NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/583

(2004/C 84 E/0660)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0416/04

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(9 februari 2004)

Betreft: Jacht op ganzen in Zeeland

De provincie Zeeland heeft een ontheffing verleend op het verbod op de jacht op ganzen. De ontheffing geldt voor gebieden die niet onder de vogelrichtlijn vallen, waarbij een bufferzone van 200 tot 700 meter is ingesteld. In het gebied komen verschillende ganzen voor die genoemd worden in bijlage II/2 van de vogelrichtlijn waaronder de rotgans (Branta bernicla). Nederland staat niet vermeld als lidstaat die in de zin van artikel 7, lid 3 toestemming mag geven voor de jacht op rotganzen. Hetzelfde geldt voor de kleine rietgans (Anser brachyrhynchus) en de kolgans (Anser albifrons) die eveneens frequent aanwezig zijn in Zeeland. Afwijkingen van het verbod op jacht zijn op grond van artikel 9, lid la slechts toegestaan indien geen bevredigende oplossing bestaat voor zwaarwegende problemen zoals belangrijke schade aan gewassen. In de regionale pers wordt de ontheffing van het jachtverbod beschreven als een bezuinigingsmaatregel: het provinciebestuur wenst geen geld uit te trekken voor de vergoeding van ganzenschade.

1. Is het betalen van een vergoeding aan boeren ter compensatie van gewasschade een bevredigende oplossing in de zin van artikel 9, lid 1?

2. Is naar de mening van de Commissie de ontheffing van het jachtverbod in strijd met de vogelrichtlijn? Zo ja, welke stappen gaat de Commissie ondernemen?

3. Zijn de ingestelde bufferzones toereikend voor de bescherming van de vogels die verblijven in de beschermde gebieden?

4. Kan de Commissie nagaan in welke mate de provincie Zeeland gebruik gemaakt heeft van de mogelijkheden van subsidie voor agrarisch natuurbeheer?

Antwoord van mevrouw Wallström Namens de Commissie

(16 maart 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar de kleine rietgans (Anser brachyrhynchus), de kolgans (Anser Albifrons) en de rotgans (Branta bernicla), die alle vermeld zijn in bijlage II/2 van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (1). Overeenkomstig artikel 7, lid 3, van de richtlijn mag op de in bijlage II/2 vermelde soorten alleen worden gejaagd in de lidstaten waarbij deze soorten zijn vermeld. Bijlage II/2 geeft aan dat Nederland de jacht op de kolgans mag toestaan.

Wat de twee overige soorten betreft, suggereert de informatie van het geachte parlementslid dat afwijkingen van het verbod om op deze soort te jagen door Nederland zijn verleend om redenen die verband houden met door vogels veroorzaakte gewasschade. In principe is het voor Nederland mogelijk, op basis van artikel 9, lid 1, sub a, van de Richtlijn, op geldige wijze af te wijken van het bepaalde in artikel 7 „ter voorkoming van belangrijke schade aan gewassen, vee, bossen, visserij en wateren”.

Overeenkomstig artikel 9, lid 3, en lid 4, van de richtlijn is Nederland verplicht bij de Commissie regelmatig een verslag in te dienen over de toepassing van artikel 9. De Commissie heeft het verslag over de afwijkingen voor 2003 nog niet ontvangen, maar dit is ook pas verplicht tegen eind 2004. Het is dan ook niet evident dat Nederland een inbreuk pleegt op de richtlijn. De Commissie zal het verslag zorgvuldig bestuderen zodra het is ontvangen en, zo nodig, de nodige stappen ondernemen om ervoor te zorgen dat de afwijkingen niet onverenigbaar zijn met de richtlijn. De Commissie wil er op wijzen dat de lidstaten moeten voldoen aan het bepaalde in artikel 9, zoals geïnterpreteerd door het Hof van Justitie. Zo oordeelde het Hof dat een afwijking van het algemeen verbod op de jacht in artikel 7 slechts is toegestaan bij maatregelen die in voldoende mate steunen op de factoren vermeld in artikel 9, leden 1 en 2 (zie b.v. zaak C-118/94, WWF, arrest van 7 maart 1996).

Wat de agro-milieu-uitgaven betreft, deelt de Commissie het geachte parlementslid mee dat het nationale plan voor plattelandsontwikkeling in Nederland momenteel geen specifieke agro-milieumaatregel bevat die gericht is op de bescherming van bovengenoemde ganzen. Met amendement 2002 op het plattelands-ontwikkelingsplan, toegezonden op 2 april 2002, wilde Nederland de paketten Weiland voor een kort verblijf van wintermigranten, Weiland voor middellang verblijf van wintermigranten en Weiland voor lang verblijf van wintermigranten invoeren. Deze paketten beschermen de rotgans en de grote kolgans. De bescherming van de kleine rietgans is niet inbegrepen. Bij brief van 8 juli 2003 is de Commissie echter meegedeeld dat de pakketten Weiland voor een kort verblijf van wintermigranten, Weiland voor een middellang verblijf van wintermigranten en Weiland voor een lang verblijf van wintermigranten in het amendement van 2002 zijn ingetrokken. Aangezien over amendementen op het plattelandsontwikkelings-plan op bilateraal niveau wordt onderhandeld tussen de Commissie en de lidstaat, kan de Commissie onmogelijk nagaan in welke mate de provincie Zeeland gebruik heeft gemaakt van haar mogelijkheden om subsidies voor landbouw-milieubeheer te verkrijgen.

Indien van toepassing zouden subsidies voor agro-milieubeheer het meest waarschijnlijk worden verleend in het kader van het Plattelandsontwikkelingsplan Nederland 2000-2006; het Structuurfonds Doelstelling 2 Programma voor Zuid-Nederland, dat ook een gedeelte van de provincie Zeeland bestrijkt, lijkt geen passend kader te bieden voor dergelijke maatregelen.

In het kader van het sub-programma voor de „Euregio Scheidemond” dat deel uitmaakt van het lopende Interreg IIIA-programma ten gunste van de „Grensregio Vlaanderen-Nederland” wordt het grensoverschrijdend project „Biologische landbouw” gefinancierd met twee partners uit Zeeland.

(1) PB L 103 van 25.4.1979.