ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1640/97 van Undine-Uta Bloch von Blottnitz (V) aan de Commissie (14 mei 1997)

Betreft: Euratom, controle van MOX-brandstofelementen

Het gebruik van MOX-brandstofelementen in kerncentrales levert diverse problemen op. Onder meer omdat het (volgens de beveiligingscategorieën) splijtbaar materiaal betreft dat voor wapenproductie kan worden gebruikt. Verder omdat de brandstofstaven zich niet van uraniumbrandstof onderscheiden.

1. Hoe beoordeelt de Commissie de bijzondere beveiligingsproblemen in verband met MOX-brandstof?

2. Op welke manier zorgt de Commissie voor de controle op de MOX-brandstoffen in de diverse Europese kerninstallaties?

Antwoord van de heer Papoutsis namens de Commissie (2 juli 1997)

1. De Commissie wijst erop dat er met betrekking tot gemengd-oxidesplijtstof (MOX) een onderscheid moet worden gemaakt tussen de fabricage, het vervoer en de opslag van onbestraalde splijtstofelementen en bestraalde, verbruikte splijtstofelementen na gebruik in een reactor.

Verbruikte splijtstofelementen bevatten altijd plutonium, of zij nu van nieuw uranium of van MOX-elementen afkomstig zijn. Euratom controleert beide categorieën dan ook op gelijke wijze.

Voor de fabricage en opslag van nieuwe MOX-splijtstofelementen (die verschillen van die welke alleen uranium bevatten) moesten dan ook specifieke concepten voor veiligheidscontrole worden gedefinieerd om de strikte controledoelstellingen te bereiken die zijn vastgesteld voor nucleair materiaal dat nieuw plutonium bevat.

De in toenemende mate complexe en geautomatiseerde installaties voor de fabricage van MOX-splijtstof vergen een grote inspanning in de vorm van doorlopende inspecties en een grootschalig gebruik van onbemande meetinstallaties om deze doelstellingen te bereiken.

2. De op de doelstellingen op het gebied van veiligheidscontrole gebaseerde benadering van Euratom op het stuk van de bewaking van de installaties voor de fabricage van MOX-splijtstof in de Gemeenschap is speciaal toegesneden op het ontwerp en de capaciteit van specifieke installaties. Frequente of doorlopende inspecties en een allesomvattend systeem van meetapparatuur die speciaal ontworpen, gecalibreerd en geoptimaliseerd is voor het soort metingen en materialen dat in dergelijke installaties wordt behandeld, vormen de belangrijke elementen van de veiligheidscontrole van Euratom voor dit type van installatie.

De afgewerkte MOX-splijtstofelementen worden systematisch gemeten in de fabricage-installatie omdat daar optimale meetomstandigheden heersen in vergelijking met de situatie in reactors.

Tijdens het transport naar de reactor en de opslag daar blijft men op de hoogte van wat er met de MOX-splijtstofelementen gebeurt door middel van een verzegeling en/of van veiligheidscontrolesystemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1921/97 van Mark Watts (PSE) aan de Commissie (4 juni 1997)

Betreft: Invasie van Oost-Timor

Wat is de beleidsvoering van de Commissie tegenover de invasie van Oost-Timor door Indonesië?

Wat is de houding van de Commissie tegenover het aanhouden en folteren van vreedzame protestbetogers op Oost-Timor, zoals de ambtenaar Jacinto das Neves Raimundo Alves, één van de 13 mensen die terecht gestaan hebben en veroordeeld zijn omdat ze op 12 november 1991 een processie op het Santa Cruz-kerkhof in Dili georganiseerd hadden?

Ter informatie: zijn zaak is in juni 1993 voor de arrondissementsrechtbank van Dili gekomen, hij is veroordeeld tot 10 jaar opsluiting en bevindt zich op het ogenblik in de gevangenis van Semarang.

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie (8 juli 1997)

Het algemene standpunt van de Commissie ten aanzien van de situatie op Oost-Timor wordt uiteengezet in het gemeenschappelijk standpunt van de Unie van 25 juni 1996, waarin de Indonesische regering met klem wordt verzocht doeltreffende maatregelen te nemen ten einde de situatie op het grondgebied aanzienlijk te verbeteren.

Ook voor wat de situatie op Oost-Timor betreft, werd het standpunt van de Commissie en de lidstaten ten aanzien van meer specifiek eerbiediging van de mensenrechten naar voren gebracht. Er werden tal van stappen genomen waarin werd verzocht om een eerlijke behandeling van en het verkrijgen van toegang tot gevangenen en om een rechtvaardige oplossing voor de legitieme belangen en wensen van de bevolking van Oost-Timor, dat internationaal niet wordt erkend als deel van Indonesië. Ook verleende de Commissie haar volledige steun aan de tripartiete onderhandelingen onder auspiciën van de Verenigde Naties.

Aangaande meer in het bijzonder de tragische gebeurtenissen van november 1991 gaven de Gemeenschap en haar lidstaten op 3 december 1991 een verklaring uit waarin het niet te rechtvaardigen optreden van de Indonesische strijdkrachten werd veroordeeld en werd aangedrongen op eerbiediging van de mensenrechten en de democratie. Op 13 februari 1992 werd door de Gemeenschap nog een verklaring afgelegd, waarin werd aangedrongen op verbetering van de mensenrechten op Oost-Timor en werd verzocht om eerlijke processen.

Wat het door het geachte Parlementslid vermelde individuele geval betreft, wijst de Commissie erop dat zij gewoonlijk gebruik maakt van haar beproefde kanalen om tezamen met de lidstaten uiting te geven aan haar bezorgdheid over individuele gevallen van wrede en ongerechtvaardigde behandeling.

De Commissie heeft de recente gebeurtenissen in het kader van de politieke ontwikkeling in Indonesië op de voet gevolgd en zal de Indonesische regering erop blijven wijzen dat zij instandhouding van de fundamentele vrijheden en de mensenrechten verwacht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1790/97 van Stephen Hughes (PSE) aan de Commissie (27 mei 1997)

Betreft: Bureau van de Europese Unie in Pretoria (Zuid-Afrika)

Organisaties die contacten onderhouden met het Bureau van de Europese Unie in Pretoria hebben bij mij hun beklag gemaakt over het aan chaos grenzende gebrek aan efficiency en organisatie aldaar.

Kan de Commissie deze zaak zo spoedig mogelijk onderzoeken met het doel het personeel ter plaatse extra middelen te verschaffen om ondernemers en particulieren in Zuid-Afrika op professionele wijze te kunnen assisteren bij hun contacten met de Europese Unie?

Kan zij mededelen of dit reeds is gebeurd of inderdaad zal gebeuren?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie (20 juni 1997)

De Commissie is van oordeel dat de delegatie van de Commissie in Zuid-Afrika sedert de oprichting in 1994 onder zware druk en met beperkte personele middelen, goed heeft gefunctioneerd. Tal van officiële bezoekers aan Zuid-Afrika hebben dit bevestigd. De delegatie is onder meer verantwoordelijk voor het beheer van het grootste samenwerkingsprogramma in Afrika (ieder jaar nieuwe betalingsverplichtingen ten bedrage van 125 miljoen ecu) alsmede de voortzetting van zo'n 700 projecten die vóór mei 1994 werden aangevangen, in het kader van het speciale programma voor de slachtoffers van apartheid. De delegatie bezit tevens belangrijke verantwoordelijkheden op het gebied van de politieke dialoog en economische samenwerking waaronder steun voor de onderhandelingen tussen Zuid-Afrika en de Unie.

Als gevolg hiervan moest de delegatie talrijke individuele verzoeken beantwoorden en kreeg zij te maken met een aanhoudende stroom van bezoeken die een enorme belasting vormen voor haar middelen.

Niettegenstaande de begrotings- en personele beperkingen waarmee de buitenlandse dienst van de Commissie te kampen hebben en de verzoeken voor herschikking van haar overzeese delegaties heeft de Commissie desalniettemin maatregelen genomen om haar delegatie in Pretoria te versterken. Daar zijn nu acht ambtenaren werkzaam die worden gesteund door gekwalificeerde en toegewijde plaatselijke staf. Na de versterking van de delegatie werd een proces van interne reorganisatie gestart, onder leiding van het hoofd van de delegatie om de toewijzing van taken tussen de personeelsleden te rationaliseren en de dagelijkse werkzaamheden van de delegatie te vergemakkelijken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1971/97 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (9 juni 1997)

Betreft: Aanleg te Rome van de metrolijn 'C' en de sneltram 'Casalletto/Largo Argentina'

Mevrouw Bjerregaard heeft op schriftelijke vraag E-1273/97 ((PB C 367 van 4.12.1997, blz. 109. )) namens de Commissie geantwoord dat beide kwesties die in deze vraag aan de orde komen, te weten de aanleg te Rome van de metrolijn 'C' en de sneltram 'Casalletto/Largo Argentina', vallen onder bijlage II van richtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40. )) betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten. Aangezien in Italië deze richtlijn nog niet is omgezet, heeft de Commissie in beide gevallen contact opgenomen met de Italiaanse autoriteiten.

Kan de Commissie toelichten tot welke Italiaanse autoriteiten zij zich heeft gewend en wat zij met hen heeft besproken?

Kan de Commissie mededelen wat de gesprekken hebben opgeleverd?

Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen ingeval de gemeente Rome richtlijn 85/337/EEG ook in de toekomst niet naleeft en doorgaat met de aanleg van de voornoemde projecten?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (14 juli 1997)

Het geachte parlementslid verwijst naar de projecten voor de aanleg van de tramlijn "Castelletto-Largo Argentina¨ en de metrolijn 'C' te Rome.

Deze projecten vallen onder bijlage II van richtlijn 85/337/EEG. Volgens artikel 2 van de richtlijn moeten alle projecten die een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben, met name gezien hun aard, omvang of ligging, worden onderworpen aan een beoordeling van die effecten. De projecten die behoren tot de in Bijlage II genoemde categorieën worden, wanneer de lidstaten dit op grond van hun kenmerken vereist achten, aan een beoordeling onderworpen.

De Commissie heeft de Italiaanse autoriteiten om informatie gevraagd over de toepassing van de bepalingen van richtlijn 85/337/EEG in het onderhavige geval. Zij heeft tot nu toe geen antwoord gekregen. De Commissie zal dus opnieuw stappen doen om de nodige informatie van de betreffende autoriteiten te verkrijgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1412/97 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (22 april 1997)

Betreft: Hogesnelheidstreinen in Lunghezza

In richtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40. )), onlangs gewijzigd door richtlijn 97/11/EG ((PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5. )), wordt bepaald dat voor de aanleg van spoorlijnen voor spoorverkeer over lange afstand (bijlage I) verplicht moet worden overgegaan (artikel 4) tot een milieu-effectbeoordeling overeenkomstig de artikelen 5 t/m 10.

Desondanks heeft de gemeente Rome samen met de regio Latium en het Iricav in januari 1996 een project uitgewerkt voor werkzaamheden aan de hogesnelheidslijn Rome-Napels in Lunghezza, dat in de gemeente Rome ligt.

In het kader van dit project hebben de bewoners van dit gebied geen inspraak gehad, ondanks het bepaalde in richtlijn 85/337.

Bovendien zij erop gewezen dat onder het project talrijke, bestaande gebouwen vallen, die op korte afstand van de hogesnelheidslijn staan in een gebied dat reeds zwaar wordt belast door de autosnelweg A-24 die Lunghezza precies doormidden deelt. Hierdoor is het duidelijk noodzakelijk dat de aanleg van de hogesnelheidslijn vergezeld gaat van een milieu-effectbeoordeling.

1. Wil de Commissie haar mening hierover te kennen geven?

2. Vindt de Commissie stappen bij de bevoegde Italiaanse autoriteiten noodzakelijk om de eerbiediging van het Gemeenschapsrecht te waarborgen?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (6 juni 1997)

De Commissie heeft in februari 1997 de Italiaanse autoriteiten reeds om inlichtingen gevraagd over de toepassing van Richtlijn 85/337/EEG ((PB L 175 van 5.7.1985. )) in het kader van de aanleg van de hogesnelheidstrein Rome-Napels ter hoogte van Lunghezza (gemeente Rome).
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1833/97 van Fernando Fernández Martín (PPE) aan de Commissie (21 mei 1997)

Betreft: Grondslagen van het beroep van de Commissie tegen het eindrapport van de WTO

Sinds de vaststelling van de GMO in de bananensector (verordening 404/93) ((PB L 47 van 25.2.1993, blz. 1. )) heeft deze marktordening veelvuldige protesten veroorzaakt in alle kringen onder gebruik van alle soorten middelen. Nog eens zij erop gewezen dat deze sector een dodelijke strijd levert en op dit ogenblik volledig is geparalyseerd, deze keer als gevolg van een klacht die bij de WTO door de VS, Ecuador, Guatemala, Honduras en Mexico werd ingediend.

Kan de Commissie mededelen of het eindrapport haar bekend was op 30 april j.l.? Op welke grondslagen zal de Europese Commissie haar beroep tegen genoemd rapport baseren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (17 juni 1997)

Het rapport van het panel van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) dat is ingesteld voor de communautaire bananenregeling, is op 22 mei 1997 aan de leden van de WTO meegedeeld. Vermoedelijk zal het in juni ter goedkeuring worden voorgelegd aan het orgaan voor geschillenbeslechting van de WTO. Bij die gelegenheid zal de Gemeenschap meedelen voornemens te zijn om tegen het rapport van het panel beroep aan te tekenen bij de beroepsinstantie van de WTO.

De Commissie is bezig met een zeer nauwgezet onderzoek van het rapport van het panel. Het zou voorbarig zijn om nu al aan te geven wat de grondslagen voor het beroep van de Gemeenschap zullen zijn. Het enige wat er hier nu over kan worden opgemerkt, is dat de Commissie zeer ontevreden is over de conclusies van het panel, niet alleen wat de meer specifieke bevindingen inzake de bananenregeling betreft, maar ook ten aanzien van de bredere consequenties van de uitleg die het panel heeft gegeven aan de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel en de WTO-bepalingen, en dat zij alles in het werk zal stellen om te bereiken dat aan deze aspecten aandacht wordt besteed door de beroepsinstantie van de WTO.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1241/97 van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie (8 april 1997)

Betreft: Compensatie voor inkomensverlies en steun aan de productie van gecertificeerd rijstzaad

De termijn voor de indiening van aanvragen voor compensatie van inkomensverlies overeenkomstig artikel 6 van verordening 3072/95 ((PB L 329 van 30.12.1995, blz. 18. )) verstrijkt op 30 april 1997. Ook de producenten van voor de productie van zaaizaad bestemde padie ("vermeerderaars¨) hebben het jaar daarop onder bepaalde voorwaarden recht op communautaire steun voor de productie van gecertificeerd zaaizaad (verordening 2358/71) ((PB L 246 van 5.11.1971, blz. 1. )). Kennelijk laat de huidige regeling een cumulatie van beide steunmaatregelen niet toe louter wegens de juridische formulering van de bepalingen.

1. Meent de Commissie dat er grondige redenen bestaan om een cumulatie van de twee steunmaatregelen te verbieden?

2. Zo ja, is de Commissie niet bevreesd voor een onmiddellijke stijging van de prijs van gecertificeerd zaaizaad als gevolg van het feit dat de vermeerderaar zich moet indekken tegen het risico dat hij zowel de compensatie voor inkomensverlies als de steun voor de productie van zaaizaad misloopt?

3. Is de Commissie zich bewust van het gevaar dat deze prijsstijging gepaard gaat met een daling van het gebruik van gecertificeerd zaaizaad met als gevolg een verlies aan rendabiliteit van de teelt en een afname van de met de productie samenhangende kosten, hetgeen dan weer zal leiden tot kwaliteitsvermindering, wat volkomen haaks staat op de kwaliteitspolitiek die de Gemeenschap nastreeft en een hoeksteen is van de hervorming zelf?

4. Vindt de Commissie het niet nuttig, ja zelfs absoluut noodzakelijk om, met het oog op de aanstaande termijn van 30 april, klaarheid te scheppen om te voorkomen dat de betrokken producenten en sectoren worden benadeeld?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (20 mei 1997)

De bij Verordening (EG) nr. 3072/95 ingevoerde hervorming van de rijstsector heeft geen betrekking op rijst voor zaaidoeleinden, daar deze rijst niet onder de gemeenschappelijke ordening van de rijstmarkt valt. Het compensatiebedrag dat in verband met de verlaging van de interventieprijs wordt toegekend, geldt dus niet voor de oppervlakte die voor de productie van voor zaaidoeleinden bestemde rijst wordt gebruikt.

Voor de productie van zaaizaad wordt in het kader van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector zaaizaad specifieke steun verleend.

Het probleem van de cumulatie van het compensatiebedrag met de specifieke steun voor de productie van zaaizaad wordt door de Commissie onderzocht. Daarbij houdt zij rekening met het mogelijke effect van deze maatregel op de zaaizaadmarkt, en meer in het algemeen op de rijstmarkt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1855/97 van Joaquín Sisó Cruellas (PPE) aan de Commissie (30 mei 1997)

Betreft: Overheidssteun

In haar vijfde verslag over de toekenning van overheidssteun toont de Commissie zich ongerust over de ontwikkelingen ter zake. Uit dit verslag blijkt dat de overheidssteun niet alleen niet in omvang afneemt, maar in vier lidstaten zelfs is toegenomen. Daarbij komt dat precies de rijkste en machtigste landen het leeuwendeel van de overheidssteun toekennen, hetgeen niet alleen tot concurrentievervalsing leidt, maar ook een negatieve weerslag heeft op de economische samenhang, aangezien met name de landen met een economische achterstand het minst op steun kunnen rekenen. De Commissie wil hiertegen optreden door de controles te versterken, de voorwaarden voor het verlenen van toestemming aan te scherpen en van de lidstaten te verlangen dat ze een tijdschema voor de inkrimping van de overheidssteun uitwerken.

Kan de Commissie concreet aangeven welke maatregelen zij zal treffen om aan deze situatie het hoofd te bieden?

Antwoord van de heer Van Miert namens de Commissie (30 juni 1997)

In haar conclusies van het vijfde Verslag inzake steunmaatregelen van de lidstaten ((Doc. COM (97)170 def. )) heeft de Commissie haar bezorgdheid uitgesproken over het nog altijd algemeen hoge niveau van steun die aan de industrie wordt toegekend en over de gevaren van de huidige ontwikkelingen voor de cohesie.

De Commissie heeft reeds meerdere malen te kennen gegeven voornemens te zijn de regelgeving inzake steunmaatregelen strikter toe te passen. Het groeiend aantal negatieve besluiten en terugvorderingen getuigt inderdaad reeds van een aangescherpt toezicht. Ook is een nieuw ontwerp in voorbereiding voor richtsnoeren betreffende regionale steunmaatregelen dat een vermindering van de steunintensiteit van de onderhavige maatregelen beoogt. Bovendien heeft de Commissie ook de intentie striktere regels vast te stellen voor onderzoek van reddings- en herstructureringssteun voor ondernemingen in moeilijkheden. Ten slotte lijkt het nodig dat de Commissie een groter deel van haar middelen besteedt aan onderzoek van de belangrijkste en meest concurrentievervalsende ad hoc-steungevallen, gezien de aanzienlijke toename ervan. Daartoe bereidt zij een zogenaamd multisectorale ontwerp-kaderregeling voor waarin de onderzoekscriteria voor deze steungevallen zullen worden bepaald. Tenslotte zou een ontwerpverordening op grond van artikel 94 van het EG-Verdrag -waardoor de Commissie de procedures zou kunnen vereenvoudigen door bepaalde steuncategorieën van de aanmeldingsplicht vrij te stellen- het mogelijk maken een gedeelte van de middelen vrij te maken en bijgevolg in dit kader eveneens een belangrijke rol kunnen spelen.

Ondanks de inspanningen die de Commissie bereid is te doen, is niettemin duidelijk dat ze alleen niet over voldoende actiemiddelen beschikt om het steunvolume te verlagen en de kloof tussen de cohesie-lidstaten en de andere landen te verkleinen. De haalbaarheid van deze doelstelling hangt vooral af van de bereidheid van de lidstaten. Natuurlijk zal de Commissie elke vorm van samenspraak en elk initiatief op dit terrein ondersteunen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1507/97 van Gianni Tamino (V) aan de Commissie (30 april 1997)

Betreft: Minimumnormen ter bescherming van varkens - richtlijn 91/630/EEG

In het Italiaanse decreet nr. 534 van 30 december 1992 ter uitvoering van richtlijn 91/630/EEG ((PB L 340 van 11.12.1991, blz. 33. )) tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van varkens wordt in artikel 6, lid 2 bepaald dat het Ministerie van Volksgezondheid om de twee jaar en voor het eerst vóór 30 april 1996 de Commissie vóór de laatste werkdag van april in kennis stelt van de resultaten van de inspecties die in de voorafgaande twee jaren overeenkomstig dit artikel zijn verricht, met een opgave van het aantal uitgevoerde inspecties en het aantal bedrijven op Italiaans grondgebied.

Kan de Commissie de door het Ministerie van Volksgezondheid ter hand gestelde resultaten van de in Italië verrichte inspecties bekendmaken?

Kan zij tevens mededelen wat de resultaten van eventuele inspecties zijn, die door deskundigen van de Commissie zelf op Italiaans grondgebied - ook inzake de invoer van voor Italiaanse fokkers bestemde varkens - zijn verricht?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (2 juli 1997)

Krachtens artikel 7, lid 3, van Richtlijn 91/630/EEG van de Raad tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van varkens moeten de lidstaten de Commissie informeren over de resultaten van de op grond van dat artikel verrichte inspecties. Italië heeft dit vooralsnog niet gedaan. De Commissie heeft Italië nogmaals op deze verplichting gewezen en zal, tenzij in de nabije toekomst alsnog aan deze verplichting worden voldaan, de inbreukprocedure van artikel 169 van het EG-Verdrag inleiden.

De controles door veterinaire deskundigen van de Commissie waarin artikel 9 van de genoemde richtlijn voorziet, hebben vooralsnog niet plaatsgevonden. Richtlijn 91/630/EEG bevat geen specifieke bepalingen met betrekking tot ingevoerde varkens.

Het welzijn van deze dieren tijdens het vervoer valt echter wel binnen de werkingssfeer van Richtlijn 91/628/EEG ((PB L 340 van 11.12.1991. )). In 1995 heeft de Commissie een inspectiebezoek aan Italië gebracht om de naleving van Richtlijn 91/628/EEG te controleren en aan de Italiaanse autoriteiten zijn toen bepaalde aanbevelingen gedaan.

Het vervoer van varkens van het land van uitvoer naar de plaats van bestemming bleek meestal niet meer dan 24 uur te duren. Wel werd in 1995 geconstateerd dat bij een aantal transporten van varkens uit Nederland of België naar Zuid-Italië of naar Griekenland via Italië waarmee een reistijd van meer dan 24 uur was gemoeid, onvoldoende voorzieningen waren getroffen om de dieren te voederen en te drenken. De Commissie blijft de situatie in het oog houden in het licht van de wijzigingen die in de richtlijn zijn aangebracht met betrekking tot de reistijd, het voederen en drenken en de voorgeschreven rust.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1930/97 van Salvador Garriga Polledo (PPE) aan de Commissie (4 juni 1997)

Betreft: Structuurfondsen

Kan de Commissie meedelen welke procedure wordt toegepast voor de niet-afgewikkelde verplichtingen betreffende de structuurfondsen aan het eind van de lopende programmeringsperiode (1994-1999)?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (15 juli 1997)

Betalingen met betrekking tot verplichtingen uit de huidige programmeringsperiode zullen ook na 1999 nog worden uitgevoerd. De Commissie beantwoordt door de lidstaten ingediende verzoeken om betaling naargelang de programma's verder ten uitvoer worden gelegd. Het tempo waarmee aangegane verplichtingen worden afgewikkeld hangt derhalve vooral van de lidstaten af.

In de besluiten tot het verlenen van steun zijn uiterste termijnen voor de afrekening aangegeven. Op verzoek kunnen deze per geval worden verlengd, indien daar gegronde redenen voor bestaan.

Voor de structuurfondsen wordt bij nieuwe verplichtingen normaal onmiddellijk een voorschot van 50 % betaald. De rest wordt een niet-afgewikkelde verplichting. Verdere betalingen kunnen enkel worden uitgevoerd naarmate de tenuitvoerlegging vordert.

Aangezien het aantal verplichtingen stijgt, zal noodzakelijk ook het bedrag aan niet-afgewikkelde verplichtingen stijgen. Deze stijging kan eigenlijk op zichzelf niet als een probleem worden beschouwd. Het is integendeel nogal vanzelfsprekend dat dit bedrag tijdens de programmeringsperiode stijgt.