ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2566/00

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(1 augustus 2000)

Betreft: Aansprakelijkheid bij fraude

Gebruikers van krediet- en debitkaarten binnen de Europese Unie worden in het algemeen beschermd tegen frauduleus gebruik van hun kaarten met een bepaalde limiet voor hun aansprakelijkheid.

Zou de Commissie willen meedelen welke lidstaten thans soortelijke limieten toepassen voor de aansprakelijkheid van gebruikers die de dupe worden van hackers of van frauduleus gebruik van elektronische bankrekeningen?

Overweegt de Commissie, gelet op de te verwachten groei van geldopnames in het buitenland, in samenhang met zowel de euro als het Internet, met voorstellen te komen om de consumenten te beschermen tegen feitelijk onbeperkte risico's in geval van frauduleuze toegang tot hun Internetrekeningen?

Aanvullend antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(6 november 2000)

De bescherming waarnaar de geachte afgevaardigde verwijst, komt hoofdzakelijk aan de orde in Aanbeveling 97/489/EEG van 30 juli 1997 betreffende transacties die met een elektronisch betaalinstrument worden verricht, in het bijzonder inzake de betrekking tussen uitgever en houder(1). Naar de toepassing en inachtneming van deze aanbeveling wordt momenteel onderzoek gedaan. De eindbevindingen van dit onderzoek worden in het voorjaar van 2001 verwacht.

De aanbeveling is van toepassing op alle elektronische betaalmiddelen en dus ook op elektronisch bankieren. Hieruit vloeit voort dat de plafonds in artikel 6 van de aanbeveling ook van toepassing zijn op elektronische rekeningen. Het hierboven genoemde onderzoek zal zonder enige twijfel de benodigde statistische gegevens en daarmee ook een uitgangspunt opleveren voor een eventueel besluit tot wijziging van de plafonds.

De geachte afgevaardigde wordt voorts verzocht kennis te nemen van het antwoord op vraag E-2833/00 van de heer van Velzen(2).

(1) PB L 208 van 28.8.1997.

(2) Zie blz. 103.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2557/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(31 juli 2000)

Betreft: Avondklok in Tsjetsjenië

Uit het feit dat de Russische autoriteiten in Tsjetsjenië opnieuw de avondklok hebben ingesteld, blijkt dat deze verschrikkelijke oorlog nog steeds niet is afgelopen. Welke maatregelen denkt de Europese Unie tegen deze achtergrond te ondernemen om de democratische rechten van het Tsjetsjeense volk, die door Rusland worden geminacht, te herstellen?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2557/00 en E-2634/00

(16 november 2000)

Naar aanleiding van de Europese Raad van Feira in juni 2000 heeft de Europese Unie de algemene situatie in Rusland opnieuw bekeken. Vervolgens is besloten dat de Unie zal bijdragen aan de bevordering van de democratie, de rechtsstaat en een marktgerichte economie. Dat is de basis waarop een hechte en vruchtbare relatie op lange termijn met Rusland gevestigd moet zijn. De Unie heeft herhaald dat het delen van gemeenschappelijke waarden, met name eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, voorwaarde is voor de ontwikkeling van een dergelijke relatie met Rusland, Tsjetsjenië daaronder begrepen.

Vanaf het begin van de crisis in de Tsjetsjeense Republiek van de Russische Federatie heeft de Raad duidelijk gemaakt dat alleen een politieke oplossing tot een duurzame vredesregeling kan leiden. Daarom heeft de Unie altijd gepleit voor naleving van de rechten van alle mensen in Tsjetsjenië. De Raad hecht tevens groot belang aan het beginsel van de territoriale integriteit van de Russische Federatie. In het kader van haar langetermijnbeleid van constructieve betrokkenheid heeft de Unie er voortdurend op aangedrongen dat Rusland zijn verbintenissen nakomt.

De Unie roept Rusland op te doen wat de internationale gemeenschap in verband met Tsjetsjenië vraagt, namelijk excessief geweld vermijden, voorkomen dat het conflict zich verder uitbreidt, een politiek proces voortzetten dat ook de verkiezing van Tsjetsjeense vertegenwoordigers omvat, daadwerkelijk een onafhankelijk onderzoek naar mensenrechtenschendingen instellen, samenwerken met de Raad van Europa, de permanente missie van de OVSE steunen in de uitoefening van haar volledige mandaat en zorgen dat de NGO's veilig humanitaire bijstand kunnen verlenen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3099/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(4 oktober 2000)

Betreft: Europees verslag over de kwaliteit van het schoolonderwijs

In antwoord op de vragen E-2357/00 en E-2358/00(1) geeft de Commissie toelichting bij de methodologie (in casu het niet-uitsplitsen van gegevens naar de Vlaamse gemeenschap en de Franse gemeenschap) die ze in het rapport European Rapport on Quality of School Education heeft gebruikt voor de Belgische federatie. Over de kernvraag (in casu een vertekend en derhalve onjuist beeld van de onderwijssituatie in de Belgische federatie) spreekt ze zich echter niet uit.

1. Erkent de Commissie dat haar methodologie een vertekend en derhalve onjuist beeld geeft van de onderwijssituatie in de Belgische federatie? Zo neen, hoe verdedigt de Commissie haar methodologische keuze vermits onderwijs in de Belgische federatie ondubbelzinnig tot de bevoegdheden behoort van de gemeenschappen?

2. Zal de Commissie gezien de bevoegdheidsverdeling in de Belgische federatie voortaan gebruik maken van een uitsplitsing naar Vlaamse en Franse gemeenschap? Zo neen, waarom weigert de Commissie rekening te houden met de bevoegdheidsverdeling in de Belgische federatie en haar onderwijsgegevens uit te splitsen?

(1) PB C 89 E van 20.3.2001.

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(17 november 2000)

De Commissie heeft de methodologie voor de opstelling van het Europees verslag over de kwaliteit van het schoolonderwijs uiteengezet in haar eerdere antwoorden op de schriftelijke vragen E-2357/00 en E-2358/00(1) van de geachte afgevaardigde.

De Commissie houdt vanzelfsprekend rekening met de constitutionele situatie van de bij haar studies en verslagen betrokken landen. De Commissie is zich er ten volle van bewust dat de verantwoordelijkheden voor het onderwijs in sommige landen op regionaal niveau liggen.

Bij de presentatie van statistische gegevens over het onderwijs wil de Commissie de nationale situatie illustreren en vergelijkingen tussen de landen geven. Alle tabellen in het verslag vermelden of de gegevens op de algemene situatie in België betrekking hebben, dan wel op de gemeenschappen afzonderlijk. Daarom is de Commissie van mening dat de gegevens in het verslag geen vertekend of onjuist beeld van de situatie in België geven.

(1) PB C 89 E van 20.3.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3672/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(27 november 2000)

Betreft: Invoering van dode- en blindehoekspiegel

In de Belgische federatie zijn dit jaar reeds vijftien dodelijke verkeersslachtoffers te betreuren omdat vrachtwagenchauffeurs hen niet hadden opgemerkt in de zogenaamde dode hoek van hun zijspiegel. Volgens het Belgisch Instituut voor Verkeersveiligheid zou een vrachtrijder gemiddeld vijf keer per dag een weggebruiker rechts van z'n voertuig niet kunnen zien in de zijspiegel.

Er bestaat nochtans een eenvoudige oplossing voor het probleem, de dode- en blindehoekspiegel (dobli). Het betreft een kleine bolle spiegel, die ook wordt gebruikt in gevaarlijke haarspeldbochten. De verplichting een dobli-spiegel aan te brengen bij (vracht)wagens vereist evenwel een wijziging van richtlijn 71/127/EEG(1) (laatst gewijzigd bij richtlijn 88/321/EEG(2) van 16 mei 1988).

Is de Commissie bereid richtlijn 71/127/EEG (laatst gewijzigd bij richtlijn 88/321/EEG van 16 mei 1988) aan te passen om de zogenaamde dobli-spiegel te verplichten bij (vracht)wagens? Zo neen, waarom acht de Raad de invoering van de dobli-spiegel niet noodzakelijk in de strijd tegen verkeersslachtoffers ingevolge de dode hoek? En welke andere maatregelen schuift de Commissie dan naar voren om het probleem van de zogenaamde dode hoek bij (vracht)wagenbestuurders op te lossen?

(1) PB L 68 van 22.3.1971, blz. 1.

(2) PB L 147 van 14.6.1988, blz. 77.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(16 januari 2001)

Ook de Commissie is bezorgd over het aantal ongevallen dat wordt veroorzaakt door chauffeurs die niet merken dat andere weggebruikers zich zeer dicht bij of al naast hun eigen voertuig bevinden. Vaak gebeuren deze ongevallen bij een verandering van rijrichting bij kruisingen en dergelijke, wanneer de chauffeurs andere weggebruikers, die zich in de dode hoek van hun achteruitkijkspiegel aan de rechterzijde van het voertuig bevinden, niet opmerken. Als het om grotere voertuigen als vrachtauto's of bussen gaat, hebben deze ongevallen vaak ernstig letsel of zelfs de dood van kwetsbare verkeersdeelnemers als fietsers tot gevolg.

De Commissie zal de situatie zorgvuldig bestuderen en de komende maanden met de lidstaten, de industrie en andere belanghebbenden nagaan of het mogelijk is het gevaar te verminderen door een wijziging van Richtlijn 71/127/EEG van de Raad van 1 maart 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende achteruitkijkspiegels van motorvoertuigen, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/321/EEG van de Commissie van 16 mei 1988, teneinde hierin specifieke eisen voor blindehoekspiegels op te nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2996/00

van John Cushnahan (PPE-DE) aan de Raad

(25 september 2000)

Betreft: Democratische Republiek Congo

Is de Raad op de hoogte van de moeilijke positie waarin de media in de Democratische Republiek Congo sinds de machtaanvaarding door Kabila in 1997 verkeren? Sinds zijn inwijding zijn meer dan 130 journalisten en medewerkers van de media blootgesteld geweest aan pesterijen, zijn geslagen, willekeurig gevangen genomen of gedwongen in ballingschap te gaan.

Wat denkt de Raad te ondernemen met het oog op de benarde toestand van de twee journalisten uit Kinshasa die zijn aangehouden en beschuldigd van hoogverraad?

Antwoord

(20/21 december 2000)

De Raad is zich er terdege van bewust dat de media in de Democratische Republiek Congo reeds vele jaren in een moeilijke positie verkeren, die er sinds President Kabila aan de macht is gekomen jammer genoeg niet beter op is geworden. Hoewel de door het geachte parlementslid vermelde concrete gevallen niet specifiek aan de Raad zijn voorgelegd, heeft de Raad herhaaldelijk gereageerd op de gebeurtenissen die zich in Congo hebben voorgedaan en volgt hij een duidelijk vastgelegd beleid met betrekking tot de crisis in het gebied van de Grote Meren. Tijdens de bespreking van de conflicten in Afrika, die de Raad op 22 mei 2000 heeft gehouden, heeft hij zich zeer bezorgd getoond over de voortdurende schendingen van de mensenrechten die zowel van officiële als niet-officiële zijde in het gebied van de Grote Meren worden begaan. Onlangs heeft de Unie ook, in een verklaring van 22 september 2000, gememoreerd dat de eerbiediging van het volkenrecht, de bescherming van de bevolking en de mensenrechten, alsmede het herstel van de democratie, voorwaarden zijn voor de terugkeer naar de vrede in de Democratische Republiek Congo.

Voorts heeft de Europese Unie, in het kader van de Verenigde Naties, het initiatief genomen om in de Derde Commissie en de Commissie voor de rechten van de mens voorstellen te doen voor resoluties over de situatie van de mensenrechten in Congo.

De Raad geeft het geachte parlementslid de verzekering dat hij te allen tijde zal blijven waken over de eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, met inbegrip van de persvrijheid, en dat hij het lot van de ten onrechte vervolgde journalisten van nabij zal blijven volgen. Voorts zal de Raad diplomatieke druk blijven uitoefenen, onder meer via de door de speciale vertegenwoordiger voor het gebied van de Grote Meren verrichte werkzaamheden ter ondersteuning van de uitvoering van de overeenkomst van Lusaka, het enige instrument waarmee een oplossing van het conflict door onderhandelingen en een terugkeer naar vrede, stabiliteit en democratie in de Democratische Republiek Congo mogelijk is.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2282/00

van Elizabeth Lynne (ELDR) aan de Commissie

(29 juni 2000)

Betreft: Europese scholen

Op dit moment zijn er 15 Europese scholen die onderwijs verstrekken aan de kinderen van EU-ambtenaren. Dit kost de EU-belastingbetalers een flinke schep geld. Al deze kinderen mogen op een Europese vakantie die door de EU-belastingbetaler moet worden opgebracht. Kunnen alle kinderen in Europa niet elk jaar op vakantie op kosten van de EU-begroting? Hoe kan de Commissie rechtvaardigen dat zij deze kinderen een gratis vakantie verstrekt? Vindt de Commissie het terecht dat deze scholen zo veel kosten?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(27 juli 2000)

De Europese scholen zijn opgericht om onderwijs te verstrekken aan de kinderen van de personeelsleden van de Europese Instellingen uit alle lidstaten, en daardoor het functioneren van deze Instellingen te vergemakkelijken. Er kunnen ook andere kinderen worden toegelaten. Momenteel zijn er tien en niet vijftien Europese scholen, verspreid over zes lidstaten. Krachtens de overeenkomst van 12 april 1957 worden deze scholen beheerd door een Raad van Bestuur, een intergouvernementeel orgaan samengesteld uit de ministers die in de lidstaten verantwoordelijk zijn voor onderwijs en/of voor internationale culturele betrekkingen. Ook een vertegenwoordiger van de Commissie heeft zitting in de Raad van Bestuur.

De leerlingen van de Europese scholen gaan niet op vakantie op kosten van de Europese belastingbetaler. Zoals dat ook in de nationale onderwijsstelsels gebruikelijk is, organiseren de scholen schoolreizen om de leerlingen de gelegenheid te geven nieuwe kennis en ervaring op te doen. Het betreft hier evenwel activiteiten met een uitgesproken pedagogisch doel, die in het kader van het leerprogramma worden voorbereid en besproken. De schoolreizen worden voor een bepaalde klas of rond een bepaald thema georganiseerd en kunnen niet als jaarlijkse vakantie worden beschouwd. De regeling inzake schoolreizen is door de Raad van Bestuur goedgekeurd op de vergadering van 27 en 28 april 1999.

Of aan alle kinderen in Europa een kosteloze jaarlijkse vakantie in het buitenland kan worden aangeboden, is een aangelegenheid van de lidstaten, en niet van de Commissie. De verantwoordelijkheid voor het onderwijs aan de kinderen van de diverse lidstaten ligt namelijk bij de regering van de betrokken lidstaat.

De algemene kosten van de Europese scholen worden toegelicht in de begroting van de scholen, die ieder jaar door de Raad van Bestuur wordt goedgekeurd en waarvan de vertegenwoordiger van de Raad van Bestuur ieder jaar een kopie naar de Voorzitter van het Parlement zendt. Het bedrag van de subsidie van de Commissie voor de Europese scholen wordt ieder jaar door de Raad en het Parlement bepaald bij de vaststelling van de begroting van de Gemeenschap.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3291/00

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(25 oktober 2000)

Betreft: Promoten van de werkzaamheden van de EU

De Europese Unie komt in aanzienlijke mate tussenbeide in tal van sectoren van het socio-economisch leven op ons continent, waarbij haar initiatieven in de meeste lidstaten de steun genieten van de grote meerderheid van de burgers, althans volgens de opiniepeilingen die Eurostat regelmatig in de 15 lidstaten doorvoert.

Kan de Commissie inlichtingen verstrekken over de communautaire regelgeving betreffende het promoten van de werkzaamheden van de instellingen van de Europese Unie in de media van de lidstaten? Is het promoten van de werkzaamheden van de instellingen van de Europese Unie de exclusieve bevoegdheid van de lidstaten of nemen de Commissiediensten zelf ook aanvullende initiatieven, en zo ja, welke?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(8 december 2000)

Om met name de toenadering tot de Gemeenschap te bevorderen, verschaffen de communautaire instellingen, in samenwerking met de lidstaten, de burgers informatie over het communautaire beleid en de communautaire initiatieven, de besluitvorming en de fasen in de opbouw van Europa.

Hiertoe is in de Gemeenschapsbegroting een specifike titel (B-3) gecreëerd voor voorlichtings- en communicatieactiviteiten met een krediet van 93,5 miljoen in 2000.

Een interinstitutionele werkgroep, bestaande uit vertegenwoordigers van het Parlement en de Commissie, bepaalt de onderwerpen die van gemeenschappelijk belang zijn en coördineert de voorlichtingsactiviteiten.

Deze worden door de Commissie en het Parlement ten uitvoer gelegd, vaak gezamenlijk met de lidstaten. Er zijn namelijk drie soorten activiteiten: acties van de vertegenwoordigingen in de lidstaten (rechtstreekse communicatie en verspreiding van informatie), acties vanuit de zetel van de Commissie (analyse van de publieke opinie, publicaties voor het brede publiek over de communautaire beleidslijnen) en gezamenlijke acties met de lidstaten in het kader van overeenkomsten inzake voorlichtingsacties betreffende het Europese burgerschap (euro, Intergouvernementele Conferentie).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0112/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(27 januari 2000)

Betreft: Omlegging van het tracé van een hoogspaningskabel in Merza (Galicië)

Het overheidsbedrijf Rede Eléctrica de Espanha S.A. en de regering van Galicië hebben besloten het tracé van een hoogspanningslijn van 400 kv, tussen Meson do Vento in Galicië en het dorp Lindoso aan de Portugese grens dat door de Commissie is goedgekeurd en deel uitmaakt van het door het EFRO gefinancierd operationeel programma voor Galicië voor de periode 1990-1993 te verleggen. In strijd met het door de Commissie goedgekeurde traject loopt het tracé nu door het dorp Merza, waar 800 mensen wonen. Het besluit van de Galicische regering uit 1996 is bovendien in strijd met de voorschriften van de Unie betreffende de bestrijding van de schadelijke gevolgen van niet-ioniserende straling, waarin wordt aanbevolen dat een tracé in zo'n geval dient te lopen buiten gebieden waar permanente activiteiten plaatsvinden of mensen wonen, en waarin de verplichting wordt opgelegd eerst een milieu-effectstudie te verrichten en in ieder geval te zorgen voor procedures betreffende schadevergoeding en onteigening. Bovendien profiteert het dorp Merza van een maatregel uit het programma Leader en deze wordt ernstig geschaad door het bestaan van de illegale hoogspanningskabel. Ondanks herhaaldelijke verzoeken hebben noch de Galicische autoriteiten, noch de Spaanse staat de nodige maatregelen getroffen om deze situatie te herstellen. Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zij denkt te nemen om deze schending van de EU-voorschriften in Merza te herstellen en de inwoners van dit dorp genoegdoening te geven?

Aanvullend antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(3 juli 2000)

Uit de inlichtingen die de Spaanse autoriteiten hebben verstrekt, blijkt niet dat bij het door het geachte parlementslid genoemde project de communautaire regelgeving is overtreden. De verandering van het tracé voor de betrokken elektrische leiding lijkt te voldoen aan de voorschriften die op dat ogenblik van kracht waren.

Als het geachte parlementslid over andersluidende informatie beschikt, is de Commissie bereid de zaak verder te onderzoeken met de Spaanse autoriteiten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2495/00

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(2 augustus 2000)

Betreft: Kredieten uit hoofde van de structuurfondsen voor de milieubescherming in Madrid

De ministers van Milieu van de EU hebben op hun onlangs gehouden vergadering in Porto verklaard dat de EU een einde dient te maken aan haar versnipperde en rommelige politieke beleid ten behoeve van de steden en van de milieubescherming een van haar prioriteiten moet maken. De 15 gaven op deze vergadering toe dat de grote steden ernstige economische problemen veroorzaken als gevolg van het inefficiënte energiegebruik en de slechte organisatie van hun activiteiten en diensten.

Concentratie op milieubescherming in de steden waar 80 % van de burgers van de Unie leven, moet politieke prioriteit krijgen. Daartoe moet beter gebruik worden gemaakt van de bestaande financieringsmogelijkheden, met name van de vele miljoenen van de structuurfondsen.

Kan de Commissie meedelen welke kredieten de stad Madrid, een van de meest vervuilde steden van de EU, uit hoofde van de genoemde fondsen heeft ontvangen en hoe zij ervoor kan zorgen dat de geest van de bovengenoemde verklaring van Porto er in de naaste toekomst toe bijdraagt het leven in deze stad menselijker en aangenamer te maken?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(25 oktober 2000)

Milieubescherming is een hoofdprioriteit in de door de Structuurfondsen gesteunde programma's en de Commissie onderkent het belang dat een milieu-infrastructuur van hoge kwaliteit heeft voor de sociaal-economische ontwikkeling van de regio's.

De steun die in het kader van de door de Structuurfondsen medegefinancierde regionale programma's wordt verleend, spitst zich toe op de zwakste gebieden van de Unie. De stad Madrid is naar Europese normen betrekkelijk welvarend en heeft daarom minder van de steun uit de Structuurfonden geprofiteerd dan de armere regio's van Spanje die in aanmerking komen voor doelstelling 1.

In de programmeringsperiode 1994-1999 heeft een probleembuurt in de binnenstad van Madrid 11,9 miljoen toegewezen gekregen in het kader van het communautaire initiatief URBAN. Via dit URBAN-programma zijn maatregelen op het gebied van milieuverbetering ondersteund. In de periode 2000-2006 komen sommige stadsdelen in aanmerking voor doelstelling 2. Madrid profiteert ook van het Cohesiefonds, dat in het hele land bijstand verleent. Voor milieuprojecten in Madrid is uit het Cohesiefonds steun verleend ten bedrage van in totaal 146 miljoen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2509/00

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(2 augustus 2000)

Betreft: Spaanse en Italiaanse wijn in Calais

Beschouwt de Commissie de belastingvrije invoer van bier en wijn uit Frankrijk in het VK als een ernstig probleem voor de interne markt als daardoor ook andere lidstaten dan Frankrijk en VK worden getroffen?

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat de hoeveelheid Italiaanse en Spaanse wijn die aan Britse klanten in Frankrijk wordt verkocht, ongeveer de helft bedraagt van de Britse binnenlandse verkopen van wijn uit deze landen?

Is de Commissie het eens met de Britse brouwindustrie dat Spanje naar schatting ongeveer 7 miljoen liter wijn per jaar minder verkoopt als gevolg van de belastingvrije invoer van Calais naar Dover en Italië van meer dan 10 miljoen liter per jaar?

Is de Commissie voornemens deze kwestie te bestuderen als onderdeel van een onderzoeksproject naar buitensporige accijnsverschillen dat aan het begin van het volgend jaar door externe adviseurs zal worden opgesteld?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(14 september 2000)

De Commissie is niet in het bezit van informatie over een mogelijke daling van de verkoop van Spaanse en Italiaanse wijn in het Verenigd Koninkrijk als gevolg van toegenomen grensoverschrijdende wijnaankopen door Britse consumenten in Frankrijk. Zij kan derhalve geen uitspraak doen over de door de Britse brouwerijsector aangehaalde cijfers.

De Commissie zal, als onderdeel van haar volgende verslag over de verschillende minimumaccijnsrechten en de accijnsrechten die worden toegepast door de lidstaten, dat zij begin 2001 wil indienen, deze tarieven onderzoeken in het licht van een goede werking van de interne markt. Voor zover hierover gegevens beschikbaar zijn, zal zij verschijnselen zoals die welke beschreven worden door het geachte parlementslid, in dit verslag en in de studie waartoe zij externe deskundigen opdracht heeft gegeven, aan de orde stellen. In deze studie zal men zich met name buigen over de concurrentie tussen de verschillende categorieën van alcoholhoudende dranken en zal getracht worden de trends in het alcoholverbruik vast te stellen en te verklaren. De Commissie verzoekt het geachte parlementslid derhalve alle relevante informatie waarover hij beschikt aan haar voor te leggen.