SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1588/98

van Ernesto Caccavale (UPE) aan de Commissie

(25 mei 1998)

Betreft: Postal market: een bedrijfsbeleid dat indruist tegen gelijkheid van kansen

Postal market is in Italië het belangrijkste postorderbedrijf. Sinds vier jaar is het in handen van het Duitse consortium Otto Versand. Er wordt momenteel een afslankings- en herstructureringsproces doorgevoerd dat voorziet in de sluiting van vijf telefooncentrales in Zuid-Italië (Bari, Cagliari, Napels, Rome, Catania) waardoor meer dan 100 telefonistes op straat zouden komen te staan. Daarmee wordt volledig de hand gelicht met de beloften die op 15 mei 1997 zijn gedaan aan het Italiaanse Ministerie van Arbeid, toen het bedrijf bij het in de wacht slepen van het solidariteitscontract zich ertoe verplichtte om de werkgelegenheid in Midden- en Zuid-Italië in stand te houden. Niet alleen zijn de afspraken geschonden waarmee men zich verplichtte om in Italië vast te houden aan de bestaande territoriale verdelingen, maar zelfs is het recht op gelijke kansen met voeten getreden, vooral wanneer men bedenkt dat de werknemers die eruit vliegen, vrijwel allemaal vrouwen zijn die het toch al zo moeilijk hebben op de arbeidsmarkt.

Volgens interne bronnen zouden de vestigingsplaatsen van het bedrijf overigens actief blijven. Daarom luidt de vraag aan de Commissie:

1. of zij het niet wenselijk acht om stappen te nemen opdat aandacht wordt besteed aan de naleving van de afspraken in dat deel van Europa waar ernstige werkloosheid bestaat?

2. of zij kan aangeven welke maatregelen zij denkt te treffen om de bescherming van gelijke kansen te waarborgen, omdat dit beginsel op communautair niveau bij uitstek gegarandeerd zou moeten worden?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(24 juli 1998)

Artikel 2 van Richtlijn 75/129/EEG(1) van de Raad zoals gewijzigd bij Richtlijn 92/56/EEG(2) van de Raad inzake collectief ontslag bepaalt dat een werkgever die collectief ontslag overweegt, tijdig overleg pleegt met de vertegenwoordigers van de werknemers ten einde tot overeenstemming te komen. Dit overleg dient tenminste betrekking te hebben op manieren om collectief ontslag te voorkomen of het aantal getroffen werknemers te verminderen en om de gevolgen te verzachten door toevlucht te nemen tot begeleidende sociale maatregelen die, onder andere, gericht zijn op hulpverlening voor herplaatsing of herscholing van ontslagen werknemers. Volgens artikel 3 van de Richtlijn moeten de werkgevers de autoriteiten schriftelijk in kennis stellen van ieder voorgenomen collectief ontslag. Voorts bepaalt artikel 6 van de Richtlijn dat de lidstaten waarborgen dat juridische of administratieve procedures voor de naleving van de verplichtingen van de Richtlijn voor de werknemersvertegenwoordigers en/of de werknemers beschikbaar zijn.

Indien de situatie in kwestie onder het toepassingsgebied van Richtlijn 94/45/EEG(3) betreffende Europese ondernemingsraden valt, zijn de bepalingen inzake voorlichting en overleg van die Richtlijn eveneens van toepassing.

Het valt echter onder de bevoegdheid van de nationale autoriteiten om tussenbeide te komen indien inbreuk wordt gemaakt op de bepalingen van de nationale wetgeving ter uitvoering van de bovengenoemde richtlijnen of het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen, mits die nationale wetgeving in overeenstemming is met de richtlijnen in kwestie. De Commissie is momenteel bezig met een diepgaande bestudering van de nationale wetgeving ter uitvoering van Richtlijn 92/56/EEG in de lidstaten. Een verslag over de tenuitvoerlegging zal in de nabije toekomst worden gepubliceerd.

Bovendien bestudeert de Commissie eveneens de tenuitvoerlegging in het interne recht van de lidstaten van de eerste richtlijn die specifiek betrekking heeft op de postsector - Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 inzake gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt van communautaire postdiensten en de verbetering van de kwaliteit van de dienstverlening(4). Deze kaderrichtlijn vormt een eerste "acquis communautaire" en 10 februari 1999 is de uiterste datum voor de volledige integratie daarvan in de Gemeenschap.

(1) PB L 48 van 22.2.1975.

(2) PB L 245 van 26.8.1992.

(3) PB L 254 van 30.9.1994.

(4) PB L 15 van 21.1.1998.