SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2128/01

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(17 juli 2001)

Betreft: Gevaar voor de gezondheid ten gevolge van het gebruik van paardenvlees

Het gekke-koeien-verschijnsel heeft er in Italië maar ook in andere Europese landen toe geleid dat er meer paardenvlees wordt geconsumeerd. Dit vlees wordt voor het grootste deel geïmporteerd uit Oost-Europese landen, vooral Roemenië. Afgezien van de rampzalige omstandigheden

waaronder de paarden worden vervoerd, is het ook een gegeven dat in veel van deze landen het milieu er allerbelabberdst voorstaat: de bodem (en dus het veevoer) is aangetast door zware metalen als cadmium, kwik en lood; daarbij komen ook nog radioactieve deeltjes die een gevolg zijn van de fall-out van Tsjernobyl. Volgens berekeningen van de EU voert Italië per jaar 200 000 paarden in waarvan 70 % uit buitencommunautaire landen komt.

De vraag aan de Commissie luidt of zij:

1. bovengenoemde gevaren kent;

2. de situatie niet uitermate gevaarlijk acht voor de gezondheid van de consument;

3. niet van mening is dat met het oog op de uitbreiding van de Unie de bij deze handel betrokken landen de bestaande Europese richtlijnen voor bescherming van de volksgezondheid bij de vleesconsumptie moeten overnemen en dat bij het verbod van de lidstaten om lever en nieren van buitencommunautaire dieren te consumeren, een al net zo strikt verbod zou moeten worden afgekondigd, vooral voor die landen die de toetredingsprocedure doorlopen, om dieren uit te voeren die niet voldoen aan de veterinaire eisen om zonder risico voor de consument op de markt gebracht te mogen worden;

4. het in dit verband niet wenselijk acht om contact op te nemen met de Ministeries van Volksgezondheid van deze landen om de bestaande regels te toetsen en om zich met de ministeries uit de lidstaten te bezinnen op gemeenschappelijke maatregelen om dit probleem aan te pakken?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 september 2001)

1. en 2. In algemene zin heeft de Gemeenschap de regels voor de invoer van levende dieren en dierlijke producten uit derde landen vastgesteld. Met deze regels wordt beoogd de bescherming van de Europese consument te garanderen, en deze regels zijn ten minste even streng als die waaraan producten uit de Gemeenschap moeten voldoen. Een lijst met derde landen waaruit mag worden ingevoerd kan deel uitmaken van deze regels, evenals de eis om over een controleplan te beschikken, met name op het gebied van het opsporen van residuen, en voor vlees gelden bovendien lijsten met erkende inrichtingen. De vereiste garanties houden concreet in dat gezondheidscertificaten moeten worden overgelegd, waarvan de modellen op communautair niveau zijn vastgesteld. Bij binnenkomst in de Unie wordt in de erkende inspectieposten aan de grens gecontroleerd of aan de invoervoorwaarden is voldaan. Bovendien legt het Voedsel- en Veterinair Bureau regelmatig inspectiebezoeken af in de derde landen om zich ervan te vergewissen of de betrokken autoriteiten zich aan de vastgestelde regels houden.

Voor uit Oost-Europa ingevoerd vlees, met name paardenvlees, alsmede voor daarvandaan ingevoerde levende dieren, prevaleert deze garantieregeling. De Commissie is van mening dat de consumenten in de Unie de nodige bescherming genieten als deze regels strikt worden toegepast.

3. en 4. In het kader van de uitbreidingsonderhandelingen wordt van de kandidaat-lidstaten verlangd dat zij het communautaire acquis overnemen. Dit principe geldt natuurlijk ook voor de regelgeving op het gebied van de (dier)gezondheid. Regelmatig worden bijeenkomsten met de kandidaat-lidstaten georganiseerd om na te gaan in hoeverre op dit gebied door deze landen voortgang is geboekt. Het uiteindelijke doel is de zekerheid te verkrijgen dat, uiterlijk op het moment van de toetreding, de communautaire regelgeving in de nationale wetgeving van de kandidaat-lidstaten is omgezet, en deze regels dan ook daadwerkelijk door de nationale autoriteiten worden toegepast. De kandidaat-lidstaten hebben in dit verband een algemeen document ingediend waarin zij uiteenzetten welke strategie zij van plan zijn te volgen om de voedselveiligheid te garanderen.