NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/217

(2004/C 65 E/232)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2785/03

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 september 2003)

Betreft: Dood door schuld

Dagelijks vinden ongevallen op het werk plaats en wel meer en meer. Steeds vaker komen hierbij mensen om het leven, raken zwaar gewond of worden invalide. Deze arbeidsongevallen zijn meestal te wijten aan het feit dat in veel ondernemingen de veiligheidsvoorschriften niet in acht worden genomen, terwijl ook de verhoging van het werktempo en de werklast een belangrijke rol speelt. Om die reden kunnen we terecht spreken van dood door schuld.

Als rechtsgrondslag voor haar ingrijpen kan de Commissie aanvoeren dat verschillen tussen veiligheidsvoorschriften en de strafrechtelijke aansprakelijkheid bij arbeidsongevallen tot verstoring van de concurrentie leiden.

Welke maatregelen zal de Commissie nemen met het oog op harmonisatie van de voorschriften betreffende de veiligheid op de arbeidsplek, de strafrechtelijke aansprakelijkheid van nalatige werkgevers die schuldig zijn aan dodelijke arbeidsongevallen en de schadeloosstelling van de gezinsleden van de slachtoffers?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(15 oktober 2003)

De Commissie is het met het geachte parlementslid eens dat een verlaging van het aantal arbeidsongevallen, en met name die met dodelijke afloop, prioriteit verdient. Geheel in lijn hiermee is de werkgever op grond van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (1) verplicht de risico's voor de veiligheid en de gezondheid van de werknemers te evalueren. Daarbij moet de werkgever de nodige maatregelen treffen voor de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers, met inbegrip van de maatregelen ter preventie van beroepsrisico's, voor informatie en opleiding alsmede voor de organisatie en de benodigde middelen.

Bovendien dient de werkgever volgens de richtlijn een lijst bij te houden van arbeidsongevallen welke voor de werknemer hebben geleid tot een arbeidsongeschiktheid van meer dan drie werkdagen. De richtlijn bepaalt ook dat de werkgever overeenkomstig de nationale wetten en praktijken rapporten moet opstellen ten behoeve van de bevoegde autoriteiten over de arbeidsongevallen die zijn werknemers zijn overkomen.

In de preventie van arbeidsongevallen spelen nog andere veiligheids- en gezondheidsrichtlijnen een rol. Bijvoorbeeld: Richtlijn 89/654/EEG van de Raad van 30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid voor arbeidsplaatsen (2) en Richtlijn 89/655/EEG van de Raad van 30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats (2).

Zoals het geachte parlementslid weet, moeten de richtlijnen van de Unie inzake veiligheid en gezondheid op het werk in nationaal recht worden omgezet. Het is de verantwoordelijkheid van de nationale autoriteiten om te zorgen voor passende controles en passend toezicht op de tenuitvoerlegging van de nationale wetgeving. De Commissie is niet bevoegd op het gebied van het strafrecht of in verband met schadeloosstellingsregelingen voor arbeidsongevallen, die volledig onder de bevoegdheid van de nationale autoriteiten vallen.

(1) PB L 183 van 29.6.1989.

(2) PB L 393 van 30.12.1989.