SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3006/01

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(29 oktober 2001)

Betreft: Disproportie in de melkquota's

Kan de Commissie zeggen om welke redenen Italië gebukt moet blijven gaan onder de boetes voor de overproductie van melk? Voor de campagne 2000-2001 zijn aan veel Italiaanse boeren boetes opgelegd voor een bedrag van 280 miljard Italiaanse lire (ongeveer 142 miljoen) tegenover een totaalbedrag van 750 miljard lire (380 miljoen) aan boetes voor alle Europese boeren. Met het besluit dat de quota's van Italië beperkt moeten blijven tot het huidige aantal, wordt Italië zwaar gestraft: er is sprake van een disproportie ten opzichte van landen die voortdurend door de Commissie worden bevoordeeld (Duitsland, Frankrijk, Nederland). Er is geen evenredige verhouding tussen de quota's en het aantal inwoners noch tussen quota's en producenten, quota's en melkopbrengst en quota's en melkproducerende dieren. Het gebrek aan vertrouwen van de Italiaanse boeren in de Europese Commissie, die partijdigheid bezigt, en in de Europese Unie neemt steeds meer toe.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 december 2001)

De melkquota zijn in 1984 door de Raad ingevoerd om het gebrek aan evenwicht tussen vraag en aanbod op de markt voor melk en zuivelproducten te verkleinen en zo het hoofd te kunnen bieden aan de enorme begrotingskosten die door de structurele overschotten tegen het einde van de jaren zeventig waren veroorzaakt.

De nationale referentiehoeveelheden zijn, zonder discriminatie, voor alle lidstaten vastgesteld op basis van de historische productie door de bestaande producenten.

De Commissie bevoordeelt geen enkele lidstaat. Zij heeft altijd naar de argumenten van Italië geluisterd, maar daarbij eist zij wel een volledige en correcte toepassing van het systeem, omdat anders geen sprake kan zijn van een doeltreffende regeling. De laatste jaren heeft Italië zich inspanningen getroost om tot die toepassing te komen. Inmiddels is vooruitgang geboekt, maar helaas blijft het belangrijkste probleem bestaan, namelijk het feit dat aanzienlijke heffingsbedragen door de producenten niet zijn betaald. Zo is voor de quoteringsjaren 1995/1996 tot en met 1999/2000 slechts 5,15 % van de verschuldigde heffingen overgemaakt aan het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL).

De Commissie wijst erop dat alle besluiten over de hoogte van de quota en over de regeling zelf worden genomen door de Raad. Om de structurele situatie van Italië te verbeteren heeft de Raad de nationale gegarandeerde hoeveelheid van dit land verhoogd met de volgende hoeveelheden: met 900 000 ton vanaf het quoteringsjaar 1993/1994 en voorts in het kader van Agenda 2000 nogmaals met 600 000 ton in twee tranches (384 000 ton vanaf 2000/2001 en 216 000 ton vanaf 2001/2002).

De Commissie wijst er tevens op dat Italië in het quoteringsjaar 2000/2001 zijn totale gegarandeerde hoeveelheid voor leveringen heeft overschreden met 398 698 ton (ondanks de verhoging met 384 000 ton). Volgens de basisverordening van de Raad betreffende de melkquotaregeling(1) betekent een dergelijke overschrijding dat 142 miljoen aan heffingen moet worden betaald. Voor dat quoteringsjaar komt het totaalbedrag aan heffingen voor alle lidstaten, met inbegrip van Italië, op 289 miljoen.

(1) Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten PB L 405 van 31.12.1992.