ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1841/99

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(13 oktober 1999)

Betreft: Installatie van een thermische centrale voor elektriciteitsproductie met zonne- energie in de buurt van Frangokastello bij Sfakia (Kreta, Griekenland)

De inwoners van het gebied rond Frangokastello bij Sfakia (Kreta, Griekenland) protesteren tegen de plannen voor de aanleg van een thermische centrale in dit gebied. Deze centrale zal elektriciteit produceren met zonne-energie, maar in periodes van verminderde zonneschijn zal op aardgas worden overgeschakeld. De inwoners beweren dat de aanleg van deze centrale onder meer door de Europese Unie wordt gefinancierd in het kader van het THERMIE-programma.

Is de Commissie inderdaad voornemens dit project te steunen en zo ja, is er een onderzoek verricht naar de gevolgen ervan op het omliggende gebied, zowel vanuit ecologisch oogpunt het gebied is aangemerkt als een gebied van uitzonderlijk natuurschoon en is opgenomen in het NATURA 2000- programma, als op economisch en cultureel gebied, aangezien de centrale geïnstalleerd zal worden dichtbij een gebied met archeologische resten en dichtbij een aantal dorpen en gehuchten die van belang zijn voor toeristische activiteiten, welke de belangrijkste inkomstenbron vormen voor de bewoners van het gebied?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(17 november 1999)

In het kader van het Thermie-programma heeft het project TE-235-96 (Europese thermische centrale voor elektriciteitsproductie met zonne-energie in Frangokastello, Kreta-Theseus) steun ontvangen voor de eerste fase die betrekking heeft op het ontwerp van de installatie.

De uitvoering van het project zal volledig geschieden overeenkomstig de nationale (Griekse) wetgeving en procedures wat betreft de vergunningen die vereist zijn op het gebied van het gebruik van het land, de ruimtelijke ordening, het milieu-effect, de bouw, de werking en de aansluiting op het net. Als dergelijke vergunningen niet worden verleend, zal het project niet voor verdere steun in aanmerking komen. De Frangokastello-locatie is met name gelegen in een gebied dat is opgenomen in de lijst van gebieden van communautair belang, die voor het Natura 2000-netwerk door de Helleense autoriteiten is voorgesteld krachtens Richtlijn 92/0043/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(1). De voor de ontwikkeling uitgevoerde relevante milieu-effectstudies moeten daarom terdege rekening houden met de instandhoudingswaarde van dat gebied, zodat de aantasting daarvan kan worden vermeden.

Wanneer door de nationale of lokale autoriteiten vergunningen worden verleend, kan de Commissie alleen aannemen dat met milieuoverwegingen rekening is gehouden. Het is niet de verantwoordelijkheid van de Commissie om zich in plaatselijke kwesties te mengen. De Commissie kan echter optreden, als zij in kennis wordt gesteld van een eventuele schending van de communautaire wetgeving.

(1) PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1731/99

van W.G. van Velzen (PPE-DE) aan de Raad

(30 september 1999)

Betreft: Gedetineerde Moldavische parlementariër Ilie Ilascu

Het Moldavische parlementslid Ilie Ilascu is zonder eerlijk proces gevangengezet in de afgescheiden Moldavische provincie Trans-Dnjestrië. In deze zogenaamde Sovjetrepubliek Trans-Djnestrië zijn met behulp van het Russische veertiende leger niet-Russische etnische leiders gevangengezet, waarvan de meest vooraanstaande de heer Ilascu is.

Zijn de ministers van Buitenlandse Zaken bereid deze zaak aan de orde te stellen op de volgende bijeenkomst van de Samenwerkingsraad EU-Rusland en hierover aan het Parlement verslag uit te brengen?

Antwoord

(2 december 1999)

De Raad volgt de situatie met betrekking tot de mensenrechten in Trans-Dnjestrië, en met name de kwestie van de Moldavische parlementariër Illie Ilascu nauwlettend. De EU-Trojka van hoge ambtenaren heeft tijdens haar bezoek aan Tiraspol, van 15 oktober 1999 de situatie van de heer Ilascu bij de Trans-Dnjestrische autoriteiten aangekaart.

De kwestie Trans-Dnjestrië is in ruimere zin besproken tijdens de recente ministeriële Trojka met Rusland in Moskou, van 7 oktober, maar staat niet op de tussen de EU en Rusland overeengekomen agenda voor de komende Top.

De Raad zal elke gelegenheid aangrijpen om aan te dringen op een spoedige heropening van het proces tegen de heer Ilascu. Hij zal het Europees Parlement hiervan naar behoren op de hoogte houden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2334/99

van Umberto Bossi (TDI) aan de Commissie

(29 november 1999)

Betreft: Schending van de antitrustregels op het gebied van de certifiëring van de BOB- en BGA-producten

Gezien het onvolledige antwoord op mijn vorige vraag P-1845/99(1) is nadere uitleg van de Commissie gewenst:

- In artikel 10, lid 2 van verordening EEG nr. 2081/92(2) van de Raad is bepaald dat de voor de controle van de BOB- en BGA-producten bestemde controlestructuur één of meer controlediensten en/of particuliere organisaties kan omvatten.

De keuze van de Italiaanse regering om één enkele particuliere organisatie voor elk product aan te wijzen, is door de volgende instanties aangevochten:

- de Italiaanse antitrustinstantie bij opmerking/advies van 6 maart 1998, gepubliceerd in het bulletin nr. 8/98 serie opmerkingen nr. 12;

- de regionale administratieve rechtbank van de regio Lazio bij beschikking nr. 2038/1998.

Bovendien heeft de regionale administratieve rechtbank van de regio Lazio in dezelfde beschikking verklaard dat de Italiaanse versie van genoemde EEG-verordening niet conform is met de andere taalversies, die zeer duidelijk zijn wat de principiële pluraliteit van de particuliere controle-organisaties betreft.

Is de Commissie:

1. op de hoogte van bovengenoemde standpunten van de Italiaanse antitrustinstantie en de regionale administratieve rechtbank van de regio Lazio?

2. Is zij het eens met deze standpunten van de Italiaanse gerechtelijke en controle-autoriteiten?

3. Welke maatregelen denkt zij te treffen?

(1) Zie blz. 27.

(2) PB L 208 van 24.7.1992, blz. 1.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 december 1999)

Het advies van de Italiaanse antitrust-instantie en de beschikking van de administratieve rechtbank van Lazio zijn nooit officieel aan de Commissie meegedeeld, maar de Commissie heeft er wel langs informele weg kennis van gekregen.

De Commissie heeft niet de gewoonte commentaar te leveren op dergelijke besluiten, waarvoor alleen de lidstaten bevoegd zijn.

In het licht van hetgeen is betoogd in de antwoorden op de schriftelijke vragen P-1845/99(1) en E-2066/99(2) van het geachte parlementslid, acht de Commissie het wenselijk in dit verband geen enkele maatregel te treffen.

(1) Zie blz. 27.

(2) Zie blz. 46.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2577/99

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 december 1999)

Betreft: Dierentransport

Op tv zijn beelden vertoond hoe paarden worden vervoerd. In veel lidstaten houdt men zich niet aan de regels uit de Richtlijn voor vervoer van dieren.

De Commissie heeft tot taak toezicht te houden op de wijze waarop de lidstaten de richtlijn uitvoeren, maar al enkele jaren is slechts één inspecteur van het Voedings- en Veterinair Bureau met deze taak belast. Wanneer zal de Commissie haar verantwoordelijkheden op dit terrein meer au sérieux nemen en het aantal inspecteurs uitbreiden tot 12, zoals gevraagd door de Raad van Landbouwministers in juni 1995?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 januari 2000)

De Commissie is op de hoogte van de problemen in verband met het welzijn van dieren, waarvan verschillende televisiezenders in Europa melding hebben gemaakt. Uit de verslagen van haar Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) en de klachten van verschillende dierenbeschermingsorganisaties blijkt ook dat op dit gebied problemen blijven bestaan.

De Commissie deelt volledig het standpunt van de geachte afgevaardigde inzake het belang van de bescherming van het welzijn van dieren op het gebied van vervoer.

De Commissie is nog steeds bezig met de werving van inspectiepersoneel en een aantal nieuwe functionarissen heeft specifieke verantwoordelijkheden voor het toezicht op de tenuitvoerlegging van de in de lidstaten van toepassing zijnde wetgeving inzake het welzijn van dieren. De Commissie is zich bewust van het toenemend belang dat consumenten aan het welzijn van dieren hechten en zal er blijven voor zorgen dat in het kader van haar andere verantwoordelijkheden aan het welzijn van dieren de nodige aandacht wordt besteed.

Gezien het belang van de kwestie houden de inspecteurs tijdens hun inspectiebezoeken in de lidstaten rekening met het welzijn van dieren. De praktijk van de uitvoering van gecombineerde inspecties zal het niveau van de beschikbare informatie over de naleving van de communautaire wetgeving op dit gebied vergroten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2548/99

van Theresa Zabell (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 1999)

Betreft: Monopoliepraktijken in verschillende Olympische zeilsportcategorieën voor de aankoop van de uitrusting

In verschillende Olympische zeilsportcategorieën is er sprake van monopoliepraktijken voor de aankoop van de uitrusting. Dit gebeurt met instemming van de Internationale Zeilsportfederatie (ISAF).

Wedstrijdzeilers die aan de Olympische Spelen willen deelnemen hebben geen andere keuze dan hun materiaal te kopen bij de door de ISAF aangewezen scheepswerven, met de drogreden dat dit een garantie is voor kwaliteit en gelijkheid.

Op internationaal niveau gaan in de sector talrijke stemmen op om een einde te maken aan deze monopoliepraktijk, die nadelige gevolgen heeft:

- het gekozen merk heeft absoluut geen reclame nodig,

- de zeilers hebben minder mogelijkheden, bijvoorbeeld op het gebied van sponsoring, omdat iedereen verplicht is hetzelfde materiaal te gebruiken,

- de prijzen zijn onredelijk hoog omdat er geen concurrentie is,

- er is weinig technische vooruitgang omdat de wetten van de vrije markt niet gelden.

Dit probleem doet zich voor op wereldschaal, maar mijn vraag aan commissaris Monti concentreert zich op Europa. Wat kan de Europese Commissie ondernemen om een einde te maken aan deze monopoliepraktijken, zodat elke wedstrijdzeiler zijn materiaal kan kopen waar hij wil, zolang dit aan de reglementaire voorschriften voldoet, en zodat de scheepsbouwindustrie niet langer wordt benadeeld?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(11 januari 2000)

De Commissie bedankt het geachte parlementslid voor het feit dat zij de aandacht van de Commissie heeft gevestigd op de eisen inzake de aankoop van zeiluitrusting voor de Olympische Spelen.

Een aantal sportwedstrijden is onderworpen aan strenge eisen inzake de uitrusting die mag worden gebruikt. Deze eisen kunnen worden opgelegd om veiligheidsredenen of om ervoor te zorgen dat verschillen in uitrusting geen te grote invloed hebben op het resultaat van de wedstrijd. Sportautoriteiten kunnen dus dergelijke eisen opleggen zonder in strijd met het mededingingsrecht te handelen.

In dit geval wordt gesuggereerd dat deelnemers verplicht zijn hun uitrusting af te nemen van één enkele leverancier. Het is niet duidelijk hoe deze verplichting in de praktijk wordt opgelegd.

De Commissie beschikt op dit moment dus niet over voldoende informatie om in het door het geachte parlementslid genoemde geval op te treden. Indien een goed onderbouwde klacht zou worden ingediend, wordt deze uiteraard overeenkomstig de voorgeschreven procedures onderzocht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2279/99

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(24 november 1999)

Betreft: Sancties tegen Spanje wegens niet-omzetting van communautaire milieurichtlijnen

Het Ministerie van Milieuzaken van Spanje heeft niet de nodige stappen ondernomen voor de omzetting, binnen een passende termijn, van drie belangrijke richtlijnen op milieugebied: controle op de industriële uitstoot (die op 31 oktober van kracht had moeten zijn), de wet op de milieueffectrapportage (die al in maart omgezet had moeten zijn) en de toegang tot informatie op milieugebied (een zaak waarover de Europese Commissie in juli 1996 een waarschuwing aan Spanje heeft gestuurd wegens inperking van dit recht).

Kan de Commissie meedelen of tegen Spanje een beroep wegens niet omzetting van de genoemde drie richtlijnen is ingesteld?

Wat was het antwoord van de Spaanse autoriteiten op de diverse waarschuwingen die het van de communautaire instelling heeft ontvangen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(20 december 1999)

De Commissie stelt altijd een procedure in wanneer lidstaten nalaten binnen de daarvoor gestelde termijnen kennis te geven van hun maatregelen ter omzetting van communautaire richtlijnen.

Spanje heeft de Commissie nog geen kennis gegeven van de maatregelen ter omzetting van Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging(1). De Commissie zal binnenkort de inbreukprocedure krachtens artikel 226 (voorheen artikel 169) van het EG-Verdrag in gang zetten.

Wat betreft Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(2), geldt dat de Commissie reeds een inbreukprocedure krachtens artikel 226 van het EG-Verdrag tegen Spanje heeft aangespannen. De betreffende aanmaning is in augustus 1999 aan de Spaanse staat toegestuurd. Tot nu toe heeft Spanje hierop niet geantwoord. Gezien het voorgaande zal de Commissie binnenkort Spanje een met redenen omkleed advies doen toekomen, hetgeen de tweede fase is van de inbreukprocedure.

Wat betreft de onjuiste omzetting van Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie(3), geldt dat de Commissie het door de Spaanse autoriteiten gegeven antwoord op het met redenen omkleed advies onvoldoende heeft geacht en derhalve de zaak bij het Hof van Justitie aanhangig heeft gemaakt. Deze zaak heeft referentienummer C-189/99.

(1) PB L 257 van 10.10.1996.

(2) PB L 73 van 14.3.1997.

(3) PB L 158 van 23.6.1990.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2103/99

van Marie-Noëlle Lienemann (PSE) aan de Commissie

(12 november 1999)

Betreft: Collectief ontslag bij Michelin

Gezien de vele schandalen i.v.m. collectieve ontslagen (bv. bij Renault in Vilvoorde), vooral wanneer de enige reden is dat de aandeelhouders beter beloond kunnen worden, luidt de vraag; wat denkt de Commissie te doen om de richtlijn inzake collectief ontslag te moderniseren zodat de rechten van werknemers beter gegarandeerd en beschermd kunnen worden en het schrappen van arbeidsplaatsen kan worden voorkomen?

In het geval van Michelin: welke maatregelen denkt zij te nemen om de maatregelen van deze richtlijn in concreto toegepast te krijgen?

Acht de Commissie het niet wenselijk maatregelen te nemen op grond waarvan werknemers een economisch ontslag kunnen aanvechten voordat dit in praktijk wordt gebracht?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(30 november 1999)

De Commissie wijst de geachte afgevaardigde erop dat haar voorstel van 11 november 1998 betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap(1) nu juist bedoeld is om de op dit gebied geldende communautaire en nationale voorschriften aan te vullen en doeltreffender te maken, met name die van Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag(2).

Over dit voorstel is door het Parlement in eerste lezing advies uitgebracht en het wachten is nu op een gemeenschappelijk standpunt van de Raad. De Commissie vindt overigens dat deze hier wat meer vaart achter zou kunnen zetten.

De Commissie beschikt niet over aanwijzingen dat de bepalingen van Richtlijn 98/59/EG en die tot omzetting daarvan in het Franse recht door de genoemde onderneming zijn overtreden, gezien het algemene karakter van de aangekondigde schrapping van 7500 arbeidsplaatsen in de komende drie jaar.

Wat de controle op de gegrondheid van collectieve ontslagen betreft, wijst de Commissie de geachte afgevaardigde erop dat alle lidstaten regels kennen die werknemers de mogelijkheid bieden een ongegrond of onrechtmatig ontslag aan te vechten. Dit onderwerp wordt vermeld in de mededeling van de Commissie van 25 november 1998, getiteld Modernisering van de werkorganisatie Een positieve benadering van de veranderingen(3) onder de kwesties die de sociale partners worden verzocht te bestuderen in het kader van de ontwikkeling van nieuwe vormen van arbeidsovereenkomsten en loopbanen, zonder afbreuk te doen aan de zekerheid van de werknemers, bijvoorbeeld op het gebied van de arbeidszekerheidmldr (punt 2.1.3 van genoemde mededeling).

(1) PB C 2 van 5.1.1999.

(2) PB L 225 van 12.8.1998.

(3) COM(98) 592 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2633/99

van Maria Berger (PSE) aan de Commissie

(22 december 1999)

Betreft: Toepassing van de kabeltelevisierichtlijn 93/83/EEG

De omzetting van de kabeltelevisierichtlijn 93/83/EEG(1) heeft voor de kabelexploitanten in Oostenrijk uitsluitend negatieve gevolgen gehad: zo zijn er nu in plaats van één enkele algemene overeenkomst 927 afzonderlijke overeenkomsten, is de rechtsonzekerheid toegenomen en zijn de concurrentiedistorsies tussen kabel en satelliet scherper geworden.

1. Wanneer denkt de Commissie het Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité een verslag voor te leggen over de toepassing van richtlijn 93/83/EEG?

2. Is de Commissie voornemens technologieneutraliteit in te voeren, d.w.z. gelijke behandeling van satellietontvangst en uitbreiding van het kabelnet mogelijk te maken?

3. Is de Commissie voornemens richtlijn 93/83/EEG te moderniseren en aldus rekening te houden met het protest van de kabelexploitanten in heel Europa?

(1) PB L 248 van 6.10.1993, blz. 15.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(20 januari 2000)

De Commissie heeft geen bezwaren ontvangen van Oostenrijkse exploitanten tegen de praktische toepassing van de Oostenrijkse omzettingsmaatregelen van Richtlijn 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel.

De praktische toepassing van Richtlijn 93/83/EEG wordt momenteel door externe consultants bestudeerd. Voorts heeft deze studie ook betrekking op de toepassing van Richtlijn 93/98/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende de harmonisatie van de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten(1), en van Richtlijn 92/100/EEG van de Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom(2).

Op basis van deze studie, die tegen eind maart 2000 wordt verwacht, zal de Commissie de mededeling opstellen waarnaar het geachte parlementslid verwijst. Indien de Commissie besluit voorstellen tot wijziging in te dienen, zal zij rekening houden met de voorstellen van de betrokken partijen.

(1) PB L 290 van 24.11.1993.

(2) PB L 346 van 27.11.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2138/99

van Didier Rod (Verts/ALE) aan de Raad

(15 november 1999)

Betreft: Oliepijpleiding Tsjaad/Kameroen

Volgens de informatie waarover wij beschikken zal de behandeling van het project voor de aanleg van de oliepijpleiding Tsjaad-Kameroen op de agenda worden geplaatst van de volgende vergadering van het uitvoerend comité van de Wereldbank die medio november zal plaatsvinden. Tijdens een persconferentie heeft de heer Wolfensohn, president van de Wereldbank, op 30 september 1999 zijn steun aan dit project toegezegd. Volgens de informatie waarover wij beschikken ziet het ernaar uit dat een positief besluit zal worden genomen over de toewijzing van de noodzakelijke kredieten aan de regeringen van Tsjaad en Kameroen.

Het Europees Parlement heeft reeds in 1998 gevraagd dit project op te schorten totdat bepaalde garanties zouden worden geboden met betrekking tot de verdeling van de inkomsten, de schadevergoeding en verplaatsing van de plaatselijke bevolking, opvang van de risico's die dit project voor het milieu opleveren en de daadwerkelijke inspraak van de burgerbevolking in het besluitvormingsproces.

Hoe staat de Raad tegenover het verloop van deze affaire?

Is de Raad zich bewust van de methodes die de Wereldbank gebruikt en die volgens een interne bron die openbaar is gemaakt, afgezanten stuurt om de kritiek op het project in de kiem te smoren, terwijl de lancering ervan op het hoogste niveau wordt voorbereid? Wie heeft tijdens een openbare vergadering op 30 september twee personen die als adviseurs voor de Wereldbank werken voorgesteld als zijnde vertegenwoordigers van de Kameroense burgerbevolking?

Is op het niveau van de Raad overleg gepleegd over het standpunt van de lidstaten binnen het uitvoerend comité? Zo niet, waarom? Zo ja, is over het project overleg gepleegd? Welk standpunt nemen de 15 EU-lidstaten in over het besluit inzake de financiering van de oliepijpleiding tussen Tsjaad en Kameroen?

Antwoord

(24 januari 2000)

De door het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwestie is niet aan de Raad voorgelegd. De Raad is derhalve niet op de hoogte van de besprekingen over de financiering van de geplande oliepijpleiding Tsjaad/Kameroen.

Er worden door de Raad geen formele overlegvergaderingen over het standpunt van de lidstaten binnen het uitvoerend comité van de Wereldbank georganiseerd, omdat niet alle lidstaten in het comité zitting hebben; sommige worden er vertegenwoordigd door een ander land, dat niet noodzakelijk een lidstaat van de Gemeenschap is.

Om bovengenoemde redenen heeft de Raad als dusdanig geen mening over het besluit inzake de financiering van de desbetreffende oliepijplijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1791/99

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(30 september 1999)

Betreft: Wapenexport

Is de Commissie, gezien het debat dat onlangs is gevoerd over de uitvoer van wapens door Groot-Brittannië en andere lidstaten van de EU naar landen waar de mensenrechten worden geschonden of waar ernstige conflicten woeden, bij voorbeeld Indonesië en de crisis in Oost-Timor, voornemens de wetgeving inzake wapenleveranties in de toekomst aan te halen?

Kan de Commissie bevestigen of ontkennen dat het VK het verbod van 13 september op de verkoop van wapens aan Indonesië heeft overtreden? Vorige week werd namelijk gemeld dat drie Britse Hawk gevechtsvliegtuigen in het geheim aan Indonesië zijn geleverd. Kan de Commissaris, indien deze meldingen kloppen, mededelen welke stappen wegens deze overtreding van het verbod worden genomen tegen het Verenigd Koninkrijk?

Erkent de Commissie dat de EU dringend de in 1998 opgestelde gedragscode inzake de verkoop van wapens strikter moet maken en hetgeen van belang is maatregelen moet nemen om te voorkomen dat wordt gepoogd de gedragscode te ontduiken?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(20 oktober 1999)

Tot op heden viel de wapenhandel, op grond van artikel 296 van het EG-Verdrag (ex artikel 223), buiten het toepassingsgebied van de Verdragsregels, waardoor de Gemeenschap niet gemachtigd was actie te ondernemen. Momenteel wordt de wapenhandel aan de orde gesteld in de context van het Gemeenschappelijk Buitenlands- en Veiligheidsbeleid (GBVB), waarbij de Commissie volledig betrokken is.

De Commissie is noch bevoegd noch voornemens de mogelijke verbodsovertredingen te bevestigen of te weerleggen. De volledige verantwoordelijkheid voor het verlenen van vergunningen voor de wapenuitvoer ligt bij de nationale regeringen.

De Gedragscode bestaat nu reeds één jaar, en zoals werd te kennen gegeven in het eerste jaarlijkse rapport, hebben de lidstaten de tenuitvoerlegging tijdens deze periode aanvankelijk positief ervaren. Er valt echter niet te betwisten dat er reden bestaat de code en de tenuitvoerlegging ervan voortdurend te verbeteren. Het jaarlijkse herzieningsproces heeft tot doel dergelijke potentiële verbeteringen aan te brengen. Uiteraard moet elke wijziging van de Gedragscode de steun van alle lidstaten krijgen.