SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2881/02

van Theresa Villiers (PPE-DE)en Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(14 oktober 2002)

Betreft: Verkoop van Ierse dagbladen

1. Is het de Commissie bekend dat in de Ierse Republiek de dagbladhandel verzendingskosten te betalen heeft om alle nationale kranten uit het Verenigd Koninkrijk te kunnen ontvangen en verkopen, maar dat dat soort kosten niet verschuldigd is op de grote Ierse bladen zoals de Irish Independent, de Irish Times en de Irish Examiner (voor de laatste titel weliswaar alleen in de provincie Munster)?

2. Is het haar bekend dat de bewuste verzendingskosten veel sterker gestegen zijn dan de index van de kleinhandelsprijzen?

3. Weet ze ook dat in het noorden van de graafschap Donegal de verdeling van dagbladen volledig in handen is van de Britse en Noordierse dagbladhandelaars Menzies en WNS, met exclusieve territoriale afspraken zodat ze verzendingskosten kunnen aanrekenen en hun facturen in pond sterling in plaats van in euro kunnen opstellen?

4. Is het de Commissie verder bekend dat Ierse dagbladuitgevers, om verdeling van hun titels in het Verenigd Koninkrijk te verkrijgen, exclusieve verdeelcontracten ondertekenen, zodat Britse en Noordierse dagbladhandelaars die bevoorraad willen worden, hun leverancier niet kunnen kiezen en verzendingskosten moeten betalen, dikwijls met nodeloze dubbele levering tegen kosten die ook veel sterker gestegen zijn dan de index van de kleinhandelsprijzen?

5. Denkt de Commissie aan de hand van die gegevens niet te onderzoeken of het systeem van exclusieve geografische gebieden en verzendingskosten geen onwettige en onaanvaardbare beperking op de handel in Engelstalige dagbladen tussen de verschillende delen van het Verenigd Koninkrijk en de Ierse Republiek vertegenwoordigt?

6. Zijn dergelijke praktijken niet hinderlijk voor de oprichting van een interne markt en de verspreiding van bepaalde goederen in heel de Europese Unie, en vormen ze bijgevolg niet een beperking voor culturele uitwisselingen?

7. Zorgen ze niet voor verminderd nieuwsaanbod, vooral op het platteland en in sociaal achtergestelde verstedelijkte gebieden, met als gevolg minder sociaal welzijn?

8. Zorgen ze ook niet voor een onwettige overheveling van vermogen van kleine zelfstandigen naar grote handelsondernemingen, waarvan de onderlinge afspraken gelijk te stellen zijn met kartels?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(27 november 2002)

De Commissie is op de hoogte van de praktijk van een toeslag carriage charges bij distributiesystemen voor kranten in de lidstaten, onder meer in het Verenigd Koninkrijk(1), maar heeft geen specifieke informatie over het functioneren en de gevolgen van dit systeem in Ierland.

Indien de exclusieve distributiesystemen waarnaar het geachte parlementslid verwijst gebaseerd zijn op overeenkomsten tussen uitgevers, groothandelaars en krantenwinkels, vallen zij mogelijk onder het communautaire mededingingsrecht zoals vastgelegd in artikel 81 van het EG-Verdrag. In deze context is met name Groepsvrijstellingsverordening (EG) nr. 2790/1999(2) in samenhang met de Richtsnoeren inzake verticale beperkingen(3) van belang. Dienaangaande is het ook nuttig eraan te herinneren dat het Europees Hof van Justitie in zijn arrest BINON van 1985(4) het nut van contractuele distributiesystemen voor kranten in casu een selectief distributiesysteem uitdrukkelijk heeft erkend, maar krachtens artikel 81 van het EG-Verdrag bepaalde voorwaarden voor hun toelaatbaarheid heeft bepaald, zoals de behoefte aan niet-discriminatoire selectie van distributieondernemingen op grond van objectieve en kwalitatieve criteria.

De Commissie heeft betreffende de door de geachte parlementsleden beschreven situaties nog geen mededeling of klacht op grond van het communautair mededingingsrecht ontvangen. De Commissie beschikt momenteel evenmin over aanwijzingen dat het verschil in de groothandelsprijs van Ierse en Britse kranten in Ierland of de verplichtingen die voortvloeien uit exclusieve distributie-overeenkomsten die Ierse krantenuitgevers in het Verenigd Koninkrijk hebben gesloten, het gevolg zijn van handelingen die in strijd zijn met het communautair mededingingsrecht. Mogelijk is de toeslag carriage

charges die specifiek voor uit het Verenigd Koninkrijk in Ierland en vice versa ingevoerde gedrukte stukken wordt opgelegd, bedoeld om de extrakosten van de groothandelaar voor transport en distributie te dekken. Het Britse Office of Fair Trading onderzoekt of de carriage charges degelijk overeenstemmen met de commerciële en economische distributiekosten van de groothandelaars.

De Commissie volgt van nabij de evolutie van grensoverschrijdende prijszetting van kranten en tijdschriften binnen de Unie in het licht van het communautaire mededingingsrecht en heeft contact opgenomen met de Ierse en Britse mededingingsautoriteiten om deze zaak verder te bekijken.

(1) Zie herziening door het Britse Office of Fair Trading, http://www.oft.gov.uk/news/press-releases/2002/pn+02-02.htm.

(2) Verordening (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen, PB L 336 van 29.12.1999.

(3) Bekendmaking van de Commissie Richtsnoeren inzake verticale beperkingen, PB C 291 van 13.10.2000.

(4) Arrest van 3 juli 1985, SA Binon & Co v. SA Agence et messageries de la presse, zaak 243/83, Jurispr. blz. 2015.