ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0517/00

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(28 februari 2000)

Betreft: Milieugeneeskundige storing in Frankfurt (voormalige US-Housings)

De voormalige US-Housings leveren risico's op voor de gezondheid van de nieuwe bewoners daar in het verleden op grote schaal teerhoudende kankerverwekkende kleefstoffen zijn toegepast (b.v. bij 80 % van de parketvloeren), alsmede giftige PCB's en pesticiden (b.v. DDT).

1. Is het de Commissie bekend dat door de betrokken autoriteiten het milieu-informatierecht belemmerd werd?

2. Deelt de Commissie de opvatting dat het een ernstig verzuim is dat met kleine kinderen (jonger dan 6 jaar) als belangrijkste risicogroep bij de risicobeoordeling onvoldoende rekening gehouden is?

3. Deelt de Commissie de opvatting dat de autoriteiten tegenover de betrokkenen de grootste zorgvuldigheid en de grootste doorzichtigheid moeten betrachten?

4. Deelt de Commissie de mening dat in de toekomst aan de milieuvervuiling in huis groter belang moet worden gehecht?

5. Deelt de Commissie de opvatting dat het ingevolge artikel 17 van de richtlijn inzake milieu-informatie niet mogelijk zou moeten zijn dat overheidsinstanties met een beroep op uitzonderingsregelingen informatie achterhouden, die bij publicatie een aanzienlijke bedreiging van de menselijke gezondheid zou kunnen verhinderen?

6. Deelt de Commissie de mening dat bij een risicobeoordeling met de meest recente wetenschappelijke inzichten rekening gehouden dient te worden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 april 2000)

De Commissie deelt het standpunt van het geachte parlementslid over de noodzakelijke transparantie ten aanzien van de Europese burger, met name wat de problemen inzake milieu en gezondheid betreft.

Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie(1) bepaalt in artikel 3 dat de overheidsinstanties gehouden zijn op verzoek milieu-informatie als gedefinieerd in de richtlijn beschikbaar te stellen aan iedere natuurlijke of rechtspersoon, zonder dat deze een belang behoefte aan te tonen. Elke weigering om in te gaan op een verzoek om milieu-informatie moet

gemotiveerd worden en op één van de in de richtlijn opgesomde uitzonderingen gebaseerd zijn. Krachtens Richtlijn 90/313/EEG zijn de overheidsinstanties eveneens verplicht algemene informatie aan het publiek te verstrekken over de toestand van het milieu, bij voorbeeld door middel van de periodieke publicatie van beschrijvende rapporten.

Teneinde relevant te zijn, moet elk advies bovendien op de beste beschikbare wetenschappelijke kennis gebaseerd zijn. Daartoe ondersteunt de Commissie talrijke actieprogramma's.

In het kader van de luchtverontreiniging binnenskamers, de zogenaamde Indoor pollution, ondersteunt de Commissie, via het communautaire actieprogramma inzake met verontreiniging samenhangende ziekten(2), drie projecten die het mogelijk zullen maken het effect van deze verontreiniging met betrekking tot de volksgezondheid beter te leren kennen en daardoor de door iedereen gelopen risico's beter te voorkomen.

(1) PB L 158 van 23.6.1990.

(2) PB L 155 van 22.6.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0984/00

van Bill Miller (PSE) aan de Commissie

(31 maart 2000)

Betreft: Wet-Evin

Commissaris Bolkestein heeft al gezegd dat er ingespannen nagedacht wordt over de wet-Evin. Kan hij zeggen wie de onderhandelingen gaat voeren en zich ertoe verbinden om bij het Parlement verslag uit te brengen over de resultaten?

Gecombineerd Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0984/00, E-0985/00 en E-0986/00

(3 mei 2000)

De Commissie wijst er nogmaals op dat zij deze zaak zeer nauwgezet bestudeert, niet alleen vanwege de zorg die deze het Parlement baart, maar ook omdat zij erop wil toezien dat de regels van de interne markt worden geëerbiedigd.

De Commissie wil er in deze zaak in de eerste plaats voor zorgen dat de extraterritoriale gevolgen van de wet-Evin verenigbaar zijn met artikel 49 (ex artikel 59) van het EG-Verdrag, dat wil zeggen dat deze gevolgen in evenredigheid moeten zijn met de doelstelling van bescherming van de volksgezondheid, een doelstelling waar de Commissie volledig achter staat. In dit opzicht vindt de Commissie dat de gedragscode van 1995 in beginsel voldoende waarborg biedt dat aan de evenredigheidseis wordt voldaan. Zij is echter van mening dat de Franse autoriteiten de gedragscode verder moeten verbeteren teneinde het toepassingsgebied ervan tot enkele welomschreven gevallen te beperken en te waarborgen dat de code meer rechtszekerheid en een grotere voorspelbaarheid biedt aan alle partijen, waaronder organisatoren van sportevenementen in andere lidstaten. De Commissie is van plan deze punten binnenkort met de Franse autoriteiten te bespreken. Zodra de Commissie in deze zaak tot een definitief besluit komt, zal zij dit via de gebruikelijke procedures bekendmaken. Uiteraard geeft zij graag antwoord op eventuele verdere vragen van de geachte parlementsleden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1189/00

van Sebastiano Musumeci (UEN) aan de Commissie

(10 april 2000)

Betreft: Sancties voor het gebruik van giftige producten op Spaanse sinaasappels

In antwoord op mijn vraag P-0357/98(1) bevestigde de Commissie dat het gebruik van met maleïnezuuranhydride gemodificeerd en met pentaerythritol verhard hars ontoelaatbaar wordt geacht voor levensmiddelengebruik. Genoemde stof wordt echter gebruikt voor de verwerking en de houdbaarheid van Spaanse sinaasappels.

De Commissie had zich voorgenomen een uitvoerig onderzoek te verrichten om vast te stellen welke sanctie eventueel zou moeten worden opgelegd wegens schending van de communautaire regels.

Kan de Commissie gezien het bovenstaande mededelen:

1. of er, nu er twee jaar zijn verstreken, voldoende informatie is verzameld om dit verontrustende probleem grondig aan te pakken;

2. welke initiatieven zij ten aanzien van de terzake verantwoordelijke Spaanse instanties denkt te nemen wegens herhaaldelijke schending van richtlijn 95/2/EG(2) van het Europees Parlement en de Raad;

3. welke initiatieven zij denkt te nemen met het oog op een strenge fytosanitaire inspectie om te belemmeren dat er producten in de handel worden gebracht die schadelijk zijn voor de consumenten?

(1) PB C 223 van 17.7.1998, blz. 170.

(2) PB L 61 van 18.3.1995, blz. 1.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(19 mei 2000)

Naar aanleiding van de informatie die de geachte afgevaardigde in schriftelijke vraag P-357/98 aan de Commissie had meegedeeld, heeft de Commissie contact opgenomen met de Spaanse autoriteiten teneinde de gewenste verduidelijkingen te krijgen en een dossier voor een mogelijke inbreukprocedure aangelegd.

De voornoemde autoriteiten hebben in een reactie toegegeven dat ze toestemming hebben gegeven voor de behandeling na de oogst van citrusfruit met een stof die met maleïnezuuranhydride gemodificeerd en met pentaerythritol verhard hars bevat. Ze hebben evenwel gepreciseerd dat ze van mening waren dat de betrokken stof werd gedekt door hetgeen wordt bepaald in Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(1).

Nadat de Commissie had meegedeeld dat de bedoelde handelswijze strijdig is met de van toepassing zijnde communautaire wetgeving, in het bijzonder Richtlijn 95/2/EG van het Parlement en de Raad van 20 februari 1995 betreffende levensmiddelenadditieven andere dan kleurstoffen en zoetstoffen, hebben de Spaanse autoriteiten onlangs verklaard de goedkeuringen voor het gebruik van de betwiste stoffen te zullen intrekken. Dientengevolge zal de commissie het dossier afsluiten.

In het algemeen zij erop gewezen dat de controle op de correcte toepassing van de voornoemde wetgeving door de marktdeelnemers een verantwoordelijkheid van de lidstaten is.

Bij niet-nakoming van deze verplichting is het aan de Commissie om een beslissing te nemen over het eventueel beginnen van de in artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-Verdrag bedoelde procedure.

(1) PB L 230 van 19.8.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0423/00

van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE) aan de Raad

(17 februari 2000)

Betreft: Eerbiediging van de mensenrechten in het buitenlands beleid van de Unie

De Europees-Afrikaanse topconferentie zal een uitmuntende gelegenheid bieden voor de toenadering en het wederzijds begrip tussen beide werelden en het aangaan van nieuwe samenwerkingsbetrekkingen.

De Europese Unie zal erop moeten aandringen dat de agenda de beginselen van de democratie en de mensenrechten omvat.

Welke onderwerpen stelt de Raad voor voor de agenda van deze topconferentie? Staan ook onderwerpen als gelijke behandeling van mannen en vrouwen en de bescherming van kinderen op de agenda, alsmede de naleving van het internationaal verdrag van de rechten van het kind?

Antwoord

(2 mei 2000)

De Raad deelt de mening van de geachte afgevaardigde dat de Afrika-Europa-top, die op 3 en 4 april te Cairo plaatsvindt, een uitstekende gelegenheid zal bieden om bij het ingaan van de nieuwe eeuw een strategisch partnerschap van de lidstaten van de Europese Unie met de staten van het Afrikaanse continent te vormen, dat gebaseerd zal zijn op het historische erfgoed dat ons verbindt en op ons gemeenschappelijk streven om vrede, democratie, mensenrechten, ontwikkeling en uitroeiing van armoede te bevorderen.

De onderwerpen waarover de staatshoofden en regeringsleiders tijdens de top zullen spreken zijn gemeenschappelijk door de Europese Unie en haar Afrikaanse partners overeengekomen. Het gaat om onderwerpen op het gebied van politiek, economie en ontwikkeling. De Europese Unie hecht in het bijzonder belang aan de politieke dialoog met haar Afrikaanse partners, waarin uitvoerig zal worden gesproken over de bevordering van democratie en mensenrechten, waaronder ook inclusief de onderwerpen waarnaar de geachte afgevaardigde verwijst.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0580/00 van Mark Watts (PSE) aan de Commissie. Europees beleid inzake duurzaam vervoer.



Publicatieblad Nr. 374 E van 28/12/2000 blz. 0111 - 0111



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0580/00 van Mark Watts (PSE) aan de Commissie (29 februari 2000) Betreft: Europees beleid inzake duurzaam vervoer Kunnen traditioneel verbonden EU-instellingen, met name het Parlement en de Commissie, een gevoel van eenheid handhaven bij het verspreiden van de idee van Europees belang onder een groter publiek? Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie (15 juni 2000) De Commissie beschikt helaas niet over voldoende gegevens om de vraag te kunnen beantwoorden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0421/00

van Ulrich Stockmann (PSE) aan de Commissie

(23 februari 2000)

Betreft: Uitrusten van motorvoertuigen met gevarendriehoeken

Een Duitse industriële onderneming heeft meegedeeld dat het koninkrijk Spanje sinds de zomer van het afgelopen jaar voorschrijft dat motorvoertuigen met twee gevarendriehoeken moeten worden uitgerust. Is de Europese Commissie voornemens dit voorstel over te nemen en in de gehele EU bindend voor te schrijven dat alle motorvoertuigen met twee gevarendriehoeken worden uitgerust?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(28 maart 2000)

De Commissie is zich bewust van het voorschrift van de Spaanse wetgeving dat alle voertuigen voorzien moeten zijn van twee gevarendriehoeken.

Dit staat in Artikel 19 en Bijlage XII van de Algemene voorschriften voor voertuigen, die op 23 december 1998 gepubliceerd zijn in de vorm van een Koninklijk Besluit (Real Decreto 2822/98).

De gevarendriehoek maakt geen deel uit van de constructienormen voor voertuigen. Het voorschrift dat er een gevarendriehoek in het voertuig moet zijn, behoort tot de verkeersregels.

Dergelijke regels vallen normaliter onder de bevoegdheid van de lidstaten. De Commissie is dan ook niet voornemens om het Spaanse systeem over de gehele Gemeenschap uit te breiden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0393/00

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(8 februari 2000)

Betreft: Richtlijn 91/628 van de Raad (zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29 van juni 1995) inzake de bescherming van dieren tijdens transporten

In richtlijn 91/628(1) van de Raad (zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29 van juni 1995(2) inzake de bescherming van dieren tijdens transporten wordt bepaald dat geen levend dier vervoerd mag worden onder omstandigheden waarin aan dit dier leed wordt berokkend en dat de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de juiste naleving van deze richtlijn.

Volgens artikel 13 van richtlijn 95/29 van de Raad van juni 1995, zou de Commissie uiterlijk op 31 december 1999 aan de Raad een rapport hebben moeten voorleggen over de ervaringen die de lidstaten hebben opgedaan bij de tenuitvoerlegging van deze richtlijn. Dit rapport zou eventueel vergezeld kunnen gaan van voorstellen. Wanneer denkt de Commissie aan deze verplichting te voldoen?

Is de Commissie het ermee eens dat in de voorstellen bij het rapport van de Commissie aan de Raad moet worden aangedrongen op een radicale verandering van het beleid, waarbij er een einde komt aan het transport van levende dieren over lange afstanden en transport van vlees daarvoor in de plaats komt?

(1) PB L 340 van 11.12.1991, blz. 17.

(2) PB L 148 van 30.6.1995, blz. 52.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(3 maart 2000)

De Commissie heeft ten aanzien van de bescherming van dieren een grotere verantwoordelijkheid gekregen op grond van de recente aanpassing van het EG-Verdrag waarbij is bepaald dat de Europese instellingen en de lidstaten bij het formuleren van hun beleid op het gebied van landbouw, vervoer, interne markt en onderzoek het welzijn van dieren als een prioriteit moeten beschouwen.

In het eerste kwartaal van dit jaar zal de Commissie overeenkomstig artikel 13 van Richtlijn 91/628/EEG van de Raad inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer, als gewijzigd bij Richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995, bij de Raad een verslag indienen over de ervaringen die de lidstaten sinds de tenuitvoerlegging van de communautaire regelgeving ter zake hebben opgedaan.

De Commissie is van mening dat dieren kunnen worden vervoerd onder uit welzijnsoogpunt bevredigende omstandigheden als streng de hand wordt gehouden aan alle bepalingen van de communautaire regelgeving. Het is evenwel duidelijk dat zich vooral bij vervoer over een zeer grote afstanden problemen voordoen, zowel bij vervoer binnen de Gemeenschap als bij invoer uit Europese derde landen. Deze zaak wordt door de Commissie nauwlettend in het oog gehouden en zodra zich problemen voordoen worden de lidstaten daarop geattendeerd.

De Commissie neemt de in bovenbedoeld verslag vervatte gegevens over de rechtshandhaving ten aanzien van de richtlijn over de bescherming van dieren tijdens het vervoer en de recente wetenschappelijke gegevens op dit gebied in aanmerking om de huidige regelgeving van de Gemeenschap bij te sturen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1384/00

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(4 mei 2000)

Betreft: Het Zweedse model een voorbeeld voor de gelijkstelling van vrouwen in de openbare sector

In Zweden hebben in de loop van de jaren '90 voorbeeldige praktijken tot een evenwichtige vertegenwoordiging van vrouwen in de openbare sector geleid. Hierbij werd uitgegaan van een opleidings- en sensibiliseringsprogramma voor leidinggevend personeel op alle gebieden van de openbare sector. Aan dit programma is ook deelgenomen door de minister-president en alle leden van het kabinet.

Zal de Commissie maatregelen nemen om algemene bekendheid te geven aan deze voorbeeldige praktijken zodat de andere lidstaten en de kandidaatlanden zich hieraan kunnen oriënteren?

Via welke financiële instrumenten van de Europese Unie zouden dergelijke initiatieven gefinancierd kunnen worden?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(15 juni 2000)

De Commissie is het met de geachte afgevaardigde eens dat het Zweedse model voor de gelijkstelling van vrouwen in de openbare sector een groot succes is.

Het heeft dan ook als voorbeeld gediend in verscheidene projecten in het kader van Besluit 95/593/EG van de Raad van 22 december 1995 betreffende een communautair actieprogramma op middellange termijn inzake gelijke kansen voor mannen en vrouwen (1996-2000)(1), dat voorziet in de cofinanciering van initiatieven voor de verspreiding van modellen van voorbeeldige praktijken voor de gelijkstelling van vrouwen, onder andere in de openbare sector. Verder heeft de Commissie een conferentie over de gelijkstelling van vrouwen in de openbare sector gesteund waarop de Zweedse ombudsman het Zweedse systeem uitvoerig heeft gepresenteerd.

In het kader van het nieuwe kaderprogramma voor gelijke kansen voor de periode 2001-2005 is de vertegenwoordiging van vrouwen in leidinggevende functies een belangrijke prioriteit.(2)

Ter ondersteuning van het actieve gelijke-kansenbeleid voor beleidsfuncties van de Commissie kunnen de ambtenaren van de Commissie bewustmakingsopleidingen over gelijke kansen volgen. Binnenkort zal de Commissie een besluit goedkeuren over de gelijke vertegenwoordiging van vrouwen en mannen in de comités en werkgroepen die haar adviseren.

(1) PB L 335 van 30.12.1995.

(2) [Door de Commissie goed te keuren op 30 mei].
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1255/00

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 april 2000)

Betreft: Minderjarig Italiaans meisje wordt vastgehouden in Koeweit City

Erica is dertien jaar oud en is de dochter van een Italiaanse moeder en een Egyptische vader. Sinds half januari 2000 heeft zij haar toevlucht gezocht bij de Italiaanse ambassade in Koeweit City, waarnaar

zij zich vrijwillig en spontaan heeft begeven om hulp te zoeken. Het meisje is bij de scheiding van haar ouders op basis van een gerechtelijke uitspraak toegewezen aan haar vader, maar zij vindt het ondraaglijk om met hem samen te leven in een islamitische omgeving, in een land waar vele rechten die door de Europese vrouwen als onvervreemdbaar worden beschouwd, met de voeten worden getreden. Erica is Italiaanse en wil naar Italië terugkeren om daar met haar moeder en zusje te leven. De Italiaanse autoriteiten hebben haar onder hun hoede genomen en bieden haar alle mogelijke hulp, zoals voorzien is door de Italiaanse wetgeving. Het blijkt echter moeilijk te zijn haar het land uit te krijgen en naar haar moeder te laten terugkeren, hetgeen haar eigen wens is, die zij ook heeft uitgedrukt in een brief aan de president van de Italiaanse republiek, de heer Carlo Azeglio Ciampi.

Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen om haar vertegenwoordiger in staat te stellen de Italiaanse ambassade bij te staan in haar poging om de wens van Erika te vervullen en haar bij haar moeder in Europa te laten terugkeren?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 mei 2000)

De Commissie heeft geen vertegenwoordiging in Koeweit.

Zij is niet benaderd over het geval dat het geachte parlementslid naar voren brengt en dat overigens niet onder haar bevoegdheden, maar onder die van de lidstaten valt, en meer in het bijzonder een zaak is die de bilaterale betrekkingen tussen Italië en Koeweit aangaat.

De Commissie stelt vertrouwen in de autoriteiten van de beide landen om dit vraagstuk op te lossen, binnen de bestaande wetgeving en vooral gelet op het belang van het meisje.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0789/00

van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2000)

Betreft: Gemeenschappelijk landbouwbeleid

In antwoord op een schriftelijke vraag die Lord Inglewood in het Hogerhuis heeft gesteld (PQ 788 d.d. 28 februari 2000) heeft Lady Hayman, onderminister van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening verklaard dat de boeren, consumenten en belastingbetalers niet veel profijt hebben van het gemeenschappelijk landbouwbeleid in zijn huidige vorm. Deelt de Commissie deze opvatting?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(29 maart 2000)

Het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) is geen statisch beleid. Sinds de invoering ervan is het steeds weer aangepast om beter te kunnen bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen die zijn omschreven in artikel 33 (vroeger artikel 39) van het EG-Verdrag. Bij de hervorming van 1999 en de recente hervorming in het kader van Agenda 2000 zijn fundamentele ombuigingen van het GLB tot stand gebracht om het interne en externe concurrentievermogen en de gerichtheid op kwaliteit van de landbouw te vergroten, om de landbouwbevolking een redelijke levensstandaard te garanderen, om milieudoelstellingen beter in het GLB te integreren en om plattelandsontwikkeling en het scheppen van aanvullende of alternatieve mogelijkheden wat inkomen en werk betreft te bevorderen.

De structuur van het GLB en het lopende hervormingsproces zijn afgestemd op de belangen van alle lidstaten en van degenen voor wie het landbouwbeleid bedoeld is. Er zij op gewezen dat de Europese Raad in Berlijn unaniem met de hervorming in het kader van Agenda 2000 heeft ingestemd. Die hervorming biedt de lidstaten immers de mogelijkheid om het GLB flexibel toe te passen afhankelijk van de nationale situatie en sterkere accenten te leggen op plattelandsontwikkeling en milieubescherming.

De Commissie deelt daarom de aan de Britse minister toegeschreven opvatting niet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0117/00

van Mathieu Grosch (PPE-DE) aan de Commissie

(18 januari 2000)

Betreft: Nachtelijk vliegverbod op de nationale luchthaven van Zaventem (België)

De Belgische vice-premier en minister van mobiliteit en vervoer heeft op 31 december 1999 een ontwerp van ministerieel besluit ingediend en op 12 januari 2000 weer ingetrokken om breder overleg mogelijk te maken. Met dit besluit wilde de Belgische minister lawaaiquota's vaststellen en maxima voor geluidsoverlast invoeren. Het besluit bepaalde echter ook dat er vanaf de zomer van 2003 tussen 1 en 5 uur 's nachts een totaal vliegverbod zou gelden voor de commerciële luchtvaart.

Dit ontwerp van ministerieel besluit is met name gebaseerd op artikel 9 van Verordening (EEG) nr. 2408/92(1) van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes, volgens welk de verantwoordelijke lidstaat bij ernstige congestie- en/of milieuproblemen voorwaarden kan opleggen en de uitoefening van verkeersrechten kan beperken of weigeren.

1. In hoeverre had de Belgische minister van mobiliteit en vervoer zich moeten houden aan de in lid 3 van artikel 9 opgelegde verplichting om de andere lidstaten en de Commissie ten minste drie maanden vóór de inwerkingtreding van de maatregelen daarvan in kennis te stellen?

2. Leidt de maatregel in het ontwerp van ministerieel besluit om enkel voor de luchthaven van Zaventem een nachtelijk vliegverbod in te stellen, gelet op het ontbreken van Europese regelgeving inzake het verbieden van nachtvluchten, niet tot vervalsing van de concurrentie tussen Belgische en Europese luchtvaartmaatschappijen, zoals bedoeld in artikel 9, lid 2, vierde streepje?

(1) PB L 240 van 24.8.1992, blz. 8.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(17 maart 2000)

De Commissie heeft er nota van genomen dat het ontwerp-ministerieel besluit waarbij een nachtelijk vliegverbod op de luchthaven van Zaventem werd ingesteld, nooit in het Belgisch Staatsblad is gepubliceerd en op 12 januari 2000 is ingetrokken, zoals vermeld door het geachte parlementslid.

De Commissie heeft begrepen dat de Belgische autoriteiten thans werken aan een alomvattend maatregelenpakket ter bestrijding van de nachtelijke lawaaihinder rond Zaventem, dat voornoemd ministerieel besluit moet vervangen.

Tenslotte is de Commissie voornemens het vraagstuk van operationele beperkingen op luchthavens aan te pakken met behulp van een communautair kader voor operationele beperkingen en de verspreiding van de beste praktijken, zoals aangekondigd in haar recente mededeling Luchtvervoer en het milieu(1).

(1) COM(1999) 640 def.