SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0129/00

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) en Bartho Pronk (PPE-DE) aan de Commissie

(27 januari 2000)

Betreft: Enig Programmeringsdocument 2000-2006

Op 19 oktober 1999 heeft de Nederlandse minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid het Enig Programmeringsdocument (EPD) ESF-3 voor de periode 2000-2006 toegezonden aan de Europese Commissie.

Wat is de mening van de Commissie over het voornemen van het Nederlandse kabinet om ESF-3 in de nieuwe planperiode met name in te zetten voor de sluitende aanpak (minder dan één jaar werkloosheid) van het kabinetsbesluit om in 2000 f 250 miljoen aan Arbeidsvoorziening toe te wijzen, in het licht van het feit dat het wenselijk is om vooral klanten met een zeer grote afstand tot de arbeidsmarkt te bereiken?

In het EPD 2000-2006 wordt voorgesteld de ESF-uitvoeringsunit op korte termijn bij Arbeidsvoorziening en op langere termijn bij het Landelijk Instituut Werk en Inkomen (LIWI) onder te brengen.

Wat is de mening van de Europese Commissie over de positionering van de ESF-uitvoeringsunit bij Arbeidsvoorziening, welke met zich meebrengt dat de aanvrager en verstrekker van ESF-subsidies in handen kan komen van dezelfde instantie?

Wat is de mening van de Europese Commissie over de keuze van het Nederlandse kabinet voor het LIWI, in het licht van enerzijds het feit dat de taken van een ESF-uitvoeringsunit niet in het verlengde liggen van de primaire taak van het LIWI, zijnde aansturende organisatie van de Centra voor Werk en Inkomen (CWI), en anderzijds de ontwikkeling in Nederland dat gemeenten hun reïntegratiemiddelen ontvangen van één aanspreekpunt, namelijk de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid?

In het EPD wordt onder meer voorgesteld om een beleidscomité op te richten. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten maakt in de plannen geen deel uit van dit comité.

Deelt de Commissie de mening dat een lidmaatschap van de VNG gewenst is, nu dat past in de door de Europese Commissie gewenste toepassing van het partnerschapsbeginsel. Gemeenten spelen immers een belangrijke rol bij de implementatie van ESF-3 in de nieuwe planperiode en spelen een belangrijke opdrachtgevende rol.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(29 februari 2000)

Het Europees Sociaal Fonds (ESF) is het belangrijkste communautaire instrument voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europese werkgelegenheidsstrategie. Op nationaal niveau zijn deze doelstellingen op basis van 22 richtsnoeren uitgewerkt in het Nederlandse nationaal actieplan (NAP). Het ontwikkelingsplan voor doelstelling 3 dat de Nederlandse autoriteiten de Commissie hebben toegezonden, vormt de grondslag voor de onderhandelingen over het nieuwe enig programmeringsdocument (EPD). De exacte inhoud van het EPD hangt af van de uitkomst van de onderhandelingen tussen de Commissie en de Nederlandse autoriteiten en deze onderhandelingen zijn nog maar net begonnen.

Het voorstel van de Nederlandse autoriteiten, zoals uiteengezet in het plan, om het hele ESF-bedrag te gebruiken voor de sluitende aanpak lijkt volledig in overeenstemming met het preventiedoelstelling van de Europese werkgelegenheidsstrategie. Concreet stellen de Nederlandse autoriteiten voor het ESF-geld te gebruiken om tegen het einde van het jaar 2002 te voldoen aan richtsnoer 2 van het NAP. Het plan stelt ook een specifieke maatregel voor de reïntegratie van langdurig werklozen voor, die kan worden gebruikt voor degenen met een zeer grote afstand tot de arbeidsmarkt.

Het is aan de lidstaat om zijn eigen administratieve regelingen vast te stellen, zoals de situering van de ESF-uitvoeringsunit. Het is de verantwoordelijkheid van de Commissie om na te gaan of het ESF-programma op een transparante, doelmatige en correcte manier volgens de vigerende verordening wordt uitgevoerd. De Commissie zal met de Nederlandse autoriteiten onderhandelen teneinde ervoor te zorgen dat de uitvoeringshoofdstukken in het EPD voldoende waarborgen bieden dat dit ook inderdaad zo zal zijn.

De Commissie volgt met grote belangstelling de recente ontwikkelingen in Nederland rond het Landelijk Instituut Werk en Inkomen. Dit wordt gezien als een innoverende poging om ontvangers van een bijstands-, werkloosheids- of arbeidsongeschiktheidsuitkering te activeren door middel van een één-loket-benadering.

De nieuwe verordeningen inzake de Structuurfondsen stimuleren een breed partnerschap en de Commissie zal deze kwestie met de Nederlandse autoriteiten bespreken.