ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2792/98

van Viviane Reding (PPE) aan de Raad

(18 september 1998)

Betreft: Vervolging van de Bahaigemeenschap in Iran

Op 21 juli 1998 vond in Mashhad in Iran de executie plaats van Ruhollah Rawhani, Iraans burger en aanhanger van het behaigeloof, die was veroordeeld omdat hij een jonge vrouw van het islamitische tot het bahaigeloof had bekeerd.

De jonge vrouw die van kindsbeen af in het bahaigeloof is opgevoed, ontkent te zijn bekeerd. Met de veroordeelde was geen enkel contact mogelijk; de vrije keuze van een advocaat was voor hem niet mogelijk. De heer Rawhani is sinds 1992 de eerste aanhanger van het bahaigeloof die wordt geëxecuteerd. Vier geloofsgenoten zijn samen met hem gearresteerd en veroordeeld. Voor hen moet het ergste worden gevreed.

Hoe denkt de Raad over de straffeloze vervolging van Iraanse burgers in Iran enkel en alleen op grond van hun geloofsovertuiging? Welke maatregelen denkt de Raad te nemen om de dreigende executie van de vier veroordeelden te voorkomen, de internationale gemeenschap wakker te schudden en druk op de Iraanse autoriteiten uit te oefenen met het oog op de naleving van één van de meest fundamentele rechten van de mens?
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2998/98

van Renate Heinisch (PPE) aan de Commissie

(8 oktober 1998)

Betreft: Communautaire steun voor universiteiten en onderzoeksinstellingen in de deelstaat Baden-Württemberg in 1997

Kan de Commissie meedelen voor welke maatregelen in 1997 steun werd verleend aan universiteiten en onderzoeksinstellingen in de deelstaat Baden-Württemberg en om welke bedragen het ging uit:

1. het vierde kaderprogramma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie,

2. de communautaire programma's op het gebied van energie en milieu,

3. de communautaire initiatieven, met name het Interreg-programma,

4. de programma's Socrates, Leonardo da Vinci en Jeugd voor Europa,

5. andere communautaire programma's?

Antwoord van de heer Santer namens de Commissie

(23 oktober 1998)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3425/98 van Dietrich ELCHLEPP aan de Commissie. Gedetailleerde opgave van de EU-steunmiddelen voor Baden- Württemberg



Publicatieblad Nr. C 135 van 14/05/1999 blz. 0187



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3425/98 van Dietrich Elchlepp (PSE) aan de Commissie (24 november 1998) Betreft: Gedetailleerde opgave van de EU-steunmiddelen voor Baden-Württemberg 1. Welke steunmiddelen uit EU-programma's zijn in de periode 1995-1997 naar Baden-Württemberg gegaan? 2. Welke bedragen, voor welke projecten en naar welke plaatsen? Aanvullend antwoord van de heer Santer namens de Commissie (25 februari 1999) Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1895/98

van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie

(16 juni 1998)

Betreft: Verbeteringsplan voor de weg A13 - M25 van Wennington naar Mardyke: betonnen wegdek

Is de Commissie het ermee eens dat een betonnen wegdek meer stof en lawaai veroorzaakt dan elk ander materiaal dat als wegbekleding gebruikt wordt? Is de Commissie ook van mening dat het gebruik van geluiddempend materiaal of asfalt als wegbekleding de gewone werkwijze in heel Europa zou moeten zijn, zodat het milieu beter beschermd wordt en de levenskwaliteit van degenen die dicht bij grote wegen wonen, verbetert?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(3 september 1998)

Besluiten over het gebruik van beton, asfalt of ander materiaal voor de deklaag van wegen zijn afhankelijk van een aantal factoren, zoals de stabiliteit van de fundering, de algemene weersomstandigheden, investeringskosten, onderhoudskosten, eisen in verband met de verkeersveiligheid, milieueisen en de beschikbaarheid van materialen.

De nationale en lokale overheden die verantwoordelijk zijn voor de wegenaanleg zijn het best geplaatst om te beslissen welk materiaal onder bepaalde omstandigheden en bij bepaalde eisen het geschiktst is.

De Commissie kan dan ook niet bevestigen dat het gebruik van poreus asfalt overal in Europa standaard zou moeten zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3537/98

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(25 november 1998)

Betreft: Begrotingslijn 3029

Kan de Commissie mededelen welke organisaties de afgelopen vijf jaar subsidies hebben ontvangen uit begrotingslijn 3029?

Wat zegt de Commissie op de kritiek dat deze subsidies eerder worden verleend aan katholieke organisaties, terwijl niet-godsdienstige organisaties en organisaties van linkse signatuur ondanks een groter ledenbestand veel minder hebben ontvangen?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie

(14 december 1998)

Elk jaar stuurt de Commissie het Parlement een lijst van de organisaties die uit hoofde van de begrotingspost "Steun aan internationale non-gouvernementele jeugdorganisaties" (thans post A-3029) worden gesubsidieerd. De lijst van begunstigde organisaties wordt sedert 1995 rechtstreeks aan de geachte afgevaardigde en het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

De subsidiabiliteits- en selectiecriteria zijn in een oproep tot indiening van voorstellen (voor de selectie in 1998)(1) in het Publicatieblad gepubliceerd. In geen van deze criteria wordt over een al dan niet godsdienstig karakter gesproken. Bovendien blijkt uit voornoemde lijst dat er organisaties op staan die in verscheidene regio's representatief zijn en dat godsdienstige organisaties hier maar een gering percentage van uitmaken: in 1998 definieerde minder dan 10 % van de gesubsidieerde organisaties zich als godsdienstig. Weliswaar zijn die organisaties in meerderheid katholiek maar dat komt doordat van katholieke organisaties meer subsidieaanvragen zijn ontvangen. Er zij op gewezen dat de laatste jaren geen enkele aanvraag van niet-katholieke godsdienstige organisaties is afgewezen.

Overigens is één van de selectiecriteria dat de aanvragende organisatie representatief moet zijn. Dit criterium is uiteraard ook op politieke organisaties toegepast.

Tenslotte blijkt duidelijk uit de lijst van begunstigde organisaties dat de meeste geen godsdienstig of politiek karakter maar andere doelen hebben, zoals een bepaald soort activiteiten voor jongeren, of zich op bepaalde groepen richten, bijv. studenten.

(1) PB C 374 van 10.12.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3144/98

van Roberto Mezzaroma (PPE) aan de Commissie

(16 oktober 1998)

Betreft: De betrekkingen met Zuid-Afrika

Naar aanleiding van de politieke en economische betrekkingen met Zuid-Afrika wil ik graag weten hoe de programma's er uitzien die op stapel staan of inmiddels lopen. Op welke termijn deze worden uitgevoerd; hoeveel geld ermee gemoeid is of hoeveel geld men nog gaat uitgeven binnen een specifieke tijdsspanne; hoe het staat met het politiek, economisch en technisch beheer, opgesplitst naar de afzonderlijke programma's; om wat voor bedrijven of consortia het gaat die zijn ingeschakeld bij de uitvoering van deze programma's of die hebben ingeschreven; en tenslotte welke referentiepunten de Commissie ter plekke heeft; waar die zich bevinden en wie de directe verantwoordelijken zijn (met naam en toenaam).

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie

(9 november 1998)

De Commissie stuurt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks kopie toe van het jaarverslag met betrekking tot het Europees Programma voor de Wederopbouw in Zuid-Afrika (EPRD) voor 1996 en 1997. Dit verslag en de bijlagen daarop bij (de rechtsgrondslag, het indicatieve meerjarenprogramma, lijsten met toegekende contracten) bevatten de inlichtingen waar het geachte parlementslid naar vraagt. Een lijst van in 1998 te beginnen programma's gaat het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement eveneens rechtstreeks toe.

De lijst van ambtenaren die rechtstreeks betrokken zijn bij de tenuitvoerlegging van het EPRD te Pretoria en te Brussel wordt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks toegezonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3229/98

van Edith Müller (V) aan de Commissie

(26 oktober 1998)

Betreft: Vergelijkend examen

Kan de Commissie van alle in de afgelopen vijf jaar gehouden vergelijkende onderzoeken voor de werving van personeel statistieken met de volgende gegevens verstrekken: Aantal aanmeldingen, aantal kandidaten dat werd toegelaten tot het schriftelijke onderdeel, aantal kandidaten dat werd toegelaten tot het mondelinge onderdeel en aantal geslaagde kandidaten, telkens uitgesplitst per geslacht en per lidstaat?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(25 november 1998)

De Commissie zal eind 1998, op grond van artikel 2 van bijlage XI bij het Statuut, het driejaarlijks verslag voorleggen over de behoeften van de communautaire instellingen op het gebied van de aanwerving. Dit verslag zal onder meer statistieken bevatten met de gegevens waarom het geachte parlementslid in zijn vraag om informatie verzoekt.

De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement nu reeds onvolledige statistische gegevens toe over de algemene vergelijkende onderzoeken A en B die in de periode 1993 tot en met 1997 door de Commissie werden georganiseerd en beheerd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2905/98

van Marie-Noëlle Lienemann (PSE) aan de Commissie

(2 oktober 1998)

Betreft: Instelling van een internationaal fonds voor therapeutische solidariteit

In de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 13 december 1997 wordt onder het kopje gezondheid gesproken over de voorwaarden voor de instelling van een fonds voor therapeutische solidariteit met het oog op de aids-bestrijding in de ontwikkelingslanden. Welke maatregelen neemt de Commissie voor de snelle instelling van dit therapeutische fonds teneinde proefprogramma's te kunnen starten gericht op de behandeling van personen die besmet zijn met HIV/aids in de ontwikkelingslanden?

Het is nu de hoogste tijd dat de hoogst ontwikkelde industrielanden overgaan tot de invoering van een concreet beleid van internationale solidariteit voor de bestrijding van aids.

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie

(22 oktober 1998)

De Europese Raad van 13 december 1997 heeft de Commissie verzocht "de voorwaarden te onderzoeken om onder auspiciën van NAIPS met het oog op de AIDS-bestrijding in de ontwikkelingslanden een fonds voor therapeutische solidariteit in te stellen".

De Commissie heeft deze kwestie onderzocht in het kader van haar mededeling aan de Raad en het Europees Parlement "Voor meer solidariteit in de strijd tegen AIDS in ontwikkelingslanden"(1). Deze mededeling geeft een overzicht van de inspanningen ter bestrijding van het humaan immunodeficiëntie en het verworven immunodeficiëntiesyndroom. Gezien het succes van doelgerichte preventiemaatregelen, wordt in de mededeling gewezen op het belang van steun voor aan de consolidatie van gezondheidszorgstelsels. Terzelfder tijd worden diverse mogelijkheden onderzocht om nieuwe solidariteitsmechanismen op te zetten, rekening houdend met de behoefte deze gezamenlijk voor te bereiden.

Deze mededeling wordt momenteel besproken in het Parlement en in de Raad, en meer bepaald in de groep van deskundigen op dit gebied van de lidstaten

(1) COM(98) 407 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3020/98

van José Barros Moura (PSE) aan de Commissie

(8 oktober 1998)

Betreft: Meda-democratieprogramma

B'Tselem - het Israëlische informatiecentrum voor de rechten van de mens in de bezette gebieden - stelt mij de volgende vraag:

In 1996 heeft het Parlement het programma Meda-democratie en rechten van de mens op gang gebracht, dat naar wij vernemen uiterst nuttig is geweest bij het bevorderen van mensenrechten en democratie in het Middellandse-Zeegebied. Ons is medegedeeld dat de Commissie ingrijpende administratieve veranderingen in het programma wenst aan te brengen die de resultaten van het programma in ongunstige zin zouden beïnvloeden. Wij verzoeken de Commissie de aard van de overwogen veranderingen toe te lichten en ons ervan te overtuigen dat het werk van de NGO's ter plaatse hierdoor zou verbeteren.

Kan de Commissie een reactie geven op de verontrusting van de NGO's die ter plaatste zichtbaarheid en hoop verschaffen met betrekking tot mensenrechten en democratie?

Antwoord van de heer Marín namens de Commissie

(9 november 1998)

De met betrekking tot het Meda-democratieprogramma overwogen wijzigingen zijn die welke eerstdaags zullen voortvloeien uit de tenuitvoerlegging van het voorstel voor een verordening van de Raad(1) houdende de voorwaarden voor de tenuitvoerlegging van de communautaire maatregelen ter bevordering van de ontwikkeling en de consolidatie van de democratie en de rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in de bezette Palestijnse gebieden, zoals in de mediterrane partnerlanden van de Gemeenschap. Over bedoeld verordeningsvoorstel wordt op dit ogenblik nog het Parlement geraadpleegd.

Zonder vooruit te lopen op de uiteindelijke formuleringen in bedoelde verordening mag worden aangenomen dat de belangrijkste innoverende aspecten ervan betrekking zullen hebben op de transparantie van de financieringsbesluiten en, in verband daarmee, de verplichting van de Commissie om bij het Parlement en de Raad jaarlijks een verslag betreffende de gefinancierde maatregelen en drie jaar na het in werking treden van de verordening een algemene evaluatie betreffende die maatregelen in te dienen.

(1) PB C 282 van 18.9.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2450/98

van Angela Sierra González (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 juli 1998)

Betreft: Puerto de Granadilla (Tenerife-Canarische Eilanden)

Het Spaanse Ministerie van Openbare Werken steunt de bouw van een haven aan de kust van het gemeentelijk grondgebied van Granadilla (Tenerife-Canarische Eilanden). De afmetingen van de haven in kwestie beslaan onder andere een dijk van 3.600 meter en de bouw van een kade van 2.000 meter. De op de zee gewonnen omvang van deze havenaccomodatie bedraagt meer dan een miljoen vierkante meter.

Dit zou talrijke ecologische gevolgen hebben, waaronder:

a) directe of indirecte schade aan een deel van een gebied genaamd "Sebadales del Sur de Tenerife", dat door de autonome regering van de Canarische Eilanden is voorgedragen als gebied van communautair belang. In dit gebied bevinden zich talrijke habitats die in de habitat-richtlijn (Richtlijn inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna) zijn vermeld. Deze habitats zouden zwaar worden aangetast.

Voorbeelden zijn:

- zandbanken

- klifvegetatie van het Macaronesische gebied (met de voor deze kusten typische flora)

- warmteminnend kreupelhout.

In dit gebied komt ook de caretta caretta voor, een reptiel dat in Bijlage II van de Richtlijn 92/43/EEG(1) als prioritaire soort wordt vermeld.

b) onomkeerbare ontregeling van de sedimentaire dynamiek van de zuidoostkust van het eiland, waarbij het beschermde natuurgebied "Montaña Roja", ook voorgedragen als gebied van communautair belang, grote schade zou lijden. Onder de in de richtlijn vermelde habitats bevindt zich in dit natuurgebied de habitat van prioritair belang, "vastgelegde duinen met kruidvegetatie (grijze duinen)".

c) uiteenlopende gevolgen voor de biologische evolutie, de werking van het kustsysteem, vervuiling van de kustwateren, sociaal-economische gevolgen voor de kuststreek, enz.

Is de Commissie op de hoogte van de bouw van de haven van Granadilla?

Krijgt dit havenproject financiële steun van de EG?

Acht de Commissie de bescherming van de gebieden die onder de habitat-richtlijn vallen verenigbaar met de aanleg van deze infrastructuur?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie

(17 september 1998)

De Commissie is niet op de hoogte van de door het geachte parlementslid genoemde feiten. Zij zal de nodige contacten opnemen om nadere toelichting te verkrijgen en zich ervan te vergewissen dat de communautaire milieuwetgeving in dit geval volledig wordt nageleefd.

Zij kan echter al wel bevestigen dat dit project geen financiële steun heeft ontvangen uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling of het Cohesiefonds.

(1) PB L 206 van 22 juli 1992, blz. 7.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2493/98

van Graham Mather (PPE) aan de Commissie

(30 juli 1998)

Betreft: Milieueffectrapportage van projecten in de ontwikkelingslanden

1. Welke voorschriften bestaan er voor de milieueffectrapportage van infrastructuurprojecten in ontwikkelingslanden die medegefinancierd worden met EU-steun?

2. Is de Commissie op de hoogte van beschuldigingen dat het Wegherstelproject van STABEX in Kameroen ernstige overlast heeft bezorgd aan plaatselijke bevolkingsgroepen en geleid heeft tot een alarmerende aantasting van maagdelijke wouden?

3. Kan de Commissie hierop commentaar leveren?

Antwoord van de heer Pinheiro namens de Commissie

(17 september 1998)

Sedert de invoering van het Milieuhandboek 1993 maakt elk projectvoorstel het voorwerp uit van een milieuonderzoek. Via dit onderzoek wordt nagegaan of de uitvoering van het project nadelige gevolgen zal sorteren voor het milieu. Is dit het geval dan wordt een voorlopig milieueffectrapport opgesteld of, indien ernstige nadelige gevolgen worden verwacht, een volledig milieueffectrapport. Uit een dergelijke onafhankelijke studie blijkt of de gevolgen zo ernstig zijn dat het project niet mag worden gefinancierd of dat specifieke maatregelen moeten worden genomen om de verwachte negatieve gevolgen voor het milieu te milderen.

Een kopie van het Milieuhandboek wordt rechtstreeks aan de geachte Afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement toegezonden. De Commissie is op de hoogte van de kritiek op een "door de Gemeenschap gefinancierde weg" in Kameroen. Deze kritiek is door de Rainforest Foundation geuit in een film die op een Britse televisiezender is getoond. De film suggereert het bestaan van een oorzakelijk verband tussen de aanleg van een voor 14 miljoen ecu door de Gemeenschap gefinancierde weg doorheen het primaire regenwoud en de negatieve gevolgen daarvan zoals de vernietiging van dit woud door het kappen van bomen en de uitroeiing van bedreigde soorten door intensieve bejaging waardoor de lokale pygmeeën van hun middelen van bestaan worden beroofd.

In werkelijkheid heeft de Gemeenschap voor een bedrag van 0,6 miljoen ecu onderhoudswerken gefinancierd aan een bestaande weg. Deze weg is de enige toegang tot het afgelegen Lomié-district en de boerenbevolking daarvan. De weg is voor deze mensen van vitaal belang.

De Rainforest Foundation heeft de uit eigen bronnen ontvangen informatie nooit bij de Commissie gecontroleerd. Had zij dit wel gedaan dan had zij geweten dat de Gemeenschap in het regenwoud van Kameroen diverse projecten heeft gefinancierd voor de instandhouding van de lokale fauna en, meer in het algemeen, voor een duurzame ontwikkeling van de bossen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2707/98

van Anne McIntosh (PPE) aan de Raad

(1 september 1998)

Betreft: Chauffeurs met suikerziekte

Is het voorzitterschap ook niet van mening dat het Britse rijverbod voor pas geregistreerde van insuline afhankelijke chauffeurs met suikerziekte discriminatie inhoudt, aangezien van insuline afhankelijke chauffeurs uit andere EG-landen als bezoekers in het VK wel mogen rijden?

Welke maatregelen overweegt hij om deze discriminatie op te heffen?

Antwoord

(9 november 1998)

De Raad heeft op 29 juli 1991 Richtlijn 91/439/EEG betreffende het rijbewijs vastgesteld, die op 1 juli 1996 in werking is getreden.(1)

Deze richtlijn bevat geharmoniseerde voorwaarden voor de afgifte en verlenging van rijbewijzen, waaronder "Minimumnormen inzake lichamelijke en geestelijke geschiktheid voor het besturen van een motorrijtuig" (Bijlage III). De Raad memoreert dat de communautaire minimumnormen voor de afgifte en verlenging van rijbewijzen voor bestuurders met suikerziekte van de groepen 1 en 2, in de punten 10 en 17.2 van bijlage III staan.

In punt 5 van bijlage III wordt voorts bepaald dat de lidstaten voor de afgifte of verlenging van rijbewijzen strengere normen kunnen vaststellen dan de in genoemde bijlage vervatte normen.

Volgens punt 10 van bijlage III mag aan bestuurders met diabetes van groep 1 een rijbewijs worden afgegeven of mogen dergelijke rijbewijzen worden verlengd, onder voorbehoud van een officieel medisch advies en een specifieke medische controle.

Overeenkomstig punt 10.1 van bijlage III is het aan de lidstaten om de draagwijdte te bepalen van de zeer uitzonderlijke gevallen waarin, op grond van een officieel medisch advies en onder voorbehoud van een geregelde medische controle, rijbewijzen mogen worden afgegeven of verlengd voor aanvragers of bestuurders van groep 2. De bevoegde medische instantie dient derhalve per geval advies uit te brengen op basis van de in de nationale wetgeving opgenomen bepalingen.

Een lidstaat kan aldus, overeenkomstig de in de communautaire richtlijn aangegeven lijnen, voor de afgifte en verlenging van rijbewijzen die bestemd zijn voor bestuurders met suikerziekte, strengere bepalingen vaststellen dan de in andere lidstaten vigerende bepalingen.

De Raad herinnert eraan dat een latere harmonisatie van bovengenoemde communautaire bepalingen niet mogelijk is zonder een voorstel van de Commissie.

(1) PB L 237 van 24.8.1991, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/26/EG (PB L 150 van 7.6.1997, blz. 41).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2422/98

van Concepció Ferrer (PPE) aan de Raad

(30 juli 1998)

Betreft: Acties tegen de doodstraf

De Raad voor Buitenlandse Zaken in Luxemburg heeft besloten tot versterkte actie tegen de doodstraf als onlosmakelijk onderdeel van de mensenrechten. De Unie is derhalve voornemens om zich in te zetten voor universele afschaffing van de doodstraf en verzocht om de toepassing ervan geleidelijk te beperken.

Kan de Raad, overwegende dat dit verzoek zal worden gericht aan enkele landen die nog altijd de doodstraf kennen, meedelen of hij dit verzoek ook aan de Verenigde Staten zal richten?

Antwoord

(9 november 1998)

De Europese Raad heeft besloten zijn internationaal optreden tegen de doodstraf als integrerend deel van zijn mensenrechtenbeleid te versterken. De EU zal de wereldwijde afschaffing van de doodstraf nastreven als een fundamenteel beleidsdoel dat door alle lidstaten van de EU wordt aanvaard.

Op 29 juni 1998 heeft de Raad overeenstemming bereikt over interne richtsnoeren voor de demarches die hij ten aanzien van derden en in multilaterale fora met betrekking tot de doodstraf zal ondernemen. Ter verwezenlijking van het hoofddoel, namelijk de afschaffing van de doodstraf, zal de EU - daar waar de doodstraf nog bestaat - bepleiten dat het gebruik ervan geleidelijk wordt beperkt en erop aandringen dat zij wordt voltrokken met inachtneming van minimumnormen. De EU zal in voorkomend geval ook druk uitoefenen voor de instelling van een moratorium.

De EU heeft haar beleid ten aanzien van de doodstraf uiteengezet in haar memorandum voor de 53e Algemene Vergadering van de Verenigde Naties; zij heeft in afzonderlijke gevallen geïntervenieerd en heeft eveneens bij de autoriteiten van de Verenigde Staten stappen in die zin ondernomen.