ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2696/97 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Geluidshinder en sportactiviteiten

In het "Groenboek: een toekomstig beleid inzake de bestrijding van geluidshinder¨ (COM(96)0540 def.) zijn voorstellen vervat om de decibels van tweewielige motorvoertuigen te verminderen. Daardoor dreigt de motorsport te worden ingeperkt en zelfs belemmerd.

De continuïteit van de motorsport dient in dit licht te worden gegarandeerd, en de sport moet worden aangepast aan de vereisten van milieubescherming.

1. Overweegt de Commissie derhalve aan te knopen bij de regelgeving van de sportautoriteiten op het stuk van de geluidsemissie tijdens motorcrosswedstrijden?

2. Denkt de Commissie de betrokken nationale sportfederaties te verzoeken de geluidsvoorschriften voor motorwedstrijden te harmoniseren?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (13 oktober 1997)

Richtlijn 97/24/EG van het Parlement en de Raad van 17 juni 1997 betreffende bepaalde onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen ((PB L 226 van 18.8.1997. )) is er met name op gericht het toegestane geluidsniveau van twee- of driewielige motorvoertuigen te reglementeren (hoofdstuk 9).

Deze richtlijn is van toepassing op alle onder Richtlijn 92/61/EEG van de Raad van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen ((PB L 225 van 10.8.1992. )) vallende voertuigen.

Om de door het geachte Parlementslid genoemde redenen vallen de voor zowel weg- als terreinwedstrijden bestemde voertuigen echter niet onder het toepassingsgebied van Richtlijn 92/61/EEG en zijn dientengevolge niet onderworpen aan de communautaire voorschriften ten aanzien van het toegestane geluidsniveau.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2887/97 van Glyn Ford (PSE) aan de Raad (16 september 1997)

Betreft: Religieuze vervolging in Soedan

Is de Raad op de hoogte van het gebrek aan verdraagzaamheid van de kant van Soedanese regering ten opzichte van niet-islamitische religieuze groeperingen in het land?

Welke maatregelen denkt hij te nemen om de Soedanese autoriteiten onder druk te zetten zodat er een einde komt aan deze inbreuken op de rechten van de mens?

Antwoord (26 november 1997)

De Raad betreurt het te moeten constateren dat Sudan al verscheidene jaren de verdragen van de Verenigde Naties inzake de rechten van de mens, onder meer op het stuk van de vrijheid van godsdienst, niet meer eerbiedigt. Dit is overigens bevestigd door Resolutie 51/112 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties d.d. 5 maart 1997. De Europese Unie heeft in haar contacten met de Sudanese autoriteiten deze er steeds toe aangespoort een einde te maken aan het gebrek aan verdraagzaamheid en het geweld ten opzichte van de niet-islamitische bevolkingsgroepen. In de context heeft de Unie meermalen haar steun betuigd aan de inspanningen om in Sudan vrede te brengen, en met name aan de initiatieven van de landen van de IGAD. De Unie blijft bereid om met alle mogelijke middelen bij te dragen tot het vredesproces en tot de totstandkoming van een akkoord op grond waarvan alle Sudanezen in vrijheid kunnen samenleven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2875/97 van Kenneth Coates (GUE/NGL) aan de Commissie (11 september 1997)

Betreft: Vrij verkeer

De heer Alan Howarth, Commander of the British Empire en lid van het Britse parlement, heeft, sprekend uit naam van de Britse regering, verklaard "... De wetgeving staat in het algemeen geen betaling van de "baanzoekerstoelage¨ toe voor perioden waarin de baanzoekers niet in Groot-Brittannië verblijven. De reden daarvoor is dat deze toelage betaald wordt aan personen die aan bepaalde arbeids- en marktvoorwaarden voldoen... Verblijf in het buitenland maakt het voldoen aan deze voorwaarden onmogelijk¨.

Zijn deze bepalingen van genoemde toelage niet in strijd met artikel 8 A, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, waarin wordt verklaard dat "iedere burger van de Unie het recht heeft vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven...¨?

Gecombineerd Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2873/97 en E-2875/97 (2 oktober 1997)

De socialezekerheidsstelsels van de lidstaten worden gecoördineerd bij de verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en 574/72 van de Raad ((Bijgewerkt bij Verordening (EG) nr. 118/97 (PB L 28 van 30.1.1997), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1290/97 (PB L 176 van 1.7.1997). )). Deze verordeningen voorzien in de mogelijkheid bepaalde socialezekerheidsuitkeringen te exporteren naar personen die in een andere lidstaat woonachtig zijn. Opgemerkt zij echter dat het recht om werkloosheidsuitkeringen te exporteren, krachtens artikel 69 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 beperkt is tot een periode van drie maanden en alleen indien het de bedoeling is in een andere lidstaat nieuw werk te zoeken.

Dit systeem is door het Hof van Justitie verdedigd op grond dat het recht op een werkloosheidsuitkering gekoppeld is aan de beschikbaarheid voor werk en de begunstigde in de bevoegde lidstaat beschikbaar moet zijn voor werk. Toen de Gemeenschapswetgever aan de aan werkzoekende werkloze werknemers toegekende faciliteiten voorwaarden verbond, heeft op de juiste wijze gebruik gemaakt van de beoordelingsvrijheid waarover hij beschikt bij de verwezenlijking van het vrije verkeer van werknemers ((Arrest van 8.4.1992, zaak C-62/91, Gray, Jurispr. 1992, blz. I-2737. )).

De Commissie is echter van mening dat de periode van drie maanden zou moeten worden uitgebreid, aangezien als gevolg van de situatie op de arbeidsmarkt veel meer tijd nodig is om werk te vinden. Daarom heeft zij al in 1980 voorgesteld deze periode te verlengen ((PB C 189 van 9.7.1980. )). Dit voorstel is in januari 1996 in gewijzigde vorm opnieuw ingediend ((PB C 68 van 6.3.1996. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3000/97 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (1 oktober 1997)

Betreft: Aanleg van de elektriciteitsleiding voor de hoge-snelheidsspoorlijn Rome-Napels

Op 14 februari 1997 heeft de gemeente San Cesareo (in de provincie Rome) de plannen ontvangen voor een variant op het tracé van de elektriciteitsleiding voor de hoge-snelheidsspoorlijn Rome-Napels.

Het gemeentebestuur van San Cesareo heeft een negatief advies uitgebracht over de aanleg van dit tracé, omdat dit door een gebied zou lopen dat al plaats moet bieden aan allerlei openbare werken.

Volgens de ingediende plannen zou de elektriciteitsleiding langs twee gebieden lopen die onder wet nr. 413/85 vallen: het kanaal in de buurtschap "Vetrice¨ en het gemeentelijk bos "Macchiarella¨ dat bestemd is een openbaar park te worden.

Bovendien zou de electriciteitslijn voor de HSL voor een groot deel parallel lopen met de al bestaande elektriciteitsleidingen van de ENEL, waardoor in dit gebied het gevaar zou kunnen bestaan dat de hoeveelheid elektromagnetische golven een kritieke grens overschrijdt. Op 28 februari 1997 heeft de gemeente San Cesareo een protestbrief gezonden naar het consortium IRICAV UNO, dat de werken uit moet voeren, naar de prefect van Rome, naar de regio Latium en naar de provincie Rome, om hen hiervan op de hoogte te stellen.

Daarom luidt de vraag aan de Commissie:

1. of zij het niet wenselijk acht om in deze zaak na te gaan of richtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.)) wel is nageleefd, vooral wat de betrokkenheid betreft van de verschillende bestuurlijke niveaus bij de milieueffectrapportages;

2. of deze schending, wanneer zij mocht worden vastgesteld, kan leiden tot opschorting van de werkzaamheden, wanneer deze inmiddels zijn gestart, of anders tot herziening van de gehele procedure, zodat deze conform aan de Europese regelgeving kan worden gemaakt?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3000/97 en E-3106/97 (14 november 1997)

Het geachte Parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op haar schriftelijke vraag E-2351/97 ((PB C 82 van 17.3.1998, blz. 62. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3014/97 van Amedeo AMADEO aan de Commissie. EFRO-projecten



Publicatieblad Nr. C 117 van 16/04/1998 blz. 0127



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3014/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (1 oktober 1997) Betreft: EFRO-projecten Op 30 november 1995 heeft de Commissie een uitnodiging gepubliceerd tot inschrijving op een overheidsopdracht voor modelprojecten in de sector stadsontwikkeling, in het kader van de innovatieve maatregelen waarvan in artikel 10 van de EFRO-verordening sprake is. Kan de Commissie mededelen hoeveel projecten Italië heeft ingediend? Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (23 oktober 1997) De Commissie heeft in het kader van de inschrijving ((PB C 319 van 30.11.1995. )) op grond van artikel 10 van de verordening inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling ((PB L 193 van 31.7.1993. )) in totaal 503 projecten ontvangen, waarvan er 119 door Italië zijn ingediend. Mede gelet op de grote belangstelling voor deze inschrijving is voor de uiteindelijke selectie van de projecten een zeer rigoureuze evaluatieprocedure toegepast. Aan de hand van de vastgestelde criteria heeft de Commissie voor Italië 4 projecten geselecteerd (van de in totaal 26 gekozen projecten), namelijk projecten voor de steden Brindisi, Milaan, Napels en Turijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2278/97 van Luigi Moretti (NI) aan de Raad (18 juli 1997)

Betreft: Werkgelegenheid

De Europese Raad heeft in december 1993 in Brussel zijn steun gegeven aan een nieuwe sociaal-economische strategie om de plaag van de werkloosheid te bestrijden. In 1994 heeft de Europese Raad dat voornemen eerst in Korfoe en vervolgens in Essen bekrachtigd door zijn goedkeuring te hechten aan specifieke maatregelen houdende het bevorderen van initiatieven op regionaal en plaatselijk niveau die nieuwe arbeidsplaatsen kunnen opleveren.

De Commissie heeft met haar voorstel (COM(95)0250 def. van 13.6.1995 ((PB C 235 van 9.9.1995, blz. 8. )) dat streven een nieuwe impuls willen geven door een nieuw programma "ESSEN¨ op te zetten hetwelk bedoeld is om nieuwe bronnen van werkgelegenheid aan te boren.

Kan de Raad verklaren waarom dat programma geblokkeerd is en aangeven welke maatregelen hij overweegt te nemen?

Antwoord (7 november 1997)

De Commissie heeft op 19 juni 1995 aan de Raad een voorstel voorgelegd betreffende de activiteiten van de Commissie ter zake van analyse, onderzoek, samenwerking en actie op werkgelegenheidsgebeid (PB C 235/95).

Dit voorstel is door de Commissie gewijzigd in september 1996 (PB C 342/96). Dit laatste voorstel wordt thans bestudeerd door de instanties van de Raad.

De Geachte Afgevaardigde dient in kennis te worden gesteld van het feit dat in het licht van de resultaten van de Europese Raad van Amsterdam alle delegaties hebben meegedeeld de vaststelling van de voorgestelde actie in beginsel te kunnen steunen. Hoewel er op enig moment wellicht van blokkering sprake was, is de bestudering van de tekst van het besluit zelf door het Luxemburgse Voorzitterschap in juli laatstleden hervat. Er is goede hoop dat op korte termijn een besluit van de Raad op dit gebied kan worden aangenomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3021/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (1 oktober 1997)

Betreft: Verbetering van de productie en de afzet van honing

Deze vraag heeft betrekking op het voorstel voor een verordening (EG) van de Raad houdende algemene regels voor de uitvoering van de maatregelen tot verbetering van de productie en de afzet van honing (COM(96)0596 def. - 96/0282 CNS) ((PB C 378 van 13.12.1996, blz. 20. )). Het voorstel van de Commissie volgt op het in 1994 opgestelde studiedocument over de Europese bijenteelt. Het voornaamste doel van dit voorstel is de bevordering - door middel van een jaarlijkse communautaire bijdrage van 15 miljoen ecu - van nationale programma's voor technische bijstand met betrekking tot laboratoriumanalyses en voor de bestrijding van bijenziekten, alsmede van studies op nationaal niveau over de structuur van deze sector zowel wat de productie als wat de afzet betreft.

Is de Commissie bereid het voorstel ook uit te breiden tot bepaalde vraagstukken met betrekking tot het handelsverkeer van honing in de interne markt, controle uit te oefenen op de massale invoer van honing uit derde landen, en kwaliteitscriteria vast te stellen voor in de Europese Unie geproduceerde honing?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3019/97, E-3020/97, E-3021/97 en E-3022/97 (29 oktober 1997)

De Commissie wil in de eerste plaats de aandacht van het geachte Parlementslid vestigen op het feit dat Verordening (EG) nr. 1221/97 van de Raad houdende algemene regels voor de uitvoering van de maatregelen tot verbetering van de productie en de afzet van honing ((PB L 173 van 1.7.1997. )) op 25 juli 1997 is vastgesteld.

Een van de prioritaire maatregelen waarin de verordening voorziet is de technische bijstand voor de bijenhouders, hetgeen onder meer de opleiding van jonge landbouwers die belangstelling hebben voor de bijenteelt kan inhouden. Doel van de verordening is de verbetering van productie en afzet van honing. Het gaat dus niet om een programma voor de uitroeiing van ziekten. In het kader van de verordening financiert de Gemeenschap voor een deel de nationale programma's, en de verordening geldt in principe voor alle bijenhouders zonder onderscheid.

Wat de invoer en de kwaliteitscriteria voor binnen de Gemeenschap verkochte honing betreft geldt Richtlijn 74/409/EEG van de Raad betreffende de harmonisatie van de wettelijke voorschriften van de lidstaten inzake honing ((PB L 221 van 12.8.1974. )). Momenteel is een voorstel tot wijziging van deze richtlijn in behandeling bij het Parlement en de Raad.

Voor honing uit derde landen gelden dezelfde controlevoorschriften als voor producten uit de Gemeenschap, overeenkomstig Richtlijn 89/397/EEG van de Raad inzake de officiële controle op levensmiddelen ((PB L 186 van 30.6.1989. )). De nationale autoriteiten dienen alle dienstige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de controle overeenkomstig deze richtlijn wordt verricht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2958/97 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (17 september 1997)

Betreft: HIV/Aids in Indië, Pakistan, Bangladesh en Nepal

Kan de Commissie nadere bijzonderheden geven over haar HIV/Aids-programma's in bovengenoemde landen en over eventuele plannen tot uitbreiding van lopende projecten?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (3 oktober 1997)

De Commissie heeft zich volledig ingezet voor programma's van reproductieve gezondheidszorg in Azië. Aan de sector is sedert 1991 een bedrag van 365 miljoen ecu toegekend.

Meer in het bijzonder zijn via het instrument van begrotinglijn B7-6211, toegespitst op het menselijk immunodeficiëntie-virus en het verworven immunodeficiëntie-syndroom (HIV/AIDS) programma's gefinancierd in de vier landen waar het geachte Parlementslid naar verwijst.

India

- Steun aan niet-gouvernementele organisaties (NGO) voor activiteiten inzake HIV/AIDS/sexueel overdraagbare ziekten (STD) in India1994-1998 556.000 ecu

- Steun aan programma's ter voorkoming van STD onder prostituéesvanaf 1995 15.000 ecu

- Steun aan AIDS-voorlichtingvanaf 1996 10.906 ecu

Het beleid van de Commissie in India was er hoofdzakelijk op gericht om de plaatselijke en Europese NGO's steun te verlenen bij het ten uitvoer leggen van de preventiecampagnes inzake HIV/AIDS en andere STD. Daarbij zij tevens opgemerkt dat een groter project, met betrekking tot gezondheidszorg en gezinszorg en daarom de HIV/AIDS-kwestie omvattend, eveneens is ontwikkeld, ten belope van 200 miljoen ecu.

Pakistan

- De bevordering van reproductieve gezondheidszorg in arme stedelijke gemeenschappen in Karachi1994-1996 320.000 ecu

- Voortzetting van de voorlichting en opvoeding inzake SDTin voorbereiding 1.100.000 ecu

Bangladesh

- Steun aan initiatieven in gemeenschappen aangaande HIV/STD1994-1997 700.000 ecu

- Steun aan een campagne voor preventie en voorlichting inzake AIDSvanaf 1996 12.273 ecu

Nepal

- Project inzake reproductieve gezondheidszorgvanaf 1995 920.000 ecu

- Voorlichting en opvoeding aangaande STD1994-1997 625.000 ecu

- Steun aan integrale plattelandsprogramma's die onder meer gezinsplanning (FP) en reproductieve gezondheidszorg (RH) omvattenvanaf 1995 105.337 ecu

Het programma van de Commissie voor HIV/AIDS verleent sedert 1992 steun aan het Ministerie van Gezondheidszorg, aan plaatselijke instellingen en aan NGO's, voor een beter beheer STD en om maatregelen uit te voeren ter voorkoming van STD en HIV. In de eerste fase werden richtsnoeren voor een nationaal beheer van STD ontwikkeld, werd laboratoriumuitrusting aangekocht en werd aan een kerngroep van personeel opleiding geboden. Het doel van de tweede fase is opleidingsmethoden te ontwikkelen en een nationale structuur op te zetten waarmee deze acties ten uitvoer kunnen worden gelegd en waarmee samenwerking tussen ter zake doende nationale partners kan worden vergemakkelijkt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2678/97 van Ursula Schleicher (PPE) en Edgar Schiedermeier (PPE) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Aan het milieu toegebrachte schade door het gebruik van melasse in de gistindustrie, bij brouwerijen en in de chemische industrie

Melasse is een afvalproduct van de suikerindustrie, dat zowel in de chemische industrie als bij de productie van gist en in distilleerderijen als grondstof wordt gebruikt. De "verwerking¨ van dit afval geschiedt door deze industrieën.

1. Welke soorten afval ontstaan als gevolg van het gebruik van melasse als grondstof:

a) bij de productie in de gistindustrie

b) bij brouwerijen

c) in de chemische industrie?

2. Hoeveel van de ongeveer 30 gist producerende bedrijven in de lidstaten van de Europese Unie beschikken over een eigen verwerkingsinstallatie voor afvalwater?

3. Welke schadelijke milieu-effecten ontstaan als gevolg hiervan?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (13 oktober 1997)

Krachtens de Gemeenschapswetgeving over afval zijn de lidstaten niet verplicht de Commissie de door de geachte Parlementsleden gevraagde informatie te verschaffen.

Zowel de chemische industrie als de behandeling en verwerking met het oog op de productie van levensmiddelen vallen desalniettemin onder Richtlijn 96/61/EG inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (de GPBV-richtlijn) ((PB L 257 van 10.10.1996.)). Hierin zijn de algemene beginselen vastgelegd met betrekking tot de minimumverplichtingen van industriële exploitanten, die onder meer de preventie, terugwinning of verwijdering van afval inhouden terwijl tegelijkertijd schadelijke milieueffecten moeten worden voorkomen of beperkt.

Drie bepalingen van genoemde richtlijn zouden mogelijk relevant kunnen zijn voor de verschaffing van dergelijke informatie:

- met ingang van 30 april 2001 zullen de lidstaten verplicht zijn de Commissie representatieve gegevens te verstrekken met betrekking tot de grenswaarden die door de instanties in de exploitatievergunningen als voorwaarde zijn vastgesteld;

- de Commissie is verplicht eens in de drie jaar een overzicht te publiceren van de belangrijkste lucht-, water- en bodemvervuilende emissies, alsmede de bronnen hiervan;

- de Commissie moet tevens zorg dragen voor de uitwisseling van informatie over de beste technieken die voor iedere onder de richtlijn vallende sector beschikbaar zijn en zij moet de resultaten hiervan eens in de drie jaar publiceren. De gepubliceerde resultaten moeten informatie omvatten over alle voor de bescherming van het milieu als zodanig relevante technieken, bijvoorbeeld de aanwezigheid van een verwerkingsinstallatie voor afvalwater op de vestigingsplaats van de bedrijven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2715/97 van Undine-Uta Bloch von Blottnitz (V) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Inbreukprocedure - Vogelrichtlijn

In haar antwoord op vraag E-1963/97 ((PB C 45 van 10.2.1998, blz. 130. )) wijst de Commissie erop dat tal van lidstaten hun verplichtingen in verband met de omzetting van richtlijn 79/409 ((PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1. )) niet of niet volledig zijn nagekomen.

1. Om welke lidstaten gaat het en wat is de stand van de procedure?

2. Op welke gebieden blijft de omzetting van de Vogelrichtlijn in de diverse lidstaten in gebreke, hoeveel "speciale beschermingszones¨ zijn tot nu toe aangewezen en hoe ziet de Commissie de verdere ontwikkeling?

3. De Commissie verwijst in haar antwoord op de eerder genoemde vraag naar actieplannen voor de meest bedreigde vogelsoorten. Welke concrete maatregelen denkt de Commissie in het kader van deze actieplannen te nemen om de situatie van de in het wild levende vogelsoorten in Europa te verbeteren?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (7 oktober 1997)

Voor informatie over inbreukprocedures met betrekking tot Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van de vogelstand wordt het geachte Parlementslid verwezen naar het 14e jaarlijkse verslag over de controle op de toepassing van het Gemeenschapsrecht (1996) ((COM(97) 299 def. )).

Er zijn op dit moment meer dan 1.600 door de lidstaten aangewezen speciale beschermingszones, met een oppervlakte van meer dan 100.000 km². De Commissie is desalniettemin van mening dat alleen Denemarken en België ruimschoots aan deze verplichting uit de richtlijn hebben voldaan. De andere lidstaten moeten nog meer zones aanwijzen teneinde een samenhangend netwerk tot stand te brengen van beschermde zones voor de in bijlage I van de richtlijn vermelde vogelsoorten, alsmede voor trekvogels. De Commissie blijft toezicht houden op de vorderingen in dit verband en zij brengt regelmatig een bijgewerkt overzicht uit van de bij haar door de lidstaten aangemelde speciale beschermingszones. Het meest recente overzicht, dat in juni 1997 is gepubliceerd en verkrijgbaar is voor het publiek, is zowel naar het geachte Parlementslid als naar het secretariaat van het Parlement gestuurd.

De actieplannen voor universeel bedreigde vogelsoorten zijn Europese kaderprogramma's die voorzien in een actuele wetenschappelijke evaluatie van het populatiebestand, de ecologische omstandigheden en de mate van bedreiging voor elke soort alsmede de huidige beschermingsmaatregelen. Hierin worden doelstellingen vastgelegd en beschermingsacties aanbevolen voor elke lidstaat waar deze soorten voorkomen. Deze maatregelen zijn voor iedere soort zeer verschillend. Zij hebben betrekking op acties in het kader van beleid en wetgeving, soorten- en habitatbescherming, controle en onderzoek alsmede bewustmaking van het publiek en opleiding.