ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3437/98

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(24 november 1998)

Betreft: Vuilophaaldienst in Rome

In de afgelopen maanden is er onenigheid ontstaan tussen burgers en de gemeente Rome, alsmede het bedrijf AMA, dat zorgt voor de vuilophaling, over de wijze van ophalen, die in feite een vlot gebruik van de bakken voor stedelijk afval en van de bakken voor gescheiden afval onmogelijk maakt.

Kan de Commissie:

1. iets zeggen over de wijze van vuilophaling in de andere lidstaten van de Europese Unie?

2. Is deze slechte dienstverlening niet in strijd met de Europese richtlijnen over het ophalen en recycleren van afval?

3. Wat is het algemene oordeel van de Commissie over deze zaak?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(21 december 1998)

1. Er zijn geen specifieke richtlijnen voor de ophaling van afval en er zijn veel verschillende regelingen voor de ophaling van afval in de lidstaten. Het is niet mogelijk een algemeen geldend antwoord op de vraag van het geachte parlementslid te geven, omdat er rekening moet worden gehouden met vele verschillende factoren zoals het klimaat, de eetgewoonten en de plaatselijke situatie. Meestal zijn er ook verschillen tussen de regio's van één bepaalde lidstaat om de regeling aan de lokale omstandigheden aan te passen.

2. In artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen(1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG(2), wordt bepaald dat de nuttige toepassing of de verwijdering van afval moet plaatsvinden zonder gevaar voor de gezondheid van de mens of het milieu op te leveren. Hoe de ophaling en verwijdering van afval precies moeten gebeuren, wordt overgelaten aan de lidstaten die op dit gebied een ruime beslissingsbevoegdheid hebben. In het algemeen hebben meningsverschillen tussen een plaatselijke overheidsinstantie en een bedrijf dat huisvuil moet ophalen en verwijderen, geen verband met de communautaire milieuwetgeving op het gebied van afvalstoffen.

3. Op basis van de aan haar verstrekte informatie is het de Commissie niet mogelijk een oordeel uit te spreken over het door het geachte parlementslid aan de orde gestelde probleem.

(1) PB L 194 van 25.7.1975.

(2) PB L 78 van 26.3.1991.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3798/98

van Giuseppe Rauti (NI) aan de Commissie

(22 december 1998)

Betreft: Voor een radicale verwerping van de Multilaterale Overeenkomst inzake investeringen

Is de Commissie op de hoogte van de heftige discussies die op grote schaal in heel Europa - maar ook in de Verenigde Staten en Canada - gevoerd worden over de Multilaterale Overeenkomst inzake investeringen (MOI), die binnenkort ondertekend zou moeten worden door de landen van de Europese Unie?

Het doel van de MOI is te zorgen voor "de liberalisering van de internationale investeringen en de bescherming ervan", maar in werkelijkheid wordt deze overeenkomst gepresenteerd als "het manifest van het nieuwe kapitalisme" en zij vertolkt dan ook de meest excessieve en wilde vorm van het vrije kapitalisme, aangezien aan de multinationals en financiers alle rechten worden toegekend, terwijl aan de staten elke soevereiniteit en handelingsbevoegdheid wordt ontnomen. In het hoofdstuk met de expliciete titel "Rechten van de investeerders" wordt b.v. bepaald dat het de investeerders vrij staat gelden te investeren en natuurlijke hulpbronnen, mijnen, telecommunicatiediensten en zelfs "culturele structuren" te kopen, d.w.z. alles en zonder enige belemmering of beperking, terwijl de regeringen alleen tot plicht hebben te zorgen voor "volledig gebruik" van de investeringen.

Is de Commissie gezien het voorgaande niet van plan onmiddellijk en drastisch stelling te nemen tegen de "Overeenkomst" - die door de OESO in het grootste geheim is opgesteld en die slechts onlangs aan het licht is gekomen via diverse initiatieven van journalisten - en deze aan de kaak te stellen wegens schending van alle staatsrechten en sociale rechten uit naam van de "godsdienst" van de winst en de vrije markt?

Antwoord van Sir Leon Brittan namens de Commissie

(2 februari 1999)

Op 20 oktober 1998 heeft het verantwoordelijke lid van de Commissie een verklaring in de Voltallige vergadering afgelegd over de aangelegenheid waar het geachte parlementslid naar verwijst. Deze verklaring geeft nauwkeurig het standpunt van de Commissie weer inzake de onderhandelingen over een Multilaterale Overeenkomst inzake investeringen (MAI), die plaatsvinden in het kader van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO). Intussen vinden er over de MAI niet langer onderhandelingen plaats.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3516/98

van Amedeo Amadeo (NI) aan de Commissie

(25 november 1998)

Betreft: Veterinairrechtelijke vraagstukken/handelsverkeer in runderen en varkens

Ten aanzien van het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 64/432/EEG inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkens (COM(98) 0081 def. - COD 98/0052)(1) zij opgemerkt dat het plan van de Commissie om het huidige geïnformatiseerde systeem up to date te maken weliswaar steun verdient, maar dat de bestaande databank nog niet functioneert.

Deze gebreken dragen zeker niet bij tot het herwinnen van de geloofwaardigheid en het vertrouwen van de consumenten.

Zou de Commissie een rapport kunnen indienen over de stand van de uitvoering in de gehele Gemeenschap?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(28 januari 1999)

In artikel 5 van Verordening (EG) 820/97 van de Raad van 21 april 1997 tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten(2) is het volgende bepaald: "De gecomputeriseerde gegevensbestanden worden uiterlijk op 31 december 1999 volledig operationeel en bevatten vanaf die datum alle ingevolge Richtlijn 64/432/EEG vereiste gegevens.". Momenteel zijn de autoriteiten van de lidstaten de nodige instrumenten aan het opzetten om aan deze verplichting te kunnen voldoen. De situatie verschilt nu dus per lidstaat. Gezien de problemen die door sommige lidstaten worden ondervonden, deelt de Commissie de bezorgdheid waaraan het geachte parlementslid uiting geeft. Zij is voornemens er nogmaals de aandacht van de lidstaten op te vestigen dat het belangrijk is de gestelde termijn in acht te nemen.

Aangezien het op grond van artikel 6, lid 3, eerste streepje, van Verordening (EG) 820/97 de taak van de Commissie is om te beoordelen in hoeverre elk gecomputeriseerd gegevensbestand volledig operationeel is, heeft zij het door het geachte parlementslid bedoelde voorstel bij de Raad en het Parlement ingediend. Binnen de organen van de Raad zijn de desbetreffende werkzaamheden nog niet voltooid. Voorts is aan alle lidstaten een vragenlijst toegezonden. Blijkens de eerste antwoorden die zijn ontvangen, mag worden verwacht dat de eerste besluiten van de Commissie tot erkenning van gecomputeriseerde gegevensbestanden in de loop van de eerste helft van 1999 zullen worden genomen.

(1) PB C 100 van 2.4.1998, blz. 23.

(2) PB L 117 van 7.5.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3714/98

van José García-Margallo y Marfil (PPE) aan de Raad

(11 december 1998)

Betreft: Controle van de rekeningen van het Europees Stelsel van centrale banken

Protocol no 3 betreffende de Statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank bepaalt in zijn artikel 27 dat "De rekeningen van de ECB en de nationale centrale banken worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants die op aanbeveling van de Raad van bestuur zijn aanvaard door de Raad."

Indien de Rekenkamer eveneens als accountant optreedt zou dit volgens de Raad een inbreuk zijn op de onafhankelijkheid van het Europees Stelsel van centrale banken?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3796/98

van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie

(22 december 1998)

Betreft: Betalingen voor projecten in het kader van het TACIS-programma

Kan de Commissie verzekeren dat haar systeem voor het verrichten van betalingen voor TACIS-projecten geen inbreuk op de richtlijn inzake vertraagde betalingen vormt?

Gecombineerd Antwoord

van de heer van den Broek namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3500/98 en E-3796/98

(27 januari 1999)

De Commissie heeft in 1997 nog vóór de invoering van de geplande richtlijn betreffende betalingsachterstanden(1) interne regels voor betalingstermijnen vastgesteld, waarin wordt bepaald dat betalingen binnen 60 dagen na ontvangst van het betalingsverzoek moeten worden verricht. Deze periode kan worden opgeschort, bijvoorbeeld wanneer bij het betalingsverzoek onvoldoende bewijsstukken zijn gevoegd of verdere controles nodig zijn.

In het geval van TACIS en ook van PHARE is de termijn in een aantal gevallen overschreden, met als gevolg dat over de eerste tien maanden van 1998 de gemiddelde periode voor het verrichten van de betalingen 73,6 dagen beliep. Dit gemiddelde omvat alle categorieën begunstigden los van de kwaliteit van de ingediende dossiers.

De Commissie heeft protesten in verband met de betalingstermijnen voor TACIS ontvangen van een aantal organisaties en individuen, in hoofdzaak in het Verenigd Koninkrijk gevestigde consultants. De Commissie verwijst het geachte parlementslid eveneens naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-3236/98 van de heer Mather(2).

De Commissie stelt geen statistieken op van uitstaande facturen ingedeeld naar het land van oorsprong van de contractant. Het opstellen daarvan zou tot gevolg hebben dat er minder middelen beschikbaar zijn voor de verificatie en verwerking van de betalingsverzoeken.

Wat de toekomst betreft, stelt de onlangs opgerichte Gemeenschappelijke Dienst Buitenlandse Betrekkingen (RELEX) middelen ter beschikking om de betalingsachterstanden zo spoedig mogelijk in te halen, en daarbij is al aanzienlijke vooruitgang geboekt. Bovendien is de Commissie op dit ogenblik bezig met een herziening van de financiële structuur van de contracten teneinde de verificatie te versterken en de procedures te vereenvoudigen en te harmoniseren.

(1) COM(98) 615 def.

(2) PB C 182 van 28.6.1999, blz. 53.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4040/98

van Antonios Trakatellis (PPE) aan de Commissie

(13 januari 1999)

Betreft: Overtreding van de communautaire wetgeving inzake de etikettering van levensmiddelen

De Griekse wet nr. 2538/97, die voorschriften bevat inzake bepaalde levensmiddelen (zuivelproducten, olijfolie, verpakte vruchtensappen, honing en verpakte vleesproducten), legt etiketteringsverplichtingen op die de productie van en de handel in voedingsmiddelen bemoeilijken door onevenredig zware bureaucratische procedures in te stellen en daarnaast belemmeringen op te werpen voor de intracommunautaire handel. Daarnaast schrijft deze zelfde wet controles voor, alsmede de toepassing van administratieve sancties, het opleggen van boetes en strafrechtelijke sancties in geval van niet-naleving.

Volgens het antwoord van de Commissie op mijn vraag hierover (P-2344/98 van 5.8.1998)(1) vormen deze verschillende etiketteringsvoorschriften op het eerste gezicht wellicht een overtreding van richtlijn 79/112/EEG(2), en derhalve heeft de Commissie toegezegd de kwestie te onderzoeken en eventueel de inbreukprocedure van artikel 169 te openen.

1. Tot welke conclusie is de Commissie gekomen in haar evaluatie ten aanzien van de overtreding van richtlijn 79/112/EEG door genoemde wet die verplicht tot:

a) de vermelding van het percentage van de ingrediënten die in de betrokken levensmiddelen worden gebruikt,

b) de vermelding, op het etiket van de genoemde levensmiddelen, van het land van oorsprong, alsmede van de oorsprong van de gebruikte ingrediënten,

c) de vermelding op het etiket van de producten van de naam en het adres van de producent, de verpakker of, in het geval van niet-Griekse producten, van de distributeur in Griekenland.

2. Wat is het standpunt van de Griekse regering na de kennisgeving van de Commissie hierover?

3. Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen in het geval dat de wet de communautaire voorschriften overtreedt, teneinde een vlot functioneren van de productie van en de handel in levensmiddelen in Griekenland te verzekeren?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie

(10 maart 1999)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op zijn schriftelijke vraag E-4039/98(3).

(1) PB C 13 van 18.1.1999, blz. 157.

(2) PB L 33 van 8.2.1979.

(3) Zie blz. 118.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3969/98

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(4 januari 1999)

Betreft: "Verbeterde kachel"-programma's

Welk beleid voert de Commissie in verband met de levering van brandstof voor het bereiden van maaltijden en verwarming aan vluchtelingenkampen? Is zij voorstander van het ter beschikking stellen van de "verbeterde kachel", en houdt zij rekening met evaluaties van de laatste tijd waarin vraagtekens worden gezet bij de doelmatigheid van de "verbeterde kachel" in vergelijking met de traditionele, uit drie stenen samengestelde vuurplaats?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Pinheiro namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-3968/98 en E-3969/98

(1 maart 1999)

Vluchtelingen, biomassaenergie en verbeterde ovens staan in een ingewikkelde verhouding tot elkaar. De Commissie is steeds op zoek naar veelzijdige oplossingen hiervoor en benadert de problematiek van de biomassaenergie vanuit verscheidene invalshoeken: zowel het verbruik als de productie van biomassaenergie komen hierbij aan bod.

In het kader van de acties van het Bureau voor humanitaire hulp van de Europese Gemeenschap (ECHO), met betrekking tot vluchtelingenkampen zorgt de Commssie hoofdzakelijk voor de financiering van de programma's die uitgevoerd worden door het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor vluchtelingen (UNHCR).

Brandhout en milieubescherming vormen een zeer belangrijk aspect bij het verstrekken van hulp aan vluchtelingen. Door de aanzienlijke concentratie van vluchtelingen wordt het milieu in de droge regio's van Afrika en West-Tanzania alsmaar meer belast. Het UNHCR bestudeert deze problematiek per geval: vanaf de programmering van de hulpverlening tot de evaluatie van de potentiële locaties voor het onderbrengen van nieuwe vluchtelingen.

De Gemeenschap plaatst biomassaenergie ook in een breder beleidsperspectief. Er bestaan twee projecten om het formuleren en de toepassing van het beleid te vergemakkelijken: (i) programma's voor duurzaam bosbeleid in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS) en (ii) het regionaal programma voor het behoud van biomassaenergie in zuidelijk Afrika. Er werd een document over verbeterde en traditionele ovens in Afrika, Azië en Latijns Amerika - Stove Images(1) afgerond en in brede kring verspreid om de informatieuitwisseling te bevorderen.

(1) ISBN 3-86099-136-1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2885/98

van Jaime Valdivielso de Cué (PPE) aan de Commissie

(28 september 1998)

Betreft: Visserij

Overweegt de Commissie, in verband met het herhaaldelijk gebruik van sleepnetten door de tonijnvissers in de Golf van Biskaje op schepen uit verschillende landen in de EU in het afgelopen vangstseizoen en eerdere seizoenen, enigerlei sanctie voor dit soort overtreding gezien de ernstige schade die de Spaanse visserijsector in het algemeen en de Baskische in het bijzonder hierdoor wordt toegebracht?

Antwoord van mevrouw Bonino namens de Commissie

(26 november 1998)

De tonijnvisserij met sleepnetten zal pas vanaf 1 januari 2001 verboden zijn. Op grond van de desbetreffende besluiten van de Raad was het gebruik van sleepnetten in 1998 en de voorgaande visseizoenen toegestaan, waarbij wel beperkingen golden die in hoofdzaak de toegestane lengte betroffen. De Commissie heeft zich zeer ingespannen om deze bepalingen te doen naleven en heeft jaarlijks over haar bevindingen een verslag opgesteld dat aan het Parlement is meegedeeld. Volgens deze bevindingen is er sinds 1995 sprake van een bevredigende uitvoering van de regeling volgens welke de maximaal toegestane lengte 2,5 km bedraagt. Inbreuken werden niet geconstateerd. Er bestaat dan ook geen aanleiding om nader in te gaan op sancties. Daarvoor zouden hoe dan ook de lidstaten verantwoordelijk zijn geweest.

De Commissie zal blijven toezien op de naleving van de regeling inzake het gebruik van sleepnetten. Te zijner tijd zal zij dus ook nagaan of het verbod op dit gebruik in acht wordt genomen en zal zij, indien inbreuken worden geconstateerd, de maatregelen analyseren die de lidstaten als reactie daarop nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2831/98

van John McCartin (PPE) aan de Commissie

(28 september 1998)

Betreft: Sector varkensvlees

Kan de Commissie mededelen hoeveel geld er aan de Europese varkenshouders werd betaald ter compensatie van de verliezen als gevolg van de zwijnenpest, en is zij van mening dat deze betalingen hebben geleid tot een toename van de productie die er de oorzaak van was dat de markt voor varkensvlees instortte?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 oktober 1998)

Van bij het uitbreken van de epidemie van klassieke varkenspest begin 1997 tot september 1998 is in totaal 1.297 miljoen ecu aan Europese varkenshouders uitbetaald ter compensatie van slachtingen op veterinaire gronden en voor marktondersteunende maatregelen. De kosten van de slachtingen op veterinaire gronden bedroegen 470 miljoen ecu, waarvan de lidstaten 50 % hebben betaald, en de kosten van de uitzonderlijke marktondersteunende maatregelen belopen tot nog toe 827 miljoen ecu, waarvan de lidstaten 30 % dragen. De totale uitgaven voor de Gemeenschap tot september 1998 komen dus op 814 miljoen ecu.

De statistieken waaruit een sterke productiestijging in 1998 blijkt, kunnen een misleidend beeld geven, aangezien de productie eigenlijk al in 1997 sterk was toegenomen. Dat blijkt niet uit de productiestatistieken, doordat in 1997 een groot aantal varkens als gevolg van klassieke varkenspest uit de handel werden genomen.

De varkens dienden in de varkenspestgebieden uit de handel te worden genomen om de ziekte uit te roeien en ernstige marktverstoringen te voorkomen. Zulks kan de boeren in andere gebieden ertoe hebben aangezet hun productie nog verder te verhogen, aangezien er een sterke vraag naar varkensvlees bestond. Iedere investering op een bedrijf is vanzelfsprekend een individuele beslissing van de betrokkene.

Er kan niet worden geconcludeerd dat de compensatie voor de verliezen van sommige varkenshouders heeft geleid tot een verhoogde varkensvleesproductie in Europa. Er mag ook niet worden vergeten dat uit de gegevens van de varkenstellingen een langetermijngroei van de Europese varkensstapels blijkt. De groei van de varkensstapels is in de afgelopen tien jaar het snelst geweest in Ierland (+79 %), Frankrijk (+30 %), Denemarken (+27 %) en België (+26 %). Er bestaan nog andere redenen voor de huidige slechte marktprijzen. De economische crisis in het Verre Oosten en in Rusland en de verscherpte concurrentie vanwege de VS en Canada hebben geleid tot moeilijkheden voor de Europese uitvoer.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2195/98

van Doeke Eisma (ELDR) aan de Commissie

(14 juli 1998)

Betreft: Europees geld voor luchthaven Niederrhein

Vanuit Bundesland Nordrhein-Westfalen is 850.000 DM steun gegeven voor de omschakeling van militaire vliegbasis Laarbruch tot burgerluchthaven Niederrhein.

1. Wordt hieraan ook financieel bijgedragen door de Unie en, zo ja, hoeveel?

2. Is de Commissie op de hoogte van het feit dat aan Nederlandse zijde van de grens veel tegenstand is tegen de omzetting van Laarbruch in een burgerluchthaven?

3. Welke inspraakmogelijkheden zijn er voor de Nederlandse burger?

4. Is de Commissie bekend of er een milieueffectrapportage wordt uitgevoerd en, zo ja, wat de te volgen procedure zal zijn?

Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie

(30 september 1998)

1. Eind 1999 komt een einde aan het militaire gebruik van het vliegveld. Het plattelandsgebied rond Weeze wordt geconfronteerd met een verlies aan werkgelegenheid dat kan oplopen tot 2000 directe en indirecte arbeidsplaatsen. Al in 1994 heeft de regio (Kreis Kleve en de gemeente Weeze) een ontwikkelingsagentschap dat zich bezighoudt met de mogelijkheden voor civiel gebruik van de militaire vliegbasis, die een oppervlakte heeft van 600 hectare. In het kader van het Konver-programma is ongeveer 1,4 miljoen DM beschikbaar gesteld voor analyses met betrekking tot bodemvervuiling en voor uitvoerbaarheidsstudies. Nu is de derde fase van de uitvoerbaarheidsstudies gelanceerd, die verder onderzoek omvat naar het gebruik van de basis voor burgerdoeleinden als een centrum van deze Euregio voor luchtvervoer, logistiek en bedrijfsleven, en ook voorbereiding van omschakelingsmaatregelen.

2. De Commissie is niet op de hoogte van tegenstand aan de Nederlandse zijde van de grens. Zij is ervan in kennis gesteld dat Nederlandse partners, zoals ELC (European Logistics Centre Venlo) en Vereniging 5 MDN (Five Mode Distri Network Arnhem - Nijmegen) betrokken zijn bij het ontwikkelingsagentschap (Flughafen Niederrhein GmbH).

3. Het is de bedoeling van de regio en van de deelstaat Nordrhein-Westfalen om de omschakeling van de basis voor burgerlijk en economisch gebruik uit te voeren in samenwerking met het betrokken Nederlandse grensgebied en investeerders aldaar.

4. De huidige ideeën voor het gebruik van het vliegveld voor burgerlijke doeleinden zijn echter slechts één optie. De uiteindelijke keuze over een oplossing voor de periode vanaf het jaar 2000 is afhankelijk van de marktvooruitzichten. Punten zoals milieueffectreportages staan daarom nu nog niet op de agenda.