ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0438/01

van Andrew Duff (ELDR) aan de Commissie

(16 februari 2001)

Betreft: Interne markt

Een burger van de Europese Unie probeerde een Eurostarretourbiljet te kopen voor het traject Londen-Brussel en ontdekte dat het ticket hem minder zou kosten als hij het in Brussel kocht. Eurostar motiveert het prijsverschil door te verwijzen naar de verschillende marktomstandigheden in de twee landen. Toen de burger in kwestie evenwel contact opnam met de dienst ticketverkoop van Eurostar in België, met de hoop het ticket te kunnen kopen via de telefoon en het te kunnen betalen met zijn creditcard, ontdekte hij tot zijn verbazing dat Eurostar hem het ticket niet wilde opsturen naar een bestemming buiten België, ook al was hij volledig bereid te betalen voor de verpakkings- en verzendingskosten. Aangezien hij niemand kent in België, was de burger verplicht het ticket in Engeland te kopen, waardoor hij hogere kosten kreeg aangerekend voor dezelfde dienstverlening.

Is de Commissie van deze situatie op de hoogte? Maakt dit geen schending uit van het principe van de interne markt? Is het optreden van Eurostar wettig?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(11 mei 2001)

De Commissie verzekert het geachte parlementslid dat zij altijd bezorgd is over zakenpraktijken waarmee wordt beoogd de interne markt te verdelen overeenkomstig landsgrenzen, of die een discriminatie tegen consumenten in bepaalde lidstaten inhouden.

De vraag heeft betrekking op een particuliere zakenpraktijk die moet worden beoordeeld overeenkomstig de communautaire mededingingsregels. Deze regels worden niet overtreden wanneer een vervoersmaatschappij verschillende prijzen toepast op verschillende markten, zoals reizen in verschillende richtingen op hetzelfde traject. Evenmin is het noodzakelijkerwijs een overtreding van de gemeenschapswetgeving wanneer een bedrijf een bepaald product tegen verschillende prijzen in verschillende lidstaten verkoopt.

De weigering om een ticket te verkopen of toe te zenden aan een klant in een andere lidstaat kan evenwel onder bepaalde omstandigheden illegaal zijn. In het bijzonder overtreedt Eurostar mogelijk de mededingingsregels indien het een beperkende overeenkomst heeft gesloten met onafhankelijke verdelers van zijn diensten of indien er een georganiseerde praktijk is om hen te beletten tickets te verkopen buiten hun eigen lidstaat. De handelwijze van Eurostar kan ook in tegenspraak zijn met de mededingingsregels indien deze het gevolg is van een horizontale afspraak met zijn concurrenten of indien kan worden aangetoond dat de onderneming een machtpositie op de markt heeft misbruikt.

Hoewel de Commissie in dit geval geen bewijzen heeft van een dergelijke handelwijze, zou het haar interesseren nadere informatie te ontvangen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1331/01

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(3 mei 2001)

Betreft: Raad van de hoofdstedelijke gemeente Tameside

Heeft de Europese Commissie een protestschrijven ontvangen van een zekere Phil McCarthy e.a., die beweert dat de gemeenteraad van Tameside richtlijn 97/11/EG(1) naast zich neerlegt voor zover ze een milieu-effectbeoordeling voorschrijft, door zonder milieu-effectbeoordeling de verplaatsing van de hogeschool Hattersley naar een onbebouwd terein goed te keuren dat ter plaatse bekend is als Backbower, langs Mottram Old Road in de gemeente Tameside?

Zo ja, welke maatregelen heeft de Commissie getroffen, of welke maatregelen is zij van plan voor te stellen?

(1) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(21 juni 2001)

De Commissie kan helaas het geachte parlementslid geen informatie verstrekken over de identiteit van individuele indieners van klachten en/of over het onderwerp van die klachten. Aan de Commissie gerichte klachten worden vertrouwelijk behandeld tenzij de indiener van de klacht anders besluit. Wanneer klachten van de bevolking officieel geregistreerd worden bij de Commissie, wordt de indieners meegedeeld dat hun identiteit of informatie waaruit hun identiteit kan worden afgeleid, alleen wordt doorgegeven als zij daarvoor uitdrukkelijk toestemming geven. Deze garantie is van belang omdat indieners van klachten zo in het volste vertrouwen de aandacht van de Commissie kunnen vestigen op mogelijke overtredingen van het gemeenschapsrecht zonder bang te hoeven zijn voor nadelige gevolgen als hun identiteit wordt prijsgegeven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0448/01

van Manuel Pérez Álvarez (PPE-DE) aan de Commissie

(13 februari 2001)

Betreft: Gevolgen van verkeersongevallen voor kinderen

Volgens alarmerende berichten van het Kinderfonds van de Verenigde Naties zouden in de geïndustrialiseerde landen jaarlijks 8 000 kinderen sterven als gevolg van verkeersongevallen en zou een groot aantal andere kinderen hiervan ernstige naweeën ondervinden. Welke maatregelen is de Commissie voornemens te treffen, zowel vanuit het oogpunt van regelgeving als dat van handhaving?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(1 augustus 2001)

In de Unie vinden jaarlijks ongeveer 1000 kinderen jonger dan tien jaar de dood in het verkeer. Deze kinderen kunnen inzittenden van auto's, voetgangers of fietsers zijn, maar zij kunnen in geen geval verantwoordelijk worden gesteld voor de verkeersongevallen. Zij vormen dan ook een groep waarvan de bescherming hoge prioriteit heeft.

Er zijn twee maatregelen in behandeling bij de Instellingen die de veiligheid van kinderen op korte termijn moeten verbeteren. Ten eerste het voorstel om het gebruik van kinderbeveiligingssystemen in auto's verplicht te stellen(1) en ten tweede de werkzaamheden om kwetsbare weggebruikers beter te beschermen wanneer zij door een auto worden aangereden(2).

Bovendien plant de Commissie nieuwe maatregelen in het actieprogramma voor de verkeersveiligheid voor de jaren 2002-2010 dat zij in de loop van dit jaar aan de Raad en het Parlement zal voorleggen.

Ten slotte mag worden aangenomen dat alle algemene of specifieke maatregelen om de verkeersveiligheid te verbeteren er toe zullen leiden dat ook de veiligheid voor kinderen wordt verbeterd.

(1) PB C 96 van 27.3.2001.

(2) COM(2001) 389 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1617/01

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(12 juni 2001)

Betreft: Subsidie voor de bouw van selecteer- en verwerkingsinstallaties voor lichte verpakkingsmaterialen

Het gemeentelijk samenwerkingsverband van de westelijke Costa del Sol, in de Spaanse provincie Malaga, heeft een contract gesloten met een onderneming die gespecialiseerd is in het inzamelen en selecteren van lichte verpakkingsmaterialen (plastic, blik), voor de bouw en de exploitatie van een installatie voor de gescheiden inzameling en verwerking van deze materialen in de gemeenten die bij het samenwerkingsverband zijn aangesloten.

Op deze wijze hoopt men binnen de gestelde termijn te voldoen aan de Europese richtlijnen inzake gescheiden inzameling van afvalstoffen.

Kan de Commissie aangeven op welke wijze collectieve overheden als bovengenoemd gemeentelijk samenwerkingsverband in aanmerking kunnen komen voor communautaire subsidies voor de bouw van dergelijke installaties en voor de exploitatie ervan? kst

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(25 juli 2001)

De Commissie kan het geachte parlementslid meedelen dat de lidstaten bij de tenuitvoerlegging van Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval(1) een zekere mate van vrijheid hebben. Dat geldt met name voor de verplichting om aan de terugwinningsdoelstellingen van artikel 6 te voldoen en voor het opzetten van retour-, inzamel- en terugwinningssystemen krachtens artikel 7 van de richtlijn.

In verband met communautaire steun voor afvalverwerkingsinstallaties in de lidstaten valt op te merken dat er geen speciaal programma is om dergelijke installaties te financieren of te subsidiëren. Er zijn echter verschillende mogelijkheden om de toestand van het milieu te verbeteren in het kader van de structuur- en cohesiefondsen. De lidstaten kunnen voorstellen voor dergelijke projecten indienen. Bovendien zijn er in het LIFE-programma fondsen beschikbaar om innovatieve benaderingen van milieuproblemen uit te voeren. Alle financieringsmogelijkheden van het Directoraat-generaal (DG) Milieu zijn te vinden op de website www.europa.eu.int/comm/environment/funding/intro_en.htm.

(1) PB L 365 van 31.12.1994.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1339/01

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(4 mei 2001)

Betreft: Discriminatie op grond van godsdienst

Kan de Commissie bevestigen dat in artikel 13 van het Verdrag van Amsterdam discriminatie om redenen van godsdienst buiten de wet is gesteld? Kan zij derhalve bevestigen dat ongelijke behandeling op het punt van arbeidsrecht van moslim-imams of bahai-geestelijken ten opzichte van christelijke geestelijken een vorm van discriminatie zou zijn?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(11 juli 2001)

1. Volgens artikel 13 EG (ex-artikel 6A) van het Verdrag van Amsterdam heeft de Raad het recht om op voorstel van de Commissie passende maatregelen te nemen om discriminatie te bestrijden die gebaseerd is op, onder andere, godsdienst of overtuiging. Deze bepaling heeft echter geen rechtstreeks effect, ze kent aan personen geen rechten toe die bij nationale rechtbanken of het Europese Hof van Justitie kunnen worden afgedwongen.

Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep(1) is gebaseerd op artikel 13 van het EG-verdrag.

Deze richtlijn stelt een algemeen beginsel van verbod op directe of indirecte discriminatie vast op grond van, onder andere, godsdienst of overtuiging. Artikel 4 (lid 2) van de richtlijn gaat in het bijzonder over kerken en andere publieke of particuliere organisaties waarvan de grondslag op godsdienst of overtuiging is gebaseerd. Deze bepaling staat gelovige werkgevers toe verschillen in behandeling op grond van godsdienst of overtuiging te rechtvaardigen, mits deze noodzakelijk zijn om de grondslag van de desbetreffende organisatie of instelling te behouden en van de personen die voor hen werkzaam zijn een houding van goede trouw en loyaliteit te verlangen. Artikel 4 (lid 2) bevat echter geen algemene ontheffing en bepaalt dat de verschillen in behandeling die gerechtvaardigd kunnen worden als een wezenlijke, legitieme en noodzakelijke beroepsvereiste voor een specifieke baan afhankelijk zijn van de context en de aard van de baan. De richtlijn bepaalt ook heel duidelijk dat andere soorten discriminatie niet gerechtvaardigd zijn.

De lidstaten hebben nu tot december 2003 de tijd om de noodzakelijke maatregelen te treffen om Richtlijn 2000/78/EG op nationaal niveau toe te passen.

2. De Commissie beschikt niet over relevante informatie om het eventuele bestaan van discriminatie, met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden, tussen geestelijken met verschillende geloofsovertuigingen te onderzoeken.

(1) PB L 303 van 2.12.2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0259/01 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Raad. Volgrecht.



Publicatieblad Nr. 340 E van 04/12/2001 blz. 0015 - 0016



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0259/01 van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Raad (14 februari 2001) Betreft: Volgrecht Tot welke voorzieningen zullen de natuurlijke en rechtspersonen, als bedoeld in de ontwerprichtlijn inzake het volgrecht (artikel 9), worden verplicht met het oog op de betaling van het potentiële recht in geval van aanspraken die niet bekend zijn of kunnen zijn? Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0257/01, E-0259/01, E-0261/01 en E-0263/01 (13 juli 2001) De vragen van het geachte parlementslid betreffen aangelegenheden die ressorteren onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten. Antwoorden zullen dus afhangen van de maatregelen die de lidstaten uitvaardigen wanneer zij uitvoering geven aan de richtlijn betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk; ook andere bepalingen uit de nationale wetgeving zijn in dezen relevant.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0187/01

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad

(5 februari 2001)

Betreft: Gemeenschappelijk buitenlands beleid inzake Kosovo

Het parlement van de Federale Repuliek Joegoslavië keurde zeer recent een amnestiewet goed ten bate van dienstweigeraars van het Joegoslavische Volksleger en ten bate van gevangenen die veroordeeld werden wegens criminele daden tegen het leger of wegens staatsvijandige activiteit. Uit verklaringen van de Joegoslavische minister van Justitie Moncilo Grubac op 9 januari jl. blijkt dat deze amnestiewet niet van toepassing is op veroordeelden wegens terrorisme. Dit betekent dat zowat 700 Albanese Kosovaarse gevangenen in Servië geen amnestie kunnen krijgen, vermits zij veroordeeld werden wegens terrorisme. Dit ondanks de belofte van de Joegoslavische minister van Buitenlandse Zaken Goran Svilanovic in Washington onlangs dat de Albanese gevangenen zouden vrijgelaten worden, en ondanks gelijkaardige beloften van president Kostunica ten aanzien van o.a. de EU.

1. Overweegt de Raad een afkeurende reactie op deze ontwikkelingen? Zo neen, waarom niet?

2. Welke maatregelen zal de Raad treffen om de Federale Republiek Joegoslavië onder druk te zetten om de officiële beloften inzake vrijlating van alle Albanese politieke gevangenen na te komen?

Antwoord

(31 mei 2001)

De Raad blijft ernstig bezorgd over de politieke gevangenen in Servië, waaronder de ongeveer 700 Kosovaarse Albanezen waarnaar het geachte parlementslid verwijst, en heeft herhaaldelijk druk uitgeoefend op de bevoegde autoriteiten om hun vrijlating te verkrijgen.

De Joegoslavische federale regering heeft op 22 januari aan het parlement een ontwerp-amnestiewet voorgelegd, die momenteel besproken wordt. De ontwerp-wet, die naar verwachting eind februari zal worden aangenomen, heeft betrekking op politieke gevangenen, waaronder een deel van de 700 Kosovaarse Albanezen waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

Volgens de EU gaat het op zich zeer welkome initiatief van de Federale Republiek Joegoslavië (FRJ) niet ver genoeg. De Europese Unie oefent dan ook grote druk uit op Belgrado, niet in de laatste plaats rechtstreeks op president Kostunica tijdens het recente bezoek van de ministeriële trojka van de EU op 8 februari. Bij die gelegenheid en tijdens een eerder bezoek aan Stockholm heeft president Kostunica de EU-gesprekspartners verzekerd dat alle gevallen van gevangenen die niet onder de amnestiewet vallen, opnieuw zullen worden bezien; daarbij merkte hij evenwel op dat een en ander twee tot drie maanden in beslag kan nemen. De Europese Unie zal in haar betrekkingen met de autoriteiten van de Federale Republiek Joegoslavië hoge prioriteit blijven toekennen aan deze kwestie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1545/01

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(14 mei 2001)

Betreft: Belgisch verbod op het toelaten van vrachtwagens voor het vervoer van duiven

Is het de Commissie bekend dat de Belgische autoriteiten een verbod hebben ingesteld voor vrachtwagens voor het vervoer van duiven?

Kan de Commissie bevestigen dat deze maatregel momenteel zowel inacceptabel als onjuist is, aangezien er geen beperkingen gelden voor het vervoer van duiven in het Verenigd Koninkrijk?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(18 juni 2001)

De Commissie is door de Belgische autoriteiten op de hoogte gesteld van het feit dat er een aantal beperkingen betreffende het vervoer van dieren is ingesteld naar aanleiding van de ernstige uitbraken van mond- en klauwzeer (MKZ) in bepaalde delen van de Gemeenschap.

Tot deze maatregelen behoorde ook een verbod op het binnenbrengen van duiven uit het Verenigd Koninkrijk indien het risico bestond dat zij in contact waren geweest met dieren die mogelijkerwijs met MKZ waren besmet.

De Commissie heeft de situatie bestudeerd in het kader van het Permanent Veterinair Comité.

De door de Belgische autoriteiten ingestelde beperkingen betreffende het vervoer van duiven zijn op 15 mei 2001 ingetrokken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0998/01

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(30 maart 2001)

Betreft: Kwijting 1999 Landbouw

De antwoorden die de Commissie heeft gegeven op punt 2.7 van de tweede vragenlijst met betrekking tot de verlening van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 1999 gaan niet in op een aantal aspecten van de gestelde vragen. Kan de Commissie derhalve de volgende punten toelichten:

Kan de Commissie in verband met punt 2.7 d) het concept productiesteun verduidelijken in verband met haar antwoord over de steunregeling voor olijfolie? Baseert de Commissie, of het nu over olijfolie of zuivel gaat, zich op mededelingen van de lidstaten in 1999, of op onregelmatigheden die zich in 1999 hebben voorgedaan?

Tabel 2 met over de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen is moeilijk te begrijpen. Kan de Commissie deze vergelijkingen maken met betrekking tot fraude en onregelmatigheden, met uitzondering van de marktmechanismen ter beperking van overproductie?

Kan de Commissie een vergelijking maken tussen de twee sectoren over hetzelfde tijdvak? Kan de Commissie bevestigen dat in de zuivelsector slechts voor 4,2 miljoen aan fraudegevallen is gerapporteerd door de lidstaten? Kan de Commissie bevestigen dat in 1999 in de melksector bij de goedkeuring der rekeningen geen enkel bedrag is afgetrokken? Kan de Commissie uitleggen hoe de organisatie van de betalingsschema's de verschillen tussen de zuivelsector en de olijfoliesector kan verklaren?

Rekening houdend met het verschil in omvang tussen deze sectoren tonen de resultaten van de Commissie dat de lidstaten honderd maal meer onregelmatigheden opsporen in de olijfoliesector dan in de zuivelsector. Denkt de Commissie dat redelijkerwijs aangenomen kan worden dat de olijfolieproducenten honderd keer meer geneigd zijn te knoeien dan zuivelproducenten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(1 juni 2001)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1759/01

van Brian Simpson (PSE) aan de Commissie

(15 juni 2001)

Betreft: Standaard op nieuwe fietsen te monteren verlichting

Denkt de Commissie voorstellen in te dienen voor wetgeving die het monteren van voor- en achterlichten op fietsen al bij de fabricage verplicht stelt, zulks om ongelukken te voorkomen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(18 juli 2001)

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat er nog geen communautaire wetgeving met betrekking tot de typegoedkeuring van fietsen is ingevoerd en er ook geen plannen voor dergelijke specifieke wetgeving bestaan.

Het ontwerp en de voorschriften voor de constructie, de montage en het gebruik van de verlichting vallen onder de wetgevende bevoegdheid van de lidstaten.

Volgens de herziene richtlijn betreffende de algemene productveiligheid(1) moet gebruik worden gemaakt van vrijwillige normen om de doeltreffende en consequente toepassing van de veiligheidsvoorschriften te garanderen. Tijdens de periode waarin deze richtlijn wordt omgezet, zal de Commissie nagaan of het monteren van de verlichting op nieuwe fietsen kan worden geregeld via een normalisatieopdracht.

(1) Wordt goedgekeurd in september 2001.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1489/01

van Giovanni Pittella (PSE) aan de Commissie

(18 mei 2001)

Betreft: Aanwerving van personeel door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

Gezien de volgende feiten:

- Het in Alicante gevestigde Bureau voor de harmonisatie van merken, ontwerpen en modellen binnen de interne markt organiseert naar verluidt geen vergelijkende examens voor de aanwerving van nieuw personeel;

- wanneer aankondigingen van nieuwe posten worden gepubliceerd, dan worden sollicitanten die aan de vereisten voldoen niet opgeroepen voor een gesprek;

- in de laatste aankondiging betreffende de aanwerving van personeel van de categorie A, nummer 00/24/A/CHR, uiterste termijn voor de indiening van sollicitaties 15/10/2000, werd slechts om de inzending van een curriculum vitae zonder andere documenten gevraagd;

- in april 2001 werd een kandidaat medegedeeld dat hij werd uitgesloten, zonder enige opgave van redenen.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om te zorgen voor een procedure die garandeert dat de selectiecriteria voor personeel transparant zijn en voor uitsluiting gepaste redenen worden gegeven?

Zal de Commissie laten weten welke criteria tot nog toe bij de selectie van personeel zijn gebruikt?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(23 juli 2001)

Het Harmonisatiebureau voor de Interne Markt past de bepalingen van de regelingen voor ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen toe. Het Harmonisatiebureau geniet echter een ruime mate van bestuurlijke autonomie, onder meer bij de werving van personeel.

Volgens het besluit waarbij het Harmonisatiebureau is opgericht, de verordening inzake het Gemeenschapsmerk, blijft de rol van de Commissie ertoe beperkt toezicht te houden op de wettigheid van de handelingen van de voorzitter en het Begrotingscomité voorzover niet in andere beroepsmogelijkheden is voorzien. Tegen beslissingen over de werving van personeel kan beroep worden aangetekend bij het Gerecht van Eerste Aanleg. De Commissie heeft geen stemrecht in de Raad van Bestuur van het Harmonisatiebureau.

Zonder nadere informatie kan de Commissie haar zienswijze over de door het geachte parlementslid vermelde berichten niet geven. Het Harmonisatiebureau heeft de Commissie echter meegedeeld dat het in het specifieke geval dat in de vraag wordt genoemd, bij vergissing afwijzingsbrieven zonder de gebruikelijke motivering heeft verzonden. Die motivering was dat uit de ontvangen sollicitaties andere geschiktere kandidaten waren gekozen.

In het verleden heeft het Harmonisatiebureau de voorkeur gegeven aan interne vergelijkende onderzoeken voor de werving van personeel. Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, wordt echter momenteel nagedacht over procedures voor externe vergelijkende onderzoeken.

Aanvullende informatie over de selectieprocedures van het Harmonisatiebureau kan het best rechtstreeks bij dat bureau worden ingewonnen.