SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2545/01

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(19 september 2001)

Betreft: Bedreiging voor de christelijke gemeenschap in Indonesië

Is de Commissie op de hoogte van de benarde situatie van de 28 000 ontheemde christenen in de stad Tentena op Sulawesi?

Is de EU voornemens druk op de Indonesische regering uit te oefenen, opdat deze haar strijdkrachten inzet ter voorkoming van geweldpleging jegens deze mensen door mohammedaanse jihadstrijders?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(24 oktober 2001)

De Commissie geeft het geachte parlementslid de verzekering dat zij zich grote zorgen blijft maken over de aanhoudende mensenrechtenproblemen in de Molukken, en ook elders in Indonesië, de situatie in de archipel op de voet volgt en het probleem actief aan de orde stelt in het kader van haar betrekkingen met Indonesië. De Commissie blijft de Indonesische autoriteiten aanmoedigen personen die verantwoordelijk zijn voor deze misdaden voor het gerecht te brengen. Hier is een belangrijke rol weggelegd voor stille diplomatie met inbegrip van demarches op het hoogste niveau(1). Het is bemoedigend dat mevrouw Megawati Sukarnoputri, de nieuwe president van Indonesië, in een van haar eerste maatregelen de schendingen van de mensenrechten door de Indonesische autoriteiten in het verleden erkende en zich hiervoor verschuldigde.

Evenals het grootste deel van de internationale gemeenschap is de Commissie van oordeel dat het conflict in de Molukken in hoofdzaak een interne aangelegenheid is voor Indonesië die in de eerste plaats door de Indonesische regering moet worden opgelost alsmede door organisaties van de burgermaatschappij, de religieuze gemeenschap en andere instellingen. Een aantal religieuze leiders is een proces van sociale verzoening begonnen.

De Commissie blijft deze kwestie op de voet volgen. Hoewel haar door de Indonesiche regering niet is gevraagd een onderzoeksteam samen te stellen om verslag uit te brengen over de oorzaken van het conflict, heeft de Commissie deelgenomen aan twee fact-finding missies (eind 2000 en begin 2001) aan het gebied. De bevolking van de Molukken heeft zwaar te lijden onder de huidige situatie. Hoewel het zeer moeilijk is een indruk te krijgen van de exacte omvang van het geweld in de Molukken omdat verificatie van de bronnen, hoe geloofwaardig ook, moeilijk is, kan helaas wel worden aangenomen dat zeer veel mensenlevens verloren zijn gegaan en dat het aantal gewonden en ontheemden bijzonder hoog is. Sedert maart 1999 werd 4 600 000 uitgegeven om de nood in de Molukken na deze gebeurtenissen te lenigen(2).

(1) De Unie heeft haar politieke dialoog met Indonesië benut om uiting te geven aan haar bezorgdheid en de Indonesische autoriteiten aangemoedigd alles in het werk te blijven stellen om de veiligheid te herstellen, verder geweld te voorkomen en oplossingen te vinden voor regionale geschillen door middel van dialoog en niet door geweld. Indonesië werd hiertoe aangemoedigd in de verklaringen van het voorzitterschap van de Unie van 28 november 2000 en 8 maart 2001, later bevestigd door de formele conclusies van de volledige Raad Algemene Zaken van 14/15 mei 2001.

(2) Vanaf het begin van het conflict werd alleen humanitaire bijstand toegestaan van buiten Indonesië. Het Bureau van de Europese Gemeenschap voor Humanitaire Bijstand (ECHO) heeft voor zover de precaire veiligheidssituatie dit toeliet sedert 1999 hulp verleend om de humanitaire tragedie te verlichten. De bijstand werd verleend via niet-gouvernementele organisaties (NGO's) aan de slachtoffers van het conflict, met inbegrip van de intern ontheemden. Tussen maart 1999 en juli 2001 werd aan deze acties 4 600 000 uitgegeven.