SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1080/01

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad

(9 april 2001)

Betreft: Langdurige beslechtingsprocedures bij (verkeers)ongevallen in Zwitserland

Vrijdag 16 februari heeft EU-voorzitter Zweden het recht op een snelle en billijke schadeloosstelling voor Europese verkeersslachtoffers in Zwitserland besproken met de president van de Alpenrepubliek. Zijn initiatief past in de zoektocht naar een oplossing van de aanslepende schadeclaims tussen EU-slachtoffers en Zwitserse verzekeringsmaatschappijen omdat de vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering hiervoor geen oplossing biedt.

Lacunes in de Zwitserse wetgeving bieden verzekeringsmaatschappijen de mogelijkheid om de toekenning van schadevergoedingen, voortvloeiend uit de burgerlijke aansprakelijkheid, gedurende een zeer lange tijd voor zich uit te schuiven. Deze bron van rechtsonzekerheid treft ook EU-onderdanen die het slachtoffer zijn van (verkeers)ongevallen in Zwitserland. Zij komen terecht in een juridische procedureslag zonder uitzicht op een vergoeding binnen een redelijke termijn. Eén van de slachtoffers is een onderdaan van de Belgische federatie die al jarenlang wacht op een snelle, rechtvaardige en billijke schadevergoeding.

Over dit dossier werden al vragen gesteld aan de Commissie, de Raad en de Belgische minister van Buitenlandse Zaken Michel. In antwoord op een eerste vraag had de Raad meegedeeld dat de instellingen van de EU het probleem van langdurige beslechtingsprocedures in geval van verkeersongevallen in derde landen (hebben) erkend en bereid (waren) om het probleem aan te pakken met het voorstel voor de vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering. De vierde richtlijn biedt echter geen oplossing voor de nog lopende beslechtingsprocedures.

1. Tot welke resultaten en/of afspraken heeft het overleg met de Zwitserse president geleid?

2. Zal er volgens de Raad binnen afzienbare tijd een snelle, billijke en redelijke oplossing worden gevonden voor de slachtoffers van de nog lopende langdurige beslechtingsprocedures in geval van verkeersongevallen in Zwitserland? Zo neen, welke bijkomende stappen zal de Raad ondernemen om alsnog binnen afzienbare tijd een snelle, billijke en redelijke oplossing te vinden voor de slachtoffers van nog lopende langdurige beslechtingsprocedures in geval van verkeersongevallen in Zwitserland?

Antwoord

(27 september 2001)

De door het Europees Parlement en de Raad in 2000 aangenomen vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering (1), waarnaar wordt verwezen in de schriftelijke vraag en in de antwoorden van de Raad op eerdere vragen omtrent de beslechtingsprocedures bij verkeersongevallen, beoogt een verkorting en vereenvoudiging van de beslechtingsprocedures bij transnationale verkeersongevallen binnen het door de richtlijn afgebakende kader.

De vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering geldt tot op zekere hoogte ook voor beslechtingsprocedures bij ongevallen in Zwitserland. Dit is zo omdat de richtlijn eveneens van toepassing is op in een lidstaat van de Gemeenschap woonachtige benadeelden die aanspraak kunnen maken op vergoeding van materiële schade of lichamelijk letsel ten gevolge van ongevallen die zich hebben voorgedaan in derde landen waarvan de nationale bureaus van verzekeraars, zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 3, van Richtlijn 72/166/EEG, zich hebben aangesloten bij het groenekaartsysteem, wanneer dergelijke ongevallen worden veroorzaakt door de deelneming aan het verkeer door voertuigen die gewoonlijk zijn gestald en verzekerd in een lidstaat.

Ongevallen in Zwitserland tussen bijvoorbeeld een aldaar verzekerd voertuig en een voertuig dat in een lidstaat van de Gemeenschap is verzekerd, vallen echter niet onder toepassingsgebied van de richtlijn. Over een verbetering van de beslechtingsprocedures in dergelijke gevallen moeten onderhandelingen tussen de Gemeenschap en Zwitserland worden gevoerd.

Aangezien deze zaak tot de bevoegdheid van de Gemeenschap behoort, dient de Commissie het initiatief tot dergelijke onderhandelingen te nemen in de vorm van een aanbeveling, als bepaald door artikel 300 van het Verdrag. De Raad heeft zo'n aanbeveling niet ontvangen.

De Raad is niet op de hoogte van de inhoud van de besprekingen die volgens het geachte parlementslid op 16 februari tussen het voorzitterschap en de President van Zwitserland hebben plaatsgevonden.

(1) Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering).