SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0960/97 van Monica Baldi (UPE) aan de Commissie (13 maart 1997)

Betreft: Chemische behandeling van vlees

Mager vlees als kwaliteitsproduct is wetenschappelijk gezien een illusie en kan alleen verkregen worden door chemische behandeling op basis van â-agonisten (geneesmiddelen die algemeen gebruikt worden voor de behandeling van astmatische bronchitis), die gevaarlijk kunnen zijn voor de gezondheid van de consument omdat zij hart- en zenuwaandoeningen kunnen veroorzaken.

De consumentenvoorlichting is momenteel gericht op de keuze van vetvrije, smakelijke en licht verteerbare producten die gemakkelijk zijn toe te bereiden en redelijk geprijsd zijn.

De marktlogica, die vooral gericht is op de consumptie van mager vlees, is waarschijnlijk één van de oorzaken van de talrijke gevallen van voedselvergiftiging in bepaalde landen van de Europese Unie.

1. Is de Commissie bereid te zorgen voor betere voedingsinformatie aan de bevolking ter bescherming van de gezondheid, een onvervreemdbaar recht van de burger en een plicht van de instellingen? Mochten de beschikbare middelen ontoereikend zijn, dan moet in ieder geval prioriteit worden gegeven aan de voorlichting van de vrouw, die in de samenleving van oudsher verantwoordelijk is voor de keuze van de levensmiddelen.

2. Is de Commissie bereid te zorgen voor bijscholing van de in de gezondheidszorg werkzame personen op het gebied van de problemen in verband met diagnose en behandeling van de klinische effecten van de consumptie van met deze geneesmiddelen behandeld vlees?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (3 juli 1997)

De kwaliteit van vlees hangt van veel factoren af, zoals het ras, de fok- en voedermethoden, en de leeftijd van het dier bij de slacht. Het is mogelijk mager vlees te verkrijgen zonder gebruik te maken van groeibevorderaars.

Vlees vormt een belangrijk onderdeel van een uitgebalanceerde voeding, maar de consumptie van te veel dierlijke vetten kan schadelijk zijn voor de gezondheid.

Overeenkomstig de bestaande communautaire wetgeving is het gebruik van â-agonisten als groeibevorderaars verboden. De Commissie is bekend met het feit dat het overmatige en illegale gebruik van â-agonisten tot vergiftiging kan leiden. Zij betreurt het dat er producenten zijn die zich van dergelijke praktijken bedienen. Zij heeft consequent maximaal gebruik gemaakt van al haar wettelijke bevoegdheden om ervoor te zorgen dat het illegale gebruik van groeibevorderaars wordt uitgebannen, en zal dat blijven doen.

Er zijn geen aanwijzingen dat de consumptie van mager vlees dat volgens de geldende voorschriften is geproduceerd, tot voedselvergiftiging heeft geleid.

1. De Commissie is in februari 1997 overgegaan tot een reorganisatie van haar diensten met het doel de bescherming van de menselijke gezondheid, met name op voedselgebied, te versterken. Een van de manieren om deze doelstelling te bereiken is een betere informatieverspreiding. Voedingsvoorlichting, om te beginnen direct aan de burger, maar ook op communautair niveau, is een van de middelen hiertoe. Of daarbij prioriteit moet worden gegeven aan voorlichting van de vrouw, hangt af van de communicatiestrategieën die worden vastgesteld op grond van de te verspreiden informatie, waarbij zal worden getracht geen stereotypen te versterken die kunnen worden opgevat als discriminerend voor vrouwen.

2. De nieuwe bepalingen van Richtlijn 96/22/EG van de Raad ((PB L 125 van 23.5.1996. )) betreffende het verbod op het gebruik van â-agonisten in de veehouderij zouden bij de behandelende veeartsen en de veterinaire inspectie moeten leiden tot een verhoogde waakzaamheid ten aanzien van het illegale gebruik van deze stoffen, zowel tijdens hun werk op de boerderij als tijdens de controles op het slachthuis. Bovendien worden de nationale referentielaboratoria voor het opsporen van residuen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong door het communautair referentielaboratorium (het BgVV in Berlijn, Duitsland) bijgeschoold op het gebied van â-agonisten. De bijscholing is erop gericht de analysecapaciteiten van deze laboratoria te vergroten teneinde de efficiëntie van de nationale plannen voor het toezicht op de opspring van residuen te optimaliseren.

Er zij echter met nadruk op gewezen dat de opleiding van gezondheidswerkers op het gebied van de diagnose van klinische symptomen van vergiftiging ten gevolge van de consumptie van met â-agonisten behandeld vlees een zaak van de lidstaten is. De Commissie heeft in het algemenere kader van acute vergiftigingen bij de mens de samenwerking tussen de lidstaten bevorderd ingevolge de resolutie van de Raad van 3 december 1990 betreffende de verbetering van de preventie en de behandeling van acute vergiftigingen bij de mens ((PB C 329 van 31.12.1990. )), wat de lidstaten met betrekking tot voornoemde diagnose tot steun kan zijn.