ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/194

(2004/C 33 E/196)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1959/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft: Controlemissies in nationale betaalbureaus EOGFL-Garantie (Europees OriÍntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw)

Heeft de Commissie naar aanleiding van de beoordeling in het jaarverslag 2001 van de Rekenkamer met de betrekking tot de nationale betaalbureaus van het EOGFL-Garantie voorbereidingen getroffen om het aantal controlemissies ter plaatse in 2003 op te voeren?

Hoeveel van dergelijke externe controles van het EOGFL-Garantie heeft de Commissie voor 2003 gepland?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 juli 2003)

De Commissie is van mening dat de door de verklarende instanties verrichte werkzaamheden een adequate basis vormen voor de boekhoudkundige goedkeuring van de rekeningen van de betaalorganen. De Commissie gaat met bijzondere aandacht na of aan de criteria voor die goedkeuring is voldaan, en met name of de betaalorganen alle verlangde verbeteringen ten uitvoer hebben gelegd.

In 2002 heeft de Commissie 164 inspectiebezoeken afgelegd voor controles met betrekking tot het EOGFL-Garantie, waarvan 27 controles ter plaatse bij nationale betaalorganen van het EOGFL-Garantie (goedkeuring 2001, erkenning, audit van de geautomatiseerde systemen, enz).

Voor 2003 heeft de Commissie 185 inspectiebezoeken voor controles met betrekking tot het EOGFL-Garantie geprogrammeerd (d.w.z. 12,81 % meer dan in 2002), waarvan 34 controles ter plaatse bij nationale betaalorganen (goedkeuring 2002, goedkeuring en voorlopige erkenning van betaalorganen in de toetredende landen, gedelegeerde instanties, enz).

Ter informatie wordt meegedeeld dat de Commissie voor het begrotingsjaar 2002 de rekeningen van 17 betaalorganen (d.i. 18,68 % van de in totaal 91 betaalorganen) heeft uitgesloten van haar Goedkeuringsbeschikking 2003/313/EG van 8 mei 2003 (1). Die uitgesloten betaalorganen zijn als volgt over de lidstaten verdeeld:

— Duitsland (2);

— Griekenland (1);

— Spanje (2);

— Frankrijk (8);

— Italië (2);

— Portugal (1);

— Verenigd Koninkrijk (1).

(1) PB L 114 van 8.5.2003.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/91

(2004/C 33 E/087)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0925/03

van Eluned Morgan (PSE) aan de Commissie

(24 maart 2003)

Betreft: Via Baltica

Is het waar dat de Via Baltica aangelegd wordt door kwetsbare natuurgebieden in Polen? Wordt er Europese financiering voor de weg verleend?

Welke waarborgen kan de Commissie geven dat de nodige milieueffectbeoordelingen uitgevoerd worden voordat de aanlegwerken van start gaan?
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/84

(2004/C 33 E/080)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0810/03

van Heidi Hautala (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 maart 2003)

Betreft: Beperking van aan alcohol gerelateerde schade in Finland en de Europese Unie

Finland, Zweden en Denemarken zijn verplicht hun beperkingen op de invoer van alcohol met ingang van 2004 op te geven. Als Estland op 1 mei 2004 als lid wordt toegelaten tot de Europese Unie, zal dit voor Finland ernstige gevolgen hebben op het gebied van de volksgezondheid. Alcoholhoudende dranken zijn in Estland veel goedkoper dan in Finland. Het prijsverschil wordt in hoofdzaak veroorzaakt door het verschil in accijnstarieven. De omvang van aan alcohol gerelateerde schade volgt de omvang van de totale alcoholconsumptie. Volgens onderzoeken zal de totale consumptie in Finland na het afschaffen van de invoerbeperkingen tot wel 15 % toenemen. Dit betekent onder meer dat het aantal doden door alcoholgebruik met 450 gevallen per jaar zal stijgen en dat het aantal keren dat gebruik wordt gemaakt van sociale en gezondheidsdiensten om redenen die met alcoholgebruik verband houden met 500 000 per jaar zal toenemen.

De Raad heeft in zijn conclusies van 5 juni 2001 betreffende een strategie van de Gemeenschap ter beperking van aan alcohol gerelateerde schade (1) zijn bezorgdheid benadrukt over het alcoholgebruik onder jongeren. De prijsdaling die zou volgen op het afschaffen van de invoerbeperkingen in Finland zou onder meer het alcoholgebruik van personen met een laag inkomen, dus ook jongeren, doen stijgen. Overeenkomstig artikel 152 van het EG-Verdrag wordt bij de bepalingen en de uitvoering van elk beleid en elk optreden van de Gemeenschap een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid verzekerd. De Raad verzoekt in zijn conclusies van 5 juni 2001 de Commissie voorstellen in te dienen voor een alomvattende strategie van de Gemeenschap ter beperking van aan alcohol gerelateerde schade en noemt accijnzen als belangrijke factor daarbij.

Richtlijn 92/84/EEG (2) betreffende minimum accijnstarieven is niet herzien tegen het einde van 1994, zoals wel was voorzien in de bepalingen van de richtlijn. De Europese Unie zou aanzienlijk kunnen bijdragen aan de beperking van aan alcohol gerelateerde schade aan de volksgezondheid door voor alcoholproducten gemeenschappelijke en hogere accijnzen vast te stellen. Indien een harmonisatie vanuit het oogpunt van de volksgezondheid niet slaagt, kan Finland een toename van aan alcohol gerelateerde schade alleen voorkomen door de invoerbeperkingen voor alcohol te handhaven.

1. Is de Commissie voornemens een initiatief te nemen ter verhoging van de minimum accijnstarieven voor alcohol met het oog op de gevolgen op het gebied van de volksgezondheid van alcoholgebruik?

2. Hoe staat de Commissie tegenover een mogelijk verzoek van Finland om de invoerbeperkingen voor alcohol te handhaven?

(1) PB C 175 van 20.6.2001, blz. 1.

(2) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 29.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/263

(2004/C 65 E/277)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3041/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft: Ernstige tekortkomingen in Griekse ambulances

De partij „Nieuwe Democratie” heeft in het Griekse parlement herhaaldelijk de aandacht gevestigd op het thema van de aanschaf van ambulances voor het Centrum voor eerste hulp (EKAB), de voorschriften waaraan deze ambulances dienen te voldoen, de transparantie van de selectieprocedure voor deze ambulances en de uitrusting waarover ze dienen te beschikken voor hun moeilijke taak.

De werknemers van het EKAB hebben er reeds vaak op gewezen dat deze ambulances niet over de noodzakelijke draagbare apparatuur voor kunstmatige beademing beschikken (waarmee slachtoffers de eerste zuurstof wordt toegediend), noch over defibrillatie-apparatuur voor het toedienen van elektroshocks aan patiënten met een hartstilstand.

De partij „Nieuwe Democratie” heeft in de persoon van Nikitas Kaklamanis (bevoegd coördinator voor sociale zaken en voormalig lid van het Europees Parlement) ook reeds meerdere malen gewezen op het punt van de transparantie van de selectieprocedures voor de ambulances (die van tijd tot tijd gekocht worden met steun van middelen van het tweede en derde communautair bestek).

Kan de Commissie mij meedelen welke de precieze bedragen zijn die de EU tussen 1994 en nu ter beschikking heeft gesteld voor de aankoop van ambulances en andere mobiele eenheden voor eerste hulp, en via welke operationele programma's (communautair bestek of communautaire initiatieven) dit is gebeurd? Is de Commissie op de hoogte van de hierboven vermelde tekortkomingen op het gebied van uitrusting? Wat is het standpunt van de Commissie ten aanzien van de beschuldiging van de werknemers van het EKAB dat een stad als Athene (met 5 miljoen inwoners) over slechts 72 ambulances beschikt, d.w.z. 1 ambulance voor 70 000 inwoners, met ernstige incidenten tot gevolg, zoals op 30 september jl, toen een gewond geraakte motorrijder twee uur op straat heeft gelegen voordat er een ambulance beschikbaar was om hem naar het ziekenhuis te vervoeren?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(11 november 2003)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/175

(2004/C 33 E/177)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1829/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(2 juni 2003)

Betreft: Brieven aan de Griekse regering betreffende het gebruik van communautaire middelen en de toepassing van de milieuwetgeving van de Europese Unie

Kan de Commissie mij meedelen hoeveel brieven sinds 1994 aan de Griekse regering zijn gestuurd en door wie (commissarissen, directeuren-generaal, hoofden van afdelingen) in verband met het correcte gebruik van communautaire middelen voor projecten op het gebied van de bescherming van het milieu en de omzetting en de correcte toepassing van de milieuwetgeving van de EU?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(14 juli 2003)

In het kader van de rol die haar bij artikel 155 van het EG-Verdrag is toegekend, onderhoudt de Commissie regelmatig een uitgebreide correspondentie met de nationale autoriteiten, zowel over de aanwending en het correcte gebruik van de communautaire middelen die zijn toegewezen aan projecten die bijdragen aan het bereiken van milieudoelstellingen, als over de juiste toepassing van de communautaire milieuwetgeving. Hoeveel brieven per geval worden verzonden hangt af van verschillende factoren.

Zo kan het onderzoek van een klacht over de toepassing van de communautaire milieuwetgeving verschillende stadia omvatten, zodat een groot aantal opeenvolgende brieven moet worden verzonden.

Wanneer de Commissie van mening is dat er sprake is van een inbreuk, kan zij de procedure van artikel 226 van het EG-Verdrag inleiden; deze houdt in dat na toezending van een aanmaningsbrief en een met redenen omkleed advies, de zaak aanhangig kan worden gemaakt bij het Hof van Justitie.

Het is echter materieel en technisch onmogelijk statistieken op te stellen over het totale aantal brieven dat sinds 1994 door de Commissie aan de Griekse autoriteiten is toegezonden. Wel kunnen algemene statistieken worden opgesteld over het aantal klachten over of inbreuken met betrekking tot de omzetting en de toepassing van de communautaire milieuwetgeving in Griekenland.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/210

(2004/C 33 E/213)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2079/03

van Mario Borghezio (Nl) aan de Commissie

(17 juni 2003)

Betreft: Frankrijk: voor moslimvrouwen gereserveerde zwembaden — discriminatie?

Volgens persberichten (Le Figaro van 11 juni 2003) is aan sommige openbare zwembaden in Frankrijk de verplichting opgelegd vrouwen en mannen gescheiden te laten zwemmen om tegemoet te komen aan de wil van plaatselijke moslimgemeenschappen.

Is de Commissie niet van mening dat dit initiatief een ernstig precedent is, aangezien het impliceert dat de openbare instellingen duidelijk zwichten voor de verregaande eisen van het islamitische fundamentalisme?

Is de Commissie niet van mening dat deze gedwongen scheiding een duidelijke schending vormt van de beginselen van gelijkheid en gelijke behandeling van mannen en vrouwen en in strijd is met de algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(23 juli 2003)

Het geachte parlementslid verwijst naar recente persberichten volgens welke Franse openbare zwembaden „de verplichting hebben opgelegd vrouwen en mannen gescheiden te laten zwemmen om tegemoet te komen aan de wil van plaatselijke moslimgemeenschappen”.

De Commissie meent dat dergelijke maatregelen het dagelijkse leven van zowel moslim- als niet-moslimvrouwen vergemakkelijken, die gebruik willen maken van voorzieningen die alleen voor vrouwen zijn bestemd. Een aantal Franse zwembaden heeft inderdaad speciale uren van de dag gereserveerd waarop vrouwen en mannen, als zij dat wensen, de voorzieningen gescheiden van elkaar kunnen gebruiken.

De Commissie denkt niet dat deze maatregel impliceert dat „de openbare instellingen duidelijk zwichten voor de verregaande eisen van het islamitische fundamentalisme”, aangezien vrouwen en mannen vrij zijn om de zwembaden ook op andere uren van de dag te gebruiken. De Commissie beschouwt deze maatregel ook niet als een schending van de beginselen van gelijkheid en gelijke behandeling van vrouwen en mannen maar veeleer als een middel om te zorgen voor de eerbiediging van zowel de persoonlijke voorkeur van bepaalde mensen als de religieuze gewoonten van sommige leden van de moslimgemeenschappen.
1.

Is het de bedoeling om, en zo ja op welke manier, de juistheid van de verschafte informatie te verifiëren? Zo is bijvoorbeeld onder mijn aandacht gebracht dat de gegevens in het „State Aid Scoreboard” over de in het jaar 2000 aan de Tsjechische banken verschafte steun (euro 144 mln.) aanzienlijk lager zijn ingeschat dan de openbaar beschikbare bronnen in Praag weergeven. Deze bronnen spreken van enkele honderden miljoenen euro's aan staatssteun, die alleen al in 2000 zou zijn gegeven aan een geselecteerd aantal banken.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/97

(2004/C 65 E/109)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1874/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(6 juni 2003)

Betreft: Goedkeuring van het prospectus

Kan de Commissie voor elke lidstaat mededelen hoeveel tijd er momenteel gewoonlijk verstrijkt tussen indiening en goedkeuring van een prospectus, zowel wat obligatie- als aandelenprospectussen betreft?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(30 juni 2003)

De Commissie heeft niet geprobeerd voor elke lidstaat een schatting te maken van de tijd die gewoonlijk verstrijkt tussen de indiening en de goedkeuring van obligatie- en aandelenprospectussen. De Commissie is van mening dat uit een dergelijk gemiddelde toch geen nuttige conclusies kunnen worden getrokken, zelfs niet op het niveau van de lidstaten.

De cijfers zouden niet vergelijkbaar zijn omdat de goedkeuringsprocedure van lidstaat tot lidstaat verschilt (in de praktijk wordt in sommige gevallen gewoon gecontroleerd of het document naar de bevoegde autoriteit is gezonden, zonder dat het gelezen wordt, in andere gevallen is er een uitgebreide controle van de duidelijkheid, objectiviteit, nauwkeurigheid en samenhang van alle delen van het prospectus, waaronder de jaarrekening). Die verschillen vloeien met name voort uit de verschillen in burgerrechtelijke en wettelijke aansprakelijkheid tussen de lidstaten.

Ook op nationaal niveau zal de termijn voor de uiteindelijke goedkeuring verschillen van geval tot geval, al naargelang de kwaliteit van het betreffende ontwerp-document, de grootte ervan, de inhoud, het vermogen van de uitgever om een dergelijk document op te stellen, zijn kennis van de noodzakelijke procedures, het bestaan van een eerder goedgekeurd prospectus, het soort aanbiedingen (bv. eerste beursgang of herhaaldelijke aanbieding), de middelen van de bevoegde autoriteit, enz.

Daarom heeft de Commissie geen eenvormige wetgeving voorgesteld. De Commissie heeft voor deze onderzoeks- en goedkeuringsprocedure geopteerd voor verschillende termijnen. Het doel is te voorkomen dat bevoegde autoriteiten de uitgevers zouden confronteren met abnormaal lange vertragingen, maar hen toch voldoende tijd en ruimte te gunnen om hun taak naar behoren te volbrengen.

Vooraleer haar gewijzigde voorstel goed te keuren, heeft de Commissie de verschillende maximumtermijnen voor de goedkeuring van een prospectus onderzocht en de bestaande situatie in de lidstaten in overweging genomen. De Commissie heeft er ook rekening mee gehouden dat de beoogde maximumtermijnen korter waren dan die van de Verenigde Staten, 's werelds grootste kapitaalmarkt. De voorgestelde termijnen zijn ook korter dan die van België, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Oostenrijk en het Verenigd Koninkrijk. In Duitsland, Nederland en Finland echter zijn de termijnen over het algemeen strikter. In sommige lidstaten (met name Denemarken, Ierland, Portugal en Zweden) legt de wetgeving geen bepaalde maximumtermijn op.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 65/205

(2004/C 65 E/221)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2738/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft: Doorreisvisa in de Europese Unie

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat sommige lidstaten een nieuwe praktijk toepassen, door te eisen dat reizigers die niet op hun grondgebied halt houden, een doorreisvisum kopen van veertig GBP? Kan de Commissie mededelen of zij niet van mening is dat deze heffing (a) geheel ongerechtvaardigd is en (b) dreigt het reispatroon van de reizigers te veranderen, doordat deze bij hun verplaatsingen in de EU deze lidstaten zullen vermijden?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(20 oktober 2003)

De Commissie is niet op de hoogte van de feiten waarnaar het geachte parlementslid verwijst. Aangezien de Commissie niet over de nodige informatie beschikt om dit probleem te onderzoeken, betreurt zij het dat zij deze vraag momenteel niet kan beantwoorden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/181

(2004/C 33 E/184)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1861/03

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 juni 2003)

Betreft: Minotauro-project

Het Spaanse project „Minotauro”, waaronder het onderdeel stierenrennen en mogelijk stierengevechten, is voor financiering ingediend onder het programma Interreg IIIC Zuid. Interreg IIIC is bedoeld om de economische en sociale cohesie van de Europese Unie te versterken door de samenwerking tussen streken en gemeenten op het gebied van gemeenschappelijk geachte onderwerpen aan te moedigen, ongeacht of deze gebieden aan elkaar grenzen.

Interreg IIIC-projecten worden altijd nationaal gecofinancierd.

De nationale en regionale bestuursautoriteiten zijn, als leden van het stuurcomité bevoegd voor de analyse, evaluatie en selectie van de projecten.

Heeft de Commissie aanwijzingen dat het Minotauro-project in strijd zou kunnen zijn met het Verdrag van Nice?

Acht de Commissie het gebruik van dieren voor vermaak onder het mom van culturele uitwisseling nog van deze tijd?

Welke steden/regio's nemen deel aan het Minotauro-project?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(24 juli 2003)

Het communautair initiatief Interreg IIIC richt zich op de stimulering van de interregionale samenwerking tussen (regionale en lokale) territoriale lichamen op het hele grondgebied van de Unie. Het wordt gefinancierd door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) en medegefinancierd door de nationale partners van elk project.

Naar aanleiding van de oproep tot het indienen van voorstellen, die op 10 januari 2003 is afgesloten en waarvan de selectieprocedure nog niet is afgerond, is voor het Minotauro-project een aanvraag ingediend voor medefinanciering door de Gemeenschap in het kader van Interreg IIIC. Dit project, waarvan de projectleider zich in Spanje bevindt, is ingediend in het kader van het programma Interreg IIIC Zuid. Negen partners uit vier lidstaten (Griekenland, Spanje, Frankrijk en Portugal) zijn erbij betrokken. De partners van het project zijn lokale autoriteiten (gemeenten Cuéllar, San Sebastián de los Reyes, Moura, Beziers, Ciudad Rodrigo, Segorbe, Ampuero, Soria en Lychnostatis).

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, zijn de initiatiefnemers van het Minotauro-project niet voornemens rechtstreeks stierengevechten te financieren, maar willen zij de culturele uitwisseling tussen hun steden stimuleren. In het ingediende voorstel worden overigens geen stierengevechten genoemd.

Kwesties in verband met de prioriteit en de opportuniteit om een bijdrage te leveren tot concrete projecten moeten worden behandeld door de instanties die volgens het Gemeenschapsrecht en het subsidiariteitsbeginsel belast zijn met de analyse, de evaluatie en de selectie van de door de structuurfondsen te financieren projecten. Dit zijn de planningcomités, die bestaan uit vertegenwoordigers van de lidstaten, de regio's en andere relevante instanties.

De reglementering inzake stierengevechten valt overigens onder de bevoegdheid van de lidstaten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/260

(2004/C 33 E/270)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2393/03

van Bill Miller (PSE) aan de Commissie

(21 juli 2003)

Betreft: Witboek van de Commissie „Een nieuw elan voor Europa's jeugd”, COM(2001) 681 def.

De jeugdherbergen in Beieren hanteren op het ogenblik een leeftijdsgrens van 26 jaar voor bezoekers, om in aanmerking te komen voor vrijstelling van belasting. Welke invloed zal het witboek op de leeftijdsgrens hebben die momenteel door de Duitse deelstaat Beieren vastgesteld is? Is het eigenlijk wel in orde met de wet dat Beieren leeftijdsgrenzen kent? Op het ogenblik is het de enige Duitse deelstaat die een leeftijdsgrens in jeugdherbergen toestaat.

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(27 augustus 2003)

Het Witboek van de Commissie (1), „Een nieuw elan voor Europa's jeugd”, doet een voorstel voor een nieuw kader voor samenwerking op het gebied van jongerenbeleid. Dit nieuwe kader, waarin de open coördinatiemethode is opgenomen, is door de Raad goedgekeurd in een resolutie van 27 juni 2002 (2), en is van toepassing op de vier thematische politieke prioriteiten: participatie, informatie, een betere kennis van jeugdzaken en vrijwilligerswerk.

Het Witboek is dus een eerste stap in de richting van nauwere samenwerking op het gebied van de jeugd en kan slechts ingaan op een aantal thematische prioriteiten die door jongeren zijn aangegeven, waarbij de subsidiariteit van de lidstaten op dit gebied volledig wordt gerespecteerd. Het Witboek heeft als doel globale politieke richtlijnen voor het jongerenbeleid in Europa te geven en gaat daarom niet in op belastingvraagstukken.

(1) COM(2001) 681 def.

(2) Resolutie van de Raad en van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, van 27 juni 2002 over het kader voor Europese samenwerking in jeugdzaken (PB C 168 van 13.7.2002, blz. 2).
NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 33/35

(2004/C 33 E/032)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0169/03

van Wilhelm Piecyk (PSE) aan de Commissie

(29 januari 2003)

Betreft: Democratisch manco bij de onderhandelingen in het kader van de Algemene Overeenkomst inzake de Handel in Diensten

In 2000 begon een nieuwe onderhandelingsronde over de liberalisering van de handel in diensten (General Agreement on Trade in Services). Op de vierde ministeriële conferentie in Doha in 2001 werden precieze termijnen vastgesteld voor eerste aanvragen tot markttoegang in andere landen en voor de indiening van aanbiedingen aan andere landen. Begin juli 2002 overhandigde de EU eerste aanvragen tot verbeterde markttoegang in de dienstensector aan 109 WTO-leden en kreeg zelf talrijke aanvragen van derde landen die voor hun dienstverleners een betere toegang tot de dienstenmarkt van de EU nastreven. Eind maart 2003 moeten aanbiedingen betreffende de liberalisering van de dienstensector door de landen bekend gemaakt worden.

Van veel kanten wordt bekritiseerd dat het de onderhandelingen, die reeds in een beslissende fase verkeren, nog steeds aan een toereikende democratisering schort. De onderhandelingen zouden niet op transparante wijze worden gevoerd en niet democratisch worden gecontroleerd. Noch op nationaal, noch op Europees niveau zouden de parlementen in staat zijn het verloop van de onderhandelingen werkelijk te controleren, laat staan er invloed op uit te oefenen.

Welke stappen denkt de Commissie te nemen om de democratische legitimering van de GATS-onderhandelingen te verbeteren en om de onderhandelingen transparanter te maken?