SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3546/00

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(15 november 2000)

Betreft: Onderwijs

De slotverklaring van het Wereldonderwijsforum draagt de internationale gemeenschap op om ervoor te zorgen dat geen enkel land dat ernstige inspanningen levert om onderwijs te verstrekken aan al zijn inwoners, van de verwezenlijking van die doelstelling afgehouden mag worden door gebrek aan middelen.

Hoe denkt de Europese Commissie, die een van de grootste geldgevers voor de onderwijssector ter wereld is, samen te werken met regeringen van het zuidelijk halfrond en andere bi- en multilaterale geldschieters om procedures voor de financiering van nationale onderwijsbeleidsplannen af te spreken?

Is zij het ermee eens dat er een specifieke procedure met beëindigingsclausule uitgewerkt moet worden voor financieringsovereenkomsten voor nationale onderwijsplannen, en hoe denkt ze zo'n procedure te helpen tot stand komen?

Is de Europese Commissie het ermee eens dat de EU-begroting in toenemende mate gereserveerde middelen voor jaarlijkse onderwijssteun moet opvoeren, om duidelijk te maken dat de Europese Unie haar toezeggingen gestand doet? Denkt zij de begrotingsautoriteiten in de toekomst voor te stellen om de overeenkomstige middelen te verhogen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(22 januari 2001)

De Commissie staat achter het algemene principe dat in de slotverklaring van het Wereldonderwijsforum opgenomen is om hulp te bieden aan landen die serieuze inspanningen leveren om onderwijs te verstrekken aan al hun inwoners.

De ontwikkelingshulp van de Commissie wordt in het kader van de thans geldende verordeningen toegewezen op basis van landenstrategieën, nationale indicatieve programma's en de voor het programmeringsproces aangenomen richtlijnen.

De Commissie is dan ook bereid nationale actieplannen op onderwijsgebied te ondersteunen, waarmee wordt getracht de post-Dakardoelstellingen te behalen. Zij wil gaarne met de partnerlanden en alle donors toe te zien op de geboekte vooruitgang met betrekking tot de doelstellingen voor 2015 en de tussentijdse doelstellingen, waartoe in het in Dakar aangenomen actiekader besloten werd. Zij zal in samenwerking met de organisaties van de Verenigde Naties, met niet-gouvernementele organisaties (NGO) en partnerlanden de door het forum vastgestelde doelstellingen bepleiten en stimuleren.

Meer in het bijzonder is de Commissie voornemens om de samenwerking met de landen van het Zuidelijk halfrond en met andere donors, met name de lidstaten, te intensiveren, om de ontwikkeling van nationale actieplannen te ondersteunen. Daarbij zal het om een samenwerking op centraal niveau gaan, met een grotere complementariteit en coördinatie in het kader van de nieuwe ontwikkelingsprogramma's. De Commissie organiseerde derhalve onlangs een bijeenkomst met onderwijsdeskundigen uit de lidstaten, om hun standpunten ten aanzien van de tenuitvoerlegging van het in Dakar vastgestelde actiekader beter op elkaar af te stemmen. De groep zal in de toekomst verder versterkt worden, teneinde een actievere rol in het Onderwijs voor allen-project te kunnen spelen.

In dit verband heeft de Commissie onlangs de eerste zitting bijgewoond van de Unesco-Werkgroep voor de uitvoering van het actiekader van Dakar. Met het oog daarop heeft zij wat de doelstellingen en de inhoud van de werkzaamheden van deze groep betreft, haar eigen standpunt op de standpunten van de lidstaten afgestemd.

Op nationaal niveau is de Commissie voornemens met de regeringen samen te werken, ingeval van een duidelijk comparatief voordeel bij het uitwerken van overeengekomen procedures die op een sectorale benadering, de betrokkenheid van de burgermaatschappij en op een nauwe samenwerking met alle donors gebaseerd zijn.

De Commissie is van mening dat er geen nieuwe goedkeuringsprocedures nodig zijn, wanneer er voor de gehele onderwijssector of een deelsector daarvan al een financieringsprocedure bestaat, die redelijk wordt geacht, zelfs als het daarbij niet speciaal om een nationaal actieplan gaat. Toch zou er in bijzondere gevallen een specifiek financieringssysteem voor een dergelijk actieplan nodig kunnen blijken te zijn, al zou dit steeds in het kader van het nationale ontwikkelingsbeleid en de sectorale planning moeten plaats hebben.

De Gemeenschap heeft zich niet verplicht tot de oprichting van een mechanisme om middelen te mobiliseren voor de verwezenlijking van de doelstellingen van Onderwijs voor iedereen. Toch wezen de Raad en de Commissie er in hun gemeenschappelijke verklaring van 10 november 2000 op dat de voortdurende ondersteuning van de sociale sectoren overeenkomt met de aanpak die ontwikkeld is in de programma's voor armoedebestrijding. Daarom blijft basisonderwijs een prioriteit voor de Commissie bij het programmeren en uitvoeren van haar hulp aan ontwikkelingslanden.

In dit verband is de Commissie bereid een eventuele bijdrage te onderzoeken aan ieder initiatief dat de Wereldbank ten gunste van ontwikkelingslanden op het gebied van het monitoren of uitvoeren van nationale plannen ter ondersteuning van het basisonderwijs neemt.

Daarbij is een zekere flexibiliteit nodig om op de prioriteiten van de ontvangende landen te reageren en op complementaire wijze met andere donors samen te werken. Voorts is de Commissie bereid om achteraf te rapporteren in hoeverre de toezeggingen en uitbetalingen zich in overeenstemming met de algemene prioriteiten van de Gemeenschap ontwikkeld hebben.