SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1530/01

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(15 mei 2001)

Betreft: Langdurige beslechtingsprocedures in geval van verkeersongevallen in derde landen

In antwoord op vraag E-2656/99(1) deelt de Raad mee dat de instellingen van de EU het probleem van langdurige beslechtingsprocedures in geval van verkeersongevallen in derde landen (hebben) erkend en bereid (waren) om het probleem aan te pakken met het voorstel voor de vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering. De vierde kaderrichtlijn biedt echter geen oplossing voor de nog lopende beslechtingsprocedures. Bovendien zou de Commissie een vijfde kaderrichtlijn voorbereiden om nog bestaande tekortkomingen weg te werken.

Erkent de Commissie dat de vierde kaderrichtlijn geen afdoende oplossing biedt voor het probleem van langdurige beslechtingsprocedures in geval van (verkeers)ongevallen in derde landen, in casu Zwitserland? Zo neen, kunnen EU-onderdanen bij een (verkeers)ongeval in Zwitserland rekenen op dezelfde juridische behandeling als in de vijftien EU-lidstaten?

Bereidt de Commissie momenteel een vijfde kaderrichtlijn voor om nog bestaande tekortkomingen uit de vierde kaderrichtlijn weg te werken? Zo ja, welke zijn de krachtlijnen van deze vijfde kaderrichtlijn?

(1) PB C 280 E van 3.10.2000, blz. 95.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(2 juli 2001)

De Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering(1) werd op 16 mei 2000 goedgekeurd. De uiterste termijn voor implementatie loopt af op 20 juli 2002. De richtlijn vormt een mijlpaal voor de vergemakkelijking van de afhandeling van verkeersongevallen die plaatsvinden in een andere lidstaat dan die waar het slachtoffer woont of in een derde land dat tot het groenekaartstelsel behoort, mits beide bij het ongeval betrokken partijen in de Unie wonen. Aangezien de richtlijn in de EER-Overeenkomst is opgenomen, gelden dezelfde regels zowel in de lidstaten als in de EER-landen. Bovendien zal de richtlijn ook deel uitmaken van het rechtsstelsel van de Gemeenschap (acquis communautaire) dat in de kandidaat-lidstaten moet worden toegepast als ze tot de Unie toetreden. De territoriale reikwijdte van de Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering is dus zeer ruim en zal in de toekomst nog groter worden.

Uiteraard komt de communautaire of de EER-wetgeving niet van pas bij de afhandeling van ongevallen die in een derde land plaatsvinden wanneer niet ten minste een van de partijen in de Unie of in de EER woont. Dit zou immers een extraterritoriale toepassing van het Gemeenschapsrecht meebrengen.

Wat de moeilijkheden bij de afwikkeling van ongevallen in Zwitserland betreft, heeft de Commissie weet van slechts een specifiek probleem waarbij één in een lidstaat wonende burger betrokken is.

Desondanks is de Commissie overleg begonnen met de autoriteiten van de lidstaten, de verzekeringsmaatschappijen, slachtofferverenigingen en andere belanghebbenden, teneinde na te gaan of er moeilijkheden zijn bij de afwikkeling van ongevallen in Zwitserland, waarbij burgers van de Unie betrokken zijn, en om te kijken of hiervoor een technische oplossing mogelijk is. Zij zal het geachte parlementslid op de hoogte brengen van elke actie die de Commissie kan ondernemen om hulp te bieden aan ingezetenen van de Unie die slachtoffer zijn van een ongeval dat buiten het huidige toepassingsgebied van de Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering valt.

Wat een toekomstige Vijfde richtlijn motorrijtuigenverzekering betreft, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is de situatie zo dat de Commissie met de deskundigen van de lidstaten aan een modernisering van de Richtlijnen motorrijtuigenverzekering werkt, en dat er een voorstel aan de Raad zal worden voorgelegd dat volgend jaar moet worden goedgekeurd. Deze toekomstige Vijfde richtlijn motorrijtuigenverzekering heeft geen betrekking op de afhandeling van ongevallen in derde landen.

(1) Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG van de Raad PB L 181 van 20.7.2000.