SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3155/00

van Francesco Speroni (TDI) aan de Commissie

(2 oktober 2000)

Betreft: Erkenning van onbewerkte Italiaanse natuurhoning als gegarandeerde traditionele specialiteit

In 1994 is de documentatie over onbewerkte natuurhoning uitgewerkt met als doel de verkrijging van de registratie als genoemd in verordening (EG) nr. 2082/92(1). Bij het dossier is volgens de voorschriften een verzoek gevoegd om registratie als GTS en dit alles is toegestuurd aan de minister van Landbouw, die op zijn beurt op 8 september 1995 het dossier aan de Commissie heeft doen toekomen. Het eerste positieve antwoord van Directoraat-generaal VI is pas begin 1997 gekomen, waarna het dossier is overgedragen aan DG III, dat toen bevoegd was voor de sector honing. Na herhaalde verzoeken om uitsluitsel brengt DG III eind augustus 1999 tenslotte positief advies uit. Commissievoorzitter Prodi stelt in een schrijven van 28 maart 2000 aan enkele Italiaanse parlementsleden dat hij verheugd was hen mede te delen dat de behandeling van het dossier was afgesloten en dat het verzoek tot registratie zeer binnenkort in het Publicatieblad zou verschijnen. Vervolgens stelt in september daarna Commissaris voor landbouw Fischler daarentegen dat het verzoek tot registratie van onbewerkte natuurhoning in het Publicatieblad zal verschijnen zodra de Raad de nieuwe richtlijn over honing definitief zal hebben goedgekeurd.

Kan de Commissie derhalve de volgende vragen beantwoorden:

- Om welke redenen hebben Voorzitter Prodi en Commissaris Fischler dergelijke strijdige verklaringen afgegeven, waarmee zij de Italiaanse producenten ernstig hebben verontrust en het publieke imago van de Commissie hebben ondermijnd?

- Wat zijn de redenen voor de vertraging met de toekenning van de registratie als GTS voor Italiaanse onbewerkte natuurhoning?

- Zijn er dwingende juridische redenen aan te wijzen waarom de Commissie gehouden zou zijn de toekenning van de kwalificatie GTS uit te stellen en afhankelijk te maken van de goedkeuring van de nieuwe richtlijn over honing, of wordt deze keuze uitsluitend bepaald door politieke wenselijkheid of druk?

- Wat is het standpunt ten opzichte van de voortdurende druk die wordt uitgeoefend door de grote levensmiddelenbedrijven om elke kenmerking als typisch product met eigen identiteit voor Italiaanse honing te voorkomen?

(1) PB L 208 van 24.7.1992, blz. 9.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 oktober 2000)

De miele vergine integrale (MVI) is tot nog toe niet als specialiteit (GTS) in de zin van Verordening (EEG) nr. 2082/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de specificiteitscertificering voor landbouwproducten en levensmiddelen erkend omdat de Commissie de registratieaanvraag niet als in overeenstemming met de geldende voorschriften kon beschouwen. Volgens de desbetreffende richtlijn kunnen benamingen immers niet worden aangevuld met vermeldingen die betrekking hebben op specifieke kwaliteitscriteria. De nog niet door de Raad goedgekeurde wijzigingsrichtlijn voorziet daarentegen wel in deze mogelijkheid. Daar komt nog bij dat sommige elementen in het productiedossier (bijvoorbeeld de totale zuurgraad) niet voldeden aan de in de oude honingrichtlijn gestelde eisen. Ook is de Italiaanse autoriteiten om een nadere toelichting over sommige elementen van het productdossier verzocht.

Een en ander heeft tot steeds meer vertraging geleid, maar nu komt een oplossing in het zicht mede dankzij het feit dat in mei 2000 in de Raad overeenstemming over de wijziging van de honingrichtlijn is bereikt.

Momenteel wordt gewacht op het advies van het Parlement. Op basis daarvan zal de Raad dan de gewijzigde tekst van de richtlijn kunnen vaststellen. Die nieuwe tekst zal de benaming miele vergine integrale (MVI) mogelijk maken, zodat de procedure om het specifieke karakter van deze honing te erkennen tot een goed einde zal kunnen worden gebracht.