervan in niet-erkende wijngaarden, en welke maatregelen zij voornemens is te treffen om dit eventuele misbruik te bestrijden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 december 2002)

De Commissie beschikt niet over specifieke gegevens in verband met de door het geachte parlementslid verstrekte informatie.

In het kader van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor de wijnsector, die is ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999(1), hebben de lidstaten de Commissie een inventaris van hun wijnbouwpotentieel meegedeeld.

Uit deze gegevens blijkt voor Italië een areaal van 792 440 ha aan het begin van het verkoopseizoen 1999/2000, waarvan 263 817 ha voor de productie van in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijnen (VQPRD) en 528 623 ha voor de productie van tafelwijn.

Voor het wijnoogstjaar 1990/1991 blijkt uit deze gegevens dat het wijnbouwareaal 936 457 ha bestreek, waarvan 228 525 ha voor de productie van VQPRD en 707 932 ha voor de productie van tafelwijn.

Volgens deze cijfers is het Italiaanse wijnbouwareaal de eerste tien wijnoogstjaren gedaald met 16 % (met 26 % voor tafelwijn).

Indien de door het geachte parlementslid meegedeelde gegevens zouden worden bevestigd, zal de Commissie de betrokken lidstaat zeker om uitleg over de geconstateerde verschillen vragen.

(1) PB L 179 van 14.7.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3866/02

van Pasqualina Napoletano (PSE) aan de Commissie

(10 januari 2003)

Betreft: Benoemingen bij het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD)

Dr. Carlo Perucci, een voormalig lid van het Wetenschappelijk Comité van het EWDD, ontving op 12 april 2002 van het Italiaanse Ministerie van Werkgelegenheid en Sociale Zaken een brief waarin hem werd meegedeeld dat zijn opdracht bij het Waarnemingscentrum vanaf april 2002 werd beëindigd.

Toch bleef dr. Perucci nog tot november 2002 regelmatig de convocaties voor de vergaderingen van het Wetenschappelijk Comité ontvangen.

In december 2002 werd zijn mandaat als beëindigd beschouwd en werd dr. Perucci zeven maanden voor de normale afloop ervan vervangen.

Meent de Commissie niet dat de vroegtijdige beëindiging van het mandaat van dr. Perucci indruist tegen het beginsel dat het mandaat van de leden van het Wetenschappelijk Comité van het EWDD drie jaar duurt (eventueel vernieuwbaar)?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(10 februari 2003)

Overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EEG) nr. 302/93 van 8 februari 1993 tot oprichting van een Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving bestaat het Wetenschappelijk Comité van het EWDD uit een vertegenwoordiger van elke lidstaat, benoemd voor een periode van drie jaar.

Aangezien de leden van het Wetenschappelijk Comité door de lidstaten worden benoemd, kunnen zij hen ook afzetten.

De Commissie kan juridisch gesproken niet ingrijpen in de samenstelling van het Wetenschappelijk Comité, noch in de benoeming van de vertegenwoordigers van de lidstaten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3261/02

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(19 november 2002)

Betreft: Capaciteit Nederlandse rechtsstaat

1. Is het de Europese Commissie bekend dat in Nederland 1,3 miljoen aangiften van misdrijven zijn gedaan, dat daarvan slechts 14,6 % is opgehelderd en dat tweederde van de aangiften in het geheel niet wordt onderzocht?

2. Is de Commissie van mening dat Nederland hiermee het rechtsgevoel en daarmee ook de kwaliteit van zijn eigen rechtsstaat in gevaar brengt?

3. Zou Nederland bij toetsing aan de Kopenhagen-criteria die gelden voor toetredende landen, zelf niet ernstig in de problemen raken door de bovengenoemde feiten?

4. Zou indien er een juridisch Europees stabiliteitspact zou bestaan een gele kaart als waarschuwing en een gesprek tussen de Europese Commissie en de Nederlandse regering over deze zorgwekkende feiten geen aangewezen zaak zijn? En zou de capaciteit van de rechterlijke macht in Nederland dientengevolge niet drastisch dienen te worden uitgebreid?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(23 december 2002)

1. Het is niet de taak van de Commissie op de hoogte te zijn van de precieze cijfers omtrent begane overtredingen en opgehelderde misdrijven in de lidstaten, noch van de beslissingen van nationale politiediensten om bepaalde aangiften niet te onderzoeken. Dit vloeit voort uit artikel 33 (ex-artikel K.5) van het Verdrag betreffende de Europese Unie dat luidt als volgt: Deze titel laat de uitoefening van de verantwoordelijkheden van de lidstaten ten aanzien van de handhaving van de openbare orde en de bescherming van de binnenlandse veiligheid onverlet.

2. Overeenkomstig bovengenoemd artikel 33 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, ligt de verantwoordelijkheid, zelfs indien deze cijfers correct zijn, volledig bij de Nederlandse autoriteiten.

3. Het Verdrag betreffende de Europese Unie vereist dat de lidstaten de grondrechten eerbiedigen (artikel 6) en legt sancties vast voor lidstaten die deze veplichting niet nakomen (artikel 7). Het feit dat er geen verzoek werd gedaan om een onderzoek naar de Nederlandse praktijken, wijst erop dat Nederland op het eerste gezicht de verplichting tot het eerbiedigen van de grondrechten nakomt.

4. Dit deel van de vraag zou enkel leiden tot giswerk aangezien er niet zoiets bestaat als een juridisch Europees stabiliteitspact. De Commissie wordt gevraagd het gerechtelijk apparaat van een lidstaat te bekritiseren en dat is niet gepast. Het is niet aan de Commissie om in zulke zaken op te treden. Het geachte parlementslid zou deze kwestie best rechtstreeks voorleggen aan de bevoegde Nederlandse autoriteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3271/02 van Salvador Jové Peres (GUE/NGL) aan de Commissie. Betalingen voor verwerkte tomaten uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw.



Publicatieblad Nr. 222 E van 18/09/2003 blz. 0056 - 0056



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3271/02 van Salvador Jové Peres (GUE/NGL) aan de Commissie (12 november 2002) Betreft: Betalingen voor verwerkte tomaten uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw Hoeveel is er de afgelopen vijf oogstjaren (niet begrotingsjaren) per lidstaat aan subsidie uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw verstrekt voor verwerkte tomaten (begrotingslijn B1-1511)? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (3 december 2002) De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks een tabel met de gevraagde gegevens toe.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2209/02

van Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 juli 2002)

Betreft: BTW op veiligheidshelmen en caps in het Verenigd Koninkrijk

Kan de Commissie onder verwijzing naar bijlage H bij de zesde richtlijn over goederen en diensten waarop lagere BTW-tarieven kunnen worden toegepast en haar document met als titel BTW-tarieven in de lidstaten van de Europese Unie, waarin staat dat de Britse regering voor de BTW op fietshelmen en motorfietshelmen het nultarief toepast, zeggen naar welke categorie in bijlage H de Britse regering verwijst om het BTW-nultarief voor deze producten te rechtvaardigen?

Kan de Commissie voorts zeggen of caps die door ruiters worden gebruikt naar haar mening vallen onder de definitie die de Britse regering hanteert om het BTW-nultarief op veiligheidshelmen voor fietsers en motorrijders te motiveren?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(13 september 2002)

Krachtens het Gemeenschapsrecht inzake de belasting over de toegevoegde waarde (BTW) en met name artikel 12, lid 3, onder a), van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG(1)) mogen de lidstaten een verlaagd BTW-tarief van niet minder dan 5 % op de in bijlage H van deze richtlijn bedoelde goederen en diensten toepassen. Aangezien veiligheidshelmen niet in bijlage H zijn opgenomen, dienen zij aan het gewone BTW-tarief te worden onderworpen.

Voorts hebben sommige lidstaten tijdens de onderhandelingen over de richtlijn of in het kader van hun toetredingsonderhandelingen tot de Gemeenschap bedongen dat zij op specifieke gebieden aparte regelingen mogen handhaven, zoals het Verenigd Koninkrijk met de nultarieven. Er werd bepaald dat de lidstaten die op 1 januari 1991 afwijkende tarieven hanteerden, deze gedurende een bijkomende overgangsperiode in overeenstemming met de in artikel 28 van de Zesde BTW-Richtlijn vastgelegde voorwaarden mochten blijven toepassen. Het betreft hier overgangsbepalingen, in afwachting van de goedkeuring door de Raad, bij eenparigheid van stemmen, van een definitieve BTW-regeling, waarvoor een veel grotere harmonisatie is vereist. De Raad heeft tot op heden weinig aanstalten gemaakt om zulke wijzigingen aan te nemen.

Omdat zij afwijken van de vaste voorschriften, die bepalen dat het gewone BTW-tarief als een verbruiksbelasting over iedere belastbare handeling moet worden geheven, teneinde verstoring van de mededinging te voorkomen, dienen bepalingen met betrekking tot verlaagde tarieven zo restrictief mogelijk te worden geformuleerd. Dit geldt des te meer voor nultarieven, omdat zij specifieke afwijkingen zijn die aan sommige lidstaten werden toegestaan.

De Commissie is van oordeel dat de huidige nultarieven in het Verenigd Koninkrijk niet kunnen worden uitgebreid tot veiligheidshelmen voor ruiters.

(1) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van 13.6.1977), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/38/EG (PB L 128 van 15.5.2002).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3282/02

van Wilhelm Piecyk (PSE) aan de Raad

(19 november 2002)

Betreft: Fonds voor vergoeding van schade als gevolg van verontreiniging door olie of gevaarlijke en schadelijke stoffen in de Europese wateren

Op 12 december 1999 zonk voor de kust van Frankrijk de olietanker Erika. Daarbij werden grote delen van de kust van Bretagne met olie vervuild.

Als reactie daarop heeft de Commissie eind 2000 via het zogenaamde ERIKA II-pakket onder meer een voorstel ingediend voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van een fonds voor vergoeding van schade als gevolg van verontreiniging door olie in de Europese wateren(1).

Het Europees Parlement stemde op 14 juni 2001 in eerste lezing over het verslag-Esclopé(2).

1. Heeft de Raad zich reeds over het Commissievoorstel gebogen en zo ja, op welk niveau?

2. Wanneer denkt de Raad een gemeenschappelijk standpunt terzake vast te stellen?

3. Welke problemen zijn er in de Raad met betrekking tot de vaststelling van een gemeenschappelijk standpunt?

(1) COM(2000) 802 PB C 120 E van 24.4.2001, blz. 79.

(2) PB C 53 E van 28.2.2002, blz. 317.

Gecombineerd Antwoordop de schritftelijke vragen E-3282/02, E-3403/02 en E-3438/02

(13 mei 2003)

De Raad herinnert de geachte parlementsleden eraan dat hij in december 2002 tijdens de plenaire vergadering in Straatsburg en tijdens het vragenuur in januari 2003 een algemene balans heeft opgemaakt en een volledig beeld heeft geschetst van het standpunt dat hij inneemt en de voornemens die hij heeft met betrekking tot vervoer van gevaarlijke stoffen over zee.

De Raad verwijst de vragenstellers dan ook naar de conclusies die hij tijdens zijn zittingen van 6 en 9 december 2002 heeft aangenomen, alsmede naar de conclusies van de Europese Raad van 12 en 13 december 2002 in Kopenhagen.

Inmiddels is de Raad begonnen met de bespreking van een verordeningsvoorstel van de Commissie betreffende het versneld uit de vaart nemen van enkelwandige tankers en het verbod op het vervoer van zware stookolie door enkelwandige tankers van en naar havens van de Europese Unie.

De Raad brengt voorts in herinnering dat de Europese Raad heeft verklaard verheugd te zijn over het initiatief van de Commissie om, binnen het kader van de huidige financiële vooruitzichten, de economische, sociale en ecologische gevolgen van de schipbreuk van de Prestige aan te pakken, en over haar voornemen zich te beraden over de noodzaak van aanvullende specifieke maatregelen. Daarbij zullen ook vraagstukken in verband met aansprakelijkheid en bijbehorende sancties bestudeerd worden. Het is de bedoeling dat de Europese Raad zich tijdens zijn bijeenkomst in maart op basis van een verslag van de Commissie over deze vraagstukken zal buigen.