SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2512/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (22 juli 1997)

Betreft: Vrij verkeer van voetballers

Kan de Commissie, naar aanleiding van berichten over het geval Ronaldo in alle internationale media en overwegende dat

- er een vrijwillig door de voetbalclub Barcelona en Ronaldo ondertekend meerjarig contract bestaat,

- dat artikel 6 van dat contract een clausule omvat dat de speler het contract mag verbreken na betaling van een tevoren vastgesteld bedrag,

- dat deze clausule niet aan beperkingen is gebonden en slechts onderhevig is aan de wil van de speler,

mededelen:

1. waarom de club Barcelona en de Spaanse Federatie van voetbalclubs de transfer weigeren naar de Italiaanse voetbalfederatie en naar Inter, de door Ronaldo gekozen club, nadat hij Barcelona schriftelijk in kennis had gesteld van zijn wens om het contract te verbreken, waarbij naar voren kwam dat de clausule alleen in Spanje geldig zou zijn,

2. waarom de FIFA die weer in juli zal bijeenkomen niet onmiddellijk een juridisch-contractueel oordeel heeft uitgesproken ter verdediging van het contract dat is gesloten door een werknemer die zijn recht uitoefent om zijn activiteit in de EG voort te zetten, en daarentegen erop heeft aangedrongen tot een akkoord tussen de clubs te komen, hetgeen het vrijwillig door partijen (bedrijf-werknemer) ondertekende contractuele aspect van de verbreking op losse schroeven zet en een op zakelijke gronden berustend afstand doen van het contract ten nadele van de speler bevordert, waarbij het persoonlijke recht van de werknemer en de wetgeving met voeten wordt getreden,

3. of zij wil opkomen voor een vrijwillig gesloten contract, waarvan derhalve alle clausules geldig zijn zonder beperkingen en dus ook internationaal, maar ook des te meer, omdat zij in Spanje gelden, ook in de EU, zodat de nationale interpretatie absurd is, waarbij met klem wordt onderstreept dat het waarborgen van het vrije verkeer van de werknemers in de 15 lidstaten een van de fundamenten van het EG-Verdrag is?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (11 september 1997)

De Commissie wil de aandacht van het Geachte Parlementslid vestigen op het feit dat het vrij verkeer van werknemers, in de zin van artikel 48 van het EG-Verdrag, niet van toepassing is op de situatie van een Braziliaans staatsburger die zich tussen twee lidstaten wil verplaatsen.

De verenigbaarheid van een restrictieve handelwijze met de concurrentieregels van het EG-Verdrag en in het bijzonder met artikel 85 kan alleen maar worden beoordeeld met volledige kennis van de feiten en de economische en juridische achtergrond van deze zaak. Het is evenwel niet uitgesloten dat regels of beslissingen van de Internationale Federatie van Voetbalverenigingen (FIFA), die verhinderen dat voetballers (uit de EG en uit derde landen), in geval van voortijdige verbreking van hun arbeidscontract, in het bezit komen van het internationale transfercertificaat of die binnen de Europese Economische Ruimte (EER) voor niet-communautaire spelers het internationale transfersysteem in stand te houden, dat, als het communautaire spelers betrof, door het Hof van Justitie is veroordeeld, indruisen tegen artikel 85 van het Verdrag, als de toepassing ervan leidt tot restrictieve gevolgen voor clubs binnen de EER. Deze laatste regel (handhaving van het internationale transfersysteem voor niet-communautaire spelers) is opgenomen in punt 1 van circulaire nr. 616 van de FIFA en de eerste regel (voortijdige verbreking van het arbeidscontract) in punt 2.

De Commissie heeft op 2 juli 1997 een schrijven gericht tot de FIFA waarin de verenigbaarheid van zowel punt 1 van genoemde circulaire met artikel 85 van het EG-Verdrag (en artikel 53 van de overeenkomst betreffende de EER) als punt 2 met de artikelen 48 en 85 van het EG-Verdrag (en artikel 53 van de overeenkomst betreffende de EER) overwegend negatief wordt beoordeeld.