SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1469/02

van Michael Cashman (PSE) aan de Commissie

(27 mei 2002)

Betreft: Passagiersveiligheidsplan

Elf september 2001 heeft de vliegtuigindustrie in een ongekende crisis gestort. De bedrijfstak die door de economische crisis al verzwakt was, zag een aantal luchtvaartmaatschappijen, zoals

Sabena, Swissair, Axon, Ansett, enz. verdwijnen. Als gevolg daarvan strandden duizenden reizigers overal ter wereld, terwijl er geen repatriëringsmogelijkheden waren of sprake was van een behoorlijke schadeloosstelling. Meer dan zes maanden na de terroristische aanslagen in de VS is de bedrijfstak nog steeds in rep en roer en vechten talrijke luchtvaartmaatschappijen om te overleven.

In de mededeling van de Commissie van juni 2000 over de bescherming van vliegtuigpassagiers in de Europese Unie(1), wijst zij erop dat er geen bijzondere behoefte bestaat aan bescherming van de consument tegen faillissement van luchtvaartmaatschappijen, zoals tegen andere financiële risico's, omdat de kans op faillissement niet bijster groot is. Zij wijst er voorts op dat Verordening 2407/92(2) over het verlenen van exploitatievergunningen aan luchtvaartmaatschappijen een garantie biedt voor gezonde financiën en diverse vormen van bescherming. Toch hebben deze voorzieningen niet kunnen verhinderen dat een aantal gezonde en betrouwbare Europese luchtvaartmaatschappijen failliet zijn gegaan in de nasleep van de 11de september. Handhaaft de Commissie, gezien de recente terreurdaden in de wereld haar opvatting dat bescherming tegen de financiële ondergang van luchtvaartmaatschappijen onnodig is?

In bedoelde mededeling verwijst de Commissie naar een initiatief van de luchtvaartsector voor de oprichting van een garantiefonds dat in geval van faillissement van een luchtvaartmaatschappij garant staat voor repatriëring en schadeloosstelling van de passagiers. Weet de Commissie in welk stadium zich dit initiatief bevindt?

Naar verluidt zijn veel nationale luchtvaartmaatschappijen geen voorstander van een garantiefonds voor passagiers omdat zij niet willen dat hun passagiers betalen voor een eventueel faillissement van andere luchtvaartmaatschappijen die financieel minder gezond en minder betrouwbaar zijn. Accepteert de Commissie, aangezien dit initiatief uitgaat van vrijwilligheid, een plan dat niet alle Europese luchtvaartmaatschappijen omvat of luchtvaartmaatschappijen die actief zijn in lidstaten die niet willen deelnemen aan het plan?

In haar mededeling over de veiligheid van de vliegpassagier vermeldt de Commissie dat zij van plan is wetgeving voor te bereiden inzake vervoerscontracten en -voorwaarden. Is de Commissie voornemens in dit wetgevingsvoorstel de kwestie op te nemen van de bescherming van passagiers ingeval van faillissement van een luchtvaartmaatschappij?

(1) (COM(2000) 365 def.).

(2) PB L 240 van 24.8.1992, blz. 1.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(3 juli 2002)

Het is de Commissie bekend dat niet alle communautaire luchtvaartlijnen bereid zijn deel te nemen aan het plan ter bescherming van vliegtuigpassagiers dat is overeengekomen door organisaties waarin luchtvaartmaatschappijen en reisbureaus zijn vertegenwoordigd (de Internationale vereniging voor het luchtverkeer en de Europese Raad van reisbureauverenigingen). Het plan zal inderdaad slechts worden toegepast in die lidstaten waar een meerderheid van luchtvaartmaatschappijen en reisbureaus ermee instemt, hetgeen momenteel ongeveer de helft is.

Het probleem is duidelijk dat een dergelijke regeling op basis van vrijwilligheid wel een aantal maar niet alle passagiers beschermt tegen de financiële verliezen die door een faillissement kunnen worden veroorzakt en dat de concurrentie tussen luchtvervoerders erdoor kan worden beïnvloed. De Commissie zal dan ook zorgvuldig de doeltreffendheid van de vrijwillige regeling nagaan en met name de toekomstige ontwikkelingen inzake de dekking van deze maatregelen volgen.

Aangezien er redelijke argumenten zowel voor als tegen vrijwillige én verplichte regelingen zijn, meent de Commissie dat het essentieel is dat alle belanghebbende partijen worden geraadpleegd voordat er conclusies ten aanzien van het beleid worden getrokken. Zij is voornemens een raadplegingsdocument te publiceren over contracten tussen luchtvaartmaatschappijen en passagiers, dat bedoeld is om een voorstel voor wetgeving aangaande deze contracten voor te bereiden. In dit document komt de kwestie aan de orde of de Gemeenschap wetgeving moet opstellen om passagiers in het geval van faillissement te beschermen dan wel dit aan vrijwillige initiatieven moet overlaten.