ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1622/96 van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie (24 juni 1996)

Betreft: Adresboeken

Hoeveel brieven heeft de Commissie ontvangen van afzonderlijke plaatselijke autoriteiten en verenigingen van regionale en plaatselijke autoriteiten over de laatste adresboeken en kan de Commissie de ontvangen klachten samenvatten?

Hoe denkt de Commissie hierop te reageren bij het organiseren van toekomstige adresboeken?

Wanneer moeten deze precies uitkomen?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (29 juli 1996)

Aan de Directoria-bijeenkomst voor regionale samenwerking die is gehouden van 4 tot en met 6 december 1995, is deelgenomen door 516 delegaties of in totaal 1.147 personen.

Het evenement is besloten met een enquête naar de tevredenheid van de deelnemers aan de hand van een vragenlijst, waarop 142 antwoorden zijn ontvangen. De vraag "Kunnen de via Directoria verleende diensten behulpzaam zijn bij de voorbereiding van projecten om te reageren op oproepen tot het indienen van voorstellen?¨ is als volgt geantwoord: 8 %: veel, 58 %: in redelijke mate, 31 %: enigszins, 3 %: in het geheel niet. Volgens de opmerkingen die deelnemers op de vragenlijst hebben vermeld, verlangen sommigen dat de bijeenkomst in ruimere lokalen plaatsvindt, dat in de inschrijvingskosten ook de prijs van de maaltijd is begrepen of dat een taal wordt toegevoegd aan het aantal talen waarin mondeling wordt vertaald (5 verzoeken). De Commissie houdt met al deze opmerkingen rekening bij de nu aan de gang zijnde organisatie van de volgende Directoria-bijeenkomst, die waarschijnlijk begin 1997 zal plaatsvinden.

Nog vóór de bijeenkomst waren enkele brieven ontvangen waarin werd gesteld dat de inschrijvingskosten te hoog waren.

In een brief welke is ondertekend door 57 bureaus die lagere overheden in Brussel vertegenwoordigen, is voorgesteld dat de Commissie zich bij de voorbereiding van de Directoria-bijeenkomsten op een nauwer partnerschap met deze bureaus toelegt. De bureaus stellen verbeteringen voor met betrekking tot de deelnemingskosten en het aantal catalogussen dat per delegatie beschikbaar is, en zij verlangen ook meer mogelijkheden om de ambtenaren te ontmoeten die zijn belast met het beheer van de projecten in het kader van artikel 10 van de verordening betreffende het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) ((Verordening (EEG) nr. 4254/88, zoals gewijzigd - PB L 193 van 31.7.1993. )). De Commissie is voornemens positief op deze ideeën te reageren en zij heeft voorgesteld om vergaderingen met een delegatie van de bureaus te beleggen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1973/96 van Luciano Vecchi (PSE) aan de Commissie (12 juli 1996)

Betreft: EG-optreden op het gebied van anti-personeelsmijnen

Het Europees Parlement streeft via zijn resoluties en een speciaal ingestelde begrotingspost naar programma's voor het opruimen van mijnen, vooral in de ontwikkelingslanden.

Kan de Commissie mededelen

1. welke mijnopruimingsprojecten er al zijn goedgekeurd,

2. of zij al dan niet in samenwerking met anderen (internationale organisaties, regeringen, particuliere organisaties, e.d.) breder opgezette mijnopruimingsprogramma's gaat steunen,

3. wat de reden is dat artikel B7-615 (Maatregelen van de Europese Unie betreffende anti-personeelsmijnen) uit het voorontwerp van begroting voor 1997 geschrapt is?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (2 augustus 1996)

In de periode 1995-1996 werd zo'n 50 miljoen ecu uit de communautaire begroting alsmede uit het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) uitgetrokken voor mijnopruimingsactiviteiten over de gehele wereld.

Wat de begrotingslijn B7-615 betreft, wil de Commissie ongeveer 6 à 7 miljoen ecu bestemmen voor mijnopruimingsacties in Bosnië-Herzegovina, een gebied dat dringend behoefte heeft aan hulp en waar de Commissie vier projecten in het bijzonder heeft geselecteerd voor zo spoedig mogelijke uitvoering. Zij is nu bezig met de aanbestedingsprocedure voor twee van deze projecten en wacht momenteeel op voorstellen van niet-gouvernementele organisaties voor de andere twee. Voorts wordt onderzocht of een aantal projecten in andere landen in aanmerking kan komen voor mogelijke financiering uit de nieuwe begrotingslijn op gebieden zoals opleiding in het opsporen van en het onschadelijk maken van explosieven en de preventie van ongelukken met mijnen.

Om het intern beheer te verbeteren werd de begrotingslijn B7-615 voor 1996 gewijzigd in B7-661 (specifieke acties met derde landen - deelneming van de Gemeenschap aan acties met betrekking tot anti-personeelmijnen), vandaar de schijnbare "omissie¨. Het is de bedoeling dat een centraal fonds beschikbaar komt voor activiteiten in verband met het opruimen van mijnen (met inbegrip van hulp aan slachtoffers) zowel in het voormalig Joegoslavië als in andere getroffen gebieden van de wereld.

Vanuit een praktisch oogpunt gezien en met behulp van haar politieke inspanningen loopt de Gemeenschap voorop wat betreft de meest doeltreffende, internationale acties om iets te doen aan de tragedie van anti-personeelmijnen, met name in de ontwikkelingslanden. De Commissie blijft op dit gebied een belangrijke rol spelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1296/96 van Luigi Florio (UPE) aan de Raad (24 mei 1996)

Betreft: Mogelijkheid van gewapende strijd in Italië

Zoals bekend, zetten Umberto Bossi, EP-lid en leider van de Lega Nord, alsook de voornaamste figuren van deze beweging al sinds enige tijd openlijk aan tot afscheiding van Noord-Italië. De afgelopen weken heeft de Lega Nord een eigen ordedienst opgericht - de zgn. "groenhemden¨ - en de oprichting aangekondigd van een "regering van Padania¨ en een "bevrijdingscomité¨; bovendien komt sinds ongeveer een jaar het zgn. "parlement van het Noorden¨ in de stad Mantova bijeen.

Dit alles wijst erop dat de leiders van de Lega Nord de overheidsinstellingen steeds meer willen provoceren door middel van steeds opzienbarender daden en steeds krachtiger taal.

Gezien deze situatie kan niet uitgesloten worden dat de politieke strijd ontaardt in een gewapende strijd in Noord-Italië, met niet te voorziene gevolgen voor de Europese eenwording.

Heeft de Raad deze mogelijkheid reeds onder ogen gezien of is hij van plan dit te doen?

Is de Raad gezien deze eventualiteit van mening nu reeds een gemeenschappelijk standpunt te moeten innemen op het stuk van het veiligheidsbeleid in de zin van artikel J.2 van het Verdrag van Maastricht?

Zo neen, welke stappen denkt de Raad te nemen in een situatie die duidelijk in strijd is met de fundamentele doelstelling van dit Verdrag om "vrede en veiligheid in Europa te bevorderen¨?

Antwoord (14 oktober 1996)

De Raad heeft geen aangelegenheden besproken als die waarnaar het Geachte Parlementslid verwijst. Het Geachte Parlementslid is er zich wellicht van bewust dat de door hem vermelde bepalingen inzake veiligheid binnen het door het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid bestreken beleidsterrein vallen en derhalve ook onder de externe bevoegdheden van de Unie, terwijl het bepaalde in Titel VI van het Verdrag betrekking heeft op samenwerking op het gebied van Justitie en Binnenlandse Zaken. Deze samenwerking laat evenwel de uitoefening van de verantwoordelijkheden van de Lid-Staten ten aanzien van de handhaving van de openbare orde en de bescherming van de binnenlandse veiligheid onverlet (artikel K.2).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1293/96 van Roberto Mezzaroma (UPE) aan de Commissie (31 mei 1996)

Betreft: Godslasterlijke film

In "Modern People News¨ is onlangs het bericht verschenen dat men van plan is in de Verenigde Staten een film te maken over het seksuele leven van Jezus Christus.

In deze film zal Jezus Christus worden voorgesteld als een homo-seksueel terwijl de rol van Maria Magdalena zal worden gespeeld door een bekende Franse prostituée.

1. Wat kan er gedaan worden om te voorkomen dat een dergelijke godslasterlijke film wordt gemaakt?

2. Wat kan de Commissie er aan doen om te verhinderen dat deze film, als hij inderdaad tot stand komt, wordt vertoond in de bioscopen in de landen van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (24 juli 1996)

Het EG-Verdrag biedt de Commissie in het algemeen niet de mogelijkheid om de produktie, de verspreiding of het bezit van dergelijke produkten te verbieden. Wel staan de Verdragsbepalingen inzake het vrije verkeer van goederen en diensten (artikelen 30 t/m 36 en 59) de Lid-Staten toe, de produktie, de verspreiding of het bezit van dergelijke films te verbieden uit hoofde van bescherming van de openbare zedelijkheid, de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid, mits deze verboden geen middel tot willekeurige discriminatie noch een verkapte beperking van het vrij verkeer van goederen en diensten tuusen de Lid-Statenn vormen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1550/96 van Wolfgang Kreissl-Dörfler (V) aan de Commissie (17 juni 1996)

Betreft: Kosten voor opslag van rundvlees

Kan de Commissie aangeven hoe hoog de kosten (incl. bijkomende kosten) zijn die in de periode 1990-1995 per jaar en per lid-staat zijn ontstaan in verband met de particuliere en openbare opslag van vers, bevroren en verwerkt rundvlees?

Gecombineerd antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1550/96, E-1551/96, E-1552/96 en E-1553/96 (12 juli 1996)

De Commissie doet de gevraagde gegevens rechtstreeks aan het geachte Parlementslid toekomen alsmede aan het Secretariaat-generaal van het Parlement. De gegevens waarom in de schriftelijke vragen E-1550/96, E-1551/96 en E-1553/96 is verzocht, zijn ontleend aan het financieel verslag van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie, dat elk jaar bij de begrotingsautoriteit wordt ingediend.

Wat het antwoord op schriftelijke vraag E-1552/96 betreft, kan ermee worden volstaan erop te wijzen dat de gemeenschappelijke marktordening voor rundvlees niet in de toekenning van verwerkingssteun voorziet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1677/96 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (24 juni 1996)

Betreft: CO2-proces Greenpeace

Waarom beweert de Commissie dat personen en NGO's niet het recht hebben om juridische stappen te ondernemen tegen acties van de Commissie die hun milieubelangen schaden of bedreigen?

Antwoord van Mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (26 juli 1996)

Het geachte Parlementslid doelt ongetwijfeld op de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 augustus 1995 in de zaak T-585/93 (Greenpeace International vs. Commissie) ((Jurisprudentie van het Hof van Justitie: 1995, II-2205. )).

Het zal het geachte Parlementslid bekend zijn dat tegen deze uitspraak beroep is aangetekend bij het Hof van Justitie (zaak C-321/95P). De Commissie geeft principieel geen commentaar op zaken die nog sub judice zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1377/96 van Peter Truscott (PSE) aan de Commissie (6 juni 1996)

Betreft: Nucleaire non-proliferatie in Oost-Europa

Is de Commissie ook niet van oordeel dat de verouderde en onstabiele kernreactoren in Oost-Europa een bedreiging vormen voor de instandhouding van het non-proliferatieverdrag omdat de mogelijkheid bestaat dat uit deze reactoren afkomstig radioactief uranium en plutonium wordt verkocht aan landen die een kernwapenpotentieel aan het opbouwen zijn?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (4 juli 1996)

Alle Staten van Midden- en Oost-Europa zijn partij bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (het non-proliferatieverdrag, NPV) en dienen derhalve alle nodige maatregelen te nemen om de verplichtingen, in het bijzonder uit hoofde van de artikelen I, II en III van het NPV ten uitvoer te leggen, ongeacht de toestand van hun kernreactoren. De meesten daarvan zijn partij bij alomvattende veiligheidsovereenkomsten met de Internationale Organisatie voor Atoomenergie. De bezorgdheid vanwege het in bedrijf houden van ouderwetse reactoren staat in verband met de nucleaire veiligheid.

Twee mededelingen van de Commissie geven een analyse van de illegale handel in nucleaire materialen en radioactieve stoffen ((COM(94)383 def. en COM(96)171 def. )). Tussen de Gemeenschap en landen van Midden- en Oost-Europa en andere partners is een uitgebreide samenwerking opgezet om de problematiek het hoofd te bieden. Op de Topconferentie inzake nucleaire veiligheid en veiligheidsvoorzieningen van april 1996 te Moskou werd over een programma tot bestrijding van de illegale handel in nucleaire materialen overeenstemming bereikt. Dit programma wordt thans ten uitvoer gelegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1403/96 van Laura De Esteban Martin (PPE) aan de Raad (18 juni 1996)

Betreft: Behandeling van personen en sextoerisme

Denkt de Raad eventueel een gemeenschappelijke maatregel te nemen om de strijd aan te binden tegen het probleem van de behandeling van personen en het sextoerisme?

Antwoord (10 oktober 1996)

In zijn werkprogramma voor de tweede helft van 1996 kondigt het Ierse Voorzitterschap van de Raad aan voornmens te zijn het probleem van de mensenhandel te bestuderen en werk te maken van maatregelen die kunnen worden overwogen ter bestrijding van deze plaag.

Op 10 en 11 juni 1996 heeft bovendien in Wenen een conferentie plaatsgevonden over de handel in vrouwen met het oog op seksuele uitbuiting, die gezamenlijk was georganiseerd door de Europese Commissie en de Internationale Organisatie voor Migratie. Op die conferentie deelde Commissielid Gradin mee dat de Commissie thans werkt aan een mededeling over dit thema die waarschijnlijk in de herfst zal worden voorgelegd, en dat zij tevens een conferentie voorbereidt over de handel in kinderen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1861/96 van Ursula Schleicher (PPE) aan de Commissie (5 juli 1996)

Betreft: Wetgevingsprocedure

In welke gevallen heeft de Commissie sinds de invoering van de samenwerkingsprocedure haar voorstel ingetrokken, nadat het Parlement in tweede lezing het gemeenschappelijk standpunt van de Raad verworpen had?

Gecombineerd antwoord van de heer Santer namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1860/96 en E-1861/96 (5 augustus 1996)

Sedert de tenuitvoerlegging van de Europese Akte heeft het Parlement in het kader van de samenwerkingsprocedure slechts zeven maal een gemeenschappelijk standpunt van de Raad verworpen.

Het betrof gemeenschappelijke standpunten inzake:

- de bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan benzeen op het werk (op 12.10.1988)

- zoetstoffen die in levensmiddelen mogen worden gebruikt (op 13.5.1992)

- het energieverbruik van huishoudelijke apparaten (op 8.7.1992)

- het nettomaximumvermogen van voertuigen op twee of drie wielen (op 27.10.1993)

- emissies door grote stookinstallaties (op 14.12.1994)

- de verbranding van gevaarlijke afvalstoffen (op 14.12.1994)

- het storten van afvalstoffen (op 22.5.1996)

In drie gevallen (energieverbruik van huishoudelijke apparaten, emissies door grote stookinstallaties, verbranding van gevaarlijke afvalstoffen) bestond unanimiteit in de Raad en werden de wetgevingsvoorstellen uiteindelijk aangenomen. Er zij echter op gewezen dat met betrekking tot het energieverbruik van huishoudelijke apparaten het enige geschilpunt met het Parlement betrekking had op de comitologie. Deze kwestie is inmiddels opgelost door de interinstitutionele overeenkomst betreffende een "modus vivendi¨.

In één geval (het nettomaximumvermogen van voertuigen op twee of drie wielen) verwierp het Parlement het gemeenschappelijk standpunt juist voordat het Verdrag betreffende de Europese Unie in werking trad; de verwerping werd bijgevolg geïnterpreteerd als een "voornemen om het gemeenschappelijk standpunt te verwerpen¨ overeenkomstig artikel 189 B, lid 2, sub c). Nadat het voorstel onder de medebeslissingsprocedure was geplaatst, werden de geschilpunten vervolgens in het kader van de bemiddelingsprocedure opgelost.

In het geval van de bescherming van werknemers tegen de blootstelling aan benzeen werd het wetgevingsvoorstel ingetrokken, maar werd vervolgens een afzonderlijk voorstel ingediend dat betrekking had op de sleutelkwestie inzake de informatie en raadpleging van werknemers. Dit voorstel doorliep alle fasen van de samenwerkingsprocedure met succes.

Na de verwerping van het gemeenschappelijk standpunt inzake zoetstoffen die in levensmiddelen mogen worden gebruikt, besloot de Commissie haar voorstel door een pakket nieuwe voorstellen te vervangen. Deze aanpak wordt ook overwogen voor het voorstel inzake het storten van afvalstoffen, dat de Commissie zo spoedig mogelijk door een nieuw voorstel wil vervangen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2028/96 van Mary Banotti (PPE) aan de Commissie (12 juli 1996)

Betreft: Financiële controle in het kader van het PHARE-programma

Kan de Commissie uitleggen hoe de deskundigen die in het kader van het PHARE-programma worden aangewezen aan financiële controle worden onderworpen?

Kan zij ook uitleggen hoe de controle op en het nazicht van de betalingen aan assistenten gebeurt?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (1 augustus 1996)

De algemene voorwaarden voor alle uit de PHARE-middelen gefinancierde overeenkomsten inzake diensten bevatten de bepaling dat de contractant tegenover de aanbestedende instantie aansprakelijk is met betrekking tot de volledige nakoming van de uit de overeenskomst voortvloeiende verplichtingen en het herstel van alle schade die aan de aanbestedende instantie of de personen aan wie de diensten werden verstrekt, wordt aangebracht als gevolg van om het even welke op de uitvoering van de overeenkomst betrekking hebbende handeling of nalatigheid waarvoor hij uit hoofde van met name zijn garantie dan wel onachtzaamheid, vergissingen of verzuim verantwoordelijk wordt gesteld. Een gelijkaardige clausule is opgenomen in de overeenkomsten voor leveringen.

De Commissie houdt nauwlettend toezicht op de uitvoering van alle projecten en de betalingen hebben slechts plaats nadat werd geverifieerd dat aan de voorwaarden van de overeenkomst volledig is voldaan. De verslagen van de contractanten worden door de Commissie en zo nodig door onafhankelijke controleurs geverifieerd. De betalingen hebben plaats overeenkomstig de in de overeenkomst opgenomen voorwaarden, ten einde in ieder stadium van het project te kunnen vaststellen dat aan de doelstellingen is voldaan alvorens de betaling wordt uitgevoerd. Alle ter vergoeding ingediende rekeningen en uitgaven worden door de Commissie geverifieerd op basis van de in de overeenkomst voorgeschreven bescheiden. Bij de voltooiing van het project worden de rekeningen vereffend op basis van een onafhankelijke financiële audit. Afgezien van de door de Commissie opgezette controles worden de op het PHARE-programma betrekking hebbende rekeningen geverifieerd door de Rekenkamer en brengt laatsgenoemde over alle aspecten van de uitvoering een jaarverslag uit.

Het komt zelden voor dat de opdracht van de contractant het beheer omvat van speciale middelen bestemd voor de uitvoering van een project. In dergelijke gevallen worden de middelen gegarandeerd door de bank waar zij worden gedeponeerd, en slechts vrijgegeven voor betaling nadat daarvoor door de Commissie machtiging is verleend.

De assistenten worden niet betaald door de Commissie. De contractant blijft tegenover de Commissie altijd volledig aansprakelijk voor alle onderaanbestede gedeelten van de overeenkomst. De contractant wordt eerst betaald nadat de diensten zijn verstrekt of de goederen zijn geleverd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0858/96 van Alfred Lomas (PSE) aan de Commissie (12 april 1996)

Betreft: Atoomreactoren

Kan de Commissie mededelen hoeveel atoomreactoren die verrijkt uranium gebruiken momenteel in de lid-staten van de EU in bedrijf zijn en voor iedere reactor nader aangeven waar deze zich bevindt, wat de hoeveelheid verrijkt uranium is, het eerste jaar van inbedrijfstelling, het verwacht aantal jaren van werkzaamheid en de exploiterende instantie (b.v. bedrijf, universiteit)?

Kan de Commissie eveneens mededelen wat de totale hoeveelheid verrijkt uranium in het programma bedraagt, of al dan niet verrijkt uranium bij deze reactoren in het verleden verloren is gegaan en of alle reactoren hebben gewerkt volgens veiligheidsmaatregelen voor hun gehele levensduur?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (3 juli 1996)

In de Gemeenschap zijn 50 onderzoekreactoren en kritische opstellingen onderworpen aan de veiligheidscontrole die in Hoofdstuk 7 van het Euratom-Verdrag is omschreven.

Van deze installaties waren er aanvankelijk 23 bedoeld om uraan te gebruiken dat met meer dan 20 % is verrijkt (hoog verrijkt uraan-HEU). Hierbij moet echter worden opgemerkt dat een groot aantal van deze installaties in de loop van het door de Verenigde Staten gefinancierde RERTR-programma (reduced enrichment for research and test reactors), waarvan de doelstellingen worden onderschreven door de exploitanten van onderzoekreactoren in de Gemeenschap, reeds zijn omgeschakeld of aan het omschakelen zijn op laag verrijkt uraan.

De hoeveelheid bestraalde splijtstoffen die in de reactorkern van elk van deze installaties aanwezig is, is afhankelijk van de grootte en het doel van de installatie. Het gaat echter doorgaans om meerdere kilogrammen uraan.

Al deze installaties zijn aan de veiligheidscontrole krachtens het Euratom-Verdrag onderworpen sinds dit Verdrag in werking is getreden, en aan de reeds van toepassing zijnde veiligheidscontrole van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA). De Commissie is ervan overtuigd dat, in de periode dat deze installaties onder de Euratom-veiligheidscontrole stonden (artikel 77(a) van het Euratom-Verdrag) het gebruikte HEU niet voor andere doeleinden is aangewend dan waarvoor het bestemd was, en dat er dan ook in die periode geen HEU bij deze reactoren verloren is gegaan.

De naam, exploitant en plaats van deze installaties zijn opgenomen in onderstaande tabel:

>TABLE>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2288/96 van Gianfranco Dell'Alba (ARE) aan de Commissie (27 augustus 1996)

Betreft: De Mont Blanc-autosnelweg en de naleving van de voorschriften inzake milieu-effectrapportage

Overwegende dat de maatschappij "Autostrada del Monte Bianco¨ op het punt staat de werkzaamheden voor de aanleg van het wegstuk Morgex-Courmayeur aan te vangen zonder dat er sprake is van enige milieu-effectrapportage vooraf, zoals voorgeschreven door richtlijn EEG 85/337 ((PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40. ));

overwegende dat bij de Commissie bezwaar is aangetekend door de consumentenvereniging CODACONS om te besluiten tot een procedure wegens ingebreke blijven tegen Italië wegens schending van artikel 177 van het Verdrag doordat dit land richtlijn 35/337 ook voor het wegstuk Sarre-Morgex niet heeft toegepast;

overwegende dat dit project niet te rijmen valt met het verlangen aan Franse kant om aan andere vervoermiddelen die milieuvriendelijker zijn, de voorkeur te geven boven het vervoer over de weg;

vraagt of de Commissie voornemens is een procedure wegens ingebreke blijven aan te spannen tegen de Italiaanse staat wegens schending van artikel 177 ten aanzien van de Mont Blanc-autosnelweg.

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (1 oktober 1996)

De Commissie is niet op de hoogte van de door het geachte Parlementslid genoemde feiten. Zij stelt bij de betrokken Lid-Staat een onderzoek in en zal het geachte Parlementslid in kennis stellen van het resultaat van dit onderzoek.