SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3590/97 van Marjo Matikainen-Kallström (PPE) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Het verbeteren van de datacommunicatie ter bescherming van de burgers

Gevaarlijke gedetineerden die zijn ontsnapt kunnen een ernstig gevaar vormen. Dit bleek een paar dagen geleden in Finland toen een uit een Deense gevangenis ontsnapte gedetineerde twee politieagenten om het leven bracht.

Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om de datacommunicatie tussen de politiediensten in de verschillende landen te verbeteren, zodat gevallen als het hierboven genoemde voorkomen kunnen worden? Hoe gaat de Commissie waarborgen dat gegevens over gedetineerden die zijn ontsnapt of met verlof zijn op effectieve wijze ter beschikking komen van de politiediensten in alle lidstaten, zodat in alle landen op passende wijze gereageerd kan worden op bijvoorbeeld gevallen van ontsnapping?

Is de Commissie voornemens te investeren in Europol, teneinde de samenwerking tussen de politiediensten in de verschillende landen te coördineren?

Hoe gaat de Commissie gebruik maken van de welhaast onbegrensde mogelijkheden van de datacommunicatie en de informatietechnologie en van de toenemende samenwerking tussen de lidstaten na de inwerkingtreding van het Verdrag van Schengen?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3590/97 en E-3647/97 (16 januari 1998)

Voor zover de vragen van de geachte Parlementsleden betrekking hebben op samenwerking binnen de Europese Unie, moet worden opgemerkt dat de politiële samenwerking in het algemeen, en via de Europol-Drugseenheid en de toekomstige Europol in het bijzonder, beperkt is tot de bestrijding van ernstige vormen van internationale criminaliteit. Dit moet worden onderscheiden van het probleem van ontsnapte gevangenen of gedetineerden die met verlof zijn, dat doorgaans op bilateraal niveau of via Interpol wordt aangepakt. Aangezien de politiële samenwerking bij het Verdrag van Amsterdam wordt uitgebreid tot het voorkomen, opsporen en onderzoeken van strafbare feiten in het algemeen, moet na de inwerkingtreding van dit Verdrag worden onderzocht of hieronder ook het door de geachte Parlementsleden aan de orde gestelde vraagstuk valt. Op het gebied van justitiële samenwerking en uitlevering bestaan regelingen tussen lidstaten voor de uitlevering van ontsnapte gevangen en andere personen tegen wie gerechtelijke stappen worden ondernomen in verband met ernstige misdrijven. Deze voorzien in de mogelijkheid van voorlopige hechtenis in afwachting van de indiening van een formeel uitleveringsverzoek. Deze regelingen zijn vervat in een aantal internationale overeenkomsten, in de eerste plaats de Europese Overeenkomst betreffende uitlevering van 1957, en zij worden aangevuld en de toepassing ervan wordt vergemakkelijkt door de Overeenkomst betreffende uitlevering tussen de Lid-Staten van de Europese Unie van 1996, die momenteel wordt geratificeerd.

Krachtens het huidige Verdrag betreffende de Europese Unie beschikt de Commissie niet over het recht van initiatief op het gebied van politiële samenwerking en justitiële samenwerking in strafzaken. Het Verdrag van Amsterdam zal haar een dergelijk initiatiefrecht toekennen.

Een aan het Verdrag van Amsterdam gehecht protocol voorziet in de opneming van het Schengen-acquis in het kader van de Europese Unie. Deze opneming, die zal plaatsvinden bij de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam, betekent niet dat het Schengen-acquis automatisch zal worden toegepast door de lidstaten die de Schengen-Overeenkomst op het moment van de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam nog niet toepasten. Voor de lidstaten die de Schengen-Overeenkomst inmiddels hebben ondertekend, maar die deze overeenkomst voor die datum nog niet ten uitvoer hebben gelegd, moet de Raad te gelegener tijd de datum van tenuitvoerlegging van de Schengen-Overeenkomst vaststellen. Wat betreft de lidstaten die de Schengen-Overeenkomst niet hebben ondertekend, namelijk het Verenigd Koninkrijk en Ierland, voorziet het protocol tot opneming van het Schengen-acquis in het kader van de Europese Unie dat zij kunnen verzoeken om aan alle of aan enkele van de bepalingen van het Schengen-acquis deel te nemen. De Raad neemt een besluit over een dergelijk verzoek met eenparigheid van stemmen van de Schengen-lidstaten en de lidstaat die dit verzoek heeft ingediend.