SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0200/02

van Charles Tannock (PPE-DE), Per-Arne Arvidsson (PPE-DE)en Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2002)

Betreft: Asbestwetgeving in de Europese Unie

In de jaren tachtig bleek uit onderzoek van professor Julian Peto van het Institute of Cancer Research dat witte asbest net zo gevaarlijk zou zijn als blauwe en bruine asbest, waarvan professor Richard Doll in de jaren vijftig had vastgesteld dat het zeer gevaarlijk voor de gezondheid van de mens was. Naar aanleiding hiervan stelde de Europese Commissie richtlijnen vast waarin de twee op dezelfde manier werden behandeld.

Uit nader onderzoek van dr. Alan Gibbs en professor F. Pooley in opdracht van de Britse Commissie voor gezondheid en veiligheid kwam naar voren dat professor Peto de gegevens wellicht onjuist heeft geïnterpreteerd. In 2000 kwamen verdere interne onderzoeken van de Commissie voor gezondheid en veiligheid, waaronder een verhandeling van John Hodgson en Andrew Darnton, tot de conclusie dat witte asbest (dat verwarrend genoeg net zo heet als blauwe en bruine asbest, hoewel de chemische structuur volkomen anders is) vrijwel geen risico oplevert. In 1992 verklaarde een Amerikaans gerechtshof dat waarschijnlijk meer mensen sterven door het inslikken van tandenstokers dan door witte asbest. Na de instorting van het World Trade Center in september, waarbij 40 ton witte asbest vrijkwam, verklaarde de EPA, het Amerikaanse Bureau voor milieubescherming, dat daaraan geen gevaar verbonden is. Is de Commissie hiervan op de hoogte?

Is de Commissie voornemens in de komende maanden de bevoegde autoriteiten voor de gezondheidszorg in de Verenigde Staten en New York om inlichtingen te vragen over de impact op het milieu van deze enorme hoeveelheid witte asbest die in de atmosfeer terecht is gekomen? Is de Commissie zonder de noodzaak van maatregelen ter bescherming van de bevolking tegen de gevolgen van blauwe en bruine asbest in twijfel te willen trekken bereid haar eigen wetenschappelijk adviesorgaan te verzoeken de tegenstrijdige wetenschappelijke aanwijzingen over witte asbest nader onder de loep te nemen en een eigen verslag over deze materie op te stellen, om te verzekeren dat alle asbestwetgeving accuraat is en de industrie niet wordt opgezadeld met enorme, overbodige kosten voor maatregelen tegen ongevaarlijke stoffen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(15 maart 2002)

Via Richtlijn 1999/77/EG van de Commissie van 26 juli 1999 tot zesde aanpassing aan de technische vooruitgang van bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG van de de Raad betreffende de onderlingen

aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (asbest)(1), heeft de Commissie besloten alle asbestvezels in de Gemeenschap te verbieden, met inbegrip van chrysotiel (ook wel wit asbest genoemd), teneinde de gezondheid van de mens tegen blootstelling aan deze stoffen te beschermen. Volgens de huidige wetenschappelijke kennis zijn alle vormen van asbest door talrijke wetenschappelijke instanties erkend als kankerverwekkend bij de mens. De meeste lidstaten hebben reeds asbest verboden.

Overeenkomstig de tiende considerans van Richtlijn 1999/77/EG zal de Commissie het Wetenschappelijk Comité Toxiciteit, ecotoxiciteit en milieu (WCTEM) verzoeken de eventuele relevante nieuwe wetenschappelijke gegevens over de gezondheidsrisico's van chrysotiel en substituten daarvan aan een verder onderzoek te onderwerpen, met inbegrip van de door de geachte parlementsleden vermelde studies. Bij die gelegenheid zal de Commissie de aandacht van het Comité vestigen op het veronderstelde vrijkomen van wit asbest tijdens de instorting van het World Trade Center op 11 september 2001 en, indien in het licht van dit mandaat verdere nadere informatie door het Comité noodzakelijk wordt geacht, kunnen die, indien beschikbaar, worden verstrekt.

(1) PB L 207 van 6.8.1999.