ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1040/01

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(3 april 2001)

Betreft: Dogmatisch begrotingsbeheer door de centrale Spaanse regering

Acht de Europese Commissie het gepast, noodzakelijk en gerechtvaardigd dat een regering, zoals de Spaanse regering, bij het opstellen van de begrotingen van de centrale overheid en van de autonome gemeenschappen bij wet een nultekort oplegt om te voldoen aan het stabiliteits- en groeipact dat in 1997 door de Europese Raad van Amsterdam werd goedgekeurd en daarbij uit het oog verliest dat deze autonome gemeenschappen ingevolge de grondwet op dit gebied over zelfstandige bevoegdheden beschikken?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(11 juni 2001)

Als lid van de Monetaire Unie heeft Spanje de verplichting op zich genomen te streven naar de middellange-termijndoelstelling dat de begroting dicht bij het evenwicht of positief moet zijn. Deze doelstelling maakt deel uit van het Stabiliteits- en groeipact(1). Het wordt algemeen aanvaard dat verwezenlijking van dit doel een stabiel macro-economisch kader op een solide grondslag levert en tot de verbetering van de middellange-termijnvooruitzichten van de Spaanse economie bijdraagt.

In zijn advies van januari 2001 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Spanje moedigde de Raad dit land aan de budgettaire consolidatie voort te zetten en sprak hij de mening uit dat het budgettaire aanpassingsproces wordt vergemakkelijkt als alle overheidsniveaus eraan deelnemen.

De Commissie beveelt echter geen specifieke vorm aan wat betreft de noodzakelijke interne coördinatie tussen de verschillende overheidsniveaus om de doelstellingen van het Stabiliteits- en groeipact te halen. Hierover moet elke lidstaat zelf beslissen.

De Commissie kan zich evenmin uitspreken over de grondwettigheid van de ontwerp-wet inzake begrotingshervorming (wet begrotingsstabiliteit) die momenteel in het Spaanse parlement wordt besproken.

(1) PB C 236 van 2.8.1997.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1150/01

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(10 april 2001)

Betreft: Prijzen van landbouwproducten

Kan de Commissie, in aansluiting op haar antwoord op vraag E-0338/01(1), voor de vijf belangrijkste landbouwproducten in de Gemeenschap een raming geven van het procentuele prijsverschil aan het eind van elk jaar gedurende de afgelopen vijf jaar, uitgaande van de in het antwoord genoemde specifieke en bijgewerkte informatie over de interne markten en de wereldmarkten?

Onder het eind van het jaar wordt verstaan de laatste handelsdag van het jaar, idealiter het eind van die handelsdag. Als de Commissie van mening is dat deze informatie wellicht niet representatief is, wordt zij verzocht aanvullend voor elke maand in de afgelopen vijf jaar eindemaandcijfers te verstrekken.

(1) PB C 235 E van 21.8.2001, blz. 180.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(7 juni 2001)

In de onderstaande tabel is voor elk van de vijf belangrijkste landbouwproducten in de Gemeenschap het procentuele verschil tussen de interne prijs en de wereldmarktprijs aan het eind van elk van de afgelopen vijf jaren vermeld. De berekeningen zijn gebaseerd op de specifieke actuele informatie over de prijzen op de interne markt en de wereldmarkt die is gebruikt bij het beheer van de gemeenschappelijke marktordeningen. De vergelijking zegt alleen iets over de situatie op die tijdstippen zelf, omdat de prijzen worden beïnvloed door allerlei factoren zoals de betrokken markt, de producteigenschappen, de wisselkoers/$, enz.

Verschil tussen de interne prijs en de wereldmarktprijs voor enkele landbouwproducten aan het einde van het jaar

>RUIMTE VOOR DE TABEL>
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0984/01

van Ulpu Iivari (PSE) aan de Commissie

(30 maart 2001)

Betreft: Taalgebruik bij een door de EU gesteunde voorlichtingscampagne

De Europese Unie en de organisatie Intercitrus hebben gezamenlijk een campagne ter bevordering van de consumptie van citrusvruchten opgezet, waarvan een website op Internet met als adres www.orangefruit.net deel uitmaakt. De tekst van het Finstalige deel van de website is onbeholpen en beneden de maat. De Europese Unie wordt zelfs aangeduid als Euroopan yhteisyys (Europese Gemeenschappelijkheid).

De volgende passages spreken voor zichzelf:

Vanaf 1998 wedden de Europese Gemeenschappelijkheid en Intercitrus op de gezondheid, ze hebben verschillende campagnes gemaakt om reclame te maken voor de gezonde en smakelijke eigenschappen van natuurlijke sinaasappels en mandarijnen.

Het verspreiden van de eigenschappen van sinaasappels en mandarijnen en het verduidelijken van de voordelen van het eten ervan aan de klanten, dat zijn de doelstellingen van de campagne, gefinancierd door Intercitrus, en de Europese Gemeenschappelijkheid is ook bij de financiering betrokken.

Volgens de website is aan de campagne ongeveer 4,6 miljoen besteed. De campagne wordt gevoerd in acht lidstaten van de EU.

Gezien de bovengenoemde feiten:

1. Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om de taalkundige problemen bij bovengenoemde campagne op te lossen?

2. Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om te waarborgen dat de taal bij campagnes die door de EU worden gesteund, foutloos en begrijpelijk is en dat de campagnes daarmee tevens bijdragen aan het bereiken van de doelstellingen in het kader van het Europees Jaar van de talen 2001?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(23 mei 2001)

De Commissie kan de geachte afgevaardigde meedelen dat de link naar de Finse tekst van de homepage van de betroken internetsite (orangefruit.net) is verwijderd. De Commissie heeft de organisatie InterCitrus bovendien verzocht de in het Fins gestelde pagina zelf te verwijderen. Het is duidelijk dat de Gemeenschap het Finse gedeelte van de site op geen enkele manier zal cofinancieren.

De Commissie benadrukt dat de betrokken afzetbevorderingscampagne indirect wordt beheerd: dit betekent dat de bevoegde instantie (in dit geval het Spaanse ministerie van Landbouw) juridisch gezien verantwoordelijk is voor de controle van het afzetbevorderingsprogramma. De Commissie oefent echter wel toezicht uit op het programma en in dat kader zijn bovengenoemde maatregelen getroffen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0614/01

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(1 maart 2001)

Betreft: Voetbaltransferbedragen

Naar verluidt is een beperkt aantal klachten aanleiding geweest tot de huidige discussie over de bedragen die bij voetbaltransfers omgaan.

Kan de Commissie mededelen hoeveel klachten zij had ontvangen voor zij met de respectieve voetbalinstanties in gesprek is gegaan?

Hoeveel klachten heeft zij in totaal ontvangen?

Door wie zijn deze klachten ingediend en op welke gronden?

Hoeveel door de Commissie ontvangen vertegenwoordigers hebben om handhaving van het bestaande systeem verzocht?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(19 april 2001)

De procedure tegen de Fédération Internationale de Football Association (FIFA) is in december 1998 ingeleid naar aanleiding van een viertal formele klachten. Later heeft de Commissie nog één formele klacht ontvangen.

Toen de Commissie haar gesprekken met de voetballerij in september 2000 is gaan uitbreiden, waren twee klachten die betrekking hadden op dezelfde zaak reeds ingetrokken nadat een schikking was getroffen met de FIFA.

In mededingingszaken mag de Commissie uit principe de namen van de klagers niet bekendmaken.

De klachten hadden in het bijzonder betrekking op twee aspecten van de regels van de FIFA betreffende internationale transfers: het algehele verbod op eenzijdige contractbeëindiging en het betalen van een transfervergoeding aan het einde van een contract in situaties waarop het Bosman-arrest niet van toepassing is.

Bij de Commissie is gepleit zowel voor handhaving van de huidige regels van de FIFA als voor een wijziging van die regels.

Na een vergadering op 5 maart 2001 heeft de FIFA zich ertoe verbonden om in overeenstemming met de Union des associations européennes de football (UEFA) de versie van 1997 van haar regels inzake de status en transfers van spelers uiterst snel te wijzigen volgens de openbaar gemaakte uitgangspunten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0554/01

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(27 februari 2001)

Betreft: Betrouwbaarheidsverklaring voor het DG Begroting

Tijdens de vergadering van de Commissie begrotingscontrole van 7 februari 2001 verklaarde Europees Commissaris Fischler dat het exacte foutenpercentage bij de financiële verrichtingen in het Directoraat-generaal Landbouw in 1999 3,06 % bedroeg.

Kan de Commissaris die bevoegd is voor de begroting in de geest van samenwerking en transparantie tussen de Europese instellingen een soortgelijk percentage geven voor de financiële verrichtingen in het DG Begroting en zo niet, waarom niet?

Gecombineerd Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie op de schritftelijke vragen P-0553/01, E-0554/01, E-0555/01, E-0556/01, E-0557/01, E-0558/01, E-0559/01, E-0560/01, E-0561/01, E-0562/01, E-0563/01, E-0564/01, E-0565/01, E-0566/01, E-0567/01, E-0568/01, E-0569/01 en E-0570/01

(11 april 2001)

De Commissie wijst het geachte parlementslid er op dat de Rekenkamer in het kader van haar betrouwbaarheidsverklaring voor de algemene begroting geen foutenpercentage verstrekt, aangezien zij het als een al te eenvoudige voorstelling beschouwt om het succes van het financiële beleid van de Commissie aan deze ene indicator af te meten.

Drie jaar geleden besloot de Kamer derhalve de openbaarmaking van een algemeen foutenpercentage te staken en een eigen methodologie voor het opstellen van een betrouwbaarheidsverklaring te ontwikkelen teneinde de kwijtingverlenende autoriteit van gedetailleerdere informatie te voorzien.

Verder heeft de Rekenkamer bij herhaling te kennen gegeven dat het geheel misleidend zou zijn als zij foutenpercentages op een lager niveau (zoals per sector of directoraat-generaal) zou moeten afleiden uit een algemeen foutenpercentage. Het beperkte aantal transacties dat de Kamer controleert, is onvoldoende om een geldig foutenpercentage vast te stellen op dit lagere niveau.

Bijgevolg kan de Commissie het geachte parlementslid de gevraagde informatie niet verschaffen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1607/01

van Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) aan de Commissie

(1 juni 2001)

Betreft: Nieuwe maatregelen tegen drugsgebruik

Uit maatschappelijk onderzoek is gebleken dat in sommige lidstaten sprake is van een lichte daling van de leeftijd waarop jongeren voor het eerst in aanraking komen met drugs. Voorts is er sprake van een toename van het alcohol- en hasjgebruik, een daling van het gebruik van harddrugs als heroïne en een stabilisering in het gebruik van andere illegale stoffen.

Veel lidstaten hebben reeds stappen ondernomen om de basiswetgeving op het gebied van de drugsbestrijding te hervormen. Zo wordt gewerkt aan een betere verhouding tussen straf en de in beslag genomen hoeveelheid drugs, fijnere gradaties in de mogelijke straffen voor dealers, verzachting van de strafmaat in ruil voor medewerking met justitie, enz. Zo wordt de strijd tegen de drugshandel opgevoerd, hetgeen zeker noodzakelijk is gezien de trends die zich in het drugsgebruik en in de maatschappelijke kringen van gebruikers in hoog tempo opvolgen.

Op welke wijze stimuleert de Commissie, met het oog op de voortdurend van karakter veranderende drugshandel, de lidstaten om hun wetgeving ter bestrijding van dit fenomeen zo goed mogelijk aan te passen aan de eisen van de tijd en zo hecht en streng mogelijk te maken?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(17 juli 2001)

Beleid en wetgeving inzake drugsbestrijding zijn gebieden die onder de bevoegdheid van zowel lidstaten als Gemeenschap vallen.

Sinds 1990 ondersteunt de Unie een alomvattende, multidisciplinaire en geïntegreerde aanpak inzake drugsbestrijding die gebaseerd is op vier basiselementen: i) vermindering van de vraag, ii) vermindering van het aanbod alsook bestrijding van ongeoorloofde drugshandel, iii) internationale samenwerking, en iv) coördinatie op nationaal vlak alsook op dat van de Unie.

Ter bestrijding van de drugshandel, die ten grondslag ligt aan de voorziening van onze maatschappij met verdovende middelen en psychotrope stoffen, heeft de Commissie op 23 mei 2001 een voorstel(1) goedgekeurd voor een kaderbesluit van de Raad betreffende de vaststelling van minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten en straffen op het gebied van illegale drugshandel. Bedoeld voorstel was onder meer ingegeven door de conclusies van de Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999, alsook door het actieplan inzake drugsbestrijding van de Europese Unie (2000-2004)(2).

Zoals door het geachte parlementslid wordt beklemtoond, is het belangrijk dat de Unie door de goedkeuring van het voorstel voor een kaderbesluit van de Raad duidelijk haar voornemen te kennen geeft om de drugshandel te bestrijden, die een bedreiging vormt voor de gezondheid, veiligheid en kwaliteit van het bestaan van onze burgers, en wel door het ontwikkelen van een gemeenschappelijke benadering op strafrechtelijk gebied en door meer samenwerking tussen de lidstaten.

(1) COM(2001) 259/4.

(2) COM(1999) 239 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1255/01

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Raad

(27 april 2001)

Betreft: Standpunt Europese Unie inzake promotie van borstvoeding

Richtlijn 91/321/EEG(1) van 14 mei 1991 betreffende de onderlinge aanpassingen van de wetgevingen van de lidstaten inzake volledige zuigelingenvoeding en opvolgzuigelingenvoeding is een vertaling van een internationale gedragscode voor het op de markt brengen van vervangingsmiddelen voor moedermelk. Deze code werd opgesteld door de Wereldgezondheidsorganisatie en Unicef en aangenomen door de Algemene Vergadering van de WGO in 1981.

In resolutie 49.15 van 1996 dringt de Wereldgezondheidsorganisaties aan op bijkomende maatregelen om vervangingsmiddelen niet te promoten vóór zes maanden zodat moeders worden aangemoedigd verder borstvoeding te geven. Normaliter was vorig jaar een nieuwe resolutie tot stand gekomen, maar wegens uitstel zal de discussie over het al dan niet handhaven van de zesmaandengrens worden gevoerd in de Algemene Vergadering van mei aanstaande.

Zal de Raad op de eerstkomende Algemene Vergadering van de Wereldgezondheidsorganisatie pleiten voor bijkomende maatregelen om vervangingsmiddelen voor borstvoeding niet te promoten vóór zes maanden, zoals gesteld in resolutie 49.15? Zo neen, waarom weigert de Raad resolutie 49.15 van de Wereldgezondheidsorganisatie uit te voeren, gezien het belang van borstvoeding voor de volksgezondheid?

(1) PB L 175 van 4.7.1991, blz. 35.

Antwoord

(27 september 2001)

De resolutie waaraan het geachte parlementslid refereert is bij consensus aangenomen op de vijfde Wereldgezondheidsvergadering in mei. De vergadering was ingenomen met het standpunt van de EU op dit gebied.

In de WGO-resolutie worden de lidstaten uitdrukkelijk aangespoord om te zorgen voor de wereldwijde naleving van de Internationale gedragscode voor het op de markt brengen van vervangingsmiddelen voor moedermelk en daaropvolgende WGO-resoluties betreffende etikettering en alle vormen van reclame en verkoopsbevordering.

Zoals voor alle WGO-resoluties, berust de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van deze resolutie, bij de lidstaten van de WGO.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0129/01

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(31 januari 2001)

Betreft: Financiële diensten

1. Kan de Commissie mededelen welk gedeelte van het BBP in elke lidstaat en gedurende elk van de afgelopen tien jaar door financiële diensten is gegenereerd?

2. Kan zij eventuele specifieke methodologische inconsistenties aangeven tussen de methoden die door de lidstaten worden toegepast voor het meten van financiële diensten, en eventuele specifieke problemen aanstippen die bestaan bij de beoordeling van de toegevoegde waarde in deze sector?

3. Kan zij vergelijkbare cijfers geven voor de Verenigde Staten en Japan?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(7 mei 2001)

De door het geachte parlementslid verlangde gegevens maken deel uit van de nationale rekeningen, een statistisch gebied waarop het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen (ESR) van toepassing is.

De gegevens over het aandeel van het BBP dat de afgelopen tien jaar in elk van de lidstaten door de financiële diensten is gegenereerd, zijn rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement gestuurd.

Er zijn geen specifieke methodologische inconsistenties omdat de nationale rekeningen van de lidstaten op het ESR zijn gebaseerd.

Er zijn geen afwijkingen wat de definities van de begrippen betreft.

Er zijn twee versies van het ESR. Het nieuwe ESR (ESR 1995) is vanaf 1999 van toepassing en vervangt de vroegere versie (ESER 1979) die van 1970 tot 1997 werd gebruikt. In het ESR 1995 werd het begrip financiële diensten uitgebreid: de productie van schadeverzekeringen omvat nu ook inkomen uit de belegging van verzekeringstechnische voorzieningen.

De toegevoegde waarde in deze sector omvat expliciet aan de cliënten in rekening gebrachte commissies en honoraria en het verschil tussen de op leningen in rekening gebrachte rente en de op deposito's betaalde rente, de indirect gemeten diensten van financiële intermediairs (IGDFI) genoemd. Het meten van commissies en honoraria is vrij gemakkelijk omdat dit op de boekhouding gebaseerd is, maar het meten van de IGDFI is wat moeilijker.

De gegevens voor de Verenigde Staten en Japan zijn in overeenstemming met het ESER 1979, en zijn rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement gestuurd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0851/01

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(22 maart 2001)

Betreft: Budgettaire situatie van de leden van de eurozone

Kan de Commissie aan de hand van de beschikbare econometrische modellen een schatting maken van de weerslag op de interesttarieven in de eurozone door een verstraffing of verruiming met één procentpunt in de structurele begrotingstoestand (cyclisch gecorrigeerd) van elk van de leden van de eurozone?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(27 juni 2001)

De Commissie heeft de weerslag van veranderingen in de structurele begrotingspositie van elk van de leden van de eurozone op de rentevoeten in de eurozone niet berekend.

In het economische model van de Commissie verdringen permanente veranderingen van de staatsschuld de particuliere uitgaven en verhogen zij de reële rentevoeten op lange termijn. De mate waarin de rente stijgt hangt vooral af van de rentegevoeligheid van het verbruik. In de literatuur bestaat geen consensus over het effect van de staatsschuld op de rentevoeten, en empirische studies leveren strijdige signalen. De uitkomsten van de toetsing van de equivalentie van Ricardo lopen uiteen. Sommige studies hebben bewijs gevonden dat de equivalentie van Ricardo de gegevens zeer goed beschrijft en vinden geen correlatie tussen staatsschuld en rentevoeten. Tanzi en Chalk(1) berekenden echter voor de Gemeenschap als groep over de periode 1970-1998 dat een stijging van de schuldquote met 10 % van het BBP tot een toename van de reële rentevoeten met 0,6 procentpunt leidt. Het bestaan van een weerslag van de schuld op de rentevoeten op het vlak van de Gemeenschap schijnt erop te wijzen dat veranderingen in de schuld in de regio als geheel voor het rentepeil van meer belang zijn dan de schuld van de landen afzonderlijk. Voor de periode 1980-1998 komen zij echter tot een veel kleiner effect, namelijk 0,1 procentpunt.

Uit simulaties met het economisch model van de Commissie, waarin de equivalentie van Ricardo niet volledig geldt op lange termijn, blijkt dat een permanente stijging van de schuldquote met 10 procentpunt de reële rentevoeten op lange termijn kan doen toenemen met 0,2 tot 0,3 procentpunt.

(1) V. Tanzi en N. Chalk, Impact of Large Public Debt on Growth: a Discussion of Potential Channels, EE R&S nr. 2, 2000.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0012/01

van Luis Berenguer Fuster (PSE) aan de Commissie

(17 januari 2001)

Betreft: Besluit in de kwestie van overheidssteun van het Koninkrijk Spanje

De Commissie heeft meermalen te kennen gegeven dat er geen sprake is van wettelijke onverenigbaarheid in het geval van het ingrijpen van haar ondervoorzitter mevrouw de Palacio in de zaak van de overheidssteun voor Spaanse elektriciteitsbedrijven die extra kosten moeten maken in verband met de overgang naar een geliberaliseerde markt.

De Spaanse pers heeft de laatste tijd uitgebreid aandacht besteed aan de onverschrokken pogingen van mevrouw de Palacio om zich in deze zaak te mengen met het doel de Spaanse regering een afgang te besparen, een regering die overigens grotendeels samenvalt met de regering waarvan zij zelf deel uitmaakte. In de Spaanse pers werd er tevens op gewezen dat de strijdbaarheid van de Palacio mede heeft geleid tot uitstel van het inleiden van een zaak tegen Spanje, waarover in de vergadering van het college van commissarissen van 21 december gesproken zou worden.

Is de Commissie nog steeds van mening dat haar ondervoorzitter de Palacio zich niet inzet voor de behartiging van de belangen van de Spaanse regering in de zaak van de overheidssteun voor de Spaanse elektriciteitsbedrijven?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(1 maart 2001)

Het is niet gebruikelijk dat de Commissie commentaar levert op persartikelen waarin enkel de zienswijze van de auteur wordt weergegeven; bovendien wordt dit dossier in de Spaanse pers op zeer uiteenlopende wijze geïnterpreteerd.

De vice-voorzitter van de Commissie, draagt als lid van de Commissie en als commissaris speciaal belast met energie, bij tot de analyse van het dossier van kosten van de overgang naar concurrentie in de elektriciteitssector, in Spanje en in de andere lidstaten, zelfs wanneer dit dossier wordt onderzocht door het Directoraat-generaal Concurrentie en dus te zijner tijd het voorwerp zal uitmaken van een voorstel dat door het met dit beleid belaste Commissielid aan zijn collega's zal worden voorgelegd. Het optreden van de vice-voorzitter past dan ook in deze context.

Tenslotte verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar haar antwoord op schriftelijke vragen E-1761/99(1) en E-3178/00(2) over hetzelfde onderwerp.

(1) PB C 170 E van 20.6.2000.

(2) nog niet gepubliceerd.