ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3235/97 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (20 oktober 1997)

Betreft: Financiering van derde landen uit EU-programma's voor de lidstaten

Hoewel rubriek 3 ("interne beleidsmaatregelen¨) van de financiële vooruitzichten ten doel heeft de activiteiten van de lidstaten van de EU te steunen, worden er voortdurend verordeningen goedgekeurd en worden er derde landen gefinancierd uit programma's die ontworpen zijn voor en betrekking hebben op de behoeften van de lidstaten van de Unie. Dit gebeurt ondanks het feit dat er reeds een rubriek 4 ("externe maatregelen¨) bestaat, die uitsluitend betrekking heeft op de landen buiten de EU en die hen reeds tijdelijk van financiële middelen voorziet.

Kan de Commissie de redenen van bovengenoemd verschijnsel aangeven en kan zij de mogelijkheid bestuderen om beperkingen op te leggen aan de overdracht van middelen aan landen buiten de EU uit programma's die ten doel hebben de reeds zeer grote behoeften binnen de Unie zelf te dekken?

Aanvullend antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (18 december 1997)

Verschillende communautaire programma's op het gebied van onderwijs, opleiding en jongeren (Leonardo da Vinci, Socrates, Jeugd voor Europa), die onder rubriek 3 (interne beleidsmaatregelen) van de financiële vooruitzichten vallen, zijn onlangs opengesteld voor geassocieerde derde landen.

De geleidelijke openstelling van de communautaire programma's voor geassocieerde derde landen wordt beschouwd als een belangrijk onderdeel van de voorbereiding op hun mogelijke toetreding tot de Gemeenschap. Deze vorm van samenwerking biedt de geassocieerde landen en hun inwoners de mogelijkheid vertrouwd te raken met het beleid en de werkwijze van de Gemeenschap, waardoor het gemakkelijker wordt het communautair acquis op de verschillende gebieden over te nemen.

De financieringsmechanismen die daarbij worden toegepast, zijn zo ontworpen dat de kosten van de deelname van geassocieerde derde landen worden gedekt door hun eigen jaarlijkse bijdrage aan de algemene begroting van de Gemeenschappen, overeenkomstig de deelnemingsvoorwaarden. Deze extra ontvangsten, die uitsluitend zijn bestemd voor de dekking van de kosten van deelname, komen dus bij de middelen van rubriek 3 van de financiële vooruitzichten.

In bepaalde gevallen kunnen deze bijdragen van derde landen worden aangevuld met communautaire middelen. Deze aanvullingen worden gedekt door middelen uit rubriek 4 (met name door het Phare-programma), niet door middelen uit rubriek 3.

De deelname van derde landen aan de communautaire programma's heeft derhalve geen invloed op de kredieten voor de financiering van programma's die oorspronkelijk waren bedoeld om de interne behoeften van de Gemeenschap te dekken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3010/97 van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie (1 oktober 1997)

Betreft: Landbouwprojecten met toekomstmogelijkheden

Kent de Commissie het Tir Cymen-project in Wales, dat landbouwbedrijven steunt die toekomst hebben? Is ze van plan om vergelijkbare projecten haar steun te verlenen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (7 november 1997)

Het Tir Cymen-programma is door de Commissie goedgekeurd en wordt door haar medegefinancierd op grond van Verordening (EEG) nr. 2078/92 betreffende landbouwproductiemethoden die verenigbaar zijn met de eisen inzake milieubescherming, en betreffende natuurbeheer ((PB L 215 van 30.7.1992. )).

De Commissie heeft meer dan 120 milieuprogramma's voor de landbouw goedgekeurd, die over de hele Gemeenschap zijn gespreid. Een verslag over de toepassing van de genoemde verordening is in voorbereiding.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3559/97 van Edouard des Places (I-EDN) aan de Commissie (4 november 1997)

Betreft: Openbare bekendmaking van de steun van de Europese Unie - EOGFL-Oriëntatie

De Europese Unie verleent steun uit het EOGFL-Oriëntatie voor talrijke landbouw- en plattelandsprojecten, met name in het kader van het structuurbeleid.

De uitvoerders verplichten zich systematisch de verplichting van openbare bekendmaking jegens de Europese fondsen te eerbiedigen, maar dikwijls zijn zij niet precies op de hoogte van de aard van deze verplichting.

Kan de Commissie duidelijk de aard van de verplichte openbare bekendmaking, de duur van de aangegane verplichting en de drempel van de financieringen uit het EOGFL-Garantie die uit deze regeling voortvloeien aangeven?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (19 november 1997)

De verplichting om bekendheid te geven aan de bijstand uit de Structuurfondsen, met inbegrip van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) - afdeling Oriëntatie, vloeit voort uit artikel 32 van Verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad van 20 juli 1993 houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 4253/88 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds ((PB L 193 van 31.7.1993. )).

Bij Beschikking 94/342/EG van 31 mei 1994 inzake door de lidstaten uit te voeren voorlichtings- en publiciteitsacties met betrekking tot de bijstandsverlening uit de Structuurfondsen en het Financieringsinstrument voor de oriëntatie van de visserij (FIOV) ((PB L 152 van 18.6.1994. )) heeft de Commissie de in artikel 32 van bovenvermelde verordening opgenomen verplichting nader uitgewerkt. In deze beschikking heeft de Commissie de normen inzake publiciteit en voorlichting gepreciseerd waaraan elke begunstigde van middelen uit de Structuurfondsen moet voldoen.

Voor infrastructuur ligt de drempel voor verplichte maatregelen bij 1 miljoen ecu voor de Structuurfondsen en 500.000 ecu voor het Financieringsinstrument voor de oriëntatie van de visserij (FIOV). De nationale, regionale en plaatselijke overheden moeten de beschikking van de Commissie ten uitvoer leggen. De uiteindelijke begunstigden moeten voldoen aan de bepalingen die hen door die overheden worden medegedeeld. Om de taak van de betrokken autoriteiten te vergemakkelijken heeft de Commissie een handleiding opgesteld. Deze handleiding zal aan het geachte Parlementslid en aan het secretariaat-generaal van het Parlement worden toegestuurd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2296/97 van Joan Colom i Naval (PSE) aan de Commissie (26 juni 1997)

Betreft: Nog betaalbaar te stellen kredieten (RAL) voor het structuurbeleid

Kan de Commissie gedetailleerde informatie verschaffen (situatie op 31.12.1996) omtrent:

1. de nog betaalbaar te stellen kredieten (RAL) van het EOGFL-Oriëntatie, het FIOV, het EFRO en het Cohesiefonds, per lidstaat en met vermelding van het jaar waarin de betalingsverplichtingen zijn aangegaan (1996, 1995, 1994 of vroeger);

2. de verhouding, per lidstaat, tussen de RAL en de in de periode 1994-1996 aangegane betalingsverplichtingen;

3. de evolutie van de uitvoering van de vastleggingskredieten, de betalingskredieten en de RAL;

4. de RAL op 31 december, in verhouding tot de jaarlijkse vastleggingskredieten?

Aanvullend antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (1 december 1997)

Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3575/97 van Bárbara Dührkop Dührkop (PSE) aan de Commissie (4 november 1997)

Betreft: Afschaffing van het verplichte examen voor het verkrijgen van een jachtvergunning in Spanje.

Kan de Commissie, bij wijze van aanvulling op mijn mondelinge vraag H-0727/97 ((Handelingen van het Europees Parlement (oktober 1997) )), meedelen wat haar oordeel is over het feit dat het Spaanse Parlement Wet 4/1989 op het behoud van natuurgebieden en de bosflora- en fauna in die zin heeft gewijzigd dat het verplichte examen voor het verkrijgen van een jachtvergunning is afgeschaft?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (25 november 1997)

De bevoegdheden van de Commissie worden beperkt door het EG-Verdrag en zij kan alleen bezwaar maken tegen wetgeving van een lidstaat, wanneer deze indruist tegen het Gemeenschapsrecht.

Ofschoon de communautaire milieuwetgeving bepalingen inzake de jacht omvat, worden hierin geen eisen gesteld ten aanzien van enige examens die door jagers moeten worden afgelegd voordat hun een jachtvergunning wordt verleend.

De Commissie heeft dan ook geen bevoegdheden om in deze tussenbeide te komen en meent zich van ieder commentaar te moeten onthouden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2946/97 van Johanna Maij-Weggen (PPE) aan de Commissie (17 september 1997)

Betreft: Europese visserij voor de kust van Argentinië/Patagonië

Heeft de EU afspraken gemaakt met Argentinië over visserijrechten voor de kust van Argentinië/Patagonië of is de Commissie van plan dergelijke afspraken te maken en zo ja, wanneer?

Is het de Commissie bekend dat er in Argentinië/Patagonië klachten zijn dat vissers, afkomstig uit Spanje, zich schuldig zouden maken aan overbevissing voor de kust van Patagonië?

Is het de Commissie bekend dat bepaalde zeezoogdieren (w.o. de zeldzame balin-walvis) en zeevogels (w.o. pinguins) het daarom steeds moeilijker krijgen om aan voedsel te komen en mede daardoor steeds vaker verzwakt aanspoelen op de kust?

Is de Commissie bereid om, in overleg met de Argentijnse regering na te gaan op welke wijze de visserij zo kan worden aangepast dat het voortbestaan van zeezoogdieren en zeevogels in deze regio kan worden gegarandeerd en is de Commissie bereid om samen met de Argentijnse regering steun te verlenen aan een regionaal opvangcentrum voor zeezoogdieren en zeevogels waaruit ook monitoring kan plaatsvinden van het ecosysteem voor de kust van Patagonië?

Antwoord van mevrouw Bonino, namens de Commissie (28 november 1997)

In 1993 heeft de Gemeenschap met Argentinië een visserij-overeenkomst gesloten ((Verordening (EEG) nr. 3447/93 van de Raad van 28september1993 betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Argentijnse Republiek inzake de betrekkingen op het gebied van de zeevisserij - PB L 318 van 20.12.1993. )). Deze overeenkomst is in mei 1994 in werking getreden en heeft een looptijd van vijf jaar.

Te oordelen naar de omvang van de vangsten van de belangrijkste soort, heek, is de visserij-inspanning in de Argentijnse visserijwateren in het voorbije jaar aanzienlijk toegenomen.

De Commissie is niet op de hoogte van specifieke klachten tegen Spaanse vissers die in de Argentijnse wateren vissen en wenst er verder op te wijzen dat deze vissers hun activiteit in het kader van de overeenkomst uitoefenen in samenwerkingsverbanden met de Argentijnse partners en dat zij voorts specifieke quota in acht moeten nemen, wat niet geldt voor andere vissers die in de betrokken wateren opereren.

Wat de situatie met betrekking tot zeezoogdieren en zeevogels betreft, moet de Commissie mededelen dat zij niet op de hoogte is van de door het geachte Parlementslid gerapporteerde feiten. Als het geachte Parlementslid haar evenwel wetenschappelijke informatie kan verschaffen waaruit blijkt dat de vermelde soorten bedreigd zijn en inzake de toestand in het betrokken gebied uit een oogpunt van instandhouding van die soorten, zal de Commissie een onderzoek instellen.

De Commissie is altijd bereid om te overwegen of steun kan worden verleend voor maatregelen voor de instandhouding van de natuurlijke hulpbronnen en het mariene milieu voor de kust van Patagonië. Dat is evenwel alleen mogelijk als de Argentijnse regering met een voorstel komt en daarvoor internationale steun vraagt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3050/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (2 oktober 1997)

Betreft: Groenboek inzake de handel

Referentie: "Groenboek inzake de handel¨ (COM(96)0530 def.).

Kan de Europese Commissie een "statistisch waarnemingscentrum voor de handel¨ oprichten, dat informatie verzamelt, ordent en publiceert over onder meer:

1. gegevens met betrekking tot aanbod en vraag (marktaandeel per distributiekanaal, prijsniveau, volumeniveau enz.);

2. gegevens per ondernemingssector en regio?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (7 november 1997)

Zoals in het Groenboek over de handel wordt onderstreept, streeft de Commissie onder meer de verbetering van de handelsstatistieken na. De statistische informatie op macro-economisch gebied moet immers kunnen voldoen aan de vraag van beleidsmakers uit deze bedrijfstak naar betrouwbare, homogene en regelmatig bijgewerkte gegevens, waarin met de ontwikkeling van de sector rekening wordt gehouden. De Commissie heeft daarom een aantal acties in die zin gepland, die in publicaties moeten uitmonden.

In het kader van de regelmatig door Eurostat bijeengeroepen werkgroep handelsstatistieken werkt de Commissie aan de tenuitvoerlegging van Verordening (EG, Euratom) nr. 58/97 van de Raad van 20 december 1996 inzake structurele bedrijfsstatistieken ((PB L14 van 17.1.1997. )), waarin een bijlage over de handel is opgenomen. Bij de presentatie van deze verordening aan vakmensen uit de sector heeft de Commissie voorgesteld een conferentie over handelsstatistieken te organiseren. Dit evenement, dat te doel heeft om de recentste gegevens te presenteren en toe te lichten en om de belanghebbenden de gelegenheid te bieden hun standpunt kenbaar te maken, zal waarschijnlijk in de loop van het eerste kwartaal van 1998 plaatsvinden. Een dergelijke conferentie zou ieder jaar kunnen worden gehouden.

Gezien de bovenbeschreven werkzaamheden wordt momenteel niet overwogen een waarnemingspost op te richten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3005/97 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (1 oktober 1997)

Betreft: Europese regels voor de vermindering van luchtverontreiniging en de bescherming van het stedelijk leefklimaat

In haar antwoord op vraag E-1673/97 ((PB C 45 van 10.2.1998, blz. 78.)) heeft de Commissie laten weten dat zij op basis van richtlijn 96/62/EG ((PB L 296 van 21.11.1996, blz. 55.)) nieuwe voorstellen wil uitbrengen over de kwaliteit van de lucht en van de levensomstandigheden in stedelijke milieus.

Verder maakte zij gewag van een nieuwe strategie waar de Commissie op 18 juni 1996 toe zou hebben besloten om de verontreiniging door motorvoertuigen te verminderen.

De vraag aan de Commissie luidt nu:

1. op welke wijze en op welke termijn zal de Commissie haar voorstellen op basis van richtlijn 96/62/EG formuleren;

2. wat zijn samengevat de grote lijnen van de nieuwe strategie waar de Commissie in juni 1996 voor heeft gekozen, en wat zijn de officiële documenten waarnaar in dit verband kan worden verwezen?

Antwoord van Mevr. Bjerregaard namens de Commissie (7 november 1997)

1. Op 8 october 1997 ((doc. COM(97) 500. )) is een voorstel voor een richtlijn van de Raad goedgekeurd betreffende grenswaarden voor zwaveldioxyde, stikstofoxyde, deeltjes en lood in de omringende lucht.

2. De op 18 juni 1996 door de Commissie ((doc. COM(96) 248. )) goedgekeurde strategie voor de bestrijding van de door het wegvervoer veroorzaakte luchtverontreiniging vindt haar oorsprong in de resultaten van het auto/olie programma. Deze strategie beoogt verbetering van de kwaliteit van de lucht in de Gemeenschap in 2010 door vermindering van de deeltjesemissies met 60 tot 70% ten opzichte van 1996, middels een geïntegreerde, evenwichtige en kosteneffectieve aanpak. In dit verband en als onderdeel van deze strategie zijn twee voorstellen goedgekeurd, waarvan het ene betrekking heeft op verbetering van de brandstoffen benzine en diesel ((doc. COM(97) 271 )) en het andere op de vaststelling van strengere normen voor personenwagens (en lichte bedrijfswagens) tegen het jaar 2000.

Deze voorstellen zijn in eerste lezing behandeld door het Parlement (10 april 1997), waarna de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt heeft bepaald (7 october 1997).
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3288/97 van Edith MÜLLER aan de Commissie. Vergelijkend examen voor de aanwerving van boekhouders (EUR/B/105)



Publicatieblad Nr. C 134 van 30/04/1998 blz. 0130



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3288/97 van Edith Müller (V) aan de Commissie (20 oktober 1997) Betreft: Vergelijkend examen voor de aanwerving van boekhouders (EUR/B/105) De Commissie heeft onlangs een vergelijkend examen voor de aanwerving van boekhouders (EUR/B/105) afgesloten. Kan zij voor alle etappes van deze procedure (schriftelijke kandidatuurstelling, toelating tot het schriftelijk examen, toelating tot het mondeling examen, reservelijst) gespecificeerd volgens nationaliteit en geslacht het aantal kandidaten aangeven? Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (27 november 1997) Genoemd vergelijkend onderzoek werd afgesloten in juni 1997 en 148 geslaagden zijn op de reservelijst opgenomen. De gegevens betreffende de verschillende etappes van het vergelijkend onderzoek zijn gespecificeerd in de tabel die rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement is toegezonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3247/97 van Yves Verwaerde (PPE) aan de Commissie (9 oktober 1997)

Betreft: Onderzoekskredieten voor de ontwikkeling van digitale televisie

Welk bedrag aan communautaire kredieten voor onderzoek wordt bestemd voor de ontwikkeling van digitale televisie?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (17 november 1997)

De ontwikkeling van Europese technologische specificaties voor digitale televisie werd gesteund door het RACE-programma in het kader van het derde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, dat de basis vormde voor MPEG- (Moving Picture Expert Group) en DVB- (Digital Video Broadcasting) compatibele diensten die reeds via satellieten en kabelnetwerken worden aangeboden.

Momenteel steunen het ACTS- en het ESPRIT-programma digitale productie en auteurssystemen, validatie van terrestrische en cellulaire televisie, invoering van de interactieve televisie, de elektronische bioscoop en de ontwikkeling van universele decoders.

De Commissie heeft in totaal 52 miljoen ecu bijgedragen aan het ACTS-programma, waarvan:

- 6,1 miljoen ecu voor digitale productie en de verwerking van gecomprimeerde bitstromen;

- 6,6 miljoen ecu voor de validatie van terrestrische televisie;

- 11 miljoen ecu voor cellulaire interactieve televisie via microgolfnetwerken;

- 9,8 miljoen ecu voor interactieve kabel-, satelliet- en terrestrische televisie;

- 4,7 miljoen ecu voor multimedia via DAB- en GSM-netten;

- 3,3 miljoen ecu voor de elektronische bioscoop;

- 2,1 miljoen ecu voor decoders voor terrestrische televisie;

- 3,5 miljoen ecu voor een programmagids en een gebruikersinterface;

- 4,2 miljoen ecu voor kwaliteitsdienstverlening en

- 0,5 miljoen ecu voor sociaal-economische aspecten.

Aan het ESPRIT-programma heeft de Commissie in totaal 7,8 miljoen ecu bijgedragen, waarvan:

- 2,8 miljoen ecu voor digitale productie en auteurssystemen;

- 1,7 miljoen ecu voor technologie en diensten voor kabelnetwerken;

- 1,3 miljoen ecu voor "thuisbussen¨ voor digitale televisie en

- 2 miljoen ecu voor decoders.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3217/97 van Mark Watts (PSE) aan de Commissie (16 oktober 1997)

Betreft: Rijbewijzen in de lidstaten van de Europese Unie

Wat zijn de regels in verband met nationale rijbewijzen voor gebruik binnen de EU?

Kunnen burgers met hun eigen nationaal rijbewijs een voertuig besturen dat zij in een bepaalde lidstaat hebben gekocht en daar ook gebruiken?

Moet het eigen nationaal rijbewijs worden ingeruild voor een rijbewijs van het land van verblijf of moet een internationaal rijbewijs worden aangevraagd?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (20 november 1997)

Artikel 1, lid 2, van Richtlijn 91/439/EEG betreffende het rijbewijs ((PB L 237 van 24.8.1991. )) voorziet in onderlinge erkenning van alle door de lidstaten afgegeven geldige rijbewijzen. Met ingang van 1 juli 1996, de datum waarop de richtlijn in werking trad, is Richtlijn 80/1263/EEG van de Raad ((PB L 375 van 31.12.1985. )), waarbij de inwisseling van een rijbewijs binnen één jaar na vestiging in een andere lidstaat verplicht was, ingetrokken. Dientengevolge mogen burgers hun nationale rijbewijs blijven gebruiken wanneer zij zich in een andere lidstaat vestigen en zij gebruik maken van een auto die gekocht is in de lidstaat waarin zij normaal verblijf houden. Het is dan niet noodzakelijk een internationaal rijbewijs aan te vragen.

Artikel 1, lid 3, van Richtlijn 91/439/EEG bepaalt wel het volgende:

"Wanneer de houder van een geldig rijbewijs zijn gewone verblijfplaats verwerft in een andere lidstaat dan die welke het rijbewijs heeft afgegeven, kan het gastland zijn nationale bepalingen inzake de geldigheidsduur van het rijbewijs, medisch onderzoek en belastingen toepassen op de houder van het rijbewijs en de in verband met de administratie noodzakelijke vermeldingen op het rijbewijs aanbrengen.¨

Houders van rijbewijzen die normaal verblijf houden in een andere lidstaat dan die waarin het rijbewijs is afgegeven, hebben zich daarom in de lidstaat van verblijf aan dezelfde regels te houden als de onderdanen van die lidstaat.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2893/97 van Phillip Whitehead (PSE) aan de Raad (16 september 1997)

Betreft: Vrijkomend nikkel in de legering voor de munten van 1 en 2 euro

De nikkelrichtlijn (94/27/EG) ((PB L 188 van 22.7.1994, blz. 1. )) verbiedt het gebruik van een nikkellegering waarbij meer dan 0,5 ìg/cm2 per week vrijkomt voor producten die bestemd zijn in direct en voortdurend contact met de menselijke huid te komen.

Kan de Raad meedelen, overwegende dat bepaalde werknemers (zoals bankbedienden die geld tellen of aan een betalingsloket werken) in hoge mate in contact met munten komen, of hij van mening is dat munten producten zijn die in direct en voortdurend contact met de menselijke huid komen?

Zo ja, kan hij bewerkstelligen dat de nikkellegering die voor de euromunten wordt gekozen, beantwoordt aan de normen voor dergelijke producten zoals vastgelegd in de nikkelrichtlijn?

Gecombineerd Antwoord op schriftelijke vragen E-2893/97 en E-2895/97 (22 december 1997)

De technische specificaties van euromuntstukken en meer bepaald de keuze van het te gebruiken metaal staan in een voorstel voor een verordening dat de Commissie in juni van dit jaar heeft ingediend. In haar voorstel pleit de Commissie ervoor alleen nikkel te gebruiken in de munten van 1 en 2 euro, die ongeveer 8 % uitmaken van de euromuntstukken. Ter vergelijking: thans gebruikt de overgrote meerderheid van de lidstaten nikkel in circa 75 % van alle muntstukken.

Vanwege de hoge nominale waarde van de muntstukken van 1 en 2 euro zijn in deze twee gevallen extra beveiligingskenmerken nodig om fraude te bemoeilijken. Met de bestaande technologie kan binnen de termijn voor de invoering van de euromuntstukken (1 januari 2002) zeer moeilijk een alternatief metaal voor nikkel worden getest, aangepast en geproduceerd, dat dezelfde beveiligingskenmerken biedt. Daarom blijft de Commissie, na raadpleging van het Raadgevend Wetenschappelijk Comité voor het onderzoek naar de toxiciteit en de ecotoxiciteit van chemische verbindingen, bij haar voorstel om alleen voor de munten van 1 en 2 euro nikkel te gebruiken.

De Raad heeft tijdens zijn zitting van 7 juli 1997 een eerste bespreking van het Commissievoorstel gehouden en een principe-akkoord bereikt over dit voorstel, onder voorbehoud van wijzigingen in het licht van eventuele amendementen van het Europees Parlement tijdens behandeling in eerste en tweede lezing. Er zij namelijk aan herinnerd dat deze verordening slechts door de Raad kan worden aangenomen nadat is bepaald welke lidstaten de euro als ene munt aanemen (artikel 105 A, lid 2, van het Verdrag, in samenhang met in het bijzonder artikel 109 K).

Aangezien voor de aanneming van deze verordening de samenwerkingsprocedure met het Europees Parlement, overeenkomstig artikel 189 C van het Verdrag van toepassing is, zal de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt vaststellen na bestudering van het advies dat het Europees Parlement op 6 november jongstleden in eerste lezing heeft aangenomen.