SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2078/00

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(27 juni 2000)

Betreft: De classificatie van brandstoffen in de EU

Volgens een net gepubliceerd rapport, uitgebracht door een internationaal wetenschappelijk onderzoeksteam dat door het Finse Ministerie van Handel en Industrie is ingesteld, zou turf als brandstof moeten worden geclassificeerd in een afzonderlijke groep van traag regenererende biomassabrandstoffen, enerzijds te onderscheiden van de eigenlijke biologische brandstoffen (bijvoorbeeld hout) en anderzijds van de fossiele brandstoffen (bijvoorbeeld petroleum en steenkool).

Turf is, wat zijn ontstaanswijze betreft, duidelijk een biologische brandstof, maar de cyclus ervan is aanzienlijk langer dan bij andere biologische brandstoffen. Anderzijds verschilt het als hernieuwbare energiebron van de niet hernieuwbare fossiele brandstoffen.

Vindt de Commissie het op basis van de recentste informatie op dit gebied nodig om de eerdere classificaties en categorieën van brandstoffen te verduidelijken?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(11 september 2000)

De Commissie neemt deel aan de werkgroepen van de Economische Commissie voor Europa van de VN die zich bezighouden het internationaal codificatiesysteem voor laag-, midden- en hoogwaardige steenkool en de internationale classificatie van in lagen voorkomende steenkool. Turf valt buiten deze codificatie, omdat turf niet als een fossiele brandstof wordt beschouwd.

Tevens heeft de Commissie het Europees Normalisatiecomité (CEN) opdracht gegeven tot de ontwikkeling van normen op het gebied van vaste biologische brandstoffen. Met haar opdracht aan het CEN wil de Commissie de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen stimuleren en zo bijdragen tot de praktische uitvoering van de op de Conferentie van Kyoto gedane beloften door nuttig gebruik te maken van uit de bosbouw en agro-voedingsindustrie afkomstige biomassaproducten. Turf is een vaste brandsof waarvan de vorming duizenden jaren in beslag neemt. Zij kan nauwelijks tot deze categorie worden gerekend en is dus buiten de opdracht gehouden. Een en ander strookt met de richtsnoeren voor nationale broeikasgasinventarissen van de Intergouvernementele werkgroep inzake klimaatverandering (IPCC) in het kader van het Raamverdrag inzake klimaatverandering van de Verenigde Naties (UNFCC), waarin turf niet als een intrinsiek hernieuwbare energiebron wordt beschouwd.

De Commissie is voorts van mening dat turf door zijn specifieke eigenschappen moeilijk te classificeren is. Als organisch materiaal dat gedurende duizenden jaren door de ophoping van plantenresten onder anaërobe omstandigheden in het water is gevormd, bevat turf de meeste organische verbindingen van de oorspronkelijke planten die het hebben gevormd en kan daarom worden beschouwd als op organisch materiaal gebaseerde brandstof. De huidige exploitatie van turfgronden moet worden gezien in de context van de ernstige achteruitgang en teloorgang van turfgebieden die in de Gemeenschap heeft plaatsgevonden. Wat dit betreft kunnen nationale beleidsmaatregelen, die de instandhouding van belangrijke turfgebieden combineren met de exploitatie van een betrekkelijk klein deel van de totale turfvoorraad en een goede uitvoering van een recultiveringsbeleid, onder bepaalde omstandigheden die geen netto verlies van de waarde als turfgebied inhouden, een neutraal of positief levenscycluseffect hebben op de totale broeikasgasuitstoot bij productie en gebruik van turf.

De rol van turf als energiebron wordt verder onderzocht in een door de Commissie in opdracht gegeven technische en wetenschappelijke studie, getiteld Evaluation of the fuel peat industry in the enlarged European Union en gezamenlijk uitgevoerd door een aantal turfonderzoekorganisaties in de Gemeenschap. Een exemplaar van de studie wordt aan de geachte afgevaardigde en het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.