ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3210/97 van Nikitas Kaklamanis (UPE) aan de Commissie (16 oktober 1997)

Betreft: Ondergrondse spoorlijn in Thessaloniki

In Griekenland woedt een grote discussie over de mogelijke aanleg van een ondergrondse spoorlijn in het noordelijk havengebied van de stad Thessaloniki. Onlangs is bekend gemaakt dat de werkzaamheden zijn opgeschort na een waarschuwing van de Commissie inzake de schending van verordeningen die bij contracten voor openbare werken in de EU in acht moeten worden genomen.

Kan de Commissie haar officiële standpunt meedelen inzake de aanleg van de ondergrondse spoorlijn in Thessaloniki en aangeven waar haar bezwaren tegen de uitvoering van dit project precies liggen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (8 december 1997)

Naar aanleiding van de gunningsprocedure voor de metro van Thessaloniki is een klacht ingediend die momenteel door de Commissie wordt bestudeerd. Onderzocht wordts of de toewijzingsprocedure voor deze aanbesteding is verlopen volgens de bepalingen van Richtlijn 93/37/EEG betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken ((PB L 199 van 9.8.1993 )) en die van het EG-verdrag, en in het bijzonder of de offertes van de inschrijvers die zijn geselecteerd voor de onderhandelingsfase voldoen aan de eisen die het bestek van deze aanbesteding stelt, zowel op technisch als op economisch en financieel niveau.

In dit kader heeft de Commissie vele contacten met de Griekse regering en de betrokken partijen gehad, teneinde de nodige inlichtingen en toelichtingen te verkrijgen voor het onderzoek van deze zaak. Zij heeft de Griekse autoriteiten gevraagd deze aanbesteding niet definitief toe te wijzen voordat dit onderzoek is voltooid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3139/97 van Joaquim Miranda (GUE/NGL) aan de Commissie (13 oktober 1997)

Betreft: Zaak C-150/97 - Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

Op 17 april 1997 is bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen een procedure ingeleid tegen de Portugese Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschappen wegens het niet naleven van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985.

Kan de Commissie, gezien het belang van de uitvoering van deze regelgeving voor Portugal en voor de verhoudingen met de overige lidstaten, in haar hoedanigheid van eiser, meedelen hoe dit proces voor het Hof van Justitie verloopt?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (19 november 1997)

Op 17 april 1997 heeft de Commissie bij het Hof van Justitie een klacht ingediend tegen Portugal omdat dit land Richtlijn 85/337/EEG van de Raad betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten ((PB L 175 van 5.7.1985. )) niet op de juiste wijze in het nationale recht heeft omgezet. Zaak C-150/97 heeft geenszins betrekking op gevallen van een verkeerde toepassing van de richtlijn, maar wel op het feit dat de formele omzetting in het Portugees recht van verschillende bepalingen van de richtlijn niet volledig is uitgevoerd. Een overzicht van de bezwaren is opgenomen in het Publicatieblad ((PB C 181 van 14.6.1997. )).

Portugal heeft deze bezwaren in een verweerschrift tegengesproken. Na de repliek van de Commissie hebben de Portugese autoriteiten hun dupliek ingediend. Hierdoor is de schriftelijke procedure thans beëindigd. Deze zal gevolgd worden door een mondelinge procedure; de datum waarop deze zal worden geopend is nog niet door het Hof van Justitie vastgesteld. Eerst wanneer deze procedure is beëindigd zal er arrest door het Hof worden gewezen.

Het is dienstig erop te wijzen dat de Portugese autoriteiten ondanks het feit dat zij de bezwaren met betrekking tot Portugal hebben tegengesproken, niettemin besluitwet nr. 278/97 van 8 oktober 1997 hebben goedgekeurd welke gepubliceerd is in het Diário da República nr. 233 van 8 oktober 1997, I Serie-A, bladzijde 5440, tot wijziging van besluitwet nr. 186/90 van 6 juni 1990 en het regelend besluit nr. 38/80 van 27 november 1990 waarmee de richtlijn werd omgezet, "om zodoende over te gaan tot de volledige omzetting van de betrokken richtlijn¨. De Commissie onderzoekt thans wat de gevolgen van deze wijzigingen zijn voor de in het kader van Zaak C-150/97 gemaakte bezwaren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3500/97 van Arthur Newens (PSE) aan de Commissie (10 november 1997)

Betreft: Initiatief voor "reproductieve gezondheidszorg¨ in Azië

Hoeveel en welke NGO's hebben er subsidies voor de uitvoering van projecten gekregen sinds de ondertekening van de overeenkomst tussen de Europese Commissie en het VN-fonds voor bevolkingspolitieke activiteiten (UNFPA) op 30 januari ll. voor een initiatief voor "reproductieve gezondheidszorg¨ in Azië? Hoeveel bedragen de subsidies en in welke landen worden ze gebruikt? Voor wanneer voorziet de Commissie de afloop van het initiatief?

Volgens welke procedure worden bij de Europese Commissie en het VN-fonds de beslissingen genomen? Welke instantie is er uiteindelijk verantwoordelijk voor de coördinatie van het initiatief?

Is de Commissie van plan om het initiatief voor andere geografische gebieden te herhalen, bijv. voor Latijns-Amerika of de Arabische wereld?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (28 november 1997)

Sinds de ondertekening van de overeenkomst met het VN-Fonds voor Bevolkingsvraagstukken (UNFPA) op 31 januari 1997 verloopt het programma volgens het actieplan, dat een eenjarige voorbereidingsfase met de volgende activiteiten inhoudt:

- een eerste fase van besprekingen binnenslands, met de medewerking van Europese en nationale niet-gouvernementele organisaties (NGO's), vertegenwoordigers van de delegatie van de Commissie en nationale autoriteiten, teneinde een gemeenschappelijke concentratiesector voor steun aan een bepaald land te bepalen. Deze besprekingen zijn reeds uitgevoerd in Cambodja, Laos, Pakistan, Nepal, Bangladesh en Vietnam;

- de voorbereiding voor de tenuitvoerlegging door middel van twee in Brussel georganiseerde workshops, met de medewerking van Europese NGO's over projectcyclusbeheer en selectie van gemeenschappelijke indicatoren.

De opstelling van het basisschema en de richtlijnen voor indiening van het project zijn beëindigd en naar alle Europese of nationale NGO's gezonden.

Tot nu toe hebben 17 Europese NGO's belangstelling getoond en het eerste afgeronde actieplan wordt eind 1997 verwacht. Aanvankelijk zal dit plan zich op drie landen toespitsen: Pakistan, Nepal en Cambodja. Voor de overige landen echter vordert de voorbereiding snel. Het UNFPA is verantwoordelijk voor de evaluatie van het project. De uiteindelijke beslissing omtrent het actieplan zal door de Commissie worden genomen op grond van een met documenten gestaafde motivering voor de preselectie.

Voor de uitbreiding van het initiatief naar andere geografische gebieden zal de Commissie alle informatie omtrent de vooruitgang in Azië in aanmerking nemen bij de uiteindelijke beslissing om het programma nog eens uit te voeren in andere gebieden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3487/97 van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie (3 november 1997)

Betreft: Het Verdrag van Warschau en een inwoner van Essex die in Koeweit gegijzeld is gehouden - claim tegen British Airways

Het is al enige tijd geleden dat de heer Edward Hammett uit Essex en 367 passagiers van vlucht 149 van British Airways een klacht hebben ingediend volgens welke de luchtvaartmaatschappij roekeloos zou hebben gehandeld door na de Iraakse invasie tijdens de Golfoorlog willens en wetens in Koeweit te landen. Is de Commissie het ermee eens dat de ontwerpverordening betreffende schadevergoeding voor passagiers in geval van vliegtuigongelukken een precedent vormt met betrekking tot het bestaan van een bevoegdheid van de Europese Unie ten aanzien van het Verdrag van Warschau? Is de Commissie derhalve voornemens zich in te zetten voor de totstandkoming van een nieuwe verordening op grond waarvan de Europese Commissie onderzoek kan doen naar de eventuele aansprakelijkheid van luchtvervoerders met betrekking tot andere klachten dan die welke voortvloeien uit vliegtuigongelukken, ongeacht de vraag of specifieke aspecten van het Verdrag van Warschau van toepassing zijn?

Is de Commissie het ermee eens dat indieners van klachten als die van de heer Hammett alleen genoegdoening kunnen krijgen, indien dergelijke wetgeving zou worden aangenomen?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3485/97 en E-3487/97 van de heer Kinnock namens de Commissie (11 december 1997)

De betreurenswaardige en beangstigende ervaring van de passagiers van vlucht 149 van British Airways, die na de Iraakse invasie in Koeweit is geland, lijkt niet neer te komen op een overtreding van de communautaire wetgeving. Aangezien er terzake geen relevante communautaire wetgeving bestaat, zijn er geen gronden voor een onderzoek door de Commissie. Om dezelfde reden hangen de rechten van de passagiers af van de toepassing van de relevante nationale wetten en van het Verdrag van Warschau.

Toch gaat de Commissie momenteel na of er verdere vooruitgang kan worden geboekt met het consumentenbeleid voor het luchtvervoer. Onlangs is een grondige studie van de in de contracten voor het luchtvervoer opgenomen condities voltooid en aan de Commissie voorgelegd. Deze raadpleegt momenteel alle betrokken partijen over de resultaten van deze studie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3329/97 van Christoph Konrad (PPE) aan de Raad (23 oktober 1997)

Betreft: Schending van Europees recht door de Italiaanse Republiek

1. Is de Italiaanse regeling, krachtens welke een burger van de Unie (ongeacht uit welk land hij afkomstig is) voor de registratie van een motorvoertuig een verklaring inzake de woonplaats in Italië moet voorleggen, in strijd met de EU-wetgeving?

2. Is de Italiaanse regeling krachtens welke een Italiaans staatsburger die in de "AIRE-lijst¨ (bestemd voor in het buitenland woonachtige Italiaanse staatsburgers) is geregistreerd - maar in Italië een onderneming exploiteert - zonder verklaring inzake de woonplaats geen motorvoertuig in Italië kan laten registreren in strijd met de EU-wetgeving?

Antwoord (26 januari 1998)

Het is niet aan de Raad om te beoordelen of de Italiaanse wetgeving inzake de registratie van autovoertuigen in overeenstemming is met het EG-Verdrag.

Het Verdrag heeft deze taak toevertrouwd aan de Commissie, respectievelijk het Hof van Justitie (zie in dit verband de artikelen 155 en 164 van het Verdrag).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3457/97 van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie (31 oktober 1997)

Betreft: GCO in Ispra

In het GCO in Ispra protesteert het personeel herhaaldelijk tegen het feit dat de taken niet op basis van kwalificaties worden toegewezen.

Waarom worden bijna nooit Italianen met bijvoorbeeld een diploma rechten, economie of politieke wetenschappen ingezet voor bij hun opleiding passende taken, terwijl wel gebruik wordt gemaakt van wetenschappelijk personeel zonder enige ervaring of opleiding op administratief gebied?

Is het slechts toeval dat dit personeel niet de Italiaanse nationaliteit heeft?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (16 december 1997)

De Commissie selecteert kandidaten volgens een interne procedure en als dit niets oplevert volgens een externe procedure. De bekendmaking van vacatures is volledig conform de regels zodat iedereen met de juiste diploma's naar de post kan solliciteren.

Overeenkomstig het ambtenarenstatuut en de regels voor andere functionarissen worden de kandidaten geselecteerd zonder te kijken naar ras, geloof of sekse.

Op een werkplek waar het technisch en wetenschappelijk gehalte hoog is, kunnen zelfs kandidaten met een technische opleiding naar administratieve posten solliciteren. In ieder geval wordt hun vermogen om de taken van de te vervullen vacature uit te voeren overeenkomstig het statuut beoordeeld door niet alleen te kijken naar hun diploma's maar ook naar de kennis die zij hebben opgebouwd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3102/97 van Roberto Mezzaroma (UPE) aan de Raad (9 oktober 1997)

Betreft: De katholieke kerk in Rusland

Uit betrouwbare bronnen blijkt dat de Russische president Boris Jeltsin een op 23 juni door het Russische parlement en op 4 juli 1997 door de senatoren van de raad aangenomen wet zou moeten ondertekenen, waarbij de katholieke kerk zou worden teruggebracht tot slechts een sekte met zeer beperkte rechten.

Dit zou niet alleen de oecumenische samenspraak tussen de orthodoxe en de katholieke kerk op losse schroeven stellen, maar tevens een van de fundamentele rechten van de mens, de door artikel 18 bekrachtigde godsdienstvrijheid, schenden.

Kan de Raad mededelen, wat hij doet om deze zeer ernstige onrechtvaardigheid stop te zetten,

of hij samen met de Commissie en het EP niet hiertegen moet optreden, o.a. met behulp van de instelling van een speciale onderzoekcommissie die de rechten beschermt van de katholieke Russische staatsburgers die het roomskatholieke geloof en de roomskatholieke kerk aanhangen,

of hij niet vindt dat de katholieke godsdienst nooit gelijk kan worden gesteld aan een sekte, zoals er in de wereld zo vele zijn en die dikwijls alleen maar op winstbejag uit zijn?

Antwoord (19 januari 1998)

Evenals andere landen die dezelfde bedenkingen hebben, heeft de Europese Unie de Russische autoriteiten - onder meer via passende demarches - met klem verzocht de betreffende wet niet aan te nemen en daarbij onderstreept dat zij er uitermate veel belang aan hecht dat alle godsdiensten billijk en in overeenstemming met de internationaal erkende, en door Rusland onderschreven, beginselen worden behandeld.

Nu die wet is aangenomen, zal de Raad erop toezien dat de toepassing ervan geschiedt conform de internationale verbintenissen van Rusland, waaronder die welke in het kader van de Raad van Europa zijn aangegaan.

De Raad heeft nog niet vernomen dat er sinds de aanneming van de wet Russische onderdanen die een christelijk of ander geloof aanhangen slachtoffer van vervolgingen geworden zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3201/97 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (16 oktober 1997)

Betreft: Olijfolie uit eerste koude persing

De Italiaanse consumentenbond protesteert tegen de beoogde wijziging van de regels voor de internationale handel in olijfolie, welke regels binnenkort zullen worden neergelegd in een communautaire verordening.

1. Is het waar dat deze wijziging inhoudt dat olie uit eerste koude persing die uit welk land dan ook in Italië is ingevoerd, "Italiaanse olijfolie uit eerste koude persing¨ mag worden genoemd, zodra deze in Italië wordt gefiltreerd en er een minuscuul percentage in Italië zelf geproduceerde olijfolie uit eerste koude persing aan wordt toegevoegd?

2. Als dit inderdaad waar is, vindt de Commissie dan niet dat dit een vorm van gelegaliseerd bedrog van de consument is, daar deze niet weet uit welk gebied de door hem gekochte olie werkelijk afkomstig is?

3. Zal het principe van de gecontroleerde oorsprong, dat voor andere produkten, zoals wijn en kaas, in acht wordt genomen, niet meer worden toegepast voor olijfolie?

4. Wat zal de Commissie ondernemen om ook voor olijfolie transparantie en benaming van oorsprong te garanderen en te voorkomen dat vage en incorrecte praktijken worden gelegaliseerd?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3201/97 en E-3383/97 van de heer Fischler namens de Commissie (17 november 1997)

Eerst en vooral moet worden gepreciseerd dat het de voor olijfolie en olie uit afvallen van olijven geldende handelsnorm van de Internationale Olijfolieraad (IOR) is die het mogelijk maakt dat de door de geachte Parlementsleden bedoelde praktijken het aldus verkregen product de oorsprong verlenen van het land waar de filtratie en de vermenging met nationale olijfolie hebben plaatsgevonden.

Precies om te voorkomen dat dergelijke praktijken voortduren heeft de Commissie de IOR verzocht een herziening van deze norm te bestuderen, waarbij onder meer zou worden voorzien in de invoering van strictere en transparante voorwaarden om de oorsprong te wijzigen.

De herziening van de handelsnorm van de IOR betreffende het begrip land van oorsprong zal worden onderzocht in het kader van de werkzaamheden van de 77e vergadering van de IOR, die van 17 tot en met 21 november 1997 in Turkije zal worden gehouden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3346/97 van Frank Vanhecke (NI) aan de Raad (23 oktober 1997)

Betreft: Belgische bijdrage aan de Europese begroting

Naar aanleiding van de bijeenkomst van de ministers van Financiën in Mondorf op 13 en 14 september 1997 heeft Nederland een verlaging van zijn bijdrage aan de Unie gevraagd, argumenterende, op basis van een interne tabel, de grootste nettobetaler van de Unie te zijn.

Kan de Raad een exemplaar bezorgen van deze door Nederland aangehaalde tabel?

Beschikt de Raad zelf over eigen berekeningen die gedetailleerd aantonen welke leden van de Unie in welke mate nettobetaler of netto-ontvanger zijn? En dit voor de jaren 1995, 1996 en 1997?

Antwoord (20 januari 1998)

1. Het door het geachte parlementslid genoemde werkdocument is door de Nederlandse delegatie ter gelegenheid van een informele bijeenkomst van de ministers van Financiën aangehaald, zonder dat het officieel aan de Raad is voorgelegd. Het is de vaste praktijk dat over het toezenden van zo'n document - dat binnen een delegatie circuleert en in een informeel kader ter sprake wordt gebracht - uitsluitend wordt beslist door de delegatie die het heeft opgesteld, in dit geval dus de Nederlandse delegatie.

2. Wat de tweede vraag betreft, heeft de Raad nota genomen van het door de Commissiediensten opgestelde cijfermateriaal over de verdeling van de middelen en van het merendeel van de uitgaven per lidstaat. Dergelijk materiaal is de Raad ook bij zijn besprekingen over eerdere financiële pakketten ter beschikking gesteld. Overigens bevatten de verslagen van de Rekenkamer gelijkwaardige gegevens. Niettemin hebben noch de Commissie, noch de Raad ooit officieel nettosaldi per lidstaat uitgerekend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3537/97 van Wilfried Telkämper (V) aan de Raad (14 november 1997)

Betreft: De gevolgen van de bosbranden in Zuid-Oost-Azië voor de inheemse volkeren

De recente ramp in Indonesië en Maleisië heeft omvangrijke milieuschade aangericht en aanzienlijke gezondheids- en andere problemen voor de plaatselijke bevolking met zich meegebracht.

Is de Raad bekend hoeveel mensen door de rook en de branden zelf zijn getroffen, welke inheemse gebieden zijn getroffen, of inheemse nederzettingen zijn afgebrand, of mensen in de branden zijn omgekomen en of overlevenden eventueel humanitaire hulp nodig hebben?

Beschikt de Raad voorts over informatie over de oppervlakte van de primaire bossen en plantages die zijn afgebrand, de plannen voor herbebossing en de gevolgen voor de landrechten van de inheemse volkeren?

Is de Raad van oordeel dat de recente gevallen van grootschalige bosbranden en de gevolgen ervan voor plaatselijke gemeenschappen kunnen worden gerangschikt onder de bepalingen van de Conventie inzake de biodiversiteit en de beginselen van Agenda 21?

Antwoord (12 februari 1998)

In zijn antwoord op vraag nr. E-3430/97 van de heer SWOBODA is de Raad uitvoerig ingegaan op de bijdrage die de Europese Unie beschikbaar heeft gesteld voor de landen die getroffen zijn door de bosbranden in Zuidoost-Azië.

Als aanvulling op de reeds verstrekte informatie moge worden gewezen op de omvang van de door de internationale gemeenschap, en met name door de lidstaten van de Unie, verstrekte bilaterale bijstand. De internationale bijstand is nauw gecoördineerd; dit geschiedt ter plaatse in Jakarta, waar de vertegenwoordiging van de Europese Commissie de nodige contacten met de Indonesische autoriteiten heeft gelegd om ervoor te zorgen dat de hulpgoederen onder optimale voorwaarden worden verstuurd.

Ook dient gewezen te worden op een aantal internationale initiatieven, zoals de missie van deskundigen die door de Afdeling voor Humanitaire Aangelegenheden (DHA) van de Verenigde Naties te Genève naar de plaats des onheils is gestuurd om een inschatting te maken van de gevolgen van de ramp en van de maatregelen die moeten worden genomen om die gevolgen te boven te komen, alsook op het in november 1997 op initiatief van de Indonesische regering gehouden seminar van internationale deskundigen over de klimaatverandering en met name over de bosbranden. Aan al deze werkzaamheden hebben deskundigen van de lidstaten een constructieve bijdrage geleverd.

Wat met name de gevolgen voor de bossen betreft, is het standpunt van de Gemeenschap en haar lidstaten steeds geweest dat er een internationaal instrument moet komen voor het behoud van de bossen; dit standpunt geniet algemeen bekendheid en is herhaaldelijk verdedigd, onder andere op de bijzondere zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, in het intergouvernementeel panel inzake bossen en tijdens de vergaderingen van de Conferentie van de Partijen bij het Biodiversiteitsverdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2232/97 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Raad (18 juli 1997)

Betreft: Uitoefening van stemrecht door Albanese migranten in de EU

Honderdduizenden Albanese migranten werken in de landen van de Europese Unie, voornamelijk in Griekenland en Italië. Ondanks de goede voornemens van een aantal regeringen om de terugkeer van die werknemers naar hun streek te vergemakkelijken zodat zij hun stemrecht kunnen uitoefenen, is het duidelijk dat slechts een klein aantal onder hen dat stemrecht zullen kunnen uitoefenen.

Is de Raad, gezien het grote belang van de komende verkiezingen in Albanië, het zeer grote aantal emigranten, de noodzaak van een algemene deelname van de Albanese burgers, van plan de Albanese regering, de lidstaten en de OVSE te verzoeken initiatieven te stimuleren om de Albanese migranten in de gelegenheid te stellen om hun stem uit te brengen in hun gastlanden, zodat het resultaat van de verkiezingen zo representatief mogelijk zal zijn?

Antwoord (19 januari 1998)

De vraag van het geachte parlementslid valt buiten het bestek van 's Raads bevoegdheid.

De Raad is namelijk niet bevoegd om zich uit te spreken over een vraag die betrekking heeft op de wijze waarop een derde land (Albanië) de deelname van naar het buitenland geëmigreerde onderdanen aan verkiezingen in Albanië organiseert.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3656/97 van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: Wapenhandel

Een aantal EU-lidstaten produceren wapens en voeren deze uit naar derde landen. De Commissie heeft sedert 1991 besluiten uitgevaardigd inzake de regeling van de wapenhandel, maar deze besluiten zijn niet bindend en er wordt ook geen gevolg aan gegeven.

De wapensector is een zeer gevoelige sector, waarin vele en aanzienlijke belangen vertegenwoordigd zijn en die ook een invloed heeft op vele belangrijke economische sectoren.

Enkele lidstaten hebben momenteel wel een aantal deontologische regels aangenomen inzake de verkoop van wapens, maar er is geen gemeenschappelijk Europees beleid in dit gebied.

Is de Commissie in het licht hiervan voornemens een initiatief te nemen voor het opstellen van een gedragscode die een bindende regeling bevat voor de wapenhandel en zo ja, wanneer?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (5 december 1997)

De Commissie is bezorgd over de verschillen tussen de lidstaten in het beleid en de praktijken op het gevoelige gebied van de wapenproductie en -export. Het Parlement heeft in mei 1997 een resolutie aangenomen, gebaseerd op het verslag Titley, waarin de Commissie wordt verzocht een witboek op te stellen over de wapenexport om de positie van de Gemeenschap in de internationale wapenhandel beter te kunnen evalueren. De Commissie heeft dit voorstel gunstig onthaald en is bezig met de opstelling van dit document.