ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2994/00

van John Cushnahan (PPE-DE) aan de Raad

(25 september 2000)

Betreft: Oost-Timor

Is het de Raad bekend dat de lijst van verdachten die de Indonesische procureur-generaal in verband met de bloedbaden van het afgelopen jaar heeft uitgegeven onvolledig is?

Welke maatregelen overweegt de Raad om ervoor te zorgen dat de betrokkenen terecht zullen staan en dat zij hun vervolging niet ontlopen als gevolg van recente grondwetswijzigingen die er zeer waarschijnlijk toe zullen leiden dat het voor vervolgers niet mogelijk is verdachten internationale misdaden, zoals oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid, ten laste te leggen?

Antwoord

(22 december 2000)

De Europese Unie heeft meermalen verklaard dat zij die zich schuldig hebben gemaakt aan schendingen van de mensenrechten op Oost-Timor, zich voor hun daden zullen moeten verantwoorden, en dat dit de beste basis zou vormen voor democratische stabiliteit en blijvende verzoening.

De Raad is ervan op de hoogte dat de procureur-generaal van de Republiek Indonesië nieuwe namen heeft toegevoegd aan de aanvankelijke lijst van personen die verdacht worden betrokken te zijn geweest bij de wreedheden die in 1999 op Oost-Timor zijn gepleegd. De Trojka heeft medio oktober van dit jaar contact gehad met de Indonesische autoriteiten en hen eraan herinnerd dat deze personen moeten worden aangehouden en voor de rechter moeten worden gebracht.

De Raad herinnert de geachte afgevaardigde aan zijn verklaring van 4 februari 2000, waarin hij erop aandringt dat de internationale gemeenschap via het systeem van de Verenigde Naties de verantwoordelijkheid heeft onderzoek te doen naar de grove schendingen van fundamentele mensenrechten en humanitair recht op Oost-Timor en de daders voor de rechter te brengen. Voorts wijst de Raad de geachte afgevaardigde erop, dat UNTAET zelf een procedure is gestart om vast te stellen wie de daders zijn en hen te vervolgen, na de wijze van institutionele samenwerking met de procureur-generaal van Indonesië te hebben geregeld.

De Raad blijft de ontwikkeling van de situatie aandachtig volgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3292/00

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(25 oktober 2000)

Betreft: Vernieling van de waterbiotoop in de lagune van Messolongi

Meer dan eens is de Commissie ingelicht over de vernielingen van en de ingrepen in de waterbiotoop in de lagune van Messolongi, die onder meer wordt beschermd door het Ramsar-verdrag. Na recent onderzoek ter plaatse en beeldopnamen van de omgeving is gebleken dat er in deze streek illegaal en arbitrair een wijk met vakantieverblijven is ontstaan, die uiteraard allemaal een aansluiting hebben gekregen op elektriciteit, water en telefoon om de situatie te regulariseren, terwijl nu ook is begonnen met de aanleg van riolering. Verder moet worden vermeld dat de waterbiotoop ook lijdt onder het dagelijks storten van afval, ook in de zone A, wat de fauna en de flora van het ecosysteem bedreigt. Dit alles vormt een schending van het internationale Ramsar-verdrag en van de richtlijnen 74/409/EEG, 92/43/EEG en 85/337/EEG. Bovendien heeft Griekenland op grond van artikel 4 van richtlijn 79/409/EEG de Golf van Arta en de lagune van Messolongi tot beschermde gebieden uitgeroepen. Kan de Commissie meedelen of Griekenland haar de bijzondere maatregelen heeft meegedeeld die het heeft genomen om deze gebieden te beschermen, en zo ja, welke deze maatregelen zijn voor het redden van de waterbiotoop in de lagune van Messolongi, die van onschatbare ecologische waarde is? Is de Commissie van plan tussenbeide te komen om een einde te maken aan de bovenvermelde jarenlange overtredingen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 december 2000)

De lagune van Messolonghi maakt deel uit van een door Griekenland uitgeroepen speciale beschermingszone overeenkomstig Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(1). Dezelfde zone is ook voorgesteld als gebied van communautair belang overeenkomstig Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(2).

Gezien de waarde voor het milieu van deze vochtige zone en het communautair en internationaal belang ervan (Overeenkomst van Ramsar) moeten de Griekse autoriteiten passende beschermings- en instandhoudingsmaatregelen nemen.

De controle op de door het geachte parlementslid genoemde illegale activiteiten is een nationale bevoegdheid. Bedoelde activiteiten lijken echter te leiden tot een achteruitgang van de milieukwaliteit van het gebied en op die basis zal de Commissie zich richten tot de Griekse autoriteiten teneinde informatie te krijgen over het beschermingsregime van de lagune van Messolonghi en over de specifieke maatregelen die zijn getroffen om de ecologische waarde ervan te beschermen.

(1) PB L 103 van 25.4.1979.

(2) PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3003/00

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 september 2000)

Betreft: Ongelijkvloerse kruising in Oios

Een van de projecten van de Griekse Spoorwegen (OSE) die door de Europese Unie gecofinancierd worden, betreft de aanleg van de ongelijkvloerse kruising in Oios in de buurt van Agios Stefanos. De maatschappij voor het projectbeheer van de Griekse spoorwegen (ERGOSE) heeft voorgesteld een spoorwegbrug te bouwen, hetgeen protest heeft uitgelokt bij de plaatselijke overheid en bevolking. Agios Stefanos wordt nu al door de spoorweglijn in twee gesplitst en de voorgestelde oplossing, namelijk de bouw van een spoorwegbrug, verscherpt dit probleem van stedenbouwkundige samenhang nog. Bovendien zal de spoorwegbrug het natuurlijk en het stedelijk milieu ernstige schade toebrengen.

De departementsraad van Attica heeft bij besluit nr. 6/2000 het milieueffectrapport verworpen en gevraagd te onderzoeken of het mogelijk is de lijn in een verlaagde bedding te laten lopen. Ook de gemeenteraad van Agios Stefanos (in besluit nr. 81/2000) en de andere organisaties uit de buurt komen tot deze conclusie en vragen dat de oplossing van een verlaagde bedding wordt onderzocht. De ERGOSE stelt tegenover deze eisen vooral dat zij niet in staat is de nodige kredieten te verzamelen voor het realiseren van het project voor een verlaagde spoorwegbedding.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om de haalbaarheid te doen onderzoeken van het project van een verlaagde bedding, dat ecologisch gezien het meest aangewezen is en beantwoordt aan het beleid van geïntegreerde interventies en projecten op lokale schaal?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(13 november 2000)

Over de steunvormen die zullen worden gecofinancierd uit hoofde van de structuurfondsen en de projecten die uit hoofde van het Cohesiefonds worden gecofinancierd, wordt tussen de Commissie en de lidstaat onderhandeld. Het is vervolgens de taak van de lidstaat om met inachtneming van de communautaire wetgeving de projecten te onderzoeken en de specifieke acties uit te voeren. De Commissie zal alleen tussenbeide komen wanneer het vermoeden bestaat dat het communautaire recht wordt geschonden. Op basis van de informatie die de lidstaat heeft voorgelegd, lijkt dit voor het project in kwestie niet het geval te zijn.

Bijgevolg kan de Commissie, mede gezien het subsidiariteitsbeginsel, de lidstaat niet vragen de constructie van een spoorwegbrug te veranderen in een constructie met verlaagde bedding, zoals door het geachte parlementslid wordt gevraagd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3061/00

van Jillian Evans (Verts/ALE) aan de Commissie

(28 september 2000)

Betreft: Schone stranden

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om ervoor te zorgen dat alle lidstaten de Europese wetgeving inzake schone Europese stranden en schoon zwemwater volledig naleven?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(25 oktober 2000)

Een aantal Communautaire richtlijnen hebben een positieve invloed op het schoonmaken van zee- en zwemwater, vooral Richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater(1) en Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater(2), maar ook zoveel andere zoals Richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd(3) of Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen(4) gewijzigd door Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991(5).

Als de gemeenschapsrichtlijnen niet worden nageleefd, zal de Commissie niet aarzelen alle nodige maatregelen te nemen, met inbegrip van wettelijke procedures krachtens artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-Verdrag en krachtens artikel 228 (ex artikel 171). Dit kan tot ertoe leiden dat het Gerechtshof dwangsommen oplegt aan lidstaten die de wetgeving niet nakomen.

(1) PB L 31 van 5.2.1976.

(2) PB L 135 van 30.5.1991.

(3) PB L 129 van 18.5.1976.

(4) PB L 194 van 25.7.1975.

(5) PB L 78 van 26.3.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2842/00

van Ulla Sandbæk (EDD) aan de Raad

(6 september 2000)

Betreft: Benoemingen

Kan de Raad mededelen welke beroepseisen worden gesteld aan het vice-voorzitterschap van het Europees Investeringsfonds? Voldoet de kandidaat van de Ierse regering aan deze eisen?

Antwoord

(30 november 2000)

Overeenkomstig artikel 11 van het Protocol betreffende de statuten van de Europese Investeringsbank worden als leden van de Raad van bewind van de EIB alleen personen gekozen die alle waarborgen bieden voor onafhankelijkheid en bekwaamheid.

Bovendien worden die personen na hun aanwijzing door de betrokken lidstaten, benoemd door de Raad van gouverneurs van de EIB en niet door de Raad van de Europese Unie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3094/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(4 oktober 2000)

Betreft: Beoordeling van het programma voor thermonucleaire fusie

Kan de Commissie een CV in hoofdlijnen publiceren van alle leden van het forum dat verantwoordelijk is voor de onlangs gepubliceerde vijfjaarlijkse beoordeling van het subprogramma voor thermonucleaire fusie op basis van het Euratom kaderprogramma en hun onafhankelijkheid op dit terrein aantonen?

Zou de Commissie tevens kunnen meedelen hoe deze personen werden benoemd en voor deze taak werden geselecteerd?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(9 november 2000)

De samenstelling van alle deskundigenpanels die de vijfjaarlijkse beoordeling van de kaderprogramma's (KP's) en van de specifieke programma's hebben uitgevoerd, met inbegrip van het sub-programma over kernfusie, is sinds 24 april 2000 beschikbaar op de website van Cordis (www.cordis.lu/fp5/panels.htm). De lijst bevat een overzicht van het curriculum vitae van alle deskundigen.

De leden van alle panels werden door de Commissie benoemd op basis van voordrachten van de lidstaten. Een van de criteria voor de selectie van hooggekwalificeerde deskundigen betrof hun onafhankelijkheid. Dit betekent dat de deskundigen geen contractant van een programma of lid van of deskundige voor eender welk programmacomité mogen zijn of zijn geweest tijdens de beoordeelde periode.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3044/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(28 september 2000)

Betreft: Rode diesel

Kan de Commissie naar lidstaat uitsplitsen welke brandstofsubsidies aan boeren worden verstrekt, zoals rode diesel in het Verenigd Koninkrijk?

Welke voornemens heeft de Commissie om in het belang van vrije mededinging harmonisatie voor te stellen van dergelijke subsidies?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(9 november 2000)

De Commissie beschikt niet over de gevraagde gegevens. Volgens artikel 8, lid 2, onder f), van Richtlijn 92/81/EEG van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën(1) mogen de lidstaten geheel of gedeeltelijk vrijstelling of verlaging verlenen van de accijns op minerale oliën die onder belastingcontrole uitsluitend voor land- en tuinbouwwerkzaamheden en in de bosbouw en de zoetwatervisteelt worden gebruikt. Richtlijn 92/81/EEG verplicht de lidstaten er niet toe de feitelijk in de landbouw toegepaste accijnzen aan de Commissie mee te delen.

Verschillen tussen de lidstaten ten aanzien van het tarief waartegen in de landbouw gebruikte dieselolie wordt belast, vloeien dus uit Richtlijn 92/81/EEG voort voor zover zij binnen het bij die richtlijn vastgestelde kader blijven. Een voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten(2) is bij de Raad in onderzoek.

De Commissie is evenwel van mening dat van rechtswege toegestane uitzonderingen op Richtlijn 92/81/EEG zoals die welke voor landbouwdiesel gelden, toch als staatssteun moeten worden beschouwd als zij voldoen aan de criteria die zijn vastgesteld bij artikel 87 (vroeger artikel 92), lid 1, van het EG-Verdrag, d.w.z. als zij selectief zijn (als het bijvoorbeeld gaat om een speciaal tarief voor de producenten van bepaalde gewassen of voor bepaalde categorieën producenten). Dergelijke maatregelen moeten volgens de regels voor staatssteun bij de Commissie worden aangemeld voordat zij tot uitvoering worden gebracht. Mochten er volgens de informatie in het bezit van het geachte parlementslid selectieve belastingmaatregelen voor landbouwdiesel bestaan, dan zou de Commissie dat graag vernemen.

(1) PB L 316 van 31.10.1992.

(2) PB C 139 van 6.5.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2641/00

van Jaime Valdivielso de Cué (PPE-DE) aan de Commissie

(1 augustus 2000)

Betreft: Scheepsbouw

De mededingingsautoriteiten van de Europese Commissie hebben op 12 juli bekendgemaakt dat zij vraagtekens zetten bij de overname van de Julianawerven en de dieselmotorenfabriek van Manises door de SEPI en dat zij deze overname beschouwen als verkapte overheidssteun.

Aangezien deze overname voldoet aan de boekhoudkundige en fiscale voorschriften van de Europese Unie, luidt de vraag waarop deze verdenking is gebaseerd.

Aangezien het om een normale transactie tussen ondernemingen gaat, waarbij geen verandering is gekomen in het bedrijfskapitaal van de beide bedrijven, luidt de vraag waarop men zich baseert wanneer men spreekt van overheidssteun.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(5 oktober 2000)

Er moet in de eerste plaats op worden gewezen dat de beslissing de onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, (ex artikel 93) van het EG-Verdrag in te leiden met betrekking tot het verwerven van Juliana en Manises (alsmede van de scheepswerf te Cádiz) op 12 juli 2000 door de Commissie, en niet door diensten van het Directoraat-generaal Concurrentie, werd genomen. Zoals het geachte parlementslid ongetwijfeld bekend is, leidt de Commissie een onderzoeksprocedure in wanneer zij twijfelt aan de verenigbaarheid van een maatregel met de gemeenschappelijke markt. Door een dergelijke beslissing wordt geenszins vooruitgelopen op het definitieve besluit van de Commissie.

De Commissie besloot de procedure in dit geval in te leiden, omdat zij er op grond van de informatie waarover zij beschikte, aan twijfelde of de transactie als een commerciële transactie kon worden beschouwd, in het bijzonder omdat SEPI reeds de eigenlijke aandeelhouder van de verworven installaties was en gezien de financiële moeilijkheden van de werven. De Commissie twijfelde eraan of het gedrag van SEPI kon worden beschouwd als het gedrag van een particuliere investeerder in vergelijkbare omstandigheden. Zij was van oordeel dat de maatregel een kapitaalinbreng kon zijn die kon worden aangemerkt als staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, (ex artikel 92) van het EG-Verdrag.

Op het ogenblik dat zij de onderzoeksprocedure inleidde, heeft de Commissie Spanje tevens aangemaand binnen een maand alle noodzakelijke inlichtingen te verstrekken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3143/00

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(6 oktober 2000)

Betreft: Een discotheek in Auschwitz

Volgens berichten in de pers is een vergunning verleend voor de exploitatie van een discotheek in de omgeving van Auschwitz. Dit bericht heeft natuurlijk reacties opgeroepen. Het is onvoorstelbaar dat op een plaats die tot het gedenkteken voor de holocaust is geworden een vermaaksgelegenheid wordt geopend. Nu deze plaats onderdeel is geworden van de collectieve herinnering, moeten de plaatselijke autoriteiten hier rekening mee houden om te voorkomen dat de nagedachtenis van de slachtoffers en de herinnering aan het lijden dat miljoenen merendeels joodse medemensen is toegebracht wordt bezoedeld.

Is de Commissie bereid om zich tot de Poolse regering te wenden om:

1. uiting te geven aan het medeleven van de Unie met deze legitieme gevoelens en

2. te verzoeken om eerbiediging van een plaats die door de tragedie van de Shoah in het bewustzijn van de mensheid is gegrift?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(9 november 2000)

De Commissie heeft ten overstaan van alle betrokkenen, waaronder ook de regering van Polen, een zeer duidelijk standpunt ingenomen met betrekking tot de Holocaust en de gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden, toen de voorzitter van de Commissie met een bezoek aan Auschwitz-Birkenau het begin aangaf van zijn ambtsperiode.

Bovendien volgt de Commissie nauwlettend de vooruitgang die Polen boekt in de richting van toetreding tot de Unie, en is zij vooral waakzaam met betrekking tot het tot stand brengen van passende wetgevende structuren alsook tot de daadwerkelijke toepassing daarvan.

Met betrekking tot de door het geachte parlementslid genoemde zaak zij vermeld dat de Commissie heeft vastgesteld dat er in Polen in mei 1999 wetgeving is aangenomen inzake de bescherming van voormalige concentratiekampen van de Nazi's. Op grond van deze wetgeving worden openbare bijeenkomsten, handelsbedrijvigheid en nabij gelegen bebouwing verboden. Het lijkt dat deze wetgeving in de kwestie van de gebieden rond de kampen duidelijkheid schept door op dwingende wijze de terreinen van de locatie Auschwitz-Birkenau en de omliggende bufferzone vast te stellen die als gevolg daarvan voor altijd als oord van herdenking in stand zullen worden gehouden.

Uit de gestelde vraag komt naar voren dat er heel wat andere gebouwen met de werking van het kamp als netwerk te maken hadden en dat er daarvan heel wat op een zekere afstand lagen, tot zelfs verscheidene kilometers van de centraal gelegen plaatsen.

In dit soort aangelegenheden zou de beste aanpak derhalve zijn om, met inachtneming van het feit dat er dus reeds grondleggende wetgeving terzake bestaat, allereerst op nationaal niveau met de daartoe geëigende middelen naar een oplossing te streven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2213/00

van Anna Karamanou (PSE) aan de Raad

(28 juni 2000)

Betreft: Vervolging van 13 joodse Iraniërs in Iran

Al ongeveer een jaar zitten 13 joodse Iraniërs in de gevangenis omdat ze zonder enige grond van spionage worden beschuldigd. De rechtszaak tegen deze mensen, die op 1 mei met gesloten deuren van start is gegaan, geeft geen garanties voor een billijke, objectieve en onbevooroordeelde rechtspleging. Is de Raad, met het oog op de uitspraak die in de komende twee weken zal worden gedaan en in het kader van de kritische dialoog die hij met Iran heeft opgestart, voornemens verder druk uit te oefenen zodat de mensenrechten gerespecteerd worden, religieuze tolerantie aan de dag wordt gelegd en een billijke uitspraak wordt gedaan over de 13 joodse Iraniërs?

Antwoord

(7 november 2000)

Het moge het geachte parlementslid bekend zijn dat op 1 juli 2000 uitspraak is gedaan in het proces van de dertien joodse Iraniërs. Drie verdachten zijn vrijgesproken, terwijl tien joodse Iraniërs veroordeeld zijn tot gevangenisstraffen van 4 tot 13 jaar. In dit verband stelt de Raad vast dat niemand ter dood is veroordeeld.

De EU heeft uiting gegeven aan haar bezorgdheid over deze uitspraak en haar teleurstelling laten blijken nu dit proces, ondanks toezeggingen van de Iraanse autoriteiten, toch met gesloten deuren is gehouden.

De Raad wijst erop dat beroep openstaat tegen het vonnis van het revolutionair tribunaal van Chiraz en dat de advocaten van de veroordeelden te kennen hebben gegeven in hoger beroep te zullen gaan. De Raad hoopt dat het Hof van Beroep de veroordelingen zal herzien.

De Raad zal zijn bezorgdheid over deze zaak en over de situatie van de mensenrechten in Iran in het algemeen ten aanzien van de Iraanse autoriteiten blijven manifesteren in het kader van de alomvattende dialoog die hij met Iran voert.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2639/00

van Claude Turmes (Verts/ALE) aan de Commissie

(1 augustus 2000)

Betreft: Uitbreiding en onderzoek naar gender impact

De algemene veranderingen in de jaren '90 hebben grote gevolgen gehad voor de sociale en economische situatie van de mensen in de landen van Oost-Europa. De inkomens zijn gedaald, heel veel banen zijn verloren gegaan, socialezekerheidsstelsels zijn uiteengevallen en het misdaadpeil is toegenomen. Vrouwen, die eerder officieel als gelijkwaardige wezens werden beschouwd, met gelijke beloning en dezelfde opleiding, en toegang hadden tot kinderopvang, zijn in het algemeen slechter af dan vijftien jaar geleden.

De inzet van de Commissie voor gender mainstreaming houdt in dat de toetredingsstrategie ook genderbewustzijn op alle niveaus dient te omvatten. Hiertoe dient de Commissie een begin te maken met onderzoek naar gender impact in verband met de uitbreiding en op basis van dit onderzoek activiteiten voor te stellen die tot gendergelijkheid (en versterking van de positie van de vrouw) leiden. Hierbij dient het focus op gender te liggen, dat wil zeggen op beide geslachten.

Welk onderzoek naar gender impact is thans gaande? Voor welke landen?

Kan de Commissie dit onderzoek beschikbaar stellen of, als het nog niet ver genoeg gevorderd is, het Parlement de uitgangspunten ervan meedelen?

Wat zijn de in het onderzoek gebruikte criteria?

Wanneer zulk onderzoek niet bestaat, waarom neemt de Commissie een toezegging die sinds 1995 geldt niet serieus?

Antwoord door de heer Verheugen namens de Commissie

(20 oktober 2000)

De Commissie beseft dat de veranderingen sedert de val van het communisme grote gevolgen hebben gehad voor de sociale en economische levensomstandigheden van de bevolking in de landen van Midden- en Oost-Europa, en dat deze veranderingen af en toe hebben geleid tot een slechtere situatie voor de vrouwen. Via het onderhandelingsproces en de pretoetredingsinstrumenten, inzonderheid de periodieke verslagen, oefent de Commissie een actief toezicht uit, met controle, over de volledige overname en tenuitvoerlegging van het communautaire acquis op dit gebied.

De Commissie heeft, met betrekking tot studies over genderaangelegenheden, een aanbesteding uitgeschreven voor een kleinschalige studie aangaande vrouwen en de uitbreiding, als aanvulling op studies van het Kinderfonds van de Verenigde naties (UNICEF). In het bestek van de nieuwe kaderstrategie (2001-2005) voor de bevordering van gelijkheid zullen naar verwachting in 2001 meer diepgaande studies in gang worden gezet over vrouwen in de landen die kandidaat zijn voor toetreding.

De Commissie bevestigt haar inzet voor gendermainstreaming en zal, in het bijzondere kader van de toetreding, nauwlettend blijven toezien op genderaangelegenheden.