SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0497/02

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Raad

(22 februari 2002)

Betreft: Plan voor het herstel van de heekstand

Het door de Commissie ingediende plan voor het herstel van de bestanden aan kabeljauw en Noordse heek in de communautaire wateren krijgt, vooral ten aanzien van kabeljauw, nogal wat kritiek te verduren van de kant van de visserijsector, de betrokken lidstaten en zelfs het Europees Parlement. Deze kritiek komt voort uit de discrepantie die bestaat tussen de conclusies in de verschillende wetenschappelijke adviezen en de drastische maatregelen die de Commissie voorstelt.

Om te beginnen komen de conclusies van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee, waarop de Commissie haar voorstel baseert, niet overeen met die van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij. Dit comité stelt voor 2002 een TAC voor van 35 000 Tm, terwijl de Commissie komt op 16 500 tot 22 000 Tm. De conclusies van dit comité worden geschraagd door wetenschappelijk onderzoek dat in het gebied is verricht, onder meer door het Spaanse vaartuig voor oceanografisch onderzoek Vizconde de Eza.

Het Europees Parlement, de betrokken lidstaten en de visserijsector pleiten voor een plan voor het herstel van de heekbestanden dat zich getrapt over langere tijd uitstrekt, zodat de sociaal-economische gevolgen worden afgezwakt en een onomkeerbare afbraak van de vloot en de werkgelegenheid wordt voorkomen. Het Europees Parlement wenst dat het plan een periode van ten minste zeven jaar beslaat in plaats van de vijf die de Commissie voorstelt. Bovendien schijnt de Commissie niet te begrijpen dat er verschillen zijn tussen de problematiek van de kabeljauw en die van de heek en dat er daarom afzonderlijke maatregelen genomen moeten worden.

Wat denkt de Raad van de kritiek van het Europees Parlement, de betrokken lidstaten en de visserijsector op het Commissievoorstel ten aanzien van de Noordse heek? Zal hij rekening houden met de wetenschappelijke studies over de heekbestanden die logenstraffen dat sprake is van de kritieke situatie waarop de Commissie haar drastische voorstel baseert? Zal de Raad de Commissie verzoeken om, zoals het Europees Parlement heeft geëist, een globale risicoanalyse te maken van de sociaal-economische gevolgen van dit plan op korte en middellange termijn? Is de Raad bekend met de in het gebied verrichte wetenschappelijke studies die laten zien dat de heekstand weliswaar sterk is afgenomen in zone VIII (Golf van Biskaje en Franse kust), maar dat de situatie beter is in de zones VI en VII (Ierse box)? Is de Raad voornemens om de Commissie te verzoeken een nieuw voorstel in te dienen specifiek voor de heek?

Antwoord

(22 juli 2002)

1. In zijn verslag van oktober 2001 wees de ICES erop dat de paaibiomassa (SSB) voortdurend afneemt en dat de populatie van noordelijke heek sinds 1997 amper is toegenomen. De ICES pleitte dan ook voor een herstelplan waardoor de SBB veilig en snel zou kunnen aangroeien tot meer dan 165 000 ton. Deze hoeveelheid werd beschouwd als de voorzorgsdrempel (Bpa) op basis waarvan het bestand zich vermoedelijk zou herstellen. In de afgelopen jaren bereikte de biomassa het dieptepunt van 120 000 ton; de ICES beschouwt deze hoeveelheid als het minimum waaronder het bestand waarschijnlijk zal instorten (Blim). In november 2001 heeft het WTECV dit verslag onderzocht en aanbevolen om de verschillende mogelijkheden en opties die erin worden vermeld te bestuderen, hetgeen nu gebeurt.

2. Voor 2002 heeft de Raad de totale TAC voor noordelijke heek vastgesteld op 26 960 ton, terwijl het aanvankelijke Commissievoorstel voorzag in 22 623 ton.

3. Door het Commissievoorstel met het herstelplan voor noordelijke heek tracht men de beoogde Bpa te bereiken door de TAC's op een zodanig niveau vast te stellen dat de biomassa jaarlijks met 15 % toeneemt. Voor dit herstel is geen tijdslimiet vastgesteld, hoewel men aanneemt dat er 7 à 8 jaar mee gemoeid zal zijn. De voorraad zal van de lijst van herstelbestanden worden geschrapt als het streefcijfer gedurende twee opeenvolgende jaren wordt bereikt. Voor kabeljauw waarvoor een andere aanpak geldt bedraagt de aanwas 30 % per jaar en wordt het herstel binnen vijf jaar verwacht. Met de herstelplannen voor kabeljauw en heek wordt in eerste instantie gestreefd naar het biologisch herstel van de bestanden. Zij gaan vergezeld van een regeling ter vermindering van de visserij-inspanning, van controle- en bewakingsbepalingen, en van diverse marktgerelateerde en structurele maatregelen waarbij met name de sloop van vaartuigen met communautaire steun wordt bevorderd; tevens wordt in tijdelijk gesloten gebieden voorzien.

De Raad heeft echter nog geen besluit over deze voorstellen genomen en zal dat ook niet doen voordat de nieuwe wetenschappelijke rapporten in mei-juni 2002 beschikbaar zijn.

4. De sociaal-economische neveneffecten van de herstelplannen worden door de Raad nog steeds onderzocht, teneinde een onomkeerbare afbraak van werkgelegenheid tegen te gaan. Dat impliceert evenwel dat een evenwicht moet worden vastgesteld tussen de visbestanden en de visserij-inspanningen.