BESLUIT Nr. 3/92 VAN HET SAMENWERKINGSCOMITÉ EEG-SAN MARINO van 22 december 1992 betreffende de wijze van uitvoering van de wederzijdse bijstand waarin is voorzien bij artikel 13 van de Interimovereenkomst tussen de Gemeenschap en de Republiek San Marino

(93/103/EEG)HET SAMENWERKINGSCOMITÉ,

Gelet op de Interimovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek San Marino, inzonderheid op artikel 13, lid 8,

Overwegende dat de goede werking van de Overeenkomst een nauwe samenwerking vergt tussen de autoriteiten van de overeenkomstsluitende partijen die met de toepassing van de bepalingen van deze Overeenkomst zijn belast,

BESLUIT:

TITEL I

ALGEMEEN

Artikel 1

De administratieve autoriteiten van de partijen verlenen elkaar wederzijdse bijstand overeenkomstig de bepalingen van onderhavig besluit.

TITEL II

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van dit besluit wordt verstaan onder:

a) "douanewetgeving": de op het grondgebied van de overeenkomstsluitende partijen geldende voorschriften betreffende de invoer, de uitvoer en de doorvoer van goederen en de plaatsing daarvan onder enige andere douaneregeling, met inbegrip van de door genoemde partijen ingestelde verboden, beperkingen en controlemaatregelen;

b) "douanerechten": alle rechten, belastingen, vergoedingen en andere heffingen die ter uitvoering van de douanewetgeving op het grondgebied van de overeenkomstsluitende partijen worden opgelegd en ingevorderd, met uitzondering van de vergoedingen en heffingen waarvan het bedrag bij benadering gelijk is aan de kosten van de verleende diensten;

c) "verzoekende autoriteit": een bevoegde administratieve autoriteit welke hiertoe door een overeenkomstsluitende partij is aangewezen en die een verzoek om administratieve bijstand in douanezaken indient;

d) "aangezochte autoriteit": een bevoegde administratieve autoriteit welke hiertoe door een overeenkomstsluitende partij is aangewezen en die een verzoek om administratieve bijstand in douanezaken ontvangt;

e) "overtreding": elke inbreuk op de douanewetgeving en elke poging daartoe.

Artikel 3

Werkingssfeer

1. De overeenkomstsluitende partijen verlenen elkaar bijstand, op de wijze en onder de voorwaarden vastgesteld in dit besluit, met het oog op de correcte toepassing van de douanewetgeving, in het bijzonder wat de preventie, de opsporing en het onderzoek van overtredingen van deze wetgeving betreft.

2. De bijstand in douanezaken waarin dit besluit voorziet, geldt voor elke administratieve autoriteit van de overeenkomstsluitende partijen die bevoegd is voor de toepassing van dit besluit. De bijstand in douanezaken doet geen afbreuk aan de regels betreffende de wederzijdse bijstand in strafzaken en geldt niet voor informatie die is verkregen krachtens bevoegdheden welke op verzoek van de rechterlijke autoriteiten worden uitgeoefend, tenzij deze autoriteiten hiermee instemmen.

Artikel 4

Bijstand op verzoek

1. Op verzoek van de verzoekende autoriteit verschaft de aangezochte autoriteit eerstgenoemde alle ter zake dienende informatie die deze nodig heeft voor de correcte toepassing van de douanewetgeving, met inbegrip van informatie met betrekking tot geconstateerde of voorgenomen handelingen die een overtreding vormen of zouden vormen van deze wetgeving.

2. Op verzoek van de verzoekende autoriteit deelt de aangezochte autoriteit haar mede of goederen die uit het grondgebied van een der overeenkomstsluitende partijen zijn uitgevoerd, op regelmatige wijze in het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende partij zijn ingevoerd, onder vermelding, in voorkomend geval, van de douaneregeling waaronder deze goederen zijn geplaatst.

3. Op aanvraag van de verzoekende autoriteit zorgt de aangezochte autoriteit ervoor dat toezicht wordt uitgeoefend op:

a) natuurlijke personen of rechtspersonen ten aanzien waarvan redelijkerwijs mag worden aangenomen dat zij de douanewetgeving overtreden of overtreden hebben;

b) goederenbewegingen waarvan wordt bericht dat zij aanleiding kunnen geven tot ernstige overtredingen van de douanewetgeving;

c) vervoermiddelen ten aanzien waarvan redelijkerwijs mag worden aangenomen dat zij voor het plegen van inbreuken op de douanewetgeving werden gebruikt, worden gebruikt of zouden kunnen worden gebruikt.

Artikel 5

Bijstand op eigen initiatief

De overeenkomstsluitende partijen verlenen elkaar binnen het kader van hun bevoegdheden bijstand, indien zij zulks noodzakelijk achten voor de correcte toepassing van de douanewetgeving, met name wanneer zij informatie verkrijgen omtrent:

- verrichtingen die een inbreuk vormden, vormen of zouden vormen op deze wetgeving en die van belang kunnen zijn voor de andere overeenkomstsluitende partij;

- nieuwe middelen of methoden die bij dergelijke verrichtingen worden gebruikt;

- goederen waarvan bekend is dat zij het voorwerp vormen van een ernstige overtreding van de douanewetgeving in verband met de invoer, de doorvoer, dan wel van enige andere douaneregeling.

Artikel 6

Afgifte van documenten/kennisgeving van besluiten

Op verzoek van de verzoekende autoriteit neemt de aangezochte autoriteit, overeenkomstig de voorschriften die op haar grondgebied van toepassing zijn, de nodige maatregelen voor:

- de afgifte van alle documenten, en - de kennisgeving van alle besluiten,

waarop het bepaalde in dit besluit van toepassing is, aan een geadresseerde die op haar grondgebied verblijft of gevestigd is. In dit geval is artikel 7, lid 3, van toepassing.

Artikel 7

Vorm en inhoud van verzoeken om bijstand

1. Verzoeken in het kader van dit besluit worden schriftelijk gedaan en gaan vergezeld van de voor de behandeling ervan noodzakelijke bescheiden. In spoedeisende gevallen kunnen verzoeken mondeling worden gedaan, mits zij onmiddellijk schriftelijk worden bevestigd.

2. De overeenkomstig het bepaalde in lid 1 ingediende verzoeken bevatten de hierna volgende gegevens:

a) de verzoekende autoriteit;

b) de gevraagde maatregel;

c) het voorwerp en de reden van het verzoek;

d) de relevante wetten, reglementen en andere voorschriften;

e) zo nauwkeurig en volledig mogelijke informatie betreffende de natuurlijke of rechtspersonen waarop het onderzoek betrekking heeft;

f) een overzicht van de relevante feiten, behalve in de in artikel 6 bedoelde gevallen.

3. De verzoeken worden ingediend in een officiële taal van de aangezochte autoriteit of in een voor deze autoriteit aanvaardbare taal.

4. Indien een verzoek niet in de juiste vorm wordt gedaan, kan om correctie of aanvulling daarvan worden verzocht. Er kunen echter vrijwaringsmaatregelen worden genomen.

Artikel 8

Behandeling van verzoeken

1. De aangezochte autoriteit of, indien deze niet zelfstandig kan handelen, de administratieve dienst waaraan zij het verzoek toestuurt, behandelt het verzoek om bijstand binnen de perken van haar bevoegdheden en met de middelen waarover zij beschikt en als handelde zij voor eigen rekening of in opdracht van een andere autoriteit van dezelfde overeenkomstsluitende partij, door de gegevens die haar reeds ter beschikking staan mede te delen en door het nodige onderzoek te verrichten of te doen verrichten.

2. Verzoeken om bijstand worden behandeld overeenkomstig de wetten, reglementen en andere rechtsvoorschriften van de aangezochte overeenkomstsluitende partij.

3. Naar behoren gemachtigde ambtenaren van een overeenkomstsluitende partij kunnen met instemming van de andere overeenkomstsluitende partij en onder de door deze laatste vastgestelde voorwaarden, van de diensten van de aangezochte autoriteit of van een andere autoriteit die onder de aangezochte autoriteit ressorteert, informatie betreffende inbreuken op de douanewetgeving verkrijgen die de verzoekende autoriteit nodig heeft ter uitvoering van het bepaalde in dit besluit.

4. Ambtenaren van een overeenkomstsluitende partij kunnen, met instemming van de andere overeenkomstsluitende partij, aanwezig zijn bij onderzoekverrichtingen op het grondgebied van laatstgenoemde partij.

Artikel 9

Vorm waarin de informatie dient te worden verstrekt

1. De aangezochte autoriteit deelt de resultaten van het onderzoek aan de verzoekende autoriteit mede in de vorm van bescheiden, voor echt gewaarmerkte afschriften van bescheiden, rapporten en dergelijke.

2. De in lid 1 bedoelde bescheiden kunnen worden vervangen door informatie die in ongeacht welke vorm voor dezelfde doeleinden via de informatica worden verstrekt.

Artikel 10

Gevallen waarin geen bijstand dient te worden verleend

1. De overeenkomstsluitende partijen kunnen de in dit besluit bedoelde bijstand weigeren wanneer het verlenen daarvan:

a) hun soevereiniteit, openbare orde, veiligheid of andere wezenlijke belangen in het gedrang zou kunnen brengen, of b) de toepassing inhoudt van deviezenregelingen of belastingregelingen andere dan inzake de douanerechten, of c) de schending zou inhouden van een industrieel of handelsgeheim of een beroepsgeheim.

2. Wanneer de verzoekende autoriteit om een vorm van bijstand verzoekt die zij desgevraagd zelf niet zou kunnen verlenen, vermeldt zij dit in haar verzoek. Het staat aan de aangezochte autoriteit te bepalen hoe zij op een dergelijk verzoek reageert.

3. Indien bijstand wordt geweigerd, dienen het daartoe strekkende besluit en de redenen welke eraan ten grondslag liggen, onverwijld aan de verzoekende autoriteit te worden medegedeeld.

Artikel 11

Geheimhoudingsplicht

1. Alle informatie die ter uitvoering van dit besluit in om het even welke vorm wordt verstrekt, heeft een vertrouwelijk karakter. Zij valt onder de geheimhoudingsplicht en geniet de bescherming waarin is voorzien door de ter zake geldende wettelijke voorschriften van de overeenkomstsluitende partij die de informatie heeft ontvangen en door de overeenkomstige bepalingen die voor de communautaire instanties gelden.

2. Nominatieve gegevens worden niet verstrekt wanneer er redelijke gronden zijn om aan te nemen dat de mededeling of het gebruik daarvan in strijd zou zijn met de fundamentele rechtsbeginselen van een der overeenkomstsluitende partijen en, in het bijzonder, indien de betrokkene hiervan overmatig nadeel zou ondervinden. De overeenkomstsluitende partij die de gegevens ontvangt, deelt de overeenkomstsluitende partij die de gegevens verstrekt desgevraagd mede welk gebruik van de gegevens is gemaakt en welke resultaten ermee zijn bereikt.

3. Nominatieve gegevens mogen uitsluitend worden medegedeeld aan administratieve autoriteiten en, indien vereist met het oog op rechtsvervolging, aan het openbaar ministerie en de rechterlijke instanties. Andere personen of instanties kunnen de informatie uitsluitend verkrijgen na voorafgaande toestemming van de autoriteit die deze verstrekt.

4. De overeenkomstsluitende partij die de gegevens verstrekt, controleert de juistheid daarvan. Wanneer blijkt dat verstrekte gegevens onjuist zijn of dienen te worden weggelaten, wordt de ontvangende overeenkomstsluitende partij daarvan onverwijld in kennis gesteld. Deze laatste is gehouden de correctie of weglating uit te voeren.

5. Behalve in gevallen waarin zulks in strijd is met het algemeen belang, kan de betrokkene, op zijn verzoek, informatie verkrijgen over de opslag van de gegevens en de redenen voor deze opslag.

Artikel 12

Gebruik van de informatie

1. De verkregen informatie mag uitsluitend worden gebruikt voor de in dit besluit omschreven doeleinden. Het gebruik ervan voor andere doeleinden door een overeenkomstsluitende partij vereist de voorafgaande schriftelijke toestemming van de administratieve instantie die de informatie heeft verstrekt en is aan de door deze instantie vastgestelde beperkingen onderworpen. Deze bepalingen gelden niet voor informatie betreffende overtredingen met betrekking tot verdovende middelen en psychotrope stoffen. Dergelijke informatie mag worden doorgegeven aan andere autoriteiten die rechtstreeks betrokken zijn bij de bestrijding van de illegale handel in verdovende middelen, binnen de perken van artikel 3.

2. Het bepaalde in lid 1 vormt geen beletsel voor het gebruik van de informatie in gerechtelijke of administratieve procedures die naderhand worden ingesteld wegens niet-naleving van de douanewetgeving.

3. De overeenkomstsluitende partijen kunnen de overeenkomstig het bepaalde in dit besluit verkregen informatie en geraadpleegde bescheiden als bewijsmateriaal gebruiken in hun rapporten en getuigenverklaringen en in gerechtelijke procedures.

Artikel 13

Deskundigen en getuigen

Een onder een aangezochte autoriteit ressorterende ambtenaar kan worden gemachtigd binnen de perken van de hem verleende machtiging, in het rechtsgebied van een andere overeenkomstsluitende partij als getuige of deskundige op te treden in gerechtelijke of administratieve procedures die betrekking hebben op de aangelegenheden waarop dit besluit van toepassing is, en daarbij de voor deze procedures noodzakelijke voorwerpen, bescheiden of voor echt gewaarmerkte afschriften van bescheiden voor te leggen. In de convocatie dient uitdrukkelijk te worden vermeld over welk onderwerp en in welke functie of hoedanigheid de betrokken ambtenaar zal worden ondervraagd.

Artikel 14

Kosten van de bijstand

De overeenkomstsluitende partijen brengen elkaar geen kosten in rekening voor uitgaven welke ter uitvoering van het bepaalde in dit besluit zijn gemaakt, met uitzondering, in voorkomend geval, van de uitgaven voor deskundigen, getuigen, tolken en vertalers die niet in overheidsdienst zijn.

Artikel 15

Tenuitvoerlegging

1. De uitvoering van dit besluit wordt opgedragen aan de centrale administratieve autoriteiten van de Republiek San Marino, enerzijds, en de bevoegde diensten van de Commissie, anderzijds. Deze instanties stellen alle praktische maatregelen en regelingen voor de toepassing ervan vast, rekening houdend met de voorschriften op het gebied van de gegevensbescherming. Zij kunnen de bevoegde instanties aanbevelingen doen voor wijzigingen die huns inziens in dit besluit dienen te worden aangebracht.

2. De overeenkomstsluitende partijen plegen overleg en geven elkaar vervolgens kennis van alle uitvoeringsbepalingen die overeenkomstig dit artikel worden vastgesteld.

Artikel 16

Complementariteit

1. Dit besluit vult de overeenkomsten inzake wederzijdse bijstand aan die zijn gesloten of kunnen worden gesloten tussen een of meer Lid-Staten van de Gemeenschap en de Republiek San Marino; het staat niet in de weg aan de toepassing van deze overeenkomsten en vormt geen beletsel voor de ruimere wederzijdse bijstand die daarin eventueel is voorzien.

2. Onverminderd het bepaalde in artikel 12 doen deze overeenkomsten geen afbreuk aan de communautaire bepalingen betreffende de uitwisseling, tussen de bevoegde diensten van de Commissie en de douaneautoriteiten van de Lid-Staten, van alle met betrekking tot douanezaken verkregen informatie die voor de Gemeenschap van belang kan zijn.

Artikel 17

Dit besluit treedt in werking op 1 januari 1993.

Gedaan te Brussel, 22 december 1992.

Voor het Samenwerkingscomité De Voorzitter Pietro GIACOMINI

Gemeenschappelijke verklaring

Artikel 6 van Besluit nr. 3/92 De partijen benadrukken dat de verwijzing in dit artikel naar hun nationale wetgeving in voorkomend geval eveneens betrekking kan hebben op iedere internationale verplichting die zij zouden kunnen zijn aangegaan, zoals het Verdrag betreffende de betekening en de kennisgeving in het buitenland van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke en handelszaken, dat op 15 november 1965 te Den Haag werd ondertekend.