NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/690

(2004/C 84 E/0776)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0871/04

van José Pacheco Pereira (PPE-DE) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector

De Europese Commissie heeft op 23 februari 2004 de nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn in de Europese Unie goedgekeurd, waardoor het voor derde landen mogelijk wordt op het grondgebied van de Gemeenschap voor wijn de traditionele aanduidingen „tawny”, „vintage” of „ruby” te gebruiken en deze wijn vervolgens naar de Europese Unie te exporteren.

Kan de Commissie derhalve op het volgende reageren:

— in de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt;

— voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt;

— voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken;

— de nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt;

— in het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties;

— deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprongsaanduidingen, merken, enz;

— zoals bekend zijn de onderhandelingen van de WTO vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl;

— tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen.

1. Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen;

2. Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies;

3. Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(15 april 2004)

Aangaande de redenen die de Commissie hebben gebracht tot de invoering van de nieuwe etiketteringsvoorschriften mag niet worden vergeten dat naar aanleiding van de kennisgeving van Verordening (EG) nr. 753/2002 (1) aan de WTO bepaalde wijnproducerende derde landen zware kritiek hebben geuit op de inhoud van de verordening. Teneinde de inhoud van de bovengenoemde verordening te verduidelijken voor de derde landen, zijn in Genève informatiebijeenkomsten gehouden.

De derde landen hebben het beleid van de Commissie op het gebied van traditionele aanduidingen beschouwd als weer een ander voorbeeld van de pogingen van de Europese Unie een exclusieve bescherming te verkrijgen in het kader van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPS), zoals ook voor de geografische aanduidingen is gebeurd. Dit had het beleid van de Europese Unie op het gebied van de bescherming van geografische aanduidingen mogelijk in gevaar kunnen brengen en het risico kunnen verhogen dat binnen de WTO een forum zou worden opgericht dat zich tegen het gehele beleid van de Commissie op het gebied van de etikettering van wijn zou verzetten.

In het licht van de opmerkingen van de derde landen en teneinde de serieuze bedreiging weg te nemen die zich vormde voor de wettelijkheid van de huidige wetgeving inzake etikettering, heeft de Commissie besloten bepaalde wijzigingen in de verordening door te voeren door een systeem te creëren waarin de traditionele benamingen, zowel intern als met betrekking tot geïmporteerde wijnen, op niet-discriminerende wijze worden beschermd.

De voorwaarden die momenteel van kracht zijn voor het gebruik van traditionele benamingen door derde landen zijn gelijkwaardig aan de voorwaarden die in de voorafgaande periode van kracht waren voor het gebruik van traditionele benamingen van bijlage III, deel A, van Verordening (EG) nr. 753/2002.

Tot deze voorwaarden behoren, overeenkomstig artikel 1, punt 10, van Verordening (EG) nr. 316/2004 (2) houdende wijziging van artikel 37, lid 1, onder e), van Verordening (EG) nr. 753/2002:

a) het derde land moet een met redenen omkleed verzoek indienen bij de Commissie en bewijzen overhandigen die de erkenning van de traditionele aanduiding wettigen;

b) de taal van de traditionele aanduiding moet de officiële taal zijn van het derde land dat het verzoek en de aanduiding heeft geformuleerd, en moet gedurende een periode van minimaal tien jaar zijn gebruikt;

c) als de taal van de traditionele aanduiding niet de officiële taal van het derde land is, moet het gebruik ervan in de wetgeving van het desbetreffende land zijn vastgelegd en moet de traditionele aanduiding in dit geval in deze taal ten minste de laatste 25 jaar onafgebroken zijn gebruikt;

d) daarnaast moet aan andere criteria, zoals „specificiteit” en „onderscheidend” karakter van de aanduiding, alsook het uitsluiten van de mogelijkheid tot misleiding van de consument, waarin door dezelfde verordening wordt voorzien, worden voldaan.

In het specifieke geval van de traditionele Portugese aanduidingen als bedoeld in de schriftelijke vraag die aan de Commissie is gesteld, moet derhalve aan meerdere voorwaarden worden voldaan alvorens deze aanduidingen door derde landen kunnen worden gebruikt. Dit houdt in dat vóórdat een traditionele benaming als „ruby”, „tawny”, „vintage”, „canteiro” of „frasqueira” kan worden gebruikt voor een likeurwijn die geen portwijn of Maderawijn is, de officiële taal van het derde land hetzij Engels hetzij Portugees moet zijn en dat de traditionele benaming sinds ten minste tien jaar is gebruikt, of dat het Engels of het Portugees een tweede in de wetgeving van het desbetreffende land erkende taal is en dat, in dat geval, de benaming sinds ten minste 25 jaar is gebruikt. Bovendien moet de benaming specifiek en onderscheidend zijn, zodat deze niet misleidend is voor de consument wanneer de wijn in Europa op de markt wordt gebracht. Het gebruik van deze benaming in het derde land moet eveneens een zekere traditie hebben.

Wat betreft de traditionele aanduiding „reserva velha” blijven de voorwaarden met betrekking tot het gebruik van deze aanduiding door derde landen ongewijzigd aangezien deze aanduiding al is vermeld in bijlage III, deel A, van Verordening (EG) nr. 753/2002.

(1) Verordening (EG) nr. 753/2002 van de Commissie van 29 april 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten, PB L 118 van 4.5.2002.

(2) Verordening (EG) nr. 316/2004 van de Commissie van 20 februari 2004 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 753/2002, tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten, PB L 55 van 24.2.2004.