ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2368/96 van Wolfgang Kreissl-Dörfler (V) aan de Commissie (27 augustus 1996)

Betreft: Kalveren

1. Kan de Commissie aangeven hoeveel kalveren uit Roemenië van 1990 tot nu per jaar in de Europese Unie zijn ingevoerd, en wel

a) voor mestdoeleinden,

b) voor consumptie,

c) in transit door de EU ter verdere verzending naar derde landen?

2. Kan de Commissie aangeven hoeveel kalveren uit Tsjechië van 1990 tot nu per jaar in de Europese Unie zijn ingevoerd, en wel

a) voor mestdoeleinden,

b) voor consumptie,

c) in transit door de EU ter verdere verzending naar derde landen?

3. Kan de Commissie aangeven hoeveel kalveren uit Hongarije van 1990 tot nu per jaar in de Europese Unie zijn ingevoerd, en wel

a) voor mestdoeleinden,

b) voor consumptie,

c) in transit door de EU ter verdere verzending naar derde landen?

4. Kan de Commissie aangeven hoeveel kalveren uit Polen van 1990 tot nu per jaar in de Europese Unie zijn ingevoerd, en wel

a) voor mestdoeleinden,

b) voor consumptie,

c) in transit door de EU ter verdere verzending naar derde landen?

Gecombineerd Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2367/96 en E-2368/96 (24 september 1996)

Wat de punten a) en b) van de vragen betreft, dient erop te worden gewezen dat in de invoerstatistieken van de Gemeenschap geen onderscheid wordt gemaakt tussen kalveren voor mestdoeleinden en kalveren voor consumptie. De Commissie is van mening dat, wat kalveren van oorsprong uit de betrokken landen betreft, er op de markt over het algemeen geen vraag is naar kalveren voor onmiddellijke consumptie. Het betreft veeleer mestkalveren. De betrokken invoercijfers, uitgesplitst naar land van oorsprong en per jaar, worden rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en ook aan het secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

De Commissie beschikt niet over cijfers met betrekking tot het in de punten c) bedoelde verkeer.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1718/96 van Stelios Argyros (PPE) aan de Commissie (25 juni 1996)

Betreft: Toepassing van richtlijn 89/48/EEG inzake de erkenning van diploma's

Mevrouw H. Bye-Diplaris, Britse, permanent woonachtig te Griekenland en houdster van een postdoctoraal diploma in de Pedagogie aan de Universiteit van Oost-Londen, deed bij het Interuniversitair Centrum voor de Erkenning van Buitenlandse Studietitels (DI.K.A.T.S.A) een aanvraag om erkenning van haar diploma, waarbij zij het vereiste getuigschrift voorlegde. Hoewel het diploma aan alle in richtlijn 89/48/EEG ((PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16. )) gestelde vereisten voldoet, heeft het DI.K.A.T.S.A het niet willen erkennen.

Deelt de Commissie mijn mening dat de niet-erkenning van het diploma een inbreuk vormt op het beginsel van het vrije verkeer van werknemers binnen de Europese Unie (artikel 48 van het Verdrag)?

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om de juiste toepassing van bovengenoemde richtlijn te verzekeren en ervoor te zorgen dat de Griekse autoriteiten hun verplichtingen nakomen die voortvloeien uit de communautaire richtlijnen op het gebied van het vrije verkeer van personen, en meer in het bijzonder op dat van de wederzijdse erkenning van diploma's?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (9 september 1996)

Bij Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 is een algemeen stelsel ingevoerd voor de erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten. Deze richtlijn moest vóór 4 januari 1991 in elke Lid-Staat in nationale wetgeving zijn omgezet. De Commissie, die overigens verschillende klachten dienaangaande heeft ontvangen, heeft vastgesteld dat dit in Griekenland niet gebeurd is. Zij heeft dit dan ook aanhangig gemaakt bij het Hof van Justitie, dat zich heeft uitgesproken bij een arrest van 23 maart 1995. Het Hof oordeelde dat Griekenland niet de verplichtingen is nagekomen die krachtens het EG-Verdrag op hem rusten, door de richtlijn niet binnen de gestelde termijn in nationale wetgeving om te zetten.

In de daaropvolgende weken heeft de Commissie Griekenland verzocht het arrest van het Hof na te komen. Omdat er geen bevredigend antwoord werd gegeven, werd een procedure op grond van artikel 171 van het EG-Verdrag ingeleid.

Hieraan dient te worden toegevoegd dat, overeenkomstig het Gemeenschapsrecht, de niet-omzetting van een richtlijn geen rechtvaardiging kan zijn voor de nationale autoriteiten om niet de rechten te eerbiedigen die particulieren aan deze richtlijn ontlenen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1890/96 van Christian Rovsing (PPE) aan de Commissie (11 juli 1996)

Betreft: Busvervoer op lange afstanden in Denemarken

Is de Commissie van mening dat het in overeenstemming is met de mededingingsregels van de EU dat de Deense wetgeving betreffende het busvervoer de mogelijkheid biedt dat openbare monopolie-ondernemingen zoals de Danske Statsbaner (DSB) de facto de Raad van het personenvervoer kan verhinderen om particulier busvervoer toe te laten (voor het personenvervoer over lange afstanden in Denemarken) zoals dit recentelijk is gebeurd door een afwijzing van de Raad voor het personenvervoer van een verzoek door een aantal autobusondernemingen om het vervoer op lange afstand in Denemarken te mogen verzorgen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (7 oktober 1996)

De Commissie is van oordeel dat de communautaire mededingingsregels in beginsel moeten worden nageleefd bij alle vervoerwijzen, ook door openbare bedrijven. Wel kunnen aan een aantal ondernemingen die belast zijn met de exploitatie van diensten van algemeen economisch belang, onder een aantal in artikel 90 van het EG-Verdrag vastgestelde voorwaarden, bijzondere of uitsluitende rechten worden verleend. Dergelijke beperkingen op de toegang tot de markt kunnen gerechtvaardigd zijn, meer bepaald wanneer autoriteiten deze ondernemingen openbare-dienstverplichtingen opleggen waarvoor hun door de overheid een vergoeding wordt uitgekeerd.

Of de Deense wettelijke bepalingen en de gangbare praktijken betreffende de nationale geregelde busdiensten en het spoorwegnet verenigbaar zijn met de communautaire mededingingsregels, zou voor iedere zaak apart moeten worden vastgesteld. Tot op heden heeft de Commissie geen inlichtingen ontvangen die wijzen op een overtreding van deze regels.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 2496/96 van Salvador GARRIGA POLLEDO aan de Commissie. Begroting 1997 - betalingen rubriek 2



Publicatieblad Nr. C 011 van 13/01/1997 blz. 0101



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2496/96 van Salvador Garriga Polledo (PPE) aan de Commissie (25 september 1996) Betreft: Begroting 1997 - betalingen rubriek 2 Is de Commissie bereid in 1997 een aanvullende begroting in te dienen als de betrekkingen in rubriek 2 onvoldoende blijken te zijn? Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (17 oktober 1996) Indien de betalingskredieten in de begroting 1997 tengevolge van de bezuinigingen op de ontwerp-begroting ontoereikend blijken om te waarborgen dat de aangegane verplichtingen worden gedekt door betalingen op de terreinen die onder de doelstellingen 2, 3, 4 en 5 vallen, zal de Commissie begin oktober 1997 een aanvullende begroting indienen. Tijdens de Raad "Begroting¨ van 25 juli 1996 heeft de Commissie een dienovereenkomstige verklaring afgegeven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1938/96 van Miguel Arias Cañete (PPE) aan de Commissie (16 juli 1996)

Betreft: Vertraging in de uitbetaling van exportrestituties

Op dit ogenblik bestaat er in de communautaire wetgeving geen enkele bepaling met betrekking tot de termijn waarin de uitbetaling van de exportrestituties moet worden uitgevoerd; die termijn verschilt dan ook van lid-staat tot lid-staat en varieert van één maand in Nederland of Frankrijk tot vier maanden in Spanje of Italië.

Dat feit toont aan dat het onzinnig is - en dat werd door het EOGFL erkend - een recht in te voeren voor de economische agenten, dat in de praktijk niet correct wordt toegepast en zelfs leidt tot vervalsing van de concurrentievoorwaarden op de markt.

Is de Commissie in het licht hiervan niet van oordeel dat het noodzakelijk is in de communautaire wetgeving een bepaling op te nemen voor de vaststelling van een maximale periode voor de uitbetaling van die restituties?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (5 september 1996)

De Commissie bevestigt dat de communautaire wetgeving geen bepalingen bevat over termijnen waarbinnen de restituties door de betaalorganen van de Lid-Staten aan de marktdeelnemers moeten worden betaald. Het is zelfs zo dat de betaalorganen vaak moeten wachten op het bewijs dat de goederen waarvoor een restitutie is aangevraagd in de derde landen ter bestemming zijn aangekomen voordat zij de dossiers kunnen afhandelen. Bij haar contacten met de Lid-Staten volgt de Commissie de behandeling en afwikkeling van de dossiers echter aandachtig. Wanneer sprake is van abnormaal lange termijnen bij de uitbetaling van de uitvoerrestituties zal zij de betaalorganen en, in voorkomend geval, de nationale autoriteiten daar zeker op wijzen. Deze betalingen moeten volgens haar namelijk binnen een redelijke termijn worden uitgevoerd zodat geen afbreuk wordt gedaan aan de economische doelstelling van de maatregel.

Verder wijst de Commisssie erop dat zij, om het ongunstige effect van de lange termijnen bij de restitutiebetalingen enigszins te compenseren, in artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 3665/87 ((PB L 351 van 14.12.1987. )) heeft bepaald dat het restitutiebedrag na zekerheidstelling geheel of gedeeltelijk aan de exporteur kan worden voorgeschoten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1808/96 van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie (5 juli 1996)

Betreft: Behandeling van gebruikte katalysatoren

Sedert 1995 hadden in Griekenland 67.000 katalysatoren van auto's moeten zijn vervangen, maar er werden slechts 10.000 exemplaren vervangen. Daarvan werden 1.500 katalysatoren via de officiële vertegenwoordigers naar het buitenland gestuurd om te worden gerecycleerd. De overige worden in de garages waar ze werden vervangen, bewaard of worden als oud ijzer verkocht, aldus een bericht in het blad "To Vima¨.

De katalysatoren bevatten materialen die gevaarlijk zijn voor de volksgezondheid. Griekenland heeft echter geen institutioneel of wetgevend kader voor de controle, de vervanging en de behandeling van katalysatoren en hun behandeling in Griekenland kan als gevaarlijk worden bestempeld. Kan de Commissie in het licht hiervan antwoorden op de volgende vragen:

1. Welke maatregelen zijn op Europees niveau genomen voor de behandeling van gebruikte katalysatoren?

2. Hoe denkt zij dit probleem aan te pakken in het kader van haar beleid inzake de bescherming van het milieu, de consument en de volksgezondheid?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (4 oktober 1996)

In aansluiting op het werkprogramma voor 1996 van de Commissie ((COM(95)512 def. )) is een voorstel in voorbereiding betreffende afgedankte voertuigen dat beoogt ervoor te zorgen dat het beheer van afgedankte voertuigen, met inbegrip van onderdelen daarvan (en derhalve ook uit afgedankte voertuigen verwijderde katalysatoren) geen gevaar vormen voor het milieu en de volksgezondheid. Aangezien het voorbereidende werk voor dit voorstel nog niet is voltooid, kan de Commissie het geachte Parlementslid geen verdere gegevens over deze kwestie verschaffen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2110/96 van Carlos Pimenta (PPE) aan de Commissie (26 juli 1996)

Betreft: De Alqueva-dam

Om het water van het Alqueva-stuwmeer te gebruiken voor grootschalige irrigatie moet het ongeveer 100 m hoger worden gebracht, hetgeen dit project erg duur zal maken. In de huidige marktsituatie is irrigatie wegens deze hoge kostprijs van het water economisch niet rendabel.

Heeft de Commissie de mogelijkheid overwogen de bouw van een kleinere stuwdam te financieren, waarmee op het project voor grootschalige irrigatie na, alle doelstellingen van de Alqueva-dam zouden worden verwezenlijkt, en ondertussen de infrastructuur voor te bereiden om de stuwdam alsnog te bouwen, wanneer de prijzen voor landbouwprodukten irrigatie economisch rendabel maken?

Op die manier zou fors kunnen worden bezuinigd op de bouw van de dam en zou het project minder ingrijpende gevolgen hebben voor het milieu, terwijl toch alle mogelijkheden behouden blijven.

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (23 september 1996)

Het door de Portugese autoriteiten bij de Commissie ingediende Alqueva-project betreft de bouw van een waterkrachtcentrale die voldoende energie zou leveren voor het beoogde irrigatiesysteem.

Uit de technische en economische gegevens die de Portugese autoriteiten hebben verstrekt en uit aanvullend deskundigenonderzoek kan niet worden geconcludeerd dat de beoogde doelstellingen op het gebied van irrigatie, waterbevoorrading van de bevolking en economische ontwikkeling van Alqueva dankzij de bouw van een of meer kleinere stuwdammen zouden kunnen worden verwezenlijkt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2203/96 van Gerardo Fernández-Albor (PPE) aan de Commissie (2 augustus 1996)

Betreft: Standpunt van de Commissie over eventuele oprichting van een Secretariaat-generaal van de GBVB

Tal van vooraanstaande Europese politici hebben gepleit voor een eigen Secretariaat-generaal van het GBVB met een bepaald gewicht dat onder de Raad ressorteert en dat op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid een soortgelijke rol zou kunnen spelen als de Commissie op het gebied van het communautair beleid: vaststellen van het gemeenschappelijk belang, besluiten voorstellen, toezicht houden op de uitvoering ervan en de Unie vertegenwoordigen op internationale bijeenkomsten die niet door de Raad zijn belegd.

Dit vereist dat bepaalde internationale betrekkingen met name met de Commissie opnieuw worden omschreven ter behoud van de algehele samenhang en ter voorkoming van een kunstmatige scheiding of een ernstig gebrek aan coördinatie tussen het economisch en monetair beleid en het buitenlands en veiligheidsbeleid.

Wat is het standpunt van de Commissie over bovengenoemd voorstel dat op de steun van tal van vooraanstaande Europese politici kan rekenen?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (9 oktober 1996)

De Commissie heeft in haar advies betreffende de voorbereiding van de intergouvernementele conferentie ((doc. COM(96) 90 )), de mening te kennen gegeven dat het Voorzitterschap van de Raad en de Commissie ervoor zouden moeten zorgen dat de beide instellingen die, op verschillende grondslag, verantwoordelijk zijn voor het buitenlands beleid van de Unie, doeltreffend samenwerken. Het is met het oog op de samenhang, de continuïteit en de doeltreffendheid onontbeerlijk dat de "tandem¨ Voorzitterschap-Commissie zowel bij de voorbereiding van de besluiten op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid als voor de vaststelling en de uitvoering ervan samenwerkt.

Een betere wederzijdse accordering zou kunnen leiden tot een uitbreiding van de interinstitutionele dialoog en tot een meer samenhangend extern optreden zoals wordt voorgesteld in artikel C van het Verdrag betreffende de Europese Unie.

De noodzakelijke uitbreiding van het secretariaat-generaal van de Raad als onontbeerlijke ruggesteun voor het Voorzitterschap mag evenwel geen aanleiding zijn tot het in het leven roepen van een nieuwe instelling. De rol van de secretaris-generaal van de Raad kan onmogelijk worden losgekoppeld van die van het Voorzitterschap van dezelfde instelling.

De oprichting van een afzonderlijk secretariaat-generaal voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) zou een stap terug betekenen naar de periode van vóór de inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de Europese Unie, waardoor voor de Unie één algemeen institutioneel kader is tot stand gekomen. Bedoeld secretariaat-generaal mag in geen geval de plaats innemen van de "tandem¨ Voorzitterschap van de Raad - Commissie, die van primordiaal belang blijft voor de samenhang van alle buitenlandse aangelegenheden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2152/96 van Mark Killilea (UPE) aan de Commissie (2 augustus 1996)

Betreft: Weren van met drijfnetten gevangen tonijn door de Baskische visverwerkende industrie

Kan de Commissie haar opvatting geven over een bericht uit "Le Marin¨, een vakblad voor de visserijsector, van 28 juli 1996 waarin wordt gesteld dat in het kader van een boycot-actie de visverwerkende industrie in Spaans Baskenland in het komende seizoen geen Franse of Ierse met drijfnetten gevangen witte tonijn zal accepteren?

Welke actie is de Commissie voornemens te ondernemen om ervoor te zorgen dat een dergelijke beperking van de markt voor tonijnvangsten wordt voorkomen?

Antwoord van Mevrouw Bonino namens de Commissie (10 oktober 1996)

Aan de Commissie is geen enkele klacht voorgelegd i.v.m. de door het geachte Parlementslid aan de orde gestelde kwestie.

Wat de grond van de zaak betreft, benadrukt de Commissie het feit dat wanneer de conservenindustrie bepaalde categorieën produkten niet aanvaardt als grondstof, zij geen enkel voorschrift overtreedt, op voorwaarde dat zij het vrije verkeer van goederen niet belemmert.

De Commissie heeft de Spaanse overheid uitleg gevraagd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2125/96 van Gianni Tamino (V) aan de Commissie (26 juli 1996)

Betreft: Vuilstortplaats van Grumolo delle Abbadesse (Veneto)

De regio Veneto heeft op 30 mei 1995 bij besluit nr. 3092 het plan voor een stortplaats voor huishoudelijk en klein chemisch afval in het dorp Sarmego, gemeente Grumolo delle Abbadesse, definitief goedgekeurd.

Het plan voor deze stortplaats was reeds op 30 juli 1993 goedgekeurd, maar op 24 november 1994 door de regionale administratieve rechtbank van de Veneto geblokkeerd, een arrest dat vervolgens op 7 april 1995 door de Staatsraad is bekrachtigd, in het licht van het volgende:

- er was niet gedacht aan een plan om de bodem ondoorlaatbaar te maken en dus ook niet aan een adequate bescherming van de watervoerende laag die hoger reikt dan het laagste niveau van de stortplaats;

- de milieu-effectrapportage strookte niet met decreet nr. 559/87 van de minister van Milieubeheer tot omzetting van richtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40. )) over de milieu-effectbeoordeling.

Het nieuwe besluit is gebaseerd op een latere studie, die niet voldoet aan de eisen van de richtlijn over de milieu-effectbeoordeling en de vorige studie klakkeloos overneemt, hetgeen de regionale administratieve rechtbank van de Veneto noopte op 27 maart 1996 andermaal het besluit van de regio te schorsen.

Welke initiatieven denkt de Commissie te ontplooien, nu de Regioraad van de Veneto te kennen heeft gegeven koste wat kost de stortplaats te willen aanleggen, om ervoor te zorgen dat het plan voor de stortplaats beantwoordt aan zowel de richtlijn over de milieu-effectbeoordeling als aan richtlijn 92/156/EEG ((PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32. )) over afvalstoffen, die met ingang van 1 april 1993 in werking had moeten treden?

Hoe denkt zij in het algemeen ervoor te zorgen dat Italië zich houdt aan de twee genoemde richtlijnen waaraan al vaak is voorbijgegaan?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (20 september 1996)

Afgaand op de door het geachte Parlementslid verstrekte gegevens stelt de Commissie vast dat de Italiaanse rechterlijke instanties tot tweemaal toe de besluiten van de regio Veneto betreffende de bewuste stortplaats hebben geschorst. Zij zal de Italiaanse autoriteiten over deze zaak aanspreken en zo nodig in elk geval het dossier blijven volgen.

Voor wat betreft Richtlijn 91/156/EEG heeft de Commissie de inbreukprocedure van artikel 169 van het EG-Verdrag tegen Italië ingeleid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2121/96 van José Valverde López (PPE) aan de Commissie (26 juli 1996)

Betreft: Veterinaire controles bij veehouderijen in Groot-Brittannië om BSE-gevallen op te sporen

In het plan voor de controle op en de uitroeiing van BSE is een gedetailleerde studie gepland die moet worden verricht door een veearts in iedere veehouderij waarin gevallen van BSE worden vastgesteld om alle dieren, die op grond van epidemiologische gegevens moeten worden opgeruimd, te identificeren.

Kan de Commissie mededelen welke in Groot-Brittannië de bevoegde overheid is om deze verplichting af te dwingen en in geval van niet-naleving, welke burgerlijke verantwoordelijkheden vloeien hieruit volgens de interne juridische regeling voort?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (23 september 1996)

De nationale veterinaire dienst, die onder het Ministerie van landbouw, visserij en voedselvoorziening ressorteert, is bevoegd om de uitvoering van een epidemiologische studie af te dwingen.

De Commissie kan niet meedelen wat volgens Engelse wet geldt inzake de aansprakelijkheid bij niet-naleving van deze verplichting.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2309/96 van Josu Imaz San Miguel (PPE) aan de Commissie (27 augustus 1996)

Betreft: Cohesiefonds - 1995

Kan de Commissie meedelen welke projecten door het Cohesiefonds zijn goedgekeurd en gesubsidieerd, alsmede het voor elk daarvan in 1995 in Spanje toegekende bedrag?

Kan de Commissie hierbij aangeven welke projecten betrekking hadden op de vervoerssector en welke op het milieu?

Kan de Commissie deze uitsplitsing ook geven voor autonome gemeenschappen?

Gecombineerd Antwoord van de mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-2307/96, E-2308/96 en E-2309/96 (14 oktober 1996)

De Commissie zendt het geachte Parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks de gevraagde gegevens toe.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2283/96 van Aline Pailler (GUE/NGL) aan de Commissie (27 augustus 1996)

Betreft: Internationale overeenkomst van 1990 inzake de rechten van migrerende werknemers en hun gezinsleden

Kan de Commissie een lijst verstrekken van de lid-staten die de internationale overeenkomst van 1990 inzake de rechten van migrerende werknemers en hun gezinsleden hebben geratificeerd?

Is deze overeenkomst door voldoende landen geratificeerd om ze in werking te laten treden?

Welke maatregelen denkt de Commissie voor te stellen om te bereiken dat alle lid-staten deze overeenkomst ratificeren en aldus bijdragen tot de effectieve toepassing ervan?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (19 september 1996)

Tot op heden heeft nog geen enkele Lid-Staat van de Gemeenschap de overeenkomst van de Verenigde Naties inzake de bescherming van de rechten van migrerende werknemers en hun gezinsleden geratificeerd. Deze overeenkomst treedt pas in werking nadat zij door twintig landen is geratificeerd.

In haar sociaal actieprogramma voor de middellange termijn ((COM(95) 134. )) heeft de Commissie voorgesteld een aanbeveling te doen waarin de Lid-Staten worden opgeroepen de VN-overeenkomst te ratificeren. Er wordt momenteel aan dit voorstel gewerkt.