SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3065/02

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(22 oktober 2002)

Betreft: Nationale oorsprong van levensmiddelen

Naar aanleiding van een aantal recente gevallen, waaronder dat van de Genuese pestosaus, doet zich opnieuw het probleem voor van de correcte informatieverlening op de verpakking van voedingsmiddelen aan de consument-koper, vooral voor wat hun oorsprong betreft. Het is met name helemaal niet ongewoon dat Italiaanse benamingen gegeven worden aan producten die niets met Italië te maken hebben. Bovendien wordt er ook gretig gebruik gemaakt van namen van traditionele recepten zonder de inhoud ervan te respecteren.

Indien producten niet beschermd zijn door een Europees kwaliteitsmerk (verordening (EEG) nr. 2081/92(1)), wordt de correcte informatieverlening aan de consument betreffende de oorsprong en de identiteit van een product met een traditionele benaming gewaarborgd door de richtlijn betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering van voedingsmiddelen, 2000/13/EG(2).

Kan de Commissie mededelen:

- welke lidstaten de richtlijn 2000/13/EG geheel omgezet hebben;

- hoe doeltreffend zij richtlijn 2000/13/EG acht en vooral welke acties zij noodzakelijk acht indien de lidstaten de bepalingen van deze richtlijn niet naleven en de consument dus misleiden;

- of de voorlichtingsacties ter bevordering van de afzet van landbouwproducten op de binnenmarkt, uitgevoerd krachtens verordening (EG) nr. 2826/2000(3), ook mogen aangewend worden om de Europese consument vertrouwd te maken met de kwaliteit van de traditionele producten uit de afzonderlijke lidstaten?

(1) PB L 208 van 24.7.1992, blz. 1.

(2) PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29.

(3) PB L 328 van 23.12.2000, blz. 2.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(18 november 2002)

Richtlijn 2000/13/EG(1) vormt de gecodificeerde versie van Richtlijn 79/112/EEG inzake de etikettering van levensmiddelen(2) en de daaropvolgende wijzigingen.

Richtlijn 2000/13/EG hoefde dus niet in nationaal recht te worden omgezet omdat alle bepalingen al na goedkeuring van de originele teksten waren omgezet.

Artikel 2 van voornoemde richtlijn stelt als beginsel dat de etikettering de consument niet mag kunnen misleiden, onder meer ten aanzien van de kenmerken van het levensmiddel en met name van de aard, identiteit, hoedanigheden, samenstelling, hoeveelheid, houdbaarheid, oorsprong of herkomst, wijze van vervaardiging of verkrijging.

De nationale autoriteiten blijven verantwoordelijk voor het toezicht op de naleving van deze bepalingen en voor de vervolging van geconstateerde overtredingen.

De Commissie wijst de geachte afgevaardigde erop dat Verordening (EG) nr. 2826/2000(3) met name voorziet in de ondersteuning van voorlichtingsacties over de communautaire regelingen inzake beschermde oorsprongsbenamingen (BOB), beschermde geografische aanduidingen (BGA) en gegarandeerde traditionele specialiteiten (GTS).

Voorstellen voor deze acties kunnen worden ingediend door de al dan niet overkoepelende beroepsorganisaties of, bij ontstentenis van een particulier initiatief, door de betrokken lidstaten.

(1) Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, PB L 109 van 6.5.2000.

(2) PB L 33 van 8.2.1979.

(3) Verordening (EG) nr. 2826/2000 van de Raad van 19 december 2000 betreffende voorlichtings- en afzetbevorderingsacties voor landbouwproducten op de binnenmarkt, PB L 328 van 23.12.2000.