SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0881/98 van Nikitas Kaklamanis (UPE)aan de Commissie (26 maart 1998)

Betreft: Alarmnummers voor politie, brandweer en ambulance in de lidstaten

Zoals bekend zijn de alarmnummers voor het bellen van politie, brandweer en eerste medische hulp in de lidstaten van de Gemeenschap niet uniform. Dit levert problemen op voor de onderdanen van een lidstaat die zich op vakantie of om beroepsredenen in een andere lidstaat bevinden: zij kunnen in noodgevallen geen politie, brandweer of een ambulance bellen, omdat zij de alarmnummers in het land waar ze zich bevinden, niet kennen.

Kan de Commissie het initiatief nemen tot harmonisatie van de alarmnummers in de lidstaten van de Unie, iets waarmee al haar burgers gebaat zullen zijn, die dan niet meer verplicht zijn kostbare tijd te verliezen met het vinden van de desbetreffende nummers op momenten dat er mensenlevens op het spel staan?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (15 mei 1998)

Het geachte Parlementslid benadrukt de behoefte aan een gemeenschappelijk Europees toegangsnummer voor noodhulp. Deze behoefte werd door het Parlement en anderen reeds in het begin van de jaren '90 onderkend.

Als antwoord hierop heeft de Raad op 29 juli 1991 Beschikking 91/396/EEG inzake invoering van een gemeenschappelijk Europees oproepnumer voor hulpdiensten ((PB L 217 van 6.8.1991. )) goedgekeurd. De beschikking eist dat de lidstaten ervoor zorgen dat het nummer 112 als gemeenschappelijk Europees oproepnummer voor hulpdiensten wordt ingevoerd in openbare telefoonnetten en in toekomstige digitale netwerken met geïntegreerde diensten en openbare mobiele diensten. De Beschikking maakte invoering naast bestaande nationale oproepnummers mogelijk.

Alhoewel de beschikking specificeerde dat het gemeenschappelijk Europees oproepnummer voor hulpdiensten uiterlijk op 31 december 1992 moest worden ingevoerd, waren afwijkingen mogelijk indien het onmogelijk of te duur zou zijn om de datum te halen (tot 31 december 1996). Aangezien voor de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk toegangsnummer voor hulpdiensten een aanzienlijke herstructurering van de nationale nummerplannen nodig is, hetgeen een gecompliceerde en tijdrovende operatie is, vroegen een aantal lidstaten om een dergelijke afwijking.

De Commissie heeft het omzettings- en tenuitvoerleggingsproces van Beschikking 91/396/EEG van de Raad in alle lidstaten nauwkeurig gevolgd en heeft in deze aangelegenheid bij herhaling verslag uitgebracht aan de Parlementaire commissie verzoekschriften (2 februari 1995, 22 november 1995, 9-13 juni 1997). Inbreukprocedures zijn vorig jaar ingeleid tegen drie lidstaten (Portugal, Spanje en Griekenland) die nog geen mededeling over nationale uitvoeringsmaatregelen hadden gedaan. Nadat de nationale uitvoeringsmaatregelen waren meegedeeld, werd het duidelijk dat problemen betreffende de omzetting in twee van deze lidstaten opgelost waren (Portugal en Spanje). Als gevolg hiervan zijn de overeenkomstige inbreukprocedures stopgezet. Griekenland heeft echter nog van geen enkele maatregel op dit gebied melding gemaakt.

Met uitzondering van de lidstaat die de beschikking van de Raad nog niet heeft omgezet, is de Commissie zich niet bewust van enigerlei probleem met de implementatie van "112¨ in Europa.

De Commissie zal dit dossier nauwgezet blijven volgen en waar noodzakelijk, geschikte aanvullende acties ondernemen om de beschikbaarheid van het gemeenschappelijk Europees oproepnummer voor hulpdiensten in de gehele Gemeenschap zeker te stellen.