SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1427/98

van Astrid Thors (ELDR) aan de Commissie

(29 april 1998)

Betreft: Franse wetgeving inzake encryptietechnieken

De Franse wetgeving beknot in belangrijke mate de toepassing van encryptietechnieken. Dit is ook opgemerkt in de mededeling van de Commissie inzake encryptie en digitale handtekeningen. Onlangs zijn in Frankrijk twee verordeningen van kracht geworden die voorwaarden aan de toepassing van encryptie verbinden en die aanmeldings- of toestemmingsprocedures voor deze sector voorschrijven. Tot de beperkingen van deze regelgeving behoort dat de zogenoemde "Third Trusted Party" (TTP), waarvan gebruik moet worden gemaakt om toestemming voor het gebruik van encryptie te krijgen, in haar bestuur een meerderheid van personen met de Franse nationaliteit moet hebben. Verder moeten de "sleutels" voor de encryptie worden gedeponeerd bij een TTP, hetgeen in sommige gevallen kan betekenen dat een mededeling die zich in omgezette vorm in een pc bevindt niet in Frankrijk kan worden gebruikt zonder in conflict met de wet te komen.

Is de Commissie van oordeel dat de hierboven aangehaalde regels en bepalingen verenigbaar zijn met de voorschriften inzake de interne markt en zo neen, welke maatregelen denkt zij dan te nemen om ervoor te zorgen dat de mogelijkheid tot dienstverlening en het bewaren van het vertrouwelijke karakter van mededelingen ook op Frans grondgebied kan worden gegarandeerd?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(11 juni 1998)

De Franse autoriteiten hebben in overeenstemming met Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften(1) mededeling gedaan van de vier ontwerp-decreten betreffende de tenuitvoerlegging van de bepalingen inzake cryptografie van de Franse Telecommunicatiewet. De Commissie heeft voor de vier ontwerpen opmerkingen ingediend. De Franse autoriteiten hebben de decreten onlangs officieel goedgekeurd.

In de Franse wetgeving wordt een onderscheid gemaakt tussen, enerzijds, vertrouwelijkheidsproducten en -diensten en, anderzijds, authentificatie, d.w.z. digitale handtekeningen, producten en diensten.

Met betrekking tot vertrouwelijkheidsproducten en -diensten voorziet de Franse wetgeving in voorschriften betreffende het gebruik, de levering van laagbeveiligde producten, in Frankrijk gevestigde dienstverstrekkers, en andere product- en dienstverstrekkingen. Volgens de interpretatie van de Commissie zijn er geen beperkingen op het gebruik indien een beroep wordt gedaan op een gemachtigde dienstverstrekker, en is anders een voorafgaandelijk te verkrijgen machtiging nodig. Voor de levering van laagbeveiligde producten moet een procedure inzake voorafgaande aangifte worden gevolgd. Voor in Frankrijk gevestigde dienstverstrekkers is er een verplichte speciale procedure van voorafgaande goedkeuring en voor de andere leveringen van producten of diensten werd eveneens een procedure van voorafgaande goedkeuring vastgelegd.

De bepalingen betreffende de speciale procedure van voorafgaande goedkeuring voor de op Frans grondgebied gevestigde verstrekkers van vertrouwelijkheidsdiensten bevatten, in de uiteindelijk vastgestelde versie, geen clausule met het voorschrift dat een meerderheid van de bestuursleden de Franse nationaliteit moet bezitten. Het decreet omvat voor de dienstverstrekkers alleen de verplichting voldoende personeel in dienst te hebben dat beantwoordt aan de voorwaarden van decreet 81-514 inzake de bescherming van op het gebied van defensie en nationale veiligheid belangrijke geheimen.

De Commissie bevestigt opnieuw het door haar in de mededeling betreffende digitale handtekeningen en encryptie(2) bekendgemaakte voornemen nauwlettend op de handelwijze van de lidstaten op cryptografiegebied te zullen toezien en de nationale bepalingen op dat gebied te zullen beoordelen op hun verenigbaarheid met het EG-Verdrag, de jurisprudentie van het Hof van Justitie, en de voorschriften van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens(3) en Richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector(4).

(1) PB L 109 van 26.4.1983.

(2) COM(97) 503 def.

(3) PB L 281 van 23.11.1995.

(4) PB L 24 van 30.1.1998.