ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0756/02

van Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Raad

(19 maart 2002)

Betreft: Uitlatingen van Umberto Bossi

De Italiaanse minister voor Institutionele Hervormingen Umberto Bossi bestempelde onlangs de Europese Unie als een stalinistisch blok dat bestreden moet worden en waarvan men zich moet distantiëren, en als een soort galgenbelt (Forcolandia) (pejoratief beeld van de Europese Unie als voorvechtster van initiatieven tegen de fundamentele vrijheden van de individu). Andere leden van de regering delen of onderschrijven dit ongelukkig standpunt.

Silvio Berlusconi, die naast zijn functie van premier ook ad interim minister van Buitenlandse Zaken van Italië is, woonde het Congres van de Lega Nord bij waarop Umberto Bossi opnieuw voor de dag kwam met zijn aantijgingen en scheldtirades tegen de gehele Europese Unie. Niet alleen reageerde Berlusconi niet op deze beschuldigingen, hij stemde de facto door zijn stilzwijgen en zijn glimlachende volgzaamheid in met de uitlatingen van Bossi.

Dergelijk gedrag van topministers van de Italiaanse regering doet twijfels rijzen bij de werkelijke bereidheid van Italië om loyaal mee te werken aan de ontwikkeling van Europa.

In het licht van deze uitlatingen vergemakkelijkt Italië niet de vervulling van de taken van de Gemeenschap of onthoudt zich ook niet rechtstreeks of ten minste door niets te ondernemen van alle maatregelen welke de verwezenlijking van de doelstellingen van het Verdrag in gevaar kunnen brengen (art. 10 van het EG-Verdrag).

Welke maatregelen denkt de Raad te treffen om de huidige situatie op te helderen?

Gecombineerd Antwoordop de schritftelijke vragen P-0748/02, P-0756/02, P-0757/02 en P-0779/02

(26 juni 2002)

De Raad deelt de geachte parlementsleden mee dat het niet zijn gewoonte is commentaar te leveren op verklaringen van politici.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0485/02

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(22 februari 2002)

Betreft: E-111-formulieren uit het Verenigd Koninkrijk

Naar verluidt weigeren Spanje en Frankrijk E-111-formulieren die meer dan een jaar oud zijn te aanvaarden. Dit is onwettig en maakt gratis behandeling van mensen die daar recht op hebben onmogelijk.

Zijn deze praktijken de Commissie bekend en welke maatregelen zal zij nemen om te waarborgen dat burgers van het Verenigd Koninkrijk voortaan niet van hun rechten worden uitgesloten?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(18 april 2002)

Krachtens artikel 22, lid 1, onder c) van Verordening (EEG) nr. 1408/71(1), heeft een persoon die tijdelijk verblijft op het grondgebied van een andere lidstaat recht op de gezondheidszorg die onmiddellijk noodzakelijk is gedurende dit verblijf. De kosten voor deze gezondheidszorg komen ten laste van de lidstaat waarbij de persoon is verzekerd.

Het E 111-formulier dat is afgegeven door de lidstaat waarin de persoon is verzekerd verklaart dat deze persoon daadwerkelijk is verzekerd en recht heeft op geneeskundige verzorging gedurende zijn verblijf in een andere lidstaat.

Wat de periode betreft gedurende welke de persoon tijdens het verblijf recht op gezondheidszorg heeft, bevestigt dit formulier dat dit recht op gezondheidszorg geldt hetzij gedurende een bepaalde periode, hetzij vanaf een bepaalde datum zonder beperking van de duur.

De Britse autoriteiten hebben besloten de E 111-formulieren zonder beperking van de duur af te geven aan personen die zijn verzekerd wegens hun hoedanigheid van onderdaan van een lidstaat en hun woonplaats in het Verenigd Koninkrijk.

Op grond van de plicht tot loyale samenwerking, als bepaald in artikel 10 van het EG-Verdrag en onlangs opnieuw bevestigd door het Hof van Justitie(2), mogen de instellingen van de andere lidstaten de E 111-formulieren zonder beperking van de duur die zijn overgelegd door Britse verzekerden die in het Verenigd Koninkrijk wonen, niet weigeren om een reden die verband houdt met de geldigheidsduur.

De Commissie zal contact opnemen met de betrokken nationale overheden en zal het geachte parlementslid op de hoogte houden van de verdere ontwikkelingen. Bovendien vraagt de Commissie hem haar meer details over eventuele individuele gevallen van weigering te verstrekken, en in het bijzonder aan het Directoraat-generaal Werkgelegenheid en sociale zaken, opdat zij die gevallen kan onderzoeken.

(1) Verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71, betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, PB L 74 van 27.3.1972; gewijzigd en bijgewerkt door Verordening (EEG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, PB L 28 van 30.1.1997.

(2) Arrest van 10.2.2000, Fitzwilliam, C-202/97; arrest van 20.3.2000, Banks, C-178/97.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0790/02

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) en Ioannis Marínos (PPE-DE) aan de Raad

(22 maart 2002)

Betreft: Verbod op een film in Turkije

Volgens een bericht van Associated Press uit Ankara hebben de Turkse autoriteiten de voorstelling van de Turkse film Grote man kleine liefde verboden omdat er Koerdisch in wordt gesproken. Deze film was voor een deel gefinancierd door het Turkse Ministerie van Cultuur, dat de opdracht gaf de voorstelling van de film in alle bioscopen te verbieden. Het Ministerie vond het gebruik van het Koerdisch in de film problematisch ondanks het feit dat deze scènes in het Turks waren ondertiteld.

Zijn deze ontwikkelingen in overeenstemming met de vanzelfsprekende aanpassing van Turkije aan het gedrag van een Europese staat? Hoe heeft de Raad gereageerd telkens wanneer is vastgesteld dat de intellectuele vrijheid wordt geschonden en de democratische vrijheden in Turkije flagrant met voeten worden getreden? In hoeveel en in welke gevallen heeft dit land zich gevoegd naar de desbetreffende uitspraken?

Antwoord

(27 juni 2002)

De Raad verwijst het geachte parlementslid naar het antwoord dat hij heeft gegeven op vraag nr. E-426/02 over een soortgelijk thema.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0120/02

van Eurig Wyn (Verts/ALE) aan de Raad

(29 januari 2002)

Betreft: Kosten van maatregelen inzake voedselveiligheid voor producenten

De kosten van Gemeenschapsmaatregelen tot bescherming van de gezondheid van de consument (GRM- en vleesbeendermeeltests) zijn aanzienlijk. Is de Raad niet van mening dat de voorschriften inzake kosten van toepassing van gezondheidsmaatregelen op Gemeenschapsniveau, indien deze niet worden geharmoniseerd, concurrentiedistorsies in de interne markt tot gevolg hebben?

Is de Raad daarom van mening dat overheidsfinanciering ter dekking van deze kosten zo spoedig mogelijk moet worden geharmoniseerd om te voorkomen dat deze financiering ten laste komt van producenten en om ervoor te zorgen dat er geen concurrentiedistorsies optreden?

Antwoord

(21 mei 2002)

Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad betreffende overdraagbare spongiforme encefalopathieën houdt in dat in alle lidstaten strikt de hand wordt gehouden aan de tests. Deze verordening behelst geen financiële steunmaatregelen ten laste van de Gemeenschapsbegroting. Onlangs is er evenwel, in het kader van de procedure Commissie/Permanent Veterinair Comité, een communautaire bijdrage van 15 per test overeengekomen uit hoofde van de specifieke maatregelen op het gebied van BSE. Deze bijdrage uit het Veterinair Fonds is bedoeld om de aankoop van testkits te financieren. Bovendien nemen de lidstaten maatregelen die zij in overeenstemming achten met hun eigen administratieve structuur en met de communautaire normen.

Artikel 40 van Verordening (EG) nr. 1254/99 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees, schrijft uitdrukkelijk voor dat, tenzij een andersluidende bepaling is vastgesteld, de artikelen van het EG-Verdrag inzake nationale steun op mededingingsgebied (artikelen 87, 88 en 89) van toepassing zijn op de productie van en de handel in de producten in deze sector. Inzonderheid betekent dit dat de lidstaten verplicht zijn elke steunverlening op dit gebied aan de Commissie mee te delen; de Commissie dient dan te beslissen of de steun verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.

Toen evenwel de prioriteiten van het voorzitterschap begin januari werden voorgelegd aan de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling van het Europees Parlement, heeft de voorzitter van de Raad beklemtoond dat meer harmonisatie van de diverse steunmaatregelen van de lidstaten ter bestrijding van de gevolgen van BSE, ten goede zou komen aan een strikte naleving van de regels van de interne markt. De Raad heeft zich echter nog niet over deze kwestie kunnen uitspreken aangezien de Commissie hieromtrent geen voorstel heeft ingediend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0743/02

van Francesco Speroni (NI) aan de Commissie

(8 maart 2002)

Betreft: Discriminatie door hoger inschrijvingsgeld

In mijn schriftelijke vraag E-0049/02(1) vroeg ik de Commissie of het feit dat de organisatoren van de marathon van Padua van 28 april 2002 een verschillend inschrijvingsgeld vragen naar gelang van de woonplaats van de deelnemers wel door de beugel kan. Ik vermeldde daarbij ook de internetsite waar ik die gegevens vandaan heb.

De heer Bolkestein heeft mij meegedeeld dat de Commissie op die site niets in die zin heeft kunnen vinden. Wellicht hebben zijn medewerkers alleen op de homepage gezocht en niet verder gesurft.

Ik herhaal dat het gaat om de website www.maratonasant-antonio.com en dat de gegevens over het inschrijvingsrecht te vinden zijn op de pagina van de technische informatie, die bereikbaar is door eerst op benvenuti (welkom) en daarna op de titel van de technische pagina te klikken, ofwel door direct het adres www.maratonasant-antonio.com/ita/quote.htm in te tikken.

Ik wens ten eerste mijn vraag te herhalen: is een dergelijk onderscheid geoorloofd? En ten tweede, meent de Commissie niet dat zij een inbreukprocedure moet inleiden, mede gelet op het feit dat het Italiaans Olympisch Comité en de Italiaanse atletiekfederatie erbij zijn betrokken?

(1) PB C 147 E van 20.6.2002.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(22 april 2002)

In overeenstemming met haar antwoord op de schriftelijke vraag E-0049/02(1) van het geachte parlementslid en op basis van de door hem verschafte nieuwe informatie, zal de Commissie onderzoeken of het mogelijk is jegens Italië een inbreukprocedure krachtens artikel 226 van het EG-Verdrag in te leiden.

Bovendien heeft de Commissie tegen Italië reeds een procedure wegens schending van het vrij verkeer van diensten (artikel 49 van het EG-Verdrag) bij het Hof van Justitie aanhangig gemaakt omdat Italië discriminerende tarieven heeft opgelegd (bij de toegang tot bepaalde musea) op basis van niet alleen de nationaliteit maar ook, zoals in het door het geachte parlementslid vermelde geval, op basis van het criterium van de woonplaats.

Het komende arrest van het Hof van Justitie in deze zaak (C-388/01) kan dus ook belangrijke elementen verschaffen voor situaties zoals die welke in de schriftelijke vraag wordt beschreven.

Bovendien wijst de Commissie erop dat de communautaire onderdanen volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie zich ook bij de nationale rechterlijke instanties kunnen beroepen op het beginsel van het vrij verrichten van diensten.

(1) PB C 147 E van 20.6.2002.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0448/02

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(21 februari 2002)

Betreft: Non-gouvernementele organisaties (NGO's)

Welke organisaties vormen het Platform van Europese NGO's uit de sociale sector?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(18 april 2002)

Het Platform van Europese niet-gouvernementele organisaties (NGO's) uit de sociale sector (ook genoemd het Sociaal Platform) bestaat uit 37 Europese organisaties die in de sociale sector werkzaam zijn. Verscheidene aanvragen voor volledig lidmaatschap zijn nog in behandeling en de sociale NGO's uit de toetredingslanden kunnen nu ook geassocieerd lid worden.

Een lijst met de leden van het Platform wordt direct aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement toegestuurd.

Meer informatie is te vinden op de website van het Sociaal Platform: www.socialplatform.org
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0604/02

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(6 maart 2002)

Betreft: Tonijnfilet: Mexico

Op basis van een studie over de vraag naar tonijnfilet evaluatie van de aanvoer van tonijnfilet op de markt van de Gemeenschap op korte en middellange termijn heeft de Commissie besloten voor de periode 2000-2003 in het kader van de GMO voor visserij- en aquicultuurproducten een jaarlijks contingent van 4 000 ton tonijnfilet te openen tegen een preferentieel tarief van 6 %.

Verder heeft de EU in het kader van de vrijhandelsovereenkomst met Mexico afgesproken zich voor 1 september 2001 te buigen over de mogelijkheid tot opening van een contingent voor tonijnfilet tegen een preferentieel tarief.

Kan de Commissie mededelingen doen over de stand van de onderhandelingen met Mexico?

Het contingent van 4 000 ton tonijnfilet tegen een preferentieel tarief van 6 % is in de twee jaar dat het van kracht was (2000, 2001) niet volledig opgebruikt. Kan de Commissie meedelen of zij het nodig acht zoals in het geval van Mexico een nieuw contingent voor tonijnfilet uit andere landen tegen een preferentieel tarief te openen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 april 2002)

Overeenkomstig artikel 10.5 van Besluit 2/2000/EG van de Gezamenlijke Raad Gemeenschap-Mexico(1), hebben beide partijen zich bereid verklaard besprekingen te beginnen om de mogelijkheid te onderzoeken vóór 1 januari 2002 een tariefcontingent met preferentieel recht te openen voor tonijnfilet.

De Mexicaanse overheid heeft de Commissie officieel verzocht deze besprekingen aan te vangen tijdens de vergadering van de Gemengde Commissie Gemeenschap-Mexico van 2 oktober 2001. De Commissie en de Mexicaanse overheid hebben in de loop van november en december 2001 technische besprekingen gevoerd om de mogelijkheid te onderzoeken van de opening van het hogervermelde contingent. Momenteel zijn er geen andere vergaderingen over dat onderwerp gepland.

Wat het tweede deel van de vraag betreft, wordt het geachte parlementslid verwezen naar het antwoord van de Commissie op zijn schriftelijke vraag E-1156/01(2).

(1) COM(2002) 125 def.

(2) PB C 318 E van 13.11.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0983/02

van Geneviève Fraisse (GUE/NGL) aan de Commissie

(15 april 2002)

Betreft: Het opnemen van genderindicatoren in verslagen van de Europese Commissie ter evaluatie van de uitvoering van het Europees Handvest voor kleine bedrijven

Tijdens de Europese Raad van Feira in juni 2000 werd een Europees Handvest voor kleine bedrijven aangenomen dat de openbare instanties van de Europese Unie ertoe verplicht deze bedrijven te steunen. De Europese Commissie heeft reeds twee verslagen gepubliceerd over de uitvoering van dit handvest door de lidstaten en waarin de vooruitgang op sommige terreinen, zoals het opzetten van bedrijven en de toegang tot leningen, wordt weergegeven.

Beschikt de Commissie, wat de besproken positieve ontwikkelingen betreft, over genderstatistieken? Overweegt zij gehoor te geven aan de vraag om de man/vrouwverhouding in de ontwikkeling van kleine bedrijven op te nemen in het volgende verslag? Kan zij verduidelijken welke maatregelen zijn getroffen om een evenwichtige deelname van mannen en vrouwen te garanderen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(22 mei 2002)

Het tijdens de Europese Raad van Feira in juni 2000 aangenomen Europees Handvest voor kleine bedrijven vormt een belangrijk element in de actie die wordt uitgevoerd om vóór 2010 van de Europese economie de meest concurrerende en dynamische economie ter wereld te maken. Het handvest erkent dat de kleine ondernemingen een stuwende kracht spelen in de ontwikkeling van het concurrentievermogen, de innovatie en de werkgelegenheid in Europa.

In deze context is het handvest hoofdzakelijk een middel tot verbetering en coördinatie van het beleid van de lidstaten ten gunste van de kleine ondernemingen. De verslagen betreffende de uitvoering van het handvest zijn op basis van de door de lidstaten verschafte elementen opgesteld. Aangezien de problemen met betrekking tot gelijke kansen voor vrouwen en mannen niet zijn opgenomen in de tien aandachtspunten van het handvest, bepalen de verschillende lidstaten zelf of zij deze informatie verstrekken. Het is daarom moeilijk uitgebreide gegevens over de man/vrouwverhouding in de bedrijfswereld voor te leggen.

Wat de kleine ondernemingen en het ondernemerschap betreft hecht de Commissie echter wel belang aan deze kwestie. In deze context heeft de Commissie in 2002 het initiatief genomen om het project Bevordering van het ondernemerschap onder vrouwen op te zetten teneinde de optimale werkwijzen in de lidstaten in het kader van de bevordering van het ondernemerschap onder vrouwen aan te wijzen. De resultaten zullen tijdens een Europees forum in maart 2003 worden voorgesteld.

Eurostat zal binnenkort in de reeks Statistics in focus de resultaten van een analyse van het thema Verschillen mannen-vrouwen onder ondernemers publiceren. Deze zullen de kennis betreffende de verhouding mannelijke/vrouwelijke ondernemers vergroten. Deze informatie wordt regelmatig verzameld in de arbeidskrachtenenquête.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0939/02

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(10 april 2002)

Betreft: Merkenrecht

Het Europees Hof van Justitie heeft bepaald dat bezitters van een merkenrecht mogen bepalen op welke voorwaarden hun producten in de EU worden verkocht. Het Hof deed deze uitspraak in de zaak Tesco versus Levi Strauss (zaken C-414/99, C-415/99 en C-416/99). Wil de Commissie de bestaande wetgeving herzien zodat de rechten van de consument worden bevorderd om producten op de interne markt tegen billijke prijs aan te schaffen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(28 mei 2002)

De Commissie is zich zeer bewust van de noodzaak een juist evenwicht te vinden tussen de economische belangen van de consumenten en die van de houders van merkenrechten.

Het recente arrest van het Hof van Justitie in de zaak Tesco tegen Levi Strauss, dat ten aanzien van het uitputtingsbeginsel de vroegere jurisprudentie van het Hof bevestigt, was geen reden voor de Commissie om haar besluit om geen voorstel tot wijziging van de uitputtingsregeling in te dienen te heroverwegen. De Commissie zal de uitputtingskwestie evenwel nauwgezet blijven volgen, en zij zal zeker actie ondernemen wanneer nieuwe, belangrijke ontwikkelingen daartoe aanleiding zouden geven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0781/02 van Brian Simpson (PSE) aan de Commissie. Reductiekaart voor gepensioneerden.



Publicatieblad Nr. 205 E van 29/08/2002 blz. 0214 - 0214



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0781/02 van Brian Simpson (PSE) aan de Commissie (20 maart 2002) Betreft: Reductiekaart voor gepensioneerden Overweegt de Commissie de mogelijkheid om een Europese gepensioneerdenkaart in te voeren, waarmee oudere burgers verschillende soorten reductie kunnen krijgen, o.a. voor het openbaar vervoer en de toegang tot museums en tentoonstellingen? Zo nee, waarom niet? Zo ja, wanneer denkt ze met voorstellen te kunnen komen? Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie (19 april 2002) De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoorden op de schriftelijke vragen E-2326/01 van de heer Gallagher(1), E-2406/99 van de heer McCartin(2) en E-1054/99 van mevrouw Billingham(3) en naar de antwoorden die zij heeft gegeven op de mondelinge vragen H-1148/98 van de heer Andrews en H-1023/98 van de heer Evans tijdens het vragenuur van de vergaderingen van het Parlement in december 1998(4) en november 1998(5). (1) PB C 93 E van 18.4.2002, blz. 109. (2) PB C 93 E van 18.4.2002, blz. 126. (3) PB C 348 van 3.12.1999. (4) Schriftelijk antwoord, 15.12.1998. (5) Mondeling antwoord, 17.11.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0429/02

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(21 februari 2002)

Betreft: Opwaardering van technische hogescholen

In Griekenland wordt een intensief debat gevoerd over de opwaardering van de technische hogescholen. De regering heeft zonder van te voren een diepgaande dialoog aan te gaan met de universitaire wereld besloten om de technische hogescholen op te waarderen tot instellingen voor universitair onderwijs, hetgeen tot vele vragen heeft geleid bij veel docenten en afgestudeerden van het tertiair onderwijs.

Kan de Commissie meedelen in welke EU-landen de technische hogescholen volstrekt gelijkgesteld zijn met de instellingen voor universitair onderwijs? Worden de afgestudeerden van de instellingen voor universitair onderwijs in de overige EU-landen op financieel en institutioneel gebied volledig gelijkgesteld met afgestudeerden van technische hogescholen? Zijn de docenten aan technische hogescholen volledig gelijkwaardig aan hoogleraren aan instellingen voor universitair onderwijs? Wat zijn volgens de geldende communautaire wetgeving de voorwaarden waaraan technische hogescholen moeten voldoen om volledig gelijkgesteld te worden met instellingen voor universitair onderwijs? Kunnen ze, kortom, volledig gelijkgesteld worden met instellingen voor universitair onderwijs, nadat ze aldus van hoger beroepsonderwijs zijn omgezet in instellingen voor universitair onderwijs?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(3 april 2002)

Overeenkomstig artikel 149 van het EG-Verdrag moet de Gemeenschap de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de opzet van hun onderwijsstelsel volledig eerbiedigen.

Bijgevolg valt het onderwerp van de schriftelijke vraag niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1114/02

van Luigi Cocilovo (PPE-DE) aan de Commissie

(18 april 2002)

Betreft: Door de Commissie overwogen wetgevingsteksten tengevolge van het arrest van het Europese Hof van Justitie van 15 januari 2002 in zaak C-55/2000

De artikelen 12 en 39 van het EG-Verdrag verbieden iedere vorm van discriminatie op grond van nationaliteit tussen de burgers van de lidstaten. Tekst Op 15 januari 2002 heeft het Hof van Justitie een uitspraak gedaan in zaak 55/2000 (Gottardo tegen Inps). De vraag, die volgens artikel 234 van het EG-Verdrag ter uitleg aan het Hof werd voorgelegd, betrof het feit dat een instantie van een bepaalde lidstaat een onderdaan van een andere lidstaat het recht op ouderdomsuitkeringen, volgens een bilaterale overeenkomst gesloten met een derde land waarvan de bepalingen enkel gelden voor onderdanen van de twee partijen van dit akkoord, weigerde toe te kennen. Het Hof heeft de strekking van artikel 39 bevestigd door te stellen dat een lidstaat bij de pensioensberekening eveneens de door een burger uit een andere lidstaat in een derde lidstaat vervulde verzekeringstijdvakken in aanmerking moet nemen, indien deze ook in rekening gebracht worden bij eigen onderdanen.

Welke wetgevingsteksten of maatregelen heeft de Commissie, gezien het groot aantal Europese burgers die baat kunnen hebben bij deze uitspraak, voorgesteld of is zij van plan aan het Europees Parlement en de Raad voor te leggen opdat de lidstaten hun wetgeving in overeenstemming zouden brengen met de jurisprudentie van het Hof?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(7 mei 2002)

Volgens het arrest Gottardo(1) moeten de voordelen die voortvloeien uit een bilaterale overeenkomst gesloten tussen een lidstaat en een derde land worden toegekend aan werknemers van andere lidstaten die geen partij zijn van de overeenkomst, en dit dankzij het principe van gelijke behandeling van de eigen burgers van een lidstaat en de burgers van de andere lidstaten, zoals bepaald in artikel 39 van het EG-Verdrag.

Ten gevolge van dit arrest heeft de Commissie de lidstaten verzocht haar eventuele praktische problemen die betrekking hebben op de toepassing van deze rechtspraak en ook de overwogen maatregelen om de conformiteit van de verschillende akkoorden met het arrest van het Hof van Justitie te garanderen, mee te delen. Thans onderzoekt de Commissie de antwoorden van de lidstaten.

(1) Zaak C-55/00 Jurisprudentie van het Hof van Justitie 2002.