SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2565/99

van Erik Meijer (GUE/NGL) en Alain Krivine (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 januari 2000)

Betreft: Gezondheidsrisico's van vewerking Nederlandse loodaccu's in Frankrijk

1. Is het de Commissie bekend dat bij het bedrijf Metal Blanc in het Franse drop Bourg-Fidèle (departement Ardennes) Nederlandse afval loodaccu's worden verwerkt en dat als gevolg daarvan de omgeving ernstig vervuild is geraakt, waardoor volgens een onderzoek van het Réseau National de Santé Publique (RNSP) een kwart van de kinderen aan loodvergiftiging lijdt, het grazen door koeien gevaarlijk is en het de bewoners wordt afgeraden groenten uit eigen tuin te eten?

2. Heeft de Commissie er tevens kennis van genomen dat de Franse justitie het bedrijf Metal Blanc enige tijd geleden heeft stilgelegd, mede omdat het bedrijf niet beschikt over een gesloten systeem voor het opvangen van looddampen en afvalwater, maar dat in afwachting van de naleving door dit bedrijf van de vergunningsvoorwaarden inmiddels weer toestemming is verleend voor hervatting van de overbrenging en verwerking van loodafval?

3. Kan de Commissie het door de Nederlandse minister van Milieu in antwoord op vragen van het kamerlid R. Poppe ingenomen standpunt bevestigen dat de procedure voor de overbrenging van oranje-lijst-afvalstoffen inhoudt dat de betrokken autoriteiten onafhankelijk van elkaar, dus elk voor hun eigen grondgebied, beslissen over het al dan niet verlenen van een vergunning tot uitvoer respectievelijk invoer, zodat Nederland de bevoegde Franse autoriteiten niet vooraf hoeft te vragen naar de juistheid van de door het bedrijf verstrekte gegevens met betrekking tot de verwerkingsmethode?

4. Is de Commissie het met ons eens dat de in vraag 3 genoemde werkwijze ertoe kan leiden dat bij de verschillende bevoegde overheden beschikbare informatie met betrekking tot milieu en volksgezondheid niet tijdig met elkaar in verband worden gebracht, waardoor bedrijven aan de gebruikelijke binnenlandse overheidscontrole kunnen ontsnappen door afval naar een andere lidstaat te transporteren?

5. Kan de Commissie bevestigen dat momenteel onder haar verantwoordelijkheid een onderzoek wordt uitgevoerd naar de loodindustrie in Europa? Wanneer is het resultaat hiervan beschikbaar?

6. Is de Commissie bereid om te bewerkstelligen dat de Europese verordening overbrenging afvalstoffen (EVOA) zodanig wordt herzien dat voorafgaand aan de overbrenging van afvalstoffen alle betrokken overheden hun gegevens bundelen en een gemeenschappelijk standpunt kunnen innemen over de aanvaardbaarheid van transport en verwerking?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(9 februari 2000)

De Commissie is via een klacht op de hoogte gebracht van de door de geachte parlementsleden genoemde feiten. Er werd een verzoek om informatie gestuurd aan de Franse regering.

Aangezien de Commissie na meer dan acht maanden nog steeds geen antwoord had ontvangen, heeft zij deze lidstaat overeenkomstig artikel 226 (ex-artikel 169) van het EG-Verdrag (procedure voor het niet nakomen van een verplichting) een schriftelijke aanmaning gestuurd wegens de overtreding van artikel 10 (ex-artikel 5) van het EG-Verdrag(1). In dit artikel is bepaald dat de lidstaten het de instellingen van de Gemeenschap gemakkelijker moeten maken hun taak te vervullen. In dit geval heeft Frankrijk de Commissie niet in staat gesteld haar opdracht als hoedster van het Gemeenschapsrecht te vervullen. In hun antwoord hebben de Franse autoriteiten informatie en commentaar verstrekt, waarbij zij vooral benadrukten dat de vastgestelde overtredingen de autoriteiten er recent toe hadden aangezet strikte maatregelen te nemen en dat de lokale rechtbank de zaak bleef behandelen. De klagers werden van dit antwoord op de hoogte gebracht.

De procedure voor het overbrengen, binnen de Gemeenschap, van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen die op de zogenaamde oranje lijst staan, is vastgesteld in de artikelen 6 tot en met 9 van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap(2). De kennisgever moet in de relevante kennisgeving van de overbrenging in het bijzonder informatie verstrekken over de identiteit van de ontvanger van de afvalstoffen, de plaats van het centrum voor nuttige toepassing en type en duur van de bedrijfsvergunning. De kennisgeving, en bijgevolg de voornoemde informatie, wordt ter beschikking gesteld van alle betrokken autoriteiten in het land van bestemming, verzending en doorvoer. De overbrenging mag alleen plaatsvinden indien geen enkele van de betrokken autoriteiten binnen een termijn van 30 dagen bezwaar heeft gemaakt op basis van de in artikel 7, lid 4, vastgestelde redenen. In de verordening is geen specifieke verplichting opgenomen waarbij de autoriteit van verzending (in dit geval in Nederland) ertoe verplicht wordt de autoriteit van bestemming (in dit geval in Frankrijk) te vragen te bevestigen of de door de kennisgever op het kennisgevingsformulier verstrekte informatie met betrekking tot de geplande nuttige toepassing correct is. Het is in de eerste plaats de taak van de autoriteit van bestemming om na te gaan of die informatie correct is en anders bezwaar te maken tegen de overbrenging.

De Commissie is van oordeel dat de procedures van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad voldoende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen voor nuttige toepassing binnen de Gemeenschap garanderen en de marktdeelnemers er niet toe aanzetten de gebruikelijke binnenlandse overheidscontrole te ontwijken. De procedure van de artikelen 6 tot en met 9 van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad vereist de medewerking van alle autoriteiten bij de controle en het toezicht op een bepaalde overbrenging. Als er ook maar één autoriteit bezwaar maakt, mag de overbrenging niet plaatsvinden. Het feit dat er bezwaar is gemaakt, moet aan alle betrokken autoriteiten worden meegedeeld. Ongeacht het feit of de autoriteit van verzending een vergunning heeft gegeven voor de overbrenging, mag deze bijgevolg niet plaatsvinden als de autoriteit van bestemming bezwaar maakt.

De Deense autoriteiten hebben de Commissie op 31 december 1998 in kennis gesteld van wetsvoorstellen betreffende een verbod op de invoer, verkoop en productie van lood en producten die lood bevatten. Op basis van Richtlijn 98/34/EG van het Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften(3) beschikte de Commissie over drie maanden om op de Deense kennisgeving te reageren. Die termijn werd met drie maanden verlengd omdat een aantal lidstaten gedetailleerde adviezen aan de Deense autoriteiten stuurden. De Commissie stuurde de Deense autoriteiten ook een brief met opmerkingen. De inhoud van de kennisgeving en de wetenschappelijke rechtvaardiging van de in het ontwerpdecreet opgenomen maatregelen worden momenteel door de Commissie geëvalueerd met de hulp van het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu. Dit laatste moet eveneens advies uitbrengen over het meer algemene probleem van de effecten van lood op de gezondheid van de mens en het milieu in de Gemeenschap.

De procedures van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad garanderen voldoende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen voor nuttige toepassing binnen de Gemeenschap. De Commissie vindt niet dat een wijziging van de procedures in de door de geachte parlementsleden gesuggereerde zin het huidige niveau van toezicht en controle zou verbeteren.

(1) Perscommuniqué IP 99/812 van 29 oktober 1999.

(2) PB L 30 van 6.2.1993.

(3) PB L 204 van 21.7.1998.