SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2472/02

van Bartho Pronk (PPE-DE) aan de Commissie

(4 september 2002)

Betreft: Sociaal-economische gevolgen van de uitbreiding in de expeditiesector

Naar alle waarschijnlijkheid zal de Europese Unie in januari 2004 met een aantal lidstaten uitbreiden. Naast alle positieve gevolgen zullen er bijvoorbeeld voor de expeditiesector ook negatieve gevolgen zijn. In de expeditiesector zullen bijvoorbeeld de diverse werknemers die belast zijn met douanewerkzaamheden (douanedeclaranten) werkloos raken, als gevolg van het verdwijnen van de douaneformaliteiten met de nieuwe lidstaten. Een aantal bedrijven in deze sector, met name die bedrijven die de activiteiten richten op de nieuwe lidstaten, zullen hun werkzaamheden moeten beëindigen. Een schatting, gedaan in Nederland, wijst erop dat mogelijk 4 250 werknemers in de Unie werkloos raken, veelal werknemers die woonachtig zijn in gebieden met een hoge werkloosheid.

Vandaar dat ik de Commissie de volgende vragen wens te stellen:

1. Is de Commissie bereid de sociaal-economische gevolgen van de uitbreiding van de EU voor de expeditiesector te onderzoeken? Zo nee, is de Commissie dan wel bereid om een dergelijk onderzoek van de sector zelve te financieren?

2. Is de Commissie bereid maatregelen te treffen op het gebied van werkgelegenheid en scholing voor die werknemers die door de uitbreiding werkloos worden?

3. Is de Commissie bereid om de structuurfondsen aan te spreken om in de werkgelegenheid te voorzien zeker nu het grotendeels gebieden betreft waar de werkloosheid hoog opgelopen is?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(18 oktober 2002)

De werkgelegenheidsrichtsnoeren die de Raad in het kader van de Europese werkgelegenheidsstrategie goedkeurt, stimuleren de lidstaten om actieve maatregelen te nemen om werkloosheid te voorkomen en te bestrijden en snelle integratie dan wel herintegratie van werklozen op de arbeidsmarkt te bevorderen. De richtsnoeren moedigen de lidstaten ook aan om een samenhangende strategie voor opleiding gedurende het hele leven op te zetten, opdat de werknemers zich gemakkelijker kunnen aanpassen aan economische herstructureringen. De kandidaatlanden zullen zodra zij toetreden evenzeer aan de richtsnoeren gebonden zijn als de huidige lidstaten.

Maatregelen om het hoofd te bieden aan de problemen van de herstructurering van bedrijfstakken als gevolg van de uitbreiding moeten in dit bredere kader worden gezien.

Het Europees Sociaal Fonds (ESF) levert een bijdrage aan maatregelen ter uitvoering van de Europese werkgelegenheidsstrategie en de jaarlijkse werkgelegenheidsrichtsnoeren.(1). Daarmee is het ESF het belangrijkste financiële instrument van de Gemeenschap voor steun aan maatregelen van de lidstaten voor de ontwikkeling van de arbeidsmarkt. De overige Structuurfondsen kunnen in het kader van hun mandaat bijdragen tot de schepping van nieuwe banen in de onder doelstellingen 1 en 2 vallende regio's.

De voor de periode 2000/2006 goedgekeurde programma's omvatten maatregelen die tegemoetkomen aan de door het geachte parlementslid aangehaalde problemen. Voorts is het de bedoeling dat de programmering van de Structuurfondsen in de nieuwe lidstaten voor de periode 2004/2006 bijzondere aandacht wordt besteed aan de noodzaak van maatregelen ter voorkoming van werkloosheid als gevolg van de sociaal-economische herstructurering die in deze landen gaande is.

Kosten van specifieke maatregelen als gevolg van het verdwijnen van banen in de douanesector, zoals vervroegde pensionering, komen niet in aanmerking voor medefinanciering door de Structuurfondsen.

(1) Verordening (EG) nr. 1784/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 1999 betreffende het Europees Sociaal Fonds, PB L 213 van 13.8.1999.