ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3810/97 van Luciana Castellina (GUE/NGL) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: Verplichtingen van de Baltische landen met betrekking tot de communautaire wetgeving in de audiovisuele sector

De Baltische landen onderhandelen momenteel over toetreding tot de WTO (Wereldhandelsorganisatie) en moeten uit dien hoofde nauwkeurig hun eventuele verplichtingen ten aanzien van de audiovisuele sector omschrijven.

Kan de Commissie, in overweging nemende dat de Baltische landen door associatieovereenkomsten met de Unie verbonden zijn en dat zij eveneens streven naar toetreding tot de Unie, inlichtingen verschaffen over de richtsnoeren die deze landen aanhouden ten aanzien van deze gevoelige sector en is zij niet van mening dat zij het standpunt moeten steunen dat de Gemeenschap in de WTO inneemt; dit standpunt houdt o.a. in dat er geen verplichtingen per sector bestaan en dat wordt afgeweken van de meest begunstigde natie-clausule?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie (16 december 1997)

De onderhandelingen over de toetreding van Letland, Estland en Litouwen tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO) zijn nog steeds aan de gang. De verzoeken van de Gemeenschap aan die landen in het kader van de Algemene Overeenkomst inzake de handel in diensten (GATS) zijn toegespitst op de noodzaak om te komen tot een evenwicht tussen enerzijds een sterke mate van liberalisering en anderzijds de compatibiliteit tussen de specifieke verbintenissen die deze landen zullen aangaan en de verbintenissen die de Gemeenschap voor iedere dienstensector heeft aangegaan als gevolg van de Uruguay-Ronde en de daaropvolgende WTO-onderhandelingen. Deze gedragslijn sluit aan bij de associatieovereenkomsten die tussen de Gemeenschap en elk van die drie landen bestaan en ook bij hun mogelijke toetreding tot de Gemeenschap.

Dit streven naar compatibiliteit is door de Gemeenschap eveneens gevolgd in verband met audiovisuele diensten. Dienovereenkomstig hebben de drie Baltische landen ernaar gestreefd de audiovisuele diensten in hun toetredingsaanvragen op dezelfde wijze te behandelen als de Gemeenschap in haar eigen WTO-verbintenissenschema, d.w.z. er komen geen verbintenissen inzake specifieke markttoegang of nationale behandeling voor audiovisuele diensten, en er gelden een aantal vrijstellingen van de meestbegunstigingsregel van GATS teneinde Europese werken en sommige Europese programma's zoals MEDIA te beschermen. Tot nog toe hebben Estland, Litouwen en Letland alle drie te kennen gegeven dat zij deze aanpak zullen toepassen in hun toetredingsvoorstellen waarover thans binnen de WTO wordt onderhandeld.

Sommige handelspartners hebben de Baltische landen verzocht verbintenissen inzake audiovisuele diensten aan te gaan en af te stappen van de vrijstelling van de meestbegunstigingsregel. Voor zover de Commissie bekend, verzetten Letland, Estland en Litouwen zich evenwel tegen deze verzoeken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3758/97 van Jens-Peter Bonde (I-EDN) aan de Commissie (21 november 1997)

Betreft: Duurzame maat van schol

Kan de Commissie toelichten in hoeverre het duurzaam is de maat van schol te verkleinen van 27 tot 22 cm?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie (7 januari 1998)

In haar voorstel voor een verordening van de Raad houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden ((PB C 292 van 4.10.1996. )), heeft de Commissie voorgesteld om de minimummaat voor schol te verkleinen van 27 cm tot 17 cm.

De nieuwe voorstellen van de Commissie voor minimummaten van mariene organismen zijn gebaseerd op een aantal overwegingen: het op elkaar afstemmen van gebruikte maaswijdte en minimummaat, de commerciële aspecten van de aanlanding van ondermaatse vis en het voorkomen van gerichte visserij op ondermaatse vis met netten met te kleine mazen. Wat schol betreft, was de voornaamste beweegreden van de Commissie bij het formuleren van dit voorstel, ervoor te zorgen dat de overwegend toegepaste maaswijdte strookt met de geldende minimummaat.

Om verschillende redenen was de Raad niet in staat om dit voorstel aan te nemen en besloot hij de minimummaat te verkleinen van 27 cm tot 22 cm.

Omdat met deze minimummaat een redelijke mate van overeenstemming met de maaswijdten voor de scholvangst behouden blijft, was dit compromis voor de Commissie aanvaardbaar.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3690/97 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: Juridische bescherming van investeringen op Cuba

Bieden de onderhandelingen en akkoorden tussen de Commissie en de Amerikaanse regering aan bedrijven die op Cuba hebben geïnvesteerd, de zekerheid dat zij nu en in de toekomst ongemoeid zullen worden gelaten?

Bieden deze onderhandelingen en akkoorden over de Helms-Burton-wet garanties voor de juridische bescherming van deze investeringen op Cuba?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3686/97, E-3687/97, E-3688/97, E-3689/97 en E-3690/97 van Sir Leon Brittan namens de Commissie (19 december 1997)

De overeenkomst met de Verenigde Staten is niet onevenwichtig. De Commissie heeft een WTO-panelprocedure tegen de Helms-Burton-wet ingeleid. Zij is van mening dat deze wet het internationale recht schendt, aangezien zij beïnvloeding beoogt (of het effect heeft van het beïnvloeden) van het gedrag van ondernemingen uit de Gemeenschap wegens hun betrekkingen met Cuba. De tussen de Gemeenschap en de VS over de Helms-Burton-wet en de D'Amato-wet bereikte overeenstemming van 11 april 1997, waarin de Gemeenschap ermee instemde haar WT0-zaak ten aanzien van eerstgenoemde wet op te schorten, roept op tot de uitwerking van disciplines die "de verwerving in de toekomst verbieden en ontmoedigen van investeringen die door een Staat zijn onteigend of genationaliseerd¨. Voorts roept de overeenkomst parallel hiermee eveneens op tot samenwerking tussen de Gemeenschap en de VS ten einde via overeengekomen beginselen de kwestie van met elkaar in strijd zijnde jurisdicties en secundaire boycots aan te pakken en op te lossen. Er zij op gewezen dat de besprekingen tussen de Gemeenschap en de VS op dit punt gelijklopen met de besprekingen over investeringsdisciplines. In deze besprekingen houdt men zich thans bezig met het zoeken naar een aanvaardbaar compromis dat zal zorgen voor een ontheffing in het kader van titel IV van de Helms-Burton-wet waardoor de extraterritoriale effecten van deze wet worden geneutraliseerd.

Voorts maakte de Gemeenschap duidelijk dat er geen sprake kan zijn van beslechting van de geschillen betreffende de Helms-Burton-wet, voordat de Verenigde Staten ondernemingen uit de Gemeenschap eveneens ontheffing hebben verleend in het kader van de D'Amato-wet.

De Gemeenschap heeft zich alle rechten op hervatting van de WTO-panelprocedure of het inleiden van nieuwe procedures voorbehouden, indien er krachtens de Helms-Burton- of de D'Amato-wetten maatregelen worden genomen tegen ondernemingen uit de Gemeenschap als gevolg van het niet-toekennen of het niet-continueren van ontheffingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 4054/97 van Bartho PRONK aan de Commissie. Netto-betaling Nederland in 1997



Publicatieblad Nr. C 196 van 22/06/1998 blz. 0069



SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4054/97 van Bartho Pronk (PPE) aan de Commissie (15 december 1997) Betreft: Netto-betaling Nederland in 1997 Wat zal naar verwachting de netto-bijdrage zijn van Nederland aan de begroting van de Europese Unie in 1997? Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (19 januari 1998) De Commissie stelt geen ramingen op van begrotingssaldi, dat wil zeggen van het verschil tussen de bijdragen van de lidstaten aan de EU-begroting en de financiële middelen die zij uit de EU-begroting ontvangen. Bijgevolg zijn geen gegevens beschikbaar over de netto-bijdrage van Nederland in 1997, waarom het geachte Parlementslid verzoekt. De redenen voor het standpunt van de Commissie in deze kwestie worden gedetailleerd besproken in een document dat de Commissie aan de Ecofin-Raad van 13 oktober 1997 heeft voorgelegd. Dit document is getiteld "Begrotingsbijdragen, EU-uitgaven, begrotingssaldi en relatieve welvaart van de lidstaten¨ en kan thans op de www-site "Europa¨ in de 11 officiële talen worden geraadpleegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3949/97 van James Nicholson (I-EDN) aan de Commissie (12 december 1997)

Betreft: Gewetensbezwaarden in Griekenland

Hoewel onlangs in Griekenland een wet van kracht is geworden waarbij dienstweigering wegens gewetensbezwaren wordt erkend, beweren belangengroeperingen dat er in de praktijk nog steeds sprake is van discriminatie, aangezien personen die momenteel wegens hun pacifistische overtuiging in hechtenis verkeren, nog niet in vrijheid zijn gesteld. Tevens wordt beweerd dat de nieuwe wet (2510/97) geen rekening houdt met zaken als het ontstaan van gewetensbezwaren tijdens de periode van de militaire dienst.

Wat is het standpunt van de Commissie inzake de Griekse dienstplichtwet waar deze de kwestie van de gewetensbezwaren regelt?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (16 januari 1998)

Het geachte Parlementslid zij verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-868/96 van de heer Gianni Tamino en anderen ((PB C 280 van 25.9.1996. )).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4174/97 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie (21 januari 1998)

Betreft: Cohesie- en cultuurbeleid

Kan de Commissie informatie verstrekken over de culturele projecten die tijdens de huidige programmeringsperiode (1994-1999) in het kader van de Structuurfondsen worden gecofinancierd, met opgave van het land, de regionale doelstelling in het kader waarvan het project wordt uitgevoerd, alsmede de totale kosten van de uitvoering en de communautaire cofinanciering?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-4173/97 en E-4174/97 van mevroux Wulf-Mathies namens de Commissie (9 maart 1998)

Het door de geachte afgevaardigde genoemde bedrag is gebaseerd op een schatting door externe adviseurs in opdracht van de Commissie. Zoals in de mededeling vermeld staat, zijn alle bedragen die betrekking hebben op culturele activiteiten slechts schattingen. Er dient dan ook behoedzaam mee te worden omgesprongen. Met name is het bijzonder moeilijk om de culturele aspecten van de programma's te bepalen, omdat deze vaak bij andere rubrieken, zoals toerisme, midden- en kleinbedrijf (MKB) of opleiding zijn ondergebracht.

Aangezien de lidstaten zelf verantwoordelijk zijn voor de goedkeuring en de uitvoering van de projecten in het kader van uit de structuurfondsen gefinancierde programma's, wordt de Commissie niet systematisch op de hoogte gebracht van de culturele projecten. De mededeling bevat evenwel een aantal interessante voorbeelden van een innovatieve integratie van cultuur in de regionale ontwikkeling en het creëren van werkgelegenheid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4047/97 van Antonio Tajani (UPE) en Claudio Azzolini (UPE) aan de Raad (15 januari 1998)

Betreft: Autonomie Bank van Italië

De toekomstige Europese Centrale Bank zal berusten op de onafhankelijkheid en autonomie van de centrale banken die steeds meer moeten worden beschermd tegen de inmenging van de politieke macht.

Kan de Raad mededelen,

of hij op de hoogte is van de onrechtmatige druk die de Italiaanse regering en de fracties van de meerderheid uitoefenen, zoals uitgebreid in de pers is bericht, op Antonio Fazio, president van de Bank van Italië, om hem ertoe te brengen de officiële rentetarieven te verlagen,

of de Italiaanse regering hem ooit de mogelijkheid heeft doen blijken dat Antonio Fazio binnenkort wordt vervangen door exponenten van de Bank van Italië die dichter bij de huidige meerderheid in de regering staan,

of hij niet vindt dat soortgelijke initiatieven de autonomie van de Bank van Italië schaden en de deelneming en vervolgens de handhaving van Italië in de Europese gemeenschappelijke munt op losse schroeven stellen,

hoe hij de mening van president Fazio beoordeelt dat, om deel te kunnen uitmaken van de gemeenschappelijke munt, structuurhervormingen en een vermindering van de belastingdruk absoluut noodzakelijk zijn?

Antwoord (30 maart 1998)

De Raad wenst geen standpunt in te nemen ten aanzien van de beweringen waarop de Geachte Parlementsleden in hun vraag zinspelen.

De Raad geeft toe dat de lidstaten, om toe te treden tot de gemeenschappelijke munt, belangrijke structuurhervormingen moeten doorvoeren. Sommige van die hervormingen zijn reeds verwezenlijkt, aan andere wordt nog gewerkt.

Wat meer bepaald de situatie in Italië betreft, wijst de Raad erop dat hij het convergentieprogramma van Italië voor de periode 1998-2000 tijdens zijn zitting van 7 juli 1997 en de begroting van dat land voor 1998 tijdens zijn zitting van 19 januari 1998 besproken heeft. De resultaten van zijn beraadslagingen zijn openbaar gemaakt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3497/97 van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie (10 november 1997)

Betreft: Uitbreiding van de Via Egnatia

De Via Egnatia behoort tot de transeuropese netwerken; de aanleg ervan wordt reeds medegefinancierd door de EU en de Europese Investeringsbank. De verticale assen die diverse hoofdsteden op de Balkan verbinden, vormen een project waartoe reeds besloten is en dat van buitengewoon belang wordt geacht. Uitbreiding van de Via Egnatia tot Istanbul zou een nieuwe dimensie aan het netwerk geven.

Acht de Commissie een dergelijk idee zinvol? Zou de EU een dergelijk project kunnen medefinancieren en samen met de Europese Investeringsbank plannen daartoe aan een nader onderzoek onderwerpen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (19 december 1997)

De Via Egnatia is door de Gemeenschap aangeduid als een prioritair project in het kader van het Trans-Europese vervoersnetwerk. De weg is ook aangesloten op de pan-Europese vervoerscorridors zoals werd onderschreven ter gelegenheid van de tweede conferentie over het pan-Europees vervoer op Kreta in 1994 en is aangepast door de derde conferentie in Helsinki in 1997. Er zijn ook verbindingen met de Balkan. Twee takken van corridor X sluiten aan op de Via Egnatia, één naar Thessaloniki en de andere in zuidelijke richting vanaf Florina. De corridors IV en IX lopen beide door Ormenio - de eerste naar Edirne en vervolgens naar Istanbul en de laatstgenoemde in zuidelijke richting naar Alexandroupoli.

Aangezien de Via Egnatia tot Ormenio doorloopt en corridor IV van Ormenio naar Istanbul is op het niveau van het pan-Europese vervoersinfrastructuurontwikkelingsplan reeds rekening gehouden.

Het is juist dat een eventuele uitbreiding van de Via Egnatia naar Istanbul (met een directe verbinding van Kipi naar Istanbul, vergelijkbaar met die van de oude Via Egnatia) een directe verbinding met Istanbul tot stand brengt, waarbij corridor IV wordt vermeden. Een dergelijke uitbreiding van de Via Egnatia zou echter volledig op Turks grondgebied komen te liggen, waarbij de verantwoordelijkheid voor de ontwikkeling daarvan, met inbegrip van een eventuele medefinanciering door financiële instellingen, onder de verantwoordelijkheid van de Turkse autoriteiten valt. Mochten verscheidene landen rond de Zwarte Zee belangstelling hebben voor de uitbreiding, dan zou een en ander kunnen worden besproken in het kader van het pan-Europese-transportgebied rond de Zwarte Zee, waarbij de ontwikkeling van een multimodaal vervoersnetwerk rond de Zwarte Zee in het vooruitzicht is gesteld.

Volgens de huidige financiële vooruitzichten voor 1994-1999 is er in de Gemeenschap geen cofinanciering voor de uitbreiding van de Via Egnatia naar Istanbul gepland. De uitvoerbaarheid van het project kan wellicht in de toekomst worden onderzocht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3203/97 van Maartje van Putten (PSE) aan de Commissie (16 oktober 1997)

Betreft: Gevolgen nieuwe chocoladerichtlijn voor ontwikkelingslanden

De Raad van ministers van Ontwikkelingssamenwerking heeft de Commissie enkele malen verzocht een studie te verrrichten naar de economische gevolgen voor cacaoproducenten van het Commissievoorstel voor een nieuwe richtlijn inzake chocolade.

1. Klopt de informatie, op 10 september jl. door de Nederlandse minister van Ontwikkelingssamenwerking verstrekt aan het Nederlands parlement, dat de Commissie tot op heden niet op dat verzoek is ingegaan?

2. Kan de Commissie aangeven waarom op dat verzoek niet is ingegaan?

3. Is de Commissie voornemens een dergelijke studie alsnog te laten verrichten?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (26 november 1997)

De Comissie bevestigt hetgeen zij reeds heeft verklaard in haar antwoord op schriftelijke vraag P-1864/97 van mevrouw Thyssen ((PB C 45 van 10.2.1998, blz. 114. )), namelijk dat zij externe deskundigen opdracht heeft gegeven om een objectieve studie te maken van het effect op de economie van Kameroen van de voorgestelde cacao- en chocoladerichtlijn, die momenteel bij het Parlement en de Raad in studie is. De Commissie hoopt daarmee een wezenlijk hulpmiddel aan te reiken om het effect van het richtlijnvoorstel zo nauwkeurig mogelijk te kunnen evalueren.

De Commissie heeft onlangs de nader uitgewerkte bevindingen van de door haar gevraagde studie ontvangen. De studie is inmiddels afgerond en kan binnenkort worden verspreid.

De conclusies van de studie kunnen bij uitbreiding ook gelden voor andere cacaoproducerende landen, vooral van Afrika, het Caraïbische gebied en de Stille Oceaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3715/97 van Heidi Hautala (V) aan de Commissie (12 november 1997)

Betreft: Ontvoeringen van kinderen

Het komt in de lidstaten van de EU regelmatig voor dat na een scheiding of een andere breuk in een relatie kinderen worden gekidnapt en meegenomen naar een ander land. Optreden door autoriteiten van de lidstaten wordt vooral bemoeilijkt indien de kinderen worden meegenomen naar een land waar de wet bepaalt dat de vader en zijn familie de ouderlijke macht bezitten.

Er is weinig informatie over ontvoeringen van kinderen en de lidstaten van de EU wisselen geen ervaringen uit op het gebied van het terughalen van kinderen. Heeft de Commissie stappen ondernomen om onderzoek te verrichten naar ontvoeringen van kinderen? Houdt de Commissie zich op de hoogte van de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Den Haag? Hoe wordt het belang van het kind ingeschat, indien blijkt dat naleving van het Verdrag van Den Haag meer nadelen dan voordelen voor het kind oplevert?

Antwoord van mevrouw Gradin namens de Commissie (5 december 1997)

De repatriëring van kinderen die het slachtoffer zijn van dit soort ontvoeringen is geregeld bij het Verdrag van Den Haag van 1980, dat door een zeer groot aantal staten is geratificeerd, waaronder vrijwel alle lidstaten, en door het Verdrag van Luxemburg van 1980, dat eveneens door verschillende lidstaten is geratificeerd. Deze verdragen bepalen onder meer dat centrale autoriteiten moeten worden aangewezen die de aan hen voorgelegde gevallen van ontvoering of niet-terugkeer van kinderen moeten onderzoeken en regelen.

De follow-up van het Verdrag van Den Haag van 1980 wordt verzorgd door de Conferentie van Den Haag, die regelmatig vergaderingen van de centrale autoriteiten organiseert om de praktische werking van het verdrag te verbeteren. De Commissie wordt door de Conferentie van Den Haag bij de besprekingen betrokken.

In artikel 13 van het Verdrag van Den Haag is bepaald dat de terugkeer van een kind kan worden geweigerd, in het bijzonder wanneer "er een ernstig risico bestaat dat het kind door zijn terugkeer wordt blootgesteld aan een lichamelijk of geestelijk gevaar, dan wel op enigerlei andere wijze in een ondraaglijke toestand wordt gebracht¨. Voorts is bepaald dat de terugkeer eventueel kan worden geweigerd als het kind zich verzet tegen zijn terugkeer en "een leeftijd en mate van rijpheid heeft bereikt, die rechtvaardigt dat met zijn mening rekening wordt gehouden¨. Het is dus aan de nationale autoriteit die over het terugkeerverzoek moet beslissen, om soeverein en in het belang van het kind te beoordelen of de terugkeer al dan niet moet worden gelast.

De Commissie overweegt geen bijzondere initiatieven met betrekking tot de ontvoering van kinderen door een van de ouders of een lid van de familie bij het verbreken van de huwelijksband.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3572/97 van Leonie van Bladel (UPE) aan de Raad (17 november 1997)

Betreft: Maatregelen inzake opsporing en inbeslagneming van gestolen motorvoertuigen uit de EU in landen die deel uitmaken van ex-Joegoslavië

1. Is de Raad bekend met het feit dat op grote schaal in landen van de Europese Unie motorvoertuigen van autoverhuurbedrijven, als wel van particulieren, worden gestolen om vervolgens naar de landen die deel uitmaken van ex-Joegoslavië te worden uitgevoerd en vervolgens daar ter plekke worden verhandeld?

2. Heeft de Raad kennis genomen van het feit dat in Bosnië gestolen huurauto's van een Nederlands autoverhuurbedrijf door agenten van de Nederlandse Marechaussee zijn gesignaleerd en dat deze gestolen huurauto's daar ter plekke illegaal op de openbare weg deelnemen aan het verkeer met zowel de reclame van het verhuurbedrijf als wel de originele Nederlandse kentekenplaten?

3. Kan de Raad aangeven welke maatregelen binnen de Europese Unie kunnen worden genomen teneinde een halt toe te roepen aan deze situatie?

4. Kan de Raad aangeven op welke wijze de opsporing en inbeslagneming door Justitie kan geschieden van de illegaal in de landen die deel uitmaken van ex-Joegoslavië rondrijdende motorvoertuigen die afkomstig zijn van diefstal in de lidstaten van de Europese Unie?

5. Ziet de Raad mogelijkheden om, in nauwe samenwerking met de diverse overheden van de landen die deel uitmaken van ex-Joegoslavië, te komen tot een adequate opsporing en inbeslagneming van gestolen motorvoertuigen die eigendom zijn van autoverhuurbedrijven en/of van particulieren uit landen van de Europese Unie?

Antwoord (26 januari 1998)

De Raad is zich ten volle bewust van de problemen die het geachte parlementslid aan de orde stelt. Het Voorzitterschap heeft in oktober 1997 een seminar georganiseerd voor deskundigen inzake gestolen voertuigen van de lidstaten van de Europese Unie, de Europese Commissie, de landen van Midden- en Oost-Europa, de Baltische staten, de EDE/Europol, Interpol en de VN, die besproken hebben welke maatregelen er genomen moeten worden om de problematiek van de handel in gestolen voertuigen het hoofd te bieden. Deze deskundigen namen met belangstelling nota van het actieplan van de EDE/Europol, die, overeenkomstig het gemeenschappelijk optreden van 10 maart 1995 ((PB L 62 van 20.03.1995, blz. 1. )), belast is met de uitwisseling en analyse van gegevens en inlichtingen betreffende de illegale handel in motorvoertuigen.

De Raad is ervan overtuigd dat de inwerkingtreding van het Europol-Verdrag, een strengere controle op de registratie van gebruikte motorvoertuigen, de uitwisseling tussen registratie- en politiediensten van gegevens die in de verschillende gegevensbanken over motorvoertuigen zijn opgeslagen, en de sluiting van bi- of multilaterale overeenkomsten voor de teruggave van gestolen voertuigen kracht zullen bijzetten aan de bestrijding van de illegale handel in motorvoertuigen.