NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/637

(2004/C 84 E/0718)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0614/04

van Harlem Désir (PSE) aan de Commissie

(1 maart 2004)

Betreft: Sluiting van de DHL-vestiging (280 werknemers) in Blanc Mesnil, Frankrijk

De werknemers van het pakketvervoersbedrijf DHL Frankrijk, dochtermaatschappij van de Europese groep Deutsche Post Worldnet (DPWN), hebben begin 2004 door lekken kennis genomen van het bestaan van een plan van hun directie om de DHL-vestiging in Blanc Mesnil, waar 280 personen werkzaam zijn, te sluiten en in totaal 1200 arbeidsplaatsen in verschillende vestigingen in Frankrijk op te heffen.

Pas na afloop van een staking, eind januari 2004, hebben zij van de directie van het bedrijf een zogenaamd „vertrouwelijke” nota ontvangen waarin dit plan werd bevestigd. Deze grote Europese groep heeft dus besloten tot een plan tot opheffing van werkgelegenheid en collectieve ontslagen in strijd met de Gemeenschapswetgeving, in het bijzonder richtlijn 94/45/EG (1) van de Raad van 22 sepember 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers. In deze richtlijn wordt nl. bepaald „dat de door de werknemers aangewezen vertegenwoordigers over een aantal beslissingen die aanzienlijke gevolgen voor de werknemersbelangen hebben, zo spoedig mogelijk geïnformeerd en geraadpleegd moeten worden”, en in de subsidiaire voorschriften staat: „Wanneer zich bijzondere omstandigheden voordoen die aanzienlijke gevolgen hebben voor de belangen van de werknemers, met name in het geval van verplaatsing, sluiting van ondernemingen of vestigingen, of collectief ontslag, heeft het beperkt comité of bij ontstentenis daarvan, de Europese ondernemingsraad, het recht te worden geïnformeerd.” In Richtlijn 98/59/EG (2) van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag wordt bepaald „wanneer een werkgever overweegt tot collectief ontslag over te gaan, is hij verplicht de vertegenwoordigers van de werknemers tijdig te raadplegen teneinde tot een akkoord te komen” en „de raadpleging moet ten minste betrekking hebben op de mogelijkheden om collectief ontslag te voorkomen of om de omvang ervan te verminderen alsook op de mogelijkheid de gevolgen ervan te verzachten door het nemen van sociale begeleiding smaatregelen, meer bepaald om bij te dragen tot herplaatsing of omscholing van de ontslagen werknemers.” Verder „de werkgever is verplicht van elk plan voor collectief ontslag schriftelijk kennis te geven aan de bevoegde overheidsinstantie” en „de werkgever is verplicht aan de vertegenwoordigers van de werknemers een afschrift van de (…) kennisgeving te doen toekomen.”

In Richtlijn 2002/14/EG (3) van 11 maart 2002, die momenteel in nationale wetgeving wordt omgezet, wordt bepaald: „Tijdige informatie en raadpleging is een noodzakelijke voorwaarde voor het welslagen van de herstructurering en aanpassing van de ondernemingen” en „het tijdstip, de wijze en de inhoud van de informatie laten met name toe dat de werknemersvertegenwoordigers de informatie adequaat kunnen bestuderen en zo nodig de raadpleging kunnen voorbereiden.” In deze richtlijnen is voorzien in sancties tegen ondernemingen die hun sociale verplichtingen niet nakomen.

Kan de Commissie meedelen wat zij voornemens is te ondernemen tegen de betrokken lidstaten, Frankrijk en Duitsland, waar het hoofdkantoor van de groep is gevestigd, om ervoor te zorgen dat deze lidstaten DPWN ertoe bewegen de Gemeenschapswetgeving werkelijk te eerbiedigen?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(16 april 2004)

Zoals het geachte parlementslid terecht opmerkt, zijn in verscheidene EU-richtlijnen procedures vastgelegd voor de informatie en raadpleging van werknemersvertegenwoordigers in het geval van bedrijfssluitingen. Het gaat daarbij met name om Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (4) en Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers (5). Op 11 maart werd door het Parlement en de Raad nog een andere richtlijn aangenomen, die de communautaire regeling op dit gebied moet aanvullen (Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap — Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de vertegenwoordiging van de werknemers (6)). De eerste twee richtlijnen zijn door de lidstaten al in nationaal recht omgezet; de omzettingstermijn voor de derde richtlijn is 23 maart 2005.

De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de omzetting en uitvoering van bovengenoemde richtlijnen. De nationale instanties hebben eerste verantwoordelijkheid voor de juiste toepassing van de richtlijnen en voor het opnemen van administratieve en gerechtelijke beroepsmogelijkheden in de nationale wetgeving. Het behoort tot de taken van de Commissie, als hoedster van het Verdrag, om passende maatregelen te treffen teneinde ervoor te zorgen dat bovengenoemde bepalingen in acht worden genomen, waaronder de maatregelen van artikel 226 van het EG-Verdrag.

De door het geachte parlementslid verstrekte informatie betreft de praktische uitvoering van de nationale bepalingen die de in deze schriftelijke vraag genoemde richtlijnen in nationaal recht omzetten; de controle van en het toezicht op de uitvoering vallen in eerste instantie onder de bevoegdheid van de (bestuurlijke en gerechtelijke) instanties van de betrokken lidstaten. Ook blijkt uit deze informatie niet dat de werknemers van het bedrijf of hun vertegenwoordigers gerechtelijke of administratieve procedures hebben ingeleid om naleving van de in bovengenoemde richtlijnen vastgestelde verplichtingen af te dwingen.

Op grond van de gegevens waarover de Commissie beschikt, die overigens geen klachten over deze zaak heeft ontvangen, kan niet worden geconcludeerd dat in strijd met de genoemde richtlijnen is gehandeld.

(1) PB L 254 van 30.9.1994, blz. 64.

(2) PB L 225 van 12.8.1998, blz. 16.

(3) PB L 80 van 23.3.2002, blz. 29.

(4) PB L 225 van 12.8.1998.

(5) PB L 254 van 30.9.1994.

(6) PB L 80 van 23.3.2002.