SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0835/01

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(22 maart 2001)

Betreft: Milieumaffia in de Europese landen

- De milieumaffia is in veel Europese landen buitenproportioneel machtig geworden, met inbegrip van Italië; er worden honderdduizenden miljarden lire verdient met het illegaal verwerken van hoog toxisch afval: ecologische bommen die de gezondheid bedreigen niet alleen van de bewoners, maar ook van toekomstige generaties die door water-, land- en luchtverontreiniging hopeloos opgeschreven zijn;

- op de Italiaanse televisie is de afgelopen dagen geklaagd door gemeenteraadsleden van Milaan en randgemeentes over het gevaar van dioxine in onderaardse tonnen in de buurt van de waterreserves in dit gebied die gebruikt worden voor de waterleiding van Milaan; dit onderwerp is aangesneden in de gemeenteraad, de Unie heeft al gevraagd wanneer de werkzaamheden een aanvang nemen;

- de bouw van een zuiveringsinstallatie is broodnodig;

- de milieumaffia is zo machtig dat zij zich aan elke vorm van controle kan onttrekken.

Kan de Commissie mededelen:

1. of het nodig is opnieuw er bij de gemeente Milaan op aan te dringen dat de gelden onmiddellijk worden vrijgemaakt zodat de waterzuiveringsinstallatie kan worden aangelegd;

2. of het wenselijk is een task force op te richten met samenwerking van alle lidstaten om het illegaal storten van toxisch afval in kaart te brengen en langs wettelijke weg - zowel in de lidstaten als op communautair niveau - de verschillende milieucriminele organisaties te vervolgen met behulp van Interpol alsook met behulp van volksgezondheids- en milieudiensten?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(6 juni 2001)

Afval

Krachtens Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen(1) dienen de lidstaten ervoor te zorgen dat afval, dus ook giftig afval, zonder risico's voor mens en milieu wordt verwijderd. Dit betekent dat de Italiaanse overheid het beheer, de ophaling, het vervoer en het storten van afval zodanig moet organiseren dat storten zonder toestemming of illegaal storten niet voorkomen.

De Italiaanse overheid heeft bij de sanering van de betrokken locatie geen hulp van de Commissie gevraagd. De Commissie is niet van plan een initiatief in deze richting te nemen.

Krachtens artikel 8 van Richtlijn 75/442/EEG moeten de lidstaten de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat iedere houder van afvalstoffen deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of een derde die voor nuttige toepassing of verwijdering zorgt, tenzij de houder van de afvalstoffen zelf voor nuttige toepassing of verwijdering zorgt. Wanneer de identiteit van de houder van het afval niet bekend is (bijvoorbeeld bij een illegale storting), moeten de nationale instanties de nodige maatregelen nemen om aan de eisen van artikel 8 te voldoen. Het ongecontroleerd storten van afval gedurende lange tijd vormt ook een inbreuk op artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG, waar wordt bepaald dat afval zonder schade voor de gezondheid van de mens of het milieu nuttig moet worden toegepast of moet worden verwijderd(2).

Zuivering van afvalwater

Ten aanzien van de zuivering van afvalwater in de stad Milaan en de omgeving daarvan wordt in Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater(3) bepaald dat als regel secundaire zuivering moet worden uitgevoerd en voor zogenaamde kwetsbare gebieden, met name wanneer het gaat om wateren waar eutrofiëringsgevaar bestaat, een geavanceerdere zuivering. De in de richtlijn vastgestelde termijnen om voor een afdoende zuivering te zorgen lopen, afhankelijk van de omvang van de lozing en de kenmerken van het water, in 1998, 2000 en 2005 af.

Gezien de omvang van Milaan en de kenmerken van het noorden van de Adriatische Zee zouden de afvalwaterzuiveringsinstallaties voor Milaan eind 1998 operationeel moeten zijn geweest. De Commissie heeft een grondige beoordeling van de situatie uitgevoerd en het is haar derhalve bekend dat een groot deel van Milaan en omgeving afvalwater zonder afdoende zuivering in het afwateringsgebied van de Po en derhalve het noorden van de Adriatische Zee loost. De Commissie heeft in haar hoedanigheid als hoedster van het EG-Verdrag de nodige juridische stappen overeenkomstig het EG-Verdrag genomen.

In het zesde milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (Milieu 2010: Onze toekomst, onze keuze) voor de periode 2001-2010(4) wordt uitdrukkelijk gesteld dat milieucriminaliteit krachtig moet worden aangepakt(5).

In het kader van haar optreden krachtens de eerste pijler van het EG-Verdrag heeft de Commissie op 13 maart 2001 een voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake milieubescherming door het strafrecht(6) vastgesteld. Wanneer deze voorgestelde richtlijn door de Raad en het Parlement is vastgesteld, moet er voor een effectievere toepassing van het communautaire recht ter bescherming van het milieu kunnen worden gezorgd door in de gehele Gemeenschap in het milieurecht van elke lidstaat een minimaal pakket met strafbare feiten in te voeren.

Enerzijds tracht de Commissie alle zo betrouwbaar mogelijke informatie te verzamelen over het bestaan en de omvang van de georganiseerde misdaad op het gebied van het milieu. Anderzijds probeert zij de lidstaten in het kader van de samenwerking op het gebied van politie en justitie (Titel VI van het Verdrag betreffende de EU) zover te krijgen dat ze de voorgestelde richtlijn aanvullen met afdoende maatregelen, met name om in alle lidstaten de minimale hoogte van de straf vast te stellen en om de uitwijzing van milieucriminelen tussen de lidstaten onderling te vergemakkelijken.

(1) PB L 194 van 25.7.1975.

(2) Europees Hof van Justitie, zaak C-365/97 - San Rocco.

(3) PB L 135 van 30.5.1991.

(4) COM(2001) 31 def.

(5) Zie blz. 15 van het zesde programma.

(6) COM(2001) 139 def.