ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3965/97 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (5 december 1997)

Betreft: Registratie van Griekse eigendommen in Istanboel met het oog op hun "exploitatie¨

Het Turkse Ministerie van Financiën is begonnen met de registratie van alle oude en historische huizen van Istanboel waarvan de eigenaars als onbekend worden beschouwd of "met onbekend adres¨, met het oog op de exploitatie van deze eigendommen.

Deze procedure betekent een systematische schending van de eigendomsrechten van de Grieken in Istanboel. Daarenboven heeft de Commissie in haar antwoord van 5.3.1996 op het verzoekschrift van mevrouw Elpida Frangopoulou (305/94, PE 211.841/rev.) gezegd dat "zij van plan is stappen te ondernemen om deze kwestie te berde te doen brengen op de komende bijeenkomst van de Associatieraad EG-Turkije.¨ Kan de Commissie in het licht hiervan antwoorden op de volgende vragen:

1. Is de kwestie van de eigendommen ter sprake gekomen op de bijeenkomst van de Associatieraad EG-Turkije, zoals zij had beloofd?

2. Welke maatregelen denkt zij te nemen zodat geen uitvoering wordt gegeven aan dit nieuwe besluit dat het Turkse Ministerie van Financiën heeft genomen ten koste van de eigendommen van de Grieken in Istanboel?

Antwoord van de heer M. Van den Broek namens de Commissie (19 januari 1998)

De op 25/26 maart 1996 geplande bijeenkomst van de Associatieraad EG-Turkije werd enkele dagen voor de geplande datum geannuleerd omdat aan de noodzakelijke politieke omstandigheden niet was voldaan.

De Associatieraad EG-Turkije kwam vervolgens niet bijeen voor 29 april 1997. Op deze laatste bijeenkomst was de Associatieraad niet in staat de kwestie van de eigendommen van de in Istanboel wonende Grieken aan te snijden.

In verband met de door het geachte Parlementslid vermelde gegevens dat het Turkse Ministerie van Financiën op dit ogenblik zou overgaan tot de registratie van huizen van eigenaars die als onbekend worden beschouwd of met onbekend adres, heeft de Commissie omtrent deze feiten geen bevestiging verkregen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3435/97 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (31 oktober 1997)

Betreft: Geneesmiddelen tegen aids

Enerzijds wordt bij het onderzoek ter bestrijding van aids opmerkelijke vooruitgang geboekt, zoals onlangs door een onderzoeker aan de Universiteit van Napels die samen met een Duits team erin is geslaagd het HIV-virus te kopiëren waardoor de aanmaak van antistoffen wordt gestimuleerd, hetgeen een eerste stap op weg naar een vaccin is. Anderzijds slaagt de bureaucratie erin de geneesmiddelen van de nieuwe generatie te blokkeren door proeven op te houden waardoor thans bij het bureau voor farmaceutische experimenten zo'n 40.000 proeven op een vergunning liggen te wachten.

Acht de Commissie het niet wenselijk een communautaire richtlijn op te stellen met het oog op het centraliseren van farmaceutische proeven met nieuwe geneesmiddelen tegen aids, alsmede het oprichten van een agentschap voor proefnemingen ter coördinatie van de onderzoekcircuits in de lidstaten?

Dankzij een dergelijke richtlijn zouden de wachttijden voor de toelating van proeven kunnen worden verkort.

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (16 december 1997)

Sinds het verschijnen van aids is bij de ontwikkeling van medicijnen ter behandeling van deze ziekte zeer vaak op internationaal niveau samengewerkt, vooral in verband met de veiligheid en de doelmatigheid. Bij de uitvoering van klinische proeven waren soms ziekenhuizen in verschillende lidstaten betrokken. Deze klinische proeven worden uitgevoerd volgens internationale richtsnoeren die zijn vastgesteld binnen een speciaal forum, genaamd International conference on harmonisation (ICH) dat sinds 1990 bestaat. In deze richtsnoeren zijn de voorwaarden vastgelegd waaraan experimenten met toekomstige medicijnen moeten voldoen. Met het oog op de volksgezondheid, het vrije verkeer van farmaceutische producten en de completering van het gemeenschapsrecht inzake vergunningen voor het op de markt brengen van medicijnen, heeft de Commissie onlangs een voorstel voor een richtlijn van de Raad ((PB C 306 van 8.10.1997. )) opgesteld, dat momenteel wordt besproken. Hierin zijn de regels vastgelegd voor klinische proeven in de Gemeenschap waaraan de lidstaten zich moeten houden en bepaalde ethische overwegingen met termijnen voor de uitvoering van experimenten. Deze ontwerp-richtlijn vormt een aanvulling op de bijlage van Richtlijn 75/318/EEG van de Raad, als gewijzigd bij Richtlijn 91/507/EEG van de Commissie ((PB L 270 van 26.9.1991. )) en geeft regels voor de inhoud en presentatie van klinische resultaten die worden ingediend ter ondersteuning van een vergunningsaanvraag voor het in de handel brengen. Tenslotte moet worden opgemerkt dat het merendeel van de medicijnen voor aids, die uiteraard innovatief zijn, worden goedgekeurd krachtens de gecentraliseerde communautaire procedure van Verordening (EEG) 2309/93 waardoor de periode voor verlening van een vergunning voor het in de handel brengen wordt teruggebracht tot maximaal 210 dagen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3602/97 van Sérgio Ribeiro (GUE/NGL) aan de Raad (7 november 1997)

Betreft: Timorese vluchtelingen in de Oostenrijkse ambassade in Djakarta

Sinds medio september 1997 heeft een groep Timorezen, onder wie een gezin van vier personen, haar toevlucht in de ambassade van Oostenrijk in Djakarta gezocht. De Portugese regering zou zich reeds bereid hebben getoond om de groep op haar verzoek op haar grondgebied op te nemen, maar de Indonesische autoriteiten weigeren een uitreisvisum te verstrekken omdat zij de groep beschuldigen van activiteiten die reeds twaalf andere Timorezen op een gevangenisstraf zijn komen te staan. Diverse rapporten tonen aan dat laatstgenoemden, zoals bij de Indonesische politie gebruikelijk schijnt te zijn, worden gemarteld. De vluchtelingen die in de Oostenrijkse ambassade verblijven, willen nu juist aan gevangenisstraffen en martelingen ontkomen. De Oostenrijkse regering zou door de Indonesische autoriteiten onder druk worden gezet en zij vreest nu dat deze druk nog groter zal worden als de inter-Timorese vergadering, die in Oostenrijk heeft plaatsgevonden, eenmaal afgelopen is.

Kan de Raad mededelen of het niet mogelijk is - aangezien Oostenrijk en Portugal beide deel van de EU uitmaken - de Oostenrijkse regering te steunen bij haar terechte pogingen om weerstand tegen deze druk te bieden en stappen bij de Indonesische regering te ondernemen om de vluchtelingen naar Portugal te laten uitwijken?

Antwoord (12 februari 1998)

De Raad volgt de situatie in Oost-Timor van nabij en niet zonder bezorgdheid. De situatie van degenen die de Oostenrijkse ambassde zijn binnengegaan en om overbrenging naar Portugal hebben verzocht, heeft zijn voortdurende aandacht.

De Europese Unie maakt van elke gelegenheid gebruik om haar standpunt over Oost-Timor kenbaar te maken aan de Indonesische regering. Zij blijft haar steun geven aan acties en maatregelen die gericht zijn op een oplossing van het Oost-Timorvraagstuk. Alleen indien dat vraagstuk wordt opgelost zullen incidenten met mensen die hun toevlucht zoeken in buitenlandse ambassades in Jakarta niet meer voorkomen. De Unie heeft ook uitdrukkelijk aan de Indonesische regering haar bezorgdheid kenbaar gemaakt met betrekking tot de situatie van de Oost-Timorezen die zich nog in de Oostenrijkse ambassade in Jakarta bevinden.

Het is de wens van de Unie dat een snelle oplossing kan worden gevonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3510/97 van Leonie van Bladel (UPE) aan de Raad (14 november 1997)

Betreft: Discriminatie van bejaarden en gehandicapten door Europese (lokale) overheid

1. In het Haagse Hofkwartier in Nederland wordt op de hoek van de Molenstraat en de Prinsestraat alle verkeer door de gemeente via videocamera's geregistreerd in verband met de afsluiting van een bepaald gedeelte van de stad voor gemotoriseerd verkeer. Gebleken is dat de videobeelden ook worden gevolgd door privé-personen, te weten het personeel van het Haagse Parkhotel, dat uitsluitend toestemming geeft aan door hen geselecteerd gemotoriseerd verkeer om tussen 11.30 en 05.30 de afgesloten straten te berijden. Het gevolg is dat alleen klanten van het Parkhotel en het Paleishotel kunnen beschikken over taxi's. Is de Raad niet van mening dat hier sprake is van een grove discriminatie door de Haagse lokale overheid van burgers in het algemeen en gehandicapte en bejaarde bezoekers van andere etablissementen dan het Parkhotel en het Paleishotel in het bijzonder?

2. Is de Raad bereid om de Commissie te verzoeken richtlijnen uit te vaardigen die ertoe leiden dat privé-personen nimmer de bevoegdheid krijgen om op de openbare weg de mobiliteit van burgers in het algemeen en bejaarden en gehandicapten in het bijzonder op de wijze zoals bovenstaand omschreven te schenden?

Antwoord (26 januari 1998)

Het geachte parlementslid begrijpt natuurlijk dat de Raad niet op de hoogte kan zijn van de specifieke feiten die door haar worden genoemd in haar vraag betreffende een kennelijk plaatselijke situatie waaruit moeilijk algemene conclusies voor het gehele grondgebied van de Europese Unie kunnen worden getrokken.

De Raad wenst eraan te herinneren dat hij de specifieke problemen in verband met de mobiliteit van gehandicapten van zeer groot belang acht. Hij zou het geachte parlementslid in dit verband willen wijzen op twee teksten, namelijk de resolutie betreffende gelijke kansen voor mensen met een handicap (20.12.96, PB C 12/97) en de aanbeveling inzake een parkeerkaart voor mensen met een handicap, die binnenkort door de Raad zal worden aangenomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2503/97 van Anne McIntosh (PPE) aan de Commissie (18 juli 1997)

Betreft: Legaliteit van de voorgestelde Britse Windfall Tax op geprivatiseerde nutsbedrijven

Is de Commissie het ermee eens dat de voorgestelde Windfall Tax (belasting op behaalde voordelen) op geprivatiseerde nutsbedrijven in Groot-Brittannië illegaal is in het licht van de wetgeving van de Europese Unie?

Zo ja, welke maatregelen zal de Commissie nemen om de toepassing van deze schadelijke belasting in Groot-Brittannië te verhinderen?

De Windfall Tax wordt met name ook geheven over de Britse Luchthavenautoriteit. Is de Commissie van oordeel dat de voorgestelde belasting strijdig of overeenkomstig is met de geest van artikel 129 C van het Verdrag inzake Transeuropese Netwerken?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (10 november 1997)

De Commissie is ervan op de hoogte dat het Verenigd Koninkrijk onlangs een speciale belasting (Windfall Tax) heeft ingevoerd op de buitensporige winsten die zijn behaald bij de introductie van de geprivatiseerde nutsbedrijven op de beurs.

Zij herinnert het geachte Parlementslid eraan dat, overeenkomstig het huidige Gemeenschapsrecht, het de lidstaten in principe vrij staat de tarieven en de wijze van heffing van de belasting op ondernemingen vast te stellen, op voorwaarde dat zij de beginselen van gelijke behandeling en niet-discriminatie eerbiedigen in het kader van de fundamentele vrijheden van het EG-Verdrag.

Uit de informatie waarover de Commissie beschikt, kan zij dienaangaande geenszins afleiden dat inbreuk op het Gemeenschapsrecht is gemaakt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3355/97 van Fernando Fernández Martín (PPE) aan de Commissie (15 oktober 1997)

Betreft: Kinderslavernij in Afrika

Mensenrechtenorganisaties in Togo en Nigeria, Amnesty International en de Internationale Antislavernij Beweging hebben onlangs bericht dat kinderslavernij in Afrika een grote vlucht neemt. Dorpskinderen uit de allerarmste streken worden ontvoerd, geronseld of van de ouders gekocht om als slaaf te worden verkocht. Meestal moeten ze werken als huisbediende, geitenhoeder, soldaat of prostituée. De omstandigheden waaronder zij leven, zijn onmenselijk.

Hoe denkt de Commissie over deze toestanden? Heeft de Commissie maatregelen genomen of wil zij iets doen om samen met de regeringen van de betreffende landen verbetering te brengen in deze situatie?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie (26 november 1997)

1. De Commissie is ten zeerste bezorgd over de situatie van de kinderen in de Derde Wereld in het algemeen en over iedere vorm van uitbuiting, dwangarbeid of zelfs slavernij van kinderenen in het bijzonder. Zij steunt het standpunt dat de Gemeenschap heeft uitgesproken in de mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties en waarin de ernstige misdaden tegen kinderen aan de kaak worden gesteld en een dringende oproep wordt gedaan op alle landen die het Verdrag over de rechten van het kind hebben ondertekend om dat Verdrag zo spoedig mogelijk te ratificeren en het overal en zonder voorbehoud toe te passen. De Commissie herinnert eraan dat de afschaffing van kinderslavernij en van de seksuele uitbuiting van kinderen als een universele prioriteit moet worden beschouwd.

2. Meer specifiek in verband met de situatie in Afrika herinnert de Commissie eraan dat sinds de Vierde herziene Overeenkomst van Lomé het respect voor de mensenrechten, de democratische beginselen en de rechtsstaat een essentieel onderdeel van die Overeenkomst vormt. Het probleem van de kinderslavernij past in dat kader.

3. De Commissie is van oordeel dat positieve maatregelen, met name op onderwijsgebied, van cruciaal belang zijn in deze context. De Commissie financiert nu al in het kader van haar ontwikkelingsprogramma's projecten voor de verbetering van de situatie van kinderen in de verschillende landen en zij is zinnens om in samenwerking met internationale en niet-gouvernementele organisaties op de ingeslagen weg door te gaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2920/97 van Bertel Haarder (ELDR) aan de Commissie (17 september 1997)

Betreft: Creëren van veilige gebieden

Verscheidene EU-landen hebben ondervonden dat het vrijwel onmogelijk is asielzoekers terug te sturen naar met name Afrikaanse landen, aangezien in het land van herkomst of de buurlanden geen veilige gebieden zijn waar de betrokkenen bescherming en hulpverlening kunnen krijgen.

Is de Commissie bereid serieus te overwegen ontwikkelingsgeld of middelen voor rampenbestrijding in te zetten voor het creëren van veilige gebieden, dan wel naar andere kanalen voor financiële steun daarvoor te zoeken?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie (17 november 1997)

Wat betreft ontwikkelingshulp voert de Commissie de resolutie van de Raad van 5 juni 1997 inzake coherentie uit. Daartoe roept zij vergaderingen van deskundigen uit de lidstaten bijeen, waar wordt beraadslaagd over mondiale problemen in verband met de relatie tussen migratie en ontwikkeling. Op dit moment wordt de door het geachte Parlementslid voorgestelde aanpak door de Commissie niet overwogen.

In het kader van de humanitaire hulp steunt de Commissie (Bureau voor humanitaire hulp van de Europese Gemeenschap) maatregelen om een oplossing te vinden voor de problemen in verband met verplaatsingen van bevolkingsgroepen (vluchtelingen, ontheemden, gerepatrieerden) die het gevolg zijn van natuurrampen of door menselijk toedoen ontstane rampen, alsmede maatregelen voor repatriëring naar en reïntegratie in het land van herkomst wanneer is voldaan aan de in de huidige internationale overeenkomsten neergelegde voorwaarden. In deze context steunt zij tevens herstel- en wederopbouwwerkzaamheden op korte termijn, met name aan infrastructuur en uitrusting. Hierbij werkt zij nauw samen met plaatselijke instanties, met als doel de steunverlening te vergemakkelijken, verergering van de gevolgen van de crisis te voorkomen en de getroffenen te helpen een minimaal peil van zelfvoorziening te bereiken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2563/97 van Cristiana MUSCARDINI aan dee Raad. Vrij verkeer van alle burgers in de Europese Unie



Publicatieblad Nr. C 158 van 25/05/1998 blz. 0010



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2563/97 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Raad (28 juli 1997) Betreft: Vrij verkeer van alle burgers in de Europese Unie Acht de Raad het niet nodig om, eventueel via zijn voorzitter, de Italiaanse premier ervan op de hoogte te stellen dat de huidige grondwet van de Italiaanse Republiek - met regels die nu al vijftig jaar lang een voorlopig karakter hebben - in strijd is met de universele verklaring van de rechten van de mens, met het Verdrag van Maastricht over vrij personenverkeer in de EU, die allebei door Italië zijn onderschreven; ook is de grondwet in strijd met het normale gezond verstand; deze bepaling dwingt namelijk de Rai TV, de Italiaanse overheidsomroep, om geweldige bedragen uit te trekken om elke week personeel en apparatuur over te brengen naar Genève waar zijn medewerker - de heer Savoia Emanuele Filiberto, een bekende sportverslaggever - ter plekke zijn taken verricht, aangezien deze bepaling hem de toegang tot Italië ontzegt, net als aan zijn vader de heer Savoia Vittorio Emanuele, zakenman en makelaar? Antwoord (26 januari 1998) Het ligt niet op de weg van de Raad zich uit te spreken over een grondwettelijke bepaling van een lidstaat.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3570/97 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Ernstige racistische discriminatie door de Belgische sportautoriteiten ten aanzien van twee Italiaanse staatsburgers

De Franstalige Belgische Judobond heeft besloten EU-burgers uit te sluiten van de judo-wedstrijdsport. Dit besluit wekt bezorgdheid, te meer daar buitenlanders zo ook worden geweerd bij de beoefening van deze sport, die gewoonlijk plaatsvindt in clubs, waar zij immers niet meer mogen zijn ingeschreven.

Twee jonge Italianen, de broers Ermanno en Emanuele Agostini, reeds Belgisch nationaal kampioenen tussen 1984 en 1994, ondervinden deze uitsluiting van buitenlandse staatsburgers door de Belgische judobond aan den lijve.

Kan de Commissie er met klem bij de Belgische autoriteiten op aandringen dat de rechten van EU-burgers worden beschermd en de democratische gelijkheidsbeginselen worden geëerbiedigd?

Kan de Commissie een richtlijn opstellen om het racisme van de Belgische sportautoriteiten te veroordelen, dat zij met hun besluit om buitenlandse staatsburgers van de wedstrijdsport en de gewone beoefening ervan uit te sluiten aan de dag hebben gelegd?

Is de Commissie voornemens een richtlijn op te stellen waarmee de carrière van de gebroeders Agostini, meervoudig nationaal kampioenen van België, kan worden beschermd en zij weer deel kunnen uitmaken van de sportwereld in het land waar zij mogen wonen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (15 december 1997)

De uitsluiting van communautaire burgers van de Franstalige Belgische judobond kan in verschillende opzichten strijdig zijn met het communautair recht. Voor communautaire werknemers die een betaalde beroepsactiviteit uitoefenen op Belgisch grondgebied vormt de toegang tot judoclubs een sociaal voordeel krachtens artikel 7, lid 2, van Verordening (EEG) 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap ((PB L 257 van 19.10.1968. )). Dit voordeel moet niet alleen aan de werknemers, maar ook aan hun gezinsleden worden toegekend.

Ingeval het lidmaatschap bij de Franstalige judobond een economische activiteit is, vormt de uitsluiting van communautaire burgers van de judoclubs en bijgevolg van de bond een belemmering voor het vrije verkeer van vestiging.

Aangezien de door de geachte afgevaardigde opgemerkte discriminaties hun oorsprong hebben in een besluit van de Franstalige judobond, die een particuliere instelling is, heeft de Commissie geen bevoegdheid in dezen. Desalniettemin wijst de Commissie erop dat de artikelen 48 en 52 van het EG-Verdrag en Verordening (EEG) nr. 1612/68 rechtstreeks kunnen worden toegepast voor de nationale rechtbanken en kunnen worden geciteerd voor de verdediging van de rechten die het verdrag aan particulieren toekent.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3074/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (2 oktober 1997)

Betreft: Toegang tot het beroep van wegvervoerder

Deze vraag heeft betrekking op het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van richtlijn 96/26/EG inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van goederen-, respectievelijk personenvervoer over de weg, nationaal en internationaal, en inzake de wederzijdse erkenning van diploma's, certificaten en andere titels ter vergemakkelijking van de uitoefening van het recht van vrije vestiging van bedoelde vervoerondernemers (COM(97)0025 def. - 97/0029 SYN) ((PB C 95 van 24.3.1997, blz. 66. )). Op basis van de richtlijnen 74/561/EEG ((PB L 308 van 19.11.1974, blz. 18. )), 74/562/EEG ((PB L 308 van 19.11.1974, blz. 23. )) en 77/796/EEG ((PB L 334 van 24.12.1977, blz. 37. )) heeft de Raad maatregelen vastgesteld voor de harmonisatie van de voorwaarden voor de toegang tot het beroep van wegvervoerder en ter bevordering van de vrije vestiging van de ondernemers in deze sector.

Ondanks de in deze richtlijnen vastgestelde voorwaarden bestaan er in de lidstaten dermate grote verschillen dat het evenwicht op het gebied van de mededinging wordt verstoord en er mogelijk distorsies plaatsvinden; bovendien strookt het niveau van de vakbekwaamheid niet met het doel waarvoor zij bestemd is.

Het is bevredigend dat de Commissie thans in de bijlagen I en II van het voorstel voor een richtlijn meer belang heeft toegekend aan de vakbekwaamheid en de kennis op het gebied van het recht en het commercieel en financieel beheer. Wil de Commissie ervoor zorgen dat de vakbekwaamheid van de vervoersondernemers door de bevoegde autoriteiten zodanig getoetst wordt dat gewaarborgd kan worden dat zij volledig voldoen aan de in artikel 3, lid 4 genoemde voorwaarden?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (17 november 1997)

Het voorstel van de Commissie is er niet alleen op gericht de drie voorwaarden voor de toegang tot het beroep van ondernemer van goederen-, respectievelijk personenvervoer over de weg strenger te maken, maar ook komt hierin voor het eerst het concept van toetsing door de instanties van de lidstaten ter sprake.

Iedere wegvervoersonderneming moet eens in de vijf jaar aan een dergelijke toetsing worden onderworpen teneinde ervoor te zorgen dat aan alle drie de voorwaarden wordt voldaan, met een extra toetsing tussen het tweede en derde jaar om erop toe te zien dat het financiële criterium gerespecteerd blijft. De Commissie beschouwt deze toetsing als een noodzakelijk middel om het vereiste niveau in deze bedrijfstak te handhaven. Het Economisch en Sociaal Comité, in zijn advies van 28 mei 1997, en het Europees Parlement, in zijn advies in eerste lezing van 17 juli 1997, hebben het voorstel van de Commissie voor deze toetsingen gesteund. De Raad moet nog een gemeenschappelijk standpunt aannemen.