NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/505

(2004/C 88 E/0516)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0493/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft: Sluiting van de mijn van Panasqueira, Portugal

De mijnwerkers van de mijn van Panasqueira, in Portugal, worden opnieuw door werkloosheid bedreigd. Het huidige mijnbouwbedrijf, „Primary Metal Incorporated”, een multinational met een Canadees meerderheidsbelang, dreigt de mijn te sluiten en voert hierbij als redenen aan financiële moeilijkheden, de daling van de dollar, prijsdalingen, de Chinese concurrentie en de eventuele verkoop door de VS van 1 500 ton tungsteen uit hun strategische defensievoorraden.

Dit betekent dat 220 mijnwerkers in het binnenland van Portugal, waar alternatieve werkgelegenheid niet voorhanden is, met werkloosheid en armoede worden bedreigd als gevolg van het monetaire en mededingingsbeleid van Europa, het ontbreken van een maatschappelijk verantwoordelijkheidsbesef van de multinationals en de liberalisering van de wereldmarkt (WTO).

Kan de Commissie mij mededelen welke maatregelen zij samen met de Portugese regering denkt te nemen om ervoor te zorgen dat de rechten van deze werknemers worden gewaarborgd en de mijn van Panasqueira gewoon open kunnen blijven?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(7 april 2004)

De Commissie herinnert het geachte parlementslid eraan dat zij op grond van het Gemeenschapsrecht niet de bevoegdheid bezit om de sluiting van een bedrijf te verhinderen of uit te stellen. Dit is een beslissing die de eigenaar van het bedrijf met inachtneming van de passende procedures zelf neemt.

De Commissie wijst er in dit verband op dat in diverse communautaire richtlijnen procedures ter voorlichting en raadpleging van de werknemersvertegenwoordigers zijn vastgelegd, waarvan in het geval van de sluiting van bedrijven wellicht gebruik kan worden gemaakt. Het betreft hier met name Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (1) en Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers (2). Voorts werd er op 11 maart 2002 door het Parlement en de Raad een richtlijn goedgekeurd die tot doel heeft de communautaire aanpak op dit terrein aan te vullen (Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap (3)). De eerste twee richtlijnen zijn in het nationaal recht van de lidstaten omgezet (de derde richtlijn hoeft pas uiterlijk 23 maart 2005 te zijn omgezet). Het is aan de bevoegde nationale autoriteiten (in het bijzonder de gerechtelijke instanties) om te beoordelen of zij op de juiste wijze en doeltreffend worden toegepast.

Het is belangrijk erop te wijzen dat Richtlijn 98/59/EG inzake collectief ontslag bepaalt dat, wanneer een werkgever overweegt tot collectief ontslag over te gaan, hij verplicht is de vertegenwoordigers van de werknemers tijdig te raadplegen teneinde tot een akkoord te komen. Deze raadplegingen moeten ten minste betrekking hebben op de mogelijkheden om collectief ontslag te voorkomen of om de omvang ervan te verminderen alsook op de mogelijkheid de gevolgen ervan te verzachten door het nemen van sociale begeleidingsmaatregelen, meer bepaald om bij te dragen tot herplaatsing of omscholing van de ontslagen werknemers.

(1) PB L 225 van 12.8.1998.

(2) PB L 254 van 30.9.1994.

(3) PB L 80 van 23.3.2002.