ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1600/99

van Marco Cappato (TDI) aan de Commissie

(7 september 1999)

Betreft: Omstandigheden waarin Ashot Bleyan, voormalig minister van Onderwijs van de republiek Armenië, gevangen wordt gehouden

Volgens zijn advocaat en mededelingen in de pers is Ashot Bleyan, voormalig Armeens minister van Onderwijs, die sinds enkele maanden in hechtenis zit, in de gevangenis geslagen en in een strafcel geplaatst.

Over welke gegevens beschikt de Commissie met betrekking tot Ashot Bleyan en met name over de hoofdpunten van aanklacht tegen hem, alsmede over de naleving van de regels van de strafrechtelijke procedure, over de omstandigheden van zijn hechtenis en zijn huidige gezondheidstoestand?

Welke initiatieven heeft de Commissie meer in het algemeen genomen of denkt zij te nemen om ervoor te zorgen dat Ashot Bleyan dezelfde rechten inzake juridische bijstand geniet als alle andere aangeklaagden en correct wordt behandeld overeenkomstig de waarborgen inzake de rechten van gedetineerden?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(4 oktober 1999)

De Commissie heeft de aanhouding van voormalig minister van Onderwijs Ashot Bleyan en de gerechtelijke stappen die de Armeense autoriteiten tegen hem hebben ondernomen omdat zij hem van burgerlijke en strafrechtelijke misdrijven als verduistering beschuldigen, op de voet gevolgd.

De Commissie is met name bezorgd over berichten dat de heer Bleyan het slachtoffer zou zijn van slagen tijdens zijn hechtenis, waardoor zijn gezondheid ernstig zou zijn verslechterd. De Commissie verzoekt de Armeense autoriteiten dringend om opheldering over deze aantijgingen.

De Overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking (PCA) met Armenië, die in juni 1999 van kracht werd, biedt een basis voor besprekingen op het gebied van mensenrechten. Deze zullen tijdens de volgende bijeenkomst van de samenwerkingsraad op 12 oktober 1999 ter discussie op de agenda staan.

Om Armenië te helpen bij de nakoming van haar verplichtingen inzake gerechtigheid en mensenrechten, die deel uitmaken van de PCA, en bij haar aanvraag tot lidmaatschap van de Raad van Europa, zal de Commissie binnenkort een opleidingsprogramma van 1 miljoen euro lanceren voor de Armeense rechterlijke macht en heeft zij in een programma, in samenwerking met de Raad van Europa, fondsen vrijgemaakt om Armenië te helpen de Europese Conventie voor Mensenrechten beter na te leven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1916/99

van Wolfgang Kreissl-Dörfler (Verts/ALE) aan de Commissie

(14 oktober 1999)

Betreft: EU-programma's voor ontwikkelingshulp in Mozambique

Wat is de verklaring voor het feit dat de EU-programma's voor ontwikkelingshulp in Mozambique begin dit jaar meerdere maanden lang opgeschort zijn, met het gevolg dat het welslagen van hele programma's en de diplomatieke betrekkingen in gevaar gebracht zijn?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(9 november 1999)

Deze vraag moet op een misverstand berusten. De Commissie heeft immers noch dit jaar, noch de afgelopen jaren een besluit genomen dat de ontwikkelingshulp aan Mozambique stopzette of anderszins opschortte.

De tenuitvoerlegging van de programma's voor ontwikkelingshulp in Mozambique verloopt momenteel volgens schema. In het eerste kwartaal van 1999 heeft de Commissie twee nieuwe programma's voor een bedrag van 25,8 miljoen goedgekeurd. Er hebben zich in de door het geachte parlementslid genoemde periode geen specifieke problemen met de Mozambikaanse autoriteiten voorgedaan. Integendeel, de betrekkingen met de autoriteiten zijn erop vooruitgegaan, waardoor zij nauw betrokken kunnen worden bij de opstelling, planning en uitvoering van de hulpprogramma's.

Het geachte parlementslid kan bovendien nog vaststellen dat de financiële steun van de Gemeenschap aan Mozambique momenteel op een hoog niveau ligt. In 1998 zijn er immers betalingen ten belope van 98 miljoen verricht, terwijl de prognoses voor 1999 en 2000 thans 132 miljoen en 127 miljoen bedragen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2191/99

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(19 november 1999)

Betreft: Alcoholverbruik in vliegtuigen

In sommige EU-lidstaten vinden er met een zekere regelmaat woordenwisselingen plaats in vliegtuigen ten gevolge van een overmatig alcoholverbruik, hetgeen de veiligheid van het luchtverkeer in gevaar kan brengen.

Is de Commissie van deze voorvallen op de hoogte?

En overweegt zij maatregelen te treffen in verband met het alcoholverbruik in vliegtuigen?

Antwoord van Mevrouw de Palacio namens de Commissie

(1 december 1999)

De Commissie is op de hoogte van de veiligheidsproblemen als gevolg van overmatig alcoholgebruik in vliegtuigen.

De Commissie studeert in samenwerking met de betrokken partijen en de nationale autoriteiten op maatregelen die kunnen worden getroffen om dit relatief recente verschijnsel het hoofd te bieden.

Daarbij kan in de eerste plaats worden gedacht aan uitbreiding van het cabinepersoneel en aan de verbetering van hun opleiding. Het is immers het cabinepersoneel dat onder het gezag van de boordcommandant verantwoordelijk is voor de veiligheid in de cabine. Daarom is het belangrijk het personeel adequate middelen te geven om tegen agressieve passagiers op te treden.

Voorts zouden aanbevelingen kunnen uitgaan naar de vliegmaatschappijen over de hoeveelheid alcohol die aan boord wordt verstrekt, vooral op lange trajecten.

De Commissie zal deze overwegingen en de mogelijke oplossingen verder uitwerken in een mededeling over de bescherming van passagiers die zij voornemens is na uitvoerig overleg met de betrokkenen op te stellen.
91999E0144(01)

SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 144/99 van Brigitte LANGENHAGEN EU- subsidie aan het district Verden (AANVULLEND ANTWOORD)



Publicatieblad Nr. C 370 van 21/12/1999 blz. 0021
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0970/99

van Concepció Ferrer (PPE) aan de Commissie

(15 april 1999)

Betreft: Programma voor handelsbevordering van Europese producten op de Japanse markt

De Commissie heeft bij de Raad een voorstel voor een verordening ingediend voor een maatregel- en actieprogramma dat speciaal bedoeld is voor verbetering van de toegang van producten en diensten uit de EU op de Japanse markt (COM(98) 0722).

Overwegende dat het Parlement een resolutie heeft aangenomen waarin het zich voorstander betoont van een verordening die de communautaire exportbevordering moet begeleiden voor bedrijven in derde landen, in het bijzonder in de textielsector: Denkt de Commissie rekening te houden met dit verzoek van het Parlement en de verordening uit te breiden tot andere derde landen?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie

(7 mei 1999)

In zijn conclusies van 29 mei 1995 heeft de Raad gewezen op de duidelijke en specifieke problemen in verband met de toegang van communautaire bedrijven tot de Japanse markt en verklaard dat voorrang moet worden verleend aan het verbeteren van de toegang tot die markt. Het huidige voorstel van de Commissie voor een verordening(1) betreffende de tenuitvoerlegging door de Commissie van een programma van specifieke maatregelen en acties om de toegang van goederen en grensoverschrijdende diensten van de EU tot de Japanse markt te verbeteren vormt het logische gevolg van deze conclusies. De verordening zal dit programma een juridische grondslag verlenen en de voortzetting ervan tot eind 2001 verzekeren. Het ligt niet in de bedoeling deze verordening tot andere landen dan Japan uit te breiden.

De campagne voor exportbevordering "Gateway to Japan" is een van de twee belangrijkste maatregelen die de Commissie zal uitvoeren (de andere is het "Executive Training programme" voor de opleiding van kaderpersoneel voor Japan). Bij de start van deze campagne in 1997 heeft de Commissie samen met de lidstaten besloten op welke sectoren de campagne zou worden gericht. De textielsector is daarbij buiten beschouwing gelaten.

(1) COM(98) 722 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0067/99

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(27 januari 1999)

Betreft: Communautaire richtlijn betreffende arbeidstijden

De EU heeft volgens een in Finland gepubliceerd stuk een richtlijn betreffende arbeidstijden uitgevaardigd, waarin een ononderbroken werktijd van meer dan 10 uur wordt toegestaan voor chauffeurs van ambulances, brandweerwagens en voertuigen van de civiele bescherming. Omdat hierdoor de chauffeurs van dergelijke voertuigen buiten de bepalingen betreffende gezondheid en veiligheid op het werk vallen, zou ik de Commissie willen vragen of zij voornemens is wetgeving voor te bereiden om ook deze groep werknemers te beschermen tegen een te grote continue belasting.

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(9 april 1999)

De Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd(1) legt ten aanzien van de veiligheid en gezondheid bepaalde minimumvereisten vast ten behoeve van de organisatie van de arbeidstijd. Deze Richtlijn is van toepassing op arbeiders die gebruik maken van noodvoertuigen, zoals brandweerwagens en ziekenwagens, in zoverre de kenmerken van hun activiteiten niet onvermijdelijk strijdig zijn met de wetgeving. Artikel 6 van de Richtlijn bepaalt dat de gemiddelde werktijd voor elke zevendaagse periode, inclusief overwerk, 48 uren niet mag overschrijden. Artikel 3 schrijft een dagelijkse minimum rustperiode van 11 uren voor. Het is daarom volgens de bepalingen van de Richtlijn toegestaan meer dan 10 uren per dag te werken, op voorwaarde dat de gemiddelde wekelijkse werktijd in totaal 48 uren niet overschrijdt. Artikel 4 van de Richtlijn bepaalt dat elke arbeider recht heeft op een rustonderbreking wanneer de werkdag langer is dan zes uren.

Artikel 17, lid 2, punt 1, onder (c), sub (iii), voorziet in extra flexibiliteit, in zoverre dat afwijkingen van deze minimumnormen voor ambulance-, brandweer- en civiele-beschermingsdiensten, uit hoofde van nationale wetgeving, collectieve arbeidsovereenkomsten of overeenkomsten tussen beide partijen van de industrie zijn toegestaan, op voorwaarde dat de betrokken arbeiders ter compensatie kunnen beschikken over gelijkwaardige rustpauzes. Er is bijgevolg sprake van flexibiliteit binnen de Richtlijn, maar op basis van een overeengekomen kader van sociale bescherming.

(1) PB L 307 van 13.12.1993.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0394/99

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(1 maart 1999)

Betreft: Financiering van acties voor herstructureringsprogramma's van de citrusteelt door het derde communautair bestek

De citrussector in Griekenland heeft te kampen met ernstige problemen, die het gevolg zijn van zowel het EU-beleid (GATT-akkoorden, preferentiële overeenkomsten met derde landen) als de conjunctuur op de internationale markt. Om deze problemen te kunnen aanpakken, zijn er niet enkel acties nodig om de sector te herstructureren, maar ook acties ter ondersteuning van de verwerkende industrie zodat deze kan worden gemoderniseerd en zich kan richten op andere activiteiten zoals de productie en de homogene samenstelling van natuurlijk vruchtensap.

Kan de Commissie meedelen:

1. of er acties voor de herstructurering van de citrussector en zijn verwerkende industrie kunnen worden opgenomen in de operationele programma's die door de structuurfondsen worden gefinancierd;

2. wat ze denkt te ondernemen om dergelijke acties in het derde communautair bestek op te nemen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(31 maart 1999)

1. Inderdaad, maar gezien het voortgeschreden stadium van de huidige programmeringsperiode van de Structuurfondsen bestaat er geen voldoende marge binnen het communautair bestek (CB) 1994-1999, noch in termen van beschikbare kredieten, noch in termen van beschikbare tijd, om nieuwe structuurmaatregelen ten behoeve van de citrusteelt op te zetten.

2. Het is de taak en bevoegdheid van de overheden in de lidstaten om de eigen prioriteiten vast te stellen en deze op te nemen in hun voorstellen voor regionale plannen en operationele interventies. De Commissie zal deze, overeenkomstig de bepalingen die voor de derde periode, 2000-2006, zullen worden vastgesteld, aan een onderzoek onderwerpen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 772/99 van José GARCÍA-MARGALLO Y MARFIL "Helado artesano"



Publicatieblad Nr. C 348 van 03/12/1999 blz. 0131



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0772/99 van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Commissie (29 maart 1999) Betreft: "Helado artesano" De Verordening (EEG) 2082/92(1) werd goedgekeurd om specifieke en traditionele recepten te beschermen op de grondslag van een productdossier. Artikel 13 voorziet in twee categorieën van bescherming: een gedeeltelijke bescherming (art. 13, lid 1) en een volledige bescherming (art. 13, lid 2). Hoeveel producten worden overeenkomstig de bepalingen van artikel 13, lid 1 gedeeltelijk beschermd? (1) PB L 208 van 24.7.1992, blz. 9.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0219/99

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(12 februari 1999)

Betreft: Oplichting van gepensioneerden bij de invoering van de euro

De invoering van de euro is voor sommige bevolkingsgroepen een reden tot ongerustheid, gezien de gebrekkige informatie ter zake. In Barcelona en het industriegebied rond deze stad zijn talrijke gevallen gemeld van oplichting van gepensioneerden door personen die beweren dat zij bij een bank werken en voorstellen nationale bankbiljetten te ruilen voor Europees papiergeld dat niet eens bestaat.

In de aanbevelingen van het eind 1997 aangenomen verslag A4-0415/97(1) heeft het Europees Parlement de Commissie verzocht speciaal rekening te houden met de ouderen en heeft het onderstreept dat de informatie ten behoeve van deze bevolkingscategorie zich niet mag beperken tot reclame-achtige campagnes, maar zich ook dient uit te strekken tot de voornaamste aspecten van het economische leven waarbij deze kwetsbare groep met het gebruik van geld te maken krijgt, teneinde fraude en misbruik te voorkomen.

In dit verslag heeft het Europees Parlement ook beklemtoond dat op EU-niveau nadere consumentenbeschermingsmaatregelen dienen te worden getroffen.

Heeft de Commissie reeds initiatieven genomen om de meest kwetsbare personen voor te bereiden op de invoering van de euro, en ze met name te wijzen op de gevaren van fraude en misbruik? Heeft zij voorzien in specifieke campagnes ten behoeve van bepaalde bevolkingsgroepen, zoals ouderen?

Welke andere maatregelen is de Commissie van plan op Europees niveau te treffen om de consument te beschermen, conform de aanbevelingen die het Europees Parlement in bovengenoemd verslag heeft gedaan?

(1) PB C 34 van 2.2.1998, blz. 38.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0990/99

van Anita Pollack (PSE) aan de Commissie

(15 april 1999)

Betreft: Invoer van in het wild levende vogels

Naar aanleiding van het verslag-Jackson uit 1991 waarin wordt aangedrongen op een verbod op de invoer van in het wild levende vogels (A3-0212/91) en gezien het feit dat het aantal soorten, met name sommige tropische vogels, blijft dalen, wordt de indruk steeds sterker dat de bepalingen in de verordening inzake het bezit van en de handel met in het wild levende planten en dieren niet toereikend zijn om een eind te maken aan deze wrede handel.

Welke aanvullende maatregelen stelt de Commissie voor?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(6 mei 1999)

Alle noodzakelijke bepalingen inzake de handel en het transport van in het wild levende dier- en plantensoorten, met inbegrip van eventuele invoerbeperkingen, zijn opgenomen in Verordening (EG) 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer, en Verordening (EG) 939/97 van de Commissie van 26 mei 1997 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) 338/97(1). De teksten van deze verordeningen zijn het resultaat van verscheidene jaren van uitvoerig overleg tussen de Commissie, de Raad en het Europees Parlement, waarbij de verbetering van de situatie met betrekking tot het behoud van de betrokken soorten - niet alleen vogels - centraal stond.

De Commissie streeft naar een volledige en daadwerkelijke uitvoering van deze verordeningen in de Gemeenschap, met inbegrip van een dialoog met de ontwikkelingslanden over de staat van instandhouding van de betrokken soorten.

(1) PB L 61 van 3.3.1997; PB L 140 van 30.5.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0613/99

van Patricia McKenna (V) aan de Commissie

(12 maart 1999)

Betreft: De Tibetaanse antilope - uitsterven en bonthandel

De Tibetaanse antilope is opgenomen op de lijst van soorten waarvoor de handel krachtens de CITES-overeenkomst sinds 1979 streng verboden is, aangezien deze soort met uitsterven wordt bedreigd.

Ondanks dit verbod werd het bont van dit dier, bekend als shahtoosh, in de jaren 1980 zeer populair en is het volgens Friends of Nature nog altijd verkrijgbaar op een aantal markten in geheel Europa, waaronder Londen.

Welke stappen heeft de Commissie genomen, gezien deze situatie en de belofte van de Britse eerste minister, de heer Tony Blair, om deze kwestie met de betrokken Britse en communautaire autoriteiten te bespreken, om een einde te maken aan deze handel die duidelijk in strijd is met het CITES-verbod?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(26 april 1999)

De overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (CITES) wordt in de Gemeenschap streng nageleefd uit hoofde van Verordening (EG) 338/97 van de Raad(1) en Verordening (EG) 939/97 van de Commissie(2).

Shawls die onder andere van het haar van de Tibetaanse antilope gemaakt zijn, zijn in Europa inderdaad te koop aangeboden ondanks het totale invoer- en verkoopverbod dat is vastgelegd in de betrokken verordeningen. De Commissie weet niet of het hier om een recent ontstaan probleem gaat maar zal de kwestie opnieuw ter sprake brengen in het comité voor de handel in wilde dier- en plantensoorten dat bij bovengenoemde verordening van de Raad werd opgericht. Tevens zal zij de lidstaten dringend verzoeken de nodige maatregelen te treffen om dergelijke handelspraktijken te voorkomen.

(1) PB 61 van 3.3.1997.

(2) PB 140 van 30.5.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 567/99 van Roberta ANGELILLI Ontwikkelingen inzake de Melkcentrale te Rome



Publicatieblad Nr. C 348 van 03/12/1999 blz. 0102



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0567/99 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (12 maart 1999) Betreft: Ontwikkelingen inzake de Melkcentrale te Rome Kan de Commissie, naar aanleiding van mijn verschillende vragen over de wettigheid van de privatisering van de Melkcentrale te Rome en met name schriftelijke vraag E-3408/97(1), waarin Commissielid Fischler verwees naar een klacht betreffende het verlenen van overheidssubsidies voor de sanering van de Melkcentrale te Rome, mededelen hoe het verdere verloop ondertussen was van deze klacht en welke maatregelen zij eventueel wil treffen? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (31 maart 1999) Nu de Commissie de procedure van artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag heeft ingeleid ten aanzien van de door de gemeente Rome in het kader van de exploitatie en de privatisering van de Centrale del Latte di Roma toegekende steun, hoopt zij spoedig een definitief besluit ter zake te kunnen nemen. (1) PB C 158 van 25.5.1998, blz. 103.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0103/99

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie

(22 januari 1999)

Betreft: Verplichting om geschillen in verband met de Overeenkomst van New York van 1995 inzake transzonale en sterk migrerende soorten voor te leggen aan het Internationale Hof van Justitie

In haar antwoord op mijn mondelinge vraag nr. H-1189/98(1) heeft commissaris Emma Bonino op de plenaire vergadering van 12 januari 1999 verklaard dat de ratificatie door de EU van de Overeenkomst van New York van 1995 inzake transzonale en sterk migrerende soorten zou impliceren dat Canada zich, gezien het systeem van verplichte oplossing van geschillen waarin in deze overeenkomst is voorzien, vanzelfsprekend niet meer aan de jurisdictie van het Hof zou kunnen onttrekken, zoals het in 1994/95 heeft gedaan.

Kan de Commissie mededelen op basis van welke wettelijke voorschriften Canada zich volgens haar verplicht zal moeten onderwerpen aan het Internationale Hof van Justitie voor het oplossen van een tussen de EU en Canada gerezen geschil met betrekking tot de Overeenkomst van New York van 1995, zodra deze overeenkomst door beide partijen zal zijn geratificeerd en in werking zal zijn getreden?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(4 maart 1999)

Het concept van een verplichte en bindende regeling van geschillen is inderdaad een hoeksteen geworden van de Overeenkomst van de Verenigde Naties van 1995 inzake grensoverschrijdende en sterk migrerende soorten. Dit concept zelf is neergelegd in deel IX en meer in het bijzonder in artikel 30 van de Overeenkomst dat verwijst naar de bepalingen inzake de regeling van geschillen in deel XV van het Verdrag van de Verenigde Naties van 1982 inzake het recht van de zee.

In deze context houdt verplichte en bindende regeling van geschillen in dat de staten voor internationale geschillen die in het kader van deze rechtsinstrumenten ontstaan vrij de middelen kunnen blijven kiezen voor het regelen van dergelijke geschillen doch dat de gekozen procedure uiteindelijk moet leiden tot een beslissing die bindend is voor de partijen bij het geschil. In het kader van dit systeem zijn voorbehoud en uitsluitingen in beginsel niet mogelijk en daarom verschilt het van een systeem van facultatieve rechtsmacht over rechtsgeschillen als dat vastgelegd in artikel 36 van de statuten van het Internationaal Gerechtshof.

Het is duidelijk dat een verplichte en bindende regeling van geschillen uit hoofde van de Overeenkomst van 1995 pas na de inwerkingtreding van deze overeenkomst in voege zal treden en dan alleen voor de staten die de overeenkomst daadwerkelijk hebben bekrachtigd.

(1) Volledig verslag der vergaderingen, januari 1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 646/99 van Ian WHITE Belasting op het in dienst nemen van vreemdelingen



Publicatieblad Nr. C 341 van 29/11/1999 blz. 0137



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0646/99 van Ian White (PSE) aan de Commissie (16 maart 1999) Betreft: Belasting op het in dienst nemen van vreemdelingen Is de Commissie ervan op de hoogte dat in de theaterwereld in Duitsland een belasting van 20 % wordt geheven op het in dienst nemen van niet-Duitsers? Kan de Commissie bevestigen dat dit zo is en is ze het ermee eens dat een dergelijke praktijk discriminerend is voor in Duitsland wonende onderdanen van andere lidstaten? Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (19 april 1999) De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1104/99

van Patricia McKenna (V) aan de Commissie

(21 april 1999)

Betreft: Onafhankelijkheid van Tibet

Op welke manier houdt de Commissie de situatie van de mensenrechten in Tibet in de gaten?

Hoe staat de Commissie tegenover het bevorderen van een vreedzame regeling tussen China en Tibet waarbij Tibet het recht op autonomie wordt verleend?

Vindt de Commissie ook niet dat het hypocriet is om met China handel te blijven drijven, terwijl dat land bezig is met een etnische zuivering van het Tibetaanse volk?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie

(4 mei 1999)

De Commissie heeft de Tibetaanse kwestie altijd naar voren gebracht in de dialoog over de mensenrechten die de Gemeenschap met China voert. In het kader daarvan hebben de ambassadeurs van de Europese trojka meermaals een bezoek aan Tibet gebracht, voor het laatst in mei 1998, om de naleving van de mensenrechten ter plekke te beoordelen. De Gemeenschap is een groot voorstander van een vreedzame oplossing van de geschillen rond Tibet via een rechtsreekse dialoog tussen Peking en de vertegenwoordigers van de Dalai Lama, en dringt er bij de Chinese autoriteiten regelmatig op aan het voorstel van de Dalai Lama om een dialoog aan te gaan, te aanvaarden.

De Commissie meent dat verdere integratie van China in de wereldeconomie in belangrijke mate zal bijdragen tot het opbouwen van een open maatschappij die op gerechtigheid is gebaseerd.