ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1959/02

van Nuala Ahern (Verts/ALE) aan de Commissie

(3 juli 2002)

Betreft: Potentiële bijdrage aan proliferatie van kernwapens

In persbericht IP/02/872 van 17 juni 2002 verklaart de Commissie dat de ITER de wetenschappelijke en technologische haalbaarheid van fusie-energie moet aantonen. Zal naar aanleiding van deze demonstratie ook aandacht worden besteed aan de potentiële bijdrage van kernfusie aan de proliferatie van kernwapens en zullen er maatregelen worden genomen om steun aan terroristen te voorkomen?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(9 augustus 2002)

In de opeenvolgende Euratom-activiteiten op het gebied van onderzoek en opleiding waarin de basis is gelegd voor het ontwerp voor het ITER-(Internationale thermonucleaire experimentele reactor)project, is ook aandacht geschonken aan de kans op proliferatie van kernwapens waarbij gebruik wordt gemaakt van materialen van toekomstige fusiereactoren en aan de gevolgen van een groot ongeval als gevolg van externe gebeurtenissen, bijvoorbeeld een terroristische actie.

Het ITER-project voor onderzoek naar fusie-energie zal moeten voldoen aan de eisen van een strikt regelgevingsproces. Dit proces, dat afhankelijk is van het regelgevingskader van het gastland, behelst een permanente technische dialoog tussen het project en de nucleaire veiligheidsinstanties van het gastland. In het veiligheidsrapport, dat tijdens de vergunningsprocedure moet worden ingediend, zal ook worden ingegaan op het beheer van radioactieve materialen en de schade als gevolg van externe gebeurtenissen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0852/02

van Jan Wiersma (PSE) aan de Commissie

(27 maart 2002)

Betreft: Dodehoekspiegel

1. Heeft de Commissie kennis genomen van het voornemen van de Nederlandse regering om nog dit jaar voor alle vrachtwagens een dodehoekspiegel verplicht te stellen vanwege de vele ongelukken?

2. Is de Commissie bereid te aanvaarden dat Nederland daarmee een stap verder gaat dan de Europese regeling terzake die slechts een verplichting voor nieuwe vrachtwagens inhoudt?

3. Wil de Commissie overwegen om op basis van de Nederlandse ervaringen de Europese regeling alsnog uit te breiden naar alle vrachtwagens?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(7 mei 2002)

1. De Commissie heeft inderdaad kennis genomen van het voornemen van de Nederlandse regering om voor eind 2002 dodehoekspiegels verplicht te stellen voor vrachtwagens.

2. De Commissie heeft zeer onlangs een voorstel voor een richtlijn van het Parlement en de Raad ingediend(1) die bindende geharmoniseerde eisen zal invoeren betreffende de typegoedkeuring van spiegels en systemen voor indirect zicht voor motorvoertuigen van de categorieën M (voertuigen voor het vervoer van personen) en N (voertuigen voor het vervoer van goederen). Deze voorgestelde richtlijn wordt momenteel al door het Parlement in eerste lezing en door de werkgroep van de

Raad inzake motorvoertuigen onderzocht. Indien aangenomen zal zij Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(2) wijzigen waardoor deze bindend zal worden voor alle voertuigcategorieën en binnen het typegoedkeuringssysteem niet meer facultatief zal zijn voor lichte en zware bedrijfsvoertuigen. De Commissie verheugt zich over het door Nederland genomen initiatief om zelfs een stap verder te gaan en deze bindende geharmoniseerde eisen ook voor bestaande vrachtwagens in te voeren.

3. De Commissie zal inderdaad de kosten en baten van het uitrusten van bestaande vrachtwagens met dergelijke spiegels en zichtverbeteringssystemen onderzoeken en, indien gerechtvaardigd, in dat verband Europese wetgeving voorstellen.

(1) COM(2001) 811 def.

(2) PB L 42 van 23.2.1970 zoals laatstelijk gewijzigd PB L 232 van 23.8.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1962/02 van Nuala Ahern (Verts/ALE) aan de Commissie. Beheer van nucleair afval.



Publicatieblad Nr. 301 E van 05/12/2002 blz. 0253 - 0253



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1962/02 van Nuala Ahern (Verts/ALE) aan de Commissie (8 juli 2002) Betreft: Beheer van nucleair afval In persbericht IP/02/872 van 17 juni 2002 verklaart de Commissie het volgende: Voor wat het beheer van nucleair afval betreft, is het aan de lidstaten om een eigen strategie te ontwikkelen en eigen installaties te bouwen, maar de samenwerking met de Commissie moet garanties bieden voor een uniforme aanpak in heel Europa en moet de uitwisseling van hoogwaardige knowhow bevorderen. Kan de Commissie precies aangeven welke instanties voor het aanbieden van knowhow in aanmerking komen? Gecombineerd Antwoordvan de heer Busquin namens de Commissieop de schritftelijke vragen E-1961/02, E-1962/02 en E-1963/02 (9 augustus 2002) Het Euratom Kaderprogramma voor Onderzoek draagt bij tot de totstandbrenging van de Europese Onderzoekruimte in de nucleaire sector en derhalve tot efficiënte bundeling van deskundigheid en coördinatie van bestaande onderzoekactiviteiten in de lidstaten. Aan het programma kan worden deelgenomen door elke juridische entiteit die onderzoek verricht op de gebieden die onder het programma vallen en voldoet aan de regels voor deelname. Alle juridische entiteiten die aan deze voorwaarden voldoen, nationale instellingen voor afvalbeheer, de nucleaire industrie, universiteiten en andere onderzoekorganisaties, zullen daartoe worden uitgenodigd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0816/02

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Raad

(25 maart 2002)

Betreft: De ontwikkeling van Galicië en het voorbeeld van Ierland

Uit het eerste tussentijds verslag over de cohesie (januari 2002) blijkt dat het BBP per hoofd van de bevolking in Ierland tussen 1988 en 2000 is gestegen van 64 % tot 119 % van het gemiddelde van de Gemeenschap, zodat dit land thans een plaats inneemt tussen de rijkste landen van de Gemeenschap, nadat het tot de armste heeft behoord, een gebied van doelstelling 1 is geweest en een staat die voor steun uit het Cohesiefonds in aanmerking kwam. Deze Ierse ervaring komt natuurlijk niet uit de lucht vallen, maar moet het resultaat zijn van concrete acties en oorzaken, waar in de andere landen van de Unie rekening mee moet worden gehouden.

Welke lessen trekt de Raad uit de Ierse ervaring? Deze lessen kunnen namelijk worden toegepast in regio's zoals Galicië, dat in 1988 een BBP per hoofd van de bevolking had dat dicht bij het Ierse lag, dat eveneens onder doelstelling 1 viel en ook behoorde tot een cohesiestaat zoals de Spaanse, en dat nog steeds blijft hangen op 65 % van het EU-gemiddelde BBP per hoofd van de bevolking?

Antwoord

(22 juli 2002)

De Raad moge het geachte parlementslid ten dele verwijzen naar het antwoord dat hij hem reeds heeft gegeven (vraag E-0062/02) en waarin het algemeen kader is toegelicht waarbinnen hij het beraad terzake wil voortzetten.

De Raad deelt het gunstige oordeel van het geachte parlementslid over de positieve effecten van de communautaire structurele maatregelen in Ierland, die zijn bereikt dankzij combinatie met een succesvol binnenlands macro- en micro-economisch beleid. Daaruit blijkt dat de doeltreffendheid van de Structuurfondsen en van het Cohesiefonds maar kan worden geoptimaliseerd indien gezorgd wordt voor een goede coördinatie met passende nationale beleidsmaatregelen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1756/02

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(19 juni 2002)

Betreft: Productnormen voor fietsonderdelen

Het Belgische federaal parlement bereikte op woensdag 5 juni 2002 geen akkoord over het al dan niet verplicht uitrusten van fietsen met een zgn. hoefijzerslot. Toch wil de Belgische federale regering alternatieven onderzoeken om het gebruik van fietssloten aan te moedigen. Om ervoor te zorgen dat fietsen meer in het algemeen worden uitgerust met degelijk materiaal, zoals kwalitatieve verlichting, heeft federaal minister van Mobiliteit Durant zich voorgenomen op Europees niveau te pleiten voor productnormen, omdat ze van mening is dat producenten, vaak uit Azië, de nodige kwaliteit niet kunnen waarborgen.

Heeft de Commissie reeds een vraag in die zin van minister Durant ontvangen?

Deelt de Commissie het oordeel over de noodzaak van het invoeren van productnormen voor fietsuitrusting en toebehoren? Zo ja: vanuit welke overwegingen doet zij dit en welke stappen zal zij ondernemen om het beoogde resultaat te behalen? Zo neen: waarom niet?

Is de Commissie het eens met de stelling dat Aziatische producten niet voldoen aan de nodige kwaliteitvereisten, die volgens de Belgische minister van Mobiliteit vereist zijn om een degelijke fiets te fabriceren?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(22 juli 2002)

De Commissie heeft niet onlangs een officieel verzoek om een harmonisatie-initiatief op het gebied van fietsen van de Belgische autoriteiten ontvangen. Zij beschikt niet over gegevens waaruit blijkt dat een dergelijk initiatief nodig is om het vrije verkeer van fietsen binnen de interne markt te waarborgen.

Evenmin heeft de Commissie klachten ontvangen over de kwaliteit van Aziatische fietsen die op de Europese markt worden verkocht.

Algemeen gezien vallen fietsen als voor consumenten bestemde producten, bij ontbreken van specifieke wetgeving, op Gemeenschapsniveau onder Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 inzake algemene productveiligheid(1). Deze richtlijn verplicht fabrikanten uitsluitend veilige producten in de handel te brengen. De lidstaten moeten in dit geval, ook bij ontbreken van geharmoniseerde technische specificaties, deze verplichting handhaven en dus voorkomen dat onveilige fietsen in de handel worden gebracht.

(1) PB L 228 van 11.8.1992.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1966/02

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(8 juli 2002)

Betreft: Iberische lynx

Hoeveel exemplaren van deze diersoort leven volgens de Commissie nog in het wild in de betrokken lidstaten en welke wijzigingen hebben de populaties sinds 1950 ondergaan, met vermelding van de exacte aantallen per decennium?

In hoeverre hebben bepaalde door de EU gesubsidieerde en gefinancierde beleidslijnen, projecten en maatregelen de overlevingskansen van deze diersoort verder verkleind?

Welke programma's en maatregelen steunt de Commissie om het voortbestaan van deze soort te waarborgen en kan zij aangeven hoeveel kans op succes deze aanpak biedt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 augustus 2002)

De nationale populaties van de Iberische lynx (Lynx pardinus) werden/worden geraamd op de volgende aantallen exemplaren:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De belangrijkste bedreigingen voor de Iberische lynx zijn de vernietiging van zijn habitats en de schaarste aan prooidieren (hoofdzakelijk konijnen). Diverse typen ontwikkelingsprojecten, waarvan er ook geheel of gedeeltelijk door de Gemeenschap worden gefinancierd, kunnen een schadelijke invloed op de populaties van de Iberische lynx hebben. Daartoe behoren vervoer- en waterhuishoudingsprojecten, aangezien daardoor voor de lynx geschikte leefgebieden kunnen worden versnipperd. De Commissie heeft aangedrongen op een adequate milieueffectrapportage en schadebeperkende maatregelen bij dergelijke projecten, maar het is zonder meer duidelijk dat zij van invloed zijn op de lynxpopulaties.

Een van de verschillende milieugerelateerde communautaire financieringsinstrumenten is LIFE Nature: dit is rechtstreeks gericht op natuur- en soortenbehoud. In de periode 1994-2001 zijn in Portugal twee en in Spanje 18 projecten ten behoeve van de Iberische lynx gefinancierd. Deze hadden als hoofddoel de lynxhabitats te beschermen en op peil te houden en het aantal geschikte prooidieren op te voeren.

Het is altijd onzeker of een soort met een lage getalsterkte en geïsoleerde subpopulaties in stand kan worden gehouden, maar zoals blijkt uit het aantal projecten is het voortbestaan van de Iberische lynx een prioriteit voor de Commissie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1628/02

van Minerva Malliori (PSE) aan de Commissie

(3 juni 2002)

Betreft: Giftige stof in voedingswaren

Resultaten van een recent onderzoek van Zweedse wetenschappers en van de Britse dienst voor voedingswaren hebben aangetoond dat bereide voedingswaren die op de markt te krijgen zijn en door vele mensen gegeten worden sporen bevatten van acrylamide, een bijzonder giftige stof waarvan vermoed wordt dat ze verantwoordelijk is voor genetische mutaties.

Kan de Commissie in het licht hiervan en gezien het voorzorgsbeginsel zeggen of zij op de hoogte is van deze kwestie die aan het licht is gekomen, of zij iets weet over de betrouwbaarheid van de bevindingen en of zij voornemens is maatregelen te nemen in de juiste richting, bijvoorbeeld een onderzoek naar de aanwezigheid van de stof in voedingswaren en een verplichting om dit op het etiket te vermelden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(3 juli 2002)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar schriftelijke vraag E-1404/02 van Jean-Maurice Dehousse(1).

Wat de mogelijke etikettering betreft, zij er bovendien op gewezen dat etikettering geen aanvaardbaar alternatief voor het aanbieden van veilig voedsel is. Thans zijn verdere onderzoeken nodig en deze worden uitgevoerd om de omvang van het risico te verduidelijken en vast te stellen hoe dit risico het best kan worden beheerd.

(1) Zie blz. 201.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1687/02

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(12 juni 2002)

Betreft: De ECB en EIB en de richtlijnen voor de gunning van openbare opdrachten

Kan de Commissie aangeven of de EU-richtlijnen voor de gunning van openbare opdrachten ook gelden voor de Europese Centrale Bank (ECB) en de Europese Investeringsbank (EIB)?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(25 juli 2002)

De communautaire richtlijnen overheidsopdrachten beogen het gedrag van de aanbestedende diensten van de lidstaten (te weten de overheid, de territoriale overheden, de publiekrechtelijke organisaties, alsmede de uit een of meer van deze overheden of van deze publiekrechtelijke organisaties bestaande verenigingen) nauwkeurig te bepalen, ten einde hun overheidsopdrachten open te stellen voor ondernemingen uit andere lidstaten.

Derhalve zijn de communautaire richtlijnen overheidsopdrachten niet per se gericht tot internationale organisaties zoals de Unie en haar instellingen, die niet beantwoorden aan de communautaire definitie van aanbestedende dienst.

Met het oog op een goed financieel beheer en transparantie is de Raad evenwel van mening dat bij het plaatsen van hun overheidsopdrachten de instellingen dezelfde verplichtingen hebben als die welke gelden voor instanties van de lidstaten krachtens de richtlijnen van de Raad betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen, diensten en werken, wanneer hun bedrag de bij deze richtlijnen vastgestelde drempels bedraagt of overschrijdt.

Deze verplichting is ingevoerd bij Verordening (EG, Euratom, EGKS) nr. 2333/95 van de Raad van 18 september 1995 tot wijziging van het financieel reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeenschappen(1) en is thans vastgelegd in artikel 56 van genoemd financieel reglement.

Het geachte parlementslid zij er evenwel op gewezen dat de ECB en de EIB niet onderworpen zijn aan de bepalingen van bovengenoemd financieel reglement. Aan de hand van de informatie waarover zij beschikt, wenst de Commissie evenwel te preciseren dat deze beide instellingen hun eigen regeling op het gebied van het plaatsen van overheidsopdrachten hebben goedgekeurd, die weliswaar rekening houdt met de aard en het specifieke doel van hun taken, maar sterk gebaseerd is op de communautaire wetgeving inzake overheidsopdrachten, alsmede op bovengenoemd financieel reglement.

(1) PB L 240 van 7.10.1995.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1526/02

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(3 juni 2002)

Betreft: Regulering van cursussen vreemde talen

Met de zomer in aantocht worden overal in de EU weer talloze cursussen vreemde talen aangeboden, zonder dat er betrouwbare criteria bestaan voor de onderwijskwaliteit van deze cursussen.

Daarom wordt er allerwegen steeds vaker aangedrongen op erkenning van cursussen die naar het oordeel van de deskundigen moeten worden beschouwd als taalcursussen die voldoende waarborgen bieden dat de deelnemers ook iets opsteken van het onderwijs dat daar wordt gegeven.

Kan de Commissie meedelen of de zo vurig gewenste erkenning van taalcursussen in de gehele Europese Unie spoedig werkelijkheid kan worden met het oog op de zekerheid van de deelnemers die werkelijk een vreemde taal willen leren en niet alleen een min of meer ontspannen vakantie willen doorbrengen in centra die nauwelijks gekwalificeerd zijn om taalonderwijs te geven?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(27 juni 2002)

Een van de doelstellingen van de Commissie is al geruime tijd de bevordering van de verbetering van de kwaliteit en de toename van de kwantiteit van het doceren en leren van vreemde talen.

De Commissie heeft begrip voor de bezorgdheid over de verschillende normen voor het geven van taalcursussen in Europa. Daarom bevat de brochure Talen leren voor iedereen, die als onderdeel van het Europees Jaar van de talen 2001 is gepubliceerd, specifiek advies aan lerenden over de keuze van een goede cursus. Zij heeft ook de oprichting gesteund van Europese verenigingen die werken aan de verbetering van de normen op dit gebied (zoals de European Association for Quality Language Services en de Association of Language Testers in Europe).

De Commissie is voornemens om begin 2003 voorstellen in te dienen voor acties ter bevordering van de taalkundige verscheidenheid en het leren van talen en daarom zal zij weldra een raadplegingsproces over alle aspecten van dit onderwerp starten. Meer in het algemeen neemt zij een aantal initiatieven in verband met de kwaliteit van het onderwijs en de opleiding in Europa en de transparantie van de validatiesystemen. De Commissie zal bij deze activiteiten rekening houden met de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwesties.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1319/02

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(29 april 2002)

Betreft: Toegang tot informatie over het visserijbeleid

De publicatie van het eerste pakket wetgevingsvoorstellen tot hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid is thans met nog minstens een maand vertraagd. Sedert enkele weken circuleren er echter al exemplaren van deze voorstellen. Tal van NGO's en organisaties uit het bedrijfsleven hebben kennelijk toegang tot deze documenten, maar leden van het Europees Parlement kunnen officieel geen exemplaren krijgen, zelfs niet van die delen van het pakket voorstellen waarover nog niet wordt onderhandeld. Kan de Commissie, in het belang van gelijke toegang tot informatie en zinvol overleg met leden van het Europees Parlement, haar procedures aangaande het verstrekken van conceptvoorstellen aan belanghebbende partijen, waaronder leden van het Europees Parlement, officieel herzien?

Gecombineerd Antwoordvan de heer Fischler namens de Commissie op deschritftelijke vragen P-1319/02, P-1325/02 en P-1341/02

(22 mei 2002)

De Commissie deelt de geachte parlementsleden mee dat zij de NGO's, de organisaties uit het bedrijfsleven of andere belanghebbenden geen toegang heeft gegeven tot, noch exemplaren heeft bezorgd van de ontwerp-voorstellen inzake de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

De voorstellen inzake de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid zullen worden bekendgemaakt zodra zij door de Commissie zijn goedgekeurd, overeenkomstig de ter zake geldende voorschriften en procedures.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0348/02

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 februari 2002)

Betreft: Vernietiging van EU-investeringen door Israël in de Palestijnse gebieden

Er werden al voor 17 miljoen aan Europese investeringen vernietigd door Israëlische aanvallen op Palestijnse gebieden. Helemaal het toppunt van cynisme is het niet aflatende verwijt van de Israëlische regering aan het adres van de Palestijnse autoriteit en aan Yasser Arafat dat ze niet voldoende repressief optreden tegen terroristen van Hamas en Jihad. Het zijn juist de Israëli's die alle repressieve en preventieve middelen van de Palestijnen, bedoeld om geweld en terrorisme in te dijken, bewust vernietigen.

Kan de Commissie zeggen of zij het initiatief steunt om de gelden terug te vorderen van Israël?

De Raad zou meer moeten doen dan uitleg vragen aan Israël over hoe de vernietiging van civiele infrastructuur bijdraagt tot de bestrijding van het terrorisme. De Raad moet via een schadevergoeding een duidelijk politiek signaal geven aan Sharon dat hij een strategische vergissing maakt.

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(8 april 2002)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-0284/02 van mevrouw Morgan(1).

Volgens de Commissie is het vernietigen van basisinfrastructuur op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook, waarvan een groot gedeelte met geld van de Gemeenschap en de lidstaten is bekostigd, contraproductief wanneer het gaat om het tot stand brengen van vrede. Inspanningen om duurzame sociale en economische ontwikkeling van deze regio te waarborgen, hetgeen in het belang van beide partijen is, worden erdoor tenietgedaan. Ook biedt dit extremisten nog meer argumenten om het groeiende ongenoegen te exploiteren dat in bepaalde kringen van de Palestijnse bevolking leeft.

Wat het eisen van compensatie betreft, moet worden opgemerkt dat door de Gemeenschap betaald vastgoed en apparatuur eigendom zijn van de begunstigde. In zuiver juridische zin is het derhalve aan de begunstigde (en dat is in de meeste gevallen de Palestijnse Autoriteit) om gerechtelijke stappen te ondernemen.

Op politiek vlak behoudt de Unie zich, overeenkomstig de conclusies van de Raad Algemene Zaken, het recht voor in de passende fora schadeloosstelling te eisen.

(1) Zie blz. 29.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1329/02

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 mei 2002)

Betreft: Adviseurs hors classe

Kan de Commissie ons informatie verschaffen over de procedures voor aanwerving van adviseurs hors-classe? Kan zij ons mededelen of dergelijke adviseurs reeds in de Commissie werkzaam zijn, en zo ja, om hoeveel adviseurs het gaat en voor hoelang zij zijn aangeworven?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(24 juni 2002)

Bij de Commissie heeft de omschrijving ambtenaar in rang A1 betrekking op drie soorten ambtenaren, namelijk directeur-generaal, adjunct-directeur-generaal en buitengewoon raadadviseur.

De ambten van buitengewoon raadadviseur worden over het algemeen bezet overeenkomstig het bepaalde in artikel 7, lid 1, van het Statuut, op grond waarvan ambtenaren worden aangesteld in het belang van de dienst.

Eind mei 2002 waren vijf ambten van buitengewoon raadadviseur bezet door ambtenaren in rang A1. Drie van deze ambten werden onlangs gecreëerd in het kader van het besluit van de Commissie inzake de mobiliteit van hoger personeel (bekendgemaakt op 24 april 2002).

Bij zijn aanstelling krijgt een buitengewoon raadadviseur een schriftelijk mandaat/werkprogramma. Als ambtenaar in vaste dienst van de Commissie hebben zij geen overeenkomst voor bepaalde tijd. Deze adviseurs kunnen uiteraard steeds worden aangesteld in een ander ambt van rang A1, wanneer dat vrijkomt.