SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0899/01

van Pat Gallagher (UEN) aan de Commissie

(19 maart 2001)

Betreft: Beugvisserij

Volgens een recent verslag van BirdWatch Ierland komen in het noordoostelijk gedeelte van de Atlantische Oceaan jaarlijks tussen de 50 000 en 100 000 Noordse stormvogels als gevolg van de beugvisserij om het leven. Kan de Commissie meedelen of deze bewering met enig statistisch bewijs kan worden gestaafd en of zij van mening is dat deze vogelsterfte kan worden voorkomen met beperkende maatregelen en technische oplossingen voor vaartuigen? Is de Commissie voornemens voorstellen op dit gebied te doen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 april 2001)

De Commissie zelf beschikt niet over statistische gegevens terzake. Wel is haar bekend dat er rapporten van Birdlife International bestaan over onderzoek dat op Noorse vaartuigen voor de beugvisserij voor de noordwestkust van Noorwegen is uitgevoerd en waarvan de uitkomsten zijn geëxtrapoleerd voor de beugvisserij door de Faeröer en IJsland, waarna schattingen in de genoemde orde van grootte zijn verkregen. Kennelijk zijn deze rapporten nog eens genoemd door Bird Watch Ireland.

Uit de eerst gegevens die de Commissie heeft ontvangen in antwoord op een in augustus 2000 verzonden vragenlijst, blijkt dat vangsten van zeevogels weliswaar voorkomen maar in de communautaire wateren geen belangrijke bedreiging vormen. De grootste problemen lijken te worden veroorzaakt door niet-communautaire vissersvaartuigen die in internationale of in eigen wateren actief zijn. De Gemeenschap heeft geen rechtstreekse wettelijke bevoegdheid om de activiteiten van niet-communautaire vaartuigen in die gebieden te controleren.

De Commissie heeft deelgenomen aan vergaderingen die hebben geleid tot het internationale actieplan van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) ter vermindering van de incidentele vangsten van zeevogels bij het vissen met beuglijnen, en heeft een ontwerp voor een communautair actieplan opgesteld op basis van de informatie die in antwoord op de genoemde vragenlijst door de lidstaten is verstrekt. Dit ontwerp is in februari 2001 aan de bevoegde instantie van de FAO voorgelegd.

Ter bescherming van albatrossen en andere zeevogels in de Antarctische wateren heeft de Gemeenschap reeds een aantal corrigerende maatregelen vastgesteld(1),(2); al deze maatregelen, of enkele ervan, zouden zo nodig ook op andere gebieden kunnen worden toegepast.

Het betreft de volgende maatregelen:

- Gebruik van vogelverschrikkerlijnen met plastic wimpels;

- Verzwaring van de beuglijnen zodat zij sneller in het water zakken en een minder groot risico vormen;

- Verbod op het overboord gooien van afval op zee, omdat dat de vogels aantrekt;

- Uitzetting van de beuglijnen 's nachts, omdat de vogels dan minder op zoek zijn naar voedsel;

- Uitsluitend gebruik van ontdooid aas, dat sneller zinkt.

Tot slot zij gewezen op het volgende: hoewel de vangsten van zeevogels betreurenswaardig zijn en waarschijnlijk kunnen worden voorkomen, is de in de vraag genoemde omvang van de vangsten van Noordse stormvogels niet van dien aard dat daardoor het voortbestaan van de stormvogelpopulatie die momenteel wordt geschat op 10 tot 12 miljoen vogels wordt bedreigd.

(1) Verordening (EG) nr. 66/1998 van de Raad van 18.12.1998, PB L 6 van 10.1.1998.

(2) Verordening (EG) nr. 2479/1998 van 12.11.1998, PB L 309 van 19.11.1998.