SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0707/02

van Brigitte Wenzel-Perillo (PPE-DE) aan de Commissie

(13 maart 2002)

Betreft: Witboek Europees bestuur participatie van de regio's

1. In het Witboek Europees bestuur wordt een ruime participatie van de regio's aan de voorbereiding van wetgevingsvoorstellen noodzakelijk geacht. Is de Commissie voornemens de door het directoraat-generaal Milieu in december 2001 aangekondigde procedure voor een vroegtijdige participatie van de regio's aan wetgevingsprojecten van de Commissie door raadpleging van de regionale bureaus in Brussel over dergelijke projecten in het ontwerpstadium tot alle diensten van de Commissie uit te breiden?

2. Zo ja, in welke vorm moet de participatie van de regio's gewaarborgd worden (regelmatige dialoog met de regionale bureaus, mondelinge raadpleging over individuele projecten, gelegenheid voor het uitbrengen van schriftelijke adviezen enz.)?

3. Is het juist dat de Commissie daarbij aan de regio's dezelfde betekenis toekent als aan de non-gouvernementele organisaties?

4. In een aantal lidstaten spelen de regio's een belangrijke rol bij het wetgevingsproces. Hoe denkt de Commissie een verantwoorde participatie van de regio's te waarborgen?

5. Hoe wordt gewaarborgd dat met in het kader van participatieprocedures verstrekte adviezen van de regio's inzake EU-wetgevingsprojecten van de Commissie terdege rekening gehouden wordt?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(2 mei 2002)

1. en 2. De raadpleging op zichzelf van de regionale bureaus van Brussel is niet expliciet bepaald, doch zij zouden moeten vertegenwoordigd zijn in het Comité van de Regio's. Bij wijze van voorbeeld heeft het Directoraat-generaal Milieuzaken eind 2001 een informele dialoog op gang gebracht met de bureaus van de regionale vertegenwoordigingen te Brussel teneinde nieuwe samenwerkingsvormen tot stand te brengen.

De Commissie heeft derhalve de bedoeling toe te zien op een betere informatie van de regio's over de projecten inzake wetgevingsactiviteiten, doch een en ander mag niet plaatsvinden ten nadele van de prerogatieven van de lidstaten.

Een goede manier om een en ander te realiseren bestaat erin met name op pro-actieve wijze uitvoering te geven aan het akkoordprotocol dat werd ondertekend tussen de Commissie en het Comité van de Regio's. Naast de in het EG-Verdrag vervatte bepalingen voorziet bedoeld protocol erin dat de Commissie aan bedoeld comité prospectieve adviezen kan toevertrouwen, welk comité verder prospectieve rapporten kan opstellen, jaarlijkse vergaderingen op hoog niveau kan beleggen, naast een versterking van de aanwezigheid van de Commissie bij de werkzaamheden van het comité, en tevens bij te dragen tot de uitwisseling van informatie met zoveel mogelijk anticipatie en een betere synergie bij het voorlichtingsbeleid.

3. Terwijl de Commissie veel aandacht besteedt aan de adviezen en bijdragen van de niet-gouvernementele organisaties (NGO's), hecht zij niet dezelfde waarde aan een formele door het EG-Verdrag ingesteld orgaan en de NGO's. Zij gaat ervan uit dat de institutionele rol van een regio eigenlijk verschillend is van de rol van een NGO. Zoals zij uiteenzet in het Witboek inzake Europees bestuur(1): zou de Commissie een systematische dialoog moeten organiseren met de Europese en nationale collectieve overheden, met inachtneming van de constitutionele bepalingen en de administratieve systemen. Zij ondersteunt de lopende inspanningen om de samenwerking tussen deze verenigingen en het Comité van de Regio's te verbeteren. Zij is ook voorstander van de uitwisseling van personeel en onderlinge mededeling van kennis.

4. en 5. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat de regio's zoveel mogelijk worden betrokken bij de projecten inzake wetgeving en met name die welke betrekking hebben op bevoegdheden op regelgevingsvlak. Dit alles behoort tot het terrein van de lidstaten. Zonder afbreuk te doen aan deze eerste verantwoordelijkheid van de lidstaten biedt het concept van tripartiet contract, hetwelk wordt voorgesteld in het Witboek inzake bestuur, een mogelijke oplossing, die geleidelijk moet worden uitgewerkt teneinde de tenuitvoerlegging van het Gemeenschapsrecht te versoepelen bij de richtlijnen die een speciaal territoriaal karakter hebben. Een en ander mag zeker niet plaatsvinden ten nadele van de regels op concurrentiegebied, en mag evenmin leiden tot distorsies die schade kunnen toebrengen aan de betrekkingen tussen de lidstaten.

(1) PB C 287 van 12.10.2001.