SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0565/96 van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie (11 maart 1996)

Betreft: Radioactieve vervuiling door de opwerkingsfabriek in Cap de la Hague (Frankrijk)

1. Is de Commissie bekend met het door een onafhankelijk laboratorium verrichte onderzoek naar vervuiling rondom de opwerkingsfabriek in Cap de la Hague?

2. Is het de Commissie bekend dat dit onderzoek onomstotelijk heeft aangetoond dat er sprake is van ernstige vervuiling met vooral jodium-129?

3. Is de Commissie van mening dat de controle op de opwerkingsfabriek voldoende is?

4. Wat denkt de Commissie in het kader van het Euratom-Verdrag aan deze vervuiling te gaan doen?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0565/96 en E-0566/96 (12 april 1996)

De Commissie heeft kennis genomen van het door een onafhankelijk laboratorium verrichte onderzoek naar de aanwezigheid van radioactiviteit, en in het bijzonder naar de vervuiling met jodium-129, in de onmiddellijke omgeving van de opwerkingsfabriek in Cap de la Hague.

Hoewel de Commissie de resultaten van dit onderzoek niet heeft gekregen, blijkt uit perscommentaren dat het besmettingsniveau hoog is. De Commissie beschikt over de gegevens die werden vrijgegeven op basis van het programma voor stralingscontrole van de omgeving dat door de Franse autoriteiten werd ingesteld om controle uit te oefenen op de naleving van de basisnormen inzake stralingsbescherming (richtlijn 80/836/Euratom ((PB L 246 van 17.9.1980. ))). Uit deze gegevens valt niet af te leiden dat het besmettingsniveau bijzonder hoog is. De besmetting houdt in elk geval geen gevaar in voor de volksgezondheid.

Of het geheel van controlevoorzieningen voor omvangrijke en complexe kerninstallaties zoals die in La Hague doeltreffend is, kan slechts na een diepgaand onderzoek worden beoordeeld. De Commissie is van plan om, overeenkomstig artikel 35 van het Euratomverdrag, de installaties van de fabriek van La Hague in 1996 aan een inspectie te onderwerpen.

Krachtens artikel 37 van het Euratomverdrag is de Commissie, op basis van de algemene gegevens die in 1989 werden verstrekt over de installaties voor opwerking van bestraalde splijtstoffen UP2-800 en UP3, het effect nagegaan van de lozingen van radioactieve afvalstoffen van de opwerkingsfabriek op de bevolking in de andere Lid-Staten. Het advies van de Commissie werd gepubliceerd ((PB L 233 van 10.8.1989. )).

Wat het opslagcentrum van la Manche (CSM) betreft, moet er gepreciseerd worden dat de constructie in haar geheel is ontworpen om het binnendringen van radioactieve stoffen in het grondwater te vermijden. De risico's voor het milieu bij eventuele lekken zijn te verwaarlozen.

Het ministerie van Milieu heeft daadwerkelijk een commissie belast om een inventaris van de in de installatie aanwezige radioactieve afvalstoffen op te maken.

Een gedeelte van de radioactieve afvalstoffen bevat sporen van langlevende radionucliden (waarvan het verval over meer dan 30 jaar halveringstijd verloopt), met inbegrip van sporen van plutonium. De exploitatievergunning voorziet in een strikte beperking van deze radionucliden per collo en in het geheel van de kerninstallatie.

In het kader van een klacht die door een milieuorganisatie tegen X werd ingediend, had het gerechtshof van Caen bevolen de definitieve afdekkingswerken van het centrum van la Manche stop te zetten. Intussen heeft deze rechtbank toegestaan de werken voort te zetten. De juridische procedure is echter nog niet beëindigd.

De Commissie heeft geen weet van overtredingen tegen regels van het Euratomverdrag, van verordeningen of van afgeleide richtlijnen.