SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3165/02

van Ieke van den Burg (PSE) aan de Commissie

(5 november 2002)

Betreft: Recht op werkloosheidsuitkering na arbeidsongeschiktheid en verandering van woonland

Aan de Nederlands-Belgische grens doet zich in de coördinatie van de sociale zekerheid het volgende probleem voor. Een vrouw is ziek (primaire arbeidsongeschiktheid) en wordt na een jaar volledig arbeidsongeschikt verklaard (invaliditeitsgraad 80-100 %). Haar arbeidsovereenkomst met de Nederlandse werkgever wordt beëindigd en ze ontvangt een Nederlands invaliditeitspensioen (WAO). Het gezin verhuist naar België. De vrouw blijft in Nederland verzekerd tegen ziektekosten en werkloosheid en betaalt daarvoor haar sociale bijdragen in Nederland. Na twee jaar wordt zij gezond verklaard en doet zij een aanvraag voor een werkloosheidsuitkering in de lidstaat waar zij woont (RVA in België). De werkloosheidsuitkering wordt geweigerd omdat zij tijdens haar wonen in België geen werkzaamheden in België of als grensarbeider in Nederland verricht heeft. Artikel 71 a) ii) van Verordening (EEG) nr. 1408/71(1) wordt derhalve niet toegepast. Daarna doet zij een aanvraag bij het arbeidsbureau in de bevoegde lidstaat (NL) voor een werkloosheidsuitkering aldaar (UWV GAK in Nederland), omdat zij tijdens haar ziekte c.q. invaliditeit in Nederland tegen werkloosheid verzekerd was. Het UWV GAK weigert een werkloosheidsuitkering op grond van de Nederlandse werkloosheidsreglementering, omdat zij niet in Nederland woont. Kortom, er is sprake van een hiaat in de coördinatieverordening. (Eventuele onderliggende documenten kunnen door ondergetekende aan de Commissie worden voorgelegd.)

1. Is de Commissie van mening dat de RVA in België artikel 71 a) ii) (volledig werkloos geworden grensarbeider) terecht niet toepast?

2. Is de Commissie van mening dat indien artikel 71 a) ii) niet toegepast hoeft te worden dat dan artikel 71 b) i) (volledig werkloos geworden niet-grensarbeider) had moeten worden toegepast?

3. Is de Commissie van mening dat indien artikel 71 niet van toepassing is, het Nederlands orgaan dan alsnog een Nederlandse uitkering moet uitbetalen, omdat betrokkene immers gedurende de invaliditeitsperiode premie voor de Nederlandse werkloosheidsuitkering heeft betaald?

4. Is de Commissie van mening dat in dergelijke gevallen dan wellicht artikel 69 had moeten worden toegepast met de discretionaire bevoegdheden met betrekking tot termijnen die daarin besloten liggen?

5. Welke regeling zou van toepassing zijn geweest ingeval de vrouw gedeeltelijk arbeidsongeschikt zou zijn verklaard?

(1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(18 december 2002)

De Commissie stelt vast dat de persoon in kwestie in de door de geachte afgevaardigde beschreven situatie noch in België, noch in Nederland in aanmerking komt voor een werkloosheidsuitkering.

Alvorens een uitspraak te doen over het door de geachte afgevaardigde aangedragen probleem, namelijk een hiaat in de sociale zekerheid waarop de persoon in kwestie door de betaling van sociale premies wel aanspraak zou moeten kunnen maken, wil de Commissie zich over de toepassingsmodaliteiten van de betrokken nationale wetten buigen en de feiten en juridische elementen van dit dossier, dat de geachte afgevaardigde haar wil voorleggen, nader bestuderen.