SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3651/98

van Cristiana Muscardini (NI) aan de Commissie

(3 december 1998)

Betreft: Bescherming van de landbouwgebieden in bergstreken

In wet nr. 335/95 is aan de Italiaanse regering opgedragen de subsidies voor de achtergebleven landbouwgebieden te rationaliseren. In wetsbesluit nr. 146/97 was een nieuwe indeling van deze gebieden gepland met ingang van 1 januari 1998, vervolgens uitgesteld tot 1 januari 1999. Deze indeling wordt vastgesteld door het CIPE (Interministerieel comité voor de economische programmering), maar het terzake bevoegde ministerie heeft voorstellen voor de nieuwe indeling aan de beroepsverenigingen voorgelegd, die ook bij de kiezers en de plaatselijke instanties reacties hebben opgeroepen, aangezien zij bevreesd zijn voor verdere problemen voor de landbouw in die gebieden en voor de vrijwel zekere ineenstorting van de bedrijven die nog in deze gebieden gevestigd zijn. De door het ministerie gehanteerde criteria schijnen gebaseerd te zijn op zgn. objectieve parameters, maar bij een globale toepassing ervan wordt geen rekening gehouden met de bijzondere situatie in bepaalde provincies.

Teneinde na te kunnen gaan of deze voorstellen stroken met de communautaire criteria en doeleinden die gehanteerd worden bij de bescherming van de achtergebleven berggebieden in het kader van het GLB, wordt de Commissie het volgende gevraagd:

1. Kan de Commissie mededelen welke indelingscriteria zij heeft gehanteerd?

2. Heeft zij rekening gehouden met de afmetingen van het areaal van de bedrijven en de versnippering ervan?

3. Heeft zij rekening gehouden met de geringe productiviteit en met de hogere productiekosten?

4. Heeft zij rekening gehouden met het bestaan van restricties op territoriaal gebied (parken, natuurreservaten), hydrologisch gebied en milieugebied?

5. Heeft zij de milieurisico's geëvalueerd die voortvloeien uit het verlaten van de bedrijven, die wederom veroorzaakt wordt door de verarming van de bevolking in de berggebieden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(15 januari 1999)

De vragen van de geachte Afgevaardigde hebben betrekking op de steunregeling ten gunste van agrarische probleemgebieden vastgelegd in Verordening (EG) 950/97 van de Raad van 20 mei 1997 betreffende de verbetering van de doeltreffendheid van de landbouwstructuur(1).

1. Berggebieden worden gekenmerkt door zeer ongunstige klimatologische omstandigheden met een kort groeiseizoen of door steile hellingen die het gebruik van machines onmogelijk maken of het gebruik van zeer dure uitrusting noodzakelijk maken. Een combinatie van deze twee factoren kan resulteren in de indeling als berggebied. Wat Italië betreft, en in overeenstemming met richtlijn 75/273/EEG van de Raad van 28 april 1975 betreffende de communautaire lijst van agrarische probleemgebieden in de zin van richtlijn nr 75/268/EEG(2), worden als specifieke criteria gehanteerd een gemiddelde hoogteligging van elke gemeente van minimaal 700 meter in Midden- en Noord-Italië en 800 meter in Zuid-Italië of hellingen van meer dan 20 % of een minimale hoogte van 600 meter voor Midden- en Noord-Italië en van 700 meter voor Zuid-Italië met daarbij een helling van meer dan 15 %.

2. De door elk landbouwbedrijf bebouwde oppervlakte noch de versnippering van het areaal worden als criterium voor de indeling gehanteerd. Voor de toekenning van compenserende vergoedingen aan landbouwers in probleemgebieden is een oppervlakte cultuurgrond van ten minste drie hectare (twee hectare in de Italiaanse Mezzogiorno) vereist.

3. Deze twee aspecten houden nauw verband met de indeling als berggebied. Bovendien stellen de lidstaten de compenserende vergoedingen vast die moeten worden toegekend naar gelang van de ernst van de permanente natuurlijke belemmeringen die de landbouwactiviteiten beïnvloeden.

4. Voor de indeling als berggebied wordt geen rekening gehouden met andere criteria dan hoogte en hellingsgraad. Voor de indeling als "kleine streken met specifieke problemen", het derde type probleemgebied, kan rekening worden gehouden met belemmeringen op milieugebied en hydro-geologisch gebied.

5. De Commissie beklemtoont dat de verarming van de landbouwbevolking en de gevolgen daarvan zoals het verlaten van de akkers, de achteruitgang van het milieu en ontvolking de belangrijkste aandachtspunten zijn van de steunregeling van de Gemeenschap voor de probleemgbieden, zoals uit de omschrijving daarvan blijkt. Bovendien is ontvolking een van de uitdrukkelijke criteria voor de indeling als "probleemgebied waar ontvolking dreigt", het tweede type probleemgebied.

Tenslotte dient te worden vermeld dat de Commissie niet op de hoogte is van de door de geachte Afgevaardigde genoemde plannen voor een nieuwe indeling. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de voorgenomen wijzigingen aan de grenzen van probleemgebieden en leggen haar alle relevante gegevens voor. Voor wijzigingen aan een bestaande indeling is de omvang van die wijzigingen bepalend voor het niveau waarop het besluit wordt genomen (Raad of Commissie).

(1) PB L 142 van 2.6.1997.

(2) PB L 128 van 19.5.1975.