SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2225/97 van Patricia McKenna (V) aan de Commissie (19 juni 1997)

Betreft: Door de installatie van Sellafield veroorzaakte radio-actieve besmetting van kreeften

Uit gegevens uit routine-onderzoek door British Nuclear Fuels Ltd, het bedrijf dat Sellafield runt, blijkt dat in oktober 1996 in kreeften voor de kust van West-Cumbria een hoeveelheid van 36.000 Bq/kg (Becquerel per kilo) technetium-99 is aangetroffen.

Deze hoeveelheid is tweemaal zo hoog als het besmettingsniveau (17.000 Bq/kg) dat het Britse Ministerie voor Landbouw, Visserij en Voeding heeft vastgesteld en zal worden gepubliceerd in het jaarverslag over 1996. Volgens onderzoek is de hoeveelheid technetium-99 in West-Cumbrische kreeften sinds 1992 ieder jaar verdubbeld.

De EU-normen verbieden de verkoop van voedsel met een concentratie van 1250 Bq/kg aan de consument. Welke stappen zal de Commissie daarom nemen naar aanleiding van de recente bekendmakingen van de door Sellafield veroorzaakte verontreiniging?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (31 juli 1997)

In Verordening 3954/87/Euratom ((PB L 371 van 30.12.1987. )) zijn maximaal toelaatbare niveaus van radioactieve besmetting van levensmiddelen en diervoeders ten gevolge van een nucleair ongeval of ander stralingsgevaar vastgesteld voor verscheidene groepen radionucliden. De Commissie is bevoegd om deze niveaus, wanneer de omstandigheden dat vereisen en hangende het onderzoek van de situatie, als voorzorgsmaatregel van toepassing te verklaren. Op basis van het onderzoek kan bij de beoordeling van de mogelijke blootstelling van de bevolking rekening worden gehouden met afzonderlijke nucliden en de radioactieve besmetting van voedsel. De lozingen van technetium-99 door Sellafield vormen geen noodsituatie en de verordening is dan ook niet van toepassing.

Zoals werd opgemerkt in het antwoord op schriftelijke vraag E-443/97 van mevrouw Pollack ((PB C 217 van 17.7.1997. )) bedroeg de blootstelling aan technetium-99 volgens de instanties van het Verenigd Koninkrijk voor de meest blootgestelde bevolkingsgroep (personen die de grootste hoeveelheden van de betrokken voedingsmiddelen, zoals kreeften, consumeren) in 1995 minder dan 0,02 millisievert, hetgeen slechts een fractie is van de jaarlijkse dosislimiet. De waarden voor 1996 zijn nog niet bekendgemaakt. De technetium-lozingen door Sellafield zijn in de periode 1992 tot 1995 echter aanzienlijk toegenomen, hetgeen een navenante toename van de verwachte blootstelling van de bevolking tot gevolg heeft. In 1995 bereikten de lozingen al bijna het toegestane maximumniveau.

Bij de raming van de jaarlijkse blootstelling moet rekening worden gehouden met de gemiddelde concentraties in voedsel over het gehele jaar, aangezien de niveaus van monster tot monster sterk kunnen verschillen, afhankelijk van bijvoorbeeld het tijdstip van de monsterneming ten opzichte van de periodieke lozingen. Dit geldt met name in het gebied in de directe omgeving van het lozingspunt. De waarden van 36.000 becquerel per kilogram en 17.000 becquerel per kilogram in kreeft, die bij bemonstering door respectievelijk de exploitant en de controlerende instantie zijn gevonden, geven de niveaus in de afzonderlijke monsters aan en zijn als zodanig niet representatief voor de jaarlijkse blootstelling. Dit blijkt duidelijk uit het resultaat van een monster dat de exploitant één maand later op dezelfde plaats heeft genomen en dat een waarde van 4.400 becquerel per kilogram te zien gaf. Het niveau van de jaarlijkse gemiddelde verontreiniging (en derhalve ook de blootstelling van de bevolking) is in 1996 waarschijnlijk niet significant hoger dan in 1995.

De Commissie hecht groot belang aan de veiligheid van voedsel en de bescherming van de consument. Hoewel zij in de huidige situatie niet voornemens is in te grijpen, zal de Commissie de zaak aandachtig blijven volgen en met de instanties van het Verenigd Koninkrijk contact blijven onderhouden om ervoor te zorgen dat de grenswaarden voor blootstelling van de bevolking in de Gemeenschap ten volle in acht worden genomen en dat eventuele blootstellingen overeenkomstig de communautaire wetgeving zo laag mogelijk onder de grenswaarden blijven als redelijkerwijs haalbaar is.