NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/161

(2004/C 84 E/0199)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0088/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 januari 2004)

Betreft: Het door Nederlandse ziektekostenverzekeraars laten betalen van veel hogere premies door verzekerden in buurstaten om tekorten in Amerika te compenseren

1. Is het de Commissie bekend dat Nederlandse ziektekostenverzekeraars aan particulier verzekerden in toenemende mate een hogere premie in rekening brengen als zij wonen buiten de staatsgrenzen van Nederland, zoals bijvoorbeeld blijkt uit de buitenlandvergoeding die verzekeraar VGZ op 1 januari 2004 heeft ingevoerd waarbij per maand 35 EUR meer moet worden betaald door een volwassene en 17,50 EUR voor elk kind?

2. Is het de Commissie tevens bekend dat voor deze buitenlandvergoeding geen onderscheid wordt gemaakt tussen woonadressen dicht bij de grens van Nederland, woonadressen op andere plaatsen binnen de EU of woonadressen in andere delen van de wereld?

3. Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat als gevolg van dit systeem Nederlanders die wonen in België, waar de zorgkosten vergelijkbaar zijn met die in Nederland, moeten meebetalen voor Nederlandse verzekerden die wonen in Amerika waar de zorgkosten vijf keer hoger zijn?

4. Is het de ziektekostenverzekeraars toegestaan om binnen de EU zulke toeslagen in rekening te brengen en verschillen te maken tussen binnenlandse en buitenlandse verzekerden, om daarmee kosten te dekken die worden gemaakt buiten de EU?

5. Indien vraag 4 bevestigend wordt beantwoord, is de Commissie dan voornemens om hierin verandering te brengen door voor te schrijven dat de binnen de EU door zieketekostenverzekeraars in rekening te brengen premies in beginsel gelijk dienen te zijn en dat toeslagen alleen zijn toegestaan bij aantoonbaar omvangrijke kostenverhogende factoren bij het gebruik van zorgvoorzieningen in de betrokken EU-lidstaat?

Bron: Het Nederlandse dagblad „BN-De Stem” van 7.1.2004.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(1 maart 2004)

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat in het kader van de wetgeving die door de Unie in de verzekeringssector met het oog op de totstandbrenging van de interne markt is goedgekeurd, een regeling is ingevoerd die gebaseerd is op het vrij bepalen van de verzekeringsvoorwaarden en tarieven. Het Hof van Justitie heeft in zaak C-59/01 Commissie t/Italië (1) gepreciseerd dat het beginsel van tariefvrijheid van toepassing is in de schadeverzekeringsbranche. Het heeft tevens verklaard dat het beginsel o.a. geldt voor de verplichte verzekering zoals de wettelijke-aansprakelijkheidsverzekering voor motorvoertuigen. Voorts heeft het Hof gepreciseerd dat het algemeen belang niet kan worden ingeroepen om deze tariefvrijheid te beknotten.

Wat de hogere premies betreft die bepaalde Nederlandse ziektekostenverzekeraars aan hun klanten in rekening zouden brengen als zij buiten de staatsgrenzen van Nederland wonen, dient erop te worden gewezen dat de verzekeringspremie in overeenstemming moet zijn met het gedekte risico. Het is mogelijk dat Nederlandse verzekeringsondernemingen waarvan sommige klanten in het buitenland wonen, van oordeel zijn dat dit een factor is die het gedekte risico vergroot omdat de door het verzekeringscontract bestreken medische kosten hoger zouden zijn dan die welke hen worden gefactureerd in Nederland. De administratieve en beheerskosten voor verzekeringscontracten die betrekking hebben op grensoverschrijdende risico's, zijn immers over het algemeen hoger dan die welke gelden voor interne risico's. Verschillende aspecten, zoals afspraken tussen ziektekostenverzekeraars en ziekenhuizen en de medische beroepsgroep in Nederland hebben dit verschil in kosten van de verzekeraars in het buitenland tot gevolg. Dankzij deze afspraken kunnen de Nederlandse verzekeraars de kosten in verband met contracten die risico's buiten Nederland dekken, op een zodanig niveau handhaven dat zij minder hoge verzekeringspremies kunnen aanbieden dan die welke zij zouden kunnen aanrekenen voor contracten die in het buitenland gelegen risico's dekken waarvoor dergelijke afspraken met ziekenhuizen en de medische beroepsgroep niet bestaan. Tariefverschillen die gebaseerd zijn op objectieve overwegingen, zijn derhalve aanvaardbaar.

Aangezien de zorgkosten variëren tussen de lidstaten moet dit in de verzekeringspremie tot uiting komen zodat het risico dat door het verzekeringscontract wordt gedekt, op adequate wijze wordt weergegeven. Voorts dient erop te worden gewezen dat, hoewel de premie hoger kan zijn omdat de verzekerde niet in Nederland woont deze niet gehouden is bepaalde toeslagen te betalen die een aanzienlijk deel van de totale prijs (premie en belastingen) vertegenwoordigen. Deze toeslagen gelden voor verzekeringscontracten die betrekking hebben op in Nederland wonende verzekerden.

Aangezien zij niet bevoegd is om toezicht uit te oefenen op verzekeringsondernemingen kan de Commissie niet oordelen of de aan in het buitenland wonende klanten in rekening gebrachte verhoogde premies enkel tot doel hebben de zorgkosten van in de Verenigde Staten wonende verzekerden te compenseren. De op het gebied van het toezicht op verzekeringsondernemingen bevoegde autoriteiten in de lidstaten kunnen aangeven of deze verhogingen tot doel hebben de kosten betreffende in de Verenigde Staten wonende verzekerden te doen meebetalen door alle buitenlandse verzekerden.

De Commissie kan niet eisen dat de premies in de Unie gelijk dienen te zijn en dat toeslagen alleen zijn toegestaan wanneer er in de betrokken lidstaat elementen zijn die aanleiding geven tot een sterke verhoging van de zorgkosten.

(1) Jurispr. 2003, blz. I-(…).