SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1642/98

van Christoph Konrad (PPE) aan de Commissie

(29 mei 1998)

Betreft: Naleving van de vereisten van de Commissie voor de toekenning van steun in de staalsector

1. De Europese Commissie heeft op 19 oktober 1994 een besluit goedgekeurd over wet nr. 481 van 3 augustus 1994 van de Italiaanse regering, waarmee deze laatste de herstructurering in de staalsector wilde bevorderen. De Commissie heeft een aantal voorwaarden geformuleerd voor de toekenning van overheidssteun. Daarna is in meer dan 30 gevallen door de overheid financiële steun verleend. Heeft de Commissie gecontroleerd of daarbij aan de gestelde eisen (vermindering van de capaciteit enz.) is voldaan?

2. In enkele gevallen is Italiaanse bedrijven verboden volgens wet 481 steun te ontvangen. Over welke instrumenten beschikt de Commissie om erop toe te zien dat niet langs andere weg aan deze ondernemingen steun is toegevloeid?

3. Acht de Europese Commissie het passend dat het publiek ervan op de hoogte wordt gesteld of en hoe de lidstaten het verbod van steunverlening c.q. de voorwaarden van de Commissie in acht hebben genomen? Is de Commissie van mening dat door meer transparantie op dit vlak de procedures voor overheidssubsidie in de EU zouden kunnen verbeteren?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(1 juli 1998)

In het kader van de toepassing van de Italiaanse wet nr. 481 van 3 augustus 1994 betreffende de afbouw van de particuliere ijzer- en staalsector in Italië is de Commissie krachtens artikel 4 van de oude regels voor steun aan de ijzer- en staalindustrie in kennis gesteld van 44 gevallen van overheidssteun.

Nadat de Commissie had geconstateerd dat de hierboven genoemde Italiaanse wet in overeenstemming was met de regels voor steun aan de ijzer- en staalindustrie en meer specifiek met de bepalingen van artikel 4, heeft zij haar goedkeuring aan die wet gehecht, en daarbij de Italiaanse autoriteiten de verplichting opgelegd van tevoren kennis te geven van iedere toepassing van die wet. Datzelfde besluit bepaalde voorts dat om in aanmerking te komen voor steun bij bedrijfssluiting ondernemingen in bedrijf moesten zijn geweest gedurende gemiddeld tenminste één productieperiode van acht uur per dag, vijf dagen per week, tijdens het hele jaar 1993 en tot in februari 1994, toen de Commissie van besluitwet nr. 103 in kennis werd gesteld.

De Commissie heeft toestemming verleend in 34 gevallen, die hebben geleid tot een gezamenlijke capaciteitsinkrimping van meer dan 5 miljoen ton warmgewalste producten, maar heeft anderzijds haar toestemming geweigerd in tien andere gevallen, omdat uit de gegevens waarover zij beschikte bleek dat de tien betrokken bedrijven weliswaar voldeden aan de overige voorwaarden van de beschikking inzake steun aan de ijzer- en staalindustrie maar op het ogenblik van hun sluiting niet langer regelmatig in bedrijf waren.

De Italiaanse autoriteiten stellen de Commissie systematisch in kennis van het sluitingsproces, dat heeft geleid tot de volledige vernietiging van alle staalproducerende installaties van de bedrijven die steun ontvangen. Voorts blijkt uit de informatie waarover de Commissie beschikt dat de Italiaanse bedrijven waaraan de betrokken steun is geweigerd, in geen enkele andere vorm steun hebben ontvangen.

In verband met het laatste punt in de vraag van het geachte parlementslid heeft de Commissie in de jongste jaren aanzienlijke inspanningen geleverd om de administratieve procedures inzake overheidssteun overeenkomstig het Gemeenschapsrecht zo transparant mogelijk te maken. Zodra overtredingen van de communautaire regels worden geconstateerd, neemt de Commissie besluiten die in hun geheel in het Publicatieblad worden bekendgemaakt, meestal vergezeld van een perscommuniqué.