SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1482/99

van Lucio Manisco (GUE/NGL) aan de Commissie

(1 september 1999)

Betreft: Het lot van de ambtenaar van de Commissie Paul van Buitenen

Paul van Buitenen heeft de begrotingscontrole-instanties op de hoogte gesteld van mismanagement en fraude bij de Commissie.

De Commissie Santer heeft tegen deze ambtenaar zeer zware sancties genomen zoals schorsing uit de dienst, het verbod de burelen te betreden en een korting van 50 % op zijn salaris. Naderhand is deze ambtenaar weer opgenomen in de Commissie maar hem is een andere, lagere functie toegewezen.

1. Is de nieuwe Commissie het ermee eens dat volgens de Verdragen het Europees Parlement de begrotings- en begrotingscontrolerende autoriteit is?

2. Is zij daarom niet van mening dat de betreffende ambtenaar dus gehoorzaamd heeft aan de opdracht van de Verdragen toen hij zich heeft gewend tot de begrotingsautoriteit?

3. Vindt de Commissie niet dat de heer Van Buitenen veeleer een onderscheiding zou moeten krijgen voor zijn plichtsbesef waarbij hij een instelling als de Commissie democratische inhoud heeft gegeven?

4. Welke maatregelen denkt zij te nemen om de heer Van Buitenen weer te integreren in de dienst waar hij vroeger werkzaam was?

5. Welke maatregelen denkt zij te nemen opdat de hiërarchische meerderen van de heer Van Buitenen in de tijd waarin hij feiten naar buiten heeft gebracht, alsnog worden ontheven van hun verantwoordelijkheden voor financiële controle?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(3 maart 2000)

1. Het Parlement is een van de begrotingsautoriteiten van de Europese Gemeenschappen en kan de Commissie kwijting voor de begroting verlenen of weigeren.

2. en 3. De heer Paul van Buitenen heeft een formele berisping gekregen omdat hij zonder toestemming de voor ambtenaren van de Europese Gemeenschappen geldende regels heeft overtreden door buiten de Commissie documenten bekend te maken in verband met zaken die het onderwerp van een onderzoek door de gerechtelijke instanties en van een tuchtprocedure vormden, waardoor hij het beginsel van het vermoeden van onschuld in het gedrang heeft gebracht. Bij het nemen van zijn beslissing heeft de werkgever rekening gehouden met het feit dat de informatie aan een lid van het Europees Parlement was medegedeeld, en zich laten leiden door het beginsel dat een strikte toepassing van de geldende regels strijdig met de nodige mate van openheid zou kunnen zijn. In het licht van die omstandigheden is de Commissie overgegaan tot een formele berisping, de op één na lichtste straf voor overtredingen van het Personeelsstatuut vormt.

De Commissie vestigt de aandacht van het geachte parlementslid op het feit dat overeenkomstig het Besluit van de Commissie betreffende onderzoek door de Task Force Coördinatie van de fraudebestrijding van 14 juli 1998, ambtenaren die op de hoogte waren van het bestaan van vermoedelijke onregelmatigheden, verplicht waren hun directeur-generaal of diensthoofd of indien zij zulks nuttig achten, rechtstreeks de Task Force, daarvan in kennis te stellen. Sinds de inwerkingtreding van Besluit 1999/396 van de Commissie betreffende de voorwaarden voor en de wijze van uitvoering van interne onderzoeken

op het gebied van de bestrijding van fraude, corruptie en elke andere onwettige activiteit die schadelijk is voor de belangen van de Gemeenschappen(1) dient de ambtenaar zijn diensthoofd of zijn directeur-generaal dan wel indien hij dit nuttig acht, de secretaris-generaal van de Commissie of OLAF rechtstreeks in kennis te stellen. Een ambtenaar die dergelijke informatie op die wijze heeft verstrekt of verstrekt had en heeft de garantie dat hij/zij op geen enkele wijze een onbillijke of discriminerende behandeling als gevolg van het verstrekken van die informatie zal ondergaan. In het kader van haar administratieve hervormingen is de Commissie thans bezig met het uitwerken van een verbeterd systeem ter aanvulling van de huidige bepalingen, dat ervoor moet zorgen dat ambtenaren die zich kwijten van hun taak om aanwijzingen van vermoedelijke onregelmatigheden te rapporteren, beschikken over verdere billijke en doeltreffende middelen om die feiten te rapporteren en om een grondige en actieve respons op hun bezorgdheid en het door hen verstrekte bewijsmateriaal te krijgen.

4. Overeenkomstig het Personeelsstatuut is de heer van Buitenen in het belang van de dienst overgeplaatst naar een dienst waar zijn taken in overeenstemming zijn met zijn vaardigheden en achtergronden. Overplaatsing in het belang van de dienst kan geenszins als een tuchtmaatregel worden beschouwd. De post die hij thans bekleedt is op zijn minst evenwaardig aan de post die hij vroeger had.

5. Toen de documenten in december 1998 werden bekendgemaakt, hebben de superieuren van de heer van Buitenen hem gewaarschuwd dat hij op weg was om de bepalingen van het Personeelsstatuut te overtreden. De heer van Buitenen heeft volledig op eigen houtje gehandeld, en de Commissie acht het niet verdedigbaar dat de ambtenaren die op dat ogenblik zijn superieuren waren en die te goeder trouw hebben gehandeld, zouden worden overgeplaatst omdat zij hem hebben gewezen op de implicaties van de geldende regels en op de mogelijke consequenties van het bekendmaken van de betrokken documenten buiten de Instelling.

(1) PB L 149 van 16.6.1999.