ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1634/01

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(12 juni 2001)

Betreft: Uitvoering van de communautaire initiatieven gedurende de periode 1994-1999

Met de in 1989 ingevoerde communautaire initiatieven wordt een grotere rol toegekend aan de Europese Commissie die een beter overzicht zou hebben dan de afzonderlijke lidstaten. De Commissie heeft in deze communautaire initiatieven een belangrijke functie om specifieke problemen op te lossen die het gehele grondgebied van de Unie betreffen.

In de programmeringsperiode 1994-1999 werden 13 initiatieven goedgekeurd, waarvoor 13,45 miljard werd uitgetrokken. Genoemde initiatieven kenmerken zich door een toegevoegde waarde ten opzichte van de overige uit de Structuurfondsen gefinancierde maatregelen, door de bevordering van de transnationale, grensoverschrijdende en interregionale samenwerking, de deelname van de sociale en economische actoren in het gebied, en door de ondersteuning van de samenwerking tussen de betrokken partijen.

Dit alles zou ertoe leiden dat zowel de Commissie als de lidstaten zich ervoor zouden inzetten alle toegekende middelen te besteden voor alle 13 initiatieven in de periode 1994-1999.

Kan de Commissie aangeven welk percentage van de kredieten daadwerkelijk tussen 1994 en 1999 is besteed?

Welk percentage werd daadwerkelijk aan de initiatieven (Interreg II, Leader II, Regis II, NOW, Horizon, Youthstart, Integra, Adapt, Rechar II, Resider II, Konver, Retex, SME, Urban en Pesca) besteed?

Hoe beoordeelt de Commissie dit bestedingspercentage? Waarom werd de rest van de voor ieder initiatief toegekende kredieten niet besteed?

Meer in concreto, welk percentage van de voor deze initiatieven toegekende middelen is besteed in Spanje? Welke percentage van ieder initiatief is in Spanje besteed en welk percentage was voor deze programmeringsperiode toegekend? Hoe beoordeelt de Commissie dit bestedingspercentage? Waarom werd de rest van de voor ieder initiatief toegekende kredieten niet besteed?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(18 juli 2001)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1003/01

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(30 maart 2001)

Betreft: Schatten van de Kushan-graven in Afghanistan

De recente misdaden van de Taliban-regering in Afghanistan tonen op uiterst tragische wijze de gevaren die de culturele schatten lopen die zich op het grondgebied van deze staat bevinden. De Griekse archeoloog Victor Sarigiannidis heeft opgravingen verricht in het gebied Tilia-Tape aan de voet van de Aï-Hanoumheuvel in het noorden van Afghanistan, een gebied waar ook de Franse archeoloog Bernard een perfecte Griekse miniatuurstad had opgegraven, een van de 1 000 steden die Alexander de Grote en zijn opvolgers in het antieke Bactria hadden gesticht.

Aan de voet van deze heuvel ontdekte de Griekse archeoloog op het eind van de jaren '80 de graven van vijf Kushan-leiders, waar 25 000 gouden en andere voorwerpen werden aangetroffen. De Griekse wetenschapper heeft deze voorwerpen aan de Afghaanse staat overhandigd om ze in het museum van Kaboel onder te brengen.

Na de wandaden die de Taliban hebben verricht is er momenteel grote ongerustheid over het lot van deze enorme cultuurschat, welke het licht werpt op de geschiedenis van een van de belangrijkste knooppunten van de zijderoute tussen China en Spanje, en die ons heel wat kostbare inlichtingen geeft over de cultuur die zich daar heeft ontwikkeld na de doortocht van Alexander de Grote en zijn opvolgers die de Griekse, en dus ook de Europese, cultuur in Azië hebben verspreid.

Heeft de Commissie informatie over het lot van deze schatten na de recente acties van de Taliban? Is het mogelijk dat de Europese Unie deze schatten opkoopt, zodat ze worden gered van de vernietigingsdrang van de fanatieke islamisten?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(7 mei 2001)

De Commissie heeft op dit moment geen informatie over het lot van de specifieke voorwerpen waarnaar het geachte parlementslid verwijst. Onlangs werden berichten uit Afghanistan ontvangen over de door de Taliban vernietigde kunstvoorwerpen uit het museum in Kabul. De Commissie heeft hiervan echter geen bevestiging.

Zoals aangegeven in het antwoord op de vraag E-0822/01(1) van het geachte parlementslid, voorziet de begroting van de Gemeenschap niet in maatregelen die bestemd zijn om het cultureel erfgoed van de wereld te beschermen. De Gemeenschap heeft op dit moment geen plannen om een speciaal fonds op te richten om met vernietiging bedreigde cultuurschatten aan te kopen.

(1) PB C 261 E van 18.9.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1337/01

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(3 mei 2001)

Betreft: De nasynchronisering van films

De taal vormt het voornaamste instrument voor communicatie en uitdrukking. Culturele werken, zoals films, komen alleen volledig tot hun recht wanneer ze in hun eigen taal worden weergegeven. De identiteit van de auteurs en hun herkenbaarheid worden echter aangetast wanneer de dialogen worden weergegeven in een andere taal en met de stemmen van andere acteurs, ook al blijft het beeld geheel trouw aan het origineel. Er ontstaat zo een dichotomie in het kunstwerk en er treedt een misleiding op van de toeschouwer, die iets anders te horen krijgt dan hij ziet. Er zou een lange lijst kunnen worden aangehaald van acteurs die het artistieke slachtoffer geworden zijn van de weergave van hun dialogen in een andere taal, met gebruikmaking van de stem van andere acteurs.

Films hebben dus eronder te lijden wanneer ze worden nagesynchroniseerd en de dialogen worden weergegeven in een andere taal dan die waarin ze zijn opgenomen. Dit probleem is bijzonder groot bij klassieke films, wanneer de dialogen worden verminkt, de theatrale techniek van een acteur duidelijk wordt aangetast en de nuances van zijn stem verloren gaan.

Wat denkt de Commissie van de onbeperkte nasynchronisering van filmwerken? Kan zij mededelen of er wetgeving op dit gebied bestaat, waarbij grenzen en voorwaarden worden gesteld aan de praktijk van de nasynchronisatie?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(21 juni 2001)

De geachte afgevaardigde heeft een belangrijke kwestie aan de orde gesteld met betrekking tot de culturele integriteit van filmwerken, wanneer deze in andere talen worden nagesynchroniseerd. Er bestaat geen communautaire wetgeving die regels en grenzen voor de nasynchronisering van films vaststelt.

Hoewel de Commissie nog geen standpunt over deze specifieke kwestie heeft ingenomen, zij erop gewezen dat zij via het MEDIA-programma (thans vervangen en bijgewerkt door MEDIA PLUS) het verkeer van niet-nationale films in de gehele Gemeenschap heeft aangemoedigd. Bovendien staat de kwestie van de culturele verscheidenheid hoog op de culturele agenda van de Commissie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0806/01

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(19 maart 2001)

Betreft: Ongelijke behandeling van Griekse vissers

Op mijn vraag over de ongelijke behandeling van Griekse vissers tegenover hun collega's uit andere landen, voor wie een exclusieve visserijzone met een andere breedte geldt, heeft de Commissie geantwoord dat dit een gevolg is van het besluit van Griekenland zijn territoriale wateren op 6 zeemijlen vast te stellen, en dat de Commissie geen stappen kan ondernemen ten aanzien van de gevolgen hiervan (antwoord P-0149/01(1)).

Los van de bevoegdheid van de lidstaat of de Europese Unie, blijft het feit bestaan dat de Griekse vissers benadeeld worden. Kan het gegeven dat de Griekse vissers als gevolg van de geringere breedte van de exclusieve visserijzone slechter behandeld worden, voldoende reden zijn om compenserende steunmaatregelen goed te keuren?

(1) PB C 235 E van 21.8.2001, blz. 129.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(15 mei 2001)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord van 16 februari 2001 op zijn schriftelijke vraag P-0149/01(1).

De Commissie is van oordeel dat de breedte van de exclusieve visserijzone, die door de lidstaat wordt vastgesteld, geen voldoende reden is voor compenserende steunmaatregelen van de Gemeenschap.

(1) PB C 235 E van 21.8.2001, blz. 129.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0332/01

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 februari 2001)

Betreft: Bescherming van de waterbiotoop van Schinia

Op mijn vraag over de bescherming van de waterbiotoop van Schinia overeenkomstig de doelstellingen van Natura 2000 (P-2323/00(1)) heeft de Commissie geantwoord dat er over de installaties die in Schinia zijn gepland voor de Olympische Spelen van 2004, een klacht was ingediend bij de Commissie en dat zij de kwestie in dit kader zou onderzoeken.

Maakt het onderzoek van de Commissie vorderingen? Kan zij gegevens verstrekken uit het tot dusverre uitgevoerde onderzoek?

(1) PB C 72 E van 6.3.2001, blz. 193.

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0300/01 en E-0332/01

(19 april 2001)

Zoals het geachte parlementslid terecht opmerkt, heeft de Commissie reeds een officiële klacht geregistreerd met betrekking tot de aanleg van een centrum voor kajak- en roeisport in Schinia. Om deze zaak verder te onderzoeken heeft de Commissie de Griekse autoriteiten een brief gestuurd om hun aandacht te vestigen op de waarde van het gebied voor het natuurbehoud en om te informeren naar eventuele plannen om het gebied aan te wijzen voor opneming in het Natura 2000-netwerk krachtens de Habitatrichtlijn (Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna(1)). De diensten van de Commissie hebben deze kwestie besproken met de Griekse autoriteiten tijdens een vergadering in Athene op 13 en 14 december 2000.

De Commissie onderzoekt op dit ogenblik het dossier, waarbij zij rekening houdt met de waarde van het gebied als beschermingszone en met de gegevens die de Griekse autoriteiten in hun antwoord hebben verstrekt. Een duidelijk standpunt over deze kwestie wordt binnenkort verwacht.

Wat de kwestie van de financiering betreft, wijst de Commissie het geachte parlementslid erop dat de Griekse autoriteiten de Gemeenschap geen financiële steun hebben gevraagd voor bovengenoemd project.

(1) PB L 206 van 22.7.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0658/01

van Philip Bushill-Matthews (PPE-DE) aan de Commissie

(6 maart 2001)

Betreft: Europese Raad van Lissabon en open coördinatiemethode

De Europese Raad van Lissabon verklaarde in 2000 dat een beleid dat sociale uitsluiting wil bestrijden, moet stoelen op een open coördinatiemethode, waarin nationale actieplannen en een Commissie-initiatief voor samenwerking op dit gebied, dat tegen juni 2000 moet worden voorgelegd, samengaan. Welke stappen heeft de Commissie ondernomen om een dergelijk initiatief voor te leggen, en wanneer precies denkt zij dit te doen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(2 mei 2001)

Ingevolge het mandaat van de Europese Raad van Lissabon heeft de Commissie op 16 juni 2000 een voorstel voor een besluit van het Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautair actieprogramma ter aanmoediging van samenwerking tussen lidstaten ter bestrijding van sociale uitsluiting goedgekeurd(1). Artikel 137 (ex artikel 118) van het EG-Verdrag (lid 2, 2e en 3e alinea) vormt de rechtsgrondslag. Het doel van het voorstel is de ondersteuning van de transnationale uitwisseling van goede praktijken en de beleidsgerichte samenwerking op het gebied van de sociale integratie. Verwacht wordt dat het initiatief bijdraagt aan het engagement om een beslissend effect te hebben op de uitroeiing van armoede, en de open coördinatiemethode. De actieve betrokkenheid van de lidstaten en de regionale en lokale overheden, alsook van de sociale partners en de maatschappelijke organisaties wordt beoogd.

Ingevolge het advies van het Parlement in eerste lezing heeft de Commissie op 24 november 2000 een gewijzigd voorstel voor dit besluit goedgekeurd(2). De Raad heeft op 12 februari 2001(3) formeel een gemeenschappelijk standpunt vastgesteld, dat tezamen met de opmerkingen van de Commissie voor tweede lezing bij het Parlement is ingediend.

(1) COM(2000) 368 def.

(2) COM(2000) 796 def.

(3) PB C 93 van 23.3.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0827/01

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad

(28 maart 2001)

Betreft: Publicatie maximaal toelaatbare residuen door de vijftien EU-lidstaten

Op 30 maart 2000 stelde europarlementslid John McCartin een schriftelijke vraag aan de Commissie over maximaal toelaatbare residuen en toezicht op residuen (E-1114/00(1)). Op basis van gegevens verstrekt door de farmaceutische sector bepaalt het CVMP in London maximaal toelaatbare residuen voor de actieve bestanddelen van geneesmiddelen voor dieren die bestemd zijn voor de voedselproductie.

De vijftien EU-lidstaten zijn wettelijk verplicht hun programma voor het toezicht op voedselresiduen voor het komende jaar alsmede de resultaten van het voorgaande jaar aan de Commissie over te leggen. De resultaten tonen aan welke residuen uit diergeneesmiddelen zijn terug te vinden in voedselmonsters uit de Europese Unie.

Slechts één EU-lidstaat, met name het Verenigd Koninkrijk, publiceert driemaandelijks dergelijke gedetailleerde resultaten. De overige lidstaten blijven in gebreke of beperken zich tot onvolledige informatie, al dan niet op internet. Nochtans zou een volledige en transparante publicatie van dergelijke residuenresultaten door alle EU-lidstaten kunnen bijdragen tot het consumentenvertrouwen.

Kan de Raad bevestigen dat slechts één EU-lidstaat, met name het Verenigd Koninkrijk, driemaandelijks een gedetailleerd overzicht publiceert van residuen uit diergeneesmiddelen die werden teruggevonden in voedselmonsters? Zo neen, publiceren andere EU-lidstaten op dezelfde wijze (periodiek én gedetailleerd) welke hoeveelheden residuen werden teruggevonden in voedselmonsters?

(1) PB C 53 E van 20.2.2001, blz. 77.

Antwoord

(16 juli 2001)

De Raad herinnert het geachte parlementslid eraan dat het Verdrag de Commissie met het toezicht op de toepassing van de communautaire regelgeving belast. Derhalve kan alleen de Commissie de aangehaalde gegevens bevestigen.

De Raad verwijst naar het antwoord van de Commissie van 29 mei 2000 op de vraag van de heer McCartin dat nuttige informatie bevat over door het geachte parlementslid vermelde gebied.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1274/01

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(2 mei 2001)

Betreft: Onderzoek naar de fundamentalisten in Noord-Afrika

De islamitische fundamentalisten hebben in Noord-Afrika vaste voet aan de grond gekregen en vormen een politieke oppositie ook al zitten zij niet in de parlementen. De mate waarin zij gemobiliseerd zijn en wortel hebben geschoten in de stedelijke gebieden en in de universitaire milieus maakt dat de gehele zuidflank van de Gemeenschap zich ernstig zorgen maakt.

Dit sociologisch verschijnsel zou voortdurend moeten worden gevolgd en de toekomstige ontwikkelingen zouden steeds moeten worden geëvalueerd. Verder moet men proberen de eventuele gevolgen van de opkomst van fundamentalisten in de landen van Noord-Afrika tegen te gaan.

Is de Commissie van mening dat zij een gedetailleerd onderzoek zou moeten helpen bevorderen naar de fundamentalistische bewegingen in Noord-Afrika om de ontwikkelingen te bestuderen en de invloed die zij in deze regio kunnen hebben in te dammen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(31 mei 2001)

Een dergelijk onderzoek wordt door de Commissie niet beoogd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1319/01

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(3 mei 2001)

Betreft: Vergunningen voor radiostations in het bekken van Attika

Na vele jaren onduidelijkheid in het wettelijk kader dat van toepassing was op de radiostations in Griekenland, heeft de Griekse regering besloten over te gaan tot het verstrekken van zendvergunningen voor radiostations. In het bekken van Attika heeft zij vergunningen verstrekt voor twintig radiostations, ervan uitgaande dat alleen dat aantal stations binnen de beschikbare radiofrekwenties zouden kunnen uitzenden.

Zij onthield echter de vergunning aan een aantal veelbeluisterde stations met een groot aantal programma's en een groot aantal werknemers. Het gevolg was dat na protesten, die ondersteund werden door een technisch onderzoek dat aan bepaalde door de regering gestelde eisen beantwoordde, besloten werd tot een voorlopige verhoging van het aantal vergunningen tot 28. Maar nog steeds waren er flink wat veel beluisterde stations van erkende kwaliteit die buiten de boot vielen. En dat terwijl uit een rapport van professoren van de Polytechnische Hogeschool van Athene blijkt dat het aantal stations zonder problemen tot 35 zou kunnen worden verhoogd.

De Nationale Raad voor radio en televisie wordt door de Griekse regering als alibi gebruikt, doordat deze adviezen verstrekt die berusten op verschillende rapporten van soms technische aard die van de regering zelve afkomstig zijn. Het resultaat hiervan was dat een lid van de Nationale Raad voor radio en televisie, die bovendien nog tot de regeringspartij behoort, zijn ontslag heeft genomen, waarbij hij de bevoegde minister ervan beschuldigde zijn boekje te buiten te zijn gegaan.

1. Met inachtneming van de in alinea's 1 en 2 genoemde feiten en artikel 6 van het EU-Verdrag, dat de fundamentele rechten van de mens betreft, en artikel 11 van het Handvest voor de mensenrechten, dat de vrijheid van de massamedia betreft, zou ik de Commissie willen vragen: Is zij van oordeel dat dit optreden van de Griekse regering binnen de grenzen van de Europese rechtmatigheid ligt?

2. Denkt de Commissie stappen te ondernemen bij de Griekse regering?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(29 juni 2001)

De Commissie heeft onlangs een klacht ontvangen over de manier waarop vergunningen worden toegekend aan radiostations in het bekken van Attika. De Commissie onderzoekt deze klacht momenteel en heeft de Griekse overheid om nadere informatie gevraagd. Aangezien het om een vrij complexe zaak gaat, is het nog te vroeg om te zeggen of de acties van de Griekse regering al dan niet in overeenstemming zijn met de Europese wetgeving. De Commissie hecht grote waarde aan het opzetten van een interne markt voor radio-omroepen en zal deze zaak met de gepaste aandacht behandelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1488/01

van Jean-Claude Martinez (TDI) aan de Commissie

(18 mei 2001)

Betreft: Fraude met diermeel

Ter bestrijding van BSE (gekkekoeienziekte) heeft Frankrijk het gebruik van diermeel voor runderen in juli 1990 verboden. In juli 1996 werd dit verbod aangescherpt door specifiek risicomateriaal als hersenen, milt en ruggenmerg uit te sluiten.

Nu blijkt dat er na 1996 toch duizenden tonnen diermeel voor runderen gefabriceerd zijn en nog steeds op frauduleuze wijze circuleren zoals recentelijk is gebleken.

Welke maatregelen overweegt de Commissie te nemen, gezien de ernst van de feiten en het gevaar voor de volksgezondheid?

Acht zij het zinvol diermeel opnieuw in te voeren, zelfs voor niet-herkauwers, zoals zij heeft voorgesteld?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(23 juli 2001)

De Franse gerechtelijke autoriteiten onderzoeken de beschuldiging van fraude met vlees- en beendermeel. Het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) wordt op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen.

Naar aanleiding van de resultaten van de inspecties van het Voedsel- en Veterinair Bureau tot op heden en de verschillen in omvang van de tests op boviene spongiforme encefalopathie in de verschillende lidstaten is de Commissie van mening dat het nog te vroeg is om het volledige verbod van het voeren van vlees- en beendermeel aan het vee op te heffen. Het huidige verbod dat eigenlijk op 31 juni 2001 afliep, is daarom verlengd. Ondertussen gaan de onderhandelingen verder voor de goedkeuring door het Europees Parlement en de Raad, en de tenuitvoerlegging door de lidstaten, van de verordening inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten(1).

Deze verordening vereist:

a) dat alleen dierlijke bijproducten afkomstig van dieren die geschikt zijn voor menselijke consumptie gebruikt mogen worden voor het voeren van dieren;

b) een volledige scheiding tijdens het verzamelen, vervoeren, verwerken en gebruiken van dierlijk afval dat niet bestemd is voor het voeren van dieren;

c) een volledige scheiding van destructiebedrijven bestemd voor voederproductie van destructiebedrijven die dierlijk afval verwerken; en

d) de verscherping van de regels inzake de traceerbaarheid van dierlijke bijproducten (met inbegrip van toezicht op het vervoer van gespecificeerd risicomateriaal met behulp van systemen voor het bijhouden van een register, geleidedocumenten of gezondheidscertificaten en het markeren van dierlijke eiwitten en vetten die vernietigd moeten worden).

(1) PB C 96 E van 27.3.2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0816/01

van Gian Gobbo (TDI) aan de Commissie

(19 maart 2001)

Betreft: Steun aan Europese en Venetiaanse bedrijven in Roemenië

Steeds meer bedrijven uit de Europese Unie hebben een vestiging in Roemenië; de laatste jaren is dit verschijnsel hand over hand toegenomen. Het komt het meest voor in Veneto waar duizenden

bedrijven een activiteit hebben opgezet, vooral in het district van Timisoara. Dit verschijnsel kan de economie van Roemenië aanzienlijk vooruithelpen.

Kan de Commissie aangeven:

- welke steun de Europese Unie wil verlenen aan bedrijven die zich in Roemenië vestigen;

- acht zij het wenselijk om meer technische en ambtelijke assistentie te verlenen, bijvoorbeeld door een agentschap te openen in de stad Timisoara?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(14 juni 2001)

De Commissie is op de hoogte van de toenemende belangstelling van Italiaanse bedrijven uit de regio Veneto om met Roemenië, in het bijzonder met de regio Timisoara, handelsbetrekkingen aan te gaan en er investeringen te doen. De Commissie is verheugd over deze ontwikkeling: de overdracht van kennis op het gebied van management en techniek wordt hierdoor immers bevorderd, hetgeen de ontwikkeling van de plaatselijke economie ten goede komt en het concurrentievermogen stimuleert.

Sinds de Kamer van Koophandel en Industrie in Timisoara in 1996 een agentschap van het Euro-Info-correspondentiecentrum in Bukarest is geworden, heeft de Commissie via haar EIC-netwerk (Euro Info Centres) steun verleend aan bedrijven in deze streek. Beide bureaus zijn geselecteerd om in 1999 volwaardige Euro Info Centres te worden. Het EIC in Timisoara heeft als taak bedrijven in de regio bij te staan en voor te lichten over het communautaire beleid en de communautaire programma's, en het kan bedrijven ook helpen bij het vinden van handelspartners.

De Kamer van Koophandel en Industrie van Timisoara werkt voor projecten ook samen met de Kamer van Koophandel in Ravenna en een van de Kamers van Koophandel in Venezia-Mestre, en beoogt daarmee de samenwerking tussen Italiaanse bedrijven en bedrijven uit de regio Timisoara te versterken.

Er wordt verwacht dat Roemenië in de loop van het jaar 2001 - dit hangt van een besluit van de associatieraad af - zal gaan deelnemen aan het meerjarenprogramma voor ondernemingen en ondernemerschap, met name voor het midden- en kleinbedrijf (MKB) (2001-2005)(1). Dit omvat het JEV-programma (Joint European Venture), op grond waarvan bedrijven uit alle lidstaten steun kunnen vragen voor samenwerkingsverbanden met bedrijven in Roemenië.

Een ander steunprogramma dat voor Roemenië openstaat, is de MKB-Financieringsfaciliteit die in het kader van PHARE wordt gesteund. Deze faciliteit verstrekt kredietlijnen, technische bijstand (opleiding) en prestatie-afhankelijke beloningen aan banken in de kandidaat-lidstaten in Midden- en Oost-Europa, alsook participaties in risicokapitaal, met het oog op een kapitaalverhoging voor het plaatselijke midden- en kleinbedrijf.

(1) Beschikking 2000/819/EG van de Raad van 20 december 2000, PB L 333 van 29.12.2000.