SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0948/00

van Laura González Álvarez (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 maart 2000)

Betreft: Ontmanteling en verplaatsing van brandstofopslagtanks uit de Ría de Arosa (Galicië, Spanje)

De Ría de Arosa is zowel vanuit milieu- als economisch oogpunt de belangrijkste getijrivier van Galicië. Met een oppervlak van 250 km2 en een kustlijn van 75 km bevat de Ría de Arosa 9 trechtermondingen en belangrijke watergebieden, alsmede verschillende onderzeese ecosystemen. De getijrivier herbergt een overvloedige flora en fauna en telt drie erkende natuurreservaten die een vijfde van het totale oppervlak beslaan. In dit uitzonderlijke gebied is een aanzienlijke sociaal-economische ontwikkeling ontstaan, waarin de zee, de industrie en het toerisme centraal staan. Deze activiteiten genereren jaarlijks 730 miljoen euro en bieden rechtstreeks werk aan 26 000 mensen. De basissectoren stimuleren op hun beurt weer de handel, de bouw en de dienstverlening in het gehele kustgebied en vormen strategische sectoren voor de toekomstige sociaal-economische ontwikkeling van de Ría de Arosa en Galicië in zijn geheel.

Door hun ligging vormen de brandstofopslagtanks in Ferrazo, Vilagarcía de Arosa, een activiteit die onverenigbaar is met het behoud van de natuurlijke en sociaal-economische waarde van de Ría de Arosa en een gevaar voor de veiligheid van de omwonenden.

Zou de Commissie stappen kunnen nemen tegen de bevoegde Spaanse autoriteiten wanneer genoemde brandstofopslagtanks in strijd blijken te zijn met richtlijn 92/43/EEG(1) van de Raad inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, met richtlijn 85/337/EEG(2) van de Raad betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, en met de Ramsar-overeenkomst inzake de bescherming van watergebieden? Zou de Commissie ervoor kunnen zorgen dat deze opslagtanks naar een ander gebied, buiten de Ría de Arosa, waar ze minder schade kunnen aanrichten, worden verplaatst en dat en het vervoer van brandstoffen in de Ría wordt verboden? Verschillende politieke partijen en het Platform ter verdediging van de Ría de Arosa hebben hier reeds op aangedrongen. Zou de Commissie de bevoegde Spaanse autoriteiten kunnen dwingen de informatie te verstrekken waar het Platform ter verdediging van de Ría de Arosa om heeft gevraagd en die tot nu toe is geweigerd, overeenkomstig richtlijn 90/313/EEG(3) van de Raad inzake de vrije toegang tot milieu-informatie?

(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(3) PB L 158 van 23.6.1990, blz. 56.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(8 mei 2000)

Wat Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten betreft, zij erop gewezen dat artikel 2 bepaalt dat projecten die een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben, met name gezien hun omvang, aard of ligging, aan een beoordeling van die effecten moeten worden onderworpen voordat een vergunning wordt verleend. Deze bepaling is van toepassing op de projecten die in de bijlagen I en II van de richtlijn zijn vermeld.

Wat de installaties betreft waarover deze schriftelijke vraag handelt, maakt bijlage II, punt 6, onder d), melding van opslagruimten voor aardolie, petrochemische en chemische producten. Volgens artikel 4, lid 2, moeten projecten van de in bijlage II genoemde categorieën aan een beoordeling worden onderworpen indien de lidstaten van oordeel zijn dat hun kenmerken zulks noodzakelijk maken.

Wat Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna betreft, bepaalt artikel 6 dat voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van het gebied, maar afzonderlijk of in combinatie met andere plannen of projecten significante gevolgen kan hebben voor zo'n gebied, een passende beoordeling van de gevolgen voor het gebied moet worden gemaakt, rekening houdend met de instandhoudingsdoelstellingen van dat gebied. Gelet op de conclusies van de beoordeling van de gevolgen voor het gebied, geven de nationale instanties slechts toestemming voor dat plan of project nadat zij de zekerheid hebben verkregen dat het de natuurlijke kenmerken van het betrokken gebied niet zal aantasten en nadat zij in voorkomend geval inspraakmogelijkheden hebben geboden.

Wat Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie betreft, zij erop gewezen dat deze richtlijn in tegenstelling tot andere richtlijnen in artikel 4 voorziet in de mogelijkheid om overeenkomstig het nationale rechtsstelsel bij een rechterlijke of bestuursrechtelijke instantie in beroep te gaan tegen de beslissing van de overheidsinstantie om de toegang tot de gevraagde milieu-informatie te weigeren. Richtlijn 90/313/EEG is in Spaans recht omgezet bij Wet 38/1995 van 13 december 1995, als gewijzigd bij Wet 55/1999 van 29 december 1999, die nationale beroepsmogelijkheden vaststelt.

Er zij op gewezen dat de Commissie deze kwestie onder de referentie B-2000/2076 als een ambtshalve geconstateerd geval heeft opgetekend in aansluiting op schriftelijke vragen P-0790/00 van mevrouw Miguélez Ramos(1) en E-0804/00 van de heer Nogueira Román(2) en op deze schriftelijke vraag, die over hetzelfde onderwerp handelt. De Commissie heeft de Spaanse autoriteiten derhalve om inlichtingen over voornoemde installaties verzocht.

In ieder geval zal de Commissie, in haar rol van hoedster van de verdragen, de nodige maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat het Gemeenschapsrecht in casu wordt nageleefd.

(1) PB C 374 E van 28.12.2000, blz. 155.

(2) PB C 374 E van 28.12.2000, blz. 155.