SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2379/97 van Wilfried Telkämper (V) aan de Commissie (10 juli 1997)

Betreft: Verlening van subsidies van de Commissie aan (Duitse) NGO's op ontwikkelingsgebied

In Duitsland wordt sinds november 1991 door een vrijwel uitsluitend door overheidsinstanties gesteunde en met belastinggelden gefinancierde privaatrechtelijke stichting een "giftenzegel¨ toegekend aan humanitaire en/of liefdadige organisaties die hun werkzaamheden (in het buitenland) voornamelijk door giften financieren. Doel van dit keurmerk is transparantie, seriositeit en een doelmatige besteding van de middelen door deze organisaties te waarborgen.

Voornoemde stichting, het "Deutsche Zentralinstitut für soziale Fragen¨ (DZI) in Berlijn, heeft sindsdien een monopoliepositie opgebouwd als controle-orgaan voor alle giften en beïnvloedt hierdoor vooral ook de strijd tussen Duitse NGO's om openbare subsidies, waaronder die van de EU-Commissie. Deze machtspositie is verontrustend omdat de toetsingscriteria en -procedures voor de toekenning van het zegel zeer onduidelijk zijn en een aantal gevallen bekend is geworden waarin het DZI bepaalde NGO's ten onrechte in een kwaad daglicht heeft gesteld. Bovendien worden kleine NGO's benadeeld. De verantwoordelijke diensten in DG VIII/ECHO worden daarom verzocht de volgende vragen te beantwoorden:

1. In hoeverre maakt de Commissie gebruik van de mogelijkheid om via het DZI concrete inlichtingen te verkrijgen over Duitse NGO's die bij de Commissie om subsidiëring van hun projecten verzoeken en in hoeverre baseert de Commissie haar besluiten om sommige NGO's te steunen en andere niet, op de aanbevelingen van het DZI over de subsidiabiliteit resp. de opname van deze organisaties in het bulletin betreffende giften ("Spendenbulletin¨)?

2. Is de Commissie op de hoogte van de criteria die het DZI voor de beoordeling van de subsidiabiliteit toepast en beschouwt zij deze criteria (met name de vereiste van "adequate reclame- en administratieve kosten¨) evenals de toetsingsprocedure als toereikende basis om een inhoudelijk juist oordeel over de subsidiabiliteit van NGO's te kunnen uitspreken?

3. Welke andere inlichtingen en aanbevelingen naast die van het DZI neemt de Commissie in aanmerking bij haar besluiten over de aanvragen van de NGO's om communautaire middelen?

4. Overweegt de Commissie gezien het groeiende aantal NGO's gelijke toetsingscriteria voor de gehele EU in te voeren? Welke eigen eisen stelt de Commissie nu reeds aan NGO's en hoe waarborgt zij dat kleinere organisaties een gelijkgerechtigde toegang tot EU-subsidies wordt geboden?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie (14 oktober 1997)

1. De Commissie en het Deutsche Zentralinstitut für soziale Fragen (DZI) wisselen nu en dan informatie uit over de Duitse niet-gouvernementele organisaties (NGO's). Wanneer de Commissie twijfel koestert omtrent de subsidiabiliteit van een Duitse NGO (hoofdstuk 2 van de "algemene voorwaarden voor cofinanciering¨), komt het voor dat zij, naast andere organen zoals het Verbindingscomité van niet-gouvernementele organisaties voor ontwikkeling (VNGO), het VENRO (een Duits NGO-netwerk), het DPWV (een ander netwerk) of het BMZ/BENGO (Ministerie van Internationale Samenwerking in Bonn), het DZI om advies vraagt.

2. Toekenning van het DZI-zegel aan een NGO stelt de Commissie niet als voorwaarde voor subsidiabiliteit. De Commissie richt zich slechts in enkele gevallen tot het DZI, bijvoorbeeld wanneer een NGO die twijfel oproept aangaande het voldoen aan de subsidiabiliteitscriteria, beweert dat ze door het DZI aanbevolen is. De Commissie neemt haar besluit op grond van haar eigen criteria en de verschillende inlichtingen waarover zij beschikt.

Het DZI stuurt geregeld schriftelijke informatie naar de Commissie, zoals de lijst van de NGO's met het DZI-zegel of inlichtingen over de criteria voor de toekenning van het zegel.

3. Het besluit dat een NGO in aanmerking komt voor cofinanciering (in het kader van begrotingslijn B7-6000) wordt genomen na toetsing van de door de NGO overeenkomstig de "algemene voorwaarden voor cofinanciering¨ voor te leggen documenten en gegevens. Daarbij wordt met name nagegaan of het verzoek gerechtvaardigd is. Bij de beslissing wordt rekening gehouden met het kader waarin het project ten uitvoer zal worden gelegd (de economische situatie van het land en de regio, de betrokken bevolkingsgroepen, andere steunverlenende partijen, de uitvoerbaarheid) en ook met de opmerkingen van de vertegenwoordigers van de Commissie op dit gebied.

4. De subsidiabiliteitscriteria voor projecten en NGO's zijn in de "algemene voorwaarden¨ nader omschreven en gelden voor alle NGO's in alle lidstaten die om cofinanciering verzoeken ten laste van begrotingslijn B7-6000. Het is algemeen bekend dat alle NGO's, ongeacht hun omvang of nationaliteit, op gelijke voet worden behandeld.