NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/866

(2004/C 78 E/0919)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3863/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(8 december 2003)

Betreft: Europees bewijsverkrijgingsbevel: een voorstel dat de persoonlijke vrijheden bedreigt?

Het recente voorstel van de Commissie voor een kaderbesluit tot invoering van een Europees bewijsverkrijgingsbevel (1) kan een verdere stap betekenen in de gevaarlijke en autoritaire richting van een Europese juridische ruimte die zich aan de controle van de nationale parlementen onttrekt.

Dit besluit heeft dezelfde strekking als dat van het arrestatiebevel, en gaat zelfs nog verder, want een verdachte kan worden veroordeeld op grond van enkel het bewijs dat verkregen wordt van de staat die aan het bevel gevolg moet geven, zonder dat het besluit voorziet in enige minimale waarborg omtrent de waardering van dit bewijs ten processe in de staat die om het bevel heeft verzocht.

Aangezien slechts weinige lidstaten tot op heden de nodige wetgeving hebben ingevoerd ter uitvoering van het kader besluit inzake het Europees arrestatiebevel, en gelet op de vele vragen en kritiek die dat besluit al heeft opgeroepen, vraag ik de Commissie of zij de indiening van dit nieuwe voorstel voor een kaderbesluit niet wat prematuur acht? Meent de Commissie niet zelf ook dat dit voorstel beter meteen kan worden ingetrokken?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(16 januari 2004)

De vraag van het geachte parlementslid heeft in het bijzonder betrekking op de geldigheid in het verzoekende land van bewijsmateriaal dat in een ander land werd verkregen door gebruik te maken van een Europees bewijsverkrijgingsbevel. Het geachte parlementslid geeft uiting aan zijn bezorgdheid over het ontbreken in het voorstel van minimumgaranties op het gebied van de geldigheid van dergelijk bewijsmateriaal.

In het voorstel van de Commissie wordt de kwestie van de toelaatbaarheid van bewijsmateriaal dat werd verkregen door gebruik te maken van een Europees bewijsverkrijgingsbevel niet rechtstreeks aangepakt. De mate waarin voorwerpen, documenten of gegevens die door een dergelijk bevel werden verkregen, in strafzaken als bewijsmateriaal kunnen worden gebruikt, zal dus — zoals het geval is bij alle ander bewijsmateriaal — overeenkomstig de desbetreffende nationale wetgeving worden getoetst door de gerechtelijke instanties van elke lidstaat. Als voorzorgsmaatregel ter bescherming van de grondrechten wordt in het voorstel bepaald dat de gerechtelijke autoriteit die het bevel uitvaardigt, moet bevestigen dat de voorwerpen, documenten of gegevens die door middel van het bevel worden opgevraagd (a) noodzakelijk en niet onevenredig zijn ten behoeve van de procedure waarvoor het bevel wordt uitgevaardigd, (b) op vergelijkbare wijze konden worden verkregen op grond van het recht van de beslissingsstaat, indien zij zich op het grondgebied van de beslissingsstaat bevonden, en (c) waarschijnlijk toelaatbaar zijn in de procedure ten behoeve waarvan zij worden opgevraagd. Bovendien kan de gerechtelijke autoriteit die het bevel uitvaardigt, verzoeken — en in sommige gevallen eisen — dat het bevel overeenkomstig bepaalde formaliteiten wordt uitgevoerd. Dit moet ervoor zorgen dat de wijze waarop het bewijsmateriaal wordt verkregen, in overeenstemming is met de vereisten van het recht van de beslissingsstaat.

De Commissie is het er dus niet mee eens dat met haar voorstel voor een Europees bewijsverkrijgingsbevel een stap wordt gedaan in een gevaarlijke en autoritaire richting, zoals door het geachte parlementslid wordt gesuggereerd. De Commissie is het ook niet eens met de suggestie om haar voorstel in te trekken.

(1) COM(2003) 688 def.