SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0729/98

van Carlo Ripa di Meana (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 maart 1998)

Betreft: Financiering door de Italiaanse staat van door Vaticaanstad in Rome, maar op extraterritoriale bodem uitgevoerde werken

De Italiaanse staat heeft 40 miljard lire uitgegeven voor de medefinanciering van een in totaal 80 miljard lire kostend project dat Vaticaanstad weliswaar in Rome, maar op extraterritoriale grond heeft uitgevoerd.

De desbetreffende werkzaamheden werden door Vaticaanstad onderhands gegund aan de bedrijven Impregilo en Dioguardi, zonder dat daarvoor de Europese aanbestedingsprocedure plaatsvond die overeenkomstig richtlijn 89/440/EEG(1) verplicht is; als argument daarvoor werd aangevoerd dat de Italiaanse staat in dit geval niet meer dan 50 % van een project van derden financierde, en dat richtlijn 89/440/EEG dus op grond van artikel 3 van omzettingswet L 406/91 niet van toepassing was.

Het gefinancierde project heeft betrekking op een ondergrondse parkeergarage in de Monte Gianicolo (Janiculus, een van de 7 heuvels van Rome), maar voorziet niet in de in- en uitritten daarvan en levert dus een ontoegankelijke kubus van vijf verdiepingen op.

Een afzonderlijk project voor de aanleg van de in- en uitritten van de garage wordt ontwikkeld door de Italiaanse staat, die de volledige kosten daarvan (ca. 12 miljard lire) voor zijn rekening zal nemen; dit project ligt momenteel ter goedkeuring voor volgens de normale Europese aanbestedingsprocedures, onder leiding van de Dienst Openbare Werken van Latium, welke als aanbestedende instantie fungeert.

Het lijkt duidelijk dat de aanleg van een parkeergarage en van de in- en uitritten één ondeelbaar project vormen: een garage zonder toegangsmogelijkheden zou immers onzinnig zijn.

Door het werk in twee projecten te splitsen (parkeergarage en in- en uitritten) willen de aanbesteders de Europese aanbestedingsprocedure als bedoeld in richtlijn 89/440/EEG omzeilen: deze procedure is in dit geval verplicht, daar de totale bijdrage van de Italiaanse staat 52 (40 + 12) miljard lire bedraagt, d.w.z. 56 % van het totale bedrag dat voor de aanleg van de garage inclusief in- en uitritten nodig is.

Kan de Commissie stappen ondernemen bij de Italiaanse staat om, eventueel via het Europese Hof van Justitie, het herstel van eerlijke mededingingsvoorwaarden af te dwingen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(10 juni 1998)

De door het geachte parlementslid bedoelde bepalingen van Richtlijn 89/440/EEG zijn nu vervat in artikel 2 van Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken(2). In het door het geachte parlementslid genoemde geval is dit artikel niet van toepassing, omdat Vaticaanstad een onafhankelijk en soeverein derde land is dat zich bij de gunning van opdrachten niet aan de communautaire richtlijnen hoeft te houden, ook niet als de Italiaanse staat een financiële bijdrage levert voor het betrokken project, hoe groot die bijdrage ook is. Doorslaggevend is in dit geval dat de aanbestedende dienst niet onder het Gemeenschapsrecht valt.

(1) PB L 210 van 21.7.1989, blz. 1.

(2) PB L 199 van 9.8.1993.