SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2106/96 van Karla Peijs (PPE) aan de Commissie (16 juli 1996)

Betreft: Het verbod op doorlopende zekerheid bij bepaalde transacties

1. Heeft de Commissie onderzocht op welke wijze het doel van de fraudebestrijding met de bepalingen van de communautaire douanewetgeving bereikt kan worden met maatregelen die het bonafide bedrijfsleven minder hard treffen dan het verbod op de doorlopende zekerheid als gevolg van de beschikking nr. 96/EG ((PB L 10 van 13.01.1996, blz. 44. )) van 20 december 1995? Zo ja, wat is hiervan de uitkomst?

2. Heeft de Commissie tevens onderzocht of andere variabelen die van invloed zijn op het risico in de fraudebestrijdingsmaatregelen kunnen worden betrokken, zoals de bestemming van de goederen of de identiteit van de ontvanger en de commerciële betalings- en leveringscondities (al dan niet contante betaling versus rekening-courant en doorlopend leveringscontract?)

3. Moet de inkorting van de geldigheidstermijn van het zogenaamde T1-document van 8 naar 2 dagen gezien worden als een anti-fraudemaatregel die een eventuele verlenging van het verbod op doorlopende zekerheid niet langer noodzakelijk maakt?

4. Kan de Commissie aangeven waarom zij bij deze beschikking verder is gegaan dan het advies van de Europese Rekenkamer (PB EG C 303 van 14 november 1995) om alleen bij niet zuivering van de documenten en bij een vermoeden van fraude de 100% zekerheidsstelling te eisen?

5. Hoe gaat de Commissie de eerste maanden van het verbod op de doorlopende zekerheid evalueren?

6. Wanneer en met welke criteria zal deze evaluatie plaats hebben?

7. Zal het reguliere verkeer met T2 goederen binnenkort ook onder het verbod vallen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (17 september 1996)

Gezien de problemen bij de toepassing van de regeling douanevervoer, die aanleiding hebben gegeven tot de Mededelingen van de Commissie "Fraude in het douanevervoer - voorgestelde oplossingen en toekomstperspectieven¨ van 29 maart 1995 ((Doc. COM(95)108def. )) en "Maatregelen van de Commissie ter bestrijding van de fraude in het douanevervoer¨ van 3 april 1996 ((Doc. SEC(96)290def. )), werd een werkgroep opgericht om het geheel van voorschriften op het gebied van het douanevervoer te analyseren en voorstellen te doen voor een herziening van de regelingen.

De groep heeft in het kader van zijn werkzaamheden, waaraan de Lid-Staten deelnemen en waarover ook het bedrijfsleven zal worden geraadpleegd, al enkele voorstellen uitgewerkt betreffende de toegang tot de regeling en de selectie van bedrijven die voor bijzondere faciliteiten in aanmerking komen en waarop de strengere maatregelen om de financiële belangen van de Lid-Staten en de Gemeenschap te beschermen niet van toepassing zullen zijn.

De maatregelen ter bestrijding van de fraude in het douanevervoer, of deze nu preventief of correctief zijn, zijn zeer uiteenlopend en hebben betrekking op een groot aantal voorschriften en procedures. Zij moeten bovendien op een allerlei vormen van fraude zijn afgestemd. Wat de risico's in het douanevervoer betreft, heeft de Commissie er bij de Lid-Staten op aangedrongen gebruik te maken van risicoanalysemethodes zodat specifieke controlemaatregelen bij vertrek en bij bestemming meer in het bijzonder op fraudegevoelige partijen worden gericht. Bij de toepassing van dergelijke methodes worden talrijke criteria gehanteerd die niet alleen op de goederen zelf betrekking hebben (aard, oorsprong en toepasselijke rechten) maar ook de de betrokken bedrijven, de omstandigheden, de partijen bij de handelstransactie en de geografische aspecten van het vervoer.

De termijn waarbinnen onder de regeling douanevervoer geplaatste goederen bij de douane moeten worden aangeboden is afhankelijk van het af te leggen traject (vervoerwijze en reisduur). Om praktische redenen is voor een basistermijn van acht dagen gekozen, behalve voor gevoelige goederen waarvoor de termijn steeds afhankelijk van de af te leggen afstand moet worden vastgesteld. Deze maatregel, waardoor de bewegingen van gevoelige goederen beter gecontroleerd kunnen worden, vormt in feite een aanvulling op het tijdelijke verbod op het gebruik van de doorlopende zekerheid dat is ingesteld om ervoor te zorgen dat de invordering van de traditionele eigen middelen van de Gemeenschap en van de nationale belastingen niet in gevaar komt.

Zoals het geachte parlementslid reeds eerder werd medegedeeld, in het antwoord op de schriftelijke vraag P-491/96 ((PB C 173 van 17.6.1996 )), heeft de Commissie, door Spanje en Duitsland toestemming te geven het gebruik van de doorlopende zekerheid voor een aantal fraudegevoelige produkten in de gehele Gemeenschap tijdelijk te verbieden, artikel 360 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van 2 juli 1993 (bij Verordening (EG) nr. 482/96 van 19 maart 1996 ((PB L 70 van 20.3.1996. )) vervangen door artikel 362) toegepast, nadat ze de gegrondheid van deze verzoeken eerst diepgaand heeft onderzocht en de gevolgen van de fraude bij het vervoer van deze produkten in termen van gederfde eigen middelen en nationale belastingen heeft vastgesteld. Het was in het licht van de steeds toenemende fraudegevallen bij het vervoer van gevoelige produkten geheel en al verantwoord deze maatregel te nemen. De Commissie heeft niet alleen rekening gehouden met de opmerkingen van de Rekenkamer over de ontoereikende aard van de zekerheidstelling bij gebruik van de regeling douanevervoer (punt 1.36 van het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1994 ((PB C 303 van 14.11.1995. ))), maar zij heeft ook de verantwoordelijkheden op begrotingsgebied op zich genomen die de Raad haar op grond van de artikelen 205 en 209 van het EG-Verdrag heeft toevertrouwd.

Het tijdelijke verbod op het gebruik van de doorlopende zekerheid zal op 31 december 1996 vervallen, tenzij het wordt verlengd. De Commissie is momenteel bezig criteria uit te werken aan de hand waarvan de gevolgen van dit tijdelijke verbod geëvalueerd kunnen worden, zowel wat de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap en de Lid-Staten betreft als de activiteiten van de bedrijven die bedoelde produkten verhandelen. Zij is bezig met het inwinnen van inlichtingen bij de Lid-Staten en bij bedrijven en met het onderzoek van de beschikbare gegevens.

De Commissie heeft niet het voornemen het tijdelijke verbod op het gebruik van de doorlopende zekerheid tot T2-verkeer uit te breiden.