SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0251/98

van Marco Cellai (NI) aan de Commissie

(13 februari 1998)

Betreft: Belasting op het netto vermogen van vennootschappen

In richtlijn 69/335/EEG(1) van 17 juli 1969 is, overeenkomstig het beginsel dat belasting op de inbreng c.q. het bijeenbrengen van kapitaal binnen de Europese Gemeenschap slechts eenmaal kan worden geheven om geen belemmeringen op te werpen voor het vrije verkeer van kapitaal, in artikel 1 bepaald dat de belasting op de inbreng van kapitaal in kapitaalvennootschappen wordt geharmoniseerd. De richtlijn verplicht de lidstaten daarom ertoe op het bijeenbrengen van kapitaal door de desbetreffende vennootschappen geen andere belasting te heffen dan het recht op de inbreng van kapitaal (kapitaalrecht). Het percentage daarvan kan overeenkomstig de richtlijn als gewijzigd bij richtlijn 73/80/EEG(2) van 18 april 1973, artikel 1 daarvan, niet hoger zijn dan 1 % (artikel 10 van richtlijn 69/335/EEG).

Het kapitaalrecht (de enige belasting die volgens bedoelde communautaire wetgeving is toegestaan) wordt in het Italiaanse recht gevormd door het registratierecht op de inbreng van kapitaal anders dan zakelijke rechten op onroerende goederen, en bedraagt 1 %. De belasting op het netto vermogen van vennootschappen komt dus bovenop dit registratierecht, waardoor elk jaar en niet bij wijze van eenmalige of voorlopige heffing, nog eens een percentage van 0,75 % wordt geheven over het aandelenkapitaal aan het eind van het boekjaar.

Deze belasting komt qua gevolgen overeen met het reguliere kapitaalrecht en is daarom in strijd met het verbod van artikel 10 van richtlijn 69/335/EEG van 17 juli 1969.

Vanwege deze strijdigheid is in de desbetreffende nationale en communautaire jurisprudentie bepaald dat met onmiddellijke ingang en met terugwerkende kracht zonder specifiek besluit van de wetgever de wet waarin deze belasting op het nettovermogen van vennootschappen is geregeld, buiten werking wordt gesteld. Om voornoemde redenen hebben veel Italiaanse bedrijven Met ministerie van Financiën reeds een verzoek om restitutie van de onverschuldigd betaalde belasting op het nettovermogen van vennootschappen, verhoogd met reeds geaccumuleerde en nog te accumuleren interest, doen toekomen.

Acht de Commissie het noodzakelijk de Italiaanse regering eraan te herinneren dat zij haar wetgeving ter zake dient aan te passen en op korte termijn nieuwe bepalingen tot stand dient te brengen?

Aanvullend antwoord

van de heer Monti namens de Commissie

(16 december 1998)

Een Italiaanse rechterlijke instantie heeft aan het Hof van Justitie een prejudiciële vraag gesteld over de kwestie van de verenigbaarheid van de Italiaanse belasting op het vermogen van ondernemingen met de gewijzigde Richtlijn 69/335/EEG van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal.

In zijn arrest van 27 okotober 1998 (zaak C-4/97 Manifattura italiana Nonwoven SpA)heeft het Hof van Justitie voor recht verklaard dat de belasting op het nettovermogen van ondernemingen geen kapitaalbelasting is noch een belasting met dezelfde kenmerken als een dergelijke belasting en dat de bovengenoemde richtlijn derhalve de inning van deze belasting ten laste van de vennootschappen toestaat.

Tenslotte vestigt de Commissie de aandacht van de geachte afgevaardigde op het feit dat deze belasting thans is opgeheven.

(1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.

(2) PB L 103 van 18.4.1973, blz. 13.