NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/732

(2004/C 84 E/0825)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3311/03

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft: Rotatieprincipe directoraten-generaal

De Europese Commissie hanteert het principe dat topambtenaren na verloop van tijd (een vijftal jaren) „roteren” naar een ander directoraat-generaal. Men gaat er (mijns inziens terecht) van uit dat een zekere vorm van mobiliteit onder ambtenaren een goede zaak is, en dat het rotatieprincipe de kans op mistoestanden reduceert.

De perikelen rond Eurostat brachten echter aan het licht dat de directeur-generaal van deze instelling niet meer onderhevig was aan het rotatieprincipe omdat men vond dat dit, in het licht van zijn naderende pensionering, niet meer opportuun was.

Hoeveel ambtenaren zijn momenteel het voorwerp van een uitzondering op de geldende rotatieregel?

Bestaan er, naast het naderen van de pensioensgerechtigde leeftijd, nog andere motieven om af te wijken van het rotatieprincipe? Om welke motieven gaat het?

Is de Eurostat-affaire voor de Commissie een reden om in de toekomst geen afwijkingen op de rotatieregel toe te staan?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Kinnock namens de Commissie

op de schritftelijke vragen P-3142/03 en E-3311/03

(23 januari 2004)

Na haar aantreden in september 1999 heeft deze Commissie richtsnoeren aangenomen voor de aanstelling van haar topambtenaren. Hierin is bepaald dat de directeuren-generaal na vijf jaar in dezelfde functie onderworpen zijn aan mobiliteit, en dat zij normaal gesproken niet langer dan zeven jaar dezelfde functie kunnen bekleden. Gedetailleerde bepalingen over de selectie en aanstelling van de directeuren-generaal zijn bij het Parlement beschikbaar en werden voor het gehele personeel in de administratieve informatiegids gepubliceerd.

Uit de lijst met carrièrebewegingen van directeuren-generaal sinds 1999 die rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement wordt gestuurd, blijkt dat geen enkele thans fungerende directeur-generaal langer dan vijf jaar in functie is.

In september 1999 waren acht directeuren-generaal al meer dan zeven jaar in functie en vier al meer dan vijf jaar. Van deze twaalf personen zijn er twee gemuteerd of hebben de instelling verlaten in 1999, vier in 2000, twee in 2001, twee in 2002 en twee in 2003. In het geval van de directeur-generaal van Eurostat zijn de mobiliteitsbepalingen niet toegepast, in eerste instantie vanwege diens centrale rol in de periode voor en na de invoering van de euro, en vervolgens vanwege zijn nakend vervroegd pensioen. De procedure voor zijn vervanging werd op 9 januari 2003 door publicatie van het betrokken ambt gestart als onderdeel van een ruimer mobiliteitsschema dat betrekking heeft op diverse DG's en in 2002 is voorbereid.

De Commissie heeft bij het vaststellen van een tijdschema voor carrièrebewegingen oog voor praktische aspecten zoals het belang van de dienst; ook een korte tijdsspanne vóór het bereiken van het pensioen kan een van de factoren zijn waarmee rekening gehouden wordt.

Geen ambtenaar is vrijgesteld van de verplichting tot mobiliteit en de Commissie is ook niet van plan dergelijke vrijstellingen in te voeren of de bestaande richtsnoeren aan te passen.

Het is natuurlijk onmogelijk de pensioneringsdata van personeelsleden precies te voorzien omdat sommige ambtenaren niet tot de leeftijd van 65 jaar willen blijven doorwerken.

Ik ontving het juridische advies dat een systematische bekendmaking van de leeftijden van de benoemde directeuren-generaal een inbreuk zou zijn op de bepalingen ter bescherming van de persoonsgegevens volgens Verordening 45/2001/EG en, meer speciaal, van artikel 6 van dat statuut.

De Commissie kan het geachte parlementslid echter wel meedelen dat van de 31 bestaande directeuren-generaal er één 46 jaar oud is, één 48, twee 49, één 50, drie 53, twee 54, één 55, zes 56, één 57, vijf 58, drie 60, één 61, twee 62 en twee 64.