3)

Na punt 5o (Beschikking 2006/215/EG van de Commissie) van bijlage XI wordt het volgende ingevoegd: „Audiovisuele diensten 5p. 389 L 0552: Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten (PB L 298 van 17.10.1989, blz. 23), gewijzigd bij: — 397 L 0036: Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 (PB L 202 van 30.7.1997, blz. 60). De bepalingen van de richtlijn worden voor de toepassing van de Overeenkomst met de volgende aanpassingen gelezen: a) In artikel 2, lid 5, wordt „artikel 52 en volgende van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap” gelezen als „artikel 31 en volgende van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte”. b) Wat de EVA-staten betreft, zijn de producties waarnaar wordt verwezen in artikel 6, lid 1, onder c) van de richtlijn ook producties die, zoals omschreven in artikel 6, lid 3, vervaardigd door en met producenten die gevestigd zijn in derde Europese staten, waarmee de desbetreffende EVA-staat hieromtrent overeenkomsten heeft afgesloten. Indien een overeenkomstsluitende partij voornemens is een in artikel 6, lid 3, vermelde overeenkomst te sluiten, stelt zij het Gemengd Comité van de EER hiervan in kennis. Overleg betreffende de inhoud van dergelijke overeenkomsten kan plaatsvinden op het verzoek van elke overeenkomstsluitende partij. c) Aan artikel 15 van de richtlijn wordt het volgende toegevoegd: „Het staat de EVA-staten vrij de op hun grondgebied opererende kabelmaatschappijen ertoe te verplichten reclamespots voor alcoholhoudende dranken te coderen of anders blanco te schakelen in programma’s van televisieomroepen die hoofdzakelijk voor publiek in een EER/EVA-staat bestemd zijn. Voor het beoordelen of bepaalde programma’s of reclamespots voor deze aanpassing in aanmerking komen, wordt uitgegaan van, inter alia, de volgende criteria: — de uitzending wordt, de facto, hoofdzakelijk in een van de EER/EVA-staten ontvangen; — de geadverteerde goederen of diensten zijn in het land van ontvangst beschikbaar; — in de programma’s of reclamespots wordt de taal van het land van ontvangst gebruikt; — in de reclamespots wordt naar verkooppunten in het land van ontvangst verwezen of worden die verkooppunten vermeld; — de prijzen worden aangegeven in de munteenheid van het land van ontvangst. Het coderen of anders blanco schakelen mag niet tot gevolg hebben dat de hertransmissie van gedeelten van televisieprogramma’s, andere dan reclamespots voor alcoholhoudende dranken, wordt beperkt. De overeenkomstsluitende partijen zullen deze uitzondering in 2003 opnieuw bezien.”. Bepalingen betreffende de associatie van Liechtenstein, IJsland en Noorwegen in verband met artikel 101 van deze Overeenkomst: Elke EVA-staat kan een vertegenwoordiger aanwijzen van zijn bevoegde autoriteit, die deelneemt aan de vergaderingen van het Contactcomité televisieomroepactiviteiten bedoeld in artikel 23 bis van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad. De EG-Commissie brengt de deelnemers tijdig op de hoogte van de data van de vergaderingen van het Contactcomité en zendt hun de relevante informatie toe. 5q. 398 L 0084: Richtlijn 98/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 1998 betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd op of bestaande uit voorwaardelijke toegang (PB L 320 van 28.11.1998, blz. 54).”.