SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1848/02

van Guido Bodrato (PPE-DE) aan de Commissie

(28 juni 2002)

Betreft: Toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71 Berekening pensioen migrerende werknemers

Het zal de Commissie niet onbekend zijn dat het Hof van Justitie met zijn arrest van 24 september 1998 in de zaak C-132/96, Stinco-Panfilo tegen INPS, scherpe kritiek heeft geuit op de prorata temporis-methode die het INPS (het Italiaanse Nationaal Instituut voor de Sociale Zekerheid) toepast bij de pensioenberekening. Deze methode is niet conform de bepalingen van artikel 46, lid 2 van verordening (EEG) nr. 1408/71(1).

Ofschoon sedertdien drie jaar zijn verstreken weigert het Italiaans instituut nog steeds zich te conformeren aan bovengenoemd arrest en beweert het dat dit arrest enkel van toepassing is op de twee rechtstreeks betrokkenen. Daardoor worden talrijke Italiaanse gepensioneerden gedwongen een lange administratieve en gerechtelijke procedure te doorlopen om hun rechten erkend te krijgen.

Kan de Commissie mij mededelen:

- of het aanvaardbaar is dat een nationaal instituut voor de sociale zekerheid de algemene geldigheid van de arresten van het Hof van Justitie negeert en deze alleen aanvaardt voor rechtstreeks betrokkenen?

- welke actie zij denkt te ondernemen om eerbiediging van bovengenoemd arrest van het Hof van Justitie af te dwingen?

- of volgens haar, gezien het verzet van de INPS, geen inbreukprocedure moet worden geopend tegen de Italiaanse Republiek overeenkomstig artikel 226 van het Verdrag?

(1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(9 september 2002)

De Commissie wil de geachte afgevaardigde erop wijzen dat de uitleg die het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in haar uitspraken over prejudiciële vragen op grond van artikel 234 van het EG-Verdrag aan bepalingen van het Gemeenschapsrecht geeft, in alle lidstaten van toepassing is en voorrang heeft boven de uitleg van de nationale gerechtelijke instanties. De uitleg van het Hof van Justitie geldt voor alle juridische situaties die overeenkomen met de juridische situatie in de zaak waarop een uitspraak betrekking heeft.

Voor zover de Commissie weet, heeft de Italiaanse staat zich naar de jurisprudentie van het Hof van Justitie in de zaak C-132/96, Stinco en Panfilo, gedragen. In deze zaak was het Hof van Justitie van mening dat artikel 46, lid 2, sub a, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale-zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen zo moet worden uitgelegd dat het het bevoegde orgaan verplicht, voor de vaststelling van het theoretisch bedrag van het pensioen op basis waarvan het proratapensioen wordt berekend, een aanvulling tot het bij de nationale wetgeving bepaalde minimumpensioen in aanmerking te nemen, te weten aanvulling tot het minimumpensioen, bepaald bij de Italiaanse wetgeving.

Tot nu toe heeft de Commissie geen klachten ontvangen over het probleem dat in het arrest in de zaak Stinco en Panfilo naar voren is gebracht.

Daarom heeft de Commissie geen reden om een inbreukprocedure tegen de Italiaanse staat te openen.