ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2383/97 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (10 juli 1997)

Betreft: "Via Egnatia¨-spoorlijn

Zoals bekend is Griekenland een van de lidstaten met een bijzonder weerbarstige geomorfologie. Daarbij komt nog het probleem van zijn afgelegenheid en het feit dat het geen gemeenschappelijke grenzen met de overige lidstaten bezit. Er dient daarom grote aandacht te worden gegeven aan de totstandbrenging van een goede vervoersinfrastructuur in dit land, opdat zijn isolatie zo veel mogelijk wordt opgeheven.

Hoe staat de Commissie tegenover de gedachte van steun voor de aanleg van een "Via Egnatia¨-spoorlijn, die zou moeten beginnen in de havenstad Igoumenitsa en eindigen aan de Grieks-Turkse grens, hetgeen tevens het vervoer van goederen van en naar het Midden-Oosten via de haven van Volos mogelijk zou maken en een nieuwe stimulans zou betekenen voor de handel op de Balkan, een ontwikkeling die de algemene belangen van de EU in dit gebied duidelijk zou dienen?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (23 september 1997)

Bij de investeringen in spoorweginfrastructuur in Griekenland die het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en het Cohesiefonds in de periode 1994-1999 medefinancieren, gaat het in hoofdzaak om de uitbreiding tot dubbelspoor en de elektrificatie van de lijn Athene-Thessaloniki. Ook verbeteringswerkzaamheden aan de lijn Thessaloniki-Alexandroupolis worden medegefinancierd.

De eventuele aanleg van een nieuwe lijn naar Igoumenitsa om zo een "Via Egnatia¨-spoorlijn tot stand te brengen, is een kwestie die in principe samen met de Griekse autoriteiten zou moeten worden bekeken in het kader van de voorbereiding van de dossiers over de infrastructuurinvesteringen die zullen worden medegefinancierd in de periode 2000-2006.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2480/97 van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie (16 juli 1997)

Betreft: Normen voor humane vangstmethoden tussen de EG, Rusland en Canada, en ECO-label

Is het naar de mening van de Commissie niet wenselijk om in het kader van de ontwikkeling van normen voor humane vangstmethoden een Europees label in te voeren, dat aanduidt dat voor het betreffende product geen dierproeven zijn genomen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (24 september 1997)

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat er geen directe koppeling kan worden gemaakt tussen het bestaan van normen voor humane vangmethoden ten gevolge van de overeenkomst tussen de Gemeenschap, Canada en de Russische Federatie, zoals op 22 juli 1997 door de Raad goedgekeurd, en de wenselijkheid van een label om aan te geven dat bepaalde producten niet op dieren werden getest. Het gaat immers om twee verschillende problemen. Het eerste houdt strikt verband met de vangst van dieren en het tweede heeft betrekking op dierproeven voor wetenschappelijke doeleinden.

Wat dit laatste punt betreft, bestaat de communautaire regelgeving hoofdzakelijk uit Richtlijn 86/609/EEG betreffende de bescherming van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt ((PB L 358 van 18.12.1986. )) en, op het gebied van cosmetische producten, uit Richtlijn 76/768/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten ((PB L 262 van 27.9.1976. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2880/97 van Eva Kjer Hansen (ELDR) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Eisen aan het gezichtsvermogen in verband met de uitgifte van rijbewijzen

Op 29 juli 1991 heeft de Raad richtlijn 91/439/EEG ((PB L 237 van 24.8.1991, blz. 1. )) inzake het rijbewijs vastgesteld en hierin is een aantal eisen vastgelegd in verband met de lichamelijke en geestelijke geschiktheid voor het besturen van motorvoertuigen, o. a. een reeks nieuwe eisen aan het gezichtsvermogen. Volgens de nieuwe voorschriften dient iedere aanvrager van een rijbewijs of verlenging van een rijbewijs van groep 2 te beschikken over een gezichtsscherpte van minstens 0,8 voor het beste oog en 0,5 voor het minder goede oog. Diverse rij-instructeurs voldoen momenteel niet aan deze nieuwe, aangescherpte eisen en kunnen dus niet het beroep blijven uitoefenen dat zij tot nu toe zonder problemen hebben uitgeoefend.

Kan de Commissie waarborgen dat een overgangsregeling in het leven wordt geroepen die het mogelijk maakt dat mensen die bij de keuze van hun beroep geen rekening hebben kunnen houden met deze bepalingen en die misschien nog slechts een gering aantal jaren actief blijven, vrijgesteld worden?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (26 september 1997)

In Richtlijn 91/439/EEG ((PB L 237 van 24.8.1991. )) is vastgesteld aan welke minimumeisen van lichamelijke en geestelijke geschiktheid voor het besturen van motorvoertuigen moet worden voldaan. Deze eisen zijn er zowel op gericht de verkeersveiligheid te vergroten als de wederzijdse erkenning van rijbewijzen in de Gemeenschap te bevorderen. In punt 6.3 van de bijlage is vastgelegd aan welke eisen het gezichtsvermogen van bestuurders van groep 2 voor de categorieën C en D (bijvoorbeeld vrachtwagens en bussen) moet voldoen. Deze eisen zijn in samenwerking met de nationale regeringen vastgesteld en zij zijn in 1991, toen de richtlijn werd aangenomen, door alle lidstaten goedgekeurd. Bij een recente herziening werd niet getornd aan de eisen ten aanzien van het gezichtsvermogen (0,8 en 0,5).

De richtlijn bepaalt dat alle bestuurders aan de minimumeisen moeten voldoen en voorziet niet in overgangsperiodes of afwijkingen van deze eisen. Lidstaten mogen echter, desgewenst, strengere eisen vaststellen.

Hoewel de Commissie had voorgesteld in de richtlijn een bepaling op te nemen op grond waarvan de lidstaten rijbewijzen konden verlengen volgens dezelfde medische normen als ten tijde van de afgifte van het rijbewijs, heeft de Raad de richtlijn aangenomen zonder rekening te houden met een dergelijke afwijking. De Commissie zal dientengevolge het door het geachte Parlementslid gedane voorstel niet ter sprake brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3096/97 van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie (2 oktober 1997)

Betreft: Olympische Spelen en het tweede communautair bestek voor bijstandsverlening

Kan de Commissie verzekeren dat het feit dat Athene de organisatie van de Olympische Spelen op zich neemt, niet betekent dat middelen uit het tweede of het volgende CB een andere bestemming zullen krijgen, dit ten koste van de projecten die momenteel in de Griekse regio worden uitgevoerd?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (28 oktober 1997)

Overeenkomstig de regeling inzake de Structuurfondsen worden de communautaire bestekken (CB's) halverwege de looptijd herzien op basis van de resultaten van het toezicht, de evaluatie en nieuwe relevante informatie.

De procedure voor de herziening van het Griekse CB voor de periode 1994-1999 is aan de gang. Naar het oordeel van de Commissie zijn er geen redenen om bij deze herziening de fundamentele doelstellingen van het CB ter discussie te stellen.

Wat de periode vanaf het jaar 2000 betreft, staat vast dat het de rol van het communautaire structuurbeleid zal blijven om steun te verlenen voor de ontwikkeling van de zwakste regio's, waaronder de perifere regio's in Griekenland.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2116/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Raad (24 juni 1997)

Betreft: "Novel-Food¨-verordening (EG) nr. 258/97 - Toelating van rassen

1. Is het juist dat alle plantaardige producten waarvan het ras is erkend, niet meer behoeven te worden aangemeld en niet meer volgens de vereenvoudigde vergunningsprocedure van de "Novel-Food¨-verordening (EG) nr. 258/97 ((PB L 43 van 14.2.1997, blz. 1. )) behoeven te worden toegelaten?

2. Indien ja, is dan voor de producten waarin bedoelde plantaardige producten zijn verwerkt, een vergunning volgens de "Novel-Food¨-verordening vereist?

Gecombineerd antwoord op schriftelijke vragen nr. E-2112/97, E-2116/97, E-2124/97 en E-2142/97 (31 oktober 1997)

De samenhang van de toepassingsvoorwaarden van de Richtlijnen 70/457/EEG ((PB L 225 van 12.10.1970, blz. 1. )) en 70/458/EEG ((PB L 225 van 12.10.1970, blz. 7. )) en van Verordening nr. 258/97 ((PB L 43 van 14.02.1997, blz. 1. )) betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten, zoals deze is aangenomen door het Europees Parlement en de Raad volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag, met betrekking tot meer bepaald de vergunnings- en etiketteringsprocedures, wordt met name gespreciseerd in artikel 3, lid 2, van deze verordening.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1782/97 van Manuel Porto (PPE) aan de Raad (27 mei 1997)

Betreft: De unilaterale opzegging van het akkoord van de Uruguay-ronde

Alleen als de internationale handel op duidelijke en gerespecteerde regels is gebaseerd, kan het bedrijfsleven zijn activiteiten met zekerheid plannen.

De landen van de Europese Unie hebben zich in het kader van de Uruguay-ronde grote inspanningen getroost om hun markt open te stellen voor de invoer van textiel en kleding: zij beseffen namelijk dat hiermee honderdduizenden arbeidsplaatsen gemoeid waren. Men heeft daarom gekozen voor een geleidelijke openstelling om de noodzakelijke herstructurerings- en omschakelingsmaatregen te kunnen doorvoeren.

Hoe valt het in het licht hiervan te verklaren dat de vastgestelde regels nu niet langer in acht worden genomen? Hoe valt het met name te verklaren dat unilateraal wordt besloten een akkoord niet na te leven en daarmee de armere landen en gebieden schade te berokkenen, alleen om de exportsector van rijkere landen en regio's enige voordelen te bieden?

Antwoord (10 november 1997)

De Raad bevestigt opnieuw hoezeer hij het van belang acht dat textiel- en kledingproducten, met inachtneming van de voorwaarden van de Overeenkomst inzake textiel- en kledingproducten (ATC), geïntegreerd worden in de regels en disciplines van GATT 1994. De Raad attendeert erop dat de ATC meer bepaald voorziet in geleidelijke integratie tijdens een 10-jarige overgangsperiode, zodat de communautaire industrie zich geleidelijk aan de nieuwe internationale concurrentie kan aanpassen.

In dit varband heeft de Raad regelingen aangenomen waardoor uitvoering kan worden gegeven aan de door de Gemeenschap in het kader van de ATC aangegane verbintenis en heeft hij bepalingen vastgesteld die nodig zijn voor een goed beheer van de invoerquota van de derde landen.

Overigens doet de Raad, met de aanneming van Verordening (EG) nr. 825/95 inzake het verlenen van een communautaire financiële bijstand van 400 miljoen ecu over het tijdvak 1995-1999 aan Portugal ten behoeve van een specifiek moderniseringsprogramma voor de textiel en kledingindustrie, zijn toezegging tegenover Portugal gestand. Hij toont daarmee tevens aan hoezeer hij zich inzet voor het creëren van omstandigheden waardoor de problemen die de armste gebieden van de Gemeenschap kunnen treffen, zoveel mogelijk worden teruggedrongen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2864/97 van David Hallam (PSE) aan de Commissie (11 september 1997)

Betreft: Vervoer van levend pluimvee

Is de Commissie niet van oordeel dat de tijdslimiet van 12 uur voor het vervoer van levende dieren die wordt gesteld in artikel 39/3/A van de Europese Overeenkomst inzake de bescherming van dieren tijdens internationaal vervoer (19.12.1968) onredelijk is voor pluimvee aangezien roestende kippen, eenden, ganzen en kalkoenen niet eten of drinken?

Is zij niet van oordeel, gegeven het feit dat in de Schotse hooglanden en op de Schotse eilanden pluimvee in de donkere wintertijd 18 uur op stok gaat zonder eten of drinken en broedend pluimvee het nog langer zonder voedsel stelt, dat pluimvee zonder schade langer dan 12 uur in een verduisterde ruimte kan worden vervoerd?

Is zij bereid de huidige wetgeving waarin deze 12-uurslimiet uit genoemde overeenkomst wordt voorgeschreven te herzien?

Welke stappen heeft zij ondernomen of denkt zij te ondernemen met het oog op de raadpleging van erkende NGO's als er beleidsbeslissingen op dit gebied worden genomen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (8 oktober 1997)

In artikel 39, lid 3, onder a), van de Europese Overeenkomst inzake de bescherming van dieren tijdens internationaal vervoer, is niet bepaald dat het vervoer van pluimvee ten hoogste 12 uur mag duren. Wel is voorgeschreven dat er tijdens het vervoer voldoende passend voedsel en, indien nodig, water moet zijn, behalve als de reis minder dan 12 uur duurt. De Commissie ziet geen enkele reden om dit onredelijk te achten en zij is dan ook niet van plan wijzigingen aan te brengen in Richtlijn 91/628/EEG inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de Richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG ((PB L 340 van 11.12.1991, als gewijzigd bij Richtlijn 95/29/EG van de Raad (PB L 148 van 30.6.1995). )), die op de genoemde overeenkomst is gebaseerd.

De Commissie beschikt niet over informatie waaruit blijkt dat de stofwisseling bij pluimvee tijdens het vervoer op dezelfde manier verloopt als tijdens het roesten of het broeden.

Voorts moet worden opgemerkt dat de lidstaten krachtens artikel 16 van Richtlijn 91/628/EEG, als gewijzigd bij Richtlijn 95/29/EG, van Richtlijn 91/628/EEG kunnen afwijken om rekening te houden met de afgelegen ligging van bepaalde delen van hun grondgebied.

De Commissie vraagt niet-gouvernementele organisaties regelmatig om advies inzake het beleid op het gebied van het dierenwelzijn; zij raadpleegt met name de "Eurogroup for Animal Welfare¨, de Europese koepelorganisatie van dierenwelzijnsverenigingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2525/97 van Panayotis Lambrias (PPE) aan de Commissie (24 juli 1997)

Betreft: Maatregelen ter vermindering van het energieverbruik

Het JOULE-THERMIE-programma van de Commissie is onder andere op vermindering van het energieverbruik en bescherming van het milieu gericht. Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zij buiten de onderzoeksmaatregelen genomen heeft om de burger/consument en de industrie te informeren over de invoering van maatregelen en praktijken ter vermindering van het energieverbruik?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (16 september 1997)

SAVE en Altener, twee aanvullende programma's van het Joule-Thermie-programma voor onderzoek en ontwikkeling, werden opgestart om het energierendement in de Gemeenschap te verhogen en het gebruik van hernieuwbare energiebronnen te stimuleren.

Met deze twee programma's wil men hoofdzakelijk nieuwe methoden met een hoger energierendement op de markt brengen en het gebruik van hernieuwbare energiebronnen bevorderen met het oog op de vermindering van het verbruik van fossiele brandstoffen. De twee programma's ondersteunen een groot aantal voorlichtingsactiviteiten waarbij ze kunnen rekenen op de hulp van de nationale autoriteiten en de nationale energiemaatschappijen die de resultaten van de door de programma's gesteunde acties verspreiden.

Via de Internet Cordis databank kunnen alle Europese burgers en het Europese bedrijfsleven de resultaten inkijken van 290 SAVE-projecten waarmee men het energierendement in gebouwen, alsmede bij de industrie en het vervoer wil bevorderen en van 109 Altener-projecten waarmee men de aanwending van hernieuwbare energiebronnen wil stimuleren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2663/97 van Eryl McNally (PSE) aan de Commissie (25 juli 1997)

Betreft: Rationele planningtechnieken in de elektriciteits- en gasdistributiesector

Wat is er terechtgekomen van de richtlijn tot invoering van rationele planningtechnieken?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (18 september 1997)

Het oorspronkelijke voorstel van de Commissie met betrekking tot rationele planningtechnieken is op 14 november 1995 aan de Raad en het Parlement gezonden. Op 24 maart 1997 diende de Commissie, naar aanleiding van het op 13 november 1996 vastgestelde standpunt van het Parlement, een gewijzigd voorstel ((PB C 180 van 14.6.1997. )) in, waarin een vrij groot aantal door het Parlement voorgestelde amendementen is overgenomen.

Tijdens het Nederlandse voorzitterschap is er binnen de Raad niet gedebatteerd over de gewijzigde richtlijn. Het Luxemburgse voorzitterschap heeft het voorstel echter op de ontwerp-agenda van de op 8 december 1997 geplande Energieraad geplaatst.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2170/97 van Hiltrud BREYER aan dee Raad. "Novel-Food"-verordening (EG) nr. 258/97 - Controlerend personeel



Publicatieblad Nr. C 082 van 17/03/1998 blz. 0040



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2170/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Raad (25 juni 1997) Betreft: "Novel-Food¨-verordening (EG) nr. 258/97 - Controlerend personeel 1. Is de bestaande personeelscapaciteit voor de diverse controlemaatregelen toereikend of dient deze te worden uitgebreid? 2. Moet het personeel specifieke opleiding krijgen? Gecombineerd antwoord op schriftelijke vragen E-2168/97, E-2170/97, E-2172/97 en E-2174/97 (28 oktober 1997) De Raad is wel op de hoogte van de desbetreffende bepalingen van de lidstaten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2803/97 van Mark Watts (PSE) aan de Commissie (1 september 1997)

Betreft: Mensenrechten in Honduras

Is de Commissie op de hoogte van de momenteel in Honduras begane wreedheden die tot de moord op zeker twee straatkinderen hebben geleid?

Welke maatregelen neemt de Commissie om te garanderen dat de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in Honduras overeenkomstig nationale wetten en internationale normen worden gerespecteerd?

Antwoord van de heer Marin namens de Commissie (30 september 1997)

De Commissie is zich bewust van de problemen waarmee Honduras wordt geconfronteerd met betrekking tot de straatkinderen en de van hun vrijheid beroofde kinderen.

Met betrekking tot het tezamen met volwassenen opsluiten van kinderen heeft de Commissie kunnen vaststellen welke maatregelen de Hondurese autoriteiten hebben genomen om het probleem met de beperkte mogelijkheden waarover zij beschikken, op te lossen.

De Commissie heeft gunstig gereageerd op een verzoek om steun, vooral omdat de regering duidelijk haar voornemen te kennen heeft gegeven om effectieve maatregelen te nemen met het oog op een behoorlijke behandeling van de van hun vrijheid beroofde kinderen en het vinden van oplossingen voor de met de straatkinderen verband houdende problemen.

Het weldra op te zetten project, waarop bedoelde steunaanvraag betrekking heeft, omvat acties gericht op het krijgen van een beter inzicht in de straatkinderenproblematiek en op het vinden van oplossingen voor die kinderen. De tot die oplossingen behorende maatregelen omvatten met name de uitbreiding van de capaciteit van de zich met kinderen bezighoudende instellingen, zoals de Nationale Sociale-Welzijnsraad en het Oppergerechtshof, alsook acties gericht op preventie en het vergroten van de armslag van de niet-gouvernementele organisaties welke projecten ten behoeve van de straatkinderen opzetten. Het project voorziet uitdrukkelijk in activiteiten welke betrekking hebben op de verspreiding en de toepassing van de nieuwe, onlangs door het land vastgestelde kinderenwet.

Het goedgekeurde project past bovendien volledig in het op de versterking van de rechtsstaat gerichte beleid van de Hondurese regering. De Commissie is bijgevolg ervan overtuigd dat zij de Hondurese regering via dit project zal helpen nuttige middelen in handen krijgen om bedoelde moeilijkheden te boven te komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1746/97 van Honório Novo (GUE/NGL) en Sérgio Ribeiro (GUE/NGL) aan de Raad (22 mei 1997)

Betreft: Invoer van textiel en kleding uit Indonesië

In het kader van de wijzigingen van verordening 3030/93 ((PB L 275 van 8.11.1993, blz. 1. )), die in januari 1997 werden goedgekeurd en op 29 april 1997 door de Raad werden aangenomen, heeft de Commissie inmiddels haar goedkeuring gehecht aan een specifieke verordening op grond waarvan aanvullende hoeveelheden textielproducten en kleding uit Indonesië kunnen worden ingevoerd.

Is de Raad van mening dat zijn besluit van 29 april 1997 te rijmen valt met de niet-naleving door Indonesië van de VN-besluiten, en met de standpunten van het Europees Parlement en de EU om de handelsbetrekkingen met Indonesië van de Oost-Timor-kwestie afhankelijk te maken?

Antwoord (28 oktober 1997)

De invoer van extra hoeveelheden van bepaalde textielproducten van oorsprong uit Indonesië werd toegekend bij Verordening nr. 560/97 van 26.03.1997 van de Commissie ((PB L 85 van 27.03.1997. )), die in werking is getreden vóór de aanneming van Verordening (EG) nr. 824/97 ((PB L 119 van 08.05.1997. )) tot wijziging van Verordening (EG) nr. 3030/93 betreffende een gemeenschappelijke regeling voor de invoer van bepaalde textielproducten uit derde landen.

Met de aanneming van bovengenoemde Verordening (EG) nr. 824/97 werd niets afgedaan aan het standpunt van de Europese Unie aangaande politieke vraagstukken in verband met derde landen. Deze verordening valt onder de bevoegdheid van de Commissie, die ter zake wordt bijgestaan door het Comité van beheeer "textiel¨.

De Raad heeft op 25 juni 1996 een gemeenschappelijk standpunt vastgesteld waarin het beleid van de Europese Unie inzake Oost-Timor wordt bepaald. Dit gemeenschappelijk standpunt bevat geen enkele commerciële maatregel ten aanzien van Indonesië.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2130/97 van Hiltrud Breyer (V) aan de Raad (24 juni 1997)

Betreft: "Novel-Food¨-verordening (EG) nr. 258/97 - Voorwaarden voor toelating

Wat zijn precies de criteria waarmee de EU beoordeelt of voor een bepaald product, waarvoor in het kader van de "Novel-Food¨-verordening (EG) nr. 258/97 ((PB L 43 van 14.2.1997, blz. 1. )) toelating wordt aangevraagd, een vergunning is vereist, of dat een simpele kennisgeving toereikend wordt geacht, als de producent niet uit zichzelf een vergunning heeft aangevraagd?

Gecombineerd Antwoord op schriftelijke vragen E-2126/97, E-2128/97 en E-2130/97 (20 oktober 1997)

Artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr. 258/97 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten voorziet in een afwijking van de in die verordening voorgeschreven vergunningsprocedure voor voedingsmiddelen of voedselingrediënten die volgens de beschikbare en algemene erkende wetenschappelijke gegevens of volgens een advies van een van de bevoegde instanties qua samenstelling, voedingswaarde, enz. wezenlijk gelijkwaardig zijn aan bestaande voedingsmiddelen of voedselingrediënten.

In voorkomend geval kan volgens de procedure van artikel 13 van de verordening worden vastgesteld of een bepaalde soort voedingsmiddel of voedselingrediënt onder deze afwijking valt. De regels voor de kennisgeving aangaande deze producten zijn vastgelegd in artikel 5 van de verordening.