ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2817/02

van Bill Newton Dunn (ELDR) aan de Commissie

(30 september 2002)

Betreft: Citroenwrongel en gehakt

Volgens een bericht in de Sunday Telegraph, een Britse krant die berucht is om haar als regel slecht gefundeerde anti-EU propaganda, zal het voortaan, volgens een voorstel voor herziening van de EU-richtlijn inzake vruchtenjam, -gelei en -marmelade, alsmede kastanjepasta, in het Verenigd Koninkrijk onwettig zijn op een etiketcitroenwrongelofgehaktte vermelden.

Is dit waar?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(18 oktober 2002)

Lemon curd is een product dat voornamelijk bestaat uit een emulsie van spijsvetten of andere oliën (of beide), suiker, het gehele ei of de eidooier (of beide) en een combinatie van citroenmoes, citroenpulp of citroen.

Mincemeat is een product dat voornamelijk bestaat uit een zoetstof, druiven, schillen van citrusvruchten, suiker of een ander koolhydraat, niervet of een gelijkwaardig vet en azijn of azijnzuur, al dan niet met andere ingrediënten.

Richtlijn 2001/113/EG van de Raad van 20 december 2001 inzake voor menselijke voeding bestemde vruchtenjam of -confituur, -gelei en -marmelade, alsmede kastanjepasta(1) legt de benamingen vast van jam of confituur, extra jam of confituur, gelei, extra gelei, marmelade, geleimarmelade en kastanjepasta. De samenstelling van producten die deze benaming dragen moet overeenkomen met de definities van bijlage I van Richtlijn 2001/113/EG van de Raad.

Genoemde richtlijn bevat geen verbod op het gebruik van de namen mincemeat of lemon curd voor de aan het begin van dit antwoord beschreven producten.

(1) PB L 10 van 12.1.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3374/02

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(27 november 2002)

Betreft: Kritiek van Marta Andreasen op het boekhoudsysteem

Kan de Commissie motiveren waarom Marta Andreasen zich niet publiekelijk mag uiten over de beweerde onvolkomenheden in het boekhoudsysteem van de Commissie, indien de Commissie, zoals steeds maar weer wordt gezegd, van mening is dat niets van wat Marta Andreasen ter sprake brengt verder reikt dan wat reeds bekend is?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(17 december 2002)

Op grond van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen is de ambtenaar verplicht tot de meest strikte geheimhouding met betrekking tot alle feitelijke gegevens en inlichtingen welke in de uitoefening van zijn functie of ter gelegenheid daarvan te zijner kennis komen. Deze verplichting geldt algemeen voor de openbare dienst in democratische landen.

Volgens de jurisprudentie was deze verplichting in de eerste plaats bedoeld om de vertrouwensrelatie die tussen de Europese instellingen en haar ambtenaren en andere personeelsleden moet bestaan, te beschermen.

Mevrouw Andreasen is op passende wijze herinnerd aan de statutaire verplichtingen die zij als ambtenaar in acht moet nemen. Verder is haar verzocht de toestemming van haar hiërarchische meerdere te vragen alvorens uitspraken te doen in het openbaar.

Mevrouw Adreasen heeft slechts één maal om toestemming vooraf gevraagd, en wel zeer onlangs, op 2 december 2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3394/02

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(28 november 2002)

Betreft: Olijventeeltkadaster in Griekenland

Kan de Commissie zeggen hoe het gesteld is met de opstelling van het olijventeeltkadaster in Griekenland, hoeveel middelen ter beschikking zijn gesteld, wat haar mening is over de vorderingen tot dusver en wat de gevolgen kunnen zijn van de vertragingen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 december 2002)

Krachtens Verordening (EG) nr. 2366/98(1) van de Commissie worden de olijventeeltkadasters vervangen door een modern geografisch informatiesysteem (GIS), het zogenoemde GIS voor de olijventeelt.

In Griekenland is dit werk uitgesplitst in twee fasen.

Het Ministerie van Landbouw, dat belast is met de uitvoering ervan, heeft het werk uitbesteed aan een consortium van ondernemingen:

- fase één, die betrekking heeft op het verzamelen van het referentiemateriaal aan de hand van luchtfoto's, is voltooid en heeft 2 919 527 EUR gekost;

- fase twee omvat de implementatie van het GIS voor de olijventeelt en van dat voor de wijnbouw tegelijkertijd. In Griekenland is het wijnbouwkadaster nog niet geïmplementeerd. De tweede fase omvat de identificatie van de olijfbomen en wijngaarden op de luchtfoto's en de toetsing aan de in de aangifte vermelde gegevens, en is onderverdeeld in 14 contracten, die elk een verschillende geografische zone bestrijken. De waarde van de contracten voor dit deel wordt geraamd op 29 215 134 EUR voor het GIS voor de olijventeelt en op 8 168 703 EUR voor het GIS voor de wijnbouw.

De tweede fase van de werkzaamheden is pas laat aangevat, wegens problemen in verband met de overheidscontracten. Twee van de 14 contracten moeten nog worden ondertekend. Het eerste tastbaar resultaat wordt eind 2002 verwacht, terwijl het grootste deel van de werkzaamheden naar verwachting in het eerste halfjaar 2003 klaar zal zijn.

De Commissie zal overeenkomstig de in Verordening (EG) nr. 2366/98 van de Commissie bepaalde regels de voltooiing van het systeem verifiëren zodra de Griekse autoriteiten in een eindverslag melden dat het voltooid is.

Zolang er geen functionerend GIS is, zijn de Griekse autoriteiten verplicht 10 % van de aanvragen ter plaatse te controleren.

Met ingang van 1 november 2003 zal voor olijfolie die is verkregen van olijfbomen die niet in een erkend GIS zijn opgenomen geen steun meer worden verleend. Indien het GIS op die datum dus nog niet voltooid is, zal het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) voor de betrokken olijfolie geen steun meer verlenen(2).

(1) Verordening (EG) nr. 2366/98 van de Commissie van 30 oktober 1998 houdende uitvoeringsbepalingen van de productiesteunregeling voor olijfolie voor de verkoopseizoenen 1998/1999 tot en met 2000/2001, PB L 293 van 31.10.1998.

(2) Verordening (EG) nr. 1513/2001 van de Raad van 23 juli 2001 houdende wijziging van Verordening nr. 136/66/EEG, alsmede van Verordening (EG) nr. 1638/98, met het oog op de verlenging van de steunregeling en de kwaliteitsstrategie voor olijfolie, PB L 201 van 26.7.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3120/02

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(30 oktober 2002)

Betreft: De geplande sluiting van Federal Mogul

Weet de Commissie dat Federal Mogul van plan is zijn fabriek in Bridgewater in het Verenigd Koninkrijk plant te sluiten en dat daarbij bijna vierhonderd banen verloren dreigen te gaan? Kan de Commissie meedelen of Federal Mogul in het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland, Italië, Spanje en België in de voorbije vijf jaar financiële hulp heeft gekregen voor het scheppen van arbeidsplaatsen? Zo ja, is de Commissie dan niet van mening dat deze subsidies terugbetaald moeten worden nu er niet in Bridgewater, maar in Polen en Turkije nieuwe banen gecreëerd zullen worden?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(11 december 2002)

Naar aanleiding van het verzoek van de geachte afgevaardigde om informatie over de geplande sluiting van de fabriek van Federal Mogul in Bridgewater heeft de Commissie contact opgenomen met de regio South West England, die heeft verklaard dat Federal Mogul de afgelopen vijf jaar geen bijstand uit het Europees Sociaal Fonds (ESF) heeft ontvangen.

Ten aanzien van de Federal Mogul-vestigingen in de andere genoemde lidstaten wenst de Commissie de geachte afgevaardigde eraan te herinneren dat zij weliswaar de eindverantwoordelijkheid draagt voor de besteding van de communautaire middelen conform de door haar goedgekeurde programma's van de Structuurfondsen, doch dat de beheersautoriteit van het ESF in elke lidstaat beslist over de aanvragen voor bijstand uit het ESF. Daarom is het voor de Commissie niet mogelijk te achterhalen of deze onderneming in het kader van een nationale of zelfs regionale maatregel steun van de Gemeenschap heeft ontvangen. De Commissie moet daarom contact opnemen met de nationale autoriteiten en hun vragen hun eigen onderzoek in te stellen. De eventueel door de nationale autoriteiten aan de Commissie verstrekte informatie zal aan de geachte afgevaardigde worden doorgestuurd.

De ESF-voorschriften voorzien in ieder geval niet in terugbetaling wanneer een begunstigde zijn activiteiten naar een land buiten de Unie overbrengt. Er zij op gewezen dat met de bijstand uit het ESF geen ondernemingen als zodanig worden gesteund, maar dat daarmee in menselijk kapitaal wordt geïnvesteerd, zodat door opleidingsmaatregelen de individuele inzetbaarheid vergroot wordt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1838/02

van Martin Schulz (PSE) aan de Commissie

(27 juni 2002)

Betreft: Verenigbaarheid van Italiaanse regeringsmaatregelen met stabiliteits- en groeipact

Wat denkt de Europese Commissie van de financiële operatie die de Italiaanse regering aankondigt, dat er een vennootschap opgericht wordt die bevoegd is om het Italiaanse staatspatrimonium aan gebouwen, monumenten en domeinen onder haar hoede te nemen, en een ander vennootschap waar een deel van dat patrimonium aan overgedragen kan worden om met hypotheken de leningen van de Italiaanse regering voor openbare werken te waarborgen, en die eventueel tot verkoop van de betreffende goederen kan overgaan?

Gezien de onzekere verhandelbaarheid van een groot deel van het patrimonium, de buitengewone procedures die daartoe nodig zouden zijn en de regels die noodzakelijkerwijze in acht genomen moeten worden om in geval van geldtekort bepaalde monumenten van historisch belang te verkopen, is de vrees terecht dat zo'n creatieve financiële operatie in de praktijk uitloopt op een verhoging van de openbare schuld van een land waarvan de schuldenlast op het ogenblik al één van de zwaarste van de lidstaten van de Europese Unie is. Het is dus ook van belang om op tijd te vernemen of de voorgenomen maatregelen verenigbaar zijn met het stabiliteits- en groeipact.

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(26 juli 2002)

Het stabiliteits- en groeipact schrijft voor dat lidstaten begrotingssituaties moeten nastreven die vrijwel in evenwicht zijn of overschotten vertonen.

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2223/96 van de Raad van 25 juni 1996 inzake het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Gemeenschap(1) (het Europees Stelsel van Economische Rekeningen, ook wel ESER genoemd) en Verordening (EG) nr. 3605/93 van de Raad van 22 november 1993 betreffende de toepassing van het aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten(2) in bijlage bij het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (zoals gewijzigd door Verordening (EG) nr. 351/2002 van de Commissie van 25 februari 2002)(3), wordt de begrotingssituatie vastgesteld op basis van het begrotingstekort.

De vraag heeft betrekking op de onlangs door het Italiaans parlement goedgekeurde wetgeving houdende oprichting van twee instellingen, Patrimonio SpA en Infrastrutture SpA. Momenteel onderzoekt Eurostat nauwkeurig de aard van de activiteiten die deze instellingen zullen uitvoeren en zodra deze instellingen in werking treden zal zij een oordeel vellen over hun opname in de overheidsbegroting.

(1) PB L 310 van 30.11.1996.

(2) PB L 332 van 31.12.1993.

(3) PB L 55 van 26.2.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2992/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(23 oktober 2002)

Betreft: Maatregelen om ongelukken in de visserij tegen te gaan

Het Europees Parlement heeft op 5 april 2001 een resolutie aangenomen over veiligheid en oorzaken van ongevallen in de visserij(1). In artikel 17 wordt de Commissie verzocht om vaart te zetten achter het proces van harmonisatie van de statistische gegevens en de definities van

begrippen op het gebied van arbeidsongevallen te versnellen, teneinde uniforme criteria te kunnen hanteren en aldus inzicht te krijgen in de oorzaken en de evolutie van de ongevallen in de visserijsector; wenst dat te dien einde een voorstel wordt ingediend voor een verordening betreffende toepassing door de lidstaten van de verschillende fases van de Europese Statistieken inzake Visserijongevallen en de Europese Statistieken inzake Beroepsziekten.

Heeft de Commissie in dit verband een initiatief genomen?

(1) PB C 21 E van 24.1.2002, blz. 359.

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(29 november 2002)

Sinds 1990 werken de Commissie, Eurostat en het directoraat-generaal Werkgelegenheid en sociale zaken, in samenwerking met de bevoegde instanties in de lidstaten, gezamenlijk aan de harmonisatie van de Europese statistiek van arbeidsongevallen (ESAO-project(1)). Deze werkzaamheden hebben tot doel de criteria en methodieken voor de registratie van gegevens over arbeidsongevallen en de indiening van deze gegevens bij de Commissie te harmoniseren. Er zijn momenteel over alle lidstaten ESAO-statistieken voor de jaren 1993-2000 beschikbaar.

Ter bevordering van een actief Europees beleid inzake arbeidsongevallenpreventie is onlangs de laatste fase (ESAO-fase 3) ingeleid die het mogelijk moet maken de oorzaken en de omstandigheden van arbeidsongevallen vast te stellen en te onderzoeken. De gegevens van fase 3 zullen voor de referentiejaren 2001-2004 geleidelijk beschikbaar komen.

Wat de beroepsziekten betreft, is de verzameling van gegevens in het kader van de eerste fase van de ESBZ(2) van start gegaan voor het referentiejaar 2001. De verzameling is gebaseerd op een geharmoniseerde lijst van 69 medische diagnosen die volgens de ICD-10(3) van de Wereldgezondheidsorganisatie zijn gecodeerd, en op een lijst van daarmee samenhangende veroorzakende agentia. De gegevens zullen vanaf 2003 jaarlijks beschikbaar komen.

(1) ESAO: Europese statistiek van arbeidsongevallen.

(2) ESBZ: Europese statistiek van beroepsziekten.

(3) ICD: internationale classificatie van ziekten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2858/02

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 oktober 2002)

Betreft: Aanwending van het financieel instrument Life III, het Vijfde actieprogramma voor milieu en duurzame ontwikkeling, en voorlichtings- en sensibiliseringsacties inzake milieuproblemen door de gemeente Rome

In september 2002 heeft het comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag over de besteding van de door de EU ter beschikking gestelde fondsen ingediend.

Een zorgwekkende conclusie van dit verslag is dat de lokale en regionale overheden zeer traag en ondoeltreffend te werk gaan bij de aanbesteding van projecten; de betalingsverplichtingen van het begrotingsjaar 2000 zouden namelijk slechts 2 % van het volledige communautaire bestek bedragen.

Meermaals is benadrukt, ook door de Europese Commissie, dat het verontrustend is dat de lokale overheden de Europese fondsen onvoldoende aanwenden.

Enkele lokale, territoriale entiteiten, zoals bijvoorbeeld de gemeente Rome, hebben met name grote behoefte aan de Europese fondsen teneinde het milieu te behouden en te beschermen.

Kan de Commissie, gelet op het voorgaande, meedelen:

1. of de gemeente Rome projecten heeft ingediend voor de programma's Life III, het Vijfde actieprogramma voor milieu en duurzame ontwikkeling, en voorlichtings- en sensibiliseringsacties inzake milieuproblemen;

2. of de gemeente Rome geld heeft ontvangen voor dergelijke projecten;

3. of deze fondsen aangewend zijn?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(21 november 2002)

De stad Rome heeft geen enkele subsidieaanvraag ingediend in het kader van het LIFE III-programma, en heeft evenmin voorstellen ingediend in het kader van de algemene uitnodiging tot het indienen van voorstellen voor 2001 en 2002, die door het directoraat-generaal Milieu zijn gepubliceerd voor het thema milieubewustmaking.

In het verleden is aan de stad Rome, volgend op een uitnodiging tot het indienen van voorstellen voor algemene informatie- en bewustmakingsacties op milieugebied(1), een subsidie verleend om de Mediterrane Local Agenda 21-conferentie, die in Rome plaatsvond van 22 tot 24 november 1995, te co-financieren. Het totale bedrag dat door de Commissie werd betaald bedraagt 45 216 EUR, wat de kosten voor de organisatie van de conferentie ten dele dekt.

(1) PB C 71 van 23.3.1995.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2370/02

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(2 augustus 2002)

Betreft: Algemene overeenkomst betreffende de handel in diensten GATS

De algemene overeenkomst betreffende de handel in diensten (GATS) is een ingewikkelde overeenkomst waaronder een groot aantal diensten vallen en zij heeft mogelijkerwijs ingrijpende gevolgen voor het vermogen van de plaatselijke en regionale autoriteiten voor wat betreft de regeling en levering van diensten. De mogelijke gevolgen van de GATS voor subnationale autoriteiten zijn onduidelijk. Kan de Commissie meedelen welke objectieve studie naar de mogelijke gevolgen van de GATS is gemaakt?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Lamy namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2370/02 en E-2371/02

(17 september 2002)

Ter voorbereiding op de onderhandelingen over de algemene overeenkomst inzake de handel in diensten (GATS) heeft de Commissie door middel van breed overleg gestreefd naar een evenwichtige basis. Naast algemene vergaderingen over handelsbeleid in brede zin in het kader van de dialoog met de samenleving (civil society dialogue) heeft de Commissie een reeks specifieke bijeenkomsten met vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld georganiseerd over de onderhandelingen met betrekking tot de GATS. De meest recente bijeenkomst vond plaats op 2 juli 2002. Deze bijeenkomsten staan open voor alle groepen die belang hebben bij de onderhandelingen over de GATS, met inbegrip van vertegenwoordigers van lidstaten van centrale of lokale overheden. De Commissie is van plan deze dialoog voort te zetten naarmate de onderhandelingen over de GATS vorderen.

De inspanningen van de Commissie om het maatschappelijk middenveld te raadplegen worden uiteraard aangevuld met overleg op nationaal niveau. Hierdoor kunnen de lidstaten duidelijker vorm geven aan de standpunten die zij aan de Commissie meedelen wanneer zij geraadpleegd worden door het zogenaamde ad hoc Comité 133 (diensten). De Commissie is echter van mening dat de nationale overheden van iedere lidstaat verantwoordelijk zijn voor overleg met regionale en lokale overheden dat optimaal aansluit bij hun juridisch kader. De vraag kan daarom misschien beter gesteld worden aan de nationale overheden van iedere lidstaat. De Commissie heeft daarom zelf geen studies uitgevoerd naar de eventuele gevolgen voor het vermogen van de lokale en regionale overheden wat betreft de regelgeving met betrekking tot en de levering van diensten, en is niet op de hoogte van eventuele door anderen verrichte studies op dit gebied.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2934/02

van Jorge Moreira Da Silva (PPE-DE) aan de Commissie

(17 oktober 2002)

Betreft: Toepassing van het Europees Verdrag inzake de academische erkenning van universitaire kwalificaties (Conventie van de Raad van Europa, ETS032)

Een staat die het Verdrag inzake de academische erkenning van universitaire kwalificaties heeft ondertekend, weigert, wegens afwijking van bepaade onderdelen van het studieprogramma, een gediplomeerde een brevet van academische gelijkwaardigheid (niet-professioneel), en legt zo aan iedere gediplomeerde uit een andere staat die dit Verdrag heeft ondertekend, de verplichting op zijn studieprogramma geheel of gedeeltelijk over te doen. Kan deze situatie worden beschouwd als een schending van het Europees Verdrag inzake de academische erkenning van universitaire kwalificaties (ETS032)?

Zijn de bevoegde autoriteiten op het terrein van gelijkwaardigheidskwesties, waaronder tevens de Ministeries van Onderwijs van de ondertekenende staten, verplicht om, overeenkomstig artikel 4, de indieners van verzoeken om gelijkwaardigheid op de hoogte te stellen van de programmaonderdelen die niet aan hun eisen voldoen? Zijn zij tevens verplicht de houders van een buitenlandse universitaire kwalificatie een lijst te doen toekomen van de examens die zij alsnog moeten afleggen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(29 november 2002)

De Commissie is op de hoogte van de problemen in verband met het door het geachte parlementslid genoemde Europees Verdrag inzake de academische erkenning van universitaire kwalificaties (ETS nr. 032) en de andere in de Raad van Europa terzake gesloten verdragen. Zij is echter niet de bevoegde autoriteit om te waken over de toepassing van de betreffende verdragen en om zich bijgevolg uit te spreken over de verenigbaarheid, met Verdrag nr. ETS 032, van de maatregelen die door één of meer ondertekenende staten zijn genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3024/02

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(23 oktober 2002)

Betreft: Vrijheid van vestiging voor gediplomeerden van Italiaanse conservatoria

Musici die aan Italiaanse conservatoria zijn afgestudeerd met het maximum aantal punten, cum laude of met eervolle vermelding, die zich specialiseerden in Parijs en die een solistendiploma op zak hebben, kunnen niet deelnemen aan toelatingsexamens of les kunnen geven aan openbare scholen in Europa.

Kan de Commissie meedelen:

1. of zij de redenen hiervoor kent (reglementair of procedureel);

2. wie verantwoordelijk is voor het uitblijven van wederzijdse erkenning van diploma's;

3. of deze onaangename situatie te wijten is aan eventuele tekortkomingen van de Italiaanse overheid;

4. welke procedures gevolgd moeten worden opdat deze gediplomeerden les kunnen geven in de lidstaten van de Unie?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Bolkestein namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2935/02 en E-3024/02

(28 november 2002)

De erkenning van lesbevoegdheden wordt geregeld in de Richtlijnen 89/48/EEG(1) en 92/51/EEG(2) van de Raad. Deze richtlijnen zijn bedoeld om Europese burgers die al een beroepskwalificatie in hun lidstaat van oorsprong hebben, de mogelijkheid te bieden hun beroep in een andere lidstaat uit te oefenen. Om van het algemeen stelsel te profiteren, moet men volledig gekwalificeerd zijn om in de lidstaat van oorsprong een bepaald beroep uit te oefenen.

Voorzover de Commissie bekend, volstaan de door de Italiaanse conservatoria uitgereikte kwalificaties niet om in Italië tot het beroep van muziekleraar te worden toegelaten. Daartoe moet ook de lesbevoegdheid (abilitazione) worden verkregen door middel van concours, examens

of kwalificerende opleidingen. Tenzij ze in het bezit zijn van deze aanvullende kwalificatie, kunnen muzikanten die aan de Italiaanse conservatoria zijn afgestudeerd dan ook geen beroep doen op de richtlijnen om les te geven in andere lidstaten waar dit beroep gereglementeerd is. Wat concerten en orkesten betreft, zijn de desbetreffende beroepen in andere lidstaten, voorzover de Commissie bekend, niet gereglementeerd. Afgestudeerden van de Italiaanse conservatoria zouden derhalve op grond van hun diploma geen wettelijke belemmeringen mogen ondervinden om tot deze beroepen toegang te krijgen.

(1) Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, PB L 19 van 24.1.1989.

(2) Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG, PB L 209 van 24.7.1992.