SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1166/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 april 2000)

Betreft: Witboek inzake Voedselveiligheid en de Europese Voedselautoriteit

In januari 2000 verscheen het Witboek inzake voedselveiligheid (COM(1999) 719). Hoofdstuk 4 behandelt de oprichting van een Europese Voedselautoriteit (EVA). Hoofdstuk 5 gaat in op de wetgeving inzake voedselveiligheid.

De EU-eisen inzake voedselveiligheid zijn eveneens van toepassing op producten die worden geëxporteerd naar derde landen (onderdeel 109). De Commissie zal onderzoeken of regels voor exportcertificatie nodig zijn.

Neemt de Commissie dit uitgangspunt op in de overkoepelende EU-levensmiddelenwet? Zo neen, waarom niet, gelet op de grote impact ervan op de productie en de export van levensmiddelen? Zo ja, in welke mate zal ook de verplichting van wederkerigheid worden opgenomen en afdwingbaar gemaakt ten opzichte van derde landen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(15 juni 2000)

Als grootste importeur en exporteur van levensmiddelen ter wereld moet de Gemeenschap de voedselveiligheid beschouwen als een kwestie die uitgaat boven het interne beleid. De Gemeenschap verwacht en eist dat producten uit derde landen aan haar gezondheidseisen voldoen.

Evenzo moeten passende gezondheidsgaranties worden gegeven voor de uitvoer, zoals in het Witboek over voedselveiligheid is aangegeven. In dit verband moet er echter ook rekening mee worden gehouden dat invoervoorwaarden door de importeurs worden vastgesteld, en niet door de exporteurs. Exporteurs kunnen echter bepaalde minimumvoorwaarden vaststellen die zij in acht zullen nemen.

De Gemeenschap heeft tot nog toe geen uitvoereisen op het gebied van voedselveiligheid vastgesteld die verschillen van de bepalingen die voor de interne markt worden toegepast. Aan de mogelijke voordelen van het vaststellen van specifieke voorschriften voor de communautaire uitvoer wat voedselveiligheid en andere sanitaire en fytosanitaire aspecten betreft, zal aandacht worden besteed in de context van de levensmiddelenwet van de Gemeenschap.

Momenteel moeten de communautaire producenten voldoen aan de eisen die zijn vastgesteld bij Richtlijn 93/43/EEG van de Raad van 14 juni 1993 inzake levensmiddelenhygiëne(1).

Bovendien is in artikel 3 van Richtlijn 89/397/EEG van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op levensmiddelen(2) bepaald dat de lidstaten een product niet van passende controle mogen uitsluiten vanwege het feit dat het voor uitvoer buiten de Gemeenschap is bestemd.

Wat de vaststelling van gezondheidseisen voor de uitvoer van levensmiddelen betreft, zal rekening moeten worden gehouden met de verplichtingen van de Gemeenschap tegenover derde landen, en vooral met de bepalingen die in de in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) gesloten sanitaire en fytosanitaire overeenkomst zijn opgenomen met betrekking tot de vaststelling van invoervoorwaarden en het begrip passend beschermingsniveau. De Gemeenschap speelt in WTO-verband een actieve rol om het recht van de lidstaten strenge voedselveiligheidsnormen ter bescherming van de volksgezondheid vast te stellen en te handhaven te garanderen. Het beginsel van wederzijdse erkenning op het gebied van gezondheidseisen wordt aan de orde gesteld in het kader van de bilaterale overeenkomsten inzake veterinaire gelijkwaardigheid, waarvan de Gemeenschap er tot nog toe drie heeft gesloten.

(1) PB L 175 van 19.7.1993.

(2) PB L 186 van 30.6.1989.