SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0214/98 van Allan Macartney (ARE) aan de Commissie (11 februari 1998)

Betreft: Vervanging van apparatuur voor chemisch reinigen en compensatie

Is het de Commissie bekend of er maatregelen zijn genomen ter verlichting van de kosten voor de aankoop van machines voor chemisch reinigen die 113 wasmachines moesten vervangen? Er zijn/worden 113 machines vervangen en het lijkt erop dat er nu net zo lang gedistilleerde vloeistof wordt gebruikt tot de voorraad is uitgeput en dat de bestaande machines dan worden aangepast of nieuwe worden aangekocht.

De kosten daarvoor, zowel voor aanpassing als vervanging, zijn vrij hoog, met name voor kleine ondernemingen. Daarom lijkt het redelijk dat er een zekere compensatie of een toelage wordt gegeven om te voorkomen dat kleine stomerijen failliet gaan. Kan de Commissie, omdat deze aanpassing door de EG wordt opgelegd, zo spoedig mogelijk meedelen of compensatie is of wordt gegeven?

Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (24 maart 1998)

De Commissie is niet op de hoogte van vergoedings- of tegemoetkomingsregelingen voor stomerijen in verband met de kosten voor de ombouw of vervanging van chemische reinigingsmachines die gebruikmaken van chloorfluorkoolstof (CFK) 113.

CFK 113 is een stof die de ozonlaag aantast. De stof moet daarom geleidelijk worden uitgebannen op grond van het Protocol van Montreal betreffende stoffen die de ozonlaag afbreken. Het Protocol van Montreal is thans ondertekend door meer dan 165 partijen die zich er zodoende toe hebben verbonden de productie en het gebruik van alle ozonafbrekende stoffen geleidelijk uit te bannen. Volgens het Protocol van Montreal moesten ontwikkelde landen hun productie en gebruik van CFK's vóór 1 januari 1996 hebben beëindigd, met uitzondering van enkele essentiële toepassingen zoals astma-inhalers. Volgens Verordening (EG) nr. 3093/94 betreffende stoffen die de ozonlaag afbreken ((PB L 333 van 22.12.1994. )) moest het verbod in de Gemeenschap een jaar eerder ingaan.

Het is dan ook niet de Commissie die de ombouw van chemische reinigingsmachines die CFK 113 gebruiken, verplicht stelt. De partijen bij het Protocol van Montreal, waaronder de Gemeenschap en al haar lidstaten, hebben in het kader van hun beleid om de ozonlaag te beschermen gezamenlijk besloten dat CFK's voor deze toepassing niet langer mochten worden geproduceerd en op de markt worden gebracht.

Het besluit om de productie van CFK's geleidelijk te beëindigen werd voor het eerst genomen in 1990 op de tweede vergadering van de partijen bij het Protocol van Montreal. De datum werd vervolgens vervroegd op de vierde vergadering in 1992, omdat de ozonlaag steeds sneller werd afgebroken en er steeds meer alternatieven beschikbaar kwamen. Wat chemisch reinigen betreft, wijst het Technisch comité van het protocol erop dat het meest gebruikte oplosmiddel voor chemisch reinigen, perchloorethyleen, al meer dan 30 jaar met succes wordt gebruikt en een goed alternatief voor CFK 113 lijkt te bieden.

Hoewel er alternatieven beschikbaar zijn, vormen het Protocol van Montreal en Verordening (EG) nr. 3093/94 geen belemmering voor stomerijen om gerecycleerde of vóór het verbod geproduceerde CFK-voorraden te blijven gebruiken. Op deze wijze zijn veel gebruikers in de hele Gemeenschap erin geslaagd de afschaffing van CFK's zo te plannen dat technische en economische problemen, waaronder faillissementen, kunnen worden vermeden.