ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2911/97 van Johanna Maij-Weggen (PPE) aan de Commissie (17 september 1997)

Betreft: Kinderen met aids in Afrika

Volgens Unicef zouden in de 15 Afrikaanse landen ten zuiden van de Sahara nu al 1.000 kinderen per dag aan aids sterven terwijl er alleen al in 1996 400.000 kinderen met het HIV-virus zouden zijn besmet.

Unicef schat dat na het jaar 2000 de gemiddelde ouderdomsverwachting in de betrokken landen mede hierdoor met 11 jaar zal dalen.

Kan de Commissie meedelen wat zij doet om, samen met de betrokken Afrikaanse landen HIV-besmettingen te voorkomen?

Hoeveel geld geeft de Europese Unie uit voor de steun aan aids-preventie in de betreffende landen van Afrika?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie (15 oktober 1997)

De internationale gemeenschap is in 1986 beginnen reageren op de bedreiging van de HIV/AIDS-epidemie. In het kader van deze gezamenlijke internationale actie heeft de Gemeenschap medio 1987 haar eigen programma gelanceerd, oorspronkelijk als onderdeel van haar samenwerking met de landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS), en later met alle ontwikkelingslanden door de instelling van een nieuwe begrotingslijn in 1988 (B7-6211). Van 1987 tot medio 1997 heeft de Gemeenschap ongeveer 170 miljoen ecu toegekend voor het steunen van HIV/AIDS-activiteiten in de ontwikkelingslanden. Een groot deel van deze middelen wordt gebruikt ter voorkoming van de overdracht van het virus op het Afrikaans continent, waar de ziekte sterk verspreid is.

De Gemeenschap heeft specifieke activiteiten met betrekking tot het HIV onder kinderen opgezet en gesteund door middel van adviesverlening, onderwijs en voorlichting onder jonge vrouwen om de perinatale overdracht van het virus van moeder op kind te beperken. In het programma wordt ook bijzondere aandacht besteed aan het steunen van initiatieven met betrekking tot het onderricht op school en de mobilisering van de jeugd om besmetting van jongeren met het HIV-virus te voorkomen. Daarnaast is ook steun verleend voor het ontwikkelen van strategieën voor het verzorgen van zuigelingen en kinderen met HIV. Algemene informatie over de programma-activiteiten wordt permanent verspreid en besproken in verschillende institutionele fora.

Op 7 januari 1994 heeft de Commissie een mededeling gericht aan de Raad en het Parlement over de beleidsbeginselen en strategische prioriteiten voor HIV/AIDS-activiteiten van de Gemeenschap en de lidstaten in de ontwikkelingslanden ((COM (93) 479. )). Deze beginselen en prioriteiten zijn in een resolutie van 6 mei 1994 (nr. 6449/94) goedgekeurd.

In maart 1997 is aan de Commissie Ontwikkeling van het Parlement een door de Commissie opgesteld activiteitenverslag over de uitvoering van het HIV/AIDS-programma van de Gemeenschap voorgelegd (uitvoering van het HIV/AIDS-programma van de Gemeenschap in de ontwikkelingslanden).
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3089/97 van Antonio Tajani (UPE) aan de Commissie (19 september 1997)

Betreft: Het opbrengen van Italiaanse vissersschepen door Tunesië

Afgelopen zomer, nl. eind juli en in de maand augustus, hebben zich ernstige incidenten voorgedaan in het Kanaal van Sicilië. Drie Italiaanse vissersschepen die in deze internationale wateren aan het vissen waren, werden door de Tunesische kustwacht met wapengeweld bedreigd en vervolgens opgebracht. Dergelijke voorvallen vinden helaas herhaaldelijk plaats en het is dan ook dringend geboden dat de vrijheid van scheepvaart en visserij in deze internationale wateren wordt verzekerd en dat de veiligheid van de Italiaanse vissers die daar op legale wijze hun werkzaamheden verrichten en wier persoonlijke onschendbaarheid regelmatig in ernstig gevaar wordt gebracht, wordt gegarandeerd.

Welke maatregelen zal de Commissie nemen om zo spoedig mogelijk terug te keren tot een normale situatie, waarbij de veiligheid van de vissersschepen van de Gemeenschap en de eerbiediging van het internationaal recht in het Kanaal van Sicilië gewaarborgd is?

Hoe staat het met de besprekingen over toetreding van de Europese Unie tot de Algemene Raad voor de Visserij in de Middellandse Zee, een orgaan dat garant zou kunnen staat voor de aanneming en naleving van gemeenschappelijke normen ter bescherming van de visserij in deze zee?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (29 oktober 1997)

De Italiaanse autoriteiten hebben de gebeurtenissen waarnaar het geachte Parlementslid in zijn vraag verwijst, niet aan de Commissie gemeld. De Commissie heeft echter wel voortdurend met klem geëist dat het internationale zeerecht door alle landen in acht wordt genomen, en zij veroordeelt elk gewelddadig optreden dat de veiligheid van de vaartuigen in het gedrang kan brengen.

Wat de in de vraag van het geachte Parlementslid vermelde feiten betreft, zij eraan herinnerd dat tussen Tunesië en de Gemeenschap geen visserijovereenkomst bestaat en dat, volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt, de gebeurtenissen in internationale wateren zouden hebben plaatsgevonden.

In antwoord op de vraag wanneer de Gemeenschap tot de Algemene Raad voor de Visserij in de Middellandse Zee (ARVMZ) zal toetreden, kan worden gemeld dat in de 22ste voltallige zitting van de Raad in Rome van 13 tot en met 16 oktober 1997, de amendementen zijn goedgekeurd die in de ARVZM-overeenkomst zijn aangebracht om de toetreding van de Gemeenschap als volwaardig lid mogelijk te maken. De Commissie volgt de ontwikkelingen van dit dossier op de voet om ervoor te zorgen dat de procedure voor de goedkeuring van de verordening van de Raad betreffende de toetreding van de Gemeenschap zo snel mogelijk wordt afgewikkeld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2926/97 van Anne McIntosh (PPE) aan de Commissie (17 september 1997)

Betreft: Financiering van hoger onderwijs in het Verenigd Koninkrijk

In het rapport van de Nationale Commissie van onderzoek naar het hoger onderwijs in het Verenigd Koninkrijk, voorgezeten door Sir Ron Dearing, wordt aanbevolen om vooral het aantal cursussen met een tijdsduur van één en twee jaar uit te breiden.

Kan de Commissie bevestigen dat dergelijke studieperiodes in aanmerking zouden komen voor EU-subsidiëring en meedelen of er sprake is van een minimumcursusduur om in aanmerking te kunnen komen voor financiële steun van de EU?

Zullen dergelijke cursussen die één of twee jaar duren, in andere lidstaten worden erkend als hoger onderwijs?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (14 november 1997)

De Gemeenschap stelt middelen beschikbaar voor steun aan samenwerking tussen instellingen voor hoger onderwijs in de lidstaten, met name door middel van het Erasmus-hoofdstuk van het Socrates-programma, en door middel van het Leonardo da Vinci-programma.

Wat het Erasmus-hoofdstuk van Socrates betreft, kunnen in aanmerking komende instellingen voor hoger onderwijs ((Alle universiteiten en andere instellingen voor hoger onderwijs die door de autoriteiten van de lidstaat zijn erkend als deelnemer aan het programma. )) een aanvraag indienen voor steun aan de ontwikkeling van cursusmodules of volledige cursussen samen met instellingen in ten minste twee andere deelnemende landen ((De vijftien lidstaten alsmede IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Roemenië. )). Normaliter komen ook een- en tweejarige cursussen voor steun in aanmerking.

Verder is communautaire steun beschikbaar via Erasmus voor de extra kosten waarmee studenten worden geconfronteerd wanneer zij een studieperiode in het buitenland doorbrengen in het kader van een formeel programma voor hoger onderwijs dat wordt afgesloten met een door de autoriteiten van het betrokken deelnemende land erkende graad of erkend diploma. De minimale periode voor studie in het buitenland die voor dergelijke steun in aanmerking komt, bedraagt drie maanden; de maximumperiode is 12 maanden. De studentenbeurzen voor Erasmus zijn niet bestemd voor studenten die een volledige hogeronderwijsprogramma in een andere lidstaat of een land van de EVA willen volgen.

In het kader van Leonardo wordt steun verleend aan de ontwikkeling en uitvoering van gezamenlijke opleidingsmodules (inhoud, hulpmiddelen, voorzieningen). Samenwerkingsverbanden tussen partners uit ten minste drie deelnemende landen kunnen proefprojecten opzetten voor de ontwikkeling van onderwijsmodules. De partnerschappen van Leonardo omvatten gewoonlijk bedrijven, opleidingsinstanties of instellingen voor hoger onderwijs.

De erkenning van kwalificaties die zijn afgegeven door hogeronderwijsinstellingen in andere lidstaten is de taak van de autoriteiten in iedere lidstaat. In het kader van het Socrates-programma wordt steun verleend aan een netwerk van nationale centra voor academische erkenning (NARIC's) die de vergelijking en onderlinge erkenning van kwalificaties moeten vergemakkelijken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3079/97 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie (2 oktober 1997)

Betreft: Dialoog met Cuba

Beschikt de Commissie over voldoende elementen om met het oog op de politieke en economische situatie op Cuba de dialoog met de Cubaanse autoriteiten, die eventueel zou kunnen uitmonden in een mandaat om de mogelijkheden van een samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Cuba, te intensiveren?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (22 oktober 1997)

Het gemeenschappelijk standpunt van de Unie met betrekking tot Cuba, aangenomen door de Raad op 2 december 1996 ((PB L 322 van 12.12.1996. )) en verlengd op 26 juni 1997, alsook het bij diezelfde gelegenheid goedgekeurde verslag van het Voorzitterschap over de tenuitvoerlegging van dit standpunt, beogen uitdrukkelijk de intensivering van de dialoog met de Cubaanse autoriteiten en met alle sectoren van de Cubaanse samenleving, evenals de handhaving van humanitaire hulp en economische samenwerking ter ondersteuning van de hervormingen.

In de twee teksten wordt evenwel "volledige¨ samenwerking, die van dezelfde aard is als die met andere Latijn-Amerikaanse landen in het kader van de samenwerkingsovereenkomsten, gekoppeld aan wezenlijke vorderingen op het gebied van de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden.

Vastgesteld dient te worden dat er in de afgelopen maanden geen vooruitgang geboekt werd. Er wordt veeleer een verstarring van de Cubaanse politiek geconstateerd, met name wat de houding jegens dissidenten betreft, alsook een vertraging van de hervormingen.

Gezien deze ontwikkeling lijken de voorwaarden voor een mandaat met het oog op het sluiten van een eventuele samenwerkingsovereenkomst tussen de Unie en Cuba momenteel niet aanwezig.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2606/97 van Johanna Maij-Weggen (PPE) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Mishandeling van de Chinese dissident Wei Jinsheng

Weet de Commissie dat de Chinese dissident Wei Jinsheng, die een 14-jarige gevangenisstraf in de gevangenis in Tangshan (provincie Hebei) uitzit voor zijn uitgesproken mening over thema's inzake politieke en mensenrechten in China, in de maand juni diverse malen is geslagen en mishandeld door medegevangenen?

Weet de Commissie dat deze mishandeling onder het toeziend oog van de gevangenisbewaarders plaatsvond en dat deze Wei Jinsheng niet beschermden, sterker nog, hem een extra straf oplegden voor het uitlokken van een gevecht?

Is de Commissie bereid de Chinese regering om opheldering te vragen over de wijze waarop de heer Wei Jinsheng door de Chinese autoriteiten wordt behandeld?

Kan de Commissie meedelen welke EU-lidstaten momenteel asiel verlenen aan Chinese vluchtelingen die omwille van hun politieke en mensenrechtenactiviteiten worden vervolgd?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie (16 september 1997)

De situatie van de mensenrechten in China is een kwestie die de Commissie met grote zorg vervult; zij heeft zich ertoe verbonden alles op alles te zetten om daarin verbetering te brengen.

De Unie heeft de Chinese autoriteiten al op de hoogte gebracht van haar bezorgdheid over het bijzondere geval van de heer Wei Jinsheng, alsook over de situatie van alle politieke gevangenen in China.

De kwestie van de omstandigheden in de gevangenissen werd ondermeer ter sprake gebracht door de Troïka in het kader van de mensenrechtendialoog van de EU met China, waarvoor twee bijeenkomsten in januari 1995 in Brussel en in januari 1996 in Beijing plaats hebben gevonden. De Chinese autoriteiten hebben deze specifieke bilaterale dialoog opgeschort na de gezamenlijke indiening van een resolutie van de Unie over de mensenrechtensituatie in China tijdens de vergadering van de mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties in april 1996. De Unie heeft het vaste voornemen deze dialoog zo spoedig mogelijk te hervatten.

Politiek asiel wordt door lidstaten verleend overeenkomstig hun eigen beleid op dit terrein.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2872/97 van Kenneth Coates (GUE/NGL) aan de Commissie (11 september 1997)

Betreft: Vrij verkeer

Volgens het antwoord van commissaris Flynn op schriftelijke vragen E-0062/97 en E-0063/97 ((PB C 186 van 18.6.1997, blz. 218. )) is het aantal personen dat toestemming kreeg een werkloosheidsuitkering uit het Verenigd Koninkrijk te onvangen terwijl zij in een andere lidstaat werk zochten, tussen 1993 en 1995 met 44% gedaald. Het aantal personen dat hun uitkeringen naar het Verenigd Koninkrijk kon "exporteren¨, is tussen 1992 en 1993 evenwel met 43% gestegen.

Kan de Commissie voor deze uiteenlopende ontwikkelingen een verklaring geven? Vormen meer recente gegevens een reden hier een revisie door te voeren? Beschikt de Commissie over verdere gegevens betreffende de "export¨ van uitkeringen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (3 oktober 1997)

In aansluiting op haar antwoord op de schriftelijke vragen E-62/97 en E-63/97 van de geachte afgevaardigde, deelt de Commissie hem mede dat de lidstaten geen nadere informatie hebben verstrekt krachtens Aanbeveling nr. 17 van de Administratieve Commissie voor de sociale zekerheid van migrerende werknemers over de "uitvoer¨ van werkloosheidsuitkeringen en evenmin hebben zij enige verklaring gegeven voor de trends waar hij naar verwijst.

De Commissie zal de lidstaten nogmaals verzoeken de informatie te verstrekken in overeenstemming met deze aanbeveling.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3002/97 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (1 oktober 1997)

Betreft: Besluit van de Italiaanse regering om gemeentes toe te staan een eigen openbare vervoersdienst per auto in te stellen

In de laatste week van juli 1997 heeft de Italiaanse regering een besluit uitgevaardigd dat gemeentes de mogelijkheid geeft om een eigen openbare vervoersdienst per auto in te stellen als alternatief voor de al bestaande taxi's. Deze maatregel heeft tot veel klachten geleid van taxibedrijven die van mening zijn dat hun beroepsgroep hier ernstig door wordt gedupeerd, omdat er mechanismen in het leven zijn geroepen die het spel van de vrije concurrentie in de sector openbaar vervoer per auto dreigen te vervalsen.

Daarom luidt de vraag aan de Commissie:

1. of zij kennis heeft genomen van deze affaire;

2. of er Europese regels bestaan voor openbare vervoersdiensten per auto;

3. of zij de Italiaanse taxibedrijven gelijk kan geven met hun vrees voor eventuele concurrentievervalsing als gevolg van deze maatregel;

4. zo ja, of zij van mening is dat zij stappen moet nemen bij de Italiaanse autoriteiten.

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (6 november 1997)

1. De Commissie is niet op de hoogte van de door het geachte Parlementslid genoemde maatregelen.

2. Neen.

3.-4. De organisatie van en de controle op de nationale, regionale of plaatselijke taximarkten en dus ook het vergunningenstelsel vallen voornamelijk onder de bevoegdheden van de nationale instanties. Deze zijn beter in staat dergelijke aangelegenheden te behandelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3444/97 van Olivier Dupuis (ARE) aan de Commissie (21 oktober 1997)

Betreft: Nepal

In het kader van de begroting 1997 heeft het Parlement een toelichting opgenomen bij begrotingslijnen B7-300 "Financiële en technische samenwerking met de ontwikkelingslanden in Azië¨ en B7-301 "Economische samenwerking met de ontwikkelingslanden in Azië¨, waarin verklaard wordt dat de voor Nepal bestemde bedragen worden verbonden aan de voorwaarde dat de Nepalese autoriteiten waarborgen dat zij geen vluchtelingen uit Tibet zullen uitzetten. Welk gevolg heeft de Commissie aan deze toelichting gegeven?

Is de Commissie een discussie begonnen met de Nepalese regering? Heeft zij waarborgen gekregen in de zin die het Europees Parlement voor ogen stond? Indien dit niet het geval is welke initiatieven denkt zij hiertoe te ontplooien? Beschikt zij over nauwkeurige informatie over de situatie van de Tibetaanse vluchtelingen in Nepal, over de stroom nieuwe vluchtelingen en over de wijze waarop zij door de Nepalese instanties worden behandeld?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (4 november 1997)

In het kader van de besprekingen over de mensenrechten werd met de Nepalese regering het vluchtelingenprobleem in het algemeen aan de orde gesteld. Dit gebeurde in november 1996 tijdens de eerste vergadering van de Gemengde Commissie EG-Nepal. Bij die gelegenheid bood de Nepalese regering concrete garanties voor het nakomen van haar verplichtingen met het oog op de verdediging van de mensenrechten. Sedertdien onderhoudt de Commissie via haar Delegatie de dialoog met de Nepalese regering over dit onderwerp en volgt zij de ontwikkelingen aandachtig.

Momenteel zijn er aanwijzingen dat de vluchtelingenstroom vermindert en dat toestand niet verslechtert door nieuwe uitwijzingen of door de manier waarop de Nepalese autoriteiten de vluchtelingen uit Tibet behandelen. Het spreekt vanzelf dat, mocht er een verslechtering geconstateerd worden, de Commissie niet zou aarzelen de Nepalese regering te waarschuwen en de meest geschikte maatregelen te treffen.

Voorts dient erop te worden gewezen dat de Commissie in 1996 een uitbreidings- en herstructureringsproject gefinancierd heeft ten bate van opvangcentra voor Tibetaanse vluchtelingen in de vallei van Kathmandou en in Pokhara. Met dit project wordt gestreefd naar verbetering van de situatie van de Tibetanen die via Nepal uitwijken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2778/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Unificatie van de economische beroepenlijsten

Uit een nauwkeurig onderzoek in de EU-lidstaten blijkt dat Italië het enige land is zonder een gemeenschappelijk beroepsregister van accountants en arbeidsconsulenten, wier gezamenlijk aantal op het Italiaanse grondgebied momenteel bijna 100.000 bedraagt.

Kan de Commissie in afwachting hiervan druk uitoefenen op de Italiaanse regering, opdat deze het initiatief neemt de economische beroepenlijsten wettelijk te unificeren?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (27 oktober 1997)

Er bestaat geen communautaire regel die vereist dat Italië een gemeenschappelijk beroepsregister opstelt van de beroepen die in Italië worden beoefend onder de titels "Dottore commercialista¨, "Ragioniere¨ en "Consulente del lavoro¨. Derhalve kan de Commissie in dit opzicht geen druk uitoefenen op de Italiaanse regering.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3055/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (2 oktober 1997)

Betreft: Hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor olijfolie

Referentie: "Nota aan de Raad van ministers en het Europees Parlement betreffende de sector olijven en olijfolie (met inbegrip van de economische, culturele, regionale, sociale en milieuaspecten), betreffende de huidige gemeenschappelijke marktordening, de noodzaak van een hervorming en de daarvoor bestaande alternatieven¨ (COM(97)0057 def.).

Vanuit kwaliteitsoogpunt moet de Commissie het initiatief nemen om aan de Raad normen voor te stellen die de authenticiteit van olijfolie waarborgen. Zal de Commissie een voorstel doen voor een etiketteringsplicht, waardoor de consumenten worden geïnformeerd en mogelijke verwarring ten gevolge van meng-oliën wordt voorkomen? Kan de Commissie verder, teneinde fraudes te voorkomen, erop toezien dat in de huidige GMO mechanismen worden opgenomen die een doelmatiger controle mogelijk maken?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (20 oktober 1997)

Wat betreft de omstreden kwestie van de mengsels van olijfolie en olie uit zaden (die ook in de door het geachte Parlementslid genoemde nota is behandeld), moeten niet alleen de gevolgen voor de olijfoliemarkt worden geanalyseerd, maar moet ook een oplossing worden gevonden voor de problemen in verband met het vrije verkeer van goederen, de controles en de etikettering van dergelijke mengsels.

Tijdens de onderzoekwerkzaamheden met het oog de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor olijfolie zal de Commissie de verschillende aspecten betreffende de mengsels analyseren en de door het geachte Parlementslid naar voren gebrachte ideeën aandachtig bestuderen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3106/97 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (13 oktober 1997)

Betreft: Hogesnelheidsspoorlijn Rome-Napels

De aanleg van het hogesnelheidstraject Rome-Napels en de rampzalige gevolgen ervan voor de hierbij betrokken stedelijke agglomeraties (La Rustica, Casal Bertone, Tor Sapienza en Lunghezza) vormden reeds het onderwerp van twee vragen, nl. E-0508/97 ((PB C 186 van 18.6.1997, blz. 261 en PB C 391 van 23.12.1997, blz.15.)) en E-1412/97 ((PB C 45 van 10.2.1997, blz. 28.)).

In antwoord op deze vragen maakte de Commissie haar voornemen bekend om maatregelen te treffen ter waarborging van de naleving van richtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.)) over de milieueffectbeoordeling van grote werken.

Kan de Commissie, overwegende dat ondertussen de procedures in verband met de bouwwerkzaamheden nog aan de gang zijn:

1. zo gedetailleerd mogelijk specificeren welke maatregelen zij terzake heeft of nog zal voorzien,

2. welke gevolgen deze maatregelen kunnen hebben voor de huidige bouwprojecten,

3. welke initiatieven zij zal nemen, mochten de Italiaanse autoriteiten bovengenoemde maatregelen negeren?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3000/97 en E-3106/97 (14 november 1997)

Het geachte Parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op haar schriftelijke vraag E-2351/97 ((PB C 82 van 17.3.1998, blz. 62. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2419/97 van Laura De Esteban Martin (PPE) aan de Raad (18 juli 1997)

Betreft: Deskundigenseminars

Welke en hoeveel deskundigenseminars zijn er gehouden in het kader van de derde pijler in de jaren 1995, 1996 en 1997 en kan de Raad de deelnemers uitsplitsen naar lidstaat?

Kan de Raad de informatie die op deze seminars bijeen is gebracht, doen toekomen aan het Europees Parlement om de parlementaire werkzaamheden te vergemakkelijken voor die onderwerpen waarover het Parlement moet worden geraadpleegd of een verslag moet uitbrengen?

Antwoord (17 november 1997)

De Raad is niet in het bezit van een lijst van deskundigenseminars die op het gebied van Justitie en Binnenlandse Zaken zijn georganiseerd, omdat die studiebijeenkomsten onder de rechtstreekse verantwoordelijkheid van de lidstaten en meer bepaald van de respectieve voorzitterschappen worden belegd. Ook de voorzetting van de seminars valt volledig onder het beheer van de organiserende lidstaten, ook al worden bepaalde werkzaamheden nadien opgenomen in het prioriteitenprogramma van samenwerking op het gebied van Justitie en Binnenlandse Zaken.