ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1449/01

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(17 mei 2001)

Betreft: Vrij verkeer van diensten voor advocaten -honorarium voor reistijd

Volgens artikel 336 c van het Deens gerechtelijk wetboek kan er zowel in burgerlijke als in strafzaken een advocaat voor iemand aangesteld worden. Dat houdt in dat de staatskas de kosten van een advocaat in de zaak betaalt. Het honorarium dekt de ontmoetingen met de cliënt, eventuele bezoeken ter plaatse en zelfs de rechtszitting, maar niet de reiskosten of de kosten van de reistijd, m.a.w. het honorarium voor de tijd die een advocaat aan reizen besteedt. De advocaat kan eisen dat zijn directe reiskosten, m.a.w. het vliegtuig, de trein, enz. door de cliënt vergoed worden, maar hij kan geen honorarium voor zijn reistijd vragen. In strafzaken, of als de cliënt veroordeeld wordt, moet hij de uitgaven van de staat terugbetalen. In sommige gevallen aanvaardt de wet ook dat de staatskas de directe uitgaven van de advocaat betaalt.

Is het niet te beschouwen als in strijd met richtlijn 77/249/EEG van 22 maart 1997 houdende uitvoeringsbepalingen voor de vrije dienstverlening door advocaten volgens de principes van het vrij verkeer(1), dat advocaten die een cliënt toegewezen worden, zodat ze voorlopig door de staatskas betaald worden voor het werk dat de zaak met zich meebrengt, van de cliënt een honorarium voor hun reistijd mogen ontvangen als ze niet in het betreffende rechtsgebied wonen of uit een ander EU-land komen?

(1) PB L 78 van 26.3.1977, blz. 17.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(2 juli 2001)

De betaling van honoraria van toegevoegde advocaten valt niet onder Richtlijn 77/249/EEG van de Raad van 22 maart 1977 tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening door advocaten van het vrij verrichten van diensten. De regel dat een toegevoegde advocaat voor zijn reistijd geen honoraria van zijn cliënt kan ontvangen, kan dus niet met deze richtlijn in strijd zijn.

Het beginsel van het vrije verkeer heeft zowel op dienstverrichtingen als op de vestiging betrekking. Wat het verrichten van diensten betreft, lijkt de regeling - voor zover er al een advocaat uit een andere lidstaat zal worden aangewezen, wat toch niet erg gebruikelijk is - niet jegens die advocaat te discrimineren, ook niet indirect, want de reistijd hangt af van de afstand tot de cliënt of de bevoegde rechtbank en de mogelijke vervoersmiddelen. Een advocaat die dichtbij de grens woont, zal bijvoorbeeld minder tijd kwijt zijn dan een advocaat die in een arrondissement in een grote lidstaat woont.

Wat de vestiging betreft, is de reistijd voor een in de lidstaat van ontvangst gevestigde advocaat gelijk aan die voor de advocaat die onderdaan van die staat is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1116/01

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 april 2001)

Betreft: Nauwere samenwerking in de tweede pijler

Op de Top van Nice zijn specifieke besluiten genomen inzake nauwere samenwerking. Hoe interpreteert de Commissie deze besluiten voor wat betreft de tweede pijler? Welke maatregelen op het gebied van het veiligheids- en defensiebeleid, die door de EU worden voorbereid, vallen niet onder deze nauwere samenwerking?

Antwoord van de heer Patten Namens de Commissie

(16 mei 2001)

In toepassing van het recente Verdrag van Nice dienen de vormen van nauwere samenwerking met betrekking tot de tweede peiler eerbiediging in te houden van:

- de beginselen, de doelstellingen, de algemene richtsnoeren en de samenhang van het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid, alsmede de in het kader van dat beleid genomen besluiten;

- de bevoegdheden van de Europese Gemeenschap;

- de samenhang tussen het algemene beleid van de Unie en haar externe optreden;

Wanneer bepaalde lidstaten voorstellen om onderling nauwere samenwerking in het kader van de tweede peiler aan te gaan, dient de Commissie, die tezamen met de Raad verantwoordelijk is voor de samenhang van het externe optreden van de Unie als geheel, in het bestek van haar politiek op het gebied van de buitenlandse betrekkingen, de veiligheid, de economie en de ontwikkeling, voorafgaande aan het verzoek hiertoe, haar advies te geven en dit de Raad voor een besluit hierover toe te zenden.

In toepassing van het recente Verdrag van Nice kunnen de vormen van nauwere samenwerking geen betrekking hebben op vraagstukken die gevolgen hebben op militair of defensiegebied. Desondanks kan er op bilateraal niveau een nauwere samenwerking tussen twee of meerdere lidstaten worden ontwikkeld, in het bestek van de West-Europese Unie (WEU) en de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO), voor zover deze samenwerking niet indruist tegen de samenwerking van titel V van het EU-Verdrag en deze evenmin belemmert.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1383/01

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(26 april 2001)

Betreft: Ontwikkelingshulp in de vorm van staatssteun

Het toekennen van ontwikkelingshulp door een EU-lidstaat aan een ontwikkelingsland geschiedt soms in de vorm van een bijdrage in een investeringsorder die het ontwikkelingsland wil plaatsen.

Als een lidstaat een bijdrage in een investeringsorder toekent aan een in die lidstaat gevestigd bedrijf dat vervolgens de order voor het ontwikkelingsland uitvoert, is dit dan te beschouwen als staatssteun?

Zo ja, is dit een met het Verdrag verenigbare vorm van staatssteun?

Zijn de Europese aanbestedingsregels van toepassing op een dergelijke opdrachttoekenning?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(18 juni 2001)

De vraag heeft betrekking op een categorie die meestal gebonden steun wordt genoemd. Deze categorie lijkt in feite een zeer grote verscheidenheid aan handelwijzen te omvatten die door de verschillende lidstaten worden toegepast. Hoewel niet kan worden uitgesloten dat een aantal van deze handelwijzen wellicht in feite staatssteun vormen, is het echter niet mogelijk om, zonder vermelding van de specifieke feiten van een zaak, vast te stellen welke van deze handelwijzen staatssteun in de zin van de desbetreffende bepalingen van het EG-Verdrag zouden kunnen vormen. Evenzo is het niet mogelijk om vast te stellen of deze handelwijzen, zelfs al zouden zij als staatssteun worden aangemerkt, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt zouden kunnen worden verklaard.

Tevens wordt de aandacht gevestigd op het feit dat met gebonden steun, zoals hier wordt bedoeld, ook interne-marktaspecten, en meer specifiek met overheidsopdrachten verband houdende aspecten, gemoeid kunnen zijn. Op basis hiervan onderzoekt de Commissie momenteel een aantal klachten die op dit gebied zijn ingediend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1528/01

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 mei 2001)

Betreft: Proefproject Eurostat

Uit een persbericht van Eurostat blijkt dat deze instantie een proefproject uitvoert betreffende de economische impact van ondernemingen in buitenlands beheer. Portugal valt niet onder dit proefproject.

De Commissie wordt verzocht het volgende mede te delen:

1. Waarom valt Portugal niet onder dit proefproject?

2. Zijn er plannen voor een andere studie die ook lidstaten bestrijkt die niet onder het voornoemde proefproject vallen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(5 juli 2001)

Het persbericht heeft betrekking op de tweede fase van het proefproject inzake de economische impact van ondernemingen in buitenlands beheer (FATS - Foreign Affiliates Trade Statistics). Deelname aan dergelijke studies geschiedt op vrijwillige basis. Wegens andere prioriteiten had het Portugese bureau voor de statistiek (INE) besloten niet aan de eerste en de tweede fase van de studie mee te doen. Wel zal het INE deelnemen aan de derde fase van de proefproject, samen met Denemarken, Spanje, Ierland, Italië, Luxemburg, Nederland, Finland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk De gegevens voor het referentiejaar 1999 zullen vermoedelijk eind 2001 aan het Bureau voor de Statistiek van de Europese Gemeenschappen (Eurostat) worden geleverd. De FATS-statistieken die in 2002 verschijnen, zullen daarom ook op Portugal betrekking hebben.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1505/01

van Joan Colom i Naval (PSE) aan de Commissie

(11 mei 2001)

Betreft: Overeenkomst van Quebec en betrekkingen EU-Mercosur

Enkele dagen geleden is in Quebec een overeenkomst ondertekend voor de oprichting van een grote vrijhandelszone die alle landen van het Amerikaanse continent zou omvatten.

Kan de Commissie meedelen welke gevolgen deze overeenkomst heeft voor de politieke en handelsbetrekkingen van de Europese Unie en Mercosur?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(22 juni 2001)

De Top in Quebec heeft niet geleid tot een versnelling van het integratieproces van de Amerika's, zoals vooraf werd verwacht, maar bevestigde enkel het scenario van de Top van Santiago de Chile (vrijhandel tegen 1 januari 2006). In Quebec werden de uitdagingen van dit proces duidelijk: mogelijkheid fast track-procedures toe te passen, openstelling van de Amerikaanse landbouwmarkt, harmonisatie van de uiteenlopende belangen van 34 landen, milieu- en werkgelegenheidskwesties, enz.

De Gemeenschap is de belangrijkste investeerder, de belangrijkste handelspartner en de grootste donor voor de landen van de Zuid-Amerikaanse gemeenschappelijke markt (Mercosur). De onderhandelingen tussen de Gemeenschap en Mercosur gaan veel verder dan louter handelskwesties. De onderhandelingen verlopen verder volgens een eigen ritme en worden niet beïnvloed door het Amerikaanse integratieproces.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0692/01

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 maart 2001)

Betreft: Uitvoering van projecten die in Griekenland gefinancierd zijn door het tweede CB

In het kader van het tweede communautair bestek voor bijstandsverlening zijn projecten uitgevoerd in de volgende gebieden:

a) Gemeente Oinofyta:

1. biologische zuiveringsinstallatie voor stedelijk afvalwater;

2. biologische zuiveringsinstallaties voor het industrieel afvalwater van de bedrijven uit deze streek;

b) Gemeente Shimatari:

1. biologische zuiveringsinstallatie voor stedelijk afvalwater;

2. biologische zuiveringsinstallaties voor het industrieel afvalwater van de bedrijven uit deze streek.

Naar verluidt werken deze installaties niet, met name de zuiveringsinstallaties voor de bedrijven, omdat ze te duur zijn en worden ze alleen in werking gesteld als er controles op handen zijn.

Hoeveel geld is voor al deze projecten uitgegeven?

Kan de Commissie zeggen of deze installaties regelmatig werken? Heeft de Commissie de mogelijkheid onverwachte controles uit te voeren?

Aanvullend antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(25 juli 2001)

Volgens de van de Griekse autoriteiten ontvangen informatie wordt het stedelijke afvalwater van de gemeenten Oinofyta en Schimatari door één enkel zuiveringsinstallatie behandeld. In deze regio zijn wel zuiveringsinstallaties voor industrieel afvalwater werkzaam, maar deze zijn gebouwd door particuliere investeerders en werken onder verantwoordelijkheid van de ondernemingen waarvan zij eigendom zijn.

De bouw van de eerstgenoemde installatie is aanvankelijk gecofinancierd voor een bedrag van 182 miljoen GRD uit hoofde van het communautair initiatief Envireg en voor een bedrag van 85 miljoen GRD uit hoofde van deelprogramma EAPTA van het operationeel programma (OP) voor Midden-Griekenland voor de periode 1994-1999. De bouw van deze installatie heeft tijdelijk stilgelegen, maar door toedoen van de Commissie hebben de Griekse autoriteiten de installatie voltooid met een aanvullende cofinanciering ten belope van 641 miljoen GRD uit hoofde van het OP Milieu voor de periode 1994-1999.

De zuiveringsinstallatie is niet aangesloten op het rioleringsstelsel, maar dient als lozingsplaats voor tankwagens die septic tanks legen. De gemiddelde capaciteit bedraagt ongeveer 1500 kubieke meter per dag, oftewel zo'n 100 tankwagens. Het station beschikt ook over een bassin voor de opvang en behandeling (neutraliseren en drogen) van niet-toxisch industrieel slib, afkomstig van zuiveringsinstallaties van fabrieken in de omgeving.

Het deugdelijk functioneren van de waterzuiveringsinstallaties valt onder de verantwoordelijkheid van de nationale autoriteiten, die overigens om de twee jaar een periodiek verslag ter zake aan de Commissie moeten voorleggen. De Commissie is niet bevoegd tot de door de geachte afgevaardigde voorgestelde controles.

Hierbij zij vermeld dat de stillegging van een dergelijke installatie een inbreuk is op Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater(1).

(1) PB L 135 van 30.5.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0298/01

van Isidoro Sánchez García (ELDR) aan de Raad

(14 februari 2001)

Betreft: Verhoging van de BTW in de sector toerisme

In de economische media wordt bericht dat enkele Scandinavische EU-landen de EG-Commissie onder druk zetten om Spanje te bewegen de BTW in de sector toerisme op te trekken tot 16 % met het doel de belastingen te harmoniseren en fiscale concurrentie te vermijden.

Kan de Raad bevestigen dat inderdaad pressie in die zin wordt uitgeoefend?

Antwoord

(31 mei 2001)

De door het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwestie valt niet onder de bevoegdheid van de Raad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1227/01

van António Campos (PSE) en Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(26 april 2001)

Betreft: Fraude met wijn in Portugal

In de Portugese pers van 29 maart wordt melding gemaakt van de inbeslagname door de Portugese autoriteiten van 25 miljoen liter wijn wegens ernstige vermoedens van fraude.

Hebben de Portugese autoriteiten de Europese instellingen hiervan in kennis gesteld? Volgt de Commissie deze gebeurtenissen? Kan de Commissie een schatting geven van de hoeveelheid wijn die naar vermeend versneden is en die zich in handen van de betrokken onderneming bevindt? Kan de Commissie garanderen dat deze onderneming niet in aanmerking komt voor communautaire subsidies zolang deze ernstige vermoedens blijven bestaan of eventueel na bevestiging hiervan?

Is de Commissie niet van mening dat dit geval aantoont dat er nog sneller bestuurlijke en wettelijke maatregelen op Europees niveau dienen te worden getroffen om fraude met en het versnijden van levensmiddelen, en met name melk, wijn, olijfolie en vlees, te bestrijden omdat dit buitensporige vormen begint aan te nemen en tot zeer ernstige schadelijke gevolgen leidt voor de consument, boeren, de Gemeenschapsbegroting en het imago van de Europese instellingen in de wereld?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 juni 2001)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1353/01

van Richard Corbett (PSE) aan de Raad

(21 mei 2001)

Betreft: Mensenrechten in Maleisië

Is het de Raad bekend dat Tian Chang Chua, Hishamudin Rais, Sarri Sungip en Abdul Malekhusin op 10 april door de Maleisische politie zijn gearresteerd, voornamelijk op basis van de wet binnenlandse veiligheid?

Is het de Raad bekend dat deze (en mogelijk andere) arrestaties plaats hebben gehad kort voordat door mensenrechtengroepen een memorandum werd ingediend bij de Nationale mensenrechtencommissie die twee jaar geleden door de Maleisische regering is opgericht?

Hoe beoordeelt de Raad deze gebeurtenissen en welke maatregelen overweegt hij?

Antwoord

(27 september 2001)

De Raad is inderdaad op de hoogte van die arrestaties en heeft de Maleisische minister van buitenlandse zaken meegedeeld dat de Unie bezorgd is over de recente golf van arrestaties.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0603/01

van Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) aan de Raad

(2 maart 2001)

Betreft: EU-Statuut voor de hoofdsteden van de lidstaten

De representativiteit van de hoofdsteden van de lidstaten voor wat betreft de institutionele en administratieve diensten die zij op het institutionele vlak van de Europese Unie moeten verlenen op grond van hun status van nationale hoofdstad, vormt een belangrijke kwestie. Er is sprake van een gebrek aan evenwicht tussen de verplichtingen die de nationale hoofdsteden moeten verlenen en die van de overige steden op het communautaire grondgebied. Dit feit heeft nochtans niet geleid tot een vorm van compensatie voor de nationale hoofdsteden om deze door middel van institutionele en financiële steun in staat te stellen hun rol beter te vervullen.

Is de Raad niet van oordeel dat de Europese Unie zou moeten werken aan een statuut voor de nationale hoofdsteden van de Europese Unie, teneinde recht te doen aan hun status van hoofdstad? Zo ja, is de Raad niet van oordeel dat dit statuut niet alleen recht moet doen aan bovengenoemde omstandigheid, doch tevens moet voorzien in financiële compensatie en een institutionele status voor deze EU-steden, die alle uit hun status van hoofdstad voortvloeiende lasten in het kader van de nationale vertegenwoordiging dragen?

Antwoord

(13 juli 2001)

De Raad heeft deze kwestie nooit te bespreken gehad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1268/01 van Richard Corbett (PSE), Baroness Sarah Ludford (ELDR), Roy Perry (PPE-DE) en William Newton Dunn (ELDR) aan de Raad. Eerbiediging van het Verdrag van Wenen in Saoedi-Arabië.



Publicatieblad Nr. 340 E van 04/12/2001 blz. 0208 - 0208



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1268/01 van Richard Corbett (PSE), Baroness Sarah Ludford (ELDR), Roy Perry (PPE-DE) en William Newton Dunn (ELDR) aan de Raad (27 april 2001) Betreft: Eerbiediging van het Verdrag van Wenen in Saoedi-Arabië Is de Raad van mening dat Saoedi-Arabië zijn verplichtingen uit hoofde van het Verdrag van Wenen nakomt met betrekking tot de consulaire toegang tot personen in voorlopige hechtenis? Antwoord (20 juli 2001) De Raad is niet op de hoogte van problemen in Saoedi-Arabië met betrekking tot de toegang van consulaire autoriteiten van lidstaten van de Europese Unie tot burgers van de EU die in voorlopige hechtenis zitten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0812/01

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(19 maart 2001)

Betreft: Zwarte huisdierenmarkt in de EU

De zwarte huisdierenmarkt in en tussen de landen van de EU verloopt zonder enige controle of veterinaire garantie voor dier en koper. In de Spaanse regio Valencia heeft de vereniging van fokkers en handelaren (Grecoacom) onlangs geklaagd dat zo'n 70 % van de verkoop van huisdieren illegaal gebeurt terwijl de overheid een oogje dichtknijpt (de Generalitat van Valencia is de bevoegde autoriteit).

De meeste dieren die op de zwarte markt worden verhandeld, worden niet veterinair gecontroleerd en niet ontwormd terwijl de plaatsen waar zij geboren zijn niet voldoen aan hun fysiologische behoeften.

De Europese Unie heeft op dit terrein te maken met een wetsvacuüm. De bestaande communautaire wetgeving houdt zich bezig met het vervoer van huisdieren tussen landen, het gebruik bij cosmetische proeven of de handel in exotische dieren, maar kent geen instrumenten om een dam op te werpen tegen de bestaande zwarte markt en handelt zoals hierboven geïllustreerd aan het voorbeeld van Valencia.

Is de Commissie van plan een richtlijn uit te vaardigen over de voorwaarden voor verkoop en veterinaire controle waaraan huisdieren in de Europese Unie moeten worden onderworpen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(11 juni 2001)

De intracommunautaire handel in huisdieren valt onder de verschillende veterinaire richtlijnen die worden genoemd in bijlage A bij Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt(1).

Die communautaire regelgeving voorziet in veterinaire controles van de betrokken dieren wanneer deze het voorwerp van intracommunautaire handel uitmaken.

Voor de dagelijkse handhaving van de veterinaire regelgeving zijn de lidstaten verantwoordelijk. Een zwarte markt is per definitie onwettig volgens nationaal recht. De Commissie is daarom niet van plan initiatieven te nemen om op dit gebied tot aanvullende regelgeving te komen.

(1) PB L 224 van 18.8.1990.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0266/01

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(8 februari 2001)

Betreft: Comitologie

Kan de Commissie de volgende vragen beantwoorden:

1. In hoeveel gevallen is sinds de inwerkingtreding van het herziene besluit van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (besluit 1999/468/EG)(1) in nieuwe wetgeving die volgens de medebeslissings- of een andere wetgevingsprocedure tot stand is gekomen, één van de in het besluit genoemde comitéprocedures opgenomen?

2. Hoeveel uitvoeringsmaatregelen zijn er in het kader van elk van deze nieuwe procedures door de Commissie vastgesteld en hoeveel zijn er aan de Raad voorgelegd?

(1) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(4 april 2001)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat de gevraagde gegevens nog worden verzameld met het oog op het opstellen van het eerste jaarlijkse rapport zoals bedoeld in artikel 7, lid 4, van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1142/01

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(10 april 2001)

Betreft: Vestigingsplaats van het Europees Bureau voor de voedselveiligheid

In het kader van de discussie over de definitieve vestigingsplaats van het Europees Bureau voor de voedselveiligheid heeft de Commissie als zetel Luxemburg voorgesteld, waar het bureau in de reeds bestaande communautaire structuren kan worden ondergebracht, in aansluiting op de reorganisatie van de diensten van de Commissie in het kader van de thans doorgevoerde administratieve hervorming.

Kan de Commissie derhalve laten weten of zij bij de formulering van haar voorstel ook rekening heeft gehouden met selectiecriteria zoals een centrale geografische ligging, een gevestigde traditie in de levensmiddelensector - die garanties biedt ten aanzien van de specifieke kenmerken van de respectieve lidstaten en met name van de mediterrane regio's, de aanwezigheid van een groot aantal voedselverwerkende bedrijven, alsmede het beschikbare potentieel in termen van wetenschappelijk en universitair onderzoek?

Heeft de Commissie in haar uit kostenoogpunt en ter wille van het synergetische effect dat samenhangt met het gebruik van reeds bestaande voorzieningen ongetwijfeld goed beredeneerde voorstel ook rekening gehouden met het feit dat het bureau onafhankelijk en zelfstandig moet kunnen optreden en heeft zij daarbij tevens acht geslagen op het feit dat de keuze van Luxemburg als vestigingsplaats tevens het risico in zich draagt dat de indruk ontstaat dat het Bureau louter als een dienst van de Commissie zou gaan figureren?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(3 september 2001)

De Commissie is van oordeel dat de hoofdopdracht van deze Autoriteit erin zal bestaan het vertrouwen van het publiek in de voedselveiligheid te herstellen en te handhaven. Deze nieuwe instelling moet dus in staat zijn om haar taak van adviesorgaan en van wetenschappelijk steun- en informatiepunt inzake risico's op de meest doeltreffende wijze uit te voeren. De Commissie heeft daarom bijzondere aandacht voor de operationele eisen die een optimaal functioneren van deze Autoriteit met zich mee brengt. De plaats van vestiging moet bijvoorbeeld goed bereikbaar zijn voor de Europese wetenschappers die in de comités en wetenschappelijke werkgroepen zitting zullen hebben (naar verwachting ongeveer 3000 bezoeken per jaar) en dient een nauwe communicatie met de instanties voor risicobeheer (de Commissie, het Parlement en de Raad) te vergemakkelijken. Ten slotte moet de Autoriteit, indien zich een ernstige voedselcrisis voordoet, in staat zijn de Commissie voortdurend en onverwijld wetenschappelijk bij te staan in het kader van de crisismechanismen waarin de nieuwe verordening voorziet.

De onafhankelijkheid van de Autoriteit wordt gegarandeerd door verschillende bepalingen van de verordening tot oprichting daarvan. Het feit dat de Autoriteit is ondergebracht in een vestigingsplaats van een van de communautaire instellingen kan niet gelden als argument tegen haar onafhankelijkheid.