SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1281/02

van Armin Laschet (PPE-DE) aan de Commissie

(8 mei 2002)

Betreft: Verenigbaarheid van het Belgische Koninklijk Besluit van 31.12.1953 over de registratie van motorrijtuigen met het EU-recht

Het Koninklijk Besluit van de Belgische Staat van 31.12.1953 bepaalt de registratie van buitenlandse motorrijtuigen in België. Een buitenlands motorrijtuig wordt in België geregistreerd als de eigenaar in België gedomicilieerd is, waarbij de Belgische wet maar één hoofddomicilie erkent.

Dit leidt tot problemen in de Duits-Belgische grensstreek. Ondernemers met een firma in Duitsland, maar met domicilie in België, mogen sinds 1.10.2001 hun bedrijfswagen niet meer gebruiken om van hun werkplek naar hun woonplaats te rijden als het voertuig in Duitsland is geregistreerd. Als zij van hun bedrijfswagen in België gebruik willen maken, moeten zij hem daar laten registreren en voorzien van een Belgische nummerplaat. Deze regeling heeft betrekking op zelfstandige ondernemers en op directieleden van BV's, maar niet op personeel van Duitse bedrijven dat een bedrijfswagen gebruikt om beroepsredenen en om van de woonplaats naar het werk te rijden.

Voor de registratie van een motorrijtuig moet in België inschrijvingstaks worden betaald. Dat betekent vooral voor kleine ondernemers met meerdere bedrijfsvoertuigen een aanzienlijke financiële aderlating.

Wat is de rechtstoestand van leasingwagens? Duitse banken verlenen kredieten voor de aanschaf van voertuigen na overlegging van het eigendomsbewijs als waarborg. Het eigendomsbewijs is als waarborg voor de Duitse ondernemer niet meer bruikbaar als hij zijn bedrijfsvoertuig in België heeft laten registreren. Welke ervaringen bestaan er op het vlak van fiscale aftrekbaarheid en registratiekosten bij leasingwagens?

Welke andere gevolgen heeft het opnieuw laten registreren van bedrijfsvoertuigen voor de ondernemer? Aanvaarden Duitse belastingkantoren na de nieuwe registratie het declareren van gemaakte kosten, bijvoorbeeld van in België geheven motorrijtuigenbelasting?

In de bepalingen van het Koninklijk Besluit zien veel ondernemers een enorme financiële benadeling en een aantasting van hun recht van vrij verkeer. Is de Commissie het daarmee eens?

Vindt de Commissie dat de nationale wetgeving van de lidstaten aan de Europese wetgeving moet worden aangepast om concurrentienadelen voor ondernemers in grensstreken weg te nemen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(19 juni 2002)

De vraag van het geachte parlementslid heeft betrekking op de woonplaats- of vestigingsverplichting in België in het kader van de registratie van motorrijtuigen. Deze kwestie moet worden onderzocht in verband met het vrij verkeer van diensten in de zin van artikel 49 van het EG-Verdrag.

Het Koninklijk besluit van 31 december 1953 waarnaar het geachte parlementslid verwijst werd grondig gewijzigd door het Koninklijk besluit van 20 juli 2001 betreffende de inschrijving van voertuigen.

Bovendien heeft het Hof van Justitie in haar arrest van 21 maart 2002, zaak C-451/99 Cura Anlagen, geoordeeld dat artikel 49 in de weg staat aan een wetgeving die een woonplaats- of vestigingsverplichting in de lidstaat van gebruik [oplegt] voor de persoon op wiens naam het voertuig aldaar is geregistreerd, voorzover de lease-onderneming daardoor wordt verplicht een hoofdvestiging in deze lidstaat te hebben of de registratie van het voertuig op naam van de huurder te aanvaarden met de daaruit voortvloeiende beperking van haar rechten op het voertuig.

Gezien deze elementen zal de Commissie de Belgische reglementering in het licht van bovengenoemd arrest onderzoeken en erop toezien dat de voorwaarden voor de registratie van voertuigen in België worden ingeschreven in overeenstemming zijn met deze rechtspraak.