ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3946/98

van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Duurzame visserij

Heeft de Commissie een evaluatie uitgevoerd van haar subsidies voor visserijbeleid dat milieubewuste visserij beloont, door bijvoorbeeld het beheer van natuurlijke hulpbronnen en natuurbehoudsactiviteiten te stimuleren en de commerciële overbevissing op afnemende visbestanden te beboeten?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(7 april 1999)

In het kader van de programma's van de Structuurfondsen dienen de lidstaten en de Commissie de effecten te evalueren van de communautaire gefinancierde maatregelen, waarvoor de bepalingen door de Raad worden vastgesteld, op de betrokken sectoren en regio's, inclusief de visserijsector. De Commissie heeft overigens meermaals wetenschappelijk onderzoek naar het effect van steunverlening op de ontwikkeling van de vangstcapaciteit (en op langere termijn dus ook op de bestanden) medegefinancierd. De betrokken projecten zijn vermeld in het overzicht van de projecten FAIR(1); het gaat met name om de projecten FAIR 1454, 3541 et 3936.

De moderniseringssteun mag niet tot gevolg hebben dat de instandhouding van de bestanden in gevaar wordt gebracht. Het gebruik van selectiever vistuig en dito vangstmethoden is overigens één van de belangrijkste criteria om in aanmerking te komen voor communautaire steun.

Door de regulering van de exploitatie van de visbestanden via TAC's en vangstquota, en ook andere maatregelen inzake de visserij-inspanning per visserijtak wordt de overbevissing beperkt en een verantwoorde visserij bevorderd. Daarnaast staat het elke lidstaat vrij om eigen regels voor de verdeling van de quota, en voor een zo goed mogelijke bescherming van de bestanden en het milieu vast te stellen.

Overtreding van deze bepalingen van het communautaire recht kan worden bestraft volgens de procedure van artikel 169 van het Verdrag. Bovendien heeft de Commissie recent een voorstel voor een verordening van de Raad(2) aangenomen, met een lijst van ernstige overtredingen van de GVB-voorschriften, waaronder overbevissing. Deze verordening zal weliswaar niet leiden tot een harmonisering van de sancties op communautair niveau, maar wel bijdragen tot een grotere transparantie in de toepassing van de GVB-voorschriften.

(1) Project synopses. Volume VI: Fisheries & aquaculture (FAIR: 1994-1998).

(2) COM(99) 70 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3992/98

van David Hallam (PSE) aan de Commissie

(21 december 1998)

Betreft: Verbod van antibiotica

Op basis van wetenschappelijk advies overweegt de Commissie onderstaande vier producten te verbieden:

- zinkbacitracine

- virginiamycine

- spiramycine

- thylosine.

In brede kringen wordt gevreesd dat de Europese landbouw hierdoor minder concurrentiekrachtig wordt, terwijl deze producten wellicht nog steeds worden gebruikt in vee en pluimvee dat in derde landen wordt gefokt, met het gevolg dat zij door te ruime toepassing een bedreiging blijven vormen voor de volksgezondheid.

Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zij zal nemen om de invoer te voorkomen van vlees, dieren en vogels die deze antibiotica hebben ontvangen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(29 januari 1999)

In de vergadering van de Raad waarin is besloten het gebruik van de door het geachte parlementslid genoemde stoffen voor groeibevordering te schorsen, is ook gesproken over de gevolgen voor de invoer van levende dieren en levensmiddelen van dierlijke oorsprong uit derde landen.

De Raad en de Commissie onderkenden het belang van de externe dimensie van dit dossier. Zij legden er in dit verband de nadruk op dat zij samen vastbesloten zijn om de gezondheid van de consumenten te beschermen en tegelijk de internationale verbintenissen van de Gemeenschap na te komen.

Het resultaat van deze bespreking was dat de Commissie werd verzocht om vóór 30 juni 1999 verslag uit te brengen over de externe dimensie van de economische, juridische en volksgezondheidsaspecten die vastzitten aan het probleem dat er resistentie tegen antibiotica kan ontstaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3887/98 van Glenys KINNOCK aan de Commissie. Aanvraagprocedure voor steun ten behoeve van NGO's



Publicatieblad Nr. C 297 van 15/10/1999 blz. 0111



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3887/98 van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie (4 januari 1999) Betreft: Aanvraagprocedure voor steun ten behoeve van NGO's Kan de Commissie aangeven hoe aanvragen van NGO's voor steun in het kader van begrotingspost B7-6000 worden beoordeeld en geprioriteerd?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4065/98

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Raad

(15 januari 1999)

Betreft: Wassenaar-verordeningen

Het Akkoord van Wassenaar, dat de activiteiten voortzet van het COCOM (Coördinerend Comité voor Multilaterale Exportcontroles) dat tijdens de koude oorlog werkzaam was, heeft het besluit genomen dat de uitvoer van encryptietechnologie niet vrij is. Dit besluit dient de belangen van de VS en de Amerikaanse geheime diensten. Het gaat hier om een regel die indruist tegen de beginselen van de vrije markt binnen de EU. Bereidt de EU naar aanleiding van het besluit van het Akkoord van Wassenaar een verordening voor inzake de verlening van exportvergunningen voor encryptietechnologie? Hoe wil de Raad deze gesanctioneerde beperking van de vrijhandel juridisch onderbouwen?

Antwoord

(22 april 1999)

Zoals het geachte parlementslid ongetwijfeld weet, zijn alle lidstaten partij bij het Akkoord van Wassenaar. Deze regeling voor exportcontroles beantwoordt aan de behoefte om ervoor te zorgen dat de deelnemende landen de passende exportcontroles verrichten op de overdracht van goederen voor tweeërlei gebruik en militaire technologie.

De verbintenissen van de lidstaten krachtens het Akkoord van Wassenaar en de andere exportcontroleregelingen zijn omgezet in een geïntegreerd EU-systeem dat bestaat uit Verordening (EG) 3381/94 van 19 december 1994 (rechtsgrondslag artikel 113 van het EG-Verdrag) en uit Besluit 94/942/GBVB van de Raad van 19 december 1994 (rechtsgrondslag artikel J.3 van het EU-Verdrag) voor GBVB-aspecten.

Wijzigingen van de in het kader van het Akkoord van Wassenaar opgestelde lijsten, worden volgens de procedures van het Verdrag in de EU-regeling voor goederen voor tweeërlei gebruik opgenomen.

De Commissie heeft onlangs een uitsluitend op artikel 113 gebaseerd voorstel voor een verordening (EG) van de Raad ingediend waarbij de communautaire regeling voor de controle op de export van goederen en technologie voor tweeërlei gebruik gewijzigd, geactualiseerd en aangevuld wordt. Dit voorstel is momenteel bij de Raad in behandeling.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4113/98

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(14 januari 1999)

Betreft: Levensmiddelenhygiëne: toepassing van richtlijn 93/43/EEG

Is het de Commissie bekend dat er problemen zijn met de toepassing van richtlijn 93/43/EEG(1) omdat de (lucht)havenautoriteiten niet voldoende bevoegdheden hebben om aan boord te gaan van schepen en vliegtuigen en te verifiëren of de regelgeving inzake levensmiddelenhygiëne wordt nageleefd? Als het noodzakelijk is aan boord te gaan van schepen en vliegtuigen om de naleving van de richtlijn te controleren, is het dan niet aan de lidstaten om de noodzakelijke bevoegdheden toe te kennen aan de autoriteiten voor gezondheidsinspectie?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(24 februari 1999)

Richtlijn 93/43/EEG van de Raad van 14 juni 1993 inzake levensmiddelenhygiëne is van toepassing op bedrijven die in de levensmiddelenbranche een of meer van de volgende activiteiten uitoefenen: bereiding, verwerking, vervaardiging, verpakking, opslag, transport, distributie, hantering en aanbieding ter verkoop of levering van levensmiddelen.

Het is aan de met levensmiddelencontrole belaste instanties in iedere lidstaat om overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 2, 4 en 11 van Richtlijn 89/397/EEG van 14 juni 1989(2) inzake de officiële controle op levensmiddelen te garanderen dat bedrijven gehoor geven aan alle nationale en Europese maatregelen die van toepassing zijn op levensmiddelen door middel van inspectie, monsterneming, onderzoek van papieren en documenten en andere controleverrichtingen.

De lidstaten moeten er eveneens voor zorgen dat de met de controle belaste functionarissen over de nodige bevoegdheden beschikken om hun controletaak te vervullen. In bovengenoemde juridische teksten wordt niet concreet verwezen naar het recht van toegang, alhoewel men mag aannemen dat het inderdaad onmogelijk is om toezicht op de naleving uit te oefenen in levensmiddelenbedrijven waar de toegang ontzegd wordt.

(1) PB L 175 van 19.7.1993, blz. 1.

(2) PB L 186 van 30.6.1989.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3612/98

van Luciano Vecchi (PSE) aan de Commissie

(3 december 1998)

Betreft: Beschermde Oorsprongsbenaming (BOB) en de Beschermde Geografische Aanduiding (BGA) voor balsemazijn

De Europese Commissie onderzoekt momenteel de aanvraag die in de afgelopen maanden door de Italiaanse bevoegde instanties is ingediend tot BOB- en de BGA-erkenning voor balsemazijn (aceto balsamico) uit Modena.

Deze erkenning is van vitaal belang voor de bescherming en promoting van producten van hoge kwaliteit en met unieke kenmerken.

1. Wat vindt de Commissie van deze verzoeken?

2. Wanneer denkt zij de BOB- en BGA-erkenning voor bovengenoemde producten te verlenen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 december 1998)

In januari 1994 heeft de Italiaanse regering de Commissie overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EEG) 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen(1) meegedeeld welke op nationaal niveau wettelijk beschermde benamingen of welke door het gebruik algemeen gangbaar geworden benamingen zij wenste te laten registreren als beschermde oorsprongsbenaming (BOB) of beschermde geografische aanduiding (BGA).

De lijst van op nationaal niveau wettelijk beschermde benamingen omvatte "aceto balsamico et aceto balsamico tradizionale di Modena e Reggio Emilia", waarvoor de registratie als BOB werd aangevraagd. Uit het oorspronkelijk bij de Commissie ingediende productdossier bleek evenwel dat er sprake was van drie verschillende producten: "aceto balsamico tradizionale di Modena", "aceto balsamico tradizionale di Reggio Emilia" en "aceto balsamico di Modena". De Commissie heeft hierover een uitvoerige briefwisseling gevoerd met de Italiaanse regering en in 1998 heeft de Italiaanse regering op basis daarvan gevraagd de oorspronkelijke registratieaanvraag in drie verschillende aanvragen te splitsen, één voor elk product.

De Commissie dient zich nu over elk van de ingediende registratieaanvragen uit te spreken op basis van de criteria van Verordening (EEG) 2081/92. Zij is zich terdege bewust van het belang van deze producten en van het feit dat het voor het betrokken landbouwmilieu belangrijk kan zijn deze producten te kunnen aanbevelen als producten met specifieke kenmerken. Voor zover de registratieaanvragen voldoen aan de bij Verordening (EEG) 2081/92 vastgestelde voorwaarden, worden de benamingen van de betrokken producten voorgesteld voor registratie volgens de bij die verordening vastgestelde procedure.

(1) PB L 208 van 24.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4047/98

van Ian White (PSE) aan de Commissie

(13 januari 1999)

Betreft: Toediening van factor VIII-bloedproducten in Frankrijk

Kan de Commissie, naar aanleiding van de zaak van de toediening van factor VIII- bloedproducten in Frankrijk, waardoor patiënten aids en hepatitis hebben gekregen, een antwoord geven op de volgende vragen:

1. Wat is in elke lidstaat het procentuele aandeel van hemofiliepatiënten die aids of hepatitis hebben gekregen?

2. Welke lidstaten hebben voorzieningen getroffen voor de screening van hemofiliepatiënten en voor verplichte regelingen voor schadeloosstelling van toekomstige slachtoffers?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(1 april 1999)

Het epidemiologisch toezicht op aids in Europa wordt met financiële steun van de Commissie uitgevoerd in het kader van het communautair actieprogramma ter preventie van aids en bepaalde andere overdraagbare ziekten (1996-2000)(1). Elke drie maanden publiceert het Europees Centrum voor de epidemiologische surveillance van aids (CESES) een gedetailleerd verslag over de laatste door de nationale surveillancecentra toegezonden gegevens. De gegevens over de gemelde gevallen van aids zijn beschikbaar per lidstaat, jaar, geslacht, leeftijd en overdrachtsgroep. Sedert het begin van de epidemie tot juni 1998 zijn 195.785 gevallen van aids in de Gemeenschap gemeld; daarvan hebben 3.266 gevallen (1,67 %) betrekking op hemofiliepatiënten. Voor de jaren 1996 en 1997 bedroeg dit percentage 0,71 %. De Commissie zal het laatste kwartaalverslag van het CESES afzonderlijk aan de geachte afgevaardigde en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toezenden.

De Commissie beschikt momenteel niet over gegevens betreffende het percentage door hepatitislijders besmette hemofiliepatiënten in elke lidstaat. Op 24 september 1998 hebben de Raad en het Parlement een besluit tot oprichting van een netwerk voor de epidemiologische surveillance van overdraagbare ziekten in Europa(2) goedgekeurd. Door het opzetten van dit netwerk kan op Europees niveau een epidemiologische surveillance van een aantal prioritaire ziekten plaatsvinden. Het netwerk zal een waarschuwingssysteem omvatten zodat op Europees niveau snel en op passende wijze kan worden gereageerd wanneer de volksgezondheid gevaar dreigt te lopen. De epidemiologische surveillance van hepatitislijders op Europees niveau zal een prioriteit van het netwerk uitmaken.

De organisatie van de opsporing van deze ziekten behoort tot de competentie van de lidstaten. Op initiatief van de Commissie loopt momenteel een studie naar de verschillende aspecten van het opsporen van het humaan immunodeficiëntievirus (HIV), waarvan de resultaten in het tweede kwartaal van 1999 beschikbaar zullen zijn.

Wat de schadeloosstelling van de slachtoffers van bloedproducten betreft, bestaan er in een aantal lidstaten specifieke regelingen voor de slachtoffers die schade hebben geleden door de transfusie van een gebrekkig bloedproduct waarvoor de lidstaten verantwoordelijk zijn.

(1) Besluit 647/96/EG van 29 maart 1996, PB C 95 van 16.4.1996.

(2) Besluit 2119/98/EG van 24 september 1998, PB L 268 van 3.10.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3898/98

van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: Etnische bommen

De laatste tijd komen er uit Zuid-Afrika en Israël berichten met betrekking tot de mogelijke ontwikkeling van biologische wapens die hun slachtoffers op basis van etnische of raciale kenmerken kunnen selecteren.

Kan de Commissie bevestigen:

1. dat er direct noch indirect communautaire middelen worden gebruikt voor onderzoek naar dergelijke wapens;

2. dat er in de lidstaten van de EU geen onderzoek wordt gedaan naar dergelijke wapens?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie

(10 februari 1999)

De Commissie kan bevestigen dat direct noch indirect communautaire middelen worden gebruikt voor het door de geachte afgevaardigde ter sprake gebrachte onderzoek.

Het is de Commissie niet bekend dat zulk onderzoek in lidstaten is verricht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4091/98

van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Raad

(15 januari 1999)

Betreft: Coördinatie van de defensie-industrieën in Europees verband

Naarmate het tijdstip nadert dat de NAVO 50 jaar bestaat, komen er steeds meer analyses over de belangrijke veranderingen die zich in die periode op het internationale vlak hebben voltrokken en over de noodzaak van consensus over nieuwe uitdagingen en taken. De verschillende politieke visies van Amerika en Europa kunnen nog verder uiteen gaan lopen als geen wegen worden gevonden voor samenwerking tussen de defensie-industrieën aan weerszijden van de Atlantische Oceaan met het oog op de ontwikkeling van de nieuwe technologie van de 21ste eeuw.

Denkt de Raad dat de defensie-industrie in Europa spoedig de omvang en het coördinerend vermogen zal bereiken die nodig zijn voor de constructieve dialoog met de sterk geconcentreerde Amerikaanse industrie? Welke rol spelen in dit verband de verschillen in juridische status tussen de grote particuliere defensie-industrieën in Duitsland en het Verenigd Koninkrijk en de Franse defensie-industrie die hoofdzakelijk eigendom van de staat is?

Antwoord

(22 april 1999)

Zoals het geachte parlementslid ongetwijfeld weet is de ad hoc Groep Europees Defensiematerieelbeleid (POLARM) in 1995 opgericht teneinde zich te beraden op vraagstukken op het gebied van het Europese defensiematerieelbeleid en de Raad aanbevelingen voor te leggen inzake de eventuele follow-up met in communautair verband en overeenkomstig titel V van het EU-Verdrag getroffen maatregelen. Voorts stipuleert het toekomstige artikel 17 van het Verdrag betreffende de Europese Unie dat "de geleidelijke bepaling van een gemeenschappelijk defensiebeleid, wanneer de lidstaten dat passend achten, wordt ondersteund door hun samenwerking op bewapeningsgebied."

De Groep POLARM bestudeert momenteel een mededeling van de Commissie over de uitvoering van de strategie van de EU inzake de defensie-industrie. Deze mededeling behelst een actieplan voor de defensie-industrie en een voorstel voor een gemeenschappelijk standpunt betreffende de uitwerking van een Europees bewapeningsbeleid.

Wat de laatste vraag van het geachte parlementslid betreft vallen de regels van de lidstaten inzake eigendom van goederen niet onder de bevoegdheid van de Raad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3023/98

van Sérgio Ribeiro (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 oktober 1998)

Betreft: Negatieve gevolgen voor het milieu van communautaire steun (Cerâmica do Olival- Olival/Ourém en Preceram-Travasso/Pombal, Portugal)

In twee dorpen die ver uit elkaar liggen maar zich in dezelfde streek bevinden - Olival/Ourém en Travasso/Pombal - stonden jaren geleden twee keramische fabrieken die de bevolking als een deel van hun leven en arbeid beschouwde.

Dankzij communautaire steun werden deze twee fabrieken - Cerâmica do Olival en Preceram - gemoderniseerd. Hetgeen beschouwd kon worden - en in het begin was dat ook zo, ook in de ogen van de bevolking - als een positieve ingreep, had uiteindelijk aanzienlijke negatieve gevolgen voor het milieu, naar het schijnt wegens een nieuwe brandstof die werd gebruikt. In de jaren na de modernisering werden de flora en landbouwgewassen vernietigd en veel mensen kregen gezondheidsklachten.

Deze situatie leidde tot verschillende reacties en de bevolking protesteerde, niet alleen bij de officiële instanties, maar ook via andere wegen en bij ondergetekende die ter plekke de feiten kon bevestigen.

Momenteel is de plaatselijke bevolking nogal wanhopig omdat haar inspanningen tot niets hebben geleid en de situatie in een status quo verkeert of zelfs is verslechterd, met name als het om de volksgezondheid gaat. De communautaire steun, die aanvankelijk als een zegen werd beschouwd, krijgt de schuld van deze problemen.

Kan de Commissie mededelen of zij op de hoogte is van bovengenoemde problemen, of zij zich over de projecten heeft uitgesproken en of zij enige controle heeft of had over de toepassing van de fondsen en met name de gevolgen ervan voor het milieu?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(4 november 1998)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4109/98 van Alexandros ALAVANOS aan dee Raad. Schending van het Verdrag betreffende de Europese Unie - deelname van Groot- Brittannië aan de aanval tegen Irak



Publicatieblad Nr. C 297 van 15/10/1999 blz. 0132



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4109/98 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Raad (15 januari 1999) Betreft: Schending van het Verdrag betreffende de Europese Unie - deelname van Groot- Brittannië aan de aanval tegen Irak De deelname van Groot-Brittannië aan de militaire operaties tegen Irak schendt artikel I.1, lid 1. en 2., artikel I.2, lid 1 en artikel I.8 van het Verdrag betreffende de Europese Unie aangezien er vóór de aanvallen geen enkele vorm van wederzijdse inlichting en overleg heeft plaatsgevonden. Kan de Raad de bovenstaande stelling bevestigen of ontkennen? Welke maatregelen denkt de Raad te treffen indien er inderdaad sprake is van een schending? Antwoord (26 april 1999) Het geachte parlementslid heeft wellicht kunnen vaststellen dat de Raad geen gemeenschappelijk standpunt over deze kwestie heeft vastgesteld. De verplichtingen inzake wederzijdse informatie en onderling overleg zijn nagekomen. De Raad ziet dan ook niet in op welke wijze de artikelen J.1, leden 1. en 2., artikel J.2, lid 1, en artikel J.8 van het Verdrag betreffende de Europese Unie geschonden zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2363/98 van Lyndon HARRISON Bescherming van toeristen



Publicatieblad Nr. C 320 van 06/11/1999 blz. 0006



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2363/98 van Lyndon Harrison (PSE) aan de Commissie (15 juli 1998) Betreft: Bescherming van toeristen Eerder dit jaar is in een vakantie-accommodatie in Spanje een klein kind uit mijn kiesdistrict ernstig gewond geraakt aan zijn voet toen het door het glas van een patiodeur viel. Heeft de Commissie overwogen de normen, met name ten aanzien van de toepassing van gehard glas in vakantie-accommodaties die door toeristen uit geheel Europa worden bezocht, te harmoniseren? Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (10 september 1998) Bouwvoorschriften, en in het bijzonder de veiligheidsvoorschriften voor openbare gebouwen blijven onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen. De Commissie heeft mandaten voorbereid voor het Europees comité voor normalisatie (CEN) betreffende de harmonisering van normen voor deuren en ramen, waaronder glazen deuren, alsmede voor de harmonisering van normen voor vloerbedekkingen, daarbij rekening houdend met de betreffende gladheidskarakteristieken. De bepalingen inzake de verschillende toepassingsmogelijkheden van deze bouwproducten worden evenwel door de lidstaten zelf vastgesteld.