SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1159/00

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 april 2000)

Betreft: Witboek inzake Voedselveiligheid en de Europese Voedselautoriteit

In januari 2000 verscheen het Witboek inzake voedselveiligheid (COM(1999) 719). Hoofdstuk 4 behandelt de oprichting van een Europese Voedselautoriteit (EVA). Hoofdstuk 5 gaat in op de wetgeving inzake voedselveiligheid.

Etikettering is op verschillende terreinen, ook op het terrein van de voedselveiligheid, een thema geworden van de handelspolitiek. De Commissie streeft multilaterale richtlijnen voor etikettering na (onderdeel 99). Het is evident voor geïmporteerde levensmiddelen dezelfde etiketteringsregels toe te passen als voor levensmiddelen die geproduceerd zijn in de EU.

Zal de Commissie ernaar streven dat multilaterale etiketteringsrichtlijnen op zijn minst gelijkwaardig zijn aan EU-richtlijnen? Zo ja, werden reeds stappen in die richting gezet op de internationale fora? Zo neen, waarom staat de Commissie afkerig tegenover gelijkwaardige multilaterale etiketteringsrichtlijnen en over welke alternatieven beschikt de Commissie om voor geïmporteerde levensmiddelen dezelfde etiketteringsregels toe te passen als voor levensmiddelen die geproduceerd zijn in de EU?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(16 juni 2000)

Het beleid van de Commissie is erop gericht dat verplichte etikettering op gelijke wijze moet worden toegepast op communautaire producten en ingevoerde producten uit derde landen. De huidige communautaire wetgeving inzake de voedseletikettering bevat reeds algemene en specifieke regels die van toepassing zijn op zowel communautaire als ingevoerde producten. Tot op heden staan deze eisen niet ter discussie. Desondanks zijn er belangrijke factoren waarmee rekening gehouden moet worden in het kader van de internationale handel.

Etikettering is een algemene term en kan om diverse redenen worden toegepast: informatie voor de consument over inhoud, productiemethoden en ingrediënten, waarschuwingen voor potentiële gezondheidsrisico's (mogelijke aanwezigheid van allergenen). Etikettering valt onder de sanitaire en fytosanitaire overeenkomst van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), waar het rechtstreeks in verband wordt gebracht met voedselveiligheid. Het valt ook onder de WTO-overeenkomst inzake technische handelsbarrières, of zelfs onder de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel (GATT). De overeenkomst inzake technische handelsbarrières moet ervoor zorgen dat technische maatregelen geen belemmering vormen voor de internationale handel. Handelsbeperkende maatregelen zijn alleen toegestaan indien zij een legitiem doel dienen. Consumenteninformatie wordt tot dusver niet expliciet genoemd in de lijst van technische handelsbarrières bij de overeenkomst, maar gezondheidsaspecten en de preventie van misleidende praktijken worden wel expliciet genoemd. Dit betekent niet dat consumenteninformatie niet beschouwd kan worden als een legitiem doel in het kader van de overeenkomst inzake technische handelsbelemmeringen, aangezien ten eerste de overeenkomst etikettering toestaat wanneer het wordt gebruikt om misleidende praktijken te voorkomen, en ten tweede, omdat deze lijst van legitieme doelstellingen niet uitputtend is.

De Commissie streeft naar multilaterale besprekingen om internationale overeenstemming over deze kwesties te bereiken. De Codex Alimentarius heeft algemene en specifieke normen voor enkele productcategorieën ingesteld. De Commissie neemt deel aan de Codex-bijeenkomsten en zal, samen met de lidstaten, haar best blijven doen om een overeenkomst te bereiken die voldoet aan de eisen van de Gemeenschap op het gebied van de bescherming van de volksgezondheid en van consumenteninformatie.