SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1060/98

van Elisabeth Schroedter (V) aan de Commissie

(6 april 1998)

Betreft: Ongerechtvaardigde subsidiëring van de thermische centrale Frankfurt/Oder ter begunstiging van de plaatselijk gewonnen bruinkool

Aangezien de Commissie geen antwoord heeft gegeven op mijn concrete schriftelijke vraag P-3142/97(1), of zij deze subsidiëring heeft genotificeerd, zie ik mij genoodzaakt opnieuw enkele nadere vragen te stellen:

1. Waarom gaat de Commissie ervan uit dat er bij het subsidiëringsgeval van de thermische centrale Frankfurt geen sprake is van een eenzijdige bevoorrechting van de bruinkoolindustrie als de aardgassector wegens deze subsidiëring 63 % van haar gegarandeerde aandeel in de levering van energie aan de bruinkolen verliest?

2. Deelt de Commissie de mening van de regering van de deelstaat Brandenburg dat in het geval van Frankfurt/Oder geen sprake is van subsidies omdat het geld in de vorm van een eenmalig bedrag en niet continu beschikbaar werd gesteld, hoewel de bruinkoolprijs op jaarbasis berekend met bijna de helft werd gesubsidieerd?

3. Is de Commissie het eens met de motivering van de subsidie door de regering van de deelstaat Brandenburg dat bij deze thermische centrale met een gekoppelde bruinkoolstof/gas-brandstofvoorziening kan worden gesproken van een model dat volgens de modernste technieken werkt, hoewel via de bouwer van de centrale bekend is geworden dat er in Thailand en Maleisië vergelijkbare centrales staan?

4. Kan de Commissie verklaren wat haar standpunt is tegenover de mening van de regering van de deelstaat Brandenburg dat deze centrale-variant de economisch meest zinvolle variant is, hoewel op dit terrein deskundige instituten op grond van kosten-, prijs- en concurrentie-overwegingen van oordeel zijn dat een gasgestookte thermische centrale voordeliger is?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie

(2 juni 1998)

Vooraf moet erop worden gewezen dat het niet aan de Commissie is om in het kader van de procedure voor het toezicht op steunmaatregelen, als bedoeld in artikel 93 van het EG-Verdrag, zelf opheldering te verschaffen over een steunmaatregel, maar dat de Lidstaat op grond van Artikel 93, lid 3, van het EG-Verdrag verplicht is een dergelijk steunvoornemen tijdig bij de Commissie aan te melden ("te notificeren"), zodat zij haar opmerkingen kan maken. Enkel in het geval dat de Lidstaat deze verplichting niet nakomt en de Commissie toch op de hoogte geraakt van een dergelijk voornemen of stand van zaken, neemt zij een eerste stap door bij de Lidstaat inlichtingen in te winnen.

In het onderhavige geval werd aan de Duitse autoriteiten medegedeeld dat de diensten van de Commissie, op grond van de informatie die destijds door de Bondsregering was verstrekt, ervan uit zijn gegaan dat de in het geding zijnde maatregelen geen elementen van steun inhouden. De subsidie voor de bouw van de thermische centrale in Frankfurt/Oder had volgens hen geen gevolgen voor de interne markt. Aangezien de opdrachten voor de bouw van de centrale door middel van een openbare aanbesteding waren gegund, was er volgens de diensten van de Commissie geen vervalsing van de mededinging op de bouwmarkt te vrezen.

Hieronder wordt op de afzonderlijke vragen van het geachte parlementslid ingegaan:

1. In het kader van deze zaak werd nagegaan of de subsidie van de deelstaat Brandenburg uitsluitend aan één bepaalde energiedrager ten goede kwam en bijgevolg nadelige gevolgen had voor de mededinging op de communautaire energiemarkt. Dit was niet het geval voor de thermische centrale in Frankfurt/Oder, aangezien naast bruinkool ook gas gebruikt kan worden.

2. Volgens artikel 92 van het EG-Verdrag, dat een definitie van het begrip steunmaatregelen van de staten behelst, is elke steunmaatregel van de staten of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd, die de mededinging door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde produkties vervalst of dreigt te vervalsen, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt, voor zover deze steun het handelsverkeer tussen de Lidstaten ongunstig beïnvloedt. Daarom is het voor de vraag of een maatregel als steun kan worden aangemerkt niet relevant of zij een eenmalig of permanent karakter heeft.

3. De Bondsregering heeft zich in de mededeling van 1995 niet gebaseerd op het argument dat in deze schriftelijke vraag is aangehaald. Bijgevolg werd deze vraag niet verder onderzocht, aangezien zij geen rol speelde bij het verdere verloop van de procedure voor de beoordeling van de verenigbaarheid van de steun met deEuropese mededingingsvoorschriften.

4. De mededeling van de Bondsregering van 1995 behandelt de verschillende concepten van krachtcentrales voor de stad Frankfurt/Oder, die ter discussie stonden alvorens besloten werd te kiezen voor de oplossing van een combinatie van gas en bruinkool. Bij dit besluit moest in het bijzonder in aanmerking worden genomen dat de nieuwe krachtcentrale hoofdzakelijk bedoeld was voor wijkverwarming ten behoeve van de stad Frankfurt/Oder. Daarbij werden volgende alternatieven in detail onderzocht: gas- en stoomturbine-installaties, gasturbine-restwarmte-installaties, bruinkool-stoomturbine-installaties en gecombineerde bruinkool/gas-installaties.

Bij het afwegen van de respectieve voor- en nadelen toonde de Bondsregering aan dat voor de specifieke behoeften van de stad Frankfurt/Oder in ieder geval niet een gasgestookte thermische centrale maar een combinatievorm de beste oplossing was.

(1) PB C 117 van 16.4.1998, blz. 154.