BIJLAGE

VOORWAARDEN VOOR DE UITOEFENING VAN DE VISSERIJ IN DE VISSERIJZONE VAN KAAPVERDIË DOOR VAARTUIGEN VAN DE UNIE

HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

1. Aanwijzing van de bevoegde autoriteit

Voor de toepassing van deze bijlage wordt, tenzij anders is bepaald, met elke verwijzing naar de Unie of naar Kaapverdië als bevoegde autoriteit, het volgende bedoeld:

a) voor de Unie: de Europese Commissie, in voorkomend geval via de delegatie van de Unie op Kaapverdië;

b) voor Kaapverdië: het voor visserij bevoegde ministerie.

2. Visserijzone

De coördinaten van de EEZ van Kaapverdië zijn opgenomen in aanhangsel 1. De vaartuigen van de Unie mogen hun visserijactiviteiten uitoefenen buiten de grenzen die voor elke categorie in aanhangsel 2 zijn vastgesteld, en de Kaapverdische vissers behouden de exclusiviteit van de visserij in de wateren tussen de kust en die grenzen.

Bij de afgifte van de vismachtiging stelt Kaapverdië de reders in kennis van de grenzen van de voor scheepvaart en visserij verboden gebieden. Ook de Unie wordt op de hoogte gebracht.

3. Aanwijzing van een plaatselijke agent

Vaartuigen van de Unie die voornemens zijn vangsten in een haven van Kaapverdië aan te landen of over te laden, kunnen worden vertegenwoordigd door een op Kaapverdië verblijvende agent.

4. Bankrekening

Kaapverdië stelt de Unie vóór de inwerkingtreding van dit protocol in kennis van de gegevens van de bankrekening(en) waarop de financiële bedragen die in het kader van de overeenkomst ten laste komen van de vaartuigen van de Unie, moeten worden overgemaakt. De aan de bankoverschrijvingen verbonden kosten zijn voor rekening van de reders.

HOOFDSTUK II

VISMACHTIGINGEN

Deel 1

Toepasselijke procedures

1. Voorwaarden voor het verkrijgen van een vismachtiging – in aanmerking komende vaartuigen

De in artikel 6 van de overeenkomst bedoelde vismachtigingen worden, op voorwaarde dat het vaartuig is ingeschreven in het register van vissersvaartuigen van de Unie, afgegeven overeenkomstig Verordening (EU) 2017/2403 van het Europees Parlement en de Raad (1) inzake het duurzame beheer van externe vissersvloten. Alle eerdere verplichtingen van de reder, de kapitein of het vaartuig zelf uit hoofde van visserijactiviteiten in Kaapverdië in het kader van de overeenkomst worden nagekomen voorafgaand aan dergelijke afgifte.

2. Aanvraag van een vismachtiging

Voor elk vaartuig dat in het kader van de overeenkomst wenst te vissen, dient de Unie, door middel van het formulier in aanhangsel 3, bij Kaapverdië een vismachtigingsaanvraag in, ten minste 15 werkdagen vóór het begin van de aangevraagde geldigheidsduur. De aanvraag moet getypt zijn of leesbaar geschreven in hoofdletters.

In de vismachtigingsaanvraag moeten de doelsoorten duidelijk zijn aangegeven.

Als het om een eerste vismachtigingsaanvraag in het kader van het huidige protocol gaat of wanneer het betrokken vaartuig een technische wijziging heeft ondergaan, moet de aanvraag vergezeld gaan van het bewijs van betaling van het forfaitaire visrecht voor de geldigheidsduur van de aangevraagde vismachtiging en van de in hoofdstuk IX vermelde forfaitaire bijdrage voor waarnemers; voorts moet de aanvraag het volgende bevatten:

a) in voorkomend geval de naam en het adres van de plaatselijke agent van het vaartuig;

b) een recente kleurenfoto van het vaartuig (zijaanzicht) van minstens 15 × 10 cm;

c) elk ander in het kader van de overeenkomst vereist document.

Voor vaartuigen waarvan de technische kenmerken niet zijn gewijzigd, gaat de aanvraag tot vernieuwing van een vismachtiging in het kader van het huidige protocol uitsluitend vergezeld van het bewijs van betaling van het visrecht en van de forfaitaire bijdrage in de kosten voor de waarnemer.

3. Afgifte van de vismachtiging

Kaapverdië doet de vismachtiging voor tonijn en de daarmee geassocieerde soorten ("atum e afins") en de andere soorten waarop in het kader van dit protocol mag worden gevist, aan de Unie toekomen binnen 15 werkdagen na ontvangst van het volledige aanvraagdossier.

Wordt een vismachtiging tijdens de geldigheidsduur van dit protocol vernieuwd, dan moet de nieuwe vismachtiging een duidelijke verwijzing naar de oorspronkelijke bevatten.

De Unie zendt de vismachtiging door naar de reder of de agent. Wanneer de kantoren van de Unie gesloten zijn, kan Kaapverdië de vismachtiging rechtstreeks aan de reder of zijn agent toezenden, met kopie aan de Unie.

4. Lijst van vaartuigen die mogen vissen

Onmiddellijk na de afgifte van de vismachtiging stelt Kaapverdië voor elke categorie vaartuigen de definitieve lijst van vaartuigen op die in de visserijzone van Kaapverdië mogen vissen. Deze lijst wordt onmiddellijk aan de nationale autoriteit voor visserijcontrole en aan de Unie meegedeeld.

5. Geldigheidsduur van de vismachtiging

De geldigheidsduur van de vismachtigingen bedraagt één jaar en kan worden verlengd.

Voor de bepaling van het begin van de geldigheidsduur wordt onder "jaarperiode" verstaan:

a) in het eerste toepassingsjaar van dit protocol, de periode tussen de datum van inwerkingtreding ervan en 31 december van hetzelfde jaar;

b) vervolgens elk volledig kalenderjaar;

c) in het laatste toepassingsjaar van dit protocol, de periode tussen 1 januari en de datum waarop dit protocol afloopt.

6. Aan boord houden van de vismachtiging

Onmiddellijk wordt een kopie van de vismachtiging elektronisch doorgegeven aan de Unie en aan de reder of zijn plaatselijke agent. Die aan boord gehouden kopie is geldig gedurende een periode van maximaal 60 kalenderdagen na de datum van afgifte van de vismachtiging. Na die periode moet de originele vismachtiging aan boord worden gehouden.

7. Overdracht van de vismachtiging

De vismachtiging wordt voor een bepaald vaartuig opgesteld en is niet overdraagbaar. Wanneer evenwel wordt geconstateerd dat er sprake is van overmacht, zoals verlies of langdurige immobilisatie van een vaartuig vanwege ernstige technische averij, wordt de vismachtiging op verzoek van de Unie vervangen door een nieuwe machtiging die wordt afgegeven op naam van een ander vaartuig dat gelijkt op het te vervangen vaartuig.

In geval van overdracht wordt de te vervangen vismachtiging door de reder of zijn agent aan Kaapverdië teruggegeven en stelt Kaapverdië zo spoedig mogelijk de vervangingsmachtiging op. De vervangingsmachtiging wordt zo spoedig mogelijk aan de reder of zijn agent afgegeven, op het ogenblik waarop de te vervangen machtiging wordt ingeleverd. De vervangingsmachtiging gaat in op de dag dat de te vervangen machtiging is teruggegeven.

Kaapverdië werkt de lijst van tot visserij gemachtigde vaartuigen zo spoedig mogelijk bij. De nieuwe lijst wordt onmiddellijk aan de nationale autoriteit voor visserijcontrole en aan de Unie meegedeeld.

8. Ondersteuningsvaartuigen

Op verzoek van de Unie en na onderzoek door de bevoegde autoriteiten machtigt Kaapverdië de vissersvaartuigen van de Unie die over een vismachtiging beschikken, om zich te laten bijstaan door ondersteuningsvaartuigen.

De ondersteuningsvaartuigen mogen niet voor de visvangst zijn uitgerust. Bijtanken en overladen van vangsten worden niet als ondersteuning beschouwd.

De in dit hoofdstuk bedoelde procedure voor toezending van de vismachtigingsaanvragen geldt ook voor de ondersteuningsvaartuigen, voor zover deze procedure op deze vaartuigen van toepassing is. Kaapverdië stelt de lijst van gemachtigde ondersteuningsvaartuigen op en deelt deze onverwijld mee aan de Unie.

Deze vaartuigen betalen een jaarlijks recht van 3 500 EUR.

Deel 2

Visrechten en voorschotten

1. Het door de reders te betalen visrecht wordt vastgesteld op 70 EUR per ton gevangen vis.

2. De vismachtigingen worden afgegeven na betaling van de volgende geanticipeerde forfaitaire visrechten aan de bevoegde Kaapverdische autoriteiten:

a) voor de vaartuigen voor de tonijnvisserij met de zegen: 6 510 EUR per jaar overeenkomend met een hoeveelheid van 93 ton per vaartuig;

b) voor de vaartuigen voor de visserij met de hengel: 1 400 EUR per jaar overeenkomend met een hoeveelheid van 20 ton per vaartuig;

c) voor de vaartuigen voor de visserij met de drijvende beug: 3 850 EUR per jaar overeenkomend met een hoeveelheid van 55 ton per vaartuig.

3. Het geanticipeerde forfaitaire visrecht omvat alle nationale en lokale belastingen, met uitzondering van de havengelden, de rechten voor overlading en de kosten van geleverde diensten. Voor het eerste en het laatste jaar worden het geanticipeerde forfaitaire visrecht en het equivalent ervan in tonnage per vaartuig berekend pro rata temporis, op basis van het aantal maanden waarvoor de vismachtiging geldt.

4. Op basis van de vangstaangiften van de vaartuigen stelt de Unie voor elk vaartuig een eindafrekening vast van de rechten die het vaartuig verschuldigd is voor het visseizoen van het vorige kalenderjaar. De Unie doet deze eindafrekening vóór 30 april van het lopende jaar via de lidstaten aan Kaapverdië en de reder toekomen. Kaapverdië kan de eindafrekening op basis van bewijsstukken betwisten binnen 30 dagen vanaf de ontvangst ervan. Bij verschil van mening plegen de partijen overleg in de gemengde commissie. Indien Kaapverdië binnen 30 dagen geen bezwaar aantekent, wordt de eindafrekening geacht te zijn goedgekeurd.

5. Valt de eindafrekening hoger uit dan het voor het verkrijgen van de vismachtiging betaalde geanticipeerde forfaitaire visrecht, dan maakt de reder het saldo binnen 45 dagen over aan Kaapverdië, behalve wanneer hij daartegen bezwaar maakt. Is het bedrag van de eindafrekening evenwel kleiner dan het geanticipeerde forfaitaire visrecht, dan wordt het verschil niet aan de reder terugbetaald.

HOOFDSTUK III

TECHNISCHE INSTANDHOUDINGSMAATREGELEN

In aanhangsel 2 worden per visserijtak de voor de visserijzone, het vistuig en de bijvangsten geldende technische maatregelen voor vaartuigen met een vismachtiging vastgesteld.

De vaartuigen nemen alle aanbevelingen van de ICCAT in acht. Overeenkomstig deze aanbevelingen streven de partijen ernaar de incidentele vangsten van schildpadden, zeevogels en andere niet-doelsoorten te verminderen. De vaartuigen van de Unie zorgen ervoor dat deze incidentele vangsten worden vrijgelaten om die soorten een zo groot mogelijke overlevingskans te bieden.

HOOFDSTUK IV

VANGSTAANGIFTEN

1. De kapitein van een vaartuig van de Unie dat in het kader van de overeenkomst vist, houdt een visserijlogboek bij dat in overeenstemming is met de toepasselijke resoluties en aanbevelingen van de ICCAT. De kapitein is verantwoordelijk voor de juistheid van de gegevens die in het elektronische visserijlogboek zijn vermeld.

2. Elk vaartuig van de Unie dat beschikt over een krachtens dit protocol afgegeven vismachtiging, is uitgerust met een elektronisch systeem ("ERS" – "electronic reporting system") dat de gegevens over de visserijactiviteit van het vaartuig ("ERS-gegevens") kan registreren en doorsturen.

3. Een vaartuig met een krachtens dit protocol afgegeven machtiging dat niet met een ERS is uitgerust, of waarvan het ERS niet werkt, mag de visserijzone van Kaapverdië niet binnenvaren om daar visserijactiviteiten te verrichten.

4. De vangsten worden meegedeeld zoals bepaald in aanhangsel 5.

5. Het vaartuig stuurt de ERS-gegevens naar zijn vlaggenstaat, die ze automatisch ter beschikking van Kaapverdië stelt. De vlaggenstaat zorgt voor de ontvangst en de registratie in een elektronische gegevensbank waarin die gegevens gedurende ten minste 36 maanden op beveiligde wijze kunnen worden bewaard.

6. De vlaggenstaat en Kaapverdië zien erop toe dat zij zijn uitgerust met de nodige hardware en software voor de automatische transmissie van de ERS-gegevens.

7. Voor de transmissie van de ERS-gegevens wordt gebruikgemaakt van de door de Europese Commissie beheerde elektronische communicatiemiddelen voor de uitwisseling in gestandaardiseerde vorm van visserijgegevens.

8. Bij niet-naleving van de bepalingen inzake de vangstaangifte kan Kaapverdië de vismachtiging van het betrokken vaartuig schorsen totdat de ontbrekende vangstaangifte is doorgestuurd, en de reder de sanctie opleggen waarin de geldende nationale wetgeving voorziet. In geval van recidive kan Kaapverdië de vernieuwing van de vismachtiging weigeren. Kaapverdië stelt de Unie onverwijld in kennis van elke sanctie die in dit verband wordt toegepast.

9. De vlaggenstaat en Kaapverdië wijzen elk een ERS-correspondent aan die fungeert als contactpunt voor aangelegenheden in verband met de uitvoering van dit protocol. De vlaggenstaat en Kaapverdië stellen elkaar in kennis van de contactgegevens van hun ERS-correspondent en werken deze informatie zo nodig onmiddellijk bij.

HOOFDSTUK V

AANLANDINGEN EN OVERLADINGEN

1. Kennisgeving

De kapitein van een vaartuig van de Unie die vangsten in een haven van Kaapverdië wil aanlanden of in een visserijzone van Kaapverdië gedane vangsten wil overladen, stelt Kaapverdië ten minste 24 uur vóór de aanlanding of overlading in kennis van:

a) de naam van het vissersvaartuig waaruit wordt aangeland of overgeladen;

b) de haven van aanlanding of overlading;

c) de verwachte datum en het verwachte tijdstip van aanlanding of overlading;

d) de hoeveelheid (uitgedrukt in kilogram levend gewicht of, in voorkomend geval, in aantal exemplaren) van elke aan te landen of over te laden soort (aangeduid met de FAO-drielettercode);

e) in geval van overlading, de naam van het ontvangende vaartuig;

f) het gezondheidscertificaat van het ontvangende vaartuig.

De overlading moet plaatsvinden in de wateren van een daartoe gemachtigde haven van Kaapverdië. Overlading op zee is verboden.

Wordt aan deze voorwaarden niet voldaan, dan worden de daartoe in de wetgeving van Kaapverdië vastgestelde sancties toegepast.

2. Aanmoediging tot het aanlanden

De partijen werken samen om bij te dragen aan de ontwikkeling van de visserijsector van Kaapverdië en om de economische en sociale voordelen van de overeenkomst te versterken, in het bijzonder dankzij de toename van de aanlandingen van vaartuigen van de Unie en de valorisatie van visserijproducten.

De reders die op tonijn vissen, doen een inspanning om een deel van hun in de wateren van Kaapverdië bovengehaalde vangsten aan te landen. De aangelande vangsten kunnen aan lokale bedrijven worden verkocht tegen een tussen de marktdeelnemers onderhandelde prijs.

De gemengde commissie zal regelmatig, na overleg met de betrokken actoren, nagaan hoever het staat met de uitvoering van de strategie om de aangelande hoeveelheden te vergroten en in hoeverre de haveninfrastructuur en de infrastructuur voor de verwerking werkelijk operationeel zijn.

HOOFDSTUK VI

CONTROLE EN INSPECTIE

1. Binnenvaren en verlaten van de visserijzone

Telkens wanneer een vaartuig van de Unie met een vismachtiging de visserijzone van Kaapverdië binnenvaart of verlaat, moet dit drie uur van tevoren aan Kaapverdië worden gemeld.

Bij de melding van het binnenvaren of verlaten van de visserijzone deelt het vaartuig met name de volgende gegevens mee:

a) verwachte datum, verwacht tijdstip en verwachte plaats van binnenvaren of verlaten van de zone;

b) de aan boord gehouden hoeveelheid van elke soort (aangeduid met de FAO-drielettercode), uitgedrukt in kilogram levend gewicht of, in voorkomend geval, in aantal exemplaren;

c) de aanbiedingsvorm van de producten.

2. Vaartuigpositieberichten – VMS

Elk vaartuig van de Unie dat in het kader van dit protocol mag vissen, is uitgerust met een satellietvolgsysteem voor vaartuigen (Vessel Monitoring System – VMS) dat beantwoordt aan de specificaties van aanhangsel 4.

Het is verboden het satellietcommunicatiesysteem voor permanente lokalisering dat voor datatransmissie aan boord van het vaartuig is geplaatst, te verplaatsen, los te koppelen, te vernietigen, te beschadigen of onklaar te maken of om bewust de door dit systeem verzonden of geregistreerde gegevens te manipuleren, te verdraaien of te vervalsen.

De kennisgeving gebeurt bij voorkeur via het ERS/VMS of wanneer dat niet goed werkt, per e-mail, fax of radio. Kaapverdië stelt de betrokken vaartuigen en de Unie onverwijld in kennis van elke wijziging van het e-mailadres, het oproepnummer of de radiofrequentie.

Tijdens hun aanwezigheid in de visserijzone van Kaapverdië moeten de vaartuigen van de Unie die over een vismachtiging beschikken, zijn uitgerust met een VMS dat hun positie automatisch en permanent (om het uur) meedeelt aan het visserijcontrolecentrum (VCC) van hun vlaggenstaat.

Elk positiebericht moet:

(a) de identificatiegegevens van het vaartuig bevatten;

(b) de meest recente geografische positie van het vaartuig (lengtegraad, breedtegraad) bevatten, met een foutenmarge van minder dan 500 meter en een betrouwbaarheidsinterval van 99 %;

(c) de datum en het tijdstip van de registratie van de positie bevatten;

(d) de snelheid en de vaarrichting van het vaartuig bevatten;

(e) en geconfigureerd zijn volgens het formaat in aanhangsel 4.

Een vaartuig dat in de visserijzone van Kaapverdië bij het vissen wordt waargenomen zonder dat het zijn aanwezigheid vooraf heeft gemeld, wordt beschouwd als een vaartuig in overtreding.

3. Inspectie

De vaartuigen van de Unie met een vismachtiging worden in de visserijzone van Kaapverdië of in de haven gecontroleerd door vaartuigen en inspecteurs van Kaapverdië die duidelijk herkenbaar zijn als voor visserijcontrole aangewezen vaartuigen en inspecteurs.

Voordat de inspecteurs van Kaapverdië aan boord gaan, stellen zij het vaartuig van de Unie in kennis van hun besluit om een inspectie uit te voeren. De inspectie wordt door maximaal twee inspecteurs uitgevoerd, die hun identiteit en kwalificatie als inspecteur moeten aantonen alvorens met de inspectie te beginnen.

De inspecteurs van Kaapverdië blijven niet langer aan boord van het vaartuig van de Unie dan nodig is om de met de inspectie verband houdende taken te verrichten. Zij voeren de inspectie zo uit dat deze zo weinig mogelijk gevolgen heeft voor het vaartuig, de visserijactiviteit en de lading.

Kaapverdië kan de Unie toestaan om als waarnemer deel te nemen aan de inspectie op zee.

De kapitein van het vaartuig van de Unie vergemakkelijkt het aan boord gaan en de werkzaamheden van de inspecteurs van Kaapverdië.

Aan het eind van elke inspectie stellen de inspecteurs van Kaapverdië een inspectieverslag op. De kapitein van het vaartuig van de Unie mag opmerkingen toevoegen aan het inspectieverslag. Het inspectieverslag wordt ondertekend door de inspecteur die het opstelt, en door de kapitein van het vaartuig van de Unie.

De inspecteurs van Kaapverdië overhandigen een kopie van het inspectieverslag aan de kapitein van het vaartuig van de Unie alvorens het vaartuig te verlaten. Kaapverdië doet de Unie binnen acht dagen na de inspectie een kopie van het inspectieverslag toekomen.

HOOFDSTUK VII

INBREUKEN

1. Behandeling van inbreuken

Iedere inbreuk door een vaartuig van de Unie dat beschikt over een vismachtiging krachtens deze bijlage, moet worden vermeld in een inspectieverslag.

De ondertekening van het inspectieverslag door de kapitein laat het recht van verweer van de reder tegen de betrokken inbreuk onverlet.

2. Aanhouding van een vaartuig – informatievergadering

Wanneer de geldende wetgeving van Kaapverdië daarin voorziet voor de betrokken inbreuk, kan elk vaartuig van de Unie dat een inbreuk begaat, worden verplicht zijn visserijactiviteit te beëindigen en, wanneer het vaartuig zich op zee bevindt, zich naar een haven van Kaapverdië te begeven.

Kaapverdië stelt de Unie uiterlijk binnen één werkdag in kennis van iedere aanhouding van een vaartuig van de Unie met een vismachtiging. Deze kennisgeving gaat vergezeld van de elementen die de aanhouding motiveren.

Alvorens tegen het vaartuig, de kapitein, de bemanning of de lading maatregelen te nemen, met uitzondering van maatregelen voor het veiligstellen van de bewijsstukken, belegt Kaapverdië op verzoek van de Unie binnen één werkdag na de kennisgeving van de aanhouding van het vaartuig een informatiebijeenkomst om de feiten die hebben geleid tot de aanhouding van het vaartuig, toe te lichten en eventuele verdere maatregelen uiteen te zetten. Aan deze informatievergadering kan een vertegenwoordiger van de vlaggenstaat van het vaartuig deelnemen.

3. Vervolging van de inbreuk – schikkingsprocedure

Kaapverdië stelt de op de inbreuk toe te passen sanctie vast overeenkomstig de geldende nationale wetgeving.

Wanneer de afhandeling van de inbreuk een gerechtelijke procedure impliceert, wordt, voordat deze wordt ingeleid en voor zover de inbreuk geen strafbaar feit inhoudt, een schikkingsprocedure tussen Kaapverdië en de Unie ingeleid om de aard en de hoogte van de sanctie te bepalen. Aan deze schikkingsprocedure kan een vertegenwoordiger van de vlaggenstaat van het vaartuig deelnemen. De schikkingsprocedure wordt uiterlijk drie dagen na de kennisgeving van de aanhouding van het vaartuig afgesloten.

4. Gerechtelijke procedure – bankgarantie

Indien geen minnelijke schikking tot stand komt en de inbreuk aan de bevoegde gerechtelijke instantie wordt voorgelegd, stelt de reder van het vaartuig dat de inbreuk heeft gepleegd, een bankgarantie bij een door Kaapverdië opgegeven bank ter hoogte van een door Kaapverdië vast te stellen bedrag dat de kosten van de aanhouding van het vaartuig, de geschatte boetesom en de eventuele compenserende vergoedingen dekt. De bankgarantie wordt niet vrijgegeven voordat de gerechtelijke procedure is voltooid.

De bankgarantie wordt onmiddellijk na de uitspraak van het vonnis vrijgegeven en aan de reder terugbetaald:

a) in haar geheel, wanneer geen sanctie wordt opgelegd;

b) ten bedrage van het saldo, wanneer de boetesom lager uitvalt dan de bankgarantie.

Kaapverdië stelt de Unie binnen acht dagen na de uitspraak in kennis van de uitkomst van de gerechtelijke procedure.

5. Vrijgave van het vaartuig en de bemanning

Het vaartuig en de bemanning mogen de haven verlaten zodra de uit de schikkingsprocedure voortvloeiende sanctie is vereffend of zodra de bankgarantie is gesteld.

HOOFDSTUK VIII

AANMONSTERING VAN ZEELIEDEN

1. Aantal aan te monsteren zeelieden

Tijdens hun visseizoen in de visserijzone van Kaapverdië hebben de vaartuigen van de Unie minstens het volgende aantal Kaapverdische zeelieden aan boord:

a) de vloot van de vaartuigen voor de tonijnvisserij met de zegen heeft minstens zes zeelieden aan boord;

b) de vloot van de vaartuigen voor de tonijnvisserij met de hengel heeft minstens twee zeelieden aan boord;

c) de vloot van de vaartuigen voor de visserij met de drijvende beug heeft minstens vijf zeelieden aan boord.

De reders van de vaartuigen van de Unie doen al het mogelijke om nog meer Kaapverdische zeelieden aan te monsteren.

2. Vrije keuze van zeelieden

Kaapverdië houdt een lijst bij van Kaapverdische zeelieden die gekwalificeerd zijn om op de vaartuigen van de Unie te worden aangemonsterd.

De reder, of zijn agent, kiest uit deze lijst de aan te monsteren Kaapverdische zeelieden en stelt Kaapverdië in kennis van hun inschrijving op de bemanningslijst.

3. Contracten van de zeelieden

Het arbeidscontract van de Kaapverdische zeelieden wordt opgesteld door de reder of zijn agent en de zeeman, die zich kan laten vertegenwoordigen door zijn vakvereniging. Het wordt gewaarmerkt door de maritieme autoriteit van Kaapverdië. Het bevat met name de datum en de haven van aanmonstering.

Het contract garandeert de zeelieden de aansluiting bij de socialezekerheidsregeling die in Kaapverdië op hen van toepassing is. Het omvat ook een overlijdens-, ziekte- en ongevallenverzekering.

De ondertekenende partijen krijgen een kopie van het contract.

De in de verklaring van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) neergelegde fundamentele rechten op het werk zijn van toepassing op Kaapverdische zeelieden. Het gaat daarbij met name om de vrijheid van vereniging, de effectieve erkenning van het recht op collectieve onderhandeling en de bestrijding van discriminatie op het gebied van werk en beroep.

4. Loon van de zeelieden

Het loon van de Kaapverdische zeelieden komt ten laste van de reder. Het wordt vastgesteld vóór de afgifte van de vismachtiging, in onderling overleg tussen de reder of zijn agent en Kaapverdië.

Het loon mag niet minder bedragen dan dat van de bemanning van de nationale vaartuigen en mag evenmin onder de normen van de IAO liggen.

5. Verplichtingen van de zeeman

De zeeman moet zich daags vóór de in zijn contract vermelde datum van aanmonstering melden bij de kapitein van het aangewezen vaartuig. De kapitein deelt de zeeman de voor de aanmonstering vastgestelde datum en tijd mee. Als de zeeman afhaakt of zich niet op de voor de aanmonstering vastgestelde datum en tijd meldt, wordt zijn contract als vervallen beschouwd en wordt de reder automatisch ontheven van zijn plicht die zeeman aan te monsteren. In dat geval wordt de reder geen financiële sanctie of compenserende betaling opgelegd.

6. Niet-aanmonstering van zeelieden

Reders van vaartuigen die geen Kaapverdische zeelieden aanmonsteren, betalen vóór 30 september van het lopende jaar voor elke zeeman onder het in punt 1 vastgestelde aantal, een forfaitair bedrag van 20 EUR per dag dat hun vaartuigen aanwezig zijn in de visserijzone van Kaapverdië.

HOOFDSTUK IX

WAARNEMERS

1. Waarneming van visserijactiviteiten

Zolang er nog geen systeem van regionale waarnemers opgezet is, nemen de vaartuigen die in het kader van de overeenkomst in de visserijzone van Kaapverdië mogen vissen, in plaats van regionale waarnemers, waarnemers aan boord die door Kaapverdië zijn aangewezen overeenkomstig de in dit hoofdstuk uiteengezette regels.

De visserijactiviteiten van vaartuigen met een vismachtiging vallen onder een waarnemersregeling in het kader van de overeenkomst.

Deze waarnemersregeling is in overeenstemming met de aanbevelingen van de ICCAT.

2. Aangewezen vaartuigen en waarnemers

Uiterlijk 15 dagen vóór de datum waarop de waarnemer aan boord zou moeten gaan, wijst Kaapverdië de vaartuigen van de Unie aan die een waarnemer aan boord moeten nemen, evenals de waarnemer die aan dit vaartuig wordt toegewezen.

Op het ogenblik van de afgifte van de vismachtiging stelt Kaapverdië de Unie en de reder of zijn agent in kennis van de aangewezen vaartuigen en waarnemers, alsook van de tijd die de waarnemer aan boord van elk vaartuig zal doorbrengen. Kaapverdië stelt de Unie en de reder of zijn agent onverwijld in kennis van iedere wijziging in de aangewezen vaartuigen en waarnemers.

Kaapverdië streeft ernaar geen waarnemers aan te wijzen voor vaartuigen die reeds een waarnemer aan boord hebben of die voor het betrokken visseizoen in het kader van hun activiteiten in andere visserijzones dan die van Kaapverdië reeds formeel verplicht zijn een waarnemer aan boord te nemen.

De waarnemers blijven niet langer aan boord van het vaartuig dan nodig is om hun taken te verrichten.

3. Forfaitaire financiële bijdrage

Wanneer het visrecht moet worden betaald, maakt de reder voor elk vaartuig een forfaitair bedrag van 200 EUR per jaar over aan Kaapverdië.

4. Loon van de waarnemer

Het loon en de sociale bijdragen voor de waarnemer zijn voor rekening van Kaapverdië.

5. Voorwaarden voor het aan boord nemen van de waarnemer

De voorwaarden voor het aan boord nemen van de waarnemer, met name de duur van zijn aanwezigheid aan boord, worden in onderling overleg tussen de reder of zijn agent en Kaapverdië vastgesteld.

De waarnemer wordt aan boord als een officier behandeld. Voor zijn verblijf aan boord wordt evenwel rekening gehouden met de technische indeling van het vaartuig.

Kost en logies van de waarnemer aan boord van het vaartuig zijn voor rekening van de reder.

De kapitein neemt binnen de grenzen van zijn bevoegdheid de nodige maatregelen om de fysieke veiligheid en het algemene welzijn van de waarnemer te waarborgen.

De waarnemer krijgt alle faciliteiten die nodig zijn voor de uitoefening van zijn taken. Hij heeft toegang tot de communicatiemiddelen, de documenten die verband houden met de visserijactiviteiten van het vaartuig, met name het visserijlogboek en het navigatieboek, en tot de delen van het vaartuig die rechtstreeks verband houden met de uitoefening van zijn taken.

6. Verplichtingen van de waarnemer

Gedurende zijn volledige verblijf aan boord:

a) zorgt de waarnemer ervoor dat hij de visserijactiviteiten noch onderbreekt, noch hindert;

b) gaat de waarnemer zorgvuldig om met de goederen en de installaties aan boord;

c) bewaart de waarnemer geheimhouding over alle aan het vaartuig toebehorende documenten.

7. Inscheping en ontscheping van de waarnemer

De waarnemer wordt in een door de reder gekozen haven aan boord genomen.

De reder of zijn vertegenwoordiger stelt Kaapverdië 10 dagen vóór het aan boord nemen van de waarnemer in kennis van de datum, het tijdstip en de haven van inscheping. Indien de waarnemer in een ander land aan boord gaat, zijn de reiskosten tot de haven van inscheping voor rekening van de reder.

Als de waarnemer zich niet binnen 12 uur na de vastgestelde datum en tijd meldt, wordt de reder automatisch ontheven van zijn plicht die waarnemer aan boord te nemen. Het vaartuig mag de haven verlaten en zijn visserijactiviteiten aanvatten.

Wanneer de waarnemer niet in een haven van Kaapverdië van boord gaat, zorgt de reder er, op zijn kosten, voor dat de waarnemer zo spoedig mogelijk naar Kaapverdië kan terugkeren.

8. Taken van de waarnemer

De waarnemer verricht de volgende taken:

a) hij observeert de visserijactiviteiten van het vaartuig;

b) hij verifieert de positie van het vaartuig tijdens de visserijactiviteiten;

c) hij verricht een bemonstering voor biologische doeleinden in het kader van een wetenschappelijk programma;

d) hij noteert welk vistuig wordt gebruikt;

e) hij verifieert de in het logboek opgenomen gegevens over de in de visserijzone van Kaapverdië gedane vangsten;

f) hij verifieert de percentages bijvangsten en raamt de hoeveelheid teruggooi;

g) in de periode waarin het vaartuig actief is in de visserijzone van Kaapverdië, deelt hij zijn waarnemingen ten minste eenmaal per week per radio, fax of e-mail mee en geeft hij daarbij ook de aan boord aanwezige hoeveelheden hoofd- en bijvangst op.

9. Verslag van de waarnemer

Alvorens het vaartuig te verlaten, legt de waarnemer de kapitein van het vaartuig een verslag van zijn waarnemingen voor. De kapitein van het vaartuig mag opmerkingen toevoegen aan het verslag van de waarnemer. Het verslag wordt ondertekend door de waarnemer en de kapitein. De kapitein ontvangt een kopie van het verslag van de waarnemer.

De waarnemer zendt zijn verslag toe aan Kaapverdië, dat binnen acht dagen na het van boord gaan van de waarnemer een kopie doet toekomen aan de Unie.

(1) Verordening (EU) 2017/2403 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2017 inzake het duurzame beheer van externe vissersvloten, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 10006/2008 van de Raad (PB EU L 347 van 28.12.2017, blz. 81).