SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2217/02

van Ioannis Marínos (PPE-DE) aan de Commissie

(22 juli 2002)

Betreft: Oliepijpleidingen en economische voordelen

Zoals bekend, is er een discussie gaande over de aanleg van pijpleidingen voor het vervoer van aardolie van de Kaspische Zee naar de landen van de Unie. In hoofdzaak worden er drie oplossingen voorgesteld: een olieleiding van Baku naar Ceyhan, een olieleiding van Burgas naar Alexandroupoli en het zogeheten AMBO-project (naar de beginletters van de betrokken landen: Albanië, de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en Bulgarije) met een tracé ten noorden van de Griekse grens tussen de steden Burgas en Vlora. Als deze laatste olieleiding wordt gerealiseerd, heeft zij een lengte van 898 kilometer en loopt door drie landen (waarvan er enkele uiterst instabiel zijn).

Hoe denkt de Commissie over de economische doelmatigheid van de aanleg van deze drie pijpleidingen? Heeft zij laten onderzoeken welke macro-economische voordelen de aanleg van deze olieleidingen oplevert en welke gevaren eruit voortvloeien voor de zelfvoorziening van de Unie op energiegebied? Zou het niet realistischer zijn een pijpleiding aan te leggen die door slechts één land loopt (tevens lidstaat van de EU), bijvoorbeeld van Alexandroupoli naar de haven van Igoumenitsa (die o.a. met communautaire gelden voortdurend wordt gemoderniseerd en uitgebreid), om zo de onbelemmerde en zekere doorvoer van aardolie naar het centrale deel van de Unie te waarborgen? Zijn er plannen voor subsidieverlening door de Gemeenschap ten behoeve van de uitvoering van een van de hierboven genoemde pijpleidingen (bijv. in de vorm van leningen van de Europese Investeringsbank of anderszins)?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(13 september 2002)

De Commissie werkt in het kader van de continuïteit van de energievoorziening van de Unie samen met de voornaamste producerende buurlanden, zoals Rusland en de landen rond de Kaspische Zee. Het standpunt van de Unie betreffende de hulpbronnen uit de Kaspische Zee is vastgelegd tijdens de in mei 1998 gehouden Raad voor Algemene Zaken, namelijk dat de Unie voorstander is van verschillende routes voor de aan te leggen pijpleidingen, waarbij de tracékeuze en de bouw uitsluitend aan het initiatief van de privésector worden overgelaten.

De Commissie heeft in het kader van het programma voor technische bijstand Inogate het belang onderkend van de doorvoer van de uit Rusland en het gebied rond de Kaspische Zee ingevoerde aardolie via de landen van Midden- en Oost-Europa (Odessa-Brody-Gdansk), Roemenië (Constanþa-Belgrado-Omisalj-Triëst) en Bulgarije (Burgas-Alexandropoulis).

Wat de communautaire cofinanciering betreft heeft de Commissie ten behoeve van haalbaarheidsstudies voor het project Burgas-Alexandroupolis een bedrag van 3,55_miljoen euro ter beschikking gesteld uit hoofde van het programma voor communautaire initiatieven Interreg II uit de periode 1994-1999. Met dit project wil men de Bulgaarse havenplaats Burgas verbinden met de Griekse haven Alexandroupolis, waardoor het mogelijk wordt om aardolie van de Russische terminal in Novorossisk te transporteren naar de Europese markten. Voor de aanleg van deze pijpleiding zijn geen communautaire gelden uitgetrokken.