SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1632/01

van Piia-Noora Kauppi (PPE-DE) aan de Commissie

(12 juni 2001)

Betreft: Financiering van de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen

In het groenboek over veiligheid van energievoorziening wordt verwezen naar de noodzaak nieuwe en hernieuwbare vormen van energie te ontwikkelen met als doel dat de EU uiteindelijk 22 % van haar elektriciteit uit dit soort energiebronnen betrekt.

Hoe wil de Commissie met dit hooggestemde doel voor ogen de middelen vinden om de ontwikkeling van hernieuwbare vormen van energie te financieren zonder andere milieutechnisch schone energiebronnen (zoals kernenergie) achter te stellen en zonder onaanvaardbare distorsies te veroorzaken op de elektriciteitsmarkt?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(2 augustus 2001)

De 22 % elektriciteit afkomstig uit hernieuwbare energiebronnen waar het geachte parlementslid naar verwees, ligt besloten in het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bevordering van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt(1). De Raad van de Europese Unie stelde op 23 maart 2001 zijn gemeenschappelijk standpunt vast betreffende dit voorstel(2).

Met dit voorstel voor een richtlijn wordt ernaar gestreefd een kader te creëren waardoor het aandeel elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen in de Gemeenschap op middellange termijn aanzienlijk kan toenemen. De richtlijn is een belangrijk element in de maatregelen om de door de Gemeenschap in Kyoto aangegane verbintenis inzake de terugdringing van broeikasgassen te verwezenlijken en sluit aan bij de indicatieve doelstelling om het aandeel hernieuwbare energie te verdubbelen, van 6 tot 12 % van het bruto binnenlandse energieverbruik, zoals in het witboek(3) over hernieuwbare energiebronnen is aangegeven en door de Energieraad in mei 1998 is onderschreven. Krachtens het voorstel voor de richtlijn zouden de lidstaten nationale streefcijfers voor het verbruik van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen moeten vaststellen. Indicaties voor nationale streefcijfers worden gegeven in een bijlage bij het voorstel. Als aan alle nationale streefcijfers voldaan is, zal het aandeel elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen van het bruto energieverbruik in de Gemeenschap stijgen van ongeveer 14 % vandaag de dag naar 22,1 % in 2010.

Het voorstel schrijft geen specifieke maatregelen voor met betrekking tot de steun voor hernieuwbare energiebronnen en onthoudt zich van het invoeren van een geharmoniseerde steunregeling, bij gebrek aan voldoende ervaring. Het is dan ook onmogelijk om de eventuele toekomstige kosten voor de bevordering van hernieuwbare elektriciteit in de lidstaten in geld te waarderen. Bij het ontbreken van internalisering van de externe kosten, is het redelijk aan te nemen dat de bevordering van hernieuwbare energie op korte termijn zal leiden tot overheidsuitgaven. Het voorstel is er echter op gericht het creëren van een markt voor hernieuwbare energie te vergemakkelijken, wat de kosten op middellange en lange termijn weer naar beneden haalt.

De Commissie erkent de behoefte aan overheidssteun voor hernieuwbare energiebronnen. Desalniettemin blijven de bepalingen van het EG-Verdrag, in het bijzonder de bepalingen inzake staatssteun (artikels 87 en 88), gelden voor dit soort overheidssteun. In dit opzicht moet opgemerkt worden dat de Commissie op 22 december 2000(4) een nieuwe kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu heeft vastgesteld. De nieuwe kaderregeling biedt transparante criteria inzake staatssteun voor hernieuwbare energiebronnen. De noodzakelijke staatssteun is toegestaan maar overcompensatie van specifieke toezeggingen moet vermeden worden, om zo onaanvaardbare concurrentieverstoringen op de elektriciteitsmarkt te voorkomen.

(1) PB C 311 E van 31.10.2000.

(2) PB C 142 van 15.5.2001.

(3) COM(97) 599 def.

(4) PB C 37 van 3.2.2001.