NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/234

(2004/C 33 E/240)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2204/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(2 juli 2003)

Betreft: Eurostat en de ontslagneming van de interne controleur van de Commissie

In een nota, gedateerd 11 juni 2003, heeft Jules W. Muis, de interne controleur van de Commissie, vice-voorzitter Kinnock van zijn voornemen op de hoogte gebracht om per 1 april 2004, na slechts drie jaar deze functie te hebben uitgeoefend, ontslag te nemen.

Kan de Commissie aangeven of zij een verband ziet tussen deze ontslagaankondiging en haar besluit van diezelfde datum betreffende de controle van Eurostatcontracten door de interne controledienst van de Commissie?

Kan de Commissie bevestigen dat de interne controleur voor een veel grondiger controle van de door Eurostat gesloten contracten alsmede van de door dit bureau verstrekte subsidies gepleit had en niet alleen de gunningprocedures, maar ook de uitvoering van de contracten en de daarmee verband houdende betalingen wilde laten controleren?

Kan de Commissie aangeven waarom zij een dergelijke controle thans slechts in uitzonderingsgevallen en na ruggespraak met de secretaris-generaal van de Commissie wil toelaten, zoals uit het antwoord van de heer Kinnock van 17 juni 2003 op de vragenlijst van de Commissie begrotingscontrole blijkt?

Kan de Commissie aangeven in hoeverre de door haar opgelegde restrictieve instructies met de in het Financieel Reglement gegarandeerde onafhankelijkheid van de interne controleur verenigbaar zijn?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(5 september 2003)

De directeur-generaal van de Dienst Interne Audit (DIA), de heer Muis, kondigde in een brief van 11 juni aan de Commissie binnen ruim negen maanden te zullen verlaten. Op dezelfde dag besloot de Commissie in haar wekelijkse vergadering, in overeenstemming met de resolutie van het Parlement van 8 april en na het treffen van de nodige voorbereidingen, de DIA opdracht te geven een onderzoek uit te voeren naar de wettigheid en regelmatigheid van alle contracten die Eurostat sinds 1999 heeft gesloten en bij dit onderzoek ook aandacht te besteden aan contracten die andere diensten van de Commissie hebben gesloten. De Commissie ziet geen verband tussen beide gebeurtenissen.

Zoals het geachte parlementslid waarschijnlijk weet, heeft de heer Muis tegenover de Cocobu op 7 juli enig verband tussen beide gebeurtenissen ontkend. In zijn reactie op de „speculaties … over Eurostat” zei hij: „Eurostat is niet de reden waarom ik vertrek” en „Eurostat was niet de aanleiding voor mijn vertrek. Daarover wil ik geen enkele twijfel laten bestaan”.

Tijdens de nodige besprekingen met en tussen de diensten over de toepassing van de Mededeling van 11 juni, wierp de Dienst Interne Audit terecht de vraag op of in het onderzoek de uitvoering van bepaalde contracten en subsidies buiten beschouwing zou worden gelaten. In antwoord hierop heb ik bevestigd dat het besluit van de Commissie van 11 juni geen enkele — expliciete of impliciete — beperking stelt. Vanzelfsprekend zijn alle betrokkenen zich ervan bewust dat het, gezien de beperkte middelen en de gestelde deadline, onmogelijk is om de uitvoering van alle geselecteerde contracten en subsidies te controleren. Als de voorlopige analyse van de DIA reden zou zijn om de uitvoering van contracten of subsidies te onderzoeken, dan is het aan de heer Muis om hierover te beslissen, in overleg met de secretaris-generaal van de Commissie, die de acties van de Commissie met betrekking tot het onderzoek in Eurostat coördineert.

Zoals op 17 juni aan de Cocobu is medegedeeld, was dit overleg noodzakelijk omdat voor de diverse Eurostat-gerelateerde activiteiten (waaronder de analyse van alle interne auditverslagen van Eurostat door DG Begroting, het onderzoek van Eurostatcontracten en -subsidies door de DIA en de werkzaamheden van de toenmalige plaatsvervangend DG van Eurostat, de heer Vanden Abeele) een coördinatiegroep in de Commissie in het leven moest worden geroepen, met een permanente uitnodiging aan OLAF om aanwezig te zijn en deel te nemen. Deze groep wordt voorgezeten door de secretaris-generaal van de Commissie.

Er zijn geen „beperkende voorwaarden” door de Commissie „opgelegd”. Het mandaat dat de Commissie aan de DIA heeft gegeven, is bedoeld om te garanderen dat, rekening houdend met hetgeen met de Cocobu is besproken in verband met het mandaat en de deadline voor het onderzoek, de wens van het Parlement wordt gerespecteerd en dat de audit rechtstreeks wordt uitgevoerd. Een „conventionele” audit zou de keuze van de onderzoeksgebieden volledig aan de expertise van de auditor overlaten en zou daarom mogelijk niet geheel voldoen aan de voorwaarden van de resolutie van het Parlement. Het werkprogramma 2003-2004 van de DIA (afgerond in december 2002) bevat onder andere een expliciete bepaling voor een grondige audit van Eurostat, die in de loop van dit werkjaar van start zal gaan.

Objectief bewijs voor het feit dat het DIA-onderzoek zich niet beperkt tot de toekenning van Eurostat-contracten, zijn de aard en inhoud van de voorlopige analyse die de Commissie op 7 juli heeft gekregen en die de aanleiding vormden voor de grote actie op 9 juli. Deze analyse ging niet alleen in op de procedures en de gang van zaken bij de toekenning van contracten en subsidies, maar ook op de uitvoering van deze contracten en subsidies, op basis van de werkzaamheden van de interne auditfunctie van Eurostat. Deze brede aanpak en dit omvangrijke auditresultaat zouden niet mogelijk zijn geweest als de werkzaamheden van de DIA gebonden waren aan „beperkende voorwaarden”, zoals het geachte parlementslid in haar vraag beweert.