ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0955/96 van David Bowe (PSE) aan de Commissie (22 april 1996)

Betreft: United Utilities

United Utilities en het Amerikaanse concern Bechtel zijn momenteel verwikkeld in een discussie over de niet-erkenning van vakbonden in het VK waarbij de GMB, de AEEU en de TGWU zijn betrokken. Heeft de Commissie eventueel contracten lopen met United Utilities en/of Bechtel en/of ondernemingen hiervan? Zo ja, wat betekent dit voor de houding van de EU ten opzichte van een sociaal Europa?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (30 mei 1996)

De Commissie bevestigt dat er onder het Programma Tacis van 1993 voor olie-uitrusting in Rusland, en uit hoofde van het Programma Tacis van 1994 voor technische bijstand in de sector energie in Oezbekistan contracten waren toegekend.

Een bedrijf of consortium komt op de voordrachtlijst vanwege zijn geschiktheid om een project in het Gemenebest van Onafhankelijke Staten ten uitvoer te leggen. Bedrijven of consortia reageren op een oproep om in te schrijven op een aanbesteding die is gebaseerd op een reeks technische criteria. Geschillen tussen bedrijven en vakbonden vallen onder het recht van de Lid-Staten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0682/96 van Thomas Megahy (PSE) aan de Raad (27 maart 1996)

Betreft: Behandeling van Britse voetbalsupporters in andere lid-staten

Britse voetbalsupporters worden op internationale zwarte lijsten van "voetbalvandalen¨ geplaatst ook al zijn zij niet veroordeeld voor enig delict. Sommigen van hen zijn in Nederland en andere lid-staten reeds zonder vorm van proces gevangengezet en gedeporteerd. Het probleem lijkt te schuilen in de praktijk waarbij de naam van iedere Brit die tijdens een voetbalwedstrijd (of tijdens de reis daar naartoe) wordt gearresteerd, wordt ingevoerd in een computerbestand, ook wanneer er geen aanklacht wordt ingediend en de persoon vervolgens op vrije voeten wordt gesteld of wanneer het een geringe overtreding betreft waarbij geen sprake is van verstoring van de openbare orde of gewelddadig gedrag (zoals in het geval van 123 supporters van Leeds United die in Eindhoven werden gearresteerd voor de technische overtreding van het niet bij zich dragen van hun paspoorten). Deze computerbestanden worden vervolgens ter beschikking gesteld aan de politiekorpsen in de diverse lid-staten.

Is de Raad voornemens stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat de systemen die zijn opgezet om gewelddadige criminelen te controleren niet langer worden gebruikt om onschuldige mensen lastig te vallen die gebruik maken van hun recht om zich in het kader van een legale activiteit vrijelijk binnen de EU te bewegen?

Antwoord (27 juni 1996)

1. De openbare veiligheid bij sportevenementen vormt het onderwerp van de in het kader van de Raad van Europa opgestelde Europese Overeenkomst van 19 augustus 1985 en van twee aanbevelingen van de Raad, nl. van 30 november 1993 en 22 april 1996. De Europese Overeenkomst heeft betrekking op gewelddadigheden gepleegd door en wangedrag van toeschouwers rond sportevenementen en in het bijzonder rond voetbalwedstrijden. De aanbeveling van de Raad van 30 november 1993 betreft de verantwoordelijkheid van de organisatoren van sportmanifestaties en die van 22 april 1996 bevat richtsnoeren ter voorkoming en beteugeling van ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden.

2. De organisatoren van sportevenementen en de politiediensten van de Lid-Staten zijn belast met de toepassing van de Overeenkomst en de aanbevelingen. Daartoe is tussen de Lid-Staten een correpondentennetwerk opgezet, dat het mogelijk maakt informatie uit te wisselen over het aantal toeschouwers en de diverse vervoermiddelen die zij waarschijnlijk zullen gebruiken. Die uitwisseling van infformatie heeft uitsluitend tot doel de veiligheid bij sportevenementen te vergroten.

3. Wat de bescherming van gegevens betreft, zij herinnerd aan het Europees Verdrag van 28 januari 1981 tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens en Aanbeveling R(87)15 van het Comité van Ministers va de Raad van Europa van 17 september 1987 tot regeling van het gebruik van persoonsgegevens op politieel gebied.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0356/96 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) en Juan Colino Salamanca (PSE) aan de Commissie (22 februari 1996)

Betreft: Structuurfondsen en werkgelegenheid

De Europese Raad die in december 1995 in Madrid werd gehouden bevestigde dat het gebruikmaken van de Structuurfondsen gedurende de periode 1994 tot en met 1999 een nuttige bijdrage betekent voor de tenuitvoerlegging van de prioriteiten van Essen.

Denkt de Commissie een initiatief te nemen waardoor de invloed van de Structuurfondsen op de in de Europese Unie gecreëerde werkgelegenheid kan worden beoordeeld?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (11 april 1996)

De Commissie is voornemens in de komende maanden een mededeling aan de Raad en het Parlement op te stellen over het communautaire structuurbeleid en de werkgelegenheid. In dit document zal worden beoordeeld hoe de structuurfondsen de werkgelegenheid beïnvloeden en zullen richtsnoeren worden aangeboden om deze banden in het kader van de lopende programma's te versterken.

Op grond van eerste schattingen kan worden aangeduid dat de structurele interventies zullen bijdragen tot het behoud van 1,2 miljoen arbeidsplaatsen in de regio's van doelstelling 1 voor de periode 1994-1999. Bovendien levert de analyse van de Enige Programmeringsdocumenten voor de gebieden van de doelstellingen 2 en 5b, op basis van de door de Lid-Staten verstrekte inlichtingen, een raming van een impact van deze interventies, die respectievelijk 580.000 en 518.000 behouden arbeidsplaatsen gedurende de programmeringsperiode betekent.

Deze cijfers moeten evenwel met enige voorzichtigheid worden gehanteerd daar een gemeenschappelijke methodologische grondslag voor de meting van de impact van de fondsen op de werkgelegenheid ontbreekt. Daarom zijn via het verleden jaar door de Commissie gelanceerde Means-programma (methode voor de evaluatie van acties van structurele aard) een studie en een technisch handboek gepubliceerd voor de beoordeling van het scala aan bestaande methoden, met hun voor- en nadelen, voor het berekenen van de impact van beleidslijnen op de werkgelegenheid. Gedurende 1996 zullen de werkzaamheden op deze basis worden voortgezet. Vooral het handboek zou nuttig kunnen zijn voor degenen die de impact van maatregelen op de werkgelegenheid moeten nagaan en beoordelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0589/96 van Ernesto Caccavale (UPE) aan de Commissie (11 maart 1996)

Betreft: EFRO-verordening voor de periode 1994-1999, doelstelling 1 Abruzzen (Italië)

Kan de Commissie,

- overwegende dat in het kader van het communautair bestek 1994-1999 de regio Abruzzen alleen voor de periode 1994-1996 in aanmerking komt voor de door het EFRO medegefinancierde steunmaatregelen en dat door de vertragingen bij de goedkeuring van het operationele programma ook de publikatie van de bekendmakingen vertraging opliep en nog steeds niet is voltooid,

- overwegende dat de in het multiregionale operationele programma, projekt 2 industrie en diensten, vastgestelde steun pas na de publikatie door het Ministerie van Industrie van de bekendmaking van de tenuitvoerlegging van wet nr. 488/92 en in ieder geval niet voor oktober 1996 beschikbaar kan zijn,

- overwegende dat de bedrijven in de Abruzzen met ingang van 1 januari 1997 niet meer in aanmerking komen voor belastingverlaging en fiscalisering van de sociale lasten,

mededelen

1. of het derhalve niet wenselijk zou zijn de toepassingsperiode van het operationele programma te verlengen, als zou blijken dat de Abruzzen het ontwikkelingsprogramma niet hadden afgerond, waarbij rekening wordt gehouden met de duur van de vertraging, en

2. of zij bovendien niet meent te moeten zorgen voor de vaststelling van een juist beeld van de situatie van de structuurfondsen ten aanzien van de vastleggingen en betalingen, alvorens op 31 december 1996 de Abruzzen niet meer in aanmerking te laten komen voor steun in het kader van doelstelling 1?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie (23 april 1996)

Dat de regio Abruzzi slechts gedurende de periode 1994-1996 onder doelstelling 1 valt, is zo bepaald in de verordeningen betreffende de Structuurfondsen ((PB L 193 van 31.7.1993. )).

De Commissie is zich bewust van de achterstand in de uitvoering van het regionale programma voor Abruzzi en zij dringt aan op een versnelde vastlegging van kredieten op regionaal en nationaal niveau om de beschikbare middelen volledig te kunnen gebruiken. Bedacht dient te worden dat na afloop van de genoemde periode nog gedurende twee jaar, namelijk in 1997 en 1998, betalingen kunnen worden gedaan uit hoofde van de betrokken vastleggingen.

De Commissie zal deze zaak nauwlettend blijven volgen. Gezien de vertragingen in de onderhandelingen die aan de goedkeuring van de regionale operationele programma's voorafgaan, zal de Commissie wellicht besluiten tot een open benadering van het verzoek van de Lid-Staat om verlengingen van de bestaande termijnen voor de vastleggingen en betalingen in overweging te nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0442/96 van Hans-Gert Poettering (PPE) aan de Commissie (29 februari 1996)

Betreft: Aanpassing van het nationale recht van vereniging aan het Europees recht

Gedurende de laatste tijd worden steeds meer klachten vernomen van de zijde van de Europese overkoepelende organisaties van uiteenlopende organisaties, die in de lid-staten van de Europese Unie wensen te worden geregistreerd in de betreffende registers, maar van de bevoegde rechterlijke instanties een negatief antwoord ontvangen. De motivering hiervoor is dat de Europese wetgeving maar zelden - en waarom zou het ook anders zijn - met het bestaande nationale recht van vereniging overeenstemt. Er wordt hen dus geen rechtspersoonlijkheid toegekend.

Kan de Commissie mededelen:

1. of haar deze problemen bekend zijn,

2. wat zij denkt te doen tegen deze misstand waarbij Europese organisaties in de lid-staten geen rechtspersoonlijkheid krijgen en

3. of het mogelijk is tot de definitieve aanpassing van het nationale recht van vereniging aan het Europese recht via een verordening een overgangsoplossing te creëren?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (15 maart 1996)

1. De Commissie is zich bewust van de problemen waarmee verenigingen worden geconfronteerd wanneer zij transnationale activiteiten wensen te ontplooien, voornamelijk omdat zij, tenzij hun rechtspersoonlijkheid wordt erkend, verplicht zijn een nieuwe rechtspersoonlijkheid te verwerven in de Lid-Staat waar zij zich willen vestigen of hun activiteit willen uitoefenen, wat betekent dat zij een nieuwe vereniging moeten oprichten.

2. Daarom heeft de Commissie in december 1991 een voorstel goedgekeurd voor een verordening van de Raad betreffende het statuut van de Europese vereniging ((PB C 99 van 21.4.1992. )). Dit statuut heeft een facultatief karakter en zal de verenigingen die dat wensen, in staat stellen een rechtspersoonlijkheid op communautair niveau te hebben. De inschrijving in het register van een enkele Lid-Staat zal volstaan om in alle Lid-Staten rechtsbekwaamheid te kunnen genieten. Het Parlement en het Economisch en Sociaal Comité hebben hun advies op 20 januari 1993, respectievelijk 26 mei 1992 gegeven. Het gewijzigde voorstel ((PB C 236 van 31.8.1993. )) betreffende dit statuut werd op 6 juli 1993 ingediend bij de Raad die het momenteel onderzoekt.

3. In afwachting dat de verordening betreffende het statuut van de Europese vereniging wordt goedgekeurd, zijn er geen voorlopige oplossingen in zicht. Er bestaat niettemin een Europees verdrag betreffende de erkenning van de rechtspersoonlijkheid van internationale niet-gouvernementele organisaties, dat in het kader van de Raad van Europa werd gesloten en in 1991 in werking is getreden, maar het is niet op het gehele grondgebied van de Gemeenschap operationeel ((Dit verdrag werd tot dusver alleen geratificeerd door België, Griekenland, Portugal, het Verenigd Koninkrijk, Oostenrijk, Zwitserland en Slovenië. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0502/96 van Sebastiano Musumeci (NI) aan de Commissie (1 maart 1996)

Betreft: Defiscalisering van aardolie op Sicilië

- Aangezien de Italiaanse regering via haar minister van Financiën, Fantozzi, heeft verklaard dat zij tegen "defiscalisering¨ van aardolieprodukten op Sicilië is;

- overwegende dat deze uitlatingen onmiskenbaar een discriminatie inhouden ten opzichte van Sicilië, aangezien dit al geruime tijd is toegestaan aan twee regio's in Noord-Italië;

- overwegende dat de weigering door de nationale regering des te onrechtvaardiger lijkt wanneer men bedenkt dat Sicilië al tientallen jaren aan haar kusten (Gela, Priolo, Milazzo) grote olieraffinaderijen moet gedogen die ernstige vervuilers zijn, terwijl het geraffineerde produkt uiteindelijk voor een veel lagere prijs dan de prijs die aan de Siciliaanse consumenten wordt geboden, wordt verkocht aan andere regio's;

- overwegende dat de defiscalisering van de aardolieprodukten op Sicilië onmiskenbaar een impuls zou verlenen aan de toeristenindustrie op het eiland met positieve gevolgen ook voor het nautisch toerisme dat tot nog toe achter is gebleven bij dat in andere Middellandse-Zeelanden,

vraagt de Commissie of zij niet van mening is dat zij stappen moet zetten bij de Italiaanse regering om een eind te maken aan het willekeurig en discriminatoir optreden ten opzichte van een sterk achtergebleven en onderontwikkelde regio.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (15 april 1996)

Op grond van artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG van de Raad betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen besluiten dat een Lid-Staat uit specifieke beleidsoverwegingen vrijstellingen of verlagingen van de accijns op minerale oliën mag invoeren.

Naar aanleiding van een verzoek van de Italiaanse autoriteiten heeft de Raad besloten Italië toe te staan verlaagde tarieven of vrijstellingen van de accijnzen toe te passen op minerale oliën voor verbruik in de regio's Val d'Aosta en Gorizia en de regio's Udine en Triëst ((PB L 316 van 31.10.1992. )).

Het is aan de Italiaanse autoriteiten om te bepalen of er nog meer uitzonderingen op de accijnsbepalingen dienen te worden aangevraagd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0931/96 van Shaun Spiers (PSE) aan de Commissie (23 april 1996)

Betreft: Uitwijzingsprocedures binnen de EU

Denkt de Commissie eventueel voorstellen in te dienen voor het harmoniseren van de uitwijzingsprocedures tussen de lid-staten van de EU?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie (15 mei 1996)

Justitiële samenwerking in strafzaken is een aangelegenheid van gemeenschappelijk belang krachtens artikel K.1, punt 7, van titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie. De Commissie wordt overeenkomstig artikel K.4 volledig betrokken bij de werkzaamheden op dit gebied, maar zij heeft in dezen krachtens artikel K.3 geen initiatiefrecht en zij kan derhalve geen voorstellen indienen tot harmonisatie van de uitleveringsprocedures.

Een Overeenkomst aangaande de verkorte procedure tot uitlevering tussen de Lid-Staten werd op 10 maart 1995 ((PB C 78 van 30.3.1995. )) ondertekend en er wordt gewerkt aan het ontwerpen van een volgende, meer omvattende overeenkomst aangaande de verbetering van de uitlevering tussen de Lid-Staten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1366/96 van Jean-Yves LE GALLOU aan de Commissie. Europese subsidies aan verenigingen, NGO's en andere organisaties



Publicatieblad Nr. C 280 van 25/09/1996 blz. 0123



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1366/96 van Jean-Yves Le Gallou (NI) aan de Commissie (3 juni 1996) Betreft: Europese subsidies aan verenigingen, NGO's en andere organisaties Kan de Commissie de volledige lijst van verenigingen, NGO's en andere organisaties meedelen die Europese subsidies gekregen hebben op grond van begrotingslijn B7-703 ("democratiseringsproces in Latijns-Amerika¨), en het juiste bedrag van de subsidies voor het laatste afgesloten begrotingsjaar? Antwoord van de heer Marin namens de Commissie (24 juni 1996) Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1486/96 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (12 juni 1996)

Betreft: Maatregel 2.3. van het ROP voor Attika (Eleonas)

Maatregel 2.3. bevat acties voor de inrichting en verbetering van de wijk Eleonas, welke maatregelen worden omschreven als "vanuit strategisch opzicht van zwaarwegend belang¨ voor Athene.

Overeenkomstig het tijdschema moeten voor 1994 reeds 2.536.000 ecu en voor 1995 1.485.000 ecu als overheidsuitgaven zijn besteed.

1. Welke bedragen zijn er in 1994 en 1995 besteed?

2. Waaraan zijn eventuele vertragingen te wijten?

3. Is het uitvoeringsbesluit van het Griekse Ministerie van Milieu, ruimtelijke ordening en openbare werken, waarbij de diverse functies van deze wijk worden afgebakend, een onontbeerlijke voorwaarde voor de vooruitgang van het project?

4. Over welke gegevens beschikt de Commissie ten aanzien van de activiteiten van de Griekse Bank voor industriële ontwikkeling en van het bestuur van het industrieterrein van Schistos - West-Attika, met het oog op de verplaatsing van de industrieën die momenteel in Eleonas zijn gevestigd?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-1479/96, E-1480/96, E-1481/96, E-1482/96, E-1483/96, E-1484/96, E-1485/96 en E-1486/96 (26 juni 1996)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1038/96 van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie (3 mei 1996)

Betreft: Wettelijk recht op vrije dagen

Wat is de situatie in de verschillende lid-staten met betrekking tot het wettelijk recht op vrije dagen?

Wat zijn per lid-staat de rechten van werknemers op deze vrije dagen?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie (10 juni 1996)

De Commissie neemt aan dat de vraag van de geachte afgevaardigde betrekking heeft op officiële vrije dagen (betaalde feestdagen), en niet op betaalde vakantie, een onderwerp dat behandeld wordt in artikel 7 van de Richtlijn van de Raad 93/104/EG betreffende bepaalde aspecten van de organisatie van de arbeidstijd ((PB L 307 van 31.12.1993. )).

De situatie met betrekking tot het recht op vrije dagen is complex. Twaalf Lid-Staten kennen specifieke wetgeving inzake vrije dagen; in Denemarken en Zweden zijn de desbetreffende rechten vastgelegd in collectieve overeenkomsten, en in het Verenigd Koninkrijk in de indviduele arbeidsovereenkomsten. Ook in landen met wetgeving voorzien de CAO's soms in extra vrije dagen. De regels voor het geval deze vrije dagen op een rustdag vallen zijn per Lid-Staat verschillend.

De rechten ten aanzien van officiële vrije dagen en de doorbetaling van het loon op die dagen zijn ook uiteenlopend. Een aantal elementen komt in meerdere Lid-Staten voor: werknemers hebben normaliter recht op doorbetaling op die dagen, het is de werkgever die betaalt en niet bijvoorbeeld de overheid, en de doorbetaling staat los van de betaalde vakantie. In de meeste Lid-Staten geleden voor feestdagen dezelfde regels als voor zondagen wat betreft het werken op die dagen en de compensatie daarvoor in geld of vrije tijd.

De Commissie heeft in 1996 een lijst van feestdagen gepubliceerd ((PB C 45 van 17.02.1996. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0461/96 van Frode Kristoffersen (PPE) aan de Commissie (29 februari 1996)

Betreft: Recht van de lid-staten van de EU om de vrijheid van ontvangst van TV te beperken in verband met artikel 2(a) van het herziene voorstel voor een richtlijn inzake "Televisie zonder grenzen¨ COM(95)0086

Overeenkomstig artikel 2(a) in het voorstel van de Commissie tot wijziging van de richtlijn inzake "TV zonder grenzen¨ (COM(95)0086) ((PB C 185 van 19.7.1995, blz. 4. )) dienen de lid-staten van de EU principieel de vrijheid van ontvangst te eerbiedigen en mogen derhalve niet de ontvangst of transmissie van TV-uitzendingen van andere lid-staten van de EG verhinderen, tenzij deze een overtreding inhouden van artikel 22 en/of 22(a) van de richtlijn inzake de bescherming van minderjarigen. Inmiddels is uit publieke debatten over dit onderwerp gebleken dat er een zekere mate van onenigheid bestaat tussen de lid-staten van de EG over de vraag waarin deze bescherming van minderjarigen dient te bestaan. Aldus is er zeker één lid-staat die een algemeen verbod heeft uitgevaardigd tegen de uitzendingen van televisiereclame voor kinderspeelgoed, terwijl andere lid-staten geen aanleiding zagen een dergelijk verbod in te voeren.

Is de Commissie van mening dat de betreffende lid-staat verder de mogelijkheid voor TV-kijkers om programma's uit andere lid-staten van de EG te ontvangen, wanneer het tot nu toe is toegestaan om reclame voor kinderspeelgoed uit te zenden, onder verwijzing naar de eigen nationale bepalingen op dit gebied mag beperken?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie (2 mei 1996)

De Commissie wijst het geachte Parlementslid erop dat reeds Richtlijn 89/552/EEG ((PB L 298 van 17.10.1989. )) "Televisie zonder grenzen¨ in hoofdstuk IV de regels inzake televisiereclame en sponsoring coördineert. Er is een specifieke bepaling (artikel 16) die bestaat in een reeks maatregelen om vooral kinderen te beschermen tegen iedere vorm van misbruik. Reclame voor kinderen is aan geen andere beperkingen onderworpen.

Artikel 3 van dezelfde Richtlijn staat de Lid-Staten toe strengere maatregelen te nemen, maar enerzijds kunnen zij dit enkel doen voor de onder hun bevoegdheid vallende omroeporganisaties en anderzijds mogen deze maatregelen het beginsel van vrijheid van ontvangst en doorgifte, dat neergelegd is in artikel 2, lid 2, van de Richtlijn, niet in het gedrang brengen.

De Lid-Staten kunnen zich dus niet beroepen op bepalingen van de Richtlijn om de ontvangst en de doorgifte van televisieuitzendingen van andere Lid-Staten te verbieden, enkel omdat deze op kinderen gerichte reclame zouden bevatten.