BIJLAGE Vertaling (1)

INTERNATIONALE OVEREENKOMST INZAKE DE VEREENVOUDIGING EN HARMONISATIE VAN DOUANEPROCEDURES

PREAMBULE

De OVEREENKOMSTSLUITENDE PARTIJEN bij deze Overeenkomst, tot stand gekomen onder auspiciën van de Internationale Douaneraad,

VASTSTELLENDE, dat verschillen tussen de nationale douaneprocedures de internationale handel en andere vormen van internationaal verkeer kunnen belemmeren,

OVERWEGENDE, dat het in het belang is van alle landen om deze handel en dit verkeer te bevorderen en de internationale samenwerking te verstevigen;

OVERWEGENDE, dat vereenvoudiging en harmonisatie van de douaneprocedures van de Overeenkomstsluitende Partijen doeltreffend kunnen bijdragen tot de ontwikkeling van de internationale handel en andere vormen van het internationale verkeer;

ERVAN OVERTUIGD, dat een internationale overeenkomst waarin de landen zich verplichten de bepalingen daarvan zo spoedig mogelijk toe te passen, geleidelijk kan leiden tot een hoge graad van vereenvoudiging en harmonisatie van douaneprocedures, wat één der voornaamste doelen van de Internationale Douaneraad is,

ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:

HOOFDSTUK I Begripsomschrijvingen

Artikel 1

In deze Overeenkomst wordt verstaan onder: a) de Raad : de organisatie ingesteld bij het op 15 december 1950 te Brussel gesloten Verdrag houdende instelling van een Internationale Douaneraad;

b) Permanent Technisch Comité : het Permanent Technisch Comité van de Raad;

c) bekrachtiging : de bekrachtiging, de aanvaarding of de goedkeuring.

HOOFDSTUK II Werkingssfeer van de Overeenkomst en structuur van de bijlagen

Artikel 2

Iedere Overeenkomstsluitende Partij verbindt zich de vereenvoudiging en harmonisatie van douaneprocedures te bevorderen, en om zich, tot dat doel, te schikken naar de normen en aanbevelingen in de bijlagen van deze Overeenkomst, in overeenstemming met de bepalingen van deze Overeenkomst. Niets zal evenwel een Overeenkomstsluitende Partij ervan weerhouden om faciliteiten toe te staan, die verder gaan, dan die welke worden voorzien in de Overeenkomst ; iedere Overeenkomstsluitende Partij wordt aanbevolen dergelijke verdergaande faciliteiten in de hoogst mogelijke mate toe te staan.

Artikel 3

De bepalingen van deze Overeenkomst sluiten de toepassing van verboden en beperkingen, die door de nationale wetgeving zijn opgelegd, niet uit.

Artikel 4

Iedere bijlage bij deze Overeenkomst bestaat in principe uit: a) een inleiding, waarin de aangelegenheden die behandeld worden in de bijlage, worden samengevat;

b) begripsomschrijvingen van de belangrijkste douanetermen, die in de bijlage worden gebruikt; (1)Ingevolge artikel 19 van de Overeenkomst zijn alleen de Engelse en de Franse tekst authentiek. (Zie bladzijde 10 en 18 van dit Publikatieblad.)

c) normen, zijnde de bepalingen waarvan wordt erkend dat hun algemene toepassing noodzakelijk is om de harmonisatie en vereenvoudiging van douaneprocedures te bewerkstelligen;

d) aanbevelingen zijnde de bepalingen waarvan wordt erkend dat zij bijdragen tot de harmonisatie en vereenvoudiging van douaneprocedures en met betrekking waartoe wordt overwogen dat een zo algemeen mogelijke toepassing wenselijk is;

e) noten die enkele mogelijkheden van toepassing van de betreffende norm of aanbeveling aangeven.

Artikel 5

1. Iedere Overeenkomstsluitende Partij die een bijlage aanvaardt wordt geacht alle normen en aanbevelingen, die in die bijlage voorkomen te aanvaarden, tenzij hij ten tijde van de aanvaarding van die bijlage of daarna aan de Secretaris-generaal van de Raad meedeelt tegen welke norm(en) en aanbeveling(en) hij voorbehouden maakt ; tegelijkertijd moet hij dan aangeven, welke verschillen er bestaan tussen de bepalingen van zijn nationale wetgeving en de betreffende norm(en) en aanbeveling(en). Iedere Overeenkomstsluitende Partij, die voorbehouden heeft gemaakt, kan deze te allen tijde geheel of gedeeltelijk intrekken door zulks aan de Secretaris-generaal mede te delen met opgave van het tijdstip waarop zulk een intrekking van kracht wordt.

2. Iedere Overeenkomstsluitende Partij, die is gebonden door een bijlage, zal op zijn minst om de drie jaar de normen en aanbevelingen, waartegen hij voorbehouden heeft gemaakt, aan een onderzoek onderwerpen en deze vergelijken met de bepalingen in zijn nationale wetgeving ; de resultaten van dit onderzoek zullen aan de Secretaris-generaal van de Raad medegedeeld worden.

HOOFDSTUK III Rol van de Raad en van het Permanent Technisch Comité

Artikel 6

1. De Raad, zal in overeenstemming met de bepalingen van deze Overeenkomst, toezicht uitoefenen op het beheer en de ontwikkeling van deze Overeenkomst. In het bijzonder zal de Raad beslissen omtrent de opneming van nieuwe bijlagen in de Overeenkomst.

2. Te dien einde vervult het Permanent Technisch Comité, onder het gezag van de Raad en in overeenstemming met de richtlijnen van de Raad, de volgende functies: a) het voorbereiden van nieuwe bijlagen en het voorstellen aan de Raad om deze bijlagen aan te nemen met het oog op hun opneming in de Overeenkomst;

b) het doen van zodanige voorstellen tot wijziging van deze Overeenkomst en de bijlagen aan de Raad als het nodig oordeelt ; in het bijzonder doet het Permanent Technisch Comité voorstellen voor wijzigingen op de tekst van normen en aanbevelingen en betreffende de omzetting van aanbevelingen in normen;

c) het geven van adviezen inzake alle aangelegenheden betreffende de toepassing van de Overeenkomst;

d) het verrichten van zodanige taken als de Raad het Permanent Technisch Comité met betrekking tot de bepalingen van deze Overeenkomst opdraagt.

Artikel 7

Met het oog op stemmingen in de Raad en in het Permanent Technisch Comité wordt iedere bijlage geacht een afzonderlijke overeenkomst te zijn.

HOOFDSTUK IV Algemene bepalingen

Artikel 8

Voor de toepassing van deze Overeenkomst wordt iedere bijlage of worden alle bijlagen waaraan een Overeenkomstsluitende Partij is gebonden, geacht een integrerend deel van de Overeenkomst uit te maken ; wat betreft die Overeenkomstsluitende Partij wordt iedere verwijzing naar de Overeenkomst geacht tevens een verwijzing naar die bijlage of bijlagen in te houden.

Artikel 9

De Overeenkomstsluitende Partijen, die een douane-unie of een economische unie vormen, kunnen aan de Secretaris-generaal van de Raad meedelen dat hun gebieden, voor wat betreft de toepassing van een bepaalde bijlage bij deze Overeenkomst, moeten worden aangemerkt als één gebied. In alle gevallen waarin, als gevolg van een dergelijke mededeling, verschillen bestaan tussen de bepalingen van die bijlage en van de wetgeving, die van toepassing is in de gebieden van de Overeenkomstsluitende Partijen, zullen de betrokken Staten een voorbehoud maken, tegen de betreffende norm of aanbeveling, overeenkomstig artikel 5 van deze Overeenkomst.

HOOFDSTUK V Slotbepalingen

Artikel 10

1. Elk geschil tussen de Overeenkomstsluitende Partijen betreffende de uitlegging of de toepassing van deze overeenkomst wordt zoveel mogelijk bijgelegd door middel van rechtstreekse onderhandelingen tussen die Partijen.

2. Elk geschil dat niet door rechtstreekse onderhandelingen door de Overeenkomstsluitende Partijen tussen wie het geschil is gerezen, is beslecht, wordt voorgelegd aan het Permanent Technisch Comité, dat het geschil onderzoekt en aanbevelingen doet met het oog op de bijlegging ervan.

3. Indien het Permanent Technisch Comité niet in staat is het geschil te beslechten, zal het de zaak aan de Raad voorleggen ; de Raad zal aanbevelingen doen in overeenstemming met artikel III e) van het Verdrag houdende instelling van de Raad.

4. De Overeenkomstsluitende Partijen tussen wie het geschil is gerezen, kunnen van tevoren overeenkomen dat zij de aanbevelingen van het Permanent Technisch Comité of van de Raad als bindend zullen aanvaarden.

Artikel 11

1. Elke Staat die lid is van de Raad en elke Staat die lid is van de Verenigde Naties of van gespecialiseerde organisaties daarvan kan Partij bij deze Overeenkomst worden door: a) ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging;

b) het neerleggen van een Akte van bekrachtiging na ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging, of

c) toetreding.

2. Deze Overeenkomst staat tot en met 30 juni 1974 te Brussel, ter plaatse waar de zetel van de Raad is gevestigd, open voor ondertekening door de Staten bedoeld in het eerste lid van dit artikel. Na deze datum kunnen zij tot deze Overeenkomst toetreden.

3. Elke Staat die geen lid is van de in het eerste lid van dit artikel vermelde organisaties, tot wie door de Secretaris-generaal van de Raad op verzoek van de Raad een daartoe strekkende uitnodiging is gericht, kan Partij worden bij deze Overeenkomst door toetreding, nadat de Overeenkomst in werking is getreden.

4. Iedere Staat als vermeld in lid 1 of lid 3 van dit artikel geeft op het ogenblik van ondertekening van, bekrachtiging van of toetreding tot deze Overeenkomst aan welke bijlage of bijlagen hij aanvaardt met dien verstande dat ten minste één bijlage moet worden aanvaard. Hij kan later aan de Secretaris-generaal van de Raad meedelen dat hij een of meer andere bijlagen aanvaardt.

5. De Akten van bekrachtiging of toetreding worden nedergelegd bij de Secretaris-generaal van de Raad.

6. Elke nieuwe bijlage die de Raad besluit op te nemen in deze Overeenkomst, zal door de Secretaris-generaal van de Raad aan de Overeenkomstsluitende Partijen, aan alle andere Staten die haar hebben ondertekend, aan de Staten, die lid zijn van de Raad doch niet Overeenkomstsluitende Partij zijn, en aan de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties worden medegedeeld. De Overeenkomstsluitende Partijen, die deze nieuwe bijlage aanvaarden, delen dit mede aan de Secretaris-generaal van de Raad overeenkomstig lid 4 van dit artikel.

7. De bepalingen van lid 1 van dit artikel zijn eveneens van toepassing op Douane-unies en Economische Unies als vermeld in artikel 9 van deze Overeenkomst, voor zover de verdragen houdende oprichting van zodanige Douane- of Economische Unies de bevoegde instellingen verplichten, overeenkomsten in hun eigen naam te sluiten. Deze instellingen hebben evenwel geen stemrecht.

Artikel 12

1. Deze Overeenkomst treedt in werking drie maanden nadat vijf van de in het eerste lid van artikel 11 van deze Overeenkomst bedoelde Staten haar hebben ondertekend zonder voorbehoud van bekrachtiging of hun Akten van bekrachtiging of toetreding hebben nedergelegd.

2. Voor elke Staat die deze Overeenkomst ondertekent zonder voorbehoud van bekrachtiging, die haar bekrachtigt of ertoe toetreedt nadat vijf Staten haar hebben ondertekend zonder voorbehoud van bekrachtiging of hun Akten van bekrachtiging of toetreding hebben nedergelegd, treedt deze Overeenkomst in werking drie maanden nadat deze Staat heeft ondertekend zonder voorbehoud van bekrachtiging of zijn Akte van bekrachtiging of toetreding heeft nedergelegd.

3. Iedere bijlage bij deze Overeenkomst treedt in werking drie maanden nadat vijf Overeenkomstsluitende Partijen die bijlage hebben aanvaard.

4. Voor iedere Staat, die een bijlage aanvaardt nadat vijf Staten deze hebben aanvaard, treedt die bijlage in werking drie maanden nadat die Staat mededeling heeft gedaan van zijn aanvaarding.

Artikel 13

1. Elke Staat kan, hetzij ten tijde van de ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging of van de nederlegging van zijn Akte van bekrachtiging of toetreding, hetzij daarna, door middel van een aan de Secretaris-generaal van de Raad gerichte kennisgeving verklaren dat deze Overeenkomst mede van toepassing zal zijn op alle of op bepaalde gebieden voor welke buitenlandse betrekkingen hij verantwoordelijk is Deze kennisgeving wordt van kracht drie maanden na de datum waarop de Secretaris-generaal van de Raad haar ontvangt. De Overeenkomst kan echter niet worden toegepast in de gebieden genoemd in de kennisgeving, voordat de Overeenkomst van kracht wordt ten aanzien van de desbetreffende Staat.

2. Elke Staat die met toepassing van het eerste lid van dit artikel heeft medegedeeld, dat deze Overeenkomst mede wordt toegepast in een gebied voor welke buitenlandse betrekkingen hij verantwoordelijk is, kan overeenkomstig de bepalingen van artikel 14 van deze Overeenkomst aan de Secretaris-generaal van de Raad mededelen, dat dit gebied de Overeenkomst niet langer zal toepassen.

Artikel 14

1. Deze Overeenkomst wordt voor onbepaalde tijd gesloten, doch kan door elke Overeenkomstsluitende Partij worden opgezegd te allen tijde na de datum van haar inwerkingtreding overeenkomstig artikel 12 van deze Overeenkomst.

2. De opzegging wordt medegedeeld door een schriftelijke kennisgeving, die wordt nedergelegd bij de Secretaris-generaal van de Raad.

3. De opzegging wordt van kracht zes maanden na de datum waarop de Secretaris-generaal van de Raad de kennisgeving van opzegging heeft ontvangen.

4. De bepalingen van de leden 2 en 3 van dit artikel zijn ook van toepassing op de bijlagen van deze Overeenkomst, met dien verstande dat iedere Overeenkomstsluitende Partij te allen tijde nadat de bijlagen in werking zijn getreden overeenkomstig artikel 12 van de Overeenkomst, zijn aanvaarding van een of meer bijlagen kan intrekken. Iedere Overeenkomstsluitende Partij die zijn aanvaarding van alle bijlagen intrekt, wordt geacht de Overeenkomst op te zeggen.

Artikel 15

1. De Raad kan wijzigingen van deze Overeenkomst aanbevelen. Iedere Overeenkomstsluitende Partij zal door de Secretaris-generaal van de Raad worden uitgenodigd deel te nemen aan de beraadslagingen over voorstellen tot wijziging van deze Overeenkomst.

2. De tekst van elke aldus aanbevolen wijziging wordt door de Secretaris-generaal van de Raad medegedeeld aan alle Overeenkomstsluitende Partijen, aan alle andere Staten, die haar hebben ondertekend en aan de Staten, die lid zijn van de Raad doch niet Overeenkomstsluitende Partijen zijn bij deze Overeenkomst.

3. Binnen een termijn van zes maanden na de datum waarop de aanbevolen wijziging is medegedeeld, kan elke Overeenkomstsluitende Partij, of, indien de wijziging een bijlage betreft, die in werking is getreden, elke Overeenkomstsluitende Partij, die door de bijlage is gebonden, aan de Secretaris-generaal van de Raad mededelen: a) hetzij dat zij bezwaren heeft tegen de aanbevolen wijziging;

b) hetzij dat, hoewel zij voornemens is de aanbevolen wijziging te aanvaarden, aan de voor deze aanvaarding noodzakelijke voorwaarden in haar land nog niet is voldaan.

4. Zolang een Overeenkomstsluitende Partij, die een mededeling als bedoeld in het derde lid, onder b), van dit artikel heeft gedaan, de Secretaris-generaal niet van haar aanvaarding in kennis heeft gesteld, kan zij, gedurende een termijn van 9 maanden na afloop van de termijn van zes maanden als bedoeld in het derde lid van dit artikel, bezwaren tegen de aanbevolen wijziging indienen.

5. Indien tegen de aanbevolen wijziging bezwaren zijn ingediend overeenkomstig de bepalingen van het derde en vierde lid van dit artikel wordt de wijziging geacht niet te zijn aanvaard en blijft deze zonder gevolg.

6. Indien geen bezwaren tegen de aanbevolen wijziging zijn ingediend overeenkomstig de bepalingen van het derde en vierde lid van dit artikel, wordt de wijziging geacht te zijn aanvaard met ingang van de volgende data: a) indien geen enkele Overeenkomstsluitende Partij een mededeling als bedoeld in het derde lid, onder b), van dit artikel heeft ingezonden : na het verstrijken van de termijn van zes maanden bedoeld in het derde lid;

b) indien een of meer Overeenkomstsluitende Partijen een mededeling als bedoeld in het derde lid, onder b), van dit artikel hebben gedaan, op de eerste van de twee volgende data: i) de datum waarop alle Overeenkomstsluitende Partijen die zodanige mededelingen hebben gedaan, de Secretaris-generaal van de Raad kennis hebben gegeven van hun aanvaarding van de aanbevolen wijziging, met dien verstande dat, indien van alle aanvaardingen kennis is gegeven vóór het verstrijken van de termijn van zes maanden als bedoeld in het derde lid van dit artikel, daarvoor de datum van het verstrijken van de termijn van zes maanden in de plaats treedt;

ii) de datum van afloop van de termijn van negen maanden als bedoeld in het vierde lid van dit artikel.

7. Elke wijziging die geacht wordt te zijn aanvaard, treedt in werking zes maanden na de datum waarop zij wordt geacht te zijn aanvaard, of, indien een afwijkende termijn is genoemd in de aanbevolen wijziging, na het verstrijken van die termijn na de datum waarop de wijziging geacht werd te zijn aanvaard.

8. De Secretaris-generaal van de Raad stelt alle Overeenkomstsluitende Partijen en alle andere Staten die haar hebben ondertekend zo spoedig mogelijk in kennis van alle overeenkomstig het derde lid, onder a), van dit artikel, ingediende bezwaren, alsmede van alle overeenkomstig het derde lid, onder b), van dit artikel gedane mededelingen. Vervolgens stelt hij alle Overeenkomstsluitende Partijen en alle andere Staten die haar hebben ondertekend ervan in kennis, dat de Overeenkomstsluitende Partij of Partijen die een zodanige mededeling hebben gedaan, bezwaar maken tegen de aanbevolen wijziging, dan wel deze aanvaarden.

Artikel 16

1. Onafhankelijk van de wijzigingsprocedure van artikel 15, kan iedere bijlage, met uitzondering van de daarin opgenomen begripsomschrijvingen, worden gewijzigd door een besluit van de Raad. Iedere Overeenkomstsluitende Partij zal door de Secretaris-generaal van de Raad worden uitgenodigd deel te nemen aan de beraadslagingen over voorstellen tot wijziging van een bijlage. De tekst van elke wijziging, waartoe besloten is, wordt door de Secretaris-generaal van de Raad medegedeeld aan alle Overeenkomstsluitende Partijen, aan alle andere Staten, die haar hebben ondertekend en aan de Staten, die lid zijn van de Raad, doch die geen Overeenkomstsluitende Partij zijn.

2. Wijzigingen, waartoe op de voet van lid 1 van dit artikel is besloten, treden in werking zes maanden nadat zij door de Secretaris-generaal van de Raad zijn medegedeeld. Iedere Overeenkomstsluitende Partij, die is gebonden door een bijlage waarin een wijziging wordt aangebracht, wordt geacht die wijzigingen te aanvaarden, tenzij hij een voorbehoud maakt op de wijze als voorzien in artikel 5 van deze Overeenkomst.

Artikel 17

1. Elke Staat, die deze Overeenkomst bekrachtigt of ertoe toetreedt, wordt geacht de wijzigingen te hebben aanvaard, die van kracht zijn op het tijdstip van nederlegging van zijn Akte van bekrachtiging of toetreding.

2. Iedere Staat, die een bijlage aanvaardt, wordt geacht alle wijzigingen daarin te hebben aanvaard die van kracht zijn op het tijdstip dat hij van zijn aanvaarding mededeling doet aan de Secretaris-generaal van de Raad, tenzij hij voorbehouden maakt overeenkomstig artikel 5 van deze Overeenkomst.

Artikel 18

De Secretaris-generaal van de Raad doet aan alle Overeenkomstsluitende Partijen, aan de andere Staten die deze Overeenkomst hebben ondertekend, aan de Staten die Lid zijn van de Raad, doch niet Overeenkomstsluitende Partij zijn en aan de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties mededeling van: a) ondertekeningen, bekrachtigingen, en toetredingen overeenkomstig artikel 11 van deze Overeenkomst;

b) de datum waarop deze Overeenkomst en elke bijlage in werking treedt overeenkomstig artikel 12;

c) mededelingen, ontvangen overeenkomstig de artikelen 9 en 13;

d) mededelingen ontvangen overeenkomstig de artikelen 5, 16 en 17;

e) opzeggingen ontvangen overeenkomstig artikel 14;

f) de wijzigingen die geacht worden te zijn aanvaard overeenkomstig artikel 15 en het tijdstip waarop zij in werking treden;

g) de wijzigingen van de bijlagen die zijn aangenomen door de Raad overeenkomstig artikel 16 en het tijdstip dat zij in werking treden.

Artikel 19

Overeenkomstig artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties wordt deze Overeenkomst op verzoek van de Secretaris-generaal van de Raad geregistreerd bij het Secretariaat van de Verenigde Naties.

Ten blijke waarvan de ondergetekenden daartoe behoorlijk gemachtigd deze Overeenkomst hebben ondertekend.

Gedaan te Kyoto, de achttiende mei negentienhonderd drieënzeventig, in de Engelse en Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek, in één exemplaar, dat wordt nedergelegd bij de Secretaris-generaal van de Raad, die voor eensluidend gewaarmerkte afschriften daarvan zal doen toekomen aan alle Staten bedoeld in het eerste lid van artikel 11 van deze Overeenkomst.

BIJLAGE BETREFFENDE DE DOUANE-ENTREPOTS

INLEIDING

Het behoort tot het karakter van de internationale handelspraktijken dat in een groot aantal gevallen de uiteindelijke bestemming van goederen, die zijn binnengekomen in het douanegebied, op het tijdstip van hun binnenkomst, niet bekend is. Dit betekent dat de importeurs verplicht zijn die goederen voor kortere of langere tijd op te slaan.

Als het goederen betreft die bestemd zijn om opnieuw te worden uitgevoerd, heeft de importeur er belang bij om deze goederen onder een douaneprocedure te plaatsen waardoor de betaling van rechten en heffingen bij invoer kan worden vermeden.

Wat goederen betreft die voor definitieve invoer zijn bestemd, is het eveneens in het belang van de importeur om de betaling van rechten en heffingen bij invoer te kunnen uitstellen tot op het tijdstip dat deze goederen daadwerkelijk in het vrije verkeer worden gebracht.

Om deze faciliteiten aan de importeurs te verlenen, hebben de Staten over het algemeen in hun nationale wetgeving voorzien in het stelsel van douane-entrepots.

Binnengekomen goederen zijn evenwel niet de enige goederen die tot een douane-entrepot kunnen worden toegelaten.

Sommige Staten bij voorbeeld staan toe dat goederen die onderworpen zijn of zijn geweest aan binnenlandse rechten en heffingen (ongeacht of deze van binnenlandse oorsprong dan wel eerder zijn ingevoerd tegen betaling van rechten en heffingen bij invoer) in douane-entrepot worden opgeslagen, ten einde ontheffing of terugbetaling van zodanige binnenlandse rechten en heffingen te verkrijgen.

Op soortgelijke wijze stelt de inslag in een douane-entrepot van goederen, waarop reeds een andere douaneprocedure is toegepast of die bij uitvoer in aanmerking zouden kunnen komen voor terugbetaling van rechten en heffingen bij invoer, de douaneautoriteiten in staat ontheffing te verlenen van zodanige douaneprocedures, dan wel, al naar het geval zich voordoet, de rechten en heffingen bij invoer terug te betalen alvorens de goederen daadwerkelijk opnieuw worden uitgevoerd.

De bepalingen van deze bijlage zijn niet van toepassing: - op de voorlopige of tijdelijke opslag van goederen (opslag in gesloten ruimten en al dan niet omheinde terreinen die door de douane zijn goedgekeurd en waar goederen worden opgeslagen in afwachting van hun vrijmaking);

- op de opslag van goederen in vrijhavens en vrije zones;

- op de bewerking of de verwerking, onder douanetoezicht, van goederen die voorwaardelijk zijn vrijgesteld van de rechten en heffingen bij invoer, op door de douane goedgekeurde plaatsen (entrepots voor actieve veredeling).

BEGRIPSOMSCHRIJVINGEN

Voor de doeleinden van deze bijlage wordt verstaan onder: a) "stelsel van douane-entrepot" : de douaneprocedure uit hoofde waarvan ingevoerde goederen onder toezicht van de douane worden opgeslagen in een hiertoe aangewezen plaats (douane-entrepot) zonder betaling van de rechten en heffingen bij invoer;

b) "rechten en heffingen bij invoer" : de douanerechten en alle andere belastingen, heffingen, vergoedingen en andere lasten die worden geheven bij invoer of in verband met de invoer van goederen, met uitzondering van de vergoedingen en lasten waarvan het bedrag beperkt blijft tot de geraamde kosten van de verleende diensten;

c) "douanetoezicht" : de maatregelen die worden genomen tot het waarborgen van de naleving van de wetten en voorschriften die de douane dient toe te passen;

d) "zekerheid" : datgene, dat ten genoege van de douane waarborgt dat aan een verplichting jegens haar zal worden voldaan. De zekerheid wordt "algemeen" genoemd als hierdoor wordt gewaarborgd dat wordt voldaan aan de verplichtingen welke voortvloeien uit diverse verrichtingen;

e) "persoon" : zowel een natuurlijke als een rechtspersoon, tenzij uit de context anders blijkt.

BEGINSEL

1. Norm

Het stelsel van douane-entrepots wordt geregeerd door de bepalingen van de onderhavige bijlage.

CATEGORIEËN ENTREPOTS

2. Norm

De nationale wetgeving voorziet in douane-entrepots die openstaan voor alle importeurs (publieke douane-entrepots).

Noot

Overeenkomstig de bepalingen van de nationale wetgeving kunnen de openbare douane-entrepots worden beheerd hetzij door de douaneautoriteiten, hetzij door andere autoriteiten dan wel door natuurlijke of rechtspersonen.

3. Norm

Het recht om binnengekomen goederen op te slaan in publieke douane-entrepots is niet alleen voorbehouden aan importeurs, maar wordt aan iedere andere belanghebbende persoon verleend.

4. Norm

De nationale wetgeving voorziet in douane-entrepots die uitsluitend zijn bestemd voor bepaalde personen (particuliere douane-entrepots) wanneer de bijzondere behoeften van handel of industrie dit rechtvaardigen.

OPRICHTING VAN ENTREPOTS

5. Norm

De eisen met betrekking tot bouw en inrichting van douane-entrepots, alsmede de regelingen voor de uitoefening van het douanetoezicht, worden vastgesteld door de douaneautoriteiten.

Noot

Om hun toezicht uit te kunnen oefenen kunnen de douaneautoriteiten met name: - eisen dat de douane-entrepots met twee verschillende sloten worden gesloten (die van de belanghebbende en die van de douane);

- de plaatsen doorlopend of van tijd tot tijd onder toezicht houden;

- een voorraadadministratie bijhouden van de opgeslagen goederen met gebruikmaking van hetzij speciale registers, hetzij van de aangiften zelf, of eisen dat een dergelijke administratie wordt bijgehouden,

en

- de opgeslagen goederen op gezette tijden inventariseren.

BEHEER VAN ENTREPOTS

6. Norm

De nationale wetgeving wijst de persoon of de personen aan die aansprakelijk zijn voor de betaling van de rechten en heffingen bij invoer, die geheven kunnen worden van goederen, die zijn geëntreposeerd en die niet tot genoegen van de douaneautoriteiten kunnen worden verantwoord.

7. Norm

Wanneer een zekerheid wordt geëist om te waarborgen dat zal worden voldaan aan de verplichtingen voortvloeiende uit verscheidene verrichtingen, moeten de douaneautoriteiten een algemene zekerheid aanvaarden.

8. Aanbeveling

De zekerheid dient te worden vastgesteld op een zo laag mogelijk bedrag, rekening houdende met de rechten en heffingen bij invoer die eventueel verschuldigd kunnen worden.

9. Aanbeveling

De autoriteiten dienen af te zien van het eisen van zekerheid, wanneer het entrepot onder passend douane-toezicht staat, en met name als het ambtelijk wordt gesloten.

10. Norm

De douaneautoriteiten stellen de vereisten vast voor het beheer van de douane-entrepots ; de voorschriften voor de opslag van goederen in de douane-entrepots, alsmede de voorschriften voor voorraadadministratie en boekhouding zijn aan de goedkeuring van de douaneautoriteiten onderworpen.

GOEDEREN DIE IN ENTREPOT KUNNEN WORDEN OPGESLAGEN

11. Aanbeveling

Opslag in openbare douane-entrepots dient te worden toegestaan voor alle soorten binnengekomen goederen die onderworpen zijn aan rechten en heffingen bij invoer of waarvoor andere beperkingen of verbodsbepalingen gelden dan die welke zijn gegrond op overwegingen van openbare zedelijkheid of openbare orde, openbare veiligheid, openbare hygiëne of volksgezondheid, of op overwegingen van veterinaire of fytopathologische aard, of overwegingen die betrekking hebben op de bescherming van octrooien, handelsmerken, auteurs- of reproduktierechten, ongeacht de hoeveelheid, het land van oorsprong, herkomst of bestemming.

Opslag van goederen die een gevaar opleveren of andere goederen kunnen aantasten of speciale installaties vereisen, mag slechts worden toegestaan in speciaal hiertoe ingerichte douane-entrepots.

12. Norm

De soorten van goederen die in een particulier douane-entrepot kunnen worden opgeslagen, worden door de bevoegde autoriteiten aangewezen in de vergunning tot het vestigen van een douane-entrepot, dan wel in een daartoe passende bepaling.

13. Aanbeveling

Goederen waarvoor, wegens uitvoer, rechten en heffingen bij invoer worden terugbetaald, dienen in een douane-entrepot opgeslagen te kunnen worden, opdat deze terugbetaling onmiddellijk kan plaatsvinden op voorwaarde dat de goederen naderhand zullen worden uitgevoerd.

14. Aanbeveling

Opslag in douane-entrepot van goederen, die naderhand zullen worden uitgevoerd of een andere toegelaten bestemming zullen krijgen, dient te worden toegestaan voor goederen die onder de procedure van de tijdelijk invoer zijn gesteld ; aan de krachtens die procedure voorgeschreven verplichtingen kan dan geacht worden te zijn voldaan.

15. Aanbeveling

Opslag in douane-entrepot dient te worden toegestaan voor ter uitvoer bestemde goederen die onderworpen zijn of zijn geweest aan binnenlandse rechten of heffingen ten einde hen in aanmerking te doen komen voor vrijstellingen of terugbetaling van zodanige binnenlandse rechten of heffingen, mits zij daarna worden uitgevoerd.

INSLAG IN ENTREPOT

16. Norm

De nationale wetgeving bepaalt de voorwaarden waaronder goederen die zijn bestemd voor inslag in douane-entrepot, bij het bevoegde douanekantoor moeten worden aangeboden, en een aangifte van goederen wordt gedaan.

TOEGESTANE BEHANDELINGEN

17. Norm

Ieder persoon die het recht heeft om over de opgeslagen goederen te beschikken, wordt toegestaan: a) om deze aan een onderzoek te onderwerpen,

b) om monsters te nemen tegen betaling, in voorkomend geval, van de rechten en heffingen bij invoer,

c) om de noodzakelijke handelingen tot hun behoud te verrichten.

18. Norm

De opgeslagen goederen moeten onderworpen kunnen worden aan de gebruikelijke behandelingen ter verbetering van hun presentatie of hun handelskwaliteit, of ter verpakking voor vervoer, te weten het splitsen of samenvoegen van colli, het sorteren en rangschikken van goederen, het veranderen van verpakking.

DUUR VAN DE OPSLAG IN ENTREPOT

19. Norm

De toegestane maximale duur van de opslag in een douane-entrepot wordt vastgesteld met inachtneming van de behoeften van de handel en mag niet minder dan een jaar belopen.

OVERDRACHT

20. Norm

Het eigendomsrecht van opgeslagen goederen moet kunnen worden overgedragen.

BESCHADIGDE, VERLOREN GEGANE OF VERNIETIGDE GOEDEREN

21. Norm

Goederen die vóór uitslag uit entrepot door een ongeluk of door overmacht zijn beschadigd of bedorven dienen, om in het vrije verkeer te worden gebracht, te kunnen worden aangegeven alsof zij waren binnengekomen in hun beschadigde of bedorven staat.

22. Norm

De in entrepot opgeslagen goederen die door een ongeluk of door overmacht zijn vernietigd of onherroepelijk verloren gegaan, zijn niet onderworpen aan de rechten en heffingen bij invoer, op voorwaarde dat deze vernietiging of dit verlies behoorlijk en ten genoege van douaneautoriteiten wordt vastgesteld.

De in voorkomend geval na vernietiging overblijvende resten en afvallen zijn, als zij in het vrije verkeer worden gebracht, onderworpen aan de rechten en heffingen bij invoer die voor deze resten en afvallen zouden gelden als zij in deze staat waren ingevoerd.

23. Norm

De in douane-entrepot opgeslagen goederen moeten, op verzoek van de persoon die het recht heeft om erover te beschikken en overeenkomstig een besluit van de douaneautoriteiten, geheel of gedeeltelijk kunnen worden prijsgegeven aan de Schatkist, of worden vernietigd of zodanig behandeld dat iedere handelswaarde wordt teniet gedaan, zulks onder toezicht van de douane. Deze overdracht of deze vernietiging mag voor de Schatkist in het geheel geen onkosten met zich meebrengen.

De in voorkomend geval na vernietiging overblijvende resten en afvallen zijn, als zij in het vrije verkeer worden gebracht, onderworpen aan de rechten en heffingen bij invoer die voor deze resten en afvallen zouden gelden als zij in deze staat waren ingevoerd.

UITSLAG UIT ENTREPOT

24. Norm

Iedere persoon die het recht heeft om over de goederen te beschikken, is gemachtigd om deze goederen geheel of gedeeltelijk uit het douane-entrepot uit te slaan, ten einde ze weder uit te voeren, in het vrije verkeer te brengen, over te brengen naar een ander douane-entrepot of ze onder enige andere douaneprocedure te plaatsen, op voorwaarde dat wordt voldaan aan de in ieder van deze gevallen geldende voorwaarden en formaliteiten.

IN HET VRIJE VERKEER GEBRACHTE GOEDEREN

25. Norm

De nationale wetgeving stelt het tijdstip vast dat in aanmerking moet worden genomen voor de bepaling van de waarde en de hoeveelheid van de goederen die uit het douane-entrepot worden uitgeslagen om in het vrije verkeer te worden gebracht, alsmede de tarieven van de rechten en heffingen bij invoer die op deze goederen van toepassing zijn.

NIET UIT HET ENTREPOT UITGESLAGEN GOEDEREN

26. Norm

De nationale wetgeving stelt de procedure vast welke dient te worden gevolgd in de gevallen dat de goederen niet binnen de voorgeschreven termijn uit het douane-entrepot worden uitgeslagen.

27. Aanbeveling

Wanneer niet uit het entrepot uitgeslagen goederen door de douane worden verkocht, dient de opbrengst van de verkoop, na aftrek van de rechten en heffingen bij invoer, alsmede van alle andere gemaakte onkosten of uitgaven, aan de rechthebbende(n) te worden overhandigd wanneer dit mogelijk is, of wel gedurende een bepaalde termijn te zijner (hunner) beschikking te worden gehouden.

INLICHTINGEN OVER ENTREPOTS

28. Norm

De douaneautoriteiten zorgen ervoor dat iedere belanghebbende persoon zich zonder moeilijkheden alle dienstige inlichtingen kan verschaffen over het stelsel van douane-entrepots.

ANNEX

INTERNATIONAL CONVENTION ON THE SIMPLIFICATION AND HARMONIZATION OF CUSTOMS PROCEDURES

PREAMBLE

The CONTRACTING PARTIES to the present convention, established under the auspices of the Customs Cooperation Council,

NOTING that divergences between national customs procedures can hamper international trade and other international exchanges,

CONSIDERING that it is in the interests of all countries to promote such trade and exchanges and to foster international cooperation,

CONSIDERING that simplification and harmonization of their customs procedures can effectively contribute to the development of international trade and of other international exchanges,

CONVINCED that an international instrument proposing provisions which countries undertake to apply as soon as they are able to do so would lead progressively to a high degree of simplification and harmonization of customs procedures, which is one of the essential aims of the Customs Cooperation Council,

HAVE AGREED AS FOLLOWS:

CHAPTER I Definitions

Article 1

Fot the purposes of this convention: (a) the term "the Council" means the organization set up by the convention establishing a Customs Cooperation Council, done at Brussels on 15 December 1950;

(b) the term "Permanent Technical Committee" means the Permanent Technical Committee of the Council;

(c) the term "ratification" means ratification, acceptance or approval.

CHAPTER II Scope of the convention and structure of the Annexes

Article 2

Each Contracting Party undertakes to promote the simplification and harmonization of customs procedures and, to that end, to conform, in accordance with the provisions of this convention, to the standards and recommended practices in the Annexes to this convention. However, nothing shall prevent a Contracting Party from granting facilities greater than those provided for therein, and each Contracting Party is recommended to grant such greater facilities as extensively as possible.

Article 3

The provisions of this convention shall not preclude the application of prohibitions or restrictions imposed under national legislation.

Article 4

Each Annex to this convention consists, in principle, of: (a) an introduction summarizing the various matters dealt with in the Annex;

(b) definitions of the main customs terms used in the Annex;

(c) standards, being those provisions the general application of which is recognized as necessary for the achievement of harmonization and simplification of customs procedures;

(d) recommended practices, being those provisions which are recognized as constituting progress towards the harmonization and the simplification of customs procedures, the widest possible application of which is considered to be desirable;

(e) notes, indicating some of the possible courses of action to be followed in applying the standard or recommended practice concerned.

Article 5

1. Any Contracting Party which accepts an Annex shall be deemed to accept all the standards and recommended practices therein unless at the time of accepting the Annex or at any time thereafter it notifies the Secretary-General of the Council of the standard(s) and recommended practice(s) in respect of which it enters reservations, stating the differences existing between the provisions of its national legislation and those of the standard(s) and recommended practice(s) concerned. Any Contracting Party which has entered reservations may withdraw them, in whole or in part, at any time, by notification to the Secretary-General specifying the date on which such withdrawal takes effect.

2. Each Contracting Party bound by an Annex shall, at least once every three years, review the standards and recommended practices therein in respect of which it has entered reservations, compare them with the provisions of its national legislation and notify the Secretary-General of the Council of the results of that review.

CHAPTER III Role of Council and of the Permanent Technical Committee

Article 6

1. The Council shall, in accordance with the provisions of this convention, supervise the administration and development of this convention. It shall, in particular, decide upon the incorporation of new Annexes in the convention.

2. To these ends the Permanent Technical Committee shall, under the authority of the Council, and in accordance with any directions given by the Council, have the following functions: (a) to prepare new Annexes and to propose to the Council their adoption with a view to their incorporation in the convention;

(b) to submit to the Council proposals for such amendments to this convention or to its Annexes as it may consider necessary and, in particular, proposals for amendments to the texts of the standards and recommended practices and for the upgrading of recommended practices to standards;

(c) to furnish opinions on any matters concerning the application of the convention;

(d) to perform such tasks as the Council may direct in relation to the provisions of the convention.

Article 7

For the purposes of voting in the Council and in the Permanent Technical Committee each Annex shall be taken to be a separate convention.

CHAPTER IV Miscellaneous provisions

Article 8

For the purposes of this convention, any Annex or Annexes to which a Contracting Party is bound shall be construed to be an integral part of the convention, and in relation to that Contracting Party any reference to the convention shall be deemed to include a reference to such Annex or Annexes.

Article 9

Contracting Parties which form a customs or economic union may state by notification to the Secretary-General of the Council that for the application of a given Annex to this convention their territories are to be taken as a single territory. In each instance where, as a result of such notification, differences exist between the provisions of that Annex and those of the legislation applicable to the territories of the Contracting Parties, the States concerned shall enter a reservation to the standard or recommended practice in question under Article 5 of the convention.

CHAPTER V Final provisions

Article 10

1. Any dispute between two or more Contracting Parties concerning the interpretation or application of this convention shall so far as possible be settled by negotiation between them.

2. Any dispute which is not settled by negotiation shall be referred by the Contracting Parties in dispute to the Permanent Technical Committee which shall thereupon consider the dispute and make recommendations for its settlement.

3. If the Permanent Technical Committee is unable to settle the dispute, it shall refer the matter to the Council, which shall make recommendations in accordance with Article III (e) of the convention establishing the Council.

4. The Contracting Parties in dispute may agree in advance to accept the recommendations of the Permanent Technical Committee or Council as binding.

Article 11

1. Any Member State of the Council and any Member State of the United Nations or its specialized agencies may become a Contracting Party to this convention: (a) by signing it without reservation of ratification;

(b) by depositing an instrument of ratification after signing it subject to ratification ; or

(c) by acceding to it.

2. This convention shall be open until 30 June 1974 for signature at the headquarters of the Council in Brussels by the States referred to in paragraph 1 of this Article. Thereafter, it shall be open for their accession.

3. Any State, not being a member of the organizations referred to in paragraph 1 of this Article, to which an invitation to that effect has been addressed by the Secretary-General of the Council at the Council's request may become a Contracting Party to this convention by acceding thereto after its entry into force.

4. Each State referred to in paragraph 1 or 3 of this Article shall at the time of signing, ratifying or acceding to this convention specify the Annex or Annexes it accepts, it being necessary to accept at least one Annex. It may subsequently notify the Secretary-General of the Council that it accepts one or more further Annexes.

5. The instruments of ratification or accession shall be deposited with the Secretary-General of the Council.

6. The Secretary-General of the Council shall notify the Contacting Parties to this convention, the other signatory States, those Member States of the Council that are not Contracting Parties to the convention, and the Secretary-General of the United Nations of any new Annex that the Council may decide to incorporate in this convention. Contracting Parties accepting such a new Annex shall notify the Secretary-General of the Council in accordance with paragraph 4 of this Article.

7. The provisions of paragraph 1 of this Article shall also apply to the customs or economic unions referred to in Article 9 of this convention in so far as the obligations arising from the instruments establishing such customs or economic unions require the competent bodies thereof to contract in their own name. However, such bodies shall not have the right to vote.

Article 12

1. This convention shall enter into force three months after five of the States referred to in paragraph 1 of Article 11 thereof have signed the convention without reservation of ratification or have deposited their instruments of ratification or accession.

2. For any State signing without reservation of ratification, ratifying or acceding to this convention after five States have signed it without reservation of ratification or have deposited their instruments of ratification or accession, this convention shall enter into force three months after the said State has signed without reservation of ratification or deposited its instrument of ratification or accession.

3. Any Annex to this convention shall enter into force three months after five Contracting Parties have accepted that Annex.

4. For any State which accepts an Annex after five States have accepted it, that Annex shall enter into force three months after the said State has notified its acceptance.

Article 13

1. Any State may, at the time of signing this convention without reservation of ratification or of depositing its instrument of ratification or accession, or at any time thereafter, declare by notification given to the Secretary-General of the Council that this convention shall extend to all or any of the territories for whose international relations it is responsible. Such notification shall take effect three months after the date of the receipt thereof by the Secretary-General of the Council. However, the convention shall not apply to the territories named in the notification before the convention has entered into force for the State concerned.

2. Any State which has made a notification under paragraph 1 of this Article extending this convention to any territory for whose international relations it is responsible may notify the Secretary-General of the Council, under the procedure of Article 14 of this convention, that the territory in question will no longer apply the convention.

Article 14

1. This convention is of unlimited duration but any Contracting Party may denounce it at any time after the date of its entry into force under Article 12 thereof.

2. The denunciation shall be notified by an instrument in writing, deposited with the Secretary-General of the Council.

3. The denunciation shall take effect six months after the receipt of the instrument of denunciation by the Secretary-General of the Council.

4. The provisions of paragraphs 2 and 3 of this Article shall also apply in respect of the Annexes to this convention, any Contracting Party being entitled, at any time after the date of their entry into force under Article 12 of the convention, to withdraw its acceptance of one or more Annexes. Any Contracting Party which withdraws its acceptance of all the Annexes shall be deemed to have denounced the convention.

Article 15

1. The Council may recommend amendments to this convention. Every Contracting Party shall be invited by the Secretary-General of the Council to participate in the discussion of proposals for amendment of this convention.

2. The text of any amendment so recommended shall be communicated by the Secretary-General of the Council to all Contracting Parties to this convention, to the other signatory States and to those Member States of the Council that are not Contracting Parties to this convention.

3. Within a period of six months from the date on which the recommended amendment is so communicated, any Contracting Party or, if the amendment affects an Annex in force, any Contracting Party bound by that Annex may inform the Secretary-General of the Council: (a) that it has an objection to the recommended amendment, or

(b) that, although it intends to accept the recommended amendment, the conditions necessary for such acceptance are not yet fulfilled in its country.

4. If a Contracting Party sends the Secretary-General of the Council a communication as provided for in paragraph 3 (b) of this Article, it may, so long as it has not notified the Secretary-General of its acceptance of the recommended amendment, submit an objection to that amendment within a period of nine months following the expiry of the six-month period referred to in paragraph 3 of this Article.

5. If an objection to the recommended amendment is stated in accordance with the terms of paragraph 3 or 4 of this Article, the amendment shall be deemed not to have been accepted and shall be of no effect.

6. If no objection to the recommended amendment in accordance with paragraph 3 or 4 of this Article has been stated, the amendment shall be deemed to have been accepted as from the date specified below: (a) if no Contracting Party has sent a communication in accordance with paragraph 3 (b) of this Article, on the expiry of the period of six months referred to in paragraph 3;

(b) if any Contracting Party has sent a communication in accordance with paragraph 3 (b) of this Article, on the earlier of the following two dates: (i) the date by which all the Contracting Parties which sent such communications have notified the Secretary-General of the Council of their acceptance of the recommended amendment, provided that, if all the acceptances were notified before the expiry of the period of six months referred to in paragraph 3 of this Article, that date shall be taken to be the date of expiry of the said six-month period;

(ii) the date of expiry of the nine-month period referred to in paragraph 4 of this Article.

7. Any amendment deemed to be accepted shall enter into force either six months after the date on which it was deemed to be accepted or, if a different period is specified in the recommended amendment, on the expiry of that period after the date on which the amendment was deemed to be accepted.

8. The Secretary-General of the Council shall, as soon as possible, notify the Contracting Parties to this convention and other signatory States of any objection to the recommended amendment made in accordance with paragraph 3 (a), and of any communication received in accordance with paragraph 3 (b), of this Article. He shall subsequently inform the Contracting Parties and other signatory States whether the Contracting Party or parties which have sent such a communication raise an objection to the recommended amendment or accept it.

Article 16

1. Independently of the amendment procedure laid down in Article 15 of this convention any Annex, excluding its definitions, may be modified by a decision of the Council. Every Contracting Party to this convention shall be invited by the Secretary-General of the Council to participate in the discussion of any proposal for the amendment of an Annex. The text of any amendment so decided upon shall be communicated by the Secretary-General of the Council to the Contracting Parties to this convention, the other signatory States and those Member States of the Council that are not contracting parties to this convention.

2. Amendments decided upon under paragraph 1 of this Article shall enter into force six months after their communication by the Secretary-General of the Council. Each Contracting Party bound by an Annex forming the subject of such amendments shall be deemed to have accepted those amendments unless it enters a reservation under the procedure of Article 5 of this convention.

Article 17

1. Any State ratifying or acceding to this convention shall be deemed to have accepted any amendments thereto which have entered into force at the date of deposit of its instrument of ratification or accession.

2. Any State which accepts an Annex shall be deemed, unless it enters reservations under Article 5 of this convention, to have accepted any amendments to that Annex which have entered into force at the date on which it notifies its acceptance to the Secretary-General of the Council.

Article 18

The Secretary-General of the Council shall notify the Contracting Parties to this convention, the other signatory States, those Member States of the Council that are not Contracting Parties to this convention, and the Secretary-General of the United Nations of: (a) signatures, ratifications and accessions under Article 11 of this convention;

(b) the date of entry into force of this convention and of each of the Annexes in accordance with Article 12;

(c) notifications received in accordance with Articles 9 and 13;

(d) notifications and communications received in accordance with Articles 5, 16 and 17;

(e) denunciations under Article 14;

(f) any amendment deemed to have been accepted in accordance with Article 15 and the date of its entry into force;

(g) any amendment to the Annexes adopted by the Council in accordance with Article 16 and the date of its entry into force.

Article 19

In accordance with Article 102 of the Charter of the United Nations, this convention shall be registered with the Secretariat of the United Nations at the request of the Secretary-General of the Council.

In witness whereof the undersigned, being duly authorized thereto, have signed this convention.

Done at Kyoto, this eighteenth day of May nineteen hundred and seventy-three, in the English and French languages, both texts being equally authentic, in a single original which shall be deposited with the Secretary-General of the Council who shall transmit certified copies to all the States referred to in paragraph 1 of Article 11 of this convention.

ANNEX CONCERNING CUSTOMS WAREHOUSES

INTRODUCTION

It is in the nature of international trade practice that in a great many cases it is not known at the time of importation how imported goods will finally be disposed of. This means that the importers are obliged to store the goods for more or less long periods.

Where it is intended to re-export the goods, it is in the importer's interest to place them under a customs procedure which obviates the need to pay import duties and taxes.

When goods are intended for outright importation, it is again in the importer's interest to be able to delay payment of the import duties and taxes until the goods are actually taken into home use.

In order to make these facilities available to importers, most countries have provided in their national legislations for the customs warehousing procedure.

However, imported goods are not the only goods which may qualify for customs warehousing.

For example, some countries allow goods that are liable to, or have borne, internal duties and taxes (whether of national origin or previously imported against payment of import duties and taxes) to be stored in customs warehouses in order that they may qualify for exemption from, or repayment of, such internal duties and taxes.

Similarly, the deposit in a customs warehouse of goods that have previously been dealt with under another customs procedure or that may qualify, upon exportation, for repayment of import duties and taxes, makes it possible for the customs authorities to grant discharge of such other customs procedure or to repay the import duties and taxes, as the case may be, before the goods are actually re-exported.

The provisions of this Annex do not apply to: - the storage of goods in temporary store (locked premises and enclosed or unenclosed spaces approved by the customs, in which goods may be stored pending clearance);

- the storage of goods in free ports and free zones;

- the processing or manufacturing, under customs supervision, of goods conditionally relieved from import duties and taxes in premises approved by the customs (inward processing warehouses).

DEFINITIONS

For the purposes of this Annex: (a) the term "customs warehousing procedure" means the customs procedure under which imported goods are stored under customs control in a designated place (a customs warehouse) without payment of import duties and taxes;

(b) the term "import duties and taxes" means customs duties and all other duties, taxes, fees or other charges which are collected on or in connection with the importation of goods, but not including fees and charges which are limited in amount to the approximate cost of services rendered;

(c) the term "customs control" means measures applied to ensure compliance with the laws and regulations which the customs are responsible for enforcing;

(d) the term "security" means that which ensures, to the satisfaction of the customs, that an obligation to the customs will be fulfilled. Security is described as "general" when it ensures that the obligations arising from several operations will be fulfilled;

(e) the term "person" means both natural and legal persons, unless the context otherwise requires.

PRINCIPLE

1. Standard

The customs warehousing procedure shall be governed by the provisions of this Annex.

CLASSES OF WAREHOUSES

2. Standard

National legislation shall provide for customs warehouses open to all importers (public customs warehouses).

Note

In accordance with the provisions of national legislation, public customs warehouses may be managed either by the customs authorities or by other authorities or by natural or legal persons.

3. Standard

The right to store imported goods in public customs warehouses shall not be restricted only to importers but shall be extended to any other persons interested.

4. Standard

National legislation shall provide for customs warehouses to be used solely by specified persons (private customs warehouses) when this is necessary to meet the special requirements of trade or industry.

ESTABLISHMENT OF WAREHOUSES

5. Standard

The requirements as regards the construction and layout of customs warehouses and the arrangements for customs control shall be laid down by the customs authorities.

Note

For the purpose of control, the customs authorities may, in particular: - require that customs warehouses be double-locked (secured by the lock of the person concerned and by the customs lock);

- keep the premises under permanent or intermittent supervision;

- keep, or require to be kept, accounts of goods warehoused (by using either special registers or the relevant declarations);

- take stock of the goods in the warehouse from time to time.

MANAGEMENT OF WAREHOUSES

6. Standard

National legislation shall specify the person or persons held responsible for the payment of any import duties and taxes chargeable on goods placed under the customs warehousing procedure that are not accounted for to the satisfaction of the customs authorities.

7. Standard

When security is required to ensure that the obligations arising from several operations will be fulfilled, the customs authorities shall accept a general security.

8. Recommended practice

The amount of any security should be set as low as possible having regard to the import duties and taxes potentially chargeable.

9. Recommended practice

The customs authorities should waive security where the warehouse is under adequate customs supervision, in particular where it is customs-locked.

10. Standard

The customs authorities shall lay down the requirements as regards the management of customs warehouses, and arrangements for storage of goods in customs warehouses and for stock-keeping and accounting shall be subject to the approval of the customs authorities.

GOODS ALLOWED TO BE WAREHOUSED

11. Recommended practice

Storage in public customs warehouses should be allowed for all kinds of imported goods liable to import duties and taxes or to restrictions or prohibitions other than those imposed on grounds of public morality or order, public security, public hygiene or health, or for veterinary or phytopathological considerations, or relating to the protection of patents, trade marks and copyrights, irrespective of quantity, country of origin, country whence arrived or country of destination.

Goods which constitute a hazard, which are likely to affect other goods or which require special installations should be accepted only by customs warehouses specially designed to receive them.

12. Standard

The kinds of goods which may be stored in private customs warehouses shall be specified by the competent authorities in the authority granting the benefit of the customs warehousing procedure or in an appropriate provision.

13. Recommended practice

Storage in customs warehouses should be allowed for goods which are entitled to repayment of import duties and taxes when exported, so that they may qualify for such repayment immediately, on condition that they are to be exported subsequently.

14. Recommended practice

Storage in customs warehouses, with a view to subsequent exportation or other authorized disposal, should be allowed for goods under the temporary admission procedure, the obligations under that procedure thereby being discharged.

15. Recommended practice

Storage in customs warehouses should be allowed for goods intended for exportation that are liable to, or have borne, internal duties or taxes, in order that they may qualify for exemption from, or repayment of, such internal duties and taxes, on condition that they are to be exported subsequently.

ADMISSION INTO WAREHOUSES

16. Standard

National legislation shall specify the conditions under which goods for warehousing shall be produced at the competent customs office and a goods declaration shall be lodged.

AUTHORIZED OPERATIONS

17. Standard

Any person entitled to dispose of the warehoused goods shall be allowed: (a) to inspect them;

(b) to take samples, against payment of the import duties and taxes where appropriate;

(c) to carry out operations necessary for their preservation.

18. Standard

Warehoused goods shall be allowed to undergo usual forms of handling to improve their packaging or marketable quality or to prepare them for shipment, such as breaking bulk, grouping of packages, sorting and grading, and repacking.

DURATION OF WAREHOUSING

19. Standard

The authorized maximum duration of storage in a customs warehouse shall be fixed with due regard to the needs of trade and shall be not less than one year.

TRANSFER OF OWNERSHIP

20. Standard

The transfer of ownership of warehoused goods shall be allowed.

DETERIORATION, LOSS OR DESTRUCTION OF GOODS

21. Standard

Goods deteriorated or spoiled by accident or force majeure before leaving the warehouse shall be allowed to be cleared for home use as if they had been imported in their deteriorated or spoiled state.

22. Standard

Warehoused goods destroyed or irrecoverably lost by accident or force majeure shall not be subjected to import duties and taxes, provided that such destruction or loss is duly established to the satisfaction of the customs authorities.

Any waste or scrap remaining after destruction shall be liable, if taken into home use, to the import duties and taxes that would be applicable to such waste and scrap imported in that state.

23. Standard

At the request of the person entitled to dispose of them, any warehoused goods shall be allowed to be abandoned, in whole or in part, to the Revenue or to be destroyed or rendered commercially valueless under customs control, as the customs authorities may decide. Such abandonment or destruction shall not entail any cost to the Revenue.

Any waste or scrap remaining after destruction shall be liable, if taken into home use, to the import duties and taxes that would be applicable to such waste and scrap imported in that state.

REMOVAL FROM WAREHOUSE

24. Standard

Any person entitled to dispose of the goods shall be authorized to remove all or part of them from warehouse for re-exportation, home use, removal to another customs warehouse or assignment to any other customs procedure, subject to compliance with the conditions and formalities applicable in each case.

GOODS TAKEN INTO HOME USE

25. Standard

National legislation shall specify the point in time to be taken into consideration for the purpose of determining the value and quantity of goods removed from customs warehouse for home use and the rates of the import duties and taxes applicable to them.

GOODS NOT REMOVED FROM WAREHOUSE

26. Standard

National legislation shall specify the procedure to be followed where goods are not removed from customs warehouse within the period laid down.

27. Recommended practice

When goods not removed from customs warehouse are sold by the customs, the proceeds of the sale, after deduction of the import duties and taxes and all other charges and expenses incurred, should either be made over to the person(s) entitled to receive them, when this is possible, or be held at their disposal for a specified period.

INFORMATION CONCERNING WAREHOUSES

28. Standard

The customs authorities shall ensure that all relevant information regarding the customs warehousing procedure is readily available to any person interested.