NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/515

(2004/C 78 E/0536)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3300/03

van Robert Sturdy (PPE-DE) aan de Commissie

(7 november 2003)

Betreft: Ongewenste e-mails uit Afrika waarin wordt gevraagd om bankgegevens

Kan de Commissie, daar voortdurend melding wordt gemaakt van dit soort e-mails, waarvan er iedere dag een paar binnenkomen op mijn adres bij het Parlement, mededelen welke maatregelen zij kan nemen om te trachten te voorkomen dat deze emails e-mailadressen in Europa bereiken, voordat nog meer mensen op frauduleuze wijze worden overgehaald hun bankgegevens ter beschikking te stellen waarna hen grote sommen geld afhandig worden gemaakt?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(18 december 2003)

Het geachte parlementslid vraagt wat de Commissie kan doen om een einde te maken aan frauduleuze e-mails uit — bijvoorbeeld — Afrika, waarin om bankgegevens wordt gevraagd.

Dit soort e-mails worden ook wel advance fee fraud e-mails genoemd (frauduleuze e-mails waarin om betaling vooraf wordt gevraagd). Het gaat hier om een bijzondere vorm van ongewenste e-mail („spam”). Het zijn uiterst misleidende berichten, waarmee geprobeerd wordt naïeve e-mailgebruikers geld afhandig te maken.

Het ligt niet in het vermogen van de Commissie om te verhinderen dat gebruikers hun bankgegevens doorgeven, maar ze neemt momenteel wel maatregelen tegen ongewenste, al dan niet frauduleuze e-mails. Wat ongewenste e-mail betreft: Richtlijn 2002/58/EEG (1) betreffende privacy en elektronische communicatie houdt een verbod in op ongewenste e-mails en dat geldt voor de gehele Unie. Ongevraagde e-mails mogen maar in een heel beperkt aantal gevallen verzonden worden. De uiterste termijn voor de omzetting van deze richtlijn in nationaal recht is eind oktober 2003 verlopen. De Commissie verwijst verder naar de antwoorden die ze heeft verstrekt op schriftelijke vragen betreffende ongevraagde e-mail (E-1997/03 van de heer Papayannakis (2), E-2085/03 van de heer Watson (2) en E-2254/03 van mevrouw Kauppi (3)).

Op basis van deze nieuwe regeling zal de Commissie een mededeling opstellen en daarin een reeks aanvullende acties voorstellen teneinde de bestrijding van deze verschijnselen zo efficiënt mogelijk te laten verlopen. Concrete actie zal niet alleen gericht zijn op afdwinging van de regels door de lidstaten en technische oplossingen (filters, veiligheidsbarrières) maar ook op bewustmaking van de consument (4) en internationale samenwerking. Over de voorgenomen maatregelen is met de lidstaten en de belanghebbende partijen gesproken tijdens een workshop in Brussel (16 oktober 2003) (5).

Wat bewustmaking betreft, moeten we er vooral voor zorgen dat de e-mailgebruikers over de volgende zaken geïnformeerd worden: wat legaal is en wat niet; wat de risico's zijn van het beantwoorden van ongewenste e-mails en het eenvoudigweg online zijn; welke hulp consumenten kunnen ontvangen van hun e-mail service providers of derden (softwareproducenten die filters verkopen); waar men illegale praktijken kan aangeven.

Het is van groot belang dat de lidstaten de nakoming van de regels als een prioriteit beschouwen. Er wordt nu bij de vervolging van een aantal grensoverschrijdende gevallen internationaal samengewerkt. Online-bewijs is niet altijd eenvoudig te vergaren, zeker niet als de „spammers” of „scammers” off-shore opereren. Doorgevers opereren echter vaak veel dichter in de buurt van plaatsen waar de jurisdictie van de autoriteiten van de Unie geldt.

Frauduleuze e-mails die van binnen de Unie worden verzonden zullen vaak onder de noemer misleidende reclame vallen. Zulke reclame is verboden (Richtlijn 84/450/EEG, later gewijzigd bij Richtlijn 97/55/EEG (6) inzake misleidende en vergelijkende reclame). Deze richtlijnen beschermen zowel bedrijven als individuele consumenten. Alle lidstaten hebben deze richtlijnen omgezet in nationaal recht. De nationale autoriteiten en justitie dienen er dus op toe te zien dat deze wetgeving ook inderdaad wordt nageleefd. De Commissie heeft verder een voorstel voor een richtlijn inzake oneerlijke handelspraktijken (7) gedaan, waarin beschermende maatregelen zijn opgenomen om te verhinderen dat misleidende reclame de economische belangen van de consumenten schaadt. Die maatregelen zijn ook bedoeld ter bestrijding van op consumenten gerichte misleidende en frauduleuze e-mails (die nu vallen onder de richtlijn inzake misleidende en vergelijkende reclame).

(1) Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie), PB L 201 van 31.7.2002.

(2) PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 178.

(3) PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 232.

(4) Zie IP/03/1015.

(5) Zie IP/03/1373.

(6) Richtlijn 97/55/EEG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG inzake misleidende reclame teneinde ook vergelijkende reclame te regelen, PB L 290 van 23.10.1997.

(7) COM(2003) 356 def.