NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/103

(2004/C 88 E/0107)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2588/03

van Marco Pannella (Nl) aan de Commissie

(8 augustus 2003)

Betreft: Executie van Faramaz Mohammadi, 19 jaar oud, actief in de studentenbeweging aan de Universiteit van Tabriz in Iran

Op 22 juli schijnt in een krant in Azerbajdzjan, de Xalq Qazeti, het bericht verschenen te zijn dat:

— enkele dagen eerder „het Revolutionaire Hof van Tabriz het doodvonnis had uitgesproken over een studentenactiviste, Faramaz Mohammadi”,

— Faramaz Mohammadi, een 19-jarige staatsburger van Azerbajdzjan en studente aan de Universiteit van Tabriz, „was een vooraanstaand figuur in de studentenbeweging”,

— na de terechtstelling „is haar stoffelijk overschot naar Ardabil gebracht”,

— Mohammadi was een van de organisatoren van de studentenbeweging aan de Universiteit van Tabriz en had „radicale uitspraken gedaan tegen het Perzische regime en het bewind van de mullahs in Iran”,

— „hoewel het Hof het doodvonnis een maand geleden had uitgesproken, is het vonnis twee dagen geleden voltrokken”.

Is de Commissie op de hoogte van de beschreven feiten en zo ja, welke initiatieven heeft zij genomen of zal zij nemen? Is zij niet van mening dat alle betrekkingen met Iran verbroken moeten worden, totdat de mensenrechten daar opnieuw worden geëerbiedigd en de doodstraf is opgeschort?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(23 september 2003)

Zoals uiteengezet in de Richtlijnen voor het EU-beleid ten aanzien van derde landen inzake de doodstraf, heeft de EU zich systematisch verzet tegen de doodstraf en dit onderwerp talloze malen ter sprake gebracht bij de Iraanse regering. In april 2003, tijdens de laatste bijeenkomst van de mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties, heeft de EU ook benadrukt dat zij zich ernstige zorgen maakt over executies in Iran. Daarnaast omvatte de mensenrechtendialoog die de EU in 2002 met Iran is begonnen gemeenschappelijke inspanningen om een breed scala aan mensenrechtenkwesties aan te pakken, waaronder de toepassing van de doodstraf. In de eerste evaluatie van deze dialoog van 18 maart 2003 benadrukte de Raad Algemene Zaken en Buitenlandse Betrekkingen dat grote bezorgdheid bleef bestaan over de voortdurende ernstige schending van de mensenrechten in Iran, waaronder de tenuitvoerlegging van doodvonnissen ondanks internationaal erkende waarborgen.

De EU zal de mensenrechtendialoog met Iran blijven aangrijpen om haar bezorgdheid te uiten ten aanzien van de toepassing van de doodstraf en daarnaast een aantal individuele gevallen bespreken.

De Commissie is van mening dat een beleid van constructieve betrokkenheid ten aanzien van Iran eerder zal bijdragen aan de verbetering van de eerbiediging en bescherming van de mensenrechten en fundamentele vrijheden dan het schorsen van alle betrekkingen. Er zij op gewezen dat toen de EU in 2002 besloot de onderhandelingen te openen over een handels- en samenwerkingsovereenkomst met Iran, met een bijbehorende politieke overeenkomst, duidelijk gesteld werd dat tegenover de versterking van de economische en handelsbetrekkingen tussen de EU en Iran vergelijkbare vooruitgang moet staan op alle andere terreinen van de betrekkingen met Iran. De EU verwachtte met name vooruitgang op vier belangrijke terreinen waarover bezorgdheid bestaat: mensenrechten, non-proliferatie, terrorismebestrijding en het vredesproces in het Midden-Oosten. De mensenrechtensituatie in Iran is zeker een van de factoren die zal bepalen hoe de betrekkingen tussen de EU en Iran zich in de toekomst ontwikkelen.