NOTULEN VAN DE VERGADERING VAN DONDERDAG 25 NOVEMBER 2004
(2005/C 80/04)
(De vergadering wordt om 9.10 uur geopend)
VOORZITTER: de heer SARDJOE
Covoorzitter
1.Vervangingen
De covoorzitter doet mededeling van de volgende vervan-
gingen: Pomes (vervangt Lopez-Isturiz White), Hybaskova(vervangt Roithova), Badía i Cutchet (vervangt PleguezuelosAguilar), Bushill-Matthews (vervangt Sturdy) en van den Berg(vervangt Dobolyi).
2.Voortzetting van het debat over het verslag van Joses
Sanga (Salomonseilanden) en John Bowis: „Voedselhulpen voedselveiligheid in de ACS-landen” — Commissiesociale zaken en milieu (ACS-EU 3692/04)
— Verklaring van Carl Greenidge, directeur van het
Technisch Centrum voor landbouwsamenwerking
en plattelandsontwikkeling ACS-EU
Het debat over het verslag van de heren Sanga en Bowis wordt
voortgezet.
Sprekers: Straker (Saint Vincent en de Grenadines), Dem
(Gambia), Rawiri (Gabon), Malin (Commissie), Greenidge,Metsing namens Sanga (Salomonseilanden), corapporteur, en
Bowis, corapporteur.
3.Verslag van de werkzaamheden van de economische en
sociale partners
De heer Mantovani brengt verslag uit over het regionale
seminar van de economisch en sociale partners in Fiji, 18-20
oktober 2004.
4.Goedkeuring van de notulen van woensdag 24
november 2004 voor- en namiddag
De notulen worden goedgekeurd.
5.Verslagen uit de werkgroepen door de rapporteurs
— De heer Metsing (Lesotho) over gezondheid.
— De heer van den Berg over architectuur en stedenbouw,
inclusief sociale huisvesting.
— De heer Gahler over de haven van Rotterdam.
VOORZITTER: de heer GAHLER
Ondervoorzitter
Sprekers: Metsing (Lesotho), van den Berg en Gahler.
VOORZITTER: Mevrouw KINNOCK
Covoorzitter6.Verklaring van Carol Bellamy, uitvoerend directeur van
UNICEF, over de 15e verjaardag van de goedkeuringvan de Overeenkomst inzake de rechten van het kind
De covoorzitter heet de uitvoerend directeur van UNICEF
welkom.
Mevrouw Bellamy legt namens UNICEF een verklaring af.
Sprekers: Conteh (Sierra Leone), Deva, Kamuntu (Oeganda), van
den Berg, Abdoul Mahmud (Soedan), Humphrey (Barbados),
Bowis en Gomes.
Mevrouw Bellamy beantwoordt de vragen.
7.Stemming over het voorstel tot wijziging van het
Reglement van orde
Het voorstel tot wijziging van het Reglement van orde wordt
met eenparige stemmen goedgekeurd.
8.Stemming over de ontwerpresoluties in de verslagen
van Commissie I en Commissie II
— APP/3689 over de politieke dialoog ACS-EU (artikel 8 van
de overeenkomst van Cotonou): met eenparige stemmen
goedgekeurd,
— APP/3692 over voedselhulp en voedselveiligheid in de ACS-
landen: met eenparige stemmen goedgekeurd met zevenamendementen,
— APP/3732/COMP over de situatie in Darfour: met eenparige
stemmen goedgekeurd,
— APP/3733/COMP over de vernieling door de cyclonen in
het Caraïbisch gebied: met eenparige stemmen goedge-keurd.
9.Rondvraag
De heren Gebre-Christos (Ethiopië) en Weldegiorgis (Eritrea)
leggen elk een verklaring af over de betrekkingen tussenEthiopië en Eritrea.
De covoorzitter meldt dat de suggestie is gedaan om de volg-
orde van de bijeenkomsten om te keren, zodat de voorjaarsbij-eenkomst jaarlijks plaatsheeft in de EU. Deze suggestie zal laterworden besproken.
De heer Imbarcaouane (Mali) dankt de Vergadering namens de
voorzitter van het Malinese parlement en de Malinese regeringvoor het aannemen van de uitnodiging om de negende bijeen-
komst van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU te
houden in Mali.1.4.2005 C 80/8 Publicatieblad van de Europese Unie NL
Covoorzitter Sardjoe legt een persoonlijke verklaring af, waarbij
hij zijn collega's en het personeel bedankt voor de samenwer-king, en heet zijn opvolger als covoorzitter, mevrouw Hay-Webster (Jamaica), welkom.
Covoorzitter Kinnock huldigt de heer Sardjoe en bedankt het
EU-voorzitterschap en het personeel.10. Datum en plaats van de negende bijeenkomst van de
Paritaire Parlementaire Vergadering
De negende bijeenkomst van de Paritaire Parlementaire Verga-
dering zal plaatshebben in Bamako (Mali) van 18 tot 21 april2005.
(De vergadering wordt om 12.00 uur gesloten)
Ramdien SARDJOE en Glenys KINNOCK
CovoorzittersJean-Robert GOULONGANA en Dietmar NICKEL
Co-secretarissen-generaal1.4.2005 C 80/9 Publicatieblad van de Europese Unie NL
BIJLAGE I
ALFABETISCHE LEDENLIJST VAN DE PARITAIRE PARLEMENTAIRE VERGADERING
Vertegenwoordigers van de ACS-landen Vertegenwoordigers van het Europees Parlement
SARDJOE (SURINAME), covoorzitter KINNOCK, covoorzitter
ZUID-AFRIKA, ondervoorzitter GAHLER, ondervoorzitter
BARBADOS, ondervoorzitter MANTOVANI, ondervoorzitter
CONGO, ondervoorzitter VERGES, ondervoorzitter
DJIBOUTI, ondervoorzitter CARLOTTI, ondervoorzitter
FIJI, ondervoorzitter MITCHELL, ondervoorzitter
GABON, ondervoorzitter JOAN i MARI, ondervoorzitter
NAMIBIË, ondervoorzitter LULLING, ondervoorzitter
OEGANDA, ondervoorzitter KAMINSKI, ondervoorzitter
SAINT LUCIA, ondervoorzitter CORNILLET, ondervoorzitter
SALOMONSEILANDEN, ondervoorzitter MARTINEZ MARTINEZ, ondervoorzitter
SIERRA LEONE, ondervoorzitter BOWIS, ondervoorzitterTOGO, ondervoorzitter GOUDIN, ondervoorzitter
ANGOLA AGNOLETTO
ANTIGUA EN BARBUDA ALLISTER
BAHAMA'S ARIF
BELIZE AUBERT
BENIN AYLWARD
BOTSWANA BEREND
BURKINA FASO BULLMANN
BURUNDI BUSK
KAMEROEN CALLANAN
KAAPVERDIË COELHO
CENTRAAL-AFRIKAANSE REPUBLIEK DAUL
COMOREN DEVA
DEMOCRATISCHE REPUBLIEK CONGO DILLEN
COOKEILANDEN DOBOLYI
IVOORKUST DOMBROVSKIS
DOMINICAANSE REPUBLIEK EK
DOMINICA FERNANDES
ERITREA FERREIRA
ETHIOPIË GOMES
GAMBIA GRABOWSKA
GHANA GRÖNERGRENADA HALL
GUINEE HAUG
GUINEE-BISSAU HERRANZ GARCÍA
EQUATORIAAL-GUINEA JÖNS
GUYANA JONCKHEER
HAÏTI KACZMAREK
JAMAICA KORHOLA
KENIA KOZLÍK
KIRIBATI KULAKOWSKI
LESOTHO LANGENDRIES
LIBERIA LEHIDEUX
MADAGASKAR LÓPEZ-ISTÚRIZ WHITE
MALAWI LOUIS
MALI McAVAN
MARSHALLEILANDEN MARTENS
MAURITIUS MAYER
MAURITANIË MORILLON
MICRONESIA NOVAK
MOZAMBIQUE PLEGUEZUELOS AGUILAR
NAURU POLFER
NIGER RIBEIRO E CASTRO
NIGERIA ROITHOVÁ
NIUE ROSATI
PALAU SARTORI1.4.2005 C 80/10 Publicatieblad van de Europese Unie NL
PAPOEA-NIEUW-GUINEA SCHEELE
RWANDA SCHLYTERST. CHRISTOPHER EN NEVIS SCHNELLHARDT
SAINT VINCENT EN DE GRENADINES SCHWAB
SAMOA SJÖSTEDTSAO TOMÉ EN PRINCIPE SORNOSA MARTÍNEZSENEGAL SPERONISEYCHELLEN STURDYSOMALIË VALENCIANO MARTÍNEZ-OROZCOSOEDAN VAN HECKE
SWAZILAND VAN LANCKER
TANZANIA de VILLIERSTSJAAD WHITEHEADTONGA WIELANDTRINIDAD EN TOBAGO WIJKMANTUVALU WURTZ
VANUATU ZÁBORSKÁ
ZAMBIA ZANIZIMBABWE ZÍLE
COMMISSIE POLITIEKE ZAKEN
ACS-leden Europese leden
………. (HAÏTI), covoorzitter CALLANAN, covoorzitter
FIJI, ondervoorzitter JÖNS, ondervoorzitter
BURUNDI, ondervoorzitter POLFER, ondervoorzitterANGOLA CARLOTTIBELIZE COELHOBENIN DILLENCOOKEILANDEN DOBOLYI
DJIBOUTI GAHLER
GRENADA GOMESGUINEE GRABOWSKAEQUATORIAAL- GUINEA GRÖNERGUYANE HERRANZ GARCÍALIBERIA JONCKHEER
MAURITANIË KACZMAREK
NAMIBIË KAMINSKINIGERIA LANGENDRIESNIUE LÓPEZ-ISTÚRIZ WHITEOEGANDA LOUISPAPOUASIE-NOUVELLE-GUINEE MANTOVANI
CENTRAAL-AFRIKAANSE REPUBLIEK MARTÍNEZ MARTÍNEZ
SAINT VINCENT EN DE GRENADINES MORILLONSOEDAN SARTORISURINAME VAN HECKETOGO WIELANDTUVALU WURTZ
ZIMBABWE ZANI
COMMISSIE ECONOMISCHE ONTWIKKELING, FINANCIËN EN HANDEL
ACS-leden Europese leden
LEKOBA (CONGO), covoorzitter SCHLYTER, covoorzitter
DIALLO (Mali), ondervoorzitter ………………, ondervoorzitterHAY-WEBSTER (JAMAICA), ondervoorzitter DOMBROVSKIS, ondervoorzitter
ZUID-AFRIKA AGNOLETTO
BOTSWANA BERENDKAMEROEN BULLMANNDEMOCRATISCHE REPUBLIEK CONGO BUSKIVOORKUST CORNILLETDOMINICA DAUL
ERITREA DEVA1.4.2005 C 80/11 Publicatieblad van de Europese Unie NL
ETHIOPIË FERREIRA
GABON JOAN i MARÍ
GHANA KINNOCKKENIA KOZLÍK
MAURITIUS LEHIDEUX
MICRONESIA LULLING
PALAU MAYER
SAINT LUCIA McAVAN
SAMOA MITCHELL
SENEGAL PLEGUEZUELOS AGUILAR
SIERRA LEONE RIBEIRO E CASTRO
SWAZILAND ROSATI
TANZANIA SPERONI
TONGA STURDY
TRINIDAD EN TOBAGO VAN LANCKER
ZAMBIA de VILLIERS
ZÍLE
COMMISSIE SOCIALE ZAKEN EN MILIEU
ACS-leden Europese leden
METSING (LESOTHO), covoorzitter SCHEELE, covoorzitter
POLISI (RWANDA) NOVAK, ondervoorzitter
AROUNA (NIGER) ARIF, ondervoorzitter
ANTIGUA EN BARBUDA ALLISTER
BAHAMA'S AUBERT
BARBADOS AYLWARD
BURKINA FASO BOWIS
KAAPVERDIË EK
COMOREN FERNANDES
GAMBIA GOUDIN
GUINEE-BISSAU HALL
KIRIBATI HAUG
MADAGASKAR KORHOLA
MALAWI KULAKOWSKI
MARSHALLEILANDEN MARTENS
MOZAMBIQUE ROITHOVA
NAURU SCHNELLHARDT
DOMINICAANSE REPUBLIEK SCHWAB
ST. CHRISTOPHER EN NEVIS SJÖSTEDT
SALOMONSEILANDEN SORNOSA MARTÍNEZ
SAO TOMÉ EN PRINCIPE VALENCIANO MARTÍNEZ-OROZCO
SEYCHELLEN VERGES
SOMALIË WHITEHEAD
TSJAAD WIJKMAN
VANUATU ZABORSKA1.4.2005 C 80/12 Publicatieblad van de Europese Unie NL
BIJLAGE II
PRESENTIELIJST VAN DE VERGADERING VAN 22-25 NOVEMBER 2004 IN KAAPSTAD
SARDJOE (Suriname), covoorzitter KINNOCK, covoorzitter
DAVIES (Zuid-Afrika, ondervoorzitter) AUBERT (2)(3)
DE SOUSA (Angola) BADÍA I CUTCHET (vervangt PLEGUEZUELOS AGUILAR)
HUMPHREY (Barbados, ondervoorzitter) (*) BEREND
ABOUDOU (Benin) van den BERG (vervangt DOBOLYI)
TAMPLIN (Botswana) (*) BOWIS, ondervoorzitter (1)(3)(4)
YAO (Burkina Faso) BUSHILL-MATTHEWS (vervangt STURDY) (4)
NIYUHIRE (Burundi) CALLANAN
NYASSA (Kameroen) CARLOTTI, ondervoorzitter
OBA APOUNOU (Congo, ondervoorzitter) CORNILLET, ondervoorzitter (1)(2)(3)
MARINI BODHO (Democratische Republiek Congo) CZARNECKI (vervangt ALLISTER) (1)
MASTERS (Cookeilanden) DEVA (1)(2)(4)
AMON AGO (Ivoorkust) DOMBROVSKIS (2)(3)
DAWALEH (Djibouti, ondervoorzitter) FERNANDES (3)(4)
RIVIERE (Dominica) GAHLER, ondervoorzitter
WELDEGIORGIS (Eritrea) (*) GOMES (1)(3)(4)
PETROS OLANGO (Ethiopië) GOUDIN, ondervoorzitter (1)(2)(3)
CAVUILATI (Fiji, ondervoorzitter) (*) GRABOWSKA
RAWIRI (Gabon, ondervoorzitter) GRÖNER (1)(2)
DEMBA DEM (Gambia) HALL (1)(3)(4)
OSEI-PREMPEH (Ghana) HAUG (1)(2)
TOP (Guinee) HYBASKOVA (1)(4) (vervangt ROITHOVA)
NGUEMA (Equatoriaal-Guinea) JOAN I MARI, VP (3)(4)
HAY-WEBSTER (Jamaica) JÖNS
KAMOTHO (Kenia) KACZMAREKMETSING (Lesotho) KULAKOWSKI
FANJAVA (Madagascar) LEHIDEUX (
1)(3)(4)
NAMISENGO (Malawi) (*) LULLING
KEITA (Mali) MANTOVANI, ondervoorzitter
GUNNESS (Mauritius) MARTENSGUELAYE (Mauritanië) MARTINEZ MARTINEZ, OV
SITHOLE (Mozambique) MAYER
NANGOMBE (Namibië, ondervoorzitter) (*) McAVAN (
1)(3)(4)
MOUNKEILA (Niger) MORGANTINI (vervangt WURTZ) (1)(3)
BAWA BWARI (Nigeria) MORILLON (1)
VIVIAN (Niue) NOVAK (1)(2)(3)
KAMUNTU (Oeganda, ondervoorzitter) POLFER (1)(2)(4)
ANGGO (Papoea-Nieuw-Guinea) POMES (vervangt LOPEZ-ISTURIZ WHITE) (4)
POLISI (Rwanda) RIBEIRO E CASTRO
HERBERT (St Christopher en Nevis) SCHEELEFRANCOIS (Saint Lucia) SCHLYTER
STRAKER (St. Vincent en de Grenadines) SCHNELLHARDT
SANGA (Salomonseilanden) SJÖSTEDT (
1)(4)
SAFUNEITUUGA (Samoa) SORNOSA MARTINEZ (1)(2)
NDIAYE (Senegal) (*) SPERONI (2)(3)(4)
FAURE (Seychellen) VAN HECKE
CONTEH (Sierra Leone, ondervoorzitter) VAN LANCKER (1)(2)
YUSUF (Somalië) VERGES, ondervoorzitter
BEDA (Soedan) WHITEHEAD (1)(4)
DLAMINI (Swaziland) WIJKMAN (3)(4)
MPOROGOMYI (Tanzania) ZABORSKA (1)
DELWA-KASSIRE (Tsjaad) ZANI
NATCHABA (Togo)
BEREAUX (Trinidad en Tobago)
MATONGO (Zambia)DOKORA (Zimbabwe)
(*) landen vertegenwoordigd door een niet-parlementslid
(1) aanwezig op 22.11.2004
(2) aanwezig op 23.11.2004
(3) aanwezig op 24.11.2004
(4) aanwezig op 25.11.20041.4.2005 C 80/13 Publicatieblad van de Europese Unie NL
Waarnemers:
Cuba: POLANCO FUENTES, PARDINAS
Eveneens aanwezig:
ZUID-AFRIKA
NWENGETHWE
GIBSON
JAMES
MATJILA
PELLEANGOLA
BARRADAS
DE ALMEIDA
PONGOLOLA
PAULO
SERAO
DOMINGOSBARBADOS
GODDARD
BENIN
AKPOVI
AMOUSSOU
HINVIBOTSWANA
SINOMBEBURKINA FASO
TAPSOBA
LANKOANDE
KERE
BURUNDI
KANYEMERA
MDUWUMWAMI
KABOGOYEKAMEROEN
DANATA
MBAYA
BAH
BASSONGCONGO
BOUNKOULOU
BISSILA
NGOLO
LEKOBA
OBIA
COOKEILANDEN
McCLAYIVOORKUST
MOLLE MOLLE
GOSSET
MOUSSADJIBOUTI
ABDI SAID
CHEHEM
ERITREA
AHMED
TESFAYETHIOPIË
GEBRE-MEDHIN
DARSEMA
GEBRE-CHRISTOSGABON
OBIANG NDONG
MOUVAGA TCHIOBA
OPAPE
MAKONGO
GAMBIA
NYAN-ALABOSONGHANA
WUDUGUINEE
DIALLO
TOLNE
BALDE-KAZALIOU
EQUATORIAAL- GUINEA
MBA BELA
ANDEME
MOYA
NKA OBIANGJAMAICA
KNIGHT
COYEKENIA
POGHISIO
KAHENDE
MWORIA
LESOTHO
MAYLANYANEMADAGASKAR
BERIZIKI
INDRIANJAFYMALI
IMBARCAOUANE
NIANGADO
NGARE
BA
MAURITIUS
GUNESSEEMAURITANIË
ELVILMOZAMBIQUE
LUCAS
NIGER
ABARRYNIGERIA
SALAKO
GARBA
GABASAMA
LAWAN
UMELOOEGANDA
KIRASO
MUGAMBE
RWABITA1.4.2005 C 80/14 Publicatieblad van de Europese Unie NL
PAPOEA-NIEUW-GUINEA
MAXITONE-GRAHAMDEMOCRATISCHE REPU-
BLIEK CONGO
ONUSUMBA YEMBA
KOS'ISAKA NKOMBE
LUNDULA PEN'OLELA
MANEGABE MAHEBERA
LUTUNDULA APALA
BWISSA NDAKALARWANDA
AYINKAMIYE
MWIZA
KAYITANA IMANZI
SAINT LUCIA
BULLENSAINT VINCENT EN DE
GRENADINES
THOMASSOMALIË
QAMAR
FARAHAN
SOEDAN
BEDRI
ALEU
AHMED
IDRISSSURINAME
KRUISLAND
TILAKDHARIE
SITAL
HIWATSWAZILAND
DLAMINI
TANZANIA
NYAGETERA-HYERATSJAAD
HAMDANE
TAHIR HASSANTRINIDAD EN TOBAGO
ROUSSEAU
ZAMBIA
KAMANGAZIMBABWE
CHAMISA
CHIOTA
RAAD VAN MINISTERS ACS-EU
VAN ARDENNE-VAN DER HOEVEN Minister van ontwikkelingssamenwerking Nederland
Fungerend voorzitter Raad van de Europese Unie
KNIGHT Minister van buitenlandse zaken en buitenlandse handel (Jamaica)
fungerend voorzitter van de ACS-Raad
COMITÉ VAN AMBASSADEURS
COYE (Jamaica) Fungerend voorzitter
EUROPESE COMMISSIE
MICHEL Lid van de Commissie belast met ontwikkeling en humanitaire hulp
RAAD
AJELLO Speciaal vertegenwoordiger van de EU voor het gebied van de Grote Meren
ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN (ESC)
VEVER Voorzitter Toezichtcomité ACS-EU
CENTRUM VOOR DE ONTWIKKELING VAN HET BEDRIJFSLEVEN (COB)
PATAKIAS
TECHNISCH CENTRUM VOOR ONTWIKKELING EN SAMENWERKING IN DE LANDBOUW (CTA)
GREENIDGE Directeur
CEDEAO-PARLEMENT
DIALLO Woordvoerder
MBAYE Lid1.4.2005 C 80/15 Publicatieblad van de Europese Unie NL
UNICEF
BELLAMY Directeur-generaal
DELAHAYE Directeur
INTERNATIONAAL STRAFHOF
KIRSCH Voorzitter
ACS-SECRETARIAAT
GOULONGANA Co-secretaris-generaal
EU-SECRETARIAAT
NICKEL Co-secretaris-generaal1.4.2005 C 80/16 Publicatieblad van de Europese Unie NL
BIJLAGE III
AANGENOMEN RESOLUTIES
Bladzijde
— over de politieke dialoog ACS-EU (artikel 8 van de Overeenkomst van Cotonou) (ACS-
EU 3689/04/def.) 17
— over voedselhulp en voedselveiligheid (ACS-EU 3692/04/def.) 23
— over de situatie in Darfur (ACS-EU 3732/04/def.) 32
— over door wervelstormen veroorzaakte schade in het Caribisch gebied (ACS-EU 3733/04/def.) 36
RESOLUTIE (1)
over de politieke dialoog ACS-EU (artikel 8 van de Overeenkomst van Cotonou)
De Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU,
— bijeen te Den Haag van 22 tot 25 november 2004,
— gelet op artikel 17, lid 1 van haar Reglement,
— gezien de partnerschapsovereenkomst ACS-EU, ondertekend op 23 juni 2000 te Cotonou, Benin (2), die
van kracht is geworden op 1 april 2003, inzonderheid artikel 8 (politieke dialoog) van titel II (politieke
dimensie),
— gezien de beleidslijnen voor de politieke dialoog ACS-EU (art. 8), die de ACS-EU-Raad van Ministers op
zijn 28ste zitting van mei 2003 in Brussel aangenomen heeft,
— gezien het algemeen kader en de algemene principes voor de politieke dialoog binnen de ACS-groep,
die de ACS-Raad van Ministers op zijn 76ste zitting van december 2002 in Brussel aangenomen heeft,
— gezien de omschrijving van de deelnemers die geen staat vertegenwoordigen, zoals bedoeld in artikel 6
van de Overeenkomst van Cotonou,
— gezien de selectiecriteria voor de deelnemers die geen staat vertegenwoordigen, die neergelegd zijn in
bijlage VI van het handboek voor het optreden van deelnemers die geen staat vertegenwoordigen(Handbook on the involvement of non-state actors), en een nadere uitwerking van de criteria van artikel6 van de Overeenkomst van Cotonou vormen,
— gezien de herziening van de Overeenkomst van Cotonou en de inspanningen van beide partijen om het
verloop en de werkwijzen van de politieke dialoog te verduidelijken en te verbeteren,
— gezien de uitgangspunten en doelstellingen van de oprichtingsakte van de Afrikaanse Unie, die op 11
juli 2000 aangenomen is,
— onder verwijzing naar haar resolutie over de aanwending van het Europees ontwikkelingsfonds (APP/
3602/def.), op 15 oktober 2003 in Rome aangenomen (
3),
— gezien het verslag van de Commissie politieke aangelegenheden (ACS-EU/3689),
A. gezien de vooruitgang in de uitvoering van de Overeenkomst van Cotonou, en meer in het bijzonder
de bepalingen over de politieke dialoog,
B. met nadruk overwegende dat het er bij de herziening van de Overeenkomst van Cotonou vooral op
aankomt om het verloop en de werkwijzen van de politieke dialoog te verbeteren,1.4.2005 C 80/17 Publicatieblad van de Europese Unie NL
(1) Door de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU aangenomen op 25 november 2004 in Den Haag.
(2) PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.
(3) PB C 26 van 29.1.2004, blz. 32.
C. in de overtuiging dat daadwerkelijke, open en regelmatige dialoog het partnerschap tussen de ACS-
landen en de Europese Unie helpt versterken,
D. nadrukkelijk overwegende dat de mogelijkheden en draagwijdte van de politieke dialoog tussen de
partijen op nationaal, regionaal, mondiaal en ACS-niveau uitgebreid moeten worden,
E. nadrukkelijk overwegende dat er bij het vastleggen van prioriteiten en gemeenschappelijke agenda-
punten voor de politieke dialoog in overleg tussen de partijen rekening gehouden moet worden met de
geschiedenis en de speciale en bijzondere omstandigheden van elk van de ACS-landen,
F. nadrukkelijk overwegende dat er volledig gebruik gemaakt moet worden van de beleidslijnen voor de
politieke dialoog ACS-EU (art. 8), die door de ACS-EU-Raad van Ministers aangenomen zijn,
G. nadrukkelijk overwegende dat ze zelf als meesprekende partij in de politieke dialoog op alle niveaus
sterker bij de politieke dialoog tussen de Europese Unie en de ACS-groep betrokken moet worden,
H. overwegende dat de politieke dialoog een belangrijke functie te vervullen heeft in de aanbeveling van
goede bestuurspraktijken voor de ACS-landen, en in de nadrukkelijke overweging dat er in dat opzichtgeen eenvormige oplossing bestaat en goed bestuur voor elk land een specifieke analyse vergt,
Beleidslijnen voor de politieke dialoogI. overwegende dat de Overeenkomst van Cotonou algemene basiskeuzen voor een volledige, evenwich-
tige en diepgaande politieke dialoog biedt die in wederzijdse verbintenissen tussen de beide partijen
uitmondt,
J. overwegende dat de goedkeuring en uitvoering van de beleidslijnen voor de politieke dialoog (art. 8) als
concreet en positief voorbereidend middel voor het versterken van de politieke dialoog ACS-EU tebeschouwen zijn, die nog op alle niveaus uitgediept en geïnstitutionaliseerd moet worden, zodat ervolledig gebruik van gemaakt wordt als wezenlijk instrument voor de begeleiding van de partnerschaps-
relaties,
K. overwegende dat er een dialoog over een uitgebreid aantal onderwerpen georganiseerd kan worden en
dat hij in formeel of informeel verband en op verschillende niveaus kan plaatsgrijpen (nationaal, regio-naal, ACS, wereldwijd),
L. nadrukkelijk overwegende dat de nationale, bovennationale en regionale parlementaire vergaderingen
en zijzelf bij de formele en informele discussies van de politieke dialoog betrokken moeten worden, en
als vertegenwoordigers van het volk een belangrijke rol te vervullen hebben bij de uitvoering van deresultaten van de dialoog,
M. in de stellige overweging dat de deelnemers die geen staat vertegenwoordigen bij de politieke dialoog
ACS-EU betrokken moeten worden zodat hij volledig en volkomen representatief is,
Verloop en werkwijzen
N. overwegende dat er werkwijzen uitgestippeld moeten worden om voor een regelmatige en algemene
informatiestroom tussen alle deelnemende partijen in de politieke dialoog in Europa en de ACS-landente zorgen, en dat de delegaties van de Europese Commissie de rol van communicatiecentrum in beiderichtingen op zich kunnen nemen,
O. nadrukkelijk overwegende dat alle mogelijkheden die artikel 8 biedt voor de dialoog over de fundamen-
tele principes en wezenlijke bestanddelen van de Overeenkomst van Cotonou, uitgebuit moeten
worden,
P. overwegende dat het van belang is dat er permanent politieke dialoog over een uitgebreid aantal onder-
werpen plaatsvindt die verder reiken als de fundamentele principes en wezenlijke bestanddelen van deOvereenkomst van Cotonou,
Q. met nadruk overwegende, ook al gaan de politieke dialoog van artikel 8 van de Overeenkomst van
Cotonou en de raadplegingen van de artikelen 96 en 97 over verschillende onderwerpen, dat de poli-
tieke dialoog ook over onderwerpen kan gaan waar raadpleging voor geboden blijkt,1.4.2005 C 80/18 Publicatieblad van de Europese Unie NL
R. gezien het centraal belang van de medewerking van regionale en subregionale deelnemers en deelne-
mers die geen staat vertegenwoordigen, die duidelijk omschreven worden in de beleidslijnen voor depolitieke dialoog ACS-EU (art. 8), zoals ze door de ACS-EU-Raad van Ministers op zijn 28ste zitting inmei 2003 in Brussel vastgelegd zijn,
S. overwegende dat goede communicatie tussen de ACS-hoofdsteden en de deelnemers die zich in Brussel
bevinden, van bijzonder groot belang is, vooral als de dialoog in de zin van artikel 8 over de algemeneuitgangspunten en wezenlijke bestanddelen gaat (
1),
T. overwegende dat er in de geest van het partnerschap en de relaties ACS-EU op de lange termijn
gemeenschappelijke besluiten en gevolgtrekkingen nodig zijn,
Mogelijkheden en middelen
U. overwegende dat de politieke dialoog een bilaterale ontwikkeling tussen gelijke partners moet vertegen-
woordigen, die elkaar wederzijds vertrouwen schenken,
V. nadrukkelijk overwegende dat er zorgvuldig onderzoek naar de financieringsmogelijkheden op diverse
niveaus nodig is waar gebruik van gemaakt kan worden om de begeleidingsmogelijkheden van dedialoog in de zin van artikel 8, als benadering van een volledige ontwikkeling - op nationaal, regionaal,mondiaal en ACS-vlak (m.i.v. de internationale fora waar onderwerpen ter sprake komen die van
belang zijn voor de ACS-EU-samenwerking en ze rechtstreeks beïnvloeden) - in het leven te roepen en
verder uit te bouwen,
W. overwegende dat een ononderbroken informatiestroom als essentiële voorwaarde voor de verwezenlij-
king van de resultaten van de dialoog alleen maar kan werken als de belanghebbende parlementen bijde dialoog betrokken zijn, en dat het daarom aan haar leden is die daartoe bevoegdheid hebben, om
erop toe te zien dat de parlementen waar ze door gemandateerd zijn, volledig geïnformeerd worden,
X. nadrukkelijk overwegende dat de ACS-EU-assemblee van nabij betrokken moet worden bij de evaluatie
van de politieke dialoog,
Y. overwegende dat de medewerking van de verschillende deelnemende partijen en instellingen die
genoemd worden in de kaderovereenkomst van mei 2003 van de ACS-EU-Raad van Ministers, van
belang is voor een gedifferentieerde benadering en het welslagen van de dialoog,
Z. nadrukkelijk overwegende dat er op alle niveaus coördinatie en samenwerking tussen de partijen nodig
is, ook uitwisseling van informatie over de werkzaamheden in de verschillende landen met de deelne-mers die zich in Brussel bevinden,
Bijzondere politieke aangelegenheden van wederzijds belang
AA. overwegende dat de politieke dialoog volgens artikel 8, lid 4 van de ACS-EU-partnerschapsovereen-
komst o.a. moet gaan over thema's als de wapenhandel - met inbegrip van de sterk toenemende
verspreiding van lichte wapens en wapens van klein kaliber - overdreven militaire uitgaven, verdo-
vende middelen en de georganiseerde misdaad, of discriminatie op etnische, godsdienstige of racialegronden, en ook een regelmatige evaluatie van de toestand van de rechten van de mens, de eerbiedvoor de democratische principes, de rechtsstaat en goede bestuurspraktijken moet inhouden,
AB. overwegende dat corruptie en onwettige financiële praktijken enorm op de samenleving en economie
van de ontwikkelingslanden inwerken, een onoverkomelijke hindernis voor de ontwikkeling vormen
en het onmogelijk maken om de spiraal van de armoede te doorbreken; dat er elk jaar naar schattingongeveer 50 miljard dollar aan hulp van de rijkste landen naar de staatshuishoudingen in ontwikke-ling en in overgang vloeien,
AC. overwegende dat er volgens schattingen zowat 500 miljard dollar zwart geld op onwettige wijze over-
gebracht wordt van de ontwikkelingslanden en opkomende landen naar andere landen en dus niet ter
beschikking van de arme landen staat om het hoofd te kunnen bieden aan de schreeuwendste humani-taire behoeften, bijvoorbeeld: vaccinatie van alle kinderen, onderwijs van betere kwaliteit, drinkwateren elementaire medische verzorging voor miljoenen personen,
Beleidslijnen voor de politieke dialoog
1. bevestigt opnieuw haar daadwerkelijke inzet en medewerking als deelnemer aan de politieke dialoog in
de zin van artikel 8;1.4.2005 C 80/19 Publicatieblad van de Europese Unie NL
(1) In de zin van de beleidslijnen zoals voorgesteld voor de politieke dialoog ACS-EU (art.8).
2. benadrukt dat de politieke dialoog in de zin van artikel 8 een wederzijdse verbintenis vormt die de
mogelijkheid moet geven om het partnerschap dat ingesteld is door de Overeenkomsten van Lomé, endaarna van Cotonou, verder uit te bouwen;
3. beveelt een gedifferentieerde werkwijze voor de politieke dialoog aan, met medewerking van een groot
aantal deelnemers, ook deelnemers die geen staat vertegenwoordigen aan de hand van de criteria diein overleg vastgesteld zijn volgens de aanbevelingen van de beleidslijnen voor de politieke dialoogACS-EU (art. 8) die in mei 2003 aangenomen zijn door de ACS-EU-Raad van Ministers;
4. vraagt alle deelnemende partijen om zich te onthouden van elke vorm van unilateraal optreden die
schadelijk voor het partnerschap kan zijn;
5. vindt het van belang dat de politieke dialoog niet alleen beschouwd wordt als eerste fase in de raadple-
gingen van artikel 96 en 97 van de Overeenkomst van Cotonou maar ook bij voorrang dient om lang-
durige, stevige en diepgaande relaties tussen alle belanghebbende partijen op te bouwen;
6. wijst erop dat eerbied voor de rechten van de mens, strijd tegen de armoede, inzet voor duurzame
ontwikkeling en gelijkheid van man en vrouw in de politieke dialoog een centrale plaats moeteninnemen;
7. vraagt alle deelnemende partijen om een ruime keuze van thema's te bespreken die verder reiken als
de onderwerpen die onder artikel 8 vallen: de sterke toename van wapens van klein kaliber, corruptie,de staatschuld, ontwikkelingsbeleid op wereldwijd, landelijk, regionaal en sectorieel vlak, de rechtenvan kinderen en kindsoldaten, gezondheidszorg, en vooral ook de strijd tegen HIV/aids;
8. benadrukt het preventief karakter van de politieke dialoog in de zin van artikel 8 van de Overeen-
komst van Cotonou, die bedoeld is om wederzijds vertrouwen te scheppen om te voorkomen dat ercrises uitbreken en dat er overleg in de zin van de artikelen 96 en 97 van de Overeenkomst vanCotonou nodig wordt;
9. onderlijnt de belangrijke rol van regionale organisaties, vooral de Afrikaanse Unie (AU), in de dialoog
tussen de partijen in een conflict bij crises op het Afrikaans continent en verwacht op dezelfde maniervan de regeringen van de Afrikaanse landen dat ze zich ertoe verbinden om conflicten te helpenbijleggen;
10. onderlijnt de belangrijke rol van de nationale parlementen in de politieke dialoog tussen de partijen en
verheugt zich uitdrukkelijk over het succes van de studiedagen voor nationale parlementsleden over deuitvoering van de Overeenkomst van Cotonou;
11. spoort er alle belanghebbende partijen toe aan om de politieke dialoog in een doorlopende ontwikke-
ling te laten plaatsvinden en niet te wachten om hem aan te knopen tot de wederzijdse betrekkingenal een kritiek punt bereikt hebben;
12. meent dat de uitbouw van de politieke dialoog de functie van de Paritaire Parlementaire Vergadering
ACS-EU als onvervangbare deelnemer moet bevestigen en wijst met nadruk op het belang van infor-mele dialoog in haar eigen kring, die zich tot echte „parlementaire diplomatie” moet ontwikkelen;
Verloop en werkwijzen
13. onderschrijft het voorstel van de ACS-landen naar aanleiding van de herziening van de Overeenkomst
van Cotonou om een bijlage op te stellen die het verloop en de werkwijzen van de politieke dialoog
vastlegt, en vraagt de Europese Commissie om voorstellen te doen;
14. vraagt de belanghebbende partijen om zo spoedig mogelijk een snelle ACS-alarmprocedure in te stellen
zoals beschreven in het raamwerk en de algemene uitgangspunten voor de politieke dialoog binnen deACS-groep en aangenomen door de ACS-Raad van Ministers, om de ACS-landen te helpen bij hun
pogingen om maatregelen te treffen die conflicten kunnen voorkomen, zodat er geen overleg in de zin
van de artikelen 96 en 97 van de Overeenkomst van Cotonou nodig is;
15. vraagt de ACS-landen om haar op de hoogte te houden van de voornaamste resultaten van de Afri-
kaanse snelle alarmprocedure, zodat nieuwe crises die ontstaan of conflicten die weer opflakkeren in
een zo vroeg mogelijk stadium opgemerkt worden en er door middel van politieke dialoog naar oplos-
singen gezocht kan worden;1.4.2005 C 80/20 Publicatieblad van de Europese Unie NL
16. vraagt de belanghebbende partijen om een collegiale scheidsrechtersgroep op te richten die in Brussel
gevestigd is, volgens de aanbeveling van december 2002 van de ACS-Raad van Ministers, in de geesten ter ondersteuning van de bepalingen van dezelfde strekking die door de Afrikaanse Unie ingevoerdzijn, en erop toe te zien dat er gelijkaardige scheidsrechtersgroepen ingesteld worden in probleemge-bieden; benadrukt dat het van groot belang is om er haar eigen leden bij te betrekken, naast deelne-
mers die geen staat vertegenwoordigen en vertegenwoordigers van ACS-gebieden die niet bij het
conflict betrokken zijn, om de politieke dialoog in zijn opeenvolgende stadia doeltreffend te onder-steunen;
17. vraagt haar leden om politieke dialoog te voeren op alle niveaus en aan de hand van individuele
gesprekken, en er verslag over uit te brengen bij de Commissie politieke aangelegenheden;
18. vraagt de ACS-EU-Raad van Ministers om haar na de ministeriële vergaderingen verslag uit te brengen
en spreekt zich met aandrang uit voor politieke dialoog tussen beide instellingen, zowel formeel alsinformeel;
19. vraagt het gezamenlijk secretariaat ACS-EU om een lijst van al haar leden met naam, functie, adres en
foto op te stellen, zodat de gegevens ook kunnen dienen om mogelijke gesprekspartners voor de poli-tieke dialoog te zoeken en aan te spreken;
20. vraagt de Europese Commissie met aandrang om de nodige middelen uit te trekken voor de invoering
en institutionele vastlegging van bepalingen waarmee elk ACS-land zo nodig vertegenwoordigers van
buurlanden kan uitnodigen (die het land „vriendelijk gezind” zijn, met inbegrip van nationale afgevaar-
digden in de schoot van de Paritaire Parlementaire Vergadering) voor debat over bepaalde aspectenvan de politieke dialoog;
21. draagt de Europese commissie op, in haar hoedanigheid van opsteller van het voorontwerp van begro-
ting van de Europese Unie, naast het Europees Parlement en de Raad van Ministers van de EuropeseUnie, in hun hoedanigheid van begrotingsautoriteit, om na te gaan welke mogelijkheden er zijn, ingeval van opname van het Europees Ontwikkelingsfonds in de Europese begroting, om de ParitaireParlementaire Vergadering ACS-EU van nabij bij de begrotingsprocedures van de Europese Unie te
betrekken, zodat ze de begrotingsautoriteit van de Europese Unie waardevolle steun kan verlenen in
begrotingsaangelegenheden die de ACS-landen aangaan en daarmee de politieke dialoog over alleaspecten van de ontwikkelingsamenwerking kan helpen uitdiepen;
22. vraagt alle belanghebbende partijen om alle deelnemers aan de politieke dialoog volledige bescherming
te waarborgen voor, tijdens en na hun optreden;
23. vraagt dat de deelname van vrouwen aan alle vormen en in alle fasen van de politieke dialoog en de
overlegprocedure verzekerd is, zowel aan ACS- als aan EU-zijde;
24. moedigt regelmatige hoorzittingen bij de nationale parlementen over de lopende politieke dialoog aan,
georganiseerd door de leidende instanties op nationaal vlak en de EU-delegaties en met medewerkingvan het maatschappelijk middenveld;
25. acht het absoluut noodzakelijk om de standpunten die ingenomen worden in de gemeenschappelijke
besluiten en gevolgtrekkingen van de politieke dialoog, met kracht te verdedigen bij de internationaleinstellingen als de Verenigde Naties of de Wereldhandelsorganisatie;
26. onderlijnt dat de politieke dialoog, als een ontwikkeling aan twee kanten onder gelijke partners die
elkaar wederzijds vertrouwen schenken, de ACS-landen vooral ook de mogelijkheid geeft om onder-zoek naar de samenhang van de beleidsvoering van de Europese Unie en haar inwerking op de ACS-
landen te vragen;
27. vraagt om bijgewerkte informatie over de politieke dialoog in de zin van artikel 8 (inhoud, procedures,
organisatie, resultaten) stelselmatig op haar dagorde te plaatsen;
28. onderlijnt dat de lopende ontwikkeling in de richting van regionalisering gelegenheid biedt om de poli-
tieke dialoog op regionaal niveau uit te bouwen en beveelt regionale vergaderingen binnen haar eigen
kader aan;1.4.2005 C 80/21 Publicatieblad van de Europese Unie NL
Mogelijkheden en middelen
29. beveelt aan om de verantwoordelijken voor de organisatie van de politieke dialoog op de verschillende
niveaus (nationaal, regionaal, ACS en wereldwijd), en vooral de belanghebbende deelnemers, met voor-uitziende blik, op een transparante manier en met inachtneming van de plaatselijke gegevenheden aante wijzen;
30. meent dat er duidelijk vastgelegd moet worden welke organisaties en personen in de categorie deelne-
mers vallen die geen staat vertegenwoordigen, en wijst er daarbij met nadruk op dat een duidelijke
definitie aan de hand van ondubbelzinnige criteria onmisbaar is;
31. vraagt de deelnemende partijen om eventueel de hulp van onafhankelijke en neutrale scheidsrechters
in te roepen, vooral in kwesties die enigszins gevoelig liggen, of zich zo nodig zelfs tot de ParitaireParlementaire Vergadering te richten;
32. vraagt de Europese commissie om werkwijzen in te stellen, vergezeld van financieringsmogelijkheden,
om te zorgen voor regelmatige dialoog ter plaatse, en vervolgens doorsturing van de gegevens aan debelanghebbende instellingen in Brussel;
33. vraagt haar leden om actief mee te werken aan de politieke dialoog in alle stadia en op alle niveaus die
voor hun medewerking in aanmerking komen;
34. vraagt de leden van de ACS-EU-Raad van Ministers met aandrang om aanwezig te zijn en actief deel te
nemen aan de gezamenlijke zittingen op ministerieel niveau;
35. wijst er met nadruk op dat de politieke dialoog in de zin van artikel 8 op het niveau van de nationale
parlementen en in haar eigen schoot aanmoediging verdient;
Bijzondere politieke aangelegenheden van wederzijds belang
36. is ervan overtuigd dat humanitaire hulpverlening en dialoog met het maatschappelijk middenveld in
geval van aanhoudende schending van de universele rechten van de mens voortgezet moeten worden,zelfs als de schendingen het werk van de overheid zijn, zodat de bevolking niet moet boeten voor demisdrijven die haar regering begaat;
37. vraagt om in de politieke dialoog ACS-EU dringend het probleem van corruptie en onwettige finan-
ciële praktijken in de ontwikkelingslanden te behandelen, waar dikwijls „partners” van de Europese
Unie en andere donorlanden bij betrokken zijn, zodat er een idee van de hoeveelheid zwart geldverkregen kan worden die aan de staatshuishoudingen in ontwikkeling en in overgang onttrokkenwordt, en van de gevolgen van de kwaal voor de bewuste landen en de programma's voor ontwikke-lingsamenwerking;
38. vraagt de ACS-EU-Raad van Ministers en de Europese Commissie om hun gezag te laten blijken door
de vinger te leggen op één van de rampzaligste economische misbruiken die de arme landen treffen,
en het probleem van het zwart geld in nauwe samenwerking met de Wereldbank, het InternationaalMonetair Fonds en de andere multilaterale instellingen en geldschieters aan te pakken;
39. is er vast van overtuigd dat de landen van de ACS-groep en de Europese Unie door samen de corruptie
en de onwettige financiële praktijken in de ontwikkelingslanden tegemoet te treden een belangrijkebijdrage zullen leveren tot de strijd tegen de armoede, de criminaliteit en de terreur, en tegelijk destabiliteit en sociaal-economische ontwikkeling zullen helpen verbeteren;
40. verzoekt zijn covoorzitters deze resolutie te doen toekomen aan de ACS-EU-Raad van Ministers, de
Europese Commissie en de instellingen voor regionale integratie van de ACS-groep.1.4.2005 C 80/22 Publicatieblad van de Europese Unie NL
RESOLUTIE (1)
over voedselhulp en voedselveiligheid
De Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU,
— in vergadering bijeen van 22 tot 25 november 2004 in Den Haag,
— gelet op artikel 17, lid 1 van haar reglement,— gezien verordening (EG) nr. 1292/96 van 27 juni 1996 over het voedselhulpbeleid en het beheer van
de voedselhulp en specifieke begeleidende beleidsmaatregelen voor voedselveiligheid (
2),
— gezien de universele verklaring van 1974 over de definitieve uitbanning van honger en ondervoeding,
die de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in haar resolutie 3348 (XXIX) aangenomen
heeft,
— gezien het netwerk van de organisatie voor plattelandsontwikkeling en voedselveiligheid van de
Verenigde Naties en de resoluties A/57/226 en A/56/155 van hun Algemene Vergadering,
— gezien de verbintenissen die de ACS-landen en de lidstaten van de Europese Unie aangegaan zijn in de
partnerschapsovereenkomst ACS-EU, die op 23 juni 2000 in Cotonou ondertekend is, en meer in hetbijzonder de bepalingen die hun verplichten of aanzetten tot bestrijding van de problemen van voedsel-veiligheid en voedselhulp (art. 23, letter d) en de artikelen 72 en 73),
— gezien de millenniumdoelstellingen voor de ontwikkeling, aangenomen op de Millennium-topconfe-
rentie van de Verenigde Naties van 6 tot 8 september 2000,
— gezien het akkoord van Monterrey in aansluiting op de conferentie van 22 maart 2002 van de
Verenigde Naties over de financiering van de ontwikkeling,
— gezien de verklaring van de Wereldtop voor de voedselvoorziening van 10 tot 13 juni 2002 in Rome:
5 jaar later - internationaal bondgenootschap tegen de honger,
— gezien de verklaring van Johannesburg over de duurzame ontwikkeling, afgelegd op 4 september 2002
op de Wereldtop van de Verenigde Naties voor duurzame ontwikkeling,
— gezien de Wereldconferentie van de Verenigde Naties over de duurzame ontwikkeling van de kleine
eilandstaten in ontwikkeling, van 25 april tot 6 mei 1994 op Barbados, en het actieplan van Barbados,
meer bepaald de bepalingen over de kwetsbaarheid, bijzondere kenmerken en speciale gegevenhedenvan de voedselveiligheid in de kleine eilandstaten in ontwikkeling,
— gezien het verslag van de Commissie sociale zaken en milieubescherming (ACS-EU 3692/04),
A. overwegende dat de uitroeiing van uiterste armoede en honger de eerste van de millenniumdoelstel-
lingen van de Verenigde Naties voor de ontwikkeling is,
B. gezien het recht van elke menselijke persoon op gezond, veilig en voedzaam eten, in overeenstemming
met het recht op goede voeding en het grondrecht van iedereen om geen honger te moeten lijden,
C. overwegende dat meer dan 800 miljoen personen over heel de wereld, vooral in de ontwikkelings-
landen, niet genoeg te eten hebben om aan hun wezenlijke voedingsbehoeften te voldoen,
D. overwegende dat de voedselvoorraden van de wereld aanzienlijk uitgebreid zijn, maar dat de vele moei-
lijkheden in verband met hun beschikbaarheid, het chronisch gebrek aan voldoende gezins- en staatsin-komen om voedselproducten aan te schaffen, de wispelturigheid van vraag en aanbod, en natuur-
rampen of rampen die door de mens veroorzaakt zijn, verhinderen dat de bevolking aan haar voedings-
behoeften kan voldoen,
E. overwegende dat naast de voedselveiligheid ook de betrouwbaarheid van levensmiddelen van groot
belang is om de bevolking van de ACS-landen beter te bevoorraden - vooral uit het oogpunt van degezondheid - met veilige levensmiddelen,1.4.2005 C 80/23 Publicatieblad van de Europese Unie NL
(1) Aangenomen door de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU op 25 november 2004 in Den Haag (Nederland).
(2) PB L 166 van 5.7.1996, blz. 11.
Voedingsbeleid
F. overwegende dat de verklaring van de wereldtop voor de voedselvoorziening: 5 jaar later - nogmaals de
politieke wil en politieke verbintenis bevestigt om voedselveiligheid voor iedereen te bereiken en perma-nente inspanningen te leveren om de honger uit alle landen te verdrijven, en als eerste stap het aantalondervoede personen met de helft te verminderen tegen 2015,
G. overwegende dat de verklaring ook benadrukt dat het recht op goede voeding een grondrecht van de
mens is, dat voedsel bijgevolg niet als politiek en economisch pressiemiddel gebruikt mag worden, endat bij de inspanningen om de honger uit te bannen de nadruk op internationale samenwerking en soli-
dariteit moet liggen,
H. overwegende dat het op de allereerste plaats van belang is om in de ACS-landen nationale beleids-
plannen in te voeren of te consolideren om de bevoorrading in levensmiddelen te verbeteren en de
opvangnetten te versterken die de armen de mogelijkheid geven om de beschikbare levensmiddelen tekopen, en de programma's voor armoedebestrijding uit te breiden, met inachtneming van de economi-sche en sociale dynamiek van de landen in kwestie,
I. overwegende dat in een groot aantal ACS-ontwikkelingslanden de meeste arme en kwetsbare groepen
in plattelandsgebieden wonen, en dat allerlei vormen van plattelandsontwikkelingsbeleid daarom onont-beerlijk zijn om doeltreffend te strijden tegen armoede en honger,
J. overwegende dat in de verschillende ACS-landen de algemene raamvoorwaarden tot stand gebracht
moeten worden die nodig zijn voor het in acht nemen van de veiligheidsregels voor levensmiddelen,
om de bevolking van de landen in kwestie betrouwbaar voedsel ter beschikking te kunnen stellen en
afzetmogelijkheden te geven door ze naar de markten van de Europese Unie levensmiddelen te latenuitvoeren die onschadelijk zijn voor de gezondheid, hetgeen ook een stevige bijdrage tot de strijd tegende armoede zou betekenen,
Voedselveiligheid
K. overwegende dat voedselveiligheid betekent dat alle mensen op elk ogenblik fysiek en in economisch
opzicht over voldoende, gezonde en voedzame levensmiddelen beschikken zodat ze een gezond enactief leven kunnen leiden,
L. overwegende dat de wereldtop voor de voedselvoorziening van 1996 in Rome drie elementen genoemd
heeft die voor de voedselveiligheid onontbeerlijk zijn: (i) degelijke en stabiele voorziening in levensmid-delen, (ii) levensmiddelen die beschikbaar zijn tegen een redelijke prijs, en (iii) levensmiddelen die veiligen van goede kwaliteit zijn,
M. overwegende dat de wereldtop voor de voedselvoorziening: 5 jaar later - vaststelt dat de onzekere voed-
selsituatie de armen verhindert om gebruik te maken van de ontwikkelingsmogelijkheden en onder-
streept dat er aandacht geschonken moet worden aan voedingsproblemen, die integraal deel van de
voedselveiligheid moeten uitmaken,
N. overwegende dat er veel mensen zijn die honger lijden in de eigenlijke zin van het woord, maar nog
veel meer mensen die te lijden hebben van tekorten in de opname van micronutriënten,
O. overwegende dat voedselveiligheid voor de meeste landen, en vooral voor de ontwikkelingslanden, bete-
kent dat de landbouwproductie stijgt, het inkomen op het platteland verbetert en de handel rechtvaar-diger wordt, en dat ze dikwijls afhangt van arme boeren die geen overheidsubsidies of -middelenkrijgen noch toegang hebben tot de handelsstructuren van de grote landbouwondernemingen en devoedingsmiddelenindustrie,
P. overwegende dat nationale en wereldwijde beleidsvoering van belang is om voedselveiligheid tot stand
te brengen en dikwijls beïnvloed wordt door de strategieën die gevolgd worden voor andere onderdelen
van het economisch beleid, zoals verhandelingsmethoden, handelsstructuren en vervoer,
Q. overwegende dat vormen van voedselvoorzieningsbeleid die geen echte aandacht aan de voedselveilig-
heid schenken, op dringende en levensbelangrijke voedselbehoeften alleen maar onbevredigende
antwoorden te bieden hebben,1.4.2005 C 80/24 Publicatieblad van de Europese Unie NL
R. overwegende dat de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en de cyclus van Doha
van de Wereldhandelsorganisatie de landbouwproductie niet mogen hinderen maar in tegendeelmoeten ondersteunen, ook de verbouwing van voedingsgewassen voor binnenlands gebruik en voor deuitvoer, die als enige de inkomsten uit uitvoer kan opleveren waarmee de ACS-ontwikkelingslanden dienetto invoerders van levensmiddelen en producten om hun voedselbehoeften te dekken zijn, hun invoer
kunnen financieren, ook in de zin van artikel 54 van de Overeenkomst van Cotonou, om hun voedsel-
veiligheid te verzekeren,
S. overwegende dat de overgang van zelfvoorziening in levensmiddelen naar voedselveiligheid in wezen
veronderstelt dat er degelijke landbouwinfrastructuur, voorzieningen voor kredietverlening en ontwik-kelingsprogramma's, een doeltreffend systeem van opvangnetten voor stads- en plattelandsgebiedenvoorhanden zijn, en mogelijkheden om vroegtijdig waarschuwingen te sturen en dringend in te grijpen,
T. overwegende dat de crises in de voedselveiligheid meestal het gevolg zijn van snellere bevolkingstoe-
name en een opeenvolging van rampen zoals conflicten, droogteperioden en overstromingen, die het
vermogen van gezinnen aantasten die vanzelf al arm zijn en tot volkomen haveloosheid van hele leef-
gemeenschappen leiden, wat op zijn beurt grotere politieke en sociale instabiliteit met zich meebrengt,
U. overwegende dat het behoud van vrede en veiligheid en meer internationale samenwerking in de voed-
selvoorziening en de landbouw van groot belang zijn om de economische toestand en de voedselveilig-heid te verbeteren,
V. overwegende dat het een erkend feit is dat de verspreiding van HIV/aids de voedselveiligheid in de
ACS-landen die erdoor getroffen worden, helpt ondermijnen,
Goede en verantwoordelijke bestuurspraktijken voor voedselvoorziening
W. overwegende dat goed bestuur voor de voedselvoorziening de medewerking van een groot aantal
personen en instanties vergt, zowel bij de overheid als in het maatschappelijk middenveld,
X. overwegende dat het een erkend gegeven op plaatselijk, nationaal en internationaal vlak is dat goede
bestuurspraktijken onmisbaar zijn voor het welslagen van initiatieven voor voedselveiligheid,
Y. overwegende dat het waarborgen van de voedselveiligheid voor een groot deel van de volledige inzet
van regering en maatschappelijk middenveld en machtsuitbreiding van alle betrokken personen eninstanties afhangt, vooral de armen en degenen die honger lijden,
Z. overwegende dat voortzetting van de internationale hulpverlening bij de inspanningen die de ACS-
landen leveren voor de ontwikkeling van hun voedings- en landbouwsector op middellange en lange
termijn, levensbelangrijk blijft,
AA. overwegende dat het hoe dan ook van wezenlijk belang is dat de internationale gemeenschap haar
inspanningen voor de ontwikkeling opdrijft om vooral een einde te maken aan armoede, honger enondervoeding en kindersterfte,
AB. overwegende dat voedselhulpoperaties zorgvuldig gepland moeten worden om tegemoet te komen
aan noodtoestanden en op geen enkele manier de doelstelling op lange termijn in gevaar mogenbrengen, namelijk in de belanghebbende landen een aanvaardbare voedselveiligheid waarborgen,
Voedselhulp
AC. overwegende dat voedselhulp op de eerste plaats bedoeld is om levensmiddelen voor menselijk
gebruik te leveren, ofwel als gerichte hulpverlening om bepaalde bevolkingsgroepen te bereiken en tezorgen dat ze in crisissituaties onmiddellijk de nodige levensmiddelen ter beschikking hebben, ofwel
in de vorm van niet gerichte bijstand aan regeringen om de beschikbaarheid van levensmiddelen te
verbeteren, meer in het bijzonder door middel van subsidies voor de aankoop van levensmiddelen,1.4.2005 C 80/25 Publicatieblad van de Europese Unie NL
AD. overwegende dat er constant gestreefd moet worden naar uitbreiding van de mogelijkheden van de
internationale gemeenschap om tegemoet te komen aan noodtoestanden in de voedselvoorziening ende voedselveiligheid in de wereld te verbeteren door middel van gewaarborgde voedselhulp, wat ookde wereldprijzen en de schommelingen in het aanbod mogen zijn,
AE. overwegende dat erop toegezien moet worden dat voedselhulp speciaal dient om de honger en onder-
voeding van de kwetsbaarste bevolkingsgroepen tegen te gaan en dat ze met de ontwikkelingstrate-gieën voor de landbouw van de ACS-landen verenigbaar moet zijn,
AF. overwegende dat er aan degelijke financiering gedacht moet worden om op de juiste manier aan de
voedselbehoeften te kunnen beantwoorden zonder aan de essentiële hulpmiddelen voor de ontwikke-ling op lange termijn te raken die op de oorzaken van de onzekere voedselsituatie gericht is,
AG. overwegende dat voedselhulp als tijdelijk middel te beschouwen is om de voedselveiligheid weer in
evenwicht te brengen na natuurrampen of in geval van nood, en dat er bijgevolg op gelet moet
worden dat haar uitwerking, doeltreffendheid en kwaliteit zo groot mogelijk zijn en eventuele schade-lijke neveneffecten, zoals afhankelijkheidsituaties en verstoring van de plaatselijke markten, zo geringmogelijk blijven,
AH. overwegende dat verrijking van levensmiddelen met oligo-elementen en toevoeging van oligo-
elementen van essentieel belang zijn om tekorten te compenseren, maar dat ze los van de voedselhulpgezien moeten worden, want voedselhulp wordt in de vorm van graan gegeven, terwijl de toevoegingvan voedingssupplementen een industriële bewerking vergt,
AI. overwegende dat voedselhulp - als ze over lange perioden gegeven wordt, slecht gepland is of gegeven
wordt zonder na te gaan of het voedseltekort ernstig genoeg is om ter plaatse echt dringendeproblemen te veroorzaken - schadelijk kan zijn voor de plaatselijke markten, de maatregelen voor hetstimuleren van plaatselijke productie en investeringen kan doorkruisen, en spijtig genoeg ook totgevolg kan hebben dat de verbruikers de voorkeur geven aan levensmiddelen die uit de Verenigde
Staten of Europa ingevoerd zijn in plaats van de plaatselijke basisproducten,
AJ. overwegende dat het van belang is om een onderscheid te maken tussen het optreden van regeringen
en NGO's, dat bestaat in (a) rechtstreekse voedselvoorziening voor arme bevolkingsgroepen, een taakdie ook op een bevredigende manier vervuld wordt door multilaterale agentschappen, (b) subsidies
voor voedselaankopen, en (c) voedselhulp in de vorm van geldbedragen voor de uitvoering van
projecten die geen voedseltransporten met zich meebrengen,
Noodhulp
AK. overwegende dat dringende voedselhulp het mogelijk gemaakt heeft om de omvang van menselijke
catastrofen te verminderen in de ACS-landen die van de hulp afhankelijk of door natuurrampengetroffen zijn,
AL. overwegende dat Lesotho op het ogenblik duidelijk getroffen wordt door ernstige hongersnood als
gevolg van het uitblijven van voldoende regen in drie opeenvolgende jaren sinds 2001, en dat detoestand er nog uitzichtlozer wordt door een HIV/aidspandemie die zich nog in omvang uitbreidt ennu 31 % van de bevolking treft,
AM. overwegende dat het van levensbelang is om de coördinatie en doeltreffendheid van de internationale
noodhulp te verbeteren om snel, gecoördineerd en met aangepaste middelen antwoord te kunnenbieden in noodsituaties, vooral door in de schoot van de internationale gemeenschap de onderlingeverbindingen te verbeteren,
AN. overwegende dat het onontbeerlijk is om de werkwijzen voor snel, doeltreffend en resultaatgericht
optreden op internationaal, regionaal, nationaal en plaatselijk vlak te verbeteren en/of verder uit tebouwen,
Voedingsbeleid
1. benadrukt dat er meer inspanningen geleverd moeten worden om te zorgen dat alle bevolkingsgroepen
van de ACS-landen fysiek en in economisch opzicht genoeg, gezond en voedzaam kunnen eten zodat
ze een gezond en actief leven kunnen leiden;1.4.2005 C 80/26 Publicatieblad van de Europese Unie NL
2. vraagt de internationale gemeenschap om nogmaals de verbintenis aan te gaan om de doelstellingen
van de Wereldtop voor de voedselvoorziening van 2002 in acht te nemen en in overleg ruimereinspanningen te leveren om de toezegging die ze aangegaan is, om honger en ondervoeding uit tebannen, vooral in de ontwikkelingslanden, gestand te doen;
3. drukt op het belang van samenwerking en internationale solidariteit om erop toe te zien dat voedsel
niet gebruikt wordt als politiek en economisch pressiemiddel;
4. benadrukt dat er maatregelen op nationaal en plaatselijk vlak genomen moeten worden om omstandig-
heden te creëren die bevorderlijk zijn voor de landbouw en de productie van voedingsgewassen;
5. vraagt de ontwikkelingslanden en Europese instellingen om de algemene (juridische en technische)
omstandigheden tot stand te proberen te brengen die nodig zijn voor het in acht nemen van de veilig-heidsregels voor levensmiddelen in de ACS-landen, zodat ze enerzijds over betrouwbare levensmid-
delen beschikken en anderzijds afzetmogelijkheden in de Europese Unie krijgen door er levensmid-
delen in te voeren die niet schadelijk zijn voor de gezondheid, hetgeen ook een stevige bijdrage tot destrijd tegen de armoede zou betekenen;
6. vraagt om in de beleidsvoering meer aandacht te schenken aan de rol van de vrouw in de voedingsys-
temen en benadrukt dat de deelname van de vrouwen verzekerd moet zijn in de uitstippeling, uitvoe-ring en opvolging van de nationale voedingstrategieën, -plannen en -projecten;
7. dringt erop aan dat er vormen van beleidsvoering gevolgd worden die streven naar uitroeiing van
armoede en ongelijkheid, betere fysieke en economische beschikbaarheid van voldoende en goede
voeding - in termen van zowel voedingswaarde als hygiëne - voor iedereen en op elk ogenblik, endoelmatig gebruik van de levensmiddelen die voorhanden zijn;
8. vraagt de ontwikkelingslanden om optimale toewijzing en gebruikmaking van openbare en privé
investeringen te stimuleren om het menselijk potentieel, duurzame voedings-, landbouw-, visvangst-
en bosbouwmethoden en de ontwikkeling van het platteland te verbeteren;
9. beklemtoont dat de ontwikkelingslanden de doelstelling van voedselveiligheid en zelfvoorziening, die
voor hun essentieel is, moeten blijven nastreven in plaats van afhankelijk te worden van voedselhulp,
en dat het dan ook van belang is om de oorzaken van onzekerheid in de voedselsituatie te analyseren
en te behandelen;
10. vraagt de Commissie en de ACS-landen om het Protocol van Cartagena over de biologische verschei-
denheid te eerbiedigen en stelt nogmaals dat het principe van de soevereiniteit in voedingskwesties in
acht genomen moet worden: elk land moet het recht hebben om vrij de manier van bevoorrading in
levensmiddelen te kiezen die het wenst, in overeenstemming met zijn nationale of regionale collektievebelangen, zonder de markten van andere landen te verstoren;
11. herhaalt nogmaals zijn standpunt dat octrooien op zaaigoed en genetisch materiaal voor landbouw en
voeding een gevaar betekenen voor duurzame landbouwmethoden en de monopolies van bepaalde
ondernemingen op technologie, zaaigoed, genetisch materiaal en geneesmiddelen verstevigen; steunthet voorstel van de ontwikkelingslanden onder Afrikaanse leiding om de overeenkomst over dehandelsaspecten van intellectuele-eigendomsrechten te wijzigen;
12. vraagt de internationale hulpverleners en de nationale regeringen om hun ontwikkelingsbeleid te
concentreren op het platteland en arme streken en daarbij rekening te houden enerzijds met de natio-nale beleidsvormen, strategieën en programma's zoals ze op het ogenblik bestaan, de strijd tegen dearmoede op het platteland, en duurzame gebruikmaking van de natuurlijke rijkdommen, en anderzijdsmet de brede waaier van organisaties in openbare en privé handen en van het maatschappelijk
middenveld, die op het platteland werkzaam zijn;
13. vraagt de internationale hulpverleners, meer in het bijzonder de Europese Unie, en de nationale rege-
ringen van de ACS-landen om in de ontwikkelingstrategieën voor de ACS-landen de volgendeelementen op te nemen: beschikbaarheid van de productiemiddelen (grond, landbouwgereedschap en
-hulpmiddelen), beschikbaarheid van financiering en informatie, meer en betere styling, en deelname
van de plaatselijke gemeenschappen in de besluitvorming;1.4.2005 C 80/27 Publicatieblad van de Europese Unie NL
Voedselveiligheid
14. vraagt de ontwikkelingslanden om voor een politiek, sociaal en economisch klimaat te zorgen dat
betere omstandigheden voor het uitroeien van de armoede en het behoud van duurzame vrede biedt,
dat uitgaat van volledige en gelijke deelname van man en vrouw, en de beste voorwaarden biedt om
blijvende voedselveiligheid voor iedereen tot stand te brengen;
15. wijst er met nadruk op dat het van belang is om ervoor te zorgen dat de beleidsvoering voor de
voeding, de handel in landbouwproducten en de handel in het algemeen bijdraagt tot voedselveiligheid
voor iedereen aan de hand van een wereldhandelstelsel dat rechtvaardig en op de markt gericht is;
16. erkent dat de kleine eilandstaten in ontwikkeling uit het oogpunt van de voedselveiligheid bijzonder
kwetsbaar zijn en vraagt de internationale gemeenschap, vooral de instellingen van Bretton Woods,
om uitvoering te geven aan de verschillende toezeggingen van het actieplan van Barbados, en meer inhet bijzonder zijn onderdelen voor de voedselveiligheid;
17. vraagt de Commissie om de herziening van het gemeenschappelijk landbouwbeleid zo op te vatten dat
ze de waarborg biedt dat het protectionisme in de landbouw niet hinderlijk is voor de invoer uit de
ontwikkelingslanden, en om de ontwikkelingslanden te helpen voldoen aan de Europese voedings-normen zodat ze tegen de concurrentie opgewassen zijn;
18. vraagt de Europese Unie en de Commissie om erop te letten dat de voorstellen voor de hervorming
van de gemeenschappelijke marktordening voor suiker de waarborg blijven bieden dat de belangheb-bende ACS-landen voldoende inkomsten uit de uitvoer van suiker naar de Europese Unie halen, dievoor hun onmisbaar is, o.a. om hun elementaire behoeften aan levensmiddelen te financieren, hetgeenlevensbelangrijk voor hun voedselveiligheid is;
19. benadrukt dat het ontbreken van infrastructuur een aanzienlijke hindernis voor de voedselveiligheid
vormt en dat de volgende elementen noodzakelijk zijn: een wegennet dat een minimum omvangbereikt, vervoermiddelen, voldoende veilige opslagcapaciteit en toezicht op de verdeling; vraagt deCommissie en de andere internationale donors om in hun strategieën voor voedselveiligheid steunver-
lening voor de uitbouw van infrastructuur op te nemen;
20. neemt akte van de beleidsinspanningen volgens het speciaal programma voedselveiligheid van de
Wereldvoedselorganisatie FAO, dat bedoeld is om steun te verlenen aan de mensen in de ontwikke-lingslanden, vooral de landen met gering inkomen en voedseltekort, om hun voedselveiligheid te
verbeteren door snelle toename van de verbouwing van voedingsgewassen;
21. erkent dat voedselveiligheid noodzakelijkerwijze investeringen op lange termijn in de productiviteit
van de landbouw en initiatieven voor plattelandsontwikkeling veronderstelt, samen met maatregelen
voor gezinnen op het platteland waarvan de voedselvoorziening niet verzekerd is, zodat het van belang
is dat de verschillende landen over degelijke landbouwinfrastructuur, krediet- en ontwikkelingsvoorzie-ningen, en doeltreffende opvangnetten beschikken dankzij specifieke steunverlening uit de begroting,die zowel voor plattelands- als stadsgebieden geldt, naast mogelijkheden om vroegtijdig alarm te slaanen dringend in te grijpen;
22. vraagt de Commissie om in de geest van de Overeenkomst van Cotonou en in het belang van het
beheer van de natuurlijke rijkdommen haar steun te verlenen voor maatregelen in de ACS-landen omde landbouwproductie van niet duurzame op duurzame methoden te laten omschakelen om uitputtingvan de rijkdommen te voorkomen;
23. stelt met ongerustheid vast dat in weerwil van de ongunstige tendensen maar vier ACS-landen van de
ontwikkeling van de landbouw een prioriteit gemaakt hebben in hun nationale strategische docu-menten voor het 9de Europees Ontwikkelingsfonds;
24. vraagt de Commissie en de regeringen van de ACS-landen enerzijds om zo nodig de nationale strategi-
sche documenten te herzien, om de steunverlening voor de landbouwproductieplannen, de nationaleen regionale beleidsvoering voor voedselveiligheid en gebruikmaking van de waterrijkdom en duur-zame ontwikkeling van de visvangst uit te breiden, in uitvoering van artikel 23 van de Overeenkomst
van Cotonou, en anderzijds alles in het werk t stellen om maximaal gebruik te maken van de mogelijk-
heden van het 10de Europees Ontwikkelingsfonds en de resultaten van de cyclus van Doha;1.4.2005 C 80/28 Publicatieblad van de Europese Unie NL
25. vraagt de ontwikkelingslanden om met internationale bijstand hun nationale onderzoeksactiviteiten in
de voedings- en landbouwproblematiek uit te breiden, vooral in de biotechnologie, om verbeterdevariëteiten te produceren en hun productiviteit en voedselvoorziening te verbeteren;
26. erkent dat er veel mensen honger lijden in de eigenlijke betekenis van het woord, maar dat er nog veel
meer mensen zijn die te lijden hebben van tekorten in de opname van micronutriënten, en benadruktdat compensatie van tekorten door verrijking van levensmiddelen met oligo-elementen en toevoeging
van voedingsupplementen los van de voedselhulp gezien moet worden, want voedselhulp wordt in de
regel in de vorm van graan gegeven, terwijl verrijking met voedingsupplementen een industriëlebewerking vergt;
27. erkent ook, aangezien voedselveiligheid geen nationale grenzen kent, dat de regionale samenwerking
uitgebreid moet worden om hongersnoden te voorkomen;
28. vraagt de Commissie en de andere hulpverleners om enerzijds een aanzienlijke uitbreiding van het
openbaar onderzoek in de biotechnologie voor tropische en subtropische basislevensmiddelen te finan-cieren die geschikt zijn voor kleine boeren, en anderzijds ook scholing voor de gebruikmaking van
biotechnologische methoden;
29. vraagt de ontwikkelingslanden om binnen de grenzen van de middelen waar ze over beschikken,
opvangnetten voor welzijn en voedselveiligheid te spannen die tegemoet komen aan de behoeften van
de kwetsbare bevolkingsgroepen in de voedselvoorziening, meer in het bijzonder armen, kinderen,zwangere vrouwen, zogende moeders en gehandicapten of mensen met een zwakke gezondheid;
30. erkent dat de visvangst de voedselveiligheid van de ACS-landen kan helpen verbeteren en vraagt de
Commissie om in het wederzijds voordeel van de Europese Unie en de ontwikkelingslanden delopende visserijovereenkomsten te herzien om het behoud van de visbestanden, hun duurzame ontgin-ning, en een groter aandeel van het plaatselijk verbruik in de totale productie te waarborgen;
31. vraagt de ontwikkelingslanden die over visverwerkende nijverheid beschikken om met internationale
bijstand het onderzoek en zijn toepassing voor voedings- en vangstdoeleinden uit te breiden, en ruimer
gebruik te maken van technische verbeteringen voor het kweken van vis of andere zeedieren om deproductiviteit te verbeteren en de beschikbare levensmiddelen doelmatiger aan te wenden;
32. erkent dat zuiverder water en betere waterbevoorrading onmisbaar zijn om voedselveiligheid te verwe-
zenlijken, want genoeg en zuiver water is van essentieel belang voor de gezondheid van de mens ende irrigatie van de teelten;
Goed bestuur in de voedselvoorziening
33. benadrukt dat het aan de regeringen is om een klimaat te scheppen dat privé- en groepsinitiatieven de
gelegenheid geeft om hun mogelijkheden, middelen en inspanningen, en vooral hun investeringen inte zetten voor een gemeenschappelijke doelstelling: eten voor iedereen;
34. stelt vast dat in de ontwikkelingslanden armoede, honger en ondervoeding bij de voornaamste
oorzaken van de toenemende plattelandsvlucht in de richting van de steden zijn, en benadrukt dat erdaarom nagegaan moet worden welke bevolkingsgroepen het meest van honger en ondervoeding te
lijden hebben, wat de oorzaken zijn, en dat men de maatregelen moet treffen die geboden zijn om de
toestand te verbeteren;
35. benadrukt dat er juridische en andere werkwijzen, naargelang van de behoeften, ingevoerd moeten
worden om de landbouwhervorming vooruit te helpen en eigendomsrechten, toegangsrechten totwaterbronnen en gebruiksrechten te erkennen en te beschermen;
36. vraagt de regeringen van de ontwikkelingslanden om in samenwerking met alle onderdelen van het
maatschappelijk middenveld na te gaan of de voedselvoorziening en de reservevoorraden voor iedereenbeschikbaar zijn en een goede voedingswaarde hebben, met bijzondere aandacht voor streken waar de
voedselvoorziening zeer onzeker is, kwetsbare groepen in de voedselvoorziening, en gebieden waar de
seizoenschommelingen de voedselsituatie sterk beïnvloeden;1.4.2005 C 80/29 Publicatieblad van de Europese Unie NL
37. vraagt de regeringen van de ontwikkelingslanden om erop te letten dat de bevolking van crisis- en
conflictgebieden de humanitaire hulpverlening kan bereiken zodat haar elementaire nood - voeding enandere behoeften - gelenigd kan worden;
Voedselhulp
38. benadrukt dat de voedselveiligheid wereldwijd verbeterd moet worden, vooral door tijdige levering van
voedselhulp aan degenen die erop aangewezen zijn, wat ook de wereldvoedselprijzen en de schomme-lingen in het aanbod zijn;
39. vraagt de internationale hulpverleners, vooral de Europese Unie, en de begunstigde landen, om de
voedselhulpoperaties met alle geboden zorgvuldigheid te plannen - nauwkeurige schatting van de
behoeften, uitvoeringsplan en beëindigingstrategie - om alle schadelijke effecten te voorkomen, zoals
afhankelijkheid van voedselhulp of verstoring van de plaatselijke markten;
40. erkent dat voedselhulp een belangrijk beleidsmiddel is om hongersnood in situaties van hoogste nood
te voorkomen of te verminderen, maar geeft toe dat de hulpverlening - als ze over lange periodenaangehouden wordt, slecht gepland is of gegeven wordt zonder ook maar enigszins na te gaan of hetvoedseltekort zo ernstig is dat het ter plaatse werkelijk nijpende problemen veroorzaakt - schadelijkkan zijn voor de plaatselijke markten, de stimulerende maatregelen voor plaatselijke productie en
investeringen kan doorkruisen, en spijtig genoeg tot gevolg kan hebben dat de verbruikers de voorkeur
geven aan levensmiddelen die ingevoerd worden uit de Verenigde Staten en Europa boven de plaatse-lijke basisproducten;
41. ziet in dat voedselhulp in noodsituaties onbetwistbaar een onvervangbare functie te vervullen heeft
omdat ze mensenlevens kan redden en de voedselschaarste in acute crisistoestanden na een conflict ofnatuurramp binnen bepaalde perken kan houden, en benadrukt dat de voedselhulp in dergelijkegevallen geëvalueerd moet worden op haar uitwerking op de heropleving van de plaatselijke economie
die de last van conflicten en natuurrampen heeft moeten dragen;
42. beschouwt de voedselhulp voor de ontwikkeling als een middel om de armoede te bestrijden, algemeen
lager onderwijs te helpen invoeren en de voedselsituatie en gezondheid van de kwetsbare bevolking inde ontwikkelingslanden te verbeteren, maar onderlijnt dat de hulpverlening vergezeld moet gaan vaneen duidelijke strategie om op middellange termijn over te gaan op andere vormen van hulpverleningdie de voedselveiligheid verbeteren en de afhankelijkheid van voedselhulp verminderen;
43. begrijpt welke functie de voeding kan vervullen in de strijd tegen HIV/aids, en vooral de bijdrage van
het wereldvoedselprogramma van Unicef, de Wereldvoedselorganisatie FAO en andere organisaties, tot
de voedselveiligheid en de strijd tegen HIV/aids door middel van hun voedselhulpprogramma's in de
ACS-landen die door de gesel getroffen worden;
44. vraagt de nationale regeringen en internationale hulpverleners, vooral de Europese Unie, om na te
denken over de mogelijke rol van voedselbevoorradingen om onderwijs- en gezondheidsprogramma'sdoeltreffender te maken en de mogelijkheid van dergelijke bevoorradingen daarom in hun onderwijs-en gezondheidsprogramma's op te nemen, zodat die programma's niet meer de weerslag van deschommelingen in de voedselhulp uit het buitenland ondervinden;
45. erkent dat financiële steun over het algemeen het efficiëntste middel blijkt om de betalingsbalans te
ondersteunen of budgettaire bijstand voor de ontwikkeling of voedselveiligheid te verlenen;
46. erkent dat aankopen op de plaatselijke en regionale markten over het algemeen doeltreffender zijn en
benadrukt dat bij voedselhulpoperaties elke vorm van verstoring van de plaatselijke markten in iedergeval te vermijden is;
47. vraagt de internationale hulpverleners, en vooral de Europese Unie, om ongebonden voedselhulp te
verlenen, de enige vorm die zo groot mogelijke doelmatigheid van de aankopen en leveringen kanwaarborgen, zodat ze de begunstigde partijen meer voordeel oplevert;
48. wijst erop dat de voedselhulp in het ruimer kader van de bijstand in voedingszaken geprogrammeerd
en begeleid moet worden om de gevolgen van de honger met een volledige reeks bijstandsmaatregelen
in voedingsproblemen te verlichten, die op nationaal vlak ontworpen en uitgevoerd worden, met inter-
nationale bijstand;1.4.2005 C 80/30 Publicatieblad van de Europese Unie NL
49. stelt met nadruk dat voedselhulp met omzichtigheid aangewend moet worden en dat men de gulden
middenweg moet vinden tussen van de ene kant de noodzaak om hulp te bieden in geval van nood,en van de andere kant het gevaar om afhankelijkheid te veroorzaken en de markt te verstoren, en deplaatselijke en regionale producenten en de handel en economie ter plaatse te schaden;
50. vraagt om voedselhulp te verlenen met inachtneming van doelmatige uitvoeringsregels die elke
verplaatsing van het handelsverkeer kunnen voorkomen en de afzet van landbouwoverschotten van de
hulpverlenende landen beperken, in overeenstemming met de doelstellingen die vastgelegd zijn in het
zogenaamd „juli-pakket” van het besluit van de algemene raad van de Wereldhandelsorganisatie overhet arbeidsprogramma van Doha;
51. vraagt de Commissie en de andere hulpverleners om de aankopen voor voedselhulp in ontwikkelings-
landen te verrichten, die zich bij voorkeur zo dicht mogelijk bij de getroffen gebieden bevinden, vooralom de staatshuishoudingen van de ontwikkelingslanden te ondersteunen en de vervoer- en milieube-
schermingskosten laag te houden, maar ook om de prijzen ter plaatse te beheersen;
52. vraagt de begunstigde landen om de politieke en materiële factoren uit de weg te ruimen die verhin-
deren dat de voedselhulp alle streken bereikt waar ze nodig is en te voorkomen dat er dergelijkehindernissen ontstaan;
Noodhulp
53. vraagt de Commissie om de regeringen van de ACS-landen bijstand en steun te verlenen in hun
pogingen om natuurrampen en crisistoestanden van menselijke makelij te voorkomen en erop voorbe-reid te zijn;
54. vraagt de Commissie en de andere internationale hulpverleners om aanvullende noodhulp te verlenen
aan Lesotho en de andere landen van zuidelijk Afrika, zoals Swaziland, die getroffen worden door
droogte en aids, om de alsmaar zorgwekkender toestand van de kwetsbare delen van de plaatselijke
bevolking te verlichten;
55. vraagt de ACS-landen en de Commissie om te onderzoeken of het van nut kan zijn om op strategische
punten permanente groepen hulpverleners te stationeren die in geval van crisis snel kunnen optreden;
56. vraagt de regeringen om met geëigende middelen en in overleg met de medewerkers uit het maat-
schappelijk middenveld degelijk toezicht te proberen te houden op de dringende hulpoperaties en zichbij de uitvoering van noodhulpoperaties te verzekeren van de medewerking van de plaatselijkegemeenschappen, overheden en instellingen en de hulpverbanden en -structuren die spontaan
ontstaan;
57. wijst er met nadruk op dat het leven van de burgerbevolking in conflictperioden beschermd moet
worden, ook het leven van de hulpverleners, en dat in noodsituaties de beschikbaarheid van levensmid-delen gewaarborgd moet zijn, vooral voor gezinnen waarvan het gezinshoofd een vrouw is; vraagt omspeciale aandacht te schenken aan de moeilijke voedselsituatie van vluchtelingen en ontheemdentijdens en in de onmiddellijke nasleep van conflictperioden;
58. vraagt zijn covoorzitters om deze resolutie te laten toekomen aan de ACS-EU-Raad van Ministers, de
Commissie en de secretarissen-generaal van de Verenigde Naties en de Afrikaanse Unie.1.4.2005 C 80/31 Publicatieblad van de Europese Unie NL
RESOLUTIE (1)
over de toestand in Darfoer
De Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU,
— in vergadering bijeen van 22 tot 25 november 2004 in Den Haag,
— gezien het gemeenschappelijk communiqué van 3 juli 2004 van de Soedanese regering en de Verenigde
Naties,
— gezien het actieplan voor Darfoer, dat de Verenigde Naties en de Soedanese regering op 5 augustus
2004 afgesloten hebben,
— gezien het besluit van 21 oktober 2004 van de vredes- en veiligheidsraad van de Afrikaanse Unie over
de uitbreiding van de delegatie van de Afrikaanse Unie in Soedan,
— gezien het verslag van november 2004 van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en de VN-
resoluties 1564 en 1574 van resp. 18 en 19 september 2004,
— gezien de hervatting van de onderhandelingen op 7 oktober 2004 in het kader van het vredesproces
onder toezicht van de intergouvernementele ontwikkelingsautoriteit (IGAD) en de ondertekening van
de gemeenschappelijke intentieverklaring van de Soedanese regering en de beweging/volksleger voor debevrijding van Soedan op 19 november 2004 in Nairobi (Kenia), die de beide partijen verbindt om dedefinitieve vredesovereenkomst vóór het einde van 2004 te ondertekenen,
— gezien de overeenkomst is tussen de Soedanese regering en de internationale organisaties voor migra-
ties, over de vrijwillige terugkeer van de ontheemden die op 21 augustus 2004 in Chartoem onderte-kend,
A. overwegende dat Darfoer en andere streken van Soedan te lijden hebben van onderontwikkeling en
economische en politieke marginalisering,
B. overwegende dat er in februari 2003 in Darfoer een opstand onder leiding van de Soedanese bevrij-
dingsbeweging en de Beweging voor recht en gelijkheid uitgebroken is,
C. ten zeerste verontrust door de groeiende onveiligheid en het toenemend geweld, de catastrofale
toestand uit humanitair oogpunt, de aanhoudende schendingen van de rechten van de mens en
herhaalde overtredingen van het staakt-het-vuren in Darfoer, en daarbij nogmaals overwegende dat alle
partijen gehouden zijn om zich aan de resoluties van de Veiligheidsraad te houden,
D. overwegende dat in weerwil van de ondertekening van een staakt-het-vuren op 8 april 2004 de
berichten over moorden op burgers door milities en opstandelingen, en over seksueel misbruik engeweld tegen vrouwen en kinderen, blijven aanhouden,
E. met een oproep tot alle partijen dat ze hun verplichting nakomen om een einde te maken aan alle
gewelddaden, gezien de schendingen van de rechten van de mens en de inbreuken op het internatio-
naal humanitair recht, waar ze haar afkeuring over uitspreekt, en met nadruk overwegende dat dedaders van dergelijke misdaden zonder uitstel voor de rechter gebracht moeten worden,
F. nogmaals overwegende dat alle partijen, ook de Soedanese regering, volledig aan hun verplichtingen
volgens de resoluties 1556 (2004) en 1564 (2004) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Natiesmoeten voldoen, en nadrukkelijk overwegende dat het vertrouwen van de kwetsbare bevolkings-
groepen opnieuw gewekt en gewonnen moet worden en dat het veiligheidsklimaat in Darfoer grondig
moet verbeteren,
G. overwegende dat alle partijen de rechten van de mens en het internationaal humanitair recht moeten
eerbiedigen, maar ook dat het op de eerste plaats aan de Soedanese regering is om haar bevolking ophaar grondgebied te beschermen en de orde te handhaven met inachtneming van de rechten van demens,
H. nadrukkelijk overwegende dat de definitieve regeling van de crisis in Darfoer de vrije en volkomen
veilige terugkeer van alle ontheemden en vluchtelingen naar hun oorspronkelijke woonplaatsenmoeten inhouden, met inachtneming van het memorandum van overeenstemming tussen de Soeda-nese regering en de Internationale Organisatie voor migratie, dat op 21 augustus 2004 ondertekend is,1.4.2005 C 80/32 Publicatieblad van de Europese Unie NL
(1) Aangenomen door de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU op 25 november 2004 in Den Haag (Nederland).
I. overwegende dat de Afrikaanse Unie haar opbouwende medewerking is blijven verlenen om een defi-
nitieve oplossing voor het probleem-Darfoer te zoeken en vredeswaarnemers naar het gebied gestuurdheeft,
J. overwegende dat er volgens het wereldvoedselprogramma elke maand meerdere duizenden personen
omkomen door ondervoeding, vooral vrouwen en kinderen,
K. met genoegen overwegende dat de Soedanese regering een aantal maatregelen getroffen heeft om de
administratieve hindernissen voor de humanitaire hulpverlening op te ruimen zodat de toegang tot
Darfoer vrij is voor een groter aantal medewerkers van humanitaire hulporganisaties en internationale
niet-gouvernementele organisaties die toezicht op de rechten van de mens uitoefenen; desondanksnadrukkelijk overwegende dat alle partijen nog inspanningen moeten leveren om te zorgen dat heel debevolking van Darfoer, ook de groepen die zich buiten de kampen ophouden, ongehinderd de huma-nitaire hulpverlening kunnen bereiken,
L. met de indringende vraag aan de Soedanese regering en de rebellengroepen om de humanitaire hulp-
verlening te vergemakkelijken door de leveringen en de medewerkers van humanitaire organisatiesongehinderde doorgang te verlenen, ook voor het vervoer over land, en zo nodig het luchtvervoer,aan de grenzen van Soedan met Tsjaad en Libië,
M. overwegende dat de rechten van de mens in Darfoer geschonden worden, o.a. door bombardementen
op burgers, en dat er geen einde gekomen is aan de vernieling van kampen voor ontheemden,
N. overwegende dat de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties zich zorgen maakt over de gevolgen van
de toestand in Soedan voor de internationale vrede en veiligheid en de regionale stabiliteit,
1. verheugt zich over het feit dat er op 19 november 2004 in Nairobi een gemeenschappelijke intentie-
verklaring van de Soedanese regering en de beweging/volksleger voor de bevrijding van Soedan onder-
tekend is, dat zich ertoe verbindt om vóór het einde van het jaar een algemene vredesovereenkomst af
te sluiten, die het als een belangrijke stap op de weg naar vrede in het zuiden van Soedan beschouwten die ook vrede in Darfoer kan helpen brengen;
2. zegt zijn steun toe aan het initiatief van de Veiligheidsraad om van de troepen van regering en opstan-
delingen en alle andere gewapende groepen te eisen dat ze op staande voet een einde maken aan alle
aanvallen en geweldpleging, met inbegrip van de ontvoeringen, zich onthouden van gedwongen vesti-ging van burgers buiten hun oorspronkelijke woonplaatsen, hun medewerking verlenen voor interna-tionale humanitaire hulpverlening en toezicht, erop toezien dat hun leden het internationaal humani-tair recht eerbiedigen, de veiligheid van de humanitaire hulpverleners verzekeren en zich in alle
opzichten aan de verbintenis houden die ze aangegaan zijn, om de humanitaire organisaties en hun
personeel vrije doorgang te geven, in overeenstemming met resolutie 1502 (2003) van 26 augustus2003 over de toegang van humanitaire hulpverleners tot noodlijdende bevolkingsgroepen, en deprotocollen van Abuja van 9 november 2004;
3. vraagt alle Soedanese partijen om al het nodige te doen om onmiddellijk aandacht te schenken aan de
schendingen van het staakt-het-vuren die door de toezichtscommissie gesignaleerd worden en om deverantwoordelijken ter verantwoording te roepen voor hun daden;
4. onderschrijft de oproep van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties aan de Soedanese regering dat
ze een einde maakt aan het klimaat van rechteloosheid dat in Darfoer heerst door alle verantwoorde-
lijken voor de talrijke schendingen van de rechten van de mens en overtredingen van het internatio-naal humanitair recht aan te wijzen en over te leveren aan het gerecht, ook leden van de volksverdedi-gingskrachten en de Janjaweed-milities, en dringt erop aan dat de Soedanese regering alle nodige maat-regelen treft om alle geweld en wreedheden te laten ophouden;
5. zegt zijn steun toe aan het initiatief van de Veiligheidsraad om te eisen dat de Soedanese regering de
delegatie van de Afrikaanse Unie verifieerbare bewijsstukken overhandigt - meer in het bijzonder denamen van Janjaweed-militieleden die hun wapens ingeleverd hebben en degenen die gearresteerd zijnwegens schendingen van de rechten van de mens en overtredingen van het internationaal humanitair
recht - waaruit blijkt dat ze zich voegt naar de eisen van resolutie 1556 (2004) en de verplichtingen
die ze aangegaan is in de staakt-het-vuren-overeenkomst van 8 april 2004 in Ndjamena;1.4.2005 C 80/33 Publicatieblad van de Europese Unie NL
6. verheugt zich over de oprichting van de internationale onderzoekscommissie door de secretaris-gene-
raal van de Verenigde Naties, die belast is met onderzoek naar de berichten over schendingen van hetinternationaal humanitair recht en de internationale overeenkomsten over de rechten van de mens,door alle partijen in Darfoer, en die eveneens moet vaststellen of er sprake van volkerenmoord is ende daders van de overtredingen moet aanwijzen om er zeker van te zijn dat ze zich voor hun optreden
moeten verantwoorden; vraagt alle partijen om de commissie hun volledige medewerking te verlenen
en vraagt bovendien de secretaris-generaal van de Verenigde Naties om in overleg met de hogecommissaris voor de rechten van de mens de nodige maatregelen te treffen om het aantal waarnemersvoor de mensenrechten in Darfoer uit te breiden;
7. vraagt de regering van Soedan met aandrang om alles in het werk te stellen om voor de terugkeer van
de vluchtelingen en ontheemden te zorgen, op vrijwillige basis en in alle veiligheid, volgens de over-eenkomsten die ze afgesloten heeft met de Internationale Organizatie voor migraties;
8. stelt met nadruk dat het van belang is dat er vooruitgang komt in de vredesgesprekken van Abuja
tussen de Soedanese regering, het Soedanees bevrijdingsleger en de beweging voor recht en gelijkheidom de crisis in Darfoer op te lossen; dringt erop aan dat alle partijen in de vredesgesprekken van
Abuja te goeder trouw onderhandelen om snel tot een vergelijk te komen; verheugt zich over de
ondertekening van het humanitair protocol en het veiligheidsprotocol op 9 november 2004, spoort departijen aan om ze met spoed toe te passen en hoopt dat er binnenkort een beginselverklaring vooreen politiek vergelijk ondertekend wordt;
9. vraagt alle landen van de regio om al het mogelijke te doen om actieve steun te verlenen voor de volle-
dige en onverwijlde uitvoering van een algemene vredesovereenkomst;
10. onderlijnt dat een algemene vredesovereenkomst in heel Soedan een duurzame en stabiele vrede zal
helpen vestigen en de crisis in Darfoer helpt oplossen, en drukt erop dat er een nationale benaderinggevolgd moet worden die alle belanghebbenden, ook de vrouwen, bij de verzoening en de versterkingvan de vrede betrekt;
11. verleent zijn krachtige steun aan de besluiten van de Afrikaanse Unie om haar delegatie in Soedan op
3320 personen te brengen en haar mandaat uit te breiden met de opdrachten van paragraaf 6 van hetcommuniqué van 20 oktober 2004 van de Vredes- en veiligheidsraad van de Afrikaanse Unie; vraagt
de lidstaten van de Europese Unie en de ACS-landen met aandrang om het materiaal, de logistieke en
financiële middelen en andere hulpmiddelen te leveren die nodig zijn en spoort de Soedanese regeringen alle opstandelingengroepen in Darfoer aan om de Afrikaanse Unie hun volledige medewerking teverlenen;
12. vraagt de Verenigde Naties en de Afrikaanse Unie om hun plannen beter te coördineren om overtre-
dingen van het staakt-het-vuren te voorkomen, met inbegrip van troepenbewegingen;
13. verbindt zich ertoe om van zodra er een algemeen vredesakkoord tot stand komt, hulp te bieden aan
de Soedanese bevolking bij de opbouw van een vreedzaam, verenigd en welvarend land, op voor-waarde dat de partijen al hun toezeggingen gestand doen, vooral degene die ze aangegaan zijn inAbuja in Nigeria en Ndjamena in Tsjaad;
14. vraagt met aandrang aan de gezamenlijke evaluatiegroep ter plaatse van de Verenigde Naties, de
Wereldbank en de partijen in het conflict, in samenwerking met andere bi- en multilaterale hulpverle-ners, om zich te blijven inspannen voor spoedige hulpverlening bij de opbouw en economische
ontwikkeling van Soedan, ook openbare ontwikkelingshulp, eventueel in de vorm van schuldverlich-
ting en toegang tot de markten, zodra er een algemene vredesovereenkomst ondertekend is en er eenbegin gemaakt is met haar uitvoering;
15. benadrukt dat er spoedig middelen van de Europese Unie vrijgemaakt moeten worden voor de huma-
nitaire hulpverlening en de werking van de Afrikaanse Unie;
16. vraagt de lidstaten van de Europese Unie om dringend grootmoedige en doorlopende bijdragen ter
beschikking te stellen voor de humanitaire hulp die momenteel in Soedan en Tsjaad verleend wordt;1.4.2005 C 80/34 Publicatieblad van de Europese Unie NL
17. neemt akte van het besluit van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties om andere maatregelen te
overwegen, zoals die van artikel 41 van het Handvest van de Verenigde Naties: „De Veiligheidsraad kan
besluiten welke maatregelen waaraan geen wapengeweld te pas komt, dienen te worden genomen om zijnbesluiten ten uitvoer te brengen en kan de leden van de Verenigde Naties oproepen om deze maatregelen toe tepassen. Deze kunnen omvatten het volledig of gedeeltelijk verbreken van de economische betrekkingen, alsmede
van de spoor-, zee-, lucht-, post-, telegraaf- en radioverbindingen en van andere verbindingen, en het afbreken
van diplomatieke betrekkingen” , maar wijst erop dat die maatregelen de bevolking niet nog meer mogen
laten lijden;
18. vraagt alle partijen en de internationale gemeenschap om op staande voet de nodige maatregelen te
treffen om een einde te maken aan de wilde toename van het aantal wapens in de omgeving vanDarfoer, dat door conflicten geteisterd wordt;
19. besluit om een onderzoeksdelegatie naar Soedan te sturen met opdracht om de toestand te evalueren
en er verslag over uit te brengen aan het bureau;
20. verzoekt zijn covoorzitters deze resolutie te doen toekomen aan de ACS-EU-Raad, de Commissie, de
regering van Soedan, de Afrikaanse Unie, de Intergouvernementele Ontwikkelingsautoriteit (IGAD), deregeringen van de Verenigde Staten, Libië, Egypte en China, en de secretaris-generaal van de VerenigdeNaties.1.4.2005 C 80/35 Publicatieblad van de Europese Unie NL
RESOLUTIE (1)
over de schade door de wervelstormen in het Caraibisch gebied
De Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU,
— in vergadering bijeen van 22 tot 25 november 2004 in Den Haag,
— gezien de wereldconferentie van de Verenigde Naties over de duurzame ontwikkeling van de kleine
eilandstaten in ontwikkeling, van 25 april tot 6 mei 1994 op Barbados, en het actieplan van Barbados,
— onder verwijzing naar zijn resolutie over de schade van de wervelstormen in de Stille Oceaan, de Indi-
sche Oceaan en de Caribische Zee en de noodzaak om snel op te treden bij natuurrampen, aangenomenop 19 februari 2004 in Addis Abeba (
2),
— gezien het Protocol van Kyoto over klimaatverandering,— gezien de partnerschapsovereenkomst ACS-EG die op 23 juni 2000 ondertekend is in Cotonu (Benin),
A. diep getroffen door de gevolgen van de reeks uitzonderlijk krachtige wervelstormen - aanzienlijk
verlies aan mensenlevens en catastrofale inwerking op de sociaal-economische infrastructuur - in delanden van het Caribisch gebied, meer in het bijzonder de Bahama's, Barbados, Cuba, de DominicaanseRepubliek, Grenada, Haiïi, Jamaica, Saint Lucia, Saint Vincent en de Grenadines, en Trinidad en
Tobago,
B. gezien de bijzonder zorgwekkende toestand op Grenada, waar 90 % van de infrastructuur vernield en
de landbouw volledig verwoest is, en op Haïti, waar de ramp bijna 3 000 mensenlevens geëist heeft,
C. overwegende dat de rampen spijtig genoeg bewijzen hoe gegrond de resolutie is die ze in Addis Abeba
aangenomen heeft, waarmee ze benadrukt dat de verwoestende kracht van natuurrampen toeneemt,
D. overwegende dat de kwetsbare eilanden onder de ACS-landen en hun buurlanden te lijden hebben van
de gevolgen van een klimaatverandering die aan de opwarming van de planeet te wijten is en dat dekrachtige stormen en de stijgende zeespiegel een bedreiging voor de veiligheid van mens en goed en
zelfs het voortbestaan van sommige eilanden vormen,
E. opnieuw overwegende dat de kleine eilandstaten geconfronteerd worden met de negatieve gevolgen
van de klimaatverandering: krachtige stormen en stijging van de zeespiegel bijvoorbeeld, die zelfs het
voortbestaan van sommige kleine eilanden in gevaar brengen,
F. overwegende dat de stijging van de zeespiegel negatieve gevolgen heeft voor de beschikbaarheid en
kwaliteit van zoet water, landbouw en woonplaatsen voor de mens,
G. overwegende dat de schade die achtergelaten is door de orkaan Ivan en de tropische storm Jeanne,
duidelijk aantoont dat de ramp weliswaar een natuurlijke oorsprong heeft, maar dat hetzelfde niet
gezegd kan worden van de omvang van de schade aan bouwwerken die ordeloos opgetrokken zijn engebrekkige alarm- en evacuatieprocedures,
H. in de overtuiging dat meer aandacht voor het voorkomen van natuurlijke gevaren bij het opstellen en
uitvoeren van ontwikkelingstrategieën het bereiken van de eerste en voornaamste doelstelling - duur-zame ontwikkeling - sterk bevordert,
I. overwegende dat er voor de heropbouw meerdere miljarden euro nodig zijn,J. overwegende dat de Verenigde Naties een oproep voor 30 miljoen dollar aan internationale noodhulp
gedaan hebben,
K. gezien de oproep tot heropbouw vanwege de staatshoofden en regeringsleiders van de CARICOM,1.4.2005 C 80/36 Publicatieblad van de Europese Unie NL
(1) Aangenomen door de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU op 25 november 2004 in Den Haag (Nederland).
(2) PB C 120 van 30.4.2004.
L. opnieuw met nadruk overwegende dat de staatshuishoudingen van de eilandstaten in ontwikkeling
bijzonder kwetsbaar zijn en op elk ogenblik verwoest kunnen worden door natuurrampen, die zichhoe langer hoe meer voordoen,
1. betuigt haar deelneming en al haar medeleven met de volkeren en regeringen van de getroffen landen
en de familie van de slachtoffers;
2. vestigt de aandacht van de Europese Unie en de internationale gemeenschap op de bijzonder veront-
rustende toestand op Grenada, waar de nationale economie en alle activiteiten volledig verlamd zijn en
dringend behoefte aan financiële, materiële en menselijke hulpverlening is voor het herstel op langetermijn en de heropbouw van het land;
3. betuigt haar erkentelijkheid aan de regio's van de Caraiben en de Stille Oceaan, de Europese unie en de
andere partners en organisaties in de ontwikkeling voor de inspanningen die ze in de getroffen landenal geleverd hebben;
4. vraagt de Europese Unie om te zorgen dat de nodige financiële middelen voor de heropbouw van de
verwoeste landen spoedig vrijgemaakt worden, vooral voor Grenada, Jamaica, Haïti en de Domini-
caanse Republiek;
5. vraagt de Europese Unie en de internationale gemeenschap om zo spoedig mogelijk procedures in te
stellen om snel en doeltreffend op te treden zodat er naast de humanitaire noodhulp degelijke maatre-gelen getroffen worden om de gevolgen van natuurrampen te voorzien en tot het minimum tebeperken en vooral de sociaal-economische infrastructuur snel weer op te bouwen;
6. zegt zijn steun toe voor de instelling van een ACS-EU-beleidsmiddel „natuurrampen” en vraagt de
Europese Unie om naar aanleiding van de lopende herziening van de Overeenkomst van Cotonou,
artikel 2, lid 7, letter a) van bijlage II bij de overeenkomst over de middelen voor de investeringsfacili-
teit uit te breiden tot de ACS-staten die door land ingesloten zijn en de eilandstaten, om de levensbe-langrijke investeringen in de heropbouw na natuurrampen en het herstel van het productieapparaat enhun staatshuishoudingen te financieren, naast hun duurzame ontwikkeling, met inachtneming van despecifieke gegevenheden voor hun ontwikkeling en hun speciale ontwikkelings- en handelsbehoeften;
7. vraagt de internationale gemeenschap, en meer in het bijzonder de instellingen van Bretton Woods en
de Europese unie, om te erkennen dat de klassieke methode om kleine eilandstaten in ontwikkeling
enkel te beoordelen naar het BBP per inwoner, aan herziening toe is, zodat er voor ontwikkelingshulp,
opschorting van schuldverplichtingen en handelspreferenties, en vooral ook een eventuele speciale engedifferentieerde behandeling bij de Wereldhandelsorganisatie, rekening gehouden wordt met hunbijzonder grote kwetsbaarheid;
8. vraagt de Commissie, de Raad van Ministers en de lidstaten van de Europese Unie en de ACS-landen
om in samenwerking met de andere ontwikkelingspartners alle nodige maatregelen te treffen om de
ontwikkelingsprojecten en -programma's een degelijk antwoord te laten bieden op de kwetsbaarheid
van de eilandstaten in ontwikkeling;
9. vraagt de internationale gemeenschap, en vooral de gemeenschap van hulpverleners (instellingen en
landen), met aandrang om akte te nemen van de aanstaande internationale bijeenkomst van deVerenigde Naties „Barbados +10” van 10 tot 14 januari 2005 op Mauritius;
10. vraagt alle landen om hun verplichtingen na te komen door het Protocol van Kyoto over klimaatveran-
dering te ratificeren en uit te voeren, en vraagt de Europese Unie en heel de internationale gemeen-schap om hun steun te verlenen voor de programma's voor capaciteituitbreiding die bedoeld zijn om
de rampzalige uitwerkingen van de klimaatverandering op de ACS-landen en -regio's in toom te
houden;
11. meent dat de stijging van de zeespiegel een bedreiging voor het overleven van de kleine eilandstaten
kan vormen omdat ze gepaard gaat met een sterke toename van het aantal tropenstormen, ontrege-lingen van hun beperkte bevoorrading in drinkwater, en terugloop van de biologische verscheidenheidmet gevolgen voor de rijkdommen van de zee;
12. verzoekt zijn covoorzitters deze resolutie te doen toekomen aan de ACS-EU-Raad, de Commissie, de
secretaris-generaal van de Verenigde Naties, het Internationaal Monetair Fonds, de Wereldbank en de
Wereldhandelsorganisatie.1.4.2005 C 80/37 Publicatieblad van de Europese Unie NL
BIJLAGE IV
WIJZIGING VAN HET REGLEMENT VAN ORDE
Artikel 11
Officiële talenArtikel 11
Officiële talen
1. De officiële talen van de Vergadering zijn: Deens,
Duits, Engels, Fins, Frans, Grieks, Italiaans, Nederlands,
Portugees, Spaans en Zweeds.1. De officiële talen van de Vergadering zijn: Deens,
Duits, Engels, Ests, Fins, Frans, Grieks, Hongaars,
Italiaans, Lets, Litouws, Maltees, Nederlands, Pools,
Portugees, Sloveens, Slowaaks, Spaans, Tsjechisch en
Zweeds.
2. De door de Vergadering aangenomen besluiten
worden in de officiële talen gepubliceerd. De voorberei-
dende documenten en werkdocumenten worden in ten
minste het Engels en het Frans gepubliceerd.2. De door de Vergadering aangenomen besluiten
worden in de officiële talen gepubliceerd. De voorberei-
dende documenten en werkdocumenten worden in ten
minste het Engels en het Frans gepubliceerd.
3. Het Bureau kan het aantal talen vaststellen waarin
voor vertolking zal worden gezorgd in het geval van
bijeenkomsten van de Vergadering buiten de gebruikelijke
vergaderplaatsen van het Europees Parlement.3. Het Bureau kan het aantal talen vaststellen waarin
voor vertolking zal worden gezorgd in het geval van
bijeenkomsten van de Vergadering buiten de gebruikelijke
vergaderplaatsen van het Europees Parlement.1.4.2005 C 80/38 Publicatieblad van de Europese Unie NL