SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3322/02

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(25 november 2002)

Betreft: Milieueffectrapportage Luchthaven Frankfort

Overeenkomstig EU-richtlijn 85/337/EEG(1) moet bij de planning van bepaalde nader omschreven projecten een milieueffectrapportage (MER) plaatsvinden in het kader waarvan onder meer zones met beperkte geluidshinder worden vastgesteld. De luchthaven van Frankfort is een project in de zin van deze richtlijn. Omdat de luchthaven reeds lang voor inwerkingtreding van de richtlijn werd aangelegd, heeft in dit geval geen volledige MER plaatsgevonden die de gehele luchthaven met inbegrip van de van te voren vastgestelde aanvliegroutes omvat(2).

In de zomer van 2001 werd voor de luchthaven van Frankfort een nieuwe aanvliegroute via het Taunusgebergte gepland, waarvoor reeds bestaande start- en landingsbanen dienden te worden gebruikt. Daar deze vernieuwing niet de aanleg betrof, vond er dientengevolge ook geen MER plaats. Uit het oogpunt van het EU-recht valt hier zo te zien niets op aan te merken.

Niettemin doet zich de vraag voor of dit geval niet een leemte in de wet is: zou de luchthaven van Frankfort pas aan het eind van de jaren '80 zijn aangelegd, dan had een uitgebreide MER moeten plaatsvinden waarbij ook rekening gehouden had moeten worden met de aanvliegroutes en de gebieden met beperkte geluidhinder. Alle vervolgens geplande veranderingen zouden het resultaat van deze MER nietig hebben gemaakt, wat een nieuwe MER nodig had gemaakt. Omdat dit echter niet het geval is en de luchthaven van Frankfort van het midden van de jaren '50 dateert, bestaat er geen algeheel plan voor de luchthaven van Frankfort waarvoor een MER is opgesteld en waarvoor gebieden met beperkte geluidshinder moeten worden gerespecteerd, omdat dergelijke gebieden gewoon niet bestaan.

Zijn de omwonenden (in de ruimste zin) van de luchthaven van Frankfort hiermee niet dubbel benadeeld?

(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2) Het is mij bekend dat bij wijzigingen en vernieuwingen wel een MER heeft plaatsgevonden.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 januari 2003)

Het geachte parlementslid stelt dat Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten(1), als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van 3 maart 1997(2), niet is toegepast bij de aanleg van de luchthaven in Frankfurt waarbij rekening had moeten gehouden worden met gebieden met beperkte geluidhinder.

Zoals het geachte parlementslid terecht stelt, is wegens de datum van aanleg van de luchthaven in Frankfurt, daterend van het midden van de jaren 50, de milieueffectbeoordelingsrichtlijn (MEB) niet toegepast. Richtlijn 85/337/EEG (artikel 12) werd drie jaar na de datum van kennisgeving, dus op 3 juli 1988, omgezet. Elke toestemmming voor de uitvoering van een project die voor deze datum werd gegeven, valt bijgevolg buiten het toepassingsbereik van de MEB-richtlijn.

Het feit dat de luchthaven aangelegd werd in het midden van de jaren 50 sluit niet uit dat de MEB-richtlijn kan worden toegepast, maar dit kan enkel in het geval dat er een wijziging of uitbreiding is van de projecten opgenomen in bijlage I of in bijlage II waarvoor reeds een vergunning is afgegeven of die zijn of worden uitgevoerd en die aanzienlijke nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben(3). In dat geval moet de lidstaat aan de hand van een specifiek onderzoek, drempelwaarden of criteria uitmaken of het project aan een beoordeling moet worden onderworpen, rekening houdende met de relevante selectiecriteria in de richtlijn.

Aan de hand van de beschikbare informatie is er voor de Commissie echter geen aanwijzing dat de aanvliegroute over het Taunusgebergte, gepland in de zomer van 2001, onder de toepassing van de MEB-richtlijn valt.

(1) PB L 175 van 5.7.1985.

(2) PB L 73 van 14.3.1997.

(3) Bijlage II, punt 13, van Richtlijn 97/11/EG van de Raad.