Paritaire Vergadering van de Overeenkomst tussen de landen van Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan en de Europese Unie (ACS-EU) - Aangenomen resoluties over de visserij in de ACS-landen en het 8e EOF (ACS-EU 1801/97/def.)

De Paritaire Vergadering ACS-EU,

- bijeen in Brussel van 17 t/m 20 maart 1997,

- onder verwijzing naar haar op 7 oktober 1993 in Brussel (België) aangenomen resolutie over visserij in het kader van de samenwerking ACS-EEG (1),

- gezien de werkzaamheden van de follow-up-groep voor visserij in het kader van de Overeenkomst van Lomé,

- gezien de visserijovereenkomsten tussen de Europese Gemeenschap en 14 ACS-landen,

A. overwegende dat, ondanks het feit dat de visserijovereenkomsten tussen de Europese Gemeenschap en de ACS-landen fundamenteel een handelskarakter hebben, zij toch ook consistent moeten zijn met het ontwikkelingsbeleid,

B. overwegende dat het noodzakelijk is de visserijsector in de ACS-landen verder uit te bouwen,

C. overwegende dat het EOF verschillende mogelijkheden biedt om de visserijsector van de ACS-landen, en met name de ambachtelijke visserij, te ondersteunen,

D. gezien de reeds ondertekende indicatieve programma's en deze waarover in het kader van het 8e EOF op dit ogenblik onderhandeld wordt,

1. stelt vast dat, rekening houdend met de beperkte middelen van het EOF, die fondsen niet prioritair gebruikt zijn ter ondersteuning van de ontwikkeling van de visserijsector in de ACS-landen;

2. erkent dat de ACS-landen verplicht worden tot moeilijke keuzes in verband met de aanwending van de EOF-fondsen en dat de behoeften van andere sectoren dikwijls veel acuter worden gevonden dan die van de visserijsector;

3. spoort nochtans de regeringen van de ACS-landen aan om bij hun beslissingen over de manier waarop de uit hoofde van het 8e EOF toegekende middelen moeten worden aangewend, rekening te houden met de ontwikkelingsmogelijkheden van de visserijsector en de aanverwante diensten, die een potentiële bron zijn van eiwitrijk voedsel, werkgelegenheid en economische en sociale ontwikkeling;

4. wenst dat speciale aandacht wordt besteed aan de versterking van de beheerscapaciteit van de ACS-landen op het gebied van de exploitatie van de visbestanden, het wetenschappelijk onderzoek, de biologische rustperioden en het toezicht op de visbestanden;

5. verlangt dat speciale aandacht wordt besteed aan de ambachtelijke visserij, die bijzonder kwetsbaar is tegenover de door internationale ondernemingen georganiseerde commerciële visserij, waartoe ook de EU-vaartuigen behoren die de mogelijkheden uitbuiten die de visserij-overeenkomsten bieden;

6. verzoekt de EU bijkomende financiële middelen beschikbaar te maken voor de ondersteuning van ontwikkelingsinitiatieven, onafhankelijk van de regionale fondsen of de financiële compensaties die nu als tegenprestatie worden geboden voor de in het kader van de visserijovereenkomsten toegestane visserij-inspanning;

7. verzoekt de EU de in de visserij-overeenkomsten voorziene raadplegingsmechanismen operationeel te maken, aangezien de raadpleging nu dikwijls uitsluitend betrekking heeft op de hernieuwing van de overeenkomsten;

8. verheugt zich over de aanneming door de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) in oktober 1995 van een gedragscode voor een verantwoorde visserij en verzoekt de ondertekenaars van die code zich te houden aan de geest en de letter daarvan;

9. spoort de privé-ondernemingen uit de ACS-landen en de EU aan om concrete ontwikkelingsinitiatieven te nemen door middel van gemeenschappelijke ondernemingen, technologie-overdracht en andere partnerschapsvormen, met name voor de aanschaf van productiemiddelen zoals schepen - met inbegrip van de niet gebruikte vissersschepen (verhuurd op basis van een overeenkomst of in het kader van een gemeenschappelijke onderneming), verwerkingsfabrieken en aanverwante industrieën en diensten;

10. spoort de ACS-landen aan om bij de onderhandelingen met de Europese Commissie over nieuwe visserij-overeenkomsten hun onderhandelingsmogelijkheden beter individueel en collectief uit te buiten en om hun eigen belangen daarbij centraal te stellen;

11. verzoekt de EU te erkennen dat de andere modellen van exploitatie van de visserijmogelijkheden die de ACS-landen op dit ogenblik in de praktijk brengen een meer rechtstreekse invloed hebben op de versterking van de sociale en economische ontwikkeling van de ACS-landen op een manier die in het algemeen beter overeenstemt met voor het EU-ontwikkelingsbeleid vastgestelde doelstellingen;

12. verzoekt de ACS-landen om op korte termijn te opteren voor andere modellen van exploitatie van hun visserijbestand, overeenkomstig de aanbevelingen in de visserij-overeenkomsten; die overeenkomsten zijn er in de eerste plaats op gericht te voldoen aan de noden van de communautaire visserijvloot en de EU-markt, wat niet noodzakelijk beantwoordt aan de beginselen van het stimuleren van een duurzame sociale en economische ontwikkeling in de ACS-landen en de integratie van de economie van die landen in de wereldeconomie;

13. verheugt zich over de bepalingen in de visserij-overeenkomsten die tot doel hebben specifieke zones voor te behouden voor de ambachtelijke vissers; wenst dat die zones gerespecteerd worden, dat de instelling ervan uitgebreid wordt en dat in toekomstige overeenkomsten een veel betere bescherming voor de ambachtelijke vissers wordt gegarandeerd;

14. verzoekt de betrokken ACS-landen en de Commissie om in een ruim opgezet raadplegingskader de vertegenwoordigers van de visserijsector, en met name de ambachtelijke vissers - mannen en vrouwen -, te betrekken bij de onderhandelingen over toekomstige visserij-overeenkomsten met alle landen die een ambachtelijke visserijsector hebben;

15. verklaart voorstander te zijn van de instelling van marine parken en beschermde zones, waardoor de biologische diversiteit in het aquatisch milieu veiliggesteld kan worden en de vernieuwing van de bestanden, waarvan de visserijsector afhangt, kan worden gegarandeerd;

16. betreurt nogmaals dat er niet terdege rekening werd gehouden met het standpunt van de ACS-landen met betrekking tot de regels van oorsprong voor visserijproducten, zoals dat werd geformuleerd tijdens de onderhandelingen voor Lomé II, III, IV, en de herziening van Lomé IV;

17. verzoekt de verdragsluitende partijen het recht van de aan zee grenzende ACS-landen te erkennen op ontwikkeling en rationele exploitatie van hun visserijbestanden in alle wateren die onder hun jurisdictie vallen, en bijgevolg te erkennen dat de regels van oorsprong gewijzigd moeten worden;

18. bevestigt nogmaals het door de vertegenwoordigers van de ACS-landen verwoorde standpunt en herhaalt te verzoek van de Paritaire Vergadering dat de status van producten van oorsprong verleend moet worden aan alle vangsten in de wateren waarover ACS-staten soevereine rechten uitoefenen en die verplicht aan land moeten worden gebracht in ACS-havens voor verwerking en uitvoer naar de markten van de Unie, waarbij er wel voor gezorgd moet worden dat dergelijke regelingen derde partijen niet bevoordelen ten koste van de ACS-landen of de EU;

19. verzoekt de Europese Commissie en de regeringen van de lid-staten om met onmiddellijke ingang de mechanismen voor de toepassing van de regels van oorsprong voor visserijproducten te versoepelen zodat grotere hoeveelheden visserijproducten uit de ACS-landen op de EU-markten kunnen worden afgezet, en om de ACS-landen, die reeds benadeeld worden door de douaneunies van de EU-lid-staten, vrij te stellen van de verplichting om de importeurs uit de EU schadeloos te stellen;

20. verheugt zich over de herziening van Lomé IV en over de bepalingen van protocol nr. 1 die tot doel hebben de jaarlijkse hoeveelheden tonijnconserven en tonijnfilets die de ACS-landen op de EU-markt mogen afzetten onder het stelsel van de automatische afwijking te verhogen (binnen de grenzen van respectievelijk 4 000 en 500 ton), maar stelt vast dat die hoeveelheden ver beneden de door de ACS-landen gevraagde grens van 10 000 ton blijven;

21. verzoekt de lid-staten van de Europese Unie en de Europese Commissie gunstig te reageren op het verzoek van de ACS-landen voor meer soepelheid en voor een verlenging met twee jaar van de huidige afwijking, zodat ze hun conservenindustrie kunnen moderniseren en zo de bepalingen kunnen toepassen van de nieuwe richtlijn nr. 91/0493/EEG tot vaststelling van voorschriften en criteria voor visserijproducten - en daarbij rekening te houden met het belang van die verlenging om de ACS-uitvoer, en met name die van visconserven naar de Europese Unie, niet te treffen;

22. verzoekt haar co-voorzitters deze resolutie te doen toekomen aan de Raad van Ministers ACS-EU en de Commissie. (1) PB C 14 van 17. 1. 1994, blz. 22.