ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3224/97 van Clive Needle (PSE) aan de Commissie (9 oktober 1997)

Betreft: Herplaatsing van booreilanden

In het licht van de conferentie van oliemaatschappijen en andere die op 29 september 1997 in Brussel is gehouden over het ontmantelen van booreilanden bekijkt een in Great Yarmouth in mijn kiesdistrict Norfolk in het Verenigd Koningrijk gevestigd consortium de mogelijkheid om oliebooreilanden opnieuw te plaatsen met de hulp van een bedrijf dat gespecialiseerd is in nieuwe hefsystemen, onderzoekers van een plaatselijke universiteit en andere plaatselijke partners om de economische en de milieugevolgen van dit project te onderzoeken.

Is de Commissie op de hoogte van de werkzaamheden die in Great Yarmouth worden verricht, en zo ja, welke plannen heeft de Commissie om het nut van het project te analyseren en de lering die hieruit kan worden getrokken bekend te maken?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (6 november 1997)

De door het geachte parlementslid gestelde vraag betreft een zaak waaraan de Commissie groot belang hecht.

De Commissie heeft onlangs de resultaten binnengekregen van een groot onderzoek naar de ontmanteling van offshore-installaties voor olie- en gaswinning, waarvan de conclusie luidde dat het technisch uitvoerbaar is om zowat alle bestaande stalen installaties weg te halen. Het is daarom buitengewoon interessant om te zien hoe de industrie constant bezig is met de ontwikkeling van nieuwe en efficiëntere technologieën op dit gebied.

De Commissie is op de hoogte van het "Great Yarmouth solution¨- project en wil heel graag alle mogelijkheden op het gebied van het hergebruik van offshore-installaties verkennen. De Commissie is actief in het kader van het Oslo-Parijs (OSPAR)-Verdrag, dat de totstandkoming van afspraken beoogt voor een allesomvattend beleid inzake de ontmanteling en verwijdering van offshore-installaties, en volgt in heel Europa nauwlettend de ontwikkelingen op dit gebied, waartoe ook het opnieuw in bedrijf stellen en hergebruik van installaties behoren. Het Great Yarmouth-project is in dit opzicht belangrijk, omdat het hier om een nieuwe methode van zware lasten heffen gaat, en de resultaten zijn van belang voor de lopende besprekingen in het kader van OSPAR.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2429/97 van Carlo Casini (PPE) aan de Commissie (11 juli 1997)

Betreft: Voorschriften inzake sanitaire controle en gezondheidscertificaten voor de invoer van pluimvee uit derde landen

In de beschikkingen 96/482/EG ((PB L 196 van 7.8.1996, blz. 13. )) en 96/483/EG ((PB L 196 van 7.8.1996, blz. 28. )) van de Commissie wordt bepaald dat aan de afgifte van diergezondheidscertificaten voor uit bepaalde derde landen ingevoerd pluimvee een quarantaine van zes weken na invoer vooraf dient te gaan.

Deze quarantaineperiode levert ernstige problemen op bij pluimvee dat bestemd is om in het wild te worden uitgezet, aangezien de mannetjes, wanneer zij in gemeenschappelijke kooien worden gehouden, gedurende de paartijd hevig met elkaar vechten, hetgeen onnodig lijden en in vele gevallen de dood tot gevolg heeft.

Kan de Commissie, mede gezien de verordeningen inzake de bescherming van het welzijn van dieren, geen oplossing bieden voor deze situatie door de controles en de voorgeschreven administratieve controles zo snel mogelijk te doen verlopen en de quarantaine af te schaffen of tot het strikt noodzakelijke terug te brengen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (19 september 1997)

Bij Beschikking 96/482/EG van de Commissie zijn veterinairrechtelijke voorschriften en voorschriften inzake veterinaire certificering voor de invoer van pluimvee en broedeieren daarvan uit derde landen, met uitzondering van loopvogels (Ratitae) en van eieren daarvan, en de na invoer toe te passen veterinairrechtelijke maatregelen vastgesteld.

De beschikking voorziet niet in gedetailleerde quarantainevoorschriften, maar wel in een afzonderings- en observatieperiode die lang genoeg moet duren om te garanderen dat de gezondheidsstatus van de Gemeenschap niet in gevaar kan worden gebracht.

In artikel 3 van de beschikking is met name bepaald dat fok- en gebruikspluimvee na invoer ten minste zes weken, te rekenen vanaf de dag van aankomst, op het bedrijf van bestemming moet worden gehouden. In die periode moeten de ingevoerde dieren gescheiden worden gehouden van niet-ingevoerde dieren. In de beschikking is nergens bepaald dat de dieren in die periode in batterijen of gemeenschappelijke kooien moeten worden gehouden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3088/97 van Roberto Mezzaroma (UPE) aan de Commissie (19 september 1997)

Betreft: De katholieke kerk in Rusland

Uit betrouwbare bronnen blijkt dat de Russische president Boris Jeltsin een op 23 juni door het Russische parlement en op 4 juli 1997 door de senatoren van de raad aangenomen wet zou moeten ondertekenen, waarbij de katholieke kerk zou worden teruggebracht tot slechts een sekte met zeer beperkte rechten.

Dit zou niet alleen de oecumenische samenspraak tussen de orthodoxe en de katholieke kerk op losse schroeven stellen, maar tevens een van de fundamentele rechten van de mens, de door artikel 18 bekrachtigde godsdienstvrijheid, schenden.

Kan de Commissie mededelen,

wat zij doet om deze zeer ernstige onrechtvaardigheid stop te zetten,

of zij samen met de Raad en het EP niet hiertegen moet optreden, o.a. met behulp van de instelling van een speciale onderzoekcommissie die de rechten beschermt van de katholieke Russische staatsburgers die het roomskatholieke geloof en de roomskatholieke kerk aanhangen,

of zij niet vindt dat de katholieke godsdienst nooit gelijk kan worden gesteld aan een sekte, zoals er in de wereld zo vele zijn en die dikwijls alleen maar op winstbejag uit zijn?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (9 oktober 1997)

Het Russische wetsontwerp over de gewetensvrijheid en de religieuze verenigingen, dat achtereenvolgens eind juni en begin juli 1997 door de twee Russische wetgevende vergaderingen is goedgekeurd, is niet bekrachtigd door president Jeltsin: hij heeft op 22 juli zijn veto gesteld en dit met name vanwege het ongrondwettig karakter (godsdienstvrijheid) en de onverenigbaarheid daarvan met de internationale verplichtingen van Rusland.

Gezien de grote steun die dit wetsontwerp genoot in het Russische parlement en bijgevolg geconfronteerd met het reële gevaar dat het parlement het presidentiële veto deze herfst met een meerderheid van twee derde ongedaan zou maken, heeft president Jeltsin de oprichting beloofd van een "Verzoeningscommissie¨, samengesteld uit leden van de wetgevende en uitvoerende macht en van de religieuze verenigingen, om aanpassingen voor te stellen die de door de president naar voren gebrachte gebreken en onverenigbaarheden zouden kunnen wegwerken. Dit heeft onlangs geleid tot een nieuwe wet waarin een aantal van de voorgestelde wijzigingen zijn opgenomen en die vrijwel unaniem (358 stemmen voor en 6 stemmen tegen) door het "Lagerhuis¨ (Duma) op 19 september 1997 en door de Kamer van de Federaties op 24 september 1997 is goedgekeurd en die op 26 september 1997 door president Jeltsin is ondertekend.

Er kan bij het Constitutioneel Hof van de Russische Federatie echter nog steeds beroep op grond van de ongrondwettigheid van de wet worden ingesteld.

De Commissie onderzoekt momenteel de inhoud en de eventuele draagwijdte van deze nieuwe wet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2945/97 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (17 september 1997)

Betreft: Interne markt en "interne¨ emigranten

Aan een Italiaanse burger die sinds veertig jaar in Duitsland woont, adviseur is van de regio Veneto en een huis bezit in de gemeente waar hij vandaan komt en waar hij zijn vakanties en rustperiodes doorbrengt, is het verbod opgelegd zijn oude auto te voorzien van een Italiaanse nummerplaat - laat staan een nieuwe auto in Italië te registreren - op grond van een circulaire van 20 juni 1997 van het Italiaanse Ministerie van Vervoer, met de vage naam D.G. nr. 65. In deze circulaire wordt Italianen die ingeschreven staan in het register van in het buitenland verblijvende ingezetenen (AIRE), "verboden¨ om in Italië een auto te laten registreren en dus te bezitten.

1. Kent de Commissie de inhoud van deze circulaire?

2. Is dit verbod verenigbaar met de beginselen van de werking van de interne markt?

3. Waarom worden er discriminerende beperkingen opgelegd aan het vrij verkeer van goederen, terwijl het vrij verkeer en de vrijheid van vestiging van personen wel zijn toegestaan?

4. Hoe is het mogelijk dat het recht van aankoop en dus van bezit in de interne markt geregeld wordt door een "circulaire¨ (en niet door een wet) en gebaseerd wordt op het begrip "verblijfplaats¨?

5. Welke initiatieven denkt de Commissie te nemen - na al het gepraat over het Europese burgerschap - om:

a) te voorkomen dat een burger van een lidstaat die in een andere lidstaat van de Unie woont, door deze feitelijke situatie benadeeld wordt, en

b) te waarborgen dat er ook een "interne markt¨ bestaat voor de automobielsector?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (27 oktober 1997)

De Commissie is niet op de hoogte van de door het geachte Parlementslid genoemde circulaire.

De Commissie heeft contact opgenomen met de Italiaanse overheid teneinde informatie te verkrijgen over alle wetgeving die in dit kader van toepassing is.

Zij zal, indien nodig, de zaak onderzoeken overeenkomstig de procedure als bedoeld in artikel 169 van het EG-Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2353/97 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (10 juli 1997)

Betreft: De rol van de informatie in de zaak van de vredesmissie van Italië in Somalië

Onlangs is in Italië grote opschudding ontstaan over een schandaal in verband met vermeende folteringen die door Italiaanse militairen zouden zijn toegebracht aan de Somalische burgerbevolking tijdens de internationale vredesmissie in Somalië "Restore Hope¨. De Italiaanse massamedia hebben geprobeerd de eventuele schuldigen aan gewelddadigheden die in strijd zijn met de humanitaire geest van de missie te achterhalen zodat zij voor de krijgsraad konden worden gebracht, maar de media hebben deze zaak aangepakt met een overdreven sensatiezucht. De media hebben zich maar al te vaak laten leiden door ongefundeerde geruchten en hebben zonder onderscheid des persoons alle deelnemers aan de humanitaire missie meegesleurd in wat een onaanvaardbare smaadcampagne dreigt te worden jegens de Italiaanse strijdkrachten.

Deze zaak is exemplarisch voor de rol die de media vervullen in de moderne samenleving: de indruk is gewekt dat een vredesmissie opeens was veranderd in een eindeloze reeks mishandelingen en folteringen. Dit noopt tot bezinning op de rol van de media: natuurlijk blijft het recht op vrije informatie bestaan, maar ook moet gezocht worden naar instrumenten die het recht van het publiek garanderen op juiste informatie die niet partijdig en sensationeel is waar het gaat om kwesties waarmee het nationaal belang is gemoeid, maar ook bij kwesties die individuele burgers betreffen. Het accent moet worden gelegd op de noodzaak om ieders recht te garanderen om niet op televisie te worden veroordeeld. Daarom luidt de vraag aan de Commissie:

1. wat haar opvatting over deze zaak is;

2. of men in Europees verband heeft nagedacht over het ethisch karakter en de juistheid van de informatie, en zo ja, wat daarvan de praktische resultaten zijn.

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie (24 oktober 1997)

De Commissie heeft de persberichten gevolgd omtrent de beschuldigingen van mishandelingen van Somaliërs in het kader van de missie van de Verenigde Naties "Restore Hope¨.

De Commissie vindt dat een dergelijke handelwijze, indien ze met bewijzen wordt gestaafd, moet worden veroordeeld, maar dat ze de positieve resultaten van de missie van de Verenigde Naties en de fundamentele rol die de Unie en de strijdkrachten van de landen die aan deze missie hebben bijgedragen, niet mag overschaduwen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2328/97 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie (7 juli 1997)

Betreft: Toestemming voor verzekeraars uit Gibraltar om in de EU werkzaam te zijn

Het Verenigd Koninkrijk heeft in Gibraltar gevestigde verzekeringsmaatschappijen via de Commissie voor financiële dienstverlening van Gibraltar toestemming gegeven om werkzaam te zijn in de landen van de Europese Unie.

Is de Commissie niet van mening dat dit een zeker risico inhoudt dat Gibraltar tot een belastingparadijs wordt?

Is bij het verlenen van deze toestemming de communautaire wetgeving op het gebied van verzekeringen en financiële diensten in acht genomen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (24 september 1997)

Het Verenigd Koninkrijk heeft de Commissie in kennis gesteld van de tenuitvoerlegging van alle verzekeringsrichtlijnen in de kroonkolonie Gibraltar. Richtlijn 95/26/EEG ((PB L 168, 18.7.1995 )), tot wijziging van de Richtlijnen 77/780/EEG en 89/646/EEG op het gebied van kredietinstellingen, de Richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG op het gebied van het schadeverzekeringsbedrijf, de Richtlijnen 79/267/EEG en 92/96/EEG op het gebied van het levensverzekeringsbedrijf, Richtlijn 93/22/EEG op het gebied van beleggingsondernemingen en Richtlijn 85/611/EEG op het gebied van instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's), teneinde het bedrijfseconomische toezicht te versterken, is nog niet volledig ten uitvoer gelegd. Het Verenigd Koninkrijk heeft onlangs aangegeven dat de tenuitvoerlegging bijna voltooid is.

Zoals gebruikelijk onderzoekt de Commissie de regelgeving met betrekking tot de uitvoering om zich ervan te vergewissen dat deze volledig in overeenstemming is met de verzekeringsrichtlijnen. De desbetreffende wetgeving beperkt zich tot het toezicht op verzekeringsactiviteiten en -instellingen, en heeft geen betrekking op belastingkwesties.

In de context van de huidige bestrijding van schadelijke belastingconcurrentie zal een gedragscode worden opgesteld ter voorkoming van het ontstaan van belastingparadijzen in de Gemeenschap. Deze code zal ook op Gibraltar van toepassing zijn. Aanvullende belastingmaatregelen op spaargelden zouden kunnen worden voorgesteld als onderdeel van een ruimer pakket belastingmaatregelen in het kader van het actieprogramma voor de interne markt. De komende maanden wordt de toepassingssfeer van het pakket bestudeerd. Gehoopt wordt dat een passende overeenkomst de ruimte voor schadelijke belastingconcurrentie zal beperken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3024/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (1 oktober 1997)

Betreft: Toekomstig beleid inzake geluidsverontreiniging (Groenboek)

Naar aanleiding van het Groenboek van de Europese Commissie "Toekomstig beleid inzake geluidsverontreiniging¨ (COM(96)0540 def.).

Gelet op de omvang van de geluidsoverlastproblematiek in de Gemeenschap en gelet op het feit dat het Europees milieubeleid tot dusver geen hoge prioriteit heeft toegekend aan de bestrijding van dit soort verontreiniging, wordt groot belang gehecht aan de geplande opstelling van een actieprogramma voor deze strijd. In principe wordt de inhoud van het Groenboek onderschreven, maar het verzoek luidt om dit actieprogramma onverwijld en zo snel mogelijk op te stellen.

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3023/97, E-3024/97, E-3025/97, E-3026/97, E-3027/97 en E-3028/97 (5 november 1997)

De Commissie is zeer gevoelig voor de verschillende door het geachte parlementslid ter sprake gebrachte onderwerpen.

Op basis van de talrijke na de publicatie van het Groenboek over geluidshinder uitgebrachte adviezen en van de door het Parlement goedgekeurde resolutie legt de Commissie momenteel de laatste hand aan de toekomstige acties inzake geluidshinder. Het is de bedoeling dat deze acties in een samenhangend en realistisch programma worden geïntegreerd. Eén van de sleutelelementen van dit programma is natuurlijk de coördinatie en het overleg tussen de verschillende actoren die bij de problematiek van de geluidshinder zijn betrokken. De Commissie is niet van plan voorrang te geven aan de ene of de andere maatregel. Er moet op een evenwichtige wijze gebruik worden gemaakt van de verschillende beschikbare instrumenten. De Commissie is niet van plan in plaats van emissienormen vast te stellen een beroep te doen op economische instrumenten. Bovendien zal de Commissie oplossingen vermijden die het verkeer verschuiven naar vervoerwijzen met een groter milieueffect.

Tenslotte is het vaststellen van doelstellingen een essentiële voorwaarde om maatregelen te kunnen nemen in de strijd tegen geluidshinder. De Commissie analyseert momenteel de verschillende mogelijke opties voor de bepaling van deze doelstellingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3153/97 van Klaus Lukas (NI) aan de Commissie (13 oktober 1997)

Betreft: Functieontheffing delegatieleider Bratislava

Kan de Commissie de volgende vragen beantwoorden:

Kan de Commissie de redenen noemen van de recente voortijdige ontheffing uit zijn functie van haar delegatiechef in Bratislava, de heer Georgios Zavvos?

Kan zij Slowaakse berichten bevestigen die luiden dat haar delegatieleider in financiële onregelmatigheden bij PHARE-programma's in Slowakije verstrikt was, of deze dekte?

Om welke programma's met welke begunstigd en welke toegekende kredieten ging het hierbij?

Is de Commissie van plan deze gevallen geheel en al aan het daglicht te brengen en het Parlement hierover verslag uit te brengen? Zo ja, wanneer en hoe zal het Parlement op de hoogte worden gebracht?

Sinds wanneer is de Commissie op de hoogte van de onregelmatigheden in Bratislava?

Welke maatregelen heeft zij sindsdien genomen, dan wel welke zullen nog volgen?

Welke disciplinaire maatregelen denkt de Commissie tegen de betrokkenen te nemen?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (13 november 1997)

De heer Georgios Zavvos werd in december 1994 benoemd tot hoofd van de delegatie van de Commissie in Slowakije. Op 1 oktober 1997 nam hij in Brussel nieuwe functies op zich als politiek adviseur voor aangelegenheden inzake de uitbreiding. De beslissing tot deze overplaatsing werd genomen in het belang van de dienst.

De Commissie leidt momenteel een onderzoek met betrekking tot de kwesties waarnaar het geachte Parlementslid verwijst en kan daarom op dit ogenblik geen definitieve commentaar geven.

Wanneer dit onderzoek afgerond is, zal de Commissie ervoor zorgen dat het Parlement op de hoogte wordt gebracht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3027/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (1 oktober 1997)

Betreft: Toekomstig beleid inzake geluidsverontreiniging (Groenboek)

Naar aanleiding van het Groenboek van de Europese Commissie "Toekomstig beleid inzake geluidsverontreiniging¨ (COM(96)0540 def.).

Wat betreft het lawaai dat wordt veroorzaakt door instrumenten en machines voor externe werkzaamheden is het Economisch en Sociaal Comité van mening dat, zoals wordt voorgesteld, het niet voldoende is om grenswaarden alleen maar vast te stellen voor sectoren die al aan regels zijn gebonden, want de bestaande maatregelen zijn niet zo systematisch of op basis van prioritaire doelstellingen goedgekeurd, maar juist min of meer zonder enige continuïteit.

Daarom luidt de vraag om op dit terrein een totaalprogramma goed te keuren voor de vermindering van geluidsoverlast. Bovendien moeten er meer stimulansen komen (eventueel ook door fiscale maatregelen) om op tijd minder lawaaiige machines in te voeren.

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3023/97, E-3024/97, E-3025/97, E-3026/97, E-3027/97 en E-3028/97 (5 november 1997)

De Commissie is zeer gevoelig voor de verschillende door het geachte parlementslid ter sprake gebrachte onderwerpen.

Op basis van de talrijke na de publicatie van het Groenboek over geluidshinder uitgebrachte adviezen en van de door het Parlement goedgekeurde resolutie legt de Commissie momenteel de laatste hand aan de toekomstige acties inzake geluidshinder. Het is de bedoeling dat deze acties in een samenhangend en realistisch programma worden geïntegreerd. Eén van de sleutelelementen van dit programma is natuurlijk de coördinatie en het overleg tussen de verschillende actoren die bij de problematiek van de geluidshinder zijn betrokken. De Commissie is niet van plan voorrang te geven aan de ene of de andere maatregel. Er moet op een evenwichtige wijze gebruik worden gemaakt van de verschillende beschikbare instrumenten. De Commissie is niet van plan in plaats van emissienormen vast te stellen een beroep te doen op economische instrumenten. Bovendien zal de Commissie oplossingen vermijden die het verkeer verschuiven naar vervoerwijzen met een groter milieueffect.

Tenslotte is het vaststellen van doelstellingen een essentiële voorwaarde om maatregelen te kunnen nemen in de strijd tegen geluidshinder. De Commissie analyseert momenteel de verschillende mogelijke opties voor de bepaling van deze doelstellingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3025/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (1 oktober 1997)

Betreft: Toekomstig beleid inzake geluidsverontreiniging (Groenboek)

Naar aanleiding van het Groenboek van de Europese Commissie "Toekomstig beleid inzake geluidsverontreiniging¨ (COM(96)0540 def.).

Het verzoek luidt om de vermindering van geluidsoverlast op te nemen onder de hoofdpunten van de onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten in de Gemeenschap en om de coördinatie te verbeteren en de concentratie te vergroten.

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3023/97, E-3024/97, E-3025/97, E-3026/97, E-3027/97 en E-3028/97 (5 november 1997)

De Commissie is zeer gevoelig voor de verschillende door het geachte parlementslid ter sprake gebrachte onderwerpen.

Op basis van de talrijke na de publicatie van het Groenboek over geluidshinder uitgebrachte adviezen en van de door het Parlement goedgekeurde resolutie legt de Commissie momenteel de laatste hand aan de toekomstige acties inzake geluidshinder. Het is de bedoeling dat deze acties in een samenhangend en realistisch programma worden geïntegreerd. Eén van de sleutelelementen van dit programma is natuurlijk de coördinatie en het overleg tussen de verschillende actoren die bij de problematiek van de geluidshinder zijn betrokken. De Commissie is niet van plan voorrang te geven aan de ene of de andere maatregel. Er moet op een evenwichtige wijze gebruik worden gemaakt van de verschillende beschikbare instrumenten. De Commissie is niet van plan in plaats van emissienormen vast te stellen een beroep te doen op economische instrumenten. Bovendien zal de Commissie oplossingen vermijden die het verkeer verschuiven naar vervoerwijzen met een groter milieueffect.

Tenslotte is het vaststellen van doelstellingen een essentiële voorwaarde om maatregelen te kunnen nemen in de strijd tegen geluidshinder. De Commissie analyseert momenteel de verschillende mogelijke opties voor de bepaling van deze doelstellingen.