SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3726/98

van Werner Langen (PPE) aan de Commissie

(25 november 1998)

Betreft: Principe van de uitputting van het merkenrecht/ merkenrichtlijn van de EU

De Commissie heeft in antwoord op schriftelijke vraag P-0737/98(1) verklaard:

1 "In de huidige internationale economische betrekkingen kan het principe van de communautaire uitputting bepaalde voordelen voor de consument meebrengen, afhankelijk van het betrokken product. Dit principe kan namelijk een constante kwaliteit waarborgen van producten die op de interne markt in omloop zijn, alsook de dienst na verkoop blijven verzekeren",

2 "...dat tegenwoordig geen enkele grote economische partner van de Gemeenschap en haar lidstaten het principe van de internationale uitputting van de rechten van industriële eigendom toepast" en

3 onder verwijzing naar de zaak Silhouette en de conclusie van de advocaat-generaal, dat "de relevante bepaling van de richtlijn een volledige harmonisatiemaatregel vormt".

Kan de Commissie daarom de volgende vragen beantwoorden:

1. Kan zij nader aangeven in hoeverre een constante kwaliteit afhankelijk is van de invoering van een voor geheel Europa geldende uitputting van merkenrechten?

2. Gaat het bij de invoer van merkartikelen uit economische ruimten buiten Europa in de regel niet om identieke producten?

3. Krijgen verkooppunten binnen Europa hun leveranties niet toch al vaak van buiten Europa gelegen productiebedrijven van de rechthebbende op het merk?

4. Houdt zij vast aan haar bewering dat een voortdurende serviceverlening na verkoop alleen afhankelijk van een geheel Europa bestrijkende uitputting gehandhaafd kan worden, gezien het feit dat er volgens krantenartikelen bedrijven zijn die hun handelaren vragen reserve-onderdelen en het onderhoud voor eigenaars van grijze markt-producten duurder te maken?

5. Ziet de Commissie Japan, Zwitserland en Zuid-Korea niet als belangrijke handelspartners van de Gemeenschap en haar lidstaten, gezien het feit dat deze landen - zoals blijkt uit uitspraken van de hoogste rechtbanken - het principe van de internationale uitputting erkennen en hiervoor uitdrukkelijk uitkomen, in het geval van Korea met enkele uitzonderingen?

6. Zou een harmonisering zich ook niet hebben voltrokken als in het algemeen de internationale uitputting zou zijn ingevoerd, zonder dat de prijsverhogende nadelen voor de consumenten zouden zijn opgetreden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(14 januari 1999)

1. en 2. De internationale uitputting van de merkenrechten kan inderdaad enkele risico's met betrekking tot de kwaliteit van de in de Gemeenschap verkochte producten met zich meebrengen. Zonder dat men dit kan generaliseren, kunnen sommige types onder hetzelfde merk in de wereld verkochte producten verschillende kenmerken vertonen in verband met de behoeften van de plaatselijke markten, waarop zij worden verkocht (bijvoorbeeld klimaatomstandigheden). In dit geval zou de internationale uitputting de in de Gemeenschap gevestigde consument in een situatie kunnen plaatsen, waarin het parallel ingevoerde product niet dezelfde kenmerken heeft als het product waaraan hij is gewend. Bovendien bestaat het gevaar dat de internationale uitputting, waaronder de vloed van niet gecontroleerde invoer, een zekere hoeveelheid namaakproducten oplevert, wat uiteraard voor de consument schadelijk zou zijn.

3. Het is waar dat in de Gemeenschap gevestigde tussenhandelaars hun leveranties van buiten Europa gelegen productiebedrijven van de rechthebbenden op het merk krijgen. Iedere onderneming moet dit zelf beslissen in het kader van haar industriestrategie. Op dit moment beschikt de Commissie niet over gedetailleerd cijfermateriaal terzake. De door de Commissie aangevraagde studie over de economische gevolgen van de momenteel in de Gemeenschap overheersende situatie met betrekking tot de uitputting, zal meer gegevens hierover verstrekken.

4. De Commissie kent geen situaties waarin de tussen- en kleinhandelaren door de rechthebbenden op het merk gedwongen worden de serviceverlening na verkoop duurder te laten betalen, wanneer het desbetreffende product via de parallelinvoer op de markt is gebracht.

5. De eerste aanwijzingen uit de door de Commissie aangevraagde studie over de momenteel in de Gemeenschap en haar belangrijkste partners overheersende economische gevolgen met betrekking tot de uitputting, tonen aan dat de situatie tamelijk complex is. De internationale uitputting wordt met name in de Verenigde Staten en Japan, de belangrijkste economische partners van de Gemeenschap, niet automatisch en algemeen toegepast. De rechthebbenden op het merk kunnen dan ook in de Verenigde Staten de parallelinvoer beperken, wanneer er geen economische en juridische band bestaat tussen de op het merk rechthebbende onderneming en de fabricant in het buitenland en wanneer het parallel ingevoerde product qua materiaal en kwaliteit verschilt van het op het nationaal grondgebied verkochte product. In Japan wordt dit probleem in het kader van de verkoopovereenkomsten tussen de rechthebbenden op het merk en hun kleinhandelaren geregeld en de partijen moeten zich hieraan houden.

6. De tekst van Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht(2) der lidstaten is, wat de kwestie van de uitputting betreft, een volledige harmonisatiemaatregel, wat door het Hof van Justitie is bevestigd in de zaak Silhouette. Het is niet aan de Commissie commentaar te geven op de suggestie, volgens welke dezelfde graad harmonisatie zou zijn bereikt als de tekst van de richtlijn anders was geweest.

(1) PB C 402 van 22.12.1998, blz. 25.

(2) PB L 40 van 11.2.1989.