SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2786/01

van Mathieu Grosch (PPE-DE) aan de Commissie

(1 oktober 2001)

Betreft: Inschrijving van voertuigen in België (KB van 20 juli 2001)

Het Koninkrijk België heeft op 20 juli 2001 een koninklijk besluit inzake de inschrijving van voertuigen in België uitgevaardigd, waarin onder meer het volgende wordt bepaald:

Artikel 3, § 1 De personen die in België verblijven schrijven de voertuigen die zij wensen in het verkeer te brengen in in het repertorium van de voertuigen bedoeld in artikel 6, zelfs indien deze voertuigen reeds in het buitenland zijn ingeschreven. Het verblijf in België houdt in dat deze personen voldoen aan één van de volgende voorwaarden: ()

Artikel 3, § 2 In de hierna vernoemde gevallen echter is deze inschrijving van voertuigen die in het buitenland zijn ingeschreven en in het verkeer worden gebracht door de personen bedoeld in § 1 niet verplicht voor:

(i) het voertuig dat door een buitenlandse verhuurder voor hoogstens achtenveertig uren wordt ter beschikking gesteld van een natuurlijke persoon of rechtspersoon die ingeschreven is in de bevolkingsregisters van een Belgische gemeente of in een Belgisch handelsregister;

(ii) het voertuig dat door een natuurlijke persoon wordt gebruikt voor de uitoefening van zijn beroep en in het buitenland ingeschreven is op naam van een buitenlandse eigenaar waarmede die persoon verbonden is door een arbeidsovereenkomst; een attest afgeleverd door het bestuur dat de BTW onder haar bevoegdheid heeft, dient zich aan boord van het voertuig te bevinden; de gedetailleerde voorwaarden voor het gebruik van dit voertuig worden bepaald door de Minister van Financiën.

1. Is hier geen sprake van schending van artikel 49 van het EG-Verdrag (vrij verrichten van diensten), aangezien inwoners van België die als zelfstandige in het buurland Luxemburg werkzaam zijn door deze regeling extra financiële lasten moeten dragen?

2. Zijn er in andere lidstaten soortgelijke regelingen van kracht, en hoe worden die toegepast op zelfstandigen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(29 oktober 2001)

1. De Commissie is van oordeel dat de verplichting om een voertuig in te schrijven in het land waar de gebruiker zijn woonplaats heeft, in het algemeen de in artikel 49 (ex-artikel 59) van het EG-Verdrag vastgestelde vrijheid van dienstverrichting slechts mag beperken indien die verplichting kan worden gerechtvaardigd in het licht van de rechtspraak van het Hof van Justitie betreffende de vrije dienstverrichting en in het bijzonder indien de verplichting evenredig is met de nagestreefde doelstelling van algemeen belang.

Wat België betreft, heeft de Commissie in verband met de oude Belgische voorschriften betreffende de inschrijving van voertuigen een ingebrekestellingsprocedure ingeleid en de nieuwe wetgeving op dit gebied onderzocht.

Met betrekking tot de fiscale aspecten moet voor het antwoord op de vraag van het geachte parlementslid worden verwezen naar Richtlijn 83/182/EEG(1). Die richtlijn is op 31 december 1992 verstreken voor het gedeelte dat betrekking heeft op de BTW: vanaf die datum wordt de BTW immers geregeld door de richtlijnen tot vaststelling van de interne BTW-markt(2).

Wat betreft de overige belastingen op vervoermiddelen zoals bijvoorbeeld de inschrijvingsbelasting of de belasting op het in het verkeer brengen, vermeldt artikel 3 van de richtlijn de voorwaarden voor het verkrijgen van belastingvrijstelling voor een tijdelijk privégebruik in een andere lidstaat dan die waar het voertuig is ingeschreven, en de duur van dat gebruik is in het algemeen vastgesteld op een periode van ten hoogste zes maanden per jaar. De eerste van die voorwaarden bepaalt dat de gebruiker van het voertuig zijn gewone woonplaats heeft in een andere lidstaat dan die van de tijdelijke invoer.

Aangezien de belastingvrijstelling voor tijdelijk gebruik van een voertuig dus bij de huidige stand van het Gemeenschapsrecht is gebaseerd op het concept van de lidstaat van de gewone woonplaats van de gebruiker, volgt hieruit dat een voertuig dat in de desbetreffende lidstaat van nummerplaten van de gewone serie is voorzien in eender welke andere lidstaat tijdelijk kan worden gebruikt zonder belastingen te betalen. Indien het voertuig daarentegen in een andere lidstaat dan die van de gewone woonplaats van de gebruiker is ingeschreven bijvoorbeeld door een zelfstandige die zijn beroep uitoefent in een andere lidstaat dan die van zijn gewone woonplaats (het door het geachte parlementslid aangehaalde geval) kan het voertuig in de lidstaat van de woonplaats slechts met vrijstelling van andere belastingen dan de BTW worden gebruikt indien de betrokken belastingdienst daartoe zijn toestemming verleent.

Artikel 5 van de eerstgenoemde richtlijn biedt evenwel een vrij bevredigende oplossing voor personen die in één lidstaat werken en in een andere lidstaat wonen: er wordt immers een vrijstelling zonder enige tijdsbeperking toegekend wanneer een personenvoertuig geregistreerd in het land waar de gebruiker zijn gewone verblijfplaats heeft, wordt gebruikt voor de weg die hij regelmatig op het grondgebied van een andere lidstaat aflegt om zich van zijn verblijfplaats naar zijn arbeidsplaats en terug te begeven.

2. De Commissie heeft geen systematische analyse verricht van de bestaande nationale voorschriften en de wijze waarop zij op zelfstandigen worden toegepast. Algemeen beschouwd zal de Commissie evenwel met dit soort kwesties rekening houden in het kader van de follow-up van haar mededeling voor een nieuwe interne marktstrategie voor de dienstensector(3), die in twee fasen zal verlopen: in de eerste fase zullen de bestaande hinderpalen worden omschreven en in de tweede fase zullen passende oplossingen worden voorgesteld.

(1) Richtlijn 83/182/EEG van 28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij de tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen binnen de Gemeenschap, PB L 105 van 23.4.1983.

(2) Richtlijn 91/680/EEG van de Raad van 16 december 1991 tot aanvulling van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en tot wijziging, met het oog op de afschaffing van de fiscale grenzen, van Richtlijn 77/388/EEG, PB L 376 van 31.12.1991.

(3) COM(2000) 888 def.