NL Publicatieblad van de Europese Unie L 315/3

PROTOCOL

tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie waarin is voorzien bij de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek Mauritanië voor een periode van vier jaar

Artikel 1

Geldigheidsduur en vangstmogelijkheden

1. De op grond van de artikelen 5 en 6 van de overeenkomst verleende vangstmogelijkheden worden met ingang van de datum van voorlopige toepassing van het protocol voor een periode van vier (4) jaar overeenkomstig de technische notities in bijlage 1 bij dit protocol vastgesteld in de bij dit protocol gevoegde tabel.f

2. Buitenlandse vloten krijgen toegang tot de visbestanden in de Mauritaanse visserijzones voor zover een in artikel 62 van het Zeerechtverdrag van de Verenigde Naties (1) bedoeld overschot voorhanden is en rekening is gehouden met de exploitatiecapaciteit van de nationale vloot van Mauritanië.

3. Overeenkomstig de wetgeving van Mauritanië stelt de nationale overheid van Mauritanië de doelstellingen op het gebied van duurzame ontwikkeling en duurzaam beheer, alsmede de totale toegestane vangsten voor elke visserijtak vast met inachtneming van het advies van de instantie die in Mauritanië belast is met oceaanonderzoek en met het advies van de bevoegde regionale organisaties voor visserijbeheer.

4. Bij dit protocol krijgen de vloten van de Europese Unie in de Mauritaanse visserijzone gegarandeerd prioritaire toegang tot de beschikbare overschotten. De in bijlage 1 bij het protocol vastgestelde vangstmogelijkheden die aan de vloten van de Europese Unie worden toegewezen, worden op de beschikbare overschotten in mindering gebracht voordat de vangstmogelijkheden in de Mauritaanse visserijzone die aan andere buitenlandse vloten worden toegewezen, op deze overschotten worden afgeboekt.

5. Alle buitenlandse industriële vloten die in vergelijkbare technische omstandigheden als de vloten van de Europese Unie actief zijn in de Mauritaanse visserijzones, moeten zich houden aan alle voor elke visserijtak in bijlage 1 bij dit protocol vastgestelde voorwaarden voor de afgifte van vismachtigingen, meer bepaald op het gebied van technische maatregelen voor instandhouding, ontwikkeling en beheer van de betrokken bestanden alsmede financiële bepalingen, visrechten, publieke financiële tegenprestaties en andere daarin begrepen rechten.

6. Mauritanië verbindt zich ertoe elke openbare of particuliere overeenkomst waarbij aan buitenlandse vaartuigen toegang wordt verleend tot zijn EEZ, openbaar te maken, met inbegrip van:

— de staten of andere entiteiten die aan de overeenkomst deelnemen;

— de periode of perioden waarop de overeenkomst betrekking heeft;

— het aantal vaartuigen en de toegestane soorten vistuig;

— de soorten of bestanden waarop mag worden gevist, alsmede alle eventuele vangstbeperkingen;

— de voorgeschreven maatregelen op het vlak van aangifte, follow-up, controle en bewaking;

— een kopie van de schriftelijke overeenkomst.

7. Voor de toepassing van de leden 4 en 5 verstrekt Mauritanië de Europese Unie jaarlijks een gedetailleerd verslag over het aantal vismachtigingen dat per visserijcategorie is afgegeven aan vaartuigen die de vlag van een ander derde land voeren, de overeenkomstige toegestane vangstvolumes, de werkelijke vangsten en de financiële en technische voorwaarden voor de toegang van die vaartuigen tot de Mauritaanse visserijzone. Dat verslag wordt door de gemengde commissie onderzocht en kan ter beschikking van het in artikel 4 bedoelde gezamenlijke, onafhankelijke wetenschappelijke comité worden gesteld.

8. Op grond van artikel 6 van de overeenkomst mogen vaartuigen die de vlag van een lidstaat van de Europese Unie voeren, in de Mauritaanse visserijzone alleen visserijactiviteiten uitoefenen indien daarvoor in het kader van dit protocol en overeenkomstig bijlage 1 bij dit protocol een vismachtiging is afgegeven.

9. Beide partijen leven de aanbevelingen en resoluties van de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT) na en plegen voorafgaand aan de jaarvergaderingen van die organisatie onderling overleg.

Artikel 2

Financiële tegenprestatie voor de toegang

1. De in artikel 7 van de overeenkomst bedoelde jaarlijkse financiële tegenprestatie voor de toegang van vaartuigen van de Europese Unie tot de Mauritaanse visserijzone bedraagt vijfenvijftig (55) miljoen EUR. Dit lid is van toepassing onverminderd de artikelen 5 tot en met 10 en 16 van dit protocol.

2. De in lid 1 bedoelde financiële tegenprestatie van de Europese Unie voor de toegang van vaartuigen van de Europese Unie tot de Mauritaanse visserijzone wordt voor het eerste jaar uiterlijk drie (3) maanden na de voorlopige toepassing van het protocol betaald en voor de volgende jaren uiterlijk op de datum waarop de voorlopige toepassing van het protocol verjaart. Vaartuigen van de Europese Unie mogen slechts visserijactiviteiten beginnen uit te oefenen in de Mauritaanse visserijzone vanaf de voorlopige toepassing van het protocol.

3. De totale toegestane vangsten (categorieën 1, 2, 3, 6, 7 en 8) en de referentietonnages (categorieën 4 en 5) zijn vastgesteld in de technische notities in bijlage 1 bij dit protocol. Zij gelden voor een kalenderjaar, d.w.z. van 1 januari tot en met 31 december van het betreffende jaar. Wanneer de eerste en de laatste periode waarin het protocol van toepassing is, niet overeenkomen met een kalenderjaar, worden de totale toegestane vangsten pro rata temporis vastgesteld, waarbij per visserijcategorie rekening wordt gehouden met de tendensen op het vlak van spreiding van de vangsten in de loop van het jaar.

4. Behoudens de categorieën 4 en 5 (referentietonnages) en de specifieke bepalingen die van toepassing zijn op de totale toegestane vangsten van categorie 6, mogen de totale vangsten door de vaartuigen van de Europese Unie in de Mauritaanse visserijzone de totale toegestane vangsten niet overschrijden. Indien die hoeveelheden toch worden overschreden, zullen de voorschriften inzake de verlaging van quota volgens de geldende regelgeving van de Europese Unie worden toegepast.

5. Met het oog op een adequaat beheer van de bovenvermelde totale toegestane vangsten oefenen Mauritanië en de Europese Unie overeenkomstig lid 3 gezamenlijk toezicht uit op de activiteiten van de Unievissersvaartuigen in de Mauritaanse visserijzone. In het kader van dat toezicht waarschuwen Mauritanië en de Europese Unie elkaar zodra de Unievissersvaartuigen die aanwezig zijn in de Mauritaanse visserijzone, een vangstniveau bereiken van 80 % van de totale toegestane vangsten voor de overeenkomstige visserijcategorie. De Europese Unie brengt de lidstaten daarvan op de hoogte.

6. Zodra de vangsten een niveau bereiken van 80 % van de overeenkomstige totale toegestane vangsten, controleren Mauritanië en de Europese Unie maandelijks de vangsten van de Unievissersvaartuigen. Deze controle vindt dagelijks plaats zodra het elektronisch systeem voor de melding van vangsten (ERS) als bedoeld in bijlage 1, hoofdstuk IV, punt 4, bij dit protocol van toepassing is. Mauritanië en de Europese Unie waarschuwen elkaar zodra de overeenkomstige totale toegestane vangst is bereikt. De Europese Unie brengt de lidstaten daarvan op de hoogte met het oog op de stopzetting van de visserijactiviteiten.

7. Indien voor de visserijcategorieën 4 en 5 de totale vangst van de tonijnvisserijvaartuigen van de Europese Unie in de Mauritaanse visserijzone groter is dan de voor elk van die categorieën vastgestelde referentietonnage, wordt het bedrag van 55 miljoen EUR van de financiële tegenprestatie per extra gevangen ton verhoogd met het bedrag van de visrechten dat in de overeenkomstige technische notities voor het betrokken jaar is vastgesteld. De Europese Unie mag in het kader van die overschrijding evenwel niet meer betalen dan het bedrag dat overeenstemt met het dubbele van de overeenkomstige referentietonnage. Indien de vissersvaartuigen van de Europese Unie meer vangen dan het dubbele van de desbetreffende referentietonnage, wordt het voor de boventallige hoeveelheid verschuldigde bedrag het volgende jaar betaald.

8. De in lid 1 van dit artikel bedoelde financiële tegenprestatie wordt gestort op een rekening van de schatkist van Mauritanië bij de centrale bank van Mauritanië. De gegevens van de bankrekening worden jaarlijks binnen de zes (6) maanden die aan de geplande betalingsdatum voorafgaan, door de autoriteiten van Mauritanië aan de Europese Unie meegedeeld.

Artikel 3

Financiële steun voor de bevordering van een duurzame visserij

1. Doel, bedrag en praktische regelingen

1.1. Om het strategisch partnerschap tussen beide partijen te versterken wordt, bovenop de in artikel 2, lid 1, bedoelde financiële tegenprestatie, tijdens de looptijd van het protocol financiële steun ten bedrage van zestien miljoen vijfhonderdduizend (16,5 miljoen) EUR verleend voor de bevordering van een duurzame visserij.

1.2. De in punt 1.1 bedoelde financiële steun, die losstaat van het gedeelte inzake toegang van de vaartuigen van de Europese Unie tot de Mauritaanse visserijzone, ondersteunt de ontwikkeling van een duurzame visserij in Mauritanië en draagt bij tot de uitvoering van de nationale sectorstrategieën voor de duurzame ontwikkeling van de visserijsector enerzijds en voor de bescherming van het milieu van de beschermde mariene kustgebieden anderzijds, in overeenstemming met het vigerende strategische kader voor armoedebestrijding.

1.3. De in punt 1 bedoelde financiële steun wordt door de Europese Unie in tranches overgemaakt. Er wordt een besluit genomen over de uitbetaling van de tranches op basis van de mate van verwezenlijking van de doelstellingen die overeenkomstig artikel 7, lid 2, en artikel 10, lid 1, onder b), van de overeenkomst gezamenlijk in de gemengde commissie zijn vastgesteld en beoordeeld. De praktische uitvoeringsregelingen worden vastgesteld overeenkomstig de punten 2 en 3 van dit artikel en bijlage 2 van dit protocol. Zo nodig kan de gemengde commissie die regelingen verder uitwerken of herzien.

1.4. De in punt 1.1 bedoelde financiële steun is bestemd voor gezamenlijk vastgestelde specifieke acties en projecten. De steun mag niet worden gebruikt om de exploitatiekosten van de begunstigden te financieren, met uitzondering van de middelen als bedoeld in punt 2.2 voor de werking van de uitvoerende cel en in punt 2.3 voor externe audits.

2. Tenuitvoerleggingsvoorwaarden

2.1. De sectorale steun wordt ten uitvoer gelegd door een uitvoerende cel die is belast met de uitvoering van de besluiten van de gemengde commissie. De uitvoerende cel wordt aangesteld door de minister voor visserij en staat onder zijn gezag.

2.2. De in punt 2.1 bedoelde uitvoerende cel wordt gefinancierd uit specifiek daarvoor bestemde middelen uit de sectorale steun ter hoogte van een bedrag dat in de gemengde commissie moet worden vastgesteld. Onverminderd de artikelen 8, 9 en 10 van dit protocol en onafhankelijk van de rest van de sectorale steun, die onderworpen blijft aan de voorwaarden van dit artikel en van bijlage 2, worden die middelen elk jaar door de Europese Unie overgemaakt, zodat de werkzaamheden van de uitvoerende cel tijdens een duidelijk vastgestelde periode niet worden onderbroken.

2.3. De samenstelling en werkingsregels van de uitvoerende cel moeten door de gemengde commissie worden bekrachtigd. De uitvoerende cel zorgt ervoor dat de sectorale steun ten uitvoer wordt gelegd op basis van normen die verenigbaar zijn met de regels van de Europese Unie voor financieel beheer, met name wat betreft de toekenning van overheidsopdrachten en subsidies. De werking van de uitvoerende cel wordt onderworpen aan een jaarlijkse externe audit, die wordt gefinancierd uit de sectorale steun.

2.4. De uitvoerende cel wijst de projecten en acties aan die in aanmerking komen voor financiering in het kader van sectorale steun, alsmede de structuren die in aanmerking komen voor het beheer van die projecten. Zij bereidt overeenkomstig punt 4 van bijlage 2 een meerjarenplanning van de sectorale steun voor, die ter goedkeuring aan de gemengde commissie wordt voorgelegd. Die meerjarenplanning wordt uitgesplitst in jaarprogrammeringen met de gedetailleerde acties en projecten die moeten worden voorgelegd aan de minister en daarna door de gemengde commissie moeten worden goedgekeurd; vervolgens kunnen de overeenkomstige tranches van de sectorale steun aan Mauritanië worden overgemaakt, binnen de grenzen van de uit hoofde van deze steun beschikbare middelen.

2.5. De uitvoerende cel coördineert de uitvoering met de begunstigden, ongeacht hun toezichthoudende autoriteit, en controleert of de acties en projecten correct zijn uitgevoerd. Elke handeling van de uitvoerende cel met financiële gevolgen moet vooraf, na advies van de door de Europese Unie aangewezen vertegenwoordiger en, in voorkomend geval, van de bevoegde toezichthoudende autoriteit, door de minister worden goedgekeurd. Wanneer geen overeenstemming wordt bereikt, wordt de uitvoerende cel verzocht haar voorstel van besluit te wijzigen en vervolgens opnieuw voor goedkeuring aan de minister voor te leggen.

2.6. De uitvoerende cel stuurt de uitnodigingen voor het indienen van voorstellen, de notulen van de selectiecomités en de ondertekende contracten voor de met deze steun gefinancierde projecten binnen 48 uur na de bekendmaking respectievelijk de ondertekening ervan door aan de minister.

2.7. Gedurende de periode waarin een project wordt uitgevoerd, kan de minister het initiatief nemen tot wijziging van de gefinancierde acties, de te volgen koers, de doelstellingen, de criteria en de evaluatie-indicatoren; die wijzigingen zijn onderworpen aan de goedkeuring van beide partijen in de gemengde commissie. Zonder die goedkeuring mag de Europese Unie de op de wijziging volgende tranche niet overmaken.

2.8. Alvorens de gemengde commissie de projecten goedkeurt, kan de uitvoerende cel, met instemming van de minister, aan technische of financiële partners voorstellen dat zij op financieel of technisch vlak bijdragen aan de verwezenlijking van de projecten. De gemengde commissie kan bovendien op grond van gezamenlijk vastgestelde regels aan een of meer technische of financiële partners de verantwoordelijkheid voor de verwezenlijking van de projecten overdragen.

3. Follow-up en zichtbaarheid

3.1. De uitvoerende cel, de vertegenwoordiger van de minister en de door de Europese Unie aangewezen vertegenwoordiger komen maandelijks bijeen om toe te zien op de tenuitvoerlegging van de sectorale steun. Na de bijeenkomst stelt de uitvoerende cel een verslag op dat, zodra het door de deelnemers aan de vergadering is goedgekeurd, naar de gemengde commissie wordt verzonden.

3.2. Vóór 31 december van elk jaar dient de uitvoerende cel bij de gemengde commissie een gedetailleerd uitvoeringsverslag in overeenkomstig het model in bijlage 2. Het verslag wordt tijdens de bijeenkomst van de gemengde commissie die volgt op de indiening van het verslag, onderworpen aan de goedkeuring van beide partijen.

3.3. Wanneer een actie of project in het kader van de sectorale steun uit hoofde van dit protocol ten einde komt, dient de uitvoerende cel bovendien bij de gemengde commissie een eindverslag in, met vermelding van de verwachte economische en sociale impact, met name op de visserijbestanden, de werkgelegenheid en de investeringen. Het verslag moet tijdens de eerste bijeenkomst van de gemengde commissie die volgt op de beëindiging van de projectactiviteiten, worden onderworpen aan de goedkeuring van beide partijen.

3.4. Daarnaast dient de uitvoerende cel vóór het aflopen van het protocol bij de gemengde commissie een eindverslag in over de tenuitvoerlegging van alle sectorale steun in het kader van dit protocol, onder vermelding van de in de punten 3.2 en 3.3 bedoelde elementen.

3.5. Indien nodig blijven beide partijen toezien op de tenuitvoerlegging van de sectorale steun na het aflopen van dit protocol, alsmede, in voorkomend geval, in geval van schorsing ervan volgens de in dit protocol vastgestelde voorwaarden.

3.6. Mauritanië en de Europese Unie dragen gezamenlijk zorg voor de zichtbaarheid van de acties die worden gefinancierd met sectorale steun in het kader van de protocollen voor de perioden 2008-2012 en 2013-2014 en in het kader van dit protocol, indien nodig met operationele steun van de uitvoerende cel.

3.7. De voornaamste institutionele en niet-institutionele begunstigden van de steun worden één keer per jaar door beide partijen uitgenodigd om deel te nemen aan een workshop inzake de presentatie en programmering van met sectorale steun gefinancierde acties.

3.8. De in de punten 3.2, 3.3 en 3.4 bedoelde verslagen en de in punt 3.7 bedoelde workshop betreffen noodzakelijke voorwaarden voor het overmaken door de Europese Unie van de volgende tranches van de in lid 1 bedoelde financiële steun.

3.9. Met uitzondering van de in punt 2.2 bedoelde middelen voor de werking van de uitvoerende cel mag in het kader van dit protocol pas financiële steun worden verleend zodra de resterende financiële steun voor 2013-2014 (waarvan het bedrag na een evaluatie door beide partijen zal worden bepaald) volledig is overgemaakt op de in punt 3.10 bedoelde rekening en overeenkomstig de in de gemengde commissie overeengekomen programmering is opgebruikt. Het resterende bedrag van de financiële steun voor 2013-2014 moet echter binnen vijftien (15) maanden na de datum van de voorlopige toepassing van dit protocol worden opgebruikt of zal anders als opgebruikt worden beschouwd en niet kunnen worden uitbetaald.

3.10. De in lid 1 van dit artikel bedoelde financiële steun wordt overgemaakt op een rekening van de schatkist van Mauritanië bij de centrale bank van Mauritanië, die wordt geopend ten gunste van het ministerie van Visserij en die slechts wordt gebruikt in het kader van de sectorale steun. Zodra de bankrekening is geopend, worden de gegevens ervan door de autoriteiten van Mauritanië aan de Europese Unie meegedeeld.

Artikel 4

Wetenschappelijke samenwerking voor een duurzame visserij

1. Beide partijen verbinden zich ertoe een verantwoorde visserij in de Mauritaanse visserijzone te bevorderen op basis van de beginselen van een duurzame exploitatie van de visbestanden en de mariene ecosystemen.

2. Tijdens de geldigheidsduur van dit protocol werken beide partijen samen om de ontwikkeling van de toestand van de visbestanden en de visserij in de Mauritaanse visserijzone te volgen. Hiertoe wordt ten minste eens per jaar, afwisselend in Mauritanië en in de Europese Unie, een vergadering van het gezamenlijke, onafhankelijke wetenschappelijke comité gehouden.

3. Het gezamenlijke, onafhankelijke wetenschappelijke comité stelt tijdens zijn eerste vergadering een reglement van orde vast. Dat reglement van orde moet worden onderworpen aan de goedkeuring van de gemengde commissie. Naast de in artikel 4, lid 1, van de overeenkomst bedoelde deelnemers kunnen indien nodig wetenschappers uit derde landen alsmede waarnemers, vertegenwoordigers van de overeenkomstsluitende partijen of vertegenwoordigers van de regionale organisaties voor visserijbeheer, zoals Cecaf, deelnemen aan het gezamenlijke, onafhankelijke wetenschappelijke comité.

4. De taakomschrijving van het gezamenlijke, onafhankelijke wetenschappelijke comité heeft met name betrekking op de volgende activiteiten:

a) een wetenschappelijk jaarverslag opstellen met betrekking tot de onder dit protocol vallende visserijtakken en de evaluaties van de desbetreffende bestanden. Bij het opstellen van het verslag houdt het gezamenlijke, onafhankelijke wetenschappelijke comité ten volle rekening met informatie over de activiteiten van de nationale Mauritaanse vloten en van de andere buitenlandse vloten, alsook met de door Mauritanië vastgestelde maatregelen en beheersplannen;

b) aan de gemengde commissie voorstellen om programma's of acties uit te voeren teneinde het inzicht in de dynamiek van de visserij, in de toestand van de visbestanden en in de evolutie van de mariene ecosystemen te verbeteren, en deze programma's omschrijven;

c) de wetenschappelijke kwesties die tijdens de uitvoering van dit protocol aan de orde zijn, analyseren en zo nodig op verzoek van de gemengde commissie een wetenschappelijk advies vaststellen volgens een procedure die in het comité via consensus wordt goedgekeurd;

d) een compilatie en een analyse maken van de gegevens over inspanning, vangst en afzet van alle segmenten van de nationale vloten, de vloten van de Europese Unie en de vloten van buiten de Europese Unie die in de Mauritaanse visserijzone vissen op de bestanden en in de visserijtakken die onder dit protocol vallen;

e) de jaarlijkse campagne voor de evaluatie van de bestanden ontwikkelen en programmeren met het oog op de bepaling van de overschotten, de vangstmogelijkheden en de exploitatieopties die de instandhouding van de visbestanden en het ecosysteem ervan waarborgen;

f) op eigen initiatief of op verzoek van de gemengde commissie of van een van de partijen alle wetenschappelijke adviezen over de beheersdoelstellingen, -strategieën en -maatregelen opstellen die noodzakelijk worden geacht voor de duurzame exploitatie van de onder dit protocol vallende bestanden en visserijtakken;

g) in voorkomend geval in de gemengde commissie een programma voorstellen ter herziening van de vangstmogelijkheden zoals bedoeld in artikel 1 van dit protocol.

5. Voor de toepassing van de leden 2, 3 en 4 en ter aanvulling van het bepaalde in artikel 1, lid 7, verstrekt Mauritanië het gezamenlijke, onafhankelijke wetenschappelijke comité en de Europese Unie jaarlijks een gedetailleerd verslag met vermelding, per visserijcategorie, van het aantal tot visserij gemachtigde vaartuigen die de Mauritaanse vlag voeren, van het overeenkomstige toegestane vangstvolume, van de werkelijke vangsten en van alle andere relevante informatie met betrekking tot de maatregelen voor visserijbeheer die door Mauritanië zijn vastgesteld en worden uitgevoerd.

Artikel 5

Wetenschappelijke visserij, experimentele visserij en nieuwe vangstmogelijkheden

1. Wetenschappelijke visserij

1.1. De gemengde commissie kan, na advies van het gezamenlijke, onafhankelijke wetenschappelijke comité, toestemming verlenen voor wetenschappelijke campagnes die ten doel hebben gegevens en informatie over biologische hulpbronnen en mariene ecosystemen te verzamelen en waarbij vaartuigen van de Europese Unie en/of van Mauritanië zijn betrokken. Die campagnes moeten worden uitgevoerd onder de gezamenlijke verantwoordelijkheid van de Mauritaanse en Europese wetenschappelijke onderzoeksinstellingen.

1.2. Voor elk van die campagnes stellen beide partijen in de gemengde commissie vast op welke manier de vaartuigen van de Europese Unie en/of van Mauritanië worden uitgerust en bevracht.

1.3. De resultaten van die campagnes moeten worden gebruikt voor een betere evaluatie van de bestanden en moeten het mogelijk maken passende beheersmaatregelen te nemen.

1.4. Wat categorie 8 (koppotigen) betreft, kunnen de resultaten van het wetenschappelijke programma en/of de overeenkomstig artikel 4 uitgevoerde evaluaties leiden tot een herziening van de vangstbeperkingen en de instandhoudingsmaatregelen die van toepassing zijn op de vaartuigen van de Europese Unie.

2. Experimentele visserij

2.1. Indien Unievissersvaartuigen belangstelling hebben voor visserijactiviteiten die niet in artikel 1 zijn vermeld, plegen de partijen in de gemengde commissie overleg met het oog op een eventuele toestemming voor die nieuwe activiteiten overeenkomstig artikel 6, lid 2, van de overeenkomst. In voorkomend geval stelt de gemengde commissie de voorwaarden voor deze nieuwe vangstmogelijkheden vast en past zij zo nodig dit protocol en de bijlage ervan aan overeenkomstig artikel 6 van het protocol.

2.2. De toestemming voor de uitoefening van de in punt 2.1 bedoelde visserijactiviteiten wordt verleend met inachtneming van de beste op nationaal en regionaal niveau beschikbare wetenschappelijke adviezen en in voorkomend geval op basis van de resultaten van wetenschappelijke campagnes die zijn gevalideerd door het gezamenlijke, onafhankelijke wetenschappelijke comité.

2.3. Naar aanleiding van het in punt 2.1 bedoelde overleg kan de gemengde commissie toestemming verlenen om in de Mauritaanse visserijzone campagnes op het gebied van experimentele visserij uit te voeren die tot doel hebben de technische haalbaarheid en de economische rendabiliteit van nieuwe visserijen te testen. Met het oog hierop bepaalt de gemengde commissie overeenkomstig hoofdstuk XI van bijlage 1 bij dit protocol per geval de soorten, de voorwaarden en andere relevante parameters. De partijen doen aan experimentele visserij volgens de voorwaarden die worden bepaald door het gezamenlijke, onafhankelijke wetenschappelijke comité.

Artikel 6

Gemengde commissie

1. Naast de taken die uit hoofde van artikel 10 van de overeenkomst aan de gemengde commissie zijn toegewezen, krijgt deze laatste de beslissingsbevoegdheid inzake de goedkeuring van wijzigingen van dit protocol, de bijlagen en de bijvoegsels met betrekking tot:

a) indien nodig, de herziening van de vangstmogelijkheden en, bijgevolg, van de daarmee verbonden financiële tegenprestatie;

b) de praktische regelingen van de sectorale steun zoals bedoeld in artikel 3 en bijlage 2;

c) de voorwaarden voor de uitoefening van de visserij door vaartuigen van de Europese Unie.

2. In het in lid 1, onder a), bedoelde geval wordt de financiële tegenprestatie evenredig aangepast pro rata temporis.

3. De in lid 1 bedoelde wijzigingen van het protocol, van de bijlagen en van de bijvoegsels komen tot stand bij besluit van de gemengde commissie. Dat besluit treedt in werking op de datum waarop de partijen elkaar in kennis stellen van de voltooiing van de procedures die vereist zijn om dat besluit vast te stellen.

4. De gemengde commissie voert haar taken uit overeenkomstig de doelstellingen van de overeenkomst en de desbetreffende voorschriften die de regionale organisaties voor visserijbeheer hebben vastgesteld.

5. De eerste bijeenkomst van de gemengde commissie vindt plaats uiterlijk drie (3) maanden na de voorlopige toepassing van dit protocol.

Artikel 7

Bevordering van de samenwerking tussen de economische actoren

De partijen spannen zich in om de omstandigheden te creëren die de betrekkingen tussen hun bedrijven op technisch, economisch en commercieel gebied bevorderen via de totstandbrenging van een voor ondernemingen en investeerders gunstig klimaat. Zij bevorderen contacten en samenwerking tussen de economische actoren, onder meer in verband met de in artikel 3 bedoelde financiële steun, op de volgende gebieden:

a) de ontwikkeling van de vrijhandelszone in Nouadhibou;

b) de ontwikkeling van beschermde mariene gebieden (nationale parken Banc d'Arguin en Diawling);

c) het havenbeheer;

d) de ontwikkeling van de visserijgerelateerde industrie;

e) de ontwikkeling van uitwisselingen die gericht zijn op het verbeteren van de beroepsopleiding, met name in de visserijsector, het visserijbeheer, de aquacultuur en de binnenvisserij, de scheepsbouw en de kustbewaking;

f) de afzet van visserijproducten;

g) de aquacultuur.

Artikel 8

Opzegging vanwege laag niveau van benutting van de vangstmogelijkheden

Wanneer wordt geconstateerd dat het niveau van benutting van de vangstmogelijkheden laag is, meldt de Europese Unie per post aan Mauritanië dat zij van plan is het protocol op te zeggen. De opzegging treedt in werking uiterlijk vier (4) maanden na de melding ervan.

Artikel 9

Schorsing van de toepassing van het protocol

1. De toepassing van dit protocol kan worden geschorst op initiatief van één van de partijen wanneer zich één of meer van de onderstaande omstandigheden voordoen:

a) abnormale omstandigheden, andere dan natuurverschijnselen, waardoor in de Mauritaanse visserijzone geen visserijactiviteiten kunnen plaatsvinden;

b) belangrijke wijzigingen in de omschrijving en de uitvoering van het visserijbeleid van een van de partijen die gevolgen hebben voor dit protocol;

c) de inwerkingtreding van de in artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou vermelde overlegmechanismen naar aanleiding van een inbreuk op de essentiële en fundamentele elementen van de mensenrechten als bedoeld in artikel 9 van de Overeenkomst van Cotonou;

d) een probleem bij de betaling van de in artikel 2 bedoelde financiële tegenprestatie door de Europese Unie om andere dan de in de artikelen 8 en 10 van dit protocol genoemde redenen;

e) een ernstig en onopgelost geschil tussen de partijen over de toepassing of de interpretatie van dit protocol;

f) een ernstig en onopgelost geschil over de tenuitvoerlegging van de in artikel 3 van dit protocol bedoelde financiële steun;

g) een ernstig en onopgelost geschil over de toepassing van artikel 1, leden 4 tot en met 7, van dit protocol.

2. Wanneer de toepassing van het protocol om andere dan de in lid 1, onder c), genoemde redenen wordt geschorst, meldt de betrokken partij haar voornemen hiertoe schriftelijk en ten minste vier (4) maanden vóór de datum van inwerkingtreding van de schorsing. De schorsing van het protocol om in lid 1, onder c), genoemde redenen is onmiddellijk na het schorsingsbesluit van toepassing.

3. Bij schorsing blijven de partijen in onderling overleg streven naar een minnelijke schikking van het geschil. Wanneer zij hierin slagen, wordt de toepassing van het protocol hervat en worden de bedragen van de in artikel 2 bedoelde financiële tegenprestatie en van de in artikel 3 bedoelde financiële steun evenredig en pro rata temporis verlaagd afhankelijk van de duur van de periode waarin de toepassing van het protocol is geschorst.

Artikel 10

Schorsing en herziening van de betaling van de financiële tegenprestatie en van de sectorale steun

1. De financiële tegenprestatie als bedoeld in artikel 2 kan worden herzien of geschorst wanneer zich een of meer van de onderstaande omstandigheden voordoen:

a) abnormale omstandigheden, andere dan natuurverschijnselen, waardoor in de Mauritaanse visserijzone geen visserijactiviteiten kunnen plaatsvinden;

b) belangrijke wijzigingen in de omschrijving en de uitvoering van het visserijbeleid van een van de partijen die gevolgen hebben voor dit protocol;

c) de inwerkingtreding van de in artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou vermelde overlegmechanismen naar aanleiding van een inbreuk op de essentiële en fundamentele elementen van de mensenrechten als bedoeld in artikel 9 van de Overeenkomst van Cotonou.

2. De Europese Unie kan de betaling van de in artikel 3 van dit protocol bedoelde sectorale steun geheel of gedeeltelijk herzien of schorsen wanneer wordt vastgesteld dat de in lid 1, onder b) en c), bedoelde omstandigheden zich voordoen, wanneer de sectorale steun niet is uitgevoerd of wanneer bij een door de gemengde commissie uitgevoerde evaluatie blijkt dat de bereikte resultaten niet met de programmering overeenkomen.

3. Nadat beide partijen met elkaar overleg hebben gepleegd en onderlinge overeenstemming hebben bereikt, wordt de betaling van de in artikel 2 bedoelde financiële tegenprestatie en/of van de in artikel 3 bedoelde financiële steun hervat zodra de aan de in lid 1 genoemde situatie voorafgaande toestand is hersteld en/of wanneer de in lid 2 bedoelde resultaten van de tenuitvoerlegging van de financiële steun dat rechtvaardigen. De betaling van de in artikel 3 bedoelde financiële steun mag evenwel slechts van start gaan tot uiterlijk zes (6) maanden na het aflopen van het protocol.

Artikel 11

Informatisering van de uitwisseling van gegevens

1. Mauritanië en de Europese Unie verbinden zich ertoe zo spoedig mogelijk de informaticasystemen in te voeren die nodig zijn voor de elektronische uitwisseling van alle met de uitvoering van de overeenkomst verband houdende gegevens en documenten.

2. Zodra de in lid 1 van dit artikel bedoelde systemen operationeel zijn, wordt de elektronische versie van een document in ieder opzicht als gelijkwaardig met de papieren versie beschouwd.

3. Mauritanië en de Europese Unie stellen elkaar onverwijld in kennis van iedere storing van een informaticasysteem. De met de uitvoering van de overeenkomst verband houdende gegevens en documenten worden dan automatisch vervangen door hun papieren versie overeenkomstig de in bijlage 1 vastgestelde bepalingen.

Artikel 12

Vertrouwelijkheid van gegevens

Mauritanië verbindt zich ertoe dat alle in het kader van de overeenkomst verkregen nominatieve gegevens over de vaartuigen van de Europese Unie en hun visserijactiviteiten te allen tijde strikt worden behandeld overeenkomstig de beginselen van vertrouwelijkheid en bescherming van gegevens. Deze gegevens worden uitsluitend gebruikt voor de uitvoering van de overeenkomst.

Artikel 13

Geldend nationaal recht

Onverminderd de bepalingen van het protocol en de bijlagen en aanhangsels daarbij vallen de activiteiten van de havendiensten en de aankoop van voorraden van de vaartuigen die op grond van dit protocol en de bijlagen en aanhangsels daarbij actief zijn, onder de wetgeving en de regelgeving die in Mauritanië van toepassing zijn.

Artikel 14

Voorlopige toepassing

Dit protocol en de bijlagen en aanhangsels daarbij zijn voorlopig van toepassing met ingang van de datum waarop de partijen het officieel ondertekenen. De datum van ondertekening moet duidelijk onderscheiden zijn van de datum van parafering die het einde van de onderhandelingen aanduidt. Vaartuigen van de Europese Unie mogen slechts visserijactiviteiten beginnen uit te oefenen in de Mauritaanse visserijzone vanaf de voorlopige toepassing van het protocol.

Artikel 15

Looptijd

Behalve in geval van opzegging zijn dit protocol en de bijlagen en aanhangsels daarbij geldig gedurende een periode van vier (4) jaar vanaf de datum van hun voorlopige toepassing.

Artikel 16

Opzegging

In geval van opzegging van het protocol om andere redenen dan bedoeld in artikel 8 stelt de betrokken partij de andere partij ten minste vier (4) maanden vóór de datum waarop de opzegging in werking treedt, schriftelijk in kennis van haar voornemen om het protocol op te zeggen.

Na de in de vorige alinea bedoelde kennisgeving treden beide partijen in onderhandeling.

Artikel 17

Inwerkingtreding

Dit protocol en de bijlagen en aanhangsels daarbij treden in werking op de datum waarop de partijen elkaar de voltooiing van de in dit verband te volgen procedures hebben gemeld.

Съставено в Брюксел на шестнадесети ноември две хиляди и петнадесета година. Hecho en Bruselas, el dieciseis de noviembre de dos mil quince. V Bruselu dne šestnáctého listopadu dva tisíce patnáct. Udfærdiget i Bruxelles den sekstende november to tusind og femten. Geschehen zu Brüssel am sechzehnten November zweitausendfünfzehn. Kahe tuhande viieteistkümnenda aasta novembrikuu kuueteistkümnendal päeval Brüsselis. Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα έξι Νοεμβρίου δύο χιλιάδες δεκαπέντε. Done at Brussels on the sixteenth day of November in the year two thousand and fifteen. Fait à Bruxelles, le seize novembre deux mille quinze. Sastavljeno u Bruxellesu šesnaestog studenoga dvije tisuće petnaeste. Fatto a Bruxelles, addì sedici novembre duemilaquindici. Briselē, divi tūkstoši piecpadsmitā gada sešpadsmitajā novembrī. Priimta du tūkstančiai penkioliktų metų lapkričio šešioliktą dieną Briuselyje. Kelt Brüsszelben, a kéteze-tizenötödik év november havának tzenhatodik napján. Magħmul fi Brussell, fis-sittax-il jum ta’ Novembru fis-sena elfejn u ħmistax. Gedaan te Brussel, de zestiende november tweeduizend vijftien. Sporządzono w Brukseli dnia szesnastego listopada roku dwa tysiące piętnastego. Feito em Bruxelas, em dezasseis de novembro de dois mil e quinze. Întocmit la Bruxelles la șaisprezece noiembrie două mii cincisprezece. V Bruseli šestnásteho novembra dvetisíctridsať. V Bruslju, dne šestnajstega novembra leta dva tisoč petnajst. Tehty Brysselissä kuudentenatoista päivänä marraskuuta vuonna kaksituhattaviisitoista. Som skedde i Bryssel den sextonde november år tjugohundrafemton. За Европейския съюз Рог la Unión Europea Za Evropskou unii For Den Europæiske Union Für die Europäische Union Euroopa Liidu nimel Για την Ευρωπαϊκή Ένωση For the European Union Pour l'Union européenne Za Europsku uniju Per l'Unione europea Eiropas Savienības vārdā – Europos Sąjungos vardu Az Európai Unió részéről Għall-Unjoni Ewropea Voor de Europese Unie W imieniu Unii Europejskiej Pela União Europeia Pentru Uniunea Europeană Za Európsku úniu Za Evropsko unijo Euroopan unionin puolesta För Europeiska unionen За Ислямска република Мавритания Por la República Islámica de Mauritania Za Mauritánskou islámskou republiku For Den Islamiske Republik Mauretanien Für die Islamische Republik Mauretanien Mauritaania Islamivabariigi nimel Για την Ισλαμική Δημοκρατία της Μαυριτανίας For the Islamic Republic of Mauritania Pour la République islamique de Mauritanie Za Islamsku Republiku Mauritaniju Per la Repubblica islamica di Mauritania Mauritānijas Islāma Republikas vārdā – Mauritanijos Islamo Respublikos vardu A Mauritániai Iszlám Köztársaság részéről Għar-Repubblika Iżlamika tal-Mauritania Voor de Islamitische Republiek Mauritanië W imieniu Islamskiej Republiki Mauretańskiej Pela República Islâmica da Mauritânia Pentru Republica Islamică Mauritania Za Mauritánsku islámsku republiku Za Islamsko republiko Mavretanijo Mauritanian islamilaisen tasavallan puolesta För Islamiska republiken Mauretanien

(1) Zeerechtverdrag van de Verenigde Naties (met bijlagen, slotakte en processen-verbaal van verbetering van de slotakte van 3 maart 1986 en 26 juli 1993), gesloten te Montego Bay op 10 december 1982 — United Nations Treaty Series van 16.11.1994, vol. 1834, I-31363, blz. 3.

Tabel met visserijcategorieën als bedoeld in artikel 1, lid 1 Visserijcategorieën Totale toegestane vangsten en referentietonnages 1 Vaartuigen voor de visserij op schaaldieren met uitzondering van langoesten en krabben 5 000 ton 2 Trawlers (andere dan vriesvaartuigen) en vaartuigen voor de visserij met de grondbeug op zwarte heek 6 000 ton 3 Vaartuigen voor de visserij op andere demersale vissoorten dan zwarte heek, met ander vistuig dan trawls 3 000 ton 4 Vaartuigen voor de tonijnvisserij met de zegen 12 500 ton (referentietonnage) 5 Vaartuigen voor de tonijnvisserij met de hengel en met de drijvende beug 7 500 ton (referentietonnage) 6 Vriestrawlers voor de pelagische visserij 225 000 ton (1) 7 Koelvaartuigen voor de pelagische visserij 15 000 ton (2) 8 Koppotigen [pm] ton (1) Een overschrijding met 10 % is toegestaan zonder dat dit gevolgen heeft voor de financiële tegenprestatie voor de toegang die door de Europese Unie wordt betaald. (2) Indien deze vangstmogelijkheden worden benut, moeten zij in mindering worden gebracht op de voor categorie 6 toegewezen totale toegestane vangsten. Op basis van de beschikbare wetenschappelijke adviezen kunnen beide partijen in de gemengde commissie overeenkomen vangstmogelijkheden toe te kennen voor vriestrawlers voor de visserij op dermersale vissoorten waarbij het bestaan van een overschot is vastgesteld.

BIJLAGE 1 VOORWAARDEN VOOR DE UITOEFENING VAN DE VISSERIJ DOOR VAARTUIGEN VAN DE EUROPESE UNIE IN DE MAURITAANSE VISSERIJZONES HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN 1. Aanwijzing van de bevoegde autoriteit Voor de toepassing van deze bijlage wordt, tenzij anders is bepaald, met elke verwijzing naar de Europese Unie (EU) of Mauritanië als bevoegde autoriteit, het volgende bedoeld: — voor de Europese Unie: de Europese Commissie, in voorkomend geval via de delegatie van de Europese Unie in Nouakchott (contactpunt); — voor Mauritanië: het ministerie van Visserij, via het directoraat dat belast is met programmering en samenwerking (contactpunt), hierna „ministerie” genoemd. 2. Mauritaanse visserijzone De coördinaten van de Mauritaanse visserijzone zijn opgenomen in aanhangsel 2. De vaartuigen van de Europese Unie mogen hun visserijactiviteiten uitoefenen binnen de grenzen die voor elke categorie in de technische notities in aanhangsel 1 zijn vastgesteld. 3. Identificatie van de vaartuigen 3.1. De identificatiemerktekens van elk vaartuig van de Europese Unie moeten in overeenstemming zijn met de regelgeving van de Europese Unie ter zake. Het ministerie moet in kennis worden gesteld van deze regelgeving voordat dit protocol voorlopig wordt toegepast. Eventuele wijzigingen van de regelgeving worden ten minste één maand vóór de inwerkingtreding ervan aan het ministerie meegedeeld. 3.2. Elk vaartuig dat zijn merktekens, naam of registratienummer verhult, kan een sanctie worden opgelegd op grond van de geldende Mauritaanse regelgeving. 4. Bankrekeningen Mauritanië stelt de Europese Unie vóór de inwerkingtreding van het protocol in kennis van de gegevens van de bankrekening(en) (BIC- en IBAN-code) waarop de financiële bedragen ten laste van de vaartuigen van de Europese Unie in het kader van het protocol moeten worden overgemaakt. De aan de bankoverdrachten verbonden kosten zijn voor rekening van de reders. 5. Wijze van betaling 5.1. De betalingen — in euro — geschieden als volgt: — voor de visrechten: door overschrijving op een van de in punt 4 bedoelde bankrekeningen ten gunste van de schatkist van Mauritanië; — voor de parafiscale heffing: door overschrijving op een van de in punt 4 bedoelde bankrekeningen ten gunste van de Mauritaanse kustwacht; — voor de boeten: door overschrijving op een van de in punt 4 bedoelde bankrekeningen ten gunste van de schatkist van Mauritanië. 5.2. De in punt 5.1 bedoelde bedragen worden als daadwerkelijk geïnd beschouwd wanneer de schatkist of het ministerie, hiervan in kennis gesteld door de Mauritaanse centrale bank, de bevestiging van betaling geeft. 6. Aanwijzing van een gemachtigde agent Elk EU-vaartuig moet voor het aanlanden of overladen van vangsten in een Mauritaanse haven of voor andere verplichtingen of praktische aspecten die uit de overeenkomst voortvloeien, worden vertegenwoordigd door een in Mauritanië verblijvende gemachtigde agent. HOOFDSTUK II VERGUNNINGEN Krachtens deze bijlage is de vergunning die Mauritanië afgeeft aan de vaartuigen van de Europese Unie, gelijkwaardig aan de vismachtiging waarin de geldende regelgeving van de Europese Unie voorziet. De partijen komen overeen de invoering van een elektronisch vergunningssysteem te bevorderen. 1. Het aanvragen van vergunningen 1.1. De Europese Unie dient ten minste twintig (20) kalenderdagen vóór het begin van de geldigheidsduur van de gevraagde vergunningen, bij het ministerie de lijsten in van de naar visserijcategorie opgesplitste vaartuigen waarvoor, met inachtneming van de in de technische notities bij het protocol vastgestelde maxima, een vergunning wordt aangevraagd voor de uitoefening van visserijactiviteiten. Die lijsten gaan vergezeld van de vereiste documentatie en van betalingsbewijzen en worden bij voorkeur elektronisch verzonden. Vergunningsaanvragen die niet zijn ingediend binnen de bovenvermelde termijn, worden niet in behandeling genomen. 1.2. Die documentatie omvat voor elke visserijcategorie de volgende gegevens: a) het aantal vaartuigen; b) per vaartuig: de voornaamste technische kenmerken zoals vermeld in het gegevensbestand over de vissersvloot van de Europese Unie; c) het vistuig; d) het bedrag van de verschuldigde, naar rubriek opgesplitste betalingen; e) het aantal Mauritaanse zeelieden dat overeenkomstig hoofdstuk IX van deze bijlage moet worden aangemonsterd. 1.3. Om in het kader van dit protocol een tweemaandelijkse, driemaandelijkse of jaarlijkse verlenging van de visvergunning aan te vragen voor vaartuigen waarvan de technische kenmerken niet zijn gewijzigd, hoeft slechts het bewijs van betaling van de visrechten en van de parafiscale heffing te worden bijgevoegd. 2. Vereiste documenten voor de vergunningsaanvraag 2.1. Wanneer voor het eerst een vergunning voor vaartuigen wordt aangevraagd, dient de Europese Unie bij het ministerie voor elk vaartuig afzonderlijk een ingevuld vergunningsaanvraagformulier in volgens het in aanhangsel 3 van deze bijlage opgenomen model. In dat formulier wordt met name het aantal Mauritaanse vissers vermeld dat overeenkomstig hoofdstuk IX van deze bijlage is aangemonsterd. 2.2. De reder dient bij de eerste aanvraag van een vergunning de volgende documenten toe te voegen, bij voorkeur in elektronisch formaat: a) een door de vlaggenstaat voor eensluidend gewaarmerkte kopie van de meetbrief waarop in BT de door de erkende internationale instanties gecertificeerde tonnage van het vaartuig is vermeld; b) een door de bevoegde autoriteiten van de vlaggenstaat gecertificeerde recente (minder dan een jaar oude) kleurenfoto van het zijaanzicht van het vaartuig in zijn actuele staat, waarop de naam en, in voorkomend geval, de internationale radioroepnaam van het vaartuig zichtbaar zijn. Een in elektronisch formaat verstuurde foto moet een resolutie van minimaal 72 dpi (1 400 × 1 050 pixels) hebben. Een foto die in papieren vorm wordt verstuurd, moet ten minste 15 × 10 cm groot zijn; c) de documenten die nodig zijn voor de inschrijving in het Mauritaanse nationale scheepsregister. Voor die inschrijving zijn geen registratierechten verschuldigd. De inspectie in het kader van de registratie in het nationale scheepsregister is strikt administratief. 2.3. Bij iedere wijziging van de tonnage van een vaartuig is de reder van het vaartuig verplicht om een door de vlaggenstaat voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van de nieuwe meetbrief, met daarin de in BT uitgedrukte tonnage, in te dienen net als de documenten die deze wijziging staven, met name een kopie van de door de reder bij zijn bevoegde autoriteiten ingediende aanvraag, het akkoord van deze autoriteiten en een gedetailleerde opgave van de aan het vaartuig uitgevoerde wijzigingen. Bij veranderingen van de structuur of het uiterlijk van het vaartuig moet ook een nieuwe, door de bevoegde autoriteiten van de vlaggenstaat gecertificeerde foto worden verstrekt. 3. Voorwaarden om voor de visserij in aanmerking te komen 3.1. Slechts voor vaartuigen waarvoor de in de punten 2.1 en 2.2 bedoelde documenten zijn verstrekt, mag een aanvraag voor een visvergunning worden ingediend. 3.2. Vaartuigen die visserijactiviteiten in het kader van dit protocol wensen uit te oefenen, moeten in het register van vissersvaartuigen van de Europese Unie zijn ingeschreven en moeten het recht hebben om in de Mauritaanse visserijzone te vissen. De vaartuigen mogen niet zijn opgenomen in de lijst van IOO-vaartuigen. 3.3. Een vaartuig komt in aanmerking voor een visvergunning indien tegen de reder of de kapitein van het vaartuig of tegen het vaartuig zelf geen verbod om in de Mauritaanse wateren te vissen, is uitgevaardigd. Zij dienen in orde te zijn ten aanzien van de Mauritaanse autoriteiten, in de zin dat zij bij Mauritanië geen verplichtingen hebben uitstaan uit hoofde van eerdere visserijactiviteiten in Mauritanië. 4. Afgifte van de vergunningen 4.1. Het ministerie geeft vergunningen af aan vaartuigen nadat de vertegenwoordiger van de reder, ten minste tien (10) kalenderdagen vóór het begin van de geldigheidsduur van de vergunningen, voor elk vaartuig een afzonderlijk betalingsbewijs heeft voorgelegd (een door de schatkist van Mauritanië opgestelde kwitantie), zoals vermeld in hoofdstuk I. 4.2. De originele vergunningen zijn te verkrijgen bij de diensten van het ministerie in Nouadhibou (regionaal departement voor maritieme zaken). Het ministerie stuurt langs elektronische weg een scan van die originelen naar de Europese Unie. 4.3. De vergunningen vermelden tevens de geldigheidsduur, de technische kenmerken van het vaartuig, het aantal Mauritaanse zeelieden en de referenties van de betalingen van de rechten. 4.4. Vaartuigen die een vergunning ontvangen, worden ingeschreven op de lijst van tot visserij gemachtigde vaartuigen, die onverwijld tegelijkertijd naar de Mauritaanse kustwacht en naar de Europese Unie wordt doorgestuurd. De Europese Unie wordt ervan in kennis gesteld wanneer vergunningsaanvragen door het ministerie worden afgewezen. In voorkomend geval verleent het ministerie een tegoed voor de eventueel reeds betaalde bedragen, verminderd met de eventueel uitstaande boeten. 4.5. De visvergunning moet op elk moment aan boord van het betrokken vaartuig worden bewaard en moet bij elke controle aan de hiertoe gemachtigde autoriteiten worden voorgelegd. Een vaartuig mag tijdelijk, gedurende een periode van maximaal 30 kalenderdagen na de datum van afgifte van de vergunning, een kopie ervan aan boord bewaren, mits het vaartuig daadwerkelijk is ingeschreven op de in punt 4.4 bedoelde lijst van tot visserij gemachtigde vaartuigen. Die kopie zal dan als gelijkwaardig met het origineel worden beschouwd. 5. Geldigheid en gebruik van de vergunningen 5.1. Een vergunning is slechts geldig voor de periode waarvoor de verschuldigde visrechten zijn betaald overeenkomstig de technische notities. De geldigheidsduur van de vergunningen bedraagt twee maanden voor de garnaalvisserij en 3 of twaalf maanden voor de andere categorieën. Zij kunnen worden verlengd. De geldigheidsduur van de vergunningen gaat in op de eerste dag van de aangevraagde periode. Voor het bepalen van de geldigheidstermijn van de vergunningen wordt gebruikgemaakt van kalenderjaren, van 1 januari tot en met 31 december. De eerste periode van het protocol gaat in op de datum van de voorlopige toepassing ervan en loopt tot en met 31 december van hetzelfde jaar. De laatste periode van het protocol loopt af aan het einde van de periode van toepassing ervan. De geldigheidstermijn van een vergunning kan niet beginnen in de loop van een jaarlijkse periode, noch verstrijken in de loop van de daaropvolgende jaarlijkse periode. Vaartuigen voor de tonijnvisserij met de zegen, met de hengel en met de beug die in het bezit zijn van een visvergunning voor een of meer buurlanden van de subregio, kunnen op hun vergunningsaanvraag de betrokken buurlanden, de vissoort(en) en de geldigheidsduur van deze vergunning vermelden om het frequente binnen- en buitenvaren van de visserijzone te vergemakkelijken. 5.2. De afgifte van een vergunning betekent niet automatisch dat het vaartuig tijdens de geldigheidsduur van de vergunning daadwerkelijk in de Mauritaanse visserijzone aanwezig zal zijn. 5.3. Een vergunning wordt afgegeven voor een bepaald vaartuig. Zij is niet overdraagbaar. In geval van verlies of langdurige immobilisatie van een vaartuig vanwege ernstige technische averij wordt de vergunning van dat vaartuig evenwel vervangen door een vergunning voor een ander vaartuig dat tot dezelfde visserijcategorie behoort, mits de voor het eerstbedoelde vaartuig toegestane tonnage niet wordt overschreden. 5.4. De reder van het vaartuig dat averij heeft opgelopen of diens vertegenwoordiger zendt de geannuleerde visvergunning terug aan het ministerie. 5.5. Voordat de vervangende vergunning wordt afgegeven, moeten eventueel vereiste extra aanpassingen van de betaalde bedragen worden uitgevoerd. 6. Technische inspecties 6.1. Ieder vaartuig van de Europese Unie meldt zich eens per jaar en na elke wijziging van de tonnage of elke verandering van de visserijcategorie resulterend in het gebruik van andere soorten vistuig, in de haven van Nouadhibou aan om overeenkomstig de regelgeving te worden geïnspecteerd. Deze inspecties vinden verplicht plaats binnen 48 uur na aankomst van het schip in de haven. Alvorens hun vergunning te krijgen, worden alle vaartuigen voor de tonijnvisserij met de zegen, met de hengel of met de drijvende beug die voor het eerst in het kader van de overeenkomst actief worden, overeenkomstig de geldende regelgeving geïnspecteerd. Deze inspecties kunnen worden uitgevoerd in een nader overeen te komen buitenlandse haven. In dat geval zijn alle aan deze inspectie verbonden kosten ten laste van de reder. 6.2. Indien de technische inspectie een gunstig resultaat heeft opgeleverd, wordt aan de kapitein van het vaartuig een conformiteitsverklaring afgegeven met een geldigheidsduur die gelijk is aan die van de vergunning en die de facto kosteloos wordt verlengd voor vaartuigen waarvan de vergunning in de loop van het jaar wordt verlengd. Deze verklaring wordt te allen tijde aan boord van het vaartuig bewaard. Bovendien moet in deze verklaring worden gepreciseerd of de pelagische vaartuigen in staat zijn overladingen te verrichten. 6.3. Bij de technische inspectie wordt nagegaan of de technische kenmerken van het vaartuig en het vistuig aan boord in overeenstemming zijn met de bepalingen van de overeenkomst en of aan de voorwaarden betreffende de Mauritaanse bemanning is voldaan. 6.4. De kosten van de inspecties worden aan de reder in rekening gebracht volgens de in de Mauritaanse regelgeving vastgestelde tariefregeling en worden meegedeeld aan de Europese Unie. Deze kosten mogen niet hoger zijn dan de gewoonlijk door andere vaartuigen voor dezelfde diensten betaalde bedragen. 6.5. Als een van de in de punten 6.1 en 6.2 vastgestelde verplichtingen niet wordt nagekomen, wordt de visvergunning automatisch geschorst totdat de reder wel aan die verplichting voldoet. HOOFDSTUK III VISRECHTEN 1. Visrechten 1.1. De visrechten worden voor elk vaartuig berekend aan de hand van de voorwaarden en de bedragen die zijn vastgesteld in de technische notities bij het protocol. De bedragen van de visrechten omvatten alle aan de vergunning verbonden lasten of heffingen, met uitzondering van de parafiscale heffing, havenrechten of dienstverleningsheffingen. 1.2. De visrechten worden door het ministerie berekend op basis van de tijdens de geldigheidsduur van de vergunningen gevangen hoeveelheden en na aftrek van de voorschotten die zijn betaald voor de afgifte van die vergunningen. 1.3. Het ministerie deelt binnen de maand na afloop van de geldigheidsduur van de vergunningen aan de reders of hun gemachtigde agenten de afrekening van de verschuldigde rechten mee. Tegelijkertijd wordt een kopie van die afrekening verstuurd naar de Europese Unie. 1.4. De visrechten worden betaald via een storting op een van de in punt 4 van hoofdstuk I bedoelde bankrekeningen. Wanneer er te veel rechten in rekening zijn gebracht, schrijft de schatkist van Mauritanië een tegoed uit aan de reder of zijn gemachtigde agent: dat tegoed komt in aanmerking om op een latere betaling in mindering te worden gebracht. 1.5. Indien er onenigheid bestaat over de hoogte van de vastgestelde visrechten, plegen beide partijen onmiddellijk overleg, zo nodig onder meer in de gemengde commissie, en verifiëren zij de gevangen hoeveelheden en de berekening van de overeenkomstige visrechten. 2. Heffingen in natura 2.1. De EU-reders van vriestrawlers voor de pelagische visserij en van vaartuigen voor de garnaalvisserij (voor wat betreft hun bijvangsten van vis) die in het kader van dit protocol visserijactiviteiten verrichten, leveren 2 % van hun overgeladen of aan het einde van een visreis aangelande pelagische vangst voor verstrekking aan behoeftige bevolkingsgroepen. 2.2. Die 2 % wordt berekend op de totale vangsten van alle soorten vis, ongeacht de commerciële waarde ervan, en wordt toegevoegd aan de totale toegestane vangsten. De in het kader van de heffingen in natura verstrekte vangsten moeten naar soort op dezelfde manier zijn samengesteld als de totale vangsten die bij de overlading van die 2 % aan boord zijn. Voor vaartuigen die op horsmakreel of makreel vissen, mag die 2 % echter worden genomen uit de gevangen horsmakreel (formaat L of, indien niet voorhanden, formaat M) of, indien niet voorhanden, uit de gevangen sardinella's (formaat L of, indien niet voorhanden, formaat M). Voor vaartuigen die op sardines vissen, worden die 2 % voor gelijke delen genomen uit de aan boord aanwezige vangsten van horsmakreel en sardinella's of, indien niet voorhanden, uit de aan boord aanwezige vangsten van sardines. 2.3. De verstrekking van vangsten in het kader van heffingen in natura vindt plaats bij de Société Nationale de Distribution de Poisson. Er wordt systematisch een ontvangstbewijs van die heffingen in natura opgesteld, dat wordt getekend door een vertegenwoordiger van de Société Nationale de Distribution de Poisson; een kopie van dat bewijs wordt overhandigd aan de kapitein van het vaartuig. 2.4. De verstrekking van vangsten in het kader van heffingen in natura kan plaatsvinden door aanlanding aan de kade of door overlading op de rede. In het geval van overlading op de rede moeten de vaartuigen waarmee die vangsten worden aangeland, ten volle aan de vereiste acties zijn aangepast, zodat de correcte uitvoering ervan wordt verzekerd. De kapitein van een pelagisch vaartuig kan in overleg met zijn gemachtigde agent en met de Société Nationale de Distribution de Poisson het Mauritaanse vaartuig kiezen waarmee die acties het beste kunnen worden uitgevoerd. 2.5. Bij het bestaan van een kennelijk risico voor of een kennelijke aantasting van de veiligheid van het vissersvaartuig, het Mauritaanse vaartuig of de bemanning van een van beide kan de kapitein van het vissersvaartuig weigeren om de vangsten aan te landen met het Mauritaanse vaartuig; hij wendt zich in dat geval tot de vertegenwoordiger van de Société Nationale de Distribution de Poisson, die hem een ander vaartuig toewijst. 2.6. De aanlanding van vangsten in het kader van heffingen in natura moet zodanig worden gepland en georganiseerd dat de activiteiten van het vissersvaartuig niet op abnormale wijze worden gehinderd. 2.7. Wanneer er op de plaats waar de vis wordt aangeland, onvoldoende opslagmogelijkheden zijn, wordt de kapitein van het vissersvaartuig voor de overeenkomstige visreis volledig en definitief vrijgesteld van de verplichting een heffing in natura te voldoen. De vertegenwoordiger van de Société Nationale de Distribution de Poisson overhandigt hem in dat geval een attest waarin wordt verklaard dat de heffing door een gebrek aan opslagmogelijkheden aan land niet kon worden voldaan. De vangsten die wegens onvoldoende opslagmogelijkheden niet zijn aangeland en aan boord blijven, moeten op de totale toegestane vangsten in mindering worden gebracht. 2.8. De heffing in natura sluit de heffing van andere verplichte bijdragen uit. Zij kan in geen geval worden omgezet in een geldsom of het voorwerp uitmaken van een schuldvordering. 2.9. De vangsten die afkomstig zijn van de heffing in natura, komen onder de verantwoordelijkheid van de Société Nationale de Distribution de Poisson en worden overeenkomstig de door de Mauritaanse wetgeving vastgestelde voorwaarden onder de behoeftige bevolkingsgroepen verdeeld. 2.10. Elk jaar stelt de Société Nationale de Distribution de Poisson een verslag op over het gebruik van die heffing in natura, de begunstigden, de verdeelde hoeveelheden en de voorwaarden waaronder waarin die verdeling heeft plaatsgevonden. Dat verslag wordt ter evaluatie voorgelegd aan de gemengde commissie. 2.11. In geval van problemen bij de toepassing van deze bepalingen plegen beide partijen overleg, onder meer in de gemengde commissie, teneinde alle nuttige informatie ter zake uit te wisselen en vast te stellen welke oplossingen het meest geschikt zijn om deze problemen aan te pakken. 3. Parafiscale heffing 3.1. Op grond van het decreet tot instelling van de parafiscale heffing zijn de tarieven van deze heffing voor industriële visserijvaartuigen, die moet worden betaald in de plaatselijke valuta, als volgt: Categorie visserij op schaaldieren, koppotigen en demersale soorten: Tonnage (BT) Bedrag per kwartaal (MRO) < 99 50 000 100-200 100 000 200-400 200 000 400-600 400 000 > 600 600 000 Visserijcategorie (over grote afstanden trekkende bestanden en pelagische bestanden): Tonnage Bedrag per maand (MRO) < 2 000 50 000 2 000-3 000 150 000 3 000-5 000 500 000 5 000-7 000 750 000 7 000-9 000 1 000 000 > 9 000 1 300 000 3.2. Behalve voor de categorieën 4 en 5 is de parafiscale heffing per volledig kwartaal of veelvoud daarvan verschuldigd, ongeacht of er in die periode al dan niet een biologische rustperiode valt. 3.3. De voor de betaling van de parafiscale heffing voor een kalenderjaar toe te passen wisselkoers van euro in MRO is de door de Mauritaanse centrale bank berekende gemiddelde koers over het voorgaande jaar; het ministerie deelt deze koers mee uiterlijk op 1 december van het jaar vóór het jaar waarin die koers wordt toegepast. 3.4. Onder kwartaal wordt verstaan een periode van drie maanden beginnende op 1 oktober, 1 januari, 1 april of 1 juli, met uitzondering van de eerste en de laatste periode van het protocol. 4. Specifieke voorwaarden die gelden voor vaartuigen voor de tonijnvisserij 4.1. De door elke kapitein van een vaartuig voor de tonijnvisserij opgestelde vangstaangiften worden behandeld en geverifieerd door de voor de verificatie van de tonijnvangstgegevens bevoegde wetenschappelijke instellingen van de lidstaten, zoals het IRD (Institut de Recherche pour le Développement), het IEO (Instituto Español de Oceanografía) en het INIAP (Instituto Nacional de Investigaçao Agraria e das Pescas); een kopie van alle logboeken moet worden ingediend bij het IMROP (Instituut voor oceanografisch onderzoek en visserij van Mauritanië). 4.2. Op basis van die door wetenschappelijke instellingen geverifieerde vangstaangiften stelt de Europese Unie per tonijnvisserijvaartuig een eindafrekening vast van de visrechten die het vaartuig verschuldigd is voor het visseizoen van het voorgaande kalenderjaar. 4.3. De Europese Unie presenteert deze definitieve afrekening aan Mauritanië en aan de reder vóór 30 juni van het jaar dat volgt op het jaar waarin de vangsten zijn gedaan. Wanneer de definitieve afrekening betrekking heeft op het lopende jaar, worden Mauritanië en de reder uiterlijk één (1) maand na het aflopen van het protocol in kennis gesteld van deze afrekening. 4.4. Mauritanië kan de definitieve afrekening op basis van bewijsstukken betwisten binnen een termijn van 30 dagen na de datum van toezending. Bij verschil van mening plegen de partijen overleg in de gemengde commissie. Indien Mauritanië binnen de termijn van 30 dagen geen bezwaar aantekent, wordt de definitieve afrekening als goedgekeurd beschouwd. 4.5. Valt de definitieve afrekening hoger uit dan het voor het verkrijgen van de visvergunning vooraf betaalde forfaitaire visrecht, dan maakt de reder het saldo over uiterlijk 45 dagen vanaf de datum waarop Mauritanië de afrekening heeft goedgekeurd. Is het bedrag van de eindafrekening kleiner dan het vooraf betaalde forfaitaire visrecht, dan wordt het verschil niet aan de reder terugbetaald. 4.6. De parafiscale heffing wordt betaald naar rato van de in de Mauritaanse visserijzone doorgebrachte tijd. De overeenkomstige maandelijkse termijnen worden beschouwd als perioden van 30 dagen daadwerkelijke visserijactiviteit. Deze bepaling laat het ondeelbare karakter van deze heffing onverlet, en dientengevolge is het bedrag voor iedere begonnen maandelijkse termijn verschuldigd. 4.7. Een vaartuig dat gedurende het jaar 1 tot 30 dagen heeft gevist, betaalt een heffing voor één maand. De tweede maandelijkse tranche van deze heffing is verschuldigd na de eerste periode van 30 dagen enz. Aanvullende maandelijkse tranches moeten uiterlijk tien dagen na de eerste dag van elke aanvullende periode worden betaald. HOOFDSTUK IV VANGSTAANGIFTEN 1. Visserijlogboek 1.1. De kapiteins van de vaartuigen registeren elke dag alle gespecificeerde activiteiten in het visserijlogboek, dat in overeenstemming moet zijn met het model in aanhangsel 4 van deze bijlage en overeenkomstig de Mauritaanse regelgeving kan worden gewijzigd. Dit logboek dient correct en leesbaar te worden ingevuld en door de kapitein van het vaartuig te worden ondertekend. Voor de vaartuigen die vissen op over grote afstanden trekkende soorten, is het bepaalde in punt 8 van dit hoofdstuk van toepassing. 1.2. De visserijlogboeken worden als volgt toegezonden: a) het origineel van elk visserijlogboek van vaartuigen die onderworpen zijn aan de aanlandings- of de overladingsplicht, wordt bezorgd aan de Mauritaanse kustwacht, die de ontvangst ervan schriftelijk bevestigt; b) voor de andere vaartuigen wordt, bij het verlaten van de Mauritaanse visserijzone zonder dat vooraf een Mauritaanse haven is aangedaan, het origineel van elk visserijlogboek verzonden binnen zeven dagen na aankomst in een andere haven, en in ieder geval binnen 20 dagen na het verlaten van de Mauritaanse visserijzone; c) de reder is verplicht de nationale autoriteiten van zijn vlaggenlidstaat alsmede de Europese Unie, via de delegatie, binnen dezelfde termijnen een kopie van dit logboek toe te zenden; d) dit gebeurt bij voorkeur per e-mail naar het door Mauritanië meegedeelde adres zoals opgenomen in aanhangsel 12; e) of per fax, op het door Mauritanië meegedeelde nummer; f) of per post, gericht aan Mauritanië. 1.3. Als de in de punten 1.1 en 1.2 vermelde verplichtingen niet worden nagekomen, wordt de visvergunning automatisch geschorst totdat de reder wel aan zijn verplichtingen voldoet, en dit onverminderd de sancties waarin de Mauritaanse regelgeving voorziet. 2. Aanvullend visserijlogboek (aangiften van aanlanding en overlading) 2.1. Bij elke aanlanding of overlading zijn de kapiteins verplicht het aanvullende visserijlogboek volgens het model in aanhangsel 6 bij deze bijlage correct en leesbaar in te vullen en te ondertekenen. 2.2. Na elke aanlanding dient de reder het originele exemplaar van het aanvullende visserijlogboek onmiddellijk in bij de Mauritaanse kustwacht met een kopie voor het ministerie. Binnen een termijn van 7 werkdagen dient ook een kopie te worden verzonden aan de nationale autoriteiten van de vlaggenlidstaat en, via de delegatie, aan de Europese Unie. 2.3. Na elke toegestane overlading dient de kapitein het originele exemplaar van het aanvullende visserijlogboek onmiddellijk in bij de Mauritaanse kustwacht met een kopie voor het ministerie. Binnen een termijn van 7 werkdagen dient ook een kopie te worden verzonden aan de nationale autoriteiten van de vlaggenlidstaat en, via de delegatie, aan de Europese Unie. 2.4. Als een van de in de punten 2.1, 2.2 en 2.3 vastgestelde verplichtingen niet wordt nagekomen, wordt de visvergunning automatisch geschorst totdat de reder aan zijn verplichtingen voldoet. 3. Betrouwbaarheid van de gegevens 3.1. Om bruikbaar te zijn als een grondslag voor het toezicht op de ontwikkeling van de visbestanden, moeten de gegevens in de documenten die in de punten hierboven worden bedoeld, in overeenstemming zijn met het feitelijke verloop van de visserij. 3.2. De geldende Mauritaanse wetgeving over de minimummaten van de aan boord gehouden vangsten is van toepassing en is opgenomen in aanhangsel 7. 3.3. Een lijst met de omrekeningsfactoren die van toepassing zijn op de vangsten voor de omrekening van ontkopte vis/vis in gehele staat en/of gestripte vis/vis in gehele staat is opgenomen in aanhangsel 8. 4. Overgang naar een elektronisch systeem De twee partijen stellen een protocol vast voor de elektronische uitwisseling van alle vangst- en aangiftegegevens (hierna „ERS-gegevens” genoemd, waarbij „ERS” staat voor „Electronic Reporting System”), dat in aanhangsel 10 is opgenomen. De twee partijen voorzien in de uitvoering van dit protocol en in de vervanging van de papieren versie van de vangstaangifte door ERS-gegevens zodra Mauritanië de nodige apparatuur en software heeft ingevoerd. 5. Toleranties Op basis van een representatieve monsterneming mag het verschil tussen de in het visserijlogboek opgegeven vangsten en de beoordeling van deze vangsten tijdens een inspectie of bij aanlanding niet groter zijn dan: 9 % voor de visserij met koelvaartuigen; 4 % voor de visserij op niet-pelagische en pelagische soorten met vriesvaartuigen. 6. Bijvangst De bijvangsten worden gespecificeerd in de technische notities die deel uitmaken van dit protocol. Elke overschrijding van het toegestane percentage bijvangsten kan worden bestraft. 7. Kwartaalaangifte van de totale vangsten 7.1. De Europese Unie stelt Mauritanië vóór het einde van elk kwartaal elektronisch en volgens de modellen in aanhangsel 9 in kennis van de hoeveelheden die haar vaartuigen in het vorige kwartaal in alle categorieën samen hebben gevangen. 7.2. Deze gegevens worden uitgesplitst naar maand, visserijcategorie, vaartuig en soort. 7.3. De definitieve afrekening van de jaarlijkse vangsten moet door beide partijen in de gemengde commissie worden overeengekomen. 7.4. De voor de pelagische visserij geldende factoren voor de omrekening van ontkopte vis/vis in gehele staat en/of gestripte vis/vis in gehele staat zijn opgenomen in aanhangsel 8. 8. Specifieke voorwaarden die gelden voor vaartuigen voor de tonijnvisserij 8.1. Vaartuigen voor de tonijnvisserij moeten voor elke visserijperiode die in de Mauritaanse wateren wordt doorgebracht, een logboek bijhouden volgens het model in aanhangsel 5 van deze bijlage. Het logboek moet ook worden ingevuld als niets is gevangen. 8.2. De visserijlogboeken worden als volgt toegezonden: a) wanneer het vaartuig een Mauritaanse haven aandoet, wordt het origineel van elk visserijlogboek bezorgd aan de Mauritaanse kustwacht, die de ontvangst ervan schriftelijk bevestigt; b) bij het verlaten van de Mauritaanse visserijzone zonder dat vooraf een Mauritaanse haven is aangedaan, wordt het origineel van elk visserijlogboek verzonden binnen 14 dagen na aankomst in een andere haven, en in ieder geval binnen 45 dagen na het verlaten van de Mauritaanse visserijzone; c) de reder is verplicht de nationale autoriteiten van zijn vlaggenlidstaat alsmede de Europese Unie, via de delegatie, binnen dezelfde termijnen een kopie van dit logboek toe te zenden; d) dit gebeurt bij voorkeur per e-mail naar het door Mauritanië meegedeelde adres zoals opgenomen in aanhangsel 12; e) of per fax, op het door Mauritanië meegedeelde nummer; f) of per post, gericht aan Mauritanië. 8.3. Alle aanbevelingen van de ICCAT (Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen) worden door de vaartuigen voor de tonijnvisserij in acht genomen. HOOFDSTUK V AANLANDINGEN EN OVERLADINGEN 1. Aanlandingen 1.1. Voor de demersale vloot geldt de aanlandingsplicht. 1.2. Op verzoek van de reder worden gedurende zeer warme perioden, met name de maanden augustus en september, specifieke afwijkingen voor de garnaalvloot verleend. 1.3. De aanlandingsplicht houdt geen opslag- of verwerkingsplicht in. 1.4. De vloot koelvaartuigen voor de pelagische visserij is eveneens aan de aanlandingsplicht onderworpen; zij mag niet meer aanlanden dan de verwerkingseenheden in Nouadhibou in ontvangst kunnen nemen en moet bovendien rekening houden met de geconstateerde marktvraag. 1.5. De aanlandingsplicht geldt niet voor de laatste visreis (voordat de vaartuigen de Mauritaanse visserijzones voor op zijn minst drie maanden verlaten). Voor de garnaalvisserij bedraagt deze periode twee maanden. 1.6. De kapitein van een vaartuig van de Europese Unie stelt de autoriteiten van de autonome haven Nouadhibou (PAN) en de Mauritaanse kustwacht per fax of e-mail, met kopie aan de delegatie van de Europese Unie, ten minste 24 uur vooraf in kennis van de datum van aanlanding en geeft hierbij de volgende gegevens op: a) de naam van het vissersvaartuig dat zal aanlanden; b) de verwachte datum en het verwachte tijdstip van aanlanding; c) de in kilogram levend gewicht uitgedrukte hoeveelheid van elke aan te landen soort (aangeduid met de FAO-drielettercode). 1.7. Uiterlijk 12 uur na ontvangst van de hierboven bedoelde kennisgeving geeft de Mauritaanse kustwacht via fax of e-mail, met kopie aan de delegatie van de Europese Unie, zijn toestemming aan de kapitein of diens vertegenwoordiger. 1.8. Het vaartuig van de Europese Unie dat aanlandt in een Mauritaanse haven, is vrijgesteld van belastingen of heffingen van gelijke werking, met uitzondering van havenheffingen en -kosten die in dezelfde omstandigheden worden toegepast op Mauritaanse vaartuigen. 1.9. Voor visserijproducten geldt een douaneregeling overeenkomstig de geldende Mauritaanse wetgeving. Visserijproducten zijn bijgevolg bij hun binnenkomst in de Mauritaanse haven of bij uitvoer vrijgesteld van alle douaneformaliteiten en douanerechten of -heffingen van gelijke werking en worden beschouwd als goederen onder een regeling van „tijdelijk douanevervoer” („tijdelijke opslag”). 1.10. De reder kan vrij beslissen over de bestemming van de productie van zijn vaartuig. Deze kan worden verwerkt, opgeslagen onder een douaneregeling, verkocht in Mauritanië of uitgevoerd (tegen vreemde valuta's). 1.11. Op de in Mauritanië verkochte producten die bestemd zijn voor de Mauritaanse markt, worden dezelfde belastingen en heffingen toegepast als op Mauritaanse visserijproducten. 1.12. De winst kan worden uitgevoerd zonder extra kosten (vrijstelling van douanerechten en heffingen van gelijke werking). 2. Overladingen 2.1. Pelagische vriesvaartuigen die overeenkomstig de conformiteitsverklaring overladingsactiviteiten kunnen verrichten, moeten overladen aan de kade of bij boei 10 van de rede van de autonome haven Nouadhibou, behalve wanneer het de laatste visreis betreft. 2.2. In het kader van economische ontwikkelingsprojecten die de in artikel 7 van het protocol genoemde doelstellingen weerspiegelen, kunnen de Mauritaanse autoriteiten overwegen om de aanlandings- en overladingsactiviteiten aan bepaalde voorwaarden te onderwerpen. Daartoe wordt door beide partijen in de gemengde commissie overleg gepleegd. 2.3. Vaartuigen van de Europese Unie die aanlanden in de autonome haven Nouadhibou, zijn vrijgesteld van belastingen of heffingen van gelijke werking, met uitzondering van havenheffingen en -kosten die in dezelfde omstandigheden worden toegepast op Mauritaanse vaartuigen. 2.4. De overladingsplicht geldt niet voor de laatste visreis (voordat de vaartuigen de Mauritaanse visserijzones voor op zijn minst drie maanden verlaten). 2.5. De kapitein van een vaartuig van de Europese Unie stelt de autoriteiten van de autonome haven Nouadhibou (PAN) en de Mauritaanse kustwacht per fax of e-mail, met kopie aan de delegatie van de Europese Unie, ten minste 24 uur vooraf in kennis van de datum van overlading en geeft hierbij de volgende gegevens op: a) de naam van het vissersvaartuig dat zal overladen; b) de verwachte datum en het verwachte tijdstip van overlading; c) de in kilogram levend gewicht uitgedrukte hoeveelheid van elke over te laden soort (aangeduid met de FAO-drielettercode). 2.6. Uiterlijk 12 uur na ontvangst van de hierboven bedoelde kennisgeving geeft de Mauritaanse kustwacht via fax of e-mail, met kopie aan de delegatie van de Europese Unie, zijn toestemming aan de kapitein of diens vertegenwoordiger. 2.7. Mauritanië behoudt zich het recht voor de overlading te weigeren indien het transportvaartuig zich in de Mauritaanse visserijzones, dan wel daarbuiten heeft schuldig gemaakt aan illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij. HOOFDSTUK VI CONTROLE 1. Binnenvaren en verlaten van de Mauritaanse visserijzone 1.1. Telkens wanneer een EU-vaartuig met een vismachtiging de Mauritaanse visserijzone binnenvaart of verlaat, moet dit uiterlijk 36 uur van tevoren aan Mauritanië worden gemeld; voor vaartuigen voor de tonijnvisserij met de zegen, met de hengel en met de beug wordt deze termijn beperkt tot 6 uur. 1.2. Bij de melding van het binnenvaren of verlaten van de visserijzone deelt het vaartuig met name de volgende gegevens mee: a) de naam van het vaartuig; b) de radioroepnaam van het vaartuig; c) de verwachte datum (dd/mm/jjjj), tijd (UTC) en plaats van binnen- of uitvaren (graden/min./sec.); d) de aan boord gehouden hoeveelheid van elke soort (aangeduid met de FAO-drielettercode), uitgedrukt in kilogram levend gewicht, of, in voorkomend geval, in aantal exemplaren; e) de aanbiedingsvorm van de producten. 1.3. De melding gebeurt bij voorkeur per e-mail of, indien dat niet mogelijk is, per fax of per radio, op een e-mailadres, oproepnummer of radiofrequentie zoals meegedeeld door Mauritanië overeenkomstig aanhangsel 12. Mauritanië bevestigt onmiddellijk per e-mail of per fax de ontvangst van de melding. 1.4. Die gegevens over het binnenvaren en het uitvaren van de vaartuigen worden tegelijkertijd ook via het e-mailadres in aanhangsel 12 toegezonden aan de delegatie van de Europese Unie in Mauritanië. 1.5. Mauritanië stelt de betrokken vaartuigen en de EU onmiddellijk in kennis van elke wijziging van het e-mailadres, het oproepnummer of de radiofrequentie. Die wijzigingen worden pro memorie vermeld in de bijlage bij de notulen van de eerste bijeenkomst van de gemengde commissie na de wijziging. 1.6. Een vaartuig dat in de visserijzone van Mauritanië aan het vissen is zonder zijn aanwezigheid vooraf te hebben gemeld, wordt beschouwd als een vaartuig dat zonder machtiging vist. 1.7. De berichten over het binnenvaren en het verlaten van de visserijzone worden gedurende minstens een jaar na de datum van de melding aan boord van het vaartuig bewaard. 1.8. Tijdens hun aanwezigheid in de Mauritaanse visserijzone stemmen de vaartuigen van de Europese Unie voortdurend af op de internationale omroepfrequenties (VHF-kanaal 16 of HF 2 182 kHz). 1.9. De Mauritaanse autoriteiten behouden zich het recht voor om, na ontvangst van een bericht waarin wordt gemeld dat een vaartuig de visserijzone verlaat, in de haven van Nouadhibou of van Nouakchott, vóór het vertrek een controle aan boord uit te voeren op basis van een steekproef. 1.10. Deze controles mogen niet meer dan 6 uur in beslag nemen voor vaartuigen voor de pelagische visserij (categorieën 6 en 7) en niet meer dan 3 uur voor de andere categorieën. 1.11. Niet-naleving van de bepalingen van de punten hierboven wordt bestraft met de volgende sancties: a) bij een eerste overtreding: — het vaartuig wordt, indien mogelijk, opgebracht; — de lading aan boord wordt gelost en in beslag genomen en de opbrengst ervan wordt overgemaakt aan de schatkist; — het vaartuig betaalt de minimumboete waarin de Mauritaanse regelgeving voorziet; b) bij een tweede overtreding: — het vaartuig wordt, indien mogelijk, opgebracht; — de lading aan boord wordt gelost en in beslag genomen en de opbrengst ervan wordt overgemaakt aan de schatkist; — het vaartuig betaalt de maximumboete waarin de Mauritaanse regelgeving voorziet; — de vergunning wordt voor de resterende looptijd ingetrokken; c) bij een derde overtreding: — het vaartuig wordt, indien mogelijk, opgebracht; — de lading aan boord wordt gelost en in beslag genomen en de opbrengst ervan wordt overgemaakt aan de schatkist; — de vergunning wordt definitief ingetrokken; — de kapitein en het vaartuig krijgen verbod om nog in Mauritanië actief te zijn. 1.12. Indien het vaartuig dat in overtreding is, niet kan worden opgebracht, brengt het ministerie de Europese Unie en de vlaggenlidstaat hiervan op de hoogte, zodat de in punt 1.11 vermelde sancties kunnen worden toegepast. 2. Bepalingen inzake inspecties op zee en in de haven 2.1. Mauritanië neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de inspecties op zee en in de haven die in het kader van de overeenkomst aan boord van de vaartuigen van de Europese Unie worden verricht: a) worden uitgevoerd door duidelijk daartoe gemachtigde vaartuigen en/of medewerkers van de Mauritaanse kustwacht die duidelijk zijn geïdentificeerd als door Mauritanië aangesteld om visserijcontroles te verrichten. Elke medewerker van de Mauritaanse kustwacht moet voor visserijcontroles zijn opgeleid en moet een door Mauritanië afgegeven dienstkaart dragen waarop zijn identiteit en kwalificatie vermeld staan; b) in geen enkel geval de veiligheid van het schip en van de bemanning in gevaar brengen. 2.2. Voor een inspectie op zee mogen de medewerkers van de Mauritaanse kustwacht slechts aan boord van een vaartuig van de Europese Unie komen na een voorafgaande kennisgeving per marifoon of aan de hand van de internationale signaalcode. Elk voor de inspectie gebruikt transportmiddel moet duidelijk en zichtbaar voorzien zijn van een officiële vlag of een symbool waarmee wordt aangegeven dat het namens Mauritanië visserijinspecties uitvoert. 2.3. De kapiteins van vaartuigen van de Europese Unie vergemakkelijken het aan boord gaan van de medewerkers van de Mauritaanse kustwacht en staan hen bij bij het vervullen van hun taken. Zij dienen met de medewerkers van de Mauritaanse kustwacht samen te werken. 2.4. Het aantal medewerkers van de Mauritaanse kustwacht dat de inspectie verricht, moet zijn aangepast aan de omstandigheden van de inspectie; alvorens zij de inspectie verrichten, moeten zij hun identiteit en kwalificatie aantonen. 2.5. De medewerkers van de Mauritaanse kustwacht mogen overgaan tot een onderzoek van alle ruimten, installaties, vistuig, vangsten, documenten en geregistreerde transmissies waarvan zij een onderzoek nodig achten om de naleving van de overeenkomst na te gaan. Zij mogen eveneens de kapitein, andere leden van de bemanning of iedere andere persoon aan boord van het geïnspecteerde vaartuig ondervragen. Zij mogen een kopie nemen van elk document dat zij relevant vinden. 2.6. De medewerkers van de Mauritaanse kustwacht mogen het recht van de kapitein van het vaartuig van de Europese Unie om met de eigenaar en/of met de autoriteit van de vlaggenstaat te communiceren, niet in de weg staan. 2.7. De medewerkers van de Mauritaanse kustwacht blijven niet langer aan boord van de vaartuigen van de Europese Unie dan nodig is om de met de inspectie verband houdende taken te verrichten. De inspecties mogen in elk geval niet meer dan 3 uur in beslag nemen voor vaartuigen voor de pelagische visserij en niet meer dan anderhalf uur voor de andere categorieën, tenzij dat absoluut noodzakelijk is. 2.8. De medewerkers van de Mauritaanse kustwacht voeren de inspectie zo uit dat deze zo weinig mogelijk gevolgen heeft voor het vaartuig, de visserijactiviteiten, de lading en de aanlandings- of overladingsactiviteiten. 2.9. Mauritanië zorgt ervoor dat klachten in verband met de inspectie van een vaartuig van de Europese Unie billijk en grondig worden onderzocht overeenkomstig de nationale wetgeving. 2.10. Mauritanië kan de Europese Unie toestaan om als waarnemer deel te nemen aan de inspectie op zee en in de haven. 2.11. Aan het einde van elke inspectie stellen de medewerkers van de Mauritaanse kustwacht een inspectieverslag op met de inspectieresultaten, de vermoedelijke overtredingen en de eventuele verdere maatregelen die Mauritanië zou kunnen nemen. 2.12. De kapitein van het vaartuig van de Europese Unie mag opmerkingen toevoegen aan het inspectieverslag. 2.13. Het inspectieverslag moet worden ondertekend door de medewerker van de Mauritaanse kustwacht die het opstelt, en door de kapitein van het betrokken vaartuig van de Europese Unie. De handtekening van de kapitein geldt slechts als bevestiging dat hij een kopie van het verslag heeft ontvangen. Wanneer de kapitein het inspectieverslag weigert te ondertekenen, schrijft hij in het inspectieverslag de redenen van die weigering, met de vermelding „weigert te ondertekenen”. 2.14. Een manueel opgesteld inspectieverslag moet in een duidelijk handschrift en met onuitwisbare inkt geschreven zijn. 2.15. De medewerkers van de Mauritaanse kustwacht moeten een kopie van het inspectieverslag overhandigen aan de kapitein van het vaartuig van de Europese Unie alvorens het vaartuig te verlaten. Binnen vier dagen (inspecties op zee) of 24 uur (inspecties in de haven) na de inspectie stuurt Mauritanië de Europese Unie een kopie van het inspectieverslag, ongeacht de conclusies van de inspectie. 3. Wederzijdse waarneming met betrekking tot de controles aan de wal en op zee 3.1. Beide partijen kunnen besluiten tot de invoering van een systeem voor wederzijdse waarneming met betrekking tot de controles aan de wal en op zee. Zij wijzen hiervoor vertegenwoordigers aan die de door de respectieve nationale controlediensten verrichte controles en inspecties bijwonen en opmerkingen kunnen maken over de uitvoering van dit protocol. 3.2. Deze vertegenwoordigers moeten: — een vakopleiding hebben genoten; — passende ervaring hebben op visserijgebied; — een grondige kennis hebben van de bepalingen van de overeenkomst en van dit protocol. 3.3. Wanneer de vertegenwoordiger aanwezig is bij de inspecties, worden deze uitgevoerd door de nationale controlediensten en mag hij op eigen initiatief geen inspectiebevoegdheden van de nationale ambtenaren uitoefenen. 3.4. Wanneer de vertegenwoordiger de nationale ambtenaren vergezelt, heeft hij toegang tot de vaartuigen, kantoren en documenten die door deze ambtenaren worden geïnspecteerd, om de gegevens (die geen naamsverwijzingen bevatten) te verzamelen die noodzakelijk zijn voor het verrichten van zijn taak. 3.5. De vertegenwoordiger vergezelt de nationale controlediensten bij hun bezoeken in havens aan boord van vaartuigen aan de kade, in openbare visveilingen, in magazijnen van groothandelaren in vis, in koelhuizen en in andere ruimten die verband houden met de aanlanding en opslag van vis vóór de eerste verkoop op het grondgebied waar het product voor het eerst op de markt wordt gebracht. 3.6. De vertegenwoordiger stelt elke vier maanden een verslag op over de controles waaraan hij heeft deelgenomen, en dient dit in bij de bevoegde autoriteiten. Deze autoriteiten verstrekken een kopie aan de andere overeenkomstsluitende partij. 3.7. Beide partijen kunnen besluiten op zijn minst twee inspecties per jaar uit te voeren, afwisselend in Mauritanië en in Europa. 3.8. De vertegenwoordiger die aanwezig is bij de gezamenlijke controle, behandelt de goederen en installaties aan boord van de vaartuigen en andere voorzieningen met de vereiste zorgvuldigheid en beschouwt alle documenten die hij ter inzage krijgt, als vertrouwelijk. Beide partijen spreken af om bij de uitvoering de vertrouwelijkheid strikt in acht te nemen. De vertegenwoordiger deelt de resultaten van zijn werkzaamheden uitsluitend aan zijn bevoegde autoriteiten mee. 3.9. Dit programma geldt voor de aanlandingshavens van de Europese Unie en voor de havens van Mauritanië. 3.10. Elke overeenkomstsluitende partij neemt alle kosten van zijn vertegenwoordiger voor zijn rekening, met inbegrip van de reis- en verblijfkosten. HOOFDSTUK VII OVERTREDINGEN 1. Inspectieverslag en proces-verbaal van de overtreding 1.1. Bij elke geconstateerde overtreding door een vaartuig van de Europese Unie moet worden uitgegaan van de objectieve en materiële vaststelling door de medewerkers van de Mauritaanse kustwacht van feiten die als overtreding kunnen worden gekwalificeerd. Een vermoeden van een overtreding volstaat niet. 1.2. Het inspectieverslag, met daarin de omstandigheden van en de redenen voor de overtreding, moet worden ondertekend door de kapitein van het vaartuig, die er zijn kanttekeningen bij mag plaatsen en onmiddellijk overeenkomstig punt 2.15 van hoofdstuk VI een kopie van het verslag krijgt van de Mauritaanse kustwacht. Deze ondertekening heeft geen consequenties ten aanzien van de rechten en de middelen die de kapitein te zijner verdediging kan doen gelden met betrekking tot de overtreding die hem ten laste wordt gelegd. 1.3. Het proces-verbaal van de overtreding wordt naar waarheid door de Mauritaanse kustwacht opgesteld op basis van eventueel vastgestelde overtredingen die zijn opgenomen in het na de inspectie van het vaartuig opgestelde inspectieverslag. Het moet vergezeld gaan van alle materiële bewijzen waarmee op objectieve wijze kan worden aangetoond dat de geconstateerde overtreding werkelijk heeft plaatsgevonden. 1.4. Bij de inspectie moet rekening worden gehouden met de conformiteit van de kenmerken die tijdens de technische inspectie is gecontroleerd (hoofdstuk II). 2. Melding van de overtreding 2.1. In geval van een overtreding stelt de Mauritaanse kustwacht de vertegenwoordiger van het vaartuig onverwijld per post in kennis van het proces-verbaal van de overtreding en van het inspectieverslag. De Mauritaanse kustwacht brengt de Europese Unie hiervan op de hoogte en verzendt haar de desbetreffende documenten. 2.2. In geval van een overtreding die niet op zee kan worden beëindigd, brengt de kapitein zijn vaartuig op verzoek van de Mauritaanse kustwacht naar de haven van Nouadhibou (opbrenging); de Mauritaanse kustwacht brengt de Europese Unie hiervan onverwijld op de hoogte. In geval van een overtreding die door de kapitein is erkend en die wel op zee kan worden beëindigd, mag het vaartuig doorgaan met vissen. In beide gevallen kan het vaartuig na beëindiging van de overtreding doorgaan met vissen. 3. Afwikkeling van een overtreding zonder opbrenging 3.1. Overeenkomstig dit protocol kan de overtreding worden afgewikkeld hetzij via een schikkingsprocedure, hetzij via een gerechtelijke procedure. 3.2. Vóór de afwikkeling van de overtreding en uiterlijk 24 uur na de kennisgeving van de overtreding ontvangt de Europese Unie van Mauritanië gedetailleerde informatie over de feiten waarop de overtreding betrekking heeft, en over de eventuele gevolgen. 3.3. De Mauritaanse kustwacht roept de schikkingscommissie bijeen. Alle gegevens over het verloop van de schikkings- of gerechtelijke procedure met betrekking tot de door de vaartuigen van de Europese Unie begane overtredingen worden zo spoedig mogelijk aan de Europese Unie meegedeeld. Zo nodig kan de reder in de schikkingscommissie worden vertegenwoordigd door twee personen indien de voorzitter van die commissie dat toestaat. De reder mag zijn argumenten aanvoeren en aanvullende informatie over de omstandigheden van de zaak overleggen. 3.4. De resultaten van de schikkingscommissie worden zo spoedig mogelijk ter kennis gebracht van de reder of diens vertegenwoordiger en van de Europese Unie (via de delegatie). 3.5. Eventuele boeten moeten uiterlijk 30 dagen na de schikkingsprocedure worden betaald via overschrijving. Vaartuigen die de Mauritaanse visserijzone willen verlaten, mogen dat pas nadat de betaling daadwerkelijk is verricht. Een kwitantie van de schatkist of anders een op niet-werkdagen door de Mauritaanse centrale bank gewaarmerkt SWIFT-bewijs van betaling wordt beschouwd als bewijsstuk van betaling van de boete. 3.6. Als de schikkingsprocedure geen resultaat heeft opgeleverd, geeft het ministerie het dossier onmiddellijk door aan de officier van justitie. Wanneer een gerechtelijke veroordeling tot betaling van een boete volgt, moet die boete uiterlijk 30 dagen na de schikkingsprocedure via overschrijving worden betaald. Een kwitantie van de schatkist of anders een op niet-werkdagen door de Mauritaanse centrale bank gewaarmerkt SWIFT-bewijs van betaling wordt beschouwd als bewijsstuk van betaling van de boete. 4. Afwikkeling van een overtreding met opbrenging 4.1. Het vaartuig dat na een vastgestelde overtreding is opgebracht, wordt in de haven vastgehouden totdat de schikkingsprocedure is voltooid. 4.2. Voordat een gerechtelijke procedure wordt ingeleid, wordt ernaar gestreefd de vermoedelijke overtreding overeenkomstig de punten 3.3 tot en met 3.5 via een schikkingsprocedure af te handelen. Deze procedure moet uiterlijk drie werkdagen na het begin van de opbrenging zijn afgewikkeld. 4.3. Vóór de schikkingsprocedure en binnen een termijn van 48 uur vanaf de aanvangsdatum van de opbrenging, ontvangt de Europese Unie van Mauritanië gedetailleerde informatie over de feiten waarop de overtreding betrekking heeft, en over de eventuele gevolgen. 4.4. Als de schikkingsprocedure geen resultaat heeft opgeleverd, geeft het ministerie het dossier onmiddellijk door aan de officier van justitie. In het geval van een gerechtelijke veroordeling tot betaling van een boete, gebeurt die betaling overeenkomstig punt 3.6. 4.5. De reder stelt overeenkomstig de geldende wetgeving een bankgarantie die uiterlijk 72 uur na het einde van de schikkingsprocedure door de bevoegde autoriteit of de bevoegde rechtbank wordt vastgesteld met inachtneming van de met de aanhouding gepaard gaande kosten, de boetesom en de vergoedingen die moeten worden betaald door degenen die verantwoordelijk zijn voor de overtreding. De bankgarantie wordt niet vrijgegeven voordat de gerechtelijke procedure is voltooid. De bankgarantie wordt vrijgegeven wanneer de procedure niet tot een veroordeling heeft geleid. Als bij veroordeling de boete kleiner is dan de gestelde bankgarantie, wordt het saldo na de uitspraak vrijgegeven door de bevoegde autoriteit van Mauritanië. 4.6. Het vaartuig wordt vrijgegeven: a) zodra is voldaan aan de bij de schikkingsprocedure vastgestelde verplichtingen; of b) zodra, in afwachting van de voltooiing van de gerechtelijke procedure, een bankgarantie zoals bedoeld in punt 4.5 is gesteld en door het ministerie is aanvaard. Een kwitantie van de schatkist of anders een op niet-werkdagen door de Mauritaanse centrale bank gewaarmerkt SWIFT-bewijs van betaling wordt beschouwd als bewijsstuk van betaling van de garantie. 5. Uitwisseling van informatie over de controles en overtredingen Beide partijen verbinden zich ertoe de procedures te versterken waarmee een permanente dialoog tot stand kan worden gebracht over de uitgevoerde controleactiviteiten, de lopende overtredingszaken, de resultaten van de schikkings- en de gerechtelijke procedures en elk probleem dat verband houdt met het verrichten van de controles en met de follow-up van de overtredingszaken. HOOFDSTUK VIII SATELLIETVOLGSYSTEEM (VMS) Om de vaartuigen van de Europese Unie via satelliet te volgen, worden op de hieronder weergegeven manier twee boodschappen verstuurd via een driehoeksysteem: 1) EU-vaartuig — VCC van de vlaggenstaat — VCC van Mauritanië, 2) EU-vaartuig — VCC van Mauritanië — VCC van de vlaggenstaat. Bij problemen met de uitvoering van het driehoeksysteem nemen beide partijen in de gemengde commissie de nodige maatregelen om die problemen aan te pakken. 1. Positieberichten van vaartuigen — VMS-systeem Tijdens hun aanwezigheid in de Mauritaanse visserijzone moeten vaartuigen van de Europese Unie die over een vismachtiging beschikken, zijn uitgerust met een satellietvolgsysteem (Vessel Monitoring System — VMS) dat hun positie automatisch en permanent (om het uur) meedeelt aan het visserijcontrolecentrum (Fisheries Monitoring Center, hierna „VCC” genoemd) van hun vlaggenstaat. 2. Versturen van gegevens 2.1. Elk positiebericht moet de volgende gegevens bevatten: a) de identificatiegegevens van het vaartuig; b) de laatste geografische positie van het vaartuig (lengtegraad, breedtegraad), met een foutenmarge van minder dan 500 meter en een betrouwbaarheidsinterval van 99 %; c) de datum en het tijdstip van de registratie van de positie; d) de snelheid en de vaarrichting van het vaartuig; e) en geconfigureerd zijn volgens het formaat in aanhangsel 9 van deze bijlage. 2.2. De eerste na het binnenvaren van de Mauritaanse visserijzone geregistreerde positie wordt aangeduid met de code „ENT”. Alle daaropvolgende posities worden aangeduid met de code „POS”, met uitzondering van de eerste na het verlaten van de Mauritaanse visserijzone geregistreerde positie, die wordt aangeduid met de code „EXI”. 2.3. Het VCC van de vlaggenstaat en het VCC van Mauritanië zorgen ervoor dat de positieberichten automatisch worden verwerkt en, in voorkomend geval, elektronisch worden verstuurd. De positieberichten moeten op een beveiligde manier worden geregistreerd en drie jaar lang worden bewaard. 3. Versturen van positieberichten bij uitval van het VMS-systeem 3.1. De kapitein ziet erop toe dat het VMS-systeem van zijn vaartuig altijd volledig operationeel is en dat de positieberichten correct naar het VCC van de vlaggenstaat worden verstuurd. 3.2. Indien de aan boord van een vissersvaartuig aanwezige satellietapparatuur voor permanente positiebepaling onklaar is, meldt de kapitein van het vaartuig te gelegener tijd de in punt 2.1 bedoelde gegevens per e-mail, per radio of per fax aan het VCC van de vlaggenstaat. In dat geval moet om de 4 uur een algemeen positierapport worden verzonden. Het VCC van de vlaggenstaat verstuurt deze rapporten onverwijld naar het Mauritaanse VCC. 3.3. Indien zich een defect of een storing in het VMS-systeem aan boord van het vaartuig voordoet, wordt er door de kapitein en/of de eigenaar op toegezien dat het VMS-systeem na uiterlijk vijf dagen wordt gerepareerd of vervangen. Wanneer die termijn verstreken is, moet het betrokken vaartuig de Mauritaanse visserijzone verlaten of een Mauritaanse haven binnenvaren. Indien het vaartuig in die periode van vijf dagen een Mauritaanse haven aandoet, mag het zijn visserijactiviteiten in de Mauritaanse visserijzone pas hervatten wanneer het VMS-systeem weer naar behoren werkt of, wanneer dat laatste niet het geval is, wanneer Mauritanië daarvoor toestemming verleent. In geval van ernstige technische problemen die niet binnen vijf dagen kunnen worden opgelost, kan op verzoek van de kapitein een afwijking voor 15 dagen worden toegestaan. 3.4. Een vissersvaartuig dat een technisch mankement aan zijn VMS-systeem heeft gehad, mag de haven pas verlaten wanneer: — zijn VMS-systeem volgens de vlaggenstaat weer naar behoren werkt; of — het daarvoor toestemming krijgt van de vlaggenstaat. In dit laatste geval stelt de vlaggenstaat Mauritanië vóór het vertrek van het vaartuig hiervan in kennis. 4. Beveiligde communicatie van positieberichten tussen het VCC van de vlaggenstaat en het VCC van Mauritanië 4.1. Het VCC van de vlaggenstaat stuurt de positieberichten van de betrokken vaartuigen onverwijld automatisch door naar het VCC van Mauritanië. Het VCC van de vlaggenstaat en het VCC van Mauritanië wisselen hun e-mailadres uit. Zij stellen elkaar onverwijld in kennis van iedere wijziging daarvan. 4.2. Het versturen van de positieberichten tussen het VCC van de vlaggenstaat en het VCC van Mauritanië gebeurt elektronisch via een beveiligd communicatiesysteem. 4.3. Het VCC van Mauritanië stelt het VCC van de vlaggenstaat en de Europese Unie onverwijld elektronisch in kennis van iedere onderbreking in de ontvangst van de opeenvolgende positieberichten van een vaartuig met een vismachtiging dat niet heeft gemeld dat het de Mauritaanse visserijzone zou verlaten. 5. Slechte werking van het communicatiesysteem 5.1. Mauritanië verzekert zich ervan dat zijn elektronische uitrusting compatibel is met die van het VCC van de vlaggenstaat. Het stelt de Europese Unie onverwijld in kennis van elk probleem bij de transmissie en de ontvangst van positieberichten, met het oog op een zo spoedig mogelijke technische oplossing. Eventuele geschillen worden door de gemengde commissie beslecht. 5.2. De kapitein wordt verantwoordelijk geacht voor iedere bewezen manipulatie van het VMS-systeem van het vaartuig die tot doel heeft de werking ervan te verstoren of de positieberichten te vervalsen. Elke overtreding wordt overeenkomstig het protocol bestraft. 6. Herziening van de frequentie van de positieberichten 6.1. Op basis van gefundeerde aanwijzingen voor een overtreding kan Mauritanië het VCC van de vlaggenstaat, met kopie aan de Europese Unie, verzoeken het interval voor het versturen van de positieberichten van een vaartuig voor een bepaalde onderzoeksperiode te beperken tot dertig minuten. Mauritanië moet deze stavingselementen overleggen aan het VCC van de vlaggenstaat en aan de Europese Unie. Het VCC van de vlaggenstaat stuurt de positieberichten onverwijld volgens de nieuwe frequentie door naar Mauritanië. 6.2. Aan het eind van de onderzoeksperiode stelt Mauritanië het VCC van de vlaggenstaat en de Europese Unie in kennis van de eventuele follow-up. HOOFDSTUK IX AANMONSTERING VAN MAURITAANSE ZEELIEDEN 1. Aantal Mauritaanse zeelieden dat moet worden aangemonsterd 1.1. De eigenaar van het vissersvaartuig van de Europese Unie monstert Mauritaanse vissers aan die tijdens de visserijactiviteiten van het vaartuig in de Mauritaanse visserijzone op het vaartu