ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/91

(2004/C 65 E/103)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1792/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Commissie

(28 mei 2003)

Betreft: De Conventie en het non-discriminatiebeginsel

Wat is de mening van de Commissie ten aanzien van de opneming van het non-discriminatiebeginsel in de toekomstige grondwet van de EU in het kader van de werkzaamheden van de Conventie?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(18 juli 2003)

De Commissie is van mening dat het non-discriminatiebeginsel over het algemeen op bevredigende wijze is opgenomen in de ontwerp-grondwet die werd opgesteld door de Conventie.

Zij vestigt de aandacht van het geachte parlementslid met name op:

— artikel I-2 (de waarden van de Unie), waarin de gelijkheid wordt genoemd als een van de fundamentele waarden van de Unie;

— artikel I-3 (de doelstellingen van de Unie), waarin is bepaald dat de Unie zich ten doel stelt haar waarden te bevorderen en waarin wordt gepreciseerd dat zij sociale uitsluiting en discriminatie bestrijdt en sociale rechtvaardigheid en bescherming, de gelijkheid van mannen en vrouwen en de solidariteit tussen generaties bevordert;

— artikel I-4 (fundamentele vrijheden en het verbod van discriminatie), waarbij iedere discriminatie op grond van nationaliteit wordt verboden;

— de opname in de ontwerp-grondwet van het Handvest van de grondrechten, dat met name een titel over gelijkheid bevat;

— de artikelen III-1, III-4, III-5, waarin het huidige artikel 3, lid 2, alsmede de artikelen 12 en 13 van het EG-Verdrag zijn gehandhaafd.

— artikel III-1bis, waarin is vastgesteld dat de Unie er bij de bepaling en de uitvoering van haar beleid en maatregelen naar streeft iedere discriminatie te bestrijden.

De Commissie betreurt echter dat de Conventie artikel III-5 niet in zijn geheel heeft onderworpen aan de stemming met gekwalificeerde meerderheid. De handhaving van de unanimiteitsregel in lid 1 van dat artikel zal in de toekomst een belangrijke belemmering vormen voor de goedkeuring van de maatregelen die noodzakelijk zijn om elke discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afkomst, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele gerichtheid te bestrijden.

De Commissie betreurt voorts dat racisme en vreemdelingenhaat in het ontwerp niet zijn vermeld onder de vormen van criminaliteit die in artikel III-167 van afdeling 4 inzake justitiële samenwerking in strafzaken (Deel III) zijn genoemd. Het is betreurenswaardig dat dit belangrijke aspect van de actie van de Unie aan zichtbaarheid inboet en nadeel ondervindt van het ontbreken van een duidelijke juridische basis, terwijl deze verachtelijke fenomenen zowel in de huidige als in de toekomstige lidstaten de kop blijven opsteken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/164

(2004/C 33 E/162)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1748/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(26 mei 2003)

Betreft: Verplichte technische controle van motorvoertuigen

Zou de Commissie kunnen meedelen hoe het momenteel in de afzonderlijke lidstaten gesteld is met de toepassing van Richtlijn van de Raad 96/96/EG (1) betreffende de tweejaarlijkse verplichte technische controle van motorvoertuigen die meer dan vier jaar oud zijn? Is de Commissie voornemens deze richtlijn te herzien?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(27 juni 2003)

De technische controle van motorvoertuigen in de Unie wordt geregeld door Richtlijn 96/96/EG van de Raad van 20 december 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens, waarvan de werkingssfeer thans tot de controle van personenauto's en lichte bedrijfsvoertuigen is uitgebreid en die gedetailleerde voorschriften voor de controle van voertuig remmen en uitlaatgassen bevat.

Alle lidstaten en toetredingslanden hebben de richtlijn omgezet en in werking doen treden, zodat personenauto's thans ook onder hun nationale programma's inzake technische controle vallen in overeenstemming met Richtlijn 96/96/EG, zoals gewijzigd (2). Aangezien de richtlijn minimumnormen vaststelt, hebben enkele lidstaten ook strengere controlevoorschriften ingevoerd, vereisen zij een grotere frequentie van de controle of hebben zij de technische controle uitgebreid tot andere voertuigtypen, zoals motorfietsen.

In het afgelopen decennium is aanzienlijke vooruitgang geboekt in de constructie van voertuigen, vooral op het gebied van elektronische regelsystemen, en de Commissie onderzoekt momenteel hoe de voorschriften inzake technische controle verder kunnen evolueren. Als hulpmiddel bij deze analyse zal de Commissie binnenkort de aanzet geven tot een studie ter beoordeling van toekomstige opties voor de verplichte technische controle van wegvoertuigen, waarbij rekening wordt gehouden met de complexiteit van de huidige systemen in voertuigen ten behoeve van de veiligheid en milieubescherming en de verwachte toekomstige ontwikkelingen daarvan alsmede met andere ontwikkelingen zoals „wederzijdse erkenning” en de mogelijkheid van kwaliteitsborgsystemen onder bepaalde omstandigheden.

In het licht van de resultaten van deze studie, die vermoedelijk twee jaar in beslag zal nemen, zal de Commissie besluiten of het wenselijk is de richtlijn betreffende de technische controle te wijzigen.

(1) PB L 46 van 17.2.1997, blz. 1.

(2) PB L 48 van 17.2.2001.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/164

(2004/C 65 E/179)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2502/03

van Martin Callanan (PPE-DE) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft: Ontwerp-EU-verordening „REACH” (registratie, evaluatie en autorisatie van chemische stoffen)

Kan de Commissie meedelen of het commentaar van commissaris Wallström naar aanleiding van het BBC radio 4-programma „Today” van 10 juli jl:

Natuurlijk zullen we niet elke chemische stof onderzoeken, alleen diegene die moeten worden getest en diegene die risico's kunnen opleveren voor de gezondheid en het milieu …

het nieuwe Commissiebeleid weerspiegelt inzake de ontwerp-EU-verordening „REACH”?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 september 2003)

Het antwoord van de Commissaris voor Milieu weerspiegelt inderdaad het beleid van de Commissie inzake registratie, evaluatie en vergunningverlening (autorisatie) van chemische stoffen (REACH), zoals dit werd uiteengezet in het Witboek over de strategie voor een toekomstig beleid voor chemische stoffen van februari 2001 (1) en verder ontwikkeld in het ontwerp dat aan de basis lag van de recente internetraadpleging. Er is geen behoefte aan tests voor chemische stoffen waarvan de geschikte informatie reeds beschikbaar is of waarvan de geschikte informatie op een andere manier kan worden verkregen. Wanneer de blootstelling aan chemische stoffen bovendien erg beperkt blijft, zoals voor bepaalde soorten tussenproducten, is in het licht van het mogelijke risico meestal geen uitvoering van tests nodig.

(1) COM(2001)88 def.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/70

(2004/C 65 E/081)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1235/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(2 april 2003)

Betreft: Gemeente Rome: besteding middelen EU-Actiekader voor duurzame stadsontwikkeling

In september 2002 diende het comité van toezicht van het Italiaanse ministerie van Economische Zaken zijn verslag in over de besteding van de middelen die door de EU ter beschikking zijn gesteld.

Onderzoek in het kader van dat verslag heeft onder meer op een verontrustende wijze aan het licht gebracht hoe traag en ondoeltreffend sommige territoriale overheden te werk gaan bij de toewijzing van de projecten.

Ook de Europese Commissie heeft herhaaldelijk gewezen op het probleem van het geringe bestedingspercentage van de Europese subsidies door de lokale overheden.

Aangezien sommige territoriale overheden, zoals het gemeentebestuur van Rome, de Europese subsidies zeer dringend nodig hebben voor duurzame stadsontwikkeling, wilde ik de Commissie het volgende vragen:

1. Heeft het gemeentebestuur van Rome projecten ingediend in het kader van het Actiekader voor duurzame stadsontwikkeling?

2. Heeft het voor die projecten subsidies ontvangen?

3. Zijn deze middelen besteed?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Barnier namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-1210/03, E-1211/03, E-1212/03, E-1213/03,

E-1214/03, E-1215/03, E-1216/03, E-1217/03, E-1218/03, E-1219/03,

E-1220/03, E-1221/03, E-1222/03, E-1223/03, E-1224/03 en E-1235/03

(21 mei 2003)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar mededeling „Actiekader voor duurzame stedelijke ontwikkeling in de Europese Unie” (1), een discussiestuk over de vraag hoe de verschillende methodes die de Commissie heeft ontwikkeld voor haar talrijke sectorale beleidsmaatregelen die het stedelijk milieu betreffen, beter kunnen worden gecoördineerd.

Wat het gebruik van middelen uit de communautaire Fondsen door de steden betreft wordt in het actiekader met name aanbevolen dat de bevoegde instanties in de lidstaten bij de presentatie van de operationele programma's in het kader van de tenuitvoerlegging van de doelstellingen 1, 2 en 3 van de Structuurfondsen bijzondere aandacht besteden aan de stedelijke problematiek.

Er zijn geen middelen uit de communautaire Fondsen rechtstreeks toegekend op grond van het genoemde actiekader, noch aan de door het geachte parlementslid genoemde zestien steden, noch aan enig andere Europese stad.

(1) COM(98) 605 def.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/61

(2004/C 65 E/064)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1176/03

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(1 april 2003)

Betreft: Communautaire fondsen voor Spanje

Kan de Commissie een volledige lijst overleggen van de waterbouwkundige infrastructuurprojecten waarvoor door de Spaanse overheid financiële steun is aangevraagd uit hoofde van de structuurfondsen of het Cohesiefonds 2000-2006, en of het hier gaat om grote individuele projecten of projecten die onderdeel uitmaken van maatregelen in het kader van operationele programma's?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(12 mei 2003)

Zoals bepaald in artikel 14, lid 3, over „informatie en bekendmaking” van Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994, tot oprichting van een Cohesiefonds (1), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1264/1999 van de Raad van 21 juni 1999 (2) en Verordening (EG) nr. 1265/1999 van de Raad van 21 juni 1999 (2), maakt de Commissie jaarlijks in het Publicatieblad van de Europese Unie de belangrijkste punten bekend van de besluiten tot toekenning van financiële steun uit hoofde van de eerdergenoemde verordening.

Deze informatie wordt per land en steungebied gerangschikt. Waterbouwkundige infrastructuurprojecten die gefinancierd worden uit het Cohesiefonds vallen onder de categorieën „watervoorziening en waterkwaliteit” en „afvoer en bewerking van afvalwater”.

De gegevens over Spanje werden gepubliceerd in onderstaande Publicatiebladen van de Europese Unie:

De informatie over 2002, die binnenkort gepubliceerd zal worden vindt u in bijlage 1 bij dit antwoord, die rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het parlement wordt toegezonden.

Projecten waarvoor financiering aangevraagd is, maar die nog onderzocht worden of die in 2003 zijn goedgekeurd, staan in bijlage 2, die rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het parlement wordt toegezonden.

Wat betreft projecten die uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999, houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (2), gefinancierd worden uit het Europees Regionaal Ontwikkelingsfonds, zijn lidstaten alleen verplicht de verzoeken tot cofinanciering van grote projecten aan de Commissie mee te delen. Informatie over dergelijke projecten is opgenomen in bijlage 3, die rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het parlement wordt toegezonden.

(1) PB L 130 van 25.5.1994.

(2) PB L 161 van 26.6.1999.
Minimumvoorwaarden waaraan de pluimveebedrijven voor de verschillende houderijsystemen moeten voldoen a) „Eieren van hennen met vrije uitloop” moeten afkomstig zijn van bedrijven die ten minste aan de voorwaarden van artikel 4 van Richtlijn 1999/74/EG met ingang van de in dat artikel genoemde datum voldoen en waar: — de hennen, behalve bij door de veterinaire autoriteiten opgelegde tijdelijke beperkingen, de hele dag door over een uitloop in de open lucht beschikken; — de voor de hennen toegankelijke uitloop in de open lucht grotendeels begroeid is en niet gebruikt wordt voor andere doeleinden, uitgezonderd als boomgaard, woest terrein of grasland, voorzover dit laatste gebruik door de bevoegde autoriteiten is toegestaan; — de uitloop in de open lucht ten minste voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, punt 3, onder b), ii), van Richtlijn 1999/74/EG, waarbij de bezetting op geen enkel moment meer bedraagt dan 2 500 hennen per hectare terrein dat voor de hennen toegankelijk is, d.w.z. nooit meer dan één hen per 4 m2. Indien echter per hen 10 m2 beschikbaar is en een rotatiesysteem wordt toegepast, en alle dieren tijdens de gehele levensduur van het bestand in gelijke mate toegang hebben tot de gehele uitloopruimte, mag de bezetting per uitloopruimte op geen enkel moment meer dan één hen per 2,5 m2 bedragen; — de uitloop in de open lucht zich niet verder uitstrekt dan 150 meter van de dichtstbijgelegen uitgang van het gebouw; de uitloop mag zich echter tot 350 m van de dichtstbijgelegen uitgang van het gebouw uitstrekken, wanneer voldoende schuilplaatsen en drinkgoten in de zin van de genoemde bepaling gelijkmatig over de uitloopruimte verdeeld zijn, met een minimum van vier schuilplaatsen per hectare.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/20

(2004/C 65 E/021)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0180/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(30 januari 2003)

Betreft: Proeven genetisch gemodificeerde gewassen

Kan de Commissie mededelen of burgers van lidstaten tijdens en na proeven met genetisch gemodificeerde gewassen inzage krijgen in gegevens met betrekking tot de milieu-effectrapportageprocedure en de resultaten daarvan?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 maart 2003)

De experimentele introductie van genetisch gemodificeerde organismen (GGO's) zoals genetisch gemodificeerde gewassen, valt thans onder deel Β van Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu (1), die op 17 oktober 2002 in werking is getreden. Op dit ogenblik (20 februari 2003) zijn onder deze richtlijn 22 experimentele introducties uitgevoerd. Beknopte gegevens over deze introducties zijn toegankelijk voor het publiek via de website van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek van de Commissie op [http://gmosnif.jrc.it].

Richtlijn 2001/18/EG heeft Richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 (2) vervangen, die eveneens in deel Β voorschriften bevatte voor de experimentele introductie van GGO's waaronder genetisch gemodificeerde gewassen. Onder Richtlijn 90/220/EEG zijn ongeveer 1 700 experimentele introducties uitgevoerd vanaf de inwerkingtreding ervan in oktober 1991 tot de intrekking ervan op 17 oktober 2002. Beknopte gegevens over deze introducties zijn toegankelijk voor het publiek via de website van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek van de Commissie op [http://biotech.jrc.it].

Onder Richtlijn 90/220/EEG droegen de instanties van de lidstaat waar de introductie was gepland, zorg voor de behandeling van aanvragen en de verlening van vergunningen voor experimentele introducties. Deze procedure is gehandhaafd onder Richtlijn 2001/18/EG.

Krachtens artikel 4 van Richtlijn 90/220/EEG moesten de lidstaten ervoor zorgen dat de bevoegde instantie inspecties organiseerde en eventueel andere controlemaatregelen trof om ervoor te zorgen dat aan de richtlijn werd voldaan. Deze bepaling is eveneens terug te vinden in Richtlijn 2001/18/EG.

Bijgevolg zijn het de bevoegde instanties van de lidstaten die toezien op inspecties ter plaatse, waaronder eventueel monitoring, van veldproeven met genetisch gemodificeerde gewassen. Zij beschikken over de relevante informatie.

In dit verband schrijft Richtlijn 2001/18/EG in artikel 9, lid 2, thans voor dat „de lidstaten informatie over alle introducties van GGO's van deel Β op hun grondgebied ter beschikking van het publiek stellen”.

(1) PB L 106 van 17.4.2001.

(2) PB L 117 van 8.5.1990.
—

Voorbeelden van bewustmaking via informatie en bevorderingsmaatregelen: — Het Kaderprogramma Energie omvatte, met name in de Altener- en Save-projecten, de bevordering van efficiënte productie en consumptie van energie, met name maatregelen die gericht waren op de onderwijssector en het bredere publiek, alsmede maatregelen ter ondersteuning van de ontwikkeling van een netwerk van regionale en lokale energieagentschappen. Deze acties zullen worden voortgezet in het nieuwe programma voor intelligent energiegebruik (2003-2006). — In het voorjaar van 2004 wordt een bewustmakingscampagne gelanceerd voor duurzaam energiegebruik in Europa, als vervolg op aanloopcampagne voor het gebruik van hernieuwbare energiebronnen 2000-2003. Bevordering van de beste praktijken qua energie-efficiëntie zal een van de pijlers zijn van deze campagne waarin nationale, regionale en lokale besluitvormers zullen worden ingeschakeld om het publiek meer bewust te maken. — Als resultaat van de verschillende campagnes zijn er nu belangrijke websites, onder meer ManagEnergy, die informatie bieden over hernieuwbare energiebronnen en energie-efficiëntie. — Er wordt momenteel gewerkt aan een publicatie, die voor het grote publiek op papier en via het internet zal worden verspreid, over de bouwrichtlijn en energiebesparing in de bouwsector. — Er wordt voorts ook indirect gewerkt aan bewustmaking via perscommuniqués.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/138

(2004/C 33 E/136)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1584/03

van Philip Bushill-Matthews (PPE-DE) aan de Commissie

(5 mei 2003)

Betreft: Oneerlijke subsidies

Weet de Commissie dat de Straatsburgse Kamer van Koophandel en het departement Bas-Rhin sedert november 2002 een startsubsidie van 1,7 miljoen euro toekennen aan de dienst die Ryan Air onderhoudt tussen Londen Stansted en Straatsburg waardoor Ryan Air de tickets kunstmatig goedkoop kan houden? Weet de Commissie dat door deze discriminerende subsidie een concurrent Brit Air die het vorig jaar winst maakte, uit de markt is gedrukt? Welke stappen kan de Commissie nemen en op welke termijn om eind te maken aan deze en soortgelijke oneerlijke subsidiëring door de overheid van particuliere bedrijven?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(2 juni 2003)

De Commissie onderzoekt momenteel een klacht over de voordelen die door de luchthaven van Straatsburg zijn verleend. De klacht is door de Commissie geregistreerd op 16 april 2003 en de indiener heeft gevraagd zijn identiteit vertrouwelijk te houden.

De Commissie dient nu te besluiten welk gevolg aan deze zaak zal worden gegeven op basis van de analyse die zij verricht op grond van het bepaalde in het EG-Verdrag met betrekking tot staatssteun (artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag).

Ter informatie, in een zaak betreffende betalingen die door een luchthaven en een gewest zijn verricht aan een goedkope luchtvaartmaatschappij, namelijk de voordelen die Ryanair in Charleroi (België) heeft gekregen, heeft de Commissie besloten een formeel onderzoek in te stellen. De redenen van dit onderzoek zijn openbaar en bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Unie (1). De Commissie moet in deze zaak een beslissing nemen op basis van gegevens die zij momenteel inwint bij de belanghebbende partijen en de Belgische overheid, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 659/1999 (2).

(1) PB C 18 van 25.1.2003.

(2) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag, PB L 83 van 27.3.1999.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/206

(2004/C 65 E/223)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2750/03

van Jan Dhaene (PSE) aan de Commissie

(15 september 2003)

Betreft: Fietsen als bagage op internationale treinen

Tijdens mijn vakantie ervaarde ik dat het problematisch is om mijn fiets mee te nemen op internationale treinen en op TGV's. Op heel wat internationale treinen is het vervoer van fietsen niet meer toegestaan. Enkele van deze lijnen zijn zelfs gecofinancieerd door de EU in het kader van het TENs-T-programma.

Heeft de Commissie plannen voor een inpassing van de voorwaarde van intermodaliteit en toegankelijkheid van fietsen tot treinen op het TENs-netwerk?

De Commissie werkt momenteel samen met de aanbieders van personenvervoer per spoor aan een handvest voor rechten van de reiziger. Is toegankelijkheid van fietsen tot het spoorvervoer hierin een thema?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(21 oktober 2003)

De Commissie heeft geen plannen om in haar besluiten of haar voorstel inzake richtsnoeren voor de trans-Europese netwerken (TEN) als voorwaarde op te nemen dat treinexploitanten het vervoer van fietsen op internationale trajecten moeten toestaan, aangezien het hier financieringsbesluiten betreft die betrekking hebben op investeringen in de spoorweginfrastructuur en niet op de dienstverlening op het TEN-netwerk.

De Community of European Railways heeft een handvest voor passagiersdiensten ontwikkeld dat zij heeft besproken met de representatieve consumenten- en passagiersorganisaties. In dit handvest wordt echter alleen aandacht besteed aan het aspect beschikbaarheid van informatie over treinen — en ook andere vervoermiddelen — waarop fietsen kunnen worden meegenomen. Overeenkomstig haar werkprogramma voor 2003 werkt de Commissie aan een verordening over de rechten en verplichtingen van passagiers op internationale spoorverbindingen; daarin zullen verschillende aspecten worden geregeld, onder andere de verplichting voor spoorwegmaatschappijen om van tevoren reisinformatie te verstrekken, onder andere over de mogelijkheid fietsen op de trein mee te nemen.