SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1705/96 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (25 juni 1996)

Betreft: Interne markt en consumentenbescherming

Naar aanleiding van de interne markt en consumentenbescherming: mogelijkheden en hinderpalen, zou de komende herziening van het VEU de gelegenheid moeten bieden om in het Verdrag enkele fundamentele bepalingen in te lassen voor een betere bescherming en verdediging van de consumenten en de bevordering van hun deelneming en vertegenwoordiging op alle besluitvormingsniveaus.

Acht de Commissie het derhalve niet wenselijk:

1. artikel 129 A opnieuw te formuleren ten behoeve van een geïntegreerd consumentenbeleid dat met de bevordering van hun belangen strookt,

2. een nauwkeurige lijst op te stellen van de fundamentele rechten van de consumenten,

3. de erkenning van de consumentenorganisaties als partij bij de gezamenlijke acties op het gebied van de consumptie te bekrachtigen,

4. een nieuwe bijzondere regeling vast te stellen voor het indienen van verzoeken ten aanzien van de eindbeslissing inzake wijzigingen op de toepassing van het subsidiariteitsbeginsel?

Gecombineerd Antwoord van mevr. Bonino namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1697/96 en E-1705/96 (29 juli 1996)

1) De opstellers van het Unieverdrag hebben met artikel 129 A wellicht het belang van de consumentenbescherming voor de verwezenlijking van de interne markt willen onderstrepen. Dit artikel bepaalt namelijk dat de Gemeenschap bijdraagt tot een hoog niveau van consumentenbescherming, niet alleen door middel van maatregelen in het kader van de totstandbrenging van de interne markt, maar ook door specifieke maatregelen ter ondersteuning en aanvulling van het beleid van de Lid-Staten om de gezondheid, de veiligheid en de economische belangen van de consumenten te beschermen en adequate consumentenvoorlichting te verschaffen.

Artikel 129 A lijkt tot dusverre een adequate en toereikende rechtsgrond voor de ontwikkeling van het consumentenbeleid op communautair niveau, met name in het kader van het derde driejarig actieprogramma (1996-1998) ((Mededeling van de Commissie over de prioriteiten van het consumentenbeleid, 1996-1998. Doc. COM(95) 519. )). Artikel 129 A, lid 1, onder b), is trouwens al tweemaal als concrete rechtsgrond gebruikt voor communautaire acties. Het betreft hier de laatste beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van een communautair informatiesysteem over ongevallen thuis en tijdens de vrijetijdsbesteding (Ehlass) ((Beschikking nr. 3092/94/EG van 7.12.1994, PB L 331 van 21.12.1994. )), en het voorstel voor een richtlijn betreffende de bescherming van de consument inzake de prijsaanduiding van aan de consument aangeboden produkten ((PB C 260 van 5.10.1995. )).

2) Hoewel zij van mening is dat de Intergouvernementele Conferentie niet in de eerste plaats bedoeld is om de bevoegdheden van de Unie te vergroten, is de Commissie van oordeel dat in het kader van deze conferentie bezien zou kunnen worden of het mogelijk is om in het communautair beleid een hoog niveau van consumentenbescherming beter te garanderen.

3) Artikel 129 A, lid 3, bepaalt dat de Lid-Staten de Commissie mededeling doen van maatregelen die de consument een hogere graad van bescherming bieden dan die welke uit hoofde van lid 2 van dit zelfde artikel zijn vastgesteld. Aangezien er op grond van dit tweede lid op communautair niveau nog geen enkele maatregel met een wetgevend karakter is vastgesteld, konden de in lid 3 bedoelde kennisgevingsprocedures nog niet in werking worden gesteld. De meeste in het verleden in het kader van het consumentenbeleid vastgestelde richtlijnen bevatten echter een minimumclausule die de Lid-Staten toestaat ter waarborging van een hoger niveau van consumentenbescherming strengere bepalingen te handhaven of goed te keuren. Deze minimumclausules zijn door de Lid-Staten zeer dikwijls toegepast. De nationale wettelijke maatregelen die strenger zijn dan de communautaire bepalingen, zijn over het algemeen ter kennis van de Commissie gebracht in het kader van de gebruikelijke mededeling van de maatregelen ter omzetting van de desbetreffende richtlijnen in nationaal recht.

4) Intensivering van de inspanningen ter verbetering van de voorlichting van de consumenten en versterking van hun vertegenwoordiging zijn twee van de tien door de Commissie in haar mededeling van 31 oktober 1995 bekendgemaakte prioriteiten van het consumentenbeleid. Teneinde de raadpleging van de consumenten te verbeteren, heeft de Commissie onder meer besloten de Consumentenadviesraad op te heffen en een Consumentencomité op te richten ((Besluit 95/260/EG van 13.6.1995. )). De Commissie is al jaren met succes actief op het gebied van de consumentenvoorlichting. De Commissie studeert op dit ogenblik op nieuwe strategieën voor het voorlichtingsbeleid, teneinde dit nog meer op de behoeften van de consument af te stemmen.