SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1826/99

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(11 oktober 1999)

Betreft: Internationale ontvoering van kinderen

In het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid voor gemeenschappelijke kinderen (COM(1999) 220) leest men in artikel 4 Ontvoering van kinderen dat de bevoegde rechterlijke instanties in de zin van artikel 3 Ouderlijke verantwoordelijkheid hun bevoegdheid uitoefenen overeenkomstig het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen.

Informeren de lidstaten hun burgers over de implicaties en rechten en plichten uit hoofde van dit Verdrag van 's-Gravenhage, bij voorbeeld in paspoorten of publicaties over verblijf in het buitenland? Zal hier bij de inwerkingtreding van deze verordening verandering in komen?

Is het de Commissie bekend of de lidstaten zich steeds houden aan de bepalingen van dit verdrag?

Antwoord van dhr. Vitorino namens de Commissie

(5 november 1999)

In artikel 4 van het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid voor gemeenschappelijke kinderen(1) wordt nader uiteengezet dat de internationale bevoegdheid die in het artikel omschreven wordt, uitgeoefend moet worden overeenkomstig het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 inzake internationale ontvoering van kinderen, met name bepaald in de artikelen 3 en 16. Met andere bewoordingen, een overheids- of rechterlijke instantie van een lidstaat die a priori bevoegd is beslissingen te nemen inzake de gewone verblijfplaats van een gemeenschappelijk kind van de echtgenoten in deze lidstaat (artikel 3 van het voorstel voor de verordening), mag geen maatregelen nemen die betrekking hebben op de ouderlijke verantwoordelijkheid, voordat er een eventuele beslissing is genomen, overeenkomstig het Verdrag van 's-Gravenhage, over de terugkeer of vasthouding van het betreffende kind, als deze gewone verblijfplaats het gevolg is van ongeoorloofde overbrenging of vasthouding.

De Commissie beschikt niet over informatie inzake de maatregelen die door de lidstaten genomen worden om hun onderdanen te informeren over de implicaties en gevolgen van dit Verdrag. Goedkeuring van de verordening zal geen enkele verplichting creëren voor het verspreiden van informatie door de lidstaten. De maatregelen voor voorlichting, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, zullen blijven vallen onder de bevoegdheid van de afzonderlijke lidstaten. De Commissie kan hier echter wel aan toevoegen dat de Conferentie van Den Haag periodiek vergaderingen van alle centrale overheden organiseert, waarin wordt toegezien op de tenuitvoerlegging van het verdrag. Tevens organiseert zij studiedagen om de nationale rechters bekend te maken met het functioneren van dit verdrag.

De Commissie is niet op de hoogte van gevallen waarbij de bepalingen van het desbetreffende verdrag niet werden nageleefd. De Commissie kan hieraan toevoegen dat er in het verdrag enige beoordelingsmarge voor de nationale overheden is gecreëerd bij het nemen van een beslissing over een verzoek om terugkeer van een kind dat ongeoorloofd overgebracht of vastgehouden wordt. Dit is met name het geval als het kind geheel is opgenomen in zijn nieuwe omgeving (artikel 12) of als het door terugkeer wordt blootgesteld aan lichamelijke en geestelijke gevaren of in een ondraaglijke situatie wordt gebracht (artikel 13).

(1) COM(1999) 220 def.