SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2825/00

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(4 september 2000)

Betreft: Uitstel van nationale implementatiewetgeving met betrekking tot richtlijn 98/44/EG inzake octrooien op leven tot uitspraak Europees Hof van Justitie over nietigverklaring

1. Is het de Commissie bekend dat de nationale parlementen van verschillende lidstaten (Nederland, Frankrijk, Duitsland, Italië) ernstig bezwaar maken tegen de implementatie van richtlijn 98/44/EG(1) betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen, met name tegen die onderdelen welke ertoe zouden leiden dat bedrijven de mogelijkheid krijgen om eigendomsrechten te verwerven van genetisch veranderde planten en dieren, en dat de Nederlandse Tweede Kamer op 14 juni 2000 heeft besloten om aan de president van het Europese Hof van Justitie onverwijld te verzoeken deze richtlijn te schorsen tot het moment dat het Hof heeft beslist over het eerdere verzoek tot nietigverklaring van de richtlijn, welk verzoek werd ondersteund door de Italiaanse Republiek?

2. Wat zijn nu het verzoek van Nederland en Italië op 25 juli 2000 door de President van het Hof is afgewezen naar het oordeel van de Commissie de gevolgen als voorafgaand aan de in 2002 verwachte einduitspraak van het Hof op grond van een nationale implementatiewetgeving aan bedrijven octrooirechten zouden worden verleend, en deze rechten vervolgens door het Hof alsnog nietig zouden worden verklaard? Is in dat geval de nationale overheid aansprakelijk voor eventuele eisen tot schadevergoeding of dienen deze claims betaald te worden door de Europese Unie?

3. Welke mogelijkheden hebben de lidstaten om te voorkomen dat octrooien worden verleend voorafgaand aan de einduitspraak van het Hof, zodat er geen schadeclaims kunnen ontstaan?

4. Over welke mogelijkheden beschikken de lidstaten om met de invoering van de van hen verlangde implementatiewetgeving te wachten tot de uitspraak van het Hof op het verzoek tot nietigverklaring, en welke mogelijkheden kunnen hun voor dit bijzondere geval alsnog worden toegekend in het geval dat deze opschorting niet zou zijn toegestaan? Wat onderneemt de Commissie om de mogelijkheid tot opschorten zonodig te verruimen?

(1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 21.

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(4 oktober 2000)

1. Het is de Commissie bekend dat bepaalde instanties hun bezorgdheid hebben uitgesproken over een aantal aspecten van Richtlijn 98/44/EG van het Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen(1) (de richtlijn). Zoals het geachte parlementslid betoogt, heeft dit Nederland ertoe gebracht zich tot het Hof van Justitie te wenden om nietigverklaring van de richtlijn te verkrijgen. Bij dit optreden wordt Nederland gesteund door Italië. Ook is het waar dat Nederland recentelijk het Hof heeft verzocht de tenuitvoerlegging van de richtlijn te schorsen tot het moment waarop een beslissing wordt genomen over de hoofdvordering. Op 25 juli 2000 werd dit verzoek om tussentijdse maatregelen door de President van het Hof afgewezen.

2. Een van de redenen voor afwijzing van het Nederlandse verzoek was het feit dat het, gezien de tijd die door de nationale octrooibureaus aan het onderzoek van octrooiaanvragen doorgaans wordt besteed, onwaarschijnlijk is dat in het kader van de richtlijn octrooien worden toegekend vóór de datum van de uitspraak van het Hof in de hierboven bedoelde hoofdvordering. De President van het Hof heeft er ook op gewezen dat Nederland over juridische mechanismen beschikt welke het bij de verlening van dergelijke octrooien zou kunnen aanwenden om te voorkomen dat schade wordt veroorzaakt. Zo zouden daarbij voorwaarden kunnen worden toegevoegd waarin duidelijk wordt gezegd dat de geldigheid ervan afhangt van de handhaving van de wettigheid van de richtlijn. Het lijkt dan ook onwaarschijnlijk dat eisen tot schadevergoeding worden ingediend.

3. en 4. De lidstaten zijn verplicht de richtlijn tijdig toe te passen. Zij kunnen de invoering van de nodige wetgeving derhalve niet uitstellen. Zoals hierboven gezegd, neemt het onderzoek van de octrooiaanvraag door de nationale octrooibureaus evenwel normaliter nogal wat tijd in beslag. De uitspraak van het Hof in de hoofdvordering zal derhalve waarschijnlijk plaatsvinden voordat octrooien in het kader van de richtlijn ten slotte worden verleend. Bovendien staat het, in het kader van de Gemeenschapswetgeving, alle lidstaten vrij om de verlening van een dergelijk octrooi afhankelijk te maken van het feit dat de wettigheid van de richtlijn gehandhaafd blijft.

(1) PB L 213 van 30.7.1998.