ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2631/99

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: Bescherming van de benaming spongata tipica emiliana, een gebak dat geproduceerd wordt in de provincies Reggio Emilia en Parma

In de tijd dat de Romeinen zich in de huidige provincies Reggio Emilia en Parma vestigden, bestond er al een typisch gebak op basis van honing, noten, bloem en druiven, dat spongata werd genoemd. In de Middeleeuwen werden er specerijen aan toegevoegd. Dat dit gebak wijd en zijd bekend was, blijkt uit een brief van 1557 waarin te lezen staat dat het dat jaar in Reggio Emilia wegens de grote schaarste verboden was dit gebak te produceren.

In de loop van deze eeuw hebben diverse producenten van spongata nationale en internationale prijzen weggekaapt wegens de bijzonderheid en kwaliteit van hun product.

Dit typisch gebak uit de streek Emilia Romagna valt niet alleen in de streek zelf erg in de smaak, maar wordt ook verkocht en gegeten in andere delen van Italië en de laatste jaren ook in het buitenland.

De productie van dit typische gebak is thans in de provincies Reggio Emilia en Parma in handen van kleine ambachtelijke familiebedrijven, waar het volgens aloude traditionele recepten wordt gemaakt.

Is de Commissie niet van oordeel dat alle voorwaarden vervuld zijn om de benaming spongata uit Reggio Emilia en Parma te beschermen als een typisch regionaal gebak met beschermde benaming van oorsprong, dat volgens eeuwenoude tradities en recepten wordt gemaakt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(31 januari 2000)

De Commissie is niet in staat een omstandig advies over het door het geachte parlementslid genoemde product uit te brengen, omdat zij niet over nadere gegevens beschikt, en meer in het bijzonder de gegevens als bedoeld in het productdossier in de zin van artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen(1).

Bovendien moeten de belanghebbenden bij het ministerie van Landbouw een aanvraag tot registratie van een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding in de zin van die verordening indienen. Wanneer het ministerie van oordeel is dat de aanvraag gerechtvaardigd is en de nodige gegevens bevat, zendt het het volledige dossier naar de Commissie om de benaming op Gemeenschapsniveau te laten registreren.

In dit verband wordt het geachte parlementslid erop attent gemaakt dat producten die zich door specifieke kenmerken onderscheiden van andere soortgelijke producten onder de werkingssfeer vallen van Verordening (EG) nr. 2082/92 inzake de specificiteitscertificering voor landbouwproducten en levensmiddelen, waarin naar een specifieke en traditionele productiewijze verwezen wordt. Wanneer de nationale autoriteiten een aanvraag tot registratie van een oorsprongsbenaming of specificiteitscertificering voor het betrokken product indienen, zal de Commissie deze met de nodige aandacht onderzoeken.

(1) PB L 208 van 24.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2514/99

van Pedro Marset Campos (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 december 1999)

Betreft: Bouw van een waterzuiveringsinstallatie in Abarán (Murcia Spanje)

De Commissie heeft op 18 juni 1999, in het kader van het LEADER II-programma, haar goedkeuring gehecht aan de uitvoering en financiering van een vakantiehuizenproject in de zone Cañada Hidalgo, in het plaatsje Abarán (Murcia) (dossier B.B3.080, op naam van Trinidad González Maquilón, voor een totaalbedrag van 1.370.096 peseta).

Er bestaat daarnaast ook een project voor de eveneens met Europese kredieten gefinancierde bouw van een waterzuiveringsinstallatie, in dezelfde zone, op minder dan 100 meter afstand van de vorige installatie, waardoor het plaatselijke initiatief om met gebruikmaking van Europese subsidies huizen geschikt te maken voor plattelandstoerisme, wordt afgeremd.

In het kader van het FUTURE-programma van de Spaanse overheid zal daarnaast door de Consejería de turismo (Raad voor het toerisme), die eveneens EU-subsidies ontvangt, in dezelfde zone een project ten uitvoer worden gelegd voor de aanleg van wandelpaden.

1. Is de Commissie op de hoogte van deze situatie, waarbij totaal tegenstrijdige projecten werden goedgekeurd?

2. Welke maatregelen is de Commissie van plan te treffen om deze situatie te verhelpen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(25 januari 2000)

De Commissie is niet op de hoogte gesteld van de in het kader van het communautaire initiatief Leader II gefinancierde projecten van de regio Murcia in het jaar 1999.

De door de geachte afgevaardigde aangehaalde feiten verdienen evenwel de volledige aandacht van de Commissie.

Zij zal bij de lidstaat een onderzoek verrichten en zal niet nalaten de geachte afgevaardigde van het resultaat van dit onderzoek op de hoogte te stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2838/99 van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie. Seizoenvariabiliteit en regionale fluctuaties in studies van klimaatverandering.



Publicatieblad Nr. 303 E van 24/10/2000 blz. 0118 - 0118



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2838/99 van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie (18 januari 2000) Betreft: Seizoenvariabiliteit en regionale fluctuaties in studies van klimaatverandering Heeft de Commissie onderzoek gedaan of onderzoekprojecten gesteund op het gebied van de seizoenvariabiliteit en regionale fluctuaties in studies van natuurlijke schommelingen in het klimaat en klimaatverandering? Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie (11 februari 2000) Diverse lopende of nieuw gefinancierde projecten (bijvoorbeeld Provost en Demeter) betreffen seizoengebonden en regionale klimaatschommelingen. In de projecten van het vierde kaderprogramma is een uitzonderlijke betrouwbaarheid van de prognose bereikt en zijn voor het eerst het verschijnsel El Niño en de gevolgen daarvan voor Europa voorspeld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2737/99

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Oneerlijke concurrentie in de branche van de brandewijn van draf van druiven

Van de wijnbouw afkomstige ruwe alcohol kan, bij verdunning tot minder dan 86 % Vol. en wanneer bepaalde communautaire voorschriften ruim worden geïnterpreteerd, brandewijn van draf van druiven opleveren die, na in Italië te zijn ingevoerd, in de handel kan worden gebracht, zij het op onwettige wijze, onder de benaming grappa.

Aldus verkregen brandewijn is aanmerkelijk goedkoper dan echte grappa omdat voor de productie van ruwe alcohol een communautaire subsidie van 140.000 lire per hectoliter wordt uitgekeerd, tegen 78.000 lire voor grappa.

Dit verschil van 62.000 lire zet producenten aan tot het namaken van de meest Italiaanse van alle brandewijnen, waardoor niet alleen de grappaproducenten ernstige financiële schade lijden maar ook de consumenten worden bedrogen.

Is de Commissie voornemens om maatregelen te nemen om de communautaire subsidie voor grappa gelijk te trekken met die voor ruwe alcohol, zodat er een einde komt aan deze vorm van concurrentievervalsing en van consumentenbedrog?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(14 februari 2000)

De Commissie is op de hoogte van het probleem van het gebruik van ruwe alcohol voor de fabricage van grappa, wat indruist tegen de van kracht zijnde regeling.

De kwestie is op een recent beheerscomité ter sprake gebracht waar de betrokken lidstaten zijn verzocht bij de toekenning van deze steun aandacht te schenken aan de bestemming van het distillatieproduct. Het is uiteraard de taak van de toeziendhoudende diensten van deze lidstaten toe te zien op de juiste toepassing van de communautaire regeling terzake.

Wat het niveau van de steun voor distillatie voor brandewijn van dras van druiven en voor ruwe alcohol betreft, is de Commissie momenteel bezig deze te herzien in het kader van de toepassing van de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening wijn die vanaf het komende verkoopseizoen (1 augustus 2000) in werking zal treden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2348/99

van Salvador Jové Peres (GUE/NGL) en Pedro Marset Campos (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 december 1999)

Betreft: Invoer van tomaten uit Marokko

Waarom heeft de EU niet de nodige maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat Marokko de maandelijkse tranches van het contingent en de in de associatieovereenkomst, met name Protocol nr. 1, artikel 3, toegestane overschrijdingsmarge van 20 %, eerbiedigt?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2344/99, E-2345/99, E-2346/99, E-2347/99, E-2348/99 en P-2483/99

(20 januari 2000)

De Commissie volgt aandachtig de ontwikkeling van de invoer van verse tomaten van oorsprong uit Marokko.

Nadat de Commissie aan het einde van het verkoopseizoen 1998/1999 had geconstateerd dat de overeengekomen hoeveelheden waren overschreden heeft zij de aandacht van de Marokkaanse overheid gevestigd op het belang deze hoeveelheden in acht te nemen voor het goede evenwicht van de communautaire markt.

Voor het lopende verkoopseizoen heeft de Commissie, gezien de ontwikkeling van de invoer gedurende de maand oktober 1999, de Marokkaanse overheid om dringende raadpleging verzocht. Deze raadplegingen die op 22 december 1999 te Rabat hebben plaatsgevonden, hebben niet geleid tot een oplossing om zorg te dragen voor de niet-overschrijding van het toegestane contingent. Gezien deze situatie en zonder afbreuk te doen aan verdere raadplegingen heeft de Commissie bij Verordening (EG) nr. 2767/1999 een systeem van invoercertificaten ingevoerd overeenkomstig de briefwisseling tussen de Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko van 22 december 1994.

De Commissie wijst erop dat de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de juiste toepassing van de geldende voorschriften bij de invoer en met name bij de vaststelling van de verschuldigde douanerechten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1429/99

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie

(1 september 1999)

Betreft: Spoorverbindingen in Ierland

De sociale, industriële en toeristische activiteiten in het westen van Ierland vereisen moderne spoorverbindingen teneinde de ontvolking tegen te gaan en de economische situatie nieuw leven in te blazen.

Hoeveel aandacht krijgt de in West-Ierland bestaande behoefte aan spoorverbindingen in de strategie van de Europese Commissie voor spoorverbindingen binnen Ierland en binnen Europa?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(18 oktober 1999)

Krachtens artikel 154 (ex artikel 129 B) van het EG-Verdrag draagt de Gemeenschap bij tot de totstandbrenging en ontwikkeling van het trans-Europese netwerk op vervoersgebied en houdt zij rekening met de noodzaak de insulaire, niet aan zee grenzende en perifere regio's met de centrale regio's van de Gemeenschap te verbinden. Deze doelstelling weerspiegelt zich in Beschikking nr. 1692/96/EG van het Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet(1). De Gemeenschap erkende het strategische belang van de spoorverbindingen in het westen van Ierland door in bijlage I van de richtsnoeren de conventionele spoorlijnen tussen en naar Sligo, Tralee, Galway en Limerick als onderdeel van het trans-Europese netwerk op te nemen.

De Europese financiering van vervoerinfrastructuur richtte zich de afgelopen vijf jaar op projecten op routes en netwerkknooppunten van het trans-Europese netwerk van alle vervoerwijzen. Voor het spoor betekende dit forse investeringen in infrastructuur, met name in rails en seinen. In West-Ierland wordt 50 % van de £30 miljoen kosten van vervangingsspoor voor de Galway en Sligo lijnen, alsmede 85 % van de £4 miljoen kosten voor nieuwe seinen op deze lijnen door de Gemeenschap gefinancierd.

Deze infrastructuurverbeteringen worden, eveneens met steun uit de structuurfondsen, aangevuld met bestellingen van nieuw rollend materieel (diesellocomotieven en wagons), hetgeen meer comfort en veiligheid voor de klanten van de dienst moet opleveren.

Het grootste deel van West-Ierland (de Border, Midlands and Western Region) blijft in de periode 2000-2006 geld ontvangen uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) als een regio met volledige doelstelling 1 status. De Ierse regering stelt momenteel het nationale ontwikkelingsplan op, dat de basis zal vormen voor de onderhandelingen met de Commissie voor het gebruik van de structuurfondsen in 2000-2006. Ongetwijfeld worden infrastructuurinvesteringen een van de belangrijke uitgavenprioriteiten bij de volgende ronde structurele en cohesiefinanciering teneinde de relatieve positie van West-Ierland verder te verbeteren.

(1) PB L 228 van 9.9.1996.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2852/99

van Bartho Pronk (PPE-DE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Ziektekostenverzekering in de Europese Unie

In het antwoord van 22 januari 1999 van de heer Flynn op mijn vraag E-3294/98(1) wordt vermeld dat de Commisie verwacht haar conclusies te kunnen formuleren zodra de Nederlandse regering op de aanvullende informatie heeft geantwoord.

1. Heeft de Nederlandse regering inmiddels na bijna een jaar op de aanvullende vragen geantwoord?

2. Zo ja, welke conclusie trekt de Commissie op grond van het antwoord?

3. Zo neen, wanneer is te verwachten dat er een antwoord van de Nederlandse regering komt?

(1) PB C 320 van 6.11.1999, blz. 40.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(3 maart 2000)

Na bestudering van de door de Nederlandse autoriteiten verstrekte informatie is de Commissie tot de conclusie gekomen dat de particuliere ziektekostenverzekeringen in Nederland niet beschouwd moeten worden als wettelijke regelingen die vallen binnen de materiële werkingssfeer van Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 tot wijziging en bijwerking van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, en van Verordening (EEG) nr. 574/72 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71(1).

(1) PB L 149 van 5.7.1971, laatstelijk gewijzigd bij PB L 28 van 30.1.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2519/99

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(22 december 1999)

Betreft: Faillissement van het bedrijf IMEG (Lucca)

Het bedrijf IMEG (Industria Marmi e Graniti) is een van de grootste ondernemingen ter wereld als het gaat om het afgraven en bewerken van marmer. Het bedrijf heeft in het gebied van de Apuaanse Alpen en de Versilia rechten op marmergroeven die rond 60 % van de totale afgravingen in de streek uitmaken, en er werken 180 mensen in de drie gemeenten Carrara, Manciano en Massarosa.

Op 2 april 1999 is het bedrijf failliet verklaard en de werknemers worden ontslagen. Op de twee veilingen ter verkoop van de bedrijfseigendommen in één geheel is niemand komen opdagen, en op 30 november 1999 zal het bedrijf opgesplitst in twee aparte gedeelten worden geveild.

1. Bestaat er communautaire wetgeving ter bescherming van de eenheid van het industriële productieapparaat, vooral met betrekking tot de noodzaak de werkgelegenheid te garanderen?

2. Zijn er financiële instrumenten ter ondersteuning van de ontwikkeling en de omschakeling van productiebedrijven?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(16 februari 2000)

1. Drie richtlijnen kunnen in verband worden gebracht met de in de vraag beschreven situatie. Richtlijn 77/187/EEG van 14 februari 1997, gewijzigd bij richtlijn 98/50/EG van 29 juni 1998, inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende het behoud van de rechten van werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of delen van vestigingen(1) voorziet in de bescherming van werknemers bij verandering van werkgever, met name door ervoor in te staan dat hun rechten behouden blijven.

Richtlijn 98/59/EG van 20 juli 1998 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende collectief ontslag(2) beoogt de werknemers te beschermen bij collectief ontslag door te bepalen dat de vertegenwoordigers van de werknemers op de hoogte moeten worden gesteld en moeten worden geraadpleegd vóórdat een besluit over de ontslagen wordt genomen en dat de autoriteiten van deze geplande ontslagen op de hoogte moeten worden gesteld. Het algehele doel is voorkoming van collectieve ontslagen.

Richtlijn 80/987/EEG van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van hun werkgever(3) waarborgt de betaling aan werknemers van uitstaande aanspraken bij insolventie van hun werkgever.

2. De Structuurfondsen kunnen projecten voor industriële omschakeling, zoals door het geachte parlementslid bedoeld, medefinancieren voor zover deze projecten zich in een in aanmerking komende zone bevinden. Ook de opleiding van werkloze werknemers om hun wederinschakeling in het arbeidsproces te helpen realiseren, kan worden medegefinancierd. In dit verband wacht de Commissie voor doelstelling 2 het gewijzigde voorstel van de Italiaanse autoriteiten overeenkomstig de voor de volgende programmeringsperiode 2000-2006(4) geldende bepalingen in.

(1) PB L 201 van 17.7.1998.

(2) PB L 225 van 12.8.1998.

(3) PB L 283 van 28.10.1980.

(4) PB L 161 van 26.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1854/99

van Carmen Fraga Estévez (PPE-DE) aan de Commissie

(13 oktober 1999)

Betreft: Toezicht van de Mauritaanse autoriteiten op de activiteiten van de communautaire vloot

De communautaire vissers die in het kader van de visserijovereenkomst EU-Mauritanië op de variëteit Patagonische heek vissen, protesteren sinds een paar maanden bij de Commissie tegen de dubieuze inspectiemethode van Mauritanië, die tot totaal onverantwoorde boetes leidt. De methode bestaat in het wegen van zes goed gevulde vismanden met een Romeinse balans. Het gaat er blijkbaar om aan te tonen dat er meer wordt gevangen dan in het logboek wordt ingeschreven, en daarom worden de vismanden indien nodig vervangen door andere, vollere manden, totdat de gewenste hoeveelheid is bereikt.

Daarbij dient te worden opgemerkt dat de manden niet allemaal evenveel wegen, aangezien de vis aan boord in vier categorieën wordt onderverdeeld en de manden die voor de eerste vangsten worden gebruikt een grotere hoeveelheid ijs bevatten voor de conservering. De Romeinse balans is trouwens geen betrouwbaar weegtoestel, zeker niet aan boord van een schip en in volle zee. Overigens vangt elk vaartuig gemiddeld 3000 manden vis, zodat met zes manden slechts 0,2 % van de totale lading wordt gewogen. Bovendien is de Patagonische heek geen gecontingenteerde soort.

Vandaar de herhaalde klachten van de betrokken sector.

Is de Commissie van plan de Mauritaanse autoriteiten te vragen een einde te maken aan dit soort inspecties?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(18 november 1999)

Voor het toezicht op zee van de visserijactiviteiten in de wateren die onder Mauritaanse souvereiniteit vallen, geldt uitsluitend de bevoegdheid van de kuststaat.

De Commissie is evenwel reeds overgegaan tot stappen bij de Mauritaanse autoriteiten nadat haar herhaaldelijk was bericht over de wijze waarop de Mauritaanse controleurs dat toezicht op zee uitvoeren.

De laatste demarche heeft in mei 1999 te Brussel plaatsgevonden bij gelegenheid van het bezoek van de raadsadviseur van het Mauritaanse ministerie voor visserij. De Gemeenschap heeft er daarbij aan herinnerd dat controle en toezicht op de visserijactiviteiten correct en billijk dienden te zijn en dat de gebruikte middelen geëigend moesten zijn.

De Commissie zal dit vraagstuk bij de volgende gemengde commissie die belast is met het toezicht op de goede toepassing van de overeenkomst nogmaals te berde brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2094/99

van Brigitte Langenhagen (PPE-DE) aan de Commissie

(19 november 1999)

Betreft: Slachtpremies 1998

Hoeveel euro heeft de Europese Unie in 1998 aan subsidies in de vorm van slachtpremies of soortgelijke subsidies uitgegeven?

Zijn slachtpremies en soortgelijke subsidies van invloed op de intensiteit van diertransporten in de Europese Unie en in derde landen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 december 1999)

In het begrotingsjaar 1998 heeft de Gemeenschap in het kader van de met boviene spongiforme encefalopathie (BSE) verband houdende marktmaatregelen ongeveer 497 miljoen uitgegeven, waarvan 96 miljoen aan premies voor de verwerking van jonge mannelijke kalveren, 116 miljoen aan premies voor het vervroegd slachten van kalveren, 243 miljoen voor een programma voor het slachten van runderen in het Verenigd Koninkrijk en 42 miljoen voor het verplicht selectief slachten in het Verenigd Koninkrijk, Portugal, Frankrijk en Ierland.

Er is 163,8 miljoen uitgegeven ter ondersteuning van de markten in Duitsland, Spanje en Nederland in verband met het uitbreken van varkenspest.

Wat de strikt veterinaire maatregelen betreft, zijn in 1998 de volgende bedragen uitgegeven voor het slachten van dieren: 34 miljoen voor programma's om dierziekten uit te roeien en 38,5 miljoen ter bestrijding van de epidemie van klassieke varkenspest.

De Commissie kan niet beoordelen welke invloed deze steun heeft uitgeoefend op de intensiteit van de diertransporten in de Gemeenschap, maar gezien de aard en de toewijzing van deze steun moet die invloed minimaal zijn geweest. Ten aanzien van derde landen was de invloed nihil, omdat deze steun bestemd was voor dieren uit de Gemeenschap.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2353/99

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(13 december 1999)

Betreft: Steun van de Italiaanse staat aan de RAI

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1701/99(1) heeft de Commissie bij monde van commissaris Monti bevestigd dat zij nog moet onderzoeken of de door de (Italiaanse) staat aan de RAI in de vorm van kijk- en luistergeld of via specifieke maatregelen toegekende steun al dan niet in verhouding staat tot de door de RAI gemaakte kosten ter vervulling van de verplichtingen die zij door de staat als overheidsdienst opgelegd krijgt.

In hoeverre is er naar het oordeel van de Commissie sprake van een redelijke verhouding tussen de (extreem hoog lijkende) nettokosten en de omvang van het kijk- en luistergeld en de andere specifieke steunmaatregelen die de staat aan de RAI heeft toegekend en nog toekent?

(1) Zie blz. 28.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(5 januari 2000)

Zoals zij reeds eerder in haar antwoord op schriftelijke vraag E-1701/99(1) van het geachte parlementslid had verklaard, heeft de Commissie thans een formele onderzoeksprocedure ingeleid ten aanzien van de steun die in de vorm van kijk- en luistergeld en andere aanvullende maatregelen door de staat en de Instituto per la Ricostruzione Industriale (IRI) aan de Radio Televisione Italiana (RAI) wordt toegekend.

De Commissie heeft haar analyse van de aard van de bestaande steun in de vorm van kijk- en luistergeld in de huidige fase van de procedure nog niet afgerond. De Italiaanse regering heeft haar opmerkingen in verband met de andere door de staat en de IRI toegekende steun nog niet doen toekomen.

Een algemene beoordeling van de evenredigheid van de aan de RAI toegekende steun met de door het bedrijf gemaakte kosten ter vervulling van de verplichtingen die het door de staat als overheidsdienst opgelegd krijgt, zal pas mogelijk zijn na de afsluiting van de thans aan de gang zijnde procedure.

(1) Zie blz. 28.