RESOLUTIE(1)

over immigratie

De Paritaire Vergadering ACS-EU,

- bijeen in Nassau (Bahama's) van 11 tot en met 14 oktober 1999,

- gelet op het Verdrag van Amsterdam, inzonderheid titel IV betreffende visa, asiel en immigratie,

- gezien de resolutie van het Europees Parlement over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over immigratie- en asielbeleid,

- gelet op artikel 5 en bijlage VI van de Overeenkomst van Lomé, waarin het beginsel van non-discriminatie met betrekking tot immigranten van de Europese Unie en immigranten van derde landen is opgenomen,

- gelet op het Europees Verdrag inzake bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden van 4 november 1950,

- gelet op de Conventie van Genève over de vluchtelingenstatus van 28 juli 1951, zoals gewijzigd door het Protocol van New York van 31 januari 1967,

A. overwegende dat de Verdragen van de Europese Gemeenschap economische, sociale, culturele en politieke gevolgen hebben voor immigranten van de ACS-landen,

B. zich bewust van de verslechterende economische situatie in de ACS-landen en de steeds ernstiger migratieproblematiek,

C. overwegende dat de economische crisis, de voortdurend stijgende werkloosheid en de problemen op het gebied van financiering en sociale bescherming in sommige lidstaten van de EU hebben geleid tot een steeds restrictiever beleid ten aanzien van migrerende werknemers,

D. benadrukkend dat de Europese Gemeenschap in het kader van haar ontwikkelingssamenwerkingsbeleid tot nog toe onvoldoende aandacht heeft geschonken aan de migratieproblematiek, met name in het kader van haar samenwerking met de ACS-landen,

E. overwegende dat de door de EU bepleite bredere aanpak van het immigratiebeleid wenselijk en noodzakelijk is,

F. overwegende dat een Europees immigratiebeleid erop moet zijn gericht de immigratiedruk te beheersen, de migratiestromen in goede banen te leiden, de verblijfssituatie van onderdanen van derde landen te regulariseren en illegale immigratie en alle vormen van discriminatie te bestrijden,

G. overwegende dat de rijkste 20 % van de wereldbevolking 85 % van de mondiale inkomsten ontvangen, terwijl de armste 20 % van de wereldbevolking slechts 1,4 % van dit inkomen ontvangt, en dat bevolkingen uit pure armoede nieuwe perspectieven zoeken in Europese landen,

H. eraan herinnerend dat burgeroorlogen, conflicten tussen landen, vervolgingen om politieke, etnische of ideologische redenen, terreur en de vernietiging van bestaansmiddelen door natuurrampen, miljoenen mensen op de vlucht drijven,

I. in het besef dat de vluchtelingen- en migratiestromen zich vooral voordoen binnen eenzelfde regio of land en zeer ernstige gevolgen hebben voor de sociaal-economische situatie in de aangrenzende landen en regio's,

J. vaststellend dat migratie nog te vaak wordt beschouwd als de migratie van mannen die vertrekken om te gaan werken teneinde de in het land achtergebleven gezinsleden te onderhouden, terwijl nauwelijks rekening wordt gehouden met het groeiend aantal en de bijzondere situatie van vrouwelijke migranten, die nochtans te lijden hebben onder een zeer slechte en precaire arbeids- en leefsituatie,

K. overwegende dat alle lidstaten van de EU de Conventie van Genève hebben geratificeerd en zich er dus toe hebben verplicht allen te beschermen die reden hebben om te vrezen voor vervolging op grond van ras, godsdienst, nationaliteit, politieke overtuiging of geloof, of omdat zij uit een bepaalde sociale laag afkomstig zijn,

L. gealarmeerd en geschokt door het aantal personen dat de dood heeft gevonden bij hun pogingen bescherming te krijgen in de EU en door de soms onmenselijke omstandigheden waaronder uitgeprocedeerde asielzoekers worden uitgewezen - in sommige gevallen met een dodelijke afloop,

M. overwegende dat een duidelijk onderscheid moet worden aangebracht tussen asielbeleid en immigratiebeleid,

1. wenst dat de EU jegens immigranten een coherent beleid gaat voeren waarin de diepere oorzaken van immigratie worden aangepakt en aandacht wordt besteed aan de mensenrechtensituatie in het land van herkomst; is van oordeel dat een dergelijk beleid een geïntegreerde aanpak van de zijde van de EU noodzakelijk maakt, in het kader waarvan binnenlandspolitieke maatregelen hand in hand dienen te gaan met het buitenlands beleid, het ontwikkelingsbeleid alsmede economische, sociale, culturele en humanitaire maatregelen;

2. nodigt de EU in dit verband uit een adequaat immigratiebeleid te gaan voeren op basis van de aanbevelingen die zijn gedaan op de Sociale Top van Kopenhagen en met de ACS-partners een dialoog te beginnen teneinde richtsnoeren op te stellen die zijn gericht op de sociale beleidsvorming en de ontwikkeling van een "burgermaatschappij" in de ontwikkelingslanden; is van mening dat in de lopende onderhandelingen over de post-Lomé-Overeenkomst dringend aandacht aan dit vraagstuk moet worden besteed;

3. uit de overtuiging dat immigratievraagstukken onlosmakelijk verbonden moeten zijn met het ontwikkelingsbeleid van de EU en dat hieraan tevens aandacht moet worden besteed op terreinen als sociaal-economische hulp, gezinsplanning, onderwijs, volksgezondheid, werkgelegenheid, armoedebestrijding en mensenrechten;

4. nodigt de lidstaten van de Europese Unie uit een nauwer verband tot stand te brengen tussen humanitaire hulp en duurzame steun, zodat iets kan worden gedaan aan de oorzaken voor de uitstroom van vluchtelingen uit de ACS-landen;

5. benadrukt in dit verband het belang van bestrijding van de armoede als eerste doelstelling van ontwikkelingssamenwerking, met name om de armste ACS-landen bestaansmiddelen te verschaffen door te zorgen voor essentiële sociale dienstverlening, zoals basisonderwijs, minimumgezondheidszorg, voedsel- en watervoorziening;

6. is van oordeel dat een coherent beleid gericht op crisispreventie een belangrijke bijdrage kan leveren aan verkleining van de vluchtelingenstromen als gevolg van gewapende conflicten;

7. is van mening dat de migratiedruk dient te worden verlicht door coherente en omvattende, nationale en regionale ontwikkelingsprojecten, in samenwerking met de plaatselijke bevolking;

8. wijst erop dat de economische en sociale oorzaken van immigratie moeten worden bestreden door middel van een flexibele aanpak, gebaseerd op projecten waaraan wordt deelgenomen door ontwikkelingsagentschappen, en waarbij bijzondere aandacht moet worden besteed aan de jongeren in de ontwikkelingslanden;

9. benadrukt het bijzondere belang van de maatregelen van de Europese Unie ter ondersteuning van terugkeer en van de steun voor rehabilitatieacties ter plekke, en acht het noodzakelijk om met name steun te verlenen aan de demobilisering van militair personeel;

10. verzoekt de lidstaten van de Europese Unie de samenwerking met internationale organisaties als de UNHCR, alsmede met plaatselijke niet-gouvernementele organisaties die actief zijn op het gebied van humanitaire hulpverlening, conflictbeheersing en rehabilitatieacties, te intensiveren;

11. uit haar ongerustheid over de zorgwekkende situatie van migrantenwerknemers uit de ACS-landen en vestigt haar hoop op de onderhandelingen over verbetering van de situatie van deze laatsten in het kader van samenwerking en overleg tussen de EU en de ACS-landen;

12. acht het noodzakelijk dat terdege rekening wordt gehouden met de situatie van geïmmigreerde vrouwen in de Europese Unie, die toegang moeten krijgen tot sociale voorzieningen, onderwijsstructuren en communicatiemiddelen, en die moeten worden beschermd tegen arbeidsvormen die neerkomen op uitbuiting van vrouwen als huishoudsters of in de seksindustrie;

13. verklaart nogmaals dat het aanvragen van asiel de uitoefening is van een fundamenteel recht en herinnert de lidstaten van de EU eraan dat zij uit hoofde van hun internationale verplichtingen de daadwerkelijke toepassing van dit recht dienen te garanderen;

14. benadrukt dat, in dit geval, een zorgvuldig onderscheid moet worden gemaakt tussen uiteenlopende kwesties als het aanvragen van asiel overeenkomstig de Conventie van Genève en het Protocol van 1967 enerzijds, en het immigratiebeleid, dat moet bestaan uit acties tegen illegale immigratie en gericht moet zijn op de integratie van onderdanen uit derde landen die in een reguliere situatie verkeren, anderzijds;

15. is van oordeel dat de juridische situatie van onderdanen van derde landen die legaal in een van de lidstaten verblijven, dient te worden versterkt en wenst dat de eerbiediging van de mensenrechten en een menselijke behandeling van illegale immigranten onder alle omstandigheden worden gewaarborgd, met name voor wat betreft volksgezondheid en onderwijs;

16. benadrukt het belang van een coherent en gecoördineerd beleid van repatriëring van illegale immigranten, in samenwerking met de ontwikkelingslanden, aangezien het gaat om de toelating binnen hun grenzen van hun eigen onderdanen;

17. verzoekt de EU haar verantwoordelijkheden te nemen en een beleid ten uitvoer te leggen dat het de ACS-landen mogelijk maakt om een begin te maken met een in sociaal en ecologisch opzicht duurzame ontwikkeling, teneinde de migratiestromen in te dammen;

18. verzoekt haar co-voorzitters deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad ACS-EU en het Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties voor vluchtelingen.

(1) Goedgekeurd op de Paritaire Vergadering ACS-EU van 14 oktober 1999 in Nassau (Bahama's).