SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3072/02

van María Rodríguez Ramos (PSE) aan de Commissie

(25 oktober 2002)

Betreft: Ongecontroleerde stort van steenkoolslakken in de stad Ponferrada

Midden in de stad Ponferrada bevindt zich reeds sinds vele jaren een stortplaats voor steenkoolafval. Deze stortplaats is uitgegroeid tot een heuse berg die, samen met een zich eveneens binnen de stadsgrenzen bevindende andere stortplaats, plaats biedt aan 4 miljoen kubieke meter steenkoolslakken. Het gemeentebestuur van de stad heeft eind februari van dit jaar na een onduidelijke procedure de opruiming van deze afvalbergen toegewezen aan Pongesur. Dit bedrijf heeft de afvalbergen overgebracht naar een locatie op 500 meter afstand van de oorspronkelijke ligging, namelijk naar een eveneens binnen de stadsgrenzen gelegen populierenbos, alwaar men de bomen heeft moeten kappen om plaats te maken voor de slakkenberg. Voor de stortingen is geen werkvergunning aangevraagd en ontbreekt ook een milieueffectbeoordeling. Er wordt gebruik gemaakt van vrachtwagens die hiervoor niet zijn toegerust en die zich door de stad verplaatsen in een ongecontroleerde wolk van steenkoolstof.

Is een en ander in overeenstemming met de richtlijn inzake de lozing van afvalstoffen 1999/31/EG(1)?

Kunnen dergelijke operaties worden uitgevoerd zonder voorafgaande milieueffectbeoordeling?

(1) PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(2 december 2002)

Het storten van steenkoolafval wordt gereguleerd bij Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen(1) (als gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991(2)) en Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen.

Krachtens artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad moeten de lidstaten erover waken dat afvalstoffen worden verwijderd zonder gevaar op te leveren voor de gezondheid van de mens en voor het milieu en moeten zij de nodige maatregelen treffen om het onbeheerd achterlaten of het ongecontroleerd lozen of verwijderen van afvalstoffen te verbieden. Krachtens de richtlijn berust op de lidstaten ook de verplichting om te waarborgen dat bedrijven die afval verwijderen over een vergunning beschikken en op gezette tijden door een bevoegde instantie worden gecontroleerd.

Als het afval gevaarlijk is, moet het worden behandeld in overeenstemming met de eisen van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen(3).

Bij Richtlijn 1999/31/EG van de Raad, die op 16 juli 2001 in werking is getreden, worden aanvullende voorschriften ingevoerd voor de vergunningverlening, het ontwerp, de exploitatie, de sluiting en de nazorg van stortplaatsen. Bestaande stortplaatsen, dat wil zeggen stortplaatsen waarvoor al vergunning was verleend of die al in bedrijf waren op 16 juli 2001, moeten worden aangepast aan de eisen van de richtlijn. Exploitanten van bestaande stortplaatsen moeten tegen 16 juli 2002 een aanpassingsplan bij de bevoegde instanties indienen.

Overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(4) (als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997(5)) moet er een milieueffectbeoordeling (MEB) worden gemaakt voor afvalverwijderingsinstallaties en stortplaatsen voor hetzij gevaarlijk, hetzij niet-gevaarlijk afval. De richtlijn verwijst naar Richtlijn 75/442/EEG en 91/689/EEG met betrekking tot de relevante definities (i.e. of afval al dan niet als gevaarlijk moet worden beschouwd) voor die projecten waarvoor altijd een MEB vereist is. Voor andere afvalverwijderingsinstallaties is volgens de MEB-richtlijn milieueffectrapportage vereist wanneer de lidstaat in kwestie van oordeel is (overeenkomstig bepaalde selectiecriteria) dat het project naar alle waarschijnlijkheid aanzienlijke milieueffecten zal hebben en derhalve een volledige MEB vergt. Krachtens de MEB-richtlijn moeten projecten die naar verwachting aanzienlijke milieueffecten zullen hebben, aan een vergunningsprocedure en een MEB in overeenstemming met de richtlijn worden onderworpen.

De Commissie heeft de taak toe te zien op de correcte toepassing van de communautaire wetgeving in het licht van de haar door het EG-Verdrag toegekende bevoegdheden. Als hoedster van het EG-Verdrag zal zij de nodige maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat de communautaire wetgeving in deze zaak wordt nageleefd.

(1) PB L 194 van 25.7.1975.

(2) PB L 78 van 26.3.1991.

(3) PB L 377 van 31.12.1991.

(4) PB L 175 van 5.7.1985.

(5) PB L 73 van 14.3.1997.