NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/102

(2004/C 65 E/115)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1919/03

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(12 juni 2003)

Betreft: Verhoor van de bij de Eurostat-affaire betrokken ambtenaren

In een brief van 19 maart 2003 heeft de directeur-generaal van OLAF de Franse justitie ervan op de hoogte gebracht dat hoge ambtenaren van Eurostat mogelijk bij frauduleuze praktijken betrokken zijn.

Uit een verklaring van de Commissie over Eurostat (IP 03/709) van 19 maart 2003 blijkt dat de in het OLAF-dossier vermelde ambtenaren door OLAF nog altijd nog niet zijn gehoord over de tegen hen geuite beschuldigingen.

Kan de Commissie meedelen hoe dat in overeenstemming kan worden gebracht met artikel 4 van het besluit van de Commissie van 2 juni 1999 betreffende de voorwaarden voor en de wijze van uitvoering van interne onderzoeken op het gebied van de bestrijding van fraude, corruptie en elke andere onwettige activiteit, waarin zulk een verhoor wordt voorgeschreven, voordat OLAF conclusies trekt waarin de betrokken ambtenaar met name wordt genoemd?

Alleen in gevallen waarin met het oog op het onderzoek absolute geheimhouding is vereist of waarin gebruik moet worden gemaakt van opsporingsmiddelen die tot de bevoegdheid van een nationale rechterlijke instantie behoren, kan volgens artikel 4 van voormeld besluit het verhoor in overeenstemming met de voorzitter of de secretaris-generaal van de Commissie worden opgeschort.

Kan de Commissie meedelen wanneer en door wie het besluit werd genomen om het verhoor van de betrokkene op te schorten en hoe dat besluit werd verantwoord?

Kan de Commissie meedelen wanneer, door wie en op welke wijze de secretaris-generaal van de Commissie ervan op de hoogte werd gebracht dat OLAF de Parijse justitie had ingeschakeld?

Kan de Commissie meedelen wanneer, door wie en op welke wijze de voorzitter van de Commissie daarvan op de hoogte werd gebracht?

Kan de Commissie voorts meedelen wanneer, door wie en op welke wijze de voor tuchtzaken bevoegde vice-voorzitter, het voor fraudebestrijding bevoegde en het voor Eurostat bevoegde lid van de Commissie daarvan op de hoogte werden gebracht?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(4 september 2003)

De gestelde vragen werden reeds behandeld tijdens de vergadering van de Commissie begrotingscontrole (Cocobu) op 17 juni 2003, maar de Commissie wil toch een duidelijk antwoord geven op alle vragen van het geachte parlementslid.

Overeenkomstig artikel 4, lid 1, van Besluit 1999/396/EG, EGKS, Euratom van de Commissie van 2 juni 1999 betreffende de voorwaarden voor en de wijze van uitvoering van interne onderzoeken op het gebied van de bestrijding van fraude, corruptie en elke andere onwettige activiteit die schadelijk is voor de belangen van de Gemeenschappen (1), mogen na afloop van het onderzoek geen conclusies worden getrokken waarin een lid, een ambtenaar of een personeelslid van de Commissie met name wordt genoemd zonder dat de betrokkene in de gelegenheid is gesteld zich over alle hem betreffende feiten uit te spreken. De Commissie weet dat het onderzoek van OLAF nog niet is afgerond. Overeenkomstig artikel 4 van het besluit van de Commissie van 2 juni 1999 moeten ambtenaren niet worden gehoord in omstandigheden als die waaronder de documenten naar het Parijse gerecht werden gezonden. Op 12 mei 2003 heeft het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) de Commissie medegedeeld dat de toegezonden documenten enkel betrekking hadden op het externe gedeelte van het onderzoek.

Op 3 april 2003 heeft OLAF eerst de Commissie (secretariaat-generaal) op de hoogte gebracht van het onderzoek naar de datashops, zonder daarbij nader in te gaan op zijn bevindingen. OLAF vermeldde — zonder namen te noemen — dat er mogelijkerwijs ambtenaren bij betrokken waren, dat betrokken partijen met het oog op de bescherming van het onderzoek geen toegang mochten hebben tot informatie over dat onderzoek en dat het dossier werd voorgelegd aan de openbare aanklager in Parijs. Elk besluit om de hoorzitting van de betrokken ambtenaren te verdagen is dus genomen door OLAF, op grond van de hem door de verordening verleende bevoegdheden.

Op 22 april 2003 heeft OLAF, met het oog op een schadeloosstelling voor het totale financiële verlies, de juridische dienst verzocht bij het openbaar ministerie in Parijs een klacht in te dienen tegen X. OLAF heeft het secretariaat-generaal op 8 mei 2003 een kopie van de mededeling toegezonden.

Op 29 april 2003 heeft de secretaris-generaal de kabinetschef van de voorzitter in vertrouwen ingelicht over de hem toen bekende gegevens.

Op 14 mei 2003 heeft de secretaris-generaal de kabinetchefs van de heren Prodi, Kinnock en Solbes en van mevrouw Schreyer op de hoogte gebracht, evenals het hoofd van de juridische dienst. OLAF had immers op 12 mei 2003 verklaard dat de secretaris-generaal vanaf dat moment gebruik mocht maken van de hem ter beschikking gestelde informatie. De kabinetchefs hebben diezelfde dag contact opgenomen met hun commissieleden.

(1) PB L 149 van 16.6.1999.