SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1628/99

van Antonio Tajani (PPE-DE), Francesco Fiori (PPE-DE), Giuseppe Gargani (PPE-DE), Stefano Zappalà (PPE-DE), Raffaele Fitto (PPE-DE), Guido Viceconte (PPE-DE) en Guido Podestà (PPE-DE) aan de Commissie

(15 september 1999)

Betreft: Overeenkomst CanalPlus-ENEL: de intrede van de grootste overheidsonderneming op het gebied van de elektriciteit in de wereld van de digitale televisiecommunicatie)

In het kader van de overeenkomst CanalPlus-ENEL heeft de Italiaanse elektriciteitsmaatschappij ingeschreven op een aandeel van 30 % van Telepiù voor een bedrag van ongeveer 900 miljard lire. Tegelijkertijd heeft de ENEL haar tarieven verhoogd, met als gevolg een jaarlijkse kostenstijging van meer dan één miljoen lire per gezin.

Hoe denkt de Commissie over de intrede van de grootste overheidsonderneming op het gebied van de elektriciteit in de wereld van de digitale televisiecommunicatie?

Kan de Commissie nagaan op welke gronden deze keuze is gebaseerd en welke criteria zijn gehanteerd, alsook welke evaluaties er zijn verricht ten aanzien van de belegging van kapitaal in andere bedrijfstakken?

Vindt de Commissie dat een overheidsonderneming overheidsgelden mag investeren waarvan de vooruitzichten momenteel nog volledig onzeker zijn, waardoor bij de Europese burgers de indruk ontstaat dat de overheidsgelden worden gebruikt voor een investering die hoe dan ook risico's inhoudt?

Vindt de Commissie dat de gelijktijdige verhoging van de tarieven gerechtvaardigd kan worden, gezien deze kapitaalbelegging die niets te maken heeft met het specifieke werkterrein van de ENEL?

Kan de Commissie natrekken of zich in andere lidstaten van de Europese Unie reeds soortgelijke gevallen hebben voorgedaan?

Kan de Commissie tenslotte onderzoeken of het geval CanalPlus-ENEL onder de marktlogica ressorteert of verstoringen zal veroorzaken van de normale voorwaarden voor de vrije mededinging, en kan zij nagaan of er limieten bestaan voor de financiële activiteiten van een overheidsonderneming in een vrije markt, en dat nog wel naast de activiteiten van een andere overheidsonderneming (de RAI)?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(18 oktober 1999)

Op grond van artikel 295 (voorheen artikel 222) van het EG-Verdrag is de Commissie niet bevoegd om de keuzes van een lidstaat inzake de eigendom van ondernemingen te beoordelen. Zij kan zich derhalve niet uitspreken over de industriële logica van de door openbare of particuliere ondernemingen genomen beslissingen op het gebied van investeringen, noch over mogelijke diversificatiestrategieën die deze ondernemingen uitstippelen.

Krachtens de regels op het gebied van staatssteun kan er geen sprake zijn van staatssteun wanneer investeringen worden gedaan onder omstandigheden die aanvaardbaar zijn voor een particuliere investeerder onder normale markteconomische voorwaarden, dat wil zeggen indien de verwachte opbrengst van de investering vergelijkbaar is aan die welke een particuliere investeerder in een markteconomie zou hebben vereist, rekening houdend met het risico van de investering zelf. De Commissie heeft de Italiaanse autoriteiten verzocht op voorhand informatie inzake de overname van Telepiú door ENEL te verschaffen, teneinde het eventuele bestaan van staatssteun te onderzoeken.

De Commissie zal er in het bijzonder voor zorgen dat ENEL bij haar investering in Telepiù niet profiteert van kruissubsidies die voortvloeien uit de voor ENEL gereserveerde activiteiten in de elektriciteitssector.

Wat de mogelijkheid betreft dat soortgelijke situaties in andere lidstaten voorkomen, verwijst de Commissie naar wat zij hierboven heeft geschreven inzake artikel 295 van het EG-Verdrag. Voor zover geen inbreuk wordt gemaakt op de mededingingsregels, hebben de lidstaten en de openbare ondernemingen alle recht om te investeren in economische activiteiten.