ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3767/97 van Cristiana Muscardini (NI), Amedeo Amadeo (NI) en Marco Cellai (NI) aan de Commissie (21 november 1997)

Betreft: Tuchtmaatregelen

In verband met de aansprakelijkheid van enkele ambtenaren van de Commissie voor fouten bij het BSE-optreden, heeft Commissievoorzitter Santer voor het Europees Parlement verklaard dat er geen volledige opheldering kan worden verschaft inzake hun aansprakelijkheid omdat het Statuut van de ambtenaren in zijn huidige vorm niet de mogelijkheid biedt die aansprakelijkheid vast te stellen of tuchtmaatregelen te nemen, zelfs niet wanneer er sprake is van ernstige fouten bij de beroepsuitoefening.

Aangezien het Statuut van de ambtenaren voorziet in tuchtmaatregelen als schriftelijke waarschuwing, berisping, tijdelijke opschorting van plaatsing in een hogere salaristrap, plaatsing in een lagere salaristrap, terugzetting in rang en tuchtrechtelijk ontslag, al dan niet met intrekking van het recht op ouderdomspensioen, verzoeken wij de Commissie:

1. gebruik te maken van die in het Statuut van de ambtenaren vermelde tuchtmaatregelen ter bestraffing van ambtenaren van wie is aangetoond dat zij zich aan ernstige nalatigheid schuldig hebben gemaakt;

2. ervoor te zorgen dat zij het initiatiefrecht ten aanzien van kwesties in verband met het Statuut van de ambtenaren kan behouden, onverminderd de vereiste transparantie en eerlijkheid die noodzakelijk zijn voor het behoud en de bescherming van de Europese overheidsfuncties.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie (18 december 1997)

1. In artikel 86 en volgende en in bijlage IX van het Statuut van de ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen is geregeld welke tuchtmaatregelen tegen ambtenaren of tijdelijke functionarissen kunnen worden genomen. Deze maatregelen kunnen pas worden genomen na een uiterst nauwkeurige procedure, die uitsluitend kan worden ingeleid als de ambtenaar of tijdelijk functionaris de hem/haar door het statuut opgelegde verplichtingen niet nakomt.

Voorzitter Santer heeft nooit beweerd dat er geen opheldering kan worden verschaft over de aansprakelijkheid van bepaalde ambtenaren van de Commissie in verband met boviene spongiforme encefalopathie (BSE). Hij heeft voor de parlementaire commissie die zich met de BSE-crisis bezighoudt verklaard dat de Commissie, na grondig onderzoek van het dossier, geen bewijzen heeft gevonden op grond waarvan een tuchtprocedure kan worden ingeleid tegen ambtenaren van de instelling.

2. De Commissie hecht eraan de geachte Parlementsleden te verzekeren dat zij haar initiatiefrecht op alle door de verdragen vastgestelde gebieden zal verdedigen, wat vanzelfsprekend ook geldt voor haar initiatiefrecht ten aanzien van kwesties in verband met het statuut.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3687/97 van Jesús Cabezón Alonso (PSE) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: Autonomie van de buitenlandse politiek en het extraterritoriale karakter van sommige wetten

Indien de extraterritoriale toepassing van sommige wetten, zoals de bekende Helms-Burton-wet, ertoe leidt dat de lidstaten zich in hun buitenlands en handelsbeleid beperkingen moeten opleggen, omdat zij gebonden zijn aan datgene wat op een gegeven ogenblik afzonderlijke burgers of bedrijven kunnen uitrichten of plannen: Hoe denkt de Commissie te bereiken dat deze beperkingen van het handelsbeleid en de buitenlandse politiek van de Europese Unie voortaan worden voorkomen?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3686/97, E-3687/97, E-3688/97, E-3689/97 en E-3690/97 van Sir Leon Brittan namens de Commissie (19 december 1997)

De overeenkomst met de Verenigde Staten is niet onevenwichtig. De Commissie heeft een WTO-panelprocedure tegen de Helms-Burton-wet ingeleid. Zij is van mening dat deze wet het internationale recht schendt, aangezien zij beïnvloeding beoogt (of het effect heeft van het beïnvloeden) van het gedrag van ondernemingen uit de Gemeenschap wegens hun betrekkingen met Cuba. De tussen de Gemeenschap en de VS over de Helms-Burton-wet en de D'Amato-wet bereikte overeenstemming van 11 april 1997, waarin de Gemeenschap ermee instemde haar WT0-zaak ten aanzien van eerstgenoemde wet op te schorten, roept op tot de uitwerking van disciplines die "de verwerving in de toekomst verbieden en ontmoedigen van investeringen die door een Staat zijn onteigend of genationaliseerd¨. Voorts roept de overeenkomst parallel hiermee eveneens op tot samenwerking tussen de Gemeenschap en de VS ten einde via overeengekomen beginselen de kwestie van met elkaar in strijd zijnde jurisdicties en secundaire boycots aan te pakken en op te lossen. Er zij op gewezen dat de besprekingen tussen de Gemeenschap en de VS op dit punt gelijklopen met de besprekingen over investeringsdisciplines. In deze besprekingen houdt men zich thans bezig met het zoeken naar een aanvaardbaar compromis dat zal zorgen voor een ontheffing in het kader van titel IV van de Helms-Burton-wet waardoor de extraterritoriale effecten van deze wet worden geneutraliseerd.

Voorts maakte de Gemeenschap duidelijk dat er geen sprake kan zijn van beslechting van de geschillen betreffende de Helms-Burton-wet, voordat de Verenigde Staten ondernemingen uit de Gemeenschap eveneens ontheffing hebben verleend in het kader van de D'Amato-wet.

De Gemeenschap heeft zich alle rechten op hervatting van de WTO-panelprocedure of het inleiden van nieuwe procedures voorbehouden, indien er krachtens de Helms-Burton- of de D'Amato-wetten maatregelen worden genomen tegen ondernemingen uit de Gemeenschap als gevolg van het niet-toekennen of het niet-continueren van ontheffingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3893/97 van Gerardo Fernández-Albor (PPE) aan de Commissie (11 december 1997)

Betreft: Bosbeheer in de Europese Unie

Verschillende nationale maatregelen beogen het nationaal bosbestand uit te breiden en particuliere eigenaren te subsidiëren om hen zodoende te prikkelen tot duurzame instandhouding van de bossen. Daarmee wil men het Europese bosbestand aanzienlijk uitbreiden.

Desalniettemin en trots de goede bedoelingen zij eraan herinnerd dat de bestaande bossen in veel landen op sterven na dood zijn, want de wetgeving die blijkbaar ook nu weer wordt overwogen, is achterhaald. Daarom zou in de nieuwe communautaire strategie voor bosbeheer niet alleen het openbaar en particulier bosbezit moeten worden gestimuleerd, maar zouden ook op communautair niveau de wetgevingen die het bestaande bos moeten beschermen, moeten worden gerenoveerd.

Kan de Commissie meedelen in hoeverre momenteel de communautaire strategie voor het bosbeheer is geconsolideerd en welke plannen er in de toekomst bestaan voor de ontwikkeling van het communautaire bosbezit, zowel particulier als overheids, voor wat de instandhouding en uitbreiding van de bossen betreft?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (13 januari 1998)

De Commissie hecht veel belang aan het behoud en de bescherming van het bosbestand in de Gemeenschap en zij kan het geachte Parlementslid ten stelligste verzekeren dat deze bezorgdheid in sterke mate bepalend zal zijn voor haar voorstellen betreffende de toekomstige bosbouwstrategie.

In dit verband dient er evenwel op te worden gewezen dat de bosbouwwetgeving onder de bevoegdheid van de lidstaten valt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3693/97 van Kirsi Piha (PPE) aan de Commissie (19 november 1997)

Betreft: De besteding van middelen in de Tsjechische Republiek in het kader van het PHARE- programma

De Europese Unie verleent steun aan de Midden- en Oost-Europese landen met behulp van het PHARE-programma. Deze steun heeft waarschijnlijk in hoge mate bijgedragen aan de ontwikkeling van de landen die het lidmaatschap van de Europese Unie hebben aangevraagd. Kan de Commissie toelichten op welke wijze de in het kader van het PHARE-programma toegewezen middelen in de Tsjechische Republiek zijn besteed?

Antwoord van de heer Van den Broek namens de Commissie (15 januari 1998)

In het kader van het nationale programma Phare bracht het beheerscomité Phare op 31 oktober 1997 een positief advies uit t.a.v. het voorgestelde nationale operationele programma (NOP) 1997 (ten belope van 32 miljoen ecu). De uitsplitsing van de toewijzingen is als volgt:

>TABLE>

Voor het programma Tempus is nog eens een toewijzing van 3 miljoen ecu goedgekeurd.

Het programma voor grensoverschrijdende samenwerking (CBC) tussen Tsjechië en Duitsland (ten belope van 25 miljoen ecu) werd aan het beheerscomité Phare op 2 oktober 1997 voorgelegd, en t.a.v. hiervan werd een positief advies uitgebracht. Het bestaat uit de navolgende maatregelen:

>TABLE>

De totale begroting Phare voor Tsjechië in 1997 beloopt derhalve 60 miljoen ecu.
SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3816/97 van Carmen DÍEZ DE RIVERA ICAZA aan de Commissie. Groene boekhouding



Publicatieblad Nr. C 174 van 08/06/1998 blz. 0135



SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3816/97 van Carmen Díez de Rivera Icaza (PSE) aan de Commissie (28 november 1997) Betreft: Groene boekhouding Kan de Commissie mij als rapporteur van het Europees Parlement voor mededeling COM(94)0670 over een groene boekhouding en milieu-indicatoren informeren over het optreden en de antwoorden van de Raad betreffende de stappen die zijn ondernomen met het oog op de uitvoering van genoemde mededeling? Antwoord van de heer Santer namens de Commissie (20 januari 1998) De door het geachte Parlementslid genoemde mededeling omvatte de vaststelling van een werkprogramma, dat tot nog toe volgens de plannen, waarin de Raad niet met name wordt genoemd, met bestaande beleidskredieten van de Commissie kon worden uitgevoerd. Deze mededeling werd in januari 1995 officieel aan de Raad toegezonden. Sindsdien wordt op uitvoerend niveau samengewerkt met de vertegenwoordigers van de lidstaten, meestal in het kader van de regelmatige vergaderingen van de comités voor milieustatistiek. Over de resultaten van de werkzaamheden van deze comités werd mondeling verslag uitgebracht aan de vergadering van de Raad Milieuzaken op 16 oktober 1997 in Luxemburg. Als vervolg hierop heeft de Commissie een uitgebreider verslag ((SEC(97) 2314. )) over de huidige situatie voorbereid, dat zowel aan het Parlement als aan de Raad is toegezonden. Dit laatste verslag werd op 16 december 1997 besproken door de Raad, die, hoewel hij waardering had voor de verrichte werkzaamheden, geen wezenlijk gebaar maakte wat de financiering van deze werkzaamheden betreft.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3789/97 van David Hallam (PSE) aan de Commissie (26 november 1997)

Betreft: Belemmering van de handel in Denemarken: veeartsenijkundig product Super-Ov

Is de Commissie op de hoogte van de obstructie van de zijde van de Deense autoriteiten die de firma Global Genetics van Unit One Moreton Farm, Eye, Leominster HR6 ODP verhinderen het veeartsenijkundige product Super-Ov, waarvoor op 4 mei 1994 een verkoopvergunning was aangevraagd, in de handel te brengen?

Welke stappen onderneemt zij om ervoor te zorgen dat de Deense autoriteiten richtlijn 81/851/EEG ((PB L 317 van 6.11.1981, blz. 1. )) en andere wettelijke voorschriften inzake de interne markt naleven?

Wanneer voorziet zij dat deze kwestie wordt opgelost tot tevredenheid van Global Genetics en de Britse autoriteiten die namens Global Genetics een officiële klacht hebben ingediend (klacht nr. 96/4399)?

Antwoord van de heer Bangemann namens de Commissie (15 december 1997)

Het geachte Parlementslid verwijst naar een klacht die bij de Commissie werd ingediend betreffende een vermoedelijke inbreuk op de farmaceutische wetgeving van de Gemeenschap door Denemarken. Door de klager werd beweerd dat hij in mei 1994 bij de Deense autoriteiten een volledige aanvraag had ingediend om het veeartsenijkundig product "Super-OV¨ op de markt te mogen brengen, maar dat hij nog steeds op een beslissing zat te wachten van de Deense autoriteiten.

In aansluiting op een verzoek om informatie hierover, bevestigden de Deense autoriteiten dat zij, geheel overeenkomstig de wetgeving van de Gemeenschap aanvullende gegevens nodig hadden, om toestemming voor de marketing van het product in Denemarken te kunnen verlenen. Op verzoek van de Commissie hebben de Deense autoriteiten op 25 oktober 1996 een brief aan de klager gezonden waarin een opsomming werd gegeven van de inlichtingen en de documentatie welke deze nog steeds diende te verstrekken. De Commissie adviseerde de klager verschillende malen dienovereenkomstig te handelen en de Deense autoriteiten de inlichtingen en documentatie te verstrekken waarom op rechtmatige wijze gevraagd werd.

Aangezien de klager dit advies niet opvolgde besloot de Commissie op 15 oktober 1997 om deze zaak als afgehandeld te beschouwen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3757/97 van John Iversen (PSE) aan de Commissie (17 november 1997)

Betreft: Premie voor vroegtijdig op de markt brengen

Bij de vaststelling van het maximale gewicht om in aanmerking te komen voor een premie voor het vroegtijdig op de markt brengen van kalveren is er voor Nederland en België een slachtgewicht toegepast van meer dan 160 kg per kalf.De definitie van een kalf luidt: een dier met een slachtgewicht van minder dan 160 kg. Rekenkundig is het onmogelijk een gemiddelde te krijgen dat boven de maximale grens van een groep ligt.

1. Hoe kan de Commissie rechtvaardigen dat zij een gewicht van Eurostat toepast dat gebaseerd is op een onjuist gebruik van de definitie van een kalf?

2. Acht de Commissie het niet noodzakelijk deze fout te herstellen, gezien het feit dat hij tot een concurrentievervalsing leidt die weer tot gevolg heeft dat jaarlijks ca. 60.000 zoogkalveren van Denemarken naar Nederland worden vervoerd onder dieronwaardige omstandigheden vanwege de onvastheid op de poten van de pasgeboren kalveren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (9 december 1997)

De definitie van het begrip "kalf¨ voor statistische doeleinden wordt gegeven in Beschikking 94/433/EG van de Commissie van 30 mei 1994 houdende toepassingsbepalingen van Richtlijn 93/24/EEG van de Raad wat de statistische enquêtes naar de rundveestapel en naar de productie van rundvee betreft en tot wijziging van die richtlijn ((PB L 179 van 13.7.1994. )). In die definitie is sprake van een levend gewicht van 300 kg of minder. Het slachtgewicht van goed tot uitstekend bevleesde slachtkalveren bedraagt doorgaans meer dan 160 kg. De Commissie ziet bijgevolg niet waarin de fout schuilt, waarover het geachte Parlementslid het in zijn vraag heeft.

Wat het vervoer van kalveren betreft, voorzien Richtlijn 91/628/EEG van de Raad, en de wijzigingen daarvan, in de nodige maatregelen ter bescherming van de dieren tijdens het vervoer. Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, is de Deense nationale wetgeving volledig in overeenstemming met die richtlijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3925/97 van Graham Mather (PPE) aan de Commissie (11 december 1997)

Betreft: Het religieus slachten van schapen in Frankrijk

De afgelopen jaren hebben tv-kijkers in de hele Unie de treurige beelden kunnen zien van het religieus slachten van schapen in het veld in Frankrijk. Dat dit mag gebeuren is duidelijk in strijd met het Verdrag van Amsterdam dat een protocol bevat over bescherming en welzijn van dieren. Het naleven van de wetten op het welzijn van dieren is natuurlijk een zaak van de Franse autoriteiten, maar de Commissie draagt de verplichting om erop toe te zien dat deze wetten worden nageleefd.

1. Welke inspectieprocedures kent de Commissie om het ongecontroleerde slachten van schapen in Frankrijk op het spoor te komen?

2. Is de Commissie tevreden over de maatregelen die Frankrijk tot nog toe heeft genomen, en over hun uitvoering?

3. Langs welke weg streeft de Commissie naar waterdichte bescherming van dieren tegen dit soort slachten bij haar lopende onderhandelingen met de Franse autoriteiten over deze kwestie?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (2 februari 1998)

Op grond van artikel 14 van Richtlijn 93/119/EG inzake de bescherming van dieren bij het slachten of doden ((PB L 340 van 31.12.1993. )) kunnen deskundigen van de Commissie controles ter plaatse uitvoeren, voor zover dit voor de uniforme toepassing van de richtlijn noodzakelijk is. Zoals voor alle voorschriften inzake het welzijn van dieren, zijn de autoriteiten van de lidstaten echter bevoegd om de richtlijn tenuitvoer te leggen en deze dag aan dag te doen naleven.

Krachtens deze richtlijn moeten rituele slachtingen in een slachthuis plaatsvinden en moeten daarbij ook de overige voorschriften van de Gemeenschap op het gebied van de gezondheid van mens en dier en het welzijn van dieren in acht genomen worden.

De Commissie is niet tevreden over het feit dat Frankrijk in bepaalde omstandigheden rituele slachtingen buiten de slachthuizen heeft toegestaan. Daarom stelt de Commissie momenteel een verzoek op, waarin de Franse autoriteiten gevraagd wordt te bevestigen dat het ritueel slachten volgend jaar volkomen in overeenstemming met de betrokken Gemeenschapsvoorschriften zal verlopen.

Wanneer deze bevestiging niet gegeven wordt, zal de Commissie de inbreukprocedure van artikel 169 van het EG-Verdrag inleiden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3971/97 van Paul Lannoye (V) aan de Commissie (12 december 1997)

Betreft: Veiligheid van het luchtverkeer en kwaliteit van de leefomgeving in en rond de steden

Een aantal Europese luchthavens worden momenteel gebruikt voor de opleiding van piloten. De infrastructuur van sommige van die luchthavens bevindt zich dicht bij grote steden, en bovendien in dichtbevolkte randgebieden.

Is de Commissie van plan om de lidstaten van de Europese Unie te vragen dat ze maatregelen treffen om een einde te maken aan de opleiding voor civiele transportvliegtuigen boven dergelijke zones, vooral tijdens het weekeinde?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie (23 februari 1998)

Voor pilootopleidingen worden vele kleine luchthavens gebruikt, alsmede luchthavens waar de capaciteitsdruk, veroorzaakt door commercieel luchttransport, dit toelaat.

Opleidings- en testprogramma's worden gewoonlijk voortgezet gedurende de loopbaan van een professionele luchtvaartpiloot, veel hiervan wordt tegenwoordig gedaan met behulp van geavanceerde simulatortechnieken, hetgeen minder duur is dan een opleiding aan boord van een vliegtuig zelf, terwijl het tevens mogelijk is de opleiding plaats te laten vinden in realistisch gesimuleerde situaties die tijdens een echte vlucht te gevaarlijk zouden zijn.

Het reguleren van de procedures van vliegopleidingen op en rond luchthavens valt momenteel onder de exclusieve verantwoordelijkheid van de lidstaten. Soms beperken lokale autoriteiten de vliegbewegingen op hoofdzakelijk opleidings-georiënteerde luchthavens, gebruikmakend van hun bevoegdheden betreffende de regulering van het landgebruik; maar het verbieden van vluchten boven bepaalde gebieden wordt gewoonlijk door de nationale luchtvaartinstanties op een technisch niveau geregeld.

Gezien het subsidiariteitsbeginsel, is de Commissie momenteel niet van plan op dit gebied tussenbeide te komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3824/97 van Roberto Mezzaroma (UPE) aan de Commissie (28 november 1997)

Betreft: Podologie in Europa

Hoe zit het in Europa met de erkenning en het vrije verkeer van werknemers in de paramedische gezondheidszorg, en met name:

1. hoe is de situatie op het gebied van de podologie in Europa;

2. welke richtlijnen bestaan er voor de sector podologie en voor andere paramedische beroepen;

3. welke subsidiemogelijkheden kent de EU ten behoeve van het vrije verkeer van de studenten van universitaire opleidingen;

4. welke subsidiemogelijkheden kent de EU voor bijscholing in de paramedische beroepssectoren?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (2 februari 1998)

1. Volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt is het beroep van podoloog in alle lidstaten, met uitzondering van België en Griekenland, gereglementeerd.

2. Podologie en paramedische beroepen vallen, zover het hier gaat om gereglementeerde beroepen, onder de werkingssfeer van Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoge-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten ((PB L 19 van 24.1.1989. )) of onder de werkingssfeer van Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG ((PB L 209 van 24.7.1992. )).

3. De Commissie verleent financiële steun voor de uitwisseling van studenten van universiteiten in het kader van het programma Socrates, hoofdstuk I hoger onderwijs (Erasmus), in alle studierichtingen in het hoger onderwijs.

De nationale overheden besluiten of universiteiten in aanmerking komen om aan het programma deel te nemen.

De podologiestudenten van in aanmerking komende universiteiten die met de Commissie een "institutioneel contract¨ hebben gesloten, kunnen een mobiliteitsbeurs krijgen ter dekking van een deel van de reiskosten en de verschillen in de kosten voor levensonderhoud.

4. Hoewel het programma Leonardo da Vinci een algemeen karakter heeft, kunnen via dit programma specifieke acties worden gefinancierd voor de opleiding van personen in de paramedische gezondheidszorg. Hieraan zijn evenwel twee hoofdvoorwaarden verbonden: deze acties moeten innoverend zijn en een transnationaal karakter hebben (hierbij moeten in de meeste gevallen ten minste drie lidstaten zijn betrokken).
SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3600/97 van José Barros Moura (PSE) aan de Commissie (13 november 1997)

Betreft: Socrates-programma

Kan de Commissie, naar aanleiding van de felle protesten van de Portugese universiteiten, naar voorbeeld van die in andere EU-lidstaten, tegen de door de Commissie voor het academische jaar 1997/1998 voorgestelde institutionele overeenkomsten in het kader van het Socrates-programma, mededelen:

1. wat de reden voor deze kritiek is,

2. op welke punten zij bereid is haar voorstel te herzien,

3. welke universiteiten de institutionele overeenkomst tekenden en welke weigerden dit te doen,

of zij voornemens is de bureaucratische rompslomp bij het Socrates-programma, met name ten aanzien van Erasmus, te verminderen,

of zij een gemiddelde financiering van 15% niet onvoldoende acht voor de doelstellingen van het programma?

Antwoord van mevrouw Cresson namens de Commissie (19 december 1997)

De door de universiteiten geformuleerde kritiek op de institutionele overeenkomst inzake Socrates/Erasmus kwam voort uit het niveau van de details van de contractuele voorschriften, met name betreffende de beschikbare subsidie voor het grote aantal door de universiteiten voorgestelde samenwerkingsactiviteiten.

De Commissie reageerde door een aantal artikelen in de institutionele overeenkomst te wijzigen, zodat de flexibiliteit voor de universiteiten bij hun uitvoering van de samenwerkingsactiviteiten wordt verhoogd. Slechts vijf van de 1475 universiteiten hebben geweigerd de herziene institutionele overeenkomst te ondertekenen. De wijzigingen op de voorschriften van de overeenkomst hebben ten dele geleid tot administratieve lastenverlichting en de Commissie zal zeker nagaan hoe het programma in de toekomst nog vereenvoudigd kan worden.

De Commissie is zich er volledig van bewust dat de middelen ontoereikend zijn voor de financiering van het Socratesprogramma in zijn geheel; zij had hiervoor een begroting ingediend die veel hoger lag dan het in 1994 uiteindelijk goedgekeurde bedrag. Overeenkomstig de destijds overeengekomen procedures heeft de Commissie een verhoging voor het financieel kader voor het programma in 1998 en 1999 voorgesteld om het programma betere mogelijkheden te verschaffen om aan zijn geformuleerde doelstellingen te voldoen. Het voorstel van de Commissie tot verhoging van de begroting is momenteel in behandeling bij het Europees Parlement en de Raad.