ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2181/01

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(23 juli 2001)

Betreft: Eigenmachtig optreden van de Griekse overheid

De Griekse pers heeft op 6 juli 2001 het bericht gepubliceerd dat 1 miljoen Griekse identiteitsbewijzen moeten worden vernietigd als gevolg van de uitspraak van de Griekse Raad van State dat de Dienst bescherming persoonsgegevens ten onrechte heeft verlangd dat op de nieuwe identiteitskaarten geen nationaliteit wordt vermeld. Er zijn al 300 000 nieuwe kaarten zonder vermelding van de nationaliteit aan Griekse burgers uitgereikt, hoewel dit besluit van de Griekse autoriteiten volgens de EU onwettig was. Volgens Griekse politiefunctionarissen zullen de nieuwe identiteitsbewijzen (waarop ook geen godsdienst vermeld staat) worden ingetrokken, terwijl de 700 000 reeds aangemaakte kaarten moeten worden vernietigd.

Hoe beoordeelt de Commissie het - naar nu blijkt - onwettige besluit van de Griekse autoriteiten om op de nieuwe identiteitskaarten geen nationaliteit te vermelden? Is er voorzien in sancties - en, zo ja, welke - voor landen die de communautaire wetgeving overtreden door geen acht te slaan op de waarschuwingen van de Unie, die er tijdig op heeft gewezen dat het schrappen van de nationaliteit onwettig is? Wat zouden de gevolgen zijn van een eventueel toekomstig arrest van het Europese Hof van Justitie dat ook de verplichte weglating van de godsdienst in strijd is met het Gemeenschapsrecht? Botst vrijwillige vermelding van de godsdienst met het Gemeenschapsrecht?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(27 september 2001)

Bij schrijven van 4 december 2000 heeft de Commissie de aandacht van de Griekse autoriteiten gevestigd op het feit dat niet-vermelding van de nationaliteit op nieuwe Griekse identiteitsbewijzen in strijd is met het gemeenschapsrecht. Dit standpunt van de Commissie werd door de Griekse Raad van State bevestigd en tevens door de Griekse overheid aanvaard.

Het communautaire recht voorziet niet in sancties tegen lidstaten die hun verplichtingen niet nakomen die daaruit voortvloeien, zulks in tegenstelling tot het bepaalde in artikel 228 (ex-artikel 171) van het EG-Verdrag, krachtens hetwelk het Hof van Justitie, indien het erkent dat een lidstaat zijn arresten niet heeft nageleefd, overeenkomstig de in artikel 228 vastgelegde procedure, deze lidstaat de betaling van een forfaitaire som of een dwangsom kan opleggen.

Wat de facultatieve vermelding van de godsdienst op Griekse identiteitsbewijzen betreft, verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar haar antwoord op mondelinge vraag H-0456/00 van de heer Alavanos(1). Bovendien zij er in dit verband op gewezen dat de Griekse Raad van State heeft geoordeeld dat zelfs de facultatieve vermelding van de godsdienst op identiteitsbewijzen in strijd is met de Griekse grondwet.

(1) Schriftelijk antwoord van 13.6.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2194/01

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(17 juli 2001)

Betreft: Schade in de vleessector als gevolg van BSE

Gezien de alarmerende situatie in Europa als gevolg van de gekkekoeienziekte en de daardoor veroorzaakte schade heeft de Commissie gereageerd met een aantal steunmaatregelen voor de veevoederproducenten en de boeren als compensatie voor de geleden verliezen.

Op grond van informatie waarover wij beschikken, lijkt het er echter op dat niet is voorzien in steun voor handelssectoren die vrijwel uitsluitend afhankelijk zijn van de verkoop van rund- en schapenvlees zoals slagerijen en slachtafvalbedrijven die door hun sterke mate van specialisatie grote verliezen hebben geleden omdat zij niet, zoals zovele andere hun aanbod konden diversifiëren.

op de meest kritieke momenten van de crisis daalde de omzet van de slagerijen met 70-80 % en die van de slachtafvalbedrijven met bijna 100 %. Is de Commissie niet van mening dat - met inachtneming van de richtlijnen 85/374/EEG(1) en 1999/34/EG(2), het verslag van het Europees Parlement A4-0020/1997 en besluit 283/1999/EG(3) van 25 januari 1999 - compenserende maatregelen moeten worden genomen voor de schade die deze sector als gevolg van de BSE-crisis heeft geleden?

(1) PB L 210 van 7.8.1985, blz. 29.

(2) PB L 141 van 4.6.1999, blz. 20.

(3) PB L 34 van 9.2.1999, blz. 1.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 september 2001)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-2013/01 van de heer Colom I Naval(1).

(1) Zie blz. 162.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2250/01

van Richard Balfe (PSE) aan de Commissie

(19 juli 2001)

Betreft: De teruggave van de obelisk van Aksum aan Ethiopië

Artikel 37 van het vredesverdrag inzake Italië, dat in september 1947 van kracht werd, bepaalde dat Italië binnen achttien maanden alle roofgoed uit Ethiopië zou teruggeven. In de Italiaans-Ethiopische overeenkomst van 1997 wordt bepaald dat de obelisk van Aksum, in 1937 op persoonlijk bevel van Mussolini geroofd en in Rome opgesteld ter herinnering aan de Mars op Rome, voor het einde van het jaar 1997 zou worden teruggeven. Kan de Commissie de zaak van de teruggave van de obelisk met het Italiaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken opnemen en informeren wanneer de beloofde teruggave kan worden tegemoet gezien?

Kan de Commissie het ministerie verder verzoeken een verklaring af te leggen over de teruggave van andere uit Ethiopië geroofde voorwerpen, en over de teruggave van de vooroorlogse nationale archieven van Ethiopië, die nu onderdeel zijn van de Italiaanse staatsarchieven en het vooroorlogse Ethiopische vliegtuig Tschai, thans in het Italiaanse luchtvaartmuseum?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(5 september 2001)

Deze aangelegenheid valt niet binnen de bevoegdheden van de Commissie; zij is daarom niet in staat de gevraagde informatie te verstrekken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1679/01 van Isidoro Sánchez García (ELDR) aan de Raad. Verklaringen over de structuurfondsen ten behoeve van de Spaanse regio's.



Publicatieblad Nr. 040 E van 14/02/2002 blz. 0077 - 0077



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1679/01 van Isidoro Sánchez García (ELDR) aan de Raad (15 juni 2001) Betreft: Verklaringen over de structuurfondsen ten behoeve van de Spaanse regio's Transparantie dient het kenmerk te zijn van het optreden van alle communautaire instellingen, met name van de Raad. Kan de Raad de inhoud meedelen van de tekst van de vergadering van de Raad van ministers van Buitenlandse Zaken die begin mei in Zweden is gehouden, met name de verklaringen van de Spaanse minister Piqué over de structuurfondsen ten behoeve van de Spaanse regio's? Antwoord (8 oktober 2001) De Raad heeft begin mei geen zitting in Zweden gehouden. Het geachte parlementslid doelt vermoedelijk op een informele bijeenkomst van de ministers van Buitenlandse Zaken van de Unie die op 5 en 6 mei 2001 te Nyköping heeft plaatsgehad. Ten overvloede wordt het geachte parlementslid erop gewezen dat de informele bijeenkomsten van ministers erop gericht zijn een zo breed mogelijke gedachtewisseling over kwesties van algemene aard mogelijk te maken. Deze bijeenkomsten zijn geen zittingen van de Raad en vormen geen vervanging voor de normale activiteiten van de Raad. Bijgevolg is er geen officiële agenda, is elke productie van documenten door de Raad voor dan wel na de bijeenkomst uitgesloten en kunnen deze bijeenkomsten in geen enkel geval aanleiding geven tot formele conclusies of besluiten, hetgeen in de eventuele mededelingen aan de pers duidelijk moet worden vermeld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2029/01

van Giovanni Pittella (PSE), Fiorella Ghilardotti (PSE) en Guido Sacconi (PSE) aan de Commissie

(13 juli 2001)

Betreft: Invoering van een ethisch keurmerk

Invoering van een ethisch keurmerk voor bedrijven zou als certificaat dienen voor de waarde van de arbeid en dus van de kwaliteit van producten en gedrag binnen een bedrijf. Bedrijven zouden worden aangemoedigd om niet alleen economisch, maar ook sociaal te presteren.

Een ethisch kenmerk zou helpen om een verbod te krijgen op bepaalde gedragingen zoals arbeid van minderjarigen en zwartwerk binnen bedrijven en zou positieve integratieverhoudingen creëren met de instellingen.

Weet de Commissie of de wenselijkheid van dit instrument is geëvalueerd in verband met een ad hoc regelgeving die verspreiding en goed gebruik ervan garandeert?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(6 september 2001)

De Commissie is op de hoogte van een groeiend aantal zogenaamde ethische of sociale keurmerken van afzonderlijke fabrikanten, bedrijfssectoren, non-gouvernementele organisaties (ngo's) of regeringen.

Deze keurmerken kunnen inderdaad positieve sociale veranderingen helpen teweegbrengen bij bedrijven, handelaars en consumenten, en zo de naleving van de fundamentele arbeidsnormen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) (vrijheid van vereniging, afschaffing van dwangarbeid, non-discriminatie en afschaffing van kinderarbeid) helpen bevorderen.

Deze keurmerkeninitiatieven hebben echter een beperkte draagwijdte en impact doordat ze meestal tot bepaalde niches van de kleinhandel beperkt blijven, alleen geïmporteerde producten betreffen en doordat alleen bemiddelde consumenten zich deze producten kunnen veroorloven.

Ethische of sociale keurmerken houden de garantie in dat het product zonder exploitatie of misbruik is geproduceerd. Aangezien dit niet kan worden gecontroleerd door het product te testen, zou een permanente controle op de werkplek nodig zijn, wat ingewikkeld en moeilijk uitvoerbaar is.

In haar groenboek over de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven(1) heeft de Commissie deze kwesties ter sprake gebracht en een raadpleging op gang gebracht over hoe de effectiviteit en de betrouwbaarheid van instrumenten zoals ethische of sociale keurmerken kan worden bevorderd, beoordeeld en gegarandeerd. Dezelfde dag is een mededeling goedgekeurd over de bevordering van fundamentele arbeidsnormen en de verbetering van de sociale governance in de context van de globalisering(2).

(1) COM(2001) 366 def.

(2) COM(2001) 416 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1474/01

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(18 mei 2001)

Betreft: Duitse chemische wapens in Turkije

Uit het antwoord op vraag E-0655/01(1) blijkt dat commissaris Chris Patten:

a) de hulp van het Duitse Ministerie van Defensie bij de bouw van een militair chemisch laboratorium in Turkije én

b) de Duitse herkomst van de door het Turkse leger gebruikte granaatkoppen bij een chemische aanval tegen de Koerdische PKK-beweging op 11 mei 1999

niet beschouwt als van belang voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid.

Hij weigert immers conform artikel 22 VEU een voorstel in te dienen bij de Raad om

a) bij het Duitse Ministerie van Defensie te informeren naar de hulp van dit ministerie bij de bouw van een chemisch laboratorium in Turkije én

b) bij de Universiteit van München te informeren naar de Duitse herkomst (Buck en Depyfag) van de door het Turkse leger gebruikte granaatkoppen bij een chemische aanval tegen de Koerdische PKK-beweging op 11 mei 1999.

Welke redenen schuift de Commissie naar voren om over bovengenoemde kwesties geen voorstellen in te dienen bij de Raad, zoals expliciet voorzien in artikel 22 VEU (Iedere lidstaat of de Commissie kan de Raad ieder vraagstuk in verband met het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid voorleggen en bij de Raad voorstellen indienen.) vermits beide kwesties van uitzonderlijk belang zijn voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid?

(1) PB C 187 E van 3.7.2001, blz. 231.

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(10 september 2001)

In zijn antwoord op vraag E-0655/01 heeft de Commissaris voor Buitenlandse betrekkingen niet gesteld dat hij de vragen van het geachte parlementslid als van geen belang beschouwt.

De Commissie is echter van mening dat een verzoek om informatie dat ook gericht kan worden aan het Duitse Ministerie van Defensie of een Duitse universiteit niet het onderwerp kan zijn van een voorstel op basis van artikel 22 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, met het oog op het door de Raad met eenparigheid van stemmen laten vaststellen van een besluit, en in het bijzonder van een gemeenschappelijk standpunt of optreden.

De Commissie is dan ook genoodzakt het geachte parlementslid te verwijzen naar haar vorige antwoord en wijst er nogmaals op dat de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1334/2000 van 22 juni 2000 tot instelling van een communautaire regeling voor controle op de uitvoer van producten en technologie voor tweeërlei niet onder het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) valt en dat hierover dus geen voorstel kan worden ingediend bij de Raad op basis van artikel 22 van het Verdrag betreffende de Europese Unie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2161/01

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(19 juli 2001)

Betreft: Europese steun voor producenten van gedroogde vruchten

De sector gedroogde vruchten in de Spaanse provincie Málaga zal meer dan 100 miljoen peseta's per jaar aan omzet verliezen als de Europese Unie besluit geen steun te verlenen voor modernisering en verbetering van de infrastructuur.

De productie van amandelen in de provincie Málaga vindt plaats in marginale en ontoegankelijke gebieden waar vrijwel geen andere gewassen kunnen worden verbouwd. Bovendien is het land droog, met als resultaat dat de productie per hectare nauwelijks eenvierde bedraagt van die van een stuk land in Californië, waarmee uiteraard niet kan worden geconcurreerd.

Onderschrijft de Commissie de mening dat zij met betrekking tot de steunverlening aan de sector gedroogde vruchten de tot dusverre gevolgde aanpak dient voort te zetten ter voorkoming van een catastrofe bij deze monocultuur, de enige bron van bestaan voor zo veel gezinnen zoals in de provincie Málaga?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 september 2001)

De Landbouwraad van 23 juli 2001 is met betrekking tot de sector dopvruchten tot de volgende conclusie gekomen:

Tijdens de Raad is uitvoerig van gedachten gewisseld over de toestand in de sector dopvruchten.

De Raad heeft kennis genomen van het feit dat de Commissie is begonnen met een grondig onderzoek van alle aspecten die verband houden met de toekomst van deze sector. Bij dat onderzoek ligt de nadruk vooral op de economische, de sociale en de milieuaspecten van de dopvruchtenproductie.

De Raad verzoekt de Commissie hem zo spoedig mogelijk de conclusies van dat onderzoek mee te delen en, in voorkomend geval, passende voorstellen te presenteren.

In het betrokken onderzoek zal onder meer aandacht worden besteed aan de problemen waarmee de amandelproductie in de marginale en ontoegankelijke gebieden te kampen heeft.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1692/01

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Raad

(15 juni 2001)

Betreft: Europese Politieacademie (EPA)

Op 1 januari 2001 is de Europese Politieacademie opgericht in de vorm van een netwerk.

Daarom stel ik de Raad de volgende vragen:

1. Is de EPA of althans de raad van bestuur van de EPA al van start gegaan met de werkzaamheden?

2. Zo ja, welke nationale opleidingsinstellingen voor hooggeplaatst leidinggevend politiepersoneel maken deel uit van het netwerk?

3. Waar wordt of is het permanente secretariaat gevestigd dat de EPA administratieve ondersteuning moet verlenen, en hoeveel medewerkers telt het?

4. Hoe wordt of is het talenprobleem bij bijeenkomsten en seminars opgelost?

5. Bestaan er leerplannen en, zo ja, hoe zien deze eruit?

6. Op welke plaatsen worden er seminars en bijeenkomsten georganiseerd?

Antwoord

(8 oktober 2001)

De Raad verzoekt het geachte parlementslid zijn vragen rechtstreeks aan de Raad van Bestuur van de Europese Politieacademie (EPA) te stellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0878/01

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(27 maart 2001)

Betreft: Vernieling van monumenten in Afghanistan

In Afghanistan wordt momenteel een misdaad op het wereldcultureel erfgoed gepleegd door het religieuze extremisme van de Taliban, die prehistorische klassieke monumenten van het land vernielen. Dit werd reeds veroordeeld door tal van islamitische leiders zoals de Iraanse president Khatami. Veel van deze monumenten dragen het stempel van de Europese cultuur omdat ze onder hellenistische invloed zijn gecreëerd.

1. Wat denkt de Commissie onmiddellijk te ondernemen om de monumenten te beschermen die het vernielende fanatisme van de Taliban nog overleven?

2. Is zij van plan bij te dragen tot de onmiddellijke oprichting van een wereldfonds voor de aankoop van hellenistische en andere pre-islamitische kunstwerken, met de bedoeling deze te redden en aan het Afghaanse volk terug te geven wanneer de duistere periode van het Taliban-regime voorbij is?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 mei 2001)

Samen met de lidstaten, politieke en religieuze leiders en culturele organisaties over de hele wereld heeft de Commissie de beslissing van de Taliban om de boeddhistische standbeelden in Bamiyan te vernietigen, veroordeeld. Inspanningen van de trojka van de Europese Unie om de Taliban-leider Mullah Omar te ontmoeten en een poging te ondernemen hem te laten terugkomen op zijn beslissing, waren tevergeefs.

In haar verklaring over de beslissing van de Taliban om de standbeelden te vernielen, heeft de Europese Unie de leiding van de Taliban aangespoord deze bijzonder tragische beslissing, die het Afghaanse volk zijn rijke culturele erfgoed zou ontnemen niet uit te voeren. Ook vernietiging van andere oude monumenten zou tragisch zijn.

Het laatste gemeenschappelijke standpunt van de Europese Unie van 22 januari 2001(1) over Afghanistan stelt dat de Unie er bij alle partijen (in Afghanistan) op zal aandringen het culturele erfgoed van Afghanistan te beschermen en dat zij activiteiten in het veld van de Organisatie van de Verenigde Naties voor onderwijs, wetenschap en cultuur (Unesco) en van de Vereniging voor het behoud van het cultureel erfgoed van Afghanistan (SPACH) zal aanmoedigen. De Commissie heeft in dit opzicht nota genomen van het feit dat de Directeur-generaal van de Unesco binnenkort Pakistan zal bezoeken in een poging te redden wat er te redden valt van het Afghaanse islamitische en pre-islamitische erfgoed.

De begroting van de Gemeenschap voorziet niet in de financiering van maatregelen ter bescherming van het cultureel erfgoed in Afghanistan.

(1) PB L 21 van 23.1.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1910/01

van Marialiese Flemming (PPE-DE) aan de Commissie

(21 juni 2001)

Betreft: Discriminatie

Is de Commissie bereid tot opheffing van alle leeftijdsgrenzen op EU-terrein die een discriminatie op grond van leeftijd betekenen en in strijd met artikel 13 van het Verdrag van Amsterdam zijn?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(26 juli 2001)

De Commissie herinnert eraan dat de Raad op 27 november 2000 Richtlijn 2000/78/EG tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep(1) heeft goedgekeurd. Deze richtlijn verbiedt discriminatie op grond van onder andere leeftijd, waaronder de toepassing van leeftijdsgrenzen die niet objectief en redelijk zijn gerechtvaardigd door een legitieme doelstelling, waaronder legitieme doelstellingen op het gebied van het werkgelegenheidsbeleid, de arbeidsmarkt en de beroepsopleiding en indien de middelen om dat doel te bereiken niet passend en nodig zijn.

De lidstaten hebben tot 2 december 2003 de tijd om de voorschriften van de richtlijn in het nationale recht om te zetten. Om rekening te houden met bijzondere voorwaarden kunnen de lidstaten zo nodig een extra periode van drie jaar vanaf 2 december 2003 krijgen om de bepalingen van de richtlijn inzake discriminatie op grond van leeftijd of handicap toe te passen. Een lidstaat die voor deze optie kiest, moet de Commissie hiervan onverwijld in kennis stellen en moet de Commissie jaarlijks verslag uitbrengen over de stappen die hij neemt om de discriminatie op grond van leeftijd en handicap aan te pakken alsook over de vooruitgang die bij de tenuitvoerlegging wordt geboekt.

Wat de leeftijdsgrenzen voor vergelijkende onderzoeken bij de Commissie betreft, verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-1512/01 van mevrouw Raschhofer(2).

(1) PB L 303 van 2.12.2000.

(2) Zie blz. 132.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1771/01 van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie. Overheidssubsidie voor windmolens.



Publicatieblad Nr. 350 E van 11/12/2001 blz. 0224 - 0224



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1771/01 van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie (15 juni 2001) Betreft: Overheidssubsidie voor windmolens Kan de Commissie mededelen in hoeverre de Deense wetgeving inzake overheidssteun aan energiecentrales elementen bevat die strijdig zijn met de mededingingsvoorschriften van de EU, en met name of de subsidie aan windmolens volgens de EU-voorschriften kan worden doorgegeven aan de elektriciteitsconsument? Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (27 juli 2001) De Deense wetgeving op grond waarvan overheidssteun wordt toegekend voor windkrachtcentrales en biomassa-installaties die vóór 2000 werden gebouwd, werd vorig jaar door de Commissie goedgekeurd(1). De wetgeving op grond waarvan overheidssteun wordt toegekend voor windkrachtcentrales en biomassa-installaties die later werden gebouwd, werd op 20 juni 2001 goedgekeurd. (1) PB C 354 van 9.12.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1108/01

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(28 maart 2001)

Betreft: EU-VS-Veilige haven-akkoord inzake databescherming

In oktober 2000 voorspelde de Commissie dat gedurende de eerste maand van het akkoord 100 Amerikaanse ondernemingen zouden intekenen op Veilige haven en dat voor het eind van het jaar in totaal 1000 ondernemingen zouden toetreden.

Hoeveel ondernemingen zijn er tot nu toe toegetreden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(3 mei 2001)

De Veilige-havenregeling is op 1 november 2000 in werking getreden. Tot dusverre (30 maart 2001) zijn dertig in Amerika gevestigde ondernemingen toegetreden. De lijst van ondernemingen is voor iedereen toegankelijk op http://www.export.gov/safeharbor/.

De schattingen waarnaar het geachte parlementslid in zijn vraag verwijst, werden in oktober 2000 door het Amerikaanse ministerie van Handel gedaan. De Commissie heeft ze vervolgens aan het Parlement doorgegeven.