ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3630/97 van Luciano Vecchi (PSE) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Garanties voor de toegang tot werkgelegenheidsinitiatieven in Griekenland

Zoals reeds in eerdere vragen is gesignaleerd, blijkt het besluit van de Italiaanse autoriteiten om van non-profitorganisaties bankgaranties te eisen als zij deel willen nemen aan werkgelegenheidsinitiatieven, kostbaar te zijn en nadelig voor organisaties die duidelijk moeite hebben om eigen financiële garanties te verstrekken.

Wetende dat de wetgeving ter zake van lidstaat tot lidstaat verschilt, vraag ik de Commissie of ook Griekenland van non-profit organisaties (en in het algemeen van bedrijven die tot de sociale economie en het "derde systeem¨ behoren) financiële of bankgaranties eist en zo ja, op welke voorwaarden.

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3624/97, E-3625/97, E-3626/97, E-3627/97, E-3628/97, E-3629/97, E-3630/97, E-3631/97, E-3632/97, E-3633/97, E-3634/97, E-3635/97, E-3636/97, E-3637/97 van de heer Papoutsis namens de Commissie (30 januari 1998)

De Commissie heeft geen gegevens over de door de lidstaten opgelegde verplichting dat verenigingen zonder winstoogmerk een bankgarantie moeten stellen om te kunnen genieten van de financiële steun die in het kader van de verschillende communautaire programma's wordt verleend. Deze materie valt onder het nationale recht.

Wat de toekenning van subsidies in het kader van het Werkgelegenheidsinitiatief betreft, is het de taak van de nationale overheid, die de overeenkomsten met de projectbeheerders sluit, om overeenkomstig de geldende nationale voorschriften een bankgarantie te eisen. In Duitsland, Griekenland, Spanje, Oostenrijk en Portugal wordt van potentiële projectbeheerders doorgaans geen dergelijke garantie gevraagd om in het Werkgelegenheidsinitiatief te mogen stappen.

Het stellen van een bankgarantie kan inderdaad een extra last vormen, met name voor ondernemingen in de sociale sector, maar het kan evenmin worden ontkend dat een dergelijke garantie absoluut noodzakelijk is wanneer de gebrekkige uitvoering van een overeenkomst financiële gevolgen heeft die de draagkracht van de debiteur te boven gaan.

Het Financieel Reglement van 21 december 1977 ((PB L 356 van 31.12.1977. )), zoals gewijzigd ((PB L 240 van 7.6.1995. )) op 18 september 1995, dat van toepassing is op de algemene begroting van de Gemeenschap, eist dat de contractant een zekerheid stelt wanneer een zeer belangrijke opdracht wordt geplaatst of een project wordt gesteund waarmee hoge bedragen zijn gemoeid. De meeste verenigingen uit de sociale sector worden echter zelden met deze verplichting geconfronteerd, gezien de beperkte omvang van de projecten die zij voorstellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3996/97 van Friedhelm Frischenschlager (ELDR) aan de Commissie (14 januari 1998)

Betreft: Vrij verkeer van werknemers

De autonome provincie Bolzano (Italië) heeft voor haar gebied in de afgelopen 30 jaar uitgebreide wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften uitgevaardigd ter bevordering van overheidswege van de aankoop van onroerend goed door gezinnen en personen met lage inkomens voor gebruik als eerste woning, en voor andere woonsubsidies (o.a. toewijzing van gesubsidieerd bouwland, huurtoeslagen, noodhulpmaatregelen, enz.).

Afgezien van het criterium economische behoeftigheid wordt zowel de verlening van de subsidies als hun omvang in de eerste plaats afhankelijk gesteld van de vraag hoe lang degene die steun ontvangt in het gebied van de autonome provincie Bolzano gevestigd is geweest (artikel 4 van de provinciale wet nr. 4 van 2.4.1962). De plaats van vestiging in andere lidstaten van de Gemeenschap blijft buiten beschouwing.

Is de Commissie van deze bepalingen op de hoogte?

Is de Commissie verder van mening dat deze regeling, met name voorzover deze wordt toegepast op werknemers uit andere lidstaten van de Gemeenschap, strookt met het communautairrechtelijke verbod op discriminatie en derhalve in het bijzonder met artikel 9 van verordening van de Raad (EEG) nr. 1612/68 ((PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2. )) van 15 oktober 1968, vooral ook met het oog op de lange termijnen die voor de vestigingsduur gelden?

Kan de Commissie, mocht zij van mening zijn dat deze regeling indruist tegen de Gemeenschapswetgeving, mededelen welke stappen zij heeft ondernomen, resp. zal ondernemen, om de eerbiediging van de Gemeenschapswetgeving te waarborgen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (24 februari 1998)

De Commissie zal zich tot de Italiaanse autoriteiten wenden om kennis te nemen van alle details van de inbreukmakende regeling. Op grond van deze details zal kunnen worden vastgesteld of de door de geachte afgevaardigde beschreven situatie een indirecte discriminatie van de communautaire werknemer ten opzichte van de Italiaanse werknemer inhoudt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3449/97 van Gijs de Vries (ELDR) aan de Commissie (31 oktober 1997)

Betreft: Televisie zonder grenzen

Van 1 tot 23 juli 1997 werden de televisieuitzendingen van satellietzender MED TV gestoord. MED TV, die in het Koerdisch uitzendt, opereert vanuit Londen met een licentie van de Independent Television Commission van het Verenigd Koninkrijk. Nog een ander station dat via EUTELSAT uitzendt, de Roemeense zender Antena I, werd ook gestoord.

Deze storingen beroven burgers van diverse EU-lidstaten van hun recht - zoals bepaald in de richtlijn televisie zonder grenzen en artikel 10 van het Europees verdrag over de rechten van de mens - om tv-uitzendingen vanuit andere lidstaten te capteren.

Wat denkt de Commissie te ondernemen opdat het recht van EU-burgers om zich via tv-stations in de EU te laten informeren - hetgeen overigens de bedoeling is van de desbetreffende EU-richtlijn - niet wordt beknot doordat de uitzendingen van binnen of buiten de Europese Unie worden gestoord?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie (27 november 1997)

In de richtlijn "Televisie zonder grenzen¨ (Richtlijn 89/552/EEG van de Raad, als gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten) ((PB L 202 van 30.7.1997. )) wordt bepaald dat de lidstaten de vrijheid van ontvangst op hun grondgebied van televisie-uitzendingen uit andere lidstaten waarborgen (artikel 2bis, lid 1).

Deze verplichting is gebaseerd op een van de vier fundamentele vrijheden zoals neergelegd in het EG-Verdrag (het vrij verrichten van diensten - artikel 59).

De Commissie hecht veel belang aan de tenuitvoerlegging en de toepassing van de Gemeenschapswetgeving. Zij heeft op dit gebied een aantal inbreukprocedures ingeleid om te garanderen dat de richtlijn correct en volledig ten uitvoer wordt gelegd en in de praktijk wordt toegepast.

De Commissie is niet op de hoogte van de storingen waarnaar het geachte Parlementslid verwijst. Zij heeft meer informatie nodig om deze storingen te kunnen evalueren en te kunnen vaststellen of deze een inbreuk vormen op de richtlijn "Televisie zonder grenzen¨.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3634/97 van Luciano Vecchi (PSE) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Garanties voor de toegang tot werkgelegenheidsinitiatieven in Portugal

Zoals reeds in eerdere vragen is gesignaleerd, blijkt het besluit van de Italiaanse autoriteiten om van non-profitorganisaties bankgaranties te eisen als zij deel willen nemen aan werkgelegenheidsinitiatieven, kostbaar te zijn en nadelig voor organisaties die duidelijk moeite hebben om eigen financiële garanties te verstrekken.

Wetende dat de wetgeving ter zake van lidstaat tot lidstaat verschilt, vraag ik de Commissie of ook Portugal van non-profit organisaties (en in het algemeen van bedrijven die tot de sociale economie en het "derde systeem¨ behoren) financiële of bankgaranties eist en zo ja, op welke voorwaarden.

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3624/97, E-3625/97, E-3626/97, E-3627/97, E-3628/97, E-3629/97, E-3630/97, E-3631/97, E-3632/97, E-3633/97, E-3634/97, E-3635/97, E-3636/97, E-3637/97 van de heer Papoutsis namens de Commissie (30 januari 1998)

De Commissie heeft geen gegevens over de door de lidstaten opgelegde verplichting dat verenigingen zonder winstoogmerk een bankgarantie moeten stellen om te kunnen genieten van de financiële steun die in het kader van de verschillende communautaire programma's wordt verleend. Deze materie valt onder het nationale recht.

Wat de toekenning van subsidies in het kader van het Werkgelegenheidsinitiatief betreft, is het de taak van de nationale overheid, die de overeenkomsten met de projectbeheerders sluit, om overeenkomstig de geldende nationale voorschriften een bankgarantie te eisen. In Duitsland, Griekenland, Spanje, Oostenrijk en Portugal wordt van potentiële projectbeheerders doorgaans geen dergelijke garantie gevraagd om in het Werkgelegenheidsinitiatief te mogen stappen.

Het stellen van een bankgarantie kan inderdaad een extra last vormen, met name voor ondernemingen in de sociale sector, maar het kan evenmin worden ontkend dat een dergelijke garantie absoluut noodzakelijk is wanneer de gebrekkige uitvoering van een overeenkomst financiële gevolgen heeft die de draagkracht van de debiteur te boven gaan.

Het Financieel Reglement van 21 december 1977 ((PB L 356 van 31.12.1977. )), zoals gewijzigd ((PB L 240 van 7.6.1995. )) op 18 september 1995, dat van toepassing is op de algemene begroting van de Gemeenschap, eist dat de contractant een zekerheid stelt wanneer een zeer belangrijke opdracht wordt geplaatst of een project wordt gesteund waarmee hoge bedragen zijn gemoeid. De meeste verenigingen uit de sociale sector worden echter zelden met deze verplichting geconfronteerd, gezien de beperkte omvang van de projecten die zij voorstellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3892/97 van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie (11 december 1997)

Betreft: Discriminatie tegen Roma in de Tsjechische Republiek

Er zijn de laatste maanden verontrustende berichten binnengekomen over wijdverbreide discriminatie van Roma in de Tsjechische Republiek. Aan velen van hen wordt tegen alle regels in het Tsjechische burgerschap onthouden. Welke stappen kan de Commissie nemen om de Tsjechische regering zo ver te krijgen dat zij de rechten van deze groepen erkent?

Is de Commissie het ermee eens dat dit probleem bevredigend moet worden opgelost voordat de Tsjechische Republiek kan toetreden tot de Europese Unie?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (2 februari 1998)

In haar advies van juli 1997 inzake het toetredingsverzoek van Tsjechië kwam de Commissie tot de conclusie dat de Tsjechische autoriteiten onder andere de situatie van Roma in hun land dienen aan te pakken. In de adviezen met betrekking tot een aantal andere kandidaat-lidstaten trok de Commissie gelijkaardige conclusies.

De Gemeenschap verleent steun aan de toetredingskandidaten teneinde hen voor te bereiden op lidmaatschap in het kader van haar pretoetredingssstrategie, waarbij het PHARE-programma een centrale rol speelt. Dit programma omvat een aantal projecten die meer bepaald mensenrechtenkwesties en de situatie van minderheden, waaronder Roma, aanpakken.

De Commissie zal de situatie van de mensenrechten en minderheden in elk van de toetredingslanden aandachtig blijven volgen. Wat Tsjechië betreft, houdt dit ook een grondige controle in van het op 29 oktober 1997 door de Tsjechische regering goedgekeurde programma om de situatie van Roma te verbeteren. Terzelfder tijd zal de Commissie deze landen blijven steunen door via het PHARE-programma de tekortkomingen die op dit vlak in de adviezen vastgelegd zijn, effectief aan te pakken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3582/97 van José APOLINÁRIO aan de Commissie. Europas voor 60-plussers



Publicatieblad Nr. C 174 van 08/06/1998 blz. 0079



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3582/97 van José Apolinário (PSE) aan de Commissie (13 november 1997) Betreft: Europas voor 60-plussers In antwoord op mijn vraag E-1019/97 ((PB C 367 van 4.12.1997, blz. 69. )) heeft de Commissie verwezen naar een haalbaarheidsstudie voor een Europas voor 60-plussers. Kan de Commissie mededelen of deze studie al is opgezet en welke ontwikkelingen er op dit gebied sinds april 1997 zijn geweest? Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (13 januari 1998) De resultaten van een haalbaarheidsstudie naar en over een kaart voor 60-plussers door non-gouvernementele organisaties die zich in vijf lidstaten met ouderen bezig houden, zijn pas onlangs door de Commissie ontvangen. Deze resultaten moeten thans zorgvuldig door de Commissie worden bestudeerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4138/97 van David Bowe (PSE) aan de Commissie (21 januari 1998)

Betreft: Invoer van primaten uit Indonesië

Denkt de Commissie, gezien de bevindingen van het recente rapport over de handel in niet-menselijke primaten uit Indonesië en in het bijzonder de gemelde ernstige inbreuken op de CITES-bepalingen en het immense dierenleed, een eigen onderzoek in te stellen naar de handel in primaten?

Is de Commissie voorts bereid om hangende de resultaten van een dergelijk onderzoek de instelling te overwegen van een embargo op het gebruik van primaten uit Indonesië voor experimenten in de EU?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-4137/97 en E-4138/97 (18 februari 1998)

De Commissie is op de hoogte van het rapport van november 1997 van de British union for the abolition of vivisection (BUAV) over een aantal zendingen primaten uit Indonesië naar de Verenigde Staten. Daar ten minste één van deze zendingen via de Gemeenschap heeft plaatsgevonden heeft de Commissie de terzake bevoegde instanties van de betrokken lidstaat herinnerd aan de bepalingen van Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer ((PB L 61 van 3.3.1997. )), inzonderheid op artikel 9, lid 5, daarvan.

Voorts heeft de Commissie de Indonesische instantie die belast is met het beheer van de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde diersoorten (CITES) verzocht om te reageren op de in het rapport van de BUAV vervatte beweringen en aan te geven welk beleid wordt gevolgd ten aanzien van de tenuitvoerlegging van de voorschriften van de International Air Transport Association (IATA) en het fokken in gevangenschap.

De Commissie zal in het licht van de resultaten bezien of er maatregelen op grond van artikel 4, lid 6, sub c), van Verordening (EG) nr. 338/97 moeten worden genomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3901/97 van Carlo Secchi (PPE) aan de Commissie (27 november 1997)

Betreft: Verbod op reclame voor laxeermiddelen in Italië

Is het de Commissie bekend dat de geneesmiddelencommissie van het Italiaanse Ministerie van Volksgezondheid heeft besloten de huidige classificatie van laxeermiddelen te wijzigen, nl. van categorie OTC in categorie SOP, te weten geneesmiddelen die zonder doktersvoorschrift te krijgen zijn en waarvoor - in tegenstelling met eerstgenoemde geneesmiddelen - geen reclame gemaakt mag worden?

Is de Commissie van mening dat deze regeling een belemmering zou kunnen vormen voor het vrij verkeer van goederen, gezien het feit dat in de huidige Europese regelgeving, evenals in de nationale voorschriften, is bepaald dat er wel reclame gemaakt mag worden voor geneesmiddelen die zonder doktersvoorschrift te krijgen zijn?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (22 december 1997)

De voorgenomen Italiaanse maatregelen die gevolgen zouden kunnen hebben op het verbod van reclame voor alle laxeermiddelen werden op 20 november 1997 door een Italiaanse farmaceutische bedrijfsorganisatie onder de aandacht van de Commissie gebracht.

Gezien de duidelijke tekst van artikel 3 van Richtlijn 92/28/EEG van 31 maart 1992 betreffende reclame voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik ((PB L 113 van 30.4.1992. )) ziet het ernaar uit dat de lidstaten geen strengere voorschriften inzake publieksreclame mogen vaststellen. Een nationaal verbod op reclame voor een bepaalde categorie farmaceutische producten "die qua samenstelling en opzet zijn bedoeld en ontwikkeld om eventueel met het advies van de apotheker maar zonder diagnose, voorschrift of toezicht van een arts te worden gebruikt¨ en die niet vallen onder de uitdrukkelijke afwijkingen van artikel 3, leden 1 en 3, is een inbreuk op het Gemeenschapsrecht.

De Commissie volgt de verdere ontwikkeling van deze kwestie in Italië nauwkeurig en zal indien nodig de geëigende stappen nemen om ervoor te zorgen dat het Gemeenschapsrecht volledig wordt nageleefd.

Richtlijn 92/26/EG van 31 maart 1992 betreffende de indeling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik ((PB L 113 van 30.4.1992. )) geeft de lidstaten de mogelijkheid om de wettelijke status van farmaceutische producten opnieuw in te delen zodat de voorschriften ten aanzien van reclame anders worden. Een nieuwe indeling kan de mogelijkheid van een verbod op een dergelijke reclame bieden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4124/97 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (16 januari 1998)

Betreft: Milieuschoonmaak op het Kola-schiereiland

Het is de Commissie bekend dat er op het Kola-schiereiland veel radioactief afval ligt opgeslagen in opslagplaatsen voor de middellange termijn die niet voldoen aan de moderne veiligheidsvereisten, en dat er voor opruimingsprojecten het petieterige bedrag van 5 miljoen ecu is uitgetrokken. Kan de Commissie mededelen of met deze werkzaamheden is begonnen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (17 februari 1998)

In 1996 is in het kader van een door de Commissie gefinancierd studiecontract de balans opgemaakt van de hoeveelheden afgewerkte splijtstof en radioactief afval die momenteel in installaties in Noordwest-Rusland zijn opgeslagen, alsmede van de voor de komende jaren verwachte hoeveelheden. Er is 5 miljoen ecu van het TACIS-fonds voor nucleaire veiligheid uitgetrokken voor een vervolgonderzoek naar het beheer van radioactief afval in de regio. De vier projecten die deel uitmaken van dit programma gingen in 1997 van start.

Naast deze projecten steunt de Commissie ook een aantal andere activiteiten met betrekking tot het beheer van radioactief afval in de regio. Daartoe behoren de beveiliging van het opslagschip "Lepse¨, de verwijdering van afgewerkte splijtstof, de ontwikkeling van een vat voor opslag en vervoer van de verwijderde splijtstof, de evaluatie van de opslagmogelijkheden voor de uit onderzeeërs en ijsbrekers verwijderde afgewerkte splijtstof, en een milieueffectbeoordeling van de in het Karameer gedumpte kernreactoren.

Toch moet er naast deze activiteiten nog veel meer gebeuren. Uit recent internationaal deskundig advies is gebleken dat de toestand in de regio er verder op achteruitgaat naarmate meer nucleaire onderzeeërs worden ontmanteld. In het advies werden de staten aangemoedigd om bijkomende activiteiten in de regio te financieren. De Commissie is het eens met dit standpunt en hoopt haar inspanningen om deze situatie te verbeteren op te kunnen voeren. Zij verzoekt het Parlement om zijn blijvende steun.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3222/97 van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Commissie (16 oktober 1997)

Betreft: Recyclering afgedankte auto's

Over bovengenoemd milieuvraagstuk is momenteel een heftige polemiek gaande.

Er worden voorstellen gedaan die variëren van oplossingen laten vinden door de automarkt zelf tot het instellen van een verwijderingsbijdrage voor nieuwe auto's, zoals in Nederland gebeurt.

Hoe ver is de Commissie gevorderd met regelgeving op dit terrein? Welke lidstaten hebben recyclageheffingen ingevoerd? Heeft zij concrete voorstellen aan de lidstaten in voorbereiding?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (1 december 1997)

Op 9 juli 1997 heeft de Commissie een voorstel voor een richtlijn betreffende afgedankte voertuigen ((Doc. COM(97) 358. )) aangenomen. Dit voorstel bevat maatregelen op het stuk van preventie, inzameling, verwerking, terugwinning, monitoring en informatie. Met name worden daarin kwantitatieve doelstellingen gespecificeerd inzake hergebruik, recycling en terugwinning van afvalstoffen.

Met dit voorstel wil de Commissie een bijdrage leveren tot de harmonisatie van de manier waarop de problematiek van de afgedankte voertuigen in de verschillende lidstaten wordt benaderd. In bepaalde lidstaten hebben nationale instanties of groeperingen van ondernemingen initiatieven op dit gebied ontwikkeld. Die initiatieven lopen qua inhoud, termijn voor het bereiken van de doelstellingen, looptijd en aard van de aangegane verbintenissen, sterk uiteen. Dergelijke initiatieven (waarvan sommige recycling- en terugwinningdoelstellingen omvatten) hebben het licht gezien in Duitsland, Spanje, Frankrijk, Italië, Nederland, Oostenrijk, Zweden en het Verenigd Koninkrijk.

Om het risico te vermijden dat voertuigen gewoon in het milieu worden achtergelaten, is in het richtlijnvoorstel bepaald dat afgedankte voertuigen alleen uit het officiële register kunnen worden uitgeschreven na overlegging van een certificaat van vernietiging dat door een erkende sloper is afgegeven. Alleen sloopbedrijven die aan de in de richtlijn omschreven eisen voldoen, zullen beschikken over een vergunning om deze bedrijvigheid uit te oefenen en certificaten van vernietiging af te geven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4066/97 van Nel van Dijk (V) aan de Commissie (15 december 1997)

Betreft: Sproeigif raakt ook burgers

In het dorpje Orgiva in de provincie Granada in het Zuiden van Spanje worden vanuit vliegtuigjes pesticiden gespoten voor de olijfboomteelt. Het gaat om de pesticide dimethoat, een fosforzuurester.

Is het volgens de Europese wetgeving toegestaan om dit fosforzuurester te gebruiken? Is het in overeenstemming met de landbouwcode van goed gebruik om dit middel niet alleen te spuiten vanuit een vliegtuigje over de olijfbomen, maar ook over de inwoners van het dorpje Orgiva, mannen, vrouwen, kinderen en babies, alsmede over de toevallig aanwezig zijnde toeristen? Wat gaat de Europese Commissie ondernemen om een einde aan dit soort misstanden te maken?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (2 februari 1998)

Dimethoat is een insectendodende werkzame stof waarvan het gebruik in gewasbestrijdingsmiddelen vóór de inwerkingtreding (25 juli 1993) van Richtlijn 91/414/EEG van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbestrijdingsmiddelen ((PB L 230 van 19.8.1991. )) in de meeste lidstaten was toegestaan, en die dus overeenkomstig de voorschriften van artikel 8, lid 3 en lid 4, van die Richtlijn nog altijd mag worden gebruikt.

In Richtlijn 91/414/EEG is bepaald dat de lidstaat die voor dergelijk gewasbeschermingsmiddel een toelating verleent, moet hebben vastgesteld dat het product in alle normale omstandigheden waaronder het kan worden gebruikt, geen schadelijke gevolgen heeft voor de gezondheid van mens en dier, hetzij direct hetzij indirect. Bovendien is in artikel 3 van deze Richtlijn vastgesteld dat gewasbestrijdingsmiddelen op juiste wijze moeten worden gebruikt. Een juist gebruik houdt in dat wordt voldaan aan de de vorenvermelde veilige gebruiksvoorwaarden en dat de beginselen van goede gewasbeschermingspraktijken in acht worden genomen.

De door het geachte Parlementslid vermelde feiten lijken te wijzen op praktijken die niet aan vorengenoemde voorschriften beantwoorden. De Commissie zal de Spaanse autoriteiten om meer informatie vragen over deze feiten en over de maatregelen die zijn genomen om ervoor te zorgen dat bovenvermelde voorschriften ook bij het gebruik van sproeivliegtuigen correct worden toegepast.