ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2944/01

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 oktober 2001)

Betreft: Taaldiscriminatie bij aanwerving personeelsleden TACIS

Het TACIS- en PHARE-communicatiecentrum van de Europese Commissie zoekt een Engelse moedertaalspreker. Bij deze aanwerving worden niet-Engelstaligen doelbewust gediscrimineerd. Ze worden bij voorbaat uitgesloten van de selectieprocedure, zelfs indien ze de Engelse taal meer dan behoorlijk machtig zijn. Anderstaligen kwamen blijkbaar niet in aanmerking voor deze functies. Het is onvoorstelbaar dat TACIS/PHARE van de Europese Commissie zich schuldig maakt aan deze vorm van discriminatie.

Is de Commissie bereid de lopende discriminatoire procedure onmiddellijk stop te zetten en een nieuwe niet-discriminatoire vacature te laten uitschrijven? Zo neen, waarom handhaaft de Commissie de lopende procedure die flagrant in strijd is met het Gemeenschapsrecht betreffende het vrij verkeer van werknemers (E-0779/01(1), E-1681/01 en E-1682/01(2), E-1356/01(3) en E-4100/00(4))? Zo ja, zal de Commissie dan een niet-discriminatoire vacature uitschrijven?

(1) PB C 235 E van 21.8.2001, blz. 245.

(2) PB C 93 E van 18.4.2002, blz. 19.

(3) PB C 350 E van 11.12.2001, blz. 132.

(4) PB C 174 E van 19.6.2001, blz. 233.

Gecombineerd Antwoordvan de heer Verheugen namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2901/01 en E-2944/01

(3 december 2001)

De advertentie waarnaar het geachte parlementslid verwijst, werd gepubliceerd door het informatiecentrum voor uitbreiding van het Phare- en Tacisprogramma dat beheerd wordt door de

onderneming East West Consulting. Ze verwees inderdaad naar de aanwerving van een medewerker van wie de moedertaal Engels is. De Commissie geeft graag toe dat een dergelijke bewoording niet gepast was. Het doel van deze advertentie was de aanwerving van iemand wiens beheersing van het Engels voldoende is voor het behandelen van schriftelijke en mondelinge vragen die in die taal zijn geformuleerd, aangezien de vele vragen tot nu toe niet met de nodige snelheid afgehandeld konden worden.

Deze blijkbaar discriminerende bewoording had beter geformuleerd moeten worden, om duidelijk te maken dat een goede beheersing van een bepaalde taal een vereiste voorwaarde was voor de vacature. In een dergelijk geval is zulk een vereiste geen discriminatie zoals de Commissie heeft onderstreept in haar antwoord op de schriftelijke vraag E 0779/01.

Desalniettemin werd de aanwervingsprocedure gevoerd op een open manier, op basis van een interview met de kandidaten, waarvan velen het Engels beheersten zonder dat het daarom hun moedertaal was. Zelfs al is de moedertaal van de aangeworven persoon Engels, heeft deze vele andere kwaliteiten, waaronder ook linguïstische, door de goede beheersing van een andere officiële taal van de Unie.

In elk geval heeft de Commissie het bedrijf East West Consulting op de hoogte gebracht van het ongepaste karakter van de bewoording van de advertentie en haar de opdracht gegeven een herhaling van een dergelijk incident te voorkomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2739/01

van Jorge Moreira Da Silva (PPE-DE) aan de Commissie

(5 oktober 2001)

Betreft: Rechten van voetgangers

Welke balans kan in de lidstaten worden opgemaakt van de toepassing van het Europees Handvest van de rechten van de voetganger?

Welke wetsvoorstellen zal de Commissie indienen om erop toe te zien dat de regels inzake de bescherming van de rechten van voetgangers op de openbare weg daadwerkelijk worden toegepast?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(3 december 2001)

Het Europees Handvest van de rechten van de voetganger is in 1988 opgesteld door het Europees Parlement. Het is de taak van de lidstaten en de bevoegde autoriteiten om zich daarnaar te richten onder eigen verantwoordelijkheid voor de hen betreffende bepalingen, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel.

De Gemeenschap heeft van haar kant een aantal maatregelen genomen die aan de doelstellingen van het handvest beantwoorden. Zij heeft voorschriften vastgesteld tot beperking van verontreinigende emissies(1) en het geluidsniveau(2) van voertuigen die in de stad rijden, van personenauto's tot bestelwagens, autobussen en twee- en driewielige voertuigen. Zij heeft onderhandelingen gevoerd over een vrijwillige overeenkomst(3) inzake de bescherming van voetgangers bij botsing met een voertuig, een overeenkomst die momenteel door het Parlement wordt onderzocht. Zij heeft eveneens de criteria voor het verkrijgen van een rijbewijs herzien(4) teneinde de bestuurders beter voor te bereiden op een verantwoord rijgedrag. De Commissie heeft voorts in januari 2001 een programma(5) aangenomen met het oog op het herzien en opstellen van communautaire regelgeving inzake de luchtkwaliteit. Zij bevordert tevens, via haar initiatieven voor onderzoek en ontwikkeling (O & O), maatregelen die de ontwikkeling van een duurzaam mobiliteitsbeleid in de hand moeten werken. Een concreet voorbeeld van deze communautaire steun aan pionierssteden is het Civitas-project (City Vitality Sustainability).

De veiligheid van kwetsbare weggebruikers is een aspect dat eveneens aan bod zal komen in het derde actieprogramma inzake verkeersveiligheid voor de periode 2002-2010.

(1) Richtlijn 98/69/EG (lichte bedrijfsvoertuigen), Richtlijn 1999/96/EG (vrachtauto's), Richtlijn 97/24/EG (twee- en driewielige voertuigen) en Richtlijn 98/70/EG (kwaliteit van brandstoffen).

(2) Richtlijn 70/157/EEG (meest recente wijziging bij Richtlijn 96/20/EG).

(3) Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Parlement Bescherming van voetgangers: Verbintenis van de Europese automobielindustrie COM(2001) 389 def.

(4) Richtlijn 2000/56/EG tot wijziging van Richtlijn 91/439/EEG van de Raad betreffende het rijbewijs. Aan het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement wordt een bijlage met meer gedetailleerde referenties toegezonden.

(5) CAFE-programma, Clean Air For Europe.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2361/01

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(6 augustus 2001)

Betreft: Verhoging van de Italiaanse Bancomat-tarieven en de euro

In verband met de op handen zijnde invoering van de euro beschuldigen diverse beroepsorganisaties voor de detailhandel de banken van concurrentievervalsing en verwijten zij de Italiaanse Centrale Bank onverschillig te staan tegenover de volgens hen onrechtmatige verhoging van 0,20 % tot 0,53 % van de commissies voor aankopen betaald met een Bancomat- of een kredietkaart. Er is berekend dat deze verhoging de handel zo'n 600 miljard lire extra per jaar zal kosten, een bedrag dat makkelijk nog hoger kan uitvallen daar met de invoering van de euro vaker gebruik gemaakt zal worden van betaalkaarten.

1. Kan de Commissie mededelen of deze commissies ook in andere landen van de Unie zijn verhoogd?

2. Kan zij een vergelijkende tabel verstrekken van de commissies voor aankopen met betaalkaarten in de landen van de euro-zone?

3. Is er een verschil tussen de situatie in de landen van de euro-zone en die van de landen daarbuiten?

4. Vormt de gelijktijdige verhoging met hetzelfde percentage door de banken geen concurrentievervalsend kartelgedrag?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 oktober 2001)

Er zij op gewezen dat het feit dat bij de handelaar een commissie wordt geheven op verrichtingen met betaalkaarten, op zich geen mededingingsbeperking vormt.

Er wordt met de verkrijgers van kaarttransacties (banken of ondernemingen die de kredietkaarten beheren) over de handelaarstarieven onderhandeld met inachtneming van de bestaande concurrentievoorwaarden. De Commissie beschikt niet over deze commerciële mededingingsgegevens of enige andere informatie daaromtrent.

De Commissie wijst erop dat de door het geachte parlementslid bedoelde situatie momenteel vanuit het oogpunt van de mededingingsregels wordt beoordeeld door de autoriteit die bevoegd is op het gebied van de mededinging in de banksector, namelijk de Banca d'Italia.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3040/01

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(30 oktober 2001)

Betreft: Hoogte der correcties die Griekenland zijn opgelegd in het kader van het EOGFL

Zou de Commissie mij kunnen informeren, hoeveel de correcties (vergoedingen) bedragen die aan Griekenland zijn opgelegd voor elk van de afgelopen vier jaar, in het kader van het Europese Regionale Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, en om welke redenen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 december 2001)

De Commissie zal het geachte parlementslid en het Secretariaat van het Parlement rechtstreeks een overzicht doen toekomen van de correcties die in de periode 1997-2000 voor Griekenland zijn toegepast in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL). Voor het begrotingsjaar 2001 zijn nog geen definitieve cijfers beschikbaar.

De correcties vallen in twee categorieën uiteen:

- definitieve correcties, zoals in het kader van de goedkeuringsbeschikkingen worden opgelegd in verband met de financiële consequenties van tekortkomingen in de nationale controlesystemen waardoor het Fonds financiële risico's loopt.

- correcties in het kader van artikel 14 van Verordening (EG) nr. 2040/2000 van de Raad van 26 september 2000 betreffende de begrotingsdiscipline(1). Deze correcties dragen een voorlopig karakter en moeten worden bekrachtigd in de bovengenoemde goedkeuringsbeschikkingen.

Zij hebben in hoofdzaak betrekking op de drie onderstaande gebieden en behelzen een verlaging van het steunbedrag wegens:

- niet-naleving van de wettelijke termijn voor de invoering van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem;

- niet-naleving van de wettelijke termijn voor de inning van de totale verschuldigde superheffing. Heffingen die na het verstrijken van die termijn door de lidstaat worden geïnd en afgedragen aan het EOGFL, worden gerestitueerd;

- niet-naleving van de in de verordeningen vastgestelde termijnen voor betalingen aan begunstigden.

(1) PB L 244 van 29.9.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2209/01

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(24 juli 2001)

Betreft: Inspanningen van de Commissie met het oog op de opheldering van de Perry-Lux-affaire

In paragraaf 14 van zijn resolutie van 4 april 2001 over de uitvoering van de algemene begroting 1998 (A5-0112/2001) heeft het Europees Parlement de Commissie verzocht

- duidelijk te maken waarom zij in de procedure voor de Belgische rechter in verband met de zogeheten Perry-Lux-affaire tot dusver niet als civiele partij optreedt en daardoor ook geen toegang heeft tot de aktes;

- thans ook in België onverwijld als civiele partij op te treden, zoals zij dat in de overeenkomstige procedure voor de Luxemburgse rechter al geruime tijd doet.

Kan de Commissie meedelen:

1. wie de beslissing heeft genomen om in België anders dan in Luxemburg niet van meet af aan als civiele partij op te treden;

2. hoe deze beslissing is gemotiveerd;

3. wanneer gehoor is gegeven aan de wens van het Parlement om eindelijk als civiele partij op te treden;

4. wanneer de Commissie bij de Belgische justitie een verzoek om inzage in de stukken heeft gedaan en of dit verzoek is ingewilligd;

5. of er reeds inzage in de stukken is geweest en, zo ja, of daarbij aanwijzingen zijn gevonden die wijzen op wangedrag van ambtenaren of voormalige leden van de Commissie?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(4 oktober 2001)

Tot dusver heeft de Commissie zich nog geen burgerlijke partij gesteld in de zaak die door het geachte parlementslid te berde is gebracht.

De Commissie wenst er niettemin de aandacht op te vestigen dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) de bij de Luxemburgse en de Belgische justitie aanhangige dossiers van zeer nabij volgt en te kennen heeft gegeven reeds contacten te hebben gehad met de nationale gerechtelijke autoriteiten. Aangezien het onderzoek in deze dossiers nog niet is afgerond, gelden evenwel strikte geheimhoudingsregels.

In het kader van de opvolging van bovengenoemde dossiers zal het OLAF zeker niet nalaten om, indien zulks nodig blijkt, op het gepaste moment de nodige elementen te verstrekken opdat de Commissie zich burgerlijke partij kan stellen. In afwachting wenst de Commissie de onafhankelijkheid van het OLAF bij de uitoefening van zijn operationele taken te eerbiedigen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2743/01

van Anneli Hulthén (PSE) aan de Commissie

(5 oktober 2001)

Betreft: Groeiprogramma Doelstelling 3

Een onderdeel van het EU-groeiprogramma Doelstelling 3 in Zweden is een bijdrage die door verschillende ondernemingen, organisaties en openbare instellingen kan worden aangevraagd zodat deze bij hun ontwikkeling worden geholpen. Bij de toekenning van bedragen op grond van het EU-groeiprogramma Doelstelling 3 is het bij iedere uitbetaling van aangevraagde gelden noodzakelijk dat in de boeken verantwoorde bewijsstukken over verrichte betalingen worden voorgelegd. Pas daarna kan tot uitbetaling worden overgegaan. Het kan echter in sommige gevallen voor kleine ondernemingen een onmogelijke opgave zijn eerst een groot bedrag te voldoen om daarna pas de bijdrage uitbetaald te krijgen. De bijdrage kan voor kleine ondernemingen van doorslaggevend belang zijn voor de ontwikkeling en het voortbestaan van het bedrijf.

Het is gebleken dat in Zweden deze bijdrage voor tachtig tot negentig procent door grote ondernemingen wordt aangevraagd. Dat veel kleine en middelgrote ondernemingen geen aanvraag indienen, is duidelijk een gevolg van de regels.

Er is onderzocht hoe men in andere lidstaten te werk gaat bij de uitbetaling van de bijdrage uit het EU-groeiprogramma. Daarbij is gebleken dat het alleen in Zweden noodzakelijk is al bewijsstukken te tonen voordat de bijdrage kan worden uitbetaald. In de overige lidstaten wordt een voorschot van een derde deel van de groeibijdrage gegeven om ervoor te zorgen dat de activiteiten gemakkelijker op gang kunnen komen. De reden hiervan zou kunnen zijn dat de diverse lidstaten een verschillende interpretatie hebben van de wijze waarop de EU-bijdrage moet worden uitbetaald.

Kan de Commissie mededelen of de regels van Doelstelling 3 werkelijk zodanig zijn opgezet, of dat hier sprake is van een interpretatie die de Zweedse autoriteiten hieraan hebben gegeven?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(15 november 2001)

De uitbetaling van voorschotten om het opstarten van in het kader van het Zweedse programma Doelstelling 3 gefinancierde activiteiten te vergemakkelijken is een nationale materie. De communautaire verordeningen staan nationale voorschotten toe. De voorschotten worden echter niet terugbetaald, omdat ze niet beantwoorden aan reële uitgaven.

In tegenstelling tot de meeste andere lidstaten waren nationale voorschotten tijdens de vorige programmeringsperiode in Zweden niet toegestaan. Wel konden initiatiefnemers in Zweden maandelijks een aanvraag indienen. Tijdens de huidige programmeringsperiode staat de Zweedse regering onder bepaalde voorwaarden een voorschot van 10 % van de toegekende subsidie (maximum 10 000 SEK) toe. Doel is het opstarten van kleine plaatselijke projecten van ngo's en sociaal-economische organisaties te vergemakkelijken. De Zweedse ESF-Raad heeft de Zweedse regering voorgesteld om ook aan kleine en middelgrote ondernemingen met minder dan tien werknemers voorschotten toe te kennen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2473/01

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(11 september 2001)

Betreft: De activiteiten van OLAF

Afgaande op hetgeen nadrukkelijk is bevestigd door het Comité van toezicht van het OLAF(1), houdt de noodzaak om het systeem ter bestrijding van fraude ten nadele van de Gemeenschapsbegroting te versterken, de instellingen al lang bezig. Er zouden zelfs jarenlang geen betrouwbare schattingen zijn geweest van de bedragen die onrechtmatig aan de Gemeenschap (en aan de Europese belastingbetalers) zijn onttrokken. Er werd bij benadering gesteld dat het zou gaan om 10 % van de begroting en de bevoegdheden van de communautaire instellingen op dit gebied waren nog zo goed als onbestaande. Volgens het Comité van toezicht werd er pas aan het begin van de jaren '90 toen een reeks opzienbarende zaken aan het licht kwam, besloten om het UCLAF, een orgaan belast met het coördineren van de uitoefening van de verschillende bevoegdheden die op het gebied van administratieve controle aan de Commissie waren toegekend, grotere bevoegdheden te geven. Dit plan, dat op zich misschien goed was, is echter niet geslaagd, getuige het feit dat in het kader van de kwijtingprocedure voor het begrotingsjaar 1996 het Parlement en de Raad werden geconfronteerd met problemen in verband met onregelmatigheden en fraude. Daarom werd besloten tot de instelling van de dienst OLAF, die in 1999 operationeel werd.

Mag ik van de Europese Commissie vernemen om wat voor een bedrag het precies gaat, opgesplitst per lidstaat, dat, dankzij het werk van het OLAF in de afgelopen jaren, daadwerkelijk in de kas van de EU is teruggekeerd?

(1) PB C 360 van 14.12.2000, blz. 14.

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(19 november 2001)

De Commissie heeft in het kader van de uitvoering van actie 96 van het Witboek over de hervorming richtsnoeren vastgesteld voor de terugvordering van schulden op het gebied van de uitgaven die in rechtstreeks beheer zijn verricht(1). Deze richtsnoeren voorzien in een grotere verantwoordelijkheid voor de ordonnateursdiensten van de Commissie en een intensievere samenwerking tussen deze diensten, de rekenplichtige en de juridische dienst van de Commissie, alsmede het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) in het kader van zijn specifieke onderzoekstaak, die kan leiden tot gerechtelijke procedures.

De Commissie wijst erop dat de invordering op het gebied van de indirecte uitgaven en de eigen middelen in de eerste plaats onder de bevoegdheid van de lidstaten valt, ook in de gevallen waarin OLAF een onderzoek heeft ingesteld.

Voorts herinnert zij eraan dat vaak veel tijd verstrijkt voordat tot daadwerkelijke inning kan worden overgegaan (met name wanneer een invorderingsprocedure wordt opgeschort in verband met een strafrechtelijke procedure).

Het vergroten van de verantwoordelijkheid van de betrokken diensten en de oprichting van OLAF moeten voor duidelijkheid zorgen, zodat de daadwerkelijke inning beter wordt.

(1) SEC(2000) 2204/3. Mededeling over actie 96 van het Witboek; doeltreffender beheer van de terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3038/01 van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie. Geschiedenisboeken.



Publicatieblad Nr. 115 E van 16/05/2002 blz. 0217 - 0217



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3038/01 van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie (30 oktober 2001) Betreft: Geschiedenisboeken Kan de Commissie met betrekking tot de keuze van geschiedenisboeken voor scholen meedelen of er in de lidstaten een initiatief bestaat betreffende de onderlinge inhoudelijke afstemming van geschiedenisboeken voor scholen? Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie (3 december 2001) De Commissie is niet op de hoogte van een dergelijk initiatief.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2793/01

van Manuel Medina Ortega (PSE) aan de Commissie

(9 oktober 2001)

Betreft: Subsidies voor het zeevervoer tussen de Canarische Eilanden

Kan de Commissie meedelen welke criteria en voorwaarden gehanteerd worden bij het subsidiëren van het zeevervoer naar de Canarische Eilanden en tussen de eilanden onderling? Wordt er bij deze criteria gediscrimineerd tussen openbare vervoerbedrijven en particuliere vervoerbedrijven?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 november 2001)

De door het geachte parlementslid genoemde criteria en voorwaarden bij het subsidiëren van het zeevervoer worden vermeld in de communautaire richtsnoeren betreffende overheidssteun voor het zeevervoer(1), die zowel voor de verbindingen tussen de Canarische eilanden en de rest van Spanje als voor de verbindingen tussen de Canarische eilanden onderling gelden.

Deze richtsnoeren bepalen onder welke voorwaarden nationale of regionale overheidssteun aan zeevervoersbedrijven als verenigbaar met de interne markt worden beschouwd. De Commissie maakt hierbij geen enkel onderscheid tussen overheidsbedrijven en particuliere bedrijven. Wanneer zij dit wel zou doen, zou dat namelijk strijdig zijn met het in artikel 295 (ex-artikel 222) van het EG-Verdrag geformuleerde neutraliteitsbeginsel ten aanzien van het eigendomsrecht.

(1) PB C 205 van 5.7.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3260/01

van Jan Wiersma (PSE) aan de Raad

(23 november 2001)

Betreft: Roma-activist Rudko Kawczynski

Heeft de Raad kennis genomen van het voornemen van de Duitse autoriteiten om de Roma-activist Rudko Kawczynski op 19 november aanstaande gevangen te zetten vanwege deelname aan een mensenrechtendemonstratie in 1990?

Is de Raad bereid er bij de Duitse autoriteiten op aan te dringen van deze gevangenname af te zien?

Antwoord

(14 februari 2002)

De Raad deelt het geachte parlementslid mee dat de Raad niet bevoegd is om op te treden in de rechtsbedeling op het niveau van de lidstaten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2877/01

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(22 oktober 2001)

Betreft: Overheidssteun aan Ryanair op de luchthaven van Charleroi

In antwoord op vraag P-1767/01(1) deelt de Commissie mee dat zij rekening houdend met de informatie die onlangs in de pers is verschenen (betreffende de Waalse overheidssteun aan de activiteiten van de luchtvaartmaatschappij Ryanair op de luchthaven van Charleroi/noot van de vraagsteller) voornemens is na te gaan of de verstrekte informatie nog steeds geldig is. Andere regionale luchthavens plaatsen immers ernstige kanttekeningen bij de overheidssteun van het Waalse Gewest. Volgens hen wordt het communautaire mededingingsrecht op flagrante wijze geschonden.

Er is sprake van overheidssteun voor de volgende activiteiten van de luchtvaartmaatschappij Ryanair op de luchthaven van Charleroi:

- financiering van opleidingen voor cabine- en check-inpersoneel;

- een verlieslatend tarief van 5 000 BEF voor de handling (sorteren van bagage, begeleiden van passagiers, enz.) per vliegtuig, terwijl hiervoor voordien 60 000 BEF per vliegtuig werd gevraagd aan andere luchtvaartmaatschappijen;

- gratis handling voor de derde dagelijkse Dublin-vlucht; het ter beschikking stellen aan Ryanair van personeelsleden van luchthavenexploitant BSCA (Brussels South Charleroi Airport) die verder betaald worden met overheidsgeld en

- verdoken subsidiëring vanwege het Waals Gewest die Ryanair in staat stelt om passagiers gratis tickets aan te bieden.

Is de Commissie na controle van de eerder verstrekte informatie (betreffende de Waalse overheidssteun aan de activiteiten van de luchtvaartmaatschappij Ryanair op de luchthaven van Charleroi) van oordeel dat de overheidssteun van het Waalse Gewest nog steeds in overeenstemming is met het communautaire mededingingsrecht? Zo ja, welke argumenten schuift de Commissie hiervoor naar voren? Zo neen, welke stappen zal de Commissie zetten om ervoor te zorgen dat het Waalse Gewest en Ryanair zo snel mogelijk het communautaire mededingingsrecht naleven?

(1) PB C 350 E van 11.12.2001, blz. 222.

Gecombineerd Antwoordvan mevrouw de Palacio namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-2877/01 en E-2941/01

(20 december 2001)

In reactie op de persberichten van begin de afgelopen zomer over eventuele voordelen op het gebied van de exploitatie van luchtdiensten voor de luchtvaartmaatschappij Ryanair op de luchthaven van Charleroi heeft de Commissie in september 2001 een aantal gegevens opgevraagd bij de Belgische autoriteiten teneinde na te gaan of de eventuele voordelen waarover Ryanair beschikt indruisen tegen de regels van het EG-Verdrag inzake overheidssteun. Op basis van de informatie die zij ontvangt, zal de Commissie besluiten welke verdere maatregelen moeten worden genomen.