ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2460/98

van Honório Novo (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 juli 1998)

Betreft: Vertragingen in de uitbetalingen voor subprogramma A van Pronorte

In juni ll. hebben de Portugese media melding gemaakt van de bezorgdheid van verschillende plaatselijke overheden over de grote vertragingen in de uitbetalingen die vast te stellen zijn bij Pronorte.

Van de ene kant hebben een aantal van die overheden bekend gemaakt dat ze er misschien moeten toe overgaan om een aantal werkzaamheden stil te leggen die het subprogramma A van Pronorte helpt financieren, omdat ze, ondanks het feit dat ze de betalingsaanvragen op tijd bij de regering ingediend hebben, voor de uitgevoerde werken nog altijd niet de overeenkomstige middelen ontvangen hebben.

Daar staat tegenover dat een aantal regeringsdiensten en hun vertegenwoordigers in het openbaar te verstaan gegeven hebben dat de vertragingen die zich bij de uitbetalingen voor het bewuste subprogramma van Pronorte voordoen, het gevolg zijn van problemen met het vrijgeven van middelen uit de EU-begroting, waarvan ze de verantwoordelijkheid bij de Europese Commissie leggen.

Kan de Commissie in het belang van uitvoerige en volledige informatie van het publiek, en om in de zaak alle nodige klaarheid te brengen, de volgende vragen beantwoorden. Heeft de Commissie vertraging opgelopen met de overmaking van middelen die bestemd zijn voor de uitvoering van de betalingen die door de nationale autoriteiten aangevraagd zijn om te voldoen aan hun verplichtingen voor de werken die in uitvoering zijn in het kader van subprogramma A van Pronorte?

Zo ja, waar is die vertraging aan te wijten? Zo neen, welke inlichtingen geeft de Europese Commissie over de vertraging die zich in Portugal blijkt voor te doen, tussen de uitbetaling van EU-begrotingsmiddelen en hun aankomst bij de plaatselijke overheden?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(10 september 1998)

De betalingen van de Commissie voor dit programma zijn niet vertraagd. De Commissie informeert bij de nationale autoriteiten naar eventuele vertragingen in de overmaking van de betrokken middelen aan de plaatselijke autoriteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1583/98

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie

(25 mei 1998)

Betreft: Leisteenindustrie en belemmeringen voor de internationale handel

In zijn antwoord op mijn schriftelijke vragen E-4009/97 en E-4011/97(1) wijst Sir Leon Brittan er namens de Commissie op dat de Commissie in november 1996 een nieuw initiatief heeft ontplooid - strategie en mogelijkheden voor toegang van de communautaire industrie tot de markten van derde landen - teneinde de belemmeringen voor de communautaire uitvoer vast te stellen en uit de weg te ruimen. In dit verband verzocht de heer Brittan de leisteensector actief mee te werken aan de vaststelling van de belemmeringen voor de internationale handel.

Kan de Commissie meedelen waaruit dit initiatief concreet bestaat, hoe de stand van zaken op dit moment is en hoe de leisteenindustrie hier in concreto aan kan meewerken?

(1) PB C 196 van 22.6.1998, blz. 56.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2060/98

van Felipe Camisón Asensio (PPE) aan de Commissie

(7 juli 1998)

Betreft: Achterstanden in de betalingen

De Europese instellingen hebben zich herhaaldelijk uitgesproken over het probleem van wanbetaling waarvan de slachtoffers in de vorm van financiële en administratieve lasten meestal het midden- en kleinbedrijf (MKB) zijn, of het nu de overheid dan wel het bedrijfsleven is die achterstallig zijn. De voorschriften trachten deze praktijken zo onaantrekkelijk mogelijk te maken en te bereiken dat schulden binnen de afgesproken termijn worden afgelost en tevens op te komen voor het concept eigendomsreserve.

In verband met het bovenstaande de volgende vraag: welke lidstaten hebben het meest te kampen met dit probleem en welke het minst?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie

(2 oktober 1998)

In haar verslag over betalingsachterstanden bij handelstransacties(1) heeft de Commissie uit verschillende bronnen informatie verzameld over de betalingstermijnen in de landen van de Europese Economische Ruimte. Volgens een van de studies(2) waaruit dit verslag put, bedraagt de gemiddelde feitelijke betalingstermijn (d.w.z. de tijd tussen de levering van de goederen of diensten en de feitelijke betaling) in Europa 54 dagen, terwijl de gemiddelde contractuele betalingstermijn (d.w.z. de tijd tussen de levering van de goederen of diensten en de overeenkomstig het contract vastgestelde uiterste datum van betaling) 39 dagen bedraagt. Dit houdt een gemiddelde betalingsachterstand in van 15 dagen. De betalingstermijnen waren gemiddeld het langst in Griekenland (94 dagen), Portugal (91 dagen) en Italië (87 dagen), en het kortst in Noorwegen (27 dagen), Finland (29 dagen) en Zweden (32 dagen).

Een ander onderzoek(3) bevestigt het bovenstaande beeld, maar levert enigszins afwijkende cijfers op. Volgens dit onderzoek bedroeg de betalingsperiode in Europa gemiddeld 61 dagen. De langste betalingstermijnen werden geregistreerd in Griekenland (85 dagen), Italië (83 dagen) en Spanje (73 dagen), terwijl de betalingstermijnen het kortst waren in Finland (29 dagen), Noorwegen (33 dagen) en Denemarken (35 dagen).

Om dit probleem aan te pakken heeft de Commissie onlangs een voorstel gedaan voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bestrijding van betalingsachterstanden bij handelstransacties.(4) Dit voorstel is inmiddels in eerste lezing door het Parlement aangenomen en wordt momenteel door de Raad bestudeerd.

(1) PB C 216 van 17.7.1997.

(2) Payment Habits Survey 1996, Intrum Justitia, Amsterdam, april 1997.

(3) European Business Survey, Grant Thornton International, London, mei 1997.

(4) PB C 168 van 3.6.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2261/98

van Miguel Arias Cañete (PPE) aan de Commissie

(22 juli 1998)

Betreft: EOGFL-garantie in Denemarken 1986-1995

Kan de Commissie het totale bedrag specificeren dat door Denemarken uit het EOGFL-garantie is ontvangen in de periode 1986-1995,:

- met een verdeling per hoofdstuk (akkerbouwgewassen, suiker, vezelgewassen en zijderupsen, andere sectoren of plantaardige producten, wijn, tabak, melk en zuivelproducten, rundvlees, schapen- en geitenvlees, varkensvlees, eieren en slachtpluimvee, overige maatregelen voor dierlijke producten, restituties voor bepaalde goederen, verkregen door verwerking van landbouwproducten, restituties voor voedselschenkingen van de EU, verstrekking van landbouwproducten aan hulpbehoevenden, begeleidende maatregelen, maatregelen ter ontwikkeling van het platteland in samenhang met de werking van de markten, overige maatregelen, inkomenssteun en het Europees Garantiefonds voor de visserij);

- en per wijze van uitkering (exportrestituties, compenserende prijssteun, steun per hectare, steun per stuks vee, oriënterende premies, steun voor particuliere opslag, steun voor het uit de markt nemen en vergelijkbare operaties, compensatiebetalingen, begeleidende maatregelen bij de hervorming van het GLB, en uitgaven voor openbare opslag)?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1791/98

van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie

(11 juni 1998)

Betreft: De sociale dialoog en politieoptreden

De heer Flynn, lid van de Europese Commissie, was zo vriendelijk mij te antwoorden (19.1.1998) op mijn schriftelijke vraag nr. 3605/97(1), waarbij hij mij mededeelde: "De dialoog tussen de sociale partners levert een zeer belangrijke bijdrage aan de vormgeving van het economische en sociale kader en vormt één van de essentiële grondslagen van ons communautaire model." In een andere alinea van hetzelfde antwoord verklaart Commissaris Flynn: "Voor de tenuitvoerlegging van de beleidsrichtsnoeren waartoe op de Raadszitting van Luxemburg (21.11.1997) is besloten, is voorzien in een intensieve participatie van de sociale partners in alle stadia van de procedure", hetgeen de sociale samenhang ten goede komt.

De Griekse regering heeft evenwel geweigerd een dialoog met de werknemers aan te gaan over de verkoop van de bank "Ioniki Trapeza" (een dochtermaatschappij van de "Emporiki Trapeza"). Bovendien schond de regering het principe van de sociale dialoog door op 24 mei 1998 een politiemacht in te zetten tegen het Mechanographisch Centrum van Piraius, waarmee zij overging tot de taktiek van de open confrontatie!

Ik zou graag de officiële mening van de Commissie horen over dit weergaloze optreden van de Griekse regering, dat een flagrante schending vormt van haar toezegging om een sociale dialoog te voeren, waartoe zij zich in het kader van de EU had verbonden.

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(10 juli 1998)

De Commissie heeft tot taak de sociale dialoog op communautair niveau te bevorderen. Deze bevoegdheden worden omschreven in artikel 118 B van het EG-verdrag en in artikel 3 van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek.

De Commissie heeft ook een groot aantal voorstellen gedaan om inhoud te geven aan het Handvest van de sociale grondrechten van de werkenden. Zij is bijvoorbeeld van mening dat voorlichting en raadpleging van de werknemers de essentiële onderdelen zijn van een breed gedeelde cultuur van de arbeidsverhoudingen in Europa.

Zo stoelt het model van sociale betrekkingen dat zij tot taak heeft op Europees niveau te bevorderen, op een benadering van de arbeidsverhoudingen die gebaseerd is op dialoog en partnerschap.

Feiten echter als de door de geachte afgevaardigde genoemde, die betrekking hebben op een sociaal conflict op nationaal niveau, vallen echter uitsluitend onder de bevoegdheid van de lidstaten. Het is dan ook niet aan de Commissie een oordeel uit te spreken over de nationale praktijken op dit gebied.

(1) PB C 174 van 8.6.1998, blz. 85.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2074/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(7 juli 1998)

Betreft: Architectonische belemmeringen in gebouwen die voor commerciële doeleinden worden gebruikt

In diverse wijken van Rome bestaan architectonische belemmeringen die gehandicapten en bejaarden de toegang tot gebouwen onmogelijk maken. Dit geldt niet alleen voor openbare gebouwen, maar ook voor vele particuliere gebouwen die voor commerciële doeleinden worden gebruikt en die wegens de grote toevloed van mensen in sommige gevallen beschouwd kunnen worden als plaatsen van openbare dienstverlening.

Kan de Commissie mededelen:

1. of er richtlijnen terzake bestaan die de toegankelijkheid van deze gebouwen voor gehandicapten regelen?

2. Omvatten dergelijke richtlijnen ook particuliere gebouwen die voor commerciële doeleinden worden gebruikt?

3. Zijn deze richtlijnen door Italië in nationaal recht omgezet?

4. Hoe luidt haar algemene oordeel over deze kwestie?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(3 september 1998)

Er bestaan geen communautaire richtlijnen inzake de toegankelijkheid van openbare gebouwen voor mensen met een handicap.

In haar mededeling betreffende gelijke kansen voor gehandicapten(1) merkt de Commissie op dat veel openbare gebouwen nog steeds niet of slechts moeilijk toegankelijk zijn voor gehandicapten. Tegelijkertijd wijst de Commissie erop dat de uitgangspunten van "ontwerpen voor iedereen" en algemene toegankelijkheid voor mensen met een handicap en voor veel andere groepen sectoroverschrijdende voordelen met zich brengen. De Commissie onderschrijft die beginselen nog steeds.

(1) COM(96) 406 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1461/98

van Honório Novo (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 mei 1998)

Betreft: Aanvullende inlichtingen over het project voor de herstructurering en financiële sanering van de EPAC - Portugese onderneming van levensmiddelen en granen N.V.

In december 1997 bracht de Portugese regering de Commissie in kennis van de vastgestelde maatregelen in het kader van bovengenoemd project.

Na ontvangst van deze kennisgeving verzocht de Commissie de Portugese regering om elf aanvullende inlichtingen die noodzakelijk werden geacht voor een analyse van het onderhavige project en vervolgens om na te gaan of het in overeenstemming was met de bepalingen van het EG-Verdrag.

Kan de Commissie naar aanleiding hiervan mededelen of zij de door de Portugese autoriteiten verstrekte elf inlichtingen voldoende acht en mij de inhoud van deze inlichtingen doen toekomen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 juni 1998)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-1423/98 van de heer Novo(1).

(1) PB C 402 van 22.12.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1710/98

van Edouard des Places (I-EDN) aan de Commissie

(29 mei 1998)

Betreft: Verpakken en bottelen in het productiegebied

In bijlage II "Bepalingen die ter kennis moeten worden gebracht aan de Europese Commissie en in een later wetsontwerp zullen worden opgenomen" van het agrarische wetsvoorstel dat de Franse regering binnenkort aan het Franse parlement zal voorleggen, wordt bepaald:

"Aan artikel L115-6 van het Wetboek over de consumptie wordt een derde alinea toegevoegd die als volgt luidt: Het (Nationale Instituut van benamingen van oorsprong) kan, op verzoek van het betrokken syndicaat ter bescherming van de consument bepalen dat de verpakking van het product plaatsvindt in een bepaalde zone. Een decreet van de Staatsraad bepaalt de wijze van toepassing van deze alinea."

Is een artikel, dat de verpakking, dus het bottelen, in het productiegebied verplicht stelt, conform met de artikelen 35, 85 en 86 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en met de jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie in de zaak 647/90 "Delhaize Le Lion tegen Promalvin"?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 juni 1998)

De Commissie heeft tot dusver van Frankrijk geen enkele kennisgeving betreffende het door het geachte parlementslid genoemde wetsontwerp ontvangen.

Wat de vraag betreft of een wet die bepaalt dat het "Institut national des appellations d'origine" (INAO) op verzoek van de betrokken belangengroepering kan voorschrijven dat een product in een bepaald gebied moet worden verpakt, in overeenstemming is met de artikelen 34, 85 en 86 van het EG-Verdrag en de jurisprudentie van het Hof van Justitie, wordt het geachte parlementslid verzocht kennis te nemen van het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-1657/98 van de heer Buffetaut(1).

(1) Zie blz. 65.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1885/98

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie

(16 juni 1998)

Betreft: Convergentieverslag

In het verslag van de Commissie COM(98) 1999 def. over de stand van de convergentie en bijbehorende aanbeveling met het oog op de overgang naar de derde fase van de Economische en Monetaire Unie wordt verwezen naar verordening 2494/95 van de Raad van 23 oktober 1995(1) waarbij een rechtsgrondslag wordt vastgesteld voor de geharmoniseerde berekening van de indexcijfers van de consumptieprijzen in de lidstaten.

Deze verordening voorziet in een geleidelijke harmonisatie in twee fasen:

1. productie van een voorlopige reeks indexcijfers van de consumptieprijzen op basis van de bestaande nationale indexcijfers van de consumptieprijzen, die echter worden gecorrigeerd om de in aanmerking genomen goederen en diensten zoveel mogelijk te doen overeenkomen;

2. uitwerking van geharmoniseerde indexcijfers van de consumptieprijzen (GICP's).

Voorts wordt in het verslag gesteld dat de GICP's de grondslag vormen voor de constructie van de volgende geaggregeerde indexcijfers op Europees niveau: het Europees indexcijfer van de consumptieprijzen (EICP), het indexcijfer van de consumptieprijzen voor de Europese Economische Ruimte (EERICP) en het toekomstige indexcijfer van de consumptieprijzen voor de Europese Monetaire Unie (MUICP).

Kan de Commissie nadere gegevens verstrekken omtrent het EERICP voor 1997?

(1) PB L 257 van 27.10.1995, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0721/98

van Amedeo Amadeo (NI) en Salvatore Tatarella (NI) aan de Commissie

(18 maart 1998)

Betreft: Statistieken van het goederenverkeer tussen lidstaten

Gezien haar voorstel voor een verordening (EEG) 3330/91 van de Raad betreffende de statistieken van het goederenverkeer tussen lidstaten (COM(97) 0252 def. - 97/0155 COD)(1), overwegende dat kan worden ingestemd met de Commissievoorstellen aangezien hierbij de doelstellingen van het SLIM-initiatief om tot eenvoudiger, doorzichtiger en doeltreffender voorschriften te komen in de praktijk worden gebracht en omdat zij voldoen aan de aanbevelingen van de Intrastat-groep die aan het proefproject heeft deelgenomen,

kan de Commissie voor de gehele Europese Unie een enkel formulier invoeren voor de aanvullende declaratie, teneinde ondernemingen met dochter- of zustermaatschappijen in meerdere lidstaten tegemoet te komen en de verzamelde gegevens meer uniform te maken?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(12 mei 1998)

Met haar voorstel voor de vereenvoudiging van het Intrastat-systeem beoogt de Commissie het aantal in te vullen gegevens te verminderen en zo de belasting voor de ondernemingen te verlichten. Dit voorstel maakt deel uit van een pakket vereenvoudigingsmaatregelen die de Commissie op basis van de aanbevelingen van de werkgroep SLIM-Intrastat heeft voorgesteld.

In de ontwerptekst worden twee soorten gegevens voorgesteld, namelijk verplichte en facultatieve, die ook al in het huidige Intrastat-systeem bestaan. Het verplichte gedeelte omvat een vaste reeks gegevens die in de hele Gemeenschap worden verzameld. Het facultatieve gedeelte kan voor de verzameling van gegevens op nationaal niveau worden gebruikt, maar de beslissing hierover ligt bij de lidstaten. Er zullen dus verschillen blijven bestaan tussen de diverse lidstaten met betrekking tot de gegevens die moeten worden gedeclareerd.

Er zij op gewezen dat in 1993 met het nieuwe Intrastat-systeem ook een uniform formulier is ingevoerd dat alle verplichte en facultatieve gegevensvelden omvat (Verordening (EEG) 3590/92 van de Commissie van 11 december 1992 betreffende de gegevensdragers voor de statistiek van de handel tussen de lidstaten(2)). De declaranten hebben in principe de keuze tussen dit formulier en het beschikbare nationale formulier.

De declaranten kunnen hun aangifte ook elektronisch indienen met het formulier uit het IDEP/CN8 - softwarepakket dat in het kader van het Edicom-project is ontwikkeld en momenteel in twaalf lidstaten wordt gebruikt. In 1999 zal dit programma worden herzien, waarbij met name ten behoeve van ondernemingen die in meer dan één lidstaat actief zijn een multinationale en meertalige optie zal worden toegevoegd.

(1) PB C 203 van 3.7.1997, blz. 10.

(2) PB L 364 van 12.12.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1807/98

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 juni 1998)

Betreft: Functioneren van de Centra voor Europese talen in Griekenland

Volgens het nationale Griekse programma voor het onderwijs in vreemde talen dat gefinancierd wordt uit het sub-programma 1 "Algemeen en technisch onderwijs", behorend bij het programma "Onderwijs en eerste beroepsopleiding" en met name door middel van actie 1.1.c "Vreemde talen", moeten er in Griekenland Centra voor Europese talen worden opgericht en functioneren.

Kan de Commissie meedelen:

1. om hoeveel van deze centra het gaat en welk tijdschema voor hun operationeel worden zij kennen;

2. overwegende dat er in Griekenland ook particuliere scholen voor het onderwijs in vreemde talen bestaan, die als "frondistiria" ("studiehuizen") bekend staan, of de studenten aan deze instellingen de mogelijkheid hebben op voet van gelijkheid met de studenten van bovengenoemde centra deel te nemen aan de procedures tot het verkrijgen van een certificaat voor een niveau van talenkennis zoals bepaald in de technische specificatie bij eerder genoemde actie, welk certificaat door bedoelde centra zal worden uitgereikt?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1224/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Nadere inlichtingen over een tunnel, een sneltram en de toepassing van richtlijn 85/337/EEG in Italië

In aansluiting op mijn eerdere vragen P-0141/97(1) over de "Aanleg van een snelle tramverbinding Casaletto/ Largo Argentina door de gemeente Rome" en E-1273/97(2) waarin om nadere inlichtingen werd gevraagd, E-1270/97(3) over "Project van de gemeente Rome voor de aanleg van een tunnel onder Castel Sant'Angelo - Richtlijn 97/11/EG(4)" en de vragen E-2632/97(5), E-3001/97(6), P-3740/97(7) en E-3409/97(8) over hetzelfde onderwerp, en de vragen E-1971/97(9) en vooral ook E-3410/97(10)waarin gevraagd werd om opheldering over de toepassing van richtlijn 85/337/EEG(11) inzake de milieu-effectbeoordeling voor de betrokken grote werken,

vraag ik de Commissie:

1. of het haar bekend is dat het project voor de aanleg van de tunnel niet doorgaat en plaats heeft gemaakt voor een ander, veel kleiner project dat "tunneltje" wordt genoemd;

2. of voor dit project, dat niet het oorspronkelijke is, dezelfde financiering van de EIB zal worden gebruikt;

3. of voor het nieuwe project wel een milieu-effectbeoordeling heeft plaatsgevonden;

4. of de regio Latium, die blijkens het antwoord op vraag E-3410/97 de bevoegde instantie is in de zin van richtlijn 85/337/EEG, nog steeds in gebreke blijft;

5. of de in genoemd antwoord aangekondigde inbreukprocedure nog steeds geldig is en hoever de onderzoeksfase gevorderd is?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(18 juni 1998)

Op grond van de van de Europese Investeringsbank (EIB) ontvangen gegevens kan de Commissie meedelen dat noch de aanleg van een tunnel onder het Castel Sant' Angelo, noch het in de vraag van het geachte parlementslid genoemde minder omvangrijke project geen deel uitmaken van de werkzaamheden die in het kader van de operatie "Roma 2000 framework agreement" in aanmerking komen voor financiering door de EIB.

Op grond van de verdeling van de bevoegdheden inzake wetgeving in Italië zijn ten aanzien van projecten op regionaal niveau de regio's bevoegd voor de goedkeuring van de wetgeving tot omzetting van Richtlijn 85/337/EEG van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(12). De regio Lazio heeft die wetgeving nog niet goedgekeurd.

De inbreukprocedure tegen Italië met betrekking tot de omzetting van bovengenoemde richtlijn blijft lopen, en de Commissie heeft een met redenen omkleed advies uitgebracht. Wat de algemene inhoud van de procedure betreft, verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar het antwoord op haar schriftelijke vraag E-3410/97(13)

(1) PB C 186 van 18.6.1997, blz. 234.

(2) PB C 367 van 4.12.1997, blz. 109.

(3) PB C 373 van 9.12.1997, blz. 97.

(4) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(5) PB C 117 van 16.4.1998, blz. 33.

(6) PB C 134 van 30.4.1998, blz. 52.

(7) PB C 174 van 8.6.1998, blz. 111.

(8) PB C 174 van 8.6.1998, blz. 54.

(9) PB C 45 van 10.2.1998, blz. 131.

(10) PB C 158 van 25.5.1998, blz. 104.

(11) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(12) PB L 175 van 5.7.1985.

(13) PB C 158 van 25.5.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1537/98

van Caroline Jackson (PPE) aan de Commissie

(18 mei 1998)

Betreft: Geneesmiddelen voor paarden

De classificatie van paarden als voedselproducerende dieren door de EU zorgt in het Verenigd Koninkrijk voor problemen, aangezien daar een groot aantal paarden zijn die voor recreatieve doeleinden worden gebruikt en een groot aantal geneesmiddelen gebruikt worden waarvan op het ogenblik niet bekend is of ze voldoen aan het maximumgehalte aan residuen dat betrekking heeft op voedselproducerende dieren. De kosten voor het vaststellen van het maximumgehalte aan residuen zijn in dergelijke gevallen excessief gezien de vrij kleine omzet van geneesmiddelen voor paarden. Er heerst bezorgdheid over de gevolgen van het uit de handel nemen van vele geneesmiddelen die algemeen worden toegepast in Groot-Brittannië, als gevolg van EU-wetgeving.

Is de Commissie bereid een uitzondering in de communautaire wetgeving op te nemen die het lidstaten mogelijk zou maken bepaalde diergeneeskundige producten voor paarden die voor recreatieve doeleinden worden gebruikt, toe te laten, ondanks het feit dat het maximumgehalte aan residuen voor deze middelen niet bekend is?