ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2397/98

van Heidi Hautala (V) aan de Commissie

(27 juli 1998)

Betreft: Positie van vroedvrouwen

Van oudsher werken vroedvrouwen in Finland in de zwangerschapszorg. Tegenwoordig is de praktijk echter anders geworden. Tijdens de zwangerschap wordt een vrouw niet begeleid door een vroedvrouw, die zij vaak voor het eerst ziet bij de bevalling. Vroedvrouwen krijgen niet de gelegenheid te werken in consultatiebureaus en daardoor worden hun mogelijkheden om hun beroep uit te oefenen beperkt. Door de zogeheten zorg met verantwoordelijkheid ten aanzien van de bevolking kan het voorkomen dat een vroedvrouw slechts een gering aantal zwangerschappen per jaar begeleidt. In deze omstandigheden kan men zich afvragen of de werknemers in de zorgsector in staat zijn hun beroepsvaardigheden op peil te houden. Hun vermogen om problematische en gevaarlijke zwangerschappen te herkennen wordt op het spel gezet.

Aankomende vroedvrouwen worden tijdens hun studie van de zwangerschapszorg niet begeleid door een vroedvrouw, met het gevolg dat richtlijn 80/155/EEG(1) in Finland niet wordt geïmplementeerd. Welke maatregelen overweegt de Commissie om de hierboven opgesomde problemen op te lossen en richtlijn 80/155/EEG in Finland ten uitvoer te leggen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(22 september 1998)

De Commissie is niet op de hoogte van de problemen waarvan het geachte parlementslid melding maakt. De situatie lijkt echter niet in strijd met Richtlijn 80/155/EEG van de Raad, van 21 januari 1980, inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van verloskundige.

Wat betreft het punt dat de opleiding voor vroedvrouwen in Finland niet verzorgd wordt door een vroedvrouw: in Richtlijn 80/155/EEG is geen bepaling opgenomen over de beroepsgroep van degenen die met de opleiding van leerling-vroedvrouwen belast zijn. Deze zaak valt dus geheel onder de bevoegdheid van de desbetreffende lidstaat.

Ook de andere problemen die het geachte parlementslid noemt, lijken niet in tegenspraak met Richtlijn 80/155/EEG, aangezien hierin niet is vastgelegd dat de werkzaamheden die genoemd worden in artikel 4 van deze richtlijn, uitsluitend door vroedvrouwen mogen worden uitgevoerd.

(1) PB L 33 van 11.2.1980, blz. 8.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2426/98

van Concepció Ferrer (PPE) aan de Commissie

(30 juli 1998)

Betreft: Het cultuurbeleid als bron van werkgelegenheid

De culturele sector is dankzij het sociaal-economische aspect ervan een belangrijke regionale ontwikkelings- en groeifactor die sterk kan bijdragen tot de werkgelegenheid in zowel de regionale economie als in de particuliere nijverheid.

Genoemde sector heeft tot dusver in de landen van de Europese Unie 3,1 miljoen arbeidsplaatsen opgeleverd (wat neerkomt op in totaal 2,1 %). Veel van deze activiteiten en werkgelegenheid geschiedt hoofdzakelijk in deeltijd en voor eigen rekening en is zeer kwetsbaar uit het oogpunt van stabiliteit en duurzaamheid.

Overweegt de Commissie een voorstel voor steun ten behoeve van de stabiliteit en de duurzaamheid van de werkgelegenheid in deze sector?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(2 oktober 1998)

In de op 15 december 1997 door de Raad goedgekeurde richtsnoeren voor werkgelegenheid 1998(1) werden specifieke doelstellingen vastgesteld ter opneming in de door de lidstaten opgestelde nationale plannen voor werkgelegenheid. Deze belangrijke stap naar coördinatie van het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten in het kader van de Europese werkgelegenheidsstrategie is gebaseerd op de vier pijlers van inzetbaarheid, ondernemerschap, aanpasbaarheid en gelijke kansen. De beleidsoriëntaties zijn bijzonder relevant voor werkgelegenheidssectoren zoals de culturele sector, daar zij trachten een ondernemingscultuur en een bedrijfsvriendelijk klimaat te bevorderen, de vaardigheden en de werkervaring van de arbeidskrachten te vergroten en rekening te houden met het feit dat de huidige vormen van werkgelegenheid steeds verder uiteenlopen.

In de aan de Europese Raad van Cardiff voorgelegde mededeling "Het communautair beleid ten dienste van de werkgelegenheid"(2) heeft de Commissie specifiek gewezen op het werkgelegenheidspotentieel van deze sector. Bovendien moet de Gemeenschap, krachtens artikel 128, lid 4, van het ontwerp-Verdrag van Amsterdam rekening houden met de culturele aspecten, en de inherente doelstellingen van de maatregelen met culturele doelstellingen verenigen, in het bijzonder wat betreft de eerbiediging van de culturele verscheidenheid, de aanmoediging van creativiteit en culturele ontwikkeling en steun aan culturele samenwerking en uitwisselingen. In haar op 6 mei 1998 aangeboden mededeling over het "Eerste communautaire kaderprogrammagramma voor cultuur (2000-2004)"(3) stelt de Commissie voor de integratie van culturele aspecten in communautaire acties en beleidsvormen te waarborgen via drie hoofdlijnen, namelijk een wetgevend kader dat gunstig is voor de cultuur, de culturele dimensie van het steunbeleid en de cultuur in de buitenlandse betrekkingen van de Gemeenschap.

(1) PB C 30 van 28.1.1998.

(2) COM(98) 354 def.

(3) COM(98) 266 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1998/98

van Jaak Vandemeulebroucke (ARE) aan de Raad

(29 juni 1998)

Betreft: Proces tegen vertegenwoordigers van Griekse Regenboogpartij

Naar ik heb vernomen wordt een proces aangespannen tegen vier leiders van de Griekse Regenboogpartij (Vinozhito).

Deze partij is volkomen legaal en heeft reeds tweemaal aan verkiezingen in Griekenland deelgenomen, waaronder de verkiezingen voor het Europees Parlement van 1994.

De feiten waarvoor deze vier leiders, Vasilis Romas, Costas Tasopoulos, Petros Vasiliades en Pavlos Voskopoulos worden gedagvaard zijn de volgende: in september 1995 zouden zij door het ophangen van een bord waarop in twee talen (Grieks en Slavisch-Makedoons) de naam van hun partij staat vermeld, hebben aangezet tot "wederzijdse haat tussen burgers" (Art. 192 van het Griekse Strafwetboek). In het tumult werd de hele inboedel van het nieuwe kantoor in Florina kort en klein geslagen.

Is de Raad op de hoogte van deze exuberante feiten en het op til zijnde proces? Is hij het ermee eens dat hier democratische en menselijke basisrechten worden geschonden? Heeft de Raad weet van eventuele acties die de democratische en politieke rechten van alle Grieken en Griekse politieke partijen kunnen garanderen, evenals van acties die de vrijheid van spreken en de vrije taalkeuze in Griekenland garanderen? Is de Raad tenslotte bereid deze kwestie op de agenda te zetten van de hiertoe bevoegde ministerraad met het nodige gevolg?

Antwoord

(22 oktober 1998)

Het is niet aan de Raad zich uit te spreken over een zaak die tot de interne rechtsorde van de betrokken lidstaat behoort.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1918/98

van Winfried Menrad (PPE) aan de Commissie

(18 juni 1998)

Betreft: Italiaans taal- en heemkundeonderwijs voor leerplichtige kinderen van Italiaanse afkomst in Baden-Württemberg

Het moedertaalonderwijs voor kinderen van Italiaanse afkomst in Baden-Württemberg vindt plaats op Duitse scholen en wordt verzorgd door Italiaanse ambtenaren die verlof hebben om in Duitsland les te kunnen geven, door op reguliere basis aangestelde docenten en door op honorariumbasis werkzame leerkrachten. De Italiaanse ambtenaren genieten zowel een geregeld inkomen als een grote mate van sociale zekerheid. De derde categorie werkt op honorariumbasis zonder afdracht van premies voor de ziektekosten-, pensioen- en werkloosheidsverzekering; hun arbeidsvoorwaarden worden snel slechter, mede als gevolg van onregelmatige betalingen door de Italiaanse regering.

Kan de Commissie meedelen of op Europees niveau maatregelen kunnen worden genomen, en zo ja, welke, om te waarborgen dat

1. kinderen van Italiaanse afkomst ook in de toekomst door gekwalificeerde docenten in hun moedertaal worden onderwezen;

2. alle docenten een behoorlijke arbeidsovereenkomst krijgen die voldoet aan de juridische vereisten in de Bondsrepubliek Duitsland respectievelijk Italië?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(22 september 1998)

Volgens informatie van het geachte parlementslid worden de docenten Italiaans in Baden-Württenberg door de Italiaanse regering volgens verschillende voorwaarden betaald.

Deze indeling in categorieën (ambtenaren, werknemers en zelfstandigen) komt voort uit het nationaal recht van de lidstaten, overeenkomstig verschillende opvattingen over de uitoefening van een beroep.

Om deze reden is de Commissie niet bevoegd een bepaald soort arbeidscontract voor leerkrachten in Italië of Duitsland voor te schrijven, tenzij zou blijken dat er sprake is van discriminatie op grond van nationaliteit tussen docenten in vaste dienst en op honorariumbasis werkzame leerkrachten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2580/98 van Bárbara DÜHRKOP DÜHRKOP aan dee Raad. Het stemrecht van de Europese burgers bij de gemeenteraadsverkiezingen in België



Publicatieblad Nr. C 096 van 08/04/1999 blz. 0117



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2580/98 van Bárbara Dührkop Dührkop (PSE) aan de Raad (1 september 1998) Betreft: Het stemrecht van de Europese burgers bij de gemeenteraadsverkiezingen in België Op 9 juli 1998 heeft het Hof van Justitie uitspraak gedaan waarbij België is veroordeeld wegens het niet omzetten van de richtlijn die een uitvloeisel is van artikel 8 B, lid 1 van het Verdrag over het stemrecht bij de gemeenteraadsverkiezingen voor alle Europese burgers, los van de vraag of zij in hun eigen lidstaat dan wel in een andere woonachtig zijn. Welke maatregelen denkt de Raad te nemen om het kiesrecht te waarborgen van alle Europese burgers die in België wonen, bij de komende gemeenteraadsverkiezingen van oktober van het jaar 2000? Antwoord (19 oktober 1998) Zoals het geachte parlementslid weet is het krachtens artikel 164 de taak van het Hof van Justitie de eerbiediging van het recht bij de uitlegging en toepassing van het Verdrag te verzekeren. De Commissie heeft harerzijds tot taak om overeenkomstig artikel 155 toe te zien op de deugdelijke toepassing van het Gemeenschapsrecht. Uit hoofde van artikel 171 treedt de Commissie ook op wanneer een lidstaat niet de maatregelen neemt welke nodig zijn ter uitvoering van een arrest van het Hof van Justitie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3026/98

van Miguel Arias Cañete (PPE) aan de Commissie

(8 oktober 1998)

Betreft: Toelating tot A/LA-posten voor Duitse diploma's waar een studie van zes semesters voor staat

Overwegende dat commissaris Liikanen in zijn antwoord d.d. 10 februari 1998 op schriftelijke vraag E-4186/97(1) van mevrouw Dührkop erop heeft gewezen dat de Commissie voor toelating tot categorie A/LA van de Europese Gemeenschappen, Duitse diploma's aanvaardt waar minimaal acht semesters studie voor staan;

dat de Commissie bij haar schriftelijk verweer op het verzoek om annulering van D. Vicente Alonso Morales (T-299/97), lid 3, heeft verklaard dat degenen die na acht semesters studie een Fachhochschuldiplom hebben behaald, worden toegelaten tot categorie A/LA;

dat in de aankondiging van een algemeen concours COM/A/1047, gepubliceerd in PB C 145A van 13 mei 1997, wordt vermeld dat praktijkperiode wordt beschouwd als beroepservaring,

luidt de vraag waarom de Commissie degenen die beschikken over een Duits Fachhochschuldiplom, toelaat tot de categorie A/LA van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, wanneer het gaat om een titel waarvoor slechts zes semesters gestudeerd moet worden plus een of twee semesters praktijk bij bedrijven d.w.z. beroepservaring.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(20 oktober 1998)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-2740/98 van mevrouw(2).

(1) PB C 304 van 2.10.1998, blz. 15.

(2) Zie blz. 141.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2202/98

van Gary Titley (PSE) aan de Commissie

(10 juli 1998)

Betreft: Ontslagen bij drukkerij De La Rue

Op 2 juni 1998 kondigde het multinationale drukkerijbedrijf De La Rue 375 ontslagen aan bij de als paradepaardje beschouwde vestiging in Gateshead, zonder dat zijn Europese Ondernemingsraad, die op 15 en 16 juli 1998 bijeenkomt, hierin was gekend. Is de Commissie niet van mening dat De La Rue een soortgelijke handelwijze heeft gevolgd als Renault in Vilvoorde en daarmee de letter en de geest van de richtlijnen inzake de Europese Ondernemingsraad en collectieve ontslagen op flagrante wijze heeft genegeerd?

Is de Commissie niet ook van oordeel dat uit dit optreden blijkt dat de richtlijnen inzake de Europese Ondernemingsraad en collectieve ontslagen ontoereikend zijn?

Welke stappen wil de Commissie ondernemen om ervoor te zorgen dat Europese ondernemingen op zinnige wijze overleg voeren met hun personeel, waartoe ook het tijdig verstrekken van relevante informatie behoort?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(11 september 1998)

Richtlijn 92/56/EEG van de Raad van 24 juni 1992 tot wijziging van Richtlijn 75/129/EEG betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag(1) verplicht een werkgever die overweegt tot collectief ontslag over te gaan, tijdig de vertegenwoordigers van de werknemers te raadplegen ten einde tot een akkoord te komen.

Indien voor de aankondiging van het ontslag geen raadpleging van de vertegenwoordigers van de werknemers heeft plaatsgevonden, lijkt het erop dat de essentiële bepalingen van de richtlijn niet zijn geëerbiedigd. Bovendien, indien het door de leiding genomen besluit valt onder het bereik van Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers(2), en binnen het bereik van een op grond van artikel 13 van die richtlijn gesloten overeenkomst, dan zouden de desbetreffende procedures voor informatie en raadpleging van de Europese ondernemingsraad gevolgd hebben moeten worden.

Het is onjuist te stellen dat de bovengenoemde richtlijnen ontoereikend zijn. Niettemin deelt de Commissie de opvatting van de geachte afgevaardigde dat er behoefte is aan verdere wetgevende actie ter aanvulling en complementering, binnen een alomvattend communautair kader, van de bestaande nationale en communautaire bepalingen inzake de voorlichting en raadpleging van de werknemers. Om die reden heeft de Commissie het proces van raadpleging van de sociale partners over een Europees kader voor voorlichting en raadpleging dienaangaande in gang gezet.

(1) PB L 245 van 26.8.1992.

(2) PB L 254 van 30.9.1994.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2599/98

van Konstantinos Hatzidakis (PPE) aan de Commissie

(1 september 1998)

Betreft: Ontwikkeling van het communautair bestek voor Griekenland

In minder dan anderhalf jaar zal het communautair bestek voor Griekenland aan het einde van zijn looptijd zijn.

Kan de Commissie meedelen welke bedragen en welke percentages van de kredieten van dit bestek tot op heden zijn ontpot:

1. gerelateerd aan de geraamde begroting voor de totale looptijd van het CB (1994-1999);

2. gerelateerd aan de begroting voor de periode van het begin van de looptijd tot heden (juli 1998);

3. ten aanzien van ieder operationeel programma dat in het kader van het CB voor Griekenland wordt medegefinancierd?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(9 oktober 1998)

Op 1 september 1998 bedroegen de betalingen in verband met het lopende communautair bestek (CB) voor Griekenland 7.213 miljoen ecu op een totaalbedrag van 13.933 miljoen ecu. Dit bedrag komt overeen met 52 % van de middelen voor de hele programmeringsperiode 1994-1999 en 68 % van het totale bedrag aan middelen voor de periode tot einde 1998.

Normaliter wordt een aanzienlijke verbetering verwacht tijdens de laatste drie maanden van het jaar, gezien de gebruikelijke concentratie van de uitgaven aan het einde van het jaar. De Commissie benadrukt dat de betalingsverplichtingen uit hoofde van het CB moeten worden aangegaan vóór 31 december 1999; de betalingen zelf mogen ook na deze datum plaatsvinden.

De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks een tabel met de betalingen per operationeel programma en de respectieve percentages.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2354/98

van Claudio Azzolini (PPE) , Guido Podestà (PPE) , Antonio Tajani (PPE) en Guido Viceconte (PPE) aan de Raad

(28 juli 1998)

Betreft: Herstel van legaliteit en recht in Italië

De Milanese openbaar aanklager PierCamillo Davigo heeft een interview gegeven aan de krant "USA Today" waarin hij een zeer zwaar oordeel uitspreekt over de politieke legitimering van de heer Silvio Berlusconi in zijn hoedanigheid - toentertijd - van minister-president van Italië. Dit oordeel wordt geformuleerd door de substituut-procureur-generaal van de Republiek te Milaan. Men zou kunnen denken dat het Openbaar Ministerie te Milaan een politieke tegenkracht is. Dit leidt tot conflicten die de instellingen in diskrediet brengen en destabiliseren.

Overwegende dat het Europees Parlement zich enige tijd geleden met overgrote meerderheid heeft uitgesproken over de noodzaak om de carrières van magistraten te scheiden opdat gebeurtenissen kunnen worden voorkomen zoals die zich nu voordoen bij het Openbaar Ministerie van de Italiaanse Republiek.

Derhalve luidt het verzoek aan de communautaire instellingen om zo snel mogelijk alle urgente, noodzakelijke en geschikte maatregelen te nemen die binnen hun bevoegdheden vallen, om bij de rechtelijke macht in Italië het principe van legaliteit te herstellen alsook sancties te treffen en te voorkomen dat de bovengenoemde ernstige feiten kunnen voortduren en kunnen worden herhaald. Deze feiten zijn namelijk een schending van de rechten en de fundamentele garanties van de Europese burger en zijn het tastbare bewijs dat het strafrecht politiek wordt misbruikt.

Antwoord

(19 oktober 1998)

De Raad is niet bevoegd inzake de door de geachte leden van het Europees Parlement te berde gebrachte vraagstukken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2420/98

van Patricia McKenna (V) aan de Commissie

(27 juli 1998)

Betreft: Kennisgeving van het op de markt brengen van nieuwe voedingsmiddelen of nieuwe voedselingrediënten krachtens artikel 5 van richtlijn 97/258/EG

Kan de Commissie meedelen hoeveel kennisgevingen van het op de markt brengen van nieuwe voedingsmiddelen of nieuwe voedselingrediënten krachtens artikel 5 van richtlijn 97/258/EG zij heeft ontvangen?

Kan de Commissie voorts de volledige gegevens verstrekken van alle kennisgevingen, met name ten aanzien van:

- indiener;

- beschrijving van het voedingsmiddel of voedselingrediënt;

- voorgelegde wetenschappelijke bewijzen;

- datum van kennisgeving;

- datum van doorgifte aan de lidstaten.

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(24 september 1998)

De Commissie heeft tot dusver zeven kennisgevingen ontvangen uit hoofde van artikel 5 van Verordening (EG nr. 258/97 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten.

De Commissie zal het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks een tabel toesturen waarin alle verlangde informatie wordt verschaft.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2143/98

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(13 juli 1998)

Betreft: Aids

Nieuwe informatie die gepresenteerd zal worden op de 12de Wereld-Aidsconferentie in Genève duidt erop dat de toegang tot de behandeling ervan een reusachtige kloof doet ontstaan tussen de eerstewereldlanden, waar de frequentie van de ziekte afneemt en de derdewereldlanden waar de ziekte steeds meer slachtoffers maakt.

Welke initiatieven wil de Commissie, gelet op het feit dat naar raming 90 % van de met HIV geïnfecteerden in de derde wereld zich er niet van bewust zijn dat zij deze ziekte onder de leden hebben, nemen om steun te geven aan de ontwikkelingslanden teneinde vast te stellen welke personen aan HIV lijden en deze te behandelen, en welke steun geeft zij thans ter bevordering van het onderwijs in en de bewustmaking van aids?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie

(16 september 1998)

De Gemeenschap heeft in de laatste elf jaar meer dan 200 miljoen ecu aan rechtstreekse steun vastgelegd voor maatregelen tegen het humaan immunodeficiëntievirus/verworven immunodeficiëntiesyndroom (HIV/AIDS) in meer dan 90 verschillende landen, zowel op regionaal als op internationaal niveau. Deze steun is grotendeels toegespitst op gerichte bewustmaking bij risicogroepen. Tevens heeft het programma de gezondheidssector in staat gesteld de oorzaken en gevolgen van de epidemie aan te pakken, bijvoorbeeld door middel van steun aan maatregelen voor veilig bloed en voor basiszorg alsook de opleiding van medischee en paramedisch personeel.

Voorts heeft de Gemeenschap haar algemene steun aan de gezondheidssectoren in de ontwikkelingslanden verder uitgebouwd en verhoogd. In de laatste jaren is bijna 1.000 miljoen ecu vastgelegd voor landen in Afrika, het Caraïbisch gebied en de Stille Oceaan (ACS-landen) teneinde de sector gezondheidszorg in algemene zin te versterken. Deze steun omvat uiteraard de hoofdstroom aan steun die door de Gemeenschap wordt verleend ten behoeve van zieken, met inbegrip van de zieken die besmet zijn met HIV; deze steunverlening loopt via het algemene stelsel van gezondheidszorg.

In verband met de internationale oproepen, en in het kader van de initiatieven van de Gemeenschap, heeft de Commissie thans een mededeling opgesteld waarin aanvullende maatregelen worden vastgesteld om internationale solidariteit voor AIDS te mobiliseren. Deze mededeling zal binnenkort in Parlement en Raad worden besproken en omvat mogelijkheden voor de Gemeenschap om steun voor verdere initiatieven op touw te zetten indien de lidstaten en de begrotingsautoriteit daar geschikte strategieën en middelen voor kunnen vinden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2414/98

van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie

(27 juli 1998)

Betreft: Misleidende kentekens op Turkse vrachtwagens voor internationaal vervoer

Er wordt bijzonder veel verwarring gezaaid door het gebruik van misleidende kentekens op Turkse vrachtwagens voor internationaal vervoer. Deze vrachtwagens, waarvan er honderden rondrijden op de Europese wegen, hebben kentekens die gelijken op die welke de communautaire vrachtwagens mogen dragen, met dit verschil dat in de linkerhoek van deze kentekens de letters "TR" ("Turkey") staan.

Deze kentekens zijn misleidend en zijn een onwettige kopie van het communautaire model dat voor de vijftien lidstaten van de Unie van kracht is.

Wat denkt de Commissie te doen zodat een einde wordt gesteld aan het gebruik van de misleidende kentekens door de Turkse vrachtwagens voor internationaal vervoer?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(26 oktober 1998)

De Turkse kentekens zijn niet in strijd met de communautaire wetgeving of de internationale verplichtingen van Turkije, en daarom zal de Commissie geen stappen ondernemen.