ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3802/00

van Maurizio Turco (TDI) aan de Raad

(7 december 2000)

Betreft: Omzetting Richtlijn 97/66/EG

Artikel 15 van Richtlijn 97/66/EG(1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector bepaalt het volgende:

De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk 24 oktober 1998 aan deze richtlijn te voldoen. In afwijking van het bepaalde in lid 1 doen de lidstaten de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om te voldoen aan artikel 5 van deze richtlijn uiterlijk op 24 oktober 2000 in werking treden. Kan de Raad mij meedelen:

- om welke redenen is voorzien in een uitstel in verband met artikel 5?

- wat hij gaat ondernemen tegen de negen lidstaten die nog steeds geen initiatief hebben genomen? Welke procedures wil de Raad op gang brengen en wanneer?

- of hij weet hoe ver de omzetting in de overige lidstaten gevorderd is?

- of hij het, aangezien de meerderheid van de lidstaten Richtlijn 97/66/EG nog niet heeft omgezet en, naar verwacht wordt, Richtlijn 95/46/EG(2) zal worden herzien, niet voorbarig vindt om deze door middel van de ontwerprichtlijn COM(2000) 385 te wijzigen?

(1) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 1.

(2) PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3798/00 en E-3802/00

(8 maart 2001)

Richtlijn 97/66/EG is op 15 december 1997 door het Europees Parlement en de Raad aangenomen, na bijeenkomst van het Bemiddelingscomité. De door het geachte parlementslid genoemde bepaling stond niet in het gemeenschappelijk standpunt dat de Raad voordien (12 september 1996) had aangenomen.

Die bepaling maakt deel uit van het compromis over het vertrouwelijk karakter van de oproepen (één van de aan het Bemiddelingscomité voorgelegde kwesties). Om een van de amendementen van het Europees Parlement, dat de Raad bereid was te aanvaarden, in overeenstemming te brengen met de rest van de richtlijntekst, moest een expliciete verwijzing worden opgenomen naar de door sommige lidstaten wettelijk toegestane registratie in beperkte gevallen van zakelijk verkeer ten bewijze van een commerciële transactie of een zakelijke oproep (artikel 5, lid 2). In het kader van het over dit punt bereikte compromis moest bijgevolg uitstel worden verleend, teneinde enkele lidstaten de gelegenheid te geven om in hun nationale wetgeving rekening te houden met deze mogelijkheid.

De andere vragen van het geachte parlementslid vallen onder de uitoefening van de op grond van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name artikel 211 daarvan, aan de Commissie verleende bevoegdheden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4159/00

van Wolfgang Ilgenfritz (NI) aan de Commissie

(16 januari 2001)

Betreft: BSE-crisis

De Unie heeft in de begroting 2001 65,5 miljoen uitgetrokken voor het verrichten van BSE-tests en nog eens 6 miljard ter ondersteuning van de rundveehouders. Zoals nu reeds bekend is, zullen deze uitgetrokken middelen zeker niet volstaan, aangezien de uit de BSE-crisis in Europa voortvloeiende kosten veel hoger zijn dan tot op heden werd aangenomen.

Derhalve werpen zich de volgende vragen op:

1. Zal de Commissie ernaar streven dat door het Europees Parlement en de Raad extra middelen (aanvullende begroting) voor de oplossing van de BSE-crisis worden goedgekeurd?

2. Indien ja, hoe hoog zal het bedrag zijn dat de Commissie hiervoor voorstelt?

3. Zijn er reeds ramingen resp. exactere berekeningen beschikbaar van de te verwachten kosten van de oplossing van de BSE-crisis in Europa in 2001 en in de daaropvolgende jaren?

4. Zijn er reeds ramingen resp. exactere berekeningen beschikbaar waaruit blijkt welke groepen personen resp. belangengroepen in Europa vooral het slachtoffer van de BSE-crisis zijn en op grond daarvan extra steun van de lidstaten en de EU dienen te krijgen?

5. Wordt er reeds concreet overleg gevoerd (onderhandelingen, gesprekken) over de verdeelsleutel waarmee de middelen die door de Unie ter oplossing van de BSE-crisis beschikbaar worden gesteld, over de lidstaten worden verdeeld en welk deel door de betrokken lidstaten zelf moet worden betaald?

6. Hoe worden de in de begroting opgenomen en nog op te nemen middelen (aanvullende begroting) over de getroffen groepen verdeeld?

a) Hoeveel van de totale middelen gaat naar de getroffen rundveehouders?

b) Hoeveel van de totale middelen gaat naar de getroffen diervoederproducenten?

c) Hoeveel van de totale middelen gaat naar andere productiebedrijven zoals rundvleesverwerkende bedrijven (vlees- en worstfabrieken, slachthuizen, enz.)?

d) Hoeveel van de totale middelen gaat naar andere getroffen groepen?

7. Wordt reeds overleg gevoerd, resp. zijn reeds besluiten genomen over het tijdstip en de vorm van de betalingen aan de getroffen groepen?

Zal de Commissie zich ervoor inzetten dat bijzondere categorieën, zoals bijvoorbeeld boerderijen, slachthuizen, rundvleesverwerkende bedrijven, diervoederproducenten, enz, die bijzonder hard door de BSE-crisis zijn getroffen en die geen blaam treft, kunnen rekenen op spoedmaatregelen opdat hun economische ondergang (faillissement door een langere sluiting van het bedrijf) hierdoor kan worden afgewend? Hiertoe moet een soort fonds voor spoedhulp worden opgericht.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(8 februari 2001)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3574/00

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(13 november 2000)

Betreft: Verslag over welzijn van dieren overeenkomstig richtlijn 98/58/EG van de Raad

Op grond van artikel 8 van richtlijn 98/58/EG van de Raad inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren(1) moet de Commissie voor 30 juni 1999 een verslag aan de Raad voorleggen over het effect van de regels van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) op het welzijn van landbouwdieren.

In antwoord op schriftelijke vraag P-2539/99(2) verklaarde de Commissie op 27 januari 2000 dat het verslag binnenkort bij de Raad zou worden ingediend. Is de Commissie, nu de onderhandelingen over een WTO-akkoord inzake de landbouw zijn begonnen, ook van mening dat dit verslag een essentiële bijdrage levert bij het uitstippelen van de onderhandelingspositie van de EU en dat het ook van belang kan zijn als men andere WTO-leden ervan wil overtuigen dat de EG met het aan de orde stellen van het welzijn van dieren geen nieuwe niet-tarifaire belemmeringen probeert in te voeren?

Wanneer is de Commissie, gelet op het voorgaande, voornemens het uit hoofde van richtlijn 98/58/EG vereiste verslag aan de Raad voor te leggen?

(1) PB L 221 van 8.8.1998, blz. 23.

(2) PB C 219 E van 1.8.2000, blz. 178.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(8 januari 2001)

Op grond van artikel 8 van Richtlijn 98/58/EG van de Raad van 29 juli 1998 inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren, moet de Commissie bij de Raad een verslag indienen waarin de dierenwelzijnsvoorschriften in de Gemeenschap worden vergeleken met die in derde landen.

De Commissie heeft van 73 derde landen die rood vlees, vlees van gevogelte, visserijproducten en levende dieren aan de Gemeenschap leveren, informatie ontvangen over wetgeving of richtlijnen op het gebied van de bescherming van landbouwhuisdieren op het bedrijf, tijdens het vervoer en bij de slacht. De Commissie is voornemens het verslag in de eerste helft van 2001 goed te keuren.

Het geachte parlementslid mag er zeker van zijn dat de Commissie gedurende de aan de gang zijnde onderhandelingen over de overeenkomst inzake de landbouw van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) duidelijk te kennen heeft gegeven dat de Gemeenschap, als zij het dierenwelzijn aan de orde stelt, er niet op uit is nieuwe niet-tarifaire belemmeringen in te voeren. De Commissie is het er ook mee eens dat het bovenbedoelde verslag een aanzienlijke bijdrage zal leveren aan het WTO-debat over de problemen inzake dierenwelzijn. De Commissie benadrukt de sterke ethische component van dit debat, dat niet beperkt mag worden tot technische overwegingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4055/00

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(9 januari 2001)

Betreft: Europese Centrale Bank: hoeveel verdienen de leidinggevende functionarissen?

Herhaaldelijk is de vraag gesteld hoe groot de salarissen zijn van de leidinggevende functionarissen van de Europese Centrale Bank (ECB) (jaren 1999, 2000, 2001). Elke keer heeft de Commissie ontwijkende antwoorden gegeven door zich te verschansen achter abstracte formules en onduidelijke parameters.

Nu willen wij een duidelijk antwoord: hoeveel hebben genoemde functionarissen verdiend in 1999 (alle posten, zonder uitzondering) en in 2000?

Wij willen geen woorden, maar cijfers.

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(12 februari 2001)

De Commissie is niet op de hoogte van de individuele geldelijke regelingen voor de leden van de Directie van de Europese Centrale Bank (ECB). Volgens de toelichting op de winst- en verliesrekening van de ECB over het boekjaar eindigend op 31 december 1999 bedroegen de salarissen en toelagen van de leden van de Directie van de ECB gedurende 1999 in totaal 1,8 miljoen(1).

(1) Jaarverslag van de ECB over 1999, blz. 156.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3604/00

van Roberto Bigliardo (TDI) aan de Commissie

(22 november 2000)

Betreft: Het economy class syndroom bij vliegreizen

Kan de Commissievoorzitter mededelen of de Commissie voornemens is maatregelen ten aanzien van de luchtvaartmaatschappijen te nemen en zo ja welke, na het recente overlijden van mevrouw Emma Christoffersen, een Britse die onmiddellijk na aankomst in Londen onwel is geworden na twintig uur stilgezeten te hebben in een krappe stoel tijdens een vlucht met een jumbo 747 van Quantas uit Sydney? Deze droevige zaak werpt het volle licht op de problemen van passagiers die lange vluchten maken in de economy class.

De beperkte stoelruimte (70-85 cm) vormt een gevaar voor vele personen die, zoals in dit geval, kunnen overlijden als gevolg van een embolie.

De luchtvaartmaatschappijen zouden de reizigers toch minstens kunnen wijzen op de gevaren die zij lopen door tijdens de vlucht urenlang stil te zitten. Moeten zich nog meer van dergelijke gevallen voordoen voordat er maatregelen worden genomen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(8 januari 2001)

De Commissie neemt de vraag of er een verband bestaat tussen stilzitten tijdens lange afstandsvluchten en problemen met de bloedcirculatie heel ernstig, net zoals andere potentiële gezondheidsrisico's zoals de problemen die in verband worden gebracht met de luchtkwaliteit.

De Commissie is daarom van plan een deskundigengroep op te richten die bestaande studies in detail moet onderzoeken en conclusies moet trekken inzake de gezondheidsrisico's; deze groep moet ook meedelen of verder onderzoek noodzakelijk is. Daardoor zal het voor de Commissie en alle andere betrokken partijen mogelijk zijn verdere maatregelen in overweging te nemen, ongeacht wie de verantwoordelijkheid draagt, namelijk de Gemeenschap, de nationale regeringen, luchtvaartmaatschappijen, luchthavens of de passagiers zelf.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3682/00

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(29 november 2000)

Betreft: Toewijzing van kredieten en uitvoering van de Structuurfondsen in de regio's van doelstelling 1

1. Kan de Commissie informatie verstrekken over de totale toewijzing van kredieten in het kader van het EFRO aan elke regio van doelstelling 1 van de EU in de programmeerperiode 1994-1999?

Kan de Commissie informatie verstrekken over het uitvoeringspercentage in elke regio van doelstelling 1 van de EU in de programmeerperiode 1994-1999?

2. Kan de Commissie informatie verstrekken over de totale toewijzing van kredieten in het kader van het FIOV aan elke regio van doelstelling 1 van de EU in de programmeerperiode 1994-1999?

Kan de Commissie informatie verstrekken over het uitvoeringspercentage in elke regio van doelstelling 1 van de EU in de programmeerperiode 1994-1999?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(16 februari 2001)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3928/00

van Bernard Poignant (PSE) aan de Commissie

(13 december 2000)

Betreft: In de steek gelaten bemanningsleden in de havens van de Europese Unie

Van de talloze schendingen van de rechten van bemanningsleden van schepen die de laatste jaren aan de kaak zijn gesteld, is het in de steek laten door bepaalde reders van de bemanningsleden van hun schepen en hun schepen zelf een teken dat de levens- en arbeidsomstandigheden van zeelieden er alleen maar slechter op worden.

Dit probleem vraagt om een internationale oplossing, maar meer nog om een erkenning door de Europese Unie via een specifieke wetgeving en een samenwerking tussen de lidstaten.

Zou het niet nuttig zijn als de Europese Unie bepaalde maatregelen zou treffen om te voorkomen dat bemanningsleden in dergelijke extreme situaties terechtkomen?

Denkt de Commissie stappen te ondernemen om dit probleem op te lossen door bijvoorbeeld een wetgeving voor te stellen die de bepalingen van conventie 163, aanbeveling nr. 173 over het welzijn van scheepsbemanningen en conventie 166 over het repatriëren van bemanningen van schepen van het IAB bindend maken?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(18 januari 2001)

De Commissie erkent dat het achterlaten door sommige reders van bemanning en schepen een ernstig probleem is dat zowel de internationale als de communautaire instanties aangaat.

De Commissie volgt aandachtig het onderzoek dat hieromtrent op internatonaal niveau wordt verricht door een gezamenlijke deskundigengroep van het Internationaal Arbeidsbureau (IAB) en de Internationale Maritieme Organisatie. Men mag inderdaad niet vergeten dat het probleem van het achterlaten van zeelui een internationale dimensie heeft aangenomen en dat er geen enkele oplossing kan worden gevonden op communautair niveau zonder dat daarbij rekening wordt gehouden met de internationale context.

Een correcte toepassing door de lidstaten van de IAB-conventies inzake het welzijn en de repatriëring van zeelui is in het algemeen zeker belangrijk voor het verbeteren van de levens- en werkomstandigheden aan boord van schepen. Wanneer echter de betrokken schepen niet onder de vlag van een EU-lidstaat varen, is dit alleen niet voldoende om het probleem van de achtergelaten zeelui op te lossen.

De Commissie is daarom van plan om eerst de conclusies van het onderzoek van de hierboven genoemde deskundigengroep te analyseren alvorens na te gaan of ze op communautair niveau zal ingrijpen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3486/00

van Luis Berenguer Fuster (PSE) aan de Commissie

(10 november 2000)

Betreft: Nieuwe gegevens inzake het dossier van de overheidssteun aan de elektriciteitssector in het Koninkrijk Spanje

In het dossier over de overheidssteun aan Spaanse elektriciteitsbedrijven met het oog op de kosten in verband met de overgang naar vrije concurrentie is het verslag opgenomen van een in Londen gevestigd adviesbureau, waarin een raming is opgenomen van deze kosten.

Om welke redenen is deze raming opgedragen aan een extern deskundige? Zijn de diensten van de Commissie niet voor deze taak berekend?

Op welke wijze is dit adviesbureau gekozen?

Hoeveel is aan dit adviesbureau betaald en door wie?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(20 december 2000)

De Spaanse wet nr. 54/1997 van 27 november 1997 betreffende de elektriciteitssector heeft de kosten in verband met de overgang naar vrije concurrentie in de Spaanse elektriciteitssector bepaald in vergelijking met de verwachte inkomstenderving ten gevolge van de overgang van een gesloten elektriciteitsmarkt naar een gedeeltelijk vrije markt. Teneinde de Spaanse regeling meer in detail te verduidelijken, hebben de Spaanse overheden gestrande kosten voorgesteld in de zin van de methodologie voor het analyseren van nationale steunmaatregelen in verband met gestrande kosten. Er moest evenwel worden nagegaan of de hypothesen waarop de berekeningen van de Spaanse autoriteiten zijn gebaseerd, berustten op internationaal erkende standaardnormen. Gezien het zeer technische karakter van deze taak heeft de Commissie een externe deskundige ingeschakeld.

De Commissie heeft een deskundige gekozen wiens deskundigheid in deze sector algemeen wordt erkend en die volledig onafhankelijk is. Deze deskundige moest bovendien de Spaanse taal beheersen. Om deze redenen heeft de Commissie rechtstreeks opdracht gegeven aan de firma OXERA om deze studie uit te voeren.

Het honorarium bedroeg in totaal 10 000 en is integraal door de Commissie gefinancierd uit begrotingsonderdeel A-352 (maatregelen op het gebied van de mededinging, met inbegrip van de controle op concentraties van ondernemingen).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3039/00

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(28 september 2000)

Betreft: Invoering van DNA-tests in geheel Europa

DNA-gegevens maken het thans mogelijk de schuld van misdadigers gericht te bewijzen, zodat in het VK het voornemen bestaat om in de toekomst alle overtreders van de wet aan een dergelijke test te onderwerpen. Een in geheel Europa toegankelijke bank met DNA-gegevens zou de opsporing en het daarop volgende onderzoek naar de daadwerkelijke schuld aanzienlijk vergemakkelijken en doeltreffender maken.

Kan de Commissie meedelen of zij in het kader van de politiële samenwerking en de binnenlandse veiligheid overweegt de EU-lidstaten aan te moedigen om dergelijke DNA-tests vaker uit te voeren, om aldus in geheel Europa een netwerk met dergelijke gegevens op te bouwen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(11 december 2000)

In de organen van de Raad wordt op dit moment een ontwerpresolutie van de Raad(1) besproken inzake het bepalen van gemeenschappelijke normen voor de desoxyribonucleïnezuur (DNA)-merkers die bij gerechtelijk DNA-onderzoek in de lidstaten worden gebruikt (dergelijke gemeenschappelijke normen zouden de uitwisseling van DNA-onderzoekresultaten tussen de lidstaten vereenvoudigen), een mechanisme voor de handhaving en de ontwikkeling van de harmonisatie van gerechtelijk DNA-onderzoek tussen de Lidstaten en richtsnoeren voor de uitwisseling van DNA-analyseresultaten.

De ontwerp-resolutie houdt rekening met de werkzaamheden inzake de harmonisatie van DNA-merkers en DNA-technologie, die door de DNA-werkgroep van het netwerk van de Europese instituten voor wetenschappelijke politie werden verricht met financiële steun van het STOP-Programma van de Gemeenschap, dat in 1996 door de Raad werd goedgekeurd(2). Het doel van dit programma is de verbetering van de praktische samenwerking tussen rechtshandhavingsorganen en andere instanties die de mensenhandel en de seksuele uitbuiting van kinderen bestrijden.

Deze ontwerp-resolutie bouwt voort op de resolutie van de Raad van 9 juni 1997(3), waarin de lidstaten worden uitgenodigd de mogelijke opzet van nationale DNA-databanken te onderzoeken met het oog op de onderlinge uitwisseling van DNA-analyseresultaten.

De Commissie is van mening dat het raadzaam is de afloop van deze besprekingen af te wachten alvorens te besluiten tot nauwere samenwerking tussen de lidstaten op DNA-gerelateerde terreinen.

(1) 8856/98 Press (170).

(2) PB L 322 van 12.12.1996.

(3) PB C 193 van 24.6.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3755/00

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(4 december 2000)

Betreft: Ruimtelijke ordening van de EU: Interreg C

Interreg II C was een van de communautaire initiatieven die gedurende de programmeringsperiode 1994-1999 zijn goedgekeurd. Hiermede werd een reeks projecten gefinancierd die ten doel hebben de transnationale samenwerking op het gebied van de ruimtelijke ordening te stimuleren.

Kan de Commissie mededelen welke resultaten met Interreg II C werden bereikt en welke conclusies de Commissie daaruit heeft getrokken? Wat is het verband met en de invloed op de Europese Ruimtelijke Strategie, met name voor wat betreft de maritieme randgebieden van doelstelling nr. 1 van de huidige EU van 15 lidstaten?

Kan de Commissie mededelen welke conclusies zij heeft getrokken uit Interreg II C over de gevolgen van de toekomstige toetreding van de kandidaat-landen voor de maritieme randgebieden van doelstelling 1 van de huidige EU van 15 lidstaten?

Antwoord van de heer Barnier Namens de Commissie

(22 januari 2001)

De doelstellingen van Onderdeel C van het communautaire initiatief Interreg II inzake transnationale samenwerking waren: een beter evenwicht tot stand brengen in de ontwikkeling van de verschillende regio's in de Gemeenschap, transnationale samenwerking en partnerschap bevorderen in een gemeenschappelijk kader, de lidstaten en hun regio's helpen om in overleg preventieve strategieën voor gemeenschappelijke problemen uit te werken, en tenslotte het communautaire beleid inzake ruimtelijke ontwikkeling doeltreffender te maken. Die doelstelling hangt nauw samen met het Europees ruimtelijk ontwikkelingsperspectief (EROP).

Op dit ogenblik is voor slechts enkele programma's van Onderdeel C van Interreg II een tussentijdse evaluatie opgemaakt. Aangezien andere evaluaties nog aan de gang zijn, zouden conclusies uit die tussentijdse evaluaties voorbarig zijn en is het te vroeg om resultaten mee te delen, want die zouden zeer onvolledig zijn.

Bovendien bevat het tweede verslag over de sociale en economische cohesie, zoals in het EG-Verdrag is bepaald, een analyse van de ontwikkeling van de verschillen tussen de lidstaten en de regio's, waaronder de perifere kustgebieden, alsmede van de bijdrage die via het beleid in de Gemeenschap op verschillende terreinen, o.m. het structuurbeleid en met name Interreg, wordt geleverd om die verschillen weg te werken. Centraal in dat tweede verslag staat de analyse van de situatie die zal ontstaan wanneer de Unie 27 lidstaten zal tellen, welke analyse als leidraad kan dienen voor het toekomstige cohesiebeleid. Het tweede verslag wordt begin 2001 bekendgemaakt en zal worden gepresenteerd op een cohesieforum, dat in Brussel op 21 mei 2001 plaatsvindt.