ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2260/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (2 juli 1997)

Betreft: Gevaarlijke preparaten

Deze vraag heeft betrekking op het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lid-staten inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten (COM(96)0347 def. - 96/0200 COD) ((PB C 283 van 26.9.1996, blz. 1. )). Gevaren voor het milieu. Wil de Commissie ervoor zorgen dat in de bijlagen alleen de technische aspecten van de beoordelingen worden opgenomen, zodat deze aspecten sneller kunnen worden aangepast aan de vooruitgang?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (4 september 1997)

In de artikelen 5, 6 en 7 van het voorstel voor een richtlijn van het Parlement en de Raad inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten zijn een aantal beginselen opgenomen voor de beoordeling van gevaren (respectievelijk fysisch-chemische effecten, gezondheidseffecten en milieueffecten). De technische aspecten van de toepassing van de artikelen van de richtlijn worden behandeld in de bijlagen.

Met betrekking tot de milieueffecten wordt voor preparaten die als gevaarlijk voor het milieu zijn ingedeeld, in bijlage III een gedetailleerd overzicht gegeven van de toepassing van de conventionele methode, de toepassing van testresultaten voor de indeling, aanduidingen inzake bijzondere gevaren (R-) en veiligheidsaanbevelingen (S-aanduidingen). Het systeem dat wordt voorgesteld voor preparaten die gevaarlijk zijn voor het milieu stemt overeen met het bestaande systeem voor preparaten die voor de gezondheid gevaren opleveren.

Met betrekking tot preparaten die gevaarlijk zijn voor de gezondheid is de conventionele methode uiteengezet in bijlage II van het voorstel. De nodige specificaties voor de toepasbaarheid van testresultaten staan in bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG inzake gevaarlijke stoffen ((PB L 196 van 16.8.1967. )) en de R- en S-aanduidingen in de bijlagen III en IV bij dezelfde richtlijn. Al deze bijlagen worden met de hulp van een comité door de Commissie aangepast aan de technische vooruitgang.

De Commissie is dan ook van oordeel dat de procedure voor het aanpassen van de richtlijn aan de technische vooruitgang, wat de gezondheids- en de milieueffecten betreft, gelijkwaardig is. Bovendien is de Commissie de mening toegedaan dat deze bijlagen alleen de technische aspecten behandelen en dat het comité zijn procedure moet voortzetten om deze bijlagen aan de technische vooruitgang aan te passen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2502/97 van Patricia McKenna (V) aan de Commissie (18 juli 1997)

Betreft: De brand in de nucleaire installatie te Sellafield, Groot-Brittannië

Op 12 juni 1997 brak er een brand uit in het nucleaire complex van Sellafield in Cumbria (Groot-Brittannië), terwijl ontmantelingswerkzaamheden werden uitgevoerd.

Van welke eventuele details over dit incident werd de Europese Commissie in kennis gesteld?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (4 september 1997)

British Nuclear Fuels LTD (BNFL) liet de Commissie weten dat de brand beperkt bleef tot een cabine die werd gebruikt om een roestvrij stalen vat met een snijbrander te ontmantelen in een niet meer in gebruik zijnd gebouw, dat er niemand gewond raakte en dat er geen sprake was van verontreiniging of het vrijkomen van radioactiviteit. De brand werd door de bedrijfsbrandweer geblust en werd meegedeeld in de BNFL Sellafield nieuwsbrief van 19 juni 1997.

De Commissie werd op het moment van de brand zelf niet op de hoogte gebracht, maar zij wijst erop dat de lidstaten daartoe in een dergelijk geval niet verplicht zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1403/97 van Concepció Ferrer (PPE) aan de Raad (22 april 1997)

Betreft: De fatwa tegen Salman Rushdie

Ter gelegenheid van de achtste verjaardag van de Iraanse fatwa tegen Salman Rushdie heeft de Stichting Khorad-15 de beloning voor degene die de Britse schrijver vermoordt van 2 tot 2,5 miljoen dollar opgetrokken.

De Iraanse regering heeft nooit gereageerd op het verzoek van de Europese Unie om voor dit probleem een oplossing te vinden. Het uitspreken van een fatwa is overigens strijdig met de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en staat haaks op het zelfbeschikkingsrecht van de staten. Overweegt de Raad in het licht van het voorgaande nieuwe initiatieven met het oog op een oplossing die inhoudt dat de fatwa tegen Salman Rushdie wordt opgeheven?

Antwoord (25 september 1997)

De aandacht van de Geachte Afgevaardigde wordt gevestigd op de verklaring van het Voorzitterschap van 13 februari 1997 naar aanleiding van de achtste jaardag van de "fatwa¨ tegen Salman Rushdie.

Het standpunt van de Raad over de opstelling van Iran is ongewijzigd gebleven; hoewel er in de huidige omstandigheden geen basis bestaat voor de voorzetting van de kritische dialoog met Iran, zal de Raad van Iran blijven eisen dat het zich voegt naar het international recht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2021/97 van Carlos Robles Piquer (PPE) aan de Commissie (11 juni 1997)

Betreft: Japanse inspanning voor samenwerking op het gebied van fundamenteel hersenonderzoek

Medio april 1997 werd bekendgemaakt dat het Human Frontier Science Program (HFSP), waarvan de wetenschappelijke raad wordt voorgezeten door de Franse professor Pierre Chambon, voor 1997 steun heeft toegekend voor 48 onderzoeksprojecten en 160 postdoctorale studiebeurzen van twee jaar.

De raad van beheer, die wordt voorgezeten door Dr. Kozo Iizuka, maakte bekend dat de begroting voor 1997 een bedrag van 47 miljoen dollar vertegenwoordigt. 80% van dit bedrag is afkomstig van Japan, terwijl de Verenigde Staten en de Europese Unie elk 10% bijdragen.

De eerste steun werd toegekend in 1990 en onlangs werden twee evaluaties verricht (ARA en PREST). Kan de Commissie meedelen of zij het gunstige wetenschappelijke oordeel van deze evaluaties onderschrijft? Meent de Commissie dat de Europese bijdrage aan deze organisatie zonder winstoogmerk, die zich bezighoudt met de internationale samenwerking op het gebied van fundamenteel onderzoek met betrekking tot de hersenen en de biologische functies, op hetzelfde niveau moet worden gehandhaafd?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (1 augustus 1997)

De Europese bijdrage aan het Human Frontier Science Programme (HFSP) wordt gezamenlijk gefinancierd door de lidstaten die aan de economische wereldtopconferenties deelnemen. De Gemeenschap en Zwitserland zorgen voor ondersteuning bij het beheer van het programma. De Gemeenschap draagt 800.000 ecu bij, d. i. circa 2% van het totale budget van 47 miljoen USD voor 1997.

Zoals bepaald in de statuten van het HFSP is een wetenschappelijke evaluatie van het programma uitgevoerd door vooraanstaande wetenschappers en is een algemene toetsing van het Human Frontier Science Programme verricht door de ARA Consulting Group Inc. (Canada) in samenwerking met Policy Research in Engineering, Science and Technology (PREST) van de universiteit van Manchester (Verenigd Koninkrijk). De conclusie van deze toetsing was dat het programma zeer succesvol was geweest bij de ondersteuning van transcontinentale wetenschappelijke samenwerking op het hoogste niveau. De toelagenregeling is zelfs uniek genoemd. Aanbevolen werd hersenonderzoek en moleculair onderzoek voorlopig te blijven steunen en het programma voort te zetten.

Tijdens een bijeenkomst in Washington op 20 mei 1997 zijn vertegenwoordigers van de partijen die het programma financieren overeengekomen het programma voort te zetten en het budget op te voeren, met name om de onderzoektoelagen een kritische massa te geven. De volgende algemene toetsing van het HFSP zal in 2001 plaatsvinden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0604/97 van Alex Smith (PSE) aan de Raad (27 februari 1997)

Betreft: Smokkel van kernmateriaal

Heeft de Raad, onder verwijzing naar het antwoord op schriftelijke vraag E-1957/96 ((PB C 385 van 19.12.1996, blz. 67. )) van mevrouw Breyer van 7 november 1996, nog iets wezenlijks toe te voegen in de zaak van de smokkel van kernmateriaal via Duitsland?

Antwoord (25 september 1997)

De Raad heeft in dit stadium niets wezenlijks toe te voegen aan zijn vorige antwoorden op de zaak, gegeven in de Publicatiebladen C 112 van 17 april 1996 en C 385 van 19 december 1996.

Het probleem wordt evenwel constant gevolgd door de bevoegde instanties en organen op het niveau van de Europese Unie, met name door de Europol Drugseenheid (EDE).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1944/97 van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie (4 juni 1997)

Betreft: Vissen met drijfnetten in de Middellandse Zee

Kan de Commissie bevestigen dat er in de begroting ruimte is geschapen voor het in de loop van 1997 operationeel maken van het EU-vaartuig dat toezicht op de visserij moet houden? Indien dit niet het geval is, hoe denkt zij te waarborgen dat de recente overeenkomst om drijfnetten in de Italiaanse vissersvloot af te schaffen, naar behoren wordt uitgevoerd?

Antwoord door Mevrouw Bonino namens de Commissie (29 juli 1997)

In het vooruitzicht van het begin van het seizoen voor de visserij met drijfnetten hebben de Commissie en de betrokken lidstaten overeenstemming bereikt over een gecoördineerd controleprogramma voor 1997 voor de Middellandse Zee. Het gaat om toezicht op de naleving van de communautaire regels door de betrokken vaartuigen en met name van de regels inzake de lengte van de netten.

De belangrijkste punten van het controleprogramma zijn:

- gecoördineerde inzet van de controlemiddelen (vliegtuigen, patrouillevaartuigen) van de betrokken lidstaten - Griekenland, Spanje, Frankrijk en Italië;

- uitwisseling van nationale visserij-inspecteurs, die zullen worden ingezet op patrouillevaartuigen van de verschillende lidstaten;

- grote controleactiviteit op zee en in de havens;

- geen tolerantiemarges wat betreft de naleving van de communautaire wetgeving;

- strikt toezicht door de inspectie van de Gemeenschap op de uitvoering van de nationale controleprogramma's.

De vaststelling van een gemeenschappelijk controleprogramma, dat een nauwe samenwerking en coördinatie omvat en de uitwisseling en inzet van nationale inspecteurs vereenvoudigt, betekent een nieuwe start voor de controle op deze tak van visserij. Het programma is overeengekomen om een einde te maken aan tekortkomingen op controlegebied in het verleden en om ervoor te zorgen dat wordt gevist met volledige naleving van de communautaire regels.

De Commissie zal harerzijds het hele seizoen nauw toezien op de uitvoering van de controleprogramma's door de lidstaten, en zal daartoe haar inspecteurs uitzenden naar havens en inzetten aan boord van patrouillevaartuigen van de lidstaten. In dit verband zijn de Commissie en de lidstaten overeengekomen dat in het visseizoen 1997 geen tolerantiemarges zullen worden gehanteerd bij overtreding van de communataire regels door de vissers.

De vissers die actief zijn in de drijfnetvisserij kunnen nu vragen om beëindigingspremies in het kader van het Italiaanse nationale omschakelingsprogramma. Deelneming aan het programma staat vrij; vissers die de drijfnetvisserij willen voortzetten, mogen dat dus, mits zij zich houden aan de regels van de Gemeenschap.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2557/97 van Klaus-Heiner Lehne (PPE) aan de Commissie (24 juli 1997)

Betreft: Deelname van de Europese Unie aan het International Science en Technology-Center (ISTC) in Moskou

Op het ogenblik staan de Europese medewerkers van het ISTC in Moskou onder contract bij de European Association for Cooperation (EAC). Dit geldt onder andere voor de Executive Director en andere leidende functionarissen. De EAC heeft de medewerkers geïnformeerd dat zij niet in staat is de contracten na 1997 te verlengen. Hiervoor worden begrotingsredenen genoemd. De Europese medewerkers zijn echter door de Governing Board tot februari 1999 aangesteld, hoewel hun betaling niet is gewaarborgd.

Hoe is de Commissie van plan om in de toekomst de verdere deelname van de Europese Unie aan het ISTC te waarborgen? Wie wordt de financiële uitvoerder van de contracten met de Europese werknemers van de ISTC?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (12 september 1997)

In totaal zijn vijf personen door de Gemeenschap gedetacheerd bij het Internationaal Centrum voor Wetenschap en Technologie (ISTC) in Moskou, waaronder de directeur-generaal van het ISTC. Deze vijf personen staan onder contract bij de Europese Associatie voor Samenwerking (EAC), die inderdaad de stopzetting van haar activiteiten per 31 december 1997 heeft aangekondigd.

De directeur-generaal is benoemd door de Raad van Beheer van het ISTC, voor een tijdsduur van twee jaar, tot februari 1999. De EAC wenst nu het contract slechts tot en met 31 december 1997 op zich te nemen. Er dient dus in een nieuwe contractregeling te worden voorzien, ook voor de andere personeelsleden wier contracten in de periode van 31 december 1997 tot en met 30 november 1998 komen te vervallen.

Er wordt thans gezocht naar oplossingen voor het afsluiten van contracten met de betrokken personen voor de periode na 31 december 1997. Wat de begrotingslast betreft die deze contracten vormen, deze viel en zal blijven vallen onder de begroting van het Programma Tacis.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2403/97 van Gerhard SCHMID aan de Commissie. Bejaardentehuizen



Publicatieblad Nr. C 076 van 11/03/1998 blz. 0107



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2403/97 van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie (10 juli 1997) Betreft: Bejaardentehuizen 1. Stelt de Europese Unie middelen beschikbaar voor de inrichting of de exploitatie van woonprojecten voor ouderen (bejaardentehuizen, aanleunwoningen)? 2. Zo ja, in het kader van welke programma's? Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (10 september 1997) In de - momenteel geblokkeerde - begrotingslijn B3-4103 (programma ten behoeve van ouderen) zijn dergelijke uitgaven niet voorzien. Ook de structuurfondsen beschikken niet over specifieke begrotingslijnen voor de financiering van dit soort projecten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1530/97 van Hiltrud BREYER aan de Commissie. Informatie over de hoogte van de EG- steunbedragen die van januari t/m december 1994 ten goede kwamen aan Rheinland- Pfalz (AANVULLEND ANTWOORD)



Publicatieblad Nr. C 076 van 11/03/1998 blz. 0037



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1530/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Commissie (5 mei 1997) Betreft: Informatie over de hoogte van de EG-steunbedragen die van januari t/m december 1994 ten goede kwamen aan Rheinland-Pfalz Kan de Commissie mededelen voor welke maatregelen en voor welke bedragen in 1994 middelen van de Gemeenschap ten goede kwamen aan Rheinland-Pfalz uit: 1. het Europees Sociaal Fonds, 2. het vierde kaderprogramma voor onderzoek, 3. het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, 4. de programma's van de Gemeenschap in de sectoren milieu en energie, 5. het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw - afdeling Oriëntatie en afdeling Garantie, 6. andere programma's van de Gemeenschap? Gecombineerd Aanvullend Antwoord op de schritftelijke vragen E-1530/97, E-1531/97 en E-1532/97 van de heer Santer namens de Commissie (24 september 1997) Het geachte Parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op haar schriftelijke vraag E-1528/97 ((PB C 60 van 25.2.1998, blz. 24. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1929/97 van Salvador Garriga Polledo (PPE) aan de Commissie (4 juni 1997)

Betreft: Uitbreiding van de Europese Unie

Is het in overeenstemming met het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) tussen de vijftien lidstaten om de uitbreiding van de Europese Unie te stellen boven het bereiken van de economische en sociale samenhang in de EU?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (3 juli 1997)

De versterking van de economische en sociale cohesie is een van de doelstellingen van de Gemeenschap, zoals bepaald in artikel 2 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en in de artikelen 130 A tot en met 130 E van titel XIV van dat verdrag.

Verder is in artikel O van het Verdrag betreffende de Europese Unie het volgende bepaald: "Elke Europese staat kan verzoeken lid te worden van de Unie. (...) De voorwaarden voor de toelating en de uit die toelating voortvloeiende aanpassingen van de Verdragen waarop de Unie is gebaseerd, vormen het onderwerp van een akkoord tussen de lidstaten en de staat die het verzoek indient.¨

Dit betekent dat, evenals bij de uitbreiding van 1995 (Oostenrijk, Zweden en Finland), het in artikel 2 verankerde beginsel van de versterking van de economische en sociale cohesie alsmede de in de artikelen 130 A tot en met 130 E vastgestelde nadere bepalingen, in de toekomstige lidstaten ten uitvoer moeten worden gelegd volgens een in de toetredingsverdragen overeen te komen methode.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2220/97 van Gérard Caudron (PSE) aan de Commissie (30 juni 1997)

Betreft: Verdeling van door het MEDA-programma gesteunde projecten

Bovengenoemd programma is van niet te onderschatten belang voor de economische ontwikkeling van en de vrede in het Middellandse-Zeegebied.

Ondanks het feit dat de begrotingskredieten voor sommige aspecten nauwelijks toereikend lijken, kan de voortzetting van dit programma derhalve slechts met instemming worden begroet.

De kredieten uit begrotingslijn B7-705 zijn bestemd voor eenmalige projecten, hetgeen zonder enige twijfel zeer bevorderlijk is voor het aantal gesteunde projecten en deelneming van een zo groot mogelijk aantal organisaties, doch tevens een bron van frustratie vormt voor NGO's die bepaalde projecten op grond van deze regel geen vervolg kunnen geven.

Kan de Commissie niet overwegen een groot deel van de MEDA-begroting beschikbaar te stellen voor organisaties die in het verleden hebben bewezen over uitstekende kwaliteiten en kennis te beschikken?

Antwoord van de heer Marin namens de Commissie (29 juli 1997)

In 1996 zijn in het kader van het programma Méda voor democratie 62 activiteiten gefinancierd door de Gemeenschap. De begunstigde landen waren Marokko, Algerije, Tunesië, Egypte, Jordanië, Libanon, de Palestijnse gebieden en Israël (vooral met het oog op de betrekkingen tussen Israël en de Palestijnen), Cyprus en Turkije. Gelet op het aantal landen is het onvermijdelijk dat het programma een grote verscheidenheid aan projecten financiert.

Enerzijds in het inderdaad nuttig dat prioriteit wordt toegekend aan projecten die worden ingediend door organisaties die zich reeds hebben bewezen door hun activiteiten ter bevordering van de democratie en de mensenrechten in het Zuidelijk en Oostelijk Middellandse-Zeegebied. In deze zin zou het nuttig zijn dat een organisatie subsidie kan blijven ontvangen van de Gemeenschap voor zover de gefinancierde activiteiten positief worden geëvalueerd.

Anderzijds heeft begrotingslijn B7-705 eveneens tot doel de deelname van zoveel mogelijk organisaties te stimuleren, en aldus bij te dragen aan de ontwikkeling van de democratische maatschappij in de derde mediterrane landen.

Bij de uitvoering van het MEDA-programma tracht de Commissie een evenwicht tussen beide doelstellingen te handhaven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2333/97 van Johanna Maij-Weggen (PPE) aan de Commissie (7 juli 1997)

Betreft: Confiscatie van bijbels in Oezbekistan

Volgens het Nederlands Dagblad van 19 april 1997 zou de regering van Oezbekistan 25000 bijbels hebben geconfisqueerd die bestemd waren voor christenen in deze republiek.

Bent u bereid om over deze kwestie opheldering te vragen bij de regering van Oezbekistan, dit mede met het oog op artikel 2 van de partnerships- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en Oezbekistan, waarin wordt verwezen naar de mensenrechten zoals neergelegd in de Slotakte van Helsinki in het Handvest van Parijs?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (4 september 1997)

De Commissie beschikt niet over informatie betreffende de aangehaalde feiten.

Zij heeft contact opgenomen met de Oezbeekse autoriteiten maar heeft tot nog toe van hen geen concrete inlichtingen intvangen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2332/97 van Johanna Maij-Weggen (PPE) aan de Commissie (7 juli 1997)

Betreft: Stukken vlees van beschermde walvissen in Japanse winkels

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat uit een DNA-onderzoek van Drs Scott Baker en Gina Lento van de Universiteit van Auckland in opdracht van IFAW, Greenpeace, Earthtrust en andere organisaties is gebleken dat er in Japanse winkels tot op de dag van vandaag nog steeds vlees van beschermde walvissen wordt verkocht?

Weet de Commissie dat het vangen van deze beschermde walvissoorten sinds 1986 is verboden door het "International Whaling Commission's moratorium on commercial whaling¨ en dat in Japan de eerste maanden van 1997 bij meer dan 20% van de gecontroleerde stukken vlees is gebleken dat het om vlees van beschermde walvissoorten gaat?

De Japanse autoriteiten claimen dat het gaat om oude voorraden en om dieren die bij het vissen per ongeluk gevangen zijn. Wat vindt de Commissie van deze argumenten?

Hoe denkt de Commissie over het feit dat Japan probeert om via CITES de jacht op walvissen en de internationale handel in walvissen weer toe te laten? En wat de mening van de Commissie over het toelaten van jacht en handel op (beschermde) walvissoorten?

Hoe zal de Commissie bij Japan protesteren tegen de bovengenoemde houding en praktijken?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (25 juli 1997)

Het is bekend dat vlees van verscheidene walvisachtigen zowel legaal als illegaal wordt verhandeld met Japan en Korea en binnen die landen te koop is. Het probleem is uitgebreid aan bod gekomen op de tiende vergadering van de Conferentie van de partijen bij de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (CITES), die van 9 tot 20 juni 1997 plaats had in Harare, Zimbabwe. Op de conferentie werden een aantal aanbevelingen aangenomen om de controles te verbeteren en de mogelijkheden voor de opsporing van walvisvlees van illegale oorsprong uit te breiden. In deze context zij erop gewezen dat de Japanse autoriteiten er talrijke keren in geslaagd zijn illegale transporten in beslag te nemen.

De Commissie bevestigt dat er voorraden walvisvlees van vóór het moratorium bestaan, evenals voorraden die afkomstig zijn van de Japanse wetenschappelijke walvisvangst. Walvisvlees kan tot tien jaar lang worden opgeslagen. Ook is er walvisvlees dat afkomstig is van bijvangsten en zelfs van gestrande walvissen.

De op de voornoemde conferentie door Japan (en Noorwegen) gedane voorstellen om bepaalde walvispopulaties van bijlage I van CITES naar bijlage II over te hevelen, werden allemaal verworpen of ingetrokken en de Gemeenschap heeft zich krachtig tegen deze voorstellen verzet.

Tenslotte is de Commissie van oordeel dat zowel wetenschappelijke als commerciële walvisvangst alleen mag plaatshebben binnen het kader van de Conventie voor de regeling van de walvisvangst en bijgevolg niet zonder de goedkeuring van de Internationale Walvisvangstcommissie (IWC). Zij heeft dit standpunt vaak herhaald sinds de goedkeuring van het moratorium op de commerciële walvisvangst door de IWC.