ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2534/00

van Karl von Wogau (PPE-DE) aan de Commissie

(2 augustus 2000)

Betreft: Habitatrichtlijn

De voor grindwinning bestemde gebieden aan de Boven-Rijn vallen vrijwel in hun geheel onder de habitatrichtlijn.

De Commissie wordt verzocht het volgende mede te delen:

1. Welke gevolgen heeft een en ander voor de activiteiten van de daar gevestigde grindwinningsbedrijven?

2. Welke gevolgen heeft de richtlijn voor de gebieden die in het regionale plan zijn aangewezen als voorraadsgebieden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(19 september 2000)

Duitsland heeft tot nog toe niet voldoende gebieden krachtens Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand(1) en Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(2) genotificeerd. Dit geldt in het bijzonder voor Baden-Württemberg, de Duitse deelstaat waarin de Oberrheinebene voor het grootste deel is gelegen.

Daarom moet in de eerste plaats worden beklemtoond dat Duitsland urgent de nodige gebieden krachtens de vogel- en habitatrichtlijn, inclusief die in de Oberrheinebene, moet notificeren.

Wat dit voor de vermelde groeven betekent, moet door de nationale autoriteiten in het kader van de Europese natuurbeschermingsrichtlijn (in het bijzonder artikel 6 van de habitatrichtlijn) per geval worden bepaald.

Voor elk nieuw plan of project waarvoor een (Abgrabungsgenehmigung) grindwinningsvergunning vereist is en dat aanzienlijke effecten op een Natura 2000 gebied met zich mee kan brengen, moet artikel 6 van Richtlijn 92/43/EEG worden toegepast, ook al is het bekend dat het om een hulpbron gaat. Gedetailleerde informatie over de werkingssfeer van artikel 6 wordt gegeven in een brochure die door de Commissie is opgesteld en beschikbaar is op: http://europa.eu.int/comm/environment/nature/home.htm., onder EU Nature legislation Managing Natura 2000 sites: The provisions of Article 6 of the Habitats Directive 92/43/EEC.

Al in de jaren 1960 en 1970 wordt in de wetenschappelijke literatuur gewezen op de positieve effecten van groeven inclusief grindgroeven waarvan de natuurwaarden hersteld zijn(3). Niet elke groeve in de omgeving van een Natura 2000 gebied hoeft dan ook als een ramp te worden beschouwd, en in een groot aantal gevallen kunnen verzachtende en compenserende maatregelen zoals het herstellen van de natuurwaarden mogelijk zijn om natuurbescherming en de belangen van de grindindustrie met elkaar te verzoenen.

Grote delen van de Oberrheinebene worden echter voor agrarische doeleinden gebruikt (bv. voor de maïsteelt) en grind of kiezel zijn een op ruime schaal voorkomende grondstof. Het moet voor de lidstaten dan ook niet al te moeilijk zijn om buiten de Natura 2000 gebieden alternatieve grindwinningsterreinen te vinden.

(1) PB L 103 van 25.4.1979.

(2) PB L 206 van 22.7.1992.

(3) cf. bv. Weinzierl (1964): Kiesgrube und Landschaft.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2918/00

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(19 september 2000)

Betreft: Verbod op bepaalde hondenrassen

Is het de Commissie bekend dat Duitsland recentelijk wetgeving heeft uitgevaardigd waarbij bepaalde hondenrassen worden verboden? Vindt de Commissie dat een dergelijk verbod in de gehele Unie moet worden ingevoerd?

Is het de Commissie bekend dat het Duitse verbod, mogelijk onbedoeld, ook geldt voor de Staffordshire bull terrier, hoewel dit een heel ander ras is dan de American Staffordshire terrier, ofwel de pitbull terrier? Kan de Commissie bij eventuele voorstellen voor EU-wetgeving op dit gebied ervoor zorgen dat dit soort fouten wordt vermeden en zal zij deze kwestie met Duitsland opnemen, opdat de Duitse nationale wetgeving op dit punt kan worden aangepast?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(23 oktober 2000)

De Commissie deelt de geachte afgevaardigde mee dat er thans geen specifieke communautaire regelgeving bestaat om bepaalde hondenrassen te verbieden. Bij ontstentenis van een communautaire harmonisatie kunnen de lidstaten relevante nationale maatregelen nemen ter bescherming van het leven van personen, onder naleving van de regels van het EG-Verdrag, met name de artikelen 28 en 30 (ex artikelen 30 en 36).

De conformiteit van de toekomstige Duitse wetgeving terzake met de artikelen 28 en 30 van het EG-Verdrag wordt thans door de Commissie bekeken, aangezien de Duitse autoriteiten in het kader

van de kennisgevingprocedure, ingesteld bij Richtlijn 98/34/EG van het Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften(1), hun wetsvoorstel betreffende de bescherming tegen gevaarlijke honden hebben meegedeeld.

(1) PB L 204 van 21.7.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3034/00

van Ioannis Souladakis (PSE) aan de Commissie

(20 september 2000)

Betreft: Tekst van de partnerschapsovereenkomst EU-Turkije

Op de top van Helsinki werd besloten dat Turkije kandidaat is voor toetreding tot de EU onder bepaalde en uitdrukkelijk geformuleerde voorwaarden.

De Commissie is er zoals bekend zeer gevoelig voor dat de conclusies van de topconferenties nauwkeurig worden nageleefd en dat de basisbeginselen die aan de grond liggen van de opvattingen van de Europese volkeren en de Europese regeringen, ten volle worden toegepast. De felle reacties van een deel van de Turkse pers op de gesprekken die de vertegenwoordiging van de Europese Commissie in juli van dit jaar voerde, wekken de indruk dat er vanuit bepaalde kringen misschien wel druk wordt uitgeoefend om deze uitdrukkelijke formuleringen inzake de status van Turkije als kandidaat-lidstaat niet op te nemen in de tekst die momenteel wordt uitgewerkt voor de partnerschapsovereenkomst EU-Turkije.

De voorwaarden voor de status van Turkije als kandidaat-land die zijn vastgelegd op de top van Helsinki, hebben betrekking op de oplossing van de kwestie-Cyprus, de verbetering van de toestand van de mensenrechten, het Koerdische probleem, de Turkse aanspraken in de Egeïsche Zee en de oplossing van dit geschil voor het Internationaal Gerechtshof in Den Haag, de democratisering van het regime en een aantal andere politieke kwesties. Welke stappen zal de Commissie ondernemen om ervoor te zorgen dat deze voorwaarden worden opgenomen in de tekst en niet in de preambule van de partnerschapsovereenkomst?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(10 oktober 2000)

De Commissie volgt van zeer nabij de ontwikkelingen in Turkije om te zien in welke mate aan de politieke criteria van Kopenhagen wordt voldaan. Zij zal het resultaat van haar bevindingen opnemen in het op 8 november 2000 goed te keuren periodiek verslag over Turkije en het partnerschap voor toetreding van Turkije.

De ontwikkelingen aangaande mensenrechten, de kwestie Cyprus en andere daarop betrekking hebbende aangelegenheden maken deel uit van de periodieke politieke dialoog tussen de Unie en Turkije.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3156/00

van Rainer Wieland (PPE-DE) aan de Commissie

(10 oktober 2000)

Betreft: Verkeersbelasting voor pleziervaartuigen in Griekenland

Is de Commissie op de hoogte van de bepaling inzake de betaling van verkeersbelasting overeenkomstig artikel 11, lid 1, van wet nr. 2743/1999, krachtens welke particuliere pleziervaartuigen langer dan 7 meter ongeacht onder welke vlag zij varen die niet permanent in Griekse wateren ankeren een verkeersbelasting verschuldigd zijn die moet worden gestort op de bijzondere kapitaalrekening van de havenpolitie?

Is de Commissie van opvatting dat deze belasting in strijd is met de grondgedachte van een verenigd Europa en het communautaire recht, in het bijzonder met het beginsel van vrij verkeer en de bepaling dat EU-lidstaten geen inreisheffingen mogen vragen van EU-burgers die het land binnenkomen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(14 november 2000)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-1062/00 van de heer von Wogau(1).

(1) PB C 26 E van 26.1.2001, blz. 150.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2301/00

van Carlos Ripoll y Martínez de Bedoya (PPE-DE) aan de Commissie

(11 juli 2000)

Betreft: Zuiveringsinstallaties op de Balearen

De heer Joan Mateu Horrach, directeur van het Institut Balear de Sanejament (Ibasant), dat ressorteert onder de Consellería de Medio Ambiente van de regering van de Balearen, heeft op 21 juni 1999 aan de plaatselijke pers bekendgemaakt dat de regionale regering van de Balearen bij de EU een subsidieaanvraag van 17 miljard peseta's heeft ingediend voor investeringen in zuiveringsinstallaties en dat het antwoord van de EU luidde dat hij geen peseta uit het Cohesiefonds zou ontvangen omdat er al vele zuiveringsinstallaties gebouwd zijn op de Balearen en verdere investeringen niet noodzakelijk zijn.

In verband met bovenstaande zou ik de volgende vragen willen stellen:

1. Heeft de autonome regering van de Balearen een subsidieaanvraag ingediend bij het Cohesiefonds van de EU ter hoogte van 17 miljard peseta's voor investeringen in zuiveringsinstallaties?

2. Is deze aanvraag door de EU afgewezen? Zo ja, om welke redenen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(27 september 2000)

De voorstellen voor bijstandsverlening uit het Cohesiefonds in Spanje worden bij de Commissie ingediend door de centrale overheid en niet door de autonome regio's. Sinds 1999 heeft de Commissie geen enkel verzoek om medefinanciering uit het Cohesiefonds van een afvalwaterzuiveringsinstallatie op de Balearen ontvangen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2919/00

van Didier Rod (Verts/ALE) aan de Commissie

(19 september 2000)

Betreft: Wetenschappelijke en technologische samenwerking met ontwikkelingslanden

In het vijfde kaderprogramma voor onderzoek is ca 210 miljoen uitgetrokken voor de wetenschappelijke en technologische samenwerking met de ontwikkelingslanden, met name in de sectoren gezondheid, milieu en landbouw. Gegeven het feit dat op het gebied van wetenschap en technologie al twee decennia lang met Azië, Afrika en Latijns-Amerika wordt samengewerkt, dat deze samenwerking groot aanzien heeft verworven door biregionale politieke fora (ASEM, Top van Rio 1999, Top EU-Afrika in april 2000) en relevant is voor de uitvoering van de Verdragen inzake biodiversiteit, woestijnvorming en klimaatverandering, welke rol moet in de Europese onderzoekruimte en in het zesde kaderprogramma aan de wetenschappelijke en technologische samenwerking worden toegekend?

Het Europese onderzoek is gestimuleerd om de integratie en het concurrentievermogen van de EU te versterken en om te verzekeren dat Europa aanwezig is in de top van de onderzoekterreinen van de internationale wetenschappelijke gemeenschap. Sedert de jaren '80 en als synergie met beleidsmaatregelen van de EU op het gebied van de ontwikkelingssamenwerking wordt de wetenschappelijke samenwerking met de ontwikkelingslanden bevorderd door middel van het INCO-programma.

In recente discussies over de Europese onderzoekruimte wordt de internationale wetenschappelijke samenwerking met de ontwikkelingslanden niet eens genoemd. Betekent dit dat 20 jaar van vruchtbaar wetenschappelijk partnerschap met deze landen zal worden opgegeven?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(11 oktober 2000)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-2091/00 van de heer Salafranca Sánchez-Neyra(1).

Dit antwoord is nog altijd geldig.

(1) PB C 89 E van 20.3.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1754/00

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(31 mei 2000)

Betreft: Overeenkomsten voor regionale economische partnerschappen

Kan de Commissie, gezien de ondertekening van het verdrag van Suva in juni en de toezegging om voor 1 januari 2002 onderhandelingen te openen over met de WTO verenigbare overeenkomsten voor regionale economische partnerschappen of andere met de WTO verenigbare regelingen waarin rekening dient te worden gehouden met het ontwikkelingsniveau en de sociaaleconomische gevolgen van handelsmaatregelen op de ACS-landen, aangeven wat de samenstelling en de werkmethodes zullen zijn van de organen die zijn of worden opgezet om deze onderhandelingen voor te bereiden en te voeren?

Kan de Commissie in het bijzonder aangeven hoe de relatie tussen het DG voor handel en het DG voor ontwikkeling in dit proces zal zijn en hoe de bevoegdheden zullen worden verdeeld?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(27 juni 2000)

De Commissie heeft thans een actieplan in onderzoek voor de voorbereiding van en de onderhandelingen over overeenkomsten voor regionale economische partnerschappen.

Zonder vooruit te willen lopen op de uitkomsten van het overleg binnen de Commissie, ligt het voor de hand dat de voorbereiding van en de onderhandelingen over deze overeenkomsten een nauwe samenwerking tussen de relevante diensten van de Commissie zullen verlangen, in het bijzonder tussen het directoraat-generaal Handel en het directoraat-generaal Ontwikkeling. De Commissie is er uiteraard van overtuigd dat, zoals dit is bepaald in de partnerschapsovereenkomst tussen de Staten van Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS) en de Gemeenschap, handelssamenwerking en ontwikkelingssamenwerking onderling gekoppeld moeten zijn en elkaar moeten ondersteunen, zodat de meest gunstige voorwaarden voor de ACS in het leven worden geroepen om zich aan de nieuwe handelsomstandigheden aan te passen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2869/00

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(14 september 2000)

Betreft: Visserij in de zuidelijke Stille Oceaan in wateren buiten de maritieme twaalfmijlszone

Hoe denkt de Commissie te reageren op de aankondiging van de minister van Buitenlandse Zaken van Ecuador, Heinz Moller, lid van de permanente commissie van de zuidelijke Stille Oceaan, bestaande uit Chili, Colombia, Ecuador en Peru, dat de voorwaarden voor de visserij buiten de maritieme twaalfmijlszone van deze landen zullen worden aangescherpt, aangezien een dergelijk besluit van invloed is op de communautaire belangen en in het bijzonder op de vissersvaartuigen uit Galicië die in deze wateren zwaardvis vangen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(18 oktober 2000)

De Commissie is onlangs geïnformeerd over de sluiting van de zogenoemde Galapagos-overeenkomst tussen Chili, Colombia, Ecuador en Peru. De tekst van de overeenkomst is ter beschikking van de Commissie gesteld en wordt momenteel grondig bestudeerd.

Uit een eerste analyse van de tekst blijkt reeds dat een aantal bepalingen ervan in strijd is met de communautaire interpretatie van het zeerecht, en in dat opzicht zou de Gemeenschap de tekst van de overeenkomst dan ook zeer moeilijk kunnen aanvaarden.

Bovendien betekent de overeenkomst in haar huidige vorm een overlapping met het werkterrein van de bestaande Inter-Amerikaanse Commissie voor Tropische Tonijn (IATTC), een organisatie die al 50 jaar de bestanden van tropische tonijn in het oostelijke deel van de Stille Oceaan beheert. De instelling van een tweede instrument valt naar het oordeel van de Commissie niet te rechtvaardigen, aangezien er met de IATTC reeds een volwaardige organisatie bestaat die op adequate wijze zorg kan dragen voor het beheer van alle sterk migrerende visbestanden in het oostelijke deel van de Stille Oceaan.

Bovendien heeft de Gemeenschap altijd gepleit voor het open karakter van multilaterale overeenkomsten en verbintenissen op het gebied van het beheer van visserijtakken. In het onderhavige geval is het feit dat de overeenkomst tot de vier kuststaten beperkt blijft, zodat andere mogelijk belangstellende partijen worden uitgesloten, duidelijk in strijd met het vereiste open karakter van een dergelijk initiatief, wat aanleiding geeft tot bezorgdheid.

De Commissie onderzoekt deze kwestie en zal op basis van een definitieve analyse van de tekst beslissen over een eventuele reactie op de handelwijze van de betrokken landen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2966/00

van Sebastiano Musumeci (UEN) en Mariotto Segni (UEN) aan de Commissie

(20 september 2000)

Betreft: De regio's Sicilië en Sardinië na 2006

Volgens de vooruitzichten van de Europese Commissie zullen de regio's Sicilië en Sardinië na afloop van de programmeringsperiode 2000-2006 voor de structuurfondsen worden afgevoerd van de lijst van gebieden die onder doelstelling 1 vallen.

Dit geschiedt in verband met de te verwachten toetreding van Midden-Europese landen tot de Europese Unie.

De afvoering van de lijst van gebieden die in aanmerking komen voor steun uit hoofde van doelstelling 1 zal in economisch opzicht bijzonder nadelig zijn voor de beide eilanden.

Welke strategieën denkt de Commissie te volgen om de economische en sociale samenhang in de huidige doelstelling-1-regio's te verzekeren, vooral ten aanzien van de perifere en insulaire regio's?

Gecombineerd Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2955/00 en E-2966/00

(7 november 2000)

In de loop van januari 2001 zal de Commissie het tweede verslag over de economische en sociale cohesie vaststellen, dat overeenkomstig artikel 159 (vroeger artikel 130B) van het EG-Verdrag zal worden ingediend bij het Parlement.

In dat verslag zal worden ingegaan op de situatie in en de ontwikkeling van de regio's in de context van een uitgebreide Unie, zal de impact van het communautaire cohesiebeleid worden geëvalueerd en zullen krachtlijnen voor het cohesiebeleid na 2006 worden voorgesteld.

De Commissie hoopt dat dit tweede verslag het beginpunt zal zijn van een groot debat over de toekomst van dit beleid. Hiertoe zal zij in mei 2001 een forum organiseren waarvoor de Parlementsleden zullen worden uitgenodigd en voorts ook alle bij de regionale ontwikkeling betrokken partijen in de huidige lidstaten en de kandidaat-lidstaten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2226/00

van Sebastiano Musumeci (UEN) aan de Commissie

(3 juli 2000)

Betreft: Etna-natuurpark

Meer dan tien jaar geleden besloot de regionale overheid van Sicilië rond de Etna een natuurpark in te stellen, dat zich over ruim 20 gemeenten uitstrekt. Dit besluit is echter genomen zonder voorafgaande raadpleging van de betrokken bevolking. Druist deze procedure volgens de Commissie niet in tegen de communautaire voorschriften volgens welke de bevolking moet worden betrokken bij de vaststelling van milieuregelingen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(28 september 2000)

Er is geen communautaire milieuwetgeving volgens welke de bevoegde autoriteiten de bevolking moeten raadplegen alvorens zij natuurparken aanleggen. Bijgevolg kan in de specifieke door het geachte parlementslid vermelde situatie geen inbreuk op het Gemeenschapsrecht geconstateerd worden.

In het algemeen bevordert de Commissie echter de inspraak van de bevolking in de besluitvorming op milieugebied. Dit blijkt ook uit recente wetsvoorstellen zoals de richtlijn betreffende milieueffectbeoordeling(1) en de richtlijn betreffende strategische milieueffectbeoordeling(2). Voorts heeft de Gemeenschap het Verdrag van Aarhus inzake toegang tot informatie, inspraak door de bevolking en de mogelijkheid tot verhaal in milieuzaken ondertekend. Zij is voornemens dit verdrag zodra zulks juridisch mogelijk is te ratificeren.

(1) Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 73 van 14.3.1997).

(2) Voorstel van de Commissie voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (gemeenschappelijk standpunt van 30 maart 2000, PB C 137 van 16.5.2000).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2922/00

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2000)

Betreft: Dolfijnensterfte

Is de Commissie bezorgd over de sterfte en het lijden van grote aantallen dolfijnen die in visnetten worden gevangen en waarom verkoos zij niet aanwezig te zijn op de derde bijeenkomst van de Overeenkomst inzake de bescherming van kleine walvisachtigen in de Oostzee en de Noordzee (Ascobans) die op 28 juli in Bristol werd gehouden en waarop vertegenwoordigers van acht Noord-Europese landen besloten de Commissie dringend te vragen om in het kader van de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid maatregelen te nemen om het jaarlijkse sterftecijfer onder de dolfijnen terug te dringen?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2791/00 en E-2922/00

(10 oktober 2000)

De Commissie maakt zich zorgen over de omvang van de bijvangst van walvisachtigen en andere soorten. Zij juicht de inspanningen toe van de deelnemers aan de Overeenkomst inzake de bescherming van kleine walvisachtigen in de Oost- en Noordzee (Ascobans) om de bijvangst van walvisachtigen te verminderen. De Commissie hoopt dat de lidstaten hun inspanningen op het niveau van de Raad van de Gemeenschap blijven voortzetten.

De Commissie heeft zich als gevolg van een hoge werklast op het gebied van de natuurbescherming en omdat zij over onvoldoende middelen beschikt, genoodzaakt gezien de uitnodiging om als waarnemer de Ascobans-conferentie in Bristol bij te wonen af te slaan.

Hoewel de Gemeenschap geen partij is bij de Ascobans-overeenkomst, zijn dolfijnen en bruinvissen wel degelijk beschermd, namelijk in het kader van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(1). Zo moeten de lidstaten volgens artikel 12 een systeem instellen van strikte bescherming van deze diersoorten in hun natuurlijke verspreidingsgebied, waarbij een verbod wordt ingesteld op het opzettelijk vangen en verstoren ervan. Tevens moeten de lidstaten een systeem instellen om toezicht te houden op het bij toeval vangen en doden.

Op de laatste vergadering van het comité van de habitatrichtlijn heeft de Commissie de lidstaten onlangs nog eens op hun taak gewezen.

(1) PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2479/00

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(24 juli 2000)

Betreft: Voedseletiketten waarschuwing voor aanwezigheid van noten in een product

Er worden momenteel op de voedseletiketten symbolen gebezigd aan de hand waarvan de consumenten kunnen bepalen welke producten zij willen kopen, op grond van een persoonlijke keuze (bvb. geschikt voor veganisten) of om gezondheidsredenen (bvb. glutenvrij). Deze symbolen zijn duidelijk genoeg opdat iedereen met zekerheid kan vaststellen of een bepaald product de juiste ingrediënten bevat.

Kan de Commissie meedelen of er voorstellen op tafel liggen om deze maatregel aan te vullen met het symbool dat aangeeft dat een product 100 % gewaarborgd notenvrij is? Iedere foute lezing van een voedseletiket kan immers voor de vele Europese burgers die allergisch zijn voor noten levensbedreigend zijn.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(29 september 2000)

De Commissie is van mening dat het aanbeveling verdient om personen met allergieën te helpen door hen zo volledig mogelijk te informeren over de samenstelling van producten. Dit zal bovendien de voorlichting van de consument over de samenstelling van een voedselproduct in het algemeen ten goede komen en tegelijkertijd de nodige informatie waarborgen voor die consumenten die om gezondheids- of andere redenen bepaalde ingrediënten moeten of willen vermijden.

In het Witboek over voedselveiligheid(1) kondigde de Commissie aan dat ze voornemens is een nieuwe wijziging voor te stellen van Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame(2) (voorheen Richtlijn 79/112/EEG van 18 december 1978(3)), waardoor de thans bestaande mogelijkheid om geen melding te maken van de componenten van samengestelde ingrediënten die minder dan 25 % van het eindproduct uitmaken, zou worden gewijzigd. Daarnaast is de Commissie van plan de Gemeenschapswetgeving te wijzigen om te garanderen dat levensmiddelen en ingrediënten waarvan wetenschappelijk is vastgesteld dat ze een bron van allergieën zijn systematisch op etiketten worden vermeld.

(1) COM(1999) 719 def.

(2) PB L 109 van 6.5.2000.

(3) PB L 33 van 8.2.1979.