RESOLUTIE(1)

over de toekomstige betrekkingen ACS-EU

De Paritaire Vergadering ACS-EU,

- bijeen te Straatsburg (Frankrijk) van 29 maart t/m 1 april 1999,

- gezien het verslag van de Werkgroep toekomst van de betrekkingen tussen de ACS en de EU,

- gezien de conclusies die zijn voortgekomen uit de door deze werkgroep georganiseerde hoorzittingen,

A. overwegende dat de ACS-EU-partners opnieuw uiting hebben gegeven aan hun gehechtheid aan de beginselen en doelstellingen van de verdragen van Lomé, waarbij met name te denken is aan de verklaring van Libreville, waarin de staatshoofden en regeringsleiders van deze landen, met erkenning van de bijdrage van de Lomé-verdragen aan de sociale, economische, politieke en culturele ontwikkeling van de ACS-landen, zich uitspraken voor consolidatie van de betrekkingen op basis van een herzien, authentiek en eerlijker partnerschap,

B. gezien de beslissende rol die de Paritaire Vergadering en het Europees Parlement bij de besprekingen over een verlenging en versterking van de ACS-EU-samenwerking hebben gespeeld,

C. overwegende dat de globalisering heeft geleid tot een verscherping van de ongelijkheid zowel tussen landen als daarbinnen, dat deze ongelijkheid nog is toegenomen door de financiële crisis die een aantal landen in Azië en Latijns-Amerika in 1998 heeft getroffen en dat het meer dan ooit noodzakelijk is de gevolgen van deze globalisering voor de ontwikkelingslanden te beheersen,

D. overwegende dat de soliditeit van de financiële markten, hoe belangrijk ook voor de economische stabiliteit in de wereld, niet het voornaamste doel van de internationale gemeenschap is,

E. overwegende dat meer dan een miljard mensen hun inkomen hebben zien dalen in de tien jaar die zijn verstreken sinds de val van het communistische systeem in de Sovjet-Unie en bij de voormalige bondgenoten daarvan, en dat het aantal armen in 1998 enorm is toegenomen vanwege de financiële crisis die landen heeft getroffen als Japan, Korea, Indonesië, Thailand en Brazilië,

F. wijzende op de belangrijke rol die de burgermaatschappij speelt in alle sectoren van de ACS-EU-samenwerking, meer in het bijzonder op economisch en handelsgebied,

G. overwegende dat de ACS-EU-samenwerking tussen 86 landen in Europa, Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan een beslissende invloed kan hebben op het globaliseringsproces,

H. gezien artikel 130 V van het Verdrag betreffende de Europese Unie (cohesiebeleid), dat bepaalt dat de Gemeenschap bij de uitvoering van beleid dat gevolgen kan hebben voor de ontwikkelingslanden rekening houdt met de doelstellingen van de ontwikkelingssamenwerking,

I. gelet op Lomé IV en de algemene doelstellingen daarvan, te weten uitroeiing van de armoede, duurzame ontwikkeling in het algemeen en ontwikkeling van het platteland en de landbouw en een zekere voedselvoorziening in het bijzonder,

J. erop wijzende dat de besprekingen over een verlenging van het ACS-EU-partnerschap de gelegenheid bieden om deze samenwerking te verlengen, nieuw leven in te blazen en te versterken,

K. overwegende dat oorlog en armoede met elkaar samenhangen en dat de verwezenlijking van de doelstellingen van de ACS-EU-samenwerking meermalen is ondermijnd door acute gewapende conflicten (van de rond dertig brandhaarden op dit moment zijn er dertien gelegen in ACS-landen),

1. verklaart dat het voor een duurzame ontwikkeling noodzakelijk is dat de mens en zijn grondrechten in het denken over ontwikkeling en de maatregelen op dat gebied centraal staan;

2. is van oordeel dat gelijkheid tussen man en vrouw een wezenlijk onderdeel van ontwikkeling vormt;

3. is van mening dat er maatregelen vastgesteld en toegepast moeten worden ter rechttrekking van het gestoorde evenwicht waaronder de ACS-landen te lijden hebben, als in de komende overeenkomst prioriteit gegeven wordt aan uitroeiing van de armoede;

4. is van mening dat uitroeiing van de armoede een morele en politieke plicht is en dat, ingeval van een echec, de toename van de ongelijkheid in een wereld die wordt gekenmerkt door een steeds grotere onderlinge afhankelijkheid tot een verscherping van de spanningen zal leiden en een bron van nieuwe conflicten zal worden;

5. is van mening dat de politieke en economische doeleinden van toekomstige samenwerkingsinitiatieven niet los van elkaar kunnen worden gezien en dat er met name een nauwe samenhang is tussen veiligheid en armoedebestrijding;

6. is van mening dat de ACS-EU-partners in het kader van de nieuwe overeenkomst zowel de mogelijkheid als de verantwoordelijkheid hebben om deze wereldwijde problematiek resoluut aan te pakken en zo het uitzonderlijke karakter van de bijdrage die hun partnerschap in het verleden en de toekomst aan de communautaire samenwerking heeft geleverd te bevestigen;

7. verklaart tevens dat de nieuwe ACS-EU-overeenkomst een uitstekende gelegenheid biedt om de toezeggingen gestand te doen en de tijdens de internationale topontmoetingen vastgestelde doelstellingen te verwezenlijken en stelt vast dat het Comité voor ontwikkelingshulp van de OESO een aantal uiterst nuttige referentiepunten heeft opgesteld;

8. is van mening dat de politieke dialoog en het debat over de te volgen richtsnoeren systematisch moeten ingaan op de belangrijkste sociale en menselijke vraagstukken in verband met ontwikkeling: HIV/AIDS, reproductieve gezondheidszorg en volksgezondheid alsook onderwijs met het oog op uitroeiing van de armoede;

9. onderstreept dat gezondheid een grondrecht van de mens is en als beginsel voor samenwerking onderdeel moet zijn van elke nieuwe overeenkomst en dat de toekomstige samenwerking ACS-EU in al haar onderdelen gericht moet zijn op verbetering van de volksgezondheid met het oog op de ontwikkeling van mens en maatschappij;

10. onderstreept dat duidelijke vooruitgang is geboekt in landen waarvan de regering in overleg met internationale donoren heeft gekozen voor een brede sociale en sectorale benadering van de volksgezondheid en het onderwijs, en complimenteert de autoriteiten van de ACS-landen die voor een dergelijke aanpak hebben gekozen;

11. benadrukt dat deze aanpak onveranderlijk gebaseerd is op een solide menselijk ontwikkelingsbeleid dat uitgaat van de behoeften van de allerarmsten, op een correcte opneming van het betreffende beleid onder de budgettaire prioriteiten en op een open dialoog op alle niveaus, vanaf het stadium van de formulering van het beleid tot dat van de praktische toepassing daarvan;

12. verklaart dat de investeringen in vrede, gezondheidszorg en onderwijs elkaar aanvullen daar al deze zaken met elkaar samenhangen, en dat een geslaagde armoedebestrijding alleen mogelijk is als de bevolking wordt overtuigd van de voordelen van vrede en zij toegang krijgt tot onderwijs en gezondheidszorg;

13. wijst erop dat het BNP weliswaar de meest gebruikte maatstaf voor het ontwikkelingsniveau is, maar dat uit recent onderzoek blijkt dat indicatoren voor menselijke ontwikkeling meer prioriteit toekennen aan het welzijn van de bevolking, en wenst dat deze nieuwe indicatoren bijzondere aandacht krijgen bij het meten van de geboekte vooruitgang;

Handel en investeringen

14. verklaart dat de volgende ACS-EU-overeenkomst een hoofdstuk moet bevatten dat gewijd is aan de samenwerking op handelsgebied, omdat een dergelijke samenwerking bijdraagt tot het uitroeien van de armoede, de economische en sociale ontwikkeling van de ACS-landen ten goede komt en rekening houdt met hun verschil in ontwikkeling;

15. verzoekt de Commissie een gender-analyse te maken van de gevolgen van de geplande maatregelen op het gebied van handel en investeringen;

16. spreekt de wens uit dat de burgermaatschappij ten volle bij de besluitvorming over handel en investeringen wordt betrokken;

17. is van mening dat het multilaterale handelsstelsel democratischer moet worden gemaakt door te zorgen voor daadwerkelijke en rechtvaardige deelneming van de ontwikkelingslanden aan de besluitvorming van de WTO en een grotere betrokkenheid van de burgermaatschappijen;

18. wenst dat er een overgangsperiode van tien jaar in acht wordt genomen, waarin de handelspreferenties herzien zullen worden en aangepast aan de nieuwe WTO-regels;

19. wenst dat de voorwaarden worden geschapen om bedrijven uit ACS-landen in staat te stellen om door middel van vrije handel te concurreren met bedrijven uit de lidstaten van de Unie alvorens de invoering van wederkerigheidsmaatregelen wordt overwogen;

20. is van mening dat de ACS-EU-partners zich gezamenlijk moeten inzetten voor WTO-regels die gunstiger voor ontwikkeling zijn en er in het kader van deze organisatie voor moeten zorgen dat de toepassing van het akkoord van Marrakech verenigbaar is met de verplichtingen die de Europese Unie op handelsgebied heeft ten aanzien van de ACS-landen;

21. is van mening dat de integratie van de ontwikkelingslanden in de wereldhandel op zodanige wijze moet plaatsvinden dat deze landen deel kunnen nemen aan de besluitvorming binnen de WTO en gebruik kunnen maken van de instrumenten van deze organisatie voor het beslechten van geschillen; verzoekt de ACS-EU-partners daarom samen te werken aan de totstandbrenging van een onafhankelijk juridisch adviesbureau van de WTO dat tot taak krijgt de ontwikkelingslanden op dit punt bij te staan;

22. verzoekt de Europese Unie om bij de vaststelling van nieuwe beleidsmaatregelen op het gebied van handel, landbouw en visserij alsook op elk ander relevant gebied overeenkomstig het Verdrag van Amsterdam rekening te houden met de belangen van de ACS-landen en de ontwikkelingslanden;

23. verzoekt de onderhandelaars over de nieuwe overeenkomst van Lomé om hierin bepalingen op te nemen die betrekking hebben op de beginselen van artikel 8 sub j) van het Verdrag inzake biologische diversiteit betreffende de instandhouding van de kennis, vernieuwingen en gebruiken van autochtone en plaatselijke gemeenschappen en de bescherming van hun rechten op intellectuele en culturele eigendom, met name hun instemming voor het gebruik van deze hulpbronnen, hun deelneming aan de exploitatie daarvan en een eerlijke verdeling van de voordelen die de toepassing ervan kan opleveren;

24. verzoekt de onderhandelaars over de nieuwe overeenkomst van Lomé om hierin bepalingen op te nemen die de nationale soevereiniteit over de genetische hulpbronnen waarborgen door middel van een verbod op biologische piraterij, op octrooiering van levende wezens (TRIPS) en op de ontwikkeling van steriele soorten door middel van genetische manipulatie (terminator-technologie);

25. onderstreept dat de toekomstige handelsovereenkomst de landen die niet tot de minst ontwikkelde behoren de mogelijkheid van preferentiële toegang moet blijven geven voor een groot deel van de uitvoer uit ACS-landen;

26. wenst dat bij de herziening van de productprotocollen rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken van elke bedrijfstak, dat de protocollen van geval tot geval worden aangepast aan de behoeften van elke bedrijfstak en dat wordt voorzien in verlenging van de protocollen voor suiker, bananen en rund- en kalfsvlees, zodat hun behoud gewaarborgd is; wenst dat voor rum een nieuw protocol wordt opgesteld dat voorziet in de afschaffing van alle contingenten voor het jaar 2000 en de continuering van belastingvrije toegang, en dat er een nieuw mechanisme wordt ontwikkeld ter compensatie van de gevolgen van een bruuske liberalisering van de communautaire markt in 2003;

27. is van mening dat de stabilisering van de inkomsten uit basisproducten de ACS-landen voor grote problemen blijft stellen en dat STABEX daarom gehandhaafd moet worden, maar dat wel maatregelen moeten worden getroffen om de terugbetaling te versnellen en de belangen van de producenten in de betreffende sectoren te dienen;

28. is ervan overtuigd dat de ontwikkeling van de particuliere sector en in het bijzonder van het midden- en kleinbedrijf de stoot kan geven tot een duurzame economische en sociale ontwikkeling; verzoekt de ACS-EU-onderhandelaars de rol van de particuliere sector in de nieuwe overeenkomst aanzienlijk te versterken door geschikte politieke en economische voorwaarden te scheppen voor een snelle expansie daarvan;

29. is verheugd dat de rol van de particuliere sector in het ontwikkelingsproces nu volledig wordt erkend en meent dan ook dat in de nieuwe overeenkomst een beslissende stap gezet moet worden om deze sector bij dit proces te betrekken;

30. is verheugd dat de ACS-landen een geïntegreerde strategische aanpak voor de onderhandelingen over een nieuwe overeenkomst hebben ontwikkeld, die verder gaat dan een simpele aanpassing van de instrumenten; spreekt tevens haar voldoening uit over het globale mandaat dat de EU-Raad de Commissie heeft verleend in vervolg op het brede proces van raadpleging van de burgermaatschappij dat is ingezet met het Groenboek van de Commissie;

31. wenst dat er een instrument voor de bescherming van investeringen wordt gecreëerd dat buitenlandse investeerders beschermt, voorziet in milieu-effectstudies en aanvaardbare sociale normen bevordert;

32. wijst op het belang van lokale investeringen voor het midden- en kleinbedrijf en voor micro-ondernemingen;

Politiek kader voor conflictpreventie en de wederopbouw na afloop van een conflict

33. onderstreept dat transparante lokale en nationale politieke systemen de bevolkingen in staat stellen om spanningen in goede banen te leiden en hun geschillen vreedzaam te regelen in een klimaat waarin de orde en de wet de overhand hebben en de regels worden gerespecteerd en toegepast; is dan ook van mening dat het bestaan van democratische stelsels, persvrijheid, onpartijdige politie- en justitieapparaten en de veroordeling van corruptie beslissende factoren zijn om conflicten te voorkomen; verzoekt de onderhandelaars over de komende overeenkomst om optimale voorwaarden voor een hervorming van de rechtsstelsels, de scholing van politieapparaten en strijdkrachten, de naleving van de mensenrechten en het primaat van het recht vast te stellen;

34. stelt vast dat conflicten een obstakel voor de ontwikkeling van de ACS-landen vormen en verantwoordelijk zijn voor de extreme armoede die in bepaalde streken heerst;

35. is zich ervan bewust dat stabiliteit en vrede investeringen op lange termijn vereisen, wat betekent dat langdurige en vaak geruisloze politieke inspanningen nodig zijn;

36. meent dat het moment gekomen is om zich resoluut in te zetten voor het voorkomen en reguleren van conflicten en dat humanitaire hulp, hoe noodzakelijk ook, hiervoor geen substituut kan zijn;

37. verklaart dat de tenuitvoerlegging van ontwikkelingsstrategieën die de armoede en onzekerheid daadwerkelijk bestrijden, de meest efficiënte manier is om spanningen en conflicten te voorkomen;

38. is van mening dat conflictpreventie niet beschouwd mag worden als "toetje na de maaltijd", maar ten grondslag moet liggen aan alle aspecten van het ontwikkelings- en handelsbeleid en dus integraal onderdeel van de komende ACS-EU-overeenkomst moet zijn;

39. wijst erop dat de economische druk, die nog is toegenomen door de globalisering, kan bijdragen tot het optreden van conflicten, dat de groeiende kloof tussen rijkdom en armoede deze tendens versterkt en dat de solidariteit, die een wezenlijk onderdeel is van het ACS-EU-partnerschap, daarom behouden en versterkt moet worden;

40. wijst erop dat de aantasting van het milieu, de overbevolking en de daaruit ontstane strijd om water, grond en hulpbronnen vooral in Afrika sterke spanningen en conflicten oproepen en is daarom van oordeel dat de toegang van de bevolking tot de hulpbronnen een integraal onderdeel van milieubeschermingsstrategieën moet zijn;

41. wijst erop dat de culturele, etnische en religieuze spanningen verhevigd worden door het ontbreken van een eerlijke toegang van de bevolking tot de hulpbronnen en dat investeringen ter bevrediging van de sociale basisbehoeften (onder meer gezondheidszorg en onderwijs) het risico van onstabiliteit en geweld helpen verkleinen;

42. onderstreept eens te meer het belang van een vrije toegang tot justitie voor alle leden van de samenleving;

43. is van oordeel dat de onstabiliteit van een samenleving in sterke mate afhangt van de wijze waarop de burgermaatschappij is georganiseerd en in stand wordt gehouden en van het vermogen van de bevolking om zich te uiten en bepleit daarom dat de verschillende instellingen die de burgermaatschappij vertegenwoordigen meer steun ontvangen;

44. wijst er in het bijzonder op dat de bevordering van een strikte gelijkheid van rechten voor mannen en vrouwen een goede investering in vrede en veiligheid is en stelt vast dat vrouwen, meer nog dan op andere gebieden, een essentiële rol kunnen spelen bij het verminderen van spanningen, daar vrouwen vrede en veiligheid nodig hebben om hun gezin te beschermen en hun kinderen te kunnen opvoeden;

45. is verheugd dat de macro-economische hervormingen nu beter aangepast zijn aan de realiteit en de mogelijkheden van de verschillende landen, maar wijst erop dat de sociale gevolgen ervan evenals vroeger slechts gedeeltelijk in aanmerking worden genomen; is van mening dat de plannen voor structurele hervormingen doorzichtiger moeten worden en dat het Internationaal Monetair Fonds rekening moet houden met de politieke kant van de zaak voordat het een besluit neemt; spreekt zijn voldoening uit over de nieuwe richtlijnen van de Wereldbank (EBWO) in haar betrekkingen met de ontwikkelingslanden;

46. wijst erop dat schuldverlichting volgens de regeringen van de ACS-landen een wezenlijke voorwaarde voor ontwikkeling is en onderschrijft zonder voorbehoud de steeds luidere oproepen van ACS- en EU-politici en de burgermaatschappij om strategieën voor verlossing van de schuld op te nemen in elke effectieve ontwikkelingsstrategie, met inbegrip van conflictpreventie;

47. wijst erop dat maatschappijen die een oorlog achter de rug hebben speciale behoeften hebben en dat de snelle totstandbrenging van sociale dienstverlening en een daadwerkelijk demobilisering en resocialisatie van combattanten prioriteit moeten krijgen;

48. is van mening dat een geleidelijke soepele integratie van de ACS-landen in de wereldeconomie volgens eerlijke regels en rekening houdende met hun ontwikkelingspeil zal bijdragen tot de economische en politieke stabiliteit;

49. betreurt het dat bepaalde Afrikaanse landen steeds vaker geneigd zijn om unilateraal militair in te grijpen in binnenlandse conflicten van andere soevereine Afrikaanse landen;

50. betreurt het dat de militaire uitgaven van bepaalde ontwikkelingslanden de laatste tijd sterk zijn toegenomen ten koste van het onderwijs en de gezondheidszorg en is daarom van oordeel dat de ACS-EU-partners het eens moeten worden over de vaststelling van een maximumpercentage voor deze uitgaven en een minimumpercentage voor de uitgaven voor onderwijs en gezondheidszorg;

51. is verheugd dat de Europese Unie een gedragscode voor de verkoop van wapens heeft vastgesteld en wenst dat de onderhandelaars de toepassing en aanscherping van deze code bespreken;

52. onderstreept dat de aanwezigheid van miljoenen handwapens in tal van ACS-landen een echt obstakel voor ontwikkeling vormt en dat pogingen om deze wapens in te zamelen gesteund moeten worden;

53. verzoekt de onderhandelaars te kiezen voor een originele, vermetele aanpak waarin de mens en de toekomst centraal staan;

54. wenst dat meer steun wordt verleend aan de regionale en subregionale instrumenten voor conflictbeheersing en herstel van de vrede;

Gezondheidszorg en onderwijs ter ontwikkeling van mens en maatschappij

55. is van mening dat de belangrijkste bepalingen inzake elementaire voorzieningen als onderwijs, gezondheidszorg, drinkwater en huisvesting geconsolideerd moeten worden;

56. wenst dat de nieuwe ACS-EU-overeenkomst een hoofdstuk bevat over de ontwikkeling van mens en maatschappij met aparte secties over volksgezondheid en reproductieve gezondheidszorg;

57. onderstreept dat de maatregelen ter verbetering van de sanitaire toestand en de situatie van de allerarmsten extra intersectorale inspanningen rond en binnen de gezondheidssector vereisen;

58. verzoekt in dit verband om versterking van de bevoegdheden op het gebied van de ontwikkeling van mens en maatschappij als nieuw sleutelgebied van de toekomstige ACS-EU-overeenkomst;

59. verzoekt de lidstaten van de Europese Unie en de ACS-landen om de begrotingskredieten voor de gezondheidszorg en het basisonderwijs toe te wijzen volgens het schema dat wordt voorgesteld in het initiatief "20/20" van de conferentie van de Verenigde Naties in Kopenhagen (ten minste 20 % van de overheidsuitgaven en de hulp van donoren zou naar deze sectoren moeten gaan), waarbij de uitgaven van de Europese Unie en de ACS-landen elkaar moeten aanvullen en niet in elkaars plaats moeten komen;

60. wijst erop dat de hoogte en de frequentie van de uitgaven niet volstaan om de "prestaties" van elk ACS-land te beoordelen en dat bij deze evaluatie uitgegaan moet worden van het werkelijke effect ervan op de ontwikkeling - gemeten met het criterium verbetering van de sanitaire toestand en verhoging van het onderwijspeil - en niet alleen van de hoogte van de aangewende middelen;

61. wenst dat naast macro-economische indicatoren als het BNP ook indicatoren voor menselijke ontwikkeling als indicator voor armoede worden gebruikt;

62. onderstreept dat ontwikkelingsprogramma's en -projecten in ACS-landen systematisch geëvalueerd moeten worden op hun "sanitaire gevolgen", bijvoorbeeld de invloed ervan op de gezondheid en het welzijn van bevolkingsgroepen die te maken krijgen met de aanleg van stuwdammen en wegen of bij deze werkzaamheden worden betrokken;

63. herinnert eraan dat de hoedanigheid van maatregelen voor armoedereductie van cruciaal belang is en dat dit betekent dat de burgermaatschappij van het begin af aan bij de vaststelling van het beleid en programma's betrokken moet worden;

64. onderstreept dat niet alleen grotere inspanningen gedaan moeten worden om tot een geïntegreerde aanpak te komen van kwesties die verband houden met de ontwikkeling van mens en maatschappij, maar er ook meer mogelijkheden moeten komen om een beleid uit te stippelen en te debatteren binnen de Europese Commissie en de delegaties van de Europese Unie;

65. herinnert eraan dat de Unie een belangrijke rol moet spelen bij de verbetering van de samenhang in het beleid en de coördinatie van de door de lidstaten alleen of gezamenlijk met andere internationale donoren genomen armoedebestrijdingsmaatregelen ter ontwikkeling van mens en maatschappij;

66. wenst dat er meer aandacht wordt besteed aan medische en overige maatregelen ter bestrijding van de verbreiding van HIV/AIDS, malaria en tuberculose;

67. onderstreept dat de preventie van HIV/AIDS ook na het jaar 2000 een uiterst belangrijke uitdaging blijft en verzoekt de politici van de ACS-landen om dit probleem aan te pakken met een brede, allesomvattende en goed zichtbare nationale strategie, een aanpak die reeds een sleutelrol heeft gespeeld bij het indammen van de epidemie in Senegal en Oeganda;

68. verzoekt de Commissie om samen met haar internationale partners en de lidstaten meer werk te maken van de ontwikkeling en verspreiding van een vaccin tegen AIDS en een vaginaal bactericide, die als extra preventiemiddelen gebruikt kunnen worden;

69. complimenteert de regeringen van de lidstaten en de ACS-landen die hebben bijgedragen tot de verzameling en uitwisseling van informatie over acties in verband met HIV/AIDS, op basis waarvan zeer bevredigende handelwijzen en maatregelen vastgesteld konden worden;

70. wenst dat investeringen in de verzameling en uitwisseling van informatie prioriteit krijgen bij de toekomstige samenwerking op sanitair gebied in het kader van de ACS-EU-betrekkingen, daar kennis een openbaar goed is dat van groot nut kan zijn voor de allerarmste landen;

71. wenst dat de ministers van de ACS-landen die verantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling van mens en maatschappij, worden betrokken bij de huidige onderhandelingen en alle besprekingen over armoedebestrijdingsmaatregelen in deze landen;

72. verzoekt haar co-voorzitters deze resolutie te doen toekomen aan de ACS-EU-Raad en de Commissie.

(1) Door de Paritaire Vergadering ACS-EU in Straatsburg (Frankrijk) aangenomen op 1 april 1999.