ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/15

(2004/C 84 E/0017)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2195/03

van Michael Cashman (PSE) aan de Raad

(2 juli 2003)

Betreft: Namaak en roof van intellectuele eigendom

Volgens de voorspellingen zullen namaak en roof van intellectuele eigendom de EU-bedrijven die op internationale schaal werken tussen de 400 en 800 miljoen euro per jaar kosten op de interne markt, en 2000 miljoen op de internationale markten. Bovendien lijden de EU-lidstaten enorme inkomstenverliezen door het smokkelverkeer met accijnsplichtige goederen. Kan de Raad de verzekering geven dat er op de eerstvolgende vergaderingen van de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken en voor de Iinterne Markt gesproken wordt over samenwerking om het probleem te lijf te gaan?

Antwoord

(8 maart 2004)

In februari 2003 is bij de Raad en het Europees Parlement een voorstel voor een richtlijn ingediend betreffende de maatregelen en procedures om de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten te waarborgen (2003/0024(COD)).

In afwachting van het standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing, dat gepland is voor november 2003, wordt het voorstel op dit ogenblik door de instanties van de Raad grondig besproken. De Raad kan u verzekeren dat hij dit voorstel zal blijven behandelen met de voorrang die het verdient.

In dit verband zij opgemerkt dat de Raad op 22 juli 2003 ook een verordening heeft aangenomen inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten (1). Deze verordening past in de meer algemene context van de samenwerking en wederzijdse bijstand op communautair niveau tussen de douaneautoriteiten.

(1) PB L 196 van 2.8.2003, blz. 7.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/354

(2004/C 78 E/0373)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0327/03

van Helena Torres Marques (PSE) aan de Commissie

(5 februari 2003)

Betreft: Toepassing van Verordening (EG) nr. 2560/2001 inzake grensoverschrijdende betalingen in euro's

De toepassing van Verordening (EG) nr. 2560/2001 (1) van het Europees Parlement en de Raad leidt tot enige problemen, met name wanneer men met een in Portugal afgegeven bankkaart, die zowel krediet- als debetkaart is, in het eurogebied geld op wil nemen.

Ik werd zelf met een dergelijk probleem geconfronteerd toen ik met zo'n kaart, waarmee in Portugal gratis geld kan worden opgenomen, geld in Brussel wilde opnemen. Daarbij bleek dat bij opname van bijvoorbeeld 100 EUR door de bank 1,83 EUR aan commissiekosten in rekening werd gebracht, nog eens 3 EUR commissiekosten door de Portugese bank die de kaart heeft afgegeven en 0,19 EUR aan zegelrecht.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen:

— of deze situatie sinds de invoering van verordening 2560/2001 nog legaal is?

— of het mogelijk is dat voor dezelfde handeling twee afzonderlijke bankcommissies in rekening worden gebracht?

— indien dit in strijd met de verordening is, welke sancties tegen de overtreders kunnen worden genomen en wie bevoegd is deze sancties toe te passen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(11 maart 2003)

In Verordening (EG) nr. 2560/2001 (2) is vastgesteld dat voor grensoverschrijdende en binnenlandse betalingen in euro's gelijke kosten in rekening moeten worden gebracht. Dit beginsel geldt sinds 1 juli 2002 voor elektronische betalingen in euro's tot 12 500 EUR en vanaf 1 juli 2003 ook voor overmakingen.

In artikel 3 van de verordening is gespecificeerd dat de kosten van grensoverschrijdende betalingen dezelfde moeten zijn als deze van overeenkomstige nationale betalingen. In het geval van een debetkaart betekent dit dat voor een betaling in de lidstaat waar de uitgevende bank is gevestigd en voor een betaling in een andere lidstaat dezelfde kosten in rekening moeten worden gebracht.

Deze redenering is ook van toepassing op multifunctionele kaarten (bijvoorbeeld kaarten die zowel krediet-als debettransacties mogelijk maken). Voor het gebruik van een functie van een dergelijke kaart (debet of krediet) moeten dezelfde kosten in rekening worden gebracht als voor het gebruik van dezelfde functie in de lidstaat waar de kaart is uitgegeven. Het geachte parlementslid verstrekt echter onvoldoende informatie om na te gaan of de verordening in dit geval incorrect is toegepast.

In het geval van niet-naleving van de verordening voorziet artikel 7 in „doeltreffende, evenredige en afschrikkende” sancties, die natuurlijk door de bevoegde nationale instanties moeten worden opgelegd. De Commissie heeft gevraagd welke instantie hiervoor in Portugal bevoegd is, maar heeft nog geen antwoord ontvangen.

(1) PB L 344 van 28.12.2001, blz. 13.

(2) Verordening (EG) nr. 2560/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 2001 betreffende grensoverschrijdende betalingen in euro.
—

2001/010-327: benaming: Making the financial markets work for development (in consortium met Informationsstelle Lateinamerika e.V.) — Looptijd: 36 maanden, ten einde lopend op 31 december 2003. — Communautaire bijdrage: 594 998 EUR, overeenkomend met 75 % van het totaal. — Totale kosten: 793 331 EUR
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/162

(2004/C 88 E/0171)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3975/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft: Gelijke behandeling van ambtenaren in de delegatie van de Commissie in Brazilië

Ik heb een klacht ontvangen van de plaatselijke personeel in de delegatie van de Commissie in Brazilië dat hun salarissen sinds september 1999 met meer dan 40 % zijn verlaagd.

Kan de Commissie deze salarisverlaging bevestigen? Kan zij nadere uitleg geven over deze procedure? Kan de Commissie waarborgen dat de behandeling van het plaatselijk personeel in de delegatie van de Commissie in Brazilië voldoet aan de beginselen van het Europees Handvest van de grondrechten?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(13 februari 2004)

De salarissen van de plaatselijke functionarissen in de delegaties van de Commissie worden jaarlijks herzien, in overeenstemming met de kaderregeling houdende vaststelling van de arbeidsvoorwaarden van de plaatselijke functionarissen van de Commissie in derde landen. Doelstelling van de jaarlijkse salarisherzieningen is de bezoldiging op een niveau te houden dat concurrerend is met dat van vergelijkbare werkgevers op de plaatselijke arbeidsmarkt.

Vanwege de ontstellende economische omstandigheden in Brazilië in de jaren negentig was er toen besloten loonschalen in ecu vast te stellen, met maandelijkse betaling van de salarissen in plaatselijke valuta. In 1999 werd duidelijk dat de referentieschaal in ecu de salarissen van de plaatselijke functionarissen op kunstmatige wijze ver boven de lonen van de vergelijkbare werkgevers had doen uitgaan. Het was daarom gerechtvaardigd terug te keren tot salarissen die in plaatselijke valuta waren uitgedrukt. De plaatselijke functionarissen, reeds in dienst in de delegatie, hebben een aanhangsel op hun arbeidsovereenkomst ondertekend waarin zij de omzetting van hun salarissen van ecu in de plaatselijke valuta aanvaard hebben, tegen een overeengekomen wisselkoers.

Vervolgens werden de salarissen van die plaatselijke functionarissen die in 1999 reeds in dienst waren „bevroren” totdat hun bezoldigingen weer op de hoogte van die van de plaatselijke markt zouden zijn. Deze aanpassing werd verwezenlijkt met behulp van een vaste en jaarlijks herziene loonschaal, in overeenstemming met de overeenkomst met de personeelsvertegenwoordigers van de vakbonden, aan de hand van de kaderregeling. De Commissie kan derhalve niet bevestigen dat de salarissen van de plaatselijke personeelsleden die het aanhangsel hebben ondertekend, zijn verlaagd, aangezien de nominale waarde ervan sedert 1999 vastligt. Genoemde salarissen zijn momenteel nog steeds duidelijk hoger dan die bij de vergelijkbare werkgevers ter plaatse.

De Commisie behandelt alle plaatselijke functionarissen in haar delegaties waar ook ter wereld met inachtneming van de beginselen van het Europees Handvest van de Grondrechten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/328

(2004/C 78 E/0345)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3838/03

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft: Verlaten dieren in Griekenland

Volgens krantenberichten is in Griekenland een wet (3170/03) gepubliceerd waarin maatregelen worden vastgesteld die de regering in het licht van de Olympische Spelen zal nemen in verband met verlaten dieren. In een van de besluiten wordt gesteld dat de gemeentes de verantwoordelijkheid hebben om de verlaten dieren bijeen te brengen en zij krijgen 1 miljoen euro extra voor het bouwen van asielen. De dieren die ziek zijn moeten euthanasie ondergaan met een injectie. Door deze procedure wordt het echter mogelijk dat alle verlaten dieren zomaar zonder onderscheid worden omgebracht.

Een meer leefbare oplossing zou zijn dat er klinieken worden opgericht voor verlaten huisdieren met veterinaire diensten onder toezicht van specialisten, welke kunnen zorgen voor de controle op de populatie van verlaten dieren. Kan de Commissie zeggen of zij in dat geval zou bijdragen tot de bescherming van verlaten dieren in Griekenland door geld uit te trekken voor de oprichting van dergelijke klinieken?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 januari 2004)

Het welzijn van zwerfhonden en -katten valt volledig onder de verantwoordelijkheid van de Griekse autoriteiten en de Commissie beschikt niet over een rechtsgrond om in deze zaak bij de Griekse autoriteiten tussenbeide te komen. Bijgevolg kan geen specifieke steun van de Gemeenschap worden verleend.

Zoals blijkt uit het antwoord op de schriftelijke vraag E-3503/03 van het geachte parlementslid (1) heeft het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Commissie in het kader van een missie naar Griekenland in september 2003 vernomen dat er heel wat inspanningen worden geleverd om dit probleem op te lossen met aandacht voor het welzijn van de betrokken dieren. De Commissie hoopt dat de nodige beslissingen betreffende de toekomst van deze dieren worden genomen, nadat deskundig veterinair advies is ingewonnen.

(1) Zie blz. 294.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/234

(2004/C 78 E/0236)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3169/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft: Vechthondenverbod

Helaas hebben de vragen die ik tot dusver in verband met een verbod op vechthonden heb gesteld nog geen resultaat gehad. Weliswaar hebben een paar lidstaten, b.v. Italië en Oostenrijk, reeds maatregelen tegen gewelddadige en agressieve honden genomen door invoering van een muilkorfplicht in openbare gebouwen en openbare plaatsen als haltes en parken, alsmede van een welpenschool voor de opvoeding van honden, maar helaas zijn deze maatregelen nog steeds niet toereikend. In de afgelopen dagen werden wij opnieuw geconfronteerd met verschrikkelijke krantenkoppen over kinderen en volwassenen die door pitbulls werden aangevallen. Het is niet voldoende als staten en/of regio's individueel maatregelen nemen tegen het houden van bepaalde hondenrassen, er is behoefte aan een richtlijn voor een verbod op vechthonden op Europees niveau!

Hoeveel mensen moeten er volgens de Commissie nog doodgebeten of verminkt worden?

Hoe lang moeten we nog wachten tot er eindelijk iets op EU-niveau gebeurt?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(16 december 2003)

Artikel 52 van het EG-Verdrag vormt de rechtsgrond voor de acties van de Gemeenschap op het gebied van de bescherming van de volksgezondheid. In de eerste alinea van dit artikel is gestipuleerd dat het subsidiariteitsbeginsel van toepassing is als een actie van de Gemeenschap een aanvulling vormt op het nationale beleid. Volgens dit beginsel, dat is vastgesteld in artikel 5 van het EG-Verdrag, treedt de Gemeenschap op gebieden die niet onder haar exclusieve bevoegdheid vallen slechts op indien de doelstellingen van dit optreden beter op communautair dan op nationaal kunnen worden verwezenlijkt.

In het door het geachte parlementslid vermelde geval beschikt de Commissie niet over een voldoende sterke en onweerlegbare wetenschappelijke basis om zelf Europese wetgeving op dit gebied vast te stellen.

Het is de bevoegdheid van de lidstaten op nationaal niveau de nodige maatregelen vast te stellen om dit soort ongevallen te vermijden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/649

(2004/C 88 E/0666)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3401/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 november 2003)

Betreft: Zaak Loizidou

De tijd die is verstreken sedert het Europees Hof voor de Rechten van de Mens arrest heeft gewezen in de zaak Loizidou zonder dat Turkije hieraan gevolg heeft gegeven, doet afbreuk aan het gezag van het Hof.

Turkije heeft thans twee voorwaarden gesteld voor de tenuitvoerlegging van het arrest, te weten:

— dat de zaak Loizidou geen precedent mag zijn voor andere reeds bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens aanhangig gemaakte zaken en dat deze zaken eerst worden voorgelegd aan de schadeloosstellingscommissie die onlangs door het illegale Denktash-bewind is ingesteld, en

— dat de bepalingen van het arrest volgens welke Turkije mevrouw Loizidou vreedzaam van haar eigendom gebruik moet laten maken, niet ten uitvoer worden gelegd en haar slechts een schadeloosstelling wordt uitbetaald.

Kan de Commissie — wanneer ervan wordt uitgegaan dat de versterkte politieke dialoog tussen de Europese Unie en Turkije impliceert dat de uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens worden nageleefd en dat de tenuitvoerlegging van het in de zaak Loizidou gewezen arrest sedert 1996 op zich laat wachten — mededelen welke maatregelen zij voornemens is te treffen om ervoor te zorgen dat Turkije zonder repercussies of onaanvaardbare compromissen het arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens ten uitvoer legt?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(5 december 2003)

De Commissie heeft de zaak van Loizidou vs. Turkije waarnaar het geachte parlementslid verwijst, op de voet gevolgd. Zoals de Commissie heeft benadrukt in haar periodieke verslag over 2003 (1) heeft er, ondanks de garantie van Turkije in juni 2003 dat het land de aan mevrouw Loizidou door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens toegekende rechtmatige schadeloosstelling in oktober 2003 zou betalen, tot op heden nog geen enkele betaling plaatsgevonden.

De oplossing van deze zaak is duidelijk een prioriteit van de afgevaardigden van de ministers van de Raad van Europa, die deze zaak in de loop van hun recente wekelijkse vergaderingen vaak hebben behandeld. De Raad van Europa is Turkije dringend blijven verzoeken de door het Hof toegekende rechtmatige schadeloosstelling onvoorwaardelijk uit te betalen.

Een van de prioriteiten die worden geschetst in het partnerschap voor de toetreding met Turkije is respect voor de uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Als zodanig zal de Commissie de uitspraken waaraan door Turkije geen gevolg is gegeven, waaronder begrepen deze zaak, op de voet blijven volgen.

(1) COM(2003)676 def.
2.

Is het de Commissie bekend dat in Nederland, vooruitlopend op deze keuze, een meningsverschil ontstaat tussen de noordoostelijke provincies, die rekenen op een voortgezet gebruik van structuurfondsen na 2006, en de regering, die ervan uitgaat dat het waarschijnlijk en wenselijk is dat zulke gebieden in rijkere lidstaten dan niet langer voor steun in aanmerking komen? Is het de Commissie bekend of er meerdere gebieden in de EU zijn waar de onzekerheid over de omvang en de wijze van inzet van structuurfondsen na 2006 leidt tot zulke meningsverschillen en problemen bij de voorbereiding van projecten?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/591

(2004/C 88 E/0604)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0176/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 januari 2003)

Betreft: Gevolgen van de liberalisering van de landbouw op wereldschaal

In het nummer van „Agence Europe” van 6 november 2002 wordt gewag gemaakt van een studie van de Commissie over de gevolgen van de wereldwijde liberalisering van de handel in landbouwproducten voor de landbouw in de lidstaten van de Europese Unie.

Volgens deze studie heeft commissaris Pascal Lamy onderstreept dat een dergelijke liberalisering zou leiden tot de verdwijning van circa 85 % van de landbouwbedrijven in de lidstaten van de Europese Unie, waaronder met name de kleine en middelgrote familiebedrijven. Een dergelijke ontwikkeling betekent zonder meer een doodvonnis voor de landbouw van Europa, van haar soevereiniteit op voedselgebied en van haar territoriale evenwicht.

Bovendien is het paradoxaal dat de Europese Unie, op een moment waarop de Verenigde Staten de steun aan hun landbouwproducenten verhogen, maatregelen besluit te treffen om de steun aan haar landbouwproducenten te verlagen.

Kan de Commissie mededelen op welke cijfers zij zich heeft gebaseerd en wat de conclusies van genoemde studie zijn?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(27 februari 2003)

In het artikel van 6 november 2002 in Agence Europees wordt niet, zoals door het geachte parlementslid wordt gesuggereerd, verwezen naar een specifieke studie van de Commissie. Omdat landbouw een speciale rol speelt bij de voedselvoorziening en ook andere voordelen biedt is het onmogelijk een abrupte en volledige liberalisering van de wereldhandel in landbouwproducten zoals die vanuit sommige hoeken wordt gevraagd te overwegen. Een dergelijke volledige liberalisering zou zeker ernstige gevolgen hebben voor de duurzaamheid van de Europese landbouw in sociaal, economisch en milieu-opzicht. De cijfers die in het artikel worden genoemd werden ter illustratie gegeven.

De EU staat echter wel achter de doelstellingen die zijn vervat in de Verklaring van Doha, waarbij gestreefd wordt naar onderhandelingen die onder meer gericht zijn op „forse verbeteringen van de markttoegang”. De EU zal op die basis onderhandelingen voeren.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 84/494

(2004/C 84 E/0572)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2526/03

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft: Eierproducenten in de Europese Unie

Is de Commissie op de hoogte van de ernstige bezorgdheid onder eierproducenten in de Europese Unie naar aanleiding van het feit dat hun bestaan wordt bedreigd door een combinatie van nieuwe wetgeving inzake het welzijn van kippen en de mogelijke uitbreiding van de import van eieren overeenkomstig de voorwaarden van de huidige WTO-ronde?

Welke maatregelen neemt de Europese Commissie om te zorgen voor eerlijke concurrentieomstandigheden in de internationale eierhandel en om de eierproducenten in de Europese Unie in voldoende mate schadeloos te stellen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 september 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-l625/03 van mevrouw Jackson (1).

(1) PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 147.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/780

(2004/C 78 E/0830)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3101/03

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Raad

(20 oktober 2003)

Betreft: EMU-referendum en vestiging van EU-orgaan

Een van de argumenten die in het Zweedse EMU-debat werden gebruikt was, dat als de Zweedse bevolking „nee” zou zeggen in het referendum de Zweedse kansen om in aanmerking te komen voor de vestiging van EU-organen, zoals bijvoorbeeld voor de omgang met chemicaliën, kleiner zouden worden.

Is de Raad, nu de Zweedse bevolking „nee” heeft gezegd tegen de euro als gemeenschappelijke munt, van mening dat de Zweedse kansen om in aanmerking te komen voor de vestiging van EU organen minder zijn geworden?

Antwoord

(4 maart 2004)

De Raad heeft de door het geachte parlementslid aangehaalde kwestie niet besproken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 78/568

(2004/C 78 E/0603)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3510/03

van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft: Rijbewijs in de Europese Unie

Volgens de Britse politie heeft een studente van de Universiteit van Leeds die de Griekse nationaliteit heeft en houder is van een rijbewijs voor personenwagens, dat in Griekenland is afgeleverd overeenkomstig richtlijn 91/439/EEG (1) (door Griekenland omgezet en op grond waarvan de lidstaten de door hen verstrekt rijbewijzen wederzijds erkennen), niet het recht om een auto te besturen in Groot-Brittannië. Is dit volgens de Commissie wettig?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(15 december 2003)

In Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (2) is het principe van de wederzijdse erkenning vastgelegd voor alle rijbewijzen die door een lidstaat zijn afgegeven. Het Hof van Justitie heeft onlangs middels het arrest in zaak C-246/00 bevestigd dat deze wederzijdse erkenning onvoorwaardelijk moet zijn (3). Het ligt voor de hand dat de Britse autoriteiten het rijbewijs dat door de Griekse autoriteiten is afgegeven, moeten erkennen, te meer daar een student de vrijheid heeft zijn/haar rijbewijs ofwel in de lidstaat waar hij/zij studeert, ofwel in de lidstaat van herkomst te behalen (4).

(1) PB L 237 van 24.8.1991, blz. 1.

(2) PB L 237 van 24.8.1991, artikel 1, lid 2.

(3) C-246/00, vonnis van 10.7.2003, Commissie/Nederland, jurisprudentie 2003.

(4) PB L 237 van 24.8.1991, artikel 7, lid 1, onder b en artikel 9.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 88/435

(2004/C 88 E/0440)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2723/03

van Francisca Sauquillo Pérez del Arco (PSE) aan de Commissie

(3 september 2003)

Betreft: Europees initiatief voor democratie, mensenrechten en inheemse volkeren

Bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat en discriminatie van etnische minderheden en inheemse volkeren moet volgens de Commissie één van de belangrijkste terreinen van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten zijn. Ook de Raad heeft bij diverse gelegenheden zijn engagement voor steun aan inheemse volkeren bevestigd (conclusies van de Raad van juni 2001 en november 2002). Naar verluidt wordt in de begroting 2004 voor dit initiatief geen enkel gewag gemaakt van inheemse volkeren.

Kan de Commissie bevestigen dat in het programmeringsdocument voor bedoeld initiatief dat momenteel wordt opgesteld, overeenkomstig de richtsnoeren van de Raad, de Commissie en het Europees Parlement rekening wordt gehouden met de inheemse volkeren en dat deze apart worden vermeld met een speciale begrotingspost?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(26 september 2003)

Het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten (EIDHR) levert een bijdrage aan de verplichtingen die de Unie is aangegaan wat betreft steun aan de rechten van inheemse volkeren, door toegang te geven tot middelen voor projecten van organisaties die inheemse volkeren vertegenwoordigen of met hen werken. In het programmeringsdocument 2002-2004 voor EIDHR wordt het weerbaar maken van inheemse volkeren om voor hun rechten op te komen en stimulering van het respect voor de rechten van inheemse volkeren op internationaal niveau aangewezen als specifiek onderwerp van steun. Voor de periode van 2002 tot 2003 voorziet het programmeringsdocument in een indicatieve toewijzing van EUR 15 miljoen steun aan overeenkomstige projecten. Op basis van deze meerjarenprogrammering en in het kader van de omschreven doelstellingen biedt de herziening van EIDHR voor 2004 nog steeds mogelijkheden om programma's ter ondersteuning van de rechten van inheemse volkeren te financieren op internationaal en regionaal niveau, en op het niveau van de landen waar dit initiatief zich op richt.