SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1471/00

van Alejandro Agag Longo (PPE-DE) aan de Commissie

(10 mei 2000)

Betreft: Globale richtsnoeren voor het economische beleid

Het is duidelijk dat de globale richtsnoeren van het economisch beleid en de algemene richtlijnen betreffende de werkgelegenheid gezamenlijk de twee fundamentele steunpilaren vormen van de coördinatie van het economisch beleid op Europees niveau. Is de Commissie niet van mening dat de verschillende publicatiedata van beide documenten de opstelling van een algemene strategie, zoals die welke de Commissie heeft voorgesteld in haar aanbeveling betreffende de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, bemoeilijken?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(27 juni 2000)

De Europese Raad heeft de afgelopen jaren in Wenen, Helsinki en Lissabon herhaaldelijk gepleit voor een sterkere synergie en een volledige benutting van de door de coördinatie van het economisch en werkgelegenheidsbeleid in de Gemeenschap geboden mogelijkheden. De globale richtsnoeren voor het economisch beleid (GREB's) en de werkgelegenheidsrichtsnoeren het Luxemburgse proces zijn de belangrijkste hulpmiddelen voor beleidscoördinatie waarin het EG-Verdrag voorziet.

In haar aanbeveling voor de GREB's voor 2000 heeft de Commissie een allesomvattende economische beleidsstrategie uitgestippeld teneinde de economie van de Gemeenschap beter in staat te stellen een hoog blijvende, niet-inflatoire groei te realiseren en tevens het hoofd te bieden aan de voornaamste economische uitdagingen waarmee de Gemeenschap wordt geconfronteerd, zoals met name het bewerkstelligen van volledige werkgelegenheid. Een dergelijke strategie kan echter alleen maar vruchten afwerpen als de verschillende onderdelen ervan onderling coherent zijn en elkaar wederzijds versterken.

Volgens de Commissie is het in de hand werken van coherentie en synergieën door richtsnoeren te verschaffen die op alle aspecten van het economisch beleid betrekking hebben, een rol die in de eerste plaats voor de GREB's is weggelegd. Deze vormen immers het centrale element in het proces van beleidscoördinatie en hebben afgaande op de conclusies van de Europese Raad van Lissabon zelfs nog aan belang gewonnen. De werkgelegenheidsrichtsnoeren kunnen daarbij uitgroeien tot een belangrijke pijler die de in de GREB's omschreven algemene economische beleidsstrategie schraagt. De werkgelegenheidsrichtsnoeren dienen zich in het bijzonder te concentreren op de aangelegenheid waarop zij specifiek betrekking hebben, waarbij tegelijkertijd de samenhang met de GREB's niet uit het oog mag worden verloren.

Het huidige tijdschema voor het verloop van elk van beide processen vormt volgens de Commissie geen belemmering voor het realiseren van de nagestreefde efficiëntie, consistentie en synergie. Een sterkere synergie tussen beide processen houdt immers niet noodzakelijkerwijze in dat zij parallel moeten lopen in de tijd, maar vereist een nauwe en effectieve coördinatie en wisselwerking vanaf een zeer vroeg stadium van de voorbereiding. De bestaande regeling stelt de Commissie, de Raad, de Europese Raad, het Parlement en andere belanghebbenden in staat een inbreng te leveren in de strategie: in het voorjaar nemen zij de algemene macro-economische en structurele aspecten onder de loep en in het najaar gaan zij nader in op het werkgelegenheids- en arbeidsmarktbeleid. Het feit dat de GREB's vooraf het algemene kader vaststellen, maakt het bovendien mogelijk de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid beter voor te bereiden en accurater te formuleren.