NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 70/100

(2004/C 70 E/101)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2446/03

van Alonso Puerta (GUE/NGL) en Alejandro Cercas (PSE) aan de Commissie

(22 juli 2003)

Betreft: Bescherming van het Europees cultureel erfgoed

In het EEG-Verdrag (art. 151) en in de ontwerpgrondwet voor Europa die op de Conventie is goedgekeurd, wordt gehamerd op het enorme belang van het Europees cultureel erfgoed en de noodzaak dit in stand te houden ter wille van de komende generaties.

In het huidige Europa van vijftien lidstaten zijn er 188 bezienswaardigheden die voorkomen op de wereldlijst van het cultureel erfgoed die de Unesco bezig is op te stellen.

Dit grootse erfgoed wordt voortdurend bedreigd door toenemende urbanisering en bouwspeculatie op historische plekken. Dit vormt een ernstige bedreiging voor beschermde natuurgebieden, waarbij men vergeet hoe nodig het is een uniek erfgoed dat een van de kenmerken van de Europese identiteit, streng te beschermen.

Een recent voorbeeld was de oproep van duizenden burgers tot de Spaanse autoriteiten — o.a. belangrijke personen uit de Europese cultuur en maatschappij — die zich zorgen maken over de bedreiging van het klooster van San Lorenzo del Escorial dat in 1984 door de Unesco is uitgeroepen tot erfgoed van de mensheid. Dit wordt bedreigd door de toenemende verontrustende urbanisering van het natuurgebied rondom het klooster, dat een essentieel onderdeel van deze plek vormt.

Is dit ernstige probleem de Commissie bekend? Kan zij in dit geval met spoed informatie inwinnen bij de regering van de regio Madrid en bij de Spaanse regering?

Is de Commissie bereid er vaart achter te zetten dat de Conventie over de bescherming van het cultureel en natuurlijk werelderfgoed dat alle lidstaten van de Europese Unie hebben ondertekend, bindend en effectief wordt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(26 september 2003)

Op de besluitvorming inzake bodembestemming is in de meeste gevallen het nationaal recht van de betrokken lidstaat van toepassing. Wel kan overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG (1) voor bepaalde stadsontwikkelingsprojecten, met inbegrip van de bouw van winkelcentra en parkeerterreinen, een milieueffectbeoordeling (MEB) vereist zijn indien het project in kwestie een aanzienlijk milieueffect kan hebben, met name gezien zijn aard, omvang of ligging. De MEB dient een beschrijving te omvatten van de te verwachten belangrijke milieueffecten van het voorgenomen project op — onder andere — het architectonisch en archeologisch erfgoed. De MEB moet worden uitgevoerd vóór toestemming wordt verleend voor de uitvoering van het project, en met deze MEB moet rekening worden gehouden in het kader van de vergunningsprocedure.

Als er aanwijzingen zouden bestaan dat de richtlijn in dit geval niet correct wordt toegepast, dan kan hiervan kennis worden gegeven aan de Commissie.

Artikel 151 van het EG-Verdrag verleent de Gemeenschap alleen de bevoegdheid om samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen en zo nodig de activiteiten van de lidstaten ter instandhouding en bescherming van cultureel erfgoed van Europees belang te ondersteunen en aan te vullen. Noch de Gemeenschap, noch de Commissie kan aan dit artikel de bevoegdheid ontlenen om in te grijpen in de manier waarop een lidstaat ten aanzien van specifieke gebieden te werk gaat. Om dezelfde reden is de Gemeenschap geen partij bij de Unesco-overeenkomst inzake de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed van de wereld, en is er voor de Commissie dus ook geen rol weggelegd bij de toepassing daarvan: dat is een bevoegdheid die uitsluitend berust bij de landen die partij zijn bij die overeenkomst.

(1) Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 175 van 5.7.1985, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, PB L 73 van 14.3.1997.