SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2371/98

van Francesco Baldarelli (PSE) aan de Commissie

(27 juli 1998)

Betreft: Herstructurering van het goederenvervoer over de weg

De Italiaanse regering heeft indertijd een wet uitgevaardigd over herstructurering van het goederenvervoer over de weg (Wet 23 december 1997 nr. 454). Deze wet is in de praktijk niet uitvoerbaar zolang er geen reglementaire voorschriften zijn uitgevaardigd. Over deze voorschriften nu heeft de Italiaanse regering de Commissie om advies gevraagd. Pas onlangs heeft de Commissie in een officieel schrijven aangezegd dat er een voorbereidende procedure is geopend. De bezwaren van de Commissie zijn grotendeels weg te nemen door de teksten van de verordeningen te wijzigen.

Overwegende dat het om een ingrijpende maatregel gaat waar overheid en particuliere bedrijven bij betrokken zijn alsmede de Instellingen die geporteerd zijn voor een herstructurering van deze sector die zeer zwakke punten vertoont, slecht is georganiseerd en niet in staat is om de uitdaging aan te gaan die een gevolg is van liberalisering en openstelling van de markten (groei- en recessiecrises), overwegende dat een dergelijke ingrijpende herstructurering alleen maar in het belang kan zijn van de gehele Europese vervoerssector doordat gevaarlijke vormen van moordende concurrentie worden voorkomen en doordat verhinderd wordt dat vervoerders uitwijken naar andere landen na de definitieve liberalisering van het cabotagevervoer, overwegende dat deze initiatieven goed passen in een ruimer politiek bestek dat oog moet hebben voor de objectief gezien moeilijke situatie van deze sector die blootstaat aan specifieke en bijzondere moeilijkheden: Italië wordt door bergen van de rest van Europa gescheiden en moet zich aanpassen aan het beleid van de staten waar het verkeer doorheen moet, zoals Zwitserland dat vrachtwagens dwingt tot grote omwegen, overwegende dat wij te maken hebben met een geleidelijke verslechtering van de maatschappelijke situatie, waarbij steeds traumatischer ingrepen dreigen te worden genomen.

Overwegende dat er een oplossing moet worden gevonden voor deze ernstige crisis,

1. luidt de vraag of de Commissie het niet wenselijk acht om met spoed positief in te grijpen door de rijtijden en procedures te vereenvoudigen en door na te gaan aan welke bepalingen van de Italiaanse Wet geen concrete en onmiddellijke uitwerking kan worden gegeven met de wetsbesluiten die de Italiaanse regering blijkt te hebben genomen, omdat zij akkoord ging met de door de Commissie ingediende wijzigingsvoorstellen.

2. De vraag luidt of de Commissie het niet mogelijk acht om vaart te zetten achter het vaststellen van andere punten van de wet die een ingrijpende wijziging behoeven, maar die niet opzichzelfstaand moeten worden behandeld, maar juist als onderdeeltjes van een radicalerer ingreep in het vervoersbeleid waarvan de Italiaanse regering een voorstander blijkt te zijn.

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(1 oktober 1998)

Op 30 januari 1998 hebben de Italiaanse autoriteiten de Commissie de tekst van wet nr. 454/97 betreffende de herstructurering en de reorganisatie van de sector van het goederenvervoer over de weg toegezonden.

Aangezien de Commissie twijfels had over de verenigbaarheid van de in voornoemde wet vervatte maatregelen met de gemeenschappelijke markt, heeft zij na een voorafgaand onderzoek van de zaak besloten een formele onderzoeksprocedure in te leiden overeenkomstig artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag (Beschikking nr. C/21/98 van de Commissie)(1). De procedure heeft tot doel de Italiaanse regering en de belanghebbenden in staat te stellen hun opmerkingen over de zaak mede te delen.

In aansluiting op de evaluatie van wet nr. 454, de desbetreffende ministeriële uitvoeringsbesluiten en de ontvangen opmerkingen zal de formele procedure te zijner tijd met een definitief besluit worden afgesloten. Vooraleer het definitieve besluit is genomen, kan de Commissie niet met juridische zekerheid aangeven welke bepalingen van de wet aanvaardbaar zijn. Voornoemde beschikking geeft evenwel een duidelijke aanwijzing van de specifieke twijfels van de Commissie.

(1) PB C 211 van 7.7.1998.