ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0029/00

van Marianne Eriksson (GUE/NGL) aan de Raad

(20 januari 2000)

Betreft: Waarneming van het referendum in de Westelijke Sahara

De bevolking van de Westelijke Sahara wacht nu reeds meer dan zeven jaar op een besluit van de Marokkaanse overheid inzake een referendum over de toekomst van de Westelijke Sahara. De Marokkaanse autoriteiten hebben meerdere malen de overeenkomsten tussen de autoriteiten en Polisario inzake de datum voor het referendum geschonden. Nu vindt er echter opnieuw een registratie plaats van stemgerechtigden en wordt er een voorlichtingscampagne over het referendum voorbereid die op 30 juli 2000 moet zijn afgerond. Deze datum is tevens de dag waarop het referendum moet plaatsvinden. Het gevaar van verkiezingsfraude is echter groot en om een democratische gang van zaken bij de verkiezingen te garanderen moeten internationale waarnemers ter plaatse zijn. Zal de Raad het sturen van waarnemers naar het referendum over de toekomst van de Westelijke Sahara steunen?

Antwoord

(10/11 april 2000)

De Raad heeft zijn onvoorwaardelijke steun toegezegd aan het door de secretaris-generaal van de Verenigde Naties voorgestelde plan voor de uitvoering van de regeling, dat tot doel heeft een vrij, eerlijk en onpartijdig referendum te houden om uitvoering te geven aan het beginsel van het zelfbeschikkingsrecht van het volk van de Westelijke Sahara. De Raad neemt nota van de bezorgdheid die de secretaris-generaal in zijn jongste verslag heeft geuit, namelijk dat de fundamentele verschillen van mening (tussen Marokko en het Polisariofront) de vraag wettigen of een ordelijke en door de partijen aanvaarde implementatie van het plan voor de uitvoering van de regeling wel mogelijk is.

In zijn meest recente rapport over de Westelijke Sahara zegt de secretaris-generaal van de Verenigde Naties dat hij zijn persoonlijke gezant, de heer James Baker, zal verzoeken de partijen over hun standpunt te polsen en na te gaan hoe hun geschil snel en op duurzame en gecoördineerde wijze kan worden beslecht.

De Raad zal voortgaan met zijn inspanningen om een klimaat van vertrouwen tussen alle betrokken partijen te scheppen en zo tot een voor alle partijen aanvaardbare oplossing op lange termijn te komen. De Raad staat in direct contact met de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties voor de Westelijke Sahara, ambassadeur Eagleton, om na te gaan hoe de Raad het best aan dit proces kan bijdragen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0224/00

van Carlos Costa Neves (PPE-DE) aan de Commissie

(31 januari 2000)

Betreft: Verslag van de Commissie over de uitvoering van artikel 299, lid 2 van het Verdrag

De Europese Raad van Keulen van juni 1999 verzocht de Commissie voor eind 1999 een verslag voor te leggen aan de Raad over de maatregelen die de naleving van artikel 299, lid 2 van het Verdrag moeten waarborgen.

Daarom:

- moet het kader van de maatregelen, evenals de methoden en het tijdschema voor de uitvoering ervan, dringend vastgesteld worden.

- Ook de herziening van het Poseima-programma en de inpassing van dit programma in het geheel van de te treffen specifieke maatregelen is een dringende zaak.

- Bovendien circuleren er tegenstrijdige berichten over de redenen van de vertraging bij de Commissie.

1. Daarom wordt de Commissie verzocht aan te geven wanneer zij denkt het verslag voor te leggen aan de beoordeling van de Raad en het Europees Parlement;

2. welk tijdschema zij voorziet voor de inwerkingtreding van de maatregelen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(9 maart 2000)

1. De Commissie heeft het door het geachte parlementslid genoemde verslag niet voor eind 1999 goedgekeurd om over de nodige tijd te beschikken om de memoranda te behandelen die in november en december 1999 van de betrokken lidstaten werden ontvangen en om de standpunten te onderzoeken die werden geformuleerd tijdens de partnerschapsvergadering van 23 november 1999 met de betrokken lidstaten en regio's. De Commissie beijvert zich om het verslag over enkele weken te kunnen aannemen.

2. Het verslag zal gegevens bevatten over de door de Commissie overwogen initiatieven, waar mogelijk met opgave van het tijdschema.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0229/00 van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie. Niet-opneming van het departement Arta in het communautair initiatief Interreg.



Publicatieblad Nr. 225 E van 08/08/2000 blz. 0222 - 0223



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0229/00 van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie (4 februari 2000) Betreft: Niet-opneming van het departement Arta in het communautair initiatief Interreg Naar verluidt zou het departement Arta niet zijn opgenomen in de operationele programma's die de Commissie heeft bekendgemaakt voor pakket A van het communautair initiatief Interreg. Toch voldoet het departement Arta aan het basiscriterium om in dit pakket te worden opgenomen, namelijk het bestaan van aan land of zee grenzende buitengrenzen. De Ambrakische Golf vormt immers de zuidgrens van het departement en is tegelijk een deel van de Ionische Zee. Kan de Commissie zeggen wat de huidige stand van zaken is en of het departement Arta al dan niet zal worden opgenomen in het communautair initiatief Interreg zoals de rest van Noord-West-Griekenland? Gecombineerd Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0150/00, E-0229/00 en E-0336/00 (6 maart 2000) De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0044/00

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(20 januari 2000)

Betreft: Proces van Keulen: aanpassing van het Poseima-programma betreffende de bevoorrading van de Azoren met graangrondstoffen

Artikel 3 van verordening (EEG) nr. 1600/92(1) voorziet in een bevoorradingsregeling, die, wat de agrarische grondstoffen betreft, belangrijke gevolgen heeft gehad voor de productiekosten in de sector.

Voor de sector granen was de impact van de regeling echter beperkt, enerzijds doordat de communautaire prijzen zich aan de wereldmarktprijzen aanpassen, anderzijds doordat de regeling niet voorziet in kostenverschillen voor het vervoer tussen de diverse eilanden van de archipel.

Acht de Commissie het mogelijk om maatregelen voor te stellen die ertoe kunnen bijdragen dat de prijzen voor granen en graanproducten op de eilanden van de autonome regio der Azoren beter afgestemd zijn op de prijzen die gangbaar zijn in de grootste haven van de archipel?

(1) PB L 173 van 27.6.1992, blz. 1.

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0038/00, E-0043/00, E-0044/00, E-0045/00, E-0046/00, E-0047/00, E-0048/00, E-0049/00, E-0050/00, E-0051/00 en E-0052/00

(28 februari 2000)

Het geachte parlementslid heeft een hele reeks vragen gesteld over het programma Poseima voor de Azoren.

Aan het verslag van de Commissie over de maatregelen ter uitvoering van artikel 299 (het vroegere artikel 227), lid 2, van het EG-Verdrag wordt nog gewerkt.

In dit stadium van de procedure kan de Commissie dus niet antwoorden op de vragen van het gachte Parlementslid over de inhoud van dit verslag; het moet immers eerst door de Commissie worden goedgekeurd.

Ten slotte is in het werkprogramma van de Commissie voor 2000 bepaald dat bij de Raad en het Parlement een verslag zal worden ingediend over de uitvoering van Verordening (EEG) nr. 1600/92 van de Raad van 15 juni 1992 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Azoren en Madeira(1) (Poseima). Dit verslag over de landbouwsector van Poseima zal eventueel vergezeld gaan van voorstellen voor aanpassingen die nodig worden geacht om de doelstellingen van dit programma te verwezenlijken. Het geheel van de landbouwmaatregelen voor de Azoren zal in deze context worden onderzocht.

(1) PB L 173 van 27.6.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0201/00

van Joan Colom i Naval (PSE) aan de Commissie

(31 januari 2000)

Betreft: Programma-onderbrekingen voor reclame op de Spaanse televisie

In mijn schriftelijke vraag P-3862/98(1)hekelde ik het niet naleven door de meeste Spaanse televisie-omroepen van richtlijn 89/552/EEG(2)van de Raad van 3 oktober 1989 (Televisie zonder grenzen) en met name de voortdurend langere en frequentere onderbrekingen voor reclame midden in programma's, zoals b.v. films, toneelstukken of opera-uitzendingen.

In haar antwoord van 4 februari 1999 verklaarde de Commissie van deze beschuldigingen op de hoogte te zijn en bezig te zijn nadere informatie in te winnen over de juistheid van een en ander.

Sindsdien is het gehekelde verschijnsel zo mogelijk nog erger geworden, met het gevolg dat sommige programma's juist reclame zijn gaan maken met het ontbreken of het geringe aantal reclameboodschappen.

Kan de Commissie na ruim een jaar meedelen wat de uitslag is van het door haar aangekondigde onderzoek en wat zij denkt te doen opdat Spanje de genoemde richtlijn naleeft?

(1) PB C 207 van 21.7.1999, blz. 138.

(2) PB L 298 van 17.10.1989, blz. 23.

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(28 februari 2000)

Uit hoofde van artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-Verdrag loopt een inbreukprocedure tegen Spanje wegens de niet-naleving van de reclamevoorschriften van de richtlijn Televisie zonder grenzen (Richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997).
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0235/00

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(31 januari 2000)

Betreft: Onderwijsprioriteiten van het Portugese voorzitterschap

Zou de Commissie naar aanleiding van de publicatie van het gedocumenteerde programma van het Portugese voorzitterschap een duidelijke uiteenzetting kunnen geven inzake haar interpretatie van de geformuleerde doelstelling om de idee van de Europese dimensie in het onderwijs te onderzoeken?

Hoe ziet de Commissie zowel haar eigen rol bij de verwezenlijking van deze doelstelling als die van de regeringen van de individuele lidstaten?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(14 februari 2000)

De Commissie onderschrijft ten volle de onderwijsprioriteiten van het Portugese voorzitterschap, die in de lijn liggen van de bevordering van een Europa van de kennis, gebaseerd op onderwijs en opleiding gedurende het hele leven. De Commissie ondersteunt met name het initiatief van het voorzitterschap om een nieuw kader in te voeren voor gestructureerde samenwerking (rolling agenda) met het doel de werkzaamheden van de Raad op onderwijs- en opleidingsgebied meer continuïteit en efficiëntie te verlenen. In dit verband verwacht de Commissie een groter effect van de communautaire actieprogramma's Socrates en Leonardo, waarvan een van de hoofddoelstellingen betrekking heeft op de versterking van de Europese dimensie van het onderwijs en de opleiding.

Wat de respectieve rol van de lidstaten en de Commissie bij de bevordering van deze doelstellingen betreft, zij erop gewezen dat de bevoegdheden van de Gemeenschap op onderwijsgebied duidelijk omschreven zijn in artikel 149 (ex artikel 126) van het EG-verdrag. Dit bepaalt immers dat de Gemeenschap bijdraagt tot de ontwikkeling van onderwijs van hoog gehalte door samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen en zo nodig door hun activiteiten te ondersteunen en aan te vullen, met volledige eerbiediging van de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de inhoud van het onderwijs en de opzet van het onderwijsstelsel en van hun culturele en taalkundige verscheidenheid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2798/99

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Uitbreiding van het autostation in de douanestrook van S. Andrea in de provincie Gorizia (Italië), ondanks de aanstaande toetreding van Slovenië tot de EU

Het gemeentebestuur van Gorizia heeft plannen om in de wijk S. Andrea nieuwe werkzaamheden uit te voeren met het oog op de uitbreiding van de structuren van het autostation in de huidige Italiaanse douanestrook voor het transitoverkeer met Slovenië, ondanks het feit dat alle betrokkenen (wijkraad, verenigingen, de bevolking die voor afscheiding van de gemeente Gorizia is) zich tegen dit project hebben uitgesproken en dat Slovenië binnenkort tot de Europese Unie zal toetreden.

Kan de Commissie, in de overweging dat de gemeente met de buurgemeenten Nova Gorièa en Vrtojba een schikking heeft getroffen die voorziet in initiatieven en subsidies om een alternatief voor de bestaande structuren te vinden;

de douanediensten en -structuren in de toekomst zullen worden gesloten;

de structuren van het autostation nu reeds onderbenut zijn, ondanks het feit dat ze gebruikt worden voor losse activiteiten die als lapmiddel moeten dienen;

dat in het betrokken gebied, dat al enkele jaren geleden volgestort is met beton voor de aanleg van het autostation, van oudsher een Sloveenssprekende gemeenschap gevestigd is die al meer dan de helft van haar grondgebied heeft moeten opgeven,

zeggen of de bovengenoemde plannen van de gemeente Gorizia voor de uitbreiding van het autostation in de huidige douanestrook te rijmen vallen met de schikking tussen Gorizia en de buurgemeenten, de pretoetredingsfase en de toetreding van Slovenië tot de Europese Unie?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 maart 2000)

De uitbreiding van het autostation in de douanestrook van S. Andrea in de provincie Gorizia betreft hoofdzakelijk infrastructuur en is vanuit douanestandpunt niet onverenigbaar met de tenuitvoerlegging van de verworvenheden op douanegebied, met de pretoetredingsstrategie op douanegebied of met de eventuele toetreding van Slovenië tot de Unie.

Aangaande de verenigbaarheid van de maatregel met de bestaande overeenkomst tussen Gorizia en Nova Goriza is de Commissie niet bevoegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2586/99

van Marialiese Flemming (PPE-DE) aan de Commissie

(11 januari 2000)

Betreft: VN-Verdrag over de rechten van het kind

Op 20 november 1999 bestond het VN-Verdrag over de rechten van het kind tien jaar. Alle lidstaten van de Europese Unie hebben dit verdrag geratificeerd. Somalië echter heeft dit verdrag noch ondertekend noch geratificeerd, terwijl de Verenigde Staten dit verdrag weliswaar ondertekend, maar niet geratificeerd hebben.

Voorzover bekend, is de Commissie van plan een mededeling te publiceren over de rechten van het kind.

Is de Commissie voornemens in deze mededeling erop te wijzen dat Somalië en de Verenigde Staten de enige landen zijn die het VN-Verdrag over de rechten van het kind niet hebben geratificeerd?

Overweegt de Commissie stappen te ondernemen om Somalië en de Verenigde Staten er zo spoedig mogelijk toe te brengen dit verdrag te ratificeren?

Zo ja, welke maatregelen plant de Commissie in dit verband?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(24 maart 2000)

De Commissie hecht zeer veel belang aan de bescherming van de rechten van het kind zoals vastgesteld in het Verdrag van de Verenigde Naties (VN).

De Commissie stelt vast dat alle landen het VN-Verdrag hebben geratificeerd behalve Somalië en de Verenigde Staten (VS) en zij zou het ten zeerste toejuichen indien ook zij tot deze ratificering zouden overgaan.

Hoewel elke betrokken lidstaat zelf beslist om al dan niet een VN-Verdrag te ratificeren zal de Commissie verder gebruik maken van haar nauwe bilaterale contacten met de VS om deze kwestie op een passende wijze aan de orde te stellen. Somalië kan echter geen enkel Verdrag ondertekenen zolang het geen regering heeft.

Nooit eerder werd een VN-Verdrag door zoveel landen geratificeerd. 191 landen zijn partij bij het Verdrag dat het eerste internationaal wettelijk bindend instrument is op het gebied van de mensenrechten dat nagenoeg universeel werd geratificeerd. De Unie heeft reeds herhaaldelijk erop aangedrongen dat de landen die het Verdrag nog niet hebben geratificeerd deze kwestie als een prioriteit zouden beschouwen.

De ratificering volstaat echter niet. Het Verdrag moet ook ten uitvoer worden gelegd door de opneming ervan in de nationale wetgeving. De Unie is bezorgd om de vele gevallen waarin voorbehoud wordt gemaakt ten aanzien van het Verdrag en zij blijft zich verzetten tegen voorbehoud dat in strijd is met de inhoud en het doel van het Verdrag. Dit voorbehoud doet twijfel rijzen omtrent het reële engagement van de betrokken Staten om het Verdrag ten uitvoer te leggen. De Unie vraagt de Staten die partij zijn bij het Verdrag, om regelmatig na te gaan of hun voorbehoud kan worden opgeheven.

Wat de mededeling van de Commissie over de rechten van het kind betreft, werd tot dusver geen definitieve beslissing genomen. Momenteel worden reeds op verschillende gebieden specifieke maatregelen genomen met het oog op de bescherming van kinderen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2846/99

van Michel Raymond (EDD) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Artikel 30, derde streepje van Verordening (EG) 1257/1999 van 17 mei 1999 (steun aan de bosbouw)

In verordening (EG) 1257/1999(1) wordt in artikel 30, derde streepje bepaald dat de steun aan de bosbouw betrekking heeft op de verwerking van deze producten, en enkele streepjes verder, dat voor investeringen met betrekking tot het gebruik van hout als grondstof een beperking geldt tot alle handelingen die aan industriële verwerking voorafgaan.

Het bovenstaande is zo onduidelijk geformuleerd dat het standpunt van de Europese Unie ten aanzien van haar steun aan de verwerking van bosbouwproducten onbegrijpelijk wordt.

Kan de Commissie opheldering geven over haar standpunt met betrekking tot deze belangrijke kwestie?

Kan zij tevens aangeven of het bovenstaande betekent dat de steun aan de eerste verwerking van hout (verzagen) wordt ingetrokken?

Zo ja, zou dit besluit een zware slag toebrengen aan de ontwikkeling van de houtsector in verschillende Europese landen, terwijl de economische betekenis van deze sector voortdurend toeneemt.

(1) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 80.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 februari 2000)

De door de geachte afgevaardigde aangehaalde Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen in artikel 30 daarvan, beperkt de steun van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) tot investeringen, om de oogst, verwerking en afzet van hout als grondstof voor alle handelingen die aan industriële verwerking voorafgaan, te verbeteren en te rationaliseren. De geachte afgevaardigde heeft genoemde verordening juist geïnterpreteerd wanneer hij opmerkt dat de eerste verwerking van hout uitgesloten is.

Dit was ook het communautaire beleid tot nu toe, aangezien de activiteiten van de houtzagerijen door het EOGFL niet zijn medegefinancierd sinds 1990, datum waarop Verordening (EEG) nr. 867/90 van de Raad van 29 maart 1990 betreffende de verbetering van de voorwaarden inzake verwerking en afzet van bosbouwproducten(1) is goedgekeurd.

Men kan hieruit concluderen dat Verordening (EG) nr. 1257/1999 de eerder in de houtverwerkende sector door het EOGFL gefinancierde activiteit niet uitsluit. Integendeel, deze wordt met dezelfde criteria voortgezet.

Welnu, het is niet uitgesloten dat de lidstaten onder bepaalde omstandigheden een overheidssteunregeling met de nationale fondsen mogen voorstellen om bepaalde activiteiten in de houtverwerkende sector te helpen. Deze steunregelingen in de regio's van doelstelling 1 of 2 kunnen door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) worden medegefinancierd, als de lidstaten dit binnen een programma van regionale ontwikkeling voorstellen.

(1) PB L 191 van 6.4.1990.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2702/99

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(12 januari 2000)

Betreft: Goedkeuringsprocedures voor projecten waarvoor EFRO-subsidie is aangevraagd

Aanvragers van EFRO-steun voor de aanleg van een bedrijvenpark voeren vaak het argument aan dat het project nieuwe werkgelegenheid zal creëren.

Wat doet de Commissie om na te gaan of deze beweringen juist zijn en, in het bijzonder, te verifiëren of deze werkgelegenheid extra arbeidsplaatsen betekent en niet arbeidsplaatsen die van andere locaties zijn overgeheveld?

In geval van bedrijvenparken die worden aangelegd in groene gebieden, welke maatregelen neemt de Commissie om te waarborgen dat de aanleg voldoet aan EU-regels ter bevordering van milieuvriendelijke ontwikkeling door onder meer (a) bescherming van habitats, (b) prioriteit voor ontwikkeling in bebouwd gebied, (c) ontmoediging van vermeerderd gebruik van gemotoriseerd vervoer?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(10 maart 2000)

De Commissie heeft een specifieke aanpak ontwikkeld voor de beoordeling van doelstellingen op het gebied van het scheppen van werkgelegenheid. Deze aanpak is samengevat in de brochure Banen tellen, die is gepubliceerd in de serie Evaluatiedocumenten. Deze brochure wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid toegezonden, en ook aan het Secretariaat-generaal van het Parlement. Aan het probleem dat het bij arbeidsplaatsen die zogenaamd zullen worden geschapen, in feite kan gaan om werkgelegenheid die van elders wordt overgeheveld, is in die brochure specifiek aandacht besteed in het kader van de berekening van het netto-aantal arbeidsplaatsen. Het is juist dat de meeste prognoses inzake de werkgelegenheidseffecten zijn gebaseerd op het te scheppen bruto-aantal arbeidsplaatsen, maar het netto-effect wordt wel onderzocht bij tussentijdse evaluaties, en vooral bij de evaluatie achteraf.

Wat duurzame ontwikkeling betreft, heeft de Commissie er in haar indicatieve richtsnoeren voor de programma's voor de periode 2000-2006(1) de nadruk op gelegd dat aan hergebruik van bestaande industrieterreinen voorrang moet worden gegeven boven de ontwikkeling van nieuwe, nog onbebouwde terreinen. Bovendien heeft de Commissie beklemtoond dat te ondersteunen vervoersprojecten dienen te worden ingepast in strategieën voor een duurzaam vervoerssysteem. Deze richtsnoeren zijn niet

juridisch bindend, maar naleving van communautaire regelgeving zoals Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(2) en Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(3) is wel een voorwaarde voor de verlening van welke steun ook uit de Structuurfondsen.

(1) PB C 267 van 22.9.1999, blz. 2.

(2) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(3) PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.