SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1382/98

van Spalato Belleré (NI) , Cristiana Muscardini (NI) en Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(7 mei 1998)

Betreft: Kosten van de omschakeling van de lire op de euro

De huidige Italiaanse regering heeft de belastingbetalers een heffing van 12.000 miljard lire laten betalen die "Eurotax" wordt genoemd.

Thans is zij van plan de Italiaanse burgers via een decreet van het Ministerie van Financiën financieel te laten opdraaien voor alle verplichte omschakelingen van de lire op de euro door voor alle banktransacties extra kosten te berekenen; bovendien heeft de regering besloten deze omschakeling te laten verrichten op het niveau van de afzonderlijke aandelen en niet op het niveau van de aandelenportefeuille, en heeft dus geen gehoor gegeven aan de aanwijzingen van de Commissie om een minimumpakket te verhandelen aandelen vast te stellen, gelijk aan één procent van de euro, en wel om het probleem van de "splitsingen" op te lossen.

Indien dit scenario werkelijkheid wordt, zullen de kosten van de omschakeling op de euro volledig op de burgers verhaald worden, mede omdat de minister van Financiën niet van plan is de verplichting op te leggen om deze transacties gratis te verrichten.

Kan de Commissie op grond van het bovenstaande mededelen welke urgente maatregelen zij denkt te treffen om de burgers van de Europese Unie te beschermen tegen praktijken die ten doel hebben hen op te laten draaien voor de kosten van de overschakeling op de euro?

Antwoord van de heer de Silguy namens de Commissie

(24 juni 1998)

De Commissie deelt het standpunt van het geachte parlementslid dat de invoering van de euro zo efficiënt en vlot mogelijk moet gebeuren en dat de consument niet voor de kosten mag opdraaien. Teneinde de meest efficiënte middelen te vinden om die doelstelling te bereiken, heeft de Commissie de praktische aspecten van de invoering van de euro grondig onderzocht in samenwerking met deskundigengroepen. Bijzondere aandacht werd besteed aan de kwestie van de bankkosten voor de omschakeling.

Op 23 april 1998 nam de Commissie een aanbeveling aan waarin normen worden aangegeven voor een goede aanpak met betrekking tot de bankkosten voor de omrekening in euro. Deze normen betreffen zowel de praktijken die de Commissie als wettelijk vereist beschouwt op basis van de euroregelgeving (d.w.z. de omrekening van inkomende betalingen tijdens de overgangsperiode en van rekeningen aan het einde van de overgangsperiode) als andere aanbevolen praktijken waarvan de Commissie oordeelt dat deze door de banken moeten worden toegepast om de vlotte invoering van de euro te vergemakkelijken. Wat de betalingen en de bankrekeningen betreft, beveelt de Commissie de omrekening in euro zonder kosten aan van inkomende en uitgaande betalingen tijdens de overgangsperiode en van rekeningen tijdens en na de overgangsperiode.

De huidige situatie wijst erop dat een grote meerderheid van banken deze aanbevolen praktijken zullen volgen, zelfs als wettelijke maatregelen uitblijven. De Commissie is er niet van op de hoogte dat het Italiaanse Ministerie van Financiën van plan is kosten aan te rekenen voor de verplichte omrekening. De Commissie overweegt toezicht te houden op de toepassing door de banken van de aanbevolen normen voor een goede aanpak en met het oog daarop heeft zij de bankverenigingen gevraagd om voor 1 november 1998 bij de Commissie verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging door hun leden.

Wat betreft de wijziging van de denominatie van de overheidsschuld, beveelt de Commissie een bottom-up aanpak met wijziging van de denominatie op het niveau van de afzonderlijke obligatie of de afzonderlijke portefeuille aan. Wijziging van de denominatie op het niveau van de afzonderlijke portefeuille zal minder afrondingen met zich meebrengen. Bijgevolg zullen de verschillen tussen de totale uitgifte en de som van de afzonderlijk omgerekende portefeuille kleiner zijn dan tussen de totale uitgifte en de som van de afzonderlijk omgerekende obligaties. De lidstaten moeten bepalen welke redenominatietechniek wordt toegepast rekening houdend met alle aspecten van het redenominatieproces, met inbegrip van het functioneren van verevenings- en verhandelingssystemen, zodanig dat de wijziging van de denominatie zo efficiënt mogelijk plaatsvindt.

Italië heeft besloten om zijn schuld volgens de door de Commissie aanbevolen techniek te redenomineren, uitgaande van de afzonderlijke obligaties. Er zij op gewezen dat de door de Italiaanse autoriteiten overwogen redenominatietechniek die is gebaseerd op de omrekening van de minimumbedragen en op een geredenomineerde nominale eenheid van één cent, niet noodzakelijk nadelig is voor de obligatiehouders. Het resultaat voor de belegger kan inderdaad positief of negatief zijn, afhankelijk van de omrekeningskoers en de hoogte van de minimumbedragen. Bovendien zal het effect - zelfs in het geval van afronding naar beneden - voor de obligatiehouders zeer beperkt zijn, omdat het maximaal een halve cent per bedrag zal uitmaken.