SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0168/01

van Jeffrey Titford (EDD) aan de Commissie

(1 februari 2001)

Betreft: EU-goedkeuring voor schone stranden

Onlangs is in de Britse pers melding gemaakt van het feit dat de Europese Commissie voornemens zou zijn de Britse regering, dan wel de Raad van Blackpool, met circa 65 000 £ per dag te beboeten voor het feit dat deze blijkbaar in overtreding is met de Blauwe vlag-criteria betreffende veilige stranden van de Europese Commissie.

Kan de Europese Commissie met het oog op bovenstaande mededelen:

1. Of zij voornemens is de Britse regering of de Raad van Blackpool of een andere instantie te beboeten met circa 65 000 £ per dag omdat deze in overtreding zou zijn met de Europese richtlijnen voor veilige stranden?

2. Zo ja, welke commissie van de Europese Commissie dit besluit heeft genomen?

3. Of de regering van het Verenigd Koninkrijk en/of de Raad van Blackpool hiertegen in beroep kan gaan?

4. Hoeveel andere Britse stranden, afgezien van het strand van Blackpool, volgens de Europese Commissie niet voldoen aan hun normen?

5. Hoeveel verschillende stranden door de Europese Commissie in het gehele Verenigd Koninkrijk zijn beoordeeld?

6. Hoeveel stranden in alle andere landen van de Europese Unie zijn beoordeeld? (Hoeveel stranden per EU-land)

7. Bij welke voorgaande gelegenheden de Europese Unie boetes heeft opgelegd of heeft voorgesteld in andere EU-landen wegens schending van haar criteria inzake veilige stranden?

8. Aan welke criteria een strand moet voldoen om in aanmerking te komen voor de Blauwe vlag-veiligheidsbeoordeling?

9. Hoeveel geld door de Europese Unie per jaar sinds 1995 is uitgegeven voor de bewaking van de gezondheid en de veiligheid van stranden in de Europese Unie?

10. Of zij een opsomming kan geven van de verslagen die zij heeft gepubliceerd over de bewaking van de gezondheid en de veiligheid van stranden in de Europese Unie?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 april 2001)

1. De recente persberichten over de beslissing van de Commissie om het Verenigd Koninkrijk voor het Hof van Justitie te dagen en het Hof te verzoeken deze lidstaat een geldboete op te leggen, houden verband met een beslissing die de Commissie in december 2000 heeft genomen. Deze beslissing werd genomen om gevolg te geven aan de veroordeling van het Verenigd Koninkrijk door het Hof van Justitie ten aanzien in 1993 (Arrest C-1990/56) wegens het feit dat negen badzones in de buurt van de Fylde-kust in het noordwesten van Engeland niet voldeden aan de imperatieve voorschriften van de zwemwaterrichtlijn. (Richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater(1)). Deze tweede maatregel werd genomen toen de meerderheid van de zwemwateren in kwestie in de badseizoenen 1996 en 1997 nog steeds niet bleken te voldoen. Volgens de eerste resultaten die de Britse autoriteiten de Commissie hebben verstrekt, voldeden twee van de betrokken negen badzones in het badseizoen 2000 nog steeds niet.

2. De eerste gerechtelijke procedure, die leidde tot de uitspraak van 1993, werd ingeleid krachtens artikel 226 (ex artikel 169) van het EG-Verdrag. De recente beslissing om het Verenigd Koninkrijk nogmaals voor het Hof van Justitie te dagen werd genomen krachtens artikel 228 (ex artikel 171) van het EG-Verdrag. Dit artikel geeft de Commissie de bevoegdheid om op te treden tegen elke lidstaat die een uitspraak van het Hof van Justitie niet naleeft. De Commissie kan het Hof eveneens verzoeken om die lidstaat een geldboete op te leggen. In dit geval heeft de Commissie besloten om het Hof van Justitie voor te stellen het Verenigd Koninkrijk een geldboete van 106 800 per dag op te leggen.

3. De vordering in kwestie wordt ingesteld tegen de lidstaat en niet tegen de plaatselijke instanties zoals het stadsbestuur van Blackpool. Het Verenigd Koninkrijk krijgt nu de mogelijkheid zich te verdedigen volgens de officiële procedures van het Hof. Er is geen mogelijkheid tot beroep na een uitspraak van het Hof van Justitie.

4. Ook afgezien van de zwemwateren waarop het arrest C-1990/56 betrekking heeft, zijn er in het Verenigd Koninkrijk een aantal andere badzones die niet blijken te voldoen aan de imperatieve voorschriften van de zwemwaterrichtlijn. De Commissie heeft derhalve in juli 2000 beslist om het Verenigd Koninkrijk voor het Hof van Justitie te dagen krachtens artikel 226 van het EG-Verdrag. De mate waarin aan de eisen van de zwemwaterrichtlijn wordt voldaan verschilt van jaar

tot jaar; de resultaten voor elk badseizoen worden jaarlijks door de Commissie gepubliceerd in haar jaarverslag over de kwaliteit van het zwemwater. Het laatste verslag, dat over de resultaten van het badseizoen 1999 gaat, is gepubliceerd in mei 2000. Het verslag kan ook via het internet worden geraadpleegd. Het gedeelte van het verslag over de zwemwateren in het Verenigd Koninkrijk is beschikbaar op: www.europa.eu.int/water/water-bathing/report/uk.html.

5. De laatste beschikbare cijfers betreffen het badseizoen 1999. Deze cijfers tonen aan dat het Verenigd Koninkrijk 541 badzones in de kustwateren en 11 badzones in de binnenwateren van Engeland en Wales, Schotland en Noord-Ierland, en ook nog eens 6 badzones in Gibraltar heeft aangewezen en beoordeeld. Niet de Commissie, maar de nationale autoriteiten van elke lidstaat beoordelen de kwaliteit van het zwemwater.

6. Uit het overzicht in het zwemwaterverslag van de Commissie dat in mei 2000 werd gepubliceerd, blijkt dat de nationale autoriteiten voor het badseizoen 1999 in totaal 11435 kustgebieden en 4376 binnenwateren als badzones hebben aangewezen en beoordeeld uit hoofde van de zwemwaterrichtlijn.

7. Het is de eerste keer dat de Commissie heeft voorgesteld een lidstaat te beboeten wegens niet-naleving van een eerdere uitspraak van het Hof van Justitie inzake niet-naleving van de normen voor zwemwater.

8. De Blauwe Vlag-campagne is een project waartoe het initiatief is genomen door de in Kopenhagen (Denemarken) gevestigde Stichting voor milieueducatie in Europa (FEEE). Eén van de door deze campagne gehanteerde criteria is waterkwaliteit, gebaseerd op de richtwaarden van de zwemwaterrichtlijn. De in de richtlijn vastgestelde richtwaarden zijn strikter dan de dwingende waarden (of imperatieve waarden). Er is geen verband tussen de beoordeling door de FEEE en de Commissie. Of stranden in aanmerking komen voor de Blauwe Vlag is een kwestie die uitsluitend onder de bevoegdheid van de FEEE valt. Vragen in verband met de Blauwe Vlag-campagne moeten dan ook gericht worden tot de FEEE, Scandiagade 13, DK-2450 København (Denemarken).

9. Elke lidstaat is verantwoordelijk voor het toezicht op de gezondheid en veiligheid van de stranden. Het is de lidstaat die controleert of wordt voldaan aan de eisen van de zwemwaterrichtlijn. De kosten van deze controles worden eveneens door de lidstaten gedekt. De resultaten worden vervolgens jaarlijks voorgelegd aan de Commissie, die zich hierop baseert voor haar jaarverslag over het zwemwater.

10. De jaarlijkse verslagen over de kwaliteit van het zwemwater worden elk jaar door de Commissie gepubliceerd en zijn nu ook beschikbaar op het internet: www.europa.eu.int/water/water-bathing/report.html.

(1) PB L 31 van 5.2.1976.