ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0451/99

van Giuseppe Rauti (NI) aan de Commissie

(5 maart 1999)

Betreft: Kwaliteit van de voedselhulp aan Rusland

Onverwachts ontstond er een geschil ten aanzien van de levering van voedselhulp van de Europese Unie aan Rusland die momenteel, juist wegens dit geschil, is opgeschort.

Volgens berichten in de Europese pers schijnt het dat Rusland, hoewel er als bekend een schrijnende behoefte aan deze hulp is, heeft verzocht voedsel te krijgen dat conform is aan de op zijn grondgebied geldende gezondheidsvoorschriften.

Volgens andere berichten ("Le Figaro" van 10 februari jl., blz. 3) zou Rusland slechts de wens hebben uitgeproken dat de kwaliteit van de voedselhulp zou overeenkomen met die van de goederen die gedurende het normale handelsverkeer zouden zijn geleverd, hetgeen volkomen gerechtvaardigd lijkt.

Kan de Commissie mededelen waarover het geschil precies gaat, met kennis van zaken en met voldoende gegevens, o.a. over de hierbij betrokken firma's, verklaren dat de kredieten van de Unie in Europa worden gebruikt om de onderhavige levensmiddelen naar Rusland te sturen en dat niet is getracht Rusland te "dwingen" tot het aanvaarden van producten van slechte kwaliteit, waarbij cynisch is gespeculeerd op de behoeftige omstandigheden van de Russische bevolking?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 april 1999)

De Commissie verwijst naar het antwoord op mondelinge vraag H-130/99 van de heer Giansily tijdens het vragenuur van het Parlement in maart 1999(1).

Zoals bepaald in het op 20 januari 1999 door de Gemeenschap en de Russische federatie ondertekende memorandum heeft de Commissie zich ertoe verbonden producten te leveren met de voor interventieaankoop vereiste minimumkwaliteit.

Deze producten (met uitzondering van varkensvlees en volwitte rijst) zijn reeds in voorraad in interventiepakhuizen en moesten op het ogenblik van de aankoop aan de bedoelde kwaliteitseisen voldoen.

De betrokken marktdeelnemers zullen alleen worden belast met het vervoer van de producten van de interventiepakhuizen naar de haven of de aangegeven grensovergangen. Voor varkensvlees en volwitte rijst worden de kwaliteitscriteria door de Commissie vastgesteld bij de verordeningen waarbij de inschrijvingen worden geopend.

De door de Commissie aangewezen controleïnstanties moeten onder andere nagaan of de producten uit de communautaire voorraden nog de voor interventie vereiste minimumkwaliteit hebben en of ze bij aankomst in Rusland niet aanzienlijk in kwaliteit zijn achteruitgegaan.

De voor interventie vereiste minimumkwaliteit wordt aanvaard voor elke commerciële uitvoertransactie. De door de Russische marktdeelnemers verlangde kwaliteit lag aanzienlijk hoger dan wat de Gemeenschap kon garanderen.

(1) Debatten van het Parlement (maart 1999).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0563/99

van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie

(12 maart 1999)

Betreft: Hervorming van het CONI en bescherming van de werkgelegenheid

Op 29 januari 1999 stelde de Italiaanse raad van ministers een ontwerpwetgevingsbesluit vast inzake de hervorming van het Italiaans Nationaal Olympisch Comité (CONI). Deze "hervorming" is in feite een wilde structurele privatisering van het CONI, waarbij het wordt losgemaakt van de verschillende sportfederaties, met het risico dat de structurele operationaliteit ervan ernstig wordt bedreigd en een groot aantal arbeidsplaatsen verloren gaat.

Bovendien zou deze structurele privatisering het overheidstekort niet verminderen, maar zouden de aanzienlijke inkomsten uit wedstrijden en prognoses in verband met sportactiviteiten (voetbaltoto e.a.) in particuliere handen overgaan.

Kan de Commissie naar aanleiding hiervan mededelen:

1. of zij niet vindt dat de privatisering in het wilde weg van het CONI en de federaties niet geleidelijker moet gaan, met bijzondere aandacht voor de arbeidsplaatsen,

2. of de privatiseringsprocedure niet in strijd dreigt te zijn met het "Europees Handvest voor de sport" dat in 1992 op Rodos door de VIIe Conferentie van Europese ministers van sport is goedgekeurd,

3. of deze privatisering niet het gevaar inhoudt dat het recht op sport wordt onthouden aan financieel minder draagkrachtige bevolkingslagen, gezien ook het geringe aantal openbare structuurvoorzieningen dat door andere instanties dan het CONI wordt beheerd,

4. wat haar algemene oordeel ter zake is?

Antwoord van de heer Oreja namens de Commissie

(5 mei 1999)

De vraag van het geachte parlementslid valt onder de bevoegdheid van de Italiaanse regering.

Aangezien de hervorming van het Italiaans Nationaal Olympisch Comité echter een privatisering meebrengt, waarop Richtlijn 77/187/EEG(1) van 14 februari 1977 betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen van toepassing is, dient de verkrijger dezelfde arbeidsvoorwaarden toe te passen als de vervreemder.

In de zin van de richtlijn vormt de overgang van een onderneming op zichzelf voor de vervreemder of de verkrijger geen reden tot ontslag (artikel 4, lid 1), maar deze bepaling vormt geen beletsel voor ontslagen wegens economische, technische of organisatorische redenen die wijzigingen voor de werkgelegenheid meebrengen.

In die omstandigheden worden de rechtsgevolgen van deze kwestie geregeld door het nationaal recht tot omzetting van Richtlijn 77/187/EEG, zoals die door het Europese Hof van Justitie wordt geïnterpreteerd.

(1) PB L 61 van 5.3.1977.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 174/99 van Roberta ANGELILLI Voor Italianen in de provincie Bozen discriminerende wet



Publicatieblad Nr. C 325 van 12/11/1999 blz. 0080



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0174/99 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (11 februari 1999) Betreft: Voor Italianen in de provincie Bozen discriminerende wet De wet waarvan gewag werd gemaakt in de vorige vraag E-3040/98(1) betreffende de discriminatie tussen burgers in de provincie Bozen, is ondertussen aangenomen (provinciale wet nr. 13 van 17.12.1998 inzake de regeling voor de socialewoningbouw). Kan de Commissie derhalve haar mening ter zake geven? Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (26 maart 1999) Na diepgaande bestudering van de provinciale wet nr. 13 "Ordinamento dell'Edilizia Abitativa Agevolata" van de provincie Bozen van 17 december 1998 heeft de Commissie geen door het communautair recht verboden discriminatie ten aanzien van de burgers van de Unie kunnen vaststellen. Krachtens artikel 4 van de onderhavige wet worden de personen die zich in de provincie Bozen willen vestigen, nadat zij aldaar gedurende ten minste vijf jaar hebben gewoond en naar het buitenland zijn geëmigreerd, voor de wet gelijkgesteld aan de personen die in de provincie gevestigd zijn en zulks onafhankelijk van hun nationaliteit. Bovendien wordt in artikel 5, lid 6, van dezelfde wet de gelijke behandeling van onderdanen van andere lidstaten gewaarborgd die in de provincie Bozen gevestigd zijn en aldaar een economische activiteit uitoefenen. (1) PB C 182 van 28.6.1999, blz. 40.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0579/99

van José Barros Moura (PSE) aan de Commissie

(12 maart 1999)

Betreft: Onderhandelingen EU-Zwitserland

Kan de Commissie, gezien haar antwoord van 8 februari 1999 op mijn vraag E-4022/98(1), nader toelichten welke de concrete gevolgen de genoemde uitzondering - het feit dat de tijdvakken waarin in andere lidstaten is gewerkt gedurende een overgangsperiode niet kunnen worden opgeteld - zal hebben voor de minimumperiode waarin iemand gewerkt moet hebben om recht te hebben op een werkloosheidsuitkering, zulks in verband met de situatie van de talrijke Portugese arbeiders die seizoenarbeid in Zwitserland verrichten?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(12 april 1999)

De ontwerp-overeenkomst met Zwitserland betreffende de sociale zekerheid voor migrerende werknemers voorziet in het algemeen de volledige toepassing van Verordening (EEG) 1408/71 op onderdanen van derde landen(2) die in Zwitseland werkzaam zijn.Een specifieke ontheffing met betrekking tot werkloosheidsuitkeringen is gedurende de overgangsperiode voorzien. Deze ontheffing heeft betrekking op degenen die minder dan een jaar in Zwitserland hebben gewerkt. In dergelijke gevallen worden perioden van tewerkstelling in andere lidstaten niet opgeteld voor de wachttijd die moet worden vervuld om recht te hebben op Zwitserse werkloosheidsuitkeringen (momenteel zes maanden). Deze ontheffing zou onder normale omstandigheden geen betrekking hebben op Portugese seizoenarbeiders daar, volgens de bepalingen van Verordening 1408/71, seizoenarbeiders degenen zijn die niet in het land van hun tewerkstelling wonen en derhalve recht hebben op werkloosheidsuitkeringen in hun land van vestiging (in dit geval Portugal).

Uit hoofde van deze overeenkomst hebben seizoenarbeiders eveneens het recht om zich in Zwitserland te vestigen, waardoor zij Zwitserse werkloosheidsuitkeringen kunnen aanvragen wanneer de nationale wachttijd is vervuld.

(1) PB C 320 van 6.11.1999, blz. 109.

(2) PB C 6 van 10.1.1998.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0102/99

van Robin Teverson (ELDR) aan de Commissie

(27 januari 1999)

Betreft: Vijfde kaderprogramma en geothermische energie

In voorgaande programma's van de EU voor onderzoek en ontwikkeling werd specifiek melding gemaakt van geothermische energie. In het komende kaderprogramma niet. Het Europees Parlement nam een amendement aan om deze omissie te verhelpen en het thema geothermische energie te doen opnemen onder het hoofdstuk hernieuwbare energiebronnen in Bijlage II, sub a), v). De Commissie noch de Raad hebben dit amendement overgenomen.

Kan de Commissie bevestigen dat, ondanks dit verzuim, de toekomstige financiering op dit gebied hierdoor niet in gevaar komt en dat projecten op het gebied van de geothermische energie dat deel van de middelen zullen blijven ontvangen dat hen toekomt, temeer daar mevrouw Cresson heeft verklaard dat de EU zich ten doel stelt het aandeel van hernieuwbare energiebronnen te verhogen van 6 % tot 12 %?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie

(25 maart 1999)

De door de Gemeenschap aangekondigde doelstelling om het aandeel duurzame energie te verhogen van 6 % tot 12 % is een van de voornaamste onderwerpen in het hoofdstuk energie van het vijfde kaderprogramma(1). Het is tevens juist dat geothermische hulpbronnnen in belangrijke mate kunnen bijdragen aan de verwezenlijking van deze doelstelling, in het bijzonder wanneer het door de Gemeenschap gesteunde Europese hete-droge-gesteentenproject in het Franse Soultz-sous-Fôrets aan de verwachtingen blijft voldoen.

Veel aspecten van geothermische technologie zijn reeds ver ontwikkeld en krijgen zeker niet de hoogste proiriteit voor financiering van onderzoek. Het hete-droge-gesteentenproject vereist echter nog wel nader onderzoek en kan dus in de toekomst voor financiële steun in aanmerking komen.

Het vijfde kaderprogramma is echter zo opgezet dat de aandacht wordt toegespitst op problemen in plaats van op technologieën. Onderzoek en demonstratieprojecten op het gebied van geothermische energie zullen op gelijke voet behandeld worden met andere duurzame energieprojecten indien zij kunnen bijdragen aan een oplossing van de in het programma aangegeven problemen, eerder voor Europese dan voor een louter nationale financiering in aanmerking komen en een bijdrage kunnen leveren aan de verwezenlijking van de in het werkprogramma vermelde doelstellingen.

(1) PB C 137 van 7.6.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0272/99

van Manuel Escolá Hernando (ARE) aan de Commissie

(17 februari 1999)

Betreft: Verbinding tussen stroomgebieden en Cohesiefonds

Het Publicatiebureau van de Europese Gemeenschappen heeft onlangs een studie gepubliceerd met de titel "Hydrologische evaluatie Spanje/Portugal". Op bladzijde 11 van deze studie wordt verwezen naar een schrijven van 8 november 1995 waarin de Spaanse autoriteiten verschillende opmerkingen hebben geformuleerd over bovengenoemde studie van het adviesbureau MWL. Deze opmerkingen hadden met name betrekking op de overheveling van watervoorraden van het ene naar het andere stroomgebied om het hoofd te bieden aan de ernstige structurele problemen waarmee talrijke Spaanse regio's worden geconfronteerd.

Is de Commissie het met deze aanpak eens? Meent zij dat er alternatieve oplossingen zijn die niet gepaard gaan met dergelijke ingrijpende werken, waartegen grote politieke en sociale weerstand zal bestaan?
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 877/99 van James NICHOLSON Initiatief ten voordele van de KMO's



Publicatieblad Nr. C 370 van 21/12/1999 blz. 0134



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0877/99 van James Nicholson (PPE) aan de Commissie (8 april 1999) Betreft: Initiatief ten voordele van de KMO's Welk bedrag aan middelen is er in de lopende programmeringsperiode uitgetrokken voor Noord-Ierland in het kader van het initiatief ten voordele van de KMO's? Gecombineerd Antwoord van mevrouw Wulf-Mathies namens de Commissie op de schritftelijke vragen E-0871/99, E-0872/99, E-0873/99, E-0874/99 en E-0877/99 (5 mei 1999) In de onderstaande tabel worden de bedragen vermeld (uitgedrukt in miljoen [fmxeuro]) die aan Noord-Ierland uit de structuurfondsen werden toegekend in het kader van het desbetreffende programma tijdens de lopende programmeringsperiode (1994-1999). Er dient op gewezen te worden dat de bedragen binnen het PEACE-programma voor zowel Ierland als Noord-Ierland zijn bestemd. Verder zijn er nog 100 miljoen [fmxeuro] voorzien die in het financiële overzicht van dit programma moeten worden opgenomen. >RUIMTE VOOR DE TABEL>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0422/99

van Ernesto Caccavale (UPE) aan de Commissie

(1 maart 1999)

Betreft: Ontbreken van Italiaanse omzettingsmaatregelen van de recente Europese voorschriften inzake arbeidstijden in de zeevaartsector

In het door de Europese Raad van Straatsburg van 9 december 1989 aangenomen Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden wordt bepaald dat de totstandbrenging van de interne markt "moet leiden tot een verbetering van de levensstandaard en arbeidsvoorwaarden voor de werkenden in de Europese Gemeenschap"; met het oog daarop werd een maximale duur voor de werkweek vastgesteld, alsook regels inzake minimumrusttijden en voldoende pauzes.

Bij richtlijn 93/104/EG(1) betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd worden minimale veiligheids- en gezondheidsvoorschriften vastgesteld op het gebied van de organisatie van de arbeidstijd, die echter niet gelden voor bepaalde sectoren, zoals de zeevaart.

In november 1998 heeft de Europese Commissie een voorstel voor een richtlijn ingediend (COM(98) 0662 def.) die tot doel heeft het toepassingsgebied van de richtlijn van 1993 uit te breiden tot de sectoren waarop deze niet van toepassing was, waarmee thans ook voor de zeevaartsector maximale werktijden zijn vastgesteld.

In de recente Italiaanse wetgeving ter zake wordt nog steeds niet gesproken over de zeevaartsector en bepaalde scheepvaartmaatschappijen hanteren dus nog steeds werktijden die boven de Europese limieten liggen en waarbij zelfs nog sprake is van meer dan zes of zeven overuren per dag.

Welke initiatieven denkt de Commissie te nemen opdat de Italiaanse staat de nieuwe communautaire regels zo spoedig mogelijk overneemt in de nationale wetgeving, zodat het wetgevingsvacuüm wordt opgevuld en de Europese minimumstandaards worden toegepast?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(20 april 1999)

Op 18 november 1998 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan een op artikel 4, lid 2, van de Overeenkomst inzake de sociale politiek gebaseerd voorstel voor een richtlijn van de ARaad betreffende de door de Associatie van reders van de Europese Gemeenschap (ECSA) en de Federatie van de bonden voor het vervoerspersoneel in de Europese Unie (FST) gesloten overeenkomst over de organisatie van de arbeidstijd van zeevarenden(2). Wanneer de richtlijn door de Raad is goedgekeurd en de termijn voor de tenuitvoerlegging is verstreken, zal de Commissie, als hoedster van het EG-Verdrag, de noodzakelijke maatregelen treffen om te waarborgen dat de bepalingen van de richtlijn door de lidstaten ten volle ten uitvoer gelegd en nageleefd worden.

(1) PB L 307 van 13.12.1993, blz. 18.

(2) PB C 43 van 17.2.1999.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0276/99

van Riccardo Nencini (PSE) aan de Commissie

(17 februari 1999)

Betreft: Borri Elettronica Industriale, eigendom van General Signal (VS)

Borri Elettronica Industriale (Bibbiena - Arezzo, Italië), eigendom van General Signal (VS), dat kan bogen op een diepgewortelde en voortreffelijke bedrijfscultuur, is een van de topbedrijven uit de sector (118 werknemers, waarvan 60 % met een universiteits- of een ander diploma).

Binnenkort gaat het bedrijf over in handen van het Amerikaanse SPX, een onderneming die actief is op de markt van auto-onderdelen en -service.

Er is echter geen enkele garantie voor de werkgelegenheid noch voor het eigen karakter van het bedrijf.

Is de Commissie bereid op te treden opdat zowel de werkgelegenheid als de professionaliteit, waar het bedrijf al die jaren prat op kon gaan, worden gevrijwaard?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(10 maart 1999)

Een van de prioriteiten van het Europese sociaal beleid is de waarborging van de bescherming van de werknemers in het geval van overdracht van ondernemingen.

Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgeving van de lidstaten betreffende het behoud van de werknemersrechten in geval van overdracht van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van vestigingen(1) beoogt de werknemers te beschermen in het kader van een verandering van de leiding van een bedrijf, in het bijzonder om het behoud van hun rechten te waarborgen. Daartoe bepaalt artikel 3 van deze richtlijn dat de voor de cedent uit een arbeidscontract of een arbeidsverhouding voortvloeiende rechten en verplichtingen uit hoofde van deze overdracht op de verwerver overgaan.

Artikel 4 voorziet eveneens in de bescherming van de betrokken werknemers tegen een eventueel door de cedent of de verwerver aangekondigd ontslag, maar verzet zich niet tegen ontslagen die plaats kunnen vinden om economische, technische of organisatorische redenen die wijzigingen op het gebied van de werkgelegenheid ten gevolge hebben.

De Commissie neemt geen maatregelen ten aanzien van individuele gevallen, zoals de geachte afgevaardigde verzoekt, en zij is niet op de hoogte van het door hem genoemde geval.

Indien de nationale bepalingen ter omzetting van het Gemeenschapsrecht niet worden nageleefd, is het in eerste instantie aan de nationale gerechtelijke en administratieve overheid om van elke daaruit voortvloeiende geschilkwestie op de hoogte te zijn.

(1) PB L 61 van 5.3.1977.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0762/99

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(11 maart 1999)

Betreft: Gelijke deelname van vrouwen en mannen aan de besluitvormingsprocedures

Kan de Commissie in de vaststelling dat slechts weinig vooruitgang is geboekt bij de uitvoering van de aanbeveling van de Raad van 2.12.1996 over de gelijke deelname van mannen en vrouwen aan de besluitvormingsprocedures, zeggen welke maatregelen zij op dit gebied denkt te nemen?

Welke positieve maatregelen zal de Commissie op grond van artikel 141 van het Verdrag van Amsterdam nemen ten voordele van het minder vertegenwoordigde geslacht (vrouwen dus)?

Antwoord van de heer Flynn namens de Commissie

(9 april 1999)

De Commissie is in velerlei opzicht actief geweest om de doeltreffende verwezenlijking te waarborgen van de door de aanbeveling van de Raad van 2 december 1996 gestelde doelstellingen,waarnaar de geachte afgevaardigde verwijst.

Zo heeft de Commissie bij voorbeeld de lidstaten aangemoedigd om de nodige maatregelen te treffen voor de tenuitvoerlegging van de aanbeveling van de Raad door in mei 1998 een seminar te organiseren voor de door de regeringen aangewezen hoge ambtenaren. Zij heeft eveneens steun verleend aan door de lidstaten of door non-gouvernementele organisaties voorgestelde acties ter bevordering van een evenwichtige deelname van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces. Daarvan kan een door de Franse autoriteiten in april 1999 te Parijs geplande conferentie op hoog niveau, waaraan vakministers van de lidstaten zullen deelnemen, genoemd worden.

Tenslotte zij er op gewezen dat de Commissie, overeenkomstig de aanbeveling, de lidstaten heeft verzocht haar vóór eind mei 1999 een verslag te doen toekomen over de ter uitvoering van de aanbeveling getroffen maatregelen. Op basis van de aan de lidstaten toegezonden vragenlijst zal de Commissie een verslag opstellen en dit vóór het einde van het jaar aan het Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité toezenden.

Wat de toepassing van de aanbeveling in haar eigen administratieve structuren betreft, stelt de Commissie sedert 1995 jaarlijks doelstellingen vast voor de benoeming van vrouwen op besluitvormingsposten. Aldus is in de loop der jaren een duidelijke verbetering van de aanwezigheid van vrouwen vastgesteld kunnen worden op directieniveau (19 vrouwelijke directeuren in december 1998 tegen 4 in januari 1995) en op middenkaderniveau (hoofden van eenheden en adviseurs) (het percentage vrouwen is gedurende dezelfde periode gestegen van 8,3 % tot 11,4 % in categorie A et van 28,2 % tot 38,7 % in categorie LA). Gemiddeld wordt 13,3 % van de leidinggevende posten bij de Commissie door vrouwen bezet.

De geachte afgevaardigde wordt tevens verzocht het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-4089/98 van de heer.Blak(1) te raadplegen.

Wat artikel 141 van het verdrag van Amsterdam betreft, is de Commission bezig met de bestudering van de konsekwenties van de inwerkingtreding van het verdrag en van de mogelijkheden voor toekomstige ontwikkelingen.

(1) PB C 297 van 15.10.1999.