SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0567/02

van Werner Langen (PPE-DE) aan de Commissie

(25 februari 2002)

Betreft: Verschillen bij de goedkeuring van gewasbeschermingsmiddelen in de EU

In de lidstaten van de EU gelden in de praktijk verschillende regels voor de toepassing van gewasbeschermingsmiddelen voor de teelt van groenten en fruit.

Veel van dergelijke middelen zijn in Duitsland verboden, maar in naburige EU-landen is het gebruik toegestaan. Blijkbaar worden de richtlijnen en verordeningen die voor de consumenten en het milieu van belang zijn in de diverse lidstaten verschillend geïnterpreteerd, waardoor concurrentievervalsing in de EU ontstaat.

Hoe beoordeelt zij deze problematiek in het algemeen?

Welke maatregelen denkt zij te nemen om een einde te maken aan deze concurrentievervalsing?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(26 maart 2002)

Richtlijn 91/414/EEG betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen voorziet in een geharmoniseerd communautair systeem voor de evaluatie van werkzame stoffen op communautair niveau en een systeem voor de evaluatie en toelating van gewasbeschermingsmiddelen die deze stoffen bevatten op nationaal niveau. De richtlijn stelt in Bijlage VI een reeks uniforme beginselen voor de risico-evaluatie vast die de lidstaten bij hun evaluaties moeten hanteren. In afwachting van de voltooiing van de communautaire evaluaties en de besluiten van de Commissie voor de afzonderlijke werkzame stoffen, voorziet de richtlijn in overgangsmaatregelen waardoor de lidstaten de nationale toelatingscriteria kunnen blijven toepassen voor zover zij aan de veiligheidsvereisten van de richtlijn voldoen.

Er kunnen verschillen in het gebruik en de toelating van gewasbeschermingsmiddelen om verschillende redenen in de lidstaten ontstaan, waaronder (i) verschillende marketingstrategieën van de bedrijven die de middelen produceren (d.w.z. dat de bedrijven ervoor kunnen kiezen om geen toelating voor hun middelen in sommige lidstaten aan te vragen), (ii) verschillende gewassen, (iii) verschillende schadelijke insecten, (iv) verschillende milieuomstandigheden en (v) de door sommige lidstaten bij de evaluatie van de toelatingsaanvragen toegepaste niveaus van milieubescherming en bescherming van de werknemers die hoger zijn dan die welke in de richtlijn zijn vastgesteld. De Commissie vindt niet dat deze situatie thans leidt tot een aanzienlijke concurrentievervalsing ten nadele van de Duitse landbouwers.

Voor de stoffen in Bijlage I bij de richtlijn is artikel 10 van de richtlijn van toepassing. Dit schrijft de wederzijdse erkenning door de lidstaten voor van middelen die overeenkomstig de uniforme beginselen zijn geëvalueerd en die slechts in Bijlage I opgenomen werkzame stoffen bevatten. Het stelt hen ook in staat voorwaarden met betrekking tot de gezondheid en veiligheid van de werknemers overeenkomstig het Gemeenschapsrecht op te leggen. Verder maakt het mogelijk dat rekening wordt gehouden met voedings-, milieu-, landbouw- en fytosanitaire factoren. Wanneer de op wederzijdse erkenning gebaseerde toelating op laatstgenoemde gronden wordt geweigerd, moet de Commissie daarvan in kennis worden gesteld en moet daarna volgens de comitologieprocedures in de richtlijn een besluit worden genomen om vast te stellen of de lidstaat al dan niet rechtmatig de toelating heeft geweigerd op grond van de verschillende omstandigheden tussen de lidstaat die de oorspronkelijke toelating heeft gegeven en de lidstaat waar om wederzijdse erkenning wordt gevraagd. Zodra de richtlijn volledig van toepassing is (d.w.z. alle werkzame stoffen in Bijlage I en volledige toepassing van de uniforme beginselen), kunnen de lidstaten de toelating niet weigeren, behalve wanneer dit door objectieve verschillen te rechtvaardigen is.

Met uitzondering van het hierboven vermelde geval is de Commissie niet bevoegd om op te treden tenzij de richtlijn niet wordt nageleefd en de Commissie beschikt niet over bewijsmateriaal waaruit blijkt dat dit momenteel het geval is. De kwestie van de marktverstoring kan aan de orde worden gesteld wanneer de richtlijn wordt gewijzigd. De Commissie is voornemens een dergelijke wijziging eind 2002 aan de Raad en het Parlement voor te stellen.