SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2371/00

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(13 juli 2000)

Betreft: DVD-schijfjes en medediging

In het antwoord op mijn vragen E-1509/00 en E-1510/00(1) van 14 juni rechtvaardigt commissaris Monti het anti-competitieve gedrag van de producenten van DVD-spelers en DVD-schijfjes met het argument dat de filmproducenten door regionale codering van nieuwe releases hun auteursrechtelijk beschermde intellectuele eigendom en het traditionele patroon om hun films op verschillende tijdstippen in verschillende delen van de wereld uit te brengen, kunnen beschermen.

Dat is volgens mij een gemakkelijke uitvlucht van de filmproducenten om de sterk uiteenlopende prijzen in de wereld te rechtvaardigen. Ook al zou dit het geval zijn, dan is het nog lang geen rechtvaardiging om films, zodra deze eenmaal wereldwijd zijn uitgebracht, niet in een alle regio's-versie te produceren, omdat de regionale codering die de filmproducenten aanwenden om hun auteursrechten te doen gelden in deze fase niet langer gerechtvaardigd is. Dat doet vermoeden dat het in de eerste plaats om winstmaximalisering gaat door misbruik van een machtspositie.

Kan de Commissie derhalve toezeggen dat zij contact zal opnemen met de producenten van DVD-schijfjes en hen zal laten weten dat DVD-schijfjes die na een release in alle regio's worden uitgebracht niet regionaal mogen worden gecodeerd? Zo nee, kan de Commissie dan zeggen waarom niet?

(1) PB C 53 E van 20.2.2001.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(28 september 2000)

In haar antwoord van 14 juni 2000 op de schriftelijke vragen E-1509/00 and E-1510/00(1) van het geachte parlementslid heeft de Commissie uitgelegd dat de regionale codering van digital versatile discs (DVD's) en DVD-spelers filmproducenten in staat stelt hun auteursrechtelijk beschermde intellectuele eigendom en het traditionele patroon om hun films in verschillende delen van de wereld op verschillende tijdstippen uit te brengen, te beschermen.

Wat de huidige vraag van het geachte parlementslid betreft, wijst de Commissie er allereerst op dat de mogelijkheid van regionale codering een technisch kenmerk is dat eigen is aan DVD's en DVD-spelers. Het behoort tot de standaardspecificaties voor de DVD-technologie. Het zijn echter niet de producenten van DVD's en DVD-spelers die beslissen of een bepaalde film al dan niet regionaal gecodeerd wordt. Dit wordt eenzijdig beslist door elke filmproducent. De Commissie interpreteert de vraag van het geachte parlementslid dan ook als een verzoek om de gedragingen van filmproducenten, en niet van producenten van DVD-schijfjes onder de loep te nemen.

De Commissie memoreert dat filmproducenten de mogelijkheid hebben nieuwe releases te coderen voor zes geografische regio's, waarvan de Europese Economische Ruimte (EER) er één is. Een DVD-film die in één lidstaat wordt uitgebracht, kan derhalve in elke andere lidstaat worden gespeeld, hetgeen nog wordt vergemakkelijkt door de mogelijkheid een DVD van geluid in meerdere talen te voorzien. De regionale codering beperkt bijgevolg de handel tussen lidstaten niet. De regionale codering zou echter wel de invoer in de EER van DVD-schijfjes die in een van de andere regio's zijn uitgebracht kunnen ontmoedigen en aldus een invloed kunnen hebben op het handelsverkeer.

In die context bieden de mededingingsvoorschriften slechts beperkte mogelijkheden om beperkingen op te leggen ten aanzien van het gebruik van intellectuele eigendomsrechten om invoer of neveninvoer tegen te gaan.

Artikel 81 (ex artikel 85) van het EG-Verdrag vereist dat er sprake is van een overeenkomst of onderling afgestemde feitelijke gedragingen. In het onderhavige geval beslissen de filmproducenten echter eenzijdig of een bepaald product al dan niet regionaal gecodeerd wordt.

Artikel 82 (ex artikel 86) van het EG-Verdrag vereist dat er sprake is van misbruik van een machtspositie. Filmproducenten bekleden geen machtspositie in de zin van artikel 82, louter op grond van het feit dat zij in staat zijn te voorkomen dat derden producten in het handelsverkeer brengen die inbreuk maken op hun rechten. Voorshands zijn er geen aanwijzingen dat welke filmproducent ook een machtspositie zou bekleden op de relevante markt voor speelfilms.

Het geachte parlementslid oppert dat de back catalogue van films (films die reeds wereldwijd in omloop zijn) niet regionaal gecodeerd zou mogen worden. De Commissie wijst er op dat een regionale codering van oude films niet meer is dan een middel om het auteursrecht van de filmproducenten te beschermen. Slechts onder welbepaalde, uitzonderlijke omstandigheden, b.v. wanneer een filmproducent met een machtspositie zich zou bezondigen aan misbruiken bij de prijsstelling, zou de Commissie kunnen optreden op grond van de mededingingsvoorschriften(2).

Zoals gemeld in haar eerdere antwoord(3), heeft de Commissie deze problematiek derhalve reeds onderzocht (in een ambtshalve ingestelde procedure die in 1996 werd ingeleid) en heeft zij geen gedragingen vastgesteld die inbreuk maken op artikel 81 of artikel 82 van het EG-Verdrag. Bij gebreke van nieuwe informatie op grond waarvan de Commissie haar mening zou kunnen herzien, is de Commissie momenteel niet voornemens dieper op deze kwestie in te gaan.

(1) PB C 53 E van 20.2.2001.

(2) Zie, onder meer, het arrest van 16 december 1999 in zaak T-198/98, Micro Leader Business/Commission, nog niet gepubliceerd.

(3) PB C 53 E van 20.2.2001.